हनन

hanana (romanization)
हननः (nominative singular)
हननौ (dual nominative)
हनना1 (dual nominative)
हननाः (nominative plural)
हननासः1 (nominative plural)
हनन (singular vocative)
हननौ (dual vocative)
हनना1 (dual vocative)
हननाः (plural vocative)
हननासः1 (plural vocative)
हननम् (accusative singular)
हननौ (accusative dual)
हनना1 (accusative dual)
हननान् (accusative plural)
हननेन (instrumental singular)
हननाभ्याम् (dual instrumental)
हननैः (instrumental plural)
हननेभिः1 (instrumental plural)
हननाय (dative singular)
हननाभ्याम् (dative dual)
हननेभ्यः (dative plural)
हननात् (ablative singular)
हननाभ्याम् (ablative dual)
हननेभ्यः (ablative plural)
हननस्य (genitive singular)
हननयोः (dual genitive)
हननानाम् (genitive plural)
हनने (locative singular)
हननयोः (dual locative)
हननेषु (locative plural)
हननी (nominative singular)
हनन्यौ (dual nominative)
हननी1 (dual nominative)
हनन्यः (nominative plural)
हननीः1 (nominative plural)
हननि (singular vocative)
हनन्यौ (dual vocative)
हननी1 (dual vocative)
हनन्यः (plural vocative)
हननीः1 (plural vocative)
हननीम् (accusative singular)
हनन्यौ (accusative dual)
हननी1 (accusative dual)
हननीः (accusative plural)
हनन्या (instrumental singular)
हननीभ्याम् (dual instrumental)
हननीभिः (instrumental plural)
हनन्यै (dative singular)
हननीभ्याम् (dative dual)
हननीभ्यः (dative plural)
हनन्याः (ablative singular)
हनन्यै2 (ablative singular)
हननीभ्याम् (ablative dual)
हननीभ्यः (ablative plural)
हनन्याः (genitive singular)
हनन्यै2 (genitive singular)
हनन्योः (dual genitive)
हननीनाम् (genitive plural)
हनन्याम् (locative singular)
हनन्योः (dual locative)
हननीषु (locative plural)
हननम् (nominative singular)
हनने (dual nominative)
हननानि (nominative plural)
हनना1 (nominative plural)
हनन (singular vocative)
हनने (dual vocative)
हननानि (plural vocative)
हनना1 (plural vocative)
हननम् (accusative singular)
हनने (accusative dual)
हननानि (accusative plural)
हनना1 (accusative plural)
हननेन (instrumental singular)
हननाभ्याम् (dual instrumental)
हननैः (instrumental plural)
हननेभिः1 (instrumental plural)
हननाय (dative singular)
हननाभ्याम् (dative dual)
हननेभ्यः (dative plural)
हननात् (ablative singular)
हननाभ्याम् (ablative dual)
हननेभ्यः (ablative plural)
हननस्य (genitive singular)
हननयोः (dual genitive)
हननानाम् (genitive plural)
हनने (locative singular)
हननयोः (dual locative)
हननेषु (locative plural)

/ˈɦɐ.n̪ɐ.n̪ɐ/

From the root हन् (han, “to kill, destroy, strike, hit; to multiply, raise”) + -अन (-ana).


हनन

hanana (romanization)
हननः (nominative singular)
हननौ (dual nominative)
हनना1 (dual nominative)
हननाः (nominative plural)
हननासः1 (nominative plural)
हनन (singular vocative)
हननौ (dual vocative)
हनना1 (dual vocative)
हननाः (plural vocative)
हननासः1 (plural vocative)
हननम् (accusative singular)
हननौ (accusative dual)
हनना1 (accusative dual)
हननान् (accusative plural)
हननेन (instrumental singular)
हननाभ्याम् (dual instrumental)
हननैः (instrumental plural)
हननेभिः1 (instrumental plural)
हननाय (dative singular)
हननाभ्याम् (dative dual)
हननेभ्यः (dative plural)
हननात् (ablative singular)
हननाभ्याम् (ablative dual)
हननेभ्यः (ablative plural)
हननस्य (genitive singular)
हननयोः (dual genitive)
हननानाम् (genitive plural)
हनने (locative singular)
हननयोः (dual locative)
हननेषु (locative plural)

/ˈɦɐ.n̪ɐ.n̪ɐ/


हनन

hanana (romanization)
हननम् (nominative singular)
हनने (dual nominative)
हननानि (nominative plural)
हनना1 (nominative plural)
हनन (singular vocative)
हनने (dual vocative)
हननानि (plural vocative)
हनना1 (plural vocative)
हननम् (accusative singular)
हनने (accusative dual)
हननानि (accusative plural)
हनना1 (accusative plural)
हननेन (instrumental singular)
हननाभ्याम् (dual instrumental)
हननैः (instrumental plural)
हननेभिः1 (instrumental plural)
हननाय (dative singular)
हननाभ्याम् (dative dual)
हननेभ्यः (dative plural)
हननात् (ablative singular)
हननाभ्याम् (ablative dual)
हननेभ्यः (ablative plural)
हननस्य (genitive singular)
हननयोः (dual genitive)
हननानाम् (genitive plural)
हनने (locative singular)
हननयोः (dual locative)
हननेषु (locative plural)

Pali: hanana

Prakrit: हणण (haṇaṇa)

Hindustani: hanan (or via Prakrit)

Hindi: हनन

Urdu: ہَنَن (hanan)

/ˈɦɐ.n̪ɐ.n̪ɐ/

the act of killing, striking, hurting, destroying, removing, dispelling


लिङ्गम्

sa-noun form

लिङ्गम् • (liṅgam) n

लिङ्ग लिङ्ग#Sanskrit

nominative/accusative singular of लिङ्ग (liṅga)


शिरःपीडा

sa-noun

शिरःपीडा • (śiraḥpīḍā) stem, f

śiraḥpīḍā (romanization)
शिरःपीडा (nominative singular)
शिरःपीडे (dual nominative)
शिरःपीडाः (nominative plural)
शिरःपीडे (singular vocative)
शिरःपीडे (dual vocative)
शिरःपीडाः (plural vocative)
शिरःपीडाम् (accusative singular)
शिरःपीडे (accusative dual)
शिरःपीडाः (accusative plural)
शिरःपीडया (instrumental singular)
शिरःपीडा1 (instrumental singular)
शिरःपीडाभ्याम् (dual instrumental)
शिरःपीडाभिः (instrumental plural)
शिरःपीडायै (dative singular)
शिरःपीडाभ्याम् (dative dual)
शिरःपीडाभ्यः (dative plural)
शिरःपीडायाः (ablative singular)
शिरःपीडायै2 (ablative singular)
शिरःपीडाभ्याम् (ablative dual)
शिरःपीडाभ्यः (ablative plural)
शिरःपीडायाः (genitive singular)
शिरःपीडायै2 (genitive singular)
शिरःपीडयोः (dual genitive)
शिरःपीडानाम् (genitive plural)
शिरःपीडायाम् (locative singular)
शिरःपीडयोः (dual locative)
शिरःपीडासु (locative plural)

[ɕi.ɾɐɸ.piː.ɖɑː]

/ɕi.ɾɐhˈpiː.ɖɑː/

Compound of शिरः (śíraḥ, “head”) + पीडा (pīḍā́, “pain, ache”).


मौक्तिकमाला

mauktikamālā (romanization)
मौक्तिकमाला (nominative singular)
मौक्तिकमाले (dual nominative)
मौक्तिकमालाः (nominative plural)
मौक्तिकमाले (singular vocative)
मौक्तिकमाले (dual vocative)
मौक्तिकमालाः (plural vocative)
मौक्तिकमालाम् (accusative singular)
मौक्तिकमाले (accusative dual)
मौक्तिकमालाः (accusative plural)
मौक्तिकमालया (instrumental singular)
मौक्तिकमाला1 (instrumental singular)
मौक्तिकमालाभ्याम् (dual instrumental)
मौक्तिकमालाभिः (instrumental plural)
मौक्तिकमालायै (dative singular)
मौक्तिकमालाभ्याम् (dative dual)
मौक्तिकमालाभ्यः (dative plural)
मौक्तिकमालायाः (ablative singular)
मौक्तिकमालायै2 (ablative singular)
मौक्तिकमालाभ्याम् (ablative dual)
मौक्तिकमालाभ्यः (ablative plural)
मौक्तिकमालायाः (genitive singular)
मौक्तिकमालायै2 (genitive singular)
मौक्तिकमालयोः (dual genitive)
मौक्तिकमालानाम् (genitive plural)
मौक्तिकमालायाम् (locative singular)
मौक्तिकमालयोः (dual locative)
मौक्तिकमालासु (locative plural)

Compound of मौक्तिक (mauktika, “pearl”) + माला (mā́lā, “necklace”).


चिन्तामणि

cintāmaṇi (romanization)
चिन्तामणिः (nominative singular)
चिन्तामणी (dual nominative)
चिन्तामणयः (nominative plural)
चिन्तामणे (singular vocative)
चिन्तामणी (dual vocative)
चिन्तामणयः (plural vocative)
चिन्तामणिम् (accusative singular)
चिन्तामणी (accusative dual)
चिन्तामणीन् (accusative plural)
चिन्तामणिना (instrumental singular)
चिन्तामण्या1 (instrumental singular)
चिन्तामणिभ्याम् (dual instrumental)
चिन्तामणिभिः (instrumental plural)
चिन्तामणये (dative singular)
चिन्तामणिभ्याम् (dative dual)
चिन्तामणिभ्यः (dative plural)
चिन्तामणेः (ablative singular)
चिन्तामण्यः1 (ablative singular)
चिन्तामणिभ्याम् (ablative dual)
चिन्तामणिभ्यः (ablative plural)
चिन्तामणेः (genitive singular)
चिन्तामण्यः1 (genitive singular)
चिन्तामण्योः (dual genitive)
चिन्तामणीनाम् (genitive plural)
चिन्तामणौ (locative singular)
चिन्तामणा1 (locative singular)
चिन्तामण्योः (dual locative)
चिन्तामणिषु (locative plural)

Compound of चिन्ता (cintā́, “thought”) + मणि (maṇí, “gem; jewel”), literally “gem/jewel of thought”.

a fabulous gem supposed to yield its possessor all desires


योध्य

yódhya (romanization)
योध्यः (nominative singular)
योध्यौ (dual nominative)
योध्या1 (dual nominative)
योध्याः (nominative plural)
योध्यासः1 (nominative plural)
योध्य (singular vocative)
योध्यौ (dual vocative)
योध्या1 (dual vocative)
योध्याः (plural vocative)
योध्यासः1 (plural vocative)
योध्यम् (accusative singular)
योध्यौ (accusative dual)
योध्या1 (accusative dual)
योध्यान् (accusative plural)
योध्येन (instrumental singular)
योध्याभ्याम् (dual instrumental)
योध्यैः (instrumental plural)
योध्येभिः1 (instrumental plural)
योध्याय (dative singular)
योध्याभ्याम् (dative dual)
योध्येभ्यः (dative plural)
योध्यात् (ablative singular)
योध्याभ्याम् (ablative dual)
योध्येभ्यः (ablative plural)
योध्यस्य (genitive singular)
योध्ययोः (dual genitive)
योध्यानाम् (genitive plural)
योध्ये (locative singular)
योध्ययोः (dual locative)
योध्येषु (locative plural)
योध्या (nominative singular)
योध्ये (dual nominative)
योध्याः (nominative plural)
योध्ये (singular vocative)
योध्ये (dual vocative)
योध्याः (plural vocative)
योध्याम् (accusative singular)
योध्ये (accusative dual)
योध्याः (accusative plural)
योध्यया (instrumental singular)
योध्या1 (instrumental singular)
योध्याभ्याम् (dual instrumental)
योध्याभिः (instrumental plural)
योध्यायै (dative singular)
योध्याभ्याम् (dative dual)
योध्याभ्यः (dative plural)
योध्यायाः (ablative singular)
योध्यायै2 (ablative singular)
योध्याभ्याम् (ablative dual)
योध्याभ्यः (ablative plural)
योध्यायाः (genitive singular)
योध्यायै2 (genitive singular)
योध्ययोः (dual genitive)
योध्यानाम् (genitive plural)
योध्यायाम् (locative singular)
योध्ययोः (dual locative)
योध्यासु (locative plural)
योध्यम् (nominative singular)
योध्ये (dual nominative)
योध्यानि (nominative plural)
योध्या1 (nominative plural)
योध्य (singular vocative)
योध्ये (dual vocative)
योध्यानि (plural vocative)
योध्या1 (plural vocative)
योध्यम् (accusative singular)
योध्ये (accusative dual)
योध्यानि (accusative plural)
योध्या1 (accusative plural)
योध्येन (instrumental singular)
योध्याभ्याम् (dual instrumental)
योध्यैः (instrumental plural)
योध्येभिः1 (instrumental plural)
योध्याय (dative singular)
योध्याभ्याम् (dative dual)
योध्येभ्यः (dative plural)
योध्यात् (ablative singular)
योध्याभ्याम् (ablative dual)
योध्येभ्यः (ablative plural)
योध्यस्य (genitive singular)
योध्ययोः (dual genitive)
योध्यानाम् (genitive plural)
योध्ये (locative singular)
योध्ययोः (dual locative)
योध्येषु (locative plural)

Gerundive of the root युध् (yudh, “war, battle”), from Proto-Indo-European *Hyewdʰ-.

अवा कल्पेषु नः पुमस्तमांसि सोम योध्या ।
तानि पुनान जङ्घनः ॥
avā kalpeṣu naḥ pumastamāṃsi soma yodhyā.

Aid us in holy rites, O Man: O Pavamana, drive away the Dark shades that must be subdued.

fit to be conquered; ought to be overcome or subdued


अयोध्य

ayodhyá (romanization)
अयोध्यः (nominative singular)
अयोध्यौ (dual nominative)
अयोध्या1 (dual nominative)
अयोध्याः (nominative plural)
अयोध्यासः1 (nominative plural)
अयोध्य (singular vocative)
अयोध्यौ (dual vocative)
अयोध्या1 (dual vocative)
अयोध्याः (plural vocative)
अयोध्यासः1 (plural vocative)
अयोध्यम् (accusative singular)
अयोध्यौ (accusative dual)
अयोध्या1 (accusative dual)
अयोध्यान् (accusative plural)
अयोध्येन (instrumental singular)
अयोध्याभ्याम् (dual instrumental)
अयोध्यैः (instrumental plural)
अयोध्येभिः1 (instrumental plural)
अयोध्याय (dative singular)
अयोध्याभ्याम् (dative dual)
अयोध्येभ्यः (dative plural)
अयोध्यात् (ablative singular)
अयोध्याभ्याम् (ablative dual)
अयोध्येभ्यः (ablative plural)
अयोध्यस्य (genitive singular)
अयोध्ययोः (dual genitive)
अयोध्यानाम् (genitive plural)
अयोध्ये (locative singular)
अयोध्ययोः (dual locative)
अयोध्येषु (locative plural)
अयोध्या (nominative singular)
अयोध्ये (dual nominative)
अयोध्याः (nominative plural)
अयोध्ये (singular vocative)
अयोध्ये (dual vocative)
अयोध्याः (plural vocative)
अयोध्याम् (accusative singular)
अयोध्ये (accusative dual)
अयोध्याः (accusative plural)
अयोध्यया (instrumental singular)
अयोध्या1 (instrumental singular)
अयोध्याभ्याम् (dual instrumental)
अयोध्याभिः (instrumental plural)
अयोध्यायै (dative singular)
अयोध्याभ्याम् (dative dual)
अयोध्याभ्यः (dative plural)
अयोध्यायाः (ablative singular)
अयोध्यायै2 (ablative singular)
अयोध्याभ्याम् (ablative dual)
अयोध्याभ्यः (ablative plural)
अयोध्यायाः (genitive singular)
अयोध्यायै2 (genitive singular)
अयोध्ययोः (dual genitive)
अयोध्यानाम् (genitive plural)
अयोध्यायाम् (locative singular)
अयोध्ययोः (dual locative)
अयोध्यासु (locative plural)
अयोध्यम् (nominative singular)
अयोध्ये (dual nominative)
अयोध्यानि (nominative plural)
अयोध्या1 (nominative plural)
अयोध्य (singular vocative)
अयोध्ये (dual vocative)
अयोध्यानि (plural vocative)
अयोध्या1 (plural vocative)
अयोध्यम् (accusative singular)
अयोध्ये (accusative dual)
अयोध्यानि (accusative plural)
अयोध्या1 (accusative plural)
अयोध्येन (instrumental singular)
अयोध्याभ्याम् (dual instrumental)
अयोध्यैः (instrumental plural)
अयोध्येभिः1 (instrumental plural)
अयोध्याय (dative singular)
अयोध्याभ्याम् (dative dual)
अयोध्येभ्यः (dative plural)
अयोध्यात् (ablative singular)
अयोध्याभ्याम् (ablative dual)
अयोध्येभ्यः (ablative plural)
अयोध्यस्य (genitive singular)
अयोध्ययोः (dual genitive)
अयोध्यानाम् (genitive plural)
अयोध्ये (locative singular)
अयोध्ययोः (dual locative)
अयोध्येषु (locative plural)

Pali: ayojjha

अ- (a-, “un-”) + योध्य (yódhya, “conquerable; fit to be subdued”).

af

अष्टाचक्रा नवद्वारा देवानां पूर्अयोध्या ।
तस्यां हिरण्ययः कोशः स्वर्गो ज्योतिषावृतः ॥
aṣṭā́cakrā návadvārā devā́nāṃ pū́rayodhyā́

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 10.2.31

The fort of the Gods, impregnable, with eight circles and nine portals
Contains a celestial golden treasure-chest, surrounded by light.

tásyāṃ hiraṇyáyaḥ kóśaḥ svargó jyótiṣā́vṛtaḥ

not to be warred against; irresistible; unconquerable; impregnable, impenetrable


शिरःपट्ट

śiraḥpaṭṭa (romanization)
शिरःपट्टः (nominative singular)
शिरःपट्टौ (dual nominative)
शिरःपट्टा1 (dual nominative)
शिरःपट्टाः (nominative plural)
शिरःपट्टासः1 (nominative plural)
शिरःपट्ट (singular vocative)
शिरःपट्टौ (dual vocative)
शिरःपट्टा1 (dual vocative)
शिरःपट्टाः (plural vocative)
शिरःपट्टासः1 (plural vocative)
शिरःपट्टम् (accusative singular)
शिरःपट्टौ (accusative dual)
शिरःपट्टा1 (accusative dual)
शिरःपट्टान् (accusative plural)
शिरःपट्टेन (instrumental singular)
शिरःपट्टाभ्याम् (dual instrumental)
शिरःपट्टैः (instrumental plural)
शिरःपट्टेभिः1 (instrumental plural)
शिरःपट्टाय (dative singular)
शिरःपट्टाभ्याम् (dative dual)
शिरःपट्टेभ्यः (dative plural)
शिरःपट्टात् (ablative singular)
शिरःपट्टाभ्याम् (ablative dual)
शिरःपट्टेभ्यः (ablative plural)
शिरःपट्टस्य (genitive singular)
शिरःपट्टयोः (dual genitive)
शिरःपट्टानाम् (genitive plural)
शिरःपट्टे (locative singular)
शिरःपट्टयोः (dual locative)
शिरःपट्टेषु (locative plural)

[ɕi.ɾɐɸ.pɐʈ̚.ʈɐ]

/ɕi.ɾɐhˈpɐʈ.ʈɐ/

[ɕi.ɾɐhˈpɐʈ̚.ʈɐ]

Compound of शिरः (śíraḥ, “head”) + पट्ट (paṭṭa, “cloth”).


ओजीयस्

From Proto-Indo-Iranian *Háwǰyas (“stronger”), from Proto-Indo-European *h₂éwg-yōs, comparative degree of *h₂ug-ró-s (“strong”). Cognate with Avestan 𐬀𐬊𐬘𐬌𐬌𐬀𐬵 (aojiiah).

अर्ह॑न्नि॒दं द॑यसे॒ विश्व॒मभ्वं॒ न वा ओजी॑यो रुद्र॒ त्वद॑स्ति ॥

O Worthy Rudra, you cut each demon to pieces: there is no one mightier than you.

árhannidáṃ dayase víśvamábhvaṃ ná vā́ ójīyo rudra tvádasti.

comparative degree of उग्र (ugrá); stronger, mightier


मौक्तिक

mauktika (romanization)
मौक्तिकः (nominative singular)
मौक्तिकौ (dual nominative)
मौक्तिकाः (nominative plural)
मौक्तिक (singular vocative)
मौक्तिकौ (dual vocative)
मौक्तिकाः (plural vocative)
मौक्तिकम् (accusative singular)
मौक्तिकौ (accusative dual)
मौक्तिकान् (accusative plural)
मौक्तिकेन (instrumental singular)
मौक्तिकाभ्याम् (dual instrumental)
मौक्तिकैः (instrumental plural)
मौक्तिकाय (dative singular)
मौक्तिकाभ्याम् (dative dual)
मौक्तिकेभ्यः (dative plural)
मौक्तिकात् (ablative singular)
मौक्तिकाभ्याम् (ablative dual)
मौक्तिकेभ्यः (ablative plural)
मौक्तिकस्य (genitive singular)
मौक्तिकयोः (dual genitive)
मौक्तिकानाम् (genitive plural)
मौक्तिके (locative singular)
मौक्तिकयोः (dual locative)
मौक्तिकेषु (locative plural)
मौक्तिकम् (nominative singular)
मौक्तिके (dual nominative)
मौक्तिकानि (nominative plural)
मौक्तिक (singular vocative)
मौक्तिके (dual vocative)
मौक्तिकानि (plural vocative)
मौक्तिकम् (accusative singular)
मौक्तिके (accusative dual)
मौक्तिकानि (accusative plural)
मौक्तिकेन (instrumental singular)
मौक्तिकाभ्याम् (dual instrumental)
मौक्तिकैः (instrumental plural)
मौक्तिकाय (dative singular)
मौक्तिकाभ्याम् (dative dual)
मौक्तिकेभ्यः (dative plural)
मौक्तिकात् (ablative singular)
मौक्तिकाभ्याम् (ablative dual)
मौक्तिकेभ्यः (ablative plural)
मौक्तिकस्य (genitive singular)
मौक्तिकयोः (dual genitive)
मौक्तिकानाम् (genitive plural)
मौक्तिके (locative singular)
मौक्तिकयोः (dual locative)
मौक्तिकेषु (locative plural)

desctree

Prakrit: 𑀫𑁄𑀢𑁆𑀢𑀺𑀅 (mŏttia), 𑀫𑀼𑀢𑁆𑀢𑀺𑀅 (muttia), 𑀫𑁴𑀢𑁆𑀢𑀺𑀬 (mŏttiya) — Jain Māhārāṣṭrī
Ahirani: मोती (motī)
Sauraseni Apabhramsa: मोत्तिउ (mottiu)
Braj: मोती (motī)
Hindustani: motī
Hindi: मोती
Urdu: موتِی (motī)
→? Tibetan: མུ་ཏིག (mu tig)
Assamese: মোতি (müti)
Middle Bengali: মুতি (muti)
Bengali: মোতি (mōti) (< Hindustani موتِی (motī) / मोती (motī))
Dogri: motī
Devanagari script: मोती
Dogra script: 𑠢𑠵𑠙𑠮
Old Gujarati: मोती (motī)
Gojri: موتی (motī)
Gujarati: મોતી (motī)
Malvi: मोती (motī)
Marwari:
Devanagari script: मोती (motī)
Mahajani script: 𑅬𑅔𑅣𑅑 (moti)
Kachchi: મોતી (motī)
Konkani: motī̃
Devanagari script: मोतीं
Kannada script: ಮೊತಿಂ
Latin script: motim
Maithili: mōti
Devanagari script: मोति
Tirhuta script: 𑒧𑒼𑒞𑒱
Old Marathi: motī
Devanagari script: मोती
Modi script: 𑘦𑘻𑘝𑘲
Marathi: मोती (motī)
Nepali: मोती (motī)
Odia: ମୋତି (moti)
Old Punjabi: ਮੋਤੀ (motī)
Punjabi: motī
Gurmukhi script: ਮੋਤੀ
Shahmukhi script: موتی
Sindhi: motī
Arabic script: موتِي
Devanagari script: मोती
Khudabadi script: 𑋗𑋧𑋍𑋢

→ Hindi: मौक्तिक (mauktik) (learned)

→ Kannada: ಮೌಕ್ತಿಕ (mauktika) (learned)

From मुक्त (mukta, “pearl”) + -इक (-ika, diminutive).


धर्मिन्

dharmin (romanization)
धृ (root)
धर्मी (nominative singular)
धर्मिणौ (dual nominative)
धर्मिणा1 (dual nominative)
धर्मिणः (nominative plural)
धर्मिन् (singular vocative)
धर्मिणौ (dual vocative)
धर्मिणा1 (dual vocative)
धर्मिणः (plural vocative)
धर्मिणम् (accusative singular)
धर्मिणौ (accusative dual)
धर्मिणा1 (accusative dual)
धर्मिणः (accusative plural)
धर्मिणा (instrumental singular)
धर्मिभ्याम् (dual instrumental)
धर्मिभिः (instrumental plural)
धर्मिणे (dative singular)
धर्मिभ्याम् (dative dual)
धर्मिभ्यः (dative plural)
धर्मिणः (ablative singular)
धर्मिभ्याम् (ablative dual)
धर्मिभ्यः (ablative plural)
धर्मिणः (genitive singular)
धर्मिणोः (dual genitive)
धर्मिणाम् (genitive plural)
धर्मिणि (locative singular)
धर्मिणोः (dual locative)
धर्मिषु (locative plural)
धर्मिणी (nominative singular)
धर्मिण्यौ (dual nominative)
धर्मिणी1 (dual nominative)
धर्मिण्यः (nominative plural)
धर्मिणीः1 (nominative plural)
धर्मिणि (singular vocative)
धर्मिण्यौ (dual vocative)
धर्मिणी1 (dual vocative)
धर्मिण्यः (plural vocative)
धर्मिणीः1 (plural vocative)
धर्मिणीम् (accusative singular)
धर्मिण्यौ (accusative dual)
धर्मिणी1 (accusative dual)
धर्मिणीः (accusative plural)
धर्मिण्या (instrumental singular)
धर्मिणीभ्याम् (dual instrumental)
धर्मिणीभिः (instrumental plural)
धर्मिण्यै (dative singular)
धर्मिणीभ्याम् (dative dual)
धर्मिणीभ्यः (dative plural)
धर्मिण्याः (ablative singular)
धर्मिण्यै2 (ablative singular)
धर्मिणीभ्याम् (ablative dual)
धर्मिणीभ्यः (ablative plural)
धर्मिण्याः (genitive singular)
धर्मिण्यै2 (genitive singular)
धर्मिण्योः (dual genitive)
धर्मिणीनाम् (genitive plural)
धर्मिण्याम् (locative singular)
धर्मिण्योः (dual locative)
धर्मिणीषु (locative plural)
धर्मि (nominative singular)
धर्मिणी (dual nominative)
धर्मीणि (nominative plural)
धर्मि (singular vocative)
धर्मिन् (singular vocative)
धर्मिणी (dual vocative)
धर्मीणि (plural vocative)
धर्मि (accusative singular)
धर्मिणी (accusative dual)
धर्मीणि (accusative plural)
धर्मिणा (instrumental singular)
धर्मिभ्याम् (dual instrumental)
धर्मिभिः (instrumental plural)
धर्मिणे (dative singular)
धर्मिभ्याम् (dative dual)
धर्मिभ्यः (dative plural)
धर्मिणः (ablative singular)
धर्मिभ्याम् (ablative dual)
धर्मिभ्यः (ablative plural)
धर्मिणः (genitive singular)
धर्मिणोः (dual genitive)
धर्मिणाम् (genitive plural)
धर्मिणि (locative singular)
धर्मिणोः (dual locative)
धर्मिषु (locative plural)

Prakrit: 𑀥𑀫𑁆𑀫𑀺 (dhammi)

→ Hindi: धर्मी (dharmī)

From धर्म (dhárma, “law, duty, rule, religion, justice”) + -इन् (-in).

af

knowing or obeying the law, faithful to duty, virtuous, pious, just

endowed with any characteristic mark or peculiar property


उद्घाटिताङ्ग

sa-adj

उद्घाटिताङ्ग • (udghāṭitāṅga) stem

udghāṭitāṅga (romanization)
उद्घाटिताङ्गः (nominative singular)
उद्घाटिताङ्गौ (dual nominative)
उद्घाटिताङ्गा1 (dual nominative)
उद्घाटिताङ्गाः (nominative plural)
उद्घाटिताङ्गासः1 (nominative plural)
उद्घाटिताङ्ग (singular vocative)
उद्घाटिताङ्गौ (dual vocative)
उद्घाटिताङ्गा1 (dual vocative)
उद्घाटिताङ्गाः (plural vocative)
उद्घाटिताङ्गासः1 (plural vocative)
उद्घाटिताङ्गम् (accusative singular)
उद्घाटिताङ्गौ (accusative dual)
उद्घाटिताङ्गा1 (accusative dual)
उद्घाटिताङ्गान् (accusative plural)
उद्घाटिताङ्गेन (instrumental singular)
उद्घाटिताङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
उद्घाटिताङ्गैः (instrumental plural)
उद्घाटिताङ्गेभिः1 (instrumental plural)
उद्घाटिताङ्गाय (dative singular)
उद्घाटिताङ्गाभ्याम् (dative dual)
उद्घाटिताङ्गेभ्यः (dative plural)
उद्घाटिताङ्गात् (ablative singular)
उद्घाटिताङ्गाभ्याम् (ablative dual)
उद्घाटिताङ्गेभ्यः (ablative plural)
उद्घाटिताङ्गस्य (genitive singular)
उद्घाटिताङ्गयोः (dual genitive)
उद्घाटिताङ्गानाम् (genitive plural)
उद्घाटिताङ्गे (locative singular)
उद्घाटिताङ्गयोः (dual locative)
उद्घाटिताङ्गेषु (locative plural)
उद्घाटिताङ्गा (nominative singular)
उद्घाटिताङ्गे (dual nominative)
उद्घाटिताङ्गाः (nominative plural)
उद्घाटिताङ्गे (singular vocative)
उद्घाटिताङ्गे (dual vocative)
उद्घाटिताङ्गाः (plural vocative)
उद्घाटिताङ्गाम् (accusative singular)
उद्घाटिताङ्गे (accusative dual)
उद्घाटिताङ्गाः (accusative plural)
उद्घाटिताङ्गया (instrumental singular)
उद्घाटिताङ्गा1 (instrumental singular)
उद्घाटिताङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
उद्घाटिताङ्गाभिः (instrumental plural)
उद्घाटिताङ्गायै (dative singular)
उद्घाटिताङ्गाभ्याम् (dative dual)
उद्घाटिताङ्गाभ्यः (dative plural)
उद्घाटिताङ्गायाः (ablative singular)
उद्घाटिताङ्गायै2 (ablative singular)
उद्घाटिताङ्गाभ्याम् (ablative dual)
उद्घाटिताङ्गाभ्यः (ablative plural)
उद्घाटिताङ्गायाः (genitive singular)
उद्घाटिताङ्गायै2 (genitive singular)
उद्घाटिताङ्गयोः (dual genitive)
उद्घाटिताङ्गानाम् (genitive plural)
उद्घाटिताङ्गायाम् (locative singular)
उद्घाटिताङ्गयोः (dual locative)
उद्घाटिताङ्गासु (locative plural)
उद्घाटिताङ्गम् (nominative singular)
उद्घाटिताङ्गे (dual nominative)
उद्घाटिताङ्गानि (nominative plural)
उद्घाटिताङ्गा1 (nominative plural)
उद्घाटिताङ्ग (singular vocative)
उद्घाटिताङ्गे (dual vocative)
उद्घाटिताङ्गानि (plural vocative)
उद्घाटिताङ्गा1 (plural vocative)
उद्घाटिताङ्गम् (accusative singular)
उद्घाटिताङ्गे (accusative dual)
उद्घाटिताङ्गानि (accusative plural)
उद्घाटिताङ्गा1 (accusative plural)
उद्घाटिताङ्गेन (instrumental singular)
उद्घाटिताङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
उद्घाटिताङ्गैः (instrumental plural)
उद्घाटिताङ्गेभिः1 (instrumental plural)
उद्घाटिताङ्गाय (dative singular)
उद्घाटिताङ्गाभ्याम् (dative dual)
उद्घाटिताङ्गेभ्यः (dative plural)
उद्घाटिताङ्गात् (ablative singular)
उद्घाटिताङ्गाभ्याम् (ablative dual)
उद्घाटिताङ्गेभ्यः (ablative plural)
उद्घाटिताङ्गस्य (genitive singular)
उद्घाटिताङ्गयोः (dual genitive)
उद्घाटिताङ्गानाम् (genitive plural)
उद्घाटिताङ्गे (locative singular)
उद्घाटिताङ्गयोः (dual locative)
उद्घाटिताङ्गेषु (locative plural)

/ud.ɡʱɑː.ʈi.tɑːŋ.ɡɐ/

[ud̚.ɡʱɑː.ʈi.tɑːŋ.ɡɐ]

/ud̪.ɡʱɑː.ʈiˈt̪ɑːŋ.ɡɐ/

[ud̪̚.ɡʱɑː.ʈiˈt̪ɑːŋ.ɡɐ]

Compound of उद्घाटित (udghāṭita, “opened, exposed”) + अङ्ग (áṅga, “body”), literally “whose body is exposed”.


प्रियस्वप्न

priyasvapna (romanization)
प्रियस्वप्नः (nominative singular)
प्रियस्वप्नौ (dual nominative)
प्रियस्वप्ना1 (dual nominative)
प्रियस्वप्नाः (nominative plural)
प्रियस्वप्नासः1 (nominative plural)
प्रियस्वप्न (singular vocative)
प्रियस्वप्नौ (dual vocative)
प्रियस्वप्ना1 (dual vocative)
प्रियस्वप्नाः (plural vocative)
प्रियस्वप्नासः1 (plural vocative)
प्रियस्वप्नम् (accusative singular)
प्रियस्वप्नौ (accusative dual)
प्रियस्वप्ना1 (accusative dual)
प्रियस्वप्नान् (accusative plural)
प्रियस्वप्नेन (instrumental singular)
प्रियस्वप्नाभ्याम् (dual instrumental)
प्रियस्वप्नैः (instrumental plural)
प्रियस्वप्नेभिः1 (instrumental plural)
प्रियस्वप्नाय (dative singular)
प्रियस्वप्नाभ्याम् (dative dual)
प्रियस्वप्नेभ्यः (dative plural)
प्रियस्वप्नात् (ablative singular)
प्रियस्वप्नाभ्याम् (ablative dual)
प्रियस्वप्नेभ्यः (ablative plural)
प्रियस्वप्नस्य (genitive singular)
प्रियस्वप्नयोः (dual genitive)
प्रियस्वप्नानाम् (genitive plural)
प्रियस्वप्ने (locative singular)
प्रियस्वप्नयोः (dual locative)
प्रियस्वप्नेषु (locative plural)
प्रियस्वप्ना (nominative singular)
प्रियस्वप्ने (dual nominative)
प्रियस्वप्नाः (nominative plural)
प्रियस्वप्ने (singular vocative)
प्रियस्वप्ने (dual vocative)
प्रियस्वप्नाः (plural vocative)
प्रियस्वप्नाम् (accusative singular)
प्रियस्वप्ने (accusative dual)
प्रियस्वप्नाः (accusative plural)
प्रियस्वप्नया (instrumental singular)
प्रियस्वप्ना1 (instrumental singular)
प्रियस्वप्नाभ्याम् (dual instrumental)
प्रियस्वप्नाभिः (instrumental plural)
प्रियस्वप्नायै (dative singular)
प्रियस्वप्नाभ्याम् (dative dual)
प्रियस्वप्नाभ्यः (dative plural)
प्रियस्वप्नायाः (ablative singular)
प्रियस्वप्नायै2 (ablative singular)
प्रियस्वप्नाभ्याम् (ablative dual)
प्रियस्वप्नाभ्यः (ablative plural)
प्रियस्वप्नायाः (genitive singular)
प्रियस्वप्नायै2 (genitive singular)
प्रियस्वप्नयोः (dual genitive)
प्रियस्वप्नानाम् (genitive plural)
प्रियस्वप्नायाम् (locative singular)
प्रियस्वप्नयोः (dual locative)
प्रियस्वप्नासु (locative plural)
प्रियस्वप्नम् (nominative singular)
प्रियस्वप्ने (dual nominative)
प्रियस्वप्नानि (nominative plural)
प्रियस्वप्ना1 (nominative plural)
प्रियस्वप्न (singular vocative)
प्रियस्वप्ने (dual vocative)
प्रियस्वप्नानि (plural vocative)
प्रियस्वप्ना1 (plural vocative)
प्रियस्वप्नम् (accusative singular)
प्रियस्वप्ने (accusative dual)
प्रियस्वप्नानि (accusative plural)
प्रियस्वप्ना1 (accusative plural)
प्रियस्वप्नेन (instrumental singular)
प्रियस्वप्नाभ्याम् (dual instrumental)
प्रियस्वप्नैः (instrumental plural)
प्रियस्वप्नेभिः1 (instrumental plural)
प्रियस्वप्नाय (dative singular)
प्रियस्वप्नाभ्याम् (dative dual)
प्रियस्वप्नेभ्यः (dative plural)
प्रियस्वप्नात् (ablative singular)
प्रियस्वप्नाभ्याम् (ablative dual)
प्रियस्वप्नेभ्यः (ablative plural)
प्रियस्वप्नस्य (genitive singular)
प्रियस्वप्नयोः (dual genitive)
प्रियस्वप्नानाम् (genitive plural)
प्रियस्वप्ने (locative singular)
प्रियस्वप्नयोः (dual locative)
प्रियस्वप्नेषु (locative plural)

Compound of प्रिय (priyá, “fond of”) + स्वप्न (svápna, “sleep”).


शक्र

śakrá (romanization)
शक् (root)
शक्रः (nominative singular)
शक्रौ (dual nominative)
शक्रा1 (dual nominative)
शक्राः (nominative plural)
शक्रासः1 (nominative plural)
शक्र (singular vocative)
शक्रौ (dual vocative)
शक्रा1 (dual vocative)
शक्राः (plural vocative)
शक्रासः1 (plural vocative)
शक्रम् (accusative singular)
शक्रौ (accusative dual)
शक्रा1 (accusative dual)
शक्रान् (accusative plural)
शक्रेण (instrumental singular)
शक्राभ्याम् (dual instrumental)
शक्रैः (instrumental plural)
शक्रेभिः1 (instrumental plural)
शक्राय (dative singular)
शक्राभ्याम् (dative dual)
शक्रेभ्यः (dative plural)
शक्रात् (ablative singular)
शक्राभ्याम् (ablative dual)
शक्रेभ्यः (ablative plural)
शक्रस्य (genitive singular)
शक्रयोः (dual genitive)
शक्राणाम् (genitive plural)
शक्रे (locative singular)
शक्रयोः (dual locative)
शक्रेषु (locative plural)
शक्रा (nominative singular)
शक्रे (dual nominative)
शक्राः (nominative plural)
शक्रे (singular vocative)
शक्रे (dual vocative)
शक्राः (plural vocative)
शक्राम् (accusative singular)
शक्रे (accusative dual)
शक्राः (accusative plural)
शक्रया (instrumental singular)
शक्रा1 (instrumental singular)
शक्राभ्याम् (dual instrumental)
शक्राभिः (instrumental plural)
शक्रायै (dative singular)
शक्राभ्याम् (dative dual)
शक्राभ्यः (dative plural)
शक्रायाः (ablative singular)
शक्रायै2 (ablative singular)
शक्राभ्याम् (ablative dual)
शक्राभ्यः (ablative plural)
शक्रायाः (genitive singular)
शक्रायै2 (genitive singular)
शक्रयोः (dual genitive)
शक्राणाम् (genitive plural)
शक्रायाम् (locative singular)
शक्रयोः (dual locative)
शक्रासु (locative plural)
शक्रम् (nominative singular)
शक्रे (dual nominative)
शक्राणि (nominative plural)
शक्रा1 (nominative plural)
शक्र (singular vocative)
शक्रे (dual vocative)
शक्राणि (plural vocative)
शक्रा1 (plural vocative)
शक्रम् (accusative singular)
शक्रे (accusative dual)
शक्राणि (accusative plural)
शक्रा1 (accusative plural)
शक्रेण (instrumental singular)
शक्राभ्याम् (dual instrumental)
शक्रैः (instrumental plural)
शक्रेभिः1 (instrumental plural)
शक्राय (dative singular)
शक्राभ्याम् (dative dual)
शक्रेभ्यः (dative plural)
शक्रात् (ablative singular)
शक्राभ्याम् (ablative dual)
शक्रेभ्यः (ablative plural)
शक्रस्य (genitive singular)
शक्रयोः (dual genitive)
शक्राणाम् (genitive plural)
शक्रे (locative singular)
शक्रयोः (dual locative)
शक्रेषु (locative plural)

From the root शक् (śak, “to be strong, powerful, capable”) + -र (-ra, “adjectival suffix”).

sa-root

strong, powerful, mighty (Rigvedic epithet of Indra)


शक्र

śakrá (romanization)
शक्रः (nominative singular)
शक्रौ (dual nominative)
शक्रा1 (dual nominative)
शक्राः (nominative plural)
शक्रासः1 (nominative plural)
शक्र (singular vocative)
शक्रौ (dual vocative)
शक्रा1 (dual vocative)
शक्राः (plural vocative)
शक्रासः1 (plural vocative)
शक्रम् (accusative singular)
शक्रौ (accusative dual)
शक्रा1 (accusative dual)
शक्रान् (accusative plural)
शक्रेण (instrumental singular)
शक्राभ्याम् (dual instrumental)
शक्रैः (instrumental plural)
शक्रेभिः1 (instrumental plural)
शक्राय (dative singular)
शक्राभ्याम् (dative dual)
शक्रेभ्यः (dative plural)
शक्रात् (ablative singular)
शक्राभ्याम् (ablative dual)
शक्रेभ्यः (ablative plural)
शक्रस्य (genitive singular)
शक्रयोः (dual genitive)
शक्राणाम् (genitive plural)
शक्रे (locative singular)
शक्रयोः (dual locative)
शक्रेषु (locative plural)

Pali: sakka

Prakrit: सक्क (sakka)

वी॒रेण्यः॒ क्रतु॒रिन्द्रः॑ सुश॒स्तिरु॒तापि॒ धेना॑ पुरुहू॒तमी॑ट्टे।
आर्द॑यद्वृ॒त्रमकृ॑णोदु लो॒कं स॑सा॒हे श॒क्रः पृत॑ना अभि॒ष्टिः॥
vīréṇyaḥ kráturíndraḥ suśastírutā́pi dhénā puruhūtámīṭṭe.
ā́rdayadvṛtrámákṛṇodu lokáṃ sasāhé śakráḥ pṛ́tanā abhiṣṭíḥ.
Heroic power and noble praise is Indra yea, the song worships him invoked of many.

Vṛtra he quelled, and gave men room and freedom: Śakra, victorious, hath conquered armies.

तं गोपायति राजेन्द्र शक्रः शरणमागतम्।
तेन संस्तम्भितः सर्पस्तस्मान्नाग्नौ पतत्यसौ॥
taṃ gopāyati rājendra śakraḥ śaraṇamāgatam.
tena saṃstambhitaḥ sarpastasmānnāgnau patatyasau.
[The Brāhmaṇas replied:] O best of kings, he [the snake Takṣaka] has not fallen into the fire because he is being protected by Indra, whom he has approached for shelter. Indra is holding him back from the fire.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 12.6.19

दूरभारोद्वहश्रान्ताः शक्रवैरोचनादयः।
अपारयन्तस्तं वोढुं विवशा विजहुः पथि॥
dūrabhārodvahaśrāntāḥ śakravairocanādayaḥ.
apārayantastaṃ voḍhuṃ vivaśā vijahuḥ pathi.
Because of conveying the great mountain for a long distance, Indra, Vairocana [son of Virocana, Mahābali] and the other demigods and demons became fatigued. Being unable to carry the mountain, they left it on the way.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 8.6.34

(Buddhism) Śakra (Buddhism equivalent of Indra)


प्रीत

sa-part

प्रीत • (prīta) past passive participle (root प्री)

From Proto-Indo-Iranian *priHtás (“pleased, favoured”), from Proto-Indo-European *priH-tó-s, from *preyH- (“to please”). Cognate with Avestan 𐬟𐬭𐬌𐬙𐬀 (frita, “favoured”). Equivalent to प्री (prī) + -त (-ta).


प्रीत

prītá (romanization)
प्रीतः (nominative singular)
प्रीतौ (dual nominative)
प्रीता1 (dual nominative)
प्रीताः (nominative plural)
प्रीतासः1 (nominative plural)
प्रीत (singular vocative)
प्रीतौ (dual vocative)
प्रीता1 (dual vocative)
प्रीताः (plural vocative)
प्रीतासः1 (plural vocative)
प्रीतम् (accusative singular)
प्रीतौ (accusative dual)
प्रीता1 (accusative dual)
प्रीतान् (accusative plural)
प्रीतेन (instrumental singular)
प्रीताभ्याम् (dual instrumental)
प्रीतैः (instrumental plural)
प्रीतेभिः1 (instrumental plural)
प्रीताय (dative singular)
प्रीताभ्याम् (dative dual)
प्रीतेभ्यः (dative plural)
प्रीतात् (ablative singular)
प्रीताभ्याम् (ablative dual)
प्रीतेभ्यः (ablative plural)
प्रीतस्य (genitive singular)
प्रीतयोः (dual genitive)
प्रीतानाम् (genitive plural)
प्रीते (locative singular)
प्रीतयोः (dual locative)
प्रीतेषु (locative plural)
प्रीता (nominative singular)
प्रीते (dual nominative)
प्रीताः (nominative plural)
प्रीते (singular vocative)
प्रीते (dual vocative)
प्रीताः (plural vocative)
प्रीताम् (accusative singular)
प्रीते (accusative dual)
प्रीताः (accusative plural)
प्रीतया (instrumental singular)
प्रीता1 (instrumental singular)
प्रीताभ्याम् (dual instrumental)
प्रीताभिः (instrumental plural)
प्रीतायै (dative singular)
प्रीताभ्याम् (dative dual)
प्रीताभ्यः (dative plural)
प्रीतायाः (ablative singular)
प्रीतायै2 (ablative singular)
प्रीताभ्याम् (ablative dual)
प्रीताभ्यः (ablative plural)
प्रीतायाः (genitive singular)
प्रीतायै2 (genitive singular)
प्रीतयोः (dual genitive)
प्रीतानाम् (genitive plural)
प्रीतायाम् (locative singular)
प्रीतयोः (dual locative)
प्रीतासु (locative plural)
प्रीतम् (nominative singular)
प्रीते (dual nominative)
प्रीतानि (nominative plural)
प्रीता1 (nominative plural)
प्रीत (singular vocative)
प्रीते (dual vocative)
प्रीतानि (plural vocative)
प्रीता1 (plural vocative)
प्रीतम् (accusative singular)
प्रीते (accusative dual)
प्रीतानि (accusative plural)
प्रीता1 (accusative plural)
प्रीतेन (instrumental singular)
प्रीताभ्याम् (dual instrumental)
प्रीतैः (instrumental plural)
प्रीतेभिः1 (instrumental plural)
प्रीताय (dative singular)
प्रीताभ्याम् (dative dual)
प्रीतेभ्यः (dative plural)
प्रीतात् (ablative singular)
प्रीताभ्याम् (ablative dual)
प्रीतेभ्यः (ablative plural)
प्रीतस्य (genitive singular)
प्रीतयोः (dual genitive)
प्रीतानाम् (genitive plural)
प्रीते (locative singular)
प्रीतयोः (dual locative)
प्रीतेषु (locative plural)

Gandhari: 𐨤𐨿𐨪𐨁𐨡 (prida)

पुत्रो न जातो रण्वो दुरोणे वाजी न प्रीतो विशो वि तारीत् ॥

Born in the dwelling like a lovely son, pleased, like a strong steed, he (Agni) bears on the folk.

putro na jāto raṇvo duroṇe vājī na prīto viśo vi tārīt.

वाचा मेन्द्रियेणाविश वसन्तमृतूनां प्रीणामि स मा प्रीतः प्रीणातु
ग्रीष्ममृतूनां प्रीणामि स मा प्रीतः प्रीणातु
वर्षा ऋतूनां प्रीणामि ता मा प्रीताः प्रीणन्तु
शरदमृतूनां प्रीणामि सा मा प्रीता प्रीणातु
हेमन्तशिशिरावृतूनां प्रीणामि तौ मा प्रीतौ प्रीणीतामग्नीषोमयोरहं देवयज्यया चक्षुष्मां भूयासमग्नेरहं देवयज्ययाऽन्नादो भूयासम् ॥
vācā mendriyeṇāviśa vasantamṛtūnāṃ prīṇāmi sa mā prītaḥ prīṇātu
grīṣmamṛtūnāṃ prīṇāmi sa mā prītaḥ prīṇātu
varṣā ṛtūnāṃ prīṇāmi tā mā prītāḥ prīṇantu
śaradamṛtūnāṃ prīṇāmi sā mā prītā prīṇātu

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā) I.6.2.3

Do thou enter me with speech, with power of senses. Of all the seasons, spring I delight; delighted, may it delight me.
Of the all seasons summer I delight; delighted, may it delight me.
Of all the seasons the rains I delight; delighted, may they delight me.
Of the all seasons the autumn I delight; delighted, may it delight me.
Of the seasons the winter and the cool I delight; delighted, may they two delight me.
By obeisance to the gods, Agni and Soma, may I be possessed of sight. By obeisance to the god Agni, may I be an eater of food.

hemantaśiśirāvṛtūnāṃ prīṇāmi tau mā prītau prīṇītāmagnīṣomayorahaṃ devayajyayā cakṣuṣmāṃ bhūyāsamagnerahaṃ devayajyayāʼnnādo bhūyāsam.

pleased, delighted, satisfied, joyful (also with locative or genitive or instrumental of the subject or in compounds)


𑘎𑘰𑘨𑘜

kāraṇa (romanization)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘦𑘿 (nominative singular)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘹 (dual nominative)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘰𑘡𑘱 (nominative plural)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘰1 (nominative plural)
𑘎𑘰𑘨𑘜 (singular vocative)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘹 (dual vocative)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘰𑘡𑘱 (plural vocative)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘰1 (plural vocative)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘦𑘿 (accusative singular)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘹 (accusative dual)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘰𑘡𑘱 (accusative plural)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘰1 (accusative plural)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘹𑘡 (instrumental singular)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘰𑘥𑘿𑘧𑘰𑘦𑘿 (dual instrumental)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘺𑘾 (instrumental plural)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘹𑘥𑘱𑘾1 (instrumental plural)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘰𑘧 (dative singular)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘰𑘥𑘿𑘧𑘰𑘦𑘿 (dative dual)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘹𑘥𑘿𑘧𑘾 (dative plural)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘰𑘝𑘿 (ablative singular)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘰𑘥𑘿𑘧𑘰𑘦𑘿 (ablative dual)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘹𑘥𑘿𑘧𑘾 (ablative plural)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘭𑘿𑘧 (genitive singular)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘧𑘻𑘾 (dual genitive)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘰𑘡𑘰𑘦𑘿 (genitive plural)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘹 (locative singular)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘧𑘻𑘾 (dual locative)
𑘎𑘰𑘨𑘜𑘹𑘬𑘳 (locative plural)


शृद्ध

śṛddha (romanization)
शृद्धः (nominative singular)
शृद्धौ (dual nominative)
शृद्धाः (nominative plural)
शृद्ध (singular vocative)
शृद्धौ (dual vocative)
शृद्धाः (plural vocative)
शृद्धम् (accusative singular)
शृद्धौ (accusative dual)
शृद्धान् (accusative plural)
शृद्धेन (instrumental singular)
शृद्धाभ्याम् (dual instrumental)
शृद्धैः (instrumental plural)
शृद्धाय (dative singular)
शृद्धाभ्याम् (dative dual)
शृद्धेभ्यः (dative plural)
शृद्धात् (ablative singular)
शृद्धाभ्याम् (ablative dual)
शृद्धेभ्यः (ablative plural)
शृद्धस्य (genitive singular)
शृद्धयोः (dual genitive)
शृद्धानाम् (genitive plural)
शृद्धे (locative singular)
शृद्धयोः (dual locative)
शृद्धेषु (locative plural)
शृद्धा (nominative singular)
शृद्धे (dual nominative)
शृद्धाः (nominative plural)
शृद्धे (singular vocative)
शृद्धे (dual vocative)
शृद्धाः (plural vocative)
शृद्धाम् (accusative singular)
शृद्धे (accusative dual)
शृद्धाः (accusative plural)
शृद्धया (instrumental singular)
शृद्धाभ्याम् (dual instrumental)
शृद्धाभिः (instrumental plural)
शृद्धायै (dative singular)
शृद्धाभ्याम् (dative dual)
शृद्धाभ्यः (dative plural)
शृद्धायाः (ablative singular)
शृद्धाभ्याम् (ablative dual)
शृद्धाभ्यः (ablative plural)
शृद्धायाः (genitive singular)
शृद्धयोः (dual genitive)
शृद्धानाम् (genitive plural)
शृद्धायाम् (locative singular)
शृद्धयोः (dual locative)
शृद्धासु (locative plural)
शृद्धम् (nominative singular)
शृद्धे (dual nominative)
शृद्धानि (nominative plural)
शृद्ध (singular vocative)
शृद्धे (dual vocative)
शृद्धानि (plural vocative)
शृद्धम् (accusative singular)
शृद्धे (accusative dual)
शृद्धानि (accusative plural)
शृद्धेन (instrumental singular)
शृद्धाभ्याम् (dual instrumental)
शृद्धैः (instrumental plural)
शृद्धाय (dative singular)
शृद्धाभ्याम् (dative dual)
शृद्धेभ्यः (dative plural)
शृद्धात् (ablative singular)
शृद्धाभ्याम् (ablative dual)
शृद्धेभ्यः (ablative plural)
शृद्धस्य (genitive singular)
शृद्धयोः (dual genitive)
शृद्धानाम् (genitive plural)
शृद्धे (locative singular)
शृद्धयोः (dual locative)
शृद्धेषु (locative plural)

/ˈɕr̩d̪.d̪ʱɐ/

[ˈɕr̩d̪̚.d̪ʱɐ]

From the root शृध् (śṛdh, “to moisten, become wet”) + -त (-ta).


अक्षितोति

ákṣitoti (romanization)
अक्षितोतिः (nominative singular)
अक्षितोती (dual nominative)
अक्षितोतयः (nominative plural)
अक्षितोते (singular vocative)
अक्षितोती (dual vocative)
अक्षितोतयः (plural vocative)
अक्षितोतिम् (accusative singular)
अक्षितोती (accusative dual)
अक्षितोतीन् (accusative plural)
अक्षितोतिना (instrumental singular)
अक्षितोत्या1 (instrumental singular)
अक्षितोतिभ्याम् (dual instrumental)
अक्षितोतिभिः (instrumental plural)
अक्षितोतये (dative singular)
अक्षितोतिभ्याम् (dative dual)
अक्षितोतिभ्यः (dative plural)
अक्षितोतेः (ablative singular)
अक्षितोत्यः1 (ablative singular)
अक्षितोतिभ्याम् (ablative dual)
अक्षितोतिभ्यः (ablative plural)
अक्षितोतेः (genitive singular)
अक्षितोत्यः1 (genitive singular)
अक्षितोत्योः (dual genitive)
अक्षितोतीनाम् (genitive plural)
अक्षितोतौ (locative singular)
अक्षितोता1 (locative singular)
अक्षितोत्योः (dual locative)
अक्षितोतिषु (locative plural)

Compound of अक्षित (ákṣita, “permanent”) + ऊति (ūtí, “help”), literally “[who gives] permanent help; who always helps”.

com

􂀿who gives􂁀 permanent help; who always helps

अक्षि॑तोतिः सनेदि॒मं वाज॒मिन्द्रः॑ सह॒स्रिण॑म्। यस्मि॒न्विश्वा॑नि॒ पौंस्या॑॥
ákṣitotiḥ sanedimáṃ vā́jamíndraḥ sahasríṇam. yásminvíśvāni paúṃsyā

Akṣitoti, whose succour never fails, accept these viands thousandfold, wherein all manly powers abide.

(Vedic religion, Hinduism) an epithet of Indra


अक्षुण्णता

sa-noun

अक्षुण्णता • (akṣuṇṇatā) stem, f

akṣuṇṇatā (romanization)
अक्षुण्णता (nominative singular)
अक्षुण्णते (dual nominative)
अक्षुण्णताः (nominative plural)
अक्षुण्णते (singular vocative)
अक्षुण्णते (dual vocative)
अक्षुण्णताः (plural vocative)
अक्षुण्णताम् (accusative singular)
अक्षुण्णते (accusative dual)
अक्षुण्णताः (accusative plural)
अक्षुण्णतया (instrumental singular)
अक्षुण्णता1 (instrumental singular)
अक्षुण्णताभ्याम् (dual instrumental)
अक्षुण्णताभिः (instrumental plural)
अक्षुण्णतायै (dative singular)
अक्षुण्णताभ्याम् (dative dual)
अक्षुण्णताभ्यः (dative plural)
अक्षुण्णतायाः (ablative singular)
अक्षुण्णतायै2 (ablative singular)
अक्षुण्णताभ्याम् (ablative dual)
अक्षुण्णताभ्यः (ablative plural)
अक्षुण्णतायाः (genitive singular)
अक्षुण्णतायै2 (genitive singular)
अक्षुण्णतयोः (dual genitive)
अक्षुण्णतानाम् (genitive plural)
अक्षुण्णतायाम् (locative singular)
अक्षुण्णतयोः (dual locative)
अक्षुण्णतासु (locative plural)

/ɐkˈʂuɳ.ɳɐ.t̪ɑː/

From अ- (a-, negative) + क्षुण्ण (kṣuṇṇa, “crushed, shattered, broken; defeated, overcome; practised, followed”) + -ता (-tā, “-ness”).

con

the state of being unbroken or continuous; continuity


मेढ्रज

meḍhraja (romanization)
मेढ्रजः (nominative singular)
मेढ्रजौ (dual nominative)
मेढ्रजा1 (dual nominative)
मेढ्रजाः (nominative plural)
मेढ्रजासः1 (nominative plural)
मेढ्रज (singular vocative)
मेढ्रजौ (dual vocative)
मेढ्रजा1 (dual vocative)
मेढ्रजाः (plural vocative)
मेढ्रजासः1 (plural vocative)
मेढ्रजम् (accusative singular)
मेढ्रजौ (accusative dual)
मेढ्रजा1 (accusative dual)
मेढ्रजान् (accusative plural)
मेढ्रजेन (instrumental singular)
मेढ्रजाभ्याम् (dual instrumental)
मेढ्रजैः (instrumental plural)
मेढ्रजेभिः1 (instrumental plural)
मेढ्रजाय (dative singular)
मेढ्रजाभ्याम् (dative dual)
मेढ्रजेभ्यः (dative plural)
मेढ्रजात् (ablative singular)
मेढ्रजाभ्याम् (ablative dual)
मेढ्रजेभ्यः (ablative plural)
मेढ्रजस्य (genitive singular)
मेढ्रजयोः (dual genitive)
मेढ्रजानाम् (genitive plural)
मेढ्रजे (locative singular)
मेढ्रजयोः (dual locative)
मेढ्रजेषु (locative plural)

/mɐjɖʱ.ɾɐ.d͡ʑɐ/

/ˈmeːɖʱ.ɾɐ.d͡ʑɐ/

Compound of मेढ्र (méḍhra, “penis”) + ज (já, “born”), literally “born from the penis”.

com

(Hinduism) an epithet of Shiva, from the belief that he originated from a lingam


सहस्रनेत्र

sahasranetra (romanization)
सहस्रनेत्रः (nominative singular)
सहस्रनेत्रौ (dual nominative)
सहस्रनेत्रा1 (dual nominative)
सहस्रनेत्राः (nominative plural)
सहस्रनेत्रासः1 (nominative plural)
सहस्रनेत्र (singular vocative)
सहस्रनेत्रौ (dual vocative)
सहस्रनेत्रा1 (dual vocative)
सहस्रनेत्राः (plural vocative)
सहस्रनेत्रासः1 (plural vocative)
सहस्रनेत्रम् (accusative singular)
सहस्रनेत्रौ (accusative dual)
सहस्रनेत्रा1 (accusative dual)
सहस्रनेत्रान् (accusative plural)
सहस्रनेत्रेण (instrumental singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (dual instrumental)
सहस्रनेत्रैः (instrumental plural)
सहस्रनेत्रेभिः1 (instrumental plural)
सहस्रनेत्राय (dative singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (dative dual)
सहस्रनेत्रेभ्यः (dative plural)
सहस्रनेत्रात् (ablative singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (ablative dual)
सहस्रनेत्रेभ्यः (ablative plural)
सहस्रनेत्रस्य (genitive singular)
सहस्रनेत्रयोः (dual genitive)
सहस्रनेत्राणाम् (genitive plural)
सहस्रनेत्रे (locative singular)
सहस्रनेत्रयोः (dual locative)
सहस्रनेत्रेषु (locative plural)
सहस्रनेत्रा (nominative singular)
सहस्रनेत्रे (dual nominative)
सहस्रनेत्राः (nominative plural)
सहस्रनेत्रे (singular vocative)
सहस्रनेत्रे (dual vocative)
सहस्रनेत्राः (plural vocative)
सहस्रनेत्राम् (accusative singular)
सहस्रनेत्रे (accusative dual)
सहस्रनेत्राः (accusative plural)
सहस्रनेत्रया (instrumental singular)
सहस्रनेत्रा1 (instrumental singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (dual instrumental)
सहस्रनेत्राभिः (instrumental plural)
सहस्रनेत्रायै (dative singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (dative dual)
सहस्रनेत्राभ्यः (dative plural)
सहस्रनेत्रायाः (ablative singular)
सहस्रनेत्रायै2 (ablative singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (ablative dual)
सहस्रनेत्राभ्यः (ablative plural)
सहस्रनेत्रायाः (genitive singular)
सहस्रनेत्रायै2 (genitive singular)
सहस्रनेत्रयोः (dual genitive)
सहस्रनेत्राणाम् (genitive plural)
सहस्रनेत्रायाम् (locative singular)
सहस्रनेत्रयोः (dual locative)
सहस्रनेत्रासु (locative plural)
सहस्रनेत्रम् (nominative singular)
सहस्रनेत्रे (dual nominative)
सहस्रनेत्राणि (nominative plural)
सहस्रनेत्रा1 (nominative plural)
सहस्रनेत्र (singular vocative)
सहस्रनेत्रे (dual vocative)
सहस्रनेत्राणि (plural vocative)
सहस्रनेत्रा1 (plural vocative)
सहस्रनेत्रम् (accusative singular)
सहस्रनेत्रे (accusative dual)
सहस्रनेत्राणि (accusative plural)
सहस्रनेत्रा1 (accusative plural)
सहस्रनेत्रेण (instrumental singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (dual instrumental)
सहस्रनेत्रैः (instrumental plural)
सहस्रनेत्रेभिः1 (instrumental plural)
सहस्रनेत्राय (dative singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (dative dual)
सहस्रनेत्रेभ्यः (dative plural)
सहस्रनेत्रात् (ablative singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (ablative dual)
सहस्रनेत्रेभ्यः (ablative plural)
सहस्रनेत्रस्य (genitive singular)
सहस्रनेत्रयोः (dual genitive)
सहस्रनेत्राणाम् (genitive plural)
सहस्रनेत्रे (locative singular)
सहस्रनेत्रयोः (dual locative)
सहस्रनेत्रेषु (locative plural)

/s̪ɐ.ɦɐs̪.ɾɐˈn̪eːt̪.ɾɐ/

Compound of सहस्र (sahasra, “thousand”) + नेत्र (netra, “eye”). Indra was given the title after he was cursed by Gautama for adultery with Ahalya; the curse was for a thousand vulvae to appear on his body, which later became eyes.


सहस्रनेत्र

sahasranetra (romanization)
सहस्रनेत्रः (nominative singular)
सहस्रनेत्र (singular vocative)
सहस्रनेत्रम् (accusative singular)
सहस्रनेत्रेण (instrumental singular)
सहस्रनेत्राय (dative singular)
सहस्रनेत्रात् (ablative singular)
सहस्रनेत्रस्य (genitive singular)
सहस्रनेत्रे (locative singular)

/s̪ɐ.ɦɐs̪.ɾɐˈn̪eːt̪.ɾɐ/


प्रत्युष्ट

sa-adj

प्रत्युष्ट • (prátyuṣṭa) stem

prátyuṣṭa (romanization)
प्रत्युष्टः (nominative singular)
प्रत्युष्टौ (dual nominative)
प्रत्युष्टा1 (dual nominative)
प्रत्युष्टाः (nominative plural)
प्रत्युष्टासः1 (nominative plural)
प्रत्युष्ट (singular vocative)
प्रत्युष्टौ (dual vocative)
प्रत्युष्टा1 (dual vocative)
प्रत्युष्टाः (plural vocative)
प्रत्युष्टासः1 (plural vocative)
प्रत्युष्टम् (accusative singular)
प्रत्युष्टौ (accusative dual)
प्रत्युष्टा1 (accusative dual)
प्रत्युष्टान् (accusative plural)
प्रत्युष्टेन (instrumental singular)
प्रत्युष्टाभ्याम् (dual instrumental)
प्रत्युष्टैः (instrumental plural)
प्रत्युष्टेभिः1 (instrumental plural)
प्रत्युष्टाय (dative singular)
प्रत्युष्टाभ्याम् (dative dual)
प्रत्युष्टेभ्यः (dative plural)
प्रत्युष्टात् (ablative singular)
प्रत्युष्टाभ्याम् (ablative dual)
प्रत्युष्टेभ्यः (ablative plural)
प्रत्युष्टस्य (genitive singular)
प्रत्युष्टयोः (dual genitive)
प्रत्युष्टानाम् (genitive plural)
प्रत्युष्टे (locative singular)
प्रत्युष्टयोः (dual locative)
प्रत्युष्टेषु (locative plural)
प्रत्युष्टा (nominative singular)
प्रत्युष्टे (dual nominative)
प्रत्युष्टाः (nominative plural)
प्रत्युष्टे (singular vocative)
प्रत्युष्टे (dual vocative)
प्रत्युष्टाः (plural vocative)
प्रत्युष्टाम् (accusative singular)
प्रत्युष्टे (accusative dual)
प्रत्युष्टाः (accusative plural)
प्रत्युष्टया (instrumental singular)
प्रत्युष्टा1 (instrumental singular)
प्रत्युष्टाभ्याम् (dual instrumental)
प्रत्युष्टाभिः (instrumental plural)
प्रत्युष्टायै (dative singular)
प्रत्युष्टाभ्याम् (dative dual)
प्रत्युष्टाभ्यः (dative plural)
प्रत्युष्टायाः (ablative singular)
प्रत्युष्टायै2 (ablative singular)
प्रत्युष्टाभ्याम् (ablative dual)
प्रत्युष्टाभ्यः (ablative plural)
प्रत्युष्टायाः (genitive singular)
प्रत्युष्टायै2 (genitive singular)
प्रत्युष्टयोः (dual genitive)
प्रत्युष्टानाम् (genitive plural)
प्रत्युष्टायाम् (locative singular)
प्रत्युष्टयोः (dual locative)
प्रत्युष्टासु (locative plural)
प्रत्युष्टम् (nominative singular)
प्रत्युष्टे (dual nominative)
प्रत्युष्टानि (nominative plural)
प्रत्युष्टा1 (nominative plural)
प्रत्युष्ट (singular vocative)
प्रत्युष्टे (dual vocative)
प्रत्युष्टानि (plural vocative)
प्रत्युष्टा1 (plural vocative)
प्रत्युष्टम् (accusative singular)
प्रत्युष्टे (accusative dual)
प्रत्युष्टानि (accusative plural)
प्रत्युष्टा1 (accusative plural)
प्रत्युष्टेन (instrumental singular)
प्रत्युष्टाभ्याम् (dual instrumental)
प्रत्युष्टैः (instrumental plural)
प्रत्युष्टेभिः1 (instrumental plural)
प्रत्युष्टाय (dative singular)
प्रत्युष्टाभ्याम् (dative dual)
प्रत्युष्टेभ्यः (dative plural)
प्रत्युष्टात् (ablative singular)
प्रत्युष्टाभ्याम् (ablative dual)
प्रत्युष्टेभ्यः (ablative plural)
प्रत्युष्टस्य (genitive singular)
प्रत्युष्टयोः (dual genitive)
प्रत्युष्टानाम् (genitive plural)
प्रत्युष्टे (locative singular)
प्रत्युष्टयोः (dual locative)
प्रत्युष्टेषु (locative plural)

/pɾɐt̪ˈjuʂ.ʈɐ/

प्रति (prati) + उष्ट (uṣṭa, “burnt”), from Proto-Indo-European *h₁us-tó-s.

प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा अरातयः ।

c. 1200 BCE – 800 BCE, Śukla-Yajurveda (Vājasenayi Saṃhitā) 1.7

The demon is scorched and the malignant beings are all scorched


मेधाविन्

medhāvín (romanization)
मेधावी (nominative singular)
मेधाविनौ (dual nominative)
मेधाविना1 (dual nominative)
मेधाविनः (nominative plural)
मेधाविन् (singular vocative)
मेधाविनौ (dual vocative)
मेधाविना1 (dual vocative)
मेधाविनः (plural vocative)
मेधाविनम् (accusative singular)
मेधाविनौ (accusative dual)
मेधाविना1 (accusative dual)
मेधाविनः (accusative plural)
मेधाविना (instrumental singular)
मेधाविभ्याम् (dual instrumental)
मेधाविभिः (instrumental plural)
मेधाविने (dative singular)
मेधाविभ्याम् (dative dual)
मेधाविभ्यः (dative plural)
मेधाविनः (ablative singular)
मेधाविभ्याम् (ablative dual)
मेधाविभ्यः (ablative plural)
मेधाविनः (genitive singular)
मेधाविनोः (dual genitive)
मेधाविनाम् (genitive plural)
मेधाविनि (locative singular)
मेधाविनोः (dual locative)
मेधाविषु (locative plural)
मेधाविनी (nominative singular)
मेधाविन्यौ (dual nominative)
मेधाविनी1 (dual nominative)
मेधाविन्यः (nominative plural)
मेधाविनीः1 (nominative plural)
मेधाविनि (singular vocative)
मेधाविन्यौ (dual vocative)
मेधाविनी1 (dual vocative)
मेधाविन्यः (plural vocative)
मेधाविनीः1 (plural vocative)
मेधाविनीम् (accusative singular)
मेधाविन्यौ (accusative dual)
मेधाविनी1 (accusative dual)
मेधाविनीः (accusative plural)
मेधाविन्या (instrumental singular)
मेधाविनीभ्याम् (dual instrumental)
मेधाविनीभिः (instrumental plural)
मेधाविन्यै (dative singular)
मेधाविनीभ्याम् (dative dual)
मेधाविनीभ्यः (dative plural)
मेधाविन्याः (ablative singular)
मेधाविन्यै2 (ablative singular)
मेधाविनीभ्याम् (ablative dual)
मेधाविनीभ्यः (ablative plural)
मेधाविन्याः (genitive singular)
मेधाविन्यै2 (genitive singular)
मेधाविन्योः (dual genitive)
मेधाविनीनाम् (genitive plural)
मेधाविन्याम् (locative singular)
मेधाविन्योः (dual locative)
मेधाविनीषु (locative plural)
मेधावि (nominative singular)
मेधाविनी (dual nominative)
मेधावीनि (nominative plural)
मेधावि (singular vocative)
मेधाविन् (singular vocative)
मेधाविनी (dual vocative)
मेधावीनि (plural vocative)
मेधावि (accusative singular)
मेधाविनी (accusative dual)
मेधावीनि (accusative plural)
मेधाविना (instrumental singular)
मेधाविभ्याम् (dual instrumental)
मेधाविभिः (instrumental plural)
मेधाविने (dative singular)
मेधाविभ्याम् (dative dual)
मेधाविभ्यः (dative plural)
मेधाविनः (ablative singular)
मेधाविभ्याम् (ablative dual)
मेधाविभ्यः (ablative plural)
मेधाविनः (genitive singular)
मेधाविनोः (dual genitive)
मेधाविनाम् (genitive plural)
मेधाविनि (locative singular)
मेधाविनोः (dual locative)
मेधाविषु (locative plural)

/meːˈd̪ʱɑː.ʋin̪/

From मेधा (medhā́, “wisdom, intelligence, prudence”) + -विन् (-vin).


मेधाविन्

medhāvín (romanization)
मेधावी (nominative singular)
मेधाविनौ (dual nominative)
मेधाविना1 (dual nominative)
मेधाविनः (nominative plural)
मेधाविन् (singular vocative)
मेधाविनौ (dual vocative)
मेधाविना1 (dual vocative)
मेधाविनः (plural vocative)
मेधाविनम् (accusative singular)
मेधाविनौ (accusative dual)
मेधाविना1 (accusative dual)
मेधाविनः (accusative plural)
मेधाविना (instrumental singular)
मेधाविभ्याम् (dual instrumental)
मेधाविभिः (instrumental plural)
मेधाविने (dative singular)
मेधाविभ्याम् (dative dual)
मेधाविभ्यः (dative plural)
मेधाविनः (ablative singular)
मेधाविभ्याम् (ablative dual)
मेधाविभ्यः (ablative plural)
मेधाविनः (genitive singular)
मेधाविनोः (dual genitive)
मेधाविनाम् (genitive plural)
मेधाविनि (locative singular)
मेधाविनोः (dual locative)
मेधाविषु (locative plural)

/meːˈd̪ʱɑː.ʋin̪/


वज्रहस्त

vájrahasta (romanization)
वज्रहस्तः (nominative singular)
वज्रहस्तौ (dual nominative)
वज्रहस्ता1 (dual nominative)
वज्रहस्ताः (nominative plural)
वज्रहस्तासः1 (nominative plural)
वज्रहस्त (singular vocative)
वज्रहस्तौ (dual vocative)
वज्रहस्ता1 (dual vocative)
वज्रहस्ताः (plural vocative)
वज्रहस्तासः1 (plural vocative)
वज्रहस्तम् (accusative singular)
वज्रहस्तौ (accusative dual)
वज्रहस्ता1 (accusative dual)
वज्रहस्तान् (accusative plural)
वज्रहस्तेन (instrumental singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (dual instrumental)
वज्रहस्तैः (instrumental plural)
वज्रहस्तेभिः1 (instrumental plural)
वज्रहस्ताय (dative singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (dative dual)
वज्रहस्तेभ्यः (dative plural)
वज्रहस्तात् (ablative singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (ablative dual)
वज्रहस्तेभ्यः (ablative plural)
वज्रहस्तस्य (genitive singular)
वज्रहस्तयोः (dual genitive)
वज्रहस्तानाम् (genitive plural)
वज्रहस्ते (locative singular)
वज्रहस्तयोः (dual locative)
वज्रहस्तेषु (locative plural)
वज्रहस्ता (nominative singular)
वज्रहस्ते (dual nominative)
वज्रहस्ताः (nominative plural)
वज्रहस्ते (singular vocative)
वज्रहस्ते (dual vocative)
वज्रहस्ताः (plural vocative)
वज्रहस्ताम् (accusative singular)
वज्रहस्ते (accusative dual)
वज्रहस्ताः (accusative plural)
वज्रहस्तया (instrumental singular)
वज्रहस्ता1 (instrumental singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (dual instrumental)
वज्रहस्ताभिः (instrumental plural)
वज्रहस्तायै (dative singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (dative dual)
वज्रहस्ताभ्यः (dative plural)
वज्रहस्तायाः (ablative singular)
वज्रहस्तायै2 (ablative singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (ablative dual)
वज्रहस्ताभ्यः (ablative plural)
वज्रहस्तायाः (genitive singular)
वज्रहस्तायै2 (genitive singular)
वज्रहस्तयोः (dual genitive)
वज्रहस्तानाम् (genitive plural)
वज्रहस्तायाम् (locative singular)
वज्रहस्तयोः (dual locative)
वज्रहस्तासु (locative plural)
वज्रहस्तम् (nominative singular)
वज्रहस्ते (dual nominative)
वज्रहस्तानि (nominative plural)
वज्रहस्ता1 (nominative plural)
वज्रहस्त (singular vocative)
वज्रहस्ते (dual vocative)
वज्रहस्तानि (plural vocative)
वज्रहस्ता1 (plural vocative)
वज्रहस्तम् (accusative singular)
वज्रहस्ते (accusative dual)
वज्रहस्तानि (accusative plural)
वज्रहस्ता1 (accusative plural)
वज्रहस्तेन (instrumental singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (dual instrumental)
वज्रहस्तैः (instrumental plural)
वज्रहस्तेभिः1 (instrumental plural)
वज्रहस्ताय (dative singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (dative dual)
वज्रहस्तेभ्यः (dative plural)
वज्रहस्तात् (ablative singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (ablative dual)
वज्रहस्तेभ्यः (ablative plural)
वज्रहस्तस्य (genitive singular)
वज्रहस्तयोः (dual genitive)
वज्रहस्तानाम् (genitive plural)
वज्रहस्ते (locative singular)
वज्रहस्तयोः (dual locative)
वज्रहस्तेषु (locative plural)

/ʋɐ́d͡ʑ.ɾɐ.ɦɐs.tɐ/

/ʋɐd͡ʑ.ɾɐˈɦɐs̪.t̪ɐ/

Compound of वज्र (vájra, “thunderbolt”) + हस्त (hásta, “hand”), literally “having the thunderbold in the hand”.

com

विष्प॑र्धसो न॒रां न शंसै॑र॒स्माका॑स॒दिन्द्रो॒ वज्र॑हस्तः। मि॒त्रा॒युवो॒ न पूर्प॑तिं॒ सुशि॑ष्टौ मध्या॒युव॒ उप॑ शिक्षन्ति य॒ज्ञैः॥

Like men in rivalry extolling princes, our friend be Indra, wielder of the vajra. Like true friends of some city's lord within them held in good rule with sacrifice they help him.

víṣpardhaso narā́ṃ ná śáṃsairasmā́kāsadíndro vájrahastaḥ. mitrāyúvo ná pū́rpatiṃ súśiṣṭau madhyāyúva úpa śikṣanti yajñaíḥ.


वज्रहस्त

vájrahasta (romanization)
वज्रहस्तः (nominative singular)
वज्रहस्तौ (dual nominative)
वज्रहस्ता1 (dual nominative)
वज्रहस्ताः (nominative plural)
वज्रहस्तासः1 (nominative plural)
वज्रहस्त (singular vocative)
वज्रहस्तौ (dual vocative)
वज्रहस्ता1 (dual vocative)
वज्रहस्ताः (plural vocative)
वज्रहस्तासः1 (plural vocative)
वज्रहस्तम् (accusative singular)
वज्रहस्तौ (accusative dual)
वज्रहस्ता1 (accusative dual)
वज्रहस्तान् (accusative plural)
वज्रहस्तेन (instrumental singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (dual instrumental)
वज्रहस्तैः (instrumental plural)
वज्रहस्तेभिः1 (instrumental plural)
वज्रहस्ताय (dative singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (dative dual)
वज्रहस्तेभ्यः (dative plural)
वज्रहस्तात् (ablative singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (ablative dual)
वज्रहस्तेभ्यः (ablative plural)
वज्रहस्तस्य (genitive singular)
वज्रहस्तयोः (dual genitive)
वज्रहस्तानाम् (genitive plural)
वज्रहस्ते (locative singular)
वज्रहस्तयोः (dual locative)
वज्रहस्तेषु (locative plural)

/ʋɐ́d͡ʑ.ɾɐ.ɦɐs.tɐ/

/ʋɐd͡ʑ.ɾɐˈɦɐs̪.t̪ɐ/


यष्टृ

sa-noun

यष्टृ • (yaṣṭṛ́ or yáṣṭṛ) stem, m (feminine यष्ट्री, root यज्)

yaṣṭṛ́ (romanization)
yáṣṭṛ (romanization)
यष्ट्री (feminine)
यज् (root)
यष्टा (nominative singular)
यष्टारौ (dual nominative)
यष्टारा1 (dual nominative)
यष्टारः (nominative plural)
यष्टः (singular vocative)
यष्टारौ (dual vocative)
यष्टारा1 (dual vocative)
यष्टारः (plural vocative)
यष्टारम् (accusative singular)
यष्टारौ (accusative dual)
यष्टारा1 (accusative dual)
यष्टॄन् (accusative plural)
यष्ट्रा (instrumental singular)
यष्टृभ्याम् (dual instrumental)
यष्टृभिः (instrumental plural)
यष्ट्रे (dative singular)
यष्टृभ्याम् (dative dual)
यष्टृभ्यः (dative plural)
यष्टुः (ablative singular)
यष्टृभ्याम् (ablative dual)
यष्टृभ्यः (ablative plural)
यष्टुः (genitive singular)
यष्ट्रोः (dual genitive)
यष्टॄणाम् (genitive plural)
यष्टरि (locative singular)
यष्ट्रोः (dual locative)
यष्टृषु (locative plural)
यष्टा (nominative singular)
यष्टारौ (dual nominative)
यष्टारा1 (dual nominative)
यष्टारः (nominative plural)
यष्टः (singular vocative)
यष्टारौ (dual vocative)
यष्टारा1 (dual vocative)
यष्टारः (plural vocative)
यष्टारम् (accusative singular)
यष्टारौ (accusative dual)
यष्टारा1 (accusative dual)
यष्टॄन् (accusative plural)
यष्ट्रा (instrumental singular)
यष्टृभ्याम् (dual instrumental)
यष्टृभिः (instrumental plural)
यष्ट्रे (dative singular)
यष्टृभ्याम् (dative dual)
यष्टृभ्यः (dative plural)
यष्टुः (ablative singular)
यष्टृभ्याम् (ablative dual)
यष्टृभ्यः (ablative plural)
यष्टुः (genitive singular)
यष्ट्रोः (dual genitive)
यष्टॄणाम् (genitive plural)
यष्टरि (locative singular)
यष्ट्रोः (dual locative)
यष्टृषु (locative plural)

→ Malayalam: യഷ്ടാവ് (yaṣṭāvŭ)

→ Hindi: यष्टा (yaṣṭā)

From Proto-Indo-Iranian *Hyáštā (“worshipper”), from Proto-Indo-European *h₁yaǵ-tōr ~ *h₁iǵ-tr-és (“one who worships, worshipper”); from the root *h₁yaǵ- (“to worship”). Cognate with Avestan 𐬫𐬀𐬱𐬙𐬀𐬭 (yaštar, “worshipper”).

inh

सैनानी॑केन सुवि॒दत्रो॑ अ॒स्मे यष्टा॑ दे॒वाँ आय॑जिष्ठः स्व॒स्ति ।

May he, benevolent with this fair aspect, best worshipper, bring the Gods to bless us.

saínā́nīkena suvidátro asmé yáṣṭā devā́m̐ ā́yajiṣṭhaḥ svastí.


कृच्छ्रम्

[kr̩t̚.t͡ɕʰɾɐ́m]

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾɐm/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾɐm]

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

neuter nominative/accusative singular of कृच्छ्र (kṛcchrá)

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

masculine accusative singular of कृच्छ्र (kṛcchrá)


कृच्छ्रम्

sa-noun form

कृच्छ्रम् • (kṛcchrám)

[kr̩t̚.t͡ɕʰɾɐ́m]

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾɐm/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾɐm]

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit


कृच्छ्रम्

[kr̩t̚.t͡ɕʰɾɐ́m]

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾɐm/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾɐm]

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

accusative singular of कृच्छ्र (kṛcchrá, “Vishnu”)


खष्प

khaṣpa (romanization)
खष्पः (nominative singular)
खष्पौ (dual nominative)
खष्पा1 (dual nominative)
खष्पाः (nominative plural)
खष्पासः1 (nominative plural)
खष्प (singular vocative)
खष्पौ (dual vocative)
खष्पा1 (dual vocative)
खष्पाः (plural vocative)
खष्पासः1 (plural vocative)
खष्पम् (accusative singular)
खष्पौ (accusative dual)
खष्पा1 (accusative dual)
खष्पान् (accusative plural)
खष्पेण (instrumental singular)
खष्पाभ्याम् (dual instrumental)
खष्पैः (instrumental plural)
खष्पेभिः1 (instrumental plural)
खष्पाय (dative singular)
खष्पाभ्याम् (dative dual)
खष्पेभ्यः (dative plural)
खष्पात् (ablative singular)
खष्पाभ्याम् (ablative dual)
खष्पेभ्यः (ablative plural)
खष्पस्य (genitive singular)
खष्पयोः (dual genitive)
खष्पाणाम् (genitive plural)
खष्पे (locative singular)
खष्पयोः (dual locative)
खष्पेषु (locative plural)


उदाहरणम्

उदाहरणम् • (udāharaṇam) n

/uˈd̪ɑː.ɦɐ.ɾɐ.ɳɐm/

उदाहरण उदाहरण#Sanskrit

nominative/accusative singular of उदाहरण (udāharaṇa)


उदाहरणे

उदाहरणे • (udāharaṇe)

/u.dɑ́ː.ɦɐ.ɾɐ.ɳɐj/

/uˈd̪ɑː.ɦɐ.ɾɐ.ɳeː/

उदाहरण उदाहरण#Sanskrit

neuter nominative/accusative/vocative dual of उदाहरण (udāharaṇa)

उदाहरण उदाहरण#Sanskrit

neuter locative singular of उदाहरण (udāharaṇa)


कृच्छ्रे

कृच्छ्रे • (kṛcchre)

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾeː/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾeː]

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

m or n locative singular of कृच्छ्र (kṛcchrá)

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

n nominative/vocative/accusative singular of कृच्छ्र (kṛcchrá)


कृच्छ्रे

sa-proper noun form

कृच्छ्रे • (kṛcchre) m

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾeː/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾeː]

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit


कृच्छ्रे

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾeː/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾeː]

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

inflection of कृच्छ्र (kṛcchrá):
masculine/neuter locative singular

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

inflection of कृच्छ्र (kṛcchrá):
feminine vocative singular


बहुविकल्पीय

बहुविकल्पीय (canonical)
bahuvikalpīya (romanization)

From बहु- (bahu-, “multiple, many”) + विकल्प (vikalpa, “option, choice”) + -ईय (-īya).

af

multiple-choice; having multiple possible options or answers


धार्मिकत्व

/d̪ʱɑːɾ.miˈkɐt̪.ʋɐ/


तप्त

taptá (romanization)
तप्तः (nominative singular)
तप्तौ (dual nominative)
तप्ता1 (dual nominative)
तप्ताः (nominative plural)
तप्तासः1 (nominative plural)
तप्त (singular vocative)
तप्तौ (dual vocative)
तप्ता1 (dual vocative)
तप्ताः (plural vocative)
तप्तासः1 (plural vocative)
तप्तम् (accusative singular)
तप्तौ (accusative dual)
तप्ता1 (accusative dual)
तप्तान् (accusative plural)
तप्तेन (instrumental singular)
तप्ताभ्याम् (dual instrumental)
तप्तैः (instrumental plural)
तप्तेभिः1 (instrumental plural)
तप्ताय (dative singular)
तप्ताभ्याम् (dative dual)
तप्तेभ्यः (dative plural)
तप्तात् (ablative singular)
तप्ताभ्याम् (ablative dual)
तप्तेभ्यः (ablative plural)
तप्तस्य (genitive singular)
तप्तयोः (dual genitive)
तप्तानाम् (genitive plural)
तप्ते (locative singular)
तप्तयोः (dual locative)
तप्तेषु (locative plural)
तप्ता (nominative singular)
तप्ते (dual nominative)
तप्ताः (nominative plural)
तप्ते (singular vocative)
तप्ते (dual vocative)
तप्ताः (plural vocative)
तप्ताम् (accusative singular)
तप्ते (accusative dual)
तप्ताः (accusative plural)
तप्तया (instrumental singular)
तप्ता1 (instrumental singular)
तप्ताभ्याम् (dual instrumental)
तप्ताभिः (instrumental plural)
तप्तायै (dative singular)
तप्ताभ्याम् (dative dual)
तप्ताभ्यः (dative plural)
तप्तायाः (ablative singular)
तप्तायै2 (ablative singular)
तप्ताभ्याम् (ablative dual)
तप्ताभ्यः (ablative plural)
तप्तायाः (genitive singular)
तप्तायै2 (genitive singular)
तप्तयोः (dual genitive)
तप्तानाम् (genitive plural)
तप्तायाम् (locative singular)
तप्तयोः (dual locative)
तप्तासु (locative plural)
तप्तम् (nominative singular)
तप्ते (dual nominative)
तप्तानि (nominative plural)
तप्ता1 (nominative plural)
तप्त (singular vocative)
तप्ते (dual vocative)
तप्तानि (plural vocative)
तप्ता1 (plural vocative)
तप्तम् (accusative singular)
तप्ते (accusative dual)
तप्तानि (accusative plural)
तप्ता1 (accusative plural)
तप्तेन (instrumental singular)
तप्ताभ्याम् (dual instrumental)
तप्तैः (instrumental plural)
तप्तेभिः1 (instrumental plural)
तप्ताय (dative singular)
तप्ताभ्याम् (dative dual)
तप्तेभ्यः (dative plural)
तप्तात् (ablative singular)
तप्ताभ्याम् (ablative dual)
तप्तेभ्यः (ablative plural)
तप्तस्य (genitive singular)
तप्तयोः (dual genitive)
तप्तानाम् (genitive plural)
तप्ते (locative singular)
तप्तयोः (dual locative)
तप्तेषु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri: tot

Arabic script: تۆت

Devanagari script: तॊत

Phalura: táatu

Shina: taáto

Arabic script: تاتو

Devanagari script: ततॊ

Gandhari: 𐨟𐨟 (tata)

Pali: tatta

Prakrit: 𑀢𑀢𑁆𑀢 (tatta) (see there for further descendants)

[ˈt̪ɐp̚.t̪ɐ]

From Proto-Indo-Iranian *taptás (“hot, heated, warm”), from Proto-Indo-European *tₔp-tó-s, from *tep- (“to be hot, warm”). By surface analysis, तप् (tap) + -त (-ta).
Cognate with Avestan (𐬵𐬄𐬨-)𐬙𐬀𐬞𐬙𐬀 ((hąm-)tapta, “hot”), Middle Persian [script needed] (tʾpt /tāft/), Pashto توده (tawda), Sogdian ܬܒܬܐܟ (tβtʾk), Bactrian ταβδο (tabdo), Ossetian тӕвдӕ (tævdæ).

cog

चतुः॑सहस्रं॒ गव्य॑स्य प॒श्वः प्रत्य् अ॑ग्रभीष्म रु॒शमे॑ष्व् अग्ने ।
घ॒र्मश् चि॑त् त॒प्तः प्र॒वृजे॒ य आसी॑द् अय॒स्मय॒स् तम् व् आदा॑म॒ विप्राः॑ ॥
cátuḥsahasraṃ gávyasya paśváḥ práty agrabhīṣma ruśámeṣv agne.

We have received four thousand head of cattle presented by the Rusamas, O Agni.
And we, the singers, have received the caldron of metal which was heated for Pravargya.

gharmáś cit taptáḥ pravṛ́je yá ā́sīd ayasmáyas tám v ā́dāma víprāḥ.

past participle of तप् (tap):
heated, hot, warm

inflamed, made red hot, molten, refined (of metals)

past participle of तप् (tap):
distressed, afflicted, worn

c. 400 BCE, Mahābhārata

past participle of तप् (tap):
practiced (said of austerities)

past participle of तप् (tap):
incensed, furious, inflamed with anger


तप्त

taptá (romanization)
तप्तम् (nominative singular)
तप्ते (dual nominative)
तप्तानि (nominative plural)
तप्ता1 (nominative plural)
तप्त (singular vocative)
तप्ते (dual vocative)
तप्तानि (plural vocative)
तप्ता1 (plural vocative)
तप्तम् (accusative singular)
तप्ते (accusative dual)
तप्तानि (accusative plural)
तप्ता1 (accusative plural)
तप्तेन (instrumental singular)
तप्ताभ्याम् (dual instrumental)
तप्तैः (instrumental plural)
तप्तेभिः1 (instrumental plural)
तप्ताय (dative singular)
तप्ताभ्याम् (dative dual)
तप्तेभ्यः (dative plural)
तप्तात् (ablative singular)
तप्ताभ्याम् (ablative dual)
तप्तेभ्यः (ablative plural)
तप्तस्य (genitive singular)
तप्तयोः (dual genitive)
तप्तानाम् (genitive plural)
तप्ते (locative singular)
तप्तयोः (dual locative)
तप्तेषु (locative plural)

[ˈt̪ɐp̚.t̪ɐ]

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa


करणीयम्

करणीय करणीय#Sanskrit

inflection of करणीय (karaṇīya):
neuter nominative/accusative singular

करणीय करणीय#Sanskrit

inflection of करणीय (karaṇīya):
masculine accusative singular


करणीयः

[kɐ.ɾɐˈɳiː.jɐhɐ̆]

करणीयस् करणीयस्#Sanskrit

करणीय करणीय#Sanskrit

Combining form of करणीयस् (karaṇīyas, masculine nominative singular of करणीय (karaṇīya))


करणीयौ

करणीय करणीय#Sanskrit

masculine nominative/accusative/vocative dual of करणीय (karaṇīya)


करणीयान्

/kɐ.ɾɐˈɳiː.jɑːn̪/

करणीय करणीय#Sanskrit

masculine accusative plural of करणीय (karaṇīya)


करणीयास्

/kɐ.ɾɐˈɳiː.jɑːs̪/

करणीय करणीय#Sanskrit

inflection of करणीय (karaṇīya):
masculine nominative/vocative plural

करणीय करणीय#Sanskrit


करणीया

/kɐ.ɾɐˈɳiː.jɑː/

करणीय करणीय#Sanskrit

feminine nominative singular of करणीय (karaṇīya)


वत्सल

/ˈʋɐt̪.s̪ɐ.l̪ɐ/

loving, tender, kind, fond of, devoted to

affectionate towards offspring; child-loving


वत्सल

vatsala (romanization)
वत्सलः (nominative singular)
वत्सलौ (dual nominative)
वत्सला1 (dual nominative)
वत्सलाः (nominative plural)
वत्सलासः1 (nominative plural)
वत्सल (singular vocative)
वत्सलौ (dual vocative)
वत्सला1 (dual vocative)
वत्सलाः (plural vocative)
वत्सलासः1 (plural vocative)
वत्सलम् (accusative singular)
वत्सलौ (accusative dual)
वत्सला1 (accusative dual)
वत्सलान् (accusative plural)
वत्सलेन (instrumental singular)
वत्सलाभ्याम् (dual instrumental)
वत्सलैः (instrumental plural)
वत्सलेभिः1 (instrumental plural)
वत्सलाय (dative singular)
वत्सलाभ्याम् (dative dual)
वत्सलेभ्यः (dative plural)
वत्सलात् (ablative singular)
वत्सलाभ्याम् (ablative dual)
वत्सलेभ्यः (ablative plural)
वत्सलस्य (genitive singular)
वत्सलयोः (dual genitive)
वत्सलानाम् (genitive plural)
वत्सले (locative singular)
वत्सलयोः (dual locative)
वत्सलेषु (locative plural)

/ˈʋɐt̪.s̪ɐ.l̪ɐ/


करणीये

करणीय करणीय#Sanskrit

करणीय करणीय#Sanskrit

inflection of करणीय (karaṇīya):
feminine vocative singular

करणीय करणीय#Sanskrit

inflection of करणीय (karaṇīya):
masculine/neuter locative singular


करणीयानि

करणीय करणीय#Sanskrit

neuter nominative/vocative/accusative plural of करणीय (karaṇīya)


क्ष्वेडित

kṣveḍita (romanization)
क्ष्वेडितः (nominative singular)
क्ष्वेडितौ (dual nominative)
क्ष्वेडिता1 (dual nominative)
क्ष्वेडिताः (nominative plural)
क्ष्वेडितासः1 (nominative plural)
क्ष्वेडित (singular vocative)
क्ष्वेडितौ (dual vocative)
क्ष्वेडिता1 (dual vocative)
क्ष्वेडिताः (plural vocative)
क्ष्वेडितासः1 (plural vocative)
क्ष्वेडितम् (accusative singular)
क्ष्वेडितौ (accusative dual)
क्ष्वेडिता1 (accusative dual)
क्ष्वेडितान् (accusative plural)
क्ष्वेडितेन (instrumental singular)
क्ष्वेडिताभ्याम् (dual instrumental)
क्ष्वेडितैः (instrumental plural)
क्ष्वेडितेभिः1 (instrumental plural)
क्ष्वेडिताय (dative singular)
क्ष्वेडिताभ्याम् (dative dual)
क्ष्वेडितेभ्यः (dative plural)
क्ष्वेडितात् (ablative singular)
क्ष्वेडिताभ्याम् (ablative dual)
क्ष्वेडितेभ्यः (ablative plural)
क्ष्वेडितस्य (genitive singular)
क्ष्वेडितयोः (dual genitive)
क्ष्वेडितानाम् (genitive plural)
क्ष्वेडिते (locative singular)
क्ष्वेडितयोः (dual locative)
क्ष्वेडितेषु (locative plural)
क्ष्वेडितम् (nominative singular)
क्ष्वेडिते (dual nominative)
क्ष्वेडितानि (nominative plural)
क्ष्वेडिता1 (nominative plural)
क्ष्वेडित (singular vocative)
क्ष्वेडिते (dual vocative)
क्ष्वेडितानि (plural vocative)
क्ष्वेडिता1 (plural vocative)
क्ष्वेडितम् (accusative singular)
क्ष्वेडिते (accusative dual)
क्ष्वेडितानि (accusative plural)
क्ष्वेडिता1 (accusative plural)
क्ष्वेडितेन (instrumental singular)
क्ष्वेडिताभ्याम् (dual instrumental)
क्ष्वेडितैः (instrumental plural)
क्ष्वेडितेभिः1 (instrumental plural)
क्ष्वेडिताय (dative singular)
क्ष्वेडिताभ्याम् (dative dual)
क्ष्वेडितेभ्यः (dative plural)
क्ष्वेडितात् (ablative singular)
क्ष्वेडिताभ्याम् (ablative dual)
क्ष्वेडितेभ्यः (ablative plural)
क्ष्वेडितस्य (genitive singular)
क्ष्वेडितयोः (dual genitive)
क्ष्वेडितानाम् (genitive plural)
क्ष्वेडिते (locative singular)
क्ष्वेडितयोः (dual locative)
क्ष्वेडितेषु (locative plural)

From the root क्ष्विड् (kṣviḍ, “to utter an inarticulate sound, hum, murmur, growl, roar, hiss, whistle”) + -इत (-ita).


गमनीय

gamanīya (romanization)
गमनीयः (nominative singular)
गमनीयौ (dual nominative)
गमनीया1 (dual nominative)
गमनीयाः (nominative plural)
गमनीयासः1 (nominative plural)
गमनीय (singular vocative)
गमनीयौ (dual vocative)
गमनीया1 (dual vocative)
गमनीयाः (plural vocative)
गमनीयासः1 (plural vocative)
गमनीयम् (accusative singular)
गमनीयौ (accusative dual)
गमनीया1 (accusative dual)
गमनीयान् (accusative plural)
गमनीयेन (instrumental singular)
गमनीयाभ्याम् (dual instrumental)
गमनीयैः (instrumental plural)
गमनीयेभिः1 (instrumental plural)
गमनीयाय (dative singular)
गमनीयाभ्याम् (dative dual)
गमनीयेभ्यः (dative plural)
गमनीयात् (ablative singular)
गमनीयाभ्याम् (ablative dual)
गमनीयेभ्यः (ablative plural)
गमनीयस्य (genitive singular)
गमनीययोः (dual genitive)
गमनीयानाम् (genitive plural)
गमनीये (locative singular)
गमनीययोः (dual locative)
गमनीयेषु (locative plural)
गमनीया (nominative singular)
गमनीये (dual nominative)
गमनीयाः (nominative plural)
गमनीये (singular vocative)
गमनीये (dual vocative)
गमनीयाः (plural vocative)
गमनीयाम् (accusative singular)
गमनीये (accusative dual)
गमनीयाः (accusative plural)
गमनीयया (instrumental singular)
गमनीया1 (instrumental singular)
गमनीयाभ्याम् (dual instrumental)
गमनीयाभिः (instrumental plural)
गमनीयायै (dative singular)
गमनीयाभ्याम् (dative dual)
गमनीयाभ्यः (dative plural)
गमनीयायाः (ablative singular)
गमनीयायै2 (ablative singular)
गमनीयाभ्याम् (ablative dual)
गमनीयाभ्यः (ablative plural)
गमनीयायाः (genitive singular)
गमनीयायै2 (genitive singular)
गमनीययोः (dual genitive)
गमनीयानाम् (genitive plural)
गमनीयायाम् (locative singular)
गमनीययोः (dual locative)
गमनीयासु (locative plural)
गमनीयम् (nominative singular)
गमनीये (dual nominative)
गमनीयानि (nominative plural)
गमनीया1 (nominative plural)
गमनीय (singular vocative)
गमनीये (dual vocative)
गमनीयानि (plural vocative)
गमनीया1 (plural vocative)
गमनीयम् (accusative singular)
गमनीये (accusative dual)
गमनीयानि (accusative plural)
गमनीया1 (accusative plural)
गमनीयेन (instrumental singular)
गमनीयाभ्याम् (dual instrumental)
गमनीयैः (instrumental plural)
गमनीयेभिः1 (instrumental plural)
गमनीयाय (dative singular)
गमनीयाभ्याम् (dative dual)
गमनीयेभ्यः (dative plural)
गमनीयात् (ablative singular)
गमनीयाभ्याम् (ablative dual)
गमनीयेभ्यः (ablative plural)
गमनीयस्य (genitive singular)
गमनीययोः (dual genitive)
गमनीयानाम् (genitive plural)
गमनीये (locative singular)
गमनीययोः (dual locative)
गमनीयेषु (locative plural)

accessible, approachable, that which one can/should reach or go to


-अनीय

-anīya (romanization)
-अनीयः (nominative singular)
-अनीयौ (dual nominative)
-अनीया1 (dual nominative)
-अनीयाः (nominative plural)
-अनीयासः1 (nominative plural)
-अनीय (singular vocative)
-अनीयौ (dual vocative)
-अनीया1 (dual vocative)
-अनीयाः (plural vocative)
-अनीयासः1 (plural vocative)
-अनीयम् (accusative singular)
-अनीयौ (accusative dual)
-अनीया1 (accusative dual)
-अनीयान् (accusative plural)
-अनीयेन (instrumental singular)
-अनीयाभ्याम् (dual instrumental)
-अनीयैः (instrumental plural)
-अनीयेभिः1 (instrumental plural)
-अनीयाय (dative singular)
-अनीयाभ्याम् (dative dual)
-अनीयेभ्यः (dative plural)
-अनीयात् (ablative singular)
-अनीयाभ्याम् (ablative dual)
-अनीयेभ्यः (ablative plural)
-अनीयस्य (genitive singular)
-अनीययोः (dual genitive)
-अनीयानाम् (genitive plural)
-अनीये (locative singular)
-अनीययोः (dual locative)
-अनीयेषु (locative plural)
-अनीया (nominative singular)
-अनीये (dual nominative)
-अनीयाः (nominative plural)
-अनीये (singular vocative)
-अनीये (dual vocative)
-अनीयाः (plural vocative)
-अनीयाम् (accusative singular)
-अनीये (accusative dual)
-अनीयाः (accusative plural)
-अनीयया (instrumental singular)
-अनीया1 (instrumental singular)
-अनीयाभ्याम् (dual instrumental)
-अनीयाभिः (instrumental plural)
-अनीयायै (dative singular)
-अनीयाभ्याम् (dative dual)
-अनीयाभ्यः (dative plural)
-अनीयायाः (ablative singular)
-अनीयायै2 (ablative singular)
-अनीयाभ्याम् (ablative dual)
-अनीयाभ्यः (ablative plural)
-अनीयायाः (genitive singular)
-अनीयायै2 (genitive singular)
-अनीययोः (dual genitive)
-अनीयानाम् (genitive plural)
-अनीयायाम् (locative singular)
-अनीययोः (dual locative)
-अनीयासु (locative plural)
-अनीयम् (nominative singular)
-अनीये (dual nominative)
-अनीयानि (nominative plural)
-अनीया1 (nominative plural)
-अनीय (singular vocative)
-अनीये (dual vocative)
-अनीयानि (plural vocative)
-अनीया1 (plural vocative)
-अनीयम् (accusative singular)
-अनीये (accusative dual)
-अनीयानि (accusative plural)
-अनीया1 (accusative plural)
-अनीयेन (instrumental singular)
-अनीयाभ्याम् (dual instrumental)
-अनीयैः (instrumental plural)
-अनीयेभिः1 (instrumental plural)
-अनीयाय (dative singular)
-अनीयाभ्याम् (dative dual)
-अनीयेभ्यः (dative plural)
-अनीयात् (ablative singular)
-अनीयाभ्याम् (ablative dual)
-अनीयेभ्यः (ablative plural)
-अनीयस्य (genitive singular)
-अनीययोः (dual genitive)
-अनीयानाम् (genitive plural)
-अनीये (locative singular)
-अनीययोः (dual locative)
-अनीयेषु (locative plural)

Etymology tree
Proto-Indo-European *-nós
Sanskrit -अन (-ana)
Proto-Indo-Iranian *-iHyas
Sanskrit -ईय (-īya)
Sanskrit -अनीय (-anīya)
From -अन (-ana) + -ईय (-īya).

etymon

गम् (gam, “to go”) + -अनीय (-anīya) → गमनीय (gamanīya, “that which can, should or is to be reached or gone to”)

कृ (kṛ, “to do”) + -अनीय (-anīya) → करणीय (karaṇīya, “that which can, should or is to be done”)


करणीय

sa-part

करणीय • (karaṇī́ya) future passive participle (root कृ)

karaṇī́ya (romanization)
कृ (root)
करणीयः (nominative singular)
करणीयौ (dual nominative)
करणीया1 (dual nominative)
करणीयाः (nominative plural)
करणीयासः1 (nominative plural)
करणीय (singular vocative)
करणीयौ (dual vocative)
करणीया1 (dual vocative)
करणीयाः (plural vocative)
करणीयासः1 (plural vocative)
करणीयम् (accusative singular)
करणीयौ (accusative dual)
करणीया1 (accusative dual)
करणीयान् (accusative plural)
करणीयेन (instrumental singular)
करणीयाभ्याम् (dual instrumental)
करणीयैः (instrumental plural)
करणीयेभिः1 (instrumental plural)
करणीयाय (dative singular)
करणीयाभ्याम् (dative dual)
करणीयेभ्यः (dative plural)
करणीयात् (ablative singular)
करणीयाभ्याम् (ablative dual)
करणीयेभ्यः (ablative plural)
करणीयस्य (genitive singular)
करणीययोः (dual genitive)
करणीयानाम् (genitive plural)
करणीये (locative singular)
करणीययोः (dual locative)
करणीयेषु (locative plural)
करणीया (nominative singular)
करणीये (dual nominative)
करणीयाः (nominative plural)
करणीये (singular vocative)
करणीये (dual vocative)
करणीयाः (plural vocative)
करणीयाम् (accusative singular)
करणीये (accusative dual)
करणीयाः (accusative plural)
करणीयया (instrumental singular)
करणीया1 (instrumental singular)
करणीयाभ्याम् (dual instrumental)
करणीयाभिः (instrumental plural)
करणीयायै (dative singular)
करणीयाभ्याम् (dative dual)
करणीयाभ्यः (dative plural)
करणीयायाः (ablative singular)
करणीयायै2 (ablative singular)
करणीयाभ्याम् (ablative dual)
करणीयाभ्यः (ablative plural)
करणीयायाः (genitive singular)
करणीयायै2 (genitive singular)
करणीययोः (dual genitive)
करणीयानाम् (genitive plural)
करणीयायाम् (locative singular)
करणीययोः (dual locative)
करणीयासु (locative plural)
करणीयम् (nominative singular)
करणीये (dual nominative)
करणीयानि (nominative plural)
करणीया1 (nominative plural)
करणीय (singular vocative)
करणीये (dual vocative)
करणीयानि (plural vocative)
करणीया1 (plural vocative)
करणीयम् (accusative singular)
करणीये (accusative dual)
करणीयानि (accusative plural)
करणीया1 (accusative plural)
करणीयेन (instrumental singular)
करणीयाभ्याम् (dual instrumental)
करणीयैः (instrumental plural)
करणीयेभिः1 (instrumental plural)
करणीयाय (dative singular)
करणीयाभ्याम् (dative dual)
करणीयेभ्यः (dative plural)
करणीयात् (ablative singular)
करणीयाभ्याम् (ablative dual)
करणीयेभ्यः (ablative plural)
करणीयस्य (genitive singular)
करणीययोः (dual genitive)
करणीयानाम् (genitive plural)
करणीये (locative singular)
करणीययोः (dual locative)
करणीयेषु (locative plural)

/kɐ.ɾɐ.ɳíː.jɐ/

/kɐ.ɾɐˈɳiː.jɐ/


आकाशेश

sa-adj

आकाशेश • (ākāśeśá) stem

ākāśeśá (romanization)
आकाशेशः (nominative singular)
आकाशेशौ (dual nominative)
आकाशेशा1 (dual nominative)
आकाशेशाः (nominative plural)
आकाशेशासः1 (nominative plural)
आकाशेश (singular vocative)
आकाशेशौ (dual vocative)
आकाशेशा1 (dual vocative)
आकाशेशाः (plural vocative)
आकाशेशासः1 (plural vocative)
आकाशेशम् (accusative singular)
आकाशेशौ (accusative dual)
आकाशेशा1 (accusative dual)
आकाशेशान् (accusative plural)
आकाशेशेन (instrumental singular)
आकाशेशाभ्याम् (dual instrumental)
आकाशेशैः (instrumental plural)
आकाशेशेभिः1 (instrumental plural)
आकाशेशाय (dative singular)
आकाशेशाभ्याम् (dative dual)
आकाशेशेभ्यः (dative plural)
आकाशेशात् (ablative singular)
आकाशेशाभ्याम् (ablative dual)
आकाशेशेभ्यः (ablative plural)
आकाशेशस्य (genitive singular)
आकाशेशयोः (dual genitive)
आकाशेशानाम् (genitive plural)
आकाशेशे (locative singular)
आकाशेशयोः (dual locative)
आकाशेशेषु (locative plural)
आकाशेशा (nominative singular)
आकाशेशे (dual nominative)
आकाशेशाः (nominative plural)
आकाशेशे (singular vocative)
आकाशेशे (dual vocative)
आकाशेशाः (plural vocative)
आकाशेशाम् (accusative singular)
आकाशेशे (accusative dual)
आकाशेशाः (accusative plural)
आकाशेशया (instrumental singular)
आकाशेशा1 (instrumental singular)
आकाशेशाभ्याम् (dual instrumental)
आकाशेशाभिः (instrumental plural)
आकाशेशायै (dative singular)
आकाशेशाभ्याम् (dative dual)
आकाशेशाभ्यः (dative plural)
आकाशेशायाः (ablative singular)
आकाशेशायै2 (ablative singular)
आकाशेशाभ्याम् (ablative dual)
आकाशेशाभ्यः (ablative plural)
आकाशेशायाः (genitive singular)
आकाशेशायै2 (genitive singular)
आकाशेशयोः (dual genitive)
आकाशेशानाम् (genitive plural)
आकाशेशायाम् (locative singular)
आकाशेशयोः (dual locative)
आकाशेशासु (locative plural)
आकाशेशम् (nominative singular)
आकाशेशे (dual nominative)
आकाशेशानि (nominative plural)
आकाशेशा1 (nominative plural)
आकाशेश (singular vocative)
आकाशेशे (dual vocative)
आकाशेशानि (plural vocative)
आकाशेशा1 (plural vocative)
आकाशेशम् (accusative singular)
आकाशेशे (accusative dual)
आकाशेशानि (accusative plural)
आकाशेशा1 (accusative plural)
आकाशेशेन (instrumental singular)
आकाशेशाभ्याम् (dual instrumental)
आकाशेशैः (instrumental plural)
आकाशेशेभिः1 (instrumental plural)
आकाशेशाय (dative singular)
आकाशेशाभ्याम् (dative dual)
आकाशेशेभ्यः (dative plural)
आकाशेशात् (ablative singular)
आकाशेशाभ्याम् (ablative dual)
आकाशेशेभ्यः (ablative plural)
आकाशेशस्य (genitive singular)
आकाशेशयोः (dual genitive)
आकाशेशानाम् (genitive plural)
आकाशेशे (locative singular)
आकाशेशयोः (dual locative)
आकाशेशेषु (locative plural)

/ɑː.kɑː.ɕɐj.ɕɐ́/

/ɑː.kɑːˈɕeː.ɕɐ/

Compound of आकाश (ākāśá, “sky; emptiness”) + ईश (īśá, “possessing; lord”).

com+

"possessing only the sky/emptiness" helpless


आकाशेश

sa-prop

आकाशेश • (ākāśeśá) stem, m

ākāśeśá (romanization)
आकाशेशः (nominative singular)
आकाशेशौ (dual nominative)
आकाशेशा1 (dual nominative)
आकाशेशाः (nominative plural)
आकाशेशासः1 (nominative plural)
आकाशेश (singular vocative)
आकाशेशौ (dual vocative)
आकाशेशा1 (dual vocative)
आकाशेशाः (plural vocative)
आकाशेशासः1 (plural vocative)
आकाशेशम् (accusative singular)
आकाशेशौ (accusative dual)
आकाशेशा1 (accusative dual)
आकाशेशान् (accusative plural)
आकाशेशेन (instrumental singular)
आकाशेशाभ्याम् (dual instrumental)
आकाशेशैः (instrumental plural)
आकाशेशेभिः1 (instrumental plural)
आकाशेशाय (dative singular)
आकाशेशाभ्याम् (dative dual)
आकाशेशेभ्यः (dative plural)
आकाशेशात् (ablative singular)
आकाशेशाभ्याम् (ablative dual)
आकाशेशेभ्यः (ablative plural)
आकाशेशस्य (genitive singular)
आकाशेशयोः (dual genitive)
आकाशेशानाम् (genitive plural)
आकाशेशे (locative singular)
आकाशेशयोः (dual locative)
आकाशेशेषु (locative plural)

/ɑː.kɑː.ɕɐj.ɕɐ́/

/ɑː.kɑːˈɕeː.ɕɐ/

(Hinduism, Vedic religion) "lord of the sky" an epithet of Indra


कृच्छ्र

kṛcchrá (romanization)
कृच्छ्रम् (nominative singular)
कृच्छ्रे (dual nominative)
कृच्छ्राणि (nominative plural)
कृच्छ्रा1 (nominative plural)
कृच्छ्र (singular vocative)
कृच्छ्रे (dual vocative)
कृच्छ्राणि (plural vocative)
कृच्छ्रा1 (plural vocative)
कृच्छ्रम् (accusative singular)
कृच्छ्रे (accusative dual)
कृच्छ्राणि (accusative plural)
कृच्छ्रा1 (accusative plural)
कृच्छ्रेण (instrumental singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dual instrumental)
कृच्छ्रैः (instrumental plural)
कृच्छ्रेभिः1 (instrumental plural)
कृच्छ्राय (dative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dative dual)
कृच्छ्रेभ्यः (dative plural)
कृच्छ्रात् (ablative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (ablative dual)
कृच्छ्रेभ्यः (ablative plural)
कृच्छ्रस्य (genitive singular)
कृच्छ्रयोः (dual genitive)
कृच्छ्राणाम् (genitive plural)
कृच्छ्रे (locative singular)
कृच्छ्रयोः (dual locative)
कृच्छ्रेषु (locative plural)

/kr̩t.t͡ɕʰɾɐ́/

[kr̩t̚.t͡ɕʰɾɐ́]

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾɐ/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾɐ]

व्यसने वार्थ कृच्छ्रे वा भये वा जीवितान्तगे ।
विमृशन् वै स्वया बुद्ध्या धृतिमान् नावसीदति ॥
vyasane vārtha kṛcchre vā bhaye vā jīvitāntage.

In misfortune or in hardship, in terror or in mortal peril,
It is the sensible and firm who stays afloat by his own wisdom.

vimṛśan vai svayā buddhyā dhṛtimān nāvasīdati.

trouble; pain; calamity; difficulty; hardship; affliction


कृच्छ्र

kṛcchrá (romanization)
कृच्छ्रः (nominative singular)
कृच्छ्रौ (dual nominative)
कृच्छ्रा1 (dual nominative)
कृच्छ्राः (nominative plural)
कृच्छ्रासः1 (nominative plural)
कृच्छ्र (singular vocative)
कृच्छ्रौ (dual vocative)
कृच्छ्रा1 (dual vocative)
कृच्छ्राः (plural vocative)
कृच्छ्रासः1 (plural vocative)
कृच्छ्रम् (accusative singular)
कृच्छ्रौ (accusative dual)
कृच्छ्रा1 (accusative dual)
कृच्छ्रान् (accusative plural)
कृच्छ्रेण (instrumental singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dual instrumental)
कृच्छ्रैः (instrumental plural)
कृच्छ्रेभिः1 (instrumental plural)
कृच्छ्राय (dative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dative dual)
कृच्छ्रेभ्यः (dative plural)
कृच्छ्रात् (ablative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (ablative dual)
कृच्छ्रेभ्यः (ablative plural)
कृच्छ्रस्य (genitive singular)
कृच्छ्रयोः (dual genitive)
कृच्छ्राणाम् (genitive plural)
कृच्छ्रे (locative singular)
कृच्छ्रयोः (dual locative)
कृच्छ्रेषु (locative plural)
कृच्छ्रा (nominative singular)
कृच्छ्रे (dual nominative)
कृच्छ्राः (nominative plural)
कृच्छ्रे (singular vocative)
कृच्छ्रे (dual vocative)
कृच्छ्राः (plural vocative)
कृच्छ्राम् (accusative singular)
कृच्छ्रे (accusative dual)
कृच्छ्राः (accusative plural)
कृच्छ्रया (instrumental singular)
कृच्छ्रा1 (instrumental singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dual instrumental)
कृच्छ्राभिः (instrumental plural)
कृच्छ्रायै (dative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dative dual)
कृच्छ्राभ्यः (dative plural)
कृच्छ्रायाः (ablative singular)
कृच्छ्रायै2 (ablative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (ablative dual)
कृच्छ्राभ्यः (ablative plural)
कृच्छ्रायाः (genitive singular)
कृच्छ्रायै2 (genitive singular)
कृच्छ्रयोः (dual genitive)
कृच्छ्राणाम् (genitive plural)
कृच्छ्रायाम् (locative singular)
कृच्छ्रयोः (dual locative)
कृच्छ्रासु (locative plural)
कृच्छ्रम् (nominative singular)
कृच्छ्रे (dual nominative)
कृच्छ्राणि (nominative plural)
कृच्छ्रा1 (nominative plural)
कृच्छ्र (singular vocative)
कृच्छ्रे (dual vocative)
कृच्छ्राणि (plural vocative)
कृच्छ्रा1 (plural vocative)
कृच्छ्रम् (accusative singular)
कृच्छ्रे (accusative dual)
कृच्छ्राणि (accusative plural)
कृच्छ्रा1 (accusative plural)
कृच्छ्रेण (instrumental singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dual instrumental)
कृच्छ्रैः (instrumental plural)
कृच्छ्रेभिः1 (instrumental plural)
कृच्छ्राय (dative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dative dual)
कृच्छ्रेभ्यः (dative plural)
कृच्छ्रात् (ablative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (ablative dual)
कृच्छ्रेभ्यः (ablative plural)
कृच्छ्रस्य (genitive singular)
कृच्छ्रयोः (dual genitive)
कृच्छ्राणाम् (genitive plural)
कृच्छ्रे (locative singular)
कृच्छ्रयोः (dual locative)
कृच्छ्रेषु (locative plural)

> Bengali: কেচ্ছা (keccha) (inherited)

/kr̩t.t͡ɕʰɾɐ́/

[kr̩t̚.t͡ɕʰɾɐ́]

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾɐ/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾɐ]

पुनश्च कलुषं कृत्वा कृच्छ्रे लोके भवन्ति ते।

Having done evil deeds repeatedly, they (sinners) stay in the evil world.

punaśca kaluṣaṃ kṛtvā kṛcchre loke bhavanti te.


नरौ

nominative/accusative/vocative dual of नर (nára)


नरेण

/nɐ.ɾɐ́j.ɳɐ/

/n̪ɐˈɾeː.ɳɐ/


नरान्

sa-noun form

नरान् • (narān) m

/ˈn̪ɐ.ɾɑːn̪/


नरात्

नरात् • (narāt) m

/ˈn̪ɐ.ɾɑːt̪/

from the man; ablative singular of नर (nára)


नराणाम्

नराणाम् • (narāṇām) m

/nɐ.ɾɑ́ː.ɳɑːm/

/n̪ɐˈɾɑː.ɳɑːm/

of the men; genitive plural of नर (nára)


नराभ्याम्

नराभ्याम् • (narābhyām) m

/nɐ.ɾɑ́ːbʱ.jɑːm/

/n̪ɐˈɾɑːbʱ.jɑːm/

instrumental/dative/ablative dual of नर (nára)


नराः

नराः • (nárāḥ) m

[ˈn̪ɐ.ɾɑːhɑ̆]

नरास् नरास्#Sanskrit

Combining form of नरास् (narās, nominative/vocative plural of नर (nára))


नरेभ्यस्

/n̪ɐˈɾeːbʱ.jɐs̪/


नरयोः

नरयोस् नरयोस्#Sanskrit

Combining form of नरयोस् (narayos, genitive/locative dual of नर (nára))


नरे

in/on the man; locative singular of नर (nára)


नराय

/nɐ.ɾɑ́ː.jɐ/

/n̪ɐˈɾɑː.jɐ/

for the man; dative singular of नर (nára)


अचिरौ

/ɐ.t͡ɕí.ɾɑːw/

/ɐˈt͡ɕi.ɾɑw/

masculine nominative/accusative/vocative dual of अचिर (acira)


अचिरः

/ɐ.t͡ɕí.ɾɐh/

/ɐˈt͡ɕi.ɾɐh/

[ɐˈt͡ɕi.ɾɐhɐ̆]

masculine nominative singular of अचिर (acira)


अचिरम्

/ɐ.t͡ɕí.ɾɐm/

/ɐˈt͡ɕi.ɾɐm/

masculine accusative singular of अचिर (acira)

neuter nominative/accusative singular of अचिर (acira)


अचिराः

/ɐ.t͡ɕí.ɾɑːh/

/ɐˈt͡ɕi.ɾɑːh/

[ɐˈt͡ɕi.ɾɑːhɑ̆]

masculine nominative/vocative plural of अचिर (acira)

feminine nominative/accusative/vocative plural of अचिर (acira)


नायकाधिप

nāyakādhipa (romanization)
नायकाधिपः (nominative singular)
नायकाधिपौ (dual nominative)
नायकाधिपा1 (dual nominative)
नायकाधिपाः (nominative plural)
नायकाधिपासः1 (nominative plural)
नायकाधिप (singular vocative)
नायकाधिपौ (dual vocative)
नायकाधिपा1 (dual vocative)
नायकाधिपाः (plural vocative)
नायकाधिपासः1 (plural vocative)
नायकाधिपम् (accusative singular)
नायकाधिपौ (accusative dual)
नायकाधिपा1 (accusative dual)
नायकाधिपान् (accusative plural)
नायकाधिपेन (instrumental singular)
नायकाधिपाभ्याम् (dual instrumental)
नायकाधिपैः (instrumental plural)
नायकाधिपेभिः1 (instrumental plural)
नायकाधिपाय (dative singular)
नायकाधिपाभ्याम् (dative dual)
नायकाधिपेभ्यः (dative plural)
नायकाधिपात् (ablative singular)
नायकाधिपाभ्याम् (ablative dual)
नायकाधिपेभ्यः (ablative plural)
नायकाधिपस्य (genitive singular)
नायकाधिपयोः (dual genitive)
नायकाधिपानाम् (genitive plural)
नायकाधिपे (locative singular)
नायकाधिपयोः (dual locative)
नायकाधिपेषु (locative plural)

From नायक (nāyaka, “leader”) + अधिप (adhipa, “king, lord”).


नरः

sa-noun form

नरः • (náraḥ) m

[ˈn̪ɐ.ɾɐhɐ̆]

Combining form of नरस् (náras, nominative singular of नर (nára))


नरस्य

/n̪ɐˈɾɐs̪.jɐ/

the man's; genitive singular of नर (nára)


सुराधिप

surādhipa (romanization)
सुराधिपः (nominative singular)
सुराधिपौ (dual nominative)
सुराधिपा1 (dual nominative)
सुराधिपाः (nominative plural)
सुराधिपासः1 (nominative plural)
सुराधिप (singular vocative)
सुराधिपौ (dual vocative)
सुराधिपा1 (dual vocative)
सुराधिपाः (plural vocative)
सुराधिपासः1 (plural vocative)
सुराधिपम् (accusative singular)
सुराधिपौ (accusative dual)
सुराधिपा1 (accusative dual)
सुराधिपान् (accusative plural)
सुराधिपेन (instrumental singular)
सुराधिपाभ्याम् (dual instrumental)
सुराधिपैः (instrumental plural)
सुराधिपेभिः1 (instrumental plural)
सुराधिपाय (dative singular)
सुराधिपाभ्याम् (dative dual)
सुराधिपेभ्यः (dative plural)
सुराधिपात् (ablative singular)
सुराधिपाभ्याम् (ablative dual)
सुराधिपेभ्यः (ablative plural)
सुराधिपस्य (genitive singular)
सुराधिपयोः (dual genitive)
सुराधिपानाम् (genitive plural)
सुराधिपे (locative singular)
सुराधिपयोः (dual locative)
सुराधिपेषु (locative plural)

From सुर (sura, “god, deva”) + अधिप (adhipa, “king, lord”).

af

सुरभेरिमामवस्थां दृष्ट्वा सुरधिपः तामपृच्छत्-
surabherimāmavasthāṃ dṛṣṭvā suradhipaḥ tāmapṛcchat-

Seeing this state of the holy mother cow, Indra asked her-

Monier Williams
w:Monier Monier-Williams

Clarendon Press
w:Oxford University Press


नरेषु

/n̪ɐˈɾeː.ʂu/

in/on the men; locative plural of नर (nára)


महर्षि

mahárṣi (romanization)
महर्षिः (nominative singular)
महर्षी (dual nominative)
महर्षयः (nominative plural)
महर्षे (singular vocative)
महर्षी (dual vocative)
महर्षयः (plural vocative)
महर्षिम् (accusative singular)
महर्षी (accusative dual)
महर्षीन् (accusative plural)
महर्षिणा (instrumental singular)
महर्ष्या1 (instrumental singular)
महर्षिभ्याम् (dual instrumental)
महर्षिभिः (instrumental plural)
महर्षये (dative singular)
महर्षिभ्याम् (dative dual)
महर्षिभ्यः (dative plural)
महर्षेः (ablative singular)
महर्षिभ्याम् (ablative dual)
महर्षिभ्यः (ablative plural)
महर्षेः (genitive singular)
महर्ष्योः (dual genitive)
महर्षीणाम् (genitive plural)
महर्षौ (locative singular)
महर्षा1 (locative singular)
महर्ष्योः (dual locative)
महर्षिषु (locative plural)

/mɐ.ɦɐ́ɾ.ʂi/

Compound of महा (mahā́, “great”) + ऋषि (ṛ́ṣi, “rishi, sage, poet”).

com+

a Maharishi; a member of the highest order of sages/seers in ancient India

a title for a sage of great renown, used for Valmiki and Dayanand


अचिर

acira (romanization)
अचिरः (nominative singular)
अचिरौ (dual nominative)
अचिरा1 (dual nominative)
अचिराः (nominative plural)
अचिरासः1 (nominative plural)
अचिर (singular vocative)
अचिरौ (dual vocative)
अचिरा1 (dual vocative)
अचिराः (plural vocative)
अचिरासः1 (plural vocative)
अचिरम् (accusative singular)
अचिरौ (accusative dual)
अचिरा1 (accusative dual)
अचिरान् (accusative plural)
अचिरेण (instrumental singular)
अचिराभ्याम् (dual instrumental)
अचिरैः (instrumental plural)
अचिरेभिः1 (instrumental plural)
अचिराय (dative singular)
अचिराभ्याम् (dative dual)
अचिरेभ्यः (dative plural)
अचिरात् (ablative singular)
अचिराभ्याम् (ablative dual)
अचिरेभ्यः (ablative plural)
अचिरस्य (genitive singular)
अचिरयोः (dual genitive)
अचिराणाम् (genitive plural)
अचिरे (locative singular)
अचिरयोः (dual locative)
अचिरेषु (locative plural)
अचिरा (nominative singular)
अचिरे (dual nominative)
अचिराः (nominative plural)
अचिरे (singular vocative)
अचिरे (dual vocative)
अचिराः (plural vocative)
अचिराम् (accusative singular)
अचिरे (accusative dual)
अचिराः (accusative plural)
अचिरया (instrumental singular)
अचिरा1 (instrumental singular)
अचिराभ्याम् (dual instrumental)
अचिराभिः (instrumental plural)
अचिरायै (dative singular)
अचिराभ्याम् (dative dual)
अचिराभ्यः (dative plural)
अचिरायाः (ablative singular)
अचिरायै2 (ablative singular)
अचिराभ्याम् (ablative dual)
अचिराभ्यः (ablative plural)
अचिरायाः (genitive singular)
अचिरायै2 (genitive singular)
अचिरयोः (dual genitive)
अचिराणाम् (genitive plural)
अचिरायाम् (locative singular)
अचिरयोः (dual locative)
अचिरासु (locative plural)
अचिरम् (nominative singular)
अचिरे (dual nominative)
अचिराणि (nominative plural)
अचिरा1 (nominative plural)
अचिर (singular vocative)
अचिरे (dual vocative)
अचिराणि (plural vocative)
अचिरा1 (plural vocative)
अचिरम् (accusative singular)
अचिरे (accusative dual)
अचिराणि (accusative plural)
अचिरा1 (accusative plural)
अचिरेण (instrumental singular)
अचिराभ्याम् (dual instrumental)
अचिरैः (instrumental plural)
अचिरेभिः1 (instrumental plural)
अचिराय (dative singular)
अचिराभ्याम् (dative dual)
अचिरेभ्यः (dative plural)
अचिरात् (ablative singular)
अचिराभ्याम् (ablative dual)
अचिरेभ्यः (ablative plural)
अचिरस्य (genitive singular)
अचिरयोः (dual genitive)
अचिराणाम् (genitive plural)
अचिरे (locative singular)
अचिरयोः (dual locative)
अचिरेषु (locative plural)


नरैः

[ˈn̪ɐ.ɾɑjhɑ̆]

नरैस् नरैस्#Sanskrit

by/using the men; Combining form of नरैस् (narais, instrumental plural of नर (nára))


सुराधिपस्

सुराधिप सुराधिप#Sanskrit

nominative singular of सुराधिप (surādhipa, “Indra”)


बलीवर्दः

/bɐ.l̪iːˈʋɐɾ.d̪ɐh/

[bɐ.l̪iːˈʋɐɾ.d̪ɐhɐ̆]

बलीवर्दः क्षेत्रकर्षणम् करोति।

बलीवर्द बलीवर्द#Sanskrit

bull; masculine nominative singular of बलीवर्द (balīvárda)


नराधिप

नराधिप (canonical)
narādhipa (romanization)
नराधिपः (nominative singular)
नराधिपौ (dual nominative)
नराधिपा1 (dual nominative)
नराधिपाः (nominative plural)
नराधिपासः1 (nominative plural)
नराधिप (singular vocative)
नराधिपौ (dual vocative)
नराधिपा1 (dual vocative)
नराधिपाः (plural vocative)
नराधिपासः1 (plural vocative)
नराधिपम् (accusative singular)
नराधिपौ (accusative dual)
नराधिपा1 (accusative dual)
नराधिपान् (accusative plural)
नराधिपेन (instrumental singular)
नराधिपाभ्याम् (dual instrumental)
नराधिपैः (instrumental plural)
नराधिपेभिः1 (instrumental plural)
नराधिपाय (dative singular)
नराधिपाभ्याम् (dative dual)
नराधिपेभ्यः (dative plural)
नराधिपात् (ablative singular)
नराधिपाभ्याम् (ablative dual)
नराधिपेभ्यः (ablative plural)
नराधिपस्य (genitive singular)
नराधिपयोः (dual genitive)
नराधिपानाम् (genitive plural)
नराधिपे (locative singular)
नराधिपयोः (dual locative)
नराधिपेषु (locative plural)

/n̪ɐˈɾɑː.d̪ʱi.pɐ/

From नर (nara, “man”) + अधिप (adhipa, “king, lord”).

af

king of men, lord of men; a title for a king


कुर्कुर

kurkura (romanization)
कुर्कुरः (nominative singular)
कुर्कुरौ (dual nominative)
कुर्कुरा1 (dual nominative)
कुर्कुराः (nominative plural)
कुर्कुरासः1 (nominative plural)
कुर्कुर (singular vocative)
कुर्कुरौ (dual vocative)
कुर्कुरा1 (dual vocative)
कुर्कुराः (plural vocative)
कुर्कुरासः1 (plural vocative)
कुर्कुरम् (accusative singular)
कुर्कुरौ (accusative dual)
कुर्कुरा1 (accusative dual)
कुर्कुरान् (accusative plural)
कुर्कुरेण (instrumental singular)
कुर्कुराभ्याम् (dual instrumental)
कुर्कुरैः (instrumental plural)
कुर्कुरेभिः1 (instrumental plural)
कुर्कुराय (dative singular)
कुर्कुराभ्याम् (dative dual)
कुर्कुरेभ्यः (dative plural)
कुर्कुरात् (ablative singular)
कुर्कुराभ्याम् (ablative dual)
कुर्कुरेभ्यः (ablative plural)
कुर्कुरस्य (genitive singular)
कुर्कुरयोः (dual genitive)
कुर्कुराणाम् (genitive plural)
कुर्कुरे (locative singular)
कुर्कुरयोः (dual locative)
कुर्कुरेषु (locative plural)

An onomatopoeic word evocative of a dog's barking, possibly borrowed from a substrate language.


निष्टप्त

sa-adj

निष्टप्त • (níṣṭapta) stem

níṣṭapta (romanization)
निष्टप्तः (nominative singular)
निष्टप्तौ (dual nominative)
निष्टप्ता1 (dual nominative)
निष्टप्ताः (nominative plural)
निष्टप्तासः1 (nominative plural)
निष्टप्त (singular vocative)
निष्टप्तौ (dual vocative)
निष्टप्ता1 (dual vocative)
निष्टप्ताः (plural vocative)
निष्टप्तासः1 (plural vocative)
निष्टप्तम् (accusative singular)
निष्टप्तौ (accusative dual)
निष्टप्ता1 (accusative dual)
निष्टप्तान् (accusative plural)
निष्टप्तेन (instrumental singular)
निष्टप्ताभ्याम् (dual instrumental)
निष्टप्तैः (instrumental plural)
निष्टप्तेभिः1 (instrumental plural)
निष्टप्ताय (dative singular)
निष्टप्ताभ्याम् (dative dual)
निष्टप्तेभ्यः (dative plural)
निष्टप्तात् (ablative singular)
निष्टप्ताभ्याम् (ablative dual)
निष्टप्तेभ्यः (ablative plural)
निष्टप्तस्य (genitive singular)
निष्टप्तयोः (dual genitive)
निष्टप्तानाम् (genitive plural)
निष्टप्ते (locative singular)
निष्टप्तयोः (dual locative)
निष्टप्तेषु (locative plural)
निष्टप्ता (nominative singular)
निष्टप्ते (dual nominative)
निष्टप्ताः (nominative plural)
निष्टप्ते (singular vocative)
निष्टप्ते (dual vocative)
निष्टप्ताः (plural vocative)
निष्टप्ताम् (accusative singular)
निष्टप्ते (accusative dual)
निष्टप्ताः (accusative plural)
निष्टप्तया (instrumental singular)
निष्टप्ता1 (instrumental singular)
निष्टप्ताभ्याम् (dual instrumental)
निष्टप्ताभिः (instrumental plural)
निष्टप्तायै (dative singular)
निष्टप्ताभ्याम् (dative dual)
निष्टप्ताभ्यः (dative plural)
निष्टप्तायाः (ablative singular)
निष्टप्तायै2 (ablative singular)
निष्टप्ताभ्याम् (ablative dual)
निष्टप्ताभ्यः (ablative plural)
निष्टप्तायाः (genitive singular)
निष्टप्तायै2 (genitive singular)
निष्टप्तयोः (dual genitive)
निष्टप्तानाम् (genitive plural)
निष्टप्तायाम् (locative singular)
निष्टप्तयोः (dual locative)
निष्टप्तासु (locative plural)
निष्टप्तम् (nominative singular)
निष्टप्ते (dual nominative)
निष्टप्तानि (nominative plural)
निष्टप्ता1 (nominative plural)
निष्टप्त (singular vocative)
निष्टप्ते (dual vocative)
निष्टप्तानि (plural vocative)
निष्टप्ता1 (plural vocative)
निष्टप्तम् (accusative singular)
निष्टप्ते (accusative dual)
निष्टप्तानि (accusative plural)
निष्टप्ता1 (accusative plural)
निष्टप्तेन (instrumental singular)
निष्टप्ताभ्याम् (dual instrumental)
निष्टप्तैः (instrumental plural)
निष्टप्तेभिः1 (instrumental plural)
निष्टप्ताय (dative singular)
निष्टप्ताभ्याम् (dative dual)
निष्टप्तेभ्यः (dative plural)
निष्टप्तात् (ablative singular)
निष्टप्ताभ्याम् (ablative dual)
निष्टप्तेभ्यः (ablative plural)
निष्टप्तस्य (genitive singular)
निष्टप्तयोः (dual genitive)
निष्टप्तानाम् (genitive plural)
निष्टप्ते (locative singular)
निष्टप्तयोः (dual locative)
निष्टप्तेषु (locative plural)

/n̪iʂˈʈɐp.t̪ɐ/

[n̪iʂˈʈɐp̚.t̪ɐ]

From निस् (nis) + तप्त (tapta, “hot, heated, warm”).

af

निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।

The demon is burnt and the malignant beings are all burnt