श्रद्धा

śraddhā́ (romanization)
श्रद्धा (nominative singular)
श्रद्धे (singular vocative)
श्रद्धाम् (accusative singular)
श्रद्धया (instrumental singular)
श्रद्धा1 (instrumental singular)
श्रद्धायै (dative singular)
श्रद्धायाः (ablative singular)
श्रद्धायै2 (ablative singular)
श्रद्धायाः (genitive singular)
श्रद्धायै2 (genitive singular)
श्रद्धायाम् (locative singular)

Pali: saddhā

Prakrit: 𑀲𑀤𑁆𑀥𑀸 (saddhā), 𑀲𑀟𑁆𑀠𑀸 (saḍḍhā)

Central:

Hindustani: sādh, sād

Hindi: साध, साद

desc

Urdu: سادھ, ساد

Urdu: سادھ, ساد

Eastern:

Bengali: সাধ (śadh), সাদ (śad)

Odia: ସାଧ (sādha), ସାଦ (sāda)

Bihari:

Bhojpuri: साध (sādh)

Northwestern:

Sindhi: sadha

Arabic script: سَڌَ

Devanagari script: सध

Southern:

Sinhalese: අදවු (adawu), සැදැහැ (sædæhæ), ඇදහිල්ල (ædahilla)

→ Old Marathi: श्रद्धा (śraddhā)

Marathi: श्रद्धा (śraddhā)

→ Hindi: श्रद्धा (śraddhā) (learned)

→ Kannada: ಶ್ರದ್ಧೆ (śraddhe) (learned)

/ɕɾɐd.dʱɑ́ː/

[ɕɾɐd̚.dʱɑ́ː]

/ˈɕɾɐd̪.d̪ʱɑː/

[ˈɕɾɐd̪̚.d̪ʱɑː]

the personification of faith as a goddess


प्रजापति

prajāpáti (romanization)
प्रजापतिः (nominative singular)
प्रजापती (dual nominative)
प्रजापतयः (nominative plural)
प्रजापते (singular vocative)
प्रजापती (dual vocative)
प्रजापतयः (plural vocative)
प्रजापतिम् (accusative singular)
प्रजापती (accusative dual)
प्रजापतीन् (accusative plural)
प्रजापतिना (instrumental singular)
प्रजापत्या1 (instrumental singular)
प्रजापतिभ्याम् (dual instrumental)
प्रजापतिभिः (instrumental plural)
प्रजापतये (dative singular)
प्रजापतिभ्याम् (dative dual)
प्रजापतिभ्यः (dative plural)
प्रजापतेः (ablative singular)
प्रजापत्यः1 (ablative singular)
प्रजापतिभ्याम् (ablative dual)
प्रजापतिभ्यः (ablative plural)
प्रजापतेः (genitive singular)
प्रजापत्यः1 (genitive singular)
प्रजापत्योः (dual genitive)
प्रजापतीनाम् (genitive plural)
प्रजापतौ (locative singular)
प्रजापता1 (locative singular)
प्रजापत्योः (dual locative)
प्रजापतिषु (locative plural)

→ Bengali: প্রজাপতি (prôjapôti)

→ English: Prajapati

/pɾɐˈd͡ʑɑː.pɐ.t̪i/

Compound of प्रजा (prajā́, “creatures”) + पति (páti, “lord”).

com+

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

(Vedic religion, Hinduism) Prajapati, a deity later identified with Brahma.


कामदुह्

head

कामदुह् • (kāmaduh)


अगोह्य

agohya (romanization)
अगोह्यः (nominative singular)
अगोह्यौ (dual nominative)
अगोह्याः (nominative plural)
अगोह्य (singular vocative)
अगोह्यौ (dual vocative)
अगोह्याः (plural vocative)
अगोह्यम् (accusative singular)
अगोह्यौ (accusative dual)
अगोह्यान् (accusative plural)
अगोह्येन (instrumental singular)
अगोह्याभ्याम् (dual instrumental)
अगोह्यैः (instrumental plural)
अगोह्याय (dative singular)
अगोह्याभ्याम् (dative dual)
अगोह्येभ्यः (dative plural)
अगोह्यात् (ablative singular)
अगोह्याभ्याम् (ablative dual)
अगोह्येभ्यः (ablative plural)
अगोह्यस्य (genitive singular)
अगोह्ययोः (dual genitive)
अगोह्यानाम् (genitive plural)
अगोह्ये (locative singular)
अगोह्ययोः (dual locative)
अगोह्येषु (locative plural)
अगोह्यम् (nominative singular)
अगोह्ये (dual nominative)
अगोह्यानि (nominative plural)
अगोह्य (singular vocative)
अगोह्ये (dual vocative)
अगोह्यानि (plural vocative)
अगोह्यम् (accusative singular)
अगोह्ये (accusative dual)
अगोह्यानि (accusative plural)
अगोह्येन (instrumental singular)
अगोह्याभ्याम् (dual instrumental)
अगोह्यैः (instrumental plural)
अगोह्याय (dative singular)
अगोह्याभ्याम् (dative dual)
अगोह्येभ्यः (dative plural)
अगोह्यात् (ablative singular)
अगोह्याभ्याम् (ablative dual)
अगोह्येभ्यः (ablative plural)
अगोह्यस्य (genitive singular)
अगोह्ययोः (dual genitive)
अगोह्यानाम् (genitive plural)
अगोह्ये (locative singular)
अगोह्ययोः (dual locative)
अगोह्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of अगोह्य

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">अगोह्य</i>

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्


अघ्न्या

aghnyā́ (romanization)
ághnyā (romanization)
अघ्न्या (nominative singular)
अघ्न्ये (dual nominative)
अघ्न्याः (nominative plural)
अघ्न्ये (singular vocative)
अघ्न्ये (dual vocative)
अघ्न्याः (plural vocative)
अघ्न्याम् (accusative singular)
अघ्न्ये (accusative dual)
अघ्न्याः (accusative plural)
अघ्न्यया (instrumental singular)
अघ्न्या1 (instrumental singular)
अघ्न्याभ्याम् (dual instrumental)
अघ्न्याभिः (instrumental plural)
अघ्न्यायै (dative singular)
अघ्न्याभ्याम् (dative dual)
अघ्न्याभ्यः (dative plural)
अघ्न्यायाः (ablative singular)
अघ्न्यायै2 (ablative singular)
अघ्न्याभ्याम् (ablative dual)
अघ्न्याभ्यः (ablative plural)
अघ्न्यायाः (genitive singular)
अघ्न्यायै2 (genitive singular)
अघ्न्ययोः (dual genitive)
अघ्न्यानाम् (genitive plural)
अघ्न्यायाम् (locative singular)
अघ्न्ययोः (dual locative)
अघ्न्यासु (locative plural)
अघ्न्या (nominative singular)
अघ्न्ये (dual nominative)
अघ्न्याः (nominative plural)
अघ्न्ये (singular vocative)
अघ्न्ये (dual vocative)
अघ्न्याः (plural vocative)
अघ्न्याम् (accusative singular)
अघ्न्ये (accusative dual)
अघ्न्याः (accusative plural)
अघ्न्यया (instrumental singular)
अघ्न्या1 (instrumental singular)
अघ्न्याभ्याम् (dual instrumental)
अघ्न्याभिः (instrumental plural)
अघ्न्यायै (dative singular)
अघ्न्याभ्याम् (dative dual)
अघ्न्याभ्यः (dative plural)
अघ्न्यायाः (ablative singular)
अघ्न्यायै2 (ablative singular)
अघ्न्याभ्याम् (ablative dual)
अघ्न्याभ्यः (ablative plural)
अघ्न्यायाः (genitive singular)
अघ्न्यायै2 (genitive singular)
अघ्न्ययोः (dual genitive)
अघ्न्यानाम् (genitive plural)
अघ्न्यायाम् (locative singular)
अघ्न्ययोः (dual locative)
अघ्न्यासु (locative plural)

/ɐɡʱ.n̪jɑ́ː/

[ɐɡʱ.j̃jɑ́ː]

/ɐ́ɡʱ.n̪jɑː/

[ɐ́ɡʱ.j̃jɑː]

/ˈɐɡʱ.n̪jɑː/

From Proto-Indo-Iranian *agʰnyáH (“milch cow”, literally “not to be killed”), from Proto-Indo-European *n̥-gʷʰn̥-yéh₂ (literally “not to be killed”), from *gʷʰen- (“to kill”). Cognate with Avestan 𐬀𐬔𐬆𐬥𐬌𐬌𐬁 (agəniiā, “milch cow”).

inh

म॒हान्तं॒ कोश॒म् उद् अ॑चा॒ नि षि॑ञ्च॒ स्यन्द॑न्तां कु॒ल्या विषि॑ताः पु॒रस्ता॑त् ।
घृ॒तेन॒ द्यावा॑पृथि॒वी व्य् उ॑न्धि सुप्रपा॒णं भ॑वत्व् अ॒घ्न्याभ्यः॑ ॥
mahā́ntaṃ kóśam úd acā ní ṣiñca syándantāṃ kulyā́ víṣitāḥ purástāt.

Lift up the mighty vessel, pour down water, and let the liberated streams rush forward.
Saturate both the earth and heaven with clarified butter, and for the cows let there be drink abundant.

ghṛténa dyā́vāpṛthivī́ vy undhi suprapāṇáṃ bhavatv aghnyā́bhyaḥ.


अघ्न्या

head

अघ्न्या • (aghnyā)

/ɐɡʱ.n̪jɑ́ː/

[ɐɡʱ.j̃jɑ́ː]

/ɐ́ɡʱ.n̪jɑː/

[ɐ́ɡʱ.j̃jɑː]

/ˈɐɡʱ.n̪jɑː/

अघ्न्य अघ्न्य#Sanskrit

feminine singular nominative of अघ्न्य (aghnya)


शल्मलि

śalmali (romanization)
शल्मलिः (nominative singular)
शल्मली (dual nominative)
शल्मलयः (nominative plural)
शल्मले (singular vocative)
शल्मली (dual vocative)
शल्मलयः (plural vocative)
शल्मलिम् (accusative singular)
शल्मली (accusative dual)
शल्मलीन् (accusative plural)
शल्मलिना (instrumental singular)
शल्मलिभ्याम् (dual instrumental)
शल्मलिभिः (instrumental plural)
शल्मलये (dative singular)
शल्मलिभ्याम् (dative dual)
शल्मलिभ्यः (dative plural)
शल्मलेः (ablative singular)
शल्मलिभ्याम् (ablative dual)
शल्मलिभ्यः (ablative plural)
शल्मलेः (genitive singular)
शल्मल्योः (dual genitive)
शल्मलीनाम् (genitive plural)
शल्मलौ (locative singular)
शल्मल्योः (dual locative)
शल्मलिषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine i-stem declension of शल्मलि

शल्मलिभ्याम्

शल्मलिभ्याम्

शल्मलिभ्याम्

sa-decl-noun/cell

शल्मलिभ्याम्

शल्मलिभ्याम्

शल्मलिभ्याम्

Maharastri Prakrit:

desc

Old Marathi: सावेरी (sāverī), सालै (sālai)

Marathi: सांवर (sāuvar)

Perhaps related to शिम्बल (śimbala). Connected tentatively (by Parpola) to Akkadian 𒊷 (gišimmarum, “date palm”). According to Przyluski, of Austroasiatic origin.


सुर

sura (romanization)
सुरः (nominative singular)
सुरौ (dual nominative)
सुरा1 (dual nominative)
सुराः (nominative plural)
सुरासः1 (nominative plural)
सुर (singular vocative)
सुरौ (dual vocative)
सुरा1 (dual vocative)
सुराः (plural vocative)
सुरासः1 (plural vocative)
सुरम् (accusative singular)
सुरौ (accusative dual)
सुरा1 (accusative dual)
सुरान् (accusative plural)
सुरेण (instrumental singular)
सुराभ्याम् (dual instrumental)
सुरैः (instrumental plural)
सुरेभिः1 (instrumental plural)
सुराय (dative singular)
सुराभ्याम् (dative dual)
सुरेभ्यः (dative plural)
सुरात् (ablative singular)
सुराभ्याम् (ablative dual)
सुरेभ्यः (ablative plural)
सुरस्य (genitive singular)
सुरयोः (dual genitive)
सुराणाम् (genitive plural)
सुरे (locative singular)
सुरयोः (dual locative)
सुरेषु (locative plural)

Hindi: सुर (sur)

desctree

→ Old Javanese: sura
> Javanese: ꦱꦸꦫ (sura) (inherited)
→ Balinese: ᬲᬸᬭ (sura)

Probably from स्वर् (svar, “heaven”), or from असुर (asura) as an antonym, cf. Avestan 𐬀𐬵𐬎 (ahu, “lord; life, existence”) and 𐬀𐬵𐬎𐬭𐬀 (ahura, “lord”), Hittite 𒈗 (ḥaššū, “king”), Old Norse æsir (“gods”) and Old English ōs (“god”). Possibly ultimately from Proto-Indo-European *h₂ens- (“to engender, beget”).


दस्यु

dasyu (romanization)
दस्युः (nominative singular)
दस्यू (dual nominative)
दस्यवः (nominative plural)
दस्यो (singular vocative)
दस्यू (dual vocative)
दस्यवः (plural vocative)
दस्युम् (accusative singular)
दस्यू (accusative dual)
दस्यून् (accusative plural)
दस्युना (instrumental singular)
दस्युभ्याम् (dual instrumental)
दस्युभिः (instrumental plural)
दस्यवे (dative singular)
दस्युभ्याम् (dative dual)
दस्युभ्यः (dative plural)
दस्योः (ablative singular)
दस्युभ्याम् (ablative dual)
दस्युभ्यः (ablative plural)
दस्योः (genitive singular)
दस्य्वोः (dual genitive)
दस्यूनाम् (genitive plural)
दस्यौ (locative singular)
दस्य्वोः (dual locative)
दस्युषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine u-stem declension of दस्यु

Inherited from Proto-Indo-Iranian *dásyuš- (“enemy, foreigner, foreign people, foreign land”), from Proto-Indo-European *des- (“enemy, foreigner”). See दास (dāsa, “demon, slave, foreigner”).


ओषधि

óṣadhi (romanization)
ओषधिः (nominative singular)
ओषधी (dual nominative)
ओषधयः (nominative plural)
ओषधे (singular vocative)
ओषधी (dual vocative)
ओषधयः (plural vocative)
ओषधिम् (accusative singular)
ओषधी (accusative dual)
ओषधीः (accusative plural)
ओषध्या (instrumental singular)
ओषधी1 (instrumental singular)
ओषधिभ्याम् (dual instrumental)
ओषधिभिः (instrumental plural)
ओषधये (dative singular)
ओषध्यै2 (dative singular)
ओषधी1 (dative singular)
ओषधिभ्याम् (dative dual)
ओषधिभ्यः (dative plural)
ओषधेः (ablative singular)
ओषध्याः2 (ablative singular)
ओषध्यै3 (ablative singular)
ओषधिभ्याम् (ablative dual)
ओषधिभ्यः (ablative plural)
ओषधेः (genitive singular)
ओषध्याः2 (genitive singular)
ओषध्यै3 (genitive singular)
ओषध्योः (dual genitive)
ओषधीनाम् (genitive plural)
ओषधौ (locative singular)
ओषध्याम्2 (locative singular)
ओषधा1 (locative singular)
ओषध्योः (dual locative)
ओषधिषु (locative plural)

desctree

→ Old Javanese: oṣadhi
→ Balinese: ᬑᬱᬥᬶ (osadi)

Of unclear origin. The latter component, धि (dhi), is likely derived from the root धा (dhā, “to put, place”). The former component, ओष् (oṣ), has been subject to vigorous debate and multiple competing theories:
* Related to अवस् (avas, “favor, protection”) and अवस (avasa, “refreshment, food, provisions”).
* Derived from the root उष् (uṣ, “to burn”).
* Related to Gothic 𐌹𐌿𐍃𐌹𐌶𐌰 (iusiza, “better”) or Lithuanian auštis (“to refresh, revive”).

cog

यस्य॑ व्र॒ते पृ॑थि॒वी नन्न॑मीति॒ यस्य॑ व्र॒ते श॒फव॒ज्जर्भु॑रीति।
यस्य॑ व्र॒त ओष॑धीर्वि॒श्वरू॑पा॒: स न॑: पर्जन्य॒ महि॒ शर्म॑ यच्छ॥
yásya vraté pṛthivī́ nánnamīti yásya vraté śaphávajjárbhurīti.

Do you, Parjanya, through whose function the earth is bowed down; through whose function hoofed cattle thrive; through whose function plants assume all kinds of forms, grant us great felicity.

yásya vratá óṣadhīrviśvárūpā: sá na: parjanya máhi śárma yaccha.

an herb, plant, especially a medicinal herb

an annual plant or herb (which dies after becoming ripe)


पुरंधि

puraṃdhi (romanization)
पुरंधिः (nominative singular)
पुरंधी (dual nominative)
पुरंधयः (nominative plural)
पुरंधे (singular vocative)
पुरंधी (dual vocative)
पुरंधयः (plural vocative)
पुरंधिम् (accusative singular)
पुरंधी (accusative dual)
पुरंधीन् (accusative plural)
पुरंधिना (instrumental singular)
पुरंधिभ्याम् (dual instrumental)
पुरंधिभिः (instrumental plural)
पुरंधये (dative singular)
पुरंधिभ्याम् (dative dual)
पुरंधिभ्यः (dative plural)
पुरंधेः (ablative singular)
पुरंधिभ्याम् (ablative dual)
पुरंधिभ्यः (ablative plural)
पुरंधेः (genitive singular)
पुरंध्योः (dual genitive)
पुरंधीनाम् (genitive plural)
पुरंधौ (locative singular)
पुरंध्योः (dual locative)
पुरंधिषु (locative plural)
पुरंधि (nominative singular)
पुरंधिनी (dual nominative)
पुरंधीनि (nominative plural)
पुरंधि (singular vocative)
पुरंधिनी (dual vocative)
पुरंधीनि (plural vocative)
पुरंधि (accusative singular)
पुरंधिनी (accusative dual)
पुरंधीनि (accusative plural)
पुरंधिना (instrumental singular)
पुरंधिभ्याम् (dual instrumental)
पुरंधिभिः (instrumental plural)
पुरंधिने (dative singular)
पुरंधिभ्याम् (dative dual)
पुरंधिभ्यः (dative plural)
पुरंधिनः (ablative singular)
पुरंधिभ्याम् (ablative dual)
पुरंधिभ्यः (ablative plural)
पुरंधिनः (genitive singular)
पुरंधिनोः (dual genitive)
पुरंधीनाम् (genitive plural)
पुरंधिनि (locative singular)
पुरंधिनोः (dual locative)
पुरंधिषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine i-stem declension of पुरंधि

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

sa-decl-noun/cell

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter i-stem declension of पुरंधि

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

sa-decl-noun/cell

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्


पुरंधि

puraṃdhi (romanization)
पुरंधिः (nominative singular)
पुरंधी (dual nominative)
पुरंधयः (nominative plural)
पुरंधे (singular vocative)
पुरंधी (dual vocative)
पुरंधयः (plural vocative)
पुरंधिम् (accusative singular)
पुरंधी (accusative dual)
पुरंधीः (accusative plural)
पुरंध्या (instrumental singular)
पुरंधिभ्याम् (dual instrumental)
पुरंधिभिः (instrumental plural)
पुरंध्यै (dative singular)
पुरंधये (dative singular)
पुरंधिभ्याम् (dative dual)
पुरंधिभ्यः (dative plural)
पुरंध्याः (ablative singular)
पुरंधेः (ablative singular)
पुरंधिभ्याम् (ablative dual)
पुरंधिभ्यः (ablative plural)
पुरंध्याः (genitive singular)
पुरंधेः (genitive singular)
पुरंध्योः (dual genitive)
पुरंधीनाम् (genitive plural)
पुरंध्याम् (locative singular)
पुरंधौ (locative singular)
पुरंध्योः (dual locative)
पुरंधिषु (locative plural)

sa-decl-noun

Feminine i-stem declension of पुरंधि

पुरंधिभ्याम्

पुरंध्यै / पुरंधये

पुरंधिभ्याम्

पुरंध्याः / पुरंधेः

पुरंधिभ्याम्

पुरंध्याः / पुरंधेः

पुरंध्याम् / पुरंधौ

sa-decl-noun/cell

पुरंध्याः / पुरंधेः

पुरंधिभ्याम्

पुरंध्यै / पुरंधये

पुरंधिभ्याम्

पुरंध्याः / पुरंधेः

पुरंधिभ्याम्

पुरंध्याः / पुरंधेः

पुरंध्याम् / पुरंधौ

personification of generosity and abundance as a goddess


दास

dā́sa (romanization)
Ṛgvedic dáasa (romanization)
दासः (nominative singular)
दासौ (dual nominative)
दासा1 (dual nominative)
दासाः (nominative plural)
दासासः1 (nominative plural)
दास (singular vocative)
दासौ (dual vocative)
दासा1 (dual vocative)
दासाः (plural vocative)
दासासः1 (plural vocative)
दासम् (accusative singular)
दासौ (accusative dual)
दासा1 (accusative dual)
दासान् (accusative plural)
दासेन (instrumental singular)
दासाभ्याम् (dual instrumental)
दासैः (instrumental plural)
दासेभिः1 (instrumental plural)
दासाय (dative singular)
दासाभ्याम् (dative dual)
दासेभ्यः (dative plural)
दासात् (ablative singular)
दासाभ्याम् (ablative dual)
दासेभ्यः (ablative plural)
दासस्य (genitive singular)
दासयोः (dual genitive)
दासानाम् (genitive plural)
दासे (locative singular)
दासयोः (dual locative)
दासेषु (locative plural)

Ashokan Prakrit:

Prakrit:

Helu Prakrit:

Sinhalese: දාසයා (dāsayā)

Khasa Prakrit:

Nepali: दास (dās)

Magadhi Prakrit:

Kamarupi Prakrit:

Early Assamese:

Middle Assamese:

Assamese: দাস (dax)

Old Bengali:

Middle Bengali:

Bengali: দাস (daś)

Sauraseni Prakrit: 𑀤𑀸𑀲 (dāsa)

Romani: das

Hindi: दास (dās)

Pali: dāsa

desctree

→ Old Javanese: dāsa
> Javanese: ꦢꦱ (dasa) (inherited)
→ Balinese: ᬤᬵᬲ (dasa)

→ Telugu: దాసుడు (dāsuḍu)

→ Thai: ทาส (tâat)

Related to Proto-Indo-Iranian *dásyuš (“enemy, foreigner, foreign people, foreign land”), from Proto-Indo-European *des- (“enemy, foreigner”).
See also Old Persian 𐎭𐏃𐎹𐎠𐎢 (d-h-y-a-u /dahạyau/, “land, country”), Persian ده, Old Avestan 𐬛𐬀𐬒𐬌𐬌𐬎 (dax́iiu, “country”), Younger Avestan 𐬛𐬀𐬣𐬵𐬎 (daŋ́hu). Ancient Greek δοῦλος (doûlos, “slave”) perhaps belongs in this group as well. Related to दस्यु (dasyu, “barbarian”).

cog

វិវធ៌យន្តិយេទេវ
ភូមិទាសាំគ្ច*ធាម្ម៌ិកាះ
ស្វគ្គ៌េតេសវ្វ៌ទេវេន
បូជ្យន្តាន្និត្យសំបទះ ៕
* Read គ្ច as ឝ្ច

900-1100 AD; copied later, Arlo Griffiths, Kunthea Chhom, “A problematic inscription (K.1237)”, in Udaya: Journal of Khmer Studies, volume 14 (PDF), Yosothor, published 2019, halshs-02168837, page 10:

The pious ones who make the god's land and servants prosper, may they be honoured in heaven by all the gods and always be prosperous.

vivardhayanti ye deva
bhūmidāsāṃś ca dhārmmikāḥ
svargge te sarvvadevena
pūjyantān nityasaṃpadaḥ ॥


असत्

head

असत् • (ásat)

From earlier Vedic Sanskrit आसत् (ā́sat), from Proto-Indo-Aryan *áHsant, from Proto-Indo-Iranian *áHsant, from Proto-Indo-European *n̥-h₁sónts, from *n̥- (“not, un-”) + *h₁sónts (“being, existence”). Equivalent to अ- (a-) + सत् (sat).


असत्

→ Burmese: အသတ် (a.sat)

desctree

→ Old Javanese: asat (“non-being”)
Javanese: ꦲꦱꦠ꧀ (asat, “dried, to become dry”)
→ Indonesian: asat (“dried”)

→ Hindi: असत् (asat)


ब्रह्मोद्य

head

ब्रह्मोद्य • (brahmodya)

brahmodya (romanization)
ब्रह्मोद्यः (nominative singular)
ब्रह्मोद्यौ (dual nominative)
ब्रह्मोद्याः (nominative plural)
ब्रह्मोद्य (singular vocative)
ब्रह्मोद्यौ (dual vocative)
ब्रह्मोद्याः (plural vocative)
ब्रह्मोद्यम् (accusative singular)
ब्रह्मोद्यौ (accusative dual)
ब्रह्मोद्यान् (accusative plural)
ब्रह्मोद्येन (instrumental singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dual instrumental)
ब्रह्मोद्यैः (instrumental plural)
ब्रह्मोद्याय (dative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dative dual)
ब्रह्मोद्येभ्यः (dative plural)
ब्रह्मोद्यात् (ablative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (ablative dual)
ब्रह्मोद्येभ्यः (ablative plural)
ब्रह्मोद्यस्य (genitive singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual genitive)
ब्रह्मोद्यानाम् (genitive plural)
ब्रह्मोद्ये (locative singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual locative)
ब्रह्मोद्येषु (locative plural)
ब्रह्मोद्या (nominative singular)
ब्रह्मोद्ये (dual nominative)
ब्रह्मोद्याः (nominative plural)
ब्रह्मोद्ये (singular vocative)
ब्रह्मोद्ये (dual vocative)
ब्रह्मोद्याः (plural vocative)
ब्रह्मोद्याम् (accusative singular)
ब्रह्मोद्ये (accusative dual)
ब्रह्मोद्याः (accusative plural)
ब्रह्मोद्यया (instrumental singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dual instrumental)
ब्रह्मोद्याभिः (instrumental plural)
ब्रह्मोद्यायै (dative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dative dual)
ब्रह्मोद्याभ्यः (dative plural)
ब्रह्मोद्यायाः (ablative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (ablative dual)
ब्रह्मोद्याभ्यः (ablative plural)
ब्रह्मोद्यायाः (genitive singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual genitive)
ब्रह्मोद्यानाम् (genitive plural)
ब्रह्मोद्यायाम् (locative singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual locative)
ब्रह्मोद्यासु (locative plural)
ब्रह्मोद्यम् (nominative singular)
ब्रह्मोद्ये (dual nominative)
ब्रह्मोद्यानि (nominative plural)
ब्रह्मोद्य (singular vocative)
ब्रह्मोद्ये (dual vocative)
ब्रह्मोद्यानि (plural vocative)
ब्रह्मोद्यम् (accusative singular)
ब्रह्मोद्ये (accusative dual)
ब्रह्मोद्यानि (accusative plural)
ब्रह्मोद्येन (instrumental singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dual instrumental)
ब्रह्मोद्यैः (instrumental plural)
ब्रह्मोद्याय (dative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dative dual)
ब्रह्मोद्येभ्यः (dative plural)
ब्रह्मोद्यात् (ablative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (ablative dual)
ब्रह्मोद्येभ्यः (ablative plural)
ब्रह्मोद्यस्य (genitive singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual genitive)
ब्रह्मोद्यानाम् (genitive plural)
ब्रह्मोद्ये (locative singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual locative)
ब्रह्मोद्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of ब्रह्मोद्य

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यान्

ब्रह्मोद्येन

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्यैः

ब्रह्मोद्याय

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यात्

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्येषु

sa-decl-noun/cell

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यान्

ब्रह्मोद्येन

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्यैः

ब्रह्मोद्याय

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यात्

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्येषु

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of ब्रह्मोद्य

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्याम्

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्यया

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्याभिः

ब्रह्मोद्यायै

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्याभ्यः

ब्रह्मोद्यायाः

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्याभ्यः

ब्रह्मोद्यायाः

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्यायाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यासु

sa-decl-noun/cell

ब्रह्मोद्यायाः

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्याम्

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्यया

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्याभिः

ब्रह्मोद्यायै

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्याभ्यः

ब्रह्मोद्यायाः

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्याभ्यः

ब्रह्मोद्यायाः

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्यायाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यासु

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">ब्रह्मोद्य</i>

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्येन

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्यैः

ब्रह्मोद्याय

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यात्

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्येषु

sa-decl-noun/cell

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्येन

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्यैः

ब्रह्मोद्याय

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यात्

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्येषु


ब्रह्मोद्य

brahmodya (romanization)
ब्रह्मोद्यम् (nominative singular)
ब्रह्मोद्ये (dual nominative)
ब्रह्मोद्यानि (nominative plural)
ब्रह्मोद्य (singular vocative)
ब्रह्मोद्ये (dual vocative)
ब्रह्मोद्यानि (plural vocative)
ब्रह्मोद्यम् (accusative singular)
ब्रह्मोद्ये (accusative dual)
ब्रह्मोद्यानि (accusative plural)
ब्रह्मोद्येन (instrumental singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dual instrumental)
ब्रह्मोद्यैः (instrumental plural)
ब्रह्मोद्याय (dative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dative dual)
ब्रह्मोद्येभ्यः (dative plural)
ब्रह्मोद्यात् (ablative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (ablative dual)
ब्रह्मोद्येभ्यः (ablative plural)
ब्रह्मोद्यस्य (genitive singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual genitive)
ब्रह्मोद्यानाम् (genitive plural)
ब्रह्मोद्ये (locative singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual locative)
ब्रह्मोद्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्येन

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्यैः

ब्रह्मोद्याय

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यात्

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्येषु

sa-decl-noun/cell

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्येन

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्यैः

ब्रह्मोद्याय

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यात्

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्येषु


अदिति

áditi (romanization)
अदितिः (nominative singular)
अदिती (dual nominative)
अदितयः (nominative plural)
अदिते (singular vocative)
अदिती (dual vocative)
अदितयः (plural vocative)
अदितिम् (accusative singular)
अदिती (accusative dual)
अदितीः (accusative plural)
अदित्या (instrumental singular)
अदिती1 (instrumental singular)
अदितिभ्याम् (dual instrumental)
अदितिभिः (instrumental plural)
अदितये (dative singular)
अदित्यै2 (dative singular)
अदिती1 (dative singular)
अदितिभ्याम् (dative dual)
अदितिभ्यः (dative plural)
अदितेः (ablative singular)
अदित्याः2 (ablative singular)
अदित्यै3 (ablative singular)
अदितिभ्याम् (ablative dual)
अदितिभ्यः (ablative plural)
अदितेः (genitive singular)
अदित्याः2 (genitive singular)
अदित्यै3 (genitive singular)
अदित्योः (dual genitive)
अदितीनाम् (genitive plural)
अदितौ (locative singular)
अदित्याम्2 (locative singular)
अदिता1 (locative singular)
अदित्योः (dual locative)
अदितिषु (locative plural)

From अ- (a-, “not”) + दिति (diti), from the root दा (dā, “to bind”): "being unbound".


अदिति

áditi (romanization)
अदितिः (nominative singular)
अदिती (dual nominative)
अदितयः (nominative plural)
अदिते (singular vocative)
अदिती (dual vocative)
अदितयः (plural vocative)
अदितिम् (accusative singular)
अदिती (accusative dual)
अदितीन् (accusative plural)
अदितिना (instrumental singular)
अदित्या1 (instrumental singular)
अदितिभ्याम् (dual instrumental)
अदितिभिः (instrumental plural)
अदितये (dative singular)
अदितिभ्याम् (dative dual)
अदितिभ्यः (dative plural)
अदितेः (ablative singular)
अदित्यः1 (ablative singular)
अदितिभ्याम् (ablative dual)
अदितिभ्यः (ablative plural)
अदितेः (genitive singular)
अदित्यः1 (genitive singular)
अदित्योः (dual genitive)
अदितीनाम् (genitive plural)
अदितौ (locative singular)
अदिता1 (locative singular)
अदित्योः (dual locative)
अदितिषु (locative plural)
अदितिः (nominative singular)
अदिती (dual nominative)
अदितयः (nominative plural)
अदिते (singular vocative)
अदिती (dual vocative)
अदितयः (plural vocative)
अदितिम् (accusative singular)
अदिती (accusative dual)
अदितीः (accusative plural)
अदित्या (instrumental singular)
अदिती1 (instrumental singular)
अदितिभ्याम् (dual instrumental)
अदितिभिः (instrumental plural)
अदितये (dative singular)
अदित्यै2 (dative singular)
अदिती1 (dative singular)
अदितिभ्याम् (dative dual)
अदितिभ्यः (dative plural)
अदितेः (ablative singular)
अदित्याः2 (ablative singular)
अदित्यै3 (ablative singular)
अदितिभ्याम् (ablative dual)
अदितिभ्यः (ablative plural)
अदितेः (genitive singular)
अदित्याः2 (genitive singular)
अदित्यै3 (genitive singular)
अदित्योः (dual genitive)
अदितीनाम् (genitive plural)
अदितौ (locative singular)
अदित्याम्2 (locative singular)
अदिता1 (locative singular)
अदित्योः (dual locative)
अदितिषु (locative plural)
अदिति (nominative singular)
अदितिनी (dual nominative)
अदितीनि (nominative plural)
अदिति1 (nominative plural)
अदिती1 (nominative plural)
अदिति (singular vocative)
अदिते (singular vocative)
अदितिनी (dual vocative)
अदितीनि (plural vocative)
अदिति1 (plural vocative)
अदिती1 (plural vocative)
अदिति (accusative singular)
अदितिनी (accusative dual)
अदितीनि (accusative plural)
अदिति1 (accusative plural)
अदिती1 (accusative plural)
अदितिना (instrumental singular)
अदित्या1 (instrumental singular)
अदितिभ्याम् (dual instrumental)
अदितिभिः (instrumental plural)
अदितिने (dative singular)
अदितये1 (dative singular)
अदितिभ्याम् (dative dual)
अदितिभ्यः (dative plural)
अदितिनः (ablative singular)
अदितेः1 (ablative singular)
अदितिभ्याम् (ablative dual)
अदितिभ्यः (ablative plural)
अदितिनः (genitive singular)
अदितेः1 (genitive singular)
अदितिनोः (dual genitive)
अदितीनाम् (genitive plural)
अदितिनि (locative singular)
अदितौ1 (locative singular)
अदिता1 (locative singular)
अदितिनोः (dual locative)
अदितिषु (locative plural)


अदिति

áditi (romanization)
अदितिः (nominative singular)
अदिते (singular vocative)
अदितिम् (accusative singular)
अदित्या (instrumental singular)
अदिती1 (instrumental singular)
अदितये (dative singular)
अदित्यै2 (dative singular)
अदिती1 (dative singular)
अदितेः (ablative singular)
अदित्याः2 (ablative singular)
अदित्यै3 (ablative singular)
अदितेः (genitive singular)
अदित्याः2 (genitive singular)
अदित्यै3 (genitive singular)
अदितौ (locative singular)
अदित्याम्2 (locative singular)
अदिता1 (locative singular)

→ Gujarati: અદિતિ (aditi)

→ Hindustani:

Hindi: अदिति (aditi)

Urdu: اَدِیتی (adītī)

→ Malayalam: അദിതി (aditi)

→ Marathi: अदिती (aditī)

→ Tamil: அதிதி (atiti)

→ Telugu: అదితి (aditi)

अदि॑ति॒र् द्यौर् अदि॑ति॒र् अ॒न्तरि॑क्ष॒म् अदि॑तिर् मा॒ता स पि॒ता स पु॒त्रः।
विश्वे॑ दे॒वा अदि॑तिः॒ पञ्च॒ जना॒ अदि॑तिर् जा॒तम् अदि॑ति॒र् जनि॑त्वम्॥
áditir dyaúr áditir antárikṣam áditir mātā́ sá pitā́ sá putráḥ.
víśve devā́ áditiḥ páñca jánā áditir jātám áditir jánitvam.

Aditi is all the gods; Aditi is the five classes of men; Aditi is generation and birth.

Aditi is heaven; Aditi is the firmament; Aditi is mother, father and son;

Aditi, wife of Kashyapa and the mother of the Adityas.


अदिति

aditi (romanization)
अदितिः (nominative singular)
अदिती (dual nominative)
अदितयः (nominative plural)
अदिते (singular vocative)
अदिती (dual vocative)
अदितयः (plural vocative)
अदितिम् (accusative singular)
अदिती (accusative dual)
अदितीन् (accusative plural)
अदितिना (instrumental singular)
अदित्या1 (instrumental singular)
अदितिभ्याम् (dual instrumental)
अदितिभिः (instrumental plural)
अदितये (dative singular)
अदितिभ्याम् (dative dual)
अदितिभ्यः (dative plural)
अदितेः (ablative singular)
अदित्यः1 (ablative singular)
अदितिभ्याम् (ablative dual)
अदितिभ्यः (ablative plural)
अदितेः (genitive singular)
अदित्यः1 (genitive singular)
अदित्योः (dual genitive)
अदितीनाम् (genitive plural)
अदितौ (locative singular)
अदिता1 (locative singular)
अदित्योः (dual locative)
अदितिषु (locative plural)


सूक्त

sūktá (romanization)
सूक्तः (nominative singular)
सूक्तौ (dual nominative)
सूक्ता1 (dual nominative)
सूक्ताः (nominative plural)
सूक्तासः1 (nominative plural)
सूक्त (singular vocative)
सूक्तौ (dual vocative)
सूक्ता1 (dual vocative)
सूक्ताः (plural vocative)
सूक्तासः1 (plural vocative)
सूक्तम् (accusative singular)
सूक्तौ (accusative dual)
सूक्ता1 (accusative dual)
सूक्तान् (accusative plural)
सूक्तेन (instrumental singular)
सूक्ताभ्याम् (dual instrumental)
सूक्तैः (instrumental plural)
सूक्तेभिः1 (instrumental plural)
सूक्ताय (dative singular)
सूक्ताभ्याम् (dative dual)
सूक्तेभ्यः (dative plural)
सूक्तात् (ablative singular)
सूक्ताभ्याम् (ablative dual)
सूक्तेभ्यः (ablative plural)
सूक्तस्य (genitive singular)
सूक्तयोः (dual genitive)
सूक्तानाम् (genitive plural)
सूक्ते (locative singular)
सूक्तयोः (dual locative)
सूक्तेषु (locative plural)
सूक्ता (nominative singular)
सूक्ते (dual nominative)
सूक्ताः (nominative plural)
सूक्ते (singular vocative)
सूक्ते (dual vocative)
सूक्ताः (plural vocative)
सूक्ताम् (accusative singular)
सूक्ते (accusative dual)
सूक्ताः (accusative plural)
सूक्तया (instrumental singular)
सूक्ता1 (instrumental singular)
सूक्ताभ्याम् (dual instrumental)
सूक्ताभिः (instrumental plural)
सूक्तायै (dative singular)
सूक्ताभ्याम् (dative dual)
सूक्ताभ्यः (dative plural)
सूक्तायाः (ablative singular)
सूक्तायै2 (ablative singular)
सूक्ताभ्याम् (ablative dual)
सूक्ताभ्यः (ablative plural)
सूक्तायाः (genitive singular)
सूक्तायै2 (genitive singular)
सूक्तयोः (dual genitive)
सूक्तानाम् (genitive plural)
सूक्तायाम् (locative singular)
सूक्तयोः (dual locative)
सूक्तासु (locative plural)
सूक्तम् (nominative singular)
सूक्ते (dual nominative)
सूक्तानि (nominative plural)
सूक्ता1 (nominative plural)
सूक्त (singular vocative)
सूक्ते (dual vocative)
सूक्तानि (plural vocative)
सूक्ता1 (plural vocative)
सूक्तम् (accusative singular)
सूक्ते (accusative dual)
सूक्तानि (accusative plural)
सूक्ता1 (accusative plural)
सूक्तेन (instrumental singular)
सूक्ताभ्याम् (dual instrumental)
सूक्तैः (instrumental plural)
सूक्तेभिः1 (instrumental plural)
सूक्ताय (dative singular)
सूक्ताभ्याम् (dative dual)
सूक्तेभ्यः (dative plural)
सूक्तात् (ablative singular)
सूक्ताभ्याम् (ablative dual)
सूक्तेभ्यः (ablative plural)
सूक्तस्य (genitive singular)
सूक्तयोः (dual genitive)
सूक्तानाम् (genitive plural)
सूक्ते (locative singular)
सूक्तयोः (dual locative)
सूक्तेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *Hsūktás (“well spoken; a good word”), from Proto-Indo-European *h₁su-ukt-ó-s, from *h₁su- + *wekʷ-. Cognate with Avestan 𐬵𐬏𐬑𐬙𐬀 (hūxta). By surface analysis, सु- (su-, “good, well”) + उक्त (ukta, “said, spoken”).


सूक्त

sūktá (romanization)
सूक्तम् (nominative singular)
सूक्ते (dual nominative)
सूक्तानि (nominative plural)
सूक्ता1 (nominative plural)
सूक्त (singular vocative)
सूक्ते (dual vocative)
सूक्तानि (plural vocative)
सूक्ता1 (plural vocative)
सूक्तम् (accusative singular)
सूक्ते (accusative dual)
सूक्तानि (accusative plural)
सूक्ता1 (accusative plural)
सूक्तेन (instrumental singular)
सूक्ताभ्याम् (dual instrumental)
सूक्तैः (instrumental plural)
सूक्तेभिः1 (instrumental plural)
सूक्ताय (dative singular)
सूक्ताभ्याम् (dative dual)
सूक्तेभ्यः (dative plural)
सूक्तात् (ablative singular)
सूक्ताभ्याम् (ablative dual)
सूक्तेभ्यः (ablative plural)
सूक्तस्य (genitive singular)
सूक्तयोः (dual genitive)
सूक्तानाम् (genitive plural)
सूक्ते (locative singular)
सूक्तयोः (dual locative)
सूक्तेषु (locative plural)


यव

yáva (romanization)
यवः (nominative singular)
यवौ (dual nominative)
यवा1 (dual nominative)
यवाः (nominative plural)
यवासः1 (nominative plural)
यव (singular vocative)
यवौ (dual vocative)
यवा1 (dual vocative)
यवाः (plural vocative)
यवासः1 (plural vocative)
यवम् (accusative singular)
यवौ (accusative dual)
यवा1 (accusative dual)
यवान् (accusative plural)
यवेन (instrumental singular)
यवाभ्याम् (dual instrumental)
यवैः (instrumental plural)
यवेभिः1 (instrumental plural)
यवाय (dative singular)
यवाभ्याम् (dative dual)
यवेभ्यः (dative plural)
यवात् (ablative singular)
यवाभ्याम् (ablative dual)
यवेभ्यः (ablative plural)
यवस्य (genitive singular)
यवयोः (dual genitive)
यवानाम् (genitive plural)
यवे (locative singular)
यवयोः (dual locative)
यवेषु (locative plural)

Dardic:

Dameli: [script needed] (žō)

Gawar-Bati: [script needed] (žō)

Grangali: [script needed] (zō)

Indus Kohistani: [script needed] (yåw)

Kalami: [script needed] (yō)

Kalasha: ژو (žō)

Khowar: [script needed] (žō)

Kohistani Shina: [script needed] (yō)

Northeast Pashayi: [script needed] (yō)

Northwest Pashayi: [script needed] (žā)

Phalura: [script needed] (yū)

Savi: [script needed] (yū)

Shina: यो (yō)

Shumashti: [script needed] (zo)

Southeast Pashayi: [script needed] (yā)

Tirahi: [script needed] (zau)

Torwali: [script needed] (yōu)

desc

Wotapuri-Katarqalai: [script needed] (zō)

Pali: yava

desctree

Prakrit: 𑀚𑀯 (java)
Helu Prakrit:
Sinhalese: යව (yawa)
Khasa Prakrit:
Garhwali: जो (jo)
Kumaoni: जौ (jau)
Nepali: जौ (jau)
Magadhi Prakrit:
Bengali: যব (jobo)
Bihari: जौ (jau)
Maithili: जौ (jau)
Odia: ଯଅ (jaa)
Maharastri Prakrit:
Old Marathi: jau
Devanagari script: जउ (jaü)
Modi script: 𑘕𑘄 (jau)
Marathi: जव (jav)
Paisaci Prakrit:
Takka Apabhramsa:
Punjabi:
Gurmukhi script: ਜੌਂ (jaũ)
Shahmukhi script: جوں (joṉ)
Lahnda: ਜੋ (jo)
Sauraseni Prakrit:
Gurjara Apabhramsa:
Gujarati: જવ (jav)
Sauraseni Apabhramsa:
Hindustani: jau
Hindi: जौ
Urdu: جَو (jau)
Romani: džov

From Proto-Indo-Iranian *yáwas (“barley, cereal”), from Proto-Indo-European *yéwos (“barley, cereal”).
Cognate with Avestan 𐬫𐬀𐬎𐬎𐬀 (yauua), Ancient Greek ζειά (zeiá), Old Irish eórna (whence Irish eorna (“barley”)), Lithuanian javaĩ, Persian جو (jow).

inh

गावो॒ यवं॒ प्रयु॑ता अ॒र्यो अ॑क्ष॒न्ता अ॑पश्यं स॒हगो॑पा॒श्चर॑न्तीः ।

The freed kine eat the barley of the pious; I saw them as they wandered with the herdsman.

gā́vo yávaṃ práyutā aryó akṣantā́ apaśyaṃ sahágopāścárantīḥ.

name for island of Java, whence perhaps came the English "Java"

a unit of measurement of weight or length


पारग

pāraga (romanization)
पारगः (nominative singular)
पारगौ (dual nominative)
पारगाः (nominative plural)
पारग (singular vocative)
पारगौ (dual vocative)
पारगाः (plural vocative)
पारगम् (accusative singular)
पारगौ (accusative dual)
पारगान् (accusative plural)
पारगेण (instrumental singular)
पारगाभ्याम् (dual instrumental)
पारगैः (instrumental plural)
पारगाय (dative singular)
पारगाभ्याम् (dative dual)
पारगेभ्यः (dative plural)
पारगात् (ablative singular)
पारगाभ्याम् (ablative dual)
पारगेभ्यः (ablative plural)
पारगस्य (genitive singular)
पारगयोः (dual genitive)
पारगाणाम् (genitive plural)
पारगे (locative singular)
पारगयोः (dual locative)
पारगेषु (locative plural)
पारगा (nominative singular)
पारगे (dual nominative)
पारगाः (nominative plural)
पारगे (singular vocative)
पारगे (dual vocative)
पारगाः (plural vocative)
पारगाम् (accusative singular)
पारगे (accusative dual)
पारगाः (accusative plural)
पारगया (instrumental singular)
पारगाभ्याम् (dual instrumental)
पारगाभिः (instrumental plural)
पारगायै (dative singular)
पारगाभ्याम् (dative dual)
पारगाभ्यः (dative plural)
पारगायाः (ablative singular)
पारगाभ्याम् (ablative dual)
पारगाभ्यः (ablative plural)
पारगायाः (genitive singular)
पारगयोः (dual genitive)
पारगाणाम् (genitive plural)
पारगायाम् (locative singular)
पारगयोः (dual locative)
पारगासु (locative plural)
पारगम् (nominative singular)
पारगे (dual nominative)
पारगाणि (nominative plural)
पारग (singular vocative)
पारगे (dual vocative)
पारगाणि (plural vocative)
पारगम् (accusative singular)
पारगे (accusative dual)
पारगाणि (accusative plural)
पारगेण (instrumental singular)
पारगाभ्याम् (dual instrumental)
पारगैः (instrumental plural)
पारगाय (dative singular)
पारगाभ्याम् (dative dual)
पारगेभ्यः (dative plural)
पारगात् (ablative singular)
पारगाभ्याम् (ablative dual)
पारगेभ्यः (ablative plural)
पारगस्य (genitive singular)
पारगयोः (dual genitive)
पारगाणाम् (genitive plural)
पारगे (locative singular)
पारगयोः (dual locative)
पारगेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of पारग

Feminine ā-stem declension of पारग

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">पारग</i>

master, one possessing complete knowledge of a subject (subject in gen., loc., or comp.)


पारग

pāraga (romanization)
पारगम् (nominative singular)
पारगे (dual nominative)
पारगाणि (nominative plural)
पारग (singular vocative)
पारगे (dual vocative)
पारगाणि (plural vocative)
पारगम् (accusative singular)
पारगे (accusative dual)
पारगाणि (accusative plural)
पारगेण (instrumental singular)
पारगाभ्याम् (dual instrumental)
पारगैः (instrumental plural)
पारगाय (dative singular)
पारगाभ्याम् (dative dual)
पारगेभ्यः (dative plural)
पारगात् (ablative singular)
पारगाभ्याम् (ablative dual)
पारगेभ्यः (ablative plural)
पारगस्य (genitive singular)
पारगयोः (dual genitive)
पारगाणाम् (genitive plural)
पारगे (locative singular)
पारगयोः (dual locative)
पारगेषु (locative plural)


विराज्

head

विराज् • (virāj)

sa-root

विराज् • (virāj)

Compound of वि (ví, “apart, asunder”) + राज् (rā́j, “to rule”).

com+

/ʋi.ɾɑ́ːd͡ʑ/

/ˈʋi.ɾɑːd͡ʑ/


विराज्

virā́j (romanization)
विराट् (nominative singular)
विराजौ (dual nominative)
विराजा1 (dual nominative)
विराजः (nominative plural)
विराट् (singular vocative)
विराजौ (dual vocative)
विराजा1 (dual vocative)
विराजः (plural vocative)
विराजम् (accusative singular)
विराजौ (accusative dual)
विराजा1 (accusative dual)
विराजः (accusative plural)
विराजा (instrumental singular)
विराड्भ्याम् (dual instrumental)
विराड्भिः (instrumental plural)
विराजे (dative singular)
विराड्भ्याम् (dative dual)
विराड्भ्यः (dative plural)
विराजः (ablative singular)
विराड्भ्याम् (ablative dual)
विराड्भ्यः (ablative plural)
विराजः (genitive singular)
विराजोः (dual genitive)
विराजाम् (genitive plural)
विराजि (locative singular)
विराजोः (dual locative)
विराट्सु (locative plural)
विराज्ञी (nominative singular)
विराज्ञ्यौ (dual nominative)
विराज्ञी1 (dual nominative)
विराज्ञ्यः (nominative plural)
विराज्ञीः1 (nominative plural)
विराज्ञि (singular vocative)
विराज्ञ्यौ (dual vocative)
विराज्ञी1 (dual vocative)
विराज्ञ्यः (plural vocative)
विराज्ञीः1 (plural vocative)
विराज्ञीम् (accusative singular)
विराज्ञ्यौ (accusative dual)
विराज्ञी1 (accusative dual)
विराज्ञीः (accusative plural)
विराज्ञ्या (instrumental singular)
विराज्ञीभ्याम् (dual instrumental)
विराज्ञीभिः (instrumental plural)
विराज्ञ्यै (dative singular)
विराज्ञीभ्याम् (dative dual)
विराज्ञीभ्यः (dative plural)
विराज्ञ्याः (ablative singular)
विराज्ञ्यै2 (ablative singular)
विराज्ञीभ्याम् (ablative dual)
विराज्ञीभ्यः (ablative plural)
विराज्ञ्याः (genitive singular)
विराज्ञ्यै2 (genitive singular)
विराज्ञ्योः (dual genitive)
विराज्ञीनाम् (genitive plural)
विराज्ञ्याम् (locative singular)
विराज्ञ्योः (dual locative)
विराज्ञीषु (locative plural)
विराट् (nominative singular)
विराजी (dual nominative)
विराञ्जि (nominative plural)
विराट् (singular vocative)
विराजी (dual vocative)
विराञ्जि (plural vocative)
विराट् (accusative singular)
विराजी (accusative dual)
विराञ्जि (accusative plural)
विराजा (instrumental singular)
विराड्भ्याम् (dual instrumental)
विराड्भिः (instrumental plural)
विराजे (dative singular)
विराड्भ्याम् (dative dual)
विराड्भ्यः (dative plural)
विराजः (ablative singular)
विराड्भ्याम् (ablative dual)
विराड्भ्यः (ablative plural)
विराजः (genitive singular)
विराजोः (dual genitive)
विराजाम् (genitive plural)
विराजि (locative singular)
विराजोः (dual locative)
विराट्सु (locative plural)

/ʋi.ɾɑ́ːd͡ʑ/

/ˈʋi.ɾɑːd͡ʑ/


विराज्

virā́j (romanization)
विराज्ञी (nominative singular)
विराज्ञ्यौ (dual nominative)
विराज्ञी1 (dual nominative)
विराज्ञ्यः (nominative plural)
विराज्ञीः1 (nominative plural)
विराज्ञि (singular vocative)
विराज्ञ्यौ (dual vocative)
विराज्ञी1 (dual vocative)
विराज्ञ्यः (plural vocative)
विराज्ञीः1 (plural vocative)
विराज्ञीम् (accusative singular)
विराज्ञ्यौ (accusative dual)
विराज्ञी1 (accusative dual)
विराज्ञीः (accusative plural)
विराज्ञ्या (instrumental singular)
विराज्ञीभ्याम् (dual instrumental)
विराज्ञीभिः (instrumental plural)
विराज्ञ्यै (dative singular)
विराज्ञीभ्याम् (dative dual)
विराज्ञीभ्यः (dative plural)
विराज्ञ्याः (ablative singular)
विराज्ञ्यै2 (ablative singular)
विराज्ञीभ्याम् (ablative dual)
विराज्ञीभ्यः (ablative plural)
विराज्ञ्याः (genitive singular)
विराज्ञ्यै2 (genitive singular)
विराज्ञ्योः (dual genitive)
विराज्ञीनाम् (genitive plural)
विराज्ञ्याम् (locative singular)
विराज्ञ्योः (dual locative)
विराज्ञीषु (locative plural)

/ʋi.ɾɑ́ːd͡ʑ/

/ˈʋi.ɾɑːd͡ʑ/


विराज्

virā́j (romanization)
विराट् (nominative singular)
विराजौ (dual nominative)
विराजा1 (dual nominative)
विराजः (nominative plural)
विराट् (singular vocative)
विराजौ (dual vocative)
विराजा1 (dual vocative)
विराजः (plural vocative)
विराजम् (accusative singular)
विराजौ (accusative dual)
विराजा1 (accusative dual)
विराजः (accusative plural)
विराजा (instrumental singular)
विराड्भ्याम् (dual instrumental)
विराड्भिः (instrumental plural)
विराजे (dative singular)
विराड्भ्याम् (dative dual)
विराड्भ्यः (dative plural)
विराजः (ablative singular)
विराड्भ्याम् (ablative dual)
विराड्भ्यः (ablative plural)
विराजः (genitive singular)
विराजोः (dual genitive)
विराजाम् (genitive plural)
विराजि (locative singular)
विराजोः (dual locative)
विराट्सु (locative plural)

/ʋi.ɾɑ́ːd͡ʑ/

/ˈʋi.ɾɑːd͡ʑ/


विराज्

virā́j (romanization)
विराट् (nominative singular)
विराजौ (dual nominative)
विराजा1 (dual nominative)
विराजः (nominative plural)
विराट् (singular vocative)
विराजौ (dual vocative)
विराजा1 (dual vocative)
विराजः (plural vocative)
विराजम् (accusative singular)
विराजौ (accusative dual)
विराजा1 (accusative dual)
विराजः (accusative plural)
विराजा (instrumental singular)
विराड्भ्याम् (dual instrumental)
विराड्भिः (instrumental plural)
विराजे (dative singular)
विराड्भ्याम् (dative dual)
विराड्भ्यः (dative plural)
विराजः (ablative singular)
विराड्भ्याम् (ablative dual)
विराड्भ्यः (ablative plural)
विराजः (genitive singular)
विराजोः (dual genitive)
विराजाम् (genitive plural)
विराजि (locative singular)
विराजोः (dual locative)
विराट्सु (locative plural)
विराज्ञी (nominative singular)
विराज्ञ्यौ (dual nominative)
विराज्ञी1 (dual nominative)
विराज्ञ्यः (nominative plural)
विराज्ञीः1 (nominative plural)
विराज्ञि (singular vocative)
विराज्ञ्यौ (dual vocative)
विराज्ञी1 (dual vocative)
विराज्ञ्यः (plural vocative)
विराज्ञीः1 (plural vocative)
विराज्ञीम् (accusative singular)
विराज्ञ्यौ (accusative dual)
विराज्ञी1 (accusative dual)
विराज्ञीः (accusative plural)
विराज्ञ्या (instrumental singular)
विराज्ञीभ्याम् (dual instrumental)
विराज्ञीभिः (instrumental plural)
विराज्ञ्यै (dative singular)
विराज्ञीभ्याम् (dative dual)
विराज्ञीभ्यः (dative plural)
विराज्ञ्याः (ablative singular)
विराज्ञ्यै2 (ablative singular)
विराज्ञीभ्याम् (ablative dual)
विराज्ञीभ्यः (ablative plural)
विराज्ञ्याः (genitive singular)
विराज्ञ्यै2 (genitive singular)
विराज्ञ्योः (dual genitive)
विराज्ञीनाम् (genitive plural)
विराज्ञ्याम् (locative singular)
विराज्ञ्योः (dual locative)
विराज्ञीषु (locative plural)

/ʋi.ɾɑ́ːd͡ʑ/

/ˈʋi.ɾɑːd͡ʑ/

तस्मा॑द्वि॒राट्अ॒जायत वि॒राजो॒ अधि॒ पूरु॑षः।
स जा॒तो अत्य॑रिच्यत प॒श्चाद्भूमि॒मथो॑ पु॒रः॥
tásmādvirā́ṭajā́yátá virā́jo ádhi pū́ruṣaḥ.
sá jātó átyaricyata paścā́dbhū́mimátho puráḥ.

As soon as he was born he spread eastward and westward over the earth.

From him Viraj was born; again Purusha from Viraj was born.

(Vedic religion) born from purusha, and from whom Purusha was born. RV.

(Hinduism) produced from Brahman who in turn produced Manu Svayambhuva. Mn.


विराज्

virāj (romanization)
विराट् (nominative singular)
विराजौ (dual nominative)
विराजा1 (dual nominative)
विराजः (nominative plural)
विराट् (singular vocative)
विराजौ (dual vocative)
विराजा1 (dual vocative)
विराजः (plural vocative)
विराजम् (accusative singular)
विराजौ (accusative dual)
विराजा1 (accusative dual)
विराजः (accusative plural)
विराजा (instrumental singular)
विराड्भ्याम् (dual instrumental)
विराड्भिः (instrumental plural)
विराजे (dative singular)
विराड्भ्याम् (dative dual)
विराड्भ्यः (dative plural)
विराजः (ablative singular)
विराड्भ्याम् (ablative dual)
विराड्भ्यः (ablative plural)
विराजः (genitive singular)
विराजोः (dual genitive)
विराजाम् (genitive plural)
विराजि (locative singular)
विराजोः (dual locative)
विराट्सु (locative plural)

Compound of वि (ví, “bird”) + राज् (rā́j, “king”)

/ʋi.ɾɑ́ːd͡ʑ/

/ˈʋi.ɾɑːd͡ʑ/


प्रमन्थ

pramantha (romanization)
प्रमन्थः (nominative singular)
प्रमन्थौ (dual nominative)
प्रमन्थाः (nominative plural)
प्रमन्थ (singular vocative)
प्रमन्थौ (dual vocative)
प्रमन्थाः (plural vocative)
प्रमन्थम् (accusative singular)
प्रमन्थौ (accusative dual)
प्रमन्थान् (accusative plural)
प्रमन्थेन (instrumental singular)
प्रमन्थाभ्याम् (dual instrumental)
प्रमन्थैः (instrumental plural)
प्रमन्थाय (dative singular)
प्रमन्थाभ्याम् (dative dual)
प्रमन्थेभ्यः (dative plural)
प्रमन्थात् (ablative singular)
प्रमन्थाभ्याम् (ablative dual)
प्रमन्थेभ्यः (ablative plural)
प्रमन्थस्य (genitive singular)
प्रमन्थयोः (dual genitive)
प्रमन्थानाम् (genitive plural)
प्रमन्थे (locative singular)
प्रमन्थयोः (dual locative)
प्रमन्थेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of प्रमन्थ

प्रमन्थाभ्याम्

प्रमन्थाभ्याम्

प्रमन्थेभ्यः

प्रमन्थाभ्याम्

प्रमन्थेभ्यः

प्रमन्थानाम्

sa-decl-noun/cell

प्रमन्थाभ्याम्

प्रमन्थाभ्याम्

प्रमन्थेभ्यः

प्रमन्थाभ्याम्

प्रमन्थेभ्यः

प्रमन्थानाम्


न्यग्रोध

nyagródha (romanization)
न्यग्रोधः (nominative singular)
न्यग्रोधौ (dual nominative)
न्यग्रोधा1 (dual nominative)
न्यग्रोधाः (nominative plural)
न्यग्रोधासः1 (nominative plural)
न्यग्रोध (singular vocative)
न्यग्रोधौ (dual vocative)
न्यग्रोधा1 (dual vocative)
न्यग्रोधाः (plural vocative)
न्यग्रोधासः1 (plural vocative)
न्यग्रोधम् (accusative singular)
न्यग्रोधौ (accusative dual)
न्यग्रोधा1 (accusative dual)
न्यग्रोधान् (accusative plural)
न्यग्रोधेन (instrumental singular)
न्यग्रोधाभ्याम् (dual instrumental)
न्यग्रोधैः (instrumental plural)
न्यग्रोधेभिः1 (instrumental plural)
न्यग्रोधाय (dative singular)
न्यग्रोधाभ्याम् (dative dual)
न्यग्रोधेभ्यः (dative plural)
न्यग्रोधात् (ablative singular)
न्यग्रोधाभ्याम् (ablative dual)
न्यग्रोधेभ्यः (ablative plural)
न्यग्रोधस्य (genitive singular)
न्यग्रोधयोः (dual genitive)
न्यग्रोधानाम् (genitive plural)
न्यग्रोधे (locative singular)
न्यग्रोधयोः (dual locative)
न्यग्रोधेषु (locative plural)

Dhivehi: ނިކަ (nika)

→ Maharastri Prakrit: 𑀡𑀕𑁆𑀕𑁄𑀳 (ṇaggoha)

→ Kannada: ನ್ಯಗ್ರೋಧ (nyagrōdha)

→ Malayalam: ന്യഗ്രോധ (nyagrōdha)

→ Pali: nigrodha

→ Tamil: இயக்குரோதம் (iyakkurōtam)

→ Telugu: న్యాగ్రోధ (nyāgrōdha)

[j̃jɐɡ.ɾɐ́w.dʱɐ]

/n̪jɐɡˈɾoː.d̪ʱɐ/

From Proto-Indo-Aryan *HniHagHráwdʰas, from *Hni (“down”) + *Hać-, zero grade of *Hanć- (“to bend, incline”) + *Hráwdʰas (“growing, growth”), from Proto-Indo-European *(h₁)ni + *h₂enk- + *h₁lewdʰ- respectively. Literally, "growing downwards", referring to the tree's propagating roots which grow downwards as aerial roots and grow into woody trunks upon reaching the ground.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda

Ficus benghalensis
Ficus benghalensis#Translingual

banyan, Ficus benghalensis, formerly Ficus indica

(only in lexicographers' lists) Prosopis cineraria

(only in lexicographers' lists) Senegalia polyacantha, formerly Acacia polyacantha, white thorn


हिमवत्

himavát (romanization)
हिमवान् (nominative singular)
हिमवन्तौ (dual nominative)
हिमवन्ता1 (dual nominative)
हिमवन्तः (nominative plural)
हिमवन् (singular vocative)
हिमवः2 (singular vocative)
हिमवन्तौ (dual vocative)
हिमवन्ता1 (dual vocative)
हिमवन्तः (plural vocative)
हिमवन्तम् (accusative singular)
हिमवन्तौ (accusative dual)
हिमवन्ता1 (accusative dual)
हिमवतः (accusative plural)
हिमवता (instrumental singular)
हिमवद्भ्याम् (dual instrumental)
हिमवद्भिः (instrumental plural)
हिमवते (dative singular)
हिमवद्भ्याम् (dative dual)
हिमवद्भ्यः (dative plural)
हिमवतः (ablative singular)
हिमवद्भ्याम् (ablative dual)
हिमवद्भ्यः (ablative plural)
हिमवतः (genitive singular)
हिमवतोः (dual genitive)
हिमवताम् (genitive plural)
हिमवति (locative singular)
हिमवतोः (dual locative)
हिमवत्सु (locative plural)
हिमवती (nominative singular)
हिमवत्यौ (dual nominative)
हिमवती1 (dual nominative)
हिमवत्यः (nominative plural)
हिमवतीः1 (nominative plural)
हिमवति (singular vocative)
हिमवत्यौ (dual vocative)
हिमवती1 (dual vocative)
हिमवत्यः (plural vocative)
हिमवतीः1 (plural vocative)
हिमवतीम् (accusative singular)
हिमवत्यौ (accusative dual)
हिमवती1 (accusative dual)
हिमवतीः (accusative plural)
हिमवत्या (instrumental singular)
हिमवतीभ्याम् (dual instrumental)
हिमवतीभिः (instrumental plural)
हिमवत्यै (dative singular)
हिमवतीभ्याम् (dative dual)
हिमवतीभ्यः (dative plural)
हिमवत्याः (ablative singular)
हिमवत्यै2 (ablative singular)
हिमवतीभ्याम् (ablative dual)
हिमवतीभ्यः (ablative plural)
हिमवत्याः (genitive singular)
हिमवत्यै2 (genitive singular)
हिमवत्योः (dual genitive)
हिमवतीनाम् (genitive plural)
हिमवत्याम् (locative singular)
हिमवत्योः (dual locative)
हिमवतीषु (locative plural)
हिमवत् (nominative singular)
हिमवती (dual nominative)
हिमवन्ति (nominative plural)
हिमवत् (singular vocative)
हिमवती (dual vocative)
हिमवन्ति (plural vocative)
हिमवत् (accusative singular)
हिमवती (accusative dual)
हिमवन्ति (accusative plural)
हिमवता (instrumental singular)
हिमवद्भ्याम् (dual instrumental)
हिमवद्भिः (instrumental plural)
हिमवते (dative singular)
हिमवद्भ्याम् (dative dual)
हिमवद्भ्यः (dative plural)
हिमवतः (ablative singular)
हिमवद्भ्याम् (ablative dual)
हिमवद्भ्यः (ablative plural)
हिमवतः (genitive singular)
हिमवतोः (dual genitive)
हिमवताम् (genitive plural)
हिमवति (locative singular)
हिमवतोः (dual locative)
हिमवत्सु (locative plural)

Compound of हिम (himá, “snow”) + -वत् (vát, “-ful”).


हिमवत्

himavát (romanization)
हिमवान् (nominative singular)
हिमवन्तौ (dual nominative)
हिमवन्ता1 (dual nominative)
हिमवन्तः (nominative plural)
हिमवन् (singular vocative)
हिमवः2 (singular vocative)
हिमवन्तौ (dual vocative)
हिमवन्ता1 (dual vocative)
हिमवन्तः (plural vocative)
हिमवन्तम् (accusative singular)
हिमवन्तौ (accusative dual)
हिमवन्ता1 (accusative dual)
हिमवतः (accusative plural)
हिमवता (instrumental singular)
हिमवद्भ्याम् (dual instrumental)
हिमवद्भिः (instrumental plural)
हिमवते (dative singular)
हिमवद्भ्याम् (dative dual)
हिमवद्भ्यः (dative plural)
हिमवतः (ablative singular)
हिमवद्भ्याम् (ablative dual)
हिमवद्भ्यः (ablative plural)
हिमवतः (genitive singular)
हिमवतोः (dual genitive)
हिमवताम् (genitive plural)
हिमवति (locative singular)
हिमवतोः (dual locative)
हिमवत्सु (locative plural)


हिमवत्

himavat (romanization)
हिमवान् (nominative singular)
हिमवन्तौ (dual nominative)
हिमवन्तः (nominative plural)
हिमवन् (singular vocative)
हिमवन्तौ (dual vocative)
हिमवन्तः (plural vocative)
हिमवन्तम् (accusative singular)
हिमवन्तौ (accusative dual)
हिमवतः (accusative plural)
हिमवता (instrumental singular)
हिमवद्भ्याम् (dual instrumental)
हिमवद्भिः (instrumental plural)
हिमवते (dative singular)
हिमवद्भ्याम् (dative dual)
हिमवद्भ्यः (dative plural)
हिमवतः (ablative singular)
हिमवद्भ्याम् (ablative dual)
हिमवद्भ्यः (ablative plural)
हिमवतः (genitive singular)
हिमवतोः (dual genitive)
हिमवताम् (genitive plural)
हिमवति (locative singular)
हिमवतोः (dual locative)
हिमवत्सु (locative plural)

Himavat, son of Brahma and Sarasvati, father of Parvati, Ganga and Mainaka


पुरुषाद्

head

पुरुषाद् • (puruṣād)


पिप्पल

píppala (romanization)
पिप्पलः (nominative singular)
पिप्पलौ (dual nominative)
पिप्पलाः (nominative plural)
पिप्पल (singular vocative)
पिप्पलौ (dual vocative)
पिप्पलाः (plural vocative)
पिप्पलम् (accusative singular)
पिप्पलौ (accusative dual)
पिप्पलान् (accusative plural)
पिप्पलेन (instrumental singular)
पिप्पलाभ्याम् (dual instrumental)
पिप्पलैः (instrumental plural)
पिप्पलाय (dative singular)
पिप्पलाभ्याम् (dative dual)
पिप्पलेभ्यः (dative plural)
पिप्पलात् (ablative singular)
पिप्पलाभ्याम् (ablative dual)
पिप्पलेभ्यः (ablative plural)
पिप्पलस्य (genitive singular)
पिप्पलयोः (dual genitive)
पिप्पलानाम् (genitive plural)
पिप्पले (locative singular)
पिप्पलयोः (dual locative)
पिप्पलेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of पिप्पल

पिप्पलाभ्याम्

पिप्पलाभ्याम्

पिप्पलाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

पिप्पलाभ्याम्

पिप्पलाभ्याम्

पिप्पलाभ्याम्

desctree

Hindi: पीपल (pīpal)
→ English: peepul, peepal, pipul, pipal

Urdu: پیپل (pīpal)
→ English: peepul, peepal, pipul, pipal

Marathi: पिंपळ (pimpaḷ)

Punjabi: ਪਿੱਪਲ (pippaḷa)

→ Ancient Greek: πέπερι (péperi) (possibly not directly from Sanskrit)
Greek: πιπέρι (pipéri) (see there for further descendants); πιπεριά (piperiá)
Mariupol Greek: пипе́р (pipjér)
→ Latin: piper (see there for further descendants)
⇒ New Latin: peperomia

→ Persian: پلپل (pelpel) (possibly not directly from Sanskrit)
→ Arabic: فِلْفِل (filfil)
→ Classical Persian: فِلْفِل (filfil)
→ Baluchi: پلپل (pilpil)
→ Hebrew: פִּלְפֵּל (pílpel)
→ Swahili: pilipili

→ Telugu: పిప్పలము (pippalamu)

Ficus religiosa
Ficus religiosa#Translingual


पिप्पल

pippala (romanization)
पिप्पलम् (nominative singular)
पिप्पले (dual nominative)
पिप्पलानि (nominative plural)
पिप्पल (singular vocative)
पिप्पले (dual vocative)
पिप्पलानि (plural vocative)
पिप्पलम् (accusative singular)
पिप्पले (accusative dual)
पिप्पलानि (accusative plural)
पिप्पलेन (instrumental singular)
पिप्पलाभ्याम् (dual instrumental)
पिप्पलैः (instrumental plural)
पिप्पलाय (dative singular)
पिप्पलाभ्याम् (dative dual)
पिप्पलेभ्यः (dative plural)
पिप्पलात् (ablative singular)
पिप्पलाभ्याम् (ablative dual)
पिप्पलेभ्यः (ablative plural)
पिप्पलस्य (genitive singular)
पिप्पलयोः (dual genitive)
पिप्पलानाम् (genitive plural)
पिप्पले (locative singular)
पिप्पलयोः (dual locative)
पिप्पलेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">पिप्पल</i>

पिप्पलाभ्याम्

पिप्पलाभ्याम्

पिप्पलाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

पिप्पलाभ्याम्

पिप्पलाभ्याम्

पिप्पलाभ्याम्


कपि

kapí (romanization)
कपिः (nominative singular)
कपी (dual nominative)
कपयः (nominative plural)
कपे (singular vocative)
कपी (dual vocative)
कपयः (plural vocative)
कपिम् (accusative singular)
कपी (accusative dual)
कपीन् (accusative plural)
कपिना (instrumental singular)
कप्या1 (instrumental singular)
कपिभ्याम् (dual instrumental)
कपिभिः (instrumental plural)
कपये (dative singular)
कपिभ्याम् (dative dual)
कपिभ्यः (dative plural)
कपेः (ablative singular)
कप्यः1 (ablative singular)
कपिभ्याम् (ablative dual)
कपिभ्यः (ablative plural)
कपेः (genitive singular)
कप्यः1 (genitive singular)
कप्योः (dual genitive)
कपीनाम् (genitive plural)
कपौ (locative singular)
कपा1 (locative singular)
कप्योः (dual locative)
कपिषु (locative plural)

Pali: kapi

A foreign Wanderwort, likely borrowed from a western substrate. The same Wanderwort may be reflected in Hebrew קוֹף (qōf), Akkadian uqūpu, Egyptian gfj, Middle Persian [script needed] (kpyk' /kabīg/), Ancient Greek κῆπος (kêpos, “long-tailed monkey”), and Proto-Germanic *apô (“ape, monkey”).

cog

Phyllanthus emblica
Phyllanthus emblica#Translingual


वराह

varāhá (romanization)
वराहः (nominative singular)
वराहौ (dual nominative)
वराहा1 (dual nominative)
वराहाः (nominative plural)
वराहासः1 (nominative plural)
वराह (singular vocative)
वराहौ (dual vocative)
वराहा1 (dual vocative)
वराहाः (plural vocative)
वराहासः1 (plural vocative)
वराहम् (accusative singular)
वराहौ (accusative dual)
वराहा1 (accusative dual)
वराहान् (accusative plural)
वराहेण (instrumental singular)
वराहाभ्याम् (dual instrumental)
वराहैः (instrumental plural)
वराहेभिः1 (instrumental plural)
वराहाय (dative singular)
वराहाभ्याम् (dative dual)
वराहेभ्यः (dative plural)
वराहात् (ablative singular)
वराहाभ्याम् (ablative dual)
वराहेभ्यः (ablative plural)
वराहस्य (genitive singular)
वराहयोः (dual genitive)
वराहाणाम् (genitive plural)
वराहे (locative singular)
वराहयोः (dual locative)
वराहेषु (locative plural)

Assamese: বৰা (bora)

Hindi: बढ़ेला (baṛhelā)

Pali: varāha

desctree

→ Old Javanese: warāha
> Javanese: ꦮꦫꦲ (waraha) (inherited)

→ Telugu: వరాహము (varāhamu)

/ʋɐ.ɾɑː.ɦɐ́/

From Proto-Indo-Iranian *warāȷ́ʰás (“boar”). Cognate with Avestan 𐬬𐬀𐬭𐬁𐬰𐬀 (varāza), Northern Kurdish beraz.

ब्रह्मणस्पतिर्वृषभिर् वराहैर् घर्मस्वेदेभिर्द्रविणं व्यानट्
brahmaṇaspatirvṛṣabhir varāhair gharmasvedebhirdraviṇaṃ vyānaṭ

Bṛhaspati, with the help of strong and mighty wild boars, sweating with heat, has gained a rich possession.

a formation of troops in the shape of a boar


अश्वत्थ

aśvatthá (romanization)
अश्वत्थः (nominative singular)
अश्वत्थौ (dual nominative)
अश्वत्था1 (dual nominative)
अश्वत्थाः (nominative plural)
अश्वत्थासः1 (nominative plural)
अश्वत्थ (singular vocative)
अश्वत्थौ (dual vocative)
अश्वत्था1 (dual vocative)
अश्वत्थाः (plural vocative)
अश्वत्थासः1 (plural vocative)
अश्वत्थम् (accusative singular)
अश्वत्थौ (accusative dual)
अश्वत्था1 (accusative dual)
अश्वत्थान् (accusative plural)
अश्वत्थेन (instrumental singular)
अश्वत्थाभ्याम् (dual instrumental)
अश्वत्थैः (instrumental plural)
अश्वत्थेभिः1 (instrumental plural)
अश्वत्थाय (dative singular)
अश्वत्थाभ्याम् (dative dual)
अश्वत्थेभ्यः (dative plural)
अश्वत्थात् (ablative singular)
अश्वत्थाभ्याम् (ablative dual)
अश्वत्थेभ्यः (ablative plural)
अश्वत्थस्य (genitive singular)
अश्वत्थयोः (dual genitive)
अश्वत्थानाम् (genitive plural)
अश्वत्थे (locative singular)
अश्वत्थयोः (dual locative)
अश्वत्थेषु (locative plural)

desc

Prakrit: 𑀅𑀲𑁆𑀲𑀢𑁆𑀣 (assattha), 𑀆𑀲𑀢𑁆𑀣 (āsattha), 𑀅𑀲𑁆𑀲𑁄𑀢𑁆𑀣 (assŏttha), 𑀅𑀁𑀲𑁄𑀢𑁆𑀣 (aṃsŏttha), 𑀆𑀲𑁄𑀢𑁆𑀣 (āsŏttha)

Assamese: আঁহত (ãhot)

Pali: assattha

⇒ Bengali: অশোত (ośōt), আশোত (aśōt)

→ Bengali: অশ্বত্থ (ośśottho) (learned)

→ Sinhalese: අශ්වත්ථ (aśwattha) (learned)

/ɐɕ.ʋɐt.tʰɐ́/

[ɐɕ.ʋɐt̚.tʰɐ́]

/ɐɕˈʋɐt̪.t̪ʰɐ/

[ɐɕˈʋɐt̪̚.t̪ʰɐ]

Uncertain. The plausible etymologies proposed in the literature are:
* Per Turner, from a substrate term that has been Sanskritised + -त्थ (-ttha, “wood”), a suffix also found in कपित्थ (kapittha, “bael tree”), डित्थ (ḍittha, “wooden elephant”), and डवित्थ (ḍavittha, “wooden antelope”). In this case, the first element is probably not अश्व (aśva, “horse”).
* Per Mayrhofer, compare Proto-Iranian *HacwaHastiš (“alfalfa, lucerne”, literally “horse food”). If truly cognate, the Sanskrit term must have originally been *अश्व-द्-थ (aśva-d-tha), but it is not easy to reconcile the suffix with expected Proto-Indo-European *h₁éd-t-is (“food”), nor is the ashvattha tree typically used as horse food. The expected cognate of the Iranic term would be *अश्वत्ति (aśvatti).
Mayrhofer lists some other attempted Indo-European etymologies, none of which are convincing:
* Per Adalbert Kuhn and quoted by Uhlenbeck, a Prakritism from अश्व (aśva, “horse”) + स्थ (stha, “stand”). This etymology arises from a story in the Brāhmaṇas about the tree being a receptacle for the horse-form of the god अग्नि (agni), and thus probably a post-hoc explanation.
* Per Fay, a compound from Proto-Indo-European *h₂ékʷeh₂ (“water”) + *dh₃tós (“given”).
* Per Lassen, a Prakritism from अ- (a-) + स्वस्थ (svastha), i.e. "not self-dependent", referring to the continual shivering of its leaves. Emeneau supports this etymology but rather in reference to the tree's epiphytism; he later withdrew his support and instead favoured a substrate borrowing.
The given name अश्वत्थामन् (aśvatthāman) is unrelated according to Mayrhofer.

com

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa

ashvattha, sacred fig (a tree of species Ficus religiosa)

अत्राह॒ तद्व॑हेथे॒ मध्व॒ आहु॑तिं॒ यम॑श्व॒त्थमु॑प॒तिष्ठ॑न्त जा॒यवो॒ऽस्मे ते स॑न्तु जा॒यवः॑
सा॒कं गावः॒ सुव॑ते॒ पच्य॑ते॒ यवो॒ न ते॑ वाय॒ उप॑ दस्यन्ति धे॒नवो॒ नाप॑ दस्यन्ति धे॒नवः॑
átrā́ha tádvahethe mádhva ā́hutiṃ yámaśvatthámupatíṣṭhanta jāyávoʼsmé té santu jāyávaḥ
sākáṃ gā́vaḥ súvate pácyate yávo ná te vāya úpa dasyanti dhenávo nā́pa dasyanti dhenávaḥ
1890 translation by R. T. H. Griffith

Ride hither to the offering of the pleasant juice, the holy Fig-tree which victorious priests surround: victorious be they still for us. At once the cows yield milk, the barleymeal is dressed. For thee, O Vâyu, never shall the cows grow thin, never for thee shall they be dry.

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda 10.97.5

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 6.2.1

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa 11

c. 300 BCE, Kātyāyana, Kātyāyana-śrauta-sūtra

the upper अरणि (araṇi) made of ashvattha wood

संज्ञायां श्रवणाश्वत्थाभ्याम्

c. 600 BCE – 400 BCE, Pāṇini, Aṣṭādhyāyī 4.2.5

श्रोणा श्रोणा#Sanskrit

नक्षत्र नक्षत्र#Sanskrit

(astronomy) Synonym of श्रोणा (śroṇā, “name of a नक्षत्र (nakṣatra)”)

c. 400 BCE, Mahābhārata 3.151

550 CE, Varāhamihira, Bṛhat Saṃhitā


अश्वत्थ

aśvattha (romanization)
अश्वत्थः (nominative singular)
अश्वत्थौ (dual nominative)
अश्वत्था1 (dual nominative)
अश्वत्थाः (nominative plural)
अश्वत्थासः1 (nominative plural)
अश्वत्थ (singular vocative)
अश्वत्थौ (dual vocative)
अश्वत्था1 (dual vocative)
अश्वत्थाः (plural vocative)
अश्वत्थासः1 (plural vocative)
अश्वत्थम् (accusative singular)
अश्वत्थौ (accusative dual)
अश्वत्था1 (accusative dual)
अश्वत्थान् (accusative plural)
अश्वत्थेन (instrumental singular)
अश्वत्थाभ्याम् (dual instrumental)
अश्वत्थैः (instrumental plural)
अश्वत्थेभिः1 (instrumental plural)
अश्वत्थाय (dative singular)
अश्वत्थाभ्याम् (dative dual)
अश्वत्थेभ्यः (dative plural)
अश्वत्थात् (ablative singular)
अश्वत्थाभ्याम् (ablative dual)
अश्वत्थेभ्यः (ablative plural)
अश्वत्थस्य (genitive singular)
अश्वत्थयोः (dual genitive)
अश्वत्थानाम् (genitive plural)
अश्वत्थे (locative singular)
अश्वत्थयोः (dual locative)
अश्वत्थेषु (locative plural)
अश्वत्था (nominative singular)
अश्वत्थे (dual nominative)
अश्वत्थाः (nominative plural)
अश्वत्थे (singular vocative)
अश्वत्थे (dual vocative)
अश्वत्थाः (plural vocative)
अश्वत्थाम् (accusative singular)
अश्वत्थे (accusative dual)
अश्वत्थाः (accusative plural)
अश्वत्थया (instrumental singular)
अश्वत्था1 (instrumental singular)
अश्वत्थाभ्याम् (dual instrumental)
अश्वत्थाभिः (instrumental plural)
अश्वत्थायै (dative singular)
अश्वत्थाभ्याम् (dative dual)
अश्वत्थाभ्यः (dative plural)
अश्वत्थायाः (ablative singular)
अश्वत्थायै2 (ablative singular)
अश्वत्थाभ्याम् (ablative dual)
अश्वत्थाभ्यः (ablative plural)
अश्वत्थायाः (genitive singular)
अश्वत्थायै2 (genitive singular)
अश्वत्थयोः (dual genitive)
अश्वत्थानाम् (genitive plural)
अश्वत्थायाम् (locative singular)
अश्वत्थयोः (dual locative)
अश्वत्थासु (locative plural)
अश्वत्थम् (nominative singular)
अश्वत्थे (dual nominative)
अश्वत्थानि (nominative plural)
अश्वत्था1 (nominative plural)
अश्वत्थ (singular vocative)
अश्वत्थे (dual vocative)
अश्वत्थानि (plural vocative)
अश्वत्था1 (plural vocative)
अश्वत्थम् (accusative singular)
अश्वत्थे (accusative dual)
अश्वत्थानि (accusative plural)
अश्वत्था1 (accusative plural)
अश्वत्थेन (instrumental singular)
अश्वत्थाभ्याम् (dual instrumental)
अश्वत्थैः (instrumental plural)
अश्वत्थेभिः1 (instrumental plural)
अश्वत्थाय (dative singular)
अश्वत्थाभ्याम् (dative dual)
अश्वत्थेभ्यः (dative plural)
अश्वत्थात् (ablative singular)
अश्वत्थाभ्याम् (ablative dual)
अश्वत्थेभ्यः (ablative plural)
अश्वत्थस्य (genitive singular)
अश्वत्थयोः (dual genitive)
अश्वत्थानाम् (genitive plural)
अश्वत्थे (locative singular)
अश्वत्थयोः (dual locative)
अश्वत्थेषु (locative plural)

/ɐɕ.ʋɐt.tʰɐ́/

[ɐɕ.ʋɐt̚.tʰɐ́]

/ɐɕˈʋɐt̪.t̪ʰɐ/

[ɐɕˈʋɐt̪̚.t̪ʰɐ]

नक्षत्र नक्षत्र#Sanskrit

relating to the नक्षत्र (nakṣatra) of the same name


क्रुञ्च्

head

क्रुञ्च् • (kruñc)

sa-root

क्रुञ्च् • (kruñc)


चक्रवाक

the चक्र bird (Anas casarca; the couples are supposed to be separated and to mourn during night)


चक्रवाक

cakravāka (romanization)
चक्रवाकः (nominative singular)
चक्रवाकौ (dual nominative)
चक्रवाकाः (nominative plural)
चक्रवाक (singular vocative)
चक्रवाकौ (dual vocative)
चक्रवाकाः (plural vocative)
चक्रवाकम् (accusative singular)
चक्रवाकौ (accusative dual)
चक्रवाकान् (accusative plural)
चक्रवाकेन (instrumental singular)
चक्रवाकाभ्याम् (dual instrumental)
चक्रवाकैः (instrumental plural)
चक्रवाकाय (dative singular)
चक्रवाकाभ्याम् (dative dual)
चक्रवाकेभ्यः (dative plural)
चक्रवाकात् (ablative singular)
चक्रवाकाभ्याम् (ablative dual)
चक्रवाकेभ्यः (ablative plural)
चक्रवाकस्य (genitive singular)
चक्रवाकयोः (dual genitive)
चक्रवाकानाम् (genitive plural)
चक्रवाके (locative singular)
चक्रवाकयोः (dual locative)
चक्रवाकेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of चक्रवाक

चक्रवाकाभ्याम्

चक्रवाकाभ्याम्

चक्रवाकेभ्यः

चक्रवाकाभ्याम्

चक्रवाकेभ्यः

चक्रवाकानाम्

sa-decl-noun/cell

चक्रवाकाभ्याम्

चक्रवाकाभ्याम्

चक्रवाकेभ्यः

चक्रवाकाभ्याम्

चक्रवाकेभ्यः

चक्रवाकानाम्

the female of the चक्र bird (ruddy shelduck, Anas casarca)


महिष

sa-adj

महिष • (mahiṣá) stem (comparative महीयस्, superlative महिष्ठ)

mahiṣá (romanization)
महीयस् (comparative)
महिष्ठ (superlative)
महिषः (nominative singular)
महिषौ (dual nominative)
महिषा1 (dual nominative)
महिषाः (nominative plural)
महिषासः1 (nominative plural)
महिष (singular vocative)
महिषौ (dual vocative)
महिषा1 (dual vocative)
महिषाः (plural vocative)
महिषासः1 (plural vocative)
महिषम् (accusative singular)
महिषौ (accusative dual)
महिषा1 (accusative dual)
महिषान् (accusative plural)
महिषेण (instrumental singular)
महिषाभ्याम् (dual instrumental)
महिषैः (instrumental plural)
महिषेभिः1 (instrumental plural)
महिषाय (dative singular)
महिषाभ्याम् (dative dual)
महिषेभ्यः (dative plural)
महिषात् (ablative singular)
महिषाभ्याम् (ablative dual)
महिषेभ्यः (ablative plural)
महिषस्य (genitive singular)
महिषयोः (dual genitive)
महिषाणाम् (genitive plural)
महिषे (locative singular)
महिषयोः (dual locative)
महिषेषु (locative plural)
महिषी (nominative singular)
महिष्यौ (dual nominative)
महिषी1 (dual nominative)
महिष्यः (nominative plural)
महिषीः1 (nominative plural)
महिषि (singular vocative)
महिष्यौ (dual vocative)
महिषी1 (dual vocative)
महिष्यः (plural vocative)
महिषीः1 (plural vocative)
महिषीम् (accusative singular)
महिष्यौ (accusative dual)
महिषी1 (accusative dual)
महिषीः (accusative plural)
महिष्या (instrumental singular)
महिषीभ्याम् (dual instrumental)
महिषीभिः (instrumental plural)
महिष्यै (dative singular)
महिषीभ्याम् (dative dual)
महिषीभ्यः (dative plural)
महिष्याः (ablative singular)
महिष्यै2 (ablative singular)
महिषीभ्याम् (ablative dual)
महिषीभ्यः (ablative plural)
महिष्याः (genitive singular)
महिष्यै2 (genitive singular)
महिष्योः (dual genitive)
महिषीणाम् (genitive plural)
महिष्याम् (locative singular)
महिष्योः (dual locative)
महिषीषु (locative plural)
महिषम् (nominative singular)
महिषे (dual nominative)
महिषाणि (nominative plural)
महिषा1 (nominative plural)
महिष (singular vocative)
महिषे (dual vocative)
महिषाणि (plural vocative)
महिषा1 (plural vocative)
महिषम् (accusative singular)
महिषे (accusative dual)
महिषाणि (accusative plural)
महिषा1 (accusative plural)
महिषेण (instrumental singular)
महिषाभ्याम् (dual instrumental)
महिषैः (instrumental plural)
महिषेभिः1 (instrumental plural)
महिषाय (dative singular)
महिषाभ्याम् (dative dual)
महिषेभ्यः (dative plural)
महिषात् (ablative singular)
महिषाभ्याम् (ablative dual)
महिषेभ्यः (ablative plural)
महिषस्य (genitive singular)
महिषयोः (dual genitive)
महिषाणाम् (genitive plural)
महिषे (locative singular)
महिषयोः (dual locative)
महिषेषु (locative plural)

From Proto-Indo-European *meǵh₂s-ó-s, from *méǵh₂s (“big, great”). See महत् (mahat) for more.

त्रिक॑द्रुकेषु महि॒षो यवा॑शिरं तुवि॒शुष्म॑स्तृ॒पत्सोम॑मपिब॒द्विष्णु॑ना सु॒तं यथाव॑शत्।
स ईं॑ ममाद॒ महि॒ कर्म॒ कर्त॑वे म॒हामु॒रुं सैनं॑ सश्चद्दे॒वो दे॒वं स॒त्यमिन्द्रं॑ स॒त्य इन्दु॑:॥
tríkadrukeṣu mahiṣó yávāśiraṃ tuviśúṣmastṛpátsómamapibadvíṣṇunā sutáṃ yáthā́vaśat.

At the Trikadrukas the Great and Strong hath drunk drink blent with meal. With Visnu hath he quaffed the poured out Soma juice, all that he would.
That hath so heightened him the Great, the Wide, to do his mighty work.

sá īṃ mamāda máhi kárma kártave mahā́murúṃ saínaṃ saścaddevó deváṃ satyámíndraṃ satyá índu:.


महिष

mahiṣá (romanization)
महिषः (nominative singular)
महिषौ (dual nominative)
महिषा1 (dual nominative)
महिषाः (nominative plural)
महिषासः1 (nominative plural)
महिष (singular vocative)
महिषौ (dual vocative)
महिषा1 (dual vocative)
महिषाः (plural vocative)
महिषासः1 (plural vocative)
महिषम् (accusative singular)
महिषौ (accusative dual)
महिषा1 (accusative dual)
महिषान् (accusative plural)
महिषेण (instrumental singular)
महिषाभ्याम् (dual instrumental)
महिषैः (instrumental plural)
महिषेभिः1 (instrumental plural)
महिषाय (dative singular)
महिषाभ्याम् (dative dual)
महिषेभ्यः (dative plural)
महिषात् (ablative singular)
महिषाभ्याम् (ablative dual)
महिषेभ्यः (ablative plural)
महिषस्य (genitive singular)
महिषयोः (dual genitive)
महिषाणाम् (genitive plural)
महिषे (locative singular)
महिषयोः (dual locative)
महिषेषु (locative plural)

desctree

Prakrit: 𑀫𑀳𑀺𑀲 (mahisa)
Konkani: म्हस (mhas)
Old Marathi: 𑘦𑘿𑘮𑘺𑘭𑘰 (mhaisā)
Marathi: म्हैसा (mhaisā)

desc

→ Tamil: மகிஷம் (makiṣam), மகிடம் (makiṭam)

प्र सोमा॑सो विप॒श्चितो॒ऽपां न य॑न्त्यू॒र्मयः॑ ।
वना॑नि महि॒षा इ॑व ॥
prá sómāso vipaścítoʼpā́ṃ ná yantyūrmáyaḥ.

The intelligent Soma juices rush along like waves of water, like buffaloes to the forests.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda


मयूरी

mayūrī́ (romanization)
mayūra (romanization)
मयूरी (nominative singular)
मयूर्यौ (dual nominative)
मयूरी1 (dual nominative)
मयूर्यः (nominative plural)
मयूरीः1 (nominative plural)
मयूरि (singular vocative)
मयूर्यौ (dual vocative)
मयूरी1 (dual vocative)
मयूर्यः (plural vocative)
मयूरीः1 (plural vocative)
मयूरीम् (accusative singular)
मयूर्यौ (accusative dual)
मयूरी1 (accusative dual)
मयूरीः (accusative plural)
मयूर्या (instrumental singular)
मयूरीभ्याम् (dual instrumental)
मयूरीभिः (instrumental plural)
मयूर्यै (dative singular)
मयूरीभ्याम् (dative dual)
मयूरीभ्यः (dative plural)
मयूर्याः (ablative singular)
मयूर्यै2 (ablative singular)
मयूरीभ्याम् (ablative dual)
मयूरीभ्यः (ablative plural)
मयूर्याः (genitive singular)
मयूर्यै2 (genitive singular)
मयूर्योः (dual genitive)
मयूरीणाम् (genitive plural)
मयूर्याम् (locative singular)
मयूर्योः (dual locative)
मयूरीषु (locative plural)

→ Assamese: ময়ূৰী (moyuri)

→ Khmer: មយូរី (mĕəʼyuurii)

→ Thai: มยุรี

→ Thai: มยุรี


वानर

vānara (romanization)
वानरः (nominative singular)
वानरौ (dual nominative)
वानरा1 (dual nominative)
वानराः (nominative plural)
वानरासः1 (nominative plural)
वानर (singular vocative)
वानरौ (dual vocative)
वानरा1 (dual vocative)
वानराः (plural vocative)
वानरासः1 (plural vocative)
वानरम् (accusative singular)
वानरौ (accusative dual)
वानरा1 (accusative dual)
वानरान् (accusative plural)
वानरेण (instrumental singular)
वानराभ्याम् (dual instrumental)
वानरैः (instrumental plural)
वानरेभिः1 (instrumental plural)
वानराय (dative singular)
वानराभ्याम् (dative dual)
वानरेभ्यः (dative plural)
वानरात् (ablative singular)
वानराभ्याम् (ablative dual)
वानरेभ्यः (ablative plural)
वानरस्य (genitive singular)
वानरयोः (dual genitive)
वानराणाम् (genitive plural)
वानरे (locative singular)
वानरयोः (dual locative)
वानरेषु (locative plural)

/ˈʋɑː.n̪ɐ.ɾɐ/

Unknown; possibly from वन (vána, “forest”) + नर (nára, “man”). Monier considers it to be a vṛddhi derivative of वनर (vanara, “(something) relating to forest”), from वन (vána, “forest”) + -र (-ra, adjectival suffix). Cognate with Pashto ونهنر (wëna-nar, "woodsman").

com

राक्षसास्तु पुलस्तयस्य वानरा किंनरास्तथा।
यक्षाश्च मनुजव्याघ्र पुत्रास्तस्य च धीमतः।
पुलहस्य मृगाः सिंहा व्याघ्राः किंपुरुषास्तथा ॥
rākṣasāstu pulastayasya vānarā kiṃnarāstathā.
yakṣāśca manujavyāghra putrāstasya ca dhīmataḥ.

pulahasya mṛgāḥ siṃhā vyāghrāḥ kiṃpuruṣāstathā.

इत्युक्तवा स गतो रामं नत्वोवाच हरीश्वरः।
आनीता वानराः सर्वे सीतायाश च गवेषणे॥
ityuktavā sa gato rāmaṃ natvovāca harīśvaraḥ.

ānītā vānarāḥ sarve sītāyāśa ca gaveṣaṇe.


वानर

vānara (romanization)
वानरः (nominative singular)
वानरौ (dual nominative)
वानरा1 (dual nominative)
वानराः (nominative plural)
वानरासः1 (nominative plural)
वानर (singular vocative)
वानरौ (dual vocative)
वानरा1 (dual vocative)
वानराः (plural vocative)
वानरासः1 (plural vocative)
वानरम् (accusative singular)
वानरौ (accusative dual)
वानरा1 (accusative dual)
वानरान् (accusative plural)
वानरेण (instrumental singular)
वानराभ्याम् (dual instrumental)
वानरैः (instrumental plural)
वानरेभिः1 (instrumental plural)
वानराय (dative singular)
वानराभ्याम् (dative dual)
वानरेभ्यः (dative plural)
वानरात् (ablative singular)
वानराभ्याम् (ablative dual)
वानरेभ्यः (ablative plural)
वानरस्य (genitive singular)
वानरयोः (dual genitive)
वानराणाम् (genitive plural)
वानरे (locative singular)
वानरयोः (dual locative)
वानरेषु (locative plural)
वानरा (nominative singular)
वानरे (dual nominative)
वानराः (nominative plural)
वानरे (singular vocative)
वानरे (dual vocative)
वानराः (plural vocative)
वानराम् (accusative singular)
वानरे (accusative dual)
वानराः (accusative plural)
वानरया (instrumental singular)
वानरा1 (instrumental singular)
वानराभ्याम् (dual instrumental)
वानराभिः (instrumental plural)
वानरायै (dative singular)
वानराभ्याम् (dative dual)
वानराभ्यः (dative plural)
वानरायाः (ablative singular)
वानरायै2 (ablative singular)
वानराभ्याम् (ablative dual)
वानराभ्यः (ablative plural)
वानरायाः (genitive singular)
वानरायै2 (genitive singular)
वानरयोः (dual genitive)
वानराणाम् (genitive plural)
वानरायाम् (locative singular)
वानरयोः (dual locative)
वानरासु (locative plural)
वानरम् (nominative singular)
वानरे (dual nominative)
वानराणि (nominative plural)
वानरा1 (nominative plural)
वानर (singular vocative)
वानरे (dual vocative)
वानराणि (plural vocative)
वानरा1 (plural vocative)
वानरम् (accusative singular)
वानरे (accusative dual)
वानराणि (accusative plural)
वानरा1 (accusative plural)
वानरेण (instrumental singular)
वानराभ्याम् (dual instrumental)
वानरैः (instrumental plural)
वानरेभिः1 (instrumental plural)
वानराय (dative singular)
वानराभ्याम् (dative dual)
वानरेभ्यः (dative plural)
वानरात् (ablative singular)
वानराभ्याम् (ablative dual)
वानरेभ्यः (ablative plural)
वानरस्य (genitive singular)
वानरयोः (dual genitive)
वानराणाम् (genitive plural)
वानरे (locative singular)
वानरयोः (dual locative)
वानरेषु (locative plural)

→ Hindi: वानर (vānar)

→ Marathi: वानर (vānar)

→ Telugu: వానరము (vānaramu)

→ Indonesian: wanara

⇒ Sanskrit: *वान्दर (vāndara) (plosive-added form)

Prakrit: 𑀯𑀸𑀁𑀤𑀭 (vāṃdara)

Bengali: বাঁদর (bãdor)

Gujarati: વાંદર (vā̃dar)

Hindi: बंदर (bandar)

Punjabi: ਬਾਂਦਰ (bāndar)

→ Assamese: বান্দৰ (bandor)

→ Sylheti: ꠛꠣꠘ꠆ꠖꠞ (bandor)

/ˈʋɑː.n̪ɐ.ɾɐ/

belonging to an ape or monkey, monkey-like


सुराकार

surākāra (romanization)
सुराकारम् (nominative singular)
सुराकारे (dual nominative)
सुराकाराणि (nominative plural)
सुराकार (singular vocative)
सुराकारे (dual vocative)
सुराकाराणि (plural vocative)
सुराकारम् (accusative singular)
सुराकारे (accusative dual)
सुराकाराणि (accusative plural)
सुराकारेण (instrumental singular)
सुराकाराभ्याम् (dual instrumental)
सुराकारैः (instrumental plural)
सुराकाराय (dative singular)
सुराकाराभ्याम् (dative dual)
सुराकारेभ्यः (dative plural)
सुराकारात् (ablative singular)
सुराकाराभ्याम् (ablative dual)
सुराकारेभ्यः (ablative plural)
सुराकारस्य (genitive singular)
सुराकारयोः (dual genitive)
सुराकाराणाम् (genitive plural)
सुराकारे (locative singular)
सुराकारयोः (dual locative)
सुराकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">सुराकार</i>

सुराकाराभ्याम्

सुराकाराभ्याम्

सुराकारेभ्यः

सुराकाराभ्याम्

सुराकारेभ्यः

सुराकाराणाम्

sa-decl-noun/cell

सुराकाराभ्याम्

सुराकाराभ्याम्

सुराकारेभ्यः

सुराकाराभ्याम्

सुराकारेभ्यः

सुराकाराणाम्


गृहपत्नी

gṛhapatnī (romanization)
गृहपत्नी (nominative singular)
गृहपत्न्यौ (dual nominative)
गृहपत्न्यः (nominative plural)
गृहपत्नि (singular vocative)
गृहपत्न्यौ (dual vocative)
गृहपत्न्यः (plural vocative)
गृहपत्नीम् (accusative singular)
गृहपत्न्यौ (accusative dual)
गृहपत्नीः (accusative plural)
गृहपत्न्या (instrumental singular)
गृहपत्नीभ्याम् (dual instrumental)
गृहपत्नीभिः (instrumental plural)
गृहपत्न्यै (dative singular)
गृहपत्नीभ्याम् (dative dual)
गृहपत्नीभ्यः (dative plural)
गृहपत्न्याः (ablative singular)
गृहपत्नीभ्याम् (ablative dual)
गृहपत्नीभ्यः (ablative plural)
गृहपत्न्याः (genitive singular)
गृहपत्न्योः (dual genitive)
गृहपत्नीनाम् (genitive plural)
गृहपत्न्याम् (locative singular)
गृहपत्न्योः (dual locative)
गृहपत्नीषु (locative plural)

sa-decl-noun

Feminine ī-stem declension of गृहपत्नी

गृहपत्नीभ्याम्

गृहपत्नीभ्याम्

गृहपत्नीभ्यः

गृहपत्नीभ्याम्

गृहपत्नीभ्यः

गृहपत्नीनाम्

गृहपत्न्याम्

sa-decl-noun/cell

गृहपत्नीभ्याम्

गृहपत्नीभ्याम्

गृहपत्नीभ्यः

गृहपत्नीभ्याम्

गृहपत्नीभ्यः

गृहपत्नीनाम्

गृहपत्न्याम्


शुक

शुक ॑ (canonical)
śúka (romanization)
शुकः (nominative singular)
शुकौ (dual nominative)
शुका1 (dual nominative)
शुकाः (nominative plural)
शुकासः1 (nominative plural)
शुक (singular vocative)
शुकौ (dual vocative)
शुका1 (dual vocative)
शुकाः (plural vocative)
शुकासः1 (plural vocative)
शुकम् (accusative singular)
शुकौ (accusative dual)
शुका1 (accusative dual)
शुकान् (accusative plural)
शुकेन (instrumental singular)
शुकाभ्याम् (dual instrumental)
शुकैः (instrumental plural)
शुकेभिः1 (instrumental plural)
शुकाय (dative singular)
शुकाभ्याम् (dative dual)
शुकेभ्यः (dative plural)
शुकात् (ablative singular)
शुकाभ्याम् (ablative dual)
शुकेभ्यः (ablative plural)
शुकस्य (genitive singular)
शुकयोः (dual genitive)
शुकानाम् (genitive plural)
शुके (locative singular)
शुकयोः (dual locative)
शुकेषु (locative plural)

desctree

Ashokan Prakrit: 𑀲𑀼𑀓 (suka)
Prakrit: 𑀲𑀼𑀅 (sua), 𑀲𑀼𑀕 (suga), 𑀲𑀼𑀓 (suka) (see there for further descendants)

Pali: suka

Borrowed terms

→ Bhojpuri:

desc

Devanagari script: (semi-learned) सूगा (sūgā), सुग्गा (suggā)

Kaithi script: (semi-learned) 𑂮𑂴𑂏𑂰 (sūgā), 𑂮𑂳𑂏𑂹𑂏𑂰 (suggā)

→ Bengali: শুক (śuk)

→ Hindi: शुक (śuk), (semi-learned) सुग्गा (suggā)

→ Kannada: ಶುಕ (śuka)

→ Magahi:

Devanagari script: (semi-learned) सुग्गा (suggā)

Kaithi script: (semi-learned) 𑂮𑂳𑂏𑂹𑂏𑂰 (suggā)

→ Malayalam: ശുകം (śukaṁ)

→ Odia: ଶୁକ (śuka)

→ Punjabi: ਸ਼ੁਕ (śuk)

→ Telugu: శుకము (śukamu)

Etymology tree
Proto-Indo-European *ḱewk-der.?
Sanskrit शुक (śuka)
Uncertain.
Probably named for its ability to speak, derived from Proto-Indo-Iranian *ćawk- (“to call”) (compare the palatalised Proto-Iranian *cawč-), from Proto-Indo-European *ḱewk-; ultimately onomatopoeic. Cognate with Late Khotanese [script needed] (sūch-, “to call”), Younger Avestan 𐬯𐬀𐬊𐬗𐬀𐬌𐬌𐬀 (saocaiia, “mockery”), Lithuanian šaũkti (“to shout”), Latvian saukt (“to call”), Tocharian B śauśä (“calls”).
Grassmann and Monier-Williams instead derive it from the root शुच् (śuc, “to purify”), believing the bird to be named for its bright colour; this is phonologically sound (indeed, the Indo-European root is formally identical for both terms) but rejected by Mayrhofer due to the differing semantics of the Khotanese cognate. Pokorny instead relates this word to Proto-Indo-European *kū-, but this is phonologically difficult since the initial consonant would need to undergo palatalisation but no *-e- can be reconstructed for this word nor is analogy to a verb form likely since none is attested.

cog

शुके॑षु मे हरि॒माणं॑ रोप॒णाका॑सु दध्मसि
अथो॑ हारिद्र॒वेषु॑ मे हरि॒माणं॒ नि द॑ध्मसि
śúkeṣu me harimā́ṇaṃ ropaṇā́kāsu dadhmasi
atho hāridravéṣu me harimā́ṇaṃ ní dadhmasi
1890 translation by Ralph T. H. Griffith
To parrots and to starlings let us give away my yellowness,

Or this my yellowness let us transfer to Haritâla trees.


शुक

śúka (romanization)
शुकम् (nominative singular)
शुके (dual nominative)
शुकानि (nominative plural)
शुका1 (nominative plural)
शुक (singular vocative)
शुके (dual vocative)
शुकानि (plural vocative)
शुका1 (plural vocative)
शुकम् (accusative singular)
शुके (accusative dual)
शुकानि (accusative plural)
शुका1 (accusative plural)
शुकेन (instrumental singular)
शुकाभ्याम् (dual instrumental)
शुकैः (instrumental plural)
शुकेभिः1 (instrumental plural)
शुकाय (dative singular)
शुकाभ्याम् (dative dual)
शुकेभ्यः (dative plural)
शुकात् (ablative singular)
शुकाभ्याम् (ablative dual)
शुकेभ्यः (ablative plural)
शुकस्य (genitive singular)
शुकयोः (dual genitive)
शुकानाम् (genitive plural)
शुके (locative singular)
शुकयोः (dual locative)
शुकेषु (locative plural)

ग्रन्थिपर्णं शुकं बर्हं पुष्पं स्थौणेयकुक्कुरे

c. 400 CE – 700 CE, Amarasiṃha, Amarakośa 2.181.1

granthiparṇaṃ śukaṃ barhaṃ puṣpaṃ sthauṇeyakukkure

Albizia lebbeck
Albizia lebbeck#Translingual

name of several plants
siris, lebbek tree, Albizia lebbeck

name of several plants
shrub of the species Ziziphus oenopolia

ग्रन्थिपर्ण ग्रन्थिपर्ण#Sanskrit

Synonym of ग्रन्थिपर्ण (granthiparṇa, “a kind of perfume”)

c. 400 BCE, Mahābhārata


समिति

samiti (romanization)
समितिः (nominative singular)
समिती (dual nominative)
समितयः (nominative plural)
समिते (singular vocative)
समिती (dual vocative)
समितयः (plural vocative)
समितिम् (accusative singular)
समिती (accusative dual)
समितीः (accusative plural)
समित्या (instrumental singular)
समितिभ्याम् (dual instrumental)
समितिभिः (instrumental plural)
समित्यै (dative singular)
समितये (dative singular)
समितिभ्याम् (dative dual)
समितिभ्यः (dative plural)
समित्याः (ablative singular)
समितेः (ablative singular)
समितिभ्याम् (ablative dual)
समितिभ्यः (ablative plural)
समित्याः (genitive singular)
समितेः (genitive singular)
समित्योः (dual genitive)
समितीनाम् (genitive plural)
समित्याम् (locative singular)
समितौ (locative singular)
समित्योः (dual locative)
समितिषु (locative plural)

sa-decl-noun

Feminine i-stem declension of समिति

समित्यै / समितये

समित्याः / समितेः

समित्याः / समितेः

समित्याम् / समितौ

sa-decl-noun/cell

समित्याः / समितेः

समित्यै / समितये

समित्याः / समितेः

समित्याः / समितेः

समित्याम् / समितौ

committee, coming together, meeting, assembly, council (RV., AV., MBh., BhP.)

association and society personified as a goddess, the daughter of Prajāpati (BhP.)

(Jainism) the five rules of life or conduct (Sarvad.)


अनार्य

head

अनार्य • (anārya)

anārya (romanization)
अनार्यः (nominative singular)
अनार्यौ (dual nominative)
अनार्याः (nominative plural)
अनार्य (singular vocative)
अनार्यौ (dual vocative)
अनार्याः (plural vocative)
अनार्यम् (accusative singular)
अनार्यौ (accusative dual)
अनार्यान् (accusative plural)
अनार्येण (instrumental singular)
अनार्याभ्याम् (dual instrumental)
अनार्यैः (instrumental plural)
अनार्याय (dative singular)
अनार्याभ्याम् (dative dual)
अनार्येभ्यः (dative plural)
अनार्यात् (ablative singular)
अनार्याभ्याम् (ablative dual)
अनार्येभ्यः (ablative plural)
अनार्यस्य (genitive singular)
अनार्ययोः (dual genitive)
अनार्याणाम् (genitive plural)
अनार्ये (locative singular)
अनार्ययोः (dual locative)
अनार्येषु (locative plural)
अनार्या (nominative singular)
अनार्ये (dual nominative)
अनार्याः (nominative plural)
अनार्ये (singular vocative)
अनार्ये (dual vocative)
अनार्याः (plural vocative)
अनार्याम् (accusative singular)
अनार्ये (accusative dual)
अनार्याः (accusative plural)
अनार्यया (instrumental singular)
अनार्याभ्याम् (dual instrumental)
अनार्याभिः (instrumental plural)
अनार्यायै (dative singular)
अनार्याभ्याम् (dative dual)
अनार्याभ्यः (dative plural)
अनार्यायाः (ablative singular)
अनार्याभ्याम् (ablative dual)
अनार्याभ्यः (ablative plural)
अनार्यायाः (genitive singular)
अनार्ययोः (dual genitive)
अनार्याणाम् (genitive plural)
अनार्यायाम् (locative singular)
अनार्ययोः (dual locative)
अनार्यासु (locative plural)
अनार्यम् (nominative singular)
अनार्ये (dual nominative)
अनार्याणि (nominative plural)
अनार्य (singular vocative)
अनार्ये (dual vocative)
अनार्याणि (plural vocative)
अनार्यम् (accusative singular)
अनार्ये (accusative dual)
अनार्याणि (accusative plural)
अनार्येण (instrumental singular)
अनार्याभ्याम् (dual instrumental)
अनार्यैः (instrumental plural)
अनार्याय (dative singular)
अनार्याभ्याम् (dative dual)
अनार्येभ्यः (dative plural)
अनार्यात् (ablative singular)
अनार्याभ्याम् (ablative dual)
अनार्येभ्यः (ablative plural)
अनार्यस्य (genitive singular)
अनार्ययोः (dual genitive)
अनार्याणाम् (genitive plural)
अनार्ये (locative singular)
अनार्ययोः (dual locative)
अनार्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of अनार्य

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of अनार्य

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">अनार्य</i>

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

Cognate to Avestan 𐬀𐬥𐬀𐬌𐬭𐬌𐬌𐬀 (anaⁱriia). Compare Old Armenian անարի (anari), an Iranian borrowing.

not honorable or respectable, vulgar, inferior

someone who is not learnt in the summary of Vedic scriptures (e.g., Bhagavad Gita)


अनार्य

anārya (romanization)
अनार्यः (nominative singular)
अनार्यौ (dual nominative)
अनार्याः (nominative plural)
अनार्य (singular vocative)
अनार्यौ (dual vocative)
अनार्याः (plural vocative)
अनार्यम् (accusative singular)
अनार्यौ (accusative dual)
अनार्यान् (accusative plural)
अनार्येण (instrumental singular)
अनार्याभ्याम् (dual instrumental)
अनार्यैः (instrumental plural)
अनार्याय (dative singular)
अनार्याभ्याम् (dative dual)
अनार्येभ्यः (dative plural)
अनार्यात् (ablative singular)
अनार्याभ्याम् (ablative dual)
अनार्येभ्यः (ablative plural)
अनार्यस्य (genitive singular)
अनार्ययोः (dual genitive)
अनार्याणाम् (genitive plural)
अनार्ये (locative singular)
अनार्ययोः (dual locative)
अनार्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of अनार्य

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्

अनार्याभ्याम्


निष्क

niṣka (romanization)
निष्कः (nominative singular)
निष्कौ (dual nominative)
निष्का1 (dual nominative)
निष्काः (nominative plural)
निष्कासः1 (nominative plural)
निष्क (singular vocative)
निष्कौ (dual vocative)
निष्का1 (dual vocative)
निष्काः (plural vocative)
निष्कासः1 (plural vocative)
निष्कम् (accusative singular)
निष्कौ (accusative dual)
निष्का1 (accusative dual)
निष्कान् (accusative plural)
निष्केण (instrumental singular)
निष्काभ्याम् (dual instrumental)
निष्कैः (instrumental plural)
निष्केभिः1 (instrumental plural)
निष्काय (dative singular)
निष्काभ्याम् (dative dual)
निष्केभ्यः (dative plural)
निष्कात् (ablative singular)
निष्काभ्याम् (ablative dual)
निष्केभ्यः (ablative plural)
निष्कस्य (genitive singular)
निष्कयोः (dual genitive)
निष्काणाम् (genitive plural)
निष्के (locative singular)
निष्कयोः (dual locative)
निष्केषु (locative plural)
निष्कम् (nominative singular)
निष्के (dual nominative)
निष्काणि (nominative plural)
निष्का1 (nominative plural)
निष्क (singular vocative)
निष्के (dual vocative)
निष्काणि (plural vocative)
निष्का1 (plural vocative)
निष्कम् (accusative singular)
निष्के (accusative dual)
निष्काणि (accusative plural)
निष्का1 (accusative plural)
निष्केण (instrumental singular)
निष्काभ्याम् (dual instrumental)
निष्कैः (instrumental plural)
निष्केभिः1 (instrumental plural)
निष्काय (dative singular)
निष्काभ्याम् (dative dual)
निष्केभ्यः (dative plural)
निष्कात् (ablative singular)
निष्काभ्याम् (ablative dual)
निष्केभ्यः (ablative plural)
निष्कस्य (genitive singular)
निष्कयोः (dual genitive)
निष्काणाम् (genitive plural)
निष्के (locative singular)
निष्कयोः (dual locative)
निष्केषु (locative plural)

a golden ornament for the neck or breast (RV., etc.)

(numismatics) a particular coin varying in value through time


ऋण

ṛṇá (romanization)
ऋणम् (nominative singular)
ऋणे (dual nominative)
ऋणानि (nominative plural)
ऋणा1 (nominative plural)
ऋण (singular vocative)
ऋणे (dual vocative)
ऋणानि (plural vocative)
ऋणा1 (plural vocative)
ऋणम् (accusative singular)
ऋणे (accusative dual)
ऋणानि (accusative plural)
ऋणा1 (accusative plural)
ऋणेन (instrumental singular)
ऋणाभ्याम् (dual instrumental)
ऋणैः (instrumental plural)
ऋणेभिः1 (instrumental plural)
ऋणाय (dative singular)
ऋणाभ्याम् (dative dual)
ऋणेभ्यः (dative plural)
ऋणात् (ablative singular)
ऋणाभ्याम् (ablative dual)
ऋणेभ्यः (ablative plural)
ऋणस्य (genitive singular)
ऋणयोः (dual genitive)
ऋणानाम् (genitive plural)
ऋणे (locative singular)
ऋणयोः (dual locative)
ऋणेषु (locative plural)

Gandhari: 𐨀𐨁𐨣 (ina)

→ Gujarati: ઋણ (ŕṇa)

Marathi: ऋण (ŕṇ)

Pali: iṇa

desc

→ Tamil: இரணம் (iraṇam), இருணம் (iruṇam), ரணம் (raṇam)

From Proto-Indo-Iranian *Hr̥nás, *Harnás (“debt, guilt”). Compare Avestan 𐬀𐬭𐬆𐬥𐬀𐬝𐬹𐬗𐬀𐬉𐬱𐬀 (ar^ənat̰ caēša, “punishing guilt”), Khotanese [script needed] (ārra, “fault”), and possibly Hittite [script needed] (ar-nu-, “to pay for debts, make up damage”).

cog

𐬀𐬭𐬆𐬥𐬀𐬝𐬹𐬗𐬀𐬉𐬱𐬀

कृ॒तानीद॑स्य॒ कर्त्वा॒ चेत॑न्ते दस्यु॒तर्ह॑णा।
ऋ॒णा च॑ धृ॒ष्णुश्च॑यते॥
kṛtā́nī́dasya kártvā cétante dasyutárhaṇā.
ṛṇā́ ca dhṛṣṇúścayate.
His task is done: his crushings of the Dasyus are made manifest:

c. 400 BCE, Mahābhārata

c. 200 BCE – 200 CE, Manusmṛti

c. 800 BCE, Yājñavalkya


ऋण

ṛṇá (romanization)
ऋणः (nominative singular)
ऋणौ (dual nominative)
ऋणा1 (dual nominative)
ऋणाः (nominative plural)
ऋणासः1 (nominative plural)
ऋण (singular vocative)
ऋणौ (dual vocative)
ऋणा1 (dual vocative)
ऋणाः (plural vocative)
ऋणासः1 (plural vocative)
ऋणम् (accusative singular)
ऋणौ (accusative dual)
ऋणा1 (accusative dual)
ऋणान् (accusative plural)
ऋणेन (instrumental singular)
ऋणाभ्याम् (dual instrumental)
ऋणैः (instrumental plural)
ऋणेभिः1 (instrumental plural)
ऋणाय (dative singular)
ऋणाभ्याम् (dative dual)
ऋणेभ्यः (dative plural)
ऋणात् (ablative singular)
ऋणाभ्याम् (ablative dual)
ऋणेभ्यः (ablative plural)
ऋणस्य (genitive singular)
ऋणयोः (dual genitive)
ऋणानाम् (genitive plural)
ऋणे (locative singular)
ऋणयोः (dual locative)
ऋणेषु (locative plural)
ऋणा (nominative singular)
ऋणे (dual nominative)
ऋणाः (nominative plural)
ऋणे (singular vocative)
ऋणे (dual vocative)
ऋणाः (plural vocative)
ऋणाम् (accusative singular)
ऋणे (accusative dual)
ऋणाः (accusative plural)
ऋणया (instrumental singular)
ऋणा1 (instrumental singular)
ऋणाभ्याम् (dual instrumental)
ऋणाभिः (instrumental plural)
ऋणायै (dative singular)
ऋणाभ्याम् (dative dual)
ऋणाभ्यः (dative plural)
ऋणायाः (ablative singular)
ऋणायै2 (ablative singular)
ऋणाभ्याम् (ablative dual)
ऋणाभ्यः (ablative plural)
ऋणायाः (genitive singular)
ऋणायै2 (genitive singular)
ऋणयोः (dual genitive)
ऋणानाम् (genitive plural)
ऋणायाम् (locative singular)
ऋणयोः (dual locative)
ऋणासु (locative plural)
ऋणम् (nominative singular)
ऋणे (dual nominative)
ऋणानि (nominative plural)
ऋणा1 (nominative plural)
ऋण (singular vocative)
ऋणे (dual vocative)
ऋणानि (plural vocative)
ऋणा1 (plural vocative)
ऋणम् (accusative singular)
ऋणे (accusative dual)
ऋणानि (accusative plural)
ऋणा1 (accusative plural)
ऋणेन (instrumental singular)
ऋणाभ्याम् (dual instrumental)
ऋणैः (instrumental plural)
ऋणेभिः1 (instrumental plural)
ऋणाय (dative singular)
ऋणाभ्याम् (dative dual)
ऋणेभ्यः (dative plural)
ऋणात् (ablative singular)
ऋणाभ्याम् (ablative dual)
ऋणेभ्यः (ablative plural)
ऋणस्य (genitive singular)
ऋणयोः (dual genitive)
ऋणानाम् (genitive plural)
ऋणे (locative singular)
ऋणयोः (dual locative)
ऋणेषु (locative plural)

𐬀𐬭𐬆𐬥𐬀𐬝𐬹𐬗𐬀𐬉𐬱𐬀

guilty, having gone against or transgressed


ग्राम

grāma (romanization)
ग्रामः (nominative singular)
ग्रामौ (dual nominative)
ग्रामा1 (dual nominative)
ग्रामाः (nominative plural)
ग्रामासः1 (nominative plural)
ग्राम (singular vocative)
ग्रामौ (dual vocative)
ग्रामा1 (dual vocative)
ग्रामाः (plural vocative)
ग्रामासः1 (plural vocative)
ग्रामम् (accusative singular)
ग्रामौ (accusative dual)
ग्रामा1 (accusative dual)
ग्रामान् (accusative plural)
ग्रामेण (instrumental singular)
ग्रामाभ्याम् (dual instrumental)
ग्रामैः (instrumental plural)
ग्रामेभिः1 (instrumental plural)
ग्रामाय (dative singular)
ग्रामाभ्याम् (dative dual)
ग्रामेभ्यः (dative plural)
ग्रामात् (ablative singular)
ग्रामाभ्याम् (ablative dual)
ग्रामेभ्यः (ablative plural)
ग्रामस्य (genitive singular)
ग्रामयोः (dual genitive)
ग्रामाणाम् (genitive plural)
ग्रामे (locative singular)
ग्रामयोः (dual locative)
ग्रामेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *grā́mas, from Proto-Indo-Iranian *grā́mas, from Proto-Indo-European *(h₂)gróm-os, from Proto-Indo-European *h₂ger- (“to assemble, gather together”). Cognate with Middle Persian [script needed] (grāmag, “property, wealth”).

cog

an inhabited place, village, hamlet, settlement

the collective inhabitants of place, community, race

any number of men associated together, multitude, troop (especially of soldiers)


ग्राम

grāma (romanization)
ग्रामम् (nominative singular)
ग्रामे (dual nominative)
ग्रामाणि (nominative plural)
ग्रामा1 (nominative plural)
ग्राम (singular vocative)
ग्रामे (dual vocative)
ग्रामाणि (plural vocative)
ग्रामा1 (plural vocative)
ग्रामम् (accusative singular)
ग्रामे (accusative dual)
ग्रामाणि (accusative plural)
ग्रामा1 (accusative plural)
ग्रामेण (instrumental singular)
ग्रामाभ्याम् (dual instrumental)
ग्रामैः (instrumental plural)
ग्रामेभिः1 (instrumental plural)
ग्रामाय (dative singular)
ग्रामाभ्याम् (dative dual)
ग्रामेभ्यः (dative plural)
ग्रामात् (ablative singular)
ग्रामाभ्याम् (ablative dual)
ग्रामेभ्यः (ablative plural)
ग्रामस्य (genitive singular)
ग्रामयोः (dual genitive)
ग्रामाणाम् (genitive plural)
ग्रामे (locative singular)
ग्रामयोः (dual locative)
ग्रामेषु (locative plural)

desctree

Ashokan Prakrit: 𑀕𑀸𑀫 (gāma)
Prakrit: 𑀕𑀸𑀫 (gāma) (see there for further descendants)

Bengali: গাঁ (gā)

Dardic:

Dameli: [script needed] (gram)

Gawar-Bati: [script needed] (lām)

Grangali: [script needed] (lām)

Indus Kohistani: [script needed] (gā̃)

Kalami: [script needed] (lām)

Kalasha: grom

Khowar: [script needed] (gram) (in compounds)

Kashmiri: گام (gām)

desc

Northeast Pashayi: [script needed] (lāma)

Phalura: [script needed] (grōm)

Savi: [script needed] (grām)

Shina: [script needed] (gām)

Shumashti: [script needed] (lām)

Southeast Pashayi: [script needed] (lām)

Torwali: [script needed] (gām)

Wotapuri-Katarqalai: [script needed] (gām)

Pali: gāma

Old Punjabi:

Punjabi: grāṉ (“village”)

Gurmukhi script: ਗਰਾਂ

Shahmukhi script: گراں

Pahari-Potwari: گراں (grāṉ, “village”)

→ Tamil: கிராமம் (kirāmam)

→ Assamese: গ্ৰাম (gram) (learned)

→ Bengali: গ্রাম (gram) (learned)

→ Rohingya: gram

→ Hindi: ग्राम (grām) (learned)

→ Kannada: ಗ್ರಾಮ (grāma) (learned)

→ Marathi: ग्राम (grām) (learned)

→ Punjabi: ਗਰਾਮ (garām) (learned)

→ Telugu: గ్రామము (grāmamu) (learned)

→ Bengali: গেরাম (geram) (semi-learned)

→ Sylheti: ꠉꠦꠞꠣꠝ (geram) (semi-learned)


सभास्थाणु

सभा -स्थाणु (canonical)
sabhā-stāṇu (romanization)
सभास्थाणुः (nominative singular)
सभास्थाणू (dual nominative)
सभास्थाणवः (nominative plural)
सभास्थाणो (singular vocative)
सभास्थाणू (dual vocative)
सभास्थाणवः (plural vocative)
सभास्थाणुम् (accusative singular)
सभास्थाणू (accusative dual)
सभास्थाणून् (accusative plural)
सभास्थाणुना (instrumental singular)
सभास्थाणुभ्याम् (dual instrumental)
सभास्थाणुभिः (instrumental plural)
सभास्थाणवे (dative singular)
सभास्थाणुभ्याम् (dative dual)
सभास्थाणुभ्यः (dative plural)
सभास्थाणोः (ablative singular)
सभास्थाणुभ्याम् (ablative dual)
सभास्थाणुभ्यः (ablative plural)
सभास्थाणोः (genitive singular)
सभास्थाण्वोः (dual genitive)
सभास्थाणूनाम् (genitive plural)
सभास्थाणौ (locative singular)
सभास्थाण्वोः (dual locative)
सभास्थाणुषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine u-stem declension of सभास्थाणु

सभास्थाणुभ्याम्

सभास्थाणुभिः

सभास्थाणुभ्याम्

सभास्थाणुभ्यः

सभास्थाणुभ्याम्

सभास्थाणुभ्यः

सभास्थाण्वोः

सभास्थाणूनाम्

सभास्थाण्वोः

sa-decl-noun/cell

सभास्थाणुभ्याम्

सभास्थाणुभिः

सभास्थाणुभ्याम्

सभास्थाणुभ्यः

सभास्थाणुभ्याम्

सभास्थाणुभ्यः

सभास्थाण्वोः

सभास्थाणूनाम्

सभास्थाण्वोः

frequenter of the gambling table, a regular gambler (VS.)


कितव

kitava (romanization)
कितवः (nominative singular)
कितवौ (dual nominative)
कितवाः (nominative plural)
कितव (singular vocative)
कितवौ (dual vocative)
कितवाः (plural vocative)
कितवम् (accusative singular)
कितवौ (accusative dual)
कितवान् (accusative plural)
कितवेन (instrumental singular)
कितवाभ्याम् (dual instrumental)
कितवैः (instrumental plural)
कितवाय (dative singular)
कितवाभ्याम् (dative dual)
कितवेभ्यः (dative plural)
कितवात् (ablative singular)
कितवाभ्याम् (ablative dual)
कितवेभ्यः (ablative plural)
कितवस्य (genitive singular)
कितवयोः (dual genitive)
कितवानाम् (genitive plural)
कितवे (locative singular)
कितवयोः (dual locative)
कितवेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of कितव

Datura stramonium
Datura stramonium#Translingual


कितव

Masculine a-stem declension of कितव