क्षमते

sa-verb

क्षमते • (kṣámate) third-singular indicative (class 1, type A, root क्षम्)

kṣámate (romanization)
क्षम् (root)
क्षन्तुम् (infinitive)
क्षमितुम् (infinitive)
क्षमित्वा (gerund)
क्षम्य (participle)
क्षमितव्य (participle)
क्षमणीय (participle)
क्षम्या (participle)
क्षमितव्या (participle)
क्षमणीया (participle)
क्षमित (participle)
क्षमिता (participle)
क्षमितवत् (participle)
क्षमितवती (participle)
क्षमते (present)
क्षमते (indicative singular third-person)
क्षमेते (dual indicative third-person)
क्षमन्ते (indicative plural third-person)
क्षमसे (indicative second-person singular)
क्षमेथे (dual indicative second-person)
क्षमध्वे (indicative plural second-person)
क्षमे (first-person indicative singular)
क्षमावहे (dual first-person indicative)
क्षमामहे (first-person indicative plural)
क्षमताम् (imperative singular third-person)
क्षमेताम् (dual imperative third-person)
क्षमन्ताम् (imperative plural third-person)
क्षमस्व (imperative second-person singular)
क्षमेथाम् (dual imperative second-person)
क्षमध्वम् (imperative plural second-person)
क्षमै (first-person imperative singular)
क्षमावहै (dual first-person imperative)
क्षमामहै (first-person imperative plural)
क्षमेत (imperative singular third-person)
क्षमेयाताम् (dual imperative third-person)
क्षमेरन् (imperative plural third-person)
क्षमेथाः (imperative second-person singular)
क्षमेयाथाम् (dual imperative second-person)
क्षमेध्वम् (imperative plural second-person)
क्षमेय (first-person imperative singular)
क्षमेवहि (dual first-person imperative)
क्षमेमहि (first-person imperative plural)
क्षमाते (singular subjunctive third-person)
क्षमातै (singular subjunctive third-person)
क्षमैते (dual subjunctive third-person)
क्षमन्त (plural subjunctive third-person)
क्षमान्तै (plural subjunctive third-person)
क्षमासे (second-person singular subjunctive)
क्षमासै (second-person singular subjunctive)
क्षमैथे (dual second-person subjunctive)
क्षमाध्वै (plural second-person subjunctive)
क्षमै (first-person singular subjunctive)
क्षमावहै (dual first-person subjunctive)
क्षमामहै (first-person plural subjunctive)
क्षममाण (participle)
अक्षमत (imperfect)
अक्षमत (indicative singular third-person)
अक्षमेताम् (dual indicative third-person)
अक्षमन्त (indicative plural third-person)
अक्षमथाः (indicative second-person singular)
अक्षमेथाम् (dual indicative second-person)
अक्षमध्वम् (indicative plural second-person)
अक्षमे (first-person indicative singular)
अक्षमावहि (dual first-person indicative)
अक्षमामहि (first-person indicative plural)
क्षंस्यते (future)
क्षंस्यते (indicative singular third-person)
क्षंस्येते (dual indicative third-person)
क्षंस्यन्ते (indicative plural third-person)
क्षंस्यसे (indicative second-person singular)
क्षंस्येथे (dual indicative second-person)
क्षंस्यध्वे (indicative plural second-person)
क्षंस्ये (first-person indicative singular)
क्षंस्यावहे (dual first-person indicative)
क्षंस्यामहे (first-person indicative plural)
क्षंस्यमान (participle)
अक्षंस्यत (conditional)
अक्षंस्यत (indicative singular third-person)
अक्षंस्येताम् (dual indicative third-person)
अक्षंस्यन्त (indicative plural third-person)
अक्षंस्यथाः (indicative second-person singular)
अक्षंस्येथाम् (dual indicative second-person)
अक्षंस्यध्वम् (indicative plural second-person)
अक्षंस्ये (first-person indicative singular)
अक्षंस्यावहि (dual first-person indicative)
अक्षंस्यामहि (first-person indicative plural)
अक्षंस्त (aorist)
अक्षंस्त (indicative singular third-person)
अक्षंसाताम् (dual indicative third-person)
अक्षंसत (indicative plural third-person)
अक्षंस्थाः (indicative second-person singular)
अक्षंसाथाम् (dual indicative second-person)
अक्षन्ध्वम् (indicative plural second-person)
अक्षंसि (first-person indicative singular)
अक्षंस्वहि (dual first-person indicative)
अक्षंस्महि (first-person indicative plural)
क्षंस्त (injunctive singular third-person)
क्षंसाताम् (dual injunctive third-person)
क्षंसत (injunctive plural third-person)
क्षंस्थाः (injunctive second-person singular)
क्षंसाथाम् (dual injunctive second-person)
क्षन्ध्वम् (injunctive plural second-person)
क्षंसि (first-person injunctive singular)
क्षंस्वहि (dual first-person injunctive)
क्षंस्महि (first-person injunctive plural)
क्षंसते (singular subjunctive third-person)
क्षंसातै (singular subjunctive third-person)
क्षंसैते (dual subjunctive third-person)
क्षंसन्त (plural subjunctive third-person)
क्षंससे (second-person singular subjunctive)
क्षंसासै (second-person singular subjunctive)
क्षंसैथे (dual second-person subjunctive)
क्षंसध्वे (plural second-person subjunctive)
क्षंसाध्वै (plural second-person subjunctive)
क्षंसै (first-person singular subjunctive)
क्षंसावहै (dual first-person subjunctive)
क्षंसामहे (first-person plural subjunctive)
क्षंसामहै (first-person plural subjunctive)
क्षंसीष्ट (singular third-person)
क्षंसीयास्ताम्1 (dual third-person)
क्षंसीरन् (plural third-person)
क्षंसीष्ठाः (second-person singular)
क्षंसीयास्थाम्1 (dual second-person)
क्षंसीढ्वम् (plural second-person)
क्षंसीय (first-person singular)
क्षंसीवहि (dual first-person)
क्षंसीमहि (first-person plural)
चक्षमे (perfect)
चक्षमे (indicative singular third-person)
चक्षमाते (dual indicative third-person)
चक्षमिरे (indicative plural third-person)
चक्षम्रे1 (indicative plural third-person)
चक्षमिषे (indicative second-person singular)
चक्षंसे1 (indicative second-person singular)
चक्षमाथे (dual indicative second-person)
चक्षमिध्वे (indicative plural second-person)
चक्षन्ध्वे1 (indicative plural second-person)
चक्षमे (first-person indicative singular)
चक्षमिवहे (dual first-person indicative)
चक्षण्वहे1 (dual first-person indicative)
चक्षमिमहे (first-person indicative plural)
चक्षण्महे1 (first-person indicative plural)
चक्षमाण (participle)

sa-conj

kṣaṃsīṣṭá,kṣamiṣīṣṭá

Maharastri Prakrit: 𑀔𑀫𑀇 (khamaï)

Pali: khamati

Sauraseni Prakrit: 𑀔𑀫𑀤𑀺 (khamadi)

Gujarati: ખમવું (khamvũ)

From Proto-Indo-Iranian *kšamH- ~ *zgʰamH- (“to endure, bear”), from Proto-Indo-European *segʷʰ-. Cognate with Avestan 𐬑𐬴𐬄𐬥𐬨𐬇𐬥𐬉 (xṣ̌ąnmə̄nē), Pashto زغمل (zğëmël, “to endure, to bear, to go through”). See the root क्षम् (kṣam) for more.

cog

Avestan 𐬑𐬴𐬄𐬥𐬨𐬇𐬥𐬉 (xṣ̌ąnmə̄nē)

to bear patiently, endure, to put up with, to suffer


पादकन्दुक

pādakanduka (romanization)
पादकन्दुकः (nominative singular)
पादकन्दुकौ (dual nominative)
पादकन्दुकाः (nominative plural)
पादकन्दुक (singular vocative)
पादकन्दुकौ (dual vocative)
पादकन्दुकाः (plural vocative)
पादकन्दुकम् (accusative singular)
पादकन्दुकौ (accusative dual)
पादकन्दुकान् (accusative plural)
पादकन्दुकेन (instrumental singular)
पादकन्दुकाभ्याम् (dual instrumental)
पादकन्दुकैः (instrumental plural)
पादकन्दुकाय (dative singular)
पादकन्दुकाभ्याम् (dative dual)
पादकन्दुकेभ्यः (dative plural)
पादकन्दुकात् (ablative singular)
पादकन्दुकाभ्याम् (ablative dual)
पादकन्दुकेभ्यः (ablative plural)
पादकन्दुकस्य (genitive singular)
पादकन्दुकयोः (dual genitive)
पादकन्दुकानाम् (genitive plural)
पादकन्दुके (locative singular)
पादकन्दुकयोः (dual locative)
पादकन्दुकेषु (locative plural)

From पाद (pāda, “foot”) + कन्दुक (kanduka, “ball”). Calque of English football.

com

(New Sanskrit) football, the ball used to play football (game)


पादकन्दुकक्रीडा

sa-noun

पादकन्दुकक्रीडा • (pādakandukakrīḍā) stem, f

pādakandukakrīḍā (romanization)
पादकन्दुकक्रीडा (nominative singular)
पादकन्दुकक्रीडे (dual nominative)
पादकन्दुकक्रीडाः (nominative plural)
पादकन्दुकक्रीडे (singular vocative)
पादकन्दुकक्रीडे (dual vocative)
पादकन्दुकक्रीडाः (plural vocative)
पादकन्दुकक्रीडाम् (accusative singular)
पादकन्दुकक्रीडे (accusative dual)
पादकन्दुकक्रीडाः (accusative plural)
पादकन्दुकक्रीडया (instrumental singular)
पादकन्दुकक्रीडाभ्याम् (dual instrumental)
पादकन्दुकक्रीडाभिः (instrumental plural)
पादकन्दुकक्रीडायै (dative singular)
पादकन्दुकक्रीडाभ्याम् (dative dual)
पादकन्दुकक्रीडाभ्यः (dative plural)
पादकन्दुकक्रीडायाः (ablative singular)
पादकन्दुकक्रीडाभ्याम् (ablative dual)
पादकन्दुकक्रीडाभ्यः (ablative plural)
पादकन्दुकक्रीडायाः (genitive singular)
पादकन्दुकक्रीडयोः (dual genitive)
पादकन्दुकक्रीडानाम् (genitive plural)
पादकन्दुकक्रीडायाम् (locative singular)
पादकन्दुकक्रीडयोः (dual locative)
पादकन्दुकक्रीडासु (locative plural)

From पादकन्दुक (pādakanduka, “football”) + क्रीडा (krīḍā, “game”).

com

(New Sanskrit) football, the game played using a football


अहंकारिणी

head

अहंकारिणी • (ahaṃkāriṇī)

/ɐ.ɦɐŋ.kɑː.ɾi.ɳiː/

/ɐ.ɦɐŋˈkɑː.ɾi.ɳiː/

अहंकारिन् अहंकारिन्#Sanskrit

feminine nominative singular of अहंकारिन् (ahaṃkārin)


भङ्ग

bhaṅgá (romanization)
भङ्गः (nominative singular)
भङ्गौ (dual nominative)
भङ्गा1 (dual nominative)
भङ्गाः (nominative plural)
भङ्गासः1 (nominative plural)
भङ्ग (singular vocative)
भङ्गौ (dual vocative)
भङ्गा1 (dual vocative)
भङ्गाः (plural vocative)
भङ्गासः1 (plural vocative)
भङ्गम् (accusative singular)
भङ्गौ (accusative dual)
भङ्गा1 (accusative dual)
भङ्गान् (accusative plural)
भङ्गेन (instrumental singular)
भङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
भङ्गैः (instrumental plural)
भङ्गेभिः1 (instrumental plural)
भङ्गाय (dative singular)
भङ्गाभ्याम् (dative dual)
भङ्गेभ्यः (dative plural)
भङ्गात् (ablative singular)
भङ्गाभ्याम् (ablative dual)
भङ्गेभ्यः (ablative plural)
भङ्गस्य (genitive singular)
भङ्गयोः (dual genitive)
भङ्गानाम् (genitive plural)
भङ्गे (locative singular)
भङ्गयोः (dual locative)
भङ्गेषु (locative plural)

→ English: bong

→ French: bang

→ Indonesian: bong

→ Lithuanian: bongas

→ Russian: бонг (bong)

→ Tamil: பங்கம் (paṅkam)

→ Thai: บ้อง (bɔ̂ng)

breaking, splitting, dividing, shattering

a break or breach, disturbance, interruption, frustration, humiliation, abatement, downfall, decay, ruin, destruction

अस्थिभङ्ग अस्थिभङ्ग#Sanskrit

Synonym of अस्थिभङ्ग (asthibhaṅga, “fracture of the bones”)

a tortuous course, roundabout way of speaking

(Buddhism) the constant decay taking place in the universe, constant flux or change


भङ्ग

bhaṅgá (romanization)
भङ्गः (nominative singular)
भङ्गौ (dual nominative)
भङ्गा1 (dual nominative)
भङ्गाः (nominative plural)
भङ्गासः1 (nominative plural)
भङ्ग (singular vocative)
भङ्गौ (dual vocative)
भङ्गा1 (dual vocative)
भङ्गाः (plural vocative)
भङ्गासः1 (plural vocative)
भङ्गम् (accusative singular)
भङ्गौ (accusative dual)
भङ्गा1 (accusative dual)
भङ्गान् (accusative plural)
भङ्गेन (instrumental singular)
भङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
भङ्गैः (instrumental plural)
भङ्गेभिः1 (instrumental plural)
भङ्गाय (dative singular)
भङ्गाभ्याम् (dative dual)
भङ्गेभ्यः (dative plural)
भङ्गात् (ablative singular)
भङ्गाभ्याम् (ablative dual)
भङ्गेभ्यः (ablative plural)
भङ्गस्य (genitive singular)
भङ्गयोः (dual genitive)
भङ्गानाम् (genitive plural)
भङ्गे (locative singular)
भङ्गयोः (dual locative)
भङ्गेषु (locative plural)
भङ्गा (nominative singular)
भङ्गे (dual nominative)
भङ्गाः (nominative plural)
भङ्गे (singular vocative)
भङ्गे (dual vocative)
भङ्गाः (plural vocative)
भङ्गाम् (accusative singular)
भङ्गे (accusative dual)
भङ्गाः (accusative plural)
भङ्गया (instrumental singular)
भङ्गा1 (instrumental singular)
भङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
भङ्गाभिः (instrumental plural)
भङ्गायै (dative singular)
भङ्गाभ्याम् (dative dual)
भङ्गाभ्यः (dative plural)
भङ्गायाः (ablative singular)
भङ्गायै2 (ablative singular)
भङ्गाभ्याम् (ablative dual)
भङ्गाभ्यः (ablative plural)
भङ्गायाः (genitive singular)
भङ्गायै2 (genitive singular)
भङ्गयोः (dual genitive)
भङ्गानाम् (genitive plural)
भङ्गायाम् (locative singular)
भङ्गयोः (dual locative)
भङ्गासु (locative plural)
भङ्गम् (nominative singular)
भङ्गे (dual nominative)
भङ्गानि (nominative plural)
भङ्गा1 (nominative plural)
भङ्ग (singular vocative)
भङ्गे (dual vocative)
भङ्गानि (plural vocative)
भङ्गा1 (plural vocative)
भङ्गम् (accusative singular)
भङ्गे (accusative dual)
भङ्गानि (accusative plural)
भङ्गा1 (accusative plural)
भङ्गेन (instrumental singular)
भङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
भङ्गैः (instrumental plural)
भङ्गेभिः1 (instrumental plural)
भङ्गाय (dative singular)
भङ्गाभ्याम् (dative dual)
भङ्गेभ्यः (dative plural)
भङ्गात् (ablative singular)
भङ्गाभ्याम् (ablative dual)
भङ्गेभ्यः (ablative plural)
भङ्गस्य (genitive singular)
भङ्गयोः (dual genitive)
भङ्गानाम् (genitive plural)
भङ्गे (locative singular)
भङ्गयोः (dual locative)
भङ्गेषु (locative plural)


दत्त

dattá (romanization)
दत्तः (nominative singular)
दत्तौ (dual nominative)
दत्ता1 (dual nominative)
दत्ताः (nominative plural)
दत्तासः1 (nominative plural)
दत्त (singular vocative)
दत्तौ (dual vocative)
दत्ता1 (dual vocative)
दत्ताः (plural vocative)
दत्तासः1 (plural vocative)
दत्तम् (accusative singular)
दत्तौ (accusative dual)
दत्ता1 (accusative dual)
दत्तान् (accusative plural)
दत्तेन (instrumental singular)
दत्ताभ्याम् (dual instrumental)
दत्तैः (instrumental plural)
दत्तेभिः1 (instrumental plural)
दत्ताय (dative singular)
दत्ताभ्याम् (dative dual)
दत्तेभ्यः (dative plural)
दत्तात् (ablative singular)
दत्ताभ्याम् (ablative dual)
दत्तेभ्यः (ablative plural)
दत्तस्य (genitive singular)
दत्तयोः (dual genitive)
दत्तानाम् (genitive plural)
दत्ते (locative singular)
दत्तयोः (dual locative)
दत्तेषु (locative plural)
दत्ता (nominative singular)
दत्ते (dual nominative)
दत्ताः (nominative plural)
दत्ते (singular vocative)
दत्ते (dual vocative)
दत्ताः (plural vocative)
दत्ताम् (accusative singular)
दत्ते (accusative dual)
दत्ताः (accusative plural)
दत्तया (instrumental singular)
दत्ता1 (instrumental singular)
दत्ताभ्याम् (dual instrumental)
दत्ताभिः (instrumental plural)
दत्तायै (dative singular)
दत्ताभ्याम् (dative dual)
दत्ताभ्यः (dative plural)
दत्तायाः (ablative singular)
दत्तायै2 (ablative singular)
दत्ताभ्याम् (ablative dual)
दत्ताभ्यः (ablative plural)
दत्तायाः (genitive singular)
दत्तायै2 (genitive singular)
दत्तयोः (dual genitive)
दत्तानाम् (genitive plural)
दत्तायाम् (locative singular)
दत्तयोः (dual locative)
दत्तासु (locative plural)
दत्तम् (nominative singular)
दत्ते (dual nominative)
दत्तानि (nominative plural)
दत्ता1 (nominative plural)
दत्त (singular vocative)
दत्ते (dual vocative)
दत्तानि (plural vocative)
दत्ता1 (plural vocative)
दत्तम् (accusative singular)
दत्ते (accusative dual)
दत्तानि (accusative plural)
दत्ता1 (accusative plural)
दत्तेन (instrumental singular)
दत्ताभ्याम् (dual instrumental)
दत्तैः (instrumental plural)
दत्तेभिः1 (instrumental plural)
दत्ताय (dative singular)
दत्ताभ्याम् (dative dual)
दत्तेभ्यः (dative plural)
दत्तात् (ablative singular)
दत्ताभ्याम् (ablative dual)
दत्तेभ्यः (ablative plural)
दत्तस्य (genitive singular)
दत्तयोः (dual genitive)
दत्तानाम् (genitive plural)
दत्ते (locative singular)
दत्तयोः (dual locative)
दत्तेषु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀤𑀢𑁆𑀢 (datta) (chiefly proper nouns)

Pali: datta

Malayalam: ദത്ത് (dattŭ)

/ˈd̪ɐt̪.t̪ɐ/

[ˈd̪ɐt̪̚.t̪ɐ]

Etymology tree
Proto-Indo-European *deh₃-der.
Sanskrit दत्त (datta)
Inherited from Proto-Indo-European *de-dh₃-tó-s, from *deh₃- (“to give”). Related to Avestan 𐬛𐬁𐬙𐬀 (dāta, “given”), Latin datus (“given”).

inh+

त्वादत्तेभी रुद्र शंतमेभिः शतं हिमा अशीय भेषजेभिः ।
व्यस्मद्द्वेषो वितरं व्यंहो व्यमीवाश्चातयस्वा विषूचीः ॥
tvādattebhī rudra śaṃtamebhiḥ śataṃ himā aśīya bheṣajebhiḥ.

With the most beneficent medicines given by thee, Rudra, may I attain a hundred winters.
Far from us banish enmity and hatred, and to all quarters maladies and trouble.

vyasmaddveṣo vitaraṃ vyaṃho vyamīvāścātayasvā viṣūcīḥ.

giving: -ka, a. given to be adopted (son)


नो

Pali: no

From न (ná, “no, not”) + उ (u, “and, also”), from Proto-Indo-European *né.

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa

c. 400 BCE, Mahābhārata


नो

Form of नस् (nas) if the following word starts with अ (a) or with a voiced consonant.

sandhi form of accusative plural of अहम् (aham)

sandhi form of dative plural of अहम् (aham)

sandhi form of genitive plural of अहम् (aham)


अहंकारिन्

ahaṃkārin (romanization)
अहंकारी (nominative singular)
अहंकारिणौ (dual nominative)
अहंकारिणा1 (dual nominative)
अहंकारिणः (nominative plural)
अहंकारिन् (singular vocative)
अहंकारिणौ (dual vocative)
अहंकारिणा1 (dual vocative)
अहंकारिणः (plural vocative)
अहंकारिणम् (accusative singular)
अहंकारिणौ (accusative dual)
अहंकारिणा1 (accusative dual)
अहंकारिणः (accusative plural)
अहंकारिणा (instrumental singular)
अहंकारिभ्याम् (dual instrumental)
अहंकारिभिः (instrumental plural)
अहंकारिणे (dative singular)
अहंकारिभ्याम् (dative dual)
अहंकारिभ्यः (dative plural)
अहंकारिणः (ablative singular)
अहंकारिभ्याम् (ablative dual)
अहंकारिभ्यः (ablative plural)
अहंकारिणः (genitive singular)
अहंकारिणोः (dual genitive)
अहंकारिणाम् (genitive plural)
अहंकारिणि (locative singular)
अहंकारिणोः (dual locative)
अहंकारिषु (locative plural)
अहंकारिणी (nominative singular)
अहंकारिण्यौ (dual nominative)
अहंकारिणी1 (dual nominative)
अहंकारिण्यः (nominative plural)
अहंकारिणीः1 (nominative plural)
अहंकारिणि (singular vocative)
अहंकारिण्यौ (dual vocative)
अहंकारिणी1 (dual vocative)
अहंकारिण्यः (plural vocative)
अहंकारिणीः1 (plural vocative)
अहंकारिणीम् (accusative singular)
अहंकारिण्यौ (accusative dual)
अहंकारिणी1 (accusative dual)
अहंकारिणीः (accusative plural)
अहंकारिण्या (instrumental singular)
अहंकारिणीभ्याम् (dual instrumental)
अहंकारिणीभिः (instrumental plural)
अहंकारिण्यै (dative singular)
अहंकारिणीभ्याम् (dative dual)
अहंकारिणीभ्यः (dative plural)
अहंकारिण्याः (ablative singular)
अहंकारिण्यै2 (ablative singular)
अहंकारिणीभ्याम् (ablative dual)
अहंकारिणीभ्यः (ablative plural)
अहंकारिण्याः (genitive singular)
अहंकारिण्यै2 (genitive singular)
अहंकारिण्योः (dual genitive)
अहंकारिणीनाम् (genitive plural)
अहंकारिण्याम् (locative singular)
अहंकारिण्योः (dual locative)
अहंकारिणीषु (locative plural)
अहंकारि (nominative singular)
अहंकारिणी (dual nominative)
अहंकारीणि (nominative plural)
अहंकारि (singular vocative)
अहंकारिन् (singular vocative)
अहंकारिणी (dual vocative)
अहंकारीणि (plural vocative)
अहंकारि (accusative singular)
अहंकारिणी (accusative dual)
अहंकारीणि (accusative plural)
अहंकारिणा (instrumental singular)
अहंकारिभ्याम् (dual instrumental)
अहंकारिभिः (instrumental plural)
अहंकारिणे (dative singular)
अहंकारिभ्याम् (dative dual)
अहंकारिभ्यः (dative plural)
अहंकारिणः (ablative singular)
अहंकारिभ्याम् (ablative dual)
अहंकारिभ्यः (ablative plural)
अहंकारिणः (genitive singular)
अहंकारिणोः (dual genitive)
अहंकारिणाम् (genitive plural)
अहंकारिणि (locative singular)
अहंकारिणोः (dual locative)
अहंकारिषु (locative plural)

→ Hindi: अहंकारी (ahaṅkārī)

/ɐ.ɦɐŋˈkɑː.ɾin̪/

From अहंकार (ahaṃkāra, “egotism, self-consciousness”) + -इन् (-in).

af

having conception of one's individuality, self-consciousness.

having the making of self, thinking of self, egoistic.


कटु

Maharastri Prakrit: 𑀓𑀟𑀼 (kaḍu)

⇒ Sanskrit: कटुक (káṭuka) (+ Middle Indo-Aryan -𑀓- (-ka-))

Pali: kaṭuka

Prakrit: 𑀓𑀟𑀼𑀅 (kaḍua)

Central:

Sauraseni Prakrit:

Gurjara Apabhramsa:

desctree

Old Gujarati: कडूउं (kaḍūuṃ)
Gojri: کوڑو (koṛo)
Middle Gujarati: कडूउं, कडुय, कडुवय
Gujarati: કડવું (kaḍvũ)
Marwari:
Devanagari script: कड़वौ (kaṛvau)
Mahajani script: 𑅕𑅲𑅯𑅒 (kṛvu)

Sauraseni Apabhramsa:

Old Hindi: करवा (karavā)
Hindustani: kaṛvā
Hindi: कड़वा
Urdu: کَڑْوَا (kaṛvā)

Eastern:

Magadhi Prakrit:

Old Bengali: কডুআ (kaḍuā), কডু (kaḍu)

Middle Bengali: কড়ুয়া (koṛuẏa)

Bengali: কড়া (koṛa), কড়ুয়া (koṛuẏa)

Maithili: kaṛū

Devanagari script: कड़ू

Tirhuta script: 𑒏𑒛𑓃𑒴

Southern:

Maharastri Prakrit: 𑀓𑀟𑀼𑀅 (kaḍua)

Konkani: koḍū

Devanagari script: कोडू (koḍū)

Kannada script: ಕೊಡೂ

Latin script: kodum

Old Marathi:

Devanagari script: कडू (kaḍū)

Modi script: 𑘎𑘚𑘳 (kaḍu)
Marathi: कडू (kaḍū)

Western:

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Old Punjabi: ਕਉੜਾ (kauṛā), ਕਊਰਾ (kaūrā), ਕਵਰਾ (kavarā), ਕੜੂਆ (kaṛūā)
Punjabi: kauṛā
Gurmukhi script: ਕੌੜਾ
Shahmukhi script: کَوڑا

Vracada Apabhramsa:

Sindhi:

Arabic script: ڪَوْڙو, ڪَڙو

Devanagari script: कौड़ो, कड़ो

Khudabadi script: 𑊺𑋨𑋊𑋧 (kauṛo), 𑊺𑋊𑋧 (kaṛo)

→ Gujarati: કટુ (kaṭu) (learned)

→ Hindi: कटु (kaṭu) (learned)

→ Kannada: ಕಟು (kaṭu) (learned)

→ Marathi: कटू (kaṭū) (learned)

→ Odia: କଟୁ (kaṭu) (learned)

Borrowed from Dravidian, ultimately from Proto-Dravidian *kaṭu (“be pungent; sting”). Compare Old Tamil 𑀓𑀝𑀼 (kaṭu).
Sanskrit grammarians tied it to the root कृत् (kṛt, “to cut”) but this is not accepted in modern scholarship.

der

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda


काण

sa-adj

काण • (kāṇá) stem

kāṇá (romanization)
काणः (nominative singular)
काणौ (dual nominative)
काणा1 (dual nominative)
काणाः (nominative plural)
काणासः1 (nominative plural)
काण (singular vocative)
काणौ (dual vocative)
काणा1 (dual vocative)
काणाः (plural vocative)
काणासः1 (plural vocative)
काणम् (accusative singular)
काणौ (accusative dual)
काणा1 (accusative dual)
काणान् (accusative plural)
काणेन (instrumental singular)
काणाभ्याम् (dual instrumental)
काणैः (instrumental plural)
काणेभिः1 (instrumental plural)
काणाय (dative singular)
काणाभ्याम् (dative dual)
काणेभ्यः (dative plural)
काणात् (ablative singular)
काणाभ्याम् (ablative dual)
काणेभ्यः (ablative plural)
काणस्य (genitive singular)
काणयोः (dual genitive)
काणानाम् (genitive plural)
काणे (locative singular)
काणयोः (dual locative)
काणेषु (locative plural)
काणा (nominative singular)
काणे (dual nominative)
काणाः (nominative plural)
काणे (singular vocative)
काणे (dual vocative)
काणाः (plural vocative)
काणाम् (accusative singular)
काणे (accusative dual)
काणाः (accusative plural)
काणया (instrumental singular)
काणा1 (instrumental singular)
काणाभ्याम् (dual instrumental)
काणाभिः (instrumental plural)
काणायै (dative singular)
काणाभ्याम् (dative dual)
काणाभ्यः (dative plural)
काणायाः (ablative singular)
काणायै2 (ablative singular)
काणाभ्याम् (ablative dual)
काणाभ्यः (ablative plural)
काणायाः (genitive singular)
काणायै2 (genitive singular)
काणयोः (dual genitive)
काणानाम् (genitive plural)
काणायाम् (locative singular)
काणयोः (dual locative)
काणासु (locative plural)
काणम् (nominative singular)
काणे (dual nominative)
काणानि (nominative plural)
काणा1 (nominative plural)
काण (singular vocative)
काणे (dual vocative)
काणानि (plural vocative)
काणा1 (plural vocative)
काणम् (accusative singular)
काणे (accusative dual)
काणानि (accusative plural)
काणा1 (accusative plural)
काणेन (instrumental singular)
काणाभ्याम् (dual instrumental)
काणैः (instrumental plural)
काणेभिः1 (instrumental plural)
काणाय (dative singular)
काणाभ्याम् (dative dual)
काणेभ्यः (dative plural)
काणात् (ablative singular)
काणाभ्याम् (ablative dual)
काणेभ्यः (ablative plural)
काणस्य (genitive singular)
काणयोः (dual genitive)
काणानाम् (genitive plural)
काणे (locative singular)
काणयोः (dual locative)
काणेषु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri: کۄنُ (kọnu)

Khowar: کان (kāṇu)

Tirahi: kā́na

→ Proto-Nuristani:

Ashkun: kā̃ṛa, kā̃ṛī

Kamkata-viri: kãŕ

Prasuni: kə̄̃

Waigali: kŕǟ̃

Pali: kāṇa

Prakrit: 𑀓𑀸𑀡 (kāṇa)

Central:

Sauraseni Prakrit: 𑀓𑀸𑀡 (kāṇa)

Hindustani: kān, kānā

desc

Hindi: कान, काना

Hindi: कान, काना

Urdu: کَان (kān), کانا (kānā)

Eastern:

Magadhi Prakrit:

Assamese: কনা (kona), কানা (kana)

Bengali: কানা (kana)

Bihari:

Bhojpuri: कान (kān), कानि (kāni), कन्वा (kanvā)

Maithili: कान (kān), काना (kānā), कनहा (kanᵊhā)

Odia: କଣା (kaṇā), କାଣୀ (kāṇi)

Northern:

Khasa Prakrit:

Central Pahari:

Kumaoni: काणो (kāṇo), काण (kā̃ṛ̃)

Eastern Pahari:

Nepali: कानु (kānu)

Northwestern:

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Lahnda: کاݨاں (kāṇā̃)

Punjabi: kāṇā

Gurmukhi script: ਕਾਣਾ

Shahmukhi script: کَاݨَا

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: kāṇo

Arabic script: ڪَاڻو

Devanagari script: काणो

Southern:

Helu Prakrit:

Dhivehi: ކަނު (kanu), ކަޱަ (kaṇa)

Sinhalese: කණ (kaṇa)

Maharastri Prakrit:

Marathi: काणा (kāṇā)

Western:

Sauraseni Prakrit: 𑀓𑀸𑀡 (kāṇa)

Gujarati: કાણુ (kāṇu)

Borrowed from Dravidian, ultimately from Proto-Dravidian *kāṇ-ā (“not seeing”). Compare Tamil *காணா (*kāṇā), negative adjective of Tamil காண் (kāṇ).

अरा॑यि॒ काणे॒ विक॑टे गि॒रिं ग॑च्छ सदान्वे।
शि॒रिम्बि॑ठस्य॒ सत्व॑भि॒स्तेभि॑ष्ट्वा चातयामसि॥
árāyi kā́ṇe víkaṭe giríṃ gaccha sadānve.

1896 translation by Ralph T. H. Griffith
ARAYI, one-eyed limping hag, fly, ever-screeching, to the hill.
We frighten thee away with these, the heroes of Sirimbitha.

कूटयास्य सं शीर्यन्ते श्लोणया काटमर्दति ।
बण्डया दह्यन्ते गृहाः काणया दीयते स्वम् ॥
kūṭayāsya saṃ śīryante śloṇayā kāṭamardati.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 12.4.3

They perish through a hornless cow, a lame cow sinks them in a pit.
Through a maimed cow his house is burnt: a one-eyed cow destroys his wealth.

baṇḍayā dahyante gṛhāḥ kāṇayā dīyate svam.

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā) 2.5.1.7

c. 200 BCE – 200 CE, Manusmṛti

c. 400 BCE, Mahābhārata

c. 800 CE – 950 CE, Nārāyaṇa, Hitopadeśa

c. 300 BCE, Pañcatantra

c. 400 CE, Bhartṛhari


अभियन्ता

head

अभियन्ता • (abhiyantā)

अभियन्तृ अभियन्तृ#Sanskrit

masculine nominative singular of अभियन्तृ (abhiyantṛ)


शिष्या

sa-noun

शिष्या • (śiṣyā) stem, f (masculine शिष्य)

śiṣyā (romanization)
शिष्य (masculine)
शिष्या (nominative singular)
शिष्ये (dual nominative)
शिष्याः (nominative plural)
शिष्ये (singular vocative)
शिष्ये (dual vocative)
शिष्याः (plural vocative)
शिष्याम् (accusative singular)
शिष्ये (accusative dual)
शिष्याः (accusative plural)
शिष्यया (instrumental singular)
शिष्या1 (instrumental singular)
शिष्याभ्याम् (dual instrumental)
शिष्याभिः (instrumental plural)
शिष्यायै (dative singular)
शिष्याभ्याम् (dative dual)
शिष्याभ्यः (dative plural)
शिष्यायाः (ablative singular)
शिष्यायै2 (ablative singular)
शिष्याभ्याम् (ablative dual)
शिष्याभ्यः (ablative plural)
शिष्यायाः (genitive singular)
शिष्यायै2 (genitive singular)
शिष्ययोः (dual genitive)
शिष्याणाम् (genitive plural)
शिष्यायाम् (locative singular)
शिष्ययोः (dual locative)
शिष्यासु (locative plural)


अभियन्तृ

abhiyantṛ (romanization)
अभियन्ता (nominative singular)
अभियन्तारौ (dual nominative)
अभियन्तारा1 (dual nominative)
अभियन्तारः (nominative plural)
अभियन्तः (singular vocative)
अभियन्तारौ (dual vocative)
अभियन्तारा1 (dual vocative)
अभियन्तारः (plural vocative)
अभियन्तारम् (accusative singular)
अभियन्तारौ (accusative dual)
अभियन्तारा1 (accusative dual)
अभियन्तॄन् (accusative plural)
अभियन्त्रा (instrumental singular)
अभियन्तृभ्याम् (dual instrumental)
अभियन्तृभिः (instrumental plural)
अभियन्त्रे (dative singular)
अभियन्तृभ्याम् (dative dual)
अभियन्तृभ्यः (dative plural)
अभियन्तुः (ablative singular)
अभियन्तृभ्याम् (ablative dual)
अभियन्तृभ्यः (ablative plural)
अभियन्तुः (genitive singular)
अभियन्त्रोः (dual genitive)
अभियन्तॄणाम् (genitive plural)
अभियन्तरि (locative singular)
अभियन्त्रोः (dual locative)
अभियन्तृषु (locative plural)


विद्यार्थिन्

विद्यार्थिनी

विद्यार्थिन् • (vidyārthin) stem, m (feminine विद्यार्थिनी)

vidyārthin (romanization)
विद्यार्थिनी (feminine)
विद्यार्थी (nominative singular)
विद्यार्थिनौ (dual nominative)
विद्यार्थिना1 (dual nominative)
विद्यार्थिनः (nominative plural)
विद्यार्थिन् (singular vocative)
विद्यार्थिनौ (dual vocative)
विद्यार्थिना1 (dual vocative)
विद्यार्थिनः (plural vocative)
विद्यार्थिनम् (accusative singular)
विद्यार्थिनौ (accusative dual)
विद्यार्थिना1 (accusative dual)
विद्यार्थिनः (accusative plural)
विद्यार्थिना (instrumental singular)
विद्यार्थिभ्याम् (dual instrumental)
विद्यार्थिभिः (instrumental plural)
विद्यार्थिने (dative singular)
विद्यार्थिभ्याम् (dative dual)
विद्यार्थिभ्यः (dative plural)
विद्यार्थिनः (ablative singular)
विद्यार्थिभ्याम् (ablative dual)
विद्यार्थिभ्यः (ablative plural)
विद्यार्थिनः (genitive singular)
विद्यार्थिनोः (dual genitive)
विद्यार्थिनाम् (genitive plural)
विद्यार्थिनि (locative singular)
विद्यार्थिनोः (dual locative)
विद्यार्थिषु (locative plural)

/ʋid̪ˈjɑːɾ.t̪ʰin̪/

Compound of विद्या (vidyā, “knowledge, teaching”) + अर्थ (artha, “aim”) + -इन् (-in).

af

student, one who desires or aims for knowledge


छत्र

chatra (romanization)
छत्रम् (nominative singular)
छत्रे (dual nominative)
छत्राणि (nominative plural)
छत्रा1 (nominative plural)
छत्र (singular vocative)
छत्रे (dual vocative)
छत्राणि (plural vocative)
छत्रा1 (plural vocative)
छत्रम् (accusative singular)
छत्रे (accusative dual)
छत्राणि (accusative plural)
छत्रा1 (accusative plural)
छत्रेण (instrumental singular)
छत्राभ्याम् (dual instrumental)
छत्रैः (instrumental plural)
छत्रेभिः1 (instrumental plural)
छत्राय (dative singular)
छत्राभ्याम् (dative dual)
छत्रेभ्यः (dative plural)
छत्रात् (ablative singular)
छत्राभ्याम् (ablative dual)
छत्रेभ्यः (ablative plural)
छत्रस्य (genitive singular)
छत्रयोः (dual genitive)
छत्राणाम् (genitive plural)
छत्रे (locative singular)
छत्रयोः (dual locative)
छत्रेषु (locative plural)

/ˈt͡ɕʰɐt̪.ɾɐ/

छत्त्र छत्त्र#Sanskrit

Alternative spelling of छत्त्र (chattra)


संयमी

संयमिन् संयमिन्

masculine nominative singular of संयमिन् (saṃyamin)


विद्यार्थिनी

sa-noun

विद्यार्थिन्

विद्यार्थिनी • (vidyārthinī) stem, f (masculine विद्यार्थिन्)

vidyārthinī (romanization)
विद्यार्थिन् (masculine)
विद्यार्थिनी (nominative singular)
विद्यार्थिन्यौ (dual nominative)
विद्यार्थिनी1 (dual nominative)
विद्यार्थिन्यः (nominative plural)
विद्यार्थिनीः1 (nominative plural)
विद्यार्थिनि (singular vocative)
विद्यार्थिन्यौ (dual vocative)
विद्यार्थिनी1 (dual vocative)
विद्यार्थिन्यः (plural vocative)
विद्यार्थिनीः1 (plural vocative)
विद्यार्थिनीम् (accusative singular)
विद्यार्थिन्यौ (accusative dual)
विद्यार्थिनी1 (accusative dual)
विद्यार्थिनीः (accusative plural)
विद्यार्थिन्या (instrumental singular)
विद्यार्थिनीभ्याम् (dual instrumental)
विद्यार्थिनीभिः (instrumental plural)
विद्यार्थिन्यै (dative singular)
विद्यार्थिनीभ्याम् (dative dual)
विद्यार्थिनीभ्यः (dative plural)
विद्यार्थिन्याः (ablative singular)
विद्यार्थिन्यै2 (ablative singular)
विद्यार्थिनीभ्याम् (ablative dual)
विद्यार्थिनीभ्यः (ablative plural)
विद्यार्थिन्याः (genitive singular)
विद्यार्थिन्यै2 (genitive singular)
विद्यार्थिन्योः (dual genitive)
विद्यार्थिनीनाम् (genitive plural)
विद्यार्थिन्याम् (locative singular)
विद्यार्थिन्योः (dual locative)
विद्यार्थिनीषु (locative plural)

Compound of विद्या (vidyā, “knowledge, teaching”) + अर्थ (artha, “aim”) + -इनी (-inī).

af

student, one who desires or aims for knowledge (feminine)


संयमिनी

From सम्- (sam-) + यम (yama) + -इनी (-inī).

one who practises restraint, self-control, discipline, refraining, abstinence (feminine)

संयमिन् संयमिन्


स्वेदक

svedaka (romanization)
स्वेदकः (nominative singular)
स्वेदकौ (dual nominative)
स्वेदका1 (dual nominative)
स्वेदकाः (nominative plural)
स्वेदकासः1 (nominative plural)
स्वेदक (singular vocative)
स्वेदकौ (dual vocative)
स्वेदका1 (dual vocative)
स्वेदकाः (plural vocative)
स्वेदकासः1 (plural vocative)
स्वेदकम् (accusative singular)
स्वेदकौ (accusative dual)
स्वेदका1 (accusative dual)
स्वेदकान् (accusative plural)
स्वेदकेन (instrumental singular)
स्वेदकाभ्याम् (dual instrumental)
स्वेदकैः (instrumental plural)
स्वेदकेभिः1 (instrumental plural)
स्वेदकाय (dative singular)
स्वेदकाभ्याम् (dative dual)
स्वेदकेभ्यः (dative plural)
स्वेदकात् (ablative singular)
स्वेदकाभ्याम् (ablative dual)
स्वेदकेभ्यः (ablative plural)
स्वेदकस्य (genitive singular)
स्वेदकयोः (dual genitive)
स्वेदकानाम् (genitive plural)
स्वेदके (locative singular)
स्वेदकयोः (dual locative)
स्वेदकेषु (locative plural)

From the root स्विद् (svid, “to sweat”) + -अक (-aka, “doer, maker”).

sweater, something which causes sweating


स्वेदन

svedana (romanization)
स्वेदनः (nominative singular)
स्वेदनौ (dual nominative)
स्वेदना1 (dual nominative)
स्वेदनाः (nominative plural)
स्वेदनासः1 (nominative plural)
स्वेदन (singular vocative)
स्वेदनौ (dual vocative)
स्वेदना1 (dual vocative)
स्वेदनाः (plural vocative)
स्वेदनासः1 (plural vocative)
स्वेदनम् (accusative singular)
स्वेदनौ (accusative dual)
स्वेदना1 (accusative dual)
स्वेदनान् (accusative plural)
स्वेदनेन (instrumental singular)
स्वेदनाभ्याम् (dual instrumental)
स्वेदनैः (instrumental plural)
स्वेदनेभिः1 (instrumental plural)
स्वेदनाय (dative singular)
स्वेदनाभ्याम् (dative dual)
स्वेदनेभ्यः (dative plural)
स्वेदनात् (ablative singular)
स्वेदनाभ्याम् (ablative dual)
स्वेदनेभ्यः (ablative plural)
स्वेदनस्य (genitive singular)
स्वेदनयोः (dual genitive)
स्वेदनानाम् (genitive plural)
स्वेदने (locative singular)
स्वेदनयोः (dual locative)
स्वेदनेषु (locative plural)
स्वेदना (nominative singular)
स्वेदने (dual nominative)
स्वेदनाः (nominative plural)
स्वेदने (singular vocative)
स्वेदने (dual vocative)
स्वेदनाः (plural vocative)
स्वेदनाम् (accusative singular)
स्वेदने (accusative dual)
स्वेदनाः (accusative plural)
स्वेदनया (instrumental singular)
स्वेदना1 (instrumental singular)
स्वेदनाभ्याम् (dual instrumental)
स्वेदनाभिः (instrumental plural)
स्वेदनायै (dative singular)
स्वेदनाभ्याम् (dative dual)
स्वेदनाभ्यः (dative plural)
स्वेदनायाः (ablative singular)
स्वेदनायै2 (ablative singular)
स्वेदनाभ्याम् (ablative dual)
स्वेदनाभ्यः (ablative plural)
स्वेदनायाः (genitive singular)
स्वेदनायै2 (genitive singular)
स्वेदनयोः (dual genitive)
स्वेदनानाम् (genitive plural)
स्वेदनायाम् (locative singular)
स्वेदनयोः (dual locative)
स्वेदनासु (locative plural)
स्वेदनम् (nominative singular)
स्वेदने (dual nominative)
स्वेदनानि (nominative plural)
स्वेदना1 (nominative plural)
स्वेदन (singular vocative)
स्वेदने (dual vocative)
स्वेदनानि (plural vocative)
स्वेदना1 (plural vocative)
स्वेदनम् (accusative singular)
स्वेदने (accusative dual)
स्वेदनानि (accusative plural)
स्वेदना1 (accusative plural)
स्वेदनेन (instrumental singular)
स्वेदनाभ्याम् (dual instrumental)
स्वेदनैः (instrumental plural)
स्वेदनेभिः1 (instrumental plural)
स्वेदनाय (dative singular)
स्वेदनाभ्याम् (dative dual)
स्वेदनेभ्यः (dative plural)
स्वेदनात् (ablative singular)
स्वेदनाभ्याम् (ablative dual)
स्वेदनेभ्यः (ablative plural)
स्वेदनस्य (genitive singular)
स्वेदनयोः (dual genitive)
स्वेदनानाम् (genitive plural)
स्वेदने (locative singular)
स्वेदनयोः (dual locative)
स्वेदनेषु (locative plural)

/ˈs̪ʋeː.d̪ɐ.n̪ɐ/

From the root स्विद् (svid, “to sweat”) + -अन (-ana).


स्वेदन

svedana (romanization)
स्वेदनम् (nominative singular)
स्वेदने (dual nominative)
स्वेदनानि (nominative plural)
स्वेदना1 (nominative plural)
स्वेदन (singular vocative)
स्वेदने (dual vocative)
स्वेदनानि (plural vocative)
स्वेदना1 (plural vocative)
स्वेदनम् (accusative singular)
स्वेदने (accusative dual)
स्वेदनानि (accusative plural)
स्वेदना1 (accusative plural)
स्वेदनेन (instrumental singular)
स्वेदनाभ्याम् (dual instrumental)
स्वेदनैः (instrumental plural)
स्वेदनेभिः1 (instrumental plural)
स्वेदनाय (dative singular)
स्वेदनाभ्याम् (dative dual)
स्वेदनेभ्यः (dative plural)
स्वेदनात् (ablative singular)
स्वेदनाभ्याम् (ablative dual)
स्वेदनेभ्यः (ablative plural)
स्वेदनस्य (genitive singular)
स्वेदनयोः (dual genitive)
स्वेदनानाम् (genitive plural)
स्वेदने (locative singular)
स्वेदनयोः (dual locative)
स्वेदनेषु (locative plural)

/ˈs̪ʋeː.d̪ɐ.n̪ɐ/

any instrument or remedy for causing perspiration, a diaphoretic, sudorific

a particular process to which quicksilver is subjected


संयमिन्

saṃyamin (romanization)
संयमी (nominative singular)
संयमिनौ (dual nominative)
संयमिना1 (dual nominative)
संयमिनः (nominative plural)
संयमिन् (singular vocative)
संयमिनौ (dual vocative)
संयमिना1 (dual vocative)
संयमिनः (plural vocative)
संयमिनम् (accusative singular)
संयमिनौ (accusative dual)
संयमिना1 (accusative dual)
संयमिनः (accusative plural)
संयमिना (instrumental singular)
संयमिभ्याम् (dual instrumental)
संयमिभिः (instrumental plural)
संयमिने (dative singular)
संयमिभ्याम् (dative dual)
संयमिभ्यः (dative plural)
संयमिनः (ablative singular)
संयमिभ्याम् (ablative dual)
संयमिभ्यः (ablative plural)
संयमिनः (genitive singular)
संयमिनोः (dual genitive)
संयमिनाम् (genitive plural)
संयमिनि (locative singular)
संयमिनोः (dual locative)
संयमिषु (locative plural)
संयमिनी (nominative singular)
संयमिन्यौ (dual nominative)
संयमिनी1 (dual nominative)
संयमिन्यः (nominative plural)
संयमिनीः1 (nominative plural)
संयमिनि (singular vocative)
संयमिन्यौ (dual vocative)
संयमिनी1 (dual vocative)
संयमिन्यः (plural vocative)
संयमिनीः1 (plural vocative)
संयमिनीम् (accusative singular)
संयमिन्यौ (accusative dual)
संयमिनी1 (accusative dual)
संयमिनीः (accusative plural)
संयमिन्या (instrumental singular)
संयमिनीभ्याम् (dual instrumental)
संयमिनीभिः (instrumental plural)
संयमिन्यै (dative singular)
संयमिनीभ्याम् (dative dual)
संयमिनीभ्यः (dative plural)
संयमिन्याः (ablative singular)
संयमिन्यै2 (ablative singular)
संयमिनीभ्याम् (ablative dual)
संयमिनीभ्यः (ablative plural)
संयमिन्याः (genitive singular)
संयमिन्यै2 (genitive singular)
संयमिन्योः (dual genitive)
संयमिनीनाम् (genitive plural)
संयमिन्याम् (locative singular)
संयमिन्योः (dual locative)
संयमिनीषु (locative plural)
संयमि (nominative singular)
संयमिनी (dual nominative)
संयमीनि (nominative plural)
संयमि (singular vocative)
संयमिन् (singular vocative)
संयमिनी (dual vocative)
संयमीनि (plural vocative)
संयमि (accusative singular)
संयमिनी (accusative dual)
संयमीनि (accusative plural)
संयमिना (instrumental singular)
संयमिभ्याम् (dual instrumental)
संयमिभिः (instrumental plural)
संयमिने (dative singular)
संयमिभ्याम् (dative dual)
संयमिभ्यः (dative plural)
संयमिनः (ablative singular)
संयमिभ्याम् (ablative dual)
संयमिभ्यः (ablative plural)
संयमिनः (genitive singular)
संयमिनोः (dual genitive)
संयमिनाम् (genitive plural)
संयमिनि (locative singular)
संयमिनोः (dual locative)
संयमिषु (locative plural)

From संयम (saṃyama, “restraint”) + -इन् (-in).


स्वार्थिनी

sa-adj

स्वार्थिनी • (svārthinī) stem

/ˈs̪ʋɑːɾ.t̪ʰi.n̪iː/

स्वार्थिन् स्वार्थिन्


संन्यासिन्

sa-noun

संन्यासिन् • (saṃnyāsin) stem, m (feminine संन्यासिनी)

saṃnyāsin (romanization)
संन्यासिनी (feminine)
संन्यासी (nominative singular)
संन्यासिनौ (dual nominative)
संन्यासिना1 (dual nominative)
संन्यासिनः (nominative plural)
संन्यासिन् (singular vocative)
संन्यासिनौ (dual vocative)
संन्यासिना1 (dual vocative)
संन्यासिनः (plural vocative)
संन्यासिनम् (accusative singular)
संन्यासिनौ (accusative dual)
संन्यासिना1 (accusative dual)
संन्यासिनः (accusative plural)
संन्यासिना (instrumental singular)
संन्यासिभ्याम् (dual instrumental)
संन्यासिभिः (instrumental plural)
संन्यासिने (dative singular)
संन्यासिभ्याम् (dative dual)
संन्यासिभ्यः (dative plural)
संन्यासिनः (ablative singular)
संन्यासिभ्याम् (ablative dual)
संन्यासिभ्यः (ablative plural)
संन्यासिनः (genitive singular)
संन्यासिनोः (dual genitive)
संन्यासिनाम् (genitive plural)
संन्यासिनि (locative singular)
संन्यासिनोः (dual locative)
संन्यासिषु (locative plural)

→ Hindi: संन्यासी (sannyāsī)

→ English: sannyasi

→ Kannada: ಸನ್ಯಾಸಿ (sanyāsi)

→ Malayalam: സന്യാസി (sanyāsi)

→ Tamil: சந்நியாசி (canniyāci)

→ Telugu: సన్యాసి (sanyāsi)

/s̪ɐ̃ˈn̪jɑː.s̪in̪/

From सम्- (sam-) + न्यास (nyāsa, “putting down”) + -इन् (-in, “doer”).

af

ascetic, one who has renounced the world


संन्यासिनी

sa-noun

संन्यासिनी • (saṃnyāsinī) stem, f (masculine संन्यासिन्)

saṃnyāsinī (romanization)
संन्यासिन् (masculine)
संन्यासिनी (nominative singular)
संन्यासिन्यौ (dual nominative)
संन्यासिनी1 (dual nominative)
संन्यासिन्यः (nominative plural)
संन्यासिनीः1 (nominative plural)
संन्यासिनि (singular vocative)
संन्यासिन्यौ (dual vocative)
संन्यासिनी1 (dual vocative)
संन्यासिन्यः (plural vocative)
संन्यासिनीः1 (plural vocative)
संन्यासिनीम् (accusative singular)
संन्यासिन्यौ (accusative dual)
संन्यासिनी1 (accusative dual)
संन्यासिनीः (accusative plural)
संन्यासिन्या (instrumental singular)
संन्यासिनीभ्याम् (dual instrumental)
संन्यासिनीभिः (instrumental plural)
संन्यासिन्यै (dative singular)
संन्यासिनीभ्याम् (dative dual)
संन्यासिनीभ्यः (dative plural)
संन्यासिन्याः (ablative singular)
संन्यासिन्यै2 (ablative singular)
संन्यासिनीभ्याम् (ablative dual)
संन्यासिनीभ्यः (ablative plural)
संन्यासिन्याः (genitive singular)
संन्यासिन्यै2 (genitive singular)
संन्यासिन्योः (dual genitive)
संन्यासिनीनाम् (genitive plural)
संन्यासिन्याम् (locative singular)
संन्यासिन्योः (dual locative)
संन्यासिनीषु (locative plural)

→ English: sannyasini

→ Hindi: संन्यासिनी (sannyāsinī)

→ Telugu: సన్యాసిని (sanyāsini)

From सम् (sam, “putting down”) + न्यास (nyāsa) + -इनी (-inī).

af

ascetic, one who has renounced the world (feminine)


स्वार्थिन्

svārthin (romanization)
स्वार्थी (nominative singular)
स्वार्थिनौ (dual nominative)
स्वार्थिना1 (dual nominative)
स्वार्थिनः (nominative plural)
स्वार्थिन् (singular vocative)
स्वार्थिनौ (dual vocative)
स्वार्थिना1 (dual vocative)
स्वार्थिनः (plural vocative)
स्वार्थिनम् (accusative singular)
स्वार्थिनौ (accusative dual)
स्वार्थिना1 (accusative dual)
स्वार्थिनः (accusative plural)
स्वार्थिना (instrumental singular)
स्वार्थिभ्याम् (dual instrumental)
स्वार्थिभिः (instrumental plural)
स्वार्थिने (dative singular)
स्वार्थिभ्याम् (dative dual)
स्वार्थिभ्यः (dative plural)
स्वार्थिनः (ablative singular)
स्वार्थिभ्याम् (ablative dual)
स्वार्थिभ्यः (ablative plural)
स्वार्थिनः (genitive singular)
स्वार्थिनोः (dual genitive)
स्वार्थिनाम् (genitive plural)
स्वार्थिनि (locative singular)
स्वार्थिनोः (dual locative)
स्वार्थिषु (locative plural)
स्वार्थिनी (nominative singular)
स्वार्थिन्यौ (dual nominative)
स्वार्थिनी1 (dual nominative)
स्वार्थिन्यः (nominative plural)
स्वार्थिनीः1 (nominative plural)
स्वार्थिनि (singular vocative)
स्वार्थिन्यौ (dual vocative)
स्वार्थिनी1 (dual vocative)
स्वार्थिन्यः (plural vocative)
स्वार्थिनीः1 (plural vocative)
स्वार्थिनीम् (accusative singular)
स्वार्थिन्यौ (accusative dual)
स्वार्थिनी1 (accusative dual)
स्वार्थिनीः (accusative plural)
स्वार्थिन्या (instrumental singular)
स्वार्थिनीभ्याम् (dual instrumental)
स्वार्थिनीभिः (instrumental plural)
स्वार्थिन्यै (dative singular)
स्वार्थिनीभ्याम् (dative dual)
स्वार्थिनीभ्यः (dative plural)
स्वार्थिन्याः (ablative singular)
स्वार्थिन्यै2 (ablative singular)
स्वार्थिनीभ्याम् (ablative dual)
स्वार्थिनीभ्यः (ablative plural)
स्वार्थिन्याः (genitive singular)
स्वार्थिन्यै2 (genitive singular)
स्वार्थिन्योः (dual genitive)
स्वार्थिनीनाम् (genitive plural)
स्वार्थिन्याम् (locative singular)
स्वार्थिन्योः (dual locative)
स्वार्थिनीषु (locative plural)
स्वार्थि (nominative singular)
स्वार्थिनी (dual nominative)
स्वार्थीनि (nominative plural)
स्वार्थि (singular vocative)
स्वार्थिन् (singular vocative)
स्वार्थिनी (dual vocative)
स्वार्थीनि (plural vocative)
स्वार्थि (accusative singular)
स्वार्थिनी (accusative dual)
स्वार्थीनि (accusative plural)
स्वार्थिना (instrumental singular)
स्वार्थिभ्याम् (dual instrumental)
स्वार्थिभिः (instrumental plural)
स्वार्थिने (dative singular)
स्वार्थिभ्याम् (dative dual)
स्वार्थिभ्यः (dative plural)
स्वार्थिनः (ablative singular)
स्वार्थिभ्याम् (ablative dual)
स्वार्थिभ्यः (ablative plural)
स्वार्थिनः (genitive singular)
स्वार्थिनोः (dual genitive)
स्वार्थिनाम् (genitive plural)
स्वार्थिनि (locative singular)
स्वार्थिनोः (dual locative)
स्वार्थिषु (locative plural)

/ˈs̪ʋɑːɾ.t̪ʰin̪/

From स्वार्थ (svārtha, “selfishness”) + -इन् (-in).


स्वार्थ

svārtha (romanization)
स्वार्थः (nominative singular)
स्वार्थौ (dual nominative)
स्वार्था1 (dual nominative)
स्वार्थाः (nominative plural)
स्वार्थासः1 (nominative plural)
स्वार्थ (singular vocative)
स्वार्थौ (dual vocative)
स्वार्था1 (dual vocative)
स्वार्थाः (plural vocative)
स्वार्थासः1 (plural vocative)
स्वार्थम् (accusative singular)
स्वार्थौ (accusative dual)
स्वार्था1 (accusative dual)
स्वार्थान् (accusative plural)
स्वार्थेन (instrumental singular)
स्वार्थाभ्याम् (dual instrumental)
स्वार्थैः (instrumental plural)
स्वार्थेभिः1 (instrumental plural)
स्वार्थाय (dative singular)
स्वार्थाभ्याम् (dative dual)
स्वार्थेभ्यः (dative plural)
स्वार्थात् (ablative singular)
स्वार्थाभ्याम् (ablative dual)
स्वार्थेभ्यः (ablative plural)
स्वार्थस्य (genitive singular)
स्वार्थयोः (dual genitive)
स्वार्थानाम् (genitive plural)
स्वार्थे (locative singular)
स्वार्थयोः (dual locative)
स्वार्थेषु (locative plural)

→ Hindi: स्वार्थ (svārth)

→ Kannada: ಸ್ವಾರ್ಥ (svārtha)

→ Malayalam: സ്വാർത്ഥത (svāṟtthata)

→ Marathi: स्वार्थ (svārtha)

→ Punjabi: ਸ੍ਵਾਰਥ (svārath)

→ Telugu: స్వార్థము (svārthamu)

/ˈs̪ʋɑːɾ.t̪ʰɐ/

Compound of स्व (sva, “self”) + अर्थ (artha, “meaning”).


भोग्य

bhógya (romanization)
भोग्यः (nominative singular)
भोग्यौ (dual nominative)
भोग्या1 (dual nominative)
भोग्याः (nominative plural)
भोग्यासः1 (nominative plural)
भोग्य (singular vocative)
भोग्यौ (dual vocative)
भोग्या1 (dual vocative)
भोग्याः (plural vocative)
भोग्यासः1 (plural vocative)
भोग्यम् (accusative singular)
भोग्यौ (accusative dual)
भोग्या1 (accusative dual)
भोग्यान् (accusative plural)
भोग्येन (instrumental singular)
भोग्याभ्याम् (dual instrumental)
भोग्यैः (instrumental plural)
भोग्येभिः1 (instrumental plural)
भोग्याय (dative singular)
भोग्याभ्याम् (dative dual)
भोग्येभ्यः (dative plural)
भोग्यात् (ablative singular)
भोग्याभ्याम् (ablative dual)
भोग्येभ्यः (ablative plural)
भोग्यस्य (genitive singular)
भोग्ययोः (dual genitive)
भोग्यानाम् (genitive plural)
भोग्ये (locative singular)
भोग्ययोः (dual locative)
भोग्येषु (locative plural)
भोग्या (nominative singular)
भोग्ये (dual nominative)
भोग्याः (nominative plural)
भोग्ये (singular vocative)
भोग्ये (dual vocative)
भोग्याः (plural vocative)
भोग्याम् (accusative singular)
भोग्ये (accusative dual)
भोग्याः (accusative plural)
भोग्यया (instrumental singular)
भोग्या1 (instrumental singular)
भोग्याभ्याम् (dual instrumental)
भोग्याभिः (instrumental plural)
भोग्यायै (dative singular)
भोग्याभ्याम् (dative dual)
भोग्याभ्यः (dative plural)
भोग्यायाः (ablative singular)
भोग्यायै2 (ablative singular)
भोग्याभ्याम् (ablative dual)
भोग्याभ्यः (ablative plural)
भोग्यायाः (genitive singular)
भोग्यायै2 (genitive singular)
भोग्ययोः (dual genitive)
भोग्यानाम् (genitive plural)
भोग्यायाम् (locative singular)
भोग्ययोः (dual locative)
भोग्यासु (locative plural)
भोग्यम् (nominative singular)
भोग्ये (dual nominative)
भोग्यानि (nominative plural)
भोग्या1 (nominative plural)
भोग्य (singular vocative)
भोग्ये (dual vocative)
भोग्यानि (plural vocative)
भोग्या1 (plural vocative)
भोग्यम् (accusative singular)
भोग्ये (accusative dual)
भोग्यानि (accusative plural)
भोग्या1 (accusative plural)
भोग्येन (instrumental singular)
भोग्याभ्याम् (dual instrumental)
भोग्यैः (instrumental plural)
भोग्येभिः1 (instrumental plural)
भोग्याय (dative singular)
भोग्याभ्याम् (dative dual)
भोग्येभ्यः (dative plural)
भोग्यात् (ablative singular)
भोग्याभ्याम् (ablative dual)
भोग्येभ्यः (ablative plural)
भोग्यस्य (genitive singular)
भोग्ययोः (dual genitive)
भोग्यानाम् (genitive plural)
भोग्ये (locative singular)
भोग्ययोः (dual locative)
भोग्येषु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀪𑁄𑀕𑁆𑀕 (bhogga)

Pali: bhogga

From Proto-Indo-European *bʰewg- (“to enjoy, benefit”).

der

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda

fit to be enjoyed, fit to be used; useful, profitable


सौर्य

saurya (romanization)
सौर्यः (nominative singular)
सौर्यौ (dual nominative)
सौर्या1 (dual nominative)
सौर्याः (nominative plural)
सौर्यासः1 (nominative plural)
सौर्य (singular vocative)
सौर्यौ (dual vocative)
सौर्या1 (dual vocative)
सौर्याः (plural vocative)
सौर्यासः1 (plural vocative)
सौर्यम् (accusative singular)
सौर्यौ (accusative dual)
सौर्या1 (accusative dual)
सौर्यान् (accusative plural)
सौर्येण (instrumental singular)
सौर्याभ्याम् (dual instrumental)
सौर्यैः (instrumental plural)
सौर्येभिः1 (instrumental plural)
सौर्याय (dative singular)
सौर्याभ्याम् (dative dual)
सौर्येभ्यः (dative plural)
सौर्यात् (ablative singular)
सौर्याभ्याम् (ablative dual)
सौर्येभ्यः (ablative plural)
सौर्यस्य (genitive singular)
सौर्ययोः (dual genitive)
सौर्याणाम् (genitive plural)
सौर्ये (locative singular)
सौर्ययोः (dual locative)
सौर्येषु (locative plural)
सौर्या (nominative singular)
सौर्ये (dual nominative)
सौर्याः (nominative plural)
सौर्ये (singular vocative)
सौर्ये (dual vocative)
सौर्याः (plural vocative)
सौर्याम् (accusative singular)
सौर्ये (accusative dual)
सौर्याः (accusative plural)
सौर्यया (instrumental singular)
सौर्या1 (instrumental singular)
सौर्याभ्याम् (dual instrumental)
सौर्याभिः (instrumental plural)
सौर्यायै (dative singular)
सौर्याभ्याम् (dative dual)
सौर्याभ्यः (dative plural)
सौर्यायाः (ablative singular)
सौर्यायै2 (ablative singular)
सौर्याभ्याम् (ablative dual)
सौर्याभ्यः (ablative plural)
सौर्यायाः (genitive singular)
सौर्यायै2 (genitive singular)
सौर्ययोः (dual genitive)
सौर्याणाम् (genitive plural)
सौर्यायाम् (locative singular)
सौर्ययोः (dual locative)
सौर्यासु (locative plural)
सौर्यम् (nominative singular)
सौर्ये (dual nominative)
सौर्याणि (nominative plural)
सौर्या1 (nominative plural)
सौर्य (singular vocative)
सौर्ये (dual vocative)
सौर्याणि (plural vocative)
सौर्या1 (plural vocative)
सौर्यम् (accusative singular)
सौर्ये (accusative dual)
सौर्याणि (accusative plural)
सौर्या1 (accusative plural)
सौर्येण (instrumental singular)
सौर्याभ्याम् (dual instrumental)
सौर्यैः (instrumental plural)
सौर्येभिः1 (instrumental plural)
सौर्याय (dative singular)
सौर्याभ्याम् (dative dual)
सौर्येभ्यः (dative plural)
सौर्यात् (ablative singular)
सौर्याभ्याम् (ablative dual)
सौर्येभ्यः (ablative plural)
सौर्यस्य (genitive singular)
सौर्ययोः (dual genitive)
सौर्याणाम् (genitive plural)
सौर्ये (locative singular)
सौर्ययोः (dual locative)
सौर्येषु (locative plural)

Vrddhi derivative of सूर (sūra) with a -य (-ya) extension.


सौर्य

saurya (romanization)
सौर्यः (nominative singular)
सौर्यौ (dual nominative)
सौर्या1 (dual nominative)
सौर्याः (nominative plural)
सौर्यासः1 (nominative plural)
सौर्य (singular vocative)
सौर्यौ (dual vocative)
सौर्या1 (dual vocative)
सौर्याः (plural vocative)
सौर्यासः1 (plural vocative)
सौर्यम् (accusative singular)
सौर्यौ (accusative dual)
सौर्या1 (accusative dual)
सौर्यान् (accusative plural)
सौर्येण (instrumental singular)
सौर्याभ्याम् (dual instrumental)
सौर्यैः (instrumental plural)
सौर्येभिः1 (instrumental plural)
सौर्याय (dative singular)
सौर्याभ्याम् (dative dual)
सौर्येभ्यः (dative plural)
सौर्यात् (ablative singular)
सौर्याभ्याम् (ablative dual)
सौर्येभ्यः (ablative plural)
सौर्यस्य (genitive singular)
सौर्ययोः (dual genitive)
सौर्याणाम् (genitive plural)
सौर्ये (locative singular)
सौर्ययोः (dual locative)
सौर्येषु (locative plural)


सौर्य

saurya (romanization)
सौर्यम् (nominative singular)
सौर्ये (dual nominative)
सौर्याणि (nominative plural)
सौर्या1 (nominative plural)
सौर्य (singular vocative)
सौर्ये (dual vocative)
सौर्याणि (plural vocative)
सौर्या1 (plural vocative)
सौर्यम् (accusative singular)
सौर्ये (accusative dual)
सौर्याणि (accusative plural)
सौर्या1 (accusative plural)
सौर्येण (instrumental singular)
सौर्याभ्याम् (dual instrumental)
सौर्यैः (instrumental plural)
सौर्येभिः1 (instrumental plural)
सौर्याय (dative singular)
सौर्याभ्याम् (dative dual)
सौर्येभ्यः (dative plural)
सौर्यात् (ablative singular)
सौर्याभ्याम् (ablative dual)
सौर्येभ्यः (ablative plural)
सौर्यस्य (genitive singular)
सौर्ययोः (dual genitive)
सौर्याणाम् (genitive plural)
सौर्ये (locative singular)
सौर्ययोः (dual locative)
सौर्येषु (locative plural)


कपीश

kapīśa (romanization)
कपीशः (nominative singular)
कपीशौ (dual nominative)
कपीशा1 (dual nominative)
कपीशाः (nominative plural)
कपीशासः1 (nominative plural)
कपीश (singular vocative)
कपीशौ (dual vocative)
कपीशा1 (dual vocative)
कपीशाः (plural vocative)
कपीशासः1 (plural vocative)
कपीशम् (accusative singular)
कपीशौ (accusative dual)
कपीशा1 (accusative dual)
कपीशान् (accusative plural)
कपीशेन (instrumental singular)
कपीशाभ्याम् (dual instrumental)
कपीशैः (instrumental plural)
कपीशेभिः1 (instrumental plural)
कपीशाय (dative singular)
कपीशाभ्याम् (dative dual)
कपीशेभ्यः (dative plural)
कपीशात् (ablative singular)
कपीशाभ्याम् (ablative dual)
कपीशेभ्यः (ablative plural)
कपीशस्य (genitive singular)
कपीशयोः (dual genitive)
कपीशानाम् (genitive plural)
कपीशे (locative singular)
कपीशयोः (dual locative)
कपीशेषु (locative plural)

Compound of कपि (kapi, “monkey”) + ईश (īśa, “god”), literally, the monkey god.


अगरु

agaru (romanization)
अगरुः (nominative singular)
अगरू (dual nominative)
अगरवः (nominative plural)
अगरो (singular vocative)
अगरू (dual vocative)
अगरवः (plural vocative)
अगरुम् (accusative singular)
अगरू (accusative dual)
अगरून् (accusative plural)
अगरुणा (instrumental singular)
अगर्वा1 (instrumental singular)
अगरुभ्याम् (dual instrumental)
अगरुभिः (instrumental plural)
अगरवे (dative singular)
अगर्वे1 (dative singular)
अगरुभ्याम् (dative dual)
अगरुभ्यः (dative plural)
अगरोः (ablative singular)
अगर्वः1 (ablative singular)
अगरुभ्याम् (ablative dual)
अगरुभ्यः (ablative plural)
अगरोः (genitive singular)
अगर्वः1 (genitive singular)
अगर्वोः (dual genitive)
अगरूणाम् (genitive plural)
अगरौ (locative singular)
अगर्वोः (dual locative)
अगरुषु (locative plural)

→ Tocharian B: akaru (“aloe”)

→ Tocharian B: okaro (“agarwood”) (possibly)

Borrowed from Dravidian language, compare Tamil அகில் (akil, “eagle-wood”).


चन्द्रमः

/ˈt͡ɕɐn̪.d̪ɾɐ.mɐh/

[ˈt͡ɕɐn̪.d̪ɾɐ.mɐhɐ̆]

चन्द्रमस् चन्द्रमस्

masculine vocative singular of चन्द्रमस् (candramas)


चन्द्रमाः

/ˈt͡ɕɐn̪.d̪ɾɐ.mɑːh/

[ˈt͡ɕɐn̪.d̪ɾɐ.mɑːhɑ̆]

चन्द्रमस् चन्द्रमस्

masculine nominative singular of चन्द्रमस् (candramas)


अषाळ्ह

sa-adj

अषाळ्ह • (áṣāḷha) stem

/ɐ́.ʂɑː.ɭ̆ʱɐ/

/ɐˈʂɑː.ɭ̆ʱɐ/

From Proto-Indo-Aryan *asaẓḍʰas, from *a- (“un-, not”) + *saẓḍʰas (“conquered, overcome”), from Proto-Indo-European *seǵʰ- (“to overcome”).

der

अषाळ्हं युत्सु पृतनासु पप्रिं स्वर्षामप्सां वृजनस्य गोपाम् ।
भरेषुजां सुक्षितिं सुश्रवसं जयन्तं त्वामनु मदेम सोम ॥
aṣāḷhaṃ yutsu pṛtanāsu papriṃ svarṣāmapsāṃ vṛjanasya gopām.

Invincible in fight, saver in battles, guard of our camp, winner of light and water,
Born amid hymns, well-housed, exceeding famous, victor, in thee will we rejoice, O Soma.

bhareṣujāṃ sukṣitiṃ suśravasaṃ jayantaṃ tvāmanu madema soma.

(Rigvedic) Alternative form of अषाढ (áṣāḍha); invincible


तालक

tālaka (romanization)
तालकम् (nominative singular)
तालके (dual nominative)
तालकानि (nominative plural)
तालका1 (nominative plural)
तालक (singular vocative)
तालके (dual vocative)
तालकानि (plural vocative)
तालका1 (plural vocative)
तालकम् (accusative singular)
तालके (accusative dual)
तालकानि (accusative plural)
तालका1 (accusative plural)
तालकेन (instrumental singular)
तालकाभ्याम् (dual instrumental)
तालकैः (instrumental plural)
तालकेभिः1 (instrumental plural)
तालकाय (dative singular)
तालकाभ्याम् (dative dual)
तालकेभ्यः (dative plural)
तालकात् (ablative singular)
तालकाभ्याम् (ablative dual)
तालकेभ्यः (ablative plural)
तालकस्य (genitive singular)
तालकयोः (dual genitive)
तालकानाम् (genitive plural)
तालके (locative singular)
तालकयोः (dual locative)
तालकेषु (locative plural)

Punjabi: ਤਾਲਾ (tālā, “lock”)

/ˈt̪ɑː.l̪ɐ.kɐ/


तालक

tālaka (romanization)
तालकः (nominative singular)
तालकौ (dual nominative)
तालका1 (dual nominative)
तालकाः (nominative plural)
तालकासः1 (nominative plural)
तालक (singular vocative)
तालकौ (dual vocative)
तालका1 (dual vocative)
तालकाः (plural vocative)
तालकासः1 (plural vocative)
तालकम् (accusative singular)
तालकौ (accusative dual)
तालका1 (accusative dual)
तालकान् (accusative plural)
तालकेन (instrumental singular)
तालकाभ्याम् (dual instrumental)
तालकैः (instrumental plural)
तालकेभिः1 (instrumental plural)
तालकाय (dative singular)
तालकाभ्याम् (dative dual)
तालकेभ्यः (dative plural)
तालकात् (ablative singular)
तालकाभ्याम् (ablative dual)
तालकेभ्यः (ablative plural)
तालकस्य (genitive singular)
तालकयोः (dual genitive)
तालकानाम् (genitive plural)
तालके (locative singular)
तालकयोः (dual locative)
तालकेषु (locative plural)

/ˈt̪ɑː.l̪ɐ.kɐ/


चन्द्रमस्

candrámas (romanization)
चन्द्रमाः (nominative singular)
चन्द्रमसौ (dual nominative)
चन्द्रमसा1 (dual nominative)
चन्द्रमसः (nominative plural)
चन्द्रमाः1 (nominative plural)
चन्द्रमः (singular vocative)
चन्द्रमसौ (dual vocative)
चन्द्रमसा1 (dual vocative)
चन्द्रमसः (plural vocative)
चन्द्रमाः1 (plural vocative)
चन्द्रमसम् (accusative singular)
चन्द्रमाम्1 (accusative singular)
चन्द्रमसौ (accusative dual)
चन्द्रमसा1 (accusative dual)
चन्द्रमसः (accusative plural)
चन्द्रमाः1 (accusative plural)
चन्द्रमसा (instrumental singular)
चन्द्रमोभ्याम् (dual instrumental)
चन्द्रमोभिः (instrumental plural)
चन्द्रमसे (dative singular)
चन्द्रमोभ्याम् (dative dual)
चन्द्रमोभ्यः (dative plural)
चन्द्रमसः (ablative singular)
चन्द्रमोभ्याम् (ablative dual)
चन्द्रमोभ्यः (ablative plural)
चन्द्रमसः (genitive singular)
चन्द्रमसोः (dual genitive)
चन्द्रमसाम् (genitive plural)
चन्द्रमसि (locative singular)
चन्द्रमसोः (dual locative)
चन्द्रमःसु (locative plural)

→ Punjabi: ਚੰਦਰਮਾ (candramā) (learned)

/ˈt͡ɕɐn̪.d̪ɾɐ.mɐs̪/


अषाढ

sa-adj

अषाढ • (áṣāḍha) stem

áṣāḍha (romanization)
अषाढः (nominative singular)
अषाढौ (dual nominative)
अषाढा1 (dual nominative)
अषाढाः (nominative plural)
अषाढासः1 (nominative plural)
अषाढ (singular vocative)
अषाढौ (dual vocative)
अषाढा1 (dual vocative)
अषाढाः (plural vocative)
अषाढासः1 (plural vocative)
अषाढम् (accusative singular)
अषाढौ (accusative dual)
अषाढा1 (accusative dual)
अषाढान् (accusative plural)
अषाढेन (instrumental singular)
अषाढाभ्याम् (dual instrumental)
अषाढैः (instrumental plural)
अषाढेभिः1 (instrumental plural)
अषाढाय (dative singular)
अषाढाभ्याम् (dative dual)
अषाढेभ्यः (dative plural)
अषाढात् (ablative singular)
अषाढाभ्याम् (ablative dual)
अषाढेभ्यः (ablative plural)
अषाढस्य (genitive singular)
अषाढयोः (dual genitive)
अषाढानाम् (genitive plural)
अषाढे (locative singular)
अषाढयोः (dual locative)
अषाढेषु (locative plural)
अषाढा (nominative singular)
अषाढे (dual nominative)
अषाढाः (nominative plural)
अषाढे (singular vocative)
अषाढे (dual vocative)
अषाढाः (plural vocative)
अषाढाम् (accusative singular)
अषाढे (accusative dual)
अषाढाः (accusative plural)
अषाढया (instrumental singular)
अषाढा1 (instrumental singular)
अषाढाभ्याम् (dual instrumental)
अषाढाभिः (instrumental plural)
अषाढायै (dative singular)
अषाढाभ्याम् (dative dual)
अषाढाभ्यः (dative plural)
अषाढायाः (ablative singular)
अषाढायै2 (ablative singular)
अषाढाभ्याम् (ablative dual)
अषाढाभ्यः (ablative plural)
अषाढायाः (genitive singular)
अषाढायै2 (genitive singular)
अषाढयोः (dual genitive)
अषाढानाम् (genitive plural)
अषाढायाम् (locative singular)
अषाढयोः (dual locative)
अषाढासु (locative plural)
अषाढम् (nominative singular)
अषाढे (dual nominative)
अषाढानि (nominative plural)
अषाढा1 (nominative plural)
अषाढ (singular vocative)
अषाढे (dual vocative)
अषाढानि (plural vocative)
अषाढा1 (plural vocative)
अषाढम् (accusative singular)
अषाढे (accusative dual)
अषाढानि (accusative plural)
अषाढा1 (accusative plural)
अषाढेन (instrumental singular)
अषाढाभ्याम् (dual instrumental)
अषाढैः (instrumental plural)
अषाढेभिः1 (instrumental plural)
अषाढाय (dative singular)
अषाढाभ्याम् (dative dual)
अषाढेभ्यः (dative plural)
अषाढात् (ablative singular)
अषाढाभ्याम् (ablative dual)
अषाढेभ्यः (ablative plural)
अषाढस्य (genitive singular)
अषाढयोः (dual genitive)
अषाढानाम् (genitive plural)
अषाढे (locative singular)
अषाढयोः (dual locative)
अषाढेषु (locative plural)

/ɐ́.ʂɑː.ɖʱɐ/

From Proto-Indo-Aryan *asaẓḍʰas, from *a- (“un-, not”) + *saẓḍʰas (“conquered, overcome”), from Proto-Indo-European *seǵʰ-tos. By surface analysis, अ- (a-) + साढ (sāḍha).


साढ

sāḍhá (romanization)
साढः (nominative singular)
साढौ (dual nominative)
साढा1 (dual nominative)
साढाः (nominative plural)
साढासः1 (nominative plural)
साढ (singular vocative)
साढौ (dual vocative)
साढा1 (dual vocative)
साढाः (plural vocative)
साढासः1 (plural vocative)
साढम् (accusative singular)
साढौ (accusative dual)
साढा1 (accusative dual)
साढान् (accusative plural)
साढेन (instrumental singular)
साढाभ्याम् (dual instrumental)
साढैः (instrumental plural)
साढेभिः1 (instrumental plural)
साढाय (dative singular)
साढाभ्याम् (dative dual)
साढेभ्यः (dative plural)
साढात् (ablative singular)
साढाभ्याम् (ablative dual)
साढेभ्यः (ablative plural)
साढस्य (genitive singular)
साढयोः (dual genitive)
साढानाम् (genitive plural)
साढे (locative singular)
साढयोः (dual locative)
साढेषु (locative plural)
साढा (nominative singular)
साढे (dual nominative)
साढाः (nominative plural)
साढे (singular vocative)
साढे (dual vocative)
साढाः (plural vocative)
साढाम् (accusative singular)
साढे (accusative dual)
साढाः (accusative plural)
साढया (instrumental singular)
साढा1 (instrumental singular)
साढाभ्याम् (dual instrumental)
साढाभिः (instrumental plural)
साढायै (dative singular)
साढाभ्याम् (dative dual)
साढाभ्यः (dative plural)
साढायाः (ablative singular)
साढायै2 (ablative singular)
साढाभ्याम् (ablative dual)
साढाभ्यः (ablative plural)
साढायाः (genitive singular)
साढायै2 (genitive singular)
साढयोः (dual genitive)
साढानाम् (genitive plural)
साढायाम् (locative singular)
साढयोः (dual locative)
साढासु (locative plural)
साढम् (nominative singular)
साढे (dual nominative)
साढानि (nominative plural)
साढा1 (nominative plural)
साढ (singular vocative)
साढे (dual vocative)
साढानि (plural vocative)
साढा1 (plural vocative)
साढम् (accusative singular)
साढे (accusative dual)
साढानि (accusative plural)
साढा1 (accusative plural)
साढेन (instrumental singular)
साढाभ्याम् (dual instrumental)
साढैः (instrumental plural)
साढेभिः1 (instrumental plural)
साढाय (dative singular)
साढाभ्याम् (dative dual)
साढेभ्यः (dative plural)
साढात् (ablative singular)
साढाभ्याम् (ablative dual)
साढेभ्यः (ablative plural)
साढस्य (genitive singular)
साढयोः (dual genitive)
साढानाम् (genitive plural)
साढे (locative singular)
साढयोः (dual locative)
साढेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *saždʰás, from Proto-Indo-European *seǵʰ- (“to overcome”).


मालिन्

sa-noun

मालिन् • (mālin) stem, m (feminine मालिनी)

mālin (romanization)
मालिनी (feminine)
माली (nominative singular)
मालिनौ (dual nominative)
मालिना1 (dual nominative)
मालिनः (nominative plural)
मालिन् (singular vocative)
मालिनौ (dual vocative)
मालिना1 (dual vocative)
मालिनः (plural vocative)
मालिनम् (accusative singular)
मालिनौ (accusative dual)
मालिना1 (accusative dual)
मालिनः (accusative plural)
मालिना (instrumental singular)
मालिभ्याम् (dual instrumental)
मालिभिः (instrumental plural)
मालिने (dative singular)
मालिभ्याम् (dative dual)
मालिभ्यः (dative plural)
मालिनः (ablative singular)
मालिभ्याम् (ablative dual)
मालिभ्यः (ablative plural)
मालिनः (genitive singular)
मालिनोः (dual genitive)
मालिनाम् (genitive plural)
मालिनि (locative singular)
मालिनोः (dual locative)
मालिषु (locative plural)

From माला (mālā, “wreath, garland”) + -इन् (-in, “possession suffix”). Less likely, from माल (māla, “forest”) + -इन् (-in).


मालिन्

mālin (romanization)
माली (nominative singular)
मालिनौ (dual nominative)
मालिना1 (dual nominative)
मालिनः (nominative plural)
मालिन् (singular vocative)
मालिनौ (dual vocative)
मालिना1 (dual vocative)
मालिनः (plural vocative)
मालिनम् (accusative singular)
मालिनौ (accusative dual)
मालिना1 (accusative dual)
मालिनः (accusative plural)
मालिना (instrumental singular)
मालिभ्याम् (dual instrumental)
मालिभिः (instrumental plural)
मालिने (dative singular)
मालिभ्याम् (dative dual)
मालिभ्यः (dative plural)
मालिनः (ablative singular)
मालिभ्याम् (ablative dual)
मालिभ्यः (ablative plural)
मालिनः (genitive singular)
मालिनोः (dual genitive)
मालिनाम् (genitive plural)
मालिनि (locative singular)
मालिनोः (dual locative)
मालिषु (locative plural)
मालिनी (nominative singular)
मालिन्यौ (dual nominative)
मालिनी1 (dual nominative)
मालिन्यः (nominative plural)
मालिनीः1 (nominative plural)
मालिनि (singular vocative)
मालिन्यौ (dual vocative)
मालिनी1 (dual vocative)
मालिन्यः (plural vocative)
मालिनीः1 (plural vocative)
मालिनीम् (accusative singular)
मालिन्यौ (accusative dual)
मालिनी1 (accusative dual)
मालिनीः (accusative plural)
मालिन्या (instrumental singular)
मालिनीभ्याम् (dual instrumental)
मालिनीभिः (instrumental plural)
मालिन्यै (dative singular)
मालिनीभ्याम् (dative dual)
मालिनीभ्यः (dative plural)
मालिन्याः (ablative singular)
मालिन्यै2 (ablative singular)
मालिनीभ्याम् (ablative dual)
मालिनीभ्यः (ablative plural)
मालिन्याः (genitive singular)
मालिन्यै2 (genitive singular)
मालिन्योः (dual genitive)
मालिनीनाम् (genitive plural)
मालिन्याम् (locative singular)
मालिन्योः (dual locative)
मालिनीषु (locative plural)
मालि (nominative singular)
मालिनी (dual nominative)
मालीनि (nominative plural)
मालि (singular vocative)
मालिन् (singular vocative)
मालिनी (dual vocative)
मालीनि (plural vocative)
मालि (accusative singular)
मालिनी (accusative dual)
मालीनि (accusative plural)
मालिना (instrumental singular)
मालिभ्याम् (dual instrumental)
मालिभिः (instrumental plural)
मालिने (dative singular)
मालिभ्याम् (dative dual)
मालिभ्यः (dative plural)
मालिनः (ablative singular)
मालिभ्याम् (ablative dual)
मालिभ्यः (ablative plural)
मालिनः (genitive singular)
मालिनोः (dual genitive)
मालिनाम् (genitive plural)
मालिनि (locative singular)
मालिनोः (dual locative)
मालिषु (locative plural)

garlanded, crowned, encircled or surrounded by


केलि

keli (romanization)
केलिः (nominative singular)
केली (dual nominative)
केलयः (nominative plural)
केले (singular vocative)
केली (dual vocative)
केलयः (plural vocative)
केलिम् (accusative singular)
केली (accusative dual)
केलीन् (accusative plural)
केलिना (instrumental singular)
केल्या1 (instrumental singular)
केलिभ्याम् (dual instrumental)
केलिभिः (instrumental plural)
केलये (dative singular)
केलिभ्याम् (dative dual)
केलिभ्यः (dative plural)
केलेः (ablative singular)
केल्यः1 (ablative singular)
केलिभ्याम् (ablative dual)
केलिभ्यः (ablative plural)
केलेः (genitive singular)
केल्यः1 (genitive singular)
केल्योः (dual genitive)
केलीनाम् (genitive plural)
केलौ (locative singular)
केला1 (locative singular)
केल्योः (dual locative)
केलिषु (locative plural)
केलिः (nominative singular)
केली (dual nominative)
केलयः (nominative plural)
केले (singular vocative)
केली (dual vocative)
केलयः (plural vocative)
केलिम् (accusative singular)
केली (accusative dual)
केलीः (accusative plural)
केल्या (instrumental singular)
केली1 (instrumental singular)
केलिभ्याम् (dual instrumental)
केलिभिः (instrumental plural)
केलये (dative singular)
केल्यै2 (dative singular)
केली1 (dative singular)
केलिभ्याम् (dative dual)
केलिभ्यः (dative plural)
केलेः (ablative singular)
केल्याः2 (ablative singular)
केल्यै3 (ablative singular)
केलिभ्याम् (ablative dual)
केलिभ्यः (ablative plural)
केलेः (genitive singular)
केल्याः2 (genitive singular)
केल्यै3 (genitive singular)
केल्योः (dual genitive)
केलीनाम् (genitive plural)
केलौ (locative singular)
केल्याम्2 (locative singular)
केला1 (locative singular)
केल्योः (dual locative)
केलिषु (locative plural)

→ Hindustani:

Hindi: केलि (keli)

Urdu: کیلِی (keli)

→ Tamil: கேளி (kēḷi)

→ Telugu: కేళి (kēḷi)


केलि

keli (romanization)
केलिः (nominative singular)
केली (dual nominative)
केलयः (nominative plural)
केले (singular vocative)
केली (dual vocative)
केलयः (plural vocative)
केलिम् (accusative singular)
केली (accusative dual)
केलीः (accusative plural)
केल्या (instrumental singular)
केली1 (instrumental singular)
केलिभ्याम् (dual instrumental)
केलिभिः (instrumental plural)
केलये (dative singular)
केल्यै2 (dative singular)
केली1 (dative singular)
केलिभ्याम् (dative dual)
केलिभ्यः (dative plural)
केलेः (ablative singular)
केल्याः2 (ablative singular)
केल्यै3 (ablative singular)
केलिभ्याम् (ablative dual)
केलिभ्यः (ablative plural)
केलेः (genitive singular)
केल्याः2 (genitive singular)
केल्यै3 (genitive singular)
केल्योः (dual genitive)
केलीनाम् (genitive plural)
केलौ (locative singular)
केल्याम्2 (locative singular)
केला1 (locative singular)
केल्योः (dual locative)
केलिषु (locative plural)


निस्-

head

निस्- • (nís)

Possibly from Proto-Indo-European *nis (“out, away”). Cognate with Old Avestan 𐬥𐬍𐬱 (nīš), Old Church Slavonic нищь (ništĭ, “poor”).


ऋणी

sa-adj

ऋणी • (ṛṇī) stem

masculine nominative singular of ऋणिन् (ṛṇin)


मनः

[ˈmɐ.n̪ɐhɐ̆]

neuter nominative singular of मनस् (manas)

neuter vocative singular of मनस् (manas)

neuter accusative singular of मनस् (manas)


दुःखिन्

duḥkhin (romanization)
दुःखी (nominative singular)
दुःखिनौ (dual nominative)
दुःखिना1 (dual nominative)
दुःखिनः (nominative plural)
दुःखिन् (singular vocative)
दुःखिनौ (dual vocative)
दुःखिना1 (dual vocative)
दुःखिनः (plural vocative)
दुःखिनम् (accusative singular)
दुःखिनौ (accusative dual)
दुःखिना1 (accusative dual)
दुःखिनः (accusative plural)
दुःखिना (instrumental singular)
दुःखिभ्याम् (dual instrumental)
दुःखिभिः (instrumental plural)
दुःखिने (dative singular)
दुःखिभ्याम् (dative dual)
दुःखिभ्यः (dative plural)
दुःखिनः (ablative singular)
दुःखिभ्याम् (ablative dual)
दुःखिभ्यः (ablative plural)
दुःखिनः (genitive singular)
दुःखिनोः (dual genitive)
दुःखिनाम् (genitive plural)
दुःखिनि (locative singular)
दुःखिनोः (dual locative)
दुःखिषु (locative plural)
दुःखिनी (nominative singular)
दुःखिन्यौ (dual nominative)
दुःखिनी1 (dual nominative)
दुःखिन्यः (nominative plural)
दुःखिनीः1 (nominative plural)
दुःखिनि (singular vocative)
दुःखिन्यौ (dual vocative)
दुःखिनी1 (dual vocative)
दुःखिन्यः (plural vocative)
दुःखिनीः1 (plural vocative)
दुःखिनीम् (accusative singular)
दुःखिन्यौ (accusative dual)
दुःखिनी1 (accusative dual)
दुःखिनीः (accusative plural)
दुःखिन्या (instrumental singular)
दुःखिनीभ्याम् (dual instrumental)
दुःखिनीभिः (instrumental plural)
दुःखिन्यै (dative singular)
दुःखिनीभ्याम् (dative dual)
दुःखिनीभ्यः (dative plural)
दुःखिन्याः (ablative singular)
दुःखिन्यै2 (ablative singular)
दुःखिनीभ्याम् (ablative dual)
दुःखिनीभ्यः (ablative plural)
दुःखिन्याः (genitive singular)
दुःखिन्यै2 (genitive singular)
दुःखिन्योः (dual genitive)
दुःखिनीनाम् (genitive plural)
दुःखिन्याम् (locative singular)
दुःखिन्योः (dual locative)
दुःखिनीषु (locative plural)
दुःखि (nominative singular)
दुःखिनी (dual nominative)
दुःखीनि (nominative plural)
दुःखि (singular vocative)
दुःखिन् (singular vocative)
दुःखिनी (dual vocative)
दुःखीनि (plural vocative)
दुःखि (accusative singular)
दुःखिनी (accusative dual)
दुःखीनि (accusative plural)
दुःखिना (instrumental singular)
दुःखिभ्याम् (dual instrumental)
दुःखिभिः (instrumental plural)
दुःखिने (dative singular)
दुःखिभ्याम् (dative dual)
दुःखिभ्यः (dative plural)
दुःखिनः (ablative singular)
दुःखिभ्याम् (ablative dual)
दुःखिभ्यः (ablative plural)
दुःखिनः (genitive singular)
दुःखिनोः (dual genitive)
दुःखिनाम् (genitive plural)
दुःखिनि (locative singular)
दुःखिनोः (dual locative)
दुःखिषु (locative plural)

From दुःख (duḥkhá, “sorrow, sadness”) + -इन् (-in).


विद्वान्

/ˈʋid̪.ʋɑːn̪/

विद्वस् विद्वस्

masculine nominative singular of विद्वस् (vidvas)


विद्वान्

/ˈʋid̪.ʋɑːn̪/

विद्वस् विद्वस्


ऋणिनी

sa-adj

ऋणिनी • (ṛṇinī) stem

From ऋण (ṛṇa, “debt, obligation”) + -इनी (-inī).


ऋणिनी

sa-noun

ऋणिनी • (ṛṇinī) stem, f (masculine ऋणिन्)

ṛṇinī (romanization)
ऋणिन् (masculine)
ऋणिनी (nominative singular)
ऋणिन्यौ (dual nominative)
ऋणिनी1 (dual nominative)
ऋणिन्यः (nominative plural)
ऋणिनीः1 (nominative plural)
ऋणिनि (singular vocative)
ऋणिन्यौ (dual vocative)
ऋणिनी1 (dual vocative)
ऋणिन्यः (plural vocative)
ऋणिनीः1 (plural vocative)
ऋणिनीम् (accusative singular)
ऋणिन्यौ (accusative dual)
ऋणिनी1 (accusative dual)
ऋणिनीः (accusative plural)
ऋणिन्या (instrumental singular)
ऋणिनीभ्याम् (dual instrumental)
ऋणिनीभिः (instrumental plural)
ऋणिन्यै (dative singular)
ऋणिनीभ्याम् (dative dual)
ऋणिनीभ्यः (dative plural)
ऋणिन्याः (ablative singular)
ऋणिन्यै2 (ablative singular)
ऋणिनीभ्याम् (ablative dual)
ऋणिनीभ्यः (ablative plural)
ऋणिन्याः (genitive singular)
ऋणिन्यै2 (genitive singular)
ऋणिन्योः (dual genitive)
ऋणिनीनाम् (genitive plural)
ऋणिन्याम् (locative singular)
ऋणिन्योः (dual locative)
ऋणिनीषु (locative plural)


सुखिन्

sukhin (romanization)
सुखी (nominative singular)
सुखिनौ (dual nominative)
सुखिना1 (dual nominative)
सुखिनः (nominative plural)
सुखिन् (singular vocative)
सुखिनौ (dual vocative)
सुखिना1 (dual vocative)
सुखिनः (plural vocative)
सुखिनम् (accusative singular)
सुखिनौ (accusative dual)
सुखिना1 (accusative dual)
सुखिनः (accusative plural)
सुखिना (instrumental singular)
सुखिभ्याम् (dual instrumental)
सुखिभिः (instrumental plural)
सुखिने (dative singular)
सुखिभ्याम् (dative dual)
सुखिभ्यः (dative plural)
सुखिनः (ablative singular)
सुखिभ्याम् (ablative dual)
सुखिभ्यः (ablative plural)
सुखिनः (genitive singular)
सुखिनोः (dual genitive)
सुखिनाम् (genitive plural)
सुखिनि (locative singular)
सुखिनोः (dual locative)
सुखिषु (locative plural)
सुखिनी (nominative singular)
सुखिन्यौ (dual nominative)
सुखिनी1 (dual nominative)
सुखिन्यः (nominative plural)
सुखिनीः1 (nominative plural)
सुखिनि (singular vocative)
सुखिन्यौ (dual vocative)
सुखिनी1 (dual vocative)
सुखिन्यः (plural vocative)
सुखिनीः1 (plural vocative)
सुखिनीम् (accusative singular)
सुखिन्यौ (accusative dual)
सुखिनी1 (accusative dual)
सुखिनीः (accusative plural)
सुखिन्या (instrumental singular)
सुखिनीभ्याम् (dual instrumental)
सुखिनीभिः (instrumental plural)
सुखिन्यै (dative singular)
सुखिनीभ्याम् (dative dual)
सुखिनीभ्यः (dative plural)
सुखिन्याः (ablative singular)
सुखिन्यै2 (ablative singular)
सुखिनीभ्याम् (ablative dual)
सुखिनीभ्यः (ablative plural)
सुखिन्याः (genitive singular)
सुखिन्यै2 (genitive singular)
सुखिन्योः (dual genitive)
सुखिनीनाम् (genitive plural)
सुखिन्याम् (locative singular)
सुखिन्योः (dual locative)
सुखिनीषु (locative plural)
सुखि (nominative singular)
सुखिनी (dual nominative)
सुखीनि (nominative plural)
सुखि (singular vocative)
सुखिन् (singular vocative)
सुखिनी (dual vocative)
सुखीनि (plural vocative)
सुखि (accusative singular)
सुखिनी (accusative dual)
सुखीनि (accusative plural)
सुखिना (instrumental singular)
सुखिभ्याम् (dual instrumental)
सुखिभिः (instrumental plural)
सुखिने (dative singular)
सुखिभ्याम् (dative dual)
सुखिभ्यः (dative plural)
सुखिनः (ablative singular)
सुखिभ्याम् (ablative dual)
सुखिभ्यः (ablative plural)
सुखिनः (genitive singular)
सुखिनोः (dual genitive)
सुखिनाम् (genitive plural)
सुखिनि (locative singular)
सुखिनोः (dual locative)
सुखिषु (locative plural)

From सुख (sukha, “happiness, joy”) + -इन् (-in).

suffix

possessing or causing happiness or pleasure

happy, joyful, pleasant, comfortable, easy


सुखिन्

sukhin (romanization)
सुखी (nominative singular)
सुखिनौ (dual nominative)
सुखिना1 (dual nominative)
सुखिनः (nominative plural)
सुखिन् (singular vocative)
सुखिनौ (dual vocative)
सुखिना1 (dual vocative)
सुखिनः (plural vocative)
सुखिनम् (accusative singular)
सुखिनौ (accusative dual)
सुखिना1 (accusative dual)
सुखिनः (accusative plural)
सुखिना (instrumental singular)
सुखिभ्याम् (dual instrumental)
सुखिभिः (instrumental plural)
सुखिने (dative singular)
सुखिभ्याम् (dative dual)
सुखिभ्यः (dative plural)
सुखिनः (ablative singular)
सुखिभ्याम् (ablative dual)
सुखिभ्यः (ablative plural)
सुखिनः (genitive singular)
सुखिनोः (dual genitive)
सुखिनाम् (genitive plural)
सुखिनि (locative singular)
सुखिनोः (dual locative)
सुखिषु (locative plural)


दानिनी

Compounded from दान (dāna, “charity, donation”) + -इनी (-inī), from the root दा (dā, “to give”).

af

दानिन् दानिन्


दानिनी

sa-noun

दानिनी • (dāninī) stem, f (masculine दानिन्)

dāninī (romanization)
दानिन् (masculine)
दानिनी (nominative singular)
दानिन्यौ (dual nominative)
दानिनी1 (dual nominative)
दानिन्यः (nominative plural)
दानिनीः1 (nominative plural)
दानिनि (singular vocative)
दानिन्यौ (dual vocative)
दानिनी1 (dual vocative)
दानिन्यः (plural vocative)
दानिनीः1 (plural vocative)
दानिनीम् (accusative singular)
दानिन्यौ (accusative dual)
दानिनी1 (accusative dual)
दानिनीः (accusative plural)
दानिन्या (instrumental singular)
दानिनीभ्याम् (dual instrumental)
दानिनीभिः (instrumental plural)
दानिन्यै (dative singular)
दानिनीभ्याम् (dative dual)
दानिनीभ्यः (dative plural)
दानिन्याः (ablative singular)
दानिन्यै2 (ablative singular)
दानिनीभ्याम् (ablative dual)
दानिनीभ्यः (ablative plural)
दानिन्याः (genitive singular)
दानिन्यै2 (genitive singular)
दानिन्योः (dual genitive)
दानिनीनाम् (genitive plural)
दानिन्याम् (locative singular)
दानिन्योः (dual locative)
दानिनीषु (locative plural)


सनोति

sa-verb

सनोति • (sanóti) third-singular indicative (class 8, type P, root सन्)

Helmut Rix
Lexikon der indogermanischen Verben

From Proto-Indo-Iranian *sanáwti, from Proto-Indo-European *sn̥h₂-néw-ti (nasal infix present), from *senh₂- (“to obtain”). Cognate with Avestan 𐬵𐬀𐬥- (han-), Hittite [Term?] (/sanahzi/, “to seek”), possibly Old High German sinnan; Ancient Greek ἀνύω (anúō, “cause, accomplish”), the source of authentic (see αὐθέντης (authéntēs)).

cog

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda

c. 900 BCE – 700 BCE, Brāhmaṇas

Śrs

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda


विद्वांस्

sa-part

विद्वांस् • (vidvāṃs) perfect active participle (root विद्)

vidvāṃs (romanization)
विद् (root)
विद्वान् (nominative singular)
विद्वांसौ (dual nominative)
विद्वांसः (nominative plural)
विद्वन् (singular vocative)
विद्वः1 (singular vocative)
विद्वांसौ (dual vocative)
विद्वांसः (plural vocative)
विद्वांसम् (accusative singular)
विद्वांसौ (accusative dual)
विदुषः (accusative plural)
विदुषा (instrumental singular)
विद्वद्भ्याम् (dual instrumental)
विद्वद्भिः (instrumental plural)
विदुषे (dative singular)
विद्वद्भ्याम् (dative dual)
विद्वद्भ्यः (dative plural)
विदुषः (ablative singular)
विद्वद्भ्याम् (ablative dual)
विदुषाम् (ablative plural)
विदुषः (genitive singular)
विदुषोः (dual genitive)
विदुषाम् (genitive plural)
विदुषि (locative singular)
विदुषोः (dual locative)
विद्वत्सु (locative plural)
विदुषी (nominative singular)
विदुष्यौ (dual nominative)
विदुषी1 (dual nominative)
विदुष्यः (nominative plural)
विदुषीः1 (nominative plural)
विदुषि (singular vocative)
विदुष्यौ (dual vocative)
विदुषी1 (dual vocative)
विदुष्यः (plural vocative)
विदुषीः1 (plural vocative)
विदुषीम् (accusative singular)
विदुष्यौ (accusative dual)
विदुषी1 (accusative dual)
विदुषीः (accusative plural)
विदुष्या (instrumental singular)
विदुषीभ्याम् (dual instrumental)
विदुषीभिः (instrumental plural)
विदुष्यै (dative singular)
विदुषीभ्याम् (dative dual)
विदुषीभ्यः (dative plural)
विदुष्याः (ablative singular)
विदुष्यै2 (ablative singular)
विदुषीभ्याम् (ablative dual)
विदुषीभ्यः (ablative plural)
विदुष्याः (genitive singular)
विदुष्यै2 (genitive singular)
विदुष्योः (dual genitive)
विदुषीणाम् (genitive plural)
विदुष्याम् (locative singular)
विदुष्योः (dual locative)
विदुषीषु (locative plural)
विद्वत् (nominative singular)
विदुषी (dual nominative)
विद्वांसी (nominative plural)
विद्वत् (singular vocative)
विदुषी (dual vocative)
विद्वांसी (plural vocative)
विद्वत् (accusative singular)
विदुषी (accusative dual)
विद्वांसी (accusative plural)
विदुषा (instrumental singular)
विद्वद्भ्याम् (dual instrumental)
विद्वद्भिः (instrumental plural)
विदुषे (dative singular)
विद्वद्भ्याम् (dative dual)
विद्वद्भ्यः (dative plural)
विदुषः (ablative singular)
विद्वद्भ्याम् (ablative dual)
विदुषाम् (ablative plural)
विदुषः (genitive singular)
विदुषोः (dual genitive)
विदुषाम् (genitive plural)
विदुषि (locative singular)
विदुषोः (dual locative)
विद्वत्सु (locative plural)

/ʋid.ʋɑ̃́ːs/

/ˈʋid̪.ʋɑ̃ːs̪/

Perfect participle from the root विद् (vid, “to know, find”).

intelligent, wise, mindful of, familiar with, skilled in


विद्वांस्

sa-noun

विद्वांस् • (vidvāṃs) stem, m (feminine विदुषी)

vidvāṃs (romanization)
विदुषी (feminine)
विद्वान् (nominative singular)
विद्वांसौ (dual nominative)
विद्वांसः (nominative plural)
विद्वन् (singular vocative)
विद्वः1 (singular vocative)
विद्वांसौ (dual vocative)
विद्वांसः (plural vocative)
विद्वांसम् (accusative singular)
विद्वांसौ (accusative dual)
विदुषः (accusative plural)
विदुषा (instrumental singular)
विद्वद्भ्याम् (dual instrumental)
विद्वद्भिः (instrumental plural)
विदुषे (dative singular)
विद्वद्भ्याम् (dative dual)
विद्वद्भ्यः (dative plural)
विदुषः (ablative singular)
विद्वद्भ्याम् (ablative dual)
विदुषाम् (ablative plural)
विदुषः (genitive singular)
विदुषोः (dual genitive)
विदुषाम् (genitive plural)
विदुषि (locative singular)
विदुषोः (dual locative)
विद्वत्सु (locative plural)

/ʋid.ʋɑ̃́ːs/

/ˈʋid̪.ʋɑ̃ːs̪/


बहुक

bahuka (romanization)
बहुकः (nominative singular)
बहुकौ (dual nominative)
बहुका1 (dual nominative)
बहुकाः (nominative plural)
बहुकासः1 (nominative plural)
बहुक (singular vocative)
बहुकौ (dual vocative)
बहुका1 (dual vocative)
बहुकाः (plural vocative)
बहुकासः1 (plural vocative)
बहुकम् (accusative singular)
बहुकौ (accusative dual)
बहुका1 (accusative dual)
बहुकान् (accusative plural)
बहुकेन (instrumental singular)
बहुकाभ्याम् (dual instrumental)
बहुकैः (instrumental plural)
बहुकेभिः1 (instrumental plural)
बहुकाय (dative singular)
बहुकाभ्याम् (dative dual)
बहुकेभ्यः (dative plural)
बहुकात् (ablative singular)
बहुकाभ्याम् (ablative dual)
बहुकेभ्यः (ablative plural)
बहुकस्य (genitive singular)
बहुकयोः (dual genitive)
बहुकानाम् (genitive plural)
बहुके (locative singular)
बहुकयोः (dual locative)
बहुकेषु (locative plural)
बहुका (nominative singular)
बहुके (dual nominative)
बहुकाः (nominative plural)
बहुके (singular vocative)
बहुके (dual vocative)
बहुकाः (plural vocative)
बहुकाम् (accusative singular)
बहुके (accusative dual)
बहुकाः (accusative plural)
बहुकया (instrumental singular)
बहुका1 (instrumental singular)
बहुकाभ्याम् (dual instrumental)
बहुकाभिः (instrumental plural)
बहुकायै (dative singular)
बहुकाभ्याम् (dative dual)
बहुकाभ्यः (dative plural)
बहुकायाः (ablative singular)
बहुकायै2 (ablative singular)
बहुकाभ्याम् (ablative dual)
बहुकाभ्यः (ablative plural)
बहुकायाः (genitive singular)
बहुकायै2 (genitive singular)
बहुकयोः (dual genitive)
बहुकानाम् (genitive plural)
बहुकायाम् (locative singular)
बहुकयोः (dual locative)
बहुकासु (locative plural)
बहुकम् (nominative singular)
बहुके (dual nominative)
बहुकानि (nominative plural)
बहुका1 (nominative plural)
बहुक (singular vocative)
बहुके (dual vocative)
बहुकानि (plural vocative)
बहुका1 (plural vocative)
बहुकम् (accusative singular)
बहुके (accusative dual)
बहुकानि (accusative plural)
बहुका1 (accusative plural)
बहुकेन (instrumental singular)
बहुकाभ्याम् (dual instrumental)
बहुकैः (instrumental plural)
बहुकेभिः1 (instrumental plural)
बहुकाय (dative singular)
बहुकाभ्याम् (dative dual)
बहुकेभ्यः (dative plural)
बहुकात् (ablative singular)
बहुकाभ्याम् (ablative dual)
बहुकेभ्यः (ablative plural)
बहुकस्य (genitive singular)
बहुकयोः (dual genitive)
बहुकानाम् (genitive plural)
बहुके (locative singular)
बहुकयोः (dual locative)
बहुकेषु (locative plural)

Ashokan Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀓 (bahuka)

desc

Maharastri Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀅 (bahua), 𑀩𑀳𑀽𑀅 (bahūa)

Pali: bahuka

Sauraseni Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀕 (bahuga)

Lexicographers, Various Works


वाटिका

vāṭikā (romanization)
वाटिका (nominative singular)
वाटिके (dual nominative)
वाटिकाः (nominative plural)
वाटिके (singular vocative)
वाटिके (dual vocative)
वाटिकाः (plural vocative)
वाटिकाम् (accusative singular)
वाटिके (accusative dual)
वाटिकाः (accusative plural)
वाटिकया (instrumental singular)
वाटिका1 (instrumental singular)
वाटिकाभ्याम् (dual instrumental)
वाटिकाभिः (instrumental plural)
वाटिकायै (dative singular)
वाटिकाभ्याम् (dative dual)
वाटिकाभ्यः (dative plural)
वाटिकायाः (ablative singular)
वाटिकायै2 (ablative singular)
वाटिकाभ्याम् (ablative dual)
वाटिकाभ्यः (ablative plural)
वाटिकायाः (genitive singular)
वाटिकायै2 (genitive singular)
वाटिकयोः (dual genitive)
वाटिकानाम् (genitive plural)
वाटिकायाम् (locative singular)
वाटिकयोः (dual locative)
वाटिकासु (locative plural)

Bengali: বাড়ি (baṛi)

Assamese: বাৰী (bari)

Hindi: बाड़ी (bāṛī)

Punjabi: ਵਾੜੀ (vāṛī)

/ʋɑː.ʈi.kɑː/

/ˈʋɑː.ʈi.kɑː/


दानिन्

dānin (romanization)
दानी (nominative singular)
दानिनौ (dual nominative)
दानिना1 (dual nominative)
दानिनः (nominative plural)
दानिन् (singular vocative)
दानिनौ (dual vocative)
दानिना1 (dual vocative)
दानिनः (plural vocative)
दानिनम् (accusative singular)
दानिनौ (accusative dual)
दानिना1 (accusative dual)
दानिनः (accusative plural)
दानिना (instrumental singular)
दानिभ्याम् (dual instrumental)
दानिभिः (instrumental plural)
दानिने (dative singular)
दानिभ्याम् (dative dual)
दानिभ्यः (dative plural)
दानिनः (ablative singular)
दानिभ्याम् (ablative dual)
दानिभ्यः (ablative plural)
दानिनः (genitive singular)
दानिनोः (dual genitive)
दानिनाम् (genitive plural)
दानिनि (locative singular)
दानिनोः (dual locative)
दानिषु (locative plural)
दानिनी (nominative singular)
दानिन्यौ (dual nominative)
दानिनी1 (dual nominative)
दानिन्यः (nominative plural)
दानिनीः1 (nominative plural)
दानिनि (singular vocative)
दानिन्यौ (dual vocative)
दानिनी1 (dual vocative)
दानिन्यः (plural vocative)
दानिनीः1 (plural vocative)
दानिनीम् (accusative singular)
दानिन्यौ (accusative dual)
दानिनी1 (accusative dual)
दानिनीः (accusative plural)
दानिन्या (instrumental singular)
दानिनीभ्याम् (dual instrumental)
दानिनीभिः (instrumental plural)
दानिन्यै (dative singular)
दानिनीभ्याम् (dative dual)
दानिनीभ्यः (dative plural)
दानिन्याः (ablative singular)
दानिन्यै2 (ablative singular)
दानिनीभ्याम् (ablative dual)
दानिनीभ्यः (ablative plural)
दानिन्याः (genitive singular)
दानिन्यै2 (genitive singular)
दानिन्योः (dual genitive)
दानिनीनाम् (genitive plural)
दानिन्याम् (locative singular)
दानिन्योः (dual locative)
दानिनीषु (locative plural)
दानि (nominative singular)
दानिनी (dual nominative)
दानीनि (nominative plural)
दानि (singular vocative)
दानिन् (singular vocative)
दानिनी (dual vocative)
दानीनि (plural vocative)
दानि (accusative singular)
दानिनी (accusative dual)
दानीनि (accusative plural)
दानिना (instrumental singular)
दानिभ्याम् (dual instrumental)
दानिभिः (instrumental plural)
दानिने (dative singular)
दानिभ्याम् (dative dual)
दानिभ्यः (dative plural)
दानिनः (ablative singular)
दानिभ्याम् (ablative dual)
दानिभ्यः (ablative plural)
दानिनः (genitive singular)
दानिनोः (dual genitive)
दानिनाम् (genitive plural)
दानिनि (locative singular)
दानिनोः (dual locative)
दानिषु (locative plural)

From दान (dāna, “charity, donation”) + -इन् (-in), from the root दा (dā, “to give”).


दानिन्

sa-noun

दानिन् • (dānin) stem, m (feminine दानिनी)

dānin (romanization)
दानिनी (feminine)
दानी (nominative singular)
दानिनौ (dual nominative)
दानिना1 (dual nominative)
दानिनः (nominative plural)
दानिन् (singular vocative)
दानिनौ (dual vocative)
दानिना1 (dual vocative)
दानिनः (plural vocative)
दानिनम् (accusative singular)
दानिनौ (accusative dual)
दानिना1 (accusative dual)
दानिनः (accusative plural)
दानिना (instrumental singular)
दानिभ्याम् (dual instrumental)
दानिभिः (instrumental plural)
दानिने (dative singular)
दानिभ्याम् (dative dual)
दानिभ्यः (dative plural)
दानिनः (ablative singular)
दानिभ्याम् (ablative dual)
दानिभ्यः (ablative plural)
दानिनः (genitive singular)
दानिनोः (dual genitive)
दानिनाम् (genitive plural)
दानिनि (locative singular)
दानिनोः (dual locative)
दानिषु (locative plural)


चमू

camū́ (romanization)
चमूः (nominative singular)
चम्वौ (dual nominative)
चमू1 (dual nominative)
चम्वः (nominative plural)
चमूः1 (nominative plural)
चमु (singular vocative)
चम्वौ (dual vocative)
चमू1 (dual vocative)
चम्वः (plural vocative)
चमूः1 (plural vocative)
चमूम् (accusative singular)
चम्वौ (accusative dual)
चमू1 (accusative dual)
चमूः (accusative plural)
चम्वा (instrumental singular)
चमूभ्याम् (dual instrumental)
चमूभिः (instrumental plural)
चम्वै (dative singular)
चमूभ्याम् (dative dual)
चमूभ्यः (dative plural)
चम्वाः (ablative singular)
चम्वै2 (ablative singular)
चमूभ्याम् (ablative dual)
चमूभ्यः (ablative plural)
चम्वाः (genitive singular)
चम्वै2 (genitive singular)
चम्वोः (dual genitive)
चमूनाम् (genitive plural)
चम्वाम् (locative singular)
चम्वोः (dual locative)
चमूषु (locative plural)

Compare चमस (camasa) and the root चम् (cam, “to drink”).

a vessel or part (two or more in number) of the reservoir into which the soma is poured

the two great receptacles of all living beings, heaven and earth (always used in the dual form)

an army or division of an army (129 elephants, as many cars, 2187 horse, and 3645 foot)


प्रत्याहार

withdrawal (especially of the senses from external objects)


पीनस

pīnasa (romanization)
पीनसः (nominative singular)
पीनसौ (dual nominative)
पीनसा1 (dual nominative)
पीनसाः (nominative plural)
पीनसासः1 (nominative plural)
पीनस (singular vocative)
पीनसौ (dual vocative)
पीनसा1 (dual vocative)
पीनसाः (plural vocative)
पीनसासः1 (plural vocative)
पीनसम् (accusative singular)
पीनसौ (accusative dual)
पीनसा1 (accusative dual)
पीनसान् (accusative plural)
पीनसेन (instrumental singular)
पीनसाभ्याम् (dual instrumental)
पीनसैः (instrumental plural)
पीनसेभिः1 (instrumental plural)
पीनसाय (dative singular)
पीनसाभ्याम् (dative dual)
पीनसेभ्यः (dative plural)
पीनसात् (ablative singular)
पीनसाभ्याम् (ablative dual)
पीनसेभ्यः (ablative plural)
पीनसस्य (genitive singular)
पीनसयोः (dual genitive)
पीनसानाम् (genitive plural)
पीनसे (locative singular)
पीनसयोः (dual locative)
पीनसेषु (locative plural)

From the root पी (pī, “to swell”) + नस (nasa, “nose”).


विपुल

Assamese: বিপুল (bipul)

Bengali: বিপুল (bipul)

Hindi: विपुल (vipul)

Nepali: विपुल् (vipul)

Odia: ବିପୁଳ (bipuḷa)

Old Marathi: विपुळ (vipuḷa)

Marathi: विपुल (vipul), विपुळ (vipuḷ)

desc

Tamil: விபுலம் (vipulam), விபுலை (vipulai)

Telugu: విపులము (vipulamu)

Pali: vipula

large, extensive, wide, vast, broad, thick, long, deep


परिग्रह

parigrahá (romanization)
परिग्रहः (nominative singular)
परिग्रहौ (dual nominative)
परिग्रहा1 (dual nominative)
परिग्रहाः (nominative plural)
परिग्रहासः1 (nominative plural)
परिग्रह (singular vocative)
परिग्रहौ (dual vocative)
परिग्रहा1 (dual vocative)
परिग्रहाः (plural vocative)
परिग्रहासः1 (plural vocative)
परिग्रहम् (accusative singular)
परिग्रहौ (accusative dual)
परिग्रहा1 (accusative dual)
परिग्रहान् (accusative plural)
परिग्रहेण (instrumental singular)
परिग्रहाभ्याम् (dual instrumental)
परिग्रहैः (instrumental plural)
परिग्रहेभिः1 (instrumental plural)
परिग्रहाय (dative singular)
परिग्रहाभ्याम् (dative dual)
परिग्रहेभ्यः (dative plural)
परिग्रहात् (ablative singular)
परिग्रहाभ्याम् (ablative dual)
परिग्रहेभ्यः (ablative plural)
परिग्रहस्य (genitive singular)
परिग्रहयोः (dual genitive)
परिग्रहाणाम् (genitive plural)
परिग्रहे (locative singular)
परिग्रहयोः (dual locative)
परिग्रहेषु (locative plural)

/pɐ.ɾiɡ.ɾɐ.ɦɐ́/

/pɐˈɾiɡ.ɾɐ.ɦɐ/

getting, attaining, acquisition, possession, property


अपरिग्रह

aparigraha (romanization)
अपरिग्रहः (nominative singular)
अपरिग्रहौ (dual nominative)
अपरिग्रहा1 (dual nominative)
अपरिग्रहाः (nominative plural)
अपरिग्रहासः1 (nominative plural)
अपरिग्रह (singular vocative)
अपरिग्रहौ (dual vocative)
अपरिग्रहा1 (dual vocative)
अपरिग्रहाः (plural vocative)
अपरिग्रहासः1 (plural vocative)
अपरिग्रहम् (accusative singular)
अपरिग्रहौ (accusative dual)
अपरिग्रहा1 (accusative dual)
अपरिग्रहान् (accusative plural)
अपरिग्रहेण (instrumental singular)
अपरिग्रहाभ्याम् (dual instrumental)
अपरिग्रहैः (instrumental plural)
अपरिग्रहेभिः1 (instrumental plural)
अपरिग्रहाय (dative singular)
अपरिग्रहाभ्याम् (dative dual)
अपरिग्रहेभ्यः (dative plural)
अपरिग्रहात् (ablative singular)
अपरिग्रहाभ्याम् (ablative dual)
अपरिग्रहेभ्यः (ablative plural)
अपरिग्रहस्य (genitive singular)
अपरिग्रहयोः (dual genitive)
अपरिग्रहाणाम् (genitive plural)
अपरिग्रहे (locative singular)
अपरिग्रहयोः (dual locative)
अपरिग्रहेषु (locative plural)

/ɐ.pɐ.ɾiɡ.ɾɐ.ɦɐ/

/ɐ.pɐˈɾiɡ.ɾɐ.ɦɐ/

अपरिग्रहस्थैर्ये जन्मकथंतासंबोधः ॥३९॥

With constancy of aparigraha, a spiritual illumination of the how and why of motives and birth emerges. - Patanjali, Yoga Sutra 2.39

aparigraha (renouncing of any possession besides the necessary utensils of ascetics)


अपरिग्रह

/ɐ.pɐ.ɾiɡ.ɾɐ.ɦɐ/

/ɐ.pɐˈɾiɡ.ɾɐ.ɦɐ/


प्रतिश्याय

pratiśyāya (romanization)
प्रतिश्यायः (nominative singular)
प्रतिश्यायौ (dual nominative)
प्रतिश्याया1 (dual nominative)
प्रतिश्यायाः (nominative plural)
प्रतिश्यायासः1 (nominative plural)
प्रतिश्याय (singular vocative)
प्रतिश्यायौ (dual vocative)
प्रतिश्याया1 (dual vocative)
प्रतिश्यायाः (plural vocative)
प्रतिश्यायासः1 (plural vocative)
प्रतिश्यायम् (accusative singular)
प्रतिश्यायौ (accusative dual)
प्रतिश्याया1 (accusative dual)
प्रतिश्यायान् (accusative plural)
प्रतिश्यायेन (instrumental singular)
प्रतिश्यायाभ्याम् (dual instrumental)
प्रतिश्यायैः (instrumental plural)
प्रतिश्यायेभिः1 (instrumental plural)
प्रतिश्यायाय (dative singular)
प्रतिश्यायाभ्याम् (dative dual)
प्रतिश्यायेभ्यः (dative plural)
प्रतिश्यायात् (ablative singular)
प्रतिश्यायाभ्याम् (ablative dual)
प्रतिश्यायेभ्यः (ablative plural)
प्रतिश्यायस्य (genitive singular)
प्रतिश्याययोः (dual genitive)
प्रतिश्यायानाम् (genitive plural)
प्रतिश्याये (locative singular)
प्रतिश्याययोः (dual locative)
प्रतिश्यायेषु (locative plural)


सनातन

sanātána (romanization)
सनातनः (nominative singular)
सनातनौ (dual nominative)
सनातना1 (dual nominative)
सनातनाः (nominative plural)
सनातनासः1 (nominative plural)
सनातन (singular vocative)
सनातनौ (dual vocative)
सनातना1 (dual vocative)
सनातनाः (plural vocative)
सनातनासः1 (plural vocative)
सनातनम् (accusative singular)
सनातनौ (accusative dual)
सनातना1 (accusative dual)
सनातनान् (accusative plural)
सनातनेन (instrumental singular)
सनातनाभ्याम् (dual instrumental)
सनातनैः (instrumental plural)
सनातनेभिः1 (instrumental plural)
सनातनाय (dative singular)
सनातनाभ्याम् (dative dual)
सनातनेभ्यः (dative plural)
सनातनात् (ablative singular)
सनातनाभ्याम् (ablative dual)
सनातनेभ्यः (ablative plural)
सनातनस्य (genitive singular)
सनातनयोः (dual genitive)
सनातनानाम् (genitive plural)
सनातने (locative singular)
सनातनयोः (dual locative)
सनातनेषु (locative plural)
सनातनी (nominative singular)
सनातन्यौ (dual nominative)
सनातनी1 (dual nominative)
सनातन्यः (nominative plural)
सनातनीः1 (nominative plural)
सनातनि (singular vocative)
सनातन्यौ (dual vocative)
सनातनी1 (dual vocative)
सनातन्यः (plural vocative)
सनातनीः1 (plural vocative)
सनातनीम् (accusative singular)
सनातन्यौ (accusative dual)
सनातनी1 (accusative dual)
सनातनीः (accusative plural)
सनातन्या (instrumental singular)
सनातनीभ्याम् (dual instrumental)
सनातनीभिः (instrumental plural)
सनातन्यै (dative singular)
सनातनीभ्याम् (dative dual)
सनातनीभ्यः (dative plural)
सनातन्याः (ablative singular)
सनातन्यै2 (ablative singular)
सनातनीभ्याम् (ablative dual)
सनातनीभ्यः (ablative plural)
सनातन्याः (genitive singular)
सनातन्यै2 (genitive singular)
सनातन्योः (dual genitive)
सनातनीनाम् (genitive plural)
सनातन्याम् (locative singular)
सनातन्योः (dual locative)
सनातनीषु (locative plural)
सनातनम् (nominative singular)
सनातने (dual nominative)
सनातनानि (nominative plural)
सनातना1 (nominative plural)
सनातन (singular vocative)
सनातने (dual vocative)
सनातनानि (plural vocative)
सनातना1 (plural vocative)
सनातनम् (accusative singular)
सनातने (accusative dual)
सनातनानि (accusative plural)
सनातना1 (accusative plural)
सनातनेन (instrumental singular)
सनातनाभ्याम् (dual instrumental)
सनातनैः (instrumental plural)
सनातनेभिः1 (instrumental plural)
सनातनाय (dative singular)
सनातनाभ्याम् (dative dual)
सनातनेभ्यः (dative plural)
सनातनात् (ablative singular)
सनातनाभ्याम् (ablative dual)
सनातनेभ्यः (ablative plural)
सनातनस्य (genitive singular)
सनातनयोः (dual genitive)
सनातनानाम् (genitive plural)
सनातने (locative singular)
सनातनयोः (dual locative)
सनातनेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀲𑀡𑀸𑀢𑀡 (saṇātaṇa), 𑀲𑀡𑀸𑀬𑀡 (saṇāyaṇa)

/s̪ɐˈn̪ɑː.t̪ɐ.n̪ɐ/

From सना (sanā, “from the old”) + -तन (-tana, “extending, till”).

af

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa

न हि वैरेण वैराणि शाम्यन्तीह कदाचन ।
क्षान्त्या वैराणि शाम्यन्त्येष धर्मः सनातनः ॥
na hi vaireṇa vairāṇi śāmyantīha kadācana.

For in this world hatreds are not ever settled by hatred.
Hatreds are settled by forbearance. This is an eternal law.

kṣāntyā vairāṇi śāmyantyeṣa dharmaḥ sanātanaḥ.

existing from the old, eternal, perpetual, permanent, everlasting


चित्तवृत्ति

disposition or state of the mind, inclination, feeling

योगश्चित्तवृत्ति-निरोधः

Yoga is the cessation of movements in the consciousness (Yoga Sutra)

(yoga) inward working of the mind, mental vision


कुलीन

kulīna (romanization)
कुलीनः (nominative singular)
कुलीनौ (dual nominative)
कुलीना1 (dual nominative)
कुलीनाः (nominative plural)
कुलीनासः1 (nominative plural)
कुलीन (singular vocative)
कुलीनौ (dual vocative)
कुलीना1 (dual vocative)
कुलीनाः (plural vocative)
कुलीनासः1 (plural vocative)
कुलीनम् (accusative singular)
कुलीनौ (accusative dual)
कुलीना1 (accusative dual)
कुलीनान् (accusative plural)
कुलीनेन (instrumental singular)
कुलीनाभ्याम् (dual instrumental)
कुलीनैः (instrumental plural)
कुलीनेभिः1 (instrumental plural)
कुलीनाय (dative singular)
कुलीनाभ्याम् (dative dual)
कुलीनेभ्यः (dative plural)
कुलीनात् (ablative singular)
कुलीनाभ्याम् (ablative dual)
कुलीनेभ्यः (ablative plural)
कुलीनस्य (genitive singular)
कुलीनयोः (dual genitive)
कुलीनानाम् (genitive plural)
कुलीने (locative singular)
कुलीनयोः (dual locative)
कुलीनेषु (locative plural)
कुलीना (nominative singular)
कुलीने (dual nominative)
कुलीनाः (nominative plural)
कुलीने (singular vocative)
कुलीने (dual vocative)
कुलीनाः (plural vocative)
कुलीनाम् (accusative singular)
कुलीने (accusative dual)
कुलीनाः (accusative plural)
कुलीनया (instrumental singular)
कुलीना1 (instrumental singular)
कुलीनाभ्याम् (dual instrumental)
कुलीनाभिः (instrumental plural)
कुलीनायै (dative singular)
कुलीनाभ्याम् (dative dual)
कुलीनाभ्यः (dative plural)
कुलीनायाः (ablative singular)
कुलीनायै2 (ablative singular)
कुलीनाभ्याम् (ablative dual)
कुलीनाभ्यः (ablative plural)
कुलीनायाः (genitive singular)
कुलीनायै2 (genitive singular)
कुलीनयोः (dual genitive)
कुलीनानाम् (genitive plural)
कुलीनायाम् (locative singular)
कुलीनयोः (dual locative)
कुलीनासु (locative plural)
कुलीनम् (nominative singular)
कुलीने (dual nominative)
कुलीनानि (nominative plural)
कुलीना1 (nominative plural)
कुलीन (singular vocative)
कुलीने (dual vocative)
कुलीनानि (plural vocative)
कुलीना1 (plural vocative)
कुलीनम् (accusative singular)
कुलीने (accusative dual)
कुलीनानि (accusative plural)
कुलीना1 (accusative plural)
कुलीनेन (instrumental singular)
कुलीनाभ्याम् (dual instrumental)
कुलीनैः (instrumental plural)
कुलीनेभिः1 (instrumental plural)
कुलीनाय (dative singular)
कुलीनाभ्याम् (dative dual)
कुलीनेभ्यः (dative plural)
कुलीनात् (ablative singular)
कुलीनाभ्याम् (ablative dual)
कुलीनेभ्यः (ablative plural)
कुलीनस्य (genitive singular)
कुलीनयोः (dual genitive)
कुलीनानाम् (genitive plural)
कुलीने (locative singular)
कुलीनयोः (dual locative)
कुलीनेषु (locative plural)

From कुल (kula, “family, lineage”) + -ईन (-īna).


कालीन

kālīna (romanization)
कालीनः (nominative singular)
कालीनौ (dual nominative)
कालीना1 (dual nominative)
कालीनाः (nominative plural)
कालीनासः1 (nominative plural)
कालीन (singular vocative)
कालीनौ (dual vocative)
कालीना1 (dual vocative)
कालीनाः (plural vocative)
कालीनासः1 (plural vocative)
कालीनम् (accusative singular)
कालीनौ (accusative dual)
कालीना1 (accusative dual)
कालीनान् (accusative plural)
कालीनेन (instrumental singular)
कालीनाभ्याम् (dual instrumental)
कालीनैः (instrumental plural)
कालीनेभिः1 (instrumental plural)
कालीनाय (dative singular)
कालीनाभ्याम् (dative dual)
कालीनेभ्यः (dative plural)
कालीनात् (ablative singular)
कालीनाभ्याम् (ablative dual)
कालीनेभ्यः (ablative plural)
कालीनस्य (genitive singular)
कालीनयोः (dual genitive)
कालीनानाम् (genitive plural)
कालीने (locative singular)
कालीनयोः (dual locative)
कालीनेषु (locative plural)
कालीना (nominative singular)
कालीने (dual nominative)
कालीनाः (nominative plural)
कालीने (singular vocative)
कालीने (dual vocative)
कालीनाः (plural vocative)
कालीनाम् (accusative singular)
कालीने (accusative dual)
कालीनाः (accusative plural)
कालीनया (instrumental singular)
कालीना1 (instrumental singular)
कालीनाभ्याम् (dual instrumental)
कालीनाभिः (instrumental plural)
कालीनायै (dative singular)
कालीनाभ्याम् (dative dual)
कालीनाभ्यः (dative plural)
कालीनायाः (ablative singular)
कालीनायै2 (ablative singular)
कालीनाभ्याम् (ablative dual)
कालीनाभ्यः (ablative plural)
कालीनायाः (genitive singular)
कालीनायै2 (genitive singular)
कालीनयोः (dual genitive)
कालीनानाम् (genitive plural)
कालीनायाम् (locative singular)
कालीनयोः (dual locative)
कालीनासु (locative plural)
कालीनम् (nominative singular)
कालीने (dual nominative)
कालीनानि (nominative plural)
कालीना1 (nominative plural)
कालीन (singular vocative)
कालीने (dual vocative)
कालीनानि (plural vocative)
कालीना1 (plural vocative)
कालीनम् (accusative singular)
कालीने (accusative dual)
कालीनानि (accusative plural)
कालीना1 (accusative plural)
कालीनेन (instrumental singular)
कालीनाभ्याम् (dual instrumental)
कालीनैः (instrumental plural)
कालीनेभिः1 (instrumental plural)
कालीनाय (dative singular)
कालीनाभ्याम् (dative dual)
कालीनेभ्यः (dative plural)
कालीनात् (ablative singular)
कालीनाभ्याम् (ablative dual)
कालीनेभ्यः (ablative plural)
कालीनस्य (genitive singular)
कालीनयोः (dual genitive)
कालीनानाम् (genitive plural)
कालीने (locative singular)
कालीनयोः (dual locative)
कालीनेषु (locative plural)

/kɑːˈl̪iː.n̪ɐ/

belonging or relating to any particular time