पाश

pā́śa (romanization)
पाशः (nominative singular)
पाशौ (dual nominative)
पाशा1 (dual nominative)
पाशाः (nominative plural)
पाशासः1 (nominative plural)
पाश (singular vocative)
पाशौ (dual vocative)
पाशा1 (dual vocative)
पाशाः (plural vocative)
पाशासः1 (plural vocative)
पाशम् (accusative singular)
पाशौ (accusative dual)
पाशा1 (accusative dual)
पाशान् (accusative plural)
पाशेन (instrumental singular)
पाशाभ्याम् (dual instrumental)
पाशैः (instrumental plural)
पाशेभिः1 (instrumental plural)
पाशाय (dative singular)
पाशाभ्याम् (dative dual)
पाशेभ्यः (dative plural)
पाशात् (ablative singular)
पाशाभ्याम् (ablative dual)
पाशेभ्यः (ablative plural)
पाशस्य (genitive singular)
पाशयोः (dual genitive)
पाशानाम् (genitive plural)
पाशे (locative singular)
पाशयोः (dual locative)
पाशेषु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀧𑀸𑀲 (pāsa)

Pali: pāsa

→ Tamil: பாசம் (pācam)

From Proto-Indo-Iranian *paHćás, from Proto-Indo-European *poh₂ḱ-ó-s, from *peh₂ḱ- (“to join, tie, fasten”). Cognate with Middle Persian pštk' (paštag, “bond”), Parthian [script needed] (pštg, “bound, fettered”), Avestan 𐬀𐬎𐬎𐬀-𐬞𐬀𐬱𐬁𐬝 (auua-pašāt̰, 3rd person singular subjunctive), Proto-Germanic *fōgijaną (“to join together”).

cog

ध्रुवासु त्वासु क्षितिषु क्षियन्तो व्य् अस्मत् पाशं वरुणो मुमोचत् ।
अवो वन्वाना अदितेर् उपस्थाद् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
dhruvāsu tvāsu kṣitiṣu kṣiyanto vy asmat pāśaṃ varuṇo mumocat.
avo vanvānā aditer upasthād yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ.
While we abide in these fixed habitations, and from the lap of Aditi win favour,

May Varuṇa untie the bond that binds us. Preserve us evermore, ye Gods, with blessings.

a noose, cord, bond, chain or a fetter; a snare, trap (literally and figuratively)

(especially) the noose carried by Shiva, Yama or Varuna

anything that binds or fetters the soul; the outer world, nature

selvage, edge, border (of anything woven)


पाश

pāśa (romanization)
पाशः (nominative singular)
पाशौ (dual nominative)
पाशा1 (dual nominative)
पाशाः (nominative plural)
पाशासः1 (nominative plural)
पाश (singular vocative)
पाशौ (dual vocative)
पाशा1 (dual vocative)
पाशाः (plural vocative)
पाशासः1 (plural vocative)
पाशम् (accusative singular)
पाशौ (accusative dual)
पाशा1 (accusative dual)
पाशान् (accusative plural)
पाशेन (instrumental singular)
पाशाभ्याम् (dual instrumental)
पाशैः (instrumental plural)
पाशेभिः1 (instrumental plural)
पाशाय (dative singular)
पाशाभ्याम् (dative dual)
पाशेभ्यः (dative plural)
पाशात् (ablative singular)
पाशाभ्याम् (ablative dual)
पाशेभ्यः (ablative plural)
पाशस्य (genitive singular)
पाशयोः (dual genitive)
पाशानाम् (genitive plural)
पाशे (locative singular)
पाशयोः (dual locative)
पाशेषु (locative plural)

Sanskritized from Prakrit 𑀧𑀸𑀲 (pāsa, “dice”), from Sanskrit प्रास (prāsa, “throwing, casting”); related to प्रास्यति (prāsyati, “to throw, cast; to lay a wager”).


वियुत

víyuta (romanization)
वियुतः (nominative singular)
वियुतौ (dual nominative)
वियुता1 (dual nominative)
वियुताः (nominative plural)
वियुतासः1 (nominative plural)
वियुत (singular vocative)
वियुतौ (dual vocative)
वियुता1 (dual vocative)
वियुताः (plural vocative)
वियुतासः1 (plural vocative)
वियुतम् (accusative singular)
वियुतौ (accusative dual)
वियुता1 (accusative dual)
वियुतान् (accusative plural)
वियुतेन (instrumental singular)
वियुताभ्याम् (dual instrumental)
वियुतैः (instrumental plural)
वियुतेभिः1 (instrumental plural)
वियुताय (dative singular)
वियुताभ्याम् (dative dual)
वियुतेभ्यः (dative plural)
वियुतात् (ablative singular)
वियुताभ्याम् (ablative dual)
वियुतेभ्यः (ablative plural)
वियुतस्य (genitive singular)
वियुतयोः (dual genitive)
वियुतानाम् (genitive plural)
वियुते (locative singular)
वियुतयोः (dual locative)
वियुतेषु (locative plural)
वियुता (nominative singular)
वियुते (dual nominative)
वियुताः (nominative plural)
वियुते (singular vocative)
वियुते (dual vocative)
वियुताः (plural vocative)
वियुताम् (accusative singular)
वियुते (accusative dual)
वियुताः (accusative plural)
वियुतया (instrumental singular)
वियुता1 (instrumental singular)
वियुताभ्याम् (dual instrumental)
वियुताभिः (instrumental plural)
वियुतायै (dative singular)
वियुताभ्याम् (dative dual)
वियुताभ्यः (dative plural)
वियुतायाः (ablative singular)
वियुतायै2 (ablative singular)
वियुताभ्याम् (ablative dual)
वियुताभ्यः (ablative plural)
वियुतायाः (genitive singular)
वियुतायै2 (genitive singular)
वियुतयोः (dual genitive)
वियुतानाम् (genitive plural)
वियुतायाम् (locative singular)
वियुतयोः (dual locative)
वियुतासु (locative plural)
वियुतम् (nominative singular)
वियुते (dual nominative)
वियुतानि (nominative plural)
वियुता1 (nominative plural)
वियुत (singular vocative)
वियुते (dual vocative)
वियुतानि (plural vocative)
वियुता1 (plural vocative)
वियुतम् (accusative singular)
वियुते (accusative dual)
वियुतानि (accusative plural)
वियुता1 (accusative plural)
वियुतेन (instrumental singular)
वियुताभ्याम् (dual instrumental)
वियुतैः (instrumental plural)
वियुतेभिः1 (instrumental plural)
वियुताय (dative singular)
वियुताभ्याम् (dative dual)
वियुतेभ्यः (dative plural)
वियुतात् (ablative singular)
वियुताभ्याम् (ablative dual)
वियुतेभ्यः (ablative plural)
वियुतस्य (genitive singular)
वियुतयोः (dual genitive)
वियुतानाम् (genitive plural)
वियुते (locative singular)
वियुतयोः (dual locative)
वियुतेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *wíyutas (“separate; kept off”). Cognate with Avestan 𐬬𐬌𐬌𐬏𐬙𐬀 (viiūta). By surface analysis, वि- (vi-) + युत (yuta); see there for more.

surf

समत्र गावोऽभितोऽनवन्तेहेह वत्सैर्वियुता यदासन् ।
सं ता इन्द्रो असृजदस्य शाकैर्यदीं सोमासः सुषुता अमन्दन् ॥
samatra gāvoʼbhitoʼnavanteheha vatsairviyutā yadāsan.

Separated from their calves the Cows went lowing around, on every side, hither and thither.
Indra re-united them with his helpers, when the well-pressed Soma made him joyful.

saṃ tā indro asṛjadasya śākairyadīṃ somāsaḥ suṣutā amandan.

separated from; deprived of (in compounds or with the instrumental of the object)


जड

jaḍá (romanization)
जडः (nominative singular)
जडौ (dual nominative)
जडा1 (dual nominative)
जडाः (nominative plural)
जडासः1 (nominative plural)
जड (singular vocative)
जडौ (dual vocative)
जडा1 (dual vocative)
जडाः (plural vocative)
जडासः1 (plural vocative)
जडम् (accusative singular)
जडौ (accusative dual)
जडा1 (accusative dual)
जडान् (accusative plural)
जडेन (instrumental singular)
जडाभ्याम् (dual instrumental)
जडैः (instrumental plural)
जडेभिः1 (instrumental plural)
जडाय (dative singular)
जडाभ्याम् (dative dual)
जडेभ्यः (dative plural)
जडात् (ablative singular)
जडाभ्याम् (ablative dual)
जडेभ्यः (ablative plural)
जडस्य (genitive singular)
जडयोः (dual genitive)
जडानाम् (genitive plural)
जडे (locative singular)
जडयोः (dual locative)
जडेषु (locative plural)
जडा (nominative singular)
जडे (dual nominative)
जडाः (nominative plural)
जडे (singular vocative)
जडे (dual vocative)
जडाः (plural vocative)
जडाम् (accusative singular)
जडे (accusative dual)
जडाः (accusative plural)
जडया (instrumental singular)
जडा1 (instrumental singular)
जडाभ्याम् (dual instrumental)
जडाभिः (instrumental plural)
जडायै (dative singular)
जडाभ्याम् (dative dual)
जडाभ्यः (dative plural)
जडायाः (ablative singular)
जडायै2 (ablative singular)
जडाभ्याम् (ablative dual)
जडाभ्यः (ablative plural)
जडायाः (genitive singular)
जडायै2 (genitive singular)
जडयोः (dual genitive)
जडानाम् (genitive plural)
जडायाम् (locative singular)
जडयोः (dual locative)
जडासु (locative plural)
जडम् (nominative singular)
जडे (dual nominative)
जडानि (nominative plural)
जडा1 (nominative plural)
जड (singular vocative)
जडे (dual vocative)
जडानि (plural vocative)
जडा1 (plural vocative)
जडम् (accusative singular)
जडे (accusative dual)
जडानि (accusative plural)
जडा1 (accusative plural)
जडेन (instrumental singular)
जडाभ्याम् (dual instrumental)
जडैः (instrumental plural)
जडेभिः1 (instrumental plural)
जडाय (dative singular)
जडाभ्याम् (dative dual)
जडेभ्यः (dative plural)
जडात् (ablative singular)
जडाभ्याम् (ablative dual)
जडेभ्यः (ablative plural)
जडस्य (genitive singular)
जडयोः (dual genitive)
जडानाम् (genitive plural)
जडे (locative singular)
जडयोः (dual locative)
जडेषु (locative plural)

Pali: jaḷa (“dull, stupid”)

desc

Prakrit: 𑀚𑀟 (jaḍa, “lifeless, foolish, cold”), 𑀚𑀮 n (jala, “coldness”), 𑀚𑀟𑁆𑀟 (jaḍḍa, “weak”)

Gujarati: જડ (jaḍ)

Hindustani:

Hindi: जड़ (jaṛ)

Urdu: جَڑ (jaṛ)

Sindhi: جَڙُ (jaṛu) / जड़ु (jaṛu)

Odia: ଜଡ଼ (jaṛa)

Bengali: জড় (joṛ)

According to Turner, probably of non-Indo-Aryan origin. In the meaning of "cold", probably contaminated with descendants of Proto-Indo-European *gel- (“to be cold”) (whence English cold and Latin gelū), compare जळ्हु (jaḷhu, “cool”).


सुभद्र

súbhadra (romanization)
सुभद्रः (nominative singular)
सुभद्रौ (dual nominative)
सुभद्रा1 (dual nominative)
सुभद्राः (nominative plural)
सुभद्रासः1 (nominative plural)
सुभद्र (singular vocative)
सुभद्रौ (dual vocative)
सुभद्रा1 (dual vocative)
सुभद्राः (plural vocative)
सुभद्रासः1 (plural vocative)
सुभद्रम् (accusative singular)
सुभद्रौ (accusative dual)
सुभद्रा1 (accusative dual)
सुभद्रान् (accusative plural)
सुभद्रेण (instrumental singular)
सुभद्राभ्याम् (dual instrumental)
सुभद्रैः (instrumental plural)
सुभद्रेभिः1 (instrumental plural)
सुभद्राय (dative singular)
सुभद्राभ्याम् (dative dual)
सुभद्रेभ्यः (dative plural)
सुभद्रात् (ablative singular)
सुभद्राभ्याम् (ablative dual)
सुभद्रेभ्यः (ablative plural)
सुभद्रस्य (genitive singular)
सुभद्रयोः (dual genitive)
सुभद्राणाम् (genitive plural)
सुभद्रे (locative singular)
सुभद्रयोः (dual locative)
सुभद्रेषु (locative plural)
सुभद्रा (nominative singular)
सुभद्रे (dual nominative)
सुभद्राः (nominative plural)
सुभद्रे (singular vocative)
सुभद्रे (dual vocative)
सुभद्राः (plural vocative)
सुभद्राम् (accusative singular)
सुभद्रे (accusative dual)
सुभद्राः (accusative plural)
सुभद्रया (instrumental singular)
सुभद्रा1 (instrumental singular)
सुभद्राभ्याम् (dual instrumental)
सुभद्राभिः (instrumental plural)
सुभद्रायै (dative singular)
सुभद्राभ्याम् (dative dual)
सुभद्राभ्यः (dative plural)
सुभद्रायाः (ablative singular)
सुभद्रायै2 (ablative singular)
सुभद्राभ्याम् (ablative dual)
सुभद्राभ्यः (ablative plural)
सुभद्रायाः (genitive singular)
सुभद्रायै2 (genitive singular)
सुभद्रयोः (dual genitive)
सुभद्राणाम् (genitive plural)
सुभद्रायाम् (locative singular)
सुभद्रयोः (dual locative)
सुभद्रासु (locative plural)
सुभद्रम् (nominative singular)
सुभद्रे (dual nominative)
सुभद्राणि (nominative plural)
सुभद्रा1 (nominative plural)
सुभद्र (singular vocative)
सुभद्रे (dual vocative)
सुभद्राणि (plural vocative)
सुभद्रा1 (plural vocative)
सुभद्रम् (accusative singular)
सुभद्रे (accusative dual)
सुभद्राणि (accusative plural)
सुभद्रा1 (accusative plural)
सुभद्रेण (instrumental singular)
सुभद्राभ्याम् (dual instrumental)
सुभद्रैः (instrumental plural)
सुभद्रेभिः1 (instrumental plural)
सुभद्राय (dative singular)
सुभद्राभ्याम् (dative dual)
सुभद्रेभ्यः (dative plural)
सुभद्रात् (ablative singular)
सुभद्राभ्याम् (ablative dual)
सुभद्रेभ्यः (ablative plural)
सुभद्रस्य (genitive singular)
सुभद्रयोः (dual genitive)
सुभद्राणाम् (genitive plural)
सुभद्रे (locative singular)
सुभद्रयोः (dual locative)
सुभद्रेषु (locative plural)

/s̪uˈbʱɐd̪.ɾɐ/

From Proto-Indo-Iranian *Hsúbʰadras, from *bʰadrás (“fortunate, auspicious, blessed”). Cognate with Avestan 𐬵𐬎𐬠𐬀𐬜𐬭𐬀 (hubaδra). See भद्र (bhadra) for more.

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

c. 400 BCE, Mahābhārata

very auspicious or fortunate; very glorious or splendid


भल्ल

bhalla (romanization)
भल्लः (nominative singular)
भल्लौ (dual nominative)
भल्ला1 (dual nominative)
भल्लाः (nominative plural)
भल्लासः1 (nominative plural)
भल्ल (singular vocative)
भल्लौ (dual vocative)
भल्ला1 (dual vocative)
भल्लाः (plural vocative)
भल्लासः1 (plural vocative)
भल्लम् (accusative singular)
भल्लौ (accusative dual)
भल्ला1 (accusative dual)
भल्लान् (accusative plural)
भल्लेन (instrumental singular)
भल्लाभ्याम् (dual instrumental)
भल्लैः (instrumental plural)
भल्लेभिः1 (instrumental plural)
भल्लाय (dative singular)
भल्लाभ्याम् (dative dual)
भल्लेभ्यः (dative plural)
भल्लात् (ablative singular)
भल्लाभ्याम् (ablative dual)
भल्लेभ्यः (ablative plural)
भल्लस्य (genitive singular)
भल्लयोः (dual genitive)
भल्लानाम् (genitive plural)
भल्ले (locative singular)
भल्लयोः (dual locative)
भल्लेषु (locative plural)

The origin is uncertain.
Chatterji considers the word as borrowed from Dravidian; compare Tamil வேல் (vēl, “spear, lance”). Alternatively, Burrow and Turner derive the word from an unattested *भत्ल (bhatla), and connect it to Latin battuo (“to hit; to fight”).

/ˈbʱɐl̪.l̪ɐ/

a a kind of arrow or missile with a point of a particular shape


भल्ल

bhalla (romanization)
भल्लम् (nominative singular)
भल्ले (dual nominative)
भल्लानि (nominative plural)
भल्ला1 (nominative plural)
भल्ल (singular vocative)
भल्ले (dual vocative)
भल्लानि (plural vocative)
भल्ला1 (plural vocative)
भल्लम् (accusative singular)
भल्ले (accusative dual)
भल्लानि (accusative plural)
भल्ला1 (accusative plural)
भल्लेन (instrumental singular)
भल्लाभ्याम् (dual instrumental)
भल्लैः (instrumental plural)
भल्लेभिः1 (instrumental plural)
भल्लाय (dative singular)
भल्लाभ्याम् (dative dual)
भल्लेभ्यः (dative plural)
भल्लात् (ablative singular)
भल्लाभ्याम् (ablative dual)
भल्लेभ्यः (ablative plural)
भल्लस्य (genitive singular)
भल्लयोः (dual genitive)
भल्लानाम् (genitive plural)
भल्ले (locative singular)
भल्लयोः (dual locative)
भल्लेषु (locative plural)

/ˈbʱɐl̪.l̪ɐ/


भल्ल

bhalla (romanization)
भल्लः (nominative singular)
भल्लौ (dual nominative)
भल्ला1 (dual nominative)
भल्लाः (nominative plural)
भल्लासः1 (nominative plural)
भल्ल (singular vocative)
भल्लौ (dual vocative)
भल्ला1 (dual vocative)
भल्लाः (plural vocative)
भल्लासः1 (plural vocative)
भल्लम् (accusative singular)
भल्लौ (accusative dual)
भल्ला1 (accusative dual)
भल्लान् (accusative plural)
भल्लेन (instrumental singular)
भल्लाभ्याम् (dual instrumental)
भल्लैः (instrumental plural)
भल्लेभिः1 (instrumental plural)
भल्लाय (dative singular)
भल्लाभ्याम् (dative dual)
भल्लेभ्यः (dative plural)
भल्लात् (ablative singular)
भल्लाभ्याम् (ablative dual)
भल्लेभ्यः (ablative plural)
भल्लस्य (genitive singular)
भल्लयोः (dual genitive)
भल्लानाम् (genitive plural)
भल्ले (locative singular)
भल्लयोः (dual locative)
भल्लेषु (locative plural)
भल्ला (nominative singular)
भल्ले (dual nominative)
भल्लाः (nominative plural)
भल्ले (singular vocative)
भल्ले (dual vocative)
भल्लाः (plural vocative)
भल्लाम् (accusative singular)
भल्ले (accusative dual)
भल्लाः (accusative plural)
भल्लया (instrumental singular)
भल्ला1 (instrumental singular)
भल्लाभ्याम् (dual instrumental)
भल्लाभिः (instrumental plural)
भल्लायै (dative singular)
भल्लाभ्याम् (dative dual)
भल्लाभ्यः (dative plural)
भल्लायाः (ablative singular)
भल्लायै2 (ablative singular)
भल्लाभ्याम् (ablative dual)
भल्लाभ्यः (ablative plural)
भल्लायाः (genitive singular)
भल्लायै2 (genitive singular)
भल्लयोः (dual genitive)
भल्लानाम् (genitive plural)
भल्लायाम् (locative singular)
भल्लयोः (dual locative)
भल्लासु (locative plural)
भल्लम् (nominative singular)
भल्ले (dual nominative)
भल्लानि (nominative plural)
भल्ला1 (nominative plural)
भल्ल (singular vocative)
भल्ले (dual vocative)
भल्लानि (plural vocative)
भल्ला1 (plural vocative)
भल्लम् (accusative singular)
भल्ले (accusative dual)
भल्लानि (accusative plural)
भल्ला1 (accusative plural)
भल्लेन (instrumental singular)
भल्लाभ्याम् (dual instrumental)
भल्लैः (instrumental plural)
भल्लेभिः1 (instrumental plural)
भल्लाय (dative singular)
भल्लाभ्याम् (dative dual)
भल्लेभ्यः (dative plural)
भल्लात् (ablative singular)
भल्लाभ्याम् (ablative dual)
भल्लेभ्यः (ablative plural)
भल्लस्य (genitive singular)
भल्लयोः (dual genitive)
भल्लानाम् (genitive plural)
भल्ले (locative singular)
भल्लयोः (dual locative)
भल्लेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀪𑀮𑁆𑀮 (bhalla)

Magadhi Prakrit:

Bengali: ভাল (bhal), ভালো (bhalō)

desctree

Early Assamese: ভাল (bhalo)
Assamese: ভাল (bhal)

Sylheti: ꠜꠣꠟꠣ (bála)

⇒ Sauraseni Prakrit: *𑀪𑀮𑁆𑀮𑀕 (*bhallaga)

Hindustani:

Hindi: भला (bhalā)

Urdu: بھلا

Old Gujarati: भलउं (bhalaüṃ)

Gujarati: ભલું (bhalũ)

From an earlier *bhadlá, from an even earlier भद्र (bhadrá, “favourable, auspicious”), whence also भल्लाक्ष (bhallākṣa, “a term used in addressing a flamingo”).

/ˈbʱɐl̪.l̪ɐ/


भल्ल

The origin is uncertain.
Perhaps from the same origin as the "auspicious" sense of Etymology 2; flattering euphemisms for bears were common in ancient India.
Alternatively, from Proto-Indo-European *bʰerH- (“brown, bear”), itself a possibly-euphemistic replacement for Proto-Indo-European *h₂ŕ̥tḱos (“bear”), with irregular phonetic modification by taboo. Mayrhofer appears to tentatively favor this latter derivation, though is also open to the former "auspicious" derivation; perhaps both paths contributed to the development of the word.

inh

/ˈbʱɐl̪.l̪ɐ/

c. 800 CE – 950 CE, Nārāyaṇa, Hitopadeśa


भल्ल

Related to मल्ल (malla, “wrestler, boxer by profession”).

/ˈbʱɐl̪.l̪ɐ/

(in the plural) the name of a tribe of people


श्वाविध्

sa-noun

श्वाविध् • (śvāvídh) stem, m

śvāvídh (romanization)
श्वावित् (nominative singular)
श्वाविधौ (dual nominative)
श्वाविधा1 (dual nominative)
श्वाविधः (nominative plural)
श्वावित् (singular vocative)
श्वाविधौ (dual vocative)
श्वाविधा1 (dual vocative)
श्वाविधः (plural vocative)
श्वाविधम् (accusative singular)
श्वाविधौ (accusative dual)
श्वाविधा1 (accusative dual)
श्वाविधः (accusative plural)
श्वाविधा (instrumental singular)
श्वाविद्भ्याम् (dual instrumental)
श्वाविद्भिः (instrumental plural)
श्वाविधे (dative singular)
श्वाविद्भ्याम् (dative dual)
श्वाविद्भ्यः (dative plural)
श्वाविधः (ablative singular)
श्वाविद्भ्याम् (ablative dual)
श्वाविद्भ्यः (ablative plural)
श्वाविधः (genitive singular)
श्वाविधोः (dual genitive)
श्वाविधाम् (genitive plural)
श्वाविधि (locative singular)
श्वाविधोः (dual locative)
श्वावित्सु (locative plural)

Dardic:

Kalasha: šu

Khowar: شُو (šu)

Pali: sāmi

Prakrit: 𑀲𑀸𑀯𑀺𑀳 (sāviha)

Magadhi Prakrit:

Odia: ସାଇଁ (sāĩ)

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: શાહુડી (śāhuḍī)

Hindustani:

Hindi: साही (sāhī)

Urdu: ساہی (sāhī)

/ˈɕʋɑː.ʋid̪ʱ/

From Proto-Indo-Aryan *śwaHwídʰ-, from *śwá (“dog”) + *Hwídʰ- (“piercing, perforating, wounding”), from the zero grades of Proto-Indo-European *ḱwṓ (“dog”) and *h₁weydʰh₁- respectively. Literally "dog-piercer". See also व्यध् (vyadh, “to pierce, hurt”, root). The constituent components are श्वन् (śvan, “dog”) + व्यध् (vyadh, “to pierce”).

com

कर्णा श्वावित् तद् अब्रवीद् गिरेर् अवचरन्तिका ।
याः काश् चेमाः खनित्रिमास् तासाम् अरसतमं विषम् ॥
karṇā śvāvit tad abravīd girer avacarantikā.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 5.13.9

Dwelling beside the mountain's slope, the quick-eared porcupine exclaimed:
The poison which is in all these she-snakes homed in earth is most powerless.

yāḥ kāś cemāḥ khanitrimās tāsām arasatamaṃ viṣam.


क्रन्दन

krandana (romanization)
क्रन्दनम् (nominative singular)
क्रन्दने (dual nominative)
क्रन्दनानि (nominative plural)
क्रन्दना1 (nominative plural)
क्रन्दन (singular vocative)
क्रन्दने (dual vocative)
क्रन्दनानि (plural vocative)
क्रन्दना1 (plural vocative)
क्रन्दनम् (accusative singular)
क्रन्दने (accusative dual)
क्रन्दनानि (accusative plural)
क्रन्दना1 (accusative plural)
क्रन्दनेन (instrumental singular)
क्रन्दनाभ्याम् (dual instrumental)
क्रन्दनैः (instrumental plural)
क्रन्दनेभिः1 (instrumental plural)
क्रन्दनाय (dative singular)
क्रन्दनाभ्याम् (dative dual)
क्रन्दनेभ्यः (dative plural)
क्रन्दनात् (ablative singular)
क्रन्दनाभ्याम् (ablative dual)
क्रन्दनेभ्यः (ablative plural)
क्रन्दनस्य (genitive singular)
क्रन्दनयोः (dual genitive)
क्रन्दनानाम् (genitive plural)
क्रन्दने (locative singular)
क्रन्दनयोः (dual locative)
क्रन्दनेषु (locative plural)

Pali: kandana

desc

Maharastri Prakrit: 𑀓𑀦𑁆𑀤𑀡𑀬𑀸 (kandaṇayā, “crying”)

→ Hindi: क्रंदन (krandan, “weeping”) (learned)

/ˈkɾɐn̪.d̪ɐ.n̪ɐ/

From क्रन्द् (krand, “to cry”, root) + -अन (-ana).

suf

a cry of distress or weeping, lamentation


क्रन्दन

krandana (romanization)
क्रन्दनः (nominative singular)
क्रन्दनौ (dual nominative)
क्रन्दना1 (dual nominative)
क्रन्दनाः (nominative plural)
क्रन्दनासः1 (nominative plural)
क्रन्दन (singular vocative)
क्रन्दनौ (dual vocative)
क्रन्दना1 (dual vocative)
क्रन्दनाः (plural vocative)
क्रन्दनासः1 (plural vocative)
क्रन्दनम् (accusative singular)
क्रन्दनौ (accusative dual)
क्रन्दना1 (accusative dual)
क्रन्दनान् (accusative plural)
क्रन्दनेन (instrumental singular)
क्रन्दनाभ्याम् (dual instrumental)
क्रन्दनैः (instrumental plural)
क्रन्दनेभिः1 (instrumental plural)
क्रन्दनाय (dative singular)
क्रन्दनाभ्याम् (dative dual)
क्रन्दनेभ्यः (dative plural)
क्रन्दनात् (ablative singular)
क्रन्दनाभ्याम् (ablative dual)
क्रन्दनेभ्यः (ablative plural)
क्रन्दनस्य (genitive singular)
क्रन्दनयोः (dual genitive)
क्रन्दनानाम् (genitive plural)
क्रन्दने (locative singular)
क्रन्दनयोः (dual locative)
क्रन्दनेषु (locative plural)

desc

→ Hindi: क्रंदन (krandan, “cat”) (learned)

/ˈkɾɐn̪.d̪ɐ.n̪ɐ/


वैकल्पिकता

vaikalpikatā (romanization)
वैकल्पिकता (nominative singular)
वैकल्पिकते (dual nominative)
वैकल्पिकताः (nominative plural)
वैकल्पिकते (singular vocative)
वैकल्पिकते (dual vocative)
वैकल्पिकताः (plural vocative)
वैकल्पिकताम् (accusative singular)
वैकल्पिकते (accusative dual)
वैकल्पिकताः (accusative plural)
वैकल्पिकतया (instrumental singular)
वैकल्पिकता1 (instrumental singular)
वैकल्पिकताभ्याम् (dual instrumental)
वैकल्पिकताभिः (instrumental plural)
वैकल्पिकतायै (dative singular)
वैकल्पिकताभ्याम् (dative dual)
वैकल्पिकताभ्यः (dative plural)
वैकल्पिकतायाः (ablative singular)
वैकल्पिकतायै2 (ablative singular)
वैकल्पिकताभ्याम् (ablative dual)
वैकल्पिकताभ्यः (ablative plural)
वैकल्पिकतायाः (genitive singular)
वैकल्पिकतायै2 (genitive singular)
वैकल्पिकतयोः (dual genitive)
वैकल्पिकतानाम् (genitive plural)
वैकल्पिकतायाम् (locative singular)
वैकल्पिकतयोः (dual locative)
वैकल्पिकतासु (locative plural)

→ Hindi: वैकल्पिकता (vaikalpiktā) (learned)


गर

gará (romanization)
गरः (nominative singular)
गरौ (dual nominative)
गरा1 (dual nominative)
गराः (nominative plural)
गरासः1 (nominative plural)
गर (singular vocative)
गरौ (dual vocative)
गरा1 (dual vocative)
गराः (plural vocative)
गरासः1 (plural vocative)
गरम् (accusative singular)
गरौ (accusative dual)
गरा1 (accusative dual)
गरान् (accusative plural)
गरेण (instrumental singular)
गराभ्याम् (dual instrumental)
गरैः (instrumental plural)
गरेभिः1 (instrumental plural)
गराय (dative singular)
गराभ्याम् (dative dual)
गरेभ्यः (dative plural)
गरात् (ablative singular)
गराभ्याम् (ablative dual)
गरेभ्यः (ablative plural)
गरस्य (genitive singular)
गरयोः (dual genitive)
गराणाम् (genitive plural)
गरे (locative singular)
गरयोः (dual locative)
गरेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *garHás, from Proto-Indo-Iranian *garHás, from Proto-Indo-European *gʷorh₃-ó-s, from the root *gʷerh₃- (“to devour”). The Sanskrit root is गॄ (gṝ, “to devour”).

a kind of disease (perhaps one attended with difficulty of swallowing?); disease in general


विनति

vinati (romanization)
विनतिः (nominative singular)
विनती (dual nominative)
विनतयः (nominative plural)
विनते (singular vocative)
विनती (dual vocative)
विनतयः (plural vocative)
विनतिम् (accusative singular)
विनती (accusative dual)
विनतीः (accusative plural)
विनत्या (instrumental singular)
विनती1 (instrumental singular)
विनतिभ्याम् (dual instrumental)
विनतिभिः (instrumental plural)
विनतये (dative singular)
विनत्यै2 (dative singular)
विनती1 (dative singular)
विनतिभ्याम् (dative dual)
विनतिभ्यः (dative plural)
विनतेः (ablative singular)
विनत्याः2 (ablative singular)
विनत्यै3 (ablative singular)
विनतिभ्याम् (ablative dual)
विनतिभ्यः (ablative plural)
विनतेः (genitive singular)
विनत्याः2 (genitive singular)
विनत्यै3 (genitive singular)
विनत्योः (dual genitive)
विनतीनाम् (genitive plural)
विनतौ (locative singular)
विनत्याम्2 (locative singular)
विनता1 (locative singular)
विनत्योः (dual locative)
विनतिषु (locative plural)

→ Hindi: विनति (vinti) (learned)

→ Telugu: వినతి (vinati) (learned)

From Proto-Indo-Iranian *winatiš, from Proto-Indo-European *wi- + *nem- + *-tis. By surface analysis, वि- (vi-) + नम् (nam) + -ति (-ti).


वैकल्पिकत्व

vaikalpikatva (romanization)
वैकल्पिकत्वम् (nominative singular)
वैकल्पिकत्वे (dual nominative)
वैकल्पिकत्वानि (nominative plural)
वैकल्पिकत्वा1 (nominative plural)
वैकल्पिकत्व (singular vocative)
वैकल्पिकत्वे (dual vocative)
वैकल्पिकत्वानि (plural vocative)
वैकल्पिकत्वा1 (plural vocative)
वैकल्पिकत्वम् (accusative singular)
वैकल्पिकत्वे (accusative dual)
वैकल्पिकत्वानि (accusative plural)
वैकल्पिकत्वा1 (accusative plural)
वैकल्पिकत्वेन (instrumental singular)
वैकल्पिकत्वाभ्याम् (dual instrumental)
वैकल्पिकत्वैः (instrumental plural)
वैकल्पिकत्वेभिः1 (instrumental plural)
वैकल्पिकत्वाय (dative singular)
वैकल्पिकत्वाभ्याम् (dative dual)
वैकल्पिकत्वेभ्यः (dative plural)
वैकल्पिकत्वात् (ablative singular)
वैकल्पिकत्वाभ्याम् (ablative dual)
वैकल्पिकत्वेभ्यः (ablative plural)
वैकल्पिकत्वस्य (genitive singular)
वैकल्पिकत्वयोः (dual genitive)
वैकल्पिकत्वानाम् (genitive plural)
वैकल्पिकत्वे (locative singular)
वैकल्पिकत्वयोः (dual locative)
वैकल्पिकत्वेषु (locative plural)

desc

→ Hindi: वैकल्पिकत्व (vaikalpikatva) (learned)

From वैकल्पिक (vaikalpika) + -त्व (-tva).

वैकल्पिकता वैकल्पिकता#Sanskrit

Synonym of वैकल्पिकता (vaikalpikatā, “optionality”)


वैकल्पिक

vaikalpika (romanization)
वैकल्पिकः (nominative singular)
वैकल्पिकौ (dual nominative)
वैकल्पिका1 (dual nominative)
वैकल्पिकाः (nominative plural)
वैकल्पिकासः1 (nominative plural)
वैकल्पिक (singular vocative)
वैकल्पिकौ (dual vocative)
वैकल्पिका1 (dual vocative)
वैकल्पिकाः (plural vocative)
वैकल्पिकासः1 (plural vocative)
वैकल्पिकम् (accusative singular)
वैकल्पिकौ (accusative dual)
वैकल्पिका1 (accusative dual)
वैकल्पिकान् (accusative plural)
वैकल्पिकेन (instrumental singular)
वैकल्पिकाभ्याम् (dual instrumental)
वैकल्पिकैः (instrumental plural)
वैकल्पिकेभिः1 (instrumental plural)
वैकल्पिकाय (dative singular)
वैकल्पिकाभ्याम् (dative dual)
वैकल्पिकेभ्यः (dative plural)
वैकल्पिकात् (ablative singular)
वैकल्पिकाभ्याम् (ablative dual)
वैकल्पिकेभ्यः (ablative plural)
वैकल्पिकस्य (genitive singular)
वैकल्पिकयोः (dual genitive)
वैकल्पिकानाम् (genitive plural)
वैकल्पिके (locative singular)
वैकल्पिकयोः (dual locative)
वैकल्पिकेषु (locative plural)
वैकल्पिकी (nominative singular)
वैकल्पिक्यौ (dual nominative)
वैकल्पिकी1 (dual nominative)
वैकल्पिक्यः (nominative plural)
वैकल्पिकीः1 (nominative plural)
वैकल्पिकि (singular vocative)
वैकल्पिक्यौ (dual vocative)
वैकल्पिकी1 (dual vocative)
वैकल्पिक्यः (plural vocative)
वैकल्पिकीः1 (plural vocative)
वैकल्पिकीम् (accusative singular)
वैकल्पिक्यौ (accusative dual)
वैकल्पिकी1 (accusative dual)
वैकल्पिकीः (accusative plural)
वैकल्पिक्या (instrumental singular)
वैकल्पिकीभ्याम् (dual instrumental)
वैकल्पिकीभिः (instrumental plural)
वैकल्पिक्यै (dative singular)
वैकल्पिकीभ्याम् (dative dual)
वैकल्पिकीभ्यः (dative plural)
वैकल्पिक्याः (ablative singular)
वैकल्पिक्यै2 (ablative singular)
वैकल्पिकीभ्याम् (ablative dual)
वैकल्पिकीभ्यः (ablative plural)
वैकल्पिक्याः (genitive singular)
वैकल्पिक्यै2 (genitive singular)
वैकल्पिक्योः (dual genitive)
वैकल्पिकीनाम् (genitive plural)
वैकल्पिक्याम् (locative singular)
वैकल्पिक्योः (dual locative)
वैकल्पिकीषु (locative plural)
वैकल्पिकम् (nominative singular)
वैकल्पिके (dual nominative)
वैकल्पिकानि (nominative plural)
वैकल्पिका1 (nominative plural)
वैकल्पिक (singular vocative)
वैकल्पिके (dual vocative)
वैकल्पिकानि (plural vocative)
वैकल्पिका1 (plural vocative)
वैकल्पिकम् (accusative singular)
वैकल्पिके (accusative dual)
वैकल्पिकानि (accusative plural)
वैकल्पिका1 (accusative plural)
वैकल्पिकेन (instrumental singular)
वैकल्पिकाभ्याम् (dual instrumental)
वैकल्पिकैः (instrumental plural)
वैकल्पिकेभिः1 (instrumental plural)
वैकल्पिकाय (dative singular)
वैकल्पिकाभ्याम् (dative dual)
वैकल्पिकेभ्यः (dative plural)
वैकल्पिकात् (ablative singular)
वैकल्पिकाभ्याम् (ablative dual)
वैकल्पिकेभ्यः (ablative plural)
वैकल्पिकस्य (genitive singular)
वैकल्पिकयोः (dual genitive)
वैकल्पिकानाम् (genitive plural)
वैकल्पिके (locative singular)
वैकल्पिकयोः (dual locative)
वैकल्पिकेषु (locative plural)

→ Hindi: वैकल्पिक (vaikalpik) (learned)


जज्झती

head

जज्झती • (jájjhatī) f

/d͡ʑɐ́d.d͡ʑʱɐ.tiː/

[d͡ʑɐ́d̚.d͡ʑʱɐ.tiː]

/ˈd͡ʑɐd̪.d͡ʑʱɐ.t̪iː/

[ˈd͡ʑɐd̪̚.d͡ʑʱɐ.t̪iː]

Monier-Williams transcribes this cryptic Rigvedic hapax legomenon as जझ्झती (jajhjhatī) and interprets it as a noun meaning "splashing or rushing waters". Apte on the other hand constructs a root जज्झ् (jajjh, “to make a dashing sound”) and interprets the lemma as *जज्झति (*jajjhati, thematic 3rd person singular present). Notwithstanding these interpretations, it is very likely that the term is in fact an Old Indo Aryan dialectal parallel of Vedic जक्षत् (jákṣat, “laughing”, present participle), being derived from Proto-Indo-Aryan *źʰáȷ́źʰatiH (reduplicated feminine present participle of *źʰas- (“to laugh”)). See also जक्षत् (jákṣat), हस् (has, “to laugh”).

inh

*źʰáȷ́źʰatiH

reduplicated feminine present participle of <i class="Latn mention" lang="inc-pro">*źʰas-</i> (“to laugh”)

आ रुक्मैरा युधा नर ऋष्वा ऋष्टीरसृक्षत ।
अन्वेनाँ अह विद्युतो मरुतो जज्झतीर्इव भानुरर्त त्मना दिवः
ā́ rukmáirā́ yudhā́ nára ṛṣvā́ ṛṣṭī́rasṛkṣata.

The lofty Heroes cast their spears and weapons bright with gleaming gold.
A splendour of its own accord followed close after these Maruts, like laughing lightning flashes from the sky.

ánvenām̐ áha vidyúto marúto jájjhatīriva bhānúrarta tmánā diváḥ.

जज्झ् जज्झ्#Sanskrit

feminine present participle of जज्झ् (jajjh); laughing (loudly); roaring with laughter

जज्झ्

Helmut Rix
Lexikon der indogermanischen Verben


प्रक्षालित

prakṣālita (romanization)
प्रक्षालितः (nominative singular)
प्रक्षालितौ (dual nominative)
प्रक्षालिता1 (dual nominative)
प्रक्षालिताः (nominative plural)
प्रक्षालितासः1 (nominative plural)
प्रक्षालित (singular vocative)
प्रक्षालितौ (dual vocative)
प्रक्षालिता1 (dual vocative)
प्रक्षालिताः (plural vocative)
प्रक्षालितासः1 (plural vocative)
प्रक्षालितम् (accusative singular)
प्रक्षालितौ (accusative dual)
प्रक्षालिता1 (accusative dual)
प्रक्षालितान् (accusative plural)
प्रक्षालितेन (instrumental singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (dual instrumental)
प्रक्षालितैः (instrumental plural)
प्रक्षालितेभिः1 (instrumental plural)
प्रक्षालिताय (dative singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (dative dual)
प्रक्षालितेभ्यः (dative plural)
प्रक्षालितात् (ablative singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (ablative dual)
प्रक्षालितेभ्यः (ablative plural)
प्रक्षालितस्य (genitive singular)
प्रक्षालितयोः (dual genitive)
प्रक्षालितानाम् (genitive plural)
प्रक्षालिते (locative singular)
प्रक्षालितयोः (dual locative)
प्रक्षालितेषु (locative plural)
प्रक्षालिता (nominative singular)
प्रक्षालिते (dual nominative)
प्रक्षालिताः (nominative plural)
प्रक्षालिते (singular vocative)
प्रक्षालिते (dual vocative)
प्रक्षालिताः (plural vocative)
प्रक्षालिताम् (accusative singular)
प्रक्षालिते (accusative dual)
प्रक्षालिताः (accusative plural)
प्रक्षालितया (instrumental singular)
प्रक्षालिता1 (instrumental singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (dual instrumental)
प्रक्षालिताभिः (instrumental plural)
प्रक्षालितायै (dative singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (dative dual)
प्रक्षालिताभ्यः (dative plural)
प्रक्षालितायाः (ablative singular)
प्रक्षालितायै2 (ablative singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (ablative dual)
प्रक्षालिताभ्यः (ablative plural)
प्रक्षालितायाः (genitive singular)
प्रक्षालितायै2 (genitive singular)
प्रक्षालितयोः (dual genitive)
प्रक्षालितानाम् (genitive plural)
प्रक्षालितायाम् (locative singular)
प्रक्षालितयोः (dual locative)
प्रक्षालितासु (locative plural)
प्रक्षालितम् (nominative singular)
प्रक्षालिते (dual nominative)
प्रक्षालितानि (nominative plural)
प्रक्षालिता1 (nominative plural)
प्रक्षालित (singular vocative)
प्रक्षालिते (dual vocative)
प्रक्षालितानि (plural vocative)
प्रक्षालिता1 (plural vocative)
प्रक्षालितम् (accusative singular)
प्रक्षालिते (accusative dual)
प्रक्षालितानि (accusative plural)
प्रक्षालिता1 (accusative plural)
प्रक्षालितेन (instrumental singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (dual instrumental)
प्रक्षालितैः (instrumental plural)
प्रक्षालितेभिः1 (instrumental plural)
प्रक्षालिताय (dative singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (dative dual)
प्रक्षालितेभ्यः (dative plural)
प्रक्षालितात् (ablative singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (ablative dual)
प्रक्षालितेभ्यः (ablative plural)
प्रक्षालितस्य (genitive singular)
प्रक्षालितयोः (dual genitive)
प्रक्षालितानाम् (genitive plural)
प्रक्षालिते (locative singular)
प्रक्षालितयोः (dual locative)
प्रक्षालितेषु (locative plural)

desc

→ Hindi: प्रक्षालित (prakṣālit) (learned)

/pɾɐkˈʂɑː.l̪i.t̪ɐ/


क्षालन

kṣālana (romanization)
क्षालनः (nominative singular)
क्षालनौ (dual nominative)
क्षालना1 (dual nominative)
क्षालनाः (nominative plural)
क्षालनासः1 (nominative plural)
क्षालन (singular vocative)
क्षालनौ (dual vocative)
क्षालना1 (dual vocative)
क्षालनाः (plural vocative)
क्षालनासः1 (plural vocative)
क्षालनम् (accusative singular)
क्षालनौ (accusative dual)
क्षालना1 (accusative dual)
क्षालनान् (accusative plural)
क्षालनेन (instrumental singular)
क्षालनाभ्याम् (dual instrumental)
क्षालनैः (instrumental plural)
क्षालनेभिः1 (instrumental plural)
क्षालनाय (dative singular)
क्षालनाभ्याम् (dative dual)
क्षालनेभ्यः (dative plural)
क्षालनात् (ablative singular)
क्षालनाभ्याम् (ablative dual)
क्षालनेभ्यः (ablative plural)
क्षालनस्य (genitive singular)
क्षालनयोः (dual genitive)
क्षालनानाम् (genitive plural)
क्षालने (locative singular)
क्षालनयोः (dual locative)
क्षालनेषु (locative plural)
क्षालनी (nominative singular)
क्षालन्यौ (dual nominative)
क्षालनी1 (dual nominative)
क्षालन्यः (nominative plural)
क्षालनीः1 (nominative plural)
क्षालनि (singular vocative)
क्षालन्यौ (dual vocative)
क्षालनी1 (dual vocative)
क्षालन्यः (plural vocative)
क्षालनीः1 (plural vocative)
क्षालनीम् (accusative singular)
क्षालन्यौ (accusative dual)
क्षालनी1 (accusative dual)
क्षालनीः (accusative plural)
क्षालन्या (instrumental singular)
क्षालनीभ्याम् (dual instrumental)
क्षालनीभिः (instrumental plural)
क्षालन्यै (dative singular)
क्षालनीभ्याम् (dative dual)
क्षालनीभ्यः (dative plural)
क्षालन्याः (ablative singular)
क्षालन्यै2 (ablative singular)
क्षालनीभ्याम् (ablative dual)
क्षालनीभ्यः (ablative plural)
क्षालन्याः (genitive singular)
क्षालन्यै2 (genitive singular)
क्षालन्योः (dual genitive)
क्षालनीनाम् (genitive plural)
क्षालन्याम् (locative singular)
क्षालन्योः (dual locative)
क्षालनीषु (locative plural)
क्षालनम् (nominative singular)
क्षालने (dual nominative)
क्षालनानि (nominative plural)
क्षालना1 (nominative plural)
क्षालन (singular vocative)
क्षालने (dual vocative)
क्षालनानि (plural vocative)
क्षालना1 (plural vocative)
क्षालनम् (accusative singular)
क्षालने (accusative dual)
क्षालनानि (accusative plural)
क्षालना1 (accusative plural)
क्षालनेन (instrumental singular)
क्षालनाभ्याम् (dual instrumental)
क्षालनैः (instrumental plural)
क्षालनेभिः1 (instrumental plural)
क्षालनाय (dative singular)
क्षालनाभ्याम् (dative dual)
क्षालनेभ्यः (dative plural)
क्षालनात् (ablative singular)
क्षालनाभ्याम् (ablative dual)
क्षालनेभ्यः (ablative plural)
क्षालनस्य (genitive singular)
क्षालनयोः (dual genitive)
क्षालनानाम् (genitive plural)
क्षालने (locative singular)
क्षालनयोः (dual locative)
क्षालनेषु (locative plural)

/ˈkʂɑː.l̪ɐ.n̪ɐ/

From क्षल् (kṣal, “to clean, wash”, root) + -अन (-ana).


क्षालन

kṣālana (romanization)
क्षालनम् (nominative singular)
क्षालने (dual nominative)
क्षालनानि (nominative plural)
क्षालना1 (nominative plural)
क्षालन (singular vocative)
क्षालने (dual vocative)
क्षालनानि (plural vocative)
क्षालना1 (plural vocative)
क्षालनम् (accusative singular)
क्षालने (accusative dual)
क्षालनानि (accusative plural)
क्षालना1 (accusative plural)
क्षालनेन (instrumental singular)
क्षालनाभ्याम् (dual instrumental)
क्षालनैः (instrumental plural)
क्षालनेभिः1 (instrumental plural)
क्षालनाय (dative singular)
क्षालनाभ्याम् (dative dual)
क्षालनेभ्यः (dative plural)
क्षालनात् (ablative singular)
क्षालनाभ्याम् (ablative dual)
क्षालनेभ्यः (ablative plural)
क्षालनस्य (genitive singular)
क्षालनयोः (dual genitive)
क्षालनानाम् (genitive plural)
क्षालने (locative singular)
क्षालनयोः (dual locative)
क्षालनेषु (locative plural)

→ Hindi: क्षालन (kṣālan) (learned)

/ˈkʂɑː.l̪ɐ.n̪ɐ/


आनन्ददत्त

ānandadatta (romanization)
आनन्ददत्तः (nominative singular)
आनन्ददत्तौ (dual nominative)
आनन्ददत्ता1 (dual nominative)
आनन्ददत्ताः (nominative plural)
आनन्ददत्तासः1 (nominative plural)
आनन्ददत्त (singular vocative)
आनन्ददत्तौ (dual vocative)
आनन्ददत्ता1 (dual vocative)
आनन्ददत्ताः (plural vocative)
आनन्ददत्तासः1 (plural vocative)
आनन्ददत्तम् (accusative singular)
आनन्ददत्तौ (accusative dual)
आनन्ददत्ता1 (accusative dual)
आनन्ददत्तान् (accusative plural)
आनन्ददत्तेन (instrumental singular)
आनन्ददत्ताभ्याम् (dual instrumental)
आनन्ददत्तैः (instrumental plural)
आनन्ददत्तेभिः1 (instrumental plural)
आनन्ददत्ताय (dative singular)
आनन्ददत्ताभ्याम् (dative dual)
आनन्ददत्तेभ्यः (dative plural)
आनन्ददत्तात् (ablative singular)
आनन्ददत्ताभ्याम् (ablative dual)
आनन्ददत्तेभ्यः (ablative plural)
आनन्ददत्तस्य (genitive singular)
आनन्ददत्तयोः (dual genitive)
आनन्ददत्तानाम् (genitive plural)
आनन्ददत्ते (locative singular)
आनन्ददत्तयोः (dual locative)
आनन्ददत्तेषु (locative plural)

/ɑː.n̪ɐn̪.d̪ɐˈd̪ɐt̪.t̪ɐ/

[ɑː.n̪ɐn̪.d̪ɐˈd̪ɐt̪̚.t̪ɐ]

From आनन्द (ānandá, “happiness, sexual pleasure”) + दत्त (dattá, “given, gift”), literally “the gift of sexual pleasure”.


क्षालित

kṣālita (romanization)
क्षालितः (nominative singular)
क्षालितौ (dual nominative)
क्षालिता1 (dual nominative)
क्षालिताः (nominative plural)
क्षालितासः1 (nominative plural)
क्षालित (singular vocative)
क्षालितौ (dual vocative)
क्षालिता1 (dual vocative)
क्षालिताः (plural vocative)
क्षालितासः1 (plural vocative)
क्षालितम् (accusative singular)
क्षालितौ (accusative dual)
क्षालिता1 (accusative dual)
क्षालितान् (accusative plural)
क्षालितेन (instrumental singular)
क्षालिताभ्याम् (dual instrumental)
क्षालितैः (instrumental plural)
क्षालितेभिः1 (instrumental plural)
क्षालिताय (dative singular)
क्षालिताभ्याम् (dative dual)
क्षालितेभ्यः (dative plural)
क्षालितात् (ablative singular)
क्षालिताभ्याम् (ablative dual)
क्षालितेभ्यः (ablative plural)
क्षालितस्य (genitive singular)
क्षालितयोः (dual genitive)
क्षालितानाम् (genitive plural)
क्षालिते (locative singular)
क्षालितयोः (dual locative)
क्षालितेषु (locative plural)
क्षालिता (nominative singular)
क्षालिते (dual nominative)
क्षालिताः (nominative plural)
क्षालिते (singular vocative)
क्षालिते (dual vocative)
क्षालिताः (plural vocative)
क्षालिताम् (accusative singular)
क्षालिते (accusative dual)
क्षालिताः (accusative plural)
क्षालितया (instrumental singular)
क्षालिता1 (instrumental singular)
क्षालिताभ्याम् (dual instrumental)
क्षालिताभिः (instrumental plural)
क्षालितायै (dative singular)
क्षालिताभ्याम् (dative dual)
क्षालिताभ्यः (dative plural)
क्षालितायाः (ablative singular)
क्षालितायै2 (ablative singular)
क्षालिताभ्याम् (ablative dual)
क्षालिताभ्यः (ablative plural)
क्षालितायाः (genitive singular)
क्षालितायै2 (genitive singular)
क्षालितयोः (dual genitive)
क्षालितानाम् (genitive plural)
क्षालितायाम् (locative singular)
क्षालितयोः (dual locative)
क्षालितासु (locative plural)
क्षालितम् (nominative singular)
क्षालिते (dual nominative)
क्षालितानि (nominative plural)
क्षालिता1 (nominative plural)
क्षालित (singular vocative)
क्षालिते (dual vocative)
क्षालितानि (plural vocative)
क्षालिता1 (plural vocative)
क्षालितम् (accusative singular)
क्षालिते (accusative dual)
क्षालितानि (accusative plural)
क्षालिता1 (accusative plural)
क्षालितेन (instrumental singular)
क्षालिताभ्याम् (dual instrumental)
क्षालितैः (instrumental plural)
क्षालितेभिः1 (instrumental plural)
क्षालिताय (dative singular)
क्षालिताभ्याम् (dative dual)
क्षालितेभ्यः (dative plural)
क्षालितात् (ablative singular)
क्षालिताभ्याम् (ablative dual)
क्षालितेभ्यः (ablative plural)
क्षालितस्य (genitive singular)
क्षालितयोः (dual genitive)
क्षालितानाम् (genitive plural)
क्षालिते (locative singular)
क्षालितयोः (dual locative)
क्षालितेषु (locative plural)

→ Hindi: क्षालित (kṣālit) (learned)

From क्षल् (kṣal, “to wash, clean”, root) + -इत (-ita).


बैजिक

baijika (romanization)
बैजिकः (nominative singular)
बैजिकौ (dual nominative)
बैजिका1 (dual nominative)
बैजिकाः (nominative plural)
बैजिकासः1 (nominative plural)
बैजिक (singular vocative)
बैजिकौ (dual vocative)
बैजिका1 (dual vocative)
बैजिकाः (plural vocative)
बैजिकासः1 (plural vocative)
बैजिकम् (accusative singular)
बैजिकौ (accusative dual)
बैजिका1 (accusative dual)
बैजिकान् (accusative plural)
बैजिकेन (instrumental singular)
बैजिकाभ्याम् (dual instrumental)
बैजिकैः (instrumental plural)
बैजिकेभिः1 (instrumental plural)
बैजिकाय (dative singular)
बैजिकाभ्याम् (dative dual)
बैजिकेभ्यः (dative plural)
बैजिकात् (ablative singular)
बैजिकाभ्याम् (ablative dual)
बैजिकेभ्यः (ablative plural)
बैजिकस्य (genitive singular)
बैजिकयोः (dual genitive)
बैजिकानाम् (genitive plural)
बैजिके (locative singular)
बैजिकयोः (dual locative)
बैजिकेषु (locative plural)
बैजिकी (nominative singular)
बैजिक्यौ (dual nominative)
बैजिकी1 (dual nominative)
बैजिक्यः (nominative plural)
बैजिकीः1 (nominative plural)
बैजिकि (singular vocative)
बैजिक्यौ (dual vocative)
बैजिकी1 (dual vocative)
बैजिक्यः (plural vocative)
बैजिकीः1 (plural vocative)
बैजिकीम् (accusative singular)
बैजिक्यौ (accusative dual)
बैजिकी1 (accusative dual)
बैजिकीः (accusative plural)
बैजिक्या (instrumental singular)
बैजिकीभ्याम् (dual instrumental)
बैजिकीभिः (instrumental plural)
बैजिक्यै (dative singular)
बैजिकीभ्याम् (dative dual)
बैजिकीभ्यः (dative plural)
बैजिक्याः (ablative singular)
बैजिक्यै2 (ablative singular)
बैजिकीभ्याम् (ablative dual)
बैजिकीभ्यः (ablative plural)
बैजिक्याः (genitive singular)
बैजिक्यै2 (genitive singular)
बैजिक्योः (dual genitive)
बैजिकीनाम् (genitive plural)
बैजिक्याम् (locative singular)
बैजिक्योः (dual locative)
बैजिकीषु (locative plural)
बैजिकम् (nominative singular)
बैजिके (dual nominative)
बैजिकानि (nominative plural)
बैजिका1 (nominative plural)
बैजिक (singular vocative)
बैजिके (dual vocative)
बैजिकानि (plural vocative)
बैजिका1 (plural vocative)
बैजिकम् (accusative singular)
बैजिके (accusative dual)
बैजिकानि (accusative plural)
बैजिका1 (accusative plural)
बैजिकेन (instrumental singular)
बैजिकाभ्याम् (dual instrumental)
बैजिकैः (instrumental plural)
बैजिकेभिः1 (instrumental plural)
बैजिकाय (dative singular)
बैजिकाभ्याम् (dative dual)
बैजिकेभ्यः (dative plural)
बैजिकात् (ablative singular)
बैजिकाभ्याम् (ablative dual)
बैजिकेभ्यः (ablative plural)
बैजिकस्य (genitive singular)
बैजिकयोः (dual genitive)
बैजिकानाम् (genitive plural)
बैजिके (locative singular)
बैजिकयोः (dual locative)
बैजिकेषु (locative plural)

From बीज (bīja, “seed, semen”) + -इक (-ika).

belonging to any primary cause or source or principle, original


बैजिक

baijika (romanization)
बैजिकः (nominative singular)
बैजिकौ (dual nominative)
बैजिका1 (dual nominative)
बैजिकाः (nominative plural)
बैजिकासः1 (nominative plural)
बैजिक (singular vocative)
बैजिकौ (dual vocative)
बैजिका1 (dual vocative)
बैजिकाः (plural vocative)
बैजिकासः1 (plural vocative)
बैजिकम् (accusative singular)
बैजिकौ (accusative dual)
बैजिका1 (accusative dual)
बैजिकान् (accusative plural)
बैजिकेन (instrumental singular)
बैजिकाभ्याम् (dual instrumental)
बैजिकैः (instrumental plural)
बैजिकेभिः1 (instrumental plural)
बैजिकाय (dative singular)
बैजिकाभ्याम् (dative dual)
बैजिकेभ्यः (dative plural)
बैजिकात् (ablative singular)
बैजिकाभ्याम् (ablative dual)
बैजिकेभ्यः (ablative plural)
बैजिकस्य (genitive singular)
बैजिकयोः (dual genitive)
बैजिकानाम् (genitive plural)
बैजिके (locative singular)
बैजिकयोः (dual locative)
बैजिकेषु (locative plural)


बैजिक

baijika (romanization)
बैजिकम् (nominative singular)
बैजिके (dual nominative)
बैजिकानि (nominative plural)
बैजिका1 (nominative plural)
बैजिक (singular vocative)
बैजिके (dual vocative)
बैजिकानि (plural vocative)
बैजिका1 (plural vocative)
बैजिकम् (accusative singular)
बैजिके (accusative dual)
बैजिकानि (accusative plural)
बैजिका1 (accusative plural)
बैजिकेन (instrumental singular)
बैजिकाभ्याम् (dual instrumental)
बैजिकैः (instrumental plural)
बैजिकेभिः1 (instrumental plural)
बैजिकाय (dative singular)
बैजिकाभ्याम् (dative dual)
बैजिकेभ्यः (dative plural)
बैजिकात् (ablative singular)
बैजिकाभ्याम् (ablative dual)
बैजिकेभ्यः (ablative plural)
बैजिकस्य (genitive singular)
बैजिकयोः (dual genitive)
बैजिकानाम् (genitive plural)
बैजिके (locative singular)
बैजिकयोः (dual locative)
बैजिकेषु (locative plural)

Moringa oleifera
Moringa oleifera#Translingual

the spiritual cause of existence, soul, spirit


वह्य

vahyá (romanization)
वह्यः (nominative singular)
वह्यौ (dual nominative)
वह्या1 (dual nominative)
वह्याः (nominative plural)
वह्यासः1 (nominative plural)
वह्य (singular vocative)
वह्यौ (dual vocative)
वह्या1 (dual vocative)
वह्याः (plural vocative)
वह्यासः1 (plural vocative)
वह्यम् (accusative singular)
वह्यौ (accusative dual)
वह्या1 (accusative dual)
वह्यान् (accusative plural)
वह्येन (instrumental singular)
वह्याभ्याम् (dual instrumental)
वह्यैः (instrumental plural)
वह्येभिः1 (instrumental plural)
वह्याय (dative singular)
वह्याभ्याम् (dative dual)
वह्येभ्यः (dative plural)
वह्यात् (ablative singular)
वह्याभ्याम् (ablative dual)
वह्येभ्यः (ablative plural)
वह्यस्य (genitive singular)
वह्ययोः (dual genitive)
वह्यानाम् (genitive plural)
वह्ये (locative singular)
वह्ययोः (dual locative)
वह्येषु (locative plural)
वह्या (nominative singular)
वह्ये (dual nominative)
वह्याः (nominative plural)
वह्ये (singular vocative)
वह्ये (dual vocative)
वह्याः (plural vocative)
वह्याम् (accusative singular)
वह्ये (accusative dual)
वह्याः (accusative plural)
वह्यया (instrumental singular)
वह्या1 (instrumental singular)
वह्याभ्याम् (dual instrumental)
वह्याभिः (instrumental plural)
वह्यायै (dative singular)
वह्याभ्याम् (dative dual)
वह्याभ्यः (dative plural)
वह्यायाः (ablative singular)
वह्यायै2 (ablative singular)
वह्याभ्याम् (ablative dual)
वह्याभ्यः (ablative plural)
वह्यायाः (genitive singular)
वह्यायै2 (genitive singular)
वह्ययोः (dual genitive)
वह्यानाम् (genitive plural)
वह्यायाम् (locative singular)
वह्ययोः (dual locative)
वह्यासु (locative plural)
वह्यम् (nominative singular)
वह्ये (dual nominative)
वह्यानि (nominative plural)
वह्या1 (nominative plural)
वह्य (singular vocative)
वह्ये (dual vocative)
वह्यानि (plural vocative)
वह्या1 (plural vocative)
वह्यम् (accusative singular)
वह्ये (accusative dual)
वह्यानि (accusative plural)
वह्या1 (accusative plural)
वह्येन (instrumental singular)
वह्याभ्याम् (dual instrumental)
वह्यैः (instrumental plural)
वह्येभिः1 (instrumental plural)
वह्याय (dative singular)
वह्याभ्याम् (dative dual)
वह्येभ्यः (dative plural)
वह्यात् (ablative singular)
वह्याभ्याम् (ablative dual)
वह्येभ्यः (ablative plural)
वह्यस्य (genitive singular)
वह्ययोः (dual genitive)
वह्यानाम् (genitive plural)
वह्ये (locative singular)
वह्ययोः (dual locative)
वह्येषु (locative plural)

From Proto-Indo-European *wóǵʰ-yo-s (“fit to be carried”), from *weǵʰ- (“to carry, draw”).


वह्य

vahyá (romanization)
वह्यम् (nominative singular)
वह्ये (dual nominative)
वह्यानि (nominative plural)
वह्या1 (nominative plural)
वह्य (singular vocative)
वह्ये (dual vocative)
वह्यानि (plural vocative)
वह्या1 (plural vocative)
वह्यम् (accusative singular)
वह्ये (accusative dual)
वह्यानि (accusative plural)
वह्या1 (accusative plural)
वह्येन (instrumental singular)
वह्याभ्याम् (dual instrumental)
वह्यैः (instrumental plural)
वह्येभिः1 (instrumental plural)
वह्याय (dative singular)
वह्याभ्याम् (dative dual)
वह्येभ्यः (dative plural)
वह्यात् (ablative singular)
वह्याभ्याम् (ablative dual)
वह्येभ्यः (ablative plural)
वह्यस्य (genitive singular)
वह्ययोः (dual genitive)
वह्यानाम् (genitive plural)
वह्ये (locative singular)
वह्ययोः (dual locative)
वह्येषु (locative plural)

Pali: vahya (“vehicle”)

Prakrit: 𑀯𑁄𑀚𑁆𑀛 (vojjha, “burden”)

Magadhi Prakrit:

Bengali: বোঝা (bōjha)

Sauraseni Prakrit:

Hindustani: bojh, bojhā

Hindi: बोझ, बोझा

Urdu: بوجھ (bojh), بوجھا (bojhā)

→ Arabic: بُوجَة (būja)

→ Kannada: ವಜ್ಜೆ (vajje), ಒಜ್ಜೆ (ojje)

सा भूमिमा रुरोहिथ वह्यं श्रान्ता वधूरिव ॥

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 4.20.3

On earth hast thou alighted as a weary woman seeks her couch.

sā bhūmimā rurohitha vahyaṃ śrāntā vadhūriva.

"fit to be carried"; a portable bed, couch or palanquin


लेण्ड

leṇḍa (romanization)
लेण्डम् (nominative singular)
लेण्डे (dual nominative)
लेण्डानि (nominative plural)
लेण्डा1 (nominative plural)
लेण्ड (singular vocative)
लेण्डे (dual vocative)
लेण्डानि (plural vocative)
लेण्डा1 (plural vocative)
लेण्डम् (accusative singular)
लेण्डे (accusative dual)
लेण्डानि (accusative plural)
लेण्डा1 (accusative plural)
लेण्डेन (instrumental singular)
लेण्डाभ्याम् (dual instrumental)
लेण्डैः (instrumental plural)
लेण्डेभिः1 (instrumental plural)
लेण्डाय (dative singular)
लेण्डाभ्याम् (dative dual)
लेण्डेभ्यः (dative plural)
लेण्डात् (ablative singular)
लेण्डाभ्याम् (ablative dual)
लेण्डेभ्यः (ablative plural)
लेण्डस्य (genitive singular)
लेण्डयोः (dual genitive)
लेण्डानाम् (genitive plural)
लेण्डे (locative singular)
लेण्डयोः (dual locative)
लेण्डेषु (locative plural)

Alternative form of लण्ड (laṇḍa, “excrement”)


डीन

ḍīna (romanization)
डीनः (nominative singular)
डीनौ (dual nominative)
डीना1 (dual nominative)
डीनाः (nominative plural)
डीनासः1 (nominative plural)
डीन (singular vocative)
डीनौ (dual vocative)
डीना1 (dual vocative)
डीनाः (plural vocative)
डीनासः1 (plural vocative)
डीनम् (accusative singular)
डीनौ (accusative dual)
डीना1 (accusative dual)
डीनान् (accusative plural)
डीनेन (instrumental singular)
डीनाभ्याम् (dual instrumental)
डीनैः (instrumental plural)
डीनेभिः1 (instrumental plural)
डीनाय (dative singular)
डीनाभ्याम् (dative dual)
डीनेभ्यः (dative plural)
डीनात् (ablative singular)
डीनाभ्याम् (ablative dual)
डीनेभ्यः (ablative plural)
डीनस्य (genitive singular)
डीनयोः (dual genitive)
डीनानाम् (genitive plural)
डीने (locative singular)
डीनयोः (dual locative)
डीनेषु (locative plural)
डीना (nominative singular)
डीने (dual nominative)
डीनाः (nominative plural)
डीने (singular vocative)
डीने (dual vocative)
डीनाः (plural vocative)
डीनाम् (accusative singular)
डीने (accusative dual)
डीनाः (accusative plural)
डीनया (instrumental singular)
डीना1 (instrumental singular)
डीनाभ्याम् (dual instrumental)
डीनाभिः (instrumental plural)
डीनायै (dative singular)
डीनाभ्याम् (dative dual)
डीनाभ्यः (dative plural)
डीनायाः (ablative singular)
डीनायै2 (ablative singular)
डीनाभ्याम् (ablative dual)
डीनाभ्यः (ablative plural)
डीनायाः (genitive singular)
डीनायै2 (genitive singular)
डीनयोः (dual genitive)
डीनानाम् (genitive plural)
डीनायाम् (locative singular)
डीनयोः (dual locative)
डीनासु (locative plural)
डीनम् (nominative singular)
डीने (dual nominative)
डीनानि (nominative plural)
डीना1 (nominative plural)
डीन (singular vocative)
डीने (dual vocative)
डीनानि (plural vocative)
डीना1 (plural vocative)
डीनम् (accusative singular)
डीने (accusative dual)
डीनानि (accusative plural)
डीना1 (accusative plural)
डीनेन (instrumental singular)
डीनाभ्याम् (dual instrumental)
डीनैः (instrumental plural)
डीनेभिः1 (instrumental plural)
डीनाय (dative singular)
डीनाभ्याम् (dative dual)
डीनेभ्यः (dative plural)
डीनात् (ablative singular)
डीनाभ्याम् (ablative dual)
डीनेभ्यः (ablative plural)
डीनस्य (genitive singular)
डीनयोः (dual genitive)
डीनानाम् (genitive plural)
डीने (locative singular)
डीनयोः (dual locative)
डीनेषु (locative plural)

From डी (ḍī, “to fly”, root) + -न (-na, “-ed”).


डीन

ḍīna (romanization)
डीनम् (nominative singular)
डीने (dual nominative)
डीनानि (nominative plural)
डीना1 (nominative plural)
डीन (singular vocative)
डीने (dual vocative)
डीनानि (plural vocative)
डीना1 (plural vocative)
डीनम् (accusative singular)
डीने (accusative dual)
डीनानि (accusative plural)
डीना1 (accusative plural)
डीनेन (instrumental singular)
डीनाभ्याम् (dual instrumental)
डीनैः (instrumental plural)
डीनेभिः1 (instrumental plural)
डीनाय (dative singular)
डीनाभ्याम् (dative dual)
डीनेभ्यः (dative plural)
डीनात् (ablative singular)
डीनाभ्याम् (ablative dual)
डीनेभ्यः (ablative plural)
डीनस्य (genitive singular)
डीनयोः (dual genitive)
डीनानाम् (genitive plural)
डीने (locative singular)
डीनयोः (dual locative)
डीनेषु (locative plural)


शुश्रूषा

sa-noun

शुश्रूषा • (śuśrūṣā) stem, f

śuśrūṣā (romanization)
शुश्रूषा (nominative singular)
शुश्रूषे (dual nominative)
शुश्रूषाः (nominative plural)
शुश्रूषे (singular vocative)
शुश्रूषे (dual vocative)
शुश्रूषाः (plural vocative)
शुश्रूषाम् (accusative singular)
शुश्रूषे (accusative dual)
शुश्रूषाः (accusative plural)
शुश्रूषया (instrumental singular)
शुश्रूषा1 (instrumental singular)
शुश्रूषाभ्याम् (dual instrumental)
शुश्रूषाभिः (instrumental plural)
शुश्रूषायै (dative singular)
शुश्रूषाभ्याम् (dative dual)
शुश्रूषाभ्यः (dative plural)
शुश्रूषायाः (ablative singular)
शुश्रूषायै2 (ablative singular)
शुश्रूषाभ्याम् (ablative dual)
शुश्रूषाभ्यः (ablative plural)
शुश्रूषायाः (genitive singular)
शुश्रूषायै2 (genitive singular)
शुश्रूषयोः (dual genitive)
शुश्रूषाणाम् (genitive plural)
शुश्रूषायाम् (locative singular)
शुश्रूषयोः (dual locative)
शुश्रूषासु (locative plural)

/ɕuɕ.ɾuː.ʂɑː/

/ɕuɕˈɾuː.ʂɑː/

Back-formation from शुश्रूषते (śuśrūṣate, desiderative) + -आ (-ā).


मणिबन्ध

maṇibandha (romanization)
मणिबन्धः (nominative singular)
मणिबन्धौ (dual nominative)
मणिबन्धा1 (dual nominative)
मणिबन्धाः (nominative plural)
मणिबन्धासः1 (nominative plural)
मणिबन्ध (singular vocative)
मणिबन्धौ (dual vocative)
मणिबन्धा1 (dual vocative)
मणिबन्धाः (plural vocative)
मणिबन्धासः1 (plural vocative)
मणिबन्धम् (accusative singular)
मणिबन्धौ (accusative dual)
मणिबन्धा1 (accusative dual)
मणिबन्धान् (accusative plural)
मणिबन्धेन (instrumental singular)
मणिबन्धाभ्याम् (dual instrumental)
मणिबन्धैः (instrumental plural)
मणिबन्धेभिः1 (instrumental plural)
मणिबन्धाय (dative singular)
मणिबन्धाभ्याम् (dative dual)
मणिबन्धेभ्यः (dative plural)
मणिबन्धात् (ablative singular)
मणिबन्धाभ्याम् (ablative dual)
मणिबन्धेभ्यः (ablative plural)
मणिबन्धस्य (genitive singular)
मणिबन्धयोः (dual genitive)
मणिबन्धानाम् (genitive plural)
मणिबन्धे (locative singular)
मणिबन्धयोः (dual locative)
मणिबन्धेषु (locative plural)

→ Hindi: मणिबंध (maṇibandh) (learned)

From मणि (maṇí, “jewel”) + बन्ध (bandhá, “fastening, binding”).


ಕರ್ತವ್ಯ

कर्तव्य कर्तव्य#Sanskrit


मलीयस्

malīyas (romanization)
मलीयान् (nominative singular)
मलीयांसौ (dual nominative)
मलीयांसा1 (dual nominative)
मलीयांसः (nominative plural)
मलीयन् (singular vocative)
मलीयः2 (singular vocative)
मलीयांसौ (dual vocative)
मलीयांसा1 (dual vocative)
मलीयांसः (plural vocative)
मलीयांसम् (accusative singular)
मलीयांसौ (accusative dual)
मलीयांसा1 (accusative dual)
मलीयसः (accusative plural)
मलीयसा (instrumental singular)
मलीयोभ्याम् (dual instrumental)
मलीयोभिः (instrumental plural)
मलीयसे (dative singular)
मलीयोभ्याम् (dative dual)
मलीयोभ्यः (dative plural)
मलीयसः (ablative singular)
मलीयोभ्याम् (ablative dual)
मलीयोभ्यः (ablative plural)
मलीयसः (genitive singular)
मलीयसोः (dual genitive)
मलीयसाम् (genitive plural)
मलीयसि (locative singular)
मलीयसोः (dual locative)
मलीयःसु (locative plural)
मलीयसी (nominative singular)
मलीयस्यौ (dual nominative)
मलीयसी1 (dual nominative)
मलीयस्यः (nominative plural)
मलीयसीः1 (nominative plural)
मलीयसि (singular vocative)
मलीयस्यौ (dual vocative)
मलीयसी1 (dual vocative)
मलीयस्यः (plural vocative)
मलीयसीः1 (plural vocative)
मलीयसीम् (accusative singular)
मलीयस्यौ (accusative dual)
मलीयसी1 (accusative dual)
मलीयसीः (accusative plural)
मलीयस्या (instrumental singular)
मलीयसीभ्याम् (dual instrumental)
मलीयसीभिः (instrumental plural)
मलीयस्यै (dative singular)
मलीयसीभ्याम् (dative dual)
मलीयसीभ्यः (dative plural)
मलीयस्याः (ablative singular)
मलीयस्यै2 (ablative singular)
मलीयसीभ्याम् (ablative dual)
मलीयसीभ्यः (ablative plural)
मलीयस्याः (genitive singular)
मलीयस्यै2 (genitive singular)
मलीयस्योः (dual genitive)
मलीयसीनाम् (genitive plural)
मलीयस्याम् (locative singular)
मलीयस्योः (dual locative)
मलीयसीषु (locative plural)
मलीयः (nominative singular)
मलीयसी (dual nominative)
मलीयांसि (nominative plural)
मलीयः (singular vocative)
मलीयसी (dual vocative)
मलीयांसि (plural vocative)
मलीयः (accusative singular)
मलीयसी (accusative dual)
मलीयांसि (accusative plural)
मलीयसा (instrumental singular)
मलीयोभ्याम् (dual instrumental)
मलीयोभिः (instrumental plural)
मलीयसे (dative singular)
मलीयोभ्याम् (dative dual)
मलीयोभ्यः (dative plural)
मलीयसः (ablative singular)
मलीयोभ्याम् (ablative dual)
मलीयोभ्यः (ablative plural)
मलीयसः (genitive singular)
मलीयसोः (dual genitive)
मलीयसाम् (genitive plural)
मलीयसि (locative singular)
मलीयसोः (dual locative)
मलीयःसु (locative plural)

From Proto-Indo-European *mélh₂-yōs ~ *ml̥h₂-is-és, from *melh₂- (“black”). Related to मल (mála).


विमाता

sa-noun form

विमाता • (vimātā)

/ʋiˈmɑː.t̪ɑː/

विमातृ विमातृ#Sanskrit

feminine nominative singular of विमातृ (vimātṛ)


विमातृ

vimātṛ (romanization)
विमाता (nominative singular)
विमातरौ (dual nominative)
विमातरा1 (dual nominative)
विमातरः (nominative plural)
विमातः (singular vocative)
विमातरौ (dual vocative)
विमातरा1 (dual vocative)
विमातरः (plural vocative)
विमातरम् (accusative singular)
विमातरौ (accusative dual)
विमातरा1 (accusative dual)
विमातॄः (accusative plural)
विमात्रा (instrumental singular)
विमातृभ्याम् (dual instrumental)
विमातृभिः (instrumental plural)
विमात्रे (dative singular)
विमातृभ्याम् (dative dual)
विमातृभ्यः (dative plural)
विमातुः (ablative singular)
विमातृभ्याम् (ablative dual)
विमातृभ्यः (ablative plural)
विमातुः (genitive singular)
विमात्रोः (dual genitive)
विमातॄणाम् (genitive plural)
विमातरि (locative singular)
विमात्रोः (dual locative)
विमातृषु (locative plural)

→ Hindi: विमाता (vimātā) (learned)

From वि- (vi-) + मातृ (mā́tṛ, mātṛ́, “mother”).

pre

mā́tṛ, mātṛ́


आगामिन्

sa-adj

आगामिन् • (āgāmin) stem

āgāmin (romanization)
आगामी (nominative singular)
आगामिनौ (dual nominative)
आगामिना1 (dual nominative)
आगामिनः (nominative plural)
आगामिन् (singular vocative)
आगामिनौ (dual vocative)
आगामिना1 (dual vocative)
आगामिनः (plural vocative)
आगामिनम् (accusative singular)
आगामिनौ (accusative dual)
आगामिना1 (accusative dual)
आगामिनः (accusative plural)
आगामिना (instrumental singular)
आगामिभ्याम् (dual instrumental)
आगामिभिः (instrumental plural)
आगामिने (dative singular)
आगामिभ्याम् (dative dual)
आगामिभ्यः (dative plural)
आगामिनः (ablative singular)
आगामिभ्याम् (ablative dual)
आगामिभ्यः (ablative plural)
आगामिनः (genitive singular)
आगामिनोः (dual genitive)
आगामिनाम् (genitive plural)
आगामिनि (locative singular)
आगामिनोः (dual locative)
आगामिषु (locative plural)
आगामिनी (nominative singular)
आगामिन्यौ (dual nominative)
आगामिनी1 (dual nominative)
आगामिन्यः (nominative plural)
आगामिनीः1 (nominative plural)
आगामिनि (singular vocative)
आगामिन्यौ (dual vocative)
आगामिनी1 (dual vocative)
आगामिन्यः (plural vocative)
आगामिनीः1 (plural vocative)
आगामिनीम् (accusative singular)
आगामिन्यौ (accusative dual)
आगामिनी1 (accusative dual)
आगामिनीः (accusative plural)
आगामिन्या (instrumental singular)
आगामिनीभ्याम् (dual instrumental)
आगामिनीभिः (instrumental plural)
आगामिन्यै (dative singular)
आगामिनीभ्याम् (dative dual)
आगामिनीभ्यः (dative plural)
आगामिन्याः (ablative singular)
आगामिन्यै2 (ablative singular)
आगामिनीभ्याम् (ablative dual)
आगामिनीभ्यः (ablative plural)
आगामिन्याः (genitive singular)
आगामिन्यै2 (genitive singular)
आगामिन्योः (dual genitive)
आगामिनीनाम् (genitive plural)
आगामिन्याम् (locative singular)
आगामिन्योः (dual locative)
आगामिनीषु (locative plural)
आगामि (nominative singular)
आगामिनी (dual nominative)
आगामीनि (nominative plural)
आगामि (singular vocative)
आगामिन् (singular vocative)
आगामिनी (dual vocative)
आगामीनि (plural vocative)
आगामि (accusative singular)
आगामिनी (accusative dual)
आगामीनि (accusative plural)
आगामिना (instrumental singular)
आगामिभ्याम् (dual instrumental)
आगामिभिः (instrumental plural)
आगामिने (dative singular)
आगामिभ्याम् (dative dual)
आगामिभ्यः (dative plural)
आगामिनः (ablative singular)
आगामिभ्याम् (ablative dual)
आगामिभ्यः (ablative plural)
आगामिनः (genitive singular)
आगामिनोः (dual genitive)
आगामिनाम् (genitive plural)
आगामिनि (locative singular)
आगामिनोः (dual locative)
आगामिषु (locative plural)

Pali: āgāmin

Prakrit: 𑀆𑀕𑀸𑀫𑀺 (āgāmi)

→ Bengali: আগামী (agami) (learned)

→ Gujarati: આગામી (āgāmī) (learned)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: आगामी (āgāmī)

→ Marathi: आगामी (āgāmī) (learned)

→ Odia: ଆଗାମୀ (āgāmi) (learned)

→ Sinhalese: ආගාමි (āgāmi) (learned)

→ Telugu: ఆగామి (āgāmi) (learned)

/ɑːˈɡɑː.min̪/

From आ- (ā-) + गामिन् (gāmin, “going anywhere”), from गम् (gam, “to go”).

pre

upcoming, impending (about to happen in future)


मेय

méya (romanization)
मेयः (nominative singular)
मेयौ (dual nominative)
मेया1 (dual nominative)
मेयाः (nominative plural)
मेयासः1 (nominative plural)
मेय (singular vocative)
मेयौ (dual vocative)
मेया1 (dual vocative)
मेयाः (plural vocative)
मेयासः1 (plural vocative)
मेयम् (accusative singular)
मेयौ (accusative dual)
मेया1 (accusative dual)
मेयान् (accusative plural)
मेयेन (instrumental singular)
मेयाभ्याम् (dual instrumental)
मेयैः (instrumental plural)
मेयेभिः1 (instrumental plural)
मेयाय (dative singular)
मेयाभ्याम् (dative dual)
मेयेभ्यः (dative plural)
मेयात् (ablative singular)
मेयाभ्याम् (ablative dual)
मेयेभ्यः (ablative plural)
मेयस्य (genitive singular)
मेययोः (dual genitive)
मेयानाम् (genitive plural)
मेये (locative singular)
मेययोः (dual locative)
मेयेषु (locative plural)
मेया (nominative singular)
मेये (dual nominative)
मेयाः (nominative plural)
मेये (singular vocative)
मेये (dual vocative)
मेयाः (plural vocative)
मेयाम् (accusative singular)
मेये (accusative dual)
मेयाः (accusative plural)
मेयया (instrumental singular)
मेया1 (instrumental singular)
मेयाभ्याम् (dual instrumental)
मेयाभिः (instrumental plural)
मेयायै (dative singular)
मेयाभ्याम् (dative dual)
मेयाभ्यः (dative plural)
मेयायाः (ablative singular)
मेयायै2 (ablative singular)
मेयाभ्याम् (ablative dual)
मेयाभ्यः (ablative plural)
मेयायाः (genitive singular)
मेयायै2 (genitive singular)
मेययोः (dual genitive)
मेयानाम् (genitive plural)
मेयायाम् (locative singular)
मेययोः (dual locative)
मेयासु (locative plural)
मेयम् (nominative singular)
मेये (dual nominative)
मेयानि (nominative plural)
मेया1 (nominative plural)
मेय (singular vocative)
मेये (dual vocative)
मेयानि (plural vocative)
मेया1 (plural vocative)
मेयम् (accusative singular)
मेये (accusative dual)
मेयानि (accusative plural)
मेया1 (accusative plural)
मेयेन (instrumental singular)
मेयाभ्याम् (dual instrumental)
मेयैः (instrumental plural)
मेयेभिः1 (instrumental plural)
मेयाय (dative singular)
मेयाभ्याम् (dative dual)
मेयेभ्यः (dative plural)
मेयात् (ablative singular)
मेयाभ्याम् (ablative dual)
मेयेभ्यः (ablative plural)
मेयस्य (genitive singular)
मेययोः (dual genitive)
मेयानाम् (genitive plural)
मेये (locative singular)
मेययोः (dual locative)
मेयेषु (locative plural)

desc

Maharastri Prakrit: 𑀫𑁂𑀅 (mea), 𑀫𑁂𑀚𑁆𑀚 (mejja)

Marathi: मेज (mej)

⇒ Marathi: मेजणे (mejṇe)

From Proto-Indo-European *móh₁-yo-s (“measurable”), from *meh₁- (“to measure”).

अभीशुना मेया आसन् व्यामेनानुमेयाः ।
केशा नडा इव वर्धन्तां शीर्ष्णस्ते असिताः परि ॥
abhī́śunā méyā āsan vyāménānuméyāḥ.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 6.137.2

They might be measured with a rein or measurable with both extended arms.
Let the black locks spring thick and strong and grow like reeds upon thy head.

kéśā naḍā́ iva vardhantāṃ śīrṣṇáste asitā́ḥ pári.


तुष्टि

tuṣṭi (romanization)
तुष्टिः (nominative singular)
तुष्टी (dual nominative)
तुष्टयः (nominative plural)
तुष्टे (singular vocative)
तुष्टी (dual vocative)
तुष्टयः (plural vocative)
तुष्टिम् (accusative singular)
तुष्टी (accusative dual)
तुष्टीः (accusative plural)
तुष्ट्या (instrumental singular)
तुष्टी1 (instrumental singular)
तुष्टिभ्याम् (dual instrumental)
तुष्टिभिः (instrumental plural)
तुष्टये (dative singular)
तुष्ट्यै2 (dative singular)
तुष्टी1 (dative singular)
तुष्टिभ्याम् (dative dual)
तुष्टिभ्यः (dative plural)
तुष्टेः (ablative singular)
तुष्ट्याः2 (ablative singular)
तुष्ट्यै3 (ablative singular)
तुष्टिभ्याम् (ablative dual)
तुष्टिभ्यः (ablative plural)
तुष्टेः (genitive singular)
तुष्ट्याः2 (genitive singular)
तुष्ट्यै3 (genitive singular)
तुष्ट्योः (dual genitive)
तुष्टीनाम् (genitive plural)
तुष्टौ (locative singular)
तुष्ट्याम्2 (locative singular)
तुष्टा1 (locative singular)
तुष्ट्योः (dual locative)
तुष्टिषु (locative plural)

Pali: tuṭṭhi

Prakrit: 𑀢𑀼𑀝𑁆𑀞𑀺 (tuṭṭhi)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: तुष्टि (tuṣṭi)

→ Khmer: តុស្តី (tohsdəy) (learned)

→ Thai: ดุษฎี (dùt-sà-dii) (learned)

From Proto-Indo-European *téws-tis ~ *tus-téy-s. By surface analysis, तुष् (tuṣ, “to be satisfied”, root) + -ति (-ti).

surf

acquiescence, indifference to everything except what is possessed


भोगवस्तु

bhogavastu (romanization)
भोगवस्तु (nominative singular)
भोगवस्तुनी (dual nominative)
भोगवस्तूनि (nominative plural)
भोगवस्तु1 (nominative plural)
भोगवस्तू1 (nominative plural)
भोगवस्तु (singular vocative)
भोगवस्तो (singular vocative)
भोगवस्तुनी (dual vocative)
भोगवस्तूनि (plural vocative)
भोगवस्तु1 (plural vocative)
भोगवस्तू1 (plural vocative)
भोगवस्तु (accusative singular)
भोगवस्तुनी (accusative dual)
भोगवस्तूनि (accusative plural)
भोगवस्तु1 (accusative plural)
भोगवस्तू1 (accusative plural)
भोगवस्तुना (instrumental singular)
भोगवस्त्वा1 (instrumental singular)
भोगवस्तुभ्याम् (dual instrumental)
भोगवस्तुभिः (instrumental plural)
भोगवस्तुने (dative singular)
भोगवस्तवे1 (dative singular)
भोगवस्तुभ्याम् (dative dual)
भोगवस्तुभ्यः (dative plural)
भोगवस्तुनः (ablative singular)
भोगवस्तोः1 (ablative singular)
भोगवस्तुभ्याम् (ablative dual)
भोगवस्तुभ्यः (ablative plural)
भोगवस्तुनः (genitive singular)
भोगवस्तोः1 (genitive singular)
भोगवस्तुनोः (dual genitive)
भोगवस्तूनाम् (genitive plural)
भोगवस्तुनि (locative singular)
भोगवस्तौ1 (locative singular)
भोगवस्तुनोः (dual locative)
भोगवस्तुषु (locative plural)

→ Hindi: भोगवस्तु (bhogvastu) (learned)

/bʱoː.ɡɐˈʋɐs̪.t̪u/

From भोग (bhogá, “enjoyment”) + वस्तु (vástu, “thing, object”).


लण्ड्र

laṇḍra (romanization)
लण्ड्रः (nominative singular)
लण्ड्र (singular vocative)
लण्ड्रम् (accusative singular)
लण्ड्रेण (instrumental singular)
लण्ड्राय (dative singular)
लण्ड्रात् (ablative singular)
लण्ड्रस्य (genitive singular)
लण्ड्रे (locative singular)

From French Londres, ultimately from Latin Londinium.

(New Sanskrit) London (the capital city of the United Kingdom; capital city of England)


बद्धक

báddhaka (romanization)
बद्धकः (nominative singular)
बद्धकौ (dual nominative)
बद्धका1 (dual nominative)
बद्धकाः (nominative plural)
बद्धकासः1 (nominative plural)
बद्धक (singular vocative)
बद्धकौ (dual vocative)
बद्धका1 (dual vocative)
बद्धकाः (plural vocative)
बद्धकासः1 (plural vocative)
बद्धकम् (accusative singular)
बद्धकौ (accusative dual)
बद्धका1 (accusative dual)
बद्धकान् (accusative plural)
बद्धकेन (instrumental singular)
बद्धकाभ्याम् (dual instrumental)
बद्धकैः (instrumental plural)
बद्धकेभिः1 (instrumental plural)
बद्धकाय (dative singular)
बद्धकाभ्याम् (dative dual)
बद्धकेभ्यः (dative plural)
बद्धकात् (ablative singular)
बद्धकाभ्याम् (ablative dual)
बद्धकेभ्यः (ablative plural)
बद्धकस्य (genitive singular)
बद्धकयोः (dual genitive)
बद्धकानाम् (genitive plural)
बद्धके (locative singular)
बद्धकयोः (dual locative)
बद्धकेषु (locative plural)

[ˈbɐd̪̚.d̪ʱɐ.kɐ]

From बद्ध (baddhá, “bound, tied”) + -क (-ka).


प्रकोप

prakopa (romanization)
प्रकोपः (nominative singular)
प्रकोपौ (dual nominative)
प्रकोपा1 (dual nominative)
प्रकोपाः (nominative plural)
प्रकोपासः1 (nominative plural)
प्रकोप (singular vocative)
प्रकोपौ (dual vocative)
प्रकोपा1 (dual vocative)
प्रकोपाः (plural vocative)
प्रकोपासः1 (plural vocative)
प्रकोपम् (accusative singular)
प्रकोपौ (accusative dual)
प्रकोपा1 (accusative dual)
प्रकोपान् (accusative plural)
प्रकोपेण (instrumental singular)
प्रकोपाभ्याम् (dual instrumental)
प्रकोपैः (instrumental plural)
प्रकोपेभिः1 (instrumental plural)
प्रकोपाय (dative singular)
प्रकोपाभ्याम् (dative dual)
प्रकोपेभ्यः (dative plural)
प्रकोपात् (ablative singular)
प्रकोपाभ्याम् (ablative dual)
प्रकोपेभ्यः (ablative plural)
प्रकोपस्य (genitive singular)
प्रकोपयोः (dual genitive)
प्रकोपाणाम् (genitive plural)
प्रकोपे (locative singular)
प्रकोपयोः (dual locative)
प्रकोपेषु (locative plural)

→ Hindi: प्रकोप (prakop) (learned)

(medicine) excess, superabundance, vitiation


लिङ्ग्

head

लिङ्ग् • (liṅg)

sa-root

लिङ्ग् • (liṅg)

to change or inflect a noun according to its gender


लिङ्गन

liṅgana (romanization)
लिङ्गनम् (nominative singular)
लिङ्गने (dual nominative)
लिङ्गनानि (nominative plural)
लिङ्गना1 (nominative plural)
लिङ्गन (singular vocative)
लिङ्गने (dual vocative)
लिङ्गनानि (plural vocative)
लिङ्गना1 (plural vocative)
लिङ्गनम् (accusative singular)
लिङ्गने (accusative dual)
लिङ्गनानि (accusative plural)
लिङ्गना1 (accusative plural)
लिङ्गनेन (instrumental singular)
लिङ्गनाभ्याम् (dual instrumental)
लिङ्गनैः (instrumental plural)
लिङ्गनेभिः1 (instrumental plural)
लिङ्गनाय (dative singular)
लिङ्गनाभ्याम् (dative dual)
लिङ्गनेभ्यः (dative plural)
लिङ्गनात् (ablative singular)
लिङ्गनाभ्याम् (ablative dual)
लिङ्गनेभ्यः (ablative plural)
लिङ्गनस्य (genitive singular)
लिङ्गनयोः (dual genitive)
लिङ्गनानाम् (genitive plural)
लिङ्गने (locative singular)
लिङ्गनयोः (dual locative)
लिङ्गनेषु (locative plural)

→ Hindi: लिंगन (liṅgan) (learned)

/ˈl̪iŋ.ɡɐ.n̪ɐ/

आलिङ्गन आलिङ्गन#Sanskrit

Synonym of आलिङ्गन (āliṅgana, “the act of embracing; a hug, embrace”)


आलिङ्गन

āliṅgana (romanization)
आलिङ्गनम् (nominative singular)
आलिङ्गने (dual nominative)
आलिङ्गनानि (nominative plural)
आलिङ्गना1 (nominative plural)
आलिङ्गन (singular vocative)
आलिङ्गने (dual vocative)
आलिङ्गनानि (plural vocative)
आलिङ्गना1 (plural vocative)
आलिङ्गनम् (accusative singular)
आलिङ्गने (accusative dual)
आलिङ्गनानि (accusative plural)
आलिङ्गना1 (accusative plural)
आलिङ्गनेन (instrumental singular)
आलिङ्गनाभ्याम् (dual instrumental)
आलिङ्गनैः (instrumental plural)
आलिङ्गनेभिः1 (instrumental plural)
आलिङ्गनाय (dative singular)
आलिङ्गनाभ्याम् (dative dual)
आलिङ्गनेभ्यः (dative plural)
आलिङ्गनात् (ablative singular)
आलिङ्गनाभ्याम् (ablative dual)
आलिङ्गनेभ्यः (ablative plural)
आलिङ्गनस्य (genitive singular)
आलिङ्गनयोः (dual genitive)
आलिङ्गनानाम् (genitive plural)
आलिङ्गने (locative singular)
आलिङ्गनयोः (dual locative)
आलिङ्गनेषु (locative plural)

Assamese: আলিঙ্গন (aliṅgon)

Bengali: আলিঙ্গন (aliṅgon)

Gujarati: આલિંગન (āliṅgan)

Hindustani: āliṅgan

desc

Hindi: आलिंगन

Hindi: आलिंगन

Urdu: آلِنگَن (ālingan)

Kannada: ಆಲಿಂಗನ (āliṅgana)

Maithili:

Devanagari script: आलिङ्गन (āliṅgan)

Tirhuta script: 𑒂𑒪𑒱𑒓𑓂𑒑𑒢 (āliṅgana)

Malayalam: ആലിംഗനം (āliṅganaṁ)

Marathi: आलिंगन (āliṅgan)

Odia: ଆଲିଙ୍ଗନ (āliṅgana)

Sinhalese: ආලිංගනය (āliṁganaya)

Tamil: ஆலிங்கனம் (āliṅkaṉam)

Telugu: ఆలింగనము (āliṅganamu)

/ɑːˈl̪iŋ.ɡɐ.n̪ɐ/


पितृष्वसृ

pitṛṣvasṛ (romanization)
पितृष्वसा (nominative singular)
पितृष्वसारौ (dual nominative)
पितृष्वसारा1 (dual nominative)
पितृष्वसारः (nominative plural)
पितृष्वसः (singular vocative)
पितृष्वसारौ (dual vocative)
पितृष्वसारा1 (dual vocative)
पितृष्वसारः (plural vocative)
पितृष्वसारम् (accusative singular)
पितृष्वसारौ (accusative dual)
पितृष्वसारा1 (accusative dual)
पितृष्वसॄः (accusative plural)
पितृष्वस्रा (instrumental singular)
पितृष्वसृभ्याम् (dual instrumental)
पितृष्वसृभिः (instrumental plural)
पितृष्वस्रे (dative singular)
पितृष्वसृभ्याम् (dative dual)
पितृष्वसृभ्यः (dative plural)
पितृष्वसुः (ablative singular)
पितृष्वसृभ्याम् (ablative dual)
पितृष्वसृभ्यः (ablative plural)
पितृष्वसुः (genitive singular)
पितृष्वस्रोः (dual genitive)
पितृष्वसॄणाम् (genitive plural)
पितृष्वसरि (locative singular)
पितृष्वस्रोः (dual locative)
पितृष्वसृषु (locative plural)

→ Hindi: पितृष्वसा (pitŕṣvasā) (learned)

From पितृ (pitṛ́, “father”) + स्वसृ (svásṛ, “sister”).


पितुस्

sa-noun form

पितुस् • (pitús)

masculine genitive singular of पितृ (pitṛ́, “father”); father's


पितुस्

पितुस् • (pitús)

masculine nominative singular of पितु (pitú, “food”)


पितुःष्वसा

पितुःष्वसा • (pituḥṣvasā)

पितुःष्वसृ पितुःष्वसृ#Sanskrit

feminine nominative singular of पितुःष्वसृ (pituḥṣvasṛ)


पितुः

पितुः • (pitúḥ)

पितुस् पितुस्#Sanskrit

Combining form of पितुस् (pitús, “father's”)


पितुः

पितुः • (pitúḥ)

पितुस् पितुस्#Sanskrit

Combining form of पितुस् (pitús, “food”)


पितृष्वसा

पितृष्वसा • (pitṛṣvasā)

/piˈt̪r̩ʂ.ʋɐ.s̪ɑː/

पितृष्वसृ पितृष्वसृ#Sanskrit

feminine nominative singular of पितृष्वसृ (pitṛṣvasṛ)


पितुःष्वसृ

pituḥṣvasṛ (romanization)
पितुःष्वसा (nominative singular)
पितुःष्वसारौ (dual nominative)
पितुःष्वसारा1 (dual nominative)
पितुःष्वसारः (nominative plural)
पितुःष्वसः (singular vocative)
पितुःष्वसारौ (dual vocative)
पितुःष्वसारा1 (dual vocative)
पितुःष्वसारः (plural vocative)
पितुःष्वसारम् (accusative singular)
पितुःष्वसारौ (accusative dual)
पितुःष्वसारा1 (accusative dual)
पितुःष्वसॄः (accusative plural)
पितुःष्वस्रा (instrumental singular)
पितुःष्वसृभ्याम् (dual instrumental)
पितुःष्वसृभिः (instrumental plural)
पितुःष्वस्रे (dative singular)
पितुःष्वसृभ्याम् (dative dual)
पितुःष्वसृभ्यः (dative plural)
पितुःष्वसुः (ablative singular)
पितुःष्वसृभ्याम् (ablative dual)
पितुःष्वसृभ्यः (ablative plural)
पितुःष्वसुः (genitive singular)
पितुःष्वस्रोः (dual genitive)
पितुःष्वसॄणाम् (genitive plural)
पितुःष्वसरि (locative singular)
पितुःष्वस्रोः (dual locative)
पितुःष्वसृषु (locative plural)

Pali: pitucchā

Prakrit: 𑀧𑀺𑀉𑀲𑁆𑀲𑀺𑀬𑀸 (piussiyā), 𑀧𑀺𑀉𑀲𑀺𑀆 (piusiā), 𑀧𑀺𑀉𑀘𑁆𑀙𑀸 (piucchā)

Assamese: পেহী (pehi)

Bengali: পিসি (piśi)

Odia: ପିଉସୀ (piusi)

From पितुः (pitúḥ, “father's”) + स्वसृ (svásṛ, “sister”). Compare पितृष्वसृ (pitṛṣvasṛ).


तोष

toṣa (romanization)
तोषः (nominative singular)
तोषौ (dual nominative)
तोषा1 (dual nominative)
तोषाः (nominative plural)
तोषासः1 (nominative plural)
तोष (singular vocative)
तोषौ (dual vocative)
तोषा1 (dual vocative)
तोषाः (plural vocative)
तोषासः1 (plural vocative)
तोषम् (accusative singular)
तोषौ (accusative dual)
तोषा1 (accusative dual)
तोषान् (accusative plural)
तोषेण (instrumental singular)
तोषाभ्याम् (dual instrumental)
तोषैः (instrumental plural)
तोषेभिः1 (instrumental plural)
तोषाय (dative singular)
तोषाभ्याम् (dative dual)
तोषेभ्यः (dative plural)
तोषात् (ablative singular)
तोषाभ्याम् (ablative dual)
तोषेभ्यः (ablative plural)
तोषस्य (genitive singular)
तोषयोः (dual genitive)
तोषाणाम् (genitive plural)
तोषे (locative singular)
तोषयोः (dual locative)
तोषेषु (locative plural)

Pali: tosa

Prakrit: 𑀢𑁄𑀲 (tosa)

→ Hindi: तोष (toṣ) (learned)

→ Tamil: தோஷம் (tōṣam) (learned)

From Proto-Indo-European *tews-os. By surface analysis, तुष् (tuṣ, “to be satisfied”, root) + -अ (-a).

surf

satisfaction, contentment, pleasure, joy


सासु

sa-proper noun form

सासु • (sāsu)

locative plural of सा (sā, “name of Lakshmi or Gauri”)


हरिमा

head

हरिमा • (harimā́)

/ɦɐ.ɾi.mɑ́ː/

/ˈɦɐ.ɾi.mɑː/

हरिमन् हरिमन्#Sanskrit

masculine nominative singular of हरिमन् (harimán)


हरिमन्

harimán (romanization)
हरिमा (nominative singular)
हरिमाणौ (dual nominative)
हरिमाणा1 (dual nominative)
हरिमाणः (nominative plural)
हरिमन् (singular vocative)
हरिमाणौ (dual vocative)
हरिमाणा1 (dual vocative)
हरिमाणः (plural vocative)
हरिमाणम् (accusative singular)
हरिमाणौ (accusative dual)
हरिमाणा1 (accusative dual)
हरिम्णः (accusative plural)
हरिम्णा (instrumental singular)
हरिमभ्याम् (dual instrumental)
हरिमभिः (instrumental plural)
हरिम्णे (dative singular)
हरिमभ्याम् (dative dual)
हरिमभ्यः (dative plural)
हरिम्णः (ablative singular)
हरिमभ्याम् (ablative dual)
हरिमभ्यः (ablative plural)
हरिम्णः (genitive singular)
हरिम्णोः (dual genitive)
हरिम्णाम् (genitive plural)
हरिम्णि (locative singular)
हरिमणि (locative singular)
हरिमन्1 (locative singular)
हरिम्णोः (dual locative)
हरिमसु (locative plural)

→ Hindi: हरिमा (harimā) (learned)

From Proto-Indo-European *ǵʰelh₃-mḗn (“yellowness”), from *ǵʰelh₃- (“yellow”).

हृद्रोगं मम सूर्य हरिमाणं च नाशय ॥
hṛdrogaṃ mama sūrya harimāṇaṃ ca nāśaya.
O Sūrya remove my heart's disease, take from me this my yellow hue [jaundice].

हरिमाणं ते अङ्गेभ्योऽप्वामन्तरोदरात्।
यक्ष्मोधामन्तरात्मनो बहिर्निर्मन्त्रयामहे ॥
harimāṇaṃ te aṅgebhyoʼpvāmantarodarāt.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 9.8.1

The yellow Jaundice from thy limbs, and Colic from the parts within,
And Phthisis from thine inward soul we charm away with this our spell.

yellow colour
yellowness (as a disease); jaundice


-अस्

-as (romanization)
-अः (nominative singular)
-असी (dual nominative)
-आंसि (nominative plural)
-अः (singular vocative)
-असी (dual vocative)
-आंसि (plural vocative)
-अः (accusative singular)
-असी (accusative dual)
-आंसि (accusative plural)
-असा (instrumental singular)
-ओभ्याम् (dual instrumental)
-ओभिः (instrumental plural)
-असे (dative singular)
-ओभ्याम् (dative dual)
-ओभ्यः (dative plural)
-असः (ablative singular)
-ओभ्याम् (ablative dual)
-ओभ्यः (ablative plural)
-असः (genitive singular)
-असोः (dual genitive)
-असाम् (genitive plural)
-असि (locative singular)
-असोः (dual locative)
-अःसु (locative plural)


त्रीणि

त्रीणि • (trī́ṇi)


लिङ्गाग्र

liṅgāgra (romanization)
लिङ्गाग्रम् (nominative singular)
लिङ्गाग्रे (dual nominative)
लिङ्गाग्राणि (nominative plural)
लिङ्गाग्रा1 (nominative plural)
लिङ्गाग्र (singular vocative)
लिङ्गाग्रे (dual vocative)
लिङ्गाग्राणि (plural vocative)
लिङ्गाग्रा1 (plural vocative)
लिङ्गाग्रम् (accusative singular)
लिङ्गाग्रे (accusative dual)
लिङ्गाग्राणि (accusative plural)
लिङ्गाग्रा1 (accusative plural)
लिङ्गाग्रेण (instrumental singular)
लिङ्गाग्राभ्याम् (dual instrumental)
लिङ्गाग्रैः (instrumental plural)
लिङ्गाग्रेभिः1 (instrumental plural)
लिङ्गाग्राय (dative singular)
लिङ्गाग्राभ्याम् (dative dual)
लिङ्गाग्रेभ्यः (dative plural)
लिङ्गाग्रात् (ablative singular)
लिङ्गाग्राभ्याम् (ablative dual)
लिङ्गाग्रेभ्यः (ablative plural)
लिङ्गाग्रस्य (genitive singular)
लिङ्गाग्रयोः (dual genitive)
लिङ्गाग्राणाम् (genitive plural)
लिङ्गाग्रे (locative singular)
लिङ्गाग्रयोः (dual locative)
लिङ्गाग्रेषु (locative plural)

→ Hindi: लिंगाग्र (liṅgāgra) (learned)

/liŋ.ɡɑːɡ.ɾɐ/

/l̪iŋˈɡɑːɡ.ɾɐ/

From लिङ्ग (liṅga, “penis”) + अग्र (ágra, “forward, ahead”).


वषट्

head

वषट् • (váṣaṭ)

पूष्णे वषट्
pūṣṇe vaṣaṭ
To Pūṣan [be this offering]

An exclamation uttered by the hotr priest (with the dative case of the object), following which the oblation is cast into the fire as an offering to a deity


इस्लामधर्म

islāmadharma (romanization)
इस्लामधर्मः (nominative singular)
इस्लामधर्मौ (dual nominative)
इस्लामधर्मा1 (dual nominative)
इस्लामधर्माः (nominative plural)
इस्लामधर्मासः1 (nominative plural)
इस्लामधर्म (singular vocative)
इस्लामधर्मौ (dual vocative)
इस्लामधर्मा1 (dual vocative)
इस्लामधर्माः (plural vocative)
इस्लामधर्मासः1 (plural vocative)
इस्लामधर्मम् (accusative singular)
इस्लामधर्मौ (accusative dual)
इस्लामधर्मा1 (accusative dual)
इस्लामधर्मान् (accusative plural)
इस्लामधर्मेण (instrumental singular)
इस्लामधर्माभ्याम् (dual instrumental)
इस्लामधर्मैः (instrumental plural)
इस्लामधर्मेभिः1 (instrumental plural)
इस्लामधर्माय (dative singular)
इस्लामधर्माभ्याम् (dative dual)
इस्लामधर्मेभ्यः (dative plural)
इस्लामधर्मात् (ablative singular)
इस्लामधर्माभ्याम् (ablative dual)
इस्लामधर्मेभ्यः (ablative plural)
इस्लामधर्मस्य (genitive singular)
इस्लामधर्मयोः (dual genitive)
इस्लामधर्माणाम् (genitive plural)
इस्लामधर्मे (locative singular)
इस्लामधर्मयोः (dual locative)
इस्लामधर्मेषु (locative plural)

/is̪.l̪ɑː.mɐˈd̪ʱɐɾ.mɐ/

From इस्लाम (islāma, “Islam”) + धर्म (dhárma, “religion”).


प्रजेश

lord of creatures, creator, genius presiding over procreation, lord of the people, prince, king


रमजानमास

ramajānamāsa (romanization)
रमजानमासः (nominative singular)
रमजानमासौ (dual nominative)
रमजानमासाः (nominative plural)
रमजानमास (singular vocative)
रमजानमासौ (dual vocative)
रमजानमासाः (plural vocative)
रमजानमासम् (accusative singular)
रमजानमासौ (accusative dual)
रमजानमासान् (accusative plural)
रमजानमासेन (instrumental singular)
रमजानमासाभ्याम् (dual instrumental)
रमजानमासैः (instrumental plural)
रमजानमासाय (dative singular)
रमजानमासाभ्याम् (dative dual)
रमजानमासेभ्यः (dative plural)
रमजानमासात् (ablative singular)
रमजानमासाभ्याम् (ablative dual)
रमजानमासेभ्यः (ablative plural)
रमजानमासस्य (genitive singular)
रमजानमासयोः (dual genitive)
रमजानमासानाम् (genitive plural)
रमजानमासे (locative singular)
रमजानमासयोः (dual locative)
रमजानमासेषु (locative plural)

/ɾɐ.mɐ.d͡ʑɑː.n̪ɐˈmɑː.s̪ɐ/

From रमजान (ramajāna, “Ramadan”) + मास (mā́sa, “month”).

(New Sanskrit, neologism, Islam) Ramadan


यवनधर्म

yavanadharma (romanization)
यवनधर्मः (nominative singular)
यवनधर्मौ (dual nominative)
यवनधर्मा1 (dual nominative)
यवनधर्माः (nominative plural)
यवनधर्मासः1 (nominative plural)
यवनधर्म (singular vocative)
यवनधर्मौ (dual vocative)
यवनधर्मा1 (dual vocative)
यवनधर्माः (plural vocative)
यवनधर्मासः1 (plural vocative)
यवनधर्मम् (accusative singular)
यवनधर्मौ (accusative dual)
यवनधर्मा1 (accusative dual)
यवनधर्मान् (accusative plural)
यवनधर्मेण (instrumental singular)
यवनधर्माभ्याम् (dual instrumental)
यवनधर्मैः (instrumental plural)
यवनधर्मेभिः1 (instrumental plural)
यवनधर्माय (dative singular)
यवनधर्माभ्याम् (dative dual)
यवनधर्मेभ्यः (dative plural)
यवनधर्मात् (ablative singular)
यवनधर्माभ्याम् (ablative dual)
यवनधर्मेभ्यः (ablative plural)
यवनधर्मस्य (genitive singular)
यवनधर्मयोः (dual genitive)
यवनधर्माणाम् (genitive plural)
यवनधर्मे (locative singular)
यवनधर्मयोः (dual locative)
यवनधर्मेषु (locative plural)

/jɐ.ʋɐ.n̪ɐˈd̪ʱɐɾ.mɐ/

From यवन (yavana, “Muslim”) + धर्म (dhárma, “religion”).


उल्लास

ullāsa (romanization)
उल्लासः (nominative singular)
उल्लासौ (dual nominative)
उल्लासा1 (dual nominative)
उल्लासाः (nominative plural)
उल्लासासः1 (nominative plural)
उल्लास (singular vocative)
उल्लासौ (dual vocative)
उल्लासा1 (dual vocative)
उल्लासाः (plural vocative)
उल्लासासः1 (plural vocative)
उल्लासम् (accusative singular)
उल्लासौ (accusative dual)
उल्लासा1 (accusative dual)
उल्लासान् (accusative plural)
उल्लासेन (instrumental singular)
उल्लासाभ्याम् (dual instrumental)
उल्लासैः (instrumental plural)
उल्लासेभिः1 (instrumental plural)
उल्लासाय (dative singular)
उल्लासाभ्याम् (dative dual)
उल्लासेभ्यः (dative plural)
उल्लासात् (ablative singular)
उल्लासाभ्याम् (ablative dual)
उल्लासेभ्यः (ablative plural)
उल्लासस्य (genitive singular)
उल्लासयोः (dual genitive)
उल्लासानाम् (genitive plural)
उल्लासे (locative singular)
उल्लासयोः (dual locative)
उल्लासेषु (locative plural)

Prakrit: *𑀉𑀮𑁆𑀮𑀸𑀲 (*ullāsa) (compare 𑀉𑀮𑁆𑀮𑀸𑀲𑀕 (ullāsaga))

Maharastri Prakrit:

→ Telugu: ఉల్లాసం (ullāsaṁ)

→ Hindi: उल्लास (ullās) (learned)

→ Malayalam: ഉല്ലാസം (ullāsaṁ)

/ul̪ˈl̪ɑː.s̪ɐ/

From उद्- (ud-, “over, upon”) + लास (lāsa, “jumping, dancing”).

affix

the coming forth, becoming visible, appearing

(rhetoric) giving prominence to any object by comparison or opposition


रमजान

ramajāna (romanization)
रमजानः (nominative singular)
रमजानौ (dual nominative)
रमजानाः (nominative plural)
रमजान (singular vocative)
रमजानौ (dual vocative)
रमजानाः (plural vocative)
रमजानम् (accusative singular)
रमजानौ (accusative dual)
रमजानान् (accusative plural)
रमजानेन (instrumental singular)
रमजानाभ्याम् (dual instrumental)
रमजानैः (instrumental plural)
रमजानाय (dative singular)
रमजानाभ्याम् (dative dual)
रमजानेभ्यः (dative plural)
रमजानात् (ablative singular)
रमजानाभ्याम् (ablative dual)
रमजानेभ्यः (ablative plural)
रमजानस्य (genitive singular)
रमजानयोः (dual genitive)
रमजानानाम् (genitive plural)
रमजाने (locative singular)
रमजानयोः (dual locative)
रमजानेषु (locative plural)

/ɾɐ.mɐˈd͡ʑɑː.n̪ɐ/

From Hindustani رمضان / रमज़ान (ramzān, “Ramadan”), phono-semantic translation as रम (Rama, an Indic hero) + जान (jāna, birth).


पलाश

Assamese: পলাশ (polax)

Bengali: পলাশ (polaś)

Hindi: पलाश (palāś)

Saurashtra: ꢦꣁꢭ꣄ꢱꣁ (polso)

Marathi: पळस (paḷas)

Nepali: पलाँस् (palā̃s)

Odia: ପଳାଶ (paḷāśa)

Punjabi: ਪਲਾਸ (palās)

Sindhi: پَلاسُ

→ Tamil: பலாசம் (palācam)

→ Telugu: పలాశము (palāśamu)

/pɐˈl̪ɑː.ɕɐ/


मुस्लिमधर्म

muslimadharma (romanization)
मुस्लिमधर्मः (nominative singular)
मुस्लिमधर्मौ (dual nominative)
मुस्लिमधर्मा1 (dual nominative)
मुस्लिमधर्माः (nominative plural)
मुस्लिमधर्मासः1 (nominative plural)
मुस्लिमधर्म (singular vocative)
मुस्लिमधर्मौ (dual vocative)
मुस्लिमधर्मा1 (dual vocative)
मुस्लिमधर्माः (plural vocative)
मुस्लिमधर्मासः1 (plural vocative)
मुस्लिमधर्मम् (accusative singular)
मुस्लिमधर्मौ (accusative dual)
मुस्लिमधर्मा1 (accusative dual)
मुस्लिमधर्मान् (accusative plural)
मुस्लिमधर्मेण (instrumental singular)
मुस्लिमधर्माभ्याम् (dual instrumental)
मुस्लिमधर्मैः (instrumental plural)
मुस्लिमधर्मेभिः1 (instrumental plural)
मुस्लिमधर्माय (dative singular)
मुस्लिमधर्माभ्याम् (dative dual)
मुस्लिमधर्मेभ्यः (dative plural)
मुस्लिमधर्मात् (ablative singular)
मुस्लिमधर्माभ्याम् (ablative dual)
मुस्लिमधर्मेभ्यः (ablative plural)
मुस्लिमधर्मस्य (genitive singular)
मुस्लिमधर्मयोः (dual genitive)
मुस्लिमधर्माणाम् (genitive plural)
मुस्लिमधर्मे (locative singular)
मुस्लिमधर्मयोः (dual locative)
मुस्लिमधर्मेषु (locative plural)

From मुस्लिम (muslima, “Muslim”) + धर्म (dhárma, “religion”).


मञ्जुषा

mañjuṣā (romanization)
मञ्जुषा (nominative singular)
मञ्जुषे (dual nominative)
मञ्जुषाः (nominative plural)
मञ्जुषे (singular vocative)
मञ्जुषे (dual vocative)
मञ्जुषाः (plural vocative)
मञ्जुषाम् (accusative singular)
मञ्जुषे (accusative dual)
मञ्जुषाः (accusative plural)
मञ्जुषया (instrumental singular)
मञ्जुषा1 (instrumental singular)
मञ्जुषाभ्याम् (dual instrumental)
मञ्जुषाभिः (instrumental plural)
मञ्जुषायै (dative singular)
मञ्जुषाभ्याम् (dative dual)
मञ्जुषाभ्यः (dative plural)
मञ्जुषायाः (ablative singular)
मञ्जुषायै2 (ablative singular)
मञ्जुषाभ्याम् (ablative dual)
मञ्जुषाभ्यः (ablative plural)
मञ्जुषायाः (genitive singular)
मञ्जुषायै2 (genitive singular)
मञ्जुषयोः (dual genitive)
मञ्जुषाणाम् (genitive plural)
मञ्जुषायाम् (locative singular)
मञ्जुषयोः (dual locative)
मञ्जुषासु (locative plural)

/mɐɲ.d͡ʑu.ʂɑː/

/ˈmɐɲ.d͡ʑu.ʂɑː/

मञ्जूषा मञ्जूषा#Sanskrit


मञ्जूषा

sa-noun

मञ्जूषा • (mañjūṣā) stem, f

mañjūṣā (romanization)
मञ्जूषा (nominative singular)
मञ्जूषे (dual nominative)
मञ्जूषाः (nominative plural)
मञ्जूषे (singular vocative)
मञ्जूषे (dual vocative)
मञ्जूषाः (plural vocative)
मञ्जूषाम् (accusative singular)
मञ्जूषे (accusative dual)
मञ्जूषाः (accusative plural)
मञ्जूषया (instrumental singular)
मञ्जूषा1 (instrumental singular)
मञ्जूषाभ्याम् (dual instrumental)
मञ्जूषाभिः (instrumental plural)
मञ्जूषायै (dative singular)
मञ्जूषाभ्याम् (dative dual)
मञ्जूषाभ्यः (dative plural)
मञ्जूषायाः (ablative singular)
मञ्जूषायै2 (ablative singular)
मञ्जूषाभ्याम् (ablative dual)
मञ्जूषाभ्यः (ablative plural)
मञ्जूषायाः (genitive singular)
मञ्जूषायै2 (genitive singular)
मञ्जूषयोः (dual genitive)
मञ्जूषाणाम् (genitive plural)
मञ्जूषायाम् (locative singular)
मञ्जूषयोः (dual locative)
मञ्जूषासु (locative plural)

Pali: mañjūsā

Prakrit: 𑀫𑀁𑀚𑀽𑀲𑀸 (maṃjūsā)

Maharastri Prakrit:

→ Hindi: मंजूषा (mañjūṣā) (learned)

/mɐɲ.d͡ʑuː.ʂɑː/

/mɐɲˈd͡ʑuː.ʂɑː/

Borrowed from Dravidian. Compare Tamil மஞ்சிகை (mañcikai), மஞ்சிகம் (mañcikam).


क्रीत

krītá (romanization)
क्रीतः (nominative singular)
क्रीतौ (dual nominative)
क्रीता1 (dual nominative)
क्रीताः (nominative plural)
क्रीतासः1 (nominative plural)
क्रीत (singular vocative)
क्रीतौ (dual vocative)
क्रीता1 (dual vocative)
क्रीताः (plural vocative)
क्रीतासः1 (plural vocative)
क्रीतम् (accusative singular)
क्रीतौ (accusative dual)
क्रीता1 (accusative dual)
क्रीतान् (accusative plural)
क्रीतेन (instrumental singular)
क्रीताभ्याम् (dual instrumental)
क्रीतैः (instrumental plural)
क्रीतेभिः1 (instrumental plural)
क्रीताय (dative singular)
क्रीताभ्याम् (dative dual)
क्रीतेभ्यः (dative plural)
क्रीतात् (ablative singular)
क्रीताभ्याम् (ablative dual)
क्रीतेभ्यः (ablative plural)
क्रीतस्य (genitive singular)
क्रीतयोः (dual genitive)
क्रीतानाम् (genitive plural)
क्रीते (locative singular)
क्रीतयोः (dual locative)
क्रीतेषु (locative plural)
क्रीता (nominative singular)
क्रीते (dual nominative)
क्रीताः (nominative plural)
क्रीते (singular vocative)
क्रीते (dual vocative)
क्रीताः (plural vocative)
क्रीताम् (accusative singular)
क्रीते (accusative dual)
क्रीताः (accusative plural)
क्रीतया (instrumental singular)
क्रीता1 (instrumental singular)
क्रीताभ्याम् (dual instrumental)
क्रीताभिः (instrumental plural)
क्रीतायै (dative singular)
क्रीताभ्याम् (dative dual)
क्रीताभ्यः (dative plural)
क्रीतायाः (ablative singular)
क्रीतायै2 (ablative singular)
क्रीताभ्याम् (ablative dual)
क्रीताभ्यः (ablative plural)
क्रीतायाः (genitive singular)
क्रीतायै2 (genitive singular)
क्रीतयोः (dual genitive)
क्रीतानाम् (genitive plural)
क्रीतायाम् (locative singular)
क्रीतयोः (dual locative)
क्रीतासु (locative plural)
क्रीतम् (nominative singular)
क्रीते (dual nominative)
क्रीतानि (nominative plural)
क्रीता1 (nominative plural)
क्रीत (singular vocative)
क्रीते (dual vocative)
क्रीतानि (plural vocative)
क्रीता1 (plural vocative)
क्रीतम् (accusative singular)
क्रीते (accusative dual)
क्रीतानि (accusative plural)
क्रीता1 (accusative plural)
क्रीतेन (instrumental singular)
क्रीताभ्याम् (dual instrumental)
क्रीतैः (instrumental plural)
क्रीतेभिः1 (instrumental plural)
क्रीताय (dative singular)
क्रीताभ्याम् (dative dual)
क्रीतेभ्यः (dative plural)
क्रीतात् (ablative singular)
क्रीताभ्याम् (ablative dual)
क्रीतेभ्यः (ablative plural)
क्रीतस्य (genitive singular)
क्रीतयोः (dual genitive)
क्रीतानाम् (genitive plural)
क्रीते (locative singular)
क्रीतयोः (dual locative)
क्रीतेषु (locative plural)

Pali: kīta

Prakrit: 𑀓𑀺𑀭𑀻𑀢 (kirīta), 𑀓𑀻𑀬 (kīya), 𑀓𑀺𑀡𑀺𑀬 (kiṇiya)

→ Hindi: क्रीत (krīt) (learned)

From Proto-Indo-European *kʷrih₂-tó-s, from *kʷreyh₂- (“to buy”). Equivalent to क्री (krī, “to buy”, root) + -त (-ta).

शफेन ते क्रीणानीति । भूयो वा अतः सोमो राजार्हतीत्याह सोमविक्रयी भूय एवातः सोमो राजार्हति महांस्त्वेव गोर्महिमेत्यध्वर्युरेतान्येव दशवीर्याण्युदाख्यायाह पदा तेऽर्धेन ते गवा ते क्रीणामीति क्रीतः सोमो राजेत्याह सोमविक्रयी

"I will buy [Soma] of thee for one hoof!", [says the buyer]. "King Soma, surely, is worth more than that!" says the Soma-seller. "Yea, King Soma is worth more than that, but great, surely, is the greatness of the cow," replies the buyer; and, having enumerated the ten virtues [of the cow], he says, "I will buy Soma of thee for one foot", [he then says:] "for half (the cow)", [he then says:] "for the [whole] cow!". "Soma has been bought [by thee]!" says the Soma-seller

śaphena te krīṇānīti. bhūyo vā ataḥ somo rājārhatītyāha somavikrayī bhūya evātaḥ somo rājārhati mahāṃstveva gormahimetyadhvaryuretānyeva daśavīryāṇyudākhyāyāha padā teʼrdhena te gavā te krīṇāmīti krītaḥ somo rājetyāha somavikrayī

c. 200 BCE – 200 CE, Manusmṛti


क्रीत

krītá (romanization)
क्रीतम् (nominative singular)
क्रीते (dual nominative)
क्रीतानि (nominative plural)
क्रीता1 (nominative plural)
क्रीत (singular vocative)
क्रीते (dual vocative)
क्रीतानि (plural vocative)
क्रीता1 (plural vocative)
क्रीतम् (accusative singular)
क्रीते (accusative dual)
क्रीतानि (accusative plural)
क्रीता1 (accusative plural)
क्रीतेन (instrumental singular)
क्रीताभ्याम् (dual instrumental)
क्रीतैः (instrumental plural)
क्रीतेभिः1 (instrumental plural)
क्रीताय (dative singular)
क्रीताभ्याम् (dative dual)
क्रीतेभ्यः (dative plural)
क्रीतात् (ablative singular)
क्रीताभ्याम् (ablative dual)
क्रीतेभ्यः (ablative plural)
क्रीतस्य (genitive singular)
क्रीतयोः (dual genitive)
क्रीतानाम् (genitive plural)
क्रीते (locative singular)
क्रीतयोः (dual locative)
क्रीतेषु (locative plural)


डाकिनी

ḍākinī (romanization)
डाकिनी (nominative singular)
डाकिन्यौ (dual nominative)
डाकिनी1 (dual nominative)
डाकिन्यः (nominative plural)
डाकिनीः1 (nominative plural)
डाकिनि (singular vocative)
डाकिन्यौ (dual vocative)
डाकिनी1 (dual vocative)
डाकिन्यः (plural vocative)
डाकिनीः1 (plural vocative)
डाकिनीम् (accusative singular)
डाकिन्यौ (accusative dual)
डाकिनी1 (accusative dual)
डाकिनीः (accusative plural)
डाकिन्या (instrumental singular)
डाकिनीभ्याम् (dual instrumental)
डाकिनीभिः (instrumental plural)
डाकिन्यै (dative singular)
डाकिनीभ्याम् (dative dual)
डाकिनीभ्यः (dative plural)
डाकिन्याः (ablative singular)
डाकिन्यै2 (ablative singular)
डाकिनीभ्याम् (ablative dual)
डाकिनीभ्यः (ablative plural)
डाकिन्याः (genitive singular)
डाकिन्यै2 (genitive singular)
डाकिन्योः (dual genitive)
डाकिनीनाम् (genitive plural)
डाकिन्याम् (locative singular)
डाकिन्योः (dual locative)
डाकिनीषु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri: डा॑गिन् (ḍögin, “witch”)

Magadhi Prakrit:

Assamese: ডাইনি (daini)

Bengali: ডাইনি (ḍaini)

Maharastri Prakrit: 𑀟𑀸𑀇𑀡𑀻 (ḍāiṇī)

Paisaci Prakrit:

Punjabi: ਡੈਣ (ḍaiṇ)

Sauraseni Prakrit: 𑀟𑀸𑀕𑀺𑀡𑀻 (ḍāgiṇī)

Hindi: डाइन (ḍāin), डायन (ḍāyan)

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa


निष्णात

sa-adj

निष्णात • (niṣṇāta) stem

niṣṇāta (romanization)
निष्णातः (nominative singular)
निष्णातौ (dual nominative)
निष्णाता1 (dual nominative)
निष्णाताः (nominative plural)
निष्णातासः1 (nominative plural)
निष्णात (singular vocative)
निष्णातौ (dual vocative)
निष्णाता1 (dual vocative)
निष्णाताः (plural vocative)
निष्णातासः1 (plural vocative)
निष्णातम् (accusative singular)
निष्णातौ (accusative dual)
निष्णाता1 (accusative dual)
निष्णातान् (accusative plural)
निष्णातेन (instrumental singular)
निष्णाताभ्याम् (dual instrumental)
निष्णातैः (instrumental plural)
निष्णातेभिः1 (instrumental plural)
निष्णाताय (dative singular)
निष्णाताभ्याम् (dative dual)
निष्णातेभ्यः (dative plural)
निष्णातात् (ablative singular)
निष्णाताभ्याम् (ablative dual)
निष्णातेभ्यः (ablative plural)
निष्णातस्य (genitive singular)
निष्णातयोः (dual genitive)
निष्णातानाम् (genitive plural)
निष्णाते (locative singular)
निष्णातयोः (dual locative)
निष्णातेषु (locative plural)
निष्णाता (nominative singular)
निष्णाते (dual nominative)
निष्णाताः (nominative plural)
निष्णाते (singular vocative)
निष्णाते (dual vocative)
निष्णाताः (plural vocative)
निष्णाताम् (accusative singular)
निष्णाते (accusative dual)
निष्णाताः (accusative plural)
निष्णातया (instrumental singular)
निष्णाता1 (instrumental singular)
निष्णाताभ्याम् (dual instrumental)
निष्णाताभिः (instrumental plural)
निष्णातायै (dative singular)
निष्णाताभ्याम् (dative dual)
निष्णाताभ्यः (dative plural)
निष्णातायाः (ablative singular)
निष्णातायै2 (ablative singular)
निष्णाताभ्याम् (ablative dual)
निष्णाताभ्यः (ablative plural)
निष्णातायाः (genitive singular)
निष्णातायै2 (genitive singular)
निष्णातयोः (dual genitive)
निष्णातानाम् (genitive plural)
निष्णातायाम् (locative singular)
निष्णातयोः (dual locative)
निष्णातासु (locative plural)
निष्णातम् (nominative singular)
निष्णाते (dual nominative)
निष्णातानि (nominative plural)
निष्णाता1 (nominative plural)
निष्णात (singular vocative)
निष्णाते (dual vocative)
निष्णातानि (plural vocative)
निष्णाता1 (plural vocative)
निष्णातम् (accusative singular)
निष्णाते (accusative dual)
निष्णातानि (accusative plural)
निष्णाता1 (accusative plural)
निष्णातेन (instrumental singular)
निष्णाताभ्याम् (dual instrumental)
निष्णातैः (instrumental plural)
निष्णातेभिः1 (instrumental plural)
निष्णाताय (dative singular)
निष्णाताभ्याम् (dative dual)
निष्णातेभ्यः (dative plural)
निष्णातात् (ablative singular)
निष्णाताभ्याम् (ablative dual)
निष्णातेभ्यः (ablative plural)
निष्णातस्य (genitive singular)
निष्णातयोः (dual genitive)
निष्णातानाम् (genitive plural)
निष्णाते (locative singular)
निष्णातयोः (dual locative)
निष्णातेषु (locative plural)

/n̪iʂˈɳɑː.t̪ɐ/

From नि- (ni-) + स्नात (snātá, “bathed in”).

deeply versed in, skilful, clever, learned


आषाढ

Assamese: আহাৰ (ahar)

Sylheti: ꠀꠠ (aáṛ)

desc

→ Malayalam: ആഷാഢം (āṣāḍhaṁ), ആടി (āṭi) — tadbhava

→ Tamil: ஆடி (āṭi)

→ Tulu: ಆಟಿ (āṭi), ആടി (āṭi)

/ɑː.ʂɑː.ɖʱɐ/

/ɑːˈʂɑː.ɖʱɐ/

(Hinduism) The fourth month of the Hindu lunar calendar


पुरंदर

puraṃdará (romanization)
पुरंदरः (nominative singular)
पुरंदरौ (dual nominative)
पुरंदरा1 (dual nominative)
पुरंदराः (nominative plural)
पुरंदरासः1 (nominative plural)
पुरंदर (singular vocative)
पुरंदरौ (dual vocative)
पुरंदरा1 (dual vocative)
पुरंदराः (plural vocative)
पुरंदरासः1 (plural vocative)
पुरंदरम् (accusative singular)
पुरंदरौ (accusative dual)
पुरंदरा1 (accusative dual)
पुरंदरान् (accusative plural)
पुरंदरेण (instrumental singular)
पुरंदराभ्याम् (dual instrumental)
पुरंदरैः (instrumental plural)
पुरंदरेभिः1 (instrumental plural)
पुरंदराय (dative singular)
पुरंदराभ्याम् (dative dual)
पुरंदरेभ्यः (dative plural)
पुरंदरात् (ablative singular)
पुरंदराभ्याम् (ablative dual)
पुरंदरेभ्यः (ablative plural)
पुरंदरस्य (genitive singular)
पुरंदरयोः (dual genitive)
पुरंदराणाम् (genitive plural)
पुरंदरे (locative singular)
पुरंदरयोः (dual locative)
पुरंदरेषु (locative plural)

/puˈɾɐn̪.d̪ɐ.ɾɐ/

पुरम् (puram, accusative singular of पुर् (pur, “fortress, stronghold, castle”)) + दर (dara, “breaking, destroying, cleaving”).

af

accusative singular of <i class="Deva mention" lang="sa">पुर्</i> (pur, “fortress, stronghold, castle”)

स वृत्रहेन्द्रः कृष्णयोनीः पुरंदरो दासीरैरयद्वि ।
अजनयन्मनवे क्षामपश्च सत्रा शंसं यजमानस्य तूतोत् ॥
sa vṛtrahendraḥ kṛṣṇayonīḥ puraṃdaro dāsīrairayadvi.
ajanayanmanave kṣāmapaśca satrā śaṃsaṃ yajamānasya tūtot.

For men hath he created earth and waters, and ever helped the prayer of him who worships.

Indra the Vṛtra-slayer, Fort-destroyer, scattered the Dāsa hosts who dwelt in darkness.

"destroyer of forts/strongholds"; an epithet of Indra


द्रमिल

dramila (romanization)
द्रमिलः (nominative singular)
द्रमिलौ (dual nominative)
द्रमिला1 (dual nominative)
द्रमिलाः (nominative plural)
द्रमिलासः1 (nominative plural)
द्रमिल (singular vocative)
द्रमिलौ (dual vocative)
द्रमिला1 (dual vocative)
द्रमिलाः (plural vocative)
द्रमिलासः1 (plural vocative)
द्रमिलम् (accusative singular)
द्रमिलौ (accusative dual)
द्रमिला1 (accusative dual)
द्रमिलान् (accusative plural)
द्रमिलेन (instrumental singular)
द्रमिलाभ्याम् (dual instrumental)
द्रमिलैः (instrumental plural)
द्रमिलेभिः1 (instrumental plural)
द्रमिलाय (dative singular)
द्रमिलाभ्याम् (dative dual)
द्रमिलेभ्यः (dative plural)
द्रमिलात् (ablative singular)
द्रमिलाभ्याम् (ablative dual)
द्रमिलेभ्यः (ablative plural)
द्रमिलस्य (genitive singular)
द्रमिलयोः (dual genitive)
द्रमिलानाम् (genitive plural)
द्रमिले (locative singular)
द्रमिलयोः (dual locative)
द्रमिलेषु (locative plural)

Sanskritized from Prakrit 𑀤𑀫𑀺𑀮 (damila), most likely borrowed from an older form of Tamil தமிழ் (tamiḻ, “Tamil”).

द्रविड द्रविड#Sanskrit