वीचिः

वीचिः • (vī́ciḥ)

वीचिस् वीचिस्#Sanskrit


अदाक्षिण्य

sa-noun

अदाक्षिण्य • (adākṣiṇya) stem, n

adākṣiṇya (romanization)
अदाक्षिण्यम् (nominative singular)
अदाक्षिण्ये (dual nominative)
अदाक्षिण्यानि (nominative plural)
अदाक्षिण्या1 (nominative plural)
अदाक्षिण्य (singular vocative)
अदाक्षिण्ये (dual vocative)
अदाक्षिण्यानि (plural vocative)
अदाक्षिण्या1 (plural vocative)
अदाक्षिण्यम् (accusative singular)
अदाक्षिण्ये (accusative dual)
अदाक्षिण्यानि (accusative plural)
अदाक्षिण्या1 (accusative plural)
अदाक्षिण्येन (instrumental singular)
अदाक्षिण्याभ्याम् (dual instrumental)
अदाक्षिण्यैः (instrumental plural)
अदाक्षिण्येभिः1 (instrumental plural)
अदाक्षिण्याय (dative singular)
अदाक्षिण्याभ्याम् (dative dual)
अदाक्षिण्येभ्यः (dative plural)
अदाक्षिण्यात् (ablative singular)
अदाक्षिण्याभ्याम् (ablative dual)
अदाक्षिण्येभ्यः (ablative plural)
अदाक्षिण्यस्य (genitive singular)
अदाक्षिण्ययोः (dual genitive)
अदाक्षिण्यानाम् (genitive plural)
अदाक्षिण्ये (locative singular)
अदाक्षिण्ययोः (dual locative)
अदाक्षिण्येषु (locative plural)

/ɐ.d̪ɑːkˈʂiɳ.jɐ/

pre

अ- (a-) + दाक्षिण्य (dākṣiṇya)


सङ्ग

saṅga (romanization)
सङ्गः (nominative singular)
सङ्गौ (dual nominative)
सङ्गा1 (dual nominative)
सङ्गाः (nominative plural)
सङ्गासः1 (nominative plural)
सङ्ग (singular vocative)
सङ्गौ (dual vocative)
सङ्गा1 (dual vocative)
सङ्गाः (plural vocative)
सङ्गासः1 (plural vocative)
सङ्गम् (accusative singular)
सङ्गौ (accusative dual)
सङ्गा1 (accusative dual)
सङ्गान् (accusative plural)
सङ्गेन (instrumental singular)
सङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
सङ्गैः (instrumental plural)
सङ्गेभिः1 (instrumental plural)
सङ्गाय (dative singular)
सङ्गाभ्याम् (dative dual)
सङ्गेभ्यः (dative plural)
सङ्गात् (ablative singular)
सङ्गाभ्याम् (ablative dual)
सङ्गेभ्यः (ablative plural)
सङ्गस्य (genitive singular)
सङ्गयोः (dual genitive)
सङ्गानाम् (genitive plural)
सङ्गे (locative singular)
सङ्गयोः (dual locative)
सङ्गेषु (locative plural)

sticking, clinging to, touch, contact with

relation to, association or sexual intercourse with

addiction or devotion to, propensity for, (especially worldly or selfish attachment or affection, desire, wish, cupidity)


वीचि

vī́ci (romanization)
वीचिः (nominative singular)
वीची (dual nominative)
वीचयः (nominative plural)
वीचे (singular vocative)
वीची (dual vocative)
वीचयः (plural vocative)
वीचिम् (accusative singular)
वीची (accusative dual)
वीचीः (accusative plural)
वीच्या (instrumental singular)
वीची1 (instrumental singular)
वीचिभ्याम् (dual instrumental)
वीचिभिः (instrumental plural)
वीचये (dative singular)
वीच्यै2 (dative singular)
वीची1 (dative singular)
वीचिभ्याम् (dative dual)
वीचिभ्यः (dative plural)
वीचेः (ablative singular)
वीच्याः2 (ablative singular)
वीच्यै3 (ablative singular)
वीचिभ्याम् (ablative dual)
वीचिभ्यः (ablative plural)
वीचेः (genitive singular)
वीच्याः2 (genitive singular)
वीच्यै3 (genitive singular)
वीच्योः (dual genitive)
वीचीनाम् (genitive plural)
वीचौ (locative singular)
वीच्याम्2 (locative singular)
वीचा1 (locative singular)
वीच्योः (dual locative)
वीचिषु (locative plural)

Derived from the root *व्यञ्च् (vyañc), from वि- (vi-) + अञ्च् (añc).

going or leading aside or astray, aberration, deceit, seduction


विद्यादेवी

vidyādevī (romanization)
विद्यादेवी (nominative singular)
विद्यादेव्यौ (dual nominative)
विद्यादेवी1 (dual nominative)
विद्यादेव्यः (nominative plural)
विद्यादेवीः1 (nominative plural)
विद्यादेवि (singular vocative)
विद्यादेव्यौ (dual vocative)
विद्यादेवी1 (dual vocative)
विद्यादेव्यः (plural vocative)
विद्यादेवीः1 (plural vocative)
विद्यादेवीम् (accusative singular)
विद्यादेव्यौ (accusative dual)
विद्यादेवी1 (accusative dual)
विद्यादेवीः (accusative plural)
विद्यादेव्या (instrumental singular)
विद्यादेवीभ्याम् (dual instrumental)
विद्यादेवीभिः (instrumental plural)
विद्यादेव्यै (dative singular)
विद्यादेवीभ्याम् (dative dual)
विद्यादेवीभ्यः (dative plural)
विद्यादेव्याः (ablative singular)
विद्यादेव्यै2 (ablative singular)
विद्यादेवीभ्याम् (ablative dual)
विद्यादेवीभ्यः (ablative plural)
विद्यादेव्याः (genitive singular)
विद्यादेव्यै2 (genitive singular)
विद्यादेव्योः (dual genitive)
विद्यादेवीनाम् (genitive plural)
विद्यादेव्याम् (locative singular)
विद्यादेव्योः (dual locative)
विद्यादेवीषु (locative plural)

From विद्या (vidyā́, “learning”) + देवी (dévī, devī́, “goddess”).

com

a female divinity peculiar to the Jains (16 are named)


चान्द्र

cāndra (romanization)
चान्द्रः (nominative singular)
चान्द्रौ (dual nominative)
चान्द्रा1 (dual nominative)
चान्द्राः (nominative plural)
चान्द्रासः1 (nominative plural)
चान्द्र (singular vocative)
चान्द्रौ (dual vocative)
चान्द्रा1 (dual vocative)
चान्द्राः (plural vocative)
चान्द्रासः1 (plural vocative)
चान्द्रम् (accusative singular)
चान्द्रौ (accusative dual)
चान्द्रा1 (accusative dual)
चान्द्रान् (accusative plural)
चान्द्रेण (instrumental singular)
चान्द्राभ्याम् (dual instrumental)
चान्द्रैः (instrumental plural)
चान्द्रेभिः1 (instrumental plural)
चान्द्राय (dative singular)
चान्द्राभ्याम् (dative dual)
चान्द्रेभ्यः (dative plural)
चान्द्रात् (ablative singular)
चान्द्राभ्याम् (ablative dual)
चान्द्रेभ्यः (ablative plural)
चान्द्रस्य (genitive singular)
चान्द्रयोः (dual genitive)
चान्द्राणाम् (genitive plural)
चान्द्रे (locative singular)
चान्द्रयोः (dual locative)
चान्द्रेषु (locative plural)
चान्द्री (nominative singular)
चान्द्र्यौ (dual nominative)
चान्द्री1 (dual nominative)
चान्द्र्यः (nominative plural)
चान्द्रीः1 (nominative plural)
चान्द्रि (singular vocative)
चान्द्र्यौ (dual vocative)
चान्द्री1 (dual vocative)
चान्द्र्यः (plural vocative)
चान्द्रीः1 (plural vocative)
चान्द्रीम् (accusative singular)
चान्द्र्यौ (accusative dual)
चान्द्री1 (accusative dual)
चान्द्रीः (accusative plural)
चान्द्र्या (instrumental singular)
चान्द्रीभ्याम् (dual instrumental)
चान्द्रीभिः (instrumental plural)
चान्द्र्यै (dative singular)
चान्द्रीभ्याम् (dative dual)
चान्द्रीभ्यः (dative plural)
चान्द्र्याः (ablative singular)
चान्द्र्यै2 (ablative singular)
चान्द्रीभ्याम् (ablative dual)
चान्द्रीभ्यः (ablative plural)
चान्द्र्याः (genitive singular)
चान्द्र्यै2 (genitive singular)
चान्द्र्योः (dual genitive)
चान्द्रीणाम् (genitive plural)
चान्द्र्याम् (locative singular)
चान्द्र्योः (dual locative)
चान्द्रीषु (locative plural)
चान्द्रम् (nominative singular)
चान्द्रे (dual nominative)
चान्द्राणि (nominative plural)
चान्द्रा1 (nominative plural)
चान्द्र (singular vocative)
चान्द्रे (dual vocative)
चान्द्राणि (plural vocative)
चान्द्रा1 (plural vocative)
चान्द्रम् (accusative singular)
चान्द्रे (accusative dual)
चान्द्राणि (accusative plural)
चान्द्रा1 (accusative plural)
चान्द्रेण (instrumental singular)
चान्द्राभ्याम् (dual instrumental)
चान्द्रैः (instrumental plural)
चान्द्रेभिः1 (instrumental plural)
चान्द्राय (dative singular)
चान्द्राभ्याम् (dative dual)
चान्द्रेभ्यः (dative plural)
चान्द्रात् (ablative singular)
चान्द्राभ्याम् (ablative dual)
चान्द्रेभ्यः (ablative plural)
चान्द्रस्य (genitive singular)
चान्द्रयोः (dual genitive)
चान्द्राणाम् (genitive plural)
चान्द्रे (locative singular)
चान्द्रयोः (dual locative)
चान्द्रेषु (locative plural)

→ Bengali: চান্দ্র (candro) (learned)

→ Hindi: चांद्र (cāndra) (learned)

/t͡ɕɑːn.dɾɐ/

/ˈt͡ɕɑːn̪.d̪ɾɐ/


चान्द्र

cāndra (romanization)
चान्द्रः (nominative singular)
चान्द्रौ (dual nominative)
चान्द्रा1 (dual nominative)
चान्द्राः (nominative plural)
चान्द्रासः1 (nominative plural)
चान्द्र (singular vocative)
चान्द्रौ (dual vocative)
चान्द्रा1 (dual vocative)
चान्द्राः (plural vocative)
चान्द्रासः1 (plural vocative)
चान्द्रम् (accusative singular)
चान्द्रौ (accusative dual)
चान्द्रा1 (accusative dual)
चान्द्रान् (accusative plural)
चान्द्रेण (instrumental singular)
चान्द्राभ्याम् (dual instrumental)
चान्द्रैः (instrumental plural)
चान्द्रेभिः1 (instrumental plural)
चान्द्राय (dative singular)
चान्द्राभ्याम् (dative dual)
चान्द्रेभ्यः (dative plural)
चान्द्रात् (ablative singular)
चान्द्राभ्याम् (ablative dual)
चान्द्रेभ्यः (ablative plural)
चान्द्रस्य (genitive singular)
चान्द्रयोः (dual genitive)
चान्द्राणाम् (genitive plural)
चान्द्रे (locative singular)
चान्द्रयोः (dual locative)
चान्द्रेषु (locative plural)

/t͡ɕɑːn.dɾɐ/

/ˈt͡ɕɑːn̪.d̪ɾɐ/


चान्द्र

cāndra (romanization)
चान्द्रम् (nominative singular)
चान्द्रे (dual nominative)
चान्द्राणि (nominative plural)
चान्द्रा1 (nominative plural)
चान्द्र (singular vocative)
चान्द्रे (dual vocative)
चान्द्राणि (plural vocative)
चान्द्रा1 (plural vocative)
चान्द्रम् (accusative singular)
चान्द्रे (accusative dual)
चान्द्राणि (accusative plural)
चान्द्रा1 (accusative plural)
चान्द्रेण (instrumental singular)
चान्द्राभ्याम् (dual instrumental)
चान्द्रैः (instrumental plural)
चान्द्रेभिः1 (instrumental plural)
चान्द्राय (dative singular)
चान्द्राभ्याम् (dative dual)
चान्द्रेभ्यः (dative plural)
चान्द्रात् (ablative singular)
चान्द्राभ्याम् (ablative dual)
चान्द्रेभ्यः (ablative plural)
चान्द्रस्य (genitive singular)
चान्द्रयोः (dual genitive)
चान्द्राणाम् (genitive plural)
चान्द्रे (locative singular)
चान्द्रयोः (dual locative)
चान्द्रेषु (locative plural)

/t͡ɕɑːn.dɾɐ/

/ˈt͡ɕɑːn̪.d̪ɾɐ/

cāndrāyaṇa चान्द्रायण


अर्यमा

/ɐɾ.jɐ.mɑ́ː/

/ˈɐɾ.jɐ.mɑː/

अर्यमन् अर्यमन्#Sanskrit

nominative singular of अर्यमन् (aryamán)


विसर्ग

visargá (romanization)
विसर्गः (nominative singular)
विसर्गौ (dual nominative)
विसर्गा1 (dual nominative)
विसर्गाः (nominative plural)
विसर्गासः1 (nominative plural)
विसर्ग (singular vocative)
विसर्गौ (dual vocative)
विसर्गा1 (dual vocative)
विसर्गाः (plural vocative)
विसर्गासः1 (plural vocative)
विसर्गम् (accusative singular)
विसर्गौ (accusative dual)
विसर्गा1 (accusative dual)
विसर्गान् (accusative plural)
विसर्गेण (instrumental singular)
विसर्गाभ्याम् (dual instrumental)
विसर्गैः (instrumental plural)
विसर्गेभिः1 (instrumental plural)
विसर्गाय (dative singular)
विसर्गाभ्याम् (dative dual)
विसर्गेभ्यः (dative plural)
विसर्गात् (ablative singular)
विसर्गाभ्याम् (ablative dual)
विसर्गेभ्यः (ablative plural)
विसर्गस्य (genitive singular)
विसर्गयोः (dual genitive)
विसर्गाणाम् (genitive plural)
विसर्गे (locative singular)
विसर्गयोः (dual locative)
विसर्गेषु (locative plural)

→ English: visarga

/ʋi.sɐɾ.ɡɐ́/

/ʋiˈs̪ɐɾ.ɡɐ/

From वि- (vi-, “away; about; in different directions”) + सृज् (sṛj, “to send forth; to release; to emit; etc.”, root) + -अ (-a, nominalization suffix). The root is inherited from Proto-Indo-European *selǵ- (“to let go, send”).

inh

संवत्सरे प्रावृष्यागतायां तप्ता घर्मा अश्नुवते विसर्गम् ॥

Soon as the Rain-time in the year returneth, these who were heated kettles gain their freedom.

saṃvatsare prāvṛṣyāgatāyāṃ taptā gharmā aśnuvate visargam.

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

(phonetics) the visarga; the symbol "ः" denoting the voiceless glottal fricative


शिक्

sa-noun form

शिक् • (śik) f

See the etymology of the corresponding lemma form.


शिच्

śic (romanization)
शिक् (nominative singular)
शिचौ (dual nominative)
शिचा1 (dual nominative)
शिचः (nominative plural)
शिक् (singular vocative)
शिचौ (dual vocative)
शिचा1 (dual vocative)
शिचः (plural vocative)
शिचम् (accusative singular)
शिचौ (accusative dual)
शिचा1 (accusative dual)
शिचः (accusative plural)
शिचा (instrumental singular)
शिग्भ्याम् (dual instrumental)
शिग्भिः (instrumental plural)
शिचे (dative singular)
शिग्भ्याम् (dative dual)
शिग्भ्यः (dative plural)
शिचः (ablative singular)
शिग्भ्याम् (ablative dual)
शिग्भ्यः (ablative plural)
शिचः (genitive singular)
शिचोः (dual genitive)
शिचाम् (genitive plural)
शिचि (locative singular)
शिचोः (dual locative)
शिक्षु (locative plural)

From Proto-Indo-European *ḱeyk- (“belt, strap”). Cognate with Lithuanian šikšnà; also compare Finnish hihna, a Baltic borrowing.

der

the cord or strap of a yoke or pole for carrying burdens

लोकाः सपाला यस्येमे श्वसन्ति विवशा वशे। द्विजा इव शिचा बद्धाः स काल इह कारणम्॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 6.12.8

All living beings in all the planets of this universe, including the presiding deities of all the planets, are fully under the control of the Lord. They work like birds caught in a net, who cannot move independently.

lokāḥ sapālā yasyeme śvasanti vivaśā vaśe. dvijā iva śicā baddhāḥ sa kāla iha kāraṇam.

सासकृत्स्नेहगुणिता दीनचित्ताजमायया। स्वयं चाबध्यत शिचा बद्धान् पश्यन्त्यपस्मृतिः॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 11.7.66

The lady pigeon had always allowed herself to be bound by the ropes of intense material affection, and thus her mind was overwhelmed by anguish. Being in the grip of the illusory energy of the Lord, she completely forgot herself, and rushing forward to her helpless children, she was immediately bound in the hunter’s net.

sāsakṛtsnehaguṇitā dīnacittājamāyayā. svayaṃ cābadhyata śicā baddhān paśyantyapasmṛtiḥ.

तांस्तथैवावृतान् शिग्भिर्मृत्युग्रस्तान् विचेष्टतः। स्वयं च कृपणः शिक्षु पश्यन्नप्यबुधोऽपतत्॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 11.7.71

As the father pigeon wretchedly stared at his poor children trapped in the net and on the verge of death, pathetically struggling to free themselves, his mind went blank, and thus he himself fell into the hunter’s net.

tāṃstathaivāvṛtān śigbhirmṛtyugrastān viceṣṭataḥ. svayaṃ ca kṛpaṇaḥ śikṣu paśyannapyabudhoʼpatat.

सासज्जत शिचस्तन्त्र्यां महिष्यः कालयन्त्रिता। कुलिङ्गस्तां तथापन्नां निरीक्ष्य भृशदुःखितः। स्नेहादकल्पः कृपणः कृपणां पर्यदेवयत्॥
sāsajjata śicastantryāṃ mahiṣyaḥ kālayantritā. kuliṅgastāṃ tathāpannāṃ nirīkṣya bhṛśaduḥkhitaḥ. snehādakalpaḥ kṛpaṇaḥ kṛpaṇāṃ paryadevayat.
O queens of Suyajña, the male kuliṅga bird, seeing his wife put into the greatest danger in the grip [lit. net] of providence, became very unhappy. Because of affection, the poor bird, being unable to release her, began to lament for his wife.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 7.2.52


शिक्याकृत

sa-adj

शिक्याकृत • (śikyā́kṛta) stem

śikyā́kṛta (romanization)
शिक्याकृतः (nominative singular)
शिक्याकृतौ (dual nominative)
शिक्याकृता1 (dual nominative)
शिक्याकृताः (nominative plural)
शिक्याकृतासः1 (nominative plural)
शिक्याकृत (singular vocative)
शिक्याकृतौ (dual vocative)
शिक्याकृता1 (dual vocative)
शिक्याकृताः (plural vocative)
शिक्याकृतासः1 (plural vocative)
शिक्याकृतम् (accusative singular)
शिक्याकृतौ (accusative dual)
शिक्याकृता1 (accusative dual)
शिक्याकृतान् (accusative plural)
शिक्याकृतेन (instrumental singular)
शिक्याकृताभ्याम् (dual instrumental)
शिक्याकृतैः (instrumental plural)
शिक्याकृतेभिः1 (instrumental plural)
शिक्याकृताय (dative singular)
शिक्याकृताभ्याम् (dative dual)
शिक्याकृतेभ्यः (dative plural)
शिक्याकृतात् (ablative singular)
शिक्याकृताभ्याम् (ablative dual)
शिक्याकृतेभ्यः (ablative plural)
शिक्याकृतस्य (genitive singular)
शिक्याकृतयोः (dual genitive)
शिक्याकृतानाम् (genitive plural)
शिक्याकृते (locative singular)
शिक्याकृतयोः (dual locative)
शिक्याकृतेषु (locative plural)
शिक्याकृता (nominative singular)
शिक्याकृते (dual nominative)
शिक्याकृताः (nominative plural)
शिक्याकृते (singular vocative)
शिक्याकृते (dual vocative)
शिक्याकृताः (plural vocative)
शिक्याकृताम् (accusative singular)
शिक्याकृते (accusative dual)
शिक्याकृताः (accusative plural)
शिक्याकृतया (instrumental singular)
शिक्याकृता1 (instrumental singular)
शिक्याकृताभ्याम् (dual instrumental)
शिक्याकृताभिः (instrumental plural)
शिक्याकृतायै (dative singular)
शिक्याकृताभ्याम् (dative dual)
शिक्याकृताभ्यः (dative plural)
शिक्याकृतायाः (ablative singular)
शिक्याकृतायै2 (ablative singular)
शिक्याकृताभ्याम् (ablative dual)
शिक्याकृताभ्यः (ablative plural)
शिक्याकृतायाः (genitive singular)
शिक्याकृतायै2 (genitive singular)
शिक्याकृतयोः (dual genitive)
शिक्याकृतानाम् (genitive plural)
शिक्याकृतायाम् (locative singular)
शिक्याकृतयोः (dual locative)
शिक्याकृतासु (locative plural)
शिक्याकृतम् (nominative singular)
शिक्याकृते (dual nominative)
शिक्याकृतानि (nominative plural)
शिक्याकृता1 (nominative plural)
शिक्याकृत (singular vocative)
शिक्याकृते (dual vocative)
शिक्याकृतानि (plural vocative)
शिक्याकृता1 (plural vocative)
शिक्याकृतम् (accusative singular)
शिक्याकृते (accusative dual)
शिक्याकृतानि (accusative plural)
शिक्याकृता1 (accusative plural)
शिक्याकृतेन (instrumental singular)
शिक्याकृताभ्याम् (dual instrumental)
शिक्याकृतैः (instrumental plural)
शिक्याकृतेभिः1 (instrumental plural)
शिक्याकृताय (dative singular)
शिक्याकृताभ्याम् (dative dual)
शिक्याकृतेभ्यः (dative plural)
शिक्याकृतात् (ablative singular)
शिक्याकृताभ्याम् (ablative dual)
शिक्याकृतेभ्यः (ablative plural)
शिक्याकृतस्य (genitive singular)
शिक्याकृतयोः (dual genitive)
शिक्याकृतानाम् (genitive plural)
शिक्याकृते (locative singular)
शिक्याकृतयोः (dual locative)
शिक्याकृतेषु (locative plural)

com

शिक्य (śikyá) + आकृत (ākṛta)


चातुर्य

cāturya (romanization)
चातुर्यम् (nominative singular)
चातुर्ये (dual nominative)
चातुर्याणि (nominative plural)
चातुर्या1 (nominative plural)
चातुर्य (singular vocative)
चातुर्ये (dual vocative)
चातुर्याणि (plural vocative)
चातुर्या1 (plural vocative)
चातुर्यम् (accusative singular)
चातुर्ये (accusative dual)
चातुर्याणि (accusative plural)
चातुर्या1 (accusative plural)
चातुर्येण (instrumental singular)
चातुर्याभ्याम् (dual instrumental)
चातुर्यैः (instrumental plural)
चातुर्येभिः1 (instrumental plural)
चातुर्याय (dative singular)
चातुर्याभ्याम् (dative dual)
चातुर्येभ्यः (dative plural)
चातुर्यात् (ablative singular)
चातुर्याभ्याम् (ablative dual)
चातुर्येभ्यः (ablative plural)
चातुर्यस्य (genitive singular)
चातुर्ययोः (dual genitive)
चातुर्याणाम् (genitive plural)
चातुर्ये (locative singular)
चातुर्ययोः (dual locative)
चातुर्येषु (locative plural)

/t͡ɕɑːˈt̪uɾ.jɐ/

Vrddhi derivative of चतुर (catura) with a -य (-ya) extension.

vrd-ya

skill, cleverness, dexterity, shrewdness


शिक्य

śikyà (romanization)
metrical Vedic śikíya (romanization)
शिक्यम् (nominative singular)
शिक्ये (dual nominative)
शिक्यानि (nominative plural)
शिक्या1 (nominative plural)
शिक्य (singular vocative)
शिक्ये (dual vocative)
शिक्यानि (plural vocative)
शिक्या1 (plural vocative)
शिक्यम् (accusative singular)
शिक्ये (accusative dual)
शिक्यानि (accusative plural)
शिक्या1 (accusative plural)
शिक्येन (instrumental singular)
शिक्याभ्याम् (dual instrumental)
शिक्यैः (instrumental plural)
शिक्येभिः1 (instrumental plural)
शिक्याय (dative singular)
शिक्याभ्याम् (dative dual)
शिक्येभ्यः (dative plural)
शिक्यात् (ablative singular)
शिक्याभ्याम् (ablative dual)
शिक्येभ्यः (ablative plural)
शिक्यस्य (genitive singular)
शिक्ययोः (dual genitive)
शिक्यानाम् (genitive plural)
शिक्ये (locative singular)
शिक्ययोः (dual locative)
शिक्येषु (locative plural)

Pali: sikkā

q

< <i class="Deva mention" lang="sa">शिक्यक</i> (śikyaka)

Prakrit: 𑀲𑀺𑀓𑁆𑀓𑀕 (sikkaga), 𑀲𑀺𑀓𑁆𑀓𑀬 m or n (sikkaya) (< शिक्यक (śikyaka)), 𑀲𑀺𑀓𑁆𑀓𑀺𑀆 f (sikkiā)

Helu Prakrit:

Prakrit:

Paisaci Prakrit:

From Proto-Indo-European *ḱeyk- (“belt, strap”). Cognate with Lithuanian šikšnà; also compare Finnish hihna, a Baltic borrowing. By surface analysis, शिक् (śik) + -य (-ya).

surf

यानि तेऽन्तः शिक्यान्य्आबेधू रण्याय कम् ।
प्र ते तानि चृतामसि शिवा मानस्य पत्नी न उद्धिता तन्वे भव ॥
yāni teʼntaḥ śikyānyābedhū raṇyāya kam.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 9.3.6

We loosen the loops which men have bound within thee, to tie and hold.
Be gracious, when erected, to our bodies, Lady of the Home.

pra te tāni cṛtāmasi śivā mānasya patnī na uddhitā tanve bhava.

a kind of loop or swing made of rope and suspended from either end of a pole or yoke to receive a load, carrying swing (also applied to the load so carried)


औत्सुक्य

autsukya (romanization)
औत्सुक्यम् (nominative singular)
औत्सुक्ये (dual nominative)
औत्सुक्यानि (nominative plural)
औत्सुक्या1 (nominative plural)
औत्सुक्य (singular vocative)
औत्सुक्ये (dual vocative)
औत्सुक्यानि (plural vocative)
औत्सुक्या1 (plural vocative)
औत्सुक्यम् (accusative singular)
औत्सुक्ये (accusative dual)
औत्सुक्यानि (accusative plural)
औत्सुक्या1 (accusative plural)
औत्सुक्येन (instrumental singular)
औत्सुक्याभ्याम् (dual instrumental)
औत्सुक्यैः (instrumental plural)
औत्सुक्येभिः1 (instrumental plural)
औत्सुक्याय (dative singular)
औत्सुक्याभ्याम् (dative dual)
औत्सुक्येभ्यः (dative plural)
औत्सुक्यात् (ablative singular)
औत्सुक्याभ्याम् (ablative dual)
औत्सुक्येभ्यः (ablative plural)
औत्सुक्यस्य (genitive singular)
औत्सुक्ययोः (dual genitive)
औत्सुक्यानाम् (genitive plural)
औत्सुक्ये (locative singular)
औत्सुक्ययोः (dual locative)
औत्सुक्येषु (locative plural)

Vrddhi derivative of उत्सुक (utsuka) with a -य (-ya) extension.


जठर

jaṭhára (romanization)
जठरम् (nominative singular)
जठरे (dual nominative)
जठराणि (nominative plural)
जठरा1 (nominative plural)
जठर (singular vocative)
जठरे (dual vocative)
जठराणि (plural vocative)
जठरा1 (plural vocative)
जठरम् (accusative singular)
जठरे (accusative dual)
जठराणि (accusative plural)
जठरा1 (accusative plural)
जठरेण (instrumental singular)
जठराभ्याम् (dual instrumental)
जठरैः (instrumental plural)
जठरेभिः1 (instrumental plural)
जठराय (dative singular)
जठराभ्याम् (dative dual)
जठरेभ्यः (dative plural)
जठरात् (ablative singular)
जठराभ्याम् (ablative dual)
जठरेभ्यः (ablative plural)
जठरस्य (genitive singular)
जठरयोः (dual genitive)
जठराणाम् (genitive plural)
जठरे (locative singular)
जठरयोः (dual locative)
जठरेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀚𑀠𑀭 (jaḍhara), 𑀚𑀠𑀮 (jaḍhala)

Pali: jaṭhara

/d͡ʑɐ.ʈʰɐ́.ɾɐ/

/ˈd͡ʑɐ.ʈʰɐ.ɾɐ/

From Proto-Indo-Aryan *ȷ́r̥tʰáram, from Proto-Indo-European *ǵl̥-th₂-ero-, from *ǵelt- (“belly”). Cognate with Proto-Germanic *kelþaz.

दधिष्वा जठरे सुतं सोममिन्द्र वरेण्यम् ।
तव द्युक्षास इन्दवः ॥
dadhiṣvā jaṭhare sutaṃ somamindra vareṇyam.

Take the juice within thy belly, Indra, Soma the most excellent: Thine are the drops celestial.


संग्रन्थन

saṃgranthana (romanization)
संग्रन्थनम् (nominative singular)
संग्रन्थने (dual nominative)
संग्रन्थनानि (nominative plural)
संग्रन्थना1 (nominative plural)
संग्रन्थन (singular vocative)
संग्रन्थने (dual vocative)
संग्रन्थनानि (plural vocative)
संग्रन्थना1 (plural vocative)
संग्रन्थनम् (accusative singular)
संग्रन्थने (accusative dual)
संग्रन्थनानि (accusative plural)
संग्रन्थना1 (accusative plural)
संग्रन्थनेन (instrumental singular)
संग्रन्थनाभ्याम् (dual instrumental)
संग्रन्थनैः (instrumental plural)
संग्रन्थनेभिः1 (instrumental plural)
संग्रन्थनाय (dative singular)
संग्रन्थनाभ्याम् (dative dual)
संग्रन्थनेभ्यः (dative plural)
संग्रन्थनात् (ablative singular)
संग्रन्थनाभ्याम् (ablative dual)
संग्रन्थनेभ्यः (ablative plural)
संग्रन्थनस्य (genitive singular)
संग्रन्थनयोः (dual genitive)
संग्रन्थनानाम् (genitive plural)
संग्रन्थने (locative singular)
संग्रन्थनयोः (dual locative)
संग्रन्थनेषु (locative plural)

/s̪ɐŋˈɡɾɐn̪.t̪ʰɐ.n̪ɐ/


ग्रथन

grathana (romanization)
ग्रथनम् (nominative singular)
ग्रथने (dual nominative)
ग्रथनानि (nominative plural)
ग्रथना1 (nominative plural)
ग्रथन (singular vocative)
ग्रथने (dual vocative)
ग्रथनानि (plural vocative)
ग्रथना1 (plural vocative)
ग्रथनम् (accusative singular)
ग्रथने (accusative dual)
ग्रथनानि (accusative plural)
ग्रथना1 (accusative plural)
ग्रथनेन (instrumental singular)
ग्रथनाभ्याम् (dual instrumental)
ग्रथनैः (instrumental plural)
ग्रथनेभिः1 (instrumental plural)
ग्रथनाय (dative singular)
ग्रथनाभ्याम् (dative dual)
ग्रथनेभ्यः (dative plural)
ग्रथनात् (ablative singular)
ग्रथनाभ्याम् (ablative dual)
ग्रथनेभ्यः (ablative plural)
ग्रथनस्य (genitive singular)
ग्रथनयोः (dual genitive)
ग्रथनानाम् (genitive plural)
ग्रथने (locative singular)
ग्रथनयोः (dual locative)
ग्रथनेषु (locative plural)

/ɡɾɐ.tʰɐ.nɐ/

/ˈɡɾɐ.t̪ʰɐ.n̪ɐ/

From the root ग्रथ् (grath) + -अन (-ana).

thickening, becoming obstructed or clogged with knotty lumps

(drama) intimation of the issue of a plot


संग्रथन

saṃgrathana (romanization)
संग्रथनम् (nominative singular)
संग्रथने (dual nominative)
संग्रथनानि (nominative plural)
संग्रथना1 (nominative plural)
संग्रथन (singular vocative)
संग्रथने (dual vocative)
संग्रथनानि (plural vocative)
संग्रथना1 (plural vocative)
संग्रथनम् (accusative singular)
संग्रथने (accusative dual)
संग्रथनानि (accusative plural)
संग्रथना1 (accusative plural)
संग्रथनेन (instrumental singular)
संग्रथनाभ्याम् (dual instrumental)
संग्रथनैः (instrumental plural)
संग्रथनेभिः1 (instrumental plural)
संग्रथनाय (dative singular)
संग्रथनाभ्याम् (dative dual)
संग्रथनेभ्यः (dative plural)
संग्रथनात् (ablative singular)
संग्रथनाभ्याम् (ablative dual)
संग्रथनेभ्यः (ablative plural)
संग्रथनस्य (genitive singular)
संग्रथनयोः (dual genitive)
संग्रथनानाम् (genitive plural)
संग्रथने (locative singular)
संग्रथनयोः (dual locative)
संग्रथनेषु (locative plural)

/sɐŋ.ɡɾɐ.tʰɐ.nɐ/

/ˈs̪ɐŋ.ɡɾɐ.t̪ʰɐ.n̪ɐ/

tying together, repairing or restoring by tying together


पठ्

head

पठ् • (paṭh)

sa-root

पठ् • (paṭh)

From पठति (paṭhati, “reads”). See there for more.

to repeat or pronounce the name of a god, to invoke

to read or repeat or recite to one's self, to peruse, study

to teach, cite, quote, mention, express, declare

to read or repeat aloud, recite, rehearse


आकृत

sa-part

आकृत • (ākṛta) past passive participle (root कृ)


आकृत

ākṛta (romanization)
आकृतः (nominative singular)
आकृतौ (dual nominative)
आकृता1 (dual nominative)
आकृताः (nominative plural)
आकृतासः1 (nominative plural)
आकृत (singular vocative)
आकृतौ (dual vocative)
आकृता1 (dual vocative)
आकृताः (plural vocative)
आकृतासः1 (plural vocative)
आकृतम् (accusative singular)
आकृतौ (accusative dual)
आकृता1 (accusative dual)
आकृतान् (accusative plural)
आकृतेन (instrumental singular)
आकृताभ्याम् (dual instrumental)
आकृतैः (instrumental plural)
आकृतेभिः1 (instrumental plural)
आकृताय (dative singular)
आकृताभ्याम् (dative dual)
आकृतेभ्यः (dative plural)
आकृतात् (ablative singular)
आकृताभ्याम् (ablative dual)
आकृतेभ्यः (ablative plural)
आकृतस्य (genitive singular)
आकृतयोः (dual genitive)
आकृतानाम् (genitive plural)
आकृते (locative singular)
आकृतयोः (dual locative)
आकृतेषु (locative plural)
आकृता (nominative singular)
आकृते (dual nominative)
आकृताः (nominative plural)
आकृते (singular vocative)
आकृते (dual vocative)
आकृताः (plural vocative)
आकृताम् (accusative singular)
आकृते (accusative dual)
आकृताः (accusative plural)
आकृतया (instrumental singular)
आकृता1 (instrumental singular)
आकृताभ्याम् (dual instrumental)
आकृताभिः (instrumental plural)
आकृतायै (dative singular)
आकृताभ्याम् (dative dual)
आकृताभ्यः (dative plural)
आकृतायाः (ablative singular)
आकृतायै2 (ablative singular)
आकृताभ्याम् (ablative dual)
आकृताभ्यः (ablative plural)
आकृतायाः (genitive singular)
आकृतायै2 (genitive singular)
आकृतयोः (dual genitive)
आकृतानाम् (genitive plural)
आकृतायाम् (locative singular)
आकृतयोः (dual locative)
आकृतासु (locative plural)
आकृतम् (nominative singular)
आकृते (dual nominative)
आकृतानि (nominative plural)
आकृता1 (nominative plural)
आकृत (singular vocative)
आकृते (dual vocative)
आकृतानि (plural vocative)
आकृता1 (plural vocative)
आकृतम् (accusative singular)
आकृते (accusative dual)
आकृतानि (accusative plural)
आकृता1 (accusative plural)
आकृतेन (instrumental singular)
आकृताभ्याम् (dual instrumental)
आकृतैः (instrumental plural)
आकृतेभिः1 (instrumental plural)
आकृताय (dative singular)
आकृताभ्याम् (dative dual)
आकृतेभ्यः (dative plural)
आकृतात् (ablative singular)
आकृताभ्याम् (ablative dual)
आकृतेभ्यः (ablative plural)
आकृतस्य (genitive singular)
आकृतयोः (dual genitive)
आकृतानाम् (genitive plural)
आकृते (locative singular)
आकृतयोः (dual locative)
आकृतेषु (locative plural)


पत्

Etymology tree
Proto-Indo-European *peth₂-
Sanskrit पत् (pat)
Inherited from Proto-Indo-Iranian *patH-, from Proto-Indo-European *peth₂- (“to spread out, fly”).


सम्मुख

sam-mukhá (romanization)
सम्मुखः (nominative singular)
सम्मुखौ (dual nominative)
सम्मुखा1 (dual nominative)
सम्मुखाः (nominative plural)
सम्मुखासः1 (nominative plural)
सम्मुख (singular vocative)
सम्मुखौ (dual vocative)
सम्मुखा1 (dual vocative)
सम्मुखाः (plural vocative)
सम्मुखासः1 (plural vocative)
सम्मुखम् (accusative singular)
सम्मुखौ (accusative dual)
सम्मुखा1 (accusative dual)
सम्मुखान् (accusative plural)
सम्मुखेन (instrumental singular)
सम्मुखाभ्याम् (dual instrumental)
सम्मुखैः (instrumental plural)
सम्मुखेभिः1 (instrumental plural)
सम्मुखाय (dative singular)
सम्मुखाभ्याम् (dative dual)
सम्मुखेभ्यः (dative plural)
सम्मुखात् (ablative singular)
सम्मुखाभ्याम् (ablative dual)
सम्मुखेभ्यः (ablative plural)
सम्मुखस्य (genitive singular)
सम्मुखयोः (dual genitive)
सम्मुखानाम् (genitive plural)
सम्मुखे (locative singular)
सम्मुखयोः (dual locative)
सम्मुखेषु (locative plural)
सम्मुखी (nominative singular)
सम्मुख्यौ (dual nominative)
सम्मुखी1 (dual nominative)
सम्मुख्यः (nominative plural)
सम्मुखीः1 (nominative plural)
सम्मुखि (singular vocative)
सम्मुख्यौ (dual vocative)
सम्मुखी1 (dual vocative)
सम्मुख्यः (plural vocative)
सम्मुखीः1 (plural vocative)
सम्मुखीम् (accusative singular)
सम्मुख्यौ (accusative dual)
सम्मुखी1 (accusative dual)
सम्मुखीः (accusative plural)
सम्मुख्या (instrumental singular)
सम्मुखीभ्याम् (dual instrumental)
सम्मुखीभिः (instrumental plural)
सम्मुख्यै (dative singular)
सम्मुखीभ्याम् (dative dual)
सम्मुखीभ्यः (dative plural)
सम्मुख्याः (ablative singular)
सम्मुख्यै2 (ablative singular)
सम्मुखीभ्याम् (ablative dual)
सम्मुखीभ्यः (ablative plural)
सम्मुख्याः (genitive singular)
सम्मुख्यै2 (genitive singular)
सम्मुख्योः (dual genitive)
सम्मुखीनाम् (genitive plural)
सम्मुख्याम् (locative singular)
सम्मुख्योः (dual locative)
सम्मुखीषु (locative plural)
सम्मुखम् (nominative singular)
सम्मुखे (dual nominative)
सम्मुखानि (nominative plural)
सम्मुखा1 (nominative plural)
सम्मुख (singular vocative)
सम्मुखे (dual vocative)
सम्मुखानि (plural vocative)
सम्मुखा1 (plural vocative)
सम्मुखम् (accusative singular)
सम्मुखे (accusative dual)
सम्मुखानि (accusative plural)
सम्मुखा1 (accusative plural)
सम्मुखेन (instrumental singular)
सम्मुखाभ्याम् (dual instrumental)
सम्मुखैः (instrumental plural)
सम्मुखेभिः1 (instrumental plural)
सम्मुखाय (dative singular)
सम्मुखाभ्याम् (dative dual)
सम्मुखेभ्यः (dative plural)
सम्मुखात् (ablative singular)
सम्मुखाभ्याम् (ablative dual)
सम्मुखेभ्यः (ablative plural)
सम्मुखस्य (genitive singular)
सम्मुखयोः (dual genitive)
सम्मुखानाम् (genitive plural)
सम्मुखे (locative singular)
सम्मुखयोः (dual locative)
सम्मुखेषु (locative plural)

Pali: sammukha

Prakrit: 𑀲𑀁𑀫𑀼𑀳 (saṃmuha)

Magadhi Prakrit:

→ Marathi: सम्मुख (sammukh) (learned)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: सम्मुख (sammukh)

Urdu: سمکھ (sammukh)

→ Malay: semuka

Indonesian: semuka

facing, fronting, confronting, being face to face or in front of or opposite to

being about to begin or at the beginning of


सुसंस्कृत

sa-adj

सुसंस्कृत • (súsaṃskṛta) stem

súsaṃskṛta (romanization)
सुसंस्कृतः (nominative singular)
सुसंस्कृतौ (dual nominative)
सुसंस्कृता1 (dual nominative)
सुसंस्कृताः (nominative plural)
सुसंस्कृतासः1 (nominative plural)
सुसंस्कृत (singular vocative)
सुसंस्कृतौ (dual vocative)
सुसंस्कृता1 (dual vocative)
सुसंस्कृताः (plural vocative)
सुसंस्कृतासः1 (plural vocative)
सुसंस्कृतम् (accusative singular)
सुसंस्कृतौ (accusative dual)
सुसंस्कृता1 (accusative dual)
सुसंस्कृतान् (accusative plural)
सुसंस्कृतेन (instrumental singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (dual instrumental)
सुसंस्कृतैः (instrumental plural)
सुसंस्कृतेभिः1 (instrumental plural)
सुसंस्कृताय (dative singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (dative dual)
सुसंस्कृतेभ्यः (dative plural)
सुसंस्कृतात् (ablative singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (ablative dual)
सुसंस्कृतेभ्यः (ablative plural)
सुसंस्कृतस्य (genitive singular)
सुसंस्कृतयोः (dual genitive)
सुसंस्कृतानाम् (genitive plural)
सुसंस्कृते (locative singular)
सुसंस्कृतयोः (dual locative)
सुसंस्कृतेषु (locative plural)
सुसंस्कृता (nominative singular)
सुसंस्कृते (dual nominative)
सुसंस्कृताः (nominative plural)
सुसंस्कृते (singular vocative)
सुसंस्कृते (dual vocative)
सुसंस्कृताः (plural vocative)
सुसंस्कृताम् (accusative singular)
सुसंस्कृते (accusative dual)
सुसंस्कृताः (accusative plural)
सुसंस्कृतया (instrumental singular)
सुसंस्कृता1 (instrumental singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (dual instrumental)
सुसंस्कृताभिः (instrumental plural)
सुसंस्कृतायै (dative singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (dative dual)
सुसंस्कृताभ्यः (dative plural)
सुसंस्कृतायाः (ablative singular)
सुसंस्कृतायै2 (ablative singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (ablative dual)
सुसंस्कृताभ्यः (ablative plural)
सुसंस्कृतायाः (genitive singular)
सुसंस्कृतायै2 (genitive singular)
सुसंस्कृतयोः (dual genitive)
सुसंस्कृतानाम् (genitive plural)
सुसंस्कृतायाम् (locative singular)
सुसंस्कृतयोः (dual locative)
सुसंस्कृतासु (locative plural)
सुसंस्कृतम् (nominative singular)
सुसंस्कृते (dual nominative)
सुसंस्कृतानि (nominative plural)
सुसंस्कृता1 (nominative plural)
सुसंस्कृत (singular vocative)
सुसंस्कृते (dual vocative)
सुसंस्कृतानि (plural vocative)
सुसंस्कृता1 (plural vocative)
सुसंस्कृतम् (accusative singular)
सुसंस्कृते (accusative dual)
सुसंस्कृतानि (accusative plural)
सुसंस्कृता1 (accusative plural)
सुसंस्कृतेन (instrumental singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (dual instrumental)
सुसंस्कृतैः (instrumental plural)
सुसंस्कृतेभिः1 (instrumental plural)
सुसंस्कृताय (dative singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (dative dual)
सुसंस्कृतेभ्यः (dative plural)
सुसंस्कृतात् (ablative singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (ablative dual)
सुसंस्कृतेभ्यः (ablative plural)
सुसंस्कृतस्य (genitive singular)
सुसंस्कृतयोः (dual genitive)
सुसंस्कृतानाम् (genitive plural)
सुसंस्कृते (locative singular)
सुसंस्कृतयोः (dual locative)
सुसंस्कृतेषु (locative plural)

desc

→ Hindi: सुसंस्कृत (susanskŕt) (learned)


सुसंस्कृत

súsaṃskṛta (romanization)
सुसंस्कृतः (nominative singular)
सुसंस्कृतौ (dual nominative)
सुसंस्कृता1 (dual nominative)
सुसंस्कृताः (nominative plural)
सुसंस्कृतासः1 (nominative plural)
सुसंस्कृत (singular vocative)
सुसंस्कृतौ (dual vocative)
सुसंस्कृता1 (dual vocative)
सुसंस्कृताः (plural vocative)
सुसंस्कृतासः1 (plural vocative)
सुसंस्कृतम् (accusative singular)
सुसंस्कृतौ (accusative dual)
सुसंस्कृता1 (accusative dual)
सुसंस्कृतान् (accusative plural)
सुसंस्कृतेन (instrumental singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (dual instrumental)
सुसंस्कृतैः (instrumental plural)
सुसंस्कृतेभिः1 (instrumental plural)
सुसंस्कृताय (dative singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (dative dual)
सुसंस्कृतेभ्यः (dative plural)
सुसंस्कृतात् (ablative singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (ablative dual)
सुसंस्कृतेभ्यः (ablative plural)
सुसंस्कृतस्य (genitive singular)
सुसंस्कृतयोः (dual genitive)
सुसंस्कृतानाम् (genitive plural)
सुसंस्कृते (locative singular)
सुसंस्कृतयोः (dual locative)
सुसंस्कृतेषु (locative plural)


सुसंस्कृत

súsaṃskṛta (romanization)
सुसंस्कृतम् (nominative singular)
सुसंस्कृते (dual nominative)
सुसंस्कृतानि (nominative plural)
सुसंस्कृता1 (nominative plural)
सुसंस्कृत (singular vocative)
सुसंस्कृते (dual vocative)
सुसंस्कृतानि (plural vocative)
सुसंस्कृता1 (plural vocative)
सुसंस्कृतम् (accusative singular)
सुसंस्कृते (accusative dual)
सुसंस्कृतानि (accusative plural)
सुसंस्कृता1 (accusative plural)
सुसंस्कृतेन (instrumental singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (dual instrumental)
सुसंस्कृतैः (instrumental plural)
सुसंस्कृतेभिः1 (instrumental plural)
सुसंस्कृताय (dative singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (dative dual)
सुसंस्कृतेभ्यः (dative plural)
सुसंस्कृतात् (ablative singular)
सुसंस्कृताभ्याम् (ablative dual)
सुसंस्कृतेभ्यः (ablative plural)
सुसंस्कृतस्य (genitive singular)
सुसंस्कृतयोः (dual genitive)
सुसंस्कृतानाम् (genitive plural)
सुसंस्कृते (locative singular)
सुसंस्कृतयोः (dual locative)
सुसंस्कृतेषु (locative plural)


सेविका

sa-noun

सेविका • (sevikā) stem, f (masculine सेवक)

sevikā (romanization)
सेवक (masculine)
सेविका (nominative singular)
सेविके (dual nominative)
सेविकाः (nominative plural)
सेविके (singular vocative)
सेविके (dual vocative)
सेविकाः (plural vocative)
सेविकाम् (accusative singular)
सेविके (accusative dual)
सेविकाः (accusative plural)
सेविकया (instrumental singular)
सेविका1 (instrumental singular)
सेविकाभ्याम् (dual instrumental)
सेविकाभिः (instrumental plural)
सेविकायै (dative singular)
सेविकाभ्याम् (dative dual)
सेविकाभ्यः (dative plural)
सेविकायाः (ablative singular)
सेविकायै2 (ablative singular)
सेविकाभ्याम् (ablative dual)
सेविकाभ्यः (ablative plural)
सेविकायाः (genitive singular)
सेविकायै2 (genitive singular)
सेविकयोः (dual genitive)
सेविकानाम् (genitive plural)
सेविकायाम् (locative singular)
सेविकयोः (dual locative)
सेविकासु (locative plural)

Sauraseni Prakrit: *𑀲𑁂𑀯𑀺𑀁𑀕𑀸 (*seviṃgā)

Hindi: सेवँई (sevãī)

→ Hindi: सेविका (sevikā) (learned)

Derived from the root सेव् (sev) + -इका (-ikā).

Sevai (a kind of vermicelli made of wheat-flour and boiled in milk and sugar)


संमुख

सम्मुख सम्मुख#Sanskrit


अमनस्

á-manas (romanization)
अमनाः (nominative singular)
अमनसौ (dual nominative)
अमनसा1 (dual nominative)
अमनसः (nominative plural)
अमनाः1 (nominative plural)
अमनः (singular vocative)
अमनसौ (dual vocative)
अमनसा1 (dual vocative)
अमनसः (plural vocative)
अमनाः1 (plural vocative)
अमनसम् (accusative singular)
अमनाम्1 (accusative singular)
अमनसौ (accusative dual)
अमनसा1 (accusative dual)
अमनसः (accusative plural)
अमनाः1 (accusative plural)
अमनसा (instrumental singular)
अमनोभ्याम् (dual instrumental)
अमनोभिः (instrumental plural)
अमनसे (dative singular)
अमनोभ्याम् (dative dual)
अमनोभ्यः (dative plural)
अमनसः (ablative singular)
अमनोभ्याम् (ablative dual)
अमनोभ्यः (ablative plural)
अमनसः (genitive singular)
अमनसोः (dual genitive)
अमनसाम् (genitive plural)
अमनसि (locative singular)
अमनसोः (dual locative)
अमनःसु (locative plural)
अमनसी (nominative singular)
अमनस्यौ (dual nominative)
अमनसी1 (dual nominative)
अमनस्यः (nominative plural)
अमनसीः1 (nominative plural)
अमनसि (singular vocative)
अमनस्यौ (dual vocative)
अमनसी1 (dual vocative)
अमनस्यः (plural vocative)
अमनसीः1 (plural vocative)
अमनसीम् (accusative singular)
अमनस्यौ (accusative dual)
अमनसी1 (accusative dual)
अमनसीः (accusative plural)
अमनस्या (instrumental singular)
अमनसीभ्याम् (dual instrumental)
अमनसीभिः (instrumental plural)
अमनस्यै (dative singular)
अमनसीभ्याम् (dative dual)
अमनसीभ्यः (dative plural)
अमनस्याः (ablative singular)
अमनस्यै2 (ablative singular)
अमनसीभ्याम् (ablative dual)
अमनसीभ्यः (ablative plural)
अमनस्याः (genitive singular)
अमनस्यै2 (genitive singular)
अमनस्योः (dual genitive)
अमनसीनाम् (genitive plural)
अमनस्याम् (locative singular)
अमनस्योः (dual locative)
अमनसीषु (locative plural)
अमनः (nominative singular)
अमनसी (dual nominative)
अमनांसि (nominative plural)
अमनः (singular vocative)
अमनसी (dual vocative)
अमनांसि (plural vocative)
अमनः (accusative singular)
अमनसी (accusative dual)
अमनांसि (accusative plural)
अमनसा (instrumental singular)
अमनोभ्याम् (dual instrumental)
अमनोभिः (instrumental plural)
अमनसे (dative singular)
अमनोभ्याम् (dative dual)
अमनोभ्यः (dative plural)
अमनसः (ablative singular)
अमनोभ्याम् (ablative dual)
अमनोभ्यः (ablative plural)
अमनसः (genitive singular)
अमनसोः (dual genitive)
अमनसाम् (genitive plural)
अमनसि (locative singular)
अमनसोः (dual locative)
अमनःसु (locative plural)


अमनस्

ámanas (romanization)
अमनः (nominative singular)
अमनसी (dual nominative)
अमनांसि (nominative plural)
अमनः (singular vocative)
अमनसी (dual vocative)
अमनांसि (plural vocative)
अमनः (accusative singular)
अमनसी (accusative dual)
अमनांसि (accusative plural)
अमनसा (instrumental singular)
अमनोभ्याम् (dual instrumental)
अमनोभिः (instrumental plural)
अमनसे (dative singular)
अमनोभ्याम् (dative dual)
अमनोभ्यः (dative plural)
अमनसः (ablative singular)
अमनोभ्याम् (ablative dual)
अमनोभ्यः (ablative plural)
अमनसः (genitive singular)
अमनसोः (dual genitive)
अमनसाम् (genitive plural)
अमनसि (locative singular)
अमनसोः (dual locative)
अमनःसु (locative plural)


क्षुभ्

head

क्षुभ् • (kṣubh)

sa-root

क्षुभ् • (kṣubh)

From Proto-Indo-European *k⁽ʷ⁾sewbʰ- (“shake”). Cognate with Proto-Slavic *xybàti (“to sway, perturb”).

cog

to shake, tremble, be agitated or disturbed, be unsteady, waver, stumble

चुक्षोभयिषु

*चुक्षोभयिषति (cukṣobhayiṣati, “to wish/intend to disturb/shake/waver”, desiderative)


क्षुभ्

kṣúbh (romanization)
क्षुप् (nominative singular)
क्षुभौ (dual nominative)
क्षुभा1 (dual nominative)
क्षुभः (nominative plural)
क्षुप् (singular vocative)
क्षुभौ (dual vocative)
क्षुभा1 (dual vocative)
क्षुभः (plural vocative)
क्षुभम् (accusative singular)
क्षुभौ (accusative dual)
क्षुभा1 (accusative dual)
क्षुभः (accusative plural)
क्षुभा (instrumental singular)
क्षुब्भ्याम् (dual instrumental)
क्षुब्भिः (instrumental plural)
क्षुभे (dative singular)
क्षुब्भ्याम् (dative dual)
क्षुब्भ्यः (dative plural)
क्षुभः (ablative singular)
क्षुब्भ्याम् (ablative dual)
क्षुब्भ्यः (ablative plural)
क्षुभः (genitive singular)
क्षुभोः (dual genitive)
क्षुभाम् (genitive plural)
क्षुभि (locative singular)
क्षुभोः (dual locative)
क्षुप्सु (locative plural)

a shake, blow, tremble, push, agitation, excitement


लिप्त

liptá (romanization)
लिप्तः (nominative singular)
लिप्तौ (dual nominative)
लिप्ता1 (dual nominative)
लिप्ताः (nominative plural)
लिप्तासः1 (nominative plural)
लिप्त (singular vocative)
लिप्तौ (dual vocative)
लिप्ता1 (dual vocative)
लिप्ताः (plural vocative)
लिप्तासः1 (plural vocative)
लिप्तम् (accusative singular)
लिप्तौ (accusative dual)
लिप्ता1 (accusative dual)
लिप्तान् (accusative plural)
लिप्तेन (instrumental singular)
लिप्ताभ्याम् (dual instrumental)
लिप्तैः (instrumental plural)
लिप्तेभिः1 (instrumental plural)
लिप्ताय (dative singular)
लिप्ताभ्याम् (dative dual)
लिप्तेभ्यः (dative plural)
लिप्तात् (ablative singular)
लिप्ताभ्याम् (ablative dual)
लिप्तेभ्यः (ablative plural)
लिप्तस्य (genitive singular)
लिप्तयोः (dual genitive)
लिप्तानाम् (genitive plural)
लिप्ते (locative singular)
लिप्तयोः (dual locative)
लिप्तेषु (locative plural)
लिप्ता (nominative singular)
लिप्ते (dual nominative)
लिप्ताः (nominative plural)
लिप्ते (singular vocative)
लिप्ते (dual vocative)
लिप्ताः (plural vocative)
लिप्ताम् (accusative singular)
लिप्ते (accusative dual)
लिप्ताः (accusative plural)
लिप्तया (instrumental singular)
लिप्ता1 (instrumental singular)
लिप्ताभ्याम् (dual instrumental)
लिप्ताभिः (instrumental plural)
लिप्तायै (dative singular)
लिप्ताभ्याम् (dative dual)
लिप्ताभ्यः (dative plural)
लिप्तायाः (ablative singular)
लिप्तायै2 (ablative singular)
लिप्ताभ्याम् (ablative dual)
लिप्ताभ्यः (ablative plural)
लिप्तायाः (genitive singular)
लिप्तायै2 (genitive singular)
लिप्तयोः (dual genitive)
लिप्तानाम् (genitive plural)
लिप्तायाम् (locative singular)
लिप्तयोः (dual locative)
लिप्तासु (locative plural)
लिप्तम् (nominative singular)
लिप्ते (dual nominative)
लिप्तानि (nominative plural)
लिप्ता1 (nominative plural)
लिप्त (singular vocative)
लिप्ते (dual vocative)
लिप्तानि (plural vocative)
लिप्ता1 (plural vocative)
लिप्तम् (accusative singular)
लिप्ते (accusative dual)
लिप्तानि (accusative plural)
लिप्ता1 (accusative plural)
लिप्तेन (instrumental singular)
लिप्ताभ्याम् (dual instrumental)
लिप्तैः (instrumental plural)
लिप्तेभिः1 (instrumental plural)
लिप्ताय (dative singular)
लिप्ताभ्याम् (dative dual)
लिप्तेभ्यः (dative plural)
लिप्तात् (ablative singular)
लिप्ताभ्याम् (ablative dual)
लिप्तेभ्यः (ablative plural)
लिप्तस्य (genitive singular)
लिप्तयोः (dual genitive)
लिप्तानाम् (genitive plural)
लिप्ते (locative singular)
लिप्तयोः (dual locative)
लिप्तेषु (locative plural)

Pali: litta

Maharastri Prakrit: 𑀮𑀺𑀢𑁆𑀢 (litta)

→ Hindi: लिप्त (lipt) (learned)

From Proto-Indo-European *lip-tó-s, from *leyp- (“to stick; greasy, sticky substance”). Compare the variant रिप्त (riptá). By surface analysis, लिप् (lip) + -त (-ta).

surf

सोऽकामयत । भूय एव स्यात्प्रजायेतेति स आदित्येन दिवं मिथुनं समभवत्तत आण्डं समवर्तत तदभ्यमृशद्रेतो बिभृहीति ततश्चन्द्रमा असृज्यतैष वै रेतोऽथ यदश्रु संक्षरितमासीत्तानि नक्षत्राण्यभवन्नथ यः कपाले रसो लिप्त आसीत्ता अवान्तरदिशोऽभवन्नथ यत्कपालमासीत्ता दिशोऽभवन्
soʼkāmayata. bhūya eva syātprajāyeteti sa ādityena divaṃ mithunaṃ samabhavattata āṇḍaṃ samavartata tadabhyamṛśadreto bibhṛhīti tataścandramā asṛjyataiṣa vai retoʼtha yadaśru saṃkṣaritamāsīttāni nakṣatrāṇyabhavannatha yaḥ kapāle raso lipta āsīttā avāntaradiśoʼbhavannatha yatkapālamāsīttā diśoʼbhavan
He (Prajāpati) desired, "May it multiply, may it reproduce itself!" By means of the Sun he entered into union with the Sky: thence an egg arose. He touched it, saying, "Bear thou seed!" From it the moon was created, for he (the moon) is seed. And the tear which formed itself became those stars. And the juice which was adhering to the shell became those intermediate quarters; and that which was the shell became those [chief] quarters (points of the compass).


लोप

lópa (romanization)
लोपः (nominative singular)
लोपौ (dual nominative)
लोपा1 (dual nominative)
लोपाः (nominative plural)
लोपासः1 (nominative plural)
लोप (singular vocative)
लोपौ (dual vocative)
लोपा1 (dual vocative)
लोपाः (plural vocative)
लोपासः1 (plural vocative)
लोपम् (accusative singular)
लोपौ (accusative dual)
लोपा1 (accusative dual)
लोपान् (accusative plural)
लोपेन (instrumental singular)
लोपाभ्याम् (dual instrumental)
लोपैः (instrumental plural)
लोपेभिः1 (instrumental plural)
लोपाय (dative singular)
लोपाभ्याम् (dative dual)
लोपेभ्यः (dative plural)
लोपात् (ablative singular)
लोपाभ्याम् (ablative dual)
लोपेभ्यः (ablative plural)
लोपस्य (genitive singular)
लोपयोः (dual genitive)
लोपानाम् (genitive plural)
लोपे (locative singular)
लोपयोः (dual locative)
लोपेषु (locative plural)

Gujarati: લોપ (lop)

Hindi: लोप (lop)

Bengali: লোপ (lōp)

Pali: lopa

→ Thai: ลบ (lóp)

From Proto-Indo-Aryan *Hláwpas, from Proto-Indo-Iranian *Hláwpas, from Proto-Indo-European *Hrówp-o-s, from the root *Hrewp- (“to break, tear (up)”) + *-os. Cognate with Proto-Germanic *raubaz (“rape; robbery”).

cog

breaking, hurting, injury, destruction, interruption

neglect, violation, transgression (of a vow or duty)

want, deficiency, absence, disappearance


अप्रतिम

apratima (romanization)
अप्रतिमः (nominative singular)
अप्रतिमौ (dual nominative)
अप्रतिमा1 (dual nominative)
अप्रतिमाः (nominative plural)
अप्रतिमासः1 (nominative plural)
अप्रतिम (singular vocative)
अप्रतिमौ (dual vocative)
अप्रतिमा1 (dual vocative)
अप्रतिमाः (plural vocative)
अप्रतिमासः1 (plural vocative)
अप्रतिमम् (accusative singular)
अप्रतिमौ (accusative dual)
अप्रतिमा1 (accusative dual)
अप्रतिमान् (accusative plural)
अप्रतिमेन (instrumental singular)
अप्रतिमाभ्याम् (dual instrumental)
अप्रतिमैः (instrumental plural)
अप्रतिमेभिः1 (instrumental plural)
अप्रतिमाय (dative singular)
अप्रतिमाभ्याम् (dative dual)
अप्रतिमेभ्यः (dative plural)
अप्रतिमात् (ablative singular)
अप्रतिमाभ्याम् (ablative dual)
अप्रतिमेभ्यः (ablative plural)
अप्रतिमस्य (genitive singular)
अप्रतिमयोः (dual genitive)
अप्रतिमानाम् (genitive plural)
अप्रतिमे (locative singular)
अप्रतिमयोः (dual locative)
अप्रतिमेषु (locative plural)
अप्रतिमा (nominative singular)
अप्रतिमे (dual nominative)
अप्रतिमाः (nominative plural)
अप्रतिमे (singular vocative)
अप्रतिमे (dual vocative)
अप्रतिमाः (plural vocative)
अप्रतिमाम् (accusative singular)
अप्रतिमे (accusative dual)
अप्रतिमाः (accusative plural)
अप्रतिमया (instrumental singular)
अप्रतिमा1 (instrumental singular)
अप्रतिमाभ्याम् (dual instrumental)
अप्रतिमाभिः (instrumental plural)
अप्रतिमायै (dative singular)
अप्रतिमाभ्याम् (dative dual)
अप्रतिमाभ्यः (dative plural)
अप्रतिमायाः (ablative singular)
अप्रतिमायै2 (ablative singular)
अप्रतिमाभ्याम् (ablative dual)
अप्रतिमाभ्यः (ablative plural)
अप्रतिमायाः (genitive singular)
अप्रतिमायै2 (genitive singular)
अप्रतिमयोः (dual genitive)
अप्रतिमानाम् (genitive plural)
अप्रतिमायाम् (locative singular)
अप्रतिमयोः (dual locative)
अप्रतिमासु (locative plural)
अप्रतिमम् (nominative singular)
अप्रतिमे (dual nominative)
अप्रतिमानि (nominative plural)
अप्रतिमा1 (nominative plural)
अप्रतिम (singular vocative)
अप्रतिमे (dual vocative)
अप्रतिमानि (plural vocative)
अप्रतिमा1 (plural vocative)
अप्रतिमम् (accusative singular)
अप्रतिमे (accusative dual)
अप्रतिमानि (accusative plural)
अप्रतिमा1 (accusative plural)
अप्रतिमेन (instrumental singular)
अप्रतिमाभ्याम् (dual instrumental)
अप्रतिमैः (instrumental plural)
अप्रतिमेभिः1 (instrumental plural)
अप्रतिमाय (dative singular)
अप्रतिमाभ्याम् (dative dual)
अप्रतिमेभ्यः (dative plural)
अप्रतिमात् (ablative singular)
अप्रतिमाभ्याम् (ablative dual)
अप्रतिमेभ्यः (ablative plural)
अप्रतिमस्य (genitive singular)
अप्रतिमयोः (dual genitive)
अप्रतिमानाम् (genitive plural)
अप्रतिमे (locative singular)
अप्रतिमयोः (dual locative)
अप्रतिमेषु (locative plural)

→ Hindi: अप्रतिम (apratim) (learned)

→ Marathi: अप्रतिम (apratim) (learned)

without an equal or parallel, incomparable, matchless, unrivalled


युग्मन्

yugmán (romanization)
युग्मा (nominative singular)
युग्मानौ (dual nominative)
युग्माना1 (dual nominative)
युग्मानः (nominative plural)
युग्मन् (singular vocative)
युग्मानौ (dual vocative)
युग्माना1 (dual vocative)
युग्मानः (plural vocative)
युग्मानम् (accusative singular)
युग्मानौ (accusative dual)
युग्माना1 (accusative dual)
युग्मनः (accusative plural)
युग्मना (instrumental singular)
युग्मभ्याम् (dual instrumental)
युग्मभिः (instrumental plural)
युग्मने (dative singular)
युग्मभ्याम् (dative dual)
युग्मभ्यः (dative plural)
युग्मनः (ablative singular)
युग्मभ्याम् (ablative dual)
युग्मभ्यः (ablative plural)
युग्मनः (genitive singular)
युग्मनोः (dual genitive)
युग्मनाम् (genitive plural)
युग्मनि (locative singular)
युग्मन्1 (locative singular)
युग्मनोः (dual locative)
युग्मसु (locative plural)
युग्मनी (nominative singular)
युग्मन्यौ (dual nominative)
युग्मनी1 (dual nominative)
युग्मन्यः (nominative plural)
युग्मनीः1 (nominative plural)
युग्मनि (singular vocative)
युग्मन्यौ (dual vocative)
युग्मनी1 (dual vocative)
युग्मन्यः (plural vocative)
युग्मनीः1 (plural vocative)
युग्मनीम् (accusative singular)
युग्मन्यौ (accusative dual)
युग्मनी1 (accusative dual)
युग्मनीः (accusative plural)
युग्मन्या (instrumental singular)
युग्मनीभ्याम् (dual instrumental)
युग्मनीभिः (instrumental plural)
युग्मन्यै (dative singular)
युग्मनीभ्याम् (dative dual)
युग्मनीभ्यः (dative plural)
युग्मन्याः (ablative singular)
युग्मन्यै2 (ablative singular)
युग्मनीभ्याम् (ablative dual)
युग्मनीभ्यः (ablative plural)
युग्मन्याः (genitive singular)
युग्मन्यै2 (genitive singular)
युग्मन्योः (dual genitive)
युग्मनीनाम् (genitive plural)
युग्मन्याम् (locative singular)
युग्मन्योः (dual locative)
युग्मनीषु (locative plural)
युग्म (nominative singular)
युग्मनी (dual nominative)
युग्मानि (nominative plural)
युग्म1 (nominative plural)
युग्मा1 (nominative plural)
युग्मन् (singular vocative)
युग्म (singular vocative)
युग्मनी (dual vocative)
युग्मानि (plural vocative)
युग्म1 (plural vocative)
युग्मा1 (plural vocative)
युग्म (accusative singular)
युग्मनी (accusative dual)
युग्मानि (accusative plural)
युग्म1 (accusative plural)
युग्मा1 (accusative plural)
युग्मना (instrumental singular)
युग्मभ्याम् (dual instrumental)
युग्मभिः (instrumental plural)
युग्मने (dative singular)
युग्मभ्याम् (dative dual)
युग्मभ्यः (dative plural)
युग्मनः (ablative singular)
युग्मभ्याम् (ablative dual)
युग्मभ्यः (ablative plural)
युग्मनः (genitive singular)
युग्मनोः (dual genitive)
युग्मनाम् (genitive plural)
युग्मनि (locative singular)
युग्मन्1 (locative singular)
युग्मनोः (dual locative)
युग्मसु (locative plural)

From युज् (yuj, “to join”, root) + -मन् (-man).


क्षेम

kṣéma (romanization)
क्षेमः (nominative singular)
क्षेमौ (dual nominative)
क्षेमा1 (dual nominative)
क्षेमाः (nominative plural)
क्षेमासः1 (nominative plural)
क्षेम (singular vocative)
क्षेमौ (dual vocative)
क्षेमा1 (dual vocative)
क्षेमाः (plural vocative)
क्षेमासः1 (plural vocative)
क्षेमम् (accusative singular)
क्षेमौ (accusative dual)
क्षेमा1 (accusative dual)
क्षेमान् (accusative plural)
क्षेमेण (instrumental singular)
क्षेमाभ्याम् (dual instrumental)
क्षेमैः (instrumental plural)
क्षेमेभिः1 (instrumental plural)
क्षेमाय (dative singular)
क्षेमाभ्याम् (dative dual)
क्षेमेभ्यः (dative plural)
क्षेमात् (ablative singular)
क्षेमाभ्याम् (ablative dual)
क्षेमेभ्यः (ablative plural)
क्षेमस्य (genitive singular)
क्षेमयोः (dual genitive)
क्षेमाणाम् (genitive plural)
क्षेमे (locative singular)
क्षेमयोः (dual locative)
क्षेमेषु (locative plural)
क्षेमा (nominative singular)
क्षेमे (dual nominative)
क्षेमाः (nominative plural)
क्षेमे (singular vocative)
क्षेमे (dual vocative)
क्षेमाः (plural vocative)
क्षेमाम् (accusative singular)
क्षेमे (accusative dual)
क्षेमाः (accusative plural)
क्षेमया (instrumental singular)
क्षेमा1 (instrumental singular)
क्षेमाभ्याम् (dual instrumental)
क्षेमाभिः (instrumental plural)
क्षेमायै (dative singular)
क्षेमाभ्याम् (dative dual)
क्षेमाभ्यः (dative plural)
क्षेमायाः (ablative singular)
क्षेमायै2 (ablative singular)
क्षेमाभ्याम् (ablative dual)
क्षेमाभ्यः (ablative plural)
क्षेमायाः (genitive singular)
क्षेमायै2 (genitive singular)
क्षेमयोः (dual genitive)
क्षेमाणाम् (genitive plural)
क्षेमायाम् (locative singular)
क्षेमयोः (dual locative)
क्षेमासु (locative plural)
क्षेमम् (nominative singular)
क्षेमे (dual nominative)
क्षेमाणि (nominative plural)
क्षेमा1 (nominative plural)
क्षेम (singular vocative)
क्षेमे (dual vocative)
क्षेमाणि (plural vocative)
क्षेमा1 (plural vocative)
क्षेमम् (accusative singular)
क्षेमे (accusative dual)
क्षेमाणि (accusative plural)
क्षेमा1 (accusative plural)
क्षेमेण (instrumental singular)
क्षेमाभ्याम् (dual instrumental)
क्षेमैः (instrumental plural)
क्षेमेभिः1 (instrumental plural)
क्षेमाय (dative singular)
क्षेमाभ्याम् (dative dual)
क्षेमेभ्यः (dative plural)
क्षेमात् (ablative singular)
क्षेमाभ्याम् (ablative dual)
क्षेमेभ्यः (ablative plural)
क्षेमस्य (genitive singular)
क्षेमयोः (dual genitive)
क्षेमाणाम् (genitive plural)
क्षेमे (locative singular)
क्षेमयोः (dual locative)
क्षेमेषु (locative plural)

From Proto-Indo-European *tḱóy-mo-, from the root *tḱey- (“to settle, to live”). Cognate with Proto-Germanic *haimaz (“home, village”) (modern English home), Proto-Balto-Slavic *káimas (“settlement, village, countryside”) (Latvian ciems, Lithuanian káimas), Proto-Slavic *sěmь (“cohabitating”, adj.), Proto-Celtic *koimos (“dear”, adj.), and Albanian komb (“community, folk”). The Sanskrit root is क्षि (kṣi, “to dwell”).


क्षेम

kṣéma (romanization)
क्षेमः (nominative singular)
क्षेमौ (dual nominative)
क्षेमा1 (dual nominative)
क्षेमाः (nominative plural)
क्षेमासः1 (nominative plural)
क्षेम (singular vocative)
क्षेमौ (dual vocative)
क्षेमा1 (dual vocative)
क्षेमाः (plural vocative)
क्षेमासः1 (plural vocative)
क्षेमम् (accusative singular)
क्षेमौ (accusative dual)
क्षेमा1 (accusative dual)
क्षेमान् (accusative plural)
क्षेमेण (instrumental singular)
क्षेमाभ्याम् (dual instrumental)
क्षेमैः (instrumental plural)
क्षेमेभिः1 (instrumental plural)
क्षेमाय (dative singular)
क्षेमाभ्याम् (dative dual)
क्षेमेभ्यः (dative plural)
क्षेमात् (ablative singular)
क्षेमाभ्याम् (ablative dual)
क्षेमेभ्यः (ablative plural)
क्षेमस्य (genitive singular)
क्षेमयोः (dual genitive)
क्षेमाणाम् (genitive plural)
क्षेमे (locative singular)
क्षेमयोः (dual locative)
क्षेमेषु (locative plural)
क्षेमम् (nominative singular)
क्षेमे (dual nominative)
क्षेमाणि (nominative plural)
क्षेमा1 (nominative plural)
क्षेम (singular vocative)
क्षेमे (dual vocative)
क्षेमाणि (plural vocative)
क्षेमा1 (plural vocative)
क्षेमम् (accusative singular)
क्षेमे (accusative dual)
क्षेमाणि (accusative plural)
क्षेमा1 (accusative plural)
क्षेमेण (instrumental singular)
क्षेमाभ्याम् (dual instrumental)
क्षेमैः (instrumental plural)
क्षेमेभिः1 (instrumental plural)
क्षेमाय (dative singular)
क्षेमाभ्याम् (dative dual)
क्षेमेभ्यः (dative plural)
क्षेमात् (ablative singular)
क्षेमाभ्याम् (ablative dual)
क्षेमेभ्यः (ablative plural)
क्षेमस्य (genitive singular)
क्षेमयोः (dual genitive)
क्षेमाणाम् (genitive plural)
क्षेमे (locative singular)
क्षेमयोः (dual locative)
क्षेमेषु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀔𑁂𑀫 (khema)

Pali: khema

→ Hindi: क्षेम (kṣem) (learned)

→ Kannada: ಕ್ಷೇಮ (kṣēma)

युवामिद्युत्सु पृतनासु वह्नयो युवां क्षेमस्य प्रसवे मितज्ञवः ।
ईशाना वस्व उभयस्य कारव इन्द्रावरुणा सुहवा हवामहे ॥
yuvāmidyutsu pṛtanāsu vahnayo yuvāṃ kṣemasya prasave mitajñavaḥ.
īśānā vasva ubhayasya kārava indrāvaruṇā suhavā havāmahe.
In battels and in frays we ministering priests, kneeling upon our knees for furtherance of our welfare,

Invoke you, only you, the Lords of twofold wealth, you prompt to hear, we bards, O Indra-Varuṇa.

an easy or comfortable state, happiness, welfare, prosperity


पिङ्ग

piṅga (romanization)
पिङ्गः (nominative singular)
पिङ्गौ (dual nominative)
पिङ्गा1 (dual nominative)
पिङ्गाः (nominative plural)
पिङ्गासः1 (nominative plural)
पिङ्ग (singular vocative)
पिङ्गौ (dual vocative)
पिङ्गा1 (dual vocative)
पिङ्गाः (plural vocative)
पिङ्गासः1 (plural vocative)
पिङ्गम् (accusative singular)
पिङ्गौ (accusative dual)
पिङ्गा1 (accusative dual)
पिङ्गान् (accusative plural)
पिङ्गेन (instrumental singular)
पिङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
पिङ्गैः (instrumental plural)
पिङ्गेभिः1 (instrumental plural)
पिङ्गाय (dative singular)
पिङ्गाभ्याम् (dative dual)
पिङ्गेभ्यः (dative plural)
पिङ्गात् (ablative singular)
पिङ्गाभ्याम् (ablative dual)
पिङ्गेभ्यः (ablative plural)
पिङ्गस्य (genitive singular)
पिङ्गयोः (dual genitive)
पिङ्गानाम् (genitive plural)
पिङ्गे (locative singular)
पिङ्गयोः (dual locative)
पिङ्गेषु (locative plural)
पिङ्गा (nominative singular)
पिङ्गे (dual nominative)
पिङ्गाः (nominative plural)
पिङ्गे (singular vocative)
पिङ्गे (dual vocative)
पिङ्गाः (plural vocative)
पिङ्गाम् (accusative singular)
पिङ्गे (accusative dual)
पिङ्गाः (accusative plural)
पिङ्गया (instrumental singular)
पिङ्गा1 (instrumental singular)
पिङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
पिङ्गाभिः (instrumental plural)
पिङ्गायै (dative singular)
पिङ्गाभ्याम् (dative dual)
पिङ्गाभ्यः (dative plural)
पिङ्गायाः (ablative singular)
पिङ्गायै2 (ablative singular)
पिङ्गाभ्याम् (ablative dual)
पिङ्गाभ्यः (ablative plural)
पिङ्गायाः (genitive singular)
पिङ्गायै2 (genitive singular)
पिङ्गयोः (dual genitive)
पिङ्गानाम् (genitive plural)
पिङ्गायाम् (locative singular)
पिङ्गयोः (dual locative)
पिङ्गासु (locative plural)
पिङ्गम् (nominative singular)
पिङ्गे (dual nominative)
पिङ्गानि (nominative plural)
पिङ्गा1 (nominative plural)
पिङ्ग (singular vocative)
पिङ्गे (dual vocative)
पिङ्गानि (plural vocative)
पिङ्गा1 (plural vocative)
पिङ्गम् (accusative singular)
पिङ्गे (accusative dual)
पिङ्गानि (accusative plural)
पिङ्गा1 (accusative plural)
पिङ्गेन (instrumental singular)
पिङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
पिङ्गैः (instrumental plural)
पिङ्गेभिः1 (instrumental plural)
पिङ्गाय (dative singular)
पिङ्गाभ्याम् (dative dual)
पिङ्गेभ्यः (dative plural)
पिङ्गात् (ablative singular)
पिङ्गाभ्याम् (ablative dual)
पिङ्गेभ्यः (ablative plural)
पिङ्गस्य (genitive singular)
पिङ्गयोः (dual genitive)
पिङ्गानाम् (genitive plural)
पिङ्गे (locative singular)
पिङ्गयोः (dual locative)
पिङ्गेषु (locative plural)

Derived from the root पिञ्ज् (piñj), from there uncertain; possibly from Proto-Indo-European *peyḱ- (“to mark, paint”).


पिङ्ग

piṅga (romanization)
पिङ्गः (nominative singular)
पिङ्गौ (dual nominative)
पिङ्गा1 (dual nominative)
पिङ्गाः (nominative plural)
पिङ्गासः1 (nominative plural)
पिङ्ग (singular vocative)
पिङ्गौ (dual vocative)
पिङ्गा1 (dual vocative)
पिङ्गाः (plural vocative)
पिङ्गासः1 (plural vocative)
पिङ्गम् (accusative singular)
पिङ्गौ (accusative dual)
पिङ्गा1 (accusative dual)
पिङ्गान् (accusative plural)
पिङ्गेन (instrumental singular)
पिङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
पिङ्गैः (instrumental plural)
पिङ्गेभिः1 (instrumental plural)
पिङ्गाय (dative singular)
पिङ्गाभ्याम् (dative dual)
पिङ्गेभ्यः (dative plural)
पिङ्गात् (ablative singular)
पिङ्गाभ्याम् (ablative dual)
पिङ्गेभ्यः (ablative plural)
पिङ्गस्य (genitive singular)
पिङ्गयोः (dual genitive)
पिङ्गानाम् (genitive plural)
पिङ्गे (locative singular)
पिङ्गयोः (dual locative)
पिङ्गेषु (locative plural)

→ Telugu: పింగ (piṅga)

→ Hindi: पिंग (piṅg) (learned)

a tubular vessel of the human body which according to the yoga- system is the channel of respiration and circulation for one side


आयत्

head

आयत् • (āyat)

sa-root

आयत् • (āyat)


उपम

upamá (romanization)
उपमः (nominative singular)
उपमौ (dual nominative)
उपमा1 (dual nominative)
उपमाः (nominative plural)
उपमासः1 (nominative plural)
उपम (singular vocative)
उपमौ (dual vocative)
उपमा1 (dual vocative)
उपमाः (plural vocative)
उपमासः1 (plural vocative)
उपमम् (accusative singular)
उपमौ (accusative dual)
उपमा1 (accusative dual)
उपमान् (accusative plural)
उपमेन (instrumental singular)
उपमाभ्याम् (dual instrumental)
उपमैः (instrumental plural)
उपमेभिः1 (instrumental plural)
उपमाय (dative singular)
उपमाभ्याम् (dative dual)
उपमेभ्यः (dative plural)
उपमात् (ablative singular)
उपमाभ्याम् (ablative dual)
उपमेभ्यः (ablative plural)
उपमस्य (genitive singular)
उपमयोः (dual genitive)
उपमानाम् (genitive plural)
उपमे (locative singular)
उपमयोः (dual locative)
उपमेषु (locative plural)
उपमा (nominative singular)
उपमे (dual nominative)
उपमाः (nominative plural)
उपमे (singular vocative)
उपमे (dual vocative)
उपमाः (plural vocative)
उपमाम् (accusative singular)
उपमे (accusative dual)
उपमाः (accusative plural)
उपमया (instrumental singular)
उपमा1 (instrumental singular)
उपमाभ्याम् (dual instrumental)
उपमाभिः (instrumental plural)
उपमायै (dative singular)
उपमाभ्याम् (dative dual)
उपमाभ्यः (dative plural)
उपमायाः (ablative singular)
उपमायै2 (ablative singular)
उपमाभ्याम् (ablative dual)
उपमाभ्यः (ablative plural)
उपमायाः (genitive singular)
उपमायै2 (genitive singular)
उपमयोः (dual genitive)
उपमानाम् (genitive plural)
उपमायाम् (locative singular)
उपमयोः (dual locative)
उपमासु (locative plural)
उपमम् (nominative singular)
उपमे (dual nominative)
उपमानि (nominative plural)
उपमा1 (nominative plural)
उपम (singular vocative)
उपमे (dual vocative)
उपमानि (plural vocative)
उपमा1 (plural vocative)
उपमम् (accusative singular)
उपमे (accusative dual)
उपमानि (accusative plural)
उपमा1 (accusative plural)
उपमेन (instrumental singular)
उपमाभ्याम् (dual instrumental)
उपमैः (instrumental plural)
उपमेभिः1 (instrumental plural)
उपमाय (dative singular)
उपमाभ्याम् (dative dual)
उपमेभ्यः (dative plural)
उपमात् (ablative singular)
उपमाभ्याम् (ablative dual)
उपमेभ्यः (ablative plural)
उपमस्य (genitive singular)
उपमयोः (dual genitive)
उपमानाम् (genitive plural)
उपमे (locative singular)
उपमयोः (dual locative)
उपमेषु (locative plural)

→ Hindi: उपम (upam) (learned)


संलग्

head

संलग् • (saṃlag)

sa-root

संलग् • (saṃlag)

/ˈs̪ɐ̃.l̪ɐɡ/


संस्कृ

head

संस्कृ • (saṃskṛ)

sa-root

संस्कृ • (saṃskṛ)

संस्कार

putting together, forming well, making perfect

संस्कृत

put together, well constructed; Sanskrit

to put together, form well, join together, compose

to prepare, make ready, dress, cook (food)

to form or arrange according to sacred precept, consecrate, hallow

to adorn, embellish, refine, elaborate, make perfect


पादशोथ

pādaśotha (romanization)
पादशोथः (nominative singular)
पादशोथौ (dual nominative)
पादशोथा1 (dual nominative)
पादशोथाः (nominative plural)
पादशोथासः1 (nominative plural)
पादशोथ (singular vocative)
पादशोथौ (dual vocative)
पादशोथा1 (dual vocative)
पादशोथाः (plural vocative)
पादशोथासः1 (plural vocative)
पादशोथम् (accusative singular)
पादशोथौ (accusative dual)
पादशोथा1 (accusative dual)
पादशोथान् (accusative plural)
पादशोथेन (instrumental singular)
पादशोथाभ्याम् (dual instrumental)
पादशोथैः (instrumental plural)
पादशोथेभिः1 (instrumental plural)
पादशोथाय (dative singular)
पादशोथाभ्याम् (dative dual)
पादशोथेभ्यः (dative plural)
पादशोथात् (ablative singular)
पादशोथाभ्याम् (ablative dual)
पादशोथेभ्यः (ablative plural)
पादशोथस्य (genitive singular)
पादशोथयोः (dual genitive)
पादशोथानाम् (genitive plural)
पादशोथे (locative singular)
पादशोथयोः (dual locative)
पादशोथेषु (locative plural)

→ Hindi: शोथ (śoth) (learned)

/pɑː.d̪ɐˈɕoː.t̪ʰɐ/


अकथित

akathita (romanization)
अकथितः (nominative singular)
अकथितौ (dual nominative)
अकथिता1 (dual nominative)
अकथिताः (nominative plural)
अकथितासः1 (nominative plural)
अकथित (singular vocative)
अकथितौ (dual vocative)
अकथिता1 (dual vocative)
अकथिताः (plural vocative)
अकथितासः1 (plural vocative)
अकथितम् (accusative singular)
अकथितौ (accusative dual)
अकथिता1 (accusative dual)
अकथितान् (accusative plural)
अकथितेन (instrumental singular)
अकथिताभ्याम् (dual instrumental)
अकथितैः (instrumental plural)
अकथितेभिः1 (instrumental plural)
अकथिताय (dative singular)
अकथिताभ्याम् (dative dual)
अकथितेभ्यः (dative plural)
अकथितात् (ablative singular)
अकथिताभ्याम् (ablative dual)
अकथितेभ्यः (ablative plural)
अकथितस्य (genitive singular)
अकथितयोः (dual genitive)
अकथितानाम् (genitive plural)
अकथिते (locative singular)
अकथितयोः (dual locative)
अकथितेषु (locative plural)
अकथिता (nominative singular)
अकथिते (dual nominative)
अकथिताः (nominative plural)
अकथिते (singular vocative)
अकथिते (dual vocative)
अकथिताः (plural vocative)
अकथिताम् (accusative singular)
अकथिते (accusative dual)
अकथिताः (accusative plural)
अकथितया (instrumental singular)
अकथिता1 (instrumental singular)
अकथिताभ्याम् (dual instrumental)
अकथिताभिः (instrumental plural)
अकथितायै (dative singular)
अकथिताभ्याम् (dative dual)
अकथिताभ्यः (dative plural)
अकथितायाः (ablative singular)
अकथितायै2 (ablative singular)
अकथिताभ्याम् (ablative dual)
अकथिताभ्यः (ablative plural)
अकथितायाः (genitive singular)
अकथितायै2 (genitive singular)
अकथितयोः (dual genitive)
अकथितानाम् (genitive plural)
अकथितायाम् (locative singular)
अकथितयोः (dual locative)
अकथितासु (locative plural)
अकथितम् (nominative singular)
अकथिते (dual nominative)
अकथितानि (nominative plural)
अकथिता1 (nominative plural)
अकथित (singular vocative)
अकथिते (dual vocative)
अकथितानि (plural vocative)
अकथिता1 (plural vocative)
अकथितम् (accusative singular)
अकथिते (accusative dual)
अकथितानि (accusative plural)
अकथिता1 (accusative plural)
अकथितेन (instrumental singular)
अकथिताभ्याम् (dual instrumental)
अकथितैः (instrumental plural)
अकथितेभिः1 (instrumental plural)
अकथिताय (dative singular)
अकथिताभ्याम् (dative dual)
अकथितेभ्यः (dative plural)
अकथितात् (ablative singular)
अकथिताभ्याम् (ablative dual)
अकथितेभ्यः (ablative plural)
अकथितस्य (genitive singular)
अकथितयोः (dual genitive)
अकथितानाम् (genitive plural)
अकथिते (locative singular)
अकथितयोः (dual locative)
अकथितेषु (locative plural)

→ Marathi: अकथित (akthit) (learned)

→ Hindi: अकथित (akathit) (learned)

untold, unspoken, unsaid, unmentioned, undiscussed


वीड्

head

वीड् • (vīḍ)

sa-root

वीड् • (vīḍ)

Possibly from Proto-Indo-European *weys-d- (“to raise”) and related to विष् (viṣ).

der

to make strong or firm, strengthen, fasten


दुःस्पृष्ट

sa-noun

दुःस्पृष्ट • (duḥspṛṣṭa) stem, n

duḥspṛṣṭa (romanization)
दुःस्पृष्टम् (nominative singular)
दुःस्पृष्टे (dual nominative)
दुःस्पृष्टानि (nominative plural)
दुःस्पृष्टा1 (nominative plural)
दुःस्पृष्ट (singular vocative)
दुःस्पृष्टे (dual vocative)
दुःस्पृष्टानि (plural vocative)
दुःस्पृष्टा1 (plural vocative)
दुःस्पृष्टम् (accusative singular)
दुःस्पृष्टे (accusative dual)
दुःस्पृष्टानि (accusative plural)
दुःस्पृष्टा1 (accusative plural)
दुःस्पृष्टेन (instrumental singular)
दुःस्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
दुःस्पृष्टैः (instrumental plural)
दुःस्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
दुःस्पृष्टाय (dative singular)
दुःस्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
दुःस्पृष्टेभ्यः (dative plural)
दुःस्पृष्टात् (ablative singular)
दुःस्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
दुःस्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
दुःस्पृष्टस्य (genitive singular)
दुःस्पृष्टयोः (dual genitive)
दुःस्पृष्टानाम् (genitive plural)
दुःस्पृष्टे (locative singular)
दुःस्पृष्टयोः (dual locative)
दुःस्पृष्टेषु (locative plural)

pre

दुस्- (dus-) + स्पृष्ट (spṛṣṭa)

slight contact, the action of the tongue which produces the sounds ya, ra, la, va

"produced by an incomplete contact of the karaṇa" applied to the phonetic element ḷa which is due to the incomplete contact of the organ at the production of the letter la


दुःस्पृष्ट

sa-noun

दुःस्पृष्ट • (duḥspṛṣṭa) stem, m

duḥspṛṣṭa (romanization)
दुःस्पृष्टः (nominative singular)
दुःस्पृष्टौ (dual nominative)
दुःस्पृष्टा1 (dual nominative)
दुःस्पृष्टाः (nominative plural)
दुःस्पृष्टासः1 (nominative plural)
दुःस्पृष्ट (singular vocative)
दुःस्पृष्टौ (dual vocative)
दुःस्पृष्टा1 (dual vocative)
दुःस्पृष्टाः (plural vocative)
दुःस्पृष्टासः1 (plural vocative)
दुःस्पृष्टम् (accusative singular)
दुःस्पृष्टौ (accusative dual)
दुःस्पृष्टा1 (accusative dual)
दुःस्पृष्टान् (accusative plural)
दुःस्पृष्टेन (instrumental singular)
दुःस्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
दुःस्पृष्टैः (instrumental plural)
दुःस्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
दुःस्पृष्टाय (dative singular)
दुःस्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
दुःस्पृष्टेभ्यः (dative plural)
दुःस्पृष्टात् (ablative singular)
दुःस्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
दुःस्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
दुःस्पृष्टस्य (genitive singular)
दुःस्पृष्टयोः (dual genitive)
दुःस्पृष्टानाम् (genitive plural)
दुःस्पृष्टे (locative singular)
दुःस्पृष्टयोः (dual locative)
दुःस्पृष्टेषु (locative plural)

pre

दुस्- (dus-) + स्पृष्ट (spṛṣṭa)

any sound produced by slight or incomplete contact


रसगोलक

rasagolaka (romanization)
रसगोलकः (nominative singular)
रसगोलकौ (dual nominative)
रसगोलकाः (nominative plural)
रसगोलक (singular vocative)
रसगोलकौ (dual vocative)
रसगोलकाः (plural vocative)
रसगोलकम् (accusative singular)
रसगोलकौ (accusative dual)
रसगोलकान् (accusative plural)
रसगोलकेन (instrumental singular)
रसगोलकाभ्याम् (dual instrumental)
रसगोलकैः (instrumental plural)
रसगोलकाय (dative singular)
रसगोलकाभ्याम् (dative dual)
रसगोलकेभ्यः (dative plural)
रसगोलकात् (ablative singular)
रसगोलकाभ्याम् (ablative dual)
रसगोलकेभ्यः (ablative plural)
रसगोलकस्य (genitive singular)
रसगोलकयोः (dual genitive)
रसगोलकानाम् (genitive plural)
रसगोलके (locative singular)
रसगोलकयोः (dual locative)
रसगोलकेषु (locative plural)
रसगोलकम् (nominative singular)
रसगोलके (dual nominative)
रसगोलकानि (nominative plural)
रसगोलक (singular vocative)
रसगोलके (dual vocative)
रसगोलकानि (plural vocative)
रसगोलकम् (accusative singular)
रसगोलके (accusative dual)
रसगोलकानि (accusative plural)
रसगोलकेन (instrumental singular)
रसगोलकाभ्याम् (dual instrumental)
रसगोलकैः (instrumental plural)
रसगोलकाय (dative singular)
रसगोलकाभ्याम् (dative dual)
रसगोलकेभ्यः (dative plural)
रसगोलकात् (ablative singular)
रसगोलकाभ्याम् (ablative dual)
रसगोलकेभ्यः (ablative plural)
रसगोलकस्य (genitive singular)
रसगोलकयोः (dual genitive)
रसगोलकानाम् (genitive plural)
रसगोलके (locative singular)
रसगोलकयोः (dual locative)
रसगोलकेषु (locative plural)

/ɾɐ.s̪ɐˈɡoː.l̪ɐ.kɐ/

रसगोल रसगोल#Sanskrit

(New Sanskrit) Synonym of रसगोल (rasagola, “rasgulla”)


-उ

-u (alternative)
-उः (nominative singular)
-ऊ (dual nominative)
-अवः (nominative plural)
-ओ (singular vocative)
-ऊ (dual vocative)
-अवः (plural vocative)
-उम् (accusative singular)
-ऊ (accusative dual)
-ऊन् (accusative plural)
-उना (instrumental singular)
-वा1 (instrumental singular)
-उभ्याम् (dual instrumental)
-उभिः (instrumental plural)
-अवे (dative singular)
-वे1 (dative singular)
-उभ्याम् (dative dual)
-उभ्यः (dative plural)
-ओः (ablative singular)
-वः1 (ablative singular)
-उभ्याम् (ablative dual)
-उभ्यः (ablative plural)
-ओः (genitive singular)
-वः1 (genitive singular)
-वोः (dual genitive)
-ऊनाम् (genitive plural)
-औ (locative singular)
-वोः (dual locative)
-उषु (locative plural)
-उः (nominative singular)
-ऊ (dual nominative)
-अवः (nominative plural)
-ओ (singular vocative)
-ऊ (dual vocative)
-अवः (plural vocative)
-उम् (accusative singular)
-ऊ (accusative dual)
-ऊः (accusative plural)
-वा (instrumental singular)
-उभ्याम् (dual instrumental)
-उभिः (instrumental plural)
-अवे (dative singular)
-वै1 (dative singular)
-उभ्याम् (dative dual)
-उभ्यः (dative plural)
-ओः (ablative singular)
-वाः1 (ablative singular)
-वै2 (ablative singular)
-उभ्याम् (ablative dual)
-उभ्यः (ablative plural)
-ओः (genitive singular)
-वाः1 (genitive singular)
-वै2 (genitive singular)
-वोः (dual genitive)
-ऊनाम् (genitive plural)
-औ (locative singular)
-वाम्1 (locative singular)
-वोः (dual locative)
-उषु (locative plural)
-उ (nominative singular)
-उनी (dual nominative)
-ऊनि (nominative plural)
-उ (singular vocative)
-ओ (singular vocative)
-उनी (dual vocative)
-ऊनि (plural vocative)
-उ (accusative singular)
-उनी (accusative dual)
-ऊनि (accusative plural)
-उना (instrumental singular)
-वा1 (instrumental singular)
-उभ्याम् (dual instrumental)
-उभिः (instrumental plural)
-उने (dative singular)
-अवे1 (dative singular)
-वे1 (dative singular)
-उभ्याम् (dative dual)
-उभ्यः (dative plural)
-उनः (ablative singular)
-ओः1 (ablative singular)
-वः1 (ablative singular)
-उभ्याम् (ablative dual)
-उभ्यः (ablative plural)
-उनः (genitive singular)
-ओः1 (genitive singular)
-वः1 (genitive singular)
-उनोः (dual genitive)
-ऊनाम् (genitive plural)
-उनि (locative singular)
-उनोः (dual locative)
-उषु (locative plural)


स्पृष्ट

sa-adj

स्पृष्ट • (spṛṣṭa) stem

spṛṣṭa (romanization)
स्पृष्टः (nominative singular)
स्पृष्टौ (dual nominative)
स्पृष्टा1 (dual nominative)
स्पृष्टाः (nominative plural)
स्पृष्टासः1 (nominative plural)
स्पृष्ट (singular vocative)
स्पृष्टौ (dual vocative)
स्पृष्टा1 (dual vocative)
स्पृष्टाः (plural vocative)
स्पृष्टासः1 (plural vocative)
स्पृष्टम् (accusative singular)
स्पृष्टौ (accusative dual)
स्पृष्टा1 (accusative dual)
स्पृष्टान् (accusative plural)
स्पृष्टेन (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टैः (instrumental plural)
स्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
स्पृष्टाय (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टेभ्यः (dative plural)
स्पृष्टात् (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टस्य (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टे (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टेषु (locative plural)
स्पृष्टा (nominative singular)
स्पृष्टे (dual nominative)
स्पृष्टाः (nominative plural)
स्पृष्टे (singular vocative)
स्पृष्टे (dual vocative)
स्पृष्टाः (plural vocative)
स्पृष्टाम् (accusative singular)
स्पृष्टे (accusative dual)
स्पृष्टाः (accusative plural)
स्पृष्टया (instrumental singular)
स्पृष्टा1 (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टाभिः (instrumental plural)
स्पृष्टायै (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टाभ्यः (dative plural)
स्पृष्टायाः (ablative singular)
स्पृष्टायै2 (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टाभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टायाः (genitive singular)
स्पृष्टायै2 (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टायाम् (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टासु (locative plural)
स्पृष्टम् (nominative singular)
स्पृष्टे (dual nominative)
स्पृष्टानि (nominative plural)
स्पृष्टा1 (nominative plural)
स्पृष्ट (singular vocative)
स्पृष्टे (dual vocative)
स्पृष्टानि (plural vocative)
स्पृष्टा1 (plural vocative)
स्पृष्टम् (accusative singular)
स्पृष्टे (accusative dual)
स्पृष्टानि (accusative plural)
स्पृष्टा1 (accusative plural)
स्पृष्टेन (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टैः (instrumental plural)
स्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
स्पृष्टाय (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टेभ्यः (dative plural)
स्पृष्टात् (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टस्य (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टे (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टेषु (locative plural)

/ˈs̪pr̩ʂ.ʈɐ/

From स्पृश् (spṛś, “to touch”, root) + -त (-ta).

suf

(grammar) formed by complete contact of the organs of utterance


स्पृष्ट

sa-noun

स्पृष्ट • (spṛṣṭa) stem, m

spṛṣṭa (romanization)
स्पृष्टः (nominative singular)
स्पृष्टौ (dual nominative)
स्पृष्टा1 (dual nominative)
स्पृष्टाः (nominative plural)
स्पृष्टासः1 (nominative plural)
स्पृष्ट (singular vocative)
स्पृष्टौ (dual vocative)
स्पृष्टा1 (dual vocative)
स्पृष्टाः (plural vocative)
स्पृष्टासः1 (plural vocative)
स्पृष्टम् (accusative singular)
स्पृष्टौ (accusative dual)
स्पृष्टा1 (accusative dual)
स्पृष्टान् (accusative plural)
स्पृष्टेन (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टैः (instrumental plural)
स्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
स्पृष्टाय (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टेभ्यः (dative plural)
स्पृष्टात् (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टस्य (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टे (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टेषु (locative plural)

→ Hindi: स्पृष्ट (spŕṣṭ) (learned)

/ˈs̪pr̩ʂ.ʈɐ/

the plosive and nasal consonants of Devanagari script, from ka to ma


कुलत्थक

कुलत्थक • (kulatthaka) stem, n (feminine कुलत्थिका)

kulatthaka (romanization)
कुलत्थिका (feminine)
कुलत्थकम् (nominative singular)
कुलत्थके (dual nominative)
कुलत्थकानि (nominative plural)
कुलत्थका1 (nominative plural)
कुलत्थक (singular vocative)
कुलत्थके (dual vocative)
कुलत्थकानि (plural vocative)
कुलत्थका1 (plural vocative)
कुलत्थकम् (accusative singular)
कुलत्थके (accusative dual)
कुलत्थकानि (accusative plural)
कुलत्थका1 (accusative plural)
कुलत्थकेन (instrumental singular)
कुलत्थकाभ्याम् (dual instrumental)
कुलत्थकैः (instrumental plural)
कुलत्थकेभिः1 (instrumental plural)
कुलत्थकाय (dative singular)
कुलत्थकाभ्याम् (dative dual)
कुलत्थकेभ्यः (dative plural)
कुलत्थकात् (ablative singular)
कुलत्थकाभ्याम् (ablative dual)
कुलत्थकेभ्यः (ablative plural)
कुलत्थकस्य (genitive singular)
कुलत्थकयोः (dual genitive)
कुलत्थकानाम् (genitive plural)
कुलत्थके (locative singular)
कुलत्थकयोः (dual locative)
कुलत्थकेषु (locative plural)

Kulthi, the horse gram (Macrotyloma uniflorum) (a type of bean eaten in South Asia)


कामलता

kāmalatā (romanization)
कामलता (nominative singular)
कामलते (dual nominative)
कामलताः (nominative plural)
कामलते (singular vocative)
कामलते (dual vocative)
कामलताः (plural vocative)
कामलताम् (accusative singular)
कामलते (accusative dual)
कामलताः (accusative plural)
कामलतया (instrumental singular)
कामलता1 (instrumental singular)
कामलताभ्याम् (dual instrumental)
कामलताभिः (instrumental plural)
कामलतायै (dative singular)
कामलताभ्याम् (dative dual)
कामलताभ्यः (dative plural)
कामलतायाः (ablative singular)
कामलतायै2 (ablative singular)
कामलताभ्याम् (ablative dual)
कामलताभ्यः (ablative plural)
कामलतायाः (genitive singular)
कामलतायै2 (genitive singular)
कामलतयोः (dual genitive)
कामलतानाम् (genitive plural)
कामलतायाम् (locative singular)
कामलतयोः (dual locative)
कामलतासु (locative plural)

/ˈkɑː.mɐ.l̪ɐ.t̪ɑː/

From काम (kā́ma, “sexual desire”) + लता (latā).


काः

(interrogative) nominative/accusative plural feminine of किम् (kim, “who”)


मर

mará (romanization)
मरः (nominative singular)
मरौ (dual nominative)
मरा1 (dual nominative)
मराः (nominative plural)
मरासः1 (nominative plural)
मर (singular vocative)
मरौ (dual vocative)
मरा1 (dual vocative)
मराः (plural vocative)
मरासः1 (plural vocative)
मरम् (accusative singular)
मरौ (accusative dual)
मरा1 (accusative dual)
मरान् (accusative plural)
मरेण (instrumental singular)
मराभ्याम् (dual instrumental)
मरैः (instrumental plural)
मरेभिः1 (instrumental plural)
मराय (dative singular)
मराभ्याम् (dative dual)
मरेभ्यः (dative plural)
मरात् (ablative singular)
मराभ्याम् (ablative dual)
मरेभ्यः (ablative plural)
मरस्य (genitive singular)
मरयोः (dual genitive)
मराणाम् (genitive plural)
मरे (locative singular)
मरयोः (dual locative)
मरेषु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri: مَرَ (mara)

Khowar: مور (mor)

→ Proto-Nuristani:

Ashkun: mə́rə

Kamkata-viri: më́rë

Waigali: mara

Prakrit: 𑀫𑀭 (mara)

Central:

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: મરો (maro)

Hindustani: marī, marrī

desc

Hindi: मरी, मर्री

Hindi: मरी, मर्री

Urdu: مَرِی, مَرِّی

Urdu: مَرِی, مَرِّی

Eastern:

Magadhi Prakrit:

Assamese: মোৰ (mür)

Bengali: মরা (mora)

Bihari:

Maithili: मरी (marī)

Northern:

Khasa Prakrit:

Eastern Pahari:

Nepali: मरो (maro)

Western Pahari:

Jaunsari: मरी (marī)

Southern:

Helu Prakrit:

Dhivehi: މަރު (maru)

Sinhalese: මර (mara)

Maharastri Prakrit:

Marathi: मर (mar), मरी (marī)

Western:

Takka Apabhramsa:

Punjabi: marī

Gurmukhi script: ਮਰੀ

Shahmukhi script: مَرِی

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: marī

Arabic script: مَرِي

Devanagari script: मरी

Prakrit: *𑀫𑀭-𑀓𑁆𑀓

Central:

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: મર્કી (markī)

Hindustani: marak

Hindi: मरक

Urdu: مَرَک

Northern:

Khasa Prakrit:

Nepali: मर्कि (marki)


ज्योक्

head

ज्योक् • (jyók)

sa-adv

ज्योक् • (jyók)


कुलत्थ

kulattha (romanization)
कुलत्थः (nominative singular)
कुलत्थौ (dual nominative)
कुलत्था1 (dual nominative)
कुलत्थाः (nominative plural)
कुलत्थासः1 (nominative plural)
कुलत्थ (singular vocative)
कुलत्थौ (dual vocative)
कुलत्था1 (dual vocative)
कुलत्थाः (plural vocative)
कुलत्थासः1 (plural vocative)
कुलत्थम् (accusative singular)
कुलत्थौ (accusative dual)
कुलत्था1 (accusative dual)
कुलत्थान् (accusative plural)
कुलत्थेन (instrumental singular)
कुलत्थाभ्याम् (dual instrumental)
कुलत्थैः (instrumental plural)
कुलत्थेभिः1 (instrumental plural)
कुलत्थाय (dative singular)
कुलत्थाभ्याम् (dative dual)
कुलत्थेभ्यः (dative plural)
कुलत्थात् (ablative singular)
कुलत्थाभ्याम् (ablative dual)
कुलत्थेभ्यः (ablative plural)
कुलत्थस्य (genitive singular)
कुलत्थयोः (dual genitive)
कुलत्थानाम् (genitive plural)
कुलत्थे (locative singular)
कुलत्थयोः (dual locative)
कुलत्थेषु (locative plural)

⇒ Sanskrit: कुलत्थिका (kulatthikā) (see there for further descendants)

Maharastri Prakrit: 𑀓𑀼𑀮𑀢𑁆𑀣 (kulattha)

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: કળથી (kaḷthī)

Saurashtra: ꢒꢸꢳꢶꢡꢸ (kuḷitu)

Pali: kulattha

→ Hindi: कुलत्थ (kulatth) (learned)

[kuˈl̪ɐt̪̚.t̪ʰɐ]


कुलत्थिका

sa-noun

कुलत्थिका • (kulatthikā) stem, f (neuter कुलत्थक)

kulatthikā (romanization)
कुलत्थक (neuter)
कुलत्थिका (nominative singular)
कुलत्थिके (dual nominative)
कुलत्थिकाः (nominative plural)
कुलत्थिके (singular vocative)
कुलत्थिके (dual vocative)
कुलत्थिकाः (plural vocative)
कुलत्थिकाम् (accusative singular)
कुलत्थिके (accusative dual)
कुलत्थिकाः (accusative plural)
कुलत्थिकया (instrumental singular)
कुलत्थिका1 (instrumental singular)
कुलत्थिकाभ्याम् (dual instrumental)
कुलत्थिकाभिः (instrumental plural)
कुलत्थिकायै (dative singular)
कुलत्थिकाभ्याम् (dative dual)
कुलत्थिकाभ्यः (dative plural)
कुलत्थिकायाः (ablative singular)
कुलत्थिकायै2 (ablative singular)
कुलत्थिकाभ्याम् (ablative dual)
कुलत्थिकाभ्यः (ablative plural)
कुलत्थिकायाः (genitive singular)
कुलत्थिकायै2 (genitive singular)
कुलत्थिकयोः (dual genitive)
कुलत्थिकानाम् (genitive plural)
कुलत्थिकायाम् (locative singular)
कुलत्थिकयोः (dual locative)
कुलत्थिकासु (locative plural)

Prakrit:

Hindi: कुलथी (kulthī)

Punjabi: ਕੁਲਥੀ (kulthī)

desc

→ Hindi: कुलत्थिका (kulatthikā) (learned)


स्फोटयति

sa-verb

स्फोटयति • (sphoṭayati) third-singular indicative (class 10, type P, causative, root स्फुट्)

Maharastri Prakrit: 𑀨𑁄𑀟𑁂𑀇 (phoḍei)

Konkani: फोड्चे (phoḍce)

Marathi: फोडणे (phoḍṇe)

Sauraseni Prakrit:

Hindi: फोड़ना (phoṛnā)

c. 400 BCE, Mahābhārata

to cause to burst, to rend; to break, split, divide

c. 400 BCE, Mahābhārata


श्वसित

śvasita (romanization)
श्वसितः (nominative singular)
श्वसितौ (dual nominative)
श्वसिता1 (dual nominative)
श्वसिताः (nominative plural)
श्वसितासः1 (nominative plural)
श्वसित (singular vocative)
श्वसितौ (dual vocative)
श्वसिता1 (dual vocative)
श्वसिताः (plural vocative)
श्वसितासः1 (plural vocative)
श्वसितम् (accusative singular)
श्वसितौ (accusative dual)
श्वसिता1 (accusative dual)
श्वसितान् (accusative plural)
श्वसितेन (instrumental singular)
श्वसिताभ्याम् (dual instrumental)
श्वसितैः (instrumental plural)
श्वसितेभिः1 (instrumental plural)
श्वसिताय (dative singular)
श्वसिताभ्याम् (dative dual)
श्वसितेभ्यः (dative plural)
श्वसितात् (ablative singular)
श्वसिताभ्याम् (ablative dual)
श्वसितेभ्यः (ablative plural)
श्वसितस्य (genitive singular)
श्वसितयोः (dual genitive)
श्वसितानाम् (genitive plural)
श्वसिते (locative singular)
श्वसितयोः (dual locative)
श्वसितेषु (locative plural)
श्वसिता (nominative singular)
श्वसिते (dual nominative)
श्वसिताः (nominative plural)
श्वसिते (singular vocative)
श्वसिते (dual vocative)
श्वसिताः (plural vocative)
श्वसिताम् (accusative singular)
श्वसिते (accusative dual)
श्वसिताः (accusative plural)
श्वसितया (instrumental singular)
श्वसिता1 (instrumental singular)
श्वसिताभ्याम् (dual instrumental)
श्वसिताभिः (instrumental plural)
श्वसितायै (dative singular)
श्वसिताभ्याम् (dative dual)
श्वसिताभ्यः (dative plural)
श्वसितायाः (ablative singular)
श्वसितायै2 (ablative singular)
श्वसिताभ्याम् (ablative dual)
श्वसिताभ्यः (ablative plural)
श्वसितायाः (genitive singular)
श्वसितायै2 (genitive singular)
श्वसितयोः (dual genitive)
श्वसितानाम् (genitive plural)
श्वसितायाम् (locative singular)
श्वसितयोः (dual locative)
श्वसितासु (locative plural)
श्वसितम् (nominative singular)
श्वसिते (dual nominative)
श्वसितानि (nominative plural)
श्वसिता1 (nominative plural)
श्वसित (singular vocative)
श्वसिते (dual vocative)
श्वसितानि (plural vocative)
श्वसिता1 (plural vocative)
श्वसितम् (accusative singular)
श्वसिते (accusative dual)
श्वसितानि (accusative plural)
श्वसिता1 (accusative plural)
श्वसितेन (instrumental singular)
श्वसिताभ्याम् (dual instrumental)
श्वसितैः (instrumental plural)
श्वसितेभिः1 (instrumental plural)
श्वसिताय (dative singular)
श्वसिताभ्याम् (dative dual)
श्वसितेभ्यः (dative plural)
श्वसितात् (ablative singular)
श्वसिताभ्याम् (ablative dual)
श्वसितेभ्यः (ablative plural)
श्वसितस्य (genitive singular)
श्वसितयोः (dual genitive)
श्वसितानाम् (genitive plural)
श्वसिते (locative singular)
श्वसितयोः (dual locative)
श्वसितेषु (locative plural)

/ˈɕʋɐ.s̪i.t̪ɐ/

possessed of breath or life, vivified, revived


श्वसित

śvasita (romanization)
श्वसितम् (nominative singular)
श्वसिते (dual nominative)
श्वसितानि (nominative plural)
श्वसिता1 (nominative plural)
श्वसित (singular vocative)
श्वसिते (dual vocative)
श्वसितानि (plural vocative)
श्वसिता1 (plural vocative)
श्वसितम् (accusative singular)
श्वसिते (accusative dual)
श्वसितानि (accusative plural)
श्वसिता1 (accusative plural)
श्वसितेन (instrumental singular)
श्वसिताभ्याम् (dual instrumental)
श्वसितैः (instrumental plural)
श्वसितेभिः1 (instrumental plural)
श्वसिताय (dative singular)
श्वसिताभ्याम् (dative dual)
श्वसितेभ्यः (dative plural)
श्वसितात् (ablative singular)
श्वसिताभ्याम् (ablative dual)
श्वसितेभ्यः (ablative plural)
श्वसितस्य (genitive singular)
श्वसितयोः (dual genitive)
श्वसितानाम् (genitive plural)
श्वसिते (locative singular)
श्वसितयोः (dual locative)
श्वसितेषु (locative plural)

/ˈɕʋɐ.s̪i.t̪ɐ/

breathing, breath, respiration, sighing, a sigh


प्रेमन्

premán (romanization)
प्रेमा (nominative singular)
प्रेमाणौ (dual nominative)
प्रेमाणा1 (dual nominative)
प्रेमाणः (nominative plural)
प्रेमन् (singular vocative)
प्रेमाणौ (dual vocative)
प्रेमाणा1 (dual vocative)
प्रेमाणः (plural vocative)
प्रेमाणम् (accusative singular)
प्रेमाणौ (accusative dual)
प्रेमाणा1 (accusative dual)
प्रेम्णः (accusative plural)
प्रेम्णा (instrumental singular)
प्रेमभ्याम् (dual instrumental)
प्रेमभिः (instrumental plural)
प्रेम्णे (dative singular)
प्रेमभ्याम् (dative dual)
प्रेमभ्यः (dative plural)
प्रेम्णः (ablative singular)
प्रेमभ्याम् (ablative dual)
प्रेमभ्यः (ablative plural)
प्रेम्णः (genitive singular)
प्रेम्णोः (dual genitive)
प्रेम्णाम् (genitive plural)
प्रेम्णि (locative singular)
प्रेमणि (locative singular)
प्रेमन्1 (locative singular)
प्रेम्णोः (dual locative)
प्रेमसु (locative plural)
प्रेम (nominative singular)
प्रेम्णी (dual nominative)
प्रेमणी (dual nominative)
प्रेमाणि (nominative plural)
प्रेम1 (nominative plural)
प्रेमा1 (nominative plural)
प्रेमन् (singular vocative)
प्रेम (singular vocative)
प्रेम्णी (dual vocative)
प्रेमणी (dual vocative)
प्रेमाणि (plural vocative)
प्रेम1 (plural vocative)
प्रेमा1 (plural vocative)
प्रेम (accusative singular)
प्रेम्णी (accusative dual)
प्रेमणी (accusative dual)
प्रेमाणि (accusative plural)
प्रेम1 (accusative plural)
प्रेमा1 (accusative plural)
प्रेम्णा (instrumental singular)
प्रेमभ्याम् (dual instrumental)
प्रेमभिः (instrumental plural)
प्रेम्णे (dative singular)
प्रेमभ्याम् (dative dual)
प्रेमभ्यः (dative plural)
प्रेम्णः (ablative singular)
प्रेमभ्याम् (ablative dual)
प्रेमभ्यः (ablative plural)
प्रेम्णः (genitive singular)
प्रेम्णोः (dual genitive)
प्रेम्णाम् (genitive plural)
प्रेम्णि (locative singular)
प्रेमणि (locative singular)
प्रेमन्1 (locative singular)
प्रेम्णोः (dual locative)
प्रेमसु (locative plural)

Gandhari: 𐨤𐨿𐨪𐨅𐨨 (prema)

Pali: pema

desc

Prakrit: 𑀧𑀺𑀫𑁆𑀫 (pimma), 𑀧𑁂𑀫 (pema), 𑀧𑁂𑀫𑁆𑀫 (pĕmma)

Sinhalese: පෙම (pema)

→ Assamese: প্ৰেম (prem)

→ Bengali: প্রেম (prem)

→ Gujarati: પ્રેમ (prem)

desctree

→ Old Hindi: प्रेम (prema)
Hindustani: prem
Hindi: प्रेम
Urdu: پَریم (parem)

→ Kannada: ಪ್ರೇಮ (prēma)

→ Malayalam: പ്രേമം (prēmaṁ)

→ Old Marathi:

Devanagari script: प्रेम

Modi script: 𑘢𑘿𑘨𑘹𑘦

→ Nepali: प्रेम (prem)

→ Odia: ପ୍ରେମ (prema)

→ Old Punjabi: ਪ੍ਰੇਮੁ (premu)
Punjabi:
Gurmukhi script: ਪ੍ਰੇਮ (prem), ਪਰੇਮ (parem)
Shahmukhi script: پریم (prem)

→ Sindhi:

Arabic script: پِريمُ

Devanagari script: प्रेमु

→ Tamil: பிரேமை (pirēmai)

→ Telugu: ప్రేమ (prēma)

Inherited from Proto-Indo-Iranian *prayHma, from Proto-Indo-European *preyH-mn̥.
By surface analysis, प्री (prī, “to please, gladden; like, love; enjoy”, root) + -मन् (-man).

surf

पिता पुत्रे प्रेम करोति।

The father loves [lit. does love] his son.

(with locative case) love, affection, fondness


कालिय

kāliya (romanization)
कालियः (nominative singular)
कालियौ (dual nominative)
कालिया1 (dual nominative)
कालियाः (nominative plural)
कालियासः1 (nominative plural)
कालिय (singular vocative)
कालियौ (dual vocative)
कालिया1 (dual vocative)
कालियाः (plural vocative)
कालियासः1 (plural vocative)
कालियम् (accusative singular)
कालियौ (accusative dual)
कालिया1 (accusative dual)
कालियान् (accusative plural)
कालियेन (instrumental singular)
कालियाभ्याम् (dual instrumental)
कालियैः (instrumental plural)
कालियेभिः1 (instrumental plural)
कालियाय (dative singular)
कालियाभ्याम् (dative dual)
कालियेभ्यः (dative plural)
कालियात् (ablative singular)
कालियाभ्याम् (ablative dual)
कालियेभ्यः (ablative plural)
कालियस्य (genitive singular)
कालिययोः (dual genitive)
कालियानाम् (genitive plural)
कालिये (locative singular)
कालिययोः (dual locative)
कालियेषु (locative plural)
कालिया (nominative singular)
कालिये (dual nominative)
कालियाः (nominative plural)
कालिये (singular vocative)
कालिये (dual vocative)
कालियाः (plural vocative)
कालियाम् (accusative singular)
कालिये (accusative dual)
कालियाः (accusative plural)
कालियया (instrumental singular)
कालिया1 (instrumental singular)
कालियाभ्याम् (dual instrumental)
कालियाभिः (instrumental plural)
कालियायै (dative singular)
कालियाभ्याम् (dative dual)
कालियाभ्यः (dative plural)
कालियायाः (ablative singular)
कालियायै2 (ablative singular)
कालियाभ्याम् (ablative dual)
कालियाभ्यः (ablative plural)
कालियायाः (genitive singular)
कालियायै2 (genitive singular)
कालिययोः (dual genitive)
कालियानाम् (genitive plural)
कालियायाम् (locative singular)
कालिययोः (dual locative)
कालियासु (locative plural)
कालियम् (nominative singular)
कालिये (dual nominative)
कालियानि (nominative plural)
कालिया1 (nominative plural)
कालिय (singular vocative)
कालिये (dual vocative)
कालियानि (plural vocative)
कालिया1 (plural vocative)
कालियम् (accusative singular)
कालिये (accusative dual)
कालियानि (accusative plural)
कालिया1 (accusative plural)
कालियेन (instrumental singular)
कालियाभ्याम् (dual instrumental)
कालियैः (instrumental plural)
कालियेभिः1 (instrumental plural)
कालियाय (dative singular)
कालियाभ्याम् (dative dual)
कालियेभ्यः (dative plural)
कालियात् (ablative singular)
कालियाभ्याम् (ablative dual)
कालियेभ्यः (ablative plural)
कालियस्य (genitive singular)
कालिययोः (dual genitive)
कालियानाम् (genitive plural)
कालिये (locative singular)
कालिययोः (dual locative)
कालियेषु (locative plural)

From काल (kāla, “time, blackness, death”).


कालिय

kāliya (romanization)
कालियः (nominative singular)
कालियौ (dual nominative)
कालिया1 (dual nominative)
कालियाः (nominative plural)
कालियासः1 (nominative plural)
कालिय (singular vocative)
कालियौ (dual vocative)
कालिया1 (dual vocative)
कालियाः (plural vocative)
कालियासः1 (plural vocative)
कालियम् (accusative singular)
कालियौ (accusative dual)
कालिया1 (accusative dual)
कालियान् (accusative plural)
कालियेन (instrumental singular)
कालियाभ्याम् (dual instrumental)
कालियैः (instrumental plural)
कालियेभिः1 (instrumental plural)
कालियाय (dative singular)
कालियाभ्याम् (dative dual)
कालियेभ्यः (dative plural)
कालियात् (ablative singular)
कालियाभ्याम् (ablative dual)
कालियेभ्यः (ablative plural)
कालियस्य (genitive singular)
कालिययोः (dual genitive)
कालियानाम् (genitive plural)
कालिये (locative singular)
कालिययोः (dual locative)
कालियेषु (locative plural)

Kaliya (a poisonous Nāga inhabiting the Yamuna, who was slain by Krishna)

the Kali Yuga (the last and worst of the four yugas or ages, the present age, age of vice)


ज्योगपरुद्ध

jyógaparuddha (romanization)
ज्योगपरुद्धः (nominative singular)
ज्योगपरुद्धौ (dual nominative)
ज्योगपरुद्धा1 (dual nominative)
ज्योगपरुद्धाः (nominative plural)
ज्योगपरुद्धासः1 (nominative plural)
ज्योगपरुद्ध (singular vocative)
ज्योगपरुद्धौ (dual vocative)
ज्योगपरुद्धा1 (dual vocative)
ज्योगपरुद्धाः (plural vocative)
ज्योगपरुद्धासः1 (plural vocative)
ज्योगपरुद्धम् (accusative singular)
ज्योगपरुद्धौ (accusative dual)
ज्योगपरुद्धा1 (accusative dual)
ज्योगपरुद्धान् (accusative plural)
ज्योगपरुद्धेन (instrumental singular)
ज्योगपरुद्धाभ्याम् (dual instrumental)
ज्योगपरुद्धैः (instrumental plural)
ज्योगपरुद्धेभिः1 (instrumental plural)
ज्योगपरुद्धाय (dative singular)
ज्योगपरुद्धाभ्याम् (dative dual)
ज्योगपरुद्धेभ्यः (dative plural)
ज्योगपरुद्धात् (ablative singular)
ज्योगपरुद्धाभ्याम् (ablative dual)
ज्योगपरुद्धेभ्यः (ablative plural)
ज्योगपरुद्धस्य (genitive singular)
ज्योगपरुद्धयोः (dual genitive)
ज्योगपरुद्धानाम् (genitive plural)
ज्योगपरुद्धे (locative singular)
ज्योगपरुद्धयोः (dual locative)
ज्योगपरुद्धेषु (locative plural)
ज्योगपरुद्धा (nominative singular)
ज्योगपरुद्धे (dual nominative)
ज्योगपरुद्धाः (nominative plural)
ज्योगपरुद्धे (singular vocative)
ज्योगपरुद्धे (dual vocative)
ज्योगपरुद्धाः (plural vocative)
ज्योगपरुद्धाम् (accusative singular)
ज्योगपरुद्धे (accusative dual)
ज्योगपरुद्धाः (accusative plural)
ज्योगपरुद्धया (instrumental singular)
ज्योगपरुद्धा1 (instrumental singular)
ज्योगपरुद्धाभ्याम् (dual instrumental)
ज्योगपरुद्धाभिः (instrumental plural)
ज्योगपरुद्धायै (dative singular)
ज्योगपरुद्धाभ्याम् (dative dual)
ज्योगपरुद्धाभ्यः (dative plural)
ज्योगपरुद्धायाः (ablative singular)
ज्योगपरुद्धायै2 (ablative singular)
ज्योगपरुद्धाभ्याम् (ablative dual)
ज्योगपरुद्धाभ्यः (ablative plural)
ज्योगपरुद्धायाः (genitive singular)
ज्योगपरुद्धायै2 (genitive singular)
ज्योगपरुद्धयोः (dual genitive)
ज्योगपरुद्धानाम् (genitive plural)
ज्योगपरुद्धायाम् (locative singular)
ज्योगपरुद्धयोः (dual locative)
ज्योगपरुद्धासु (locative plural)
ज्योगपरुद्धम् (nominative singular)
ज्योगपरुद्धे (dual nominative)
ज्योगपरुद्धानि (nominative plural)
ज्योगपरुद्धा1 (nominative plural)
ज्योगपरुद्ध (singular vocative)
ज्योगपरुद्धे (dual vocative)
ज्योगपरुद्धानि (plural vocative)
ज्योगपरुद्धा1 (plural vocative)
ज्योगपरुद्धम् (accusative singular)
ज्योगपरुद्धे (accusative dual)
ज्योगपरुद्धानि (accusative plural)
ज्योगपरुद्धा1 (accusative plural)
ज्योगपरुद्धेन (instrumental singular)
ज्योगपरुद्धाभ्याम् (dual instrumental)
ज्योगपरुद्धैः (instrumental plural)
ज्योगपरुद्धेभिः1 (instrumental plural)
ज्योगपरुद्धाय (dative singular)
ज्योगपरुद्धाभ्याम् (dative dual)
ज्योगपरुद्धेभ्यः (dative plural)
ज्योगपरुद्धात् (ablative singular)
ज्योगपरुद्धाभ्याम् (ablative dual)
ज्योगपरुद्धेभ्यः (ablative plural)
ज्योगपरुद्धस्य (genitive singular)
ज्योगपरुद्धयोः (dual genitive)
ज्योगपरुद्धानाम् (genitive plural)
ज्योगपरुद्धे (locative singular)
ज्योगपरुद्धयोः (dual locative)
ज्योगपरुद्धेषु (locative plural)

/d͡ʑjoː.ɡɐ.pɐˈɾud̪.d̪ʱɐ/

[d͡ʑjoː.ɡɐ.pɐˈɾud̪̚.d̪ʱɐ]

From ज्योक् (jyók, “for a long time”) + अपरुध् (aparudh, “to expel”, root) + -त (-ta, “-ed”).

af

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā)


स्फोट

sphoṭa (romanization)
स्फोटः (nominative singular)
स्फोटौ (dual nominative)
स्फोटा1 (dual nominative)
स्फोटाः (nominative plural)
स्फोटासः1 (nominative plural)
स्फोट (singular vocative)
स्फोटौ (dual vocative)
स्फोटा1 (dual vocative)
स्फोटाः (plural vocative)
स्फोटासः1 (plural vocative)
स्फोटम् (accusative singular)
स्फोटौ (accusative dual)
स्फोटा1 (accusative dual)
स्फोटान् (accusative plural)
स्फोटेन (instrumental singular)
स्फोटाभ्याम् (dual instrumental)
स्फोटैः (instrumental plural)
स्फोटेभिः1 (instrumental plural)
स्फोटाय (dative singular)
स्फोटाभ्याम् (dative dual)
स्फोटेभ्यः (dative plural)
स्फोटात् (ablative singular)
स्फोटाभ्याम् (ablative dual)
स्फोटेभ्यः (ablative plural)
स्फोटस्य (genitive singular)
स्फोटयोः (dual genitive)
स्फोटानाम् (genitive plural)
स्फोटे (locative singular)
स्फोटयोः (dual locative)
स्फोटेषु (locative plural)

Pali: phoṭa

Ashokan Prakrit:

Maharastri Prakrit: 𑀨𑁄𑀟 (phoḍa)

Konkani: फोड (phoḍ)

Marathi: फोड (phoḍ)

Khasa Prakrit:

Nepali: फोर (phor)

Sauraseni Prakrit:

Hindustani:

Hindi: फोड़ा (phoṛā)

Urdu: پھوڑا (phoṛā)

→ Kannada: ಸ್ಫೋಟ (sphōṭa)

→ Malayalam: സ്ഫോടനം (sphōṭanaṁ)

→ Hindi: स्फोट (sphoṭ) (learned)

→ Marathi: स्फोट (sphoṭ) (learned)

/ˈs̪pʰoː.ʈɐ/

From the root स्फुट् (sphuṭ), from Proto-Indo-European *(s)bʰel- (*bʰel- with s-mobile) or *(s)pel- (“to split”) with a *-t- extension. Cognate with Old Church Slavonic рас-плитати (ras-plitati, “to cleave, split”), Old English speld (“splinter”), English split.

cog

c. 400 BCE, Mahābhārata

c. 400 BCE, Mahābhārata

(philosophy) sound (conceived as eternal, indivisible, and creative)


नमन

namana (romanization)
नमनः (nominative singular)
नमनौ (dual nominative)
नमना1 (dual nominative)
नमनाः (nominative plural)
नमनासः1 (nominative plural)
नमन (singular vocative)
नमनौ (dual vocative)
नमना1 (dual vocative)
नमनाः (plural vocative)
नमनासः1 (plural vocative)
नमनम् (accusative singular)
नमनौ (accusative dual)
नमना1 (accusative dual)
नमनान् (accusative plural)
नमनेन (instrumental singular)
नमनाभ्याम् (dual instrumental)
नमनैः (instrumental plural)
नमनेभिः1 (instrumental plural)
नमनाय (dative singular)
नमनाभ्याम् (dative dual)
नमनेभ्यः (dative plural)
नमनात् (ablative singular)
नमनाभ्याम् (ablative dual)
नमनेभ्यः (ablative plural)
नमनस्य (genitive singular)
नमनयोः (dual genitive)
नमनानाम् (genitive plural)
नमने (locative singular)
नमनयोः (dual locative)
नमनेषु (locative plural)
नमनी (nominative singular)
नमन्यौ (dual nominative)
नमनी1 (dual nominative)
नमन्यः (nominative plural)
नमनीः1 (nominative plural)
नमनि (singular vocative)
नमन्यौ (dual vocative)
नमनी1 (dual vocative)
नमन्यः (plural vocative)
नमनीः1 (plural vocative)
नमनीम् (accusative singular)
नमन्यौ (accusative dual)
नमनी1 (accusative dual)
नमनीः (accusative plural)
नमन्या (instrumental singular)
नमनीभ्याम् (dual instrumental)
नमनीभिः (instrumental plural)
नमन्यै (dative singular)
नमनीभ्याम् (dative dual)
नमनीभ्यः (dative plural)
नमन्याः (ablative singular)
नमन्यै2 (ablative singular)
नमनीभ्याम् (ablative dual)
नमनीभ्यः (ablative plural)
नमन्याः (genitive singular)
नमन्यै2 (genitive singular)
नमन्योः (dual genitive)
नमनीनाम् (genitive plural)
नमन्याम् (locative singular)
नमन्योः (dual locative)
नमनीषु (locative plural)
नमनम् (nominative singular)
नमने (dual nominative)
नमनानि (nominative plural)
नमना1 (nominative plural)
नमन (singular vocative)
नमने (dual vocative)
नमनानि (plural vocative)
नमना1 (plural vocative)
नमनम् (accusative singular)
नमने (accusative dual)
नमनानि (accusative plural)
नमना1 (accusative plural)
नमनेन (instrumental singular)
नमनाभ्याम् (dual instrumental)
नमनैः (instrumental plural)
नमनेभिः1 (instrumental plural)
नमनाय (dative singular)
नमनाभ्याम् (dative dual)
नमनेभ्यः (dative plural)
नमनात् (ablative singular)
नमनाभ्याम् (ablative dual)
नमनेभ्यः (ablative plural)
नमनस्य (genitive singular)
नमनयोः (dual genitive)
नमनानाम् (genitive plural)
नमने (locative singular)
नमनयोः (dual locative)
नमनेषु (locative plural)

From नम् (nam, “to bow down”, root) + -अन (-ana).


नमन

namana (romanization)
नमनम् (nominative singular)
नमने (dual nominative)
नमनानि (nominative plural)
नमना1 (nominative plural)
नमन (singular vocative)
नमने (dual vocative)
नमनानि (plural vocative)
नमना1 (plural vocative)
नमनम् (accusative singular)
नमने (accusative dual)
नमनानि (accusative plural)
नमना1 (accusative plural)
नमनेन (instrumental singular)
नमनाभ्याम् (dual instrumental)
नमनैः (instrumental plural)
नमनेभिः1 (instrumental plural)
नमनाय (dative singular)
नमनाभ्याम् (dative dual)
नमनेभ्यः (dative plural)
नमनात् (ablative singular)
नमनाभ्याम् (ablative dual)
नमनेभ्यः (ablative plural)
नमनस्य (genitive singular)
नमनयोः (dual genitive)
नमनानाम् (genitive plural)
नमने (locative singular)
नमनयोः (dual locative)
नमनेषु (locative plural)

Ashokan Prakrit:

Maharastri Prakrit: 𑀡𑀫𑀡 (ṇamaṇa)

Marathi: लवण (lavaṇ)

Magadhi Prakrit:

Odia: [script needed] (neuḷa)

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: [script needed] (namṇū)

→ Telugu: నమనం (namanaṁ)

→ Hindi: नमन (naman) (learned)

bow, greeting, salutation, obeisance, humility