उच्चार

uccāra (romanization)
उच्चारः (nominative singular)
उच्चारौ (dual nominative)
उच्चारा1 (dual nominative)
उच्चाराः (nominative plural)
उच्चारासः1 (nominative plural)
उच्चार (singular vocative)
उच्चारौ (dual vocative)
उच्चारा1 (dual vocative)
उच्चाराः (plural vocative)
उच्चारासः1 (plural vocative)
उच्चारम् (accusative singular)
उच्चारौ (accusative dual)
उच्चारा1 (accusative dual)
उच्चारान् (accusative plural)
उच्चारेण (instrumental singular)
उच्चाराभ्याम् (dual instrumental)
उच्चारैः (instrumental plural)
उच्चारेभिः1 (instrumental plural)
उच्चाराय (dative singular)
उच्चाराभ्याम् (dative dual)
उच्चारेभ्यः (dative plural)
उच्चारात् (ablative singular)
उच्चाराभ्याम् (ablative dual)
उच्चारेभ्यः (ablative plural)
उच्चारस्य (genitive singular)
उच्चारयोः (dual genitive)
उच्चाराणाम् (genitive plural)
उच्चारे (locative singular)
उच्चारयोः (dual locative)
उच्चारेषु (locative plural)
उच्चारा (nominative singular)
उच्चारे (dual nominative)
उच्चाराः (nominative plural)
उच्चारे (singular vocative)
उच्चारे (dual vocative)
उच्चाराः (plural vocative)
उच्चाराम् (accusative singular)
उच्चारे (accusative dual)
उच्चाराः (accusative plural)
उच्चारया (instrumental singular)
उच्चारा1 (instrumental singular)
उच्चाराभ्याम् (dual instrumental)
उच्चाराभिः (instrumental plural)
उच्चारायै (dative singular)
उच्चाराभ्याम् (dative dual)
उच्चाराभ्यः (dative plural)
उच्चारायाः (ablative singular)
उच्चारायै2 (ablative singular)
उच्चाराभ्याम् (ablative dual)
उच्चाराभ्यः (ablative plural)
उच्चारायाः (genitive singular)
उच्चारायै2 (genitive singular)
उच्चारयोः (dual genitive)
उच्चाराणाम् (genitive plural)
उच्चारायाम् (locative singular)
उच्चारयोः (dual locative)
उच्चारासु (locative plural)
उच्चारम् (nominative singular)
उच्चारे (dual nominative)
उच्चाराणि (nominative plural)
उच्चारा1 (nominative plural)
उच्चार (singular vocative)
उच्चारे (dual vocative)
उच्चाराणि (plural vocative)
उच्चारा1 (plural vocative)
उच्चारम् (accusative singular)
उच्चारे (accusative dual)
उच्चाराणि (accusative plural)
उच्चारा1 (accusative plural)
उच्चारेण (instrumental singular)
उच्चाराभ्याम् (dual instrumental)
उच्चारैः (instrumental plural)
उच्चारेभिः1 (instrumental plural)
उच्चाराय (dative singular)
उच्चाराभ्याम् (dative dual)
उच्चारेभ्यः (dative plural)
उच्चारात् (ablative singular)
उच्चाराभ्याम् (ablative dual)
उच्चारेभ्यः (ablative plural)
उच्चारस्य (genitive singular)
उच्चारयोः (dual genitive)
उच्चाराणाम् (genitive plural)
उच्चारे (locative singular)
उच्चारयोः (dual locative)
उच्चारेषु (locative plural)

/út.t͡ɕɑː.ɾɐ/

[út̚.t͡ɕɑː.ɾɐ]

/ut̪ˈt͡ɕɑː.ɾɐ/

[ut̪̚ˈt͡ɕɑː.ɾɐ]


उच्चार

uccāra (romanization)
उच्चारम् (nominative singular)
उच्चारे (dual nominative)
उच्चाराणि (nominative plural)
उच्चारा1 (nominative plural)
उच्चार (singular vocative)
उच्चारे (dual vocative)
उच्चाराणि (plural vocative)
उच्चारा1 (plural vocative)
उच्चारम् (accusative singular)
उच्चारे (accusative dual)
उच्चाराणि (accusative plural)
उच्चारा1 (accusative plural)
उच्चारेण (instrumental singular)
उच्चाराभ्याम् (dual instrumental)
उच्चारैः (instrumental plural)
उच्चारेभिः1 (instrumental plural)
उच्चाराय (dative singular)
उच्चाराभ्याम् (dative dual)
उच्चारेभ्यः (dative plural)
उच्चारात् (ablative singular)
उच्चाराभ्याम् (ablative dual)
उच्चारेभ्यः (ablative plural)
उच्चारस्य (genitive singular)
उच्चारयोः (dual genitive)
उच्चाराणाम् (genitive plural)
उच्चारे (locative singular)
उच्चारयोः (dual locative)
उच्चारेषु (locative plural)

/út.t͡ɕɑː.ɾɐ/

[út̚.t͡ɕɑː.ɾɐ]

/ut̪ˈt͡ɕɑː.ɾɐ/

[ut̪̚ˈt͡ɕɑː.ɾɐ]


चिच्छक्ति

cicchakti (romanization)
चिच्छक्तिः (nominative singular)
चिच्छक्ती (dual nominative)
चिच्छक्तयः (nominative plural)
चिच्छक्ते (singular vocative)
चिच्छक्ती (dual vocative)
चिच्छक्तयः (plural vocative)
चिच्छक्तिम् (accusative singular)
चिच्छक्ती (accusative dual)
चिच्छक्तीः (accusative plural)
चिच्छक्त्या (instrumental singular)
चिच्छक्तिभ्याम् (dual instrumental)
चिच्छक्तिभिः (instrumental plural)
चिच्छक्तये (dative singular)
चिच्छक्त्यै1 (dative singular)
चिच्छक्तिभ्याम् (dative dual)
चिच्छक्तिभ्यः (dative plural)
चिच्छक्तेः (ablative singular)
चिच्छक्त्याः1 (ablative singular)
चिच्छक्तिभ्याम् (ablative dual)
चिच्छक्तिभ्यः (ablative plural)
चिच्छक्तेः (genitive singular)
चिच्छक्त्याः1 (genitive singular)
चिच्छक्त्योः (dual genitive)
चिच्छक्तीनाम् (genitive plural)
चिच्छक्तौ (locative singular)
चिच्छक्त्याम्1 (locative singular)
चिच्छक्त्योः (dual locative)
चिच्छक्तिषु (locative plural)

[t͡ɕit̪̚ˈt͡ɕʰɐk̚.t̪i]

Tatpuruṣa compound of चित् (cít, “mind”) + शक्ति (śakti, “power, capacity”).

com

त्वमाद्यः पुरुषः साक्षादीश्वरः प्रकृतेः परः ।
मायां व्युदस्य चिच्छक्त्या कैवल्ये स्थित आत्मनि ॥
tvamādyaḥ puruṣaḥ sākṣādīśvaraḥ prakṛteḥ paraḥ.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 1.7.23

You are the original man who expands himself all over the creations and is transcendental to material energy. You have cast away the effects of the illusion by mental capacity. You are always situated in eternal bliss and transcendental knowledge.

māyāṃ vyudasya cicchaktyā kaivalye sthita ātmani.


सांवादिक

sa-adj

सांवादिक • (sāṃvādika) stem

sāṃvādika (romanization)
सांवादिकः (nominative singular)
सांवादिकौ (dual nominative)
सांवादिका1 (dual nominative)
सांवादिकाः (nominative plural)
सांवादिकासः1 (nominative plural)
सांवादिक (singular vocative)
सांवादिकौ (dual vocative)
सांवादिका1 (dual vocative)
सांवादिकाः (plural vocative)
सांवादिकासः1 (plural vocative)
सांवादिकम् (accusative singular)
सांवादिकौ (accusative dual)
सांवादिका1 (accusative dual)
सांवादिकान् (accusative plural)
सांवादिकेन (instrumental singular)
सांवादिकाभ्याम् (dual instrumental)
सांवादिकैः (instrumental plural)
सांवादिकेभिः1 (instrumental plural)
सांवादिकाय (dative singular)
सांवादिकाभ्याम् (dative dual)
सांवादिकेभ्यः (dative plural)
सांवादिकात् (ablative singular)
सांवादिकाभ्याम् (ablative dual)
सांवादिकेभ्यः (ablative plural)
सांवादिकस्य (genitive singular)
सांवादिकयोः (dual genitive)
सांवादिकानाम् (genitive plural)
सांवादिके (locative singular)
सांवादिकयोः (dual locative)
सांवादिकेषु (locative plural)
सांवादिकी (nominative singular)
सांवादिक्यौ (dual nominative)
सांवादिकी1 (dual nominative)
सांवादिक्यः (nominative plural)
सांवादिकीः1 (nominative plural)
सांवादिकि (singular vocative)
सांवादिक्यौ (dual vocative)
सांवादिकी1 (dual vocative)
सांवादिक्यः (plural vocative)
सांवादिकीः1 (plural vocative)
सांवादिकीम् (accusative singular)
सांवादिक्यौ (accusative dual)
सांवादिकी1 (accusative dual)
सांवादिकीः (accusative plural)
सांवादिक्या (instrumental singular)
सांवादिकीभ्याम् (dual instrumental)
सांवादिकीभिः (instrumental plural)
सांवादिक्यै (dative singular)
सांवादिकीभ्याम् (dative dual)
सांवादिकीभ्यः (dative plural)
सांवादिक्याः (ablative singular)
सांवादिक्यै2 (ablative singular)
सांवादिकीभ्याम् (ablative dual)
सांवादिकीभ्यः (ablative plural)
सांवादिक्याः (genitive singular)
सांवादिक्यै2 (genitive singular)
सांवादिक्योः (dual genitive)
सांवादिकीनाम् (genitive plural)
सांवादिक्याम् (locative singular)
सांवादिक्योः (dual locative)
सांवादिकीषु (locative plural)
सांवादिकम् (nominative singular)
सांवादिके (dual nominative)
सांवादिकानि (nominative plural)
सांवादिका1 (nominative plural)
सांवादिक (singular vocative)
सांवादिके (dual vocative)
सांवादिकानि (plural vocative)
सांवादिका1 (plural vocative)
सांवादिकम् (accusative singular)
सांवादिके (accusative dual)
सांवादिकानि (accusative plural)
सांवादिका1 (accusative plural)
सांवादिकेन (instrumental singular)
सांवादिकाभ्याम् (dual instrumental)
सांवादिकैः (instrumental plural)
सांवादिकेभिः1 (instrumental plural)
सांवादिकाय (dative singular)
सांवादिकाभ्याम् (dative dual)
सांवादिकेभ्यः (dative plural)
सांवादिकात् (ablative singular)
सांवादिकाभ्याम् (ablative dual)
सांवादिकेभ्यः (ablative plural)
सांवादिकस्य (genitive singular)
सांवादिकयोः (dual genitive)
सांवादिकानाम् (genitive plural)
सांवादिके (locative singular)
सांवादिकयोः (dual locative)
सांवादिकेषु (locative plural)

/s̪ɑ̃ːˈʋɑː.d̪i.kɐ/

From संवाद (saṃvādá, “conversation, colloquy; cause”) + -इक (-ika).


सांवादिक

sāṃvādika (romanization)
सांवादिकः (nominative singular)
सांवादिकौ (dual nominative)
सांवादिका1 (dual nominative)
सांवादिकाः (nominative plural)
सांवादिकासः1 (nominative plural)
सांवादिक (singular vocative)
सांवादिकौ (dual vocative)
सांवादिका1 (dual vocative)
सांवादिकाः (plural vocative)
सांवादिकासः1 (plural vocative)
सांवादिकम् (accusative singular)
सांवादिकौ (accusative dual)
सांवादिका1 (accusative dual)
सांवादिकान् (accusative plural)
सांवादिकेन (instrumental singular)
सांवादिकाभ्याम् (dual instrumental)
सांवादिकैः (instrumental plural)
सांवादिकेभिः1 (instrumental plural)
सांवादिकाय (dative singular)
सांवादिकाभ्याम् (dative dual)
सांवादिकेभ्यः (dative plural)
सांवादिकात् (ablative singular)
सांवादिकाभ्याम् (ablative dual)
सांवादिकेभ्यः (ablative plural)
सांवादिकस्य (genitive singular)
सांवादिकयोः (dual genitive)
सांवादिकानाम् (genitive plural)
सांवादिके (locative singular)
सांवादिकयोः (dual locative)
सांवादिकेषु (locative plural)

Bengali: সাংবাদিক (śaṅbadik)

Hindi: सांवादिक (sāmvādik)

/s̪ɑ̃ːˈʋɑː.d̪i.kɐ/


कौर्पि

kaurpi (romanization)
कौर्पिः (nominative singular)
कौर्पी (dual nominative)
कौर्पयः (nominative plural)
कौर्पे (singular vocative)
कौर्पी (dual vocative)
कौर्पयः (plural vocative)
कौर्पिम् (accusative singular)
कौर्पी (accusative dual)
कौर्पीन् (accusative plural)
कौर्पिणा (instrumental singular)
कौर्पिभ्याम् (dual instrumental)
कौर्पिभिः (instrumental plural)
कौर्पये (dative singular)
कौर्पिभ्याम् (dative dual)
कौर्पिभ्यः (dative plural)
कौर्पेः (ablative singular)
कौर्पिभ्याम् (ablative dual)
कौर्पिभ्यः (ablative plural)
कौर्पेः (genitive singular)
कौर्प्योः (dual genitive)
कौर्पीणाम् (genitive plural)
कौर्पौ (locative singular)
कौर्प्योः (dual locative)
कौर्पिषु (locative plural)

Borrowed from Ancient Greek σκορπίος (skorpíos).


मुहूर्त

muhūrtá (romanization)
मुहूर्तः (nominative singular)
मुहूर्तौ (dual nominative)
मुहूर्ता1 (dual nominative)
मुहूर्ताः (nominative plural)
मुहूर्तासः1 (nominative plural)
मुहूर्त (singular vocative)
मुहूर्तौ (dual vocative)
मुहूर्ता1 (dual vocative)
मुहूर्ताः (plural vocative)
मुहूर्तासः1 (plural vocative)
मुहूर्तम् (accusative singular)
मुहूर्तौ (accusative dual)
मुहूर्ता1 (accusative dual)
मुहूर्तान् (accusative plural)
मुहूर्तेन (instrumental singular)
मुहूर्ताभ्याम् (dual instrumental)
मुहूर्तैः (instrumental plural)
मुहूर्तेभिः1 (instrumental plural)
मुहूर्ताय (dative singular)
मुहूर्ताभ्याम् (dative dual)
मुहूर्तेभ्यः (dative plural)
मुहूर्तात् (ablative singular)
मुहूर्ताभ्याम् (ablative dual)
मुहूर्तेभ्यः (ablative plural)
मुहूर्तस्य (genitive singular)
मुहूर्तयोः (dual genitive)
मुहूर्तानाम् (genitive plural)
मुहूर्ते (locative singular)
मुहूर्तयोः (dual locative)
मुहूर्तेषु (locative plural)
मुहूर्तम् (nominative singular)
मुहूर्ते (dual nominative)
मुहूर्तानि (nominative plural)
मुहूर्ता1 (nominative plural)
मुहूर्त (singular vocative)
मुहूर्ते (dual vocative)
मुहूर्तानि (plural vocative)
मुहूर्ता1 (plural vocative)
मुहूर्तम् (accusative singular)
मुहूर्ते (accusative dual)
मुहूर्तानि (accusative plural)
मुहूर्ता1 (accusative plural)
मुहूर्तेन (instrumental singular)
मुहूर्ताभ्याम् (dual instrumental)
मुहूर्तैः (instrumental plural)
मुहूर्तेभिः1 (instrumental plural)
मुहूर्ताय (dative singular)
मुहूर्ताभ्याम् (dative dual)
मुहूर्तेभ्यः (dative plural)
मुहूर्तात् (ablative singular)
मुहूर्ताभ्याम् (ablative dual)
मुहूर्तेभ्यः (ablative plural)
मुहूर्तस्य (genitive singular)
मुहूर्तयोः (dual genitive)
मुहूर्तानाम् (genitive plural)
मुहूर्ते (locative singular)
मुहूर्तयोः (dual locative)
मुहूर्तेषु (locative plural)

→ Bengali: মুহূর্ত (muhurto)

→ Chinese: 牟呼栗多 (móuhūlìduō)

→ English: muhurta

desc

→ Hindi: मुहूर्त (muhūrt), महूरत (mahūrat)

→ Kannada: ಮುಹೂರ್ತ (muhūrta)

→ Malayalam: മുഹൂർത്തം (muhūṟttaṁ)

Pali: muhutta

Prakrit: 𑀫𑀼𑀳𑀼𑀢𑁆𑀢 (muhutta)

→ Tamil: முகூர்த்தம் (mukūrttam)

→ Telugu: ముహూర్తము (muhūrtamu)

Derived from Proto-Indo-Iranian *mr̥ȷ́ʰúš (“brief, short”), from Proto-Indo-European *mr̥ǵʰ-ú-s (“short, brief”). Related to Ancient Greek βραχύς (brakhús), Latin brevis (“short”) and also to मुहुर् (múhur, “in a moment; suddenly”).

der

रमध्वं मे वचसे सोम्याय ऋतावरीर् उप मुहूर्तम् एवैः ।

Come to rest and stand still for a moment, you truthful ones, for the sake of my soma-like word.

ramadhvaṃ me vacase somyāya ṛtāvarīr upa muhūrtam evaiḥ.

a moment, an instant; a fleeting or a brief period of time

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa


नक्र

Of Dravidian origin, ultimately from Proto-South Dravidian *nekVḷ; compare Kannada ನೆಗಳೆ (negaḷe).


नक्र

nakra (romanization)
नक्रः (nominative singular)
नक्रौ (dual nominative)
नक्राः (nominative plural)
नक्र (singular vocative)
नक्रौ (dual vocative)
नक्राः (plural vocative)
नक्रम् (accusative singular)
नक्रौ (accusative dual)
नक्रान् (accusative plural)
नक्रेण (instrumental singular)
नक्राभ्याम् (dual instrumental)
नक्रैः (instrumental plural)
नक्राय (dative singular)
नक्राभ्याम् (dative dual)
नक्रेभ्यः (dative plural)
नक्रात् (ablative singular)
नक्राभ्याम् (ablative dual)
नक्रेभ्यः (ablative plural)
नक्रस्य (genitive singular)
नक्रयोः (dual genitive)
नक्राणाम् (genitive plural)
नक्रे (locative singular)
नक्रयोः (dual locative)
नक्रेषु (locative plural)
नक्रम् (nominative singular)
नक्रे (dual nominative)
नक्राणि (nominative plural)
नक्र (singular vocative)
नक्रे (dual vocative)
नक्राणि (plural vocative)
नक्रम् (accusative singular)
नक्रे (accusative dual)
नक्राणि (accusative plural)
नक्रेण (instrumental singular)
नक्राभ्याम् (dual instrumental)
नक्रैः (instrumental plural)
नक्राय (dative singular)
नक्राभ्याम् (dative dual)
नक्रेभ्यः (dative plural)
नक्रात् (ablative singular)
नक्राभ्याम् (ablative dual)
नक्रेभ्यः (ablative plural)
नक्रस्य (genitive singular)
नक्रयोः (dual genitive)
नक्राणाम् (genitive plural)
नक्रे (locative singular)
नक्रयोः (dual locative)
नक्रेषु (locative plural)

Pali: nakka

Prakrit: णक्क (ṇakka) (see there for further descendants)

श्रुत्वा हरिस्तमरणार्थिनमप्रमेयश्चक्रायुधः पतगराजभुजाधिरूढः। चक्रेण नक्रवदनं विनिपाट्य तस्माद्धस्ते प्रगृह्य भगवान् कृपयोज्जहार॥
śrutvā haristamaraṇārthinamaprameyaścakrāyudhaḥ patagarājabhujādhirūḍhaḥ. cakreṇa nakravadanaṃ vinipāṭya tasmāddhaste pragṛhya bhagavān kṛpayojjahāra.
Hari [Kṛṣna], after hearing the elephant’s plea, felt that the elephant needed his immediate help, for he was in great distress. Thus at once the Lord appeared there on the wings of the king of birds, Garuḍa, fully equipped with his weapon, the cakra. With the wheel he cut to pieces the mouth of the crocodile to save the elephant, and he delivered the elephant by lifting him by his trunk.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 2.7.16

उपर्यधश्चात्मनि गोत्रनेत्रयोः परेण ते प्राविशता समेधिताः। ममन्थुरब्धिं तरसा मदोत्कटा महाद्रिणा क्षोभितनक्रचक्रम्॥
uparyadhaścātmani gotranetrayoḥ pareṇa te prāviśatā samedhitāḥ. mamanthurabdhiṃ tarasā madotkaṭā mahādriṇā kṣobhitanakracakram.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 8.7.13

The demigods and demons worked almost madly for the nectar, encouraged by the Lord, who was above and below the mountain and who had entered the demigods, the demons, Vāsuki and the mountain itself. Because of the strength of the demigods and demons, the ocean of milk was so powerfully agitated that all the alligators in the water were very much perturbed. Nonetheless the churning of the ocean continued in this way.

यस्मा अदादुदधिरूढभयाङ्गवेपो मार्गं सपद्यरिपुरं हरवद् दिधक्षोः। दूरे सुहृन्मथितरोषसुशोणदृष्टया तातप्यमानमकरोरगनक्रचक्रः॥
Rāmacandra, being aggrieved for his distant intimate friend [Sītā], glanced over the city of the enemy Rāvaṇa with red-hot eyes like those of Hara [who wanted to burn the kingdom of heaven]. The great ocean, trembling in fear, gave his his way because its family members, the aquatics like the sharks, snakes and crocodiles, were being burnt by the heat of the angry red-hot eyes of the Lord.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 2.7.24

ततो व्यदृश्यन्त चतुःसमुद्राः समन्ततः क्ष्मातलमाग्रसन्तः। समीरवेगोर्मिभिरुग्रनक्रमहाभयावर्तगभीरघोषाः॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 12.9.12

Then the four great oceans appeared on all sides, swallowing up the surface of the earth with their wind-tossed waves. In these oceans were terrible sea monsters, fearful whirlpools and ominous rumblings.

tato vyadṛśyanta catuḥsamudrāḥ samantataḥ kṣmātalamāgrasantaḥ. samīravegormibhirugranakramahābhayāvartagabhīraghoṣāḥ.


नक्र

nakra (romanization)
नक्रम् (nominative singular)
नक्रे (dual nominative)
नक्राणि (nominative plural)
नक्रा1 (nominative plural)
नक्र (singular vocative)
नक्रे (dual vocative)
नक्राणि (plural vocative)
नक्रा1 (plural vocative)
नक्रम् (accusative singular)
नक्रे (accusative dual)
नक्राणि (accusative plural)
नक्रा1 (accusative plural)
नक्रेण (instrumental singular)
नक्राभ्याम् (dual instrumental)
नक्रैः (instrumental plural)
नक्रेभिः1 (instrumental plural)
नक्राय (dative singular)
नक्राभ्याम् (dative dual)
नक्रेभ्यः (dative plural)
नक्रात् (ablative singular)
नक्राभ्याम् (ablative dual)
नक्रेभ्यः (ablative plural)
नक्रस्य (genitive singular)
नक्रयोः (dual genitive)
नक्राणाम् (genitive plural)
नक्रे (locative singular)
नक्रयोः (dual locative)
नक्रेषु (locative plural)

Sanskritization of Prakrit णक्क (ṇakka) or Ashokan Prakrit *𑀦𑀓𑁆𑀓 (*nakka), itself ultimately from Sanskrit नस् (nás) + -क (-ka).


स्वतवस्

/ˈs̪ʋɐ.t̪ɐ.ʋɐs̪/

From स्व (sva) + तवस् (tavas). Cognate to Proto-Iranian *hwatā́wā (“lord, god”).

self-strong, inherently powerful, valiant (god)


सुहृन्नारी

sa-noun

सुहृन्नारी • (suhṛnnārī) stem, f

suhṛnnārī (romanization)
सुहृन्नारी (nominative singular)
सुहृन्नार्यौ (dual nominative)
सुहृन्नार्यः (nominative plural)
सुहृन्नारि (singular vocative)
सुहृन्नार्यौ (dual vocative)
सुहृन्नार्यः (plural vocative)
सुहृन्नारीम् (accusative singular)
सुहृन्नार्यौ (accusative dual)
सुहृन्नारीः (accusative plural)
सुहृन्नार्या (instrumental singular)
सुहृन्नारीभ्याम् (dual instrumental)
सुहृन्नारीभिः (instrumental plural)
सुहृन्नार्यै (dative singular)
सुहृन्नारीभ्याम् (dative dual)
सुहृन्नारीभ्यः (dative plural)
सुहृन्नार्याः (ablative singular)
सुहृन्नारीभ्याम् (ablative dual)
सुहृन्नारीभ्यः (ablative plural)
सुहृन्नार्याः (genitive singular)
सुहृन्नार्योः (dual genitive)
सुहृन्नारीणाम् (genitive plural)
सुहृन्नार्याम् (locative singular)
सुहृन्नार्योः (dual locative)
सुहृन्नारीषु (locative plural)

/s̪u.ɦr̩n̪ˈn̪ɑː.ɾiː/

Compound of सुहृद् (suhṛd, “friend”) + नारी (nā́rī, “woman; female”).


भीत

bhītá (romanization)
भीतः (nominative singular)
भीतौ (dual nominative)
भीता1 (dual nominative)
भीताः (nominative plural)
भीतासः1 (nominative plural)
भीत (singular vocative)
भीतौ (dual vocative)
भीता1 (dual vocative)
भीताः (plural vocative)
भीतासः1 (plural vocative)
भीतम् (accusative singular)
भीतौ (accusative dual)
भीता1 (accusative dual)
भीतान् (accusative plural)
भीतेन (instrumental singular)
भीताभ्याम् (dual instrumental)
भीतैः (instrumental plural)
भीतेभिः1 (instrumental plural)
भीताय (dative singular)
भीताभ्याम् (dative dual)
भीतेभ्यः (dative plural)
भीतात् (ablative singular)
भीताभ्याम् (ablative dual)
भीतेभ्यः (ablative plural)
भीतस्य (genitive singular)
भीतयोः (dual genitive)
भीतानाम् (genitive plural)
भीते (locative singular)
भीतयोः (dual locative)
भीतेषु (locative plural)
भीता (nominative singular)
भीते (dual nominative)
भीताः (nominative plural)
भीते (singular vocative)
भीते (dual vocative)
भीताः (plural vocative)
भीताम् (accusative singular)
भीते (accusative dual)
भीताः (accusative plural)
भीतया (instrumental singular)
भीता1 (instrumental singular)
भीताभ्याम् (dual instrumental)
भीताभिः (instrumental plural)
भीतायै (dative singular)
भीताभ्याम् (dative dual)
भीताभ्यः (dative plural)
भीतायाः (ablative singular)
भीतायै2 (ablative singular)
भीताभ्याम् (ablative dual)
भीताभ्यः (ablative plural)
भीतायाः (genitive singular)
भीतायै2 (genitive singular)
भीतयोः (dual genitive)
भीतानाम् (genitive plural)
भीतायाम् (locative singular)
भीतयोः (dual locative)
भीतासु (locative plural)
भीतम् (nominative singular)
भीते (dual nominative)
भीतानि (nominative plural)
भीता1 (nominative plural)
भीत (singular vocative)
भीते (dual vocative)
भीतानि (plural vocative)
भीता1 (plural vocative)
भीतम् (accusative singular)
भीते (accusative dual)
भीतानि (accusative plural)
भीता1 (accusative plural)
भीतेन (instrumental singular)
भीताभ्याम् (dual instrumental)
भीतैः (instrumental plural)
भीतेभिः1 (instrumental plural)
भीताय (dative singular)
भीताभ्याम् (dative dual)
भीतेभ्यः (dative plural)
भीतात् (ablative singular)
भीताभ्याम् (ablative dual)
भीतेभ्यः (ablative plural)
भीतस्य (genitive singular)
भीतयोः (dual genitive)
भीतानाम् (genitive plural)
भीते (locative singular)
भीतयोः (dual locative)
भीतेषु (locative plural)

Gandhari: 𐨧𐨁𐨡 (bhida)

Pali: bhīta

Bengali: ভীত (bhit)

Prakrit: 𑀪𑀻𑀅 (bhīa)

⇒ Hindi: भयभीत (bhaybhīt)

From Proto-Indo-European *bʰih₂-tó-s, from *bʰeyh₂- (“to fear”). See भय (bhaya) for cognates. Equivalent to भी (bhī, root) + -त (-ta).

अहे॑र्या॒तारं॒ कम॑पश्य इंद्र हृ॒दि यत्ते॑ ज॒घ्नुषो॒ भीरग॑च्छत् ।
नव॑ च॒ यन्न॑व॒तिं च॒ स्रवं॑तीः श्ये॒नो न भी॒तो अत॑रो॒ रजां॑सि ॥
áheryātā́ram kámapaśya indra hṛdí yátte jaghnúṣo bhī́rágacchat

Whom did you see, O Indra, after you had killed the Dragon that your heart was filled with fear
That you crossed the ninety nine streams and the regions like a frightened hawk?

náva ca yánnavatím ca srávantīḥ śyenó ná bhītó átaro rájāṃsi


खनित्रिम

sa-adj

खनित्रिम • (khanítrima or khanitríma) stem

khanítrima (romanization)
khanitríma (romanization)
खनित्रिमः (nominative singular)
खनित्रिमौ (dual nominative)
खनित्रिमा1 (dual nominative)
खनित्रिमाः (nominative plural)
खनित्रिमासः1 (nominative plural)
खनित्रिम (singular vocative)
खनित्रिमौ (dual vocative)
खनित्रिमा1 (dual vocative)
खनित्रिमाः (plural vocative)
खनित्रिमासः1 (plural vocative)
खनित्रिमम् (accusative singular)
खनित्रिमौ (accusative dual)
खनित्रिमा1 (accusative dual)
खनित्रिमान् (accusative plural)
खनित्रिमेण (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमैः (instrumental plural)
खनित्रिमेभिः1 (instrumental plural)
खनित्रिमाय (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमेभ्यः (dative plural)
खनित्रिमात् (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमेभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमस्य (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमे (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमेषु (locative plural)
खनित्रिमा (nominative singular)
खनित्रिमे (dual nominative)
खनित्रिमाः (nominative plural)
खनित्रिमे (singular vocative)
खनित्रिमे (dual vocative)
खनित्रिमाः (plural vocative)
खनित्रिमाम् (accusative singular)
खनित्रिमे (accusative dual)
खनित्रिमाः (accusative plural)
खनित्रिमया (instrumental singular)
खनित्रिमा1 (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमाभिः (instrumental plural)
खनित्रिमायै (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमाभ्यः (dative plural)
खनित्रिमायाः (ablative singular)
खनित्रिमायै2 (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमाभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमायाः (genitive singular)
खनित्रिमायै2 (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमायाम् (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमासु (locative plural)
खनित्रिमम् (nominative singular)
खनित्रिमे (dual nominative)
खनित्रिमाणि (nominative plural)
खनित्रिमा1 (nominative plural)
खनित्रिम (singular vocative)
खनित्रिमे (dual vocative)
खनित्रिमाणि (plural vocative)
खनित्रिमा1 (plural vocative)
खनित्रिमम् (accusative singular)
खनित्रिमे (accusative dual)
खनित्रिमाणि (accusative plural)
खनित्रिमा1 (accusative plural)
खनित्रिमेण (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमैः (instrumental plural)
खनित्रिमेभिः1 (instrumental plural)
खनित्रिमाय (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमेभ्यः (dative plural)
खनित्रिमात् (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमेभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमस्य (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमे (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमेषु (locative plural)
खनित्रिमः (nominative singular)
खनित्रिमौ (dual nominative)
खनित्रिमा1 (dual nominative)
खनित्रिमाः (nominative plural)
खनित्रिमासः1 (nominative plural)
खनित्रिम (singular vocative)
खनित्रिमौ (dual vocative)
खनित्रिमा1 (dual vocative)
खनित्रिमाः (plural vocative)
खनित्रिमासः1 (plural vocative)
खनित्रिमम् (accusative singular)
खनित्रिमौ (accusative dual)
खनित्रिमा1 (accusative dual)
खनित्रिमान् (accusative plural)
खनित्रिमेण (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमैः (instrumental plural)
खनित्रिमेभिः1 (instrumental plural)
खनित्रिमाय (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमेभ्यः (dative plural)
खनित्रिमात् (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमेभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमस्य (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमे (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमेषु (locative plural)
खनित्रिमा (nominative singular)
खनित्रिमे (dual nominative)
खनित्रिमाः (nominative plural)
खनित्रिमे (singular vocative)
खनित्रिमे (dual vocative)
खनित्रिमाः (plural vocative)
खनित्रिमाम् (accusative singular)
खनित्रिमे (accusative dual)
खनित्रिमाः (accusative plural)
खनित्रिमया (instrumental singular)
खनित्रिमा1 (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमाभिः (instrumental plural)
खनित्रिमायै (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमाभ्यः (dative plural)
खनित्रिमायाः (ablative singular)
खनित्रिमायै2 (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमाभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमायाः (genitive singular)
खनित्रिमायै2 (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमायाम् (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमासु (locative plural)
खनित्रिमम् (nominative singular)
खनित्रिमे (dual nominative)
खनित्रिमाणि (nominative plural)
खनित्रिमा1 (nominative plural)
खनित्रिम (singular vocative)
खनित्रिमे (dual vocative)
खनित्रिमाणि (plural vocative)
खनित्रिमा1 (plural vocative)
खनित्रिमम् (accusative singular)
खनित्रिमे (accusative dual)
खनित्रिमाणि (accusative plural)
खनित्रिमा1 (accusative plural)
खनित्रिमेण (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमैः (instrumental plural)
खनित्रिमेभिः1 (instrumental plural)
खनित्रिमाय (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमेभ्यः (dative plural)
खनित्रिमात् (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमेभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमस्य (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमे (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमेषु (locative plural)

From खनित्र (khanítra, “digging tool”) + -इम (-ima).

suf

या आपो॑ दि॒व्या उ॒त वा॒ स्रव॑न्ति ख॒नित्रि॑मा उ॒त वा॒ याः स्व॑यं॒जाः। स॒मु॒द्रार्था॒ याः शुच॑यः पाव॒कास्ता आपो॑ दे॒वीरि॒ह माम॑वन्तु॥

Waters which come from heaven, or those that wander dug from the earth, or flowing free by nature, Bright, purifying, speeding to the Ocean, here let those Waters. Goddesses, protect me.

yā́ ā́po divyā́ utá vā srávanti khanítrimā utá vā yā́ḥ svayaṃjā́ḥ. samudrā́rthā yā́ḥ śúcayaḥ pāvakā́stā́ ā́po devī́rihá mā́mavantu.


क्रेय

kreya (romanization)
क्रेयः (nominative singular)
क्रेयौ (dual nominative)
क्रेया1 (dual nominative)
क्रेयाः (nominative plural)
क्रेयासः1 (nominative plural)
क्रेय (singular vocative)
क्रेयौ (dual vocative)
क्रेया1 (dual vocative)
क्रेयाः (plural vocative)
क्रेयासः1 (plural vocative)
क्रेयम् (accusative singular)
क्रेयौ (accusative dual)
क्रेया1 (accusative dual)
क्रेयान् (accusative plural)
क्रेयेण (instrumental singular)
क्रेयाभ्याम् (dual instrumental)
क्रेयैः (instrumental plural)
क्रेयेभिः1 (instrumental plural)
क्रेयाय (dative singular)
क्रेयाभ्याम् (dative dual)
क्रेयेभ्यः (dative plural)
क्रेयात् (ablative singular)
क्रेयाभ्याम् (ablative dual)
क्रेयेभ्यः (ablative plural)
क्रेयस्य (genitive singular)
क्रेययोः (dual genitive)
क्रेयाणाम् (genitive plural)
क्रेये (locative singular)
क्रेययोः (dual locative)
क्रेयेषु (locative plural)
क्रेया (nominative singular)
क्रेये (dual nominative)
क्रेयाः (nominative plural)
क्रेये (singular vocative)
क्रेये (dual vocative)
क्रेयाः (plural vocative)
क्रेयाम् (accusative singular)
क्रेये (accusative dual)
क्रेयाः (accusative plural)
क्रेयया (instrumental singular)
क्रेया1 (instrumental singular)
क्रेयाभ्याम् (dual instrumental)
क्रेयाभिः (instrumental plural)
क्रेयायै (dative singular)
क्रेयाभ्याम् (dative dual)
क्रेयाभ्यः (dative plural)
क्रेयायाः (ablative singular)
क्रेयायै2 (ablative singular)
क्रेयाभ्याम् (ablative dual)
क्रेयाभ्यः (ablative plural)
क्रेयायाः (genitive singular)
क्रेयायै2 (genitive singular)
क्रेययोः (dual genitive)
क्रेयाणाम् (genitive plural)
क्रेयायाम् (locative singular)
क्रेययोः (dual locative)
क्रेयासु (locative plural)
क्रेयम् (nominative singular)
क्रेये (dual nominative)
क्रेयाणि (nominative plural)
क्रेया1 (nominative plural)
क्रेय (singular vocative)
क्रेये (dual vocative)
क्रेयाणि (plural vocative)
क्रेया1 (plural vocative)
क्रेयम् (accusative singular)
क्रेये (accusative dual)
क्रेयाणि (accusative plural)
क्रेया1 (accusative plural)
क्रेयेण (instrumental singular)
क्रेयाभ्याम् (dual instrumental)
क्रेयैः (instrumental plural)
क्रेयेभिः1 (instrumental plural)
क्रेयाय (dative singular)
क्रेयाभ्याम् (dative dual)
क्रेयेभ्यः (dative plural)
क्रेयात् (ablative singular)
क्रेयाभ्याम् (ablative dual)
क्रेयेभ्यः (ablative plural)
क्रेयस्य (genitive singular)
क्रेययोः (dual genitive)
क्रेयाणाम् (genitive plural)
क्रेये (locative singular)
क्रेययोः (dual locative)
क्रेयेषु (locative plural)

क्रय्य क्रय्य#Sanskrit

Alternative form of क्रय्य (krayya, “purchasable; exhibited for sale”)


क्रय्य

kráyya (romanization)
क्रय्यः (nominative singular)
क्रय्यौ (dual nominative)
क्रय्या1 (dual nominative)
क्रय्याः (nominative plural)
क्रय्यासः1 (nominative plural)
क्रय्य (singular vocative)
क्रय्यौ (dual vocative)
क्रय्या1 (dual vocative)
क्रय्याः (plural vocative)
क्रय्यासः1 (plural vocative)
क्रय्यम् (accusative singular)
क्रय्यौ (accusative dual)
क्रय्या1 (accusative dual)
क्रय्यान् (accusative plural)
क्रय्येण (instrumental singular)
क्रय्याभ्याम् (dual instrumental)
क्रय्यैः (instrumental plural)
क्रय्येभिः1 (instrumental plural)
क्रय्याय (dative singular)
क्रय्याभ्याम् (dative dual)
क्रय्येभ्यः (dative plural)
क्रय्यात् (ablative singular)
क्रय्याभ्याम् (ablative dual)
क्रय्येभ्यः (ablative plural)
क्रय्यस्य (genitive singular)
क्रय्ययोः (dual genitive)
क्रय्याणाम् (genitive plural)
क्रय्ये (locative singular)
क्रय्ययोः (dual locative)
क्रय्येषु (locative plural)
क्रय्या (nominative singular)
क्रय्ये (dual nominative)
क्रय्याः (nominative plural)
क्रय्ये (singular vocative)
क्रय्ये (dual vocative)
क्रय्याः (plural vocative)
क्रय्याम् (accusative singular)
क्रय्ये (accusative dual)
क्रय्याः (accusative plural)
क्रय्यया (instrumental singular)
क्रय्या1 (instrumental singular)
क्रय्याभ्याम् (dual instrumental)
क्रय्याभिः (instrumental plural)
क्रय्यायै (dative singular)
क्रय्याभ्याम् (dative dual)
क्रय्याभ्यः (dative plural)
क्रय्यायाः (ablative singular)
क्रय्यायै2 (ablative singular)
क्रय्याभ्याम् (ablative dual)
क्रय्याभ्यः (ablative plural)
क्रय्यायाः (genitive singular)
क्रय्यायै2 (genitive singular)
क्रय्ययोः (dual genitive)
क्रय्याणाम् (genitive plural)
क्रय्यायाम् (locative singular)
क्रय्ययोः (dual locative)
क्रय्यासु (locative plural)
क्रय्यम् (nominative singular)
क्रय्ये (dual nominative)
क्रय्याणि (nominative plural)
क्रय्या1 (nominative plural)
क्रय्य (singular vocative)
क्रय्ये (dual vocative)
क्रय्याणि (plural vocative)
क्रय्या1 (plural vocative)
क्रय्यम् (accusative singular)
क्रय्ये (accusative dual)
क्रय्याणि (accusative plural)
क्रय्या1 (accusative plural)
क्रय्येण (instrumental singular)
क्रय्याभ्याम् (dual instrumental)
क्रय्यैः (instrumental plural)
क्रय्येभिः1 (instrumental plural)
क्रय्याय (dative singular)
क्रय्याभ्याम् (dative dual)
क्रय्येभ्यः (dative plural)
क्रय्यात् (ablative singular)
क्रय्याभ्याम् (ablative dual)
क्रय्येभ्यः (ablative plural)
क्रय्यस्य (genitive singular)
क्रय्ययोः (dual genitive)
क्रय्याणाम् (genitive plural)
क्रय्ये (locative singular)
क्रय्ययोः (dual locative)
क्रय्येषु (locative plural)

Pali: keyya

desctree

Prakrit: 𑀓𑁂𑀚𑁆𑀚 (kĕjja)
Marathi: केजें (kejẽ, “grain or coconuts given in barter for vegetables”)

From Proto-Indo-European *kʷróyh₂-yo-s (“purchasable”), from *kʷreyh₂- (“to buy”). The Sanskrit root is क्री (krī).

स वै राजानं पणते । स यद्राजानं पणते तस्मादिदं सकृत्सर्वं पण्यं स आह सोमविक्रयिन्क्रय्यस्ते सोमो राजा३ इति क्रय्य इत्याह सोमविक्रयी तं वै ते क्रीणानीति क्रीणीहीत्याह सोमविक्रयी कलया ते क्रीणानीति भूयो वा अतः सोमो राजार्हतीत्याह सोमविक्रयी भूय एवातः सोमो राजार्हति महांस्त्वेव गोर्महिमेत्यध्वर्युः

He bargains for the Soma; and because he bargains for the Soma, therefore any and everything is exchangeable [for Soma] here. He says, "Soma-seller, is thy Soma for sale?"
"It is for sale," says the Soma-seller.
"I will buy it of thee!"
"Buy it!", says the Soma-seller.
"I will buy it of thee for one-sixteenth [of the cow]."
"Soma, surely, is worth more than that!", says the Soma-seller.
"Yea, Soma is worth more than that; but great, surely, is the greatness of the cow," says the Adhvaryu.

sa vai rā́jānam paṇate. sa yadrā́jānam páṇate tásmādidáṃ sakṛtsárvam páṇyaṃ sá āha sómavikrayinkráyyaste sómo rājā3 íti kráyya ítyāha somavikrayī taṃ vaí te krīṇānī́ti krīṇīhī́tyāha somavikrayī́ kaláyā te krīṇānīti bhū́yo vā átaḥ sómo rā́jārhatī́tyāha somavikrayī bhū́ya evā́taḥ sómo rājā́rhati mahāṃstvèva górmahimétyadhvaryúḥ.


अनीश

anīśa (romanization)
अनीशः (nominative singular)
अनीशौ (dual nominative)
अनीशाः (nominative plural)
अनीश (singular vocative)
अनीशौ (dual vocative)
अनीशाः (plural vocative)
अनीशम् (accusative singular)
अनीशौ (accusative dual)
अनीशान् (accusative plural)
अनीशेन (instrumental singular)
अनीशाभ्याम् (dual instrumental)
अनीशैः (instrumental plural)
अनीशाय (dative singular)
अनीशाभ्याम् (dative dual)
अनीशेभ्यः (dative plural)
अनीशात् (ablative singular)
अनीशाभ्याम् (ablative dual)
अनीशेभ्यः (ablative plural)
अनीशस्य (genitive singular)
अनीशयोः (dual genitive)
अनीशानाम् (genitive plural)
अनीशे (locative singular)
अनीशयोः (dual locative)
अनीशेषु (locative plural)
अनीशा (nominative singular)
अनीशे (dual nominative)
अनीशाः (nominative plural)
अनीशे (singular vocative)
अनीशे (dual vocative)
अनीशाः (plural vocative)
अनीशाम् (accusative singular)
अनीशे (accusative dual)
अनीशाः (accusative plural)
अनीशया (instrumental singular)
अनीशाभ्याम् (dual instrumental)
अनीशाभिः (instrumental plural)
अनीशायै (dative singular)
अनीशाभ्याम् (dative dual)
अनीशाभ्यः (dative plural)
अनीशायाः (ablative singular)
अनीशाभ्याम् (ablative dual)
अनीशाभ्यः (ablative plural)
अनीशायाः (genitive singular)
अनीशयोः (dual genitive)
अनीशानाम् (genitive plural)
अनीशायाम् (locative singular)
अनीशयोः (dual locative)
अनीशासु (locative plural)
अनीशम् (nominative singular)
अनीशे (dual nominative)
अनीशानि (nominative plural)
अनीश (singular vocative)
अनीशे (dual vocative)
अनीशानि (plural vocative)
अनीशम् (accusative singular)
अनीशे (accusative dual)
अनीशानि (accusative plural)
अनीशेन (instrumental singular)
अनीशाभ्याम् (dual instrumental)
अनीशैः (instrumental plural)
अनीशाय (dative singular)
अनीशाभ्याम् (dative dual)
अनीशेभ्यः (dative plural)
अनीशात् (ablative singular)
अनीशाभ्याम् (ablative dual)
अनीशेभ्यः (ablative plural)
अनीशस्य (genitive singular)
अनीशयोः (dual genitive)
अनीशानाम् (genitive plural)
अनीशे (locative singular)
अनीशयोः (dual locative)
अनीशेषु (locative plural)

From अन्- (an-, negative) + ईश (īśá, “possessing; master/controller/lord [of]; God”). Possibly coined after Atharvavedic अनीश्वर (ánīśvara).

af

possessing; master/controller/lord 􂀿of􂁀; God

सर्वज्ञस्त्वमविज्ञातः सर्वयोनिस्त्वमात्मभूः । सर्वप्रभुर्अनीशस्त्वमेकस्त्वं सर्वरूपभाक् ॥

You are omniscient; you are unknown; you are the source of all, you are self-born. You are the lord of all, you are paramount; you are unique; you are the assumer of all forms.

sarvajñastvamavijñātaḥ sarvayonistvamātmabhūḥ. sarvaprabhuranīśastvamekastvaṃ sarvarūpabhāk.

"[having] no lord/master/controller" paramount, supreme, uncontrolled

यदहं गात्रसंस्पर्शं रावणस्य बलाद्गता । अनीशा किं करिष्यामि विनाथा विवशा सती ॥
yadahaṃ gātrasaṃsparśaṃ rāvaṇasya balādgatā. anīśā kiṃ kariṣyāmi vināthā vivaśā satī.
That I went forcibly, touching Rāvaṇa's body. What will I, a helpless, unprotected, powerless Satī [faithful wife], do?

नन्दो गोपाश्च गोप्यश्च गोविन्दचरणाम्बुजे । मनः क्षिप्तं पुनर्हर्तुम्अनीशा मथुरां ययुः ॥
nando gopāśca gopyaśca govindacaraṇāmbuje. manaḥ kṣiptaṃ punarhartumanīśā mathurāṃ yayuḥ.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.84.69

Unable to withdraw their minds from Lord Krishna’s lotus feet, where they had surrendered them, Nanda and the cowherd men and women returned to Mathurā.

विससर्ज तदा बाणं मत्वा तं स्वजितं स्मरः । सर्वं तत्राभवन्मोघम्अनीशस्य यथोद्यमः ॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 12.8.28

Then, Kamadeva shot the love-arrow, thinking he had conquered him (Markandeya). All this was fruitless, like an incompetent's endeavour.

visasarja tadā bāṇaṃ matvā taṃ svajitaṃ smaraḥ. sarvaṃ tatrābhavanmoghamanīśasya yathodyamaḥ.

"not possessing [anything]" helpless, powerless, unable, incompetent, incapable

अविद्वानेवमात्मानं मन्यतेऽनीशम्ईश्वरम् ।

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 6.12.12.1

An ignorant [person] only considers himself, who is dependent, as supreme.

"not [one's own] master" dependent, not independent


समृद्धि

sámṛddhi (romanization)
समृद्धिः (nominative singular)
समृद्धी (dual nominative)
समृद्धयः (nominative plural)
समृद्धे (singular vocative)
समृद्धी (dual vocative)
समृद्धयः (plural vocative)
समृद्धिम् (accusative singular)
समृद्धी (accusative dual)
समृद्धीः (accusative plural)
समृद्ध्या (instrumental singular)
समृद्धी1 (instrumental singular)
समृद्धिभ्याम् (dual instrumental)
समृद्धिभिः (instrumental plural)
समृद्धये (dative singular)
समृद्ध्यै2 (dative singular)
समृद्धी1 (dative singular)
समृद्धिभ्याम् (dative dual)
समृद्धिभ्यः (dative plural)
समृद्धेः (ablative singular)
समृद्ध्याः2 (ablative singular)
समृद्ध्यै3 (ablative singular)
समृद्धिभ्याम् (ablative dual)
समृद्धिभ्यः (ablative plural)
समृद्धेः (genitive singular)
समृद्ध्याः2 (genitive singular)
समृद्ध्यै3 (genitive singular)
समृद्ध्योः (dual genitive)
समृद्धीनाम् (genitive plural)
समृद्धौ (locative singular)
समृद्ध्याम्2 (locative singular)
समृद्धा1 (locative singular)
समृद्ध्योः (dual locative)
समृद्धिषु (locative plural)

desc

Prakrit: 𑀲𑀫𑀺𑀤𑁆𑀥𑀺 (samiddhi), 𑀲𑀫𑀤𑁆𑀥𑀺 (samaddhi)

Pali: samiddhi

→ Kannada: ಸಮೃದ್ಧಿ (samṛddhi)

→ Telugu: సమృద్ధి (samr̥ddhi)

सम्- (sam-) + ऋद्धि (ṛddhi), from Proto-Indo-European *h₃ŕ̥dʰ-tis.

अथो खलु संभृत्या एव संभराः कर्तव्यं यजुर्यज्ञस्य समृद्ध्यै

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā) I.5.2.4

Likewise, they say: "the apparatus should be collected and the Yajus should be performed, for the success of the ritual worship."

átho khálu sambhṛ́tyā evá sambhārā́ḥ kartavyàṃ yájuryajñásya sámṛddhyai


सत्तम

sáttama (romanization)
सत्तमः (nominative singular)
सत्तमौ (dual nominative)
सत्तमा1 (dual nominative)
सत्तमाः (nominative plural)
सत्तमासः1 (nominative plural)
सत्तम (singular vocative)
सत्तमौ (dual vocative)
सत्तमा1 (dual vocative)
सत्तमाः (plural vocative)
सत्तमासः1 (plural vocative)
सत्तमम् (accusative singular)
सत्तमौ (accusative dual)
सत्तमा1 (accusative dual)
सत्तमान् (accusative plural)
सत्तमेन (instrumental singular)
सत्तमाभ्याम् (dual instrumental)
सत्तमैः (instrumental plural)
सत्तमेभिः1 (instrumental plural)
सत्तमाय (dative singular)
सत्तमाभ्याम् (dative dual)
सत्तमेभ्यः (dative plural)
सत्तमात् (ablative singular)
सत्तमाभ्याम् (ablative dual)
सत्तमेभ्यः (ablative plural)
सत्तमस्य (genitive singular)
सत्तमयोः (dual genitive)
सत्तमानाम् (genitive plural)
सत्तमे (locative singular)
सत्तमयोः (dual locative)
सत्तमेषु (locative plural)
सत्तमा (nominative singular)
सत्तमे (dual nominative)
सत्तमाः (nominative plural)
सत्तमे (singular vocative)
सत्तमे (dual vocative)
सत्तमाः (plural vocative)
सत्तमाम् (accusative singular)
सत्तमे (accusative dual)
सत्तमाः (accusative plural)
सत्तमया (instrumental singular)
सत्तमा1 (instrumental singular)
सत्तमाभ्याम् (dual instrumental)
सत्तमाभिः (instrumental plural)
सत्तमायै (dative singular)
सत्तमाभ्याम् (dative dual)
सत्तमाभ्यः (dative plural)
सत्तमायाः (ablative singular)
सत्तमायै2 (ablative singular)
सत्तमाभ्याम् (ablative dual)
सत्तमाभ्यः (ablative plural)
सत्तमायाः (genitive singular)
सत्तमायै2 (genitive singular)
सत्तमयोः (dual genitive)
सत्तमानाम् (genitive plural)
सत्तमायाम् (locative singular)
सत्तमयोः (dual locative)
सत्तमासु (locative plural)
सत्तमम् (nominative singular)
सत्तमे (dual nominative)
सत्तमानि (nominative plural)
सत्तमा1 (nominative plural)
सत्तम (singular vocative)
सत्तमे (dual vocative)
सत्तमानि (plural vocative)
सत्तमा1 (plural vocative)
सत्तमम् (accusative singular)
सत्तमे (accusative dual)
सत्तमानि (accusative plural)
सत्तमा1 (accusative plural)
सत्तमेन (instrumental singular)
सत्तमाभ्याम् (dual instrumental)
सत्तमैः (instrumental plural)
सत्तमेभिः1 (instrumental plural)
सत्तमाय (dative singular)
सत्तमाभ्याम् (dative dual)
सत्तमेभ्यः (dative plural)
सत्तमात् (ablative singular)
सत्तमाभ्याम् (ablative dual)
सत्तमेभ्यः (ablative plural)
सत्तमस्य (genitive singular)
सत्तमयोः (dual genitive)
सत्तमानाम् (genitive plural)
सत्तमे (locative singular)
सत्तमयोः (dual locative)
सत्तमेषु (locative plural)

[ˈs̪ɐt̪̚.t̪ɐ.mɐ]

From Proto-Indo-Iranian *Hsatˢtamás (“best”), from Proto-Indo-European *h₁sn̥t-tm̥mós. Cognate with Avestan 𐬵𐬀𐬯𐬙𐬆𐬨𐬀 (hastəma, “most capable”), Khotanese 𑀳𑀲𑁆𑀢𑀫 (hastama, “best”). By surface analysis, सत् (sat) + -तम (-tama).


ऐन्दव

aindava (romanization)
ऐन्दवः (nominative singular)
ऐन्दवौ (dual nominative)
ऐन्दवाः (nominative plural)
ऐन्दव (singular vocative)
ऐन्दवौ (dual vocative)
ऐन्दवाः (plural vocative)
ऐन्दवम् (accusative singular)
ऐन्दवौ (accusative dual)
ऐन्दवान् (accusative plural)
ऐन्दवेन (instrumental singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dual instrumental)
ऐन्दवैः (instrumental plural)
ऐन्दवाय (dative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dative dual)
ऐन्दवेभ्यः (dative plural)
ऐन्दवात् (ablative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (ablative dual)
ऐन्दवेभ्यः (ablative plural)
ऐन्दवस्य (genitive singular)
ऐन्दवयोः (dual genitive)
ऐन्दवानाम् (genitive plural)
ऐन्दवे (locative singular)
ऐन्दवयोः (dual locative)
ऐन्दवेषु (locative plural)
ऐन्दवी (nominative singular)
ऐन्दव्यौ (dual nominative)
ऐन्दव्यः (nominative plural)
ऐन्दवि (singular vocative)
ऐन्दव्यौ (dual vocative)
ऐन्दव्यः (plural vocative)
ऐन्दवीम् (accusative singular)
ऐन्दव्यौ (accusative dual)
ऐन्दवीः (accusative plural)
ऐन्दव्या (instrumental singular)
ऐन्दवीभ्याम् (dual instrumental)
ऐन्दवीभिः (instrumental plural)
ऐन्दव्यै (dative singular)
ऐन्दवीभ्याम् (dative dual)
ऐन्दवीभ्यः (dative plural)
ऐन्दव्याः (ablative singular)
ऐन्दवीभ्याम् (ablative dual)
ऐन्दवीभ्यः (ablative plural)
ऐन्दव्याः (genitive singular)
ऐन्दव्योः (dual genitive)
ऐन्दवीनाम् (genitive plural)
ऐन्दव्याम् (locative singular)
ऐन्दव्योः (dual locative)
ऐन्दवीषु (locative plural)
ऐन्दवम् (nominative singular)
ऐन्दवे (dual nominative)
ऐन्दवानि (nominative plural)
ऐन्दव (singular vocative)
ऐन्दवे (dual vocative)
ऐन्दवानि (plural vocative)
ऐन्दवम् (accusative singular)
ऐन्दवे (accusative dual)
ऐन्दवानि (accusative plural)
ऐन्दवेन (instrumental singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dual instrumental)
ऐन्दवैः (instrumental plural)
ऐन्दवाय (dative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dative dual)
ऐन्दवेभ्यः (dative plural)
ऐन्दवात् (ablative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (ablative dual)
ऐन्दवेभ्यः (ablative plural)
ऐन्दवस्य (genitive singular)
ऐन्दवयोः (dual genitive)
ऐन्दवानाम् (genitive plural)
ऐन्दवे (locative singular)
ऐन्दवयोः (dual locative)
ऐन्दवेषु (locative plural)

/ˈɑjn̪.d̪ɐ.ʋɐ/

Vṛddhi derivative of इन्दु (índu, “Moon”). Attested in Classical Sanskrit.


ऐन्दव

aindava (romanization)
ऐन्दवः (nominative singular)
ऐन्दवौ (dual nominative)
ऐन्दवाः (nominative plural)
ऐन्दव (singular vocative)
ऐन्दवौ (dual vocative)
ऐन्दवाः (plural vocative)
ऐन्दवम् (accusative singular)
ऐन्दवौ (accusative dual)
ऐन्दवान् (accusative plural)
ऐन्दवेन (instrumental singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dual instrumental)
ऐन्दवैः (instrumental plural)
ऐन्दवाय (dative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dative dual)
ऐन्दवेभ्यः (dative plural)
ऐन्दवात् (ablative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (ablative dual)
ऐन्दवेभ्यः (ablative plural)
ऐन्दवस्य (genitive singular)
ऐन्दवयोः (dual genitive)
ऐन्दवानाम् (genitive plural)
ऐन्दवे (locative singular)
ऐन्दवयोः (dual locative)
ऐन्दवेषु (locative plural)

/ˈɑjn̪.d̪ɐ.ʋɐ/


हव्य

havyá (romanization)
हव्यम् (nominative singular)
हव्ये (dual nominative)
हव्यानि (nominative plural)
हव्या1 (nominative plural)
हव्य (singular vocative)
हव्ये (dual vocative)
हव्यानि (plural vocative)
हव्या1 (plural vocative)
हव्यम् (accusative singular)
हव्ये (accusative dual)
हव्यानि (accusative plural)
हव्या1 (accusative plural)
हव्येन (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्यैः (instrumental plural)
हव्येभिः1 (instrumental plural)
हव्याय (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्येभ्यः (dative plural)
हव्यात् (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्येभ्यः (ablative plural)
हव्यस्य (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्ये (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्येषु (locative plural)

Pali: havya

Prakrit: 𑀳𑀯𑁆𑀯 (havva)

⇒ Kannada: ಹವ್ಯಕ (havyaka)

Gerundive of the root हु (hu, “to sprinkle, offer as oblation”), from Proto-Indo-European *ǵʰew-.

आ च वहासि ताँ इह देवाँ उप प्रशस्तये ।
हव्या सुश्चन्द्र वीतये ॥
ā ca vahāsi tām̐ iha devām̐ upa praśastaye.

Here shalt thou bring these Gods to our laudation and to taste
These offered foods, O fair-shining One.

anything to be offered as an oblation, sacred offering of food


हव्य

hávya (romanization)
havyá (romanization)
हव्यः (nominative singular)
हव्यौ (dual nominative)
हव्या1 (dual nominative)
हव्याः (nominative plural)
हव्यासः1 (nominative plural)
हव्य (singular vocative)
हव्यौ (dual vocative)
हव्या1 (dual vocative)
हव्याः (plural vocative)
हव्यासः1 (plural vocative)
हव्यम् (accusative singular)
हव्यौ (accusative dual)
हव्या1 (accusative dual)
हव्यान् (accusative plural)
हव्येन (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्यैः (instrumental plural)
हव्येभिः1 (instrumental plural)
हव्याय (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्येभ्यः (dative plural)
हव्यात् (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्येभ्यः (ablative plural)
हव्यस्य (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्ये (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्येषु (locative plural)
हव्या (nominative singular)
हव्ये (dual nominative)
हव्याः (nominative plural)
हव्ये (singular vocative)
हव्ये (dual vocative)
हव्याः (plural vocative)
हव्याम् (accusative singular)
हव्ये (accusative dual)
हव्याः (accusative plural)
हव्यया (instrumental singular)
हव्या1 (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्याभिः (instrumental plural)
हव्यायै (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्याभ्यः (dative plural)
हव्यायाः (ablative singular)
हव्यायै2 (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्याभ्यः (ablative plural)
हव्यायाः (genitive singular)
हव्यायै2 (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्यायाम् (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्यासु (locative plural)
हव्यम् (nominative singular)
हव्ये (dual nominative)
हव्यानि (nominative plural)
हव्या1 (nominative plural)
हव्य (singular vocative)
हव्ये (dual vocative)
हव्यानि (plural vocative)
हव्या1 (plural vocative)
हव्यम् (accusative singular)
हव्ये (accusative dual)
हव्यानि (accusative plural)
हव्या1 (accusative plural)
हव्येन (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्यैः (instrumental plural)
हव्येभिः1 (instrumental plural)
हव्याय (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्येभ्यः (dative plural)
हव्यात् (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्येभ्यः (ablative plural)
हव्यस्य (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्ये (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्येषु (locative plural)
हव्यः (nominative singular)
हव्यौ (dual nominative)
हव्या1 (dual nominative)
हव्याः (nominative plural)
हव्यासः1 (nominative plural)
हव्य (singular vocative)
हव्यौ (dual vocative)
हव्या1 (dual vocative)
हव्याः (plural vocative)
हव्यासः1 (plural vocative)
हव्यम् (accusative singular)
हव्यौ (accusative dual)
हव्या1 (accusative dual)
हव्यान् (accusative plural)
हव्येन (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्यैः (instrumental plural)
हव्येभिः1 (instrumental plural)
हव्याय (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्येभ्यः (dative plural)
हव्यात् (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्येभ्यः (ablative plural)
हव्यस्य (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्ये (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्येषु (locative plural)
हव्या (nominative singular)
हव्ये (dual nominative)
हव्याः (nominative plural)
हव्ये (singular vocative)
हव्ये (dual vocative)
हव्याः (plural vocative)
हव्याम् (accusative singular)
हव्ये (accusative dual)
हव्याः (accusative plural)
हव्यया (instrumental singular)
हव्या1 (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्याभिः (instrumental plural)
हव्यायै (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्याभ्यः (dative plural)
हव्यायाः (ablative singular)
हव्यायै2 (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्याभ्यः (ablative plural)
हव्यायाः (genitive singular)
हव्यायै2 (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्यायाम् (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्यासु (locative plural)
हव्यम् (nominative singular)
हव्ये (dual nominative)
हव्यानि (nominative plural)
हव्या1 (nominative plural)
हव्य (singular vocative)
हव्ये (dual vocative)
हव्यानि (plural vocative)
हव्या1 (plural vocative)
हव्यम् (accusative singular)
हव्ये (accusative dual)
हव्यानि (accusative plural)
हव्या1 (accusative plural)
हव्येन (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्यैः (instrumental plural)
हव्येभिः1 (instrumental plural)
हव्याय (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्येभ्यः (dative plural)
हव्यात् (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्येभ्यः (ablative plural)
हव्यस्य (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्ये (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्येषु (locative plural)

Gerundive of the root ह्वे (hve, “to call, invoke”), from Proto-Indo-European *ǵʰewH-.

हवन्त उ त्वा हव्यं विवाचि तनूषु शूराः सूर्यस्य सातौ ।
त्वं विश्वेषु सेन्यो जनेषु त्वं वृत्राणि रन्धया सुहन्तु ॥
havanta u tvā havyaṃ vivāci tanūṣu śūrāḥ sūryasya sātau.

In the din of battle, heroes invoke thee, worth invoking in fray for life and sunlight.
Among all people thou art foremost fighter: give up our enemies to easy slaughter.

tvaṃ viśveṣu senyo janeṣu tvaṃ vṛtrāṇi randhayā suhantu.

to be called or invoked; fit or worthy to be invoked


वयन

vayana (romanization)
वयनम् (nominative singular)
वयने (dual nominative)
वयनानि (nominative plural)
वयन (singular vocative)
वयने (dual vocative)
वयनानि (plural vocative)
वयनम् (accusative singular)
वयने (accusative dual)
वयनानि (accusative plural)
वयनेन (instrumental singular)
वयनाभ्याम् (dual instrumental)
वयनैः (instrumental plural)
वयनाय (dative singular)
वयनाभ्याम् (dative dual)
वयनेभ्यः (dative plural)
वयनात् (ablative singular)
वयनाभ्याम् (ablative dual)
वयनेभ्यः (ablative plural)
वयनस्य (genitive singular)
वयनयोः (dual genitive)
वयनानाम् (genitive plural)
वयने (locative singular)
वयनयोः (dual locative)
वयनेषु (locative plural)

/ˈʋɐ.jɐ.n̪ɐ/

From the root वे (ve, “to weave”) + -अन (-ana).


हरिण

hariṇá (romanization)
हरिणः (nominative singular)
हरिणौ (dual nominative)
हरिणा1 (dual nominative)
हरिणाः (nominative plural)
हरिणासः1 (nominative plural)
हरिण (singular vocative)
हरिणौ (dual vocative)
हरिणा1 (dual vocative)
हरिणाः (plural vocative)
हरिणासः1 (plural vocative)
हरिणम् (accusative singular)
हरिणौ (accusative dual)
हरिणा1 (accusative dual)
हरिणान् (accusative plural)
हरिणेन (instrumental singular)
हरिणाभ्याम् (dual instrumental)
हरिणैः (instrumental plural)
हरिणेभिः1 (instrumental plural)
हरिणाय (dative singular)
हरिणाभ्याम् (dative dual)
हरिणेभ्यः (dative plural)
हरिणात् (ablative singular)
हरिणाभ्याम् (ablative dual)
हरिणेभ्यः (ablative plural)
हरिणस्य (genitive singular)
हरिणयोः (dual genitive)
हरिणानाम् (genitive plural)
हरिणे (locative singular)
हरिणयोः (dual locative)
हरिणेषु (locative plural)
हरिणी (nominative singular)
हरिण्यौ (dual nominative)
हरिणी1 (dual nominative)
हरिण्यः (nominative plural)
हरिणीः1 (nominative plural)
हरिणि (singular vocative)
हरिण्यौ (dual vocative)
हरिणी1 (dual vocative)
हरिण्यः (plural vocative)
हरिणीः1 (plural vocative)
हरिणीम् (accusative singular)
हरिण्यौ (accusative dual)
हरिणी1 (accusative dual)
हरिणीः (accusative plural)
हरिण्या (instrumental singular)
हरिणीभ्याम् (dual instrumental)
हरिणीभिः (instrumental plural)
हरिण्यै (dative singular)
हरिणीभ्याम् (dative dual)
हरिणीभ्यः (dative plural)
हरिण्याः (ablative singular)
हरिण्यै2 (ablative singular)
हरिणीभ्याम् (ablative dual)
हरिणीभ्यः (ablative plural)
हरिण्याः (genitive singular)
हरिण्यै2 (genitive singular)
हरिण्योः (dual genitive)
हरिणीनाम् (genitive plural)
हरिण्याम् (locative singular)
हरिण्योः (dual locative)
हरिणीषु (locative plural)
हरिणम् (nominative singular)
हरिणे (dual nominative)
हरिणानि (nominative plural)
हरिणा1 (nominative plural)
हरिण (singular vocative)
हरिणे (dual vocative)
हरिणानि (plural vocative)
हरिणा1 (plural vocative)
हरिणम् (accusative singular)
हरिणे (accusative dual)
हरिणानि (accusative plural)
हरिणा1 (accusative plural)
हरिणेन (instrumental singular)
हरिणाभ्याम् (dual instrumental)
हरिणैः (instrumental plural)
हरिणेभिः1 (instrumental plural)
हरिणाय (dative singular)
हरिणाभ्याम् (dative dual)
हरिणेभ्यः (dative plural)
हरिणात् (ablative singular)
हरिणाभ्याम् (ablative dual)
हरिणेभ्यः (ablative plural)
हरिणस्य (genitive singular)
हरिणयोः (dual genitive)
हरिणानाम् (genitive plural)
हरिणे (locative singular)
हरिणयोः (dual locative)
हरिणेषु (locative plural)

From हरि (hari, “yellow, fawn coloured”); from Proto-Indo-European *ǵʰelh₃-.


हरिण

hariṇá (romanization)
हरिणः (nominative singular)
हरिणौ (dual nominative)
हरिणा1 (dual nominative)
हरिणाः (nominative plural)
हरिणासः1 (nominative plural)
हरिण (singular vocative)
हरिणौ (dual vocative)
हरिणा1 (dual vocative)
हरिणाः (plural vocative)
हरिणासः1 (plural vocative)
हरिणम् (accusative singular)
हरिणौ (accusative dual)
हरिणा1 (accusative dual)
हरिणान् (accusative plural)
हरिणेन (instrumental singular)
हरिणाभ्याम् (dual instrumental)
हरिणैः (instrumental plural)
हरिणेभिः1 (instrumental plural)
हरिणाय (dative singular)
हरिणाभ्याम् (dative dual)
हरिणेभ्यः (dative plural)
हरिणात् (ablative singular)
हरिणाभ्याम् (ablative dual)
हरिणेभ्यः (ablative plural)
हरिणस्य (genitive singular)
हरिणयोः (dual genitive)
हरिणानाम् (genitive plural)
हरिणे (locative singular)
हरिणयोः (dual locative)
हरिणेषु (locative plural)

Pali: hariṇa

Prakrit: 𑀳𑀭𑀺𑀡 (hariṇa)

Hindi: हिरन (hiran)

Sindhi: हरणु

Bengali: হরিণ (horin)

Assamese: হৰিণ (horin)

यदक्र॑न्दः प्रथ॒मं जाय॑मान उ॒द्यन्त्स॑मु॒द्रादु॒त वा॒ पुरी॑षात्।
श्ये॒नस्य॑ प॒क्षा ह॑रि॒णस्य॑ बा॒हू उ॑प॒स्तुत्यं॒ महि॑ जा॒तं ते॑ अर्वन्॥
yádákrandaḥ prathamáṃ jā́yamāna udyántsamudrā́dutá vā púrīṣāt.

When, first springing into life, you neighed, proceeding from the sea or upper waters, you had the limbs of the deer, and eagle's wings.
O Horse, your birth is near and must be lauded.

śyenásya pakṣā́ hariṇásya bāhū́ upastútyaṃ máhi jātáṃ te arvan.


रौक्म

raukma (romanization)
रौक्मः (nominative singular)
रौक्मौ (dual nominative)
रौक्माः (nominative plural)
रौक्म (singular vocative)
रौक्मौ (dual vocative)
रौक्माः (plural vocative)
रौक्मम् (accusative singular)
रौक्मौ (accusative dual)
रौक्मान् (accusative plural)
रौक्मेण (instrumental singular)
रौक्माभ्याम् (dual instrumental)
रौक्मैः (instrumental plural)
रौक्माय (dative singular)
रौक्माभ्याम् (dative dual)
रौक्मेभ्यः (dative plural)
रौक्मात् (ablative singular)
रौक्माभ्याम् (ablative dual)
रौक्मेभ्यः (ablative plural)
रौक्मस्य (genitive singular)
रौक्मयोः (dual genitive)
रौक्माणाम् (genitive plural)
रौक्मे (locative singular)
रौक्मयोः (dual locative)
रौक्मेषु (locative plural)
रौक्मी (nominative singular)
रौक्म्यौ (dual nominative)
रौक्म्यः (nominative plural)
रौक्मि (singular vocative)
रौक्म्यौ (dual vocative)
रौक्म्यः (plural vocative)
रौक्मीम् (accusative singular)
रौक्म्यौ (accusative dual)
रौक्मीः (accusative plural)
रौक्म्या (instrumental singular)
रौक्मीभ्याम् (dual instrumental)
रौक्मीभिः (instrumental plural)
रौक्म्यै (dative singular)
रौक्मीभ्याम् (dative dual)
रौक्मीभ्यः (dative plural)
रौक्म्याः (ablative singular)
रौक्मीभ्याम् (ablative dual)
रौक्मीभ्यः (ablative plural)
रौक्म्याः (genitive singular)
रौक्म्योः (dual genitive)
रौक्मीणाम् (genitive plural)
रौक्म्याम् (locative singular)
रौक्म्योः (dual locative)
रौक्मीषु (locative plural)
रौक्मम् (nominative singular)
रौक्मे (dual nominative)
रौक्माणि (nominative plural)
रौक्म (singular vocative)
रौक्मे (dual vocative)
रौक्माणि (plural vocative)
रौक्मम् (accusative singular)
रौक्मे (accusative dual)
रौक्माणि (accusative plural)
रौक्मेण (instrumental singular)
रौक्माभ्याम् (dual instrumental)
रौक्मैः (instrumental plural)
रौक्माय (dative singular)
रौक्माभ्याम् (dative dual)
रौक्मेभ्यः (dative plural)
रौक्मात् (ablative singular)
रौक्माभ्याम् (ablative dual)
रौक्मेभ्यः (ablative plural)
रौक्मस्य (genitive singular)
रौक्मयोः (dual genitive)
रौक्माणाम् (genitive plural)
रौक्मे (locative singular)
रौक्मयोः (dual locative)
रौक्मेषु (locative plural)

Vṛddhi derivative of रुक्म n (rukma, “gold”, literally “shining; bright; radiant”), from the root रुच् (ruc, “to shine”).

vrddhi

c. 200 BCE – 200 CE, Manusmṛti

c. 400 BCE, Mahābhārata

उग्रसेनसुतः कंसः स्वसुः प्रियचिकीर्षया। रश्मीन् हयानां जग्राह रौक्मै रथशतैर्वृतः॥
ugrasenasutaḥ kaṃsaḥ svasuḥ priyacikīrṣayā. raśmīn hayānāṃ jagrāha raukmai rathaśatairvṛtaḥ.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.1.30

Kaṃsa, the son of King Ugrasena, in order to please his sister Devakī on the occasion of her marriage, took charge of the reins of the horses and became the chariot driver. He was surrounded by hundreds of golden chariots.

(Classical Sanskrit) golden (made of, adorned with, or of the colour of gold)


चिर

cirá (romanization)
चिरः (nominative singular)
चिरौ (dual nominative)
चिरा1 (dual nominative)
चिराः (nominative plural)
चिरासः1 (nominative plural)
चिर (singular vocative)
चिरौ (dual vocative)
चिरा1 (dual vocative)
चिराः (plural vocative)
चिरासः1 (plural vocative)
चिरम् (accusative singular)
चिरौ (accusative dual)
चिरा1 (accusative dual)
चिरान् (accusative plural)
चिरेण (instrumental singular)
चिराभ्याम् (dual instrumental)
चिरैः (instrumental plural)
चिरेभिः1 (instrumental plural)
चिराय (dative singular)
चिराभ्याम् (dative dual)
चिरेभ्यः (dative plural)
चिरात् (ablative singular)
चिराभ्याम् (ablative dual)
चिरेभ्यः (ablative plural)
चिरस्य (genitive singular)
चिरयोः (dual genitive)
चिराणाम् (genitive plural)
चिरे (locative singular)
चिरयोः (dual locative)
चिरेषु (locative plural)
चिरा (nominative singular)
चिरे (dual nominative)
चिराः (nominative plural)
चिरे (singular vocative)
चिरे (dual vocative)
चिराः (plural vocative)
चिराम् (accusative singular)
चिरे (accusative dual)
चिराः (accusative plural)
चिरया (instrumental singular)
चिरा1 (instrumental singular)
चिराभ्याम् (dual instrumental)
चिराभिः (instrumental plural)
चिरायै (dative singular)
चिराभ्याम् (dative dual)
चिराभ्यः (dative plural)
चिरायाः (ablative singular)
चिरायै2 (ablative singular)
चिराभ्याम् (ablative dual)
चिराभ्यः (ablative plural)
चिरायाः (genitive singular)
चिरायै2 (genitive singular)
चिरयोः (dual genitive)
चिराणाम् (genitive plural)
चिरायाम् (locative singular)
चिरयोः (dual locative)
चिरासु (locative plural)
चिरम् (nominative singular)
चिरे (dual nominative)
चिराणि (nominative plural)
चिरा1 (nominative plural)
चिर (singular vocative)
चिरे (dual vocative)
चिराणि (plural vocative)
चिरा1 (plural vocative)
चिरम् (accusative singular)
चिरे (accusative dual)
चिराणि (accusative plural)
चिरा1 (accusative plural)
चिरेण (instrumental singular)
चिराभ्याम् (dual instrumental)
चिरैः (instrumental plural)
चिरेभिः1 (instrumental plural)
चिराय (dative singular)
चिराभ्याम् (dative dual)
चिरेभ्यः (dative plural)
चिरात् (ablative singular)
चिराभ्याम् (ablative dual)
चिरेभ्यः (ablative plural)
चिरस्य (genitive singular)
चिरयोः (dual genitive)
चिराणाम् (genitive plural)
चिरे (locative singular)
चिरयोः (dual locative)
चिरेषु (locative plural)

Traditionally derived from Proto-Indo-Aryan *ćirás, from Proto-Indo-Iranian *čirás, from Proto-Indo-European *kʷih₁-l-ós, from *kʷyeh₁- (“rest, peace”).
However, Mayrhofer is skeptical of this derivation, as the expected Sanskrit form should be *चीर (cīra) with a long vowel, in addition to the supposed Iranian cognates (such as Persian شاد (šâd, “glad, happy”)) lacking connotations of "a large degree (of time)" (Old Armenian շատ (šat, “very”), an Iranian borrowing, developed similar connotations independently).
He instead prefers to derive the word from the root चि (ci, “to collect, pile up”), interpreting the meaning as a metaphorical "piling up of time", as चि (ci)'s presence in Sanskrit is confirmed and the semantic extension is fairly straightforward.

long-lasting, lasting a long time, existing from ancient times


चिर

cira (romanization)
चिरम् (nominative singular)
चिरे (dual nominative)
चिराणि (nominative plural)
चिरा1 (nominative plural)
चिर (singular vocative)
चिरे (dual vocative)
चिराणि (plural vocative)
चिरा1 (plural vocative)
चिरम् (accusative singular)
चिरे (accusative dual)
चिराणि (accusative plural)
चिरा1 (accusative plural)
चिरेण (instrumental singular)
चिराभ्याम् (dual instrumental)
चिरैः (instrumental plural)
चिरेभिः1 (instrumental plural)
चिराय (dative singular)
चिराभ्याम् (dative dual)
चिरेभ्यः (dative plural)
चिरात् (ablative singular)
चिराभ्याम् (ablative dual)
चिरेभ्यः (ablative plural)
चिरस्य (genitive singular)
चिरयोः (dual genitive)
चिराणाम् (genitive plural)
चिरे (locative singular)
चिरयोः (dual locative)
चिरेषु (locative plural)

Kashmiri: ċēr

Arabic script: ژیر

Devanagari script: च़ेर

Pali: cira

Prakrit: 𑀘𑀺𑀭 (cira)

Bengali: চির (cir)


𑀭𑀸𑀫𑀸𑀬𑀡

रामायण रामायण#Sanskrit

Brahmi script form of रामायण (“Ramayana”)


गङ्गाधर

gaṅgādhara (romanization)
गङ्गाधरः (nominative singular)
गङ्गाधर (singular vocative)
गङ्गाधरम् (accusative singular)
गङ्गाधरेण (instrumental singular)
गङ्गाधराय (dative singular)
गङ्गाधरात् (ablative singular)
गङ्गाधरस्य (genitive singular)
गङ्गाधरे (locative singular)

→ Bengali: গঙ্গাধর (goṅgadhor)

→ Gujarati: ગંગાધર (gaṅgādhar)

→ Hindi: गंगाधर (gaṅgādhar)

→ Kannada: ಗಂಗಾಧರ (gaṅgādhara)

→ Marathi: गंगाधर (gaṅgādhar)

→ Tamil: கங்காதரன் (kaṅkātaraṉ)

→ Telugu: గంగాధరుడు (gaṅgādharuḍu)

/ɡɐŋˈɡɑː.d̪ʱɐ.ɾɐ/

Compound of गङ्गा (gaṅgā, “Ganges”) + धर (dhara, “holding, bearing, supporting”), (referring to the Hindu belief that the Ganges flows through the matted locks of Shiva's hair).

n-g

(Hinduism) "holder of the Ganges", an epithet of Shiva


अनक्ष्

sa-adj

अनक्ष् • (anákṣ) stem

anákṣ (romanization)
अनक् (nominative singular)

From अन्- (an-, “un-, not”) + *अक्ष् (*ákṣ), from Proto-Indo-European *h₃ókʷs (“eye”). See also अक्षि (akṣi).

प्रति श्रोणः स्थाद् व्य् अनग् अचष्ट सोमस्य ता मद इन्द्रश् चकार ॥

The cripple stood erect, the blind saw them. These things Indra did in the passion induced by Soma.

prati śroṇaḥ sthād vy anag acaṣṭa somasya tā mada indraś cakāra.


तृप्तिद

tṛptida (romanization)
तृप्तिदः (nominative singular)
तृप्तिदौ (dual nominative)
तृप्तिदा1 (dual nominative)
तृप्तिदाः (nominative plural)
तृप्तिदासः1 (nominative plural)
तृप्तिद (singular vocative)
तृप्तिदौ (dual vocative)
तृप्तिदा1 (dual vocative)
तृप्तिदाः (plural vocative)
तृप्तिदासः1 (plural vocative)
तृप्तिदम् (accusative singular)
तृप्तिदौ (accusative dual)
तृप्तिदा1 (accusative dual)
तृप्तिदान् (accusative plural)
तृप्तिदेन (instrumental singular)
तृप्तिदाभ्याम् (dual instrumental)
तृप्तिदैः (instrumental plural)
तृप्तिदेभिः1 (instrumental plural)
तृप्तिदाय (dative singular)
तृप्तिदाभ्याम् (dative dual)
तृप्तिदेभ्यः (dative plural)
तृप्तिदात् (ablative singular)
तृप्तिदाभ्याम् (ablative dual)
तृप्तिदेभ्यः (ablative plural)
तृप्तिदस्य (genitive singular)
तृप्तिदयोः (dual genitive)
तृप्तिदानाम् (genitive plural)
तृप्तिदे (locative singular)
तृप्तिदयोः (dual locative)
तृप्तिदेषु (locative plural)
तृप्तिदा (nominative singular)
तृप्तिदे (dual nominative)
तृप्तिदाः (nominative plural)
तृप्तिदे (singular vocative)
तृप्तिदे (dual vocative)
तृप्तिदाः (plural vocative)
तृप्तिदाम् (accusative singular)
तृप्तिदे (accusative dual)
तृप्तिदाः (accusative plural)
तृप्तिदया (instrumental singular)
तृप्तिदा1 (instrumental singular)
तृप्तिदाभ्याम् (dual instrumental)
तृप्तिदाभिः (instrumental plural)
तृप्तिदायै (dative singular)
तृप्तिदाभ्याम् (dative dual)
तृप्तिदाभ्यः (dative plural)
तृप्तिदायाः (ablative singular)
तृप्तिदायै2 (ablative singular)
तृप्तिदाभ्याम् (ablative dual)
तृप्तिदाभ्यः (ablative plural)
तृप्तिदायाः (genitive singular)
तृप्तिदायै2 (genitive singular)
तृप्तिदयोः (dual genitive)
तृप्तिदानाम् (genitive plural)
तृप्तिदायाम् (locative singular)
तृप्तिदयोः (dual locative)
तृप्तिदासु (locative plural)
तृप्तिदम् (nominative singular)
तृप्तिदे (dual nominative)
तृप्तिदानि (nominative plural)
तृप्तिदा1 (nominative plural)
तृप्तिद (singular vocative)
तृप्तिदे (dual vocative)
तृप्तिदानि (plural vocative)
तृप्तिदा1 (plural vocative)
तृप्तिदम् (accusative singular)
तृप्तिदे (accusative dual)
तृप्तिदानि (accusative plural)
तृप्तिदा1 (accusative plural)
तृप्तिदेन (instrumental singular)
तृप्तिदाभ्याम् (dual instrumental)
तृप्तिदैः (instrumental plural)
तृप्तिदेभिः1 (instrumental plural)
तृप्तिदाय (dative singular)
तृप्तिदाभ्याम् (dative dual)
तृप्तिदेभ्यः (dative plural)
तृप्तिदात् (ablative singular)
तृप्तिदाभ्याम् (ablative dual)
तृप्तिदेभ्यः (ablative plural)
तृप्तिदस्य (genitive singular)
तृप्तिदयोः (dual genitive)
तृप्तिदानाम् (genitive plural)
तृप्तिदे (locative singular)
तृप्तिदयोः (dual locative)
तृप्तिदेषु (locative plural)

From तृप्ति (tṛpti, “satisfaction, contentment”) + -द (-da, “giver”).

af

नम ऊर्जे इषे त्रय्याः पतये यज्ञरेतसे। तृप्तिदाय च जीवानां नमः सर्वरसात्मने॥
nama ūrje iṣe trayyāḥ pataye yajñaretase. tṛptidāya ca jīvānāṃ namaḥ sarvarasātmane.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 4.24.38

My Lord, you are the provider of the Pitṛlokas as well as all the demigods. You are the predominating deity of the moon and the master of all three Vedas. I offer my respectful obeisances unto you because you are the source of satisfaction for all living entities.

giver or source of satisfaction or contentment


चान्द्रायण

cāndrāyaṇa (romanization)
चान्द्रायणः (nominative singular)
चान्द्रायणौ (dual nominative)
चान्द्रायणा1 (dual nominative)
चान्द्रायणाः (nominative plural)
चान्द्रायणासः1 (nominative plural)
चान्द्रायण (singular vocative)
चान्द्रायणौ (dual vocative)
चान्द्रायणा1 (dual vocative)
चान्द्रायणाः (plural vocative)
चान्द्रायणासः1 (plural vocative)
चान्द्रायणम् (accusative singular)
चान्द्रायणौ (accusative dual)
चान्द्रायणा1 (accusative dual)
चान्द्रायणान् (accusative plural)
चान्द्रायणेन (instrumental singular)
चान्द्रायणाभ्याम् (dual instrumental)
चान्द्रायणैः (instrumental plural)
चान्द्रायणेभिः1 (instrumental plural)
चान्द्रायणाय (dative singular)
चान्द्रायणाभ्याम् (dative dual)
चान्द्रायणेभ्यः (dative plural)
चान्द्रायणात् (ablative singular)
चान्द्रायणाभ्याम् (ablative dual)
चान्द्रायणेभ्यः (ablative plural)
चान्द्रायणस्य (genitive singular)
चान्द्रायणयोः (dual genitive)
चान्द्रायणानाम् (genitive plural)
चान्द्रायणे (locative singular)
चान्द्रायणयोः (dual locative)
चान्द्रायणेषु (locative plural)

/t͡ɕɑːn.dɾɑː.jɐ.ɳɐ/

/t͡ɕɑːn̪ˈd̪ɾɑː.jɐ.ɳɐ/

Compound of चान्द्र (cāndra, “belonging to the Moon; Moon's”) + अयन (ayana, “going, course”).


चान्द्रायण

cāndrāyaṇa (romanization)
चान्द्रायणः (nominative singular)
चान्द्रायणौ (dual nominative)
चान्द्रायणाः (nominative plural)
चान्द्रायण (singular vocative)
चान्द्रायणौ (dual vocative)
चान्द्रायणाः (plural vocative)
चान्द्रायणम् (accusative singular)
चान्द्रायणौ (accusative dual)
चान्द्रायणान् (accusative plural)
चान्द्रायणेन (instrumental singular)
चान्द्रायणाभ्याम् (dual instrumental)
चान्द्रायणैः (instrumental plural)
चान्द्रायणाय (dative singular)
चान्द्रायणाभ्याम् (dative dual)
चान्द्रायणेभ्यः (dative plural)
चान्द्रायणात् (ablative singular)
चान्द्रायणाभ्याम् (ablative dual)
चान्द्रायणेभ्यः (ablative plural)
चान्द्रायणस्य (genitive singular)
चान्द्रायणयोः (dual genitive)
चान्द्रायणानाम् (genitive plural)
चान्द्रायणे (locative singular)
चान्द्रायणयोः (dual locative)
चान्द्रायणेषु (locative plural)
चान्द्रायणम् (nominative singular)
चान्द्रायणे (dual nominative)
चान्द्रायणानि (nominative plural)
चान्द्रायण (singular vocative)
चान्द्रायणे (dual vocative)
चान्द्रायणानि (plural vocative)
चान्द्रायणम् (accusative singular)
चान्द्रायणे (accusative dual)
चान्द्रायणानि (accusative plural)
चान्द्रायणेन (instrumental singular)
चान्द्रायणाभ्याम् (dual instrumental)
चान्द्रायणैः (instrumental plural)
चान्द्रायणाय (dative singular)
चान्द्रायणाभ्याम् (dative dual)
चान्द्रायणेभ्यः (dative plural)
चान्द्रायणात् (ablative singular)
चान्द्रायणाभ्याम् (ablative dual)
चान्द्रायणेभ्यः (ablative plural)
चान्द्रायणस्य (genitive singular)
चान्द्रायणयोः (dual genitive)
चान्द्रायणानाम् (genitive plural)
चान्द्रायणे (locative singular)
चान्द्रायणयोः (dual locative)
चान्द्रायणेषु (locative plural)

/t͡ɕɑːn.dɾɑː.jɐ.ɳɐ/

/t͡ɕɑːn̪ˈd̪ɾɑː.jɐ.ɳɐ/

c. 200 BCE – 200 CE, Manusmṛti

चातुर्वर्ण्येषु सर्वेषु हितां वक्ष्यामि निष्कृतिम्। अगम्यागमने चैव शुद्ध्यै चान्द्रायणं चरेत्॥
cāturvarṇyeṣu sarveṣu hitāṃ vakṣyāmi niṣkṛtim. agamyāgamane caiva śuddhyai cāndrāyaṇaṃ caret.
Now I shall describe the penances while are salutary for all the castes. In [the case of] illicit sexual intercourse, and for purification, one must do the Cāndrāyaṇa.

एकैकं ह्रासयेद्ग्रासं कृष्णे शुक्ले च वर्धयेत्। अमावास्यां न भुञ्जीत ह्येष चान्द्रायणो विधिः॥
ekaikaṃ hrāsayedgrāsaṃ kṛṣṇe śukle ca vardhayet. amāvāsyāṃ na bhuñjīta hyeṣa cāndrāyaṇo vidhiḥ.
One must reduce his [food] by one mouthful each day during the dark fortnight, and similarly increase it during the light fortnight. On the Amāvāsyā, he mustn't eat, for this is the rule for Cāndrāyaṇa.

(Classical Sanskrit, Hinduism) Cāndrāyaṇa


दिङ्मुख

diṅmukha (romanization)
दिङ्मुखः (nominative singular)
दिङ्मुखौ (dual nominative)
दिङ्मुखाः (nominative plural)
दिङ्मुख (singular vocative)
दिङ्मुखौ (dual vocative)
दिङ्मुखाः (plural vocative)
दिङ्मुखम् (accusative singular)
दिङ्मुखौ (accusative dual)
दिङ्मुखान् (accusative plural)
दिङ्मुखेन (instrumental singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (dual instrumental)
दिङ्मुखैः (instrumental plural)
दिङ्मुखाय (dative singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (dative dual)
दिङ्मुखेभ्यः (dative plural)
दिङ्मुखात् (ablative singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (ablative dual)
दिङ्मुखेभ्यः (ablative plural)
दिङ्मुखस्य (genitive singular)
दिङ्मुखयोः (dual genitive)
दिङ्मुखानाम् (genitive plural)
दिङ्मुखे (locative singular)
दिङ्मुखयोः (dual locative)
दिङ्मुखेषु (locative plural)
दिङ्मुखी (nominative singular)
दिङ्मुख्यौ (dual nominative)
दिङ्मुख्यः (nominative plural)
दिङ्मुखि (singular vocative)
दिङ्मुख्यौ (dual vocative)
दिङ्मुख्यः (plural vocative)
दिङ्मुखीम् (accusative singular)
दिङ्मुख्यौ (accusative dual)
दिङ्मुखीः (accusative plural)
दिङ्मुख्या (instrumental singular)
दिङ्मुखीभ्याम् (dual instrumental)
दिङ्मुखीभिः (instrumental plural)
दिङ्मुख्यै (dative singular)
दिङ्मुखीभ्याम् (dative dual)
दिङ्मुखीभ्यः (dative plural)
दिङ्मुख्याः (ablative singular)
दिङ्मुखीभ्याम् (ablative dual)
दिङ्मुखीभ्यः (ablative plural)
दिङ्मुख्याः (genitive singular)
दिङ्मुख्योः (dual genitive)
दिङ्मुखीनाम् (genitive plural)
दिङ्मुख्याम् (locative singular)
दिङ्मुख्योः (dual locative)
दिङ्मुखीषु (locative plural)
दिङ्मुखम् (nominative singular)
दिङ्मुखे (dual nominative)
दिङ्मुखानि (nominative plural)
दिङ्मुख (singular vocative)
दिङ्मुखे (dual vocative)
दिङ्मुखानि (plural vocative)
दिङ्मुखम् (accusative singular)
दिङ्मुखे (accusative dual)
दिङ्मुखानि (accusative plural)
दिङ्मुखेन (instrumental singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (dual instrumental)
दिङ्मुखैः (instrumental plural)
दिङ्मुखाय (dative singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (dative dual)
दिङ्मुखेभ्यः (dative plural)
दिङ्मुखात् (ablative singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (ablative dual)
दिङ्मुखेभ्यः (ablative plural)
दिङ्मुखस्य (genitive singular)
दिङ्मुखयोः (dual genitive)
दिङ्मुखानाम् (genitive plural)
दिङ्मुखे (locative singular)
दिङ्मुखयोः (dual locative)
दिङ्मुखेषु (locative plural)

Classical Sanskrit compound of दिङ् (diṅ, “quarter, direction; point; sky, heaven”) + मुख (múkha, “face; front”).


दिङ्मुख

diṅmukha (romanization)
दिङ्मुखम् (nominative singular)
दिङ्मुखे (dual nominative)
दिङ्मुखानि (nominative plural)
दिङ्मुख (singular vocative)
दिङ्मुखे (dual vocative)
दिङ्मुखानि (plural vocative)
दिङ्मुखम् (accusative singular)
दिङ्मुखे (accusative dual)
दिङ्मुखानि (accusative plural)
दिङ्मुखेन (instrumental singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (dual instrumental)
दिङ्मुखैः (instrumental plural)
दिङ्मुखाय (dative singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (dative dual)
दिङ्मुखेभ्यः (dative plural)
दिङ्मुखात् (ablative singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (ablative dual)
दिङ्मुखेभ्यः (ablative plural)
दिङ्मुखस्य (genitive singular)
दिङ्मुखयोः (dual genitive)
दिङ्मुखानाम् (genitive plural)
दिङ्मुखे (locative singular)
दिङ्मुखयोः (dual locative)
दिङ्मुखेषु (locative plural)


कुरति

sa-verb

कुरति • (kurati) third-singular indicative (class 6, type P, present, root कुर्)

kurati (romanization)
कुर् (root)
कुरति (present)
कुरते (present)
कुर्यते (present)
कुरति (active indicative singular third-person)
कुरतः (active dual indicative third-person)
कुरन्ति (active indicative plural third-person)
कुरते (indicative middle-voice singular third-person)
कुरेते (dual indicative middle-voice third-person)
कुरन्ते (indicative middle-voice plural third-person)
कुर्यते (indicative passive singular third-person)
कुर्येते (dual indicative passive third-person)
कुर्यन्ते (indicative passive plural third-person)
कुरसि (active indicative second-person singular)
कुरथः (active dual indicative second-person)
कुरथ (active indicative plural second-person)
कुरसे (indicative middle-voice second-person singular)
कुरेथे (dual indicative middle-voice second-person)
कुरध्वे (indicative middle-voice plural second-person)
कुर्यसे (indicative passive second-person singular)
कुर्येथे (dual indicative passive second-person)
कुर्यध्वे (indicative passive plural second-person)
कुरामि (active first-person indicative singular)
कुरावः (active dual first-person indicative)
कुरामः (active first-person indicative plural)
कुरे (first-person indicative middle-voice singular)
कुरावहे (dual first-person indicative middle-voice)
कुरामहे (first-person indicative middle-voice plural)
कुर्ये (first-person indicative passive singular)
कुर्यावहे (dual first-person indicative passive)
कुर्यामहे (first-person indicative passive plural)
कुरतु (active indicative singular third-person)
कुरताम् (active dual indicative third-person)
कुरन्तु (active indicative plural third-person)
कुरताम् (indicative middle-voice singular third-person)
कुरेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
कुरन्ताम् (indicative middle-voice plural third-person)
कुर्यताम् (indicative passive singular third-person)
कुर्येताम् (dual indicative passive third-person)
कुर्यन्ताम् (indicative passive plural third-person)
कुर (active indicative second-person singular)
कुरतम् (active dual indicative second-person)
कुरत (active indicative plural second-person)
कुरस्व (indicative middle-voice second-person singular)
कुरेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
कुरध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
कुर्यस्व (indicative passive second-person singular)
कुर्येथाम् (dual indicative passive second-person)
कुर्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
कुराणि (active first-person indicative singular)
कुराव (active dual first-person indicative)
कुराम (active first-person indicative plural)
कुरै (first-person indicative middle-voice singular)
कुरावहै (dual first-person indicative middle-voice)
कुरामहै (first-person indicative middle-voice plural)
कुर्यै (first-person indicative passive singular)
कुर्यावहै (dual first-person indicative passive)
कुर्यामहै (first-person indicative passive plural)
कुरेत् (active indicative singular third-person)
कुरेताम् (active dual indicative third-person)
कुरेयुः (active indicative plural third-person)
कुरेत (indicative middle-voice singular third-person)
कुरेयाताम् (dual indicative middle-voice third-person)
कुरेरन् (indicative middle-voice plural third-person)
कुर्येत (indicative passive singular third-person)
कुर्येयाताम् (dual indicative passive third-person)
कुर्येरन् (indicative passive plural third-person)
कुरेः (active indicative second-person singular)
कुरेतम् (active dual indicative second-person)
कुरेत (active indicative plural second-person)
कुरेथाः (indicative middle-voice second-person singular)
कुरेयाथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
कुरेध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
कुर्येथाः (indicative passive second-person singular)
कुर्येयाथाम् (dual indicative passive second-person)
कुर्येध्वम् (indicative passive plural second-person)
कुरेयम् (active first-person indicative singular)
कुरेव (active dual first-person indicative)
कुरेमः (active first-person indicative plural)
कुरेय (first-person indicative middle-voice singular)
कुरेवहि (dual first-person indicative middle-voice)
कुरेमहि (first-person indicative middle-voice plural)
कुर्येय (first-person indicative passive singular)
कुर्येवहि (dual first-person indicative passive)
कुर्येमहि (first-person indicative passive plural)
कुरत् (active participle singular)
or (active dual participle)
कुरन्त् (active participle plural)
कुरमान (middle-voice participle)
कुर्यमान (participle passive)
अकुरत् (imperfect)
अकुरत (imperfect)
अकुर्यत (imperfect)
अकुरत् (active indicative singular third-person)
अकुरताम् (active dual indicative third-person)
अकुरन् (active indicative plural third-person)
अकुरत (indicative middle-voice singular third-person)
अकुरेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
अकुरन्त (indicative middle-voice plural third-person)
अकुर्यत (indicative passive singular third-person)
अकुर्येताम् (dual indicative passive third-person)
अकुर्यन्त (indicative passive plural third-person)
अकुरः (active indicative second-person singular)
अकुरतम् (active dual indicative second-person)
अकुरत (active indicative plural second-person)
अकुरथाः (indicative middle-voice second-person singular)
अकुरेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
अकुरध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
अकुर्यथाः (indicative passive second-person singular)
अकुर्येथाम् (dual indicative passive second-person)
अकुर्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
अकुरम् (active first-person indicative singular)
अकुराव (active dual first-person indicative)
अकुराम (active first-person indicative plural)
अकुरे (first-person indicative middle-voice singular)
अकुरावहि (dual first-person indicative middle-voice)
अकुरामहि (first-person indicative middle-voice plural)
अकुर्ये (first-person indicative passive singular)
अकुर्यावहि (dual first-person indicative passive)
अकुर्यामहि (first-person indicative passive plural)


𑀇𑀤𑀸𑀦𑀻𑀫𑁆

head

𑀇𑀤𑀸𑀦𑀻𑀫𑁆 • (idā́nīm)

sa-adv

𑀇𑀤𑀸𑀦𑀻𑀫𑁆 • (idā́nīm)

इदानीम् इदानीम्#Sanskrit


𑀰𑀓𑁆𑀭

Brahmi script form of शक्र (“powerful, strong”)


𑀮𑀺𑀗𑁆𑀕

लिङ्ग लिङ्ग#Sanskrit


𑀕𑀭𑁆𑀪𑀥𑀸𑀭𑀡

गर्भधारण गर्भधारण#Sanskrit

Brahmi script form of गर्भधारण (“pregnancy”)


𑀢𑀾𑀧𑁆𑀢𑀺

तृप्ति तृप्ति#Sanskrit

Brahmi script form of तृप्ति (“satisfaction, delight”)


𑀢𑀾𑀧𑁆𑀢𑀺𑀤

तृप्तिद तृप्तिद#Sanskrit


𑀓𑁆𑀭𑀸𑀦𑁆𑀢𑀺

क्रान्ति क्रान्ति#Sanskrit


𑀚𑁆𑀬𑁄𑀢𑀺𑀭𑀺𑀗𑁆𑀕𑀡

ज्योतिरिङ्गण ज्योतिरिङ्गण#Sanskrit

Brahmi script form of ज्योतिरिङ्गण (“firefly”)


𑀦𑀬𑀦𑀧𑀼𑀝

नयनपुट नयनपुट#Sanskrit


𑀕𑀭𑁆𑀪𑀥𑀸𑀭𑀺𑀢

गर्भधारित गर्भधारित#Sanskrit


श्रीनिवास

śrīnivāsa (romanization)
श्रीनिवासः (nominative singular)
श्रीनिवासौ (dual nominative)
श्रीनिवासा1 (dual nominative)
श्रीनिवासाः (nominative plural)
श्रीनिवासासः1 (nominative plural)
श्रीनिवास (singular vocative)
श्रीनिवासौ (dual vocative)
श्रीनिवासा1 (dual vocative)
श्रीनिवासाः (plural vocative)
श्रीनिवासासः1 (plural vocative)
श्रीनिवासम् (accusative singular)
श्रीनिवासौ (accusative dual)
श्रीनिवासा1 (accusative dual)
श्रीनिवासान् (accusative plural)
श्रीनिवासेन (instrumental singular)
श्रीनिवासाभ्याम् (dual instrumental)
श्रीनिवासैः (instrumental plural)
श्रीनिवासेभिः1 (instrumental plural)
श्रीनिवासाय (dative singular)
श्रीनिवासाभ्याम् (dative dual)
श्रीनिवासेभ्यः (dative plural)
श्रीनिवासात् (ablative singular)
श्रीनिवासाभ्याम् (ablative dual)
श्रीनिवासेभ्यः (ablative plural)
श्रीनिवासस्य (genitive singular)
श्रीनिवासयोः (dual genitive)
श्रीनिवासानाम् (genitive plural)
श्रीनिवासे (locative singular)
श्रीनिवासयोः (dual locative)
श्रीनिवासेषु (locative plural)

→ Kannada: ಶ್ರೀನಿವಾಸ (śrīnivāsa)

→ Marathi: श्रीनिवास (śrīnivās)

desc

⇒ Tamil: சீனிவாசன் (cīṉivācaṉ)

⇒ Tamil: சீனிவாசன் (cīṉivācaṉ)

శ్రీనివాసుడు

→ Telugu: శ్రీనివాసుడు (śrīnivāsuḍu)

→ Telugu: శ్రీనివాసుడు (śrīnivāsuḍu)

/ɕɾiː.n̪iˈʋɑː.s̪ɐ/

श्री (śrī, a name of Lakshmi) + निवास (nivāsa, “abode”), referring to the Hindu belief that the goddess Lakshmi resides in Vishnu's heart.


छगल

chagalá (romanization)
छगलः (nominative singular)
छगलौ (dual nominative)
छगला1 (dual nominative)
छगलाः (nominative plural)
छगलासः1 (nominative plural)
छगल (singular vocative)
छगलौ (dual vocative)
छगला1 (dual vocative)
छगलाः (plural vocative)
छगलासः1 (plural vocative)
छगलम् (accusative singular)
छगलौ (accusative dual)
छगला1 (accusative dual)
छगलान् (accusative plural)
छगलेन (instrumental singular)
छगलाभ्याम् (dual instrumental)
छगलैः (instrumental plural)
छगलेभिः1 (instrumental plural)
छगलाय (dative singular)
छगलाभ्याम् (dative dual)
छगलेभ्यः (dative plural)
छगलात् (ablative singular)
छगलाभ्याम् (ablative dual)
छगलेभ्यः (ablative plural)
छगलस्य (genitive singular)
छगलयोः (dual genitive)
छगलानाम् (genitive plural)
छगले (locative singular)
छगलयोः (dual locative)
छगलेषु (locative plural)

Dardic:

Phalura:

Perso-Arabic: چھال

Latin: čhaál

Pali: chakala

Prakrit: 𑀙𑀕𑀮 (chagala), 𑀙𑁂𑀮 (chela)

Hindustani: cher

Hindi: छेर

Urdu: چھیر (cher)

Maithili: chēr

Devanagari script: छेर

Tirhuta script: 𑒕𑒹𑒩

Old Punjabi: ਛੇਲ (chela)

q

with Middle Indo-Aryan <i class="Brah mention" lang="inc-ash">-𑀓-</i> (-ka-)

Sindhi: (with Middle Indo-Aryan -𑀓- (-ka-))

Arabic script: ڇيلو

Devanagari script: छेलो

Khudabadi script: 𑋁𑋥𑋚𑋧 (chelo)

Old Marathi: seraḍuṃ (with Middle Indo-Aryan -𑀟- (-ḍa-) + -𑀉𑀓- (-uka-))

Devanagari script: सेरडुं

Modi script: 𑘭𑘹𑘨𑘚𑘳𑘽

Old Marathi: sāgaḷa

Devanagari script: सागळ

Modi script: 𑘭𑘰𑘐𑘯

Hindustani: chagal

Hindi: छगल

Urdu: چَھگَل (chagal)

Marwari: छगळ (chagaḷ)

/t͡ɕʰɐ.ɡɐ.lɐ́/

/ˈt͡ɕʰɐ.ɡɐ.l̪ɐ/

From an unattested छग (chaga) (compare छाग (chā́ga)) + -ल (-la), from Proto-Indo-Iranian *sčágas (compare Ossetian цӕҕӕ (“billy-goat”) and Wakhi čəɣ̌ (“kid”)), either from a potential Proto-Indo-European *(s)ḱégos (“goat, sheep”) (compare Proto-Germanic *skēpą), or a borrowing from a substrate language.

der

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā)

ছেলি

Middle Bengali: ছালিয়া (chaliẏa), ছেলিয়া (cheliẏa)

शेळी

Prakrit: *𑀙𑀕𑀮-𑀈𑀕𑀸 (*chagala-īgā), 𑀙𑁂𑀮-𑀈𑀆 (chela-īā)


सदाशिव

sadāśiva (romanization)
सदाशिवः (nominative singular)
सदाशिवौ (dual nominative)
सदाशिवा1 (dual nominative)
सदाशिवाः (nominative plural)
सदाशिवासः1 (nominative plural)
सदाशिव (singular vocative)
सदाशिवौ (dual vocative)
सदाशिवा1 (dual vocative)
सदाशिवाः (plural vocative)
सदाशिवासः1 (plural vocative)
सदाशिवम् (accusative singular)
सदाशिवौ (accusative dual)
सदाशिवा1 (accusative dual)
सदाशिवान् (accusative plural)
सदाशिवेन (instrumental singular)
सदाशिवाभ्याम् (dual instrumental)
सदाशिवैः (instrumental plural)
सदाशिवेभिः1 (instrumental plural)
सदाशिवाय (dative singular)
सदाशिवाभ्याम् (dative dual)
सदाशिवेभ्यः (dative plural)
सदाशिवात् (ablative singular)
सदाशिवाभ्याम् (ablative dual)
सदाशिवेभ्यः (ablative plural)
सदाशिवस्य (genitive singular)
सदाशिवयोः (dual genitive)
सदाशिवानाम् (genitive plural)
सदाशिवे (locative singular)
सदाशिवयोः (dual locative)
सदाशिवेषु (locative plural)
सदाशिवा (nominative singular)
सदाशिवे (dual nominative)
सदाशिवाः (nominative plural)
सदाशिवे (singular vocative)
सदाशिवे (dual vocative)
सदाशिवाः (plural vocative)
सदाशिवाम् (accusative singular)
सदाशिवे (accusative dual)
सदाशिवाः (accusative plural)
सदाशिवया (instrumental singular)
सदाशिवा1 (instrumental singular)
सदाशिवाभ्याम् (dual instrumental)
सदाशिवाभिः (instrumental plural)
सदाशिवायै (dative singular)
सदाशिवाभ्याम् (dative dual)
सदाशिवाभ्यः (dative plural)
सदाशिवायाः (ablative singular)
सदाशिवायै2 (ablative singular)
सदाशिवाभ्याम् (ablative dual)
सदाशिवाभ्यः (ablative plural)
सदाशिवायाः (genitive singular)
सदाशिवायै2 (genitive singular)
सदाशिवयोः (dual genitive)
सदाशिवानाम् (genitive plural)
सदाशिवायाम् (locative singular)
सदाशिवयोः (dual locative)
सदाशिवासु (locative plural)
सदाशिवम् (nominative singular)
सदाशिवे (dual nominative)
सदाशिवानि (nominative plural)
सदाशिवा1 (nominative plural)
सदाशिव (singular vocative)
सदाशिवे (dual vocative)
सदाशिवानि (plural vocative)
सदाशिवा1 (plural vocative)
सदाशिवम् (accusative singular)
सदाशिवे (accusative dual)
सदाशिवानि (accusative plural)
सदाशिवा1 (accusative plural)
सदाशिवेन (instrumental singular)
सदाशिवाभ्याम् (dual instrumental)
सदाशिवैः (instrumental plural)
सदाशिवेभिः1 (instrumental plural)
सदाशिवाय (dative singular)
सदाशिवाभ्याम् (dative dual)
सदाशिवेभ्यः (dative plural)
सदाशिवात् (ablative singular)
सदाशिवाभ्याम् (ablative dual)
सदाशिवेभ्यः (ablative plural)
सदाशिवस्य (genitive singular)
सदाशिवयोः (dual genitive)
सदाशिवानाम् (genitive plural)
सदाशिवे (locative singular)
सदाशिवयोः (dual locative)
सदाशिवेषु (locative plural)

/s̪ɐˈd̪ɑː.ɕi.ʋɐ/

सदा (sadā, “always, forever”) + शिव (śiva, “auspicious, gracious, kind”).


सदाशिव

sadāśiva (romanization)
सदाशिवः (nominative singular)
सदाशिवौ (dual nominative)
सदाशिवा1 (dual nominative)
सदाशिवाः (nominative plural)
सदाशिवासः1 (nominative plural)
सदाशिव (singular vocative)
सदाशिवौ (dual vocative)
सदाशिवा1 (dual vocative)
सदाशिवाः (plural vocative)
सदाशिवासः1 (plural vocative)
सदाशिवम् (accusative singular)
सदाशिवौ (accusative dual)
सदाशिवा1 (accusative dual)
सदाशिवान् (accusative plural)
सदाशिवेन (instrumental singular)
सदाशिवाभ्याम् (dual instrumental)
सदाशिवैः (instrumental plural)
सदाशिवेभिः1 (instrumental plural)
सदाशिवाय (dative singular)
सदाशिवाभ्याम् (dative dual)
सदाशिवेभ्यः (dative plural)
सदाशिवात् (ablative singular)
सदाशिवाभ्याम् (ablative dual)
सदाशिवेभ्यः (ablative plural)
सदाशिवस्य (genitive singular)
सदाशिवयोः (dual genitive)
सदाशिवानाम् (genitive plural)
सदाशिवे (locative singular)
सदाशिवयोः (dual locative)
सदाशिवेषु (locative plural)

→ Bengali: সদাশিব (śodaśibo)

→ Kannada: ಸದಾಶಿವ (sadāśiva)

→ Marathi: सदाशिव (sadāśiv)

→ Tamil: சதாசிவன் (catācivaṉ)

→ Telugu: సదాశివుడు (sadāśivuḍu)

/s̪ɐˈd̪ɑː.ɕi.ʋɐ/


मुरलीधर

muralīdhara (romanization)
मुरलीधरः (nominative singular)
मुरलीधरौ (dual nominative)
मुरलीधरा1 (dual nominative)
मुरलीधराः (nominative plural)
मुरलीधरासः1 (nominative plural)
मुरलीधर (singular vocative)
मुरलीधरौ (dual vocative)
मुरलीधरा1 (dual vocative)
मुरलीधराः (plural vocative)
मुरलीधरासः1 (plural vocative)
मुरलीधरम् (accusative singular)
मुरलीधरौ (accusative dual)
मुरलीधरा1 (accusative dual)
मुरलीधरान् (accusative plural)
मुरलीधरेण (instrumental singular)
मुरलीधराभ्याम् (dual instrumental)
मुरलीधरैः (instrumental plural)
मुरलीधरेभिः1 (instrumental plural)
मुरलीधराय (dative singular)
मुरलीधराभ्याम् (dative dual)
मुरलीधरेभ्यः (dative plural)
मुरलीधरात् (ablative singular)
मुरलीधराभ्याम् (ablative dual)
मुरलीधरेभ्यः (ablative plural)
मुरलीधरस्य (genitive singular)
मुरलीधरयोः (dual genitive)
मुरलीधराणाम् (genitive plural)
मुरलीधरे (locative singular)
मुरलीधरयोः (dual locative)
मुरलीधरेषु (locative plural)

→ Kannada: ಮುರಳೀಧರ (muraḷīdhara)

→ Tamil: முரளீதரன் (muraḷītaraṉ)

→ Telugu: మురళీధరుడు (muraḷīdharuḍu)

/mu.ɾɐˈl̪iː.d̪ʱɐ.ɾɐ/

मुरली (muralī, “flute”) + धर (dhara, “holding”).

the "holder of the flute", a name of Krishna


करणीयस्

/kɐ.ɾɐˈɳiː.jɐs̪/

करणीय करणीय#Sanskrit

masculine nominative singular of करणीय (karaṇīya)


सुश्रोणी

sa-noun

सुश्रोणी • (suśroṇī) stem, f

suśroṇī (romanization)
सुश्रोणी (nominative singular)
सुश्रोण्यौ (dual nominative)
सुश्रोण्यः (nominative plural)
सुश्रोणि (singular vocative)
सुश्रोण्यौ (dual vocative)
सुश्रोण्यः (plural vocative)
सुश्रोणीम् (accusative singular)
सुश्रोण्यौ (accusative dual)
सुश्रोणीः (accusative plural)
सुश्रोण्या (instrumental singular)
सुश्रोणीभ्याम् (dual instrumental)
सुश्रोणीभिः (instrumental plural)
सुश्रोण्यै (dative singular)
सुश्रोणीभ्याम् (dative dual)
सुश्रोणीभ्यः (dative plural)
सुश्रोण्याः (ablative singular)
सुश्रोणीभ्याम् (ablative dual)
सुश्रोणीभ्यः (ablative plural)
सुश्रोण्याः (genitive singular)
सुश्रोण्योः (dual genitive)
सुश्रोणीनाम् (genitive plural)
सुश्रोण्याम् (locative singular)
सुश्रोण्योः (dual locative)
सुश्रोणीषु (locative plural)

/s̪uɕˈɾoː.ɳiː/

From सु- (su-, “nice, good”) + श्रोणि (śroṇi, “hip”).

affix

सुश्रोणि परितुष्टोऽस्मि गमिष्यामि यथागतम्। एवं संगम्य तु तया निश्चक्रामोटजात्ततः॥
suśroṇi parituṣṭoʼsmi gamiṣyāmi yathāgatam. evaṃ saṃgamya tu tayā niścakrāmoṭajāttataḥ.
[Indra said]: O woman with nice hips [Ahalyā], I'm completely satisfied and I'll go as I came.

Thus, on his part, having copulated with her, he went out of the hut.

(Classical Sanskrit) a woman with nice hips


𑀧𑀭𑀺𑀢𑀼𑀱𑁆𑀝

परितुष्ट परितुष्ट#Sanskrit

Brahmi script form of परितुष्ट (“completely satisfied”)


𑀲𑀼𑀰𑁆𑀭𑁄𑀡𑀻

sa-noun

𑀲𑀼𑀰𑁆𑀭𑁄𑀡𑀻 • (suśroṇī) stem, f

सुश्रोणी सुश्रोणी#Sanskrit

Brahmi script form of सुश्रोणी (“a women with nice hips”)


रिप्त

riptá (romanization)
रिप्तः (nominative singular)
रिप्तौ (dual nominative)
रिप्ता1 (dual nominative)
रिप्ताः (nominative plural)
रिप्तासः1 (nominative plural)
रिप्त (singular vocative)
रिप्तौ (dual vocative)
रिप्ता1 (dual vocative)
रिप्ताः (plural vocative)
रिप्तासः1 (plural vocative)
रिप्तम् (accusative singular)
रिप्तौ (accusative dual)
रिप्ता1 (accusative dual)
रिप्तान् (accusative plural)
रिप्तेन (instrumental singular)
रिप्ताभ्याम् (dual instrumental)
रिप्तैः (instrumental plural)
रिप्तेभिः1 (instrumental plural)
रिप्ताय (dative singular)
रिप्ताभ्याम् (dative dual)
रिप्तेभ्यः (dative plural)
रिप्तात् (ablative singular)
रिप्ताभ्याम् (ablative dual)
रिप्तेभ्यः (ablative plural)
रिप्तस्य (genitive singular)
रिप्तयोः (dual genitive)
रिप्तानाम् (genitive plural)
रिप्ते (locative singular)
रिप्तयोः (dual locative)
रिप्तेषु (locative plural)
रिप्ता (nominative singular)
रिप्ते (dual nominative)
रिप्ताः (nominative plural)
रिप्ते (singular vocative)
रिप्ते (dual vocative)
रिप्ताः (plural vocative)
रिप्ताम् (accusative singular)
रिप्ते (accusative dual)
रिप्ताः (accusative plural)
रिप्तया (instrumental singular)
रिप्ता1 (instrumental singular)
रिप्ताभ्याम् (dual instrumental)
रिप्ताभिः (instrumental plural)
रिप्तायै (dative singular)
रिप्ताभ्याम् (dative dual)
रिप्ताभ्यः (dative plural)
रिप्तायाः (ablative singular)
रिप्तायै2 (ablative singular)
रिप्ताभ्याम् (ablative dual)
रिप्ताभ्यः (ablative plural)
रिप्तायाः (genitive singular)
रिप्तायै2 (genitive singular)
रिप्तयोः (dual genitive)
रिप्तानाम् (genitive plural)
रिप्तायाम् (locative singular)
रिप्तयोः (dual locative)
रिप्तासु (locative plural)
रिप्तम् (nominative singular)
रिप्ते (dual nominative)
रिप्तानि (nominative plural)
रिप्ता1 (nominative plural)
रिप्त (singular vocative)
रिप्ते (dual vocative)
रिप्तानि (plural vocative)
रिप्ता1 (plural vocative)
रिप्तम् (accusative singular)
रिप्ते (accusative dual)
रिप्तानि (accusative plural)
रिप्ता1 (accusative plural)
रिप्तेन (instrumental singular)
रिप्ताभ्याम् (dual instrumental)
रिप्तैः (instrumental plural)
रिप्तेभिः1 (instrumental plural)
रिप्ताय (dative singular)
रिप्ताभ्याम् (dative dual)
रिप्तेभ्यः (dative plural)
रिप्तात् (ablative singular)
रिप्ताभ्याम् (ablative dual)
रिप्तेभ्यः (ablative plural)
रिप्तस्य (genitive singular)
रिप्तयोः (dual genitive)
रिप्तानाम् (genitive plural)
रिप्ते (locative singular)
रिप्तयोः (dual locative)
रिप्तेषु (locative plural)

desctree

→ Old Javanese: ripta (“document, inscription”)
Javanese: ꦫꦶꦥ꧀ꦠ (ripta, “to compose, to write, to create”)
→ Balinese: ᬭᬶᬧ᭄ᬢ (ripta, “to compose, to write, to create”)

From Proto-Indo-European *lip-tó-s, from *leyp- (“to stick; greasy, sticky substance”). Compare the variant लिप्त (liptá). By surface analysis, रिप् (rip) + -त (-ta).

surf

यदश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद्वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तम्अस्ति ।
यद्धस्तयोः शमितुर्यन्नखेषु सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु ॥
yadaśvasya kraviṣo makṣikāśa yadvā svarau svadhitau riptamasti.

The part of the horse's flesh that the fly has eaten, or that which is left sticking to the post or hatchet,
Or that which adheres to the slayer's hands and nails,—among the Gods, too, may all this be with thee.

yaddhastayoḥ śamituryannakheṣu sarvā tā te api deveṣvastu.


दधन्

dadhán (romanization)
दध (nominative singular)
दध्नी (dual nominative)
दधनी (dual nominative)
दधानि (nominative plural)
दध1 (nominative plural)
दधा1 (nominative plural)
दधन् (singular vocative)
दध (singular vocative)
दध्नी (dual vocative)
दधनी (dual vocative)
दधानि (plural vocative)
दध1 (plural vocative)
दधा1 (plural vocative)
दध (accusative singular)
दध्नी (accusative dual)
दधनी (accusative dual)
दधानि (accusative plural)
दध1 (accusative plural)
दधा1 (accusative plural)
दध्ना (instrumental singular)
दधभ्याम् (dual instrumental)
दधभिः (instrumental plural)
दध्ने (dative singular)
दधभ्याम् (dative dual)
दधभ्यः (dative plural)
दध्नः (ablative singular)
दधभ्याम् (ablative dual)
दधभ्यः (ablative plural)
दध्नः (genitive singular)
दध्नोः (dual genitive)
दध्नाम् (genitive plural)
दध्नि (locative singular)
दधनि (locative singular)
दधन्1 (locative singular)
दध्नोः (dual locative)
दधसु (locative plural)

/ˈd̪ɐ.d̪ʱɐn̪/

From Proto-Indo-European *dʰé-dʰh₁-n̥ ~ *dʰé-dʰh₁én-s; ultimately from *dʰeh₁(y)- (“to suckle”).

inh

प्र सोमस्य पवमानस्योर्मय इन्द्रस्य यन्ति जठरं सुपेशसः ।
दध्ना यदीमुन्नीता यशसा गवां दानाय शूरमुदमन्दिषुः सुताः ॥
pra somasya pavamānasyormaya indrasya yanti jaṭharaṃ supeśasaḥ.

The beauteously adorned waves of Soma move onward to Indra's throat, as he purifies himself,
When they, brought forward with the lovely curd of kine, effused, have cheered the Hero to bestow his gifts.

dadhnā yadīmunnītā yaśasā gavāṃ dānāya śūramudamandiṣuḥ sutāḥ.

coagulated milk; thick sour milk; curd, yoghurt


परितुष्ट

parituṣṭa (romanization)
परितुष्टः (nominative singular)
परितुष्टौ (dual nominative)
परितुष्टाः (nominative plural)
परितुष्ट (singular vocative)
परितुष्टौ (dual vocative)
परितुष्टाः (plural vocative)
परितुष्टम् (accusative singular)
परितुष्टौ (accusative dual)
परितुष्टान् (accusative plural)
परितुष्टेन (instrumental singular)
परितुष्टाभ्याम् (dual instrumental)
परितुष्टैः (instrumental plural)
परितुष्टाय (dative singular)
परितुष्टाभ्याम् (dative dual)
परितुष्टेभ्यः (dative plural)
परितुष्टात् (ablative singular)
परितुष्टाभ्याम् (ablative dual)
परितुष्टेभ्यः (ablative plural)
परितुष्टस्य (genitive singular)
परितुष्टयोः (dual genitive)
परितुष्टानाम् (genitive plural)
परितुष्टे (locative singular)
परितुष्टयोः (dual locative)
परितुष्टेषु (locative plural)
परितुष्टा (nominative singular)
परितुष्टे (dual nominative)
परितुष्टाः (nominative plural)
परितुष्टे (singular vocative)
परितुष्टे (dual vocative)
परितुष्टाः (plural vocative)
परितुष्टाम् (accusative singular)
परितुष्टे (accusative dual)
परितुष्टाः (accusative plural)
परितुष्टया (instrumental singular)
परितुष्टाभ्याम् (dual instrumental)
परितुष्टाभिः (instrumental plural)
परितुष्टायै (dative singular)
परितुष्टाभ्याम् (dative dual)
परितुष्टाभ्यः (dative plural)
परितुष्टायाः (ablative singular)
परितुष्टाभ्याम् (ablative dual)
परितुष्टाभ्यः (ablative plural)
परितुष्टायाः (genitive singular)
परितुष्टयोः (dual genitive)
परितुष्टानाम् (genitive plural)
परितुष्टायाम् (locative singular)
परितुष्टयोः (dual locative)
परितुष्टासु (locative plural)
परितुष्टम् (nominative singular)
परितुष्टे (dual nominative)
परितुष्टानि (nominative plural)
परितुष्ट (singular vocative)
परितुष्टे (dual vocative)
परितुष्टानि (plural vocative)
परितुष्टम् (accusative singular)
परितुष्टे (accusative dual)
परितुष्टानि (accusative plural)
परितुष्टेन (instrumental singular)
परितुष्टाभ्याम् (dual instrumental)
परितुष्टैः (instrumental plural)
परितुष्टाय (dative singular)
परितुष्टाभ्याम् (dative dual)
परितुष्टेभ्यः (dative plural)
परितुष्टात् (ablative singular)
परितुष्टाभ्याम् (ablative dual)
परितुष्टेभ्यः (ablative plural)
परितुष्टस्य (genitive singular)
परितुष्टयोः (dual genitive)
परितुष्टानाम् (genitive plural)
परितुष्टे (locative singular)
परितुष्टयोः (dual locative)
परितुष्टेषु (locative plural)

Prakrit: परितुट्ठ (parituṭṭha)

From परि- (pari-, “fully”) + तुष्ट (tuṣṭa, “satisfied”).

affix

सुश्रोणि परितुष्टोऽस्मि गमिष्यामि यथागतम्। एवं संगम्य तु तया निश्चक्रामोटजात्ततः॥
suśroṇi parituṣṭoʼsmi gamiṣyāmi yathāgatam. evaṃ saṃgamya tu tayā niścakrāmoṭajāttataḥ.
[Indra said]: O women with nice hips [Ahalyā], I'm completely satisfied and I'll go as I came.

मागारदारात्मजवित्तबन्धुषु सङ्गो यदि स्याद्भगवत्प्रियेषु नः। यः प्राणवृत्त्या परितुष्ट आत्मवान् सिध्यत्यदूरान्न तथेन्द्रियप्रियः॥
māgāradārātmajavittabandhuṣu saṅgo yadi syādbhagavatpriyeṣu naḥ. yaḥ prāṇavṛttyā parituṣṭa ātmavān sidhyatyadūrānna tathendriyapriyaḥ.
May [we] be unattached to our home, wife, children, wealth, and kith; if there has to be an attachment, let it be to those dear to Bhagavat [Kṛṣṇa]. Successful is the possessor of the soul that is completely satisfied by the basic necessities of staying alive, unlike someone who is fond of sensual pleasures.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 5.18.10

वयं ते परितुष्टाः स्म त्वद्बृहद्व्रतचर्यया। वरं प्रतीच्छ भद्रं ते वरदोऽस्मि त्वदीप्सितम्॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 12.9.3

We were completely satisfied by you great vow of celibacy. Ask for a good boon which you desire, [for] I am your granter of boons.

vayaṃ te parituṣṭāḥ sma tvadbṛhadvratacaryayā. varaṃ pratīccha bhadraṃ te varadoʼsmi tvadīpsitam.

(Classical Sanskrit) fully or completely satisfied


𑀔𑀭𑁆𑀚𑀽

खर्जू खर्जू#Sanskrit

खर्जु खर्जु#Sanskrit

Brahmi script form of खर्जू (alternative form of खर्जु (kharju, “itching”))


𑀔𑀭𑁆𑀚𑀼

खर्जु खर्जु#Sanskrit

Brahmi script form of खर्जु (“itch; itching; scratching”)


सहस्रदीधिति

sahasradīdhiti (romanization)
सहस्रदीधितिः (nominative singular)
सहस्रदीधिती (dual nominative)
सहस्रदीधितयः (nominative plural)
सहस्रदीधिते (singular vocative)
सहस्रदीधिती (dual vocative)
सहस्रदीधितयः (plural vocative)
सहस्रदीधितिम् (accusative singular)
सहस्रदीधिती (accusative dual)
सहस्रदीधितीन् (accusative plural)
सहस्रदीधितिना (instrumental singular)
सहस्रदीधित्या1 (instrumental singular)
सहस्रदीधितिभ्याम् (dual instrumental)
सहस्रदीधितिभिः (instrumental plural)
सहस्रदीधितये (dative singular)
सहस्रदीधितिभ्याम् (dative dual)
सहस्रदीधितिभ्यः (dative plural)
सहस्रदीधितेः (ablative singular)
सहस्रदीधित्यः1 (ablative singular)
सहस्रदीधितिभ्याम् (ablative dual)
सहस्रदीधितिभ्यः (ablative plural)
सहस्रदीधितेः (genitive singular)
सहस्रदीधित्यः1 (genitive singular)
सहस्रदीधित्योः (dual genitive)
सहस्रदीधितीनाम् (genitive plural)
सहस्रदीधितौ (locative singular)
सहस्रदीधिता1 (locative singular)
सहस्रदीधित्योः (dual locative)
सहस्रदीधितिषु (locative plural)

सहस्र (sahasra, “thousand”) + दीधिति (dīdhiti, “rays, light”)

possessed of a thousand rays of light; the Sun