युध्म

yudhmá (romanization)
युध्मः (nominative singular)
युध्मौ (dual nominative)
युध्मा1 (dual nominative)
युध्माः (nominative plural)
युध्मासः1 (nominative plural)
युध्म (singular vocative)
युध्मौ (dual vocative)
युध्मा1 (dual vocative)
युध्माः (plural vocative)
युध्मासः1 (plural vocative)
युध्मम् (accusative singular)
युध्मौ (accusative dual)
युध्मा1 (accusative dual)
युध्मान् (accusative plural)
युध्मेन (instrumental singular)
युध्माभ्याम् (dual instrumental)
युध्मैः (instrumental plural)
युध्मेभिः1 (instrumental plural)
युध्माय (dative singular)
युध्माभ्याम् (dative dual)
युध्मेभ्यः (dative plural)
युध्मात् (ablative singular)
युध्माभ्याम् (ablative dual)
युध्मेभ्यः (ablative plural)
युध्मस्य (genitive singular)
युध्मयोः (dual genitive)
युध्मानाम् (genitive plural)
युध्मे (locative singular)
युध्मयोः (dual locative)
युध्मेषु (locative plural)

From Proto-Indo-European *Hyudʰ-(s)mós, from the root *Hyewdʰ-.

स यु॒ध्मः सत्वा॑ खज॒कृत्स॒मद्वा॑ तुविम्र॒क्षो न॑दनु॒माँ ऋ॑जी॒षी।
बृ॒हद्रे॑णु॒श्च्यव॑नो॒ मानु॑षीणा॒मेक॑: कृष्टी॒नाम॑भवत्स॒हावा॑॥
sá yudhmáḥ sátvā khajakṛ́tsamádvā tuvimrakṣó nadanumā́m̐ ṛjīṣī́.

He is ever the combatant, the donor, the engaged in battle, the sympathizer with the sacrificer, the benefactor of many, the loud-sounding, the partaker of the stale libation, the stirrer up of dust in strife, the chief protector of men the descendants of Manu, the endowed with strength.


कदली

kadalī (romanization)
कदली (nominative singular)
कदल्यौ (dual nominative)
कदली1 (dual nominative)
कदल्यः (nominative plural)
कदलीः1 (nominative plural)
कदलि (singular vocative)
कदल्यौ (dual vocative)
कदली1 (dual vocative)
कदल्यः (plural vocative)
कदलीः1 (plural vocative)
कदलीम् (accusative singular)
कदल्यौ (accusative dual)
कदली1 (accusative dual)
कदलीः (accusative plural)
कदल्या (instrumental singular)
कदलीभ्याम् (dual instrumental)
कदलीभिः (instrumental plural)
कदल्यै (dative singular)
कदलीभ्याम् (dative dual)
कदलीभ्यः (dative plural)
कदल्याः (ablative singular)
कदल्यै2 (ablative singular)
कदलीभ्याम् (ablative dual)
कदलीभ्यः (ablative plural)
कदल्याः (genitive singular)
कदल्यै2 (genitive singular)
कदल्योः (dual genitive)
कदलीनाम् (genitive plural)
कदल्याम् (locative singular)
कदल्योः (dual locative)
कदलीषु (locative plural)

Traditionally considered a borrowing from Munda; compare Mundari कदळ (kadaḷ), Santali ᱠᱚᱮᱨᱚ (kôerô), Koda [script needed] (kɛɾa), Korku [script needed] (keɽe), Sora [script needed] (kintēn-ən). However, Hoogervorst suggests that the Munda languages borrowed from Indo-Aryan rather than the other way around, and that Indo-Aryan ultimately borrowed this term from Proto-Malayo-Polynesian *qaʀutay, the latter which has yielded descendants in various languages of South and Southeast Asia. Compare Proto-Mon-Khmer *t₁luəjʔ, whence Semai telèy, and Proto-Tai *kluəjꟲ, whence Thai กล้วย (glûai).


सङ्गणक

/ˈs̪ɐŋ.ɡɐ.ɳɐ.kɐ/

संगणक संगणक#Sanskrit

Alternative spelling of संगणक (saṃgaṇaka)


बन्दिनी

sa-noun

बन्दिनी • (bandinī) stem, f (masculine बन्दिन्)

bandinī (romanization)
बन्दिन् (masculine)
बन्दिनी (nominative singular)
बन्दिन्यौ (dual nominative)
बन्दिनी1 (dual nominative)
बन्दिन्यः (nominative plural)
बन्दिनीः1 (nominative plural)
बन्दिनि (singular vocative)
बन्दिन्यौ (dual vocative)
बन्दिनी1 (dual vocative)
बन्दिन्यः (plural vocative)
बन्दिनीः1 (plural vocative)
बन्दिनीम् (accusative singular)
बन्दिन्यौ (accusative dual)
बन्दिनी1 (accusative dual)
बन्दिनीः (accusative plural)
बन्दिन्या (instrumental singular)
बन्दिनीभ्याम् (dual instrumental)
बन्दिनीभिः (instrumental plural)
बन्दिन्यै (dative singular)
बन्दिनीभ्याम् (dative dual)
बन्दिनीभ्यः (dative plural)
बन्दिन्याः (ablative singular)
बन्दिन्यै2 (ablative singular)
बन्दिनीभ्याम् (ablative dual)
बन्दिनीभ्यः (ablative plural)
बन्दिन्याः (genitive singular)
बन्दिन्यै2 (genitive singular)
बन्दिन्योः (dual genitive)
बन्दिनीनाम् (genitive plural)
बन्दिन्याम् (locative singular)
बन्दिन्योः (dual locative)
बन्दिनीषु (locative plural)


शास्त्रिणी

शास्त्रिणी • (śāstriṇī) stem, f

śāstriṇī (romanization)
शास्त्रिणी (nominative singular)
शास्त्रिण्यौ (dual nominative)
शास्त्रिणी1 (dual nominative)
शास्त्रिण्यः (nominative plural)
शास्त्रिणीः1 (nominative plural)
शास्त्रिणि (singular vocative)
शास्त्रिण्यौ (dual vocative)
शास्त्रिणी1 (dual vocative)
शास्त्रिण्यः (plural vocative)
शास्त्रिणीः1 (plural vocative)
शास्त्रिणीम् (accusative singular)
शास्त्रिण्यौ (accusative dual)
शास्त्रिणी1 (accusative dual)
शास्त्रिणीः (accusative plural)
शास्त्रिण्या (instrumental singular)
शास्त्रिणीभ्याम् (dual instrumental)
शास्त्रिणीभिः (instrumental plural)
शास्त्रिण्यै (dative singular)
शास्त्रिणीभ्याम् (dative dual)
शास्त्रिणीभ्यः (dative plural)
शास्त्रिण्याः (ablative singular)
शास्त्रिण्यै2 (ablative singular)
शास्त्रिणीभ्याम् (ablative dual)
शास्त्रिणीभ्यः (ablative plural)
शास्त्रिण्याः (genitive singular)
शास्त्रिण्यै2 (genitive singular)
शास्त्रिण्योः (dual genitive)
शास्त्रिणीनाम् (genitive plural)
शास्त्रिण्याम् (locative singular)
शास्त्रिण्योः (dual locative)
शास्त्रिणीषु (locative plural)

/ˈɕɑːs̪.t̪ɾi.ɳiː/


मन्त्रिणी

मन्त्रिणी • (mantriṇī) stem, f (masculine मन्त्रिन्)

mantriṇī (romanization)
मन्त्रिन् (masculine)
मन्त्रिणी (nominative singular)
मन्त्रिण्यौ (dual nominative)
मन्त्रिणी1 (dual nominative)
मन्त्रिण्यः (nominative plural)
मन्त्रिणीः1 (nominative plural)
मन्त्रिणि (singular vocative)
मन्त्रिण्यौ (dual vocative)
मन्त्रिणी1 (dual vocative)
मन्त्रिण्यः (plural vocative)
मन्त्रिणीः1 (plural vocative)
मन्त्रिणीम् (accusative singular)
मन्त्रिण्यौ (accusative dual)
मन्त्रिणी1 (accusative dual)
मन्त्रिणीः (accusative plural)
मन्त्रिण्या (instrumental singular)
मन्त्रिणीभ्याम् (dual instrumental)
मन्त्रिणीभिः (instrumental plural)
मन्त्रिण्यै (dative singular)
मन्त्रिणीभ्याम् (dative dual)
मन्त्रिणीभ्यः (dative plural)
मन्त्रिण्याः (ablative singular)
मन्त्रिण्यै2 (ablative singular)
मन्त्रिणीभ्याम् (ablative dual)
मन्त्रिणीभ्यः (ablative plural)
मन्त्रिण्याः (genitive singular)
मन्त्रिण्यै2 (genitive singular)
मन्त्रिण्योः (dual genitive)
मन्त्रिणीनाम् (genitive plural)
मन्त्रिण्याम् (locative singular)
मन्त्रिण्योः (dual locative)
मन्त्रिणीषु (locative plural)

From मन्त्र (mantra, “council”) + -इणी (-iṇī), feminine of मन्त्रिन्.


शास्त्रिन्

sa-noun

शास्त्रिन् • (śāstrin) stem, m

śāstrin (romanization)
शास्त्री (nominative singular)
शास्त्रिणौ (dual nominative)
शास्त्रिणा1 (dual nominative)
शास्त्रिणः (nominative plural)
शास्त्रिन् (singular vocative)
शास्त्रिणौ (dual vocative)
शास्त्रिणा1 (dual vocative)
शास्त्रिणः (plural vocative)
शास्त्रिणम् (accusative singular)
शास्त्रिणौ (accusative dual)
शास्त्रिणा1 (accusative dual)
शास्त्रिणः (accusative plural)
शास्त्रिणा (instrumental singular)
शास्त्रिभ्याम् (dual instrumental)
शास्त्रिभिः (instrumental plural)
शास्त्रिणे (dative singular)
शास्त्रिभ्याम् (dative dual)
शास्त्रिभ्यः (dative plural)
शास्त्रिणः (ablative singular)
शास्त्रिभ्याम् (ablative dual)
शास्त्रिभ्यः (ablative plural)
शास्त्रिणः (genitive singular)
शास्त्रिणोः (dual genitive)
शास्त्रिणाम् (genitive plural)
शास्त्रिणि (locative singular)
शास्त्रिणोः (dual locative)
शास्त्रिषु (locative plural)

/ˈɕɑːs̪.t̪ɾin̪/

From शास्त्र (śāstra, “shastra”) + -इन् (-in).


गर्हति

sa-verb

गर्हति • (garhati) third-singular indicative (class 1, type P, root गर्ह्)

garhati (romanization)
गर्ह् (root)
गर्हति (present)
गर्हते (present)
गर्हति (active indicative singular third-person)
गर्हतः (active dual indicative third-person)
गर्हन्ति (active indicative plural third-person)
गर्हते (indicative singular third-person)
गर्हेते (dual indicative third-person)
गर्हन्ते (indicative plural third-person)
गर्हसि (active indicative second-person singular)
गर्हथः (active dual indicative second-person)
गर्हथ (active indicative plural second-person)
गर्हसे (indicative second-person singular)
गर्हेथे (dual indicative second-person)
गर्हध्वे (indicative plural second-person)
गर्हामि (active first-person indicative singular)
गर्हावः (active dual first-person indicative)
गर्हामः (active first-person indicative plural)
गर्हामसि1 (active first-person indicative plural)
गर्हे (first-person indicative singular)
गर्हावहे (dual first-person indicative)
गर्हामहे (first-person indicative plural)
गर्हतु (active imperative singular third-person)
गर्हताम् (active dual imperative third-person)
गर्हन्तु (active imperative plural third-person)
गर्हताम् (imperative singular third-person)
गर्हेताम् (dual imperative third-person)
गर्हन्ताम् (imperative plural third-person)
गर्ह (active imperative second-person singular)
गर्हतम् (active dual imperative second-person)
गर्हत (active imperative plural second-person)
गर्हस्व (imperative second-person singular)
गर्हेथाम् (dual imperative second-person)
गर्हध्वम् (imperative plural second-person)
गर्हाणि (active first-person imperative singular)
गर्हाव (active dual first-person imperative)
गर्हाम (active first-person imperative plural)
गर्है (first-person imperative singular)
गर्हावहै (dual first-person imperative)
गर्हामहै (first-person imperative plural)
गर्हेत् (active imperative singular third-person)
गर्हेताम् (active dual imperative third-person)
गर्हेयुः (active imperative plural third-person)
गर्हेत (imperative singular third-person)
गर्हेयाताम् (dual imperative third-person)
गर्हेरन् (imperative plural third-person)
गर्हेः (active imperative second-person singular)
गर्हेतम् (active dual imperative second-person)
गर्हेत (active imperative plural second-person)
गर्हेथाः (imperative second-person singular)
गर्हेयाथाम् (dual imperative second-person)
गर्हेध्वम् (imperative plural second-person)
गर्हेयम् (active first-person imperative singular)
गर्हेव (active dual first-person imperative)
गर्हेम (active first-person imperative plural)
गर्हेय (first-person imperative singular)
गर्हेवहि (dual first-person imperative)
गर्हेमहि (first-person imperative plural)
गर्हात् (active singular subjunctive third-person)
गर्हाति (active singular subjunctive third-person)
गर्हातः (active dual subjunctive third-person)
गर्हान् (active plural subjunctive third-person)
गर्हाते (singular subjunctive third-person)
गर्हातै (singular subjunctive third-person)
गर्हैते (dual subjunctive third-person)
गर्हन्त (plural subjunctive third-person)
गर्हान्तै (plural subjunctive third-person)
गर्हाः (active second-person singular subjunctive)
गर्हासि (active second-person singular subjunctive)
गर्हाथः (active dual second-person subjunctive)
गर्हाथ (active plural second-person subjunctive)
गर्हासे (second-person singular subjunctive)
गर्हासै (second-person singular subjunctive)
गर्हैथे (dual second-person subjunctive)
गर्हाध्वै (plural second-person subjunctive)
गर्हाणि (active first-person singular subjunctive)
गर्हाव (active dual first-person subjunctive)
गर्हाम (active first-person plural subjunctive)
गर्है (first-person singular subjunctive)
गर्हावहै (dual first-person subjunctive)
गर्हामहै (first-person plural subjunctive)
गर्हत् (active participle)
गर्हमाण (participle)

Pali: garahati

desc

Prakrit: 𑀕𑀭𑀳𑀇 (garahaï), 𑀕𑀭𑀺𑀳𑀇 (garihaï)

Maharastri Prakrit: 𑀕𑀭𑀳𑀇 (garahaï)

Paisaci Prakrit:

Sindhi: g̠arahaṇu

Arabic script: ڳَرَهَڻُ

Devanagari script: ॻरहणु

Sinhalese: ගරහනවා (garahanawā)

/ˈɡɐɾ.ɦɐ.t̪i/

From Proto-Indo-Iranian *garȷ́ʰ- (“to complain, accuse, weep”). Cognate with Avestan 𐬔𐬆𐬭𐬆𐬰𐬀𐬌𐬙𐬈 (gər^əzaⁱte), Persian گلا (gilâh, “complaint”), Parthian [Term?] (/grzyšn/, “complaint”).


चक्रवर्तिनी

cakravartinī (romanization)
चक्रवर्तिनी (nominative singular)
चक्रवर्तिन्यौ (dual nominative)
चक्रवर्तिनी1 (dual nominative)
चक्रवर्तिन्यः (nominative plural)
चक्रवर्तिनीः1 (nominative plural)
चक्रवर्तिनि (singular vocative)
चक्रवर्तिन्यौ (dual vocative)
चक्रवर्तिनी1 (dual vocative)
चक्रवर्तिन्यः (plural vocative)
चक्रवर्तिनीः1 (plural vocative)
चक्रवर्तिनीम् (accusative singular)
चक्रवर्तिन्यौ (accusative dual)
चक्रवर्तिनी1 (accusative dual)
चक्रवर्तिनीः (accusative plural)
चक्रवर्तिन्या (instrumental singular)
चक्रवर्तिनीभ्याम् (dual instrumental)
चक्रवर्तिनीभिः (instrumental plural)
चक्रवर्तिन्यै (dative singular)
चक्रवर्तिनीभ्याम् (dative dual)
चक्रवर्तिनीभ्यः (dative plural)
चक्रवर्तिन्याः (ablative singular)
चक्रवर्तिन्यै2 (ablative singular)
चक्रवर्तिनीभ्याम् (ablative dual)
चक्रवर्तिनीभ्यः (ablative plural)
चक्रवर्तिन्याः (genitive singular)
चक्रवर्तिन्यै2 (genitive singular)
चक्रवर्तिन्योः (dual genitive)
चक्रवर्तिनीनाम् (genitive plural)
चक्रवर्तिन्याम् (locative singular)
चक्रवर्तिन्योः (dual locative)
चक्रवर्तिनीषु (locative plural)

/t͡ɕɐk.ɾɐˈʋɐɾ.t̪i.n̪iː/

Feminine of चक्रवर्तिन्.

(historical, Hinduism, Buddhism) wheel-turner (in reference to the dharmachakra), world-ruler (feminine), upholder of dharma, a title taken by Indian empresses


गार्ह्य

gārhya (romanization)
गार्ह्यः (nominative singular)
गार्ह्यौ (dual nominative)
गार्ह्या1 (dual nominative)
गार्ह्याः (nominative plural)
गार्ह्यासः1 (nominative plural)
गार्ह्य (singular vocative)
गार्ह्यौ (dual vocative)
गार्ह्या1 (dual vocative)
गार्ह्याः (plural vocative)
गार्ह्यासः1 (plural vocative)
गार्ह्यम् (accusative singular)
गार्ह्यौ (accusative dual)
गार्ह्या1 (accusative dual)
गार्ह्यान् (accusative plural)
गार्ह्येण (instrumental singular)
गार्ह्याभ्याम् (dual instrumental)
गार्ह्यैः (instrumental plural)
गार्ह्येभिः1 (instrumental plural)
गार्ह्याय (dative singular)
गार्ह्याभ्याम् (dative dual)
गार्ह्येभ्यः (dative plural)
गार्ह्यात् (ablative singular)
गार्ह्याभ्याम् (ablative dual)
गार्ह्येभ्यः (ablative plural)
गार्ह्यस्य (genitive singular)
गार्ह्ययोः (dual genitive)
गार्ह्याणाम् (genitive plural)
गार्ह्ये (locative singular)
गार्ह्ययोः (dual locative)
गार्ह्येषु (locative plural)
गार्ह्या (nominative singular)
गार्ह्ये (dual nominative)
गार्ह्याः (nominative plural)
गार्ह्ये (singular vocative)
गार्ह्ये (dual vocative)
गार्ह्याः (plural vocative)
गार्ह्याम् (accusative singular)
गार्ह्ये (accusative dual)
गार्ह्याः (accusative plural)
गार्ह्यया (instrumental singular)
गार्ह्या1 (instrumental singular)
गार्ह्याभ्याम् (dual instrumental)
गार्ह्याभिः (instrumental plural)
गार्ह्यायै (dative singular)
गार्ह्याभ्याम् (dative dual)
गार्ह्याभ्यः (dative plural)
गार्ह्यायाः (ablative singular)
गार्ह्यायै2 (ablative singular)
गार्ह्याभ्याम् (ablative dual)
गार्ह्याभ्यः (ablative plural)
गार्ह्यायाः (genitive singular)
गार्ह्यायै2 (genitive singular)
गार्ह्ययोः (dual genitive)
गार्ह्याणाम् (genitive plural)
गार्ह्यायाम् (locative singular)
गार्ह्ययोः (dual locative)
गार्ह्यासु (locative plural)
गार्ह्यम् (nominative singular)
गार्ह्ये (dual nominative)
गार्ह्याणि (nominative plural)
गार्ह्या1 (nominative plural)
गार्ह्य (singular vocative)
गार्ह्ये (dual vocative)
गार्ह्याणि (plural vocative)
गार्ह्या1 (plural vocative)
गार्ह्यम् (accusative singular)
गार्ह्ये (accusative dual)
गार्ह्याणि (accusative plural)
गार्ह्या1 (accusative plural)
गार्ह्येण (instrumental singular)
गार्ह्याभ्याम् (dual instrumental)
गार्ह्यैः (instrumental plural)
गार्ह्येभिः1 (instrumental plural)
गार्ह्याय (dative singular)
गार्ह्याभ्याम् (dative dual)
गार्ह्येभ्यः (dative plural)
गार्ह्यात् (ablative singular)
गार्ह्याभ्याम् (ablative dual)
गार्ह्येभ्यः (ablative plural)
गार्ह्यस्य (genitive singular)
गार्ह्ययोः (dual genitive)
गार्ह्याणाम् (genitive plural)
गार्ह्ये (locative singular)
गार्ह्ययोः (dual locative)
गार्ह्येषु (locative plural)

Sauraseni Prakrit: *𑀕𑀚𑁆𑀛 (*gajjha)?

Domari:

Aleppo: kaǧǧã (“man”)

Jerusalem: kadža (“man”)

Kholosi: kozoro (“man”)

Romani: gaʒo (“man”) (see there for further descendants)


चक्रवर्तिन्

cakravartin (romanization)
चक्रवर्ती (nominative singular)
चक्रवर्तिनौ (dual nominative)
चक्रवर्तिना1 (dual nominative)
चक्रवर्तिनः (nominative plural)
चक्रवर्तिन् (singular vocative)
चक्रवर्तिनौ (dual vocative)
चक्रवर्तिना1 (dual vocative)
चक्रवर्तिनः (plural vocative)
चक्रवर्तिनम् (accusative singular)
चक्रवर्तिनौ (accusative dual)
चक्रवर्तिना1 (accusative dual)
चक्रवर्तिनः (accusative plural)
चक्रवर्तिना (instrumental singular)
चक्रवर्तिभ्याम् (dual instrumental)
चक्रवर्तिभिः (instrumental plural)
चक्रवर्तिने (dative singular)
चक्रवर्तिभ्याम् (dative dual)
चक्रवर्तिभ्यः (dative plural)
चक्रवर्तिनः (ablative singular)
चक्रवर्तिभ्याम् (ablative dual)
चक्रवर्तिभ्यः (ablative plural)
चक्रवर्तिनः (genitive singular)
चक्रवर्तिनोः (dual genitive)
चक्रवर्तिनाम् (genitive plural)
चक्रवर्तिनि (locative singular)
चक्रवर्तिनोः (dual locative)
चक्रवर्तिषु (locative plural)

Prakrit: 𑀘𑀓𑁆𑀓𑀯𑀝𑁆𑀝𑀺 (cakkavaṭṭi)

desc

Ardhamagadhi Prakrit: 𑀘𑀓𑁆𑀓𑀯𑀝𑁆𑀝𑀺 (cakkavaṭṭi)

Maharastri Prakrit: 𑀘𑀓𑁆𑀓𑀯𑀝𑁆𑀝𑀺 (cakkavaṭṭi)

Sauraseni Prakrit: 𑀘𑀓𑁆𑀓𑀯𑀢𑁆𑀢𑀺 (cakkavatti)

Niya Prakrit: 𐨕𐨐𐨿𐨪𐨬𐨟𐨁 (cakravati)

Pali: cakkavattin

→ English: chakravartin

→ Hindustani:

Hindi: चक्रवर्ती (cakravartī)

چَکْرَوَرْتِی

Urdu: چَکْرَوَرْتِی (cakravartī)

desctree

→ Old Javanese: cakrawarti
Javanese: ꦕꦏꦿꦮꦂꦠꦶ (cakrawarti)
→ Balinese: ᬘᬓ᭄ᬭᬯᬃᬢᬶ (cakrawarti)

→ Malayalam: ചക്രവർത്തി (cakravaṟtti)

desc

சக்கிரவர்த்தி

→ Tamil: சக்கிரவர்த்தி (cakkiravartti)

→ Telugu: చక్రవర్తి (cakravarti)

/t͡ɕɐk.ɾɐˈʋɐɾ.t̪in̪/

Compound of चक्र (cakra, “chakra, wheel”) + वर्तिन् (vartin, “turner”).

com+

अधर्मिष्ठाम् अचकथन् न कथाम् अकथङ्कतः ।
चक्रवर्तीव च परान् धर्मायाभ्युदसीषहत् ॥
adharmiṣṭhām acakathan na kathām akathaṅkataḥ.

c. 80 CE – 150 CE, Aśvaghoṣa, Saundarananda 2.32

He spoke not of impiety, nor the doubting and questioning,
And like a wheel-turning king, he inspired others to take up the duty to dharma.

cakravartīva ca parān dharmāyābhyudasīṣahat.

(historical, Hinduism, Buddhism) chakravartin, wheel-turner (in reference to the dharmachakra, world-ruler, upholder of dharma, a title taken by Indian emperors)


लोहित

From Proto-Indo-Iranian *Hráwdʰitas, from Proto-Indo-European *h₁rewdʰ- (“red”). Cognate with Avestan 𐬭𐬀𐬊𐬌𐬜𐬌𐬙𐬀 (raoⁱδita), English red. Doublet of रोहित (rohita). Also related to रुधिर (rudhira, “red”).

नी॒ल॒लो॒हि॒तं भ॑वति कृ॒त्यास॒क्तिर्व्य॑ज्यते ।
एध॑न्ते अस्या ज्ञा॒तयः॒ पति॑र्ब॒न्धेषु॑ बध्यते ॥
nīlalohitáṃ bhavati kṛtyā́saktírvyajyate.

She [the bride] is blue and red in hue; the female imp who clings close is driven away.
The kinsmen of this bride thrive well and her husband is securely bound by the bond [of marriage].

édhante asyā jñātáyaḥ pátirbandhéṣu badhyate.

स एकव्रात्योऽभवत्स धनुरादत्त तदेवेन्द्रधनुः ॥ नीलमस्योदरं लोहितं पृष्ठम् ॥
sa ekavrātyoʼbhavatsa dhanurādatta tadevendradhanuḥ. nīlamasyodaraṃ lohitaṃ pṛṣṭham.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 15.1

He became Chief Vrātya. He held a bow, even that Bow of Indra. His belly is dark-blue, his back is red.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda


लोहित

lóhita (romanization)
लोहितः (nominative singular)
लोहितौ (dual nominative)
लोहिता1 (dual nominative)
लोहिताः (nominative plural)
लोहितासः1 (nominative plural)
लोहित (singular vocative)
लोहितौ (dual vocative)
लोहिता1 (dual vocative)
लोहिताः (plural vocative)
लोहितासः1 (plural vocative)
लोहितम् (accusative singular)
लोहितौ (accusative dual)
लोहिता1 (accusative dual)
लोहितान् (accusative plural)
लोहितेन (instrumental singular)
लोहिताभ्याम् (dual instrumental)
लोहितैः (instrumental plural)
लोहितेभिः1 (instrumental plural)
लोहिताय (dative singular)
लोहिताभ्याम् (dative dual)
लोहितेभ्यः (dative plural)
लोहितात् (ablative singular)
लोहिताभ्याम् (ablative dual)
लोहितेभ्यः (ablative plural)
लोहितस्य (genitive singular)
लोहितयोः (dual genitive)
लोहितानाम् (genitive plural)
लोहिते (locative singular)
लोहितयोः (dual locative)
लोहितेषु (locative plural)

Paisaci Prakrit:

Punjabi: ਲੋਹੂ (lohū)

Sindhi: لوهوُ (lohū)

Dardic:

Kalasha: ḷúi

Khowar: لیے (ley)

Maharastri Prakrit: 𑀮𑁄𑀳𑀺𑀅 (lohia)

Marathi: लोही (lohī)

Gujarati: લોહી (lohī)

Pali: lohita

Sauraseni Prakrit:

Saurashtra: ꢭꢴꣁꢮꣁ

Hindi: लहू (lahū)

Urdu: لَہُو (lahū)

Punjabi: ਲਹੂ (lahū)

desctree

Romani: lolo
Erromintxela: lolo
Tavringer Romani: lollo, lolo

चित्तꣳ संतानेन भवं यक्ना रुद्रं तनिम्ना पशुपतिꣳ स्थूलहृदयेनाग्निꣳ हृदयेन रुद्रं लोहितेन शर्वम् मतस्नाभ्याम् महादेवम् अन्तःपार्श्वेनौषिष्ठहनꣳ शिङ्गीनिकोश्याभ्याम् ॥
cittaṃ saṃtānena bhavaṃ yaknā rudraṃ tanimnā paśupatiṃ sthūlahṛdayenāgniṃ hṛdayena rudraṃ lohitena śarvam matasnābhyām mahādevam antaḥpārśvenauṣiṣṭhahanaṃ śiṅgīnikośyābhyām.
[I hail] Citta with the sinew, Bhava with the liver, Rudra with the taniman, Paśupati with the thick heart, Agni with the heart, Rudra with the blood, Śarva with the kidneys, Mahādeva with the intestinal flesh, him that slayest most quickly with the entrails.

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā) I.4.36

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa


उपरान्त

head

उपरान्त • (uparānta)

/u.pɐˈɾɑːn̪.t̪ɐ/


अन्तःकरण

/ɐn̪ˈt̪ɐh.kɐ.ɾɐ.ɳɐ/

अन्त (anta) + करण (karaṇa) "the inner cause"


तदुपरान्त

/t̪ɐ.d̪u.pɐˈɾɑːn̪.t̪ɐ/

Compound of तद् (tad, “that”) + उपरान्त (uparānta, “after”).


तत्पश्चात्

head

तत्पश्चात् • (tatpaścāt)

sa-adv

तत्पश्चात् • (tatpaścāt)

/t̪ɐt̪ˈpɐɕ.t͡ɕɑːt̪/

[t̪ɐt̪̚ˈpɐɕ.t͡ɕɑːt̪]

Compound of तत् (tat, “that”) + पश्चात् (paścāt, “after”).


उपनेत्र

upanetra (romanization)
उपनेत्रम् (nominative singular)
उपनेत्रे (dual nominative)
उपनेत्राणि (nominative plural)
उपनेत्रा1 (nominative plural)
उपनेत्र (singular vocative)
उपनेत्रे (dual vocative)
उपनेत्राणि (plural vocative)
उपनेत्रा1 (plural vocative)
उपनेत्रम् (accusative singular)
उपनेत्रे (accusative dual)
उपनेत्राणि (accusative plural)
उपनेत्रा1 (accusative plural)
उपनेत्रेण (instrumental singular)
उपनेत्राभ्याम् (dual instrumental)
उपनेत्रैः (instrumental plural)
उपनेत्रेभिः1 (instrumental plural)
उपनेत्राय (dative singular)
उपनेत्राभ्याम् (dative dual)
उपनेत्रेभ्यः (dative plural)
उपनेत्रात् (ablative singular)
उपनेत्राभ्याम् (ablative dual)
उपनेत्रेभ्यः (ablative plural)
उपनेत्रस्य (genitive singular)
उपनेत्रयोः (dual genitive)
उपनेत्राणाम् (genitive plural)
उपनेत्रे (locative singular)
उपनेत्रयोः (dual locative)
उपनेत्रेषु (locative plural)

दृष्टिदोषदूरीकरणार्थे उपयुक्तमुपकरणम् उपनेत्रम् अस्ति।

The device used for removing vision disorder is a spectacle.

dṛṣṭidoṣadūrīkaraṇārthe upayuktamupakaraṇam upanetram asti.


स्नात

head

स्नात • (snātá)

sa-participle

स्नात • (snātá)

/ˈs̪n̪ɑː.t̪ɐ/

From Proto-Indo-Iranian *snaHtás, from Proto-Indo-European *(s)neh₂- (“to swim, bathe”). Cognate with Avestan 𐬯𐬥𐬁𐬙𐬀 (snāta). By surface analysis, स्ना (snā, root) + -त (-ta).

surf

स्नाति स्नाति#Sanskrit


स्नात

snātá (romanization)
स्नातः (nominative singular)
स्नातौ (dual nominative)
स्नाता1 (dual nominative)
स्नाताः (nominative plural)
स्नातासः1 (nominative plural)
स्नात (singular vocative)
स्नातौ (dual vocative)
स्नाता1 (dual vocative)
स्नाताः (plural vocative)
स्नातासः1 (plural vocative)
स्नातम् (accusative singular)
स्नातौ (accusative dual)
स्नाता1 (accusative dual)
स्नातान् (accusative plural)
स्नातेन (instrumental singular)
स्नाताभ्याम् (dual instrumental)
स्नातैः (instrumental plural)
स्नातेभिः1 (instrumental plural)
स्नाताय (dative singular)
स्नाताभ्याम् (dative dual)
स्नातेभ्यः (dative plural)
स्नातात् (ablative singular)
स्नाताभ्याम् (ablative dual)
स्नातेभ्यः (ablative plural)
स्नातस्य (genitive singular)
स्नातयोः (dual genitive)
स्नातानाम् (genitive plural)
स्नाते (locative singular)
स्नातयोः (dual locative)
स्नातेषु (locative plural)
स्नाता (nominative singular)
स्नाते (dual nominative)
स्नाताः (nominative plural)
स्नाते (singular vocative)
स्नाते (dual vocative)
स्नाताः (plural vocative)
स्नाताम् (accusative singular)
स्नाते (accusative dual)
स्नाताः (accusative plural)
स्नातया (instrumental singular)
स्नाता1 (instrumental singular)
स्नाताभ्याम् (dual instrumental)
स्नाताभिः (instrumental plural)
स्नातायै (dative singular)
स्नाताभ्याम् (dative dual)
स्नाताभ्यः (dative plural)
स्नातायाः (ablative singular)
स्नातायै2 (ablative singular)
स्नाताभ्याम् (ablative dual)
स्नाताभ्यः (ablative plural)
स्नातायाः (genitive singular)
स्नातायै2 (genitive singular)
स्नातयोः (dual genitive)
स्नातानाम् (genitive plural)
स्नातायाम् (locative singular)
स्नातयोः (dual locative)
स्नातासु (locative plural)
स्नातम् (nominative singular)
स्नाते (dual nominative)
स्नातानि (nominative plural)
स्नाता1 (nominative plural)
स्नात (singular vocative)
स्नाते (dual vocative)
स्नातानि (plural vocative)
स्नाता1 (plural vocative)
स्नातम् (accusative singular)
स्नाते (accusative dual)
स्नातानि (accusative plural)
स्नाता1 (accusative plural)
स्नातेन (instrumental singular)
स्नाताभ्याम् (dual instrumental)
स्नातैः (instrumental plural)
स्नातेभिः1 (instrumental plural)
स्नाताय (dative singular)
स्नाताभ्याम् (dative dual)
स्नातेभ्यः (dative plural)
स्नातात् (ablative singular)
स्नाताभ्याम् (ablative dual)
स्नातेभ्यः (ablative plural)
स्नातस्य (genitive singular)
स्नातयोः (dual genitive)
स्नातानाम् (genitive plural)
स्नाते (locative singular)
स्नातयोः (dual locative)
स्नातेषु (locative plural)

Pali: nahāta, sināta

Prakrit:

Maharastri Prakrit: 𑀡𑁆𑀳𑀸𑀅 (ṇhāa)

Sauraseni Prakrit: 𑀡𑁆𑀳𑀸𑀤 (ṇhāda)

/ˈs̪n̪ɑː.t̪ɐ/

द्रु॒प॒दादि॑व मुमुचा॒नः स्वि॒न्नः स्ना॒तो मला॑दिव।
पू॒तं प॒वित्रे॑णे॒वाज्य॒मापः॑ शुन्धन्तु॒ मैन॑सः॥
drupadā́diva mumucānáḥ svinnáḥ snātó málādiva.

c. 1200 BCE – 800 BCE, Śukla-Yajurveda (Vājasenayi Saṃhitā) 20.20

As one unfastened from a stake, or cleansed by bathing after having sweated,
As butter which the sieve hath purged, let water clean me from my sin.

pūtáṃ pavítreṇevā́jyamā́paḥ śundhantu maínasaḥ.

स स्नातो बभ्रुः पिङ्गलः पृथिव्यां बहु रोचते ॥

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 11.5.26

When he hath bathed, brown, yellow-hued, he shines exceedingly on earth.

sa snāto babhruḥ piṅgalaḥ pṛthivyāṃ bahu rocate.

(with ablative or in compounds) purified from

(with locative or in compounds) versed in


स्नात

snātá (romanization)
स्नातः (nominative singular)
स्नातौ (dual nominative)
स्नाता1 (dual nominative)
स्नाताः (nominative plural)
स्नातासः1 (nominative plural)
स्नात (singular vocative)
स्नातौ (dual vocative)
स्नाता1 (dual vocative)
स्नाताः (plural vocative)
स्नातासः1 (plural vocative)
स्नातम् (accusative singular)
स्नातौ (accusative dual)
स्नाता1 (accusative dual)
स्नातान् (accusative plural)
स्नातेन (instrumental singular)
स्नाताभ्याम् (dual instrumental)
स्नातैः (instrumental plural)
स्नातेभिः1 (instrumental plural)
स्नाताय (dative singular)
स्नाताभ्याम् (dative dual)
स्नातेभ्यः (dative plural)
स्नातात् (ablative singular)
स्नाताभ्याम् (ablative dual)
स्नातेभ्यः (ablative plural)
स्नातस्य (genitive singular)
स्नातयोः (dual genitive)
स्नातानाम् (genitive plural)
स्नाते (locative singular)
स्नातयोः (dual locative)
स्नातेषु (locative plural)

/ˈs̪n̪ɑː.t̪ɐ/


क्रेतृ

kretṛ (romanization)
क्रेता (nominative singular)
क्रेतारौ (dual nominative)
क्रेतारा1 (dual nominative)
क्रेतारः (nominative plural)
क्रेतः (singular vocative)
क्रेतारौ (dual vocative)
क्रेतारा1 (dual vocative)
क्रेतारः (plural vocative)
क्रेतारम् (accusative singular)
क्रेतारौ (accusative dual)
क्रेतारा1 (accusative dual)
क्रेतॄन् (accusative plural)
क्रेत्रा (instrumental singular)
क्रेतृभ्याम् (dual instrumental)
क्रेतृभिः (instrumental plural)
क्रेत्रे (dative singular)
क्रेतृभ्याम् (dative dual)
क्रेतृभ्यः (dative plural)
क्रेतुः (ablative singular)
क्रेतृभ्याम् (ablative dual)
क्रेतृभ्यः (ablative plural)
क्रेतुः (genitive singular)
क्रेत्रोः (dual genitive)
क्रेतॄणाम् (genitive plural)
क्रेतरि (locative singular)
क्रेत्रोः (dual locative)
क्रेतृषु (locative plural)


विक्रेतृ

vikretṛ (romanization)
विक्रेता (nominative singular)
विक्रेतारौ (dual nominative)
विक्रेतारा1 (dual nominative)
विक्रेतारः (nominative plural)
विक्रेतः (singular vocative)
विक्रेतारौ (dual vocative)
विक्रेतारा1 (dual vocative)
विक्रेतारः (plural vocative)
विक्रेतारम् (accusative singular)
विक्रेतारौ (accusative dual)
विक्रेतारा1 (accusative dual)
विक्रेतॄन् (accusative plural)
विक्रेत्रा (instrumental singular)
विक्रेतृभ्याम् (dual instrumental)
विक्रेतृभिः (instrumental plural)
विक्रेत्रे (dative singular)
विक्रेतृभ्याम् (dative dual)
विक्रेतृभ्यः (dative plural)
विक्रेतुः (ablative singular)
विक्रेतृभ्याम् (ablative dual)
विक्रेतृभ्यः (ablative plural)
विक्रेतुः (genitive singular)
विक्रेत्रोः (dual genitive)
विक्रेतॄणाम् (genitive plural)
विक्रेतरि (locative singular)
विक्रेत्रोः (dual locative)
विक्रेतृषु (locative plural)

From वि- (vi-) + क्रेतृ (kretṛ, “buyer”).


सर्वनामन्

sarvanāman (romanization)
सर्वनाम (nominative singular)
सर्वनाम्नी (dual nominative)
सर्वनामनी (dual nominative)
सर्वनामानि (nominative plural)
सर्वनाम1 (nominative plural)
सर्वनामा1 (nominative plural)
सर्वनामन् (singular vocative)
सर्वनाम (singular vocative)
सर्वनाम्नी (dual vocative)
सर्वनामनी (dual vocative)
सर्वनामानि (plural vocative)
सर्वनाम1 (plural vocative)
सर्वनामा1 (plural vocative)
सर्वनाम (accusative singular)
सर्वनाम्नी (accusative dual)
सर्वनामनी (accusative dual)
सर्वनामानि (accusative plural)
सर्वनाम1 (accusative plural)
सर्वनामा1 (accusative plural)
सर्वनाम्ना (instrumental singular)
सर्वनामभ्याम् (dual instrumental)
सर्वनामभिः (instrumental plural)
सर्वनाम्ने (dative singular)
सर्वनामभ्याम् (dative dual)
सर्वनामभ्यः (dative plural)
सर्वनाम्नः (ablative singular)
सर्वनामभ्याम् (ablative dual)
सर्वनामभ्यः (ablative plural)
सर्वनाम्नः (genitive singular)
सर्वनाम्नोः (dual genitive)
सर्वनाम्नाम् (genitive plural)
सर्वनाम्नि (locative singular)
सर्वनामनि (locative singular)
सर्वनामन्1 (locative singular)
सर्वनाम्नोः (dual locative)
सर्वनामसु (locative plural)

/s̪ɐɾ.ʋɐˈn̪ɑː.mɐn̪/

From सर्व (sarva, “all”) + नामन् (nāman, “name”), literally "a name for all".


प्रत्याशिन्

sa-noun

प्रत्याशिन् • (pratyāśin) stem, m (feminine प्रत्याशिनी)

pratyāśin (romanization)
प्रत्याशिनी (feminine)
प्रत्याशी (nominative singular)
प्रत्याशिनौ (dual nominative)
प्रत्याशिना1 (dual nominative)
प्रत्याशिनः (nominative plural)
प्रत्याशिन् (singular vocative)
प्रत्याशिनौ (dual vocative)
प्रत्याशिना1 (dual vocative)
प्रत्याशिनः (plural vocative)
प्रत्याशिनम् (accusative singular)
प्रत्याशिनौ (accusative dual)
प्रत्याशिना1 (accusative dual)
प्रत्याशिनः (accusative plural)
प्रत्याशिना (instrumental singular)
प्रत्याशिभ्याम् (dual instrumental)
प्रत्याशिभिः (instrumental plural)
प्रत्याशिने (dative singular)
प्रत्याशिभ्याम् (dative dual)
प्रत्याशिभ्यः (dative plural)
प्रत्याशिनः (ablative singular)
प्रत्याशिभ्याम् (ablative dual)
प्रत्याशिभ्यः (ablative plural)
प्रत्याशिनः (genitive singular)
प्रत्याशिनोः (dual genitive)
प्रत्याशिनाम् (genitive plural)
प्रत्याशिनि (locative singular)
प्रत्याशिनोः (dual locative)
प्रत्याशिषु (locative plural)

/pɾɐt̪ˈjɑː.ɕin̪/

From प्रति- (prati-) + आशा (āśā, “hope”) + -इन् (-in).


पश्चा

head

पश्चा • (paścā)

→ Indonesian: pasca- (learned)

→ Malay: pasca- (learned)

Pali: pacchā

Magadhi Prakrit: 𑀧𑀘𑁆𑀙𑀸 (pacchā)

Bengali: পাছা (pacha)

/ˈpɐɕ.t͡ɕɑː/

From Proto-Indo-Iranian *pasčaH, from Proto-Indo-European *pos-kʷéh₁, from *pós (“afterwards, behind”). Cognate with Latin post (“afterwards, behind”), Avestan 𐬞𐬀𐬯𐬗𐬀 (pasca), Old Persian 𐎱𐎿𐎠 (p-s-a /pasā/).


प्रत्याशिनी

sa-noun

प्रत्याशिनी • (pratyāśinī) stem, f (masculine प्रत्याशिन्)

pratyāśinī (romanization)
प्रत्याशिन् (masculine)
प्रत्याशिनी (nominative singular)
प्रत्याशिन्यौ (dual nominative)
प्रत्याशिनी1 (dual nominative)
प्रत्याशिन्यः (nominative plural)
प्रत्याशिनीः1 (nominative plural)
प्रत्याशिनि (singular vocative)
प्रत्याशिन्यौ (dual vocative)
प्रत्याशिनी1 (dual vocative)
प्रत्याशिन्यः (plural vocative)
प्रत्याशिनीः1 (plural vocative)
प्रत्याशिनीम् (accusative singular)
प्रत्याशिन्यौ (accusative dual)
प्रत्याशिनी1 (accusative dual)
प्रत्याशिनीः (accusative plural)
प्रत्याशिन्या (instrumental singular)
प्रत्याशिनीभ्याम् (dual instrumental)
प्रत्याशिनीभिः (instrumental plural)
प्रत्याशिन्यै (dative singular)
प्रत्याशिनीभ्याम् (dative dual)
प्रत्याशिनीभ्यः (dative plural)
प्रत्याशिन्याः (ablative singular)
प्रत्याशिन्यै2 (ablative singular)
प्रत्याशिनीभ्याम् (ablative dual)
प्रत्याशिनीभ्यः (ablative plural)
प्रत्याशिन्याः (genitive singular)
प्रत्याशिन्यै2 (genitive singular)
प्रत्याशिन्योः (dual genitive)
प्रत्याशिनीनाम् (genitive plural)
प्रत्याशिन्याम् (locative singular)
प्रत्याशिन्योः (dual locative)
प्रत्याशिनीषु (locative plural)

From प्रति- (prati-) + आशा (āśā, “hope”) + -इनी (-inī).


अग्रहायण

/ɐɡ.ɾɐ.ɦɑː.jɐ.ɳɐ/

/ɐɡ.ɾɐˈɦɑː.jɐ.ɳɐ/

Compound of अग्र (agra, “foremost, anterior”) + हायण (hāyaṇa, “year”)


भाद्र

/ˈbʱɑːd̪.ɾɐ/

From भद्रपदा (bhadrapadā, “auspicious feet”).

(Hinduism) Sixth month of the Hindu lunar calendar


मार्गशीर्ष

sa-prop

मार्गशीर्ष • (mārgaśīrṣa) stem, m

/mɑːɾ.ɡɐ.ɕiːɾ.ʂɐ/

/mɑːɾ.ɡɐˈɕiːɾ.ʂɐ/

Compound of मार्ग (mārga, “path”) + शीर्ष (śirṣá, “head”)


पौष

Prakrit: 𑀧𑁄𑀲 (posa)

Gujarati: પોસ (pos)

Punjabi: poh

Gurmukhi script: ਪੋਹ

Shahmukhi script: پوہ

Sindhi: pohu

Arabic script: پوهُ

Devanagari script: पोहु

→ Hindi: पौष (pauṣ) (learned)

→ Nepali: पौष (pauṣ) (learned)

Vṛddhi derivative of पुष्य (puṣya, “nourisher”), from पुष् (puṣ, “to nourish”)


तापयति

sa-verb

तापयति • (tāpayati) third-singular indicative (class 10, type P, causative, root तप्)

tāpayati (romanization)
तप् (root)
तापयति (present)
तापयते (present)
तापयति (active indicative singular third-person)
तापयतः (active dual indicative third-person)
तापयन्ति (active indicative plural third-person)
तापयते (indicative singular third-person)
तापयेते (dual indicative third-person)
तापयन्ते (indicative plural third-person)
तापयसि (active indicative second-person singular)
तापयथः (active dual indicative second-person)
तापयथ (active indicative plural second-person)
तापयसे (indicative second-person singular)
तापयेथे (dual indicative second-person)
तापयध्वे (indicative plural second-person)
तापयामि (active first-person indicative singular)
तापयावः (active dual first-person indicative)
तापयामः (active first-person indicative plural)
तापयामसि1 (active first-person indicative plural)
तापये (first-person indicative singular)
तापयावहे (dual first-person indicative)
तापयामहे (first-person indicative plural)
तापयतु (active imperative singular third-person)
तापयताम् (active dual imperative third-person)
तापयन्तु (active imperative plural third-person)
तापयताम् (imperative singular third-person)
तापयेताम् (dual imperative third-person)
तापयन्ताम् (imperative plural third-person)
तापय (active imperative second-person singular)
तापयतम् (active dual imperative second-person)
तापयत (active imperative plural second-person)
तापयस्व (imperative second-person singular)
तापयेथाम् (dual imperative second-person)
तापयध्वम् (imperative plural second-person)
तापयानि (active first-person imperative singular)
तापयाव (active dual first-person imperative)
तापयाम (active first-person imperative plural)
तापयै (first-person imperative singular)
तापयावहै (dual first-person imperative)
तापयामहै (first-person imperative plural)
तापयेत् (active imperative singular third-person)
तापयेताम् (active dual imperative third-person)
तापयेयुः (active imperative plural third-person)
तापयेत (imperative singular third-person)
तापयेयाताम् (dual imperative third-person)
तापयेरन् (imperative plural third-person)
तापयेः (active imperative second-person singular)
तापयेतम् (active dual imperative second-person)
तापयेत (active imperative plural second-person)
तापयेथाः (imperative second-person singular)
तापयेयाथाम् (dual imperative second-person)
तापयेध्वम् (imperative plural second-person)
तापयेयम् (active first-person imperative singular)
तापयेव (active dual first-person imperative)
तापयेम (active first-person imperative plural)
तापयेय (first-person imperative singular)
तापयेवहि (dual first-person imperative)
तापयेमहि (first-person imperative plural)
तापयात् (active singular subjunctive third-person)
तापयाति (active singular subjunctive third-person)
तापयातः (active dual subjunctive third-person)
तापयान् (active plural subjunctive third-person)
तापयाते (singular subjunctive third-person)
तापयातै (singular subjunctive third-person)
तापयैते (dual subjunctive third-person)
तापयन्त (plural subjunctive third-person)
तापयान्तै (plural subjunctive third-person)
तापयाः (active second-person singular subjunctive)
तापयासि (active second-person singular subjunctive)
तापयाथः (active dual second-person subjunctive)
तापयाथ (active plural second-person subjunctive)
तापयासे (second-person singular subjunctive)
तापयासै (second-person singular subjunctive)
तापयैथे (dual second-person subjunctive)
तापयाध्वै (plural second-person subjunctive)
तापयानि (active first-person singular subjunctive)
तापयाव (active dual first-person subjunctive)
तापयाम (active first-person plural subjunctive)
तापयै (first-person singular subjunctive)
तापयावहै (dual first-person subjunctive)
तापयामहै (first-person plural subjunctive)
तापयत् (active participle)
तापयमान (participle)
तापयान2 (participle)
अतापयत् (imperfect)
अतापयत (imperfect)
अतापयत् (active indicative singular third-person)
अतापयताम् (active dual indicative third-person)
अतापयन् (active indicative plural third-person)
अतापयत (indicative singular third-person)
अतापयेताम् (dual indicative third-person)
अतापयन्त (indicative plural third-person)
अतापयः (active indicative second-person singular)
अतापयतम् (active dual indicative second-person)
अतापयत (active indicative plural second-person)
अतापयथाः (indicative second-person singular)
अतापयेथाम् (dual indicative second-person)
अतापयध्वम् (indicative plural second-person)
अतापयम् (active first-person indicative singular)
अतापयाव (active dual first-person indicative)
अतापयाम (active first-person indicative plural)
अतापये (first-person indicative singular)
अतापयावहि (dual first-person indicative)
अतापयामहि (first-person indicative plural)

Pali: tāpeti

Prakrit:

Helu Prakrit:

From Proto-Indo-Iranian *tāpáyati, from Proto-Indo-European *top-éye-ti (“to heat”). Cognate with Avestan 𐬙𐬁𐬞𐬀𐬌𐬌𐬈𐬌𐬙𐬌 (tāpaiieⁱti). Also related to तपति (tapati) and तपस् (tapas).


अन्तःपात्र

sa-noun

अन्तःपात्र • (antáḥ-pātrá) stem, n

/ɐn̪.t̪ɐ́ɸ.pɑːt̪.ɾɐ́/

From अन्तर् (antár, “inside, within”) + पात्र (pātra, “vessel”).

compound

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda


मेधिर

médhira (romanization)
मेधिरः (nominative singular)
मेधिरौ (dual nominative)
मेधिरा1 (dual nominative)
मेधिराः (nominative plural)
मेधिरासः1 (nominative plural)
मेधिर (singular vocative)
मेधिरौ (dual vocative)
मेधिरा1 (dual vocative)
मेधिराः (plural vocative)
मेधिरासः1 (plural vocative)
मेधिरम् (accusative singular)
मेधिरौ (accusative dual)
मेधिरा1 (accusative dual)
मेधिरान् (accusative plural)
मेधिरेण (instrumental singular)
मेधिराभ्याम् (dual instrumental)
मेधिरैः (instrumental plural)
मेधिरेभिः1 (instrumental plural)
मेधिराय (dative singular)
मेधिराभ्याम् (dative dual)
मेधिरेभ्यः (dative plural)
मेधिरात् (ablative singular)
मेधिराभ्याम् (ablative dual)
मेधिरेभ्यः (ablative plural)
मेधिरस्य (genitive singular)
मेधिरयोः (dual genitive)
मेधिराणाम् (genitive plural)
मेधिरे (locative singular)
मेधिरयोः (dual locative)
मेधिरेषु (locative plural)
मेधिरा (nominative singular)
मेधिरे (dual nominative)
मेधिराः (nominative plural)
मेधिरे (singular vocative)
मेधिरे (dual vocative)
मेधिराः (plural vocative)
मेधिराम् (accusative singular)
मेधिरे (accusative dual)
मेधिराः (accusative plural)
मेधिरया (instrumental singular)
मेधिरा1 (instrumental singular)
मेधिराभ्याम् (dual instrumental)
मेधिराभिः (instrumental plural)
मेधिरायै (dative singular)
मेधिराभ्याम् (dative dual)
मेधिराभ्यः (dative plural)
मेधिरायाः (ablative singular)
मेधिरायै2 (ablative singular)
मेधिराभ्याम् (ablative dual)
मेधिराभ्यः (ablative plural)
मेधिरायाः (genitive singular)
मेधिरायै2 (genitive singular)
मेधिरयोः (dual genitive)
मेधिराणाम् (genitive plural)
मेधिरायाम् (locative singular)
मेधिरयोः (dual locative)
मेधिरासु (locative plural)
मेधिरम् (nominative singular)
मेधिरे (dual nominative)
मेधिराणि (nominative plural)
मेधिरा1 (nominative plural)
मेधिर (singular vocative)
मेधिरे (dual vocative)
मेधिराणि (plural vocative)
मेधिरा1 (plural vocative)
मेधिरम् (accusative singular)
मेधिरे (accusative dual)
मेधिराणि (accusative plural)
मेधिरा1 (accusative plural)
मेधिरेण (instrumental singular)
मेधिराभ्याम् (dual instrumental)
मेधिरैः (instrumental plural)
मेधिरेभिः1 (instrumental plural)
मेधिराय (dative singular)
मेधिराभ्याम् (dative dual)
मेधिरेभ्यः (dative plural)
मेधिरात् (ablative singular)
मेधिराभ्याम् (ablative dual)
मेधिरेभ्यः (ablative plural)
मेधिरस्य (genitive singular)
मेधिरयोः (dual genitive)
मेधिराणाम् (genitive plural)
मेधिरे (locative singular)
मेधिरयोः (dual locative)
मेधिरेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *mázdʰHras (influenced by *mazdʰáH), from Proto-Indo-Iranian *manzdʰHrás, from Proto-Indo-European *mens-dʰh₁-ró-s from *ménos (“mind”) + *dʰeh₁- (“to put”). Cognate with Avestan 𐬨𐬄𐬰𐬛𐬭𐬀 (mązdra), Proto-Germanic *mundraz, Proto-Slavic *mǫdrъ.

वेदा॒ विश्व॑स्य॒ मेधि॑रो धृ॒षत्तंत॒मिदेष॑ते ॥

Full wise he knows the hope of each, and, Bold One, strikes this foe and that.

védā víśvasya médhiro dhṛṣáttáṃtamídéṣate.


माघ

From मघा (maghā, “bountiful”), from मघ (magha, “bounty”)

Eleventh month of the Hindu lunar calendar


कर्गद

kargada (romanization)
कर्गदः (nominative singular)
कर्गदौ (dual nominative)
कर्गदाः (nominative plural)
कर्गद (singular vocative)
कर्गदौ (dual vocative)
कर्गदाः (plural vocative)
कर्गदम् (accusative singular)
कर्गदौ (accusative dual)
कर्गदान् (accusative plural)
कर्गदेन (instrumental singular)
कर्गदाभ्याम् (dual instrumental)
कर्गदैः (instrumental plural)
कर्गदाय (dative singular)
कर्गदाभ्याम् (dative dual)
कर्गदेभ्यः (dative plural)
कर्गदात् (ablative singular)
कर्गदाभ्याम् (ablative dual)
कर्गदेभ्यः (ablative plural)
कर्गदस्य (genitive singular)
कर्गदयोः (dual genitive)
कर्गदानाम् (genitive plural)
कर्गदे (locative singular)
कर्गदयोः (dual locative)
कर्गदेषु (locative plural)

/ˈkɐɾ.ɡɐ.d̪ɐ/

Sanskritized word for Hindi कागद (kāgad), from Classical Persian کاغذ (kāğaz), from Sogdian 𐼸𐼰𐼲𐼹𐼰 (kʾɣδʾ /kāγaδā/), probably from Old Chinese.


अस्वीकार

asvīkāra (romanization)
अस्वीकारः (nominative singular)
अस्वीकारौ (dual nominative)
अस्वीकारा1 (dual nominative)
अस्वीकाराः (nominative plural)
अस्वीकारासः1 (nominative plural)
अस्वीकार (singular vocative)
अस्वीकारौ (dual vocative)
अस्वीकारा1 (dual vocative)
अस्वीकाराः (plural vocative)
अस्वीकारासः1 (plural vocative)
अस्वीकारम् (accusative singular)
अस्वीकारौ (accusative dual)
अस्वीकारा1 (accusative dual)
अस्वीकारान् (accusative plural)
अस्वीकारेण (instrumental singular)
अस्वीकाराभ्याम् (dual instrumental)
अस्वीकारैः (instrumental plural)
अस्वीकारेभिः1 (instrumental plural)
अस्वीकाराय (dative singular)
अस्वीकाराभ्याम् (dative dual)
अस्वीकारेभ्यः (dative plural)
अस्वीकारात् (ablative singular)
अस्वीकाराभ्याम् (ablative dual)
अस्वीकारेभ्यः (ablative plural)
अस्वीकारस्य (genitive singular)
अस्वीकारयोः (dual genitive)
अस्वीकाराणाम् (genitive plural)
अस्वीकारे (locative singular)
अस्वीकारयोः (dual locative)
अस्वीकारेषु (locative plural)

/ɐs̪.ʋiːˈkɑː.ɾɐ/


फाल्गुन

phālguna (romanization)
फाल्गुनः (nominative singular)
फाल्गुनौ (dual nominative)
फाल्गुना1 (dual nominative)
फाल्गुनाः (nominative plural)
फाल्गुनासः1 (nominative plural)
फाल्गुन (singular vocative)
फाल्गुनौ (dual vocative)
फाल्गुना1 (dual vocative)
फाल्गुनाः (plural vocative)
फाल्गुनासः1 (plural vocative)
फाल्गुनम् (accusative singular)
फाल्गुनौ (accusative dual)
फाल्गुना1 (accusative dual)
फाल्गुनान् (accusative plural)
फाल्गुनेन (instrumental singular)
फाल्गुनाभ्याम् (dual instrumental)
फाल्गुनैः (instrumental plural)
फाल्गुनेभिः1 (instrumental plural)
फाल्गुनाय (dative singular)
फाल्गुनाभ्याम् (dative dual)
फाल्गुनेभ्यः (dative plural)
फाल्गुनात् (ablative singular)
फाल्गुनाभ्याम् (ablative dual)
फाल्गुनेभ्यः (ablative plural)
फाल्गुनस्य (genitive singular)
फाल्गुनयोः (dual genitive)
फाल्गुनानाम् (genitive plural)
फाल्गुने (locative singular)
फाल्गुनयोः (dual locative)
फाल्गुनेषु (locative plural)

/ˈpʰɑːl̪.ɡu.n̪ɐ/

Vṛddhi derivative of फल्गुन (phálguna, “the red one”), from फल्गु (phalgú, “reddish”).

vrd

Twelfth month of the Hindu lunar calendar


अस्थिर

asthira (romanization)
अस्थिरः (nominative singular)
अस्थिरौ (dual nominative)
अस्थिरा1 (dual nominative)
अस्थिराः (nominative plural)
अस्थिरासः1 (nominative plural)
अस्थिर (singular vocative)
अस्थिरौ (dual vocative)
अस्थिरा1 (dual vocative)
अस्थिराः (plural vocative)
अस्थिरासः1 (plural vocative)
अस्थिरम् (accusative singular)
अस्थिरौ (accusative dual)
अस्थिरा1 (accusative dual)
अस्थिरान् (accusative plural)
अस्थिरेण (instrumental singular)
अस्थिराभ्याम् (dual instrumental)
अस्थिरैः (instrumental plural)
अस्थिरेभिः1 (instrumental plural)
अस्थिराय (dative singular)
अस्थिराभ्याम् (dative dual)
अस्थिरेभ्यः (dative plural)
अस्थिरात् (ablative singular)
अस्थिराभ्याम् (ablative dual)
अस्थिरेभ्यः (ablative plural)
अस्थिरस्य (genitive singular)
अस्थिरयोः (dual genitive)
अस्थिराणाम् (genitive plural)
अस्थिरे (locative singular)
अस्थिरयोः (dual locative)
अस्थिरेषु (locative plural)
अस्थिरा (nominative singular)
अस्थिरे (dual nominative)
अस्थिराः (nominative plural)
अस्थिरे (singular vocative)
अस्थिरे (dual vocative)
अस्थिराः (plural vocative)
अस्थिराम् (accusative singular)
अस्थिरे (accusative dual)
अस्थिराः (accusative plural)
अस्थिरया (instrumental singular)
अस्थिरा1 (instrumental singular)
अस्थिराभ्याम् (dual instrumental)
अस्थिराभिः (instrumental plural)
अस्थिरायै (dative singular)
अस्थिराभ्याम् (dative dual)
अस्थिराभ्यः (dative plural)
अस्थिरायाः (ablative singular)
अस्थिरायै2 (ablative singular)
अस्थिराभ्याम् (ablative dual)
अस्थिराभ्यः (ablative plural)
अस्थिरायाः (genitive singular)
अस्थिरायै2 (genitive singular)
अस्थिरयोः (dual genitive)
अस्थिराणाम् (genitive plural)
अस्थिरायाम् (locative singular)
अस्थिरयोः (dual locative)
अस्थिरासु (locative plural)
अस्थिरम् (nominative singular)
अस्थिरे (dual nominative)
अस्थिराणि (nominative plural)
अस्थिरा1 (nominative plural)
अस्थिर (singular vocative)
अस्थिरे (dual vocative)
अस्थिराणि (plural vocative)
अस्थिरा1 (plural vocative)
अस्थिरम् (accusative singular)
अस्थिरे (accusative dual)
अस्थिराणि (accusative plural)
अस्थिरा1 (accusative plural)
अस्थिरेण (instrumental singular)
अस्थिराभ्याम् (dual instrumental)
अस्थिरैः (instrumental plural)
अस्थिरेभिः1 (instrumental plural)
अस्थिराय (dative singular)
अस्थिराभ्याम् (dative dual)
अस्थिरेभ्यः (dative plural)
अस्थिरात् (ablative singular)
अस्थिराभ्याम् (ablative dual)
अस्थिरेभ्यः (ablative plural)
अस्थिरस्य (genitive singular)
अस्थिरयोः (dual genitive)
अस्थिराणाम् (genitive plural)
अस्थिरे (locative singular)
अस्थिरयोः (dual locative)
अस्थिरेषु (locative plural)

Assamese: আথৰ (athor)

→ Assamese: অস্থিৰ (osthir)

→ Bengali: অস্থির (osthir)

→ Hindi: अस्थिर (asthir)

→ Marathi: अस्थिर (asthir)

→ Nepali: अस्थिर (asthira)

/ˈɐs̪.t̪ʰi.ɾɐ/


उत्पीठिका

utpīṭhikā (romanization)
उत्पीठिका (nominative singular)
उत्पीठिके (dual nominative)
उत्पीठिकाः (nominative plural)
उत्पीठिके (singular vocative)
उत्पीठिके (dual vocative)
उत्पीठिकाः (plural vocative)
उत्पीठिकाम् (accusative singular)
उत्पीठिके (accusative dual)
उत्पीठिकाः (accusative plural)
उत्पीठिकया (instrumental singular)
उत्पीठिका1 (instrumental singular)
उत्पीठिकाभ्याम् (dual instrumental)
उत्पीठिकाभिः (instrumental plural)
उत्पीठिकायै (dative singular)
उत्पीठिकाभ्याम् (dative dual)
उत्पीठिकाभ्यः (dative plural)
उत्पीठिकायाः (ablative singular)
उत्पीठिकायै2 (ablative singular)
उत्पीठिकाभ्याम् (ablative dual)
उत्पीठिकाभ्यः (ablative plural)
उत्पीठिकायाः (genitive singular)
उत्पीठिकायै2 (genitive singular)
उत्पीठिकयोः (dual genitive)
उत्पीठिकानाम् (genitive plural)
उत्पीठिकायाम् (locative singular)
उत्पीठिकयोः (dual locative)
उत्पीठिकासु (locative plural)

From उद्- (ud-) + पीठ (pīṭha) + -इका (-ikā).


अन्तर्जाल

antarjāla (romanization)
अन्तर्जालम् (nominative singular)
अन्तर्जाले (dual nominative)
अन्तर्जालानि (nominative plural)
अन्तर्जाला1 (nominative plural)
अन्तर्जाल (singular vocative)
अन्तर्जाले (dual vocative)
अन्तर्जालानि (plural vocative)
अन्तर्जाला1 (plural vocative)
अन्तर्जालम् (accusative singular)
अन्तर्जाले (accusative dual)
अन्तर्जालानि (accusative plural)
अन्तर्जाला1 (accusative plural)
अन्तर्जालेन (instrumental singular)
अन्तर्जालाभ्याम् (dual instrumental)
अन्तर्जालैः (instrumental plural)
अन्तर्जालेभिः1 (instrumental plural)
अन्तर्जालाय (dative singular)
अन्तर्जालाभ्याम् (dative dual)
अन्तर्जालेभ्यः (dative plural)
अन्तर्जालात् (ablative singular)
अन्तर्जालाभ्याम् (ablative dual)
अन्तर्जालेभ्यः (ablative plural)
अन्तर्जालस्य (genitive singular)
अन्तर्जालयोः (dual genitive)
अन्तर्जालानाम् (genitive plural)
अन्तर्जाले (locative singular)
अन्तर्जालयोः (dual locative)
अन्तर्जालेषु (locative plural)

/ɐn̪.t̪ɐɾˈd͡ʑɑː.l̪ɐ/

Calque of English internet; compound of अन्तर् (antar, “inter-”) + जाल (jāla, “net”).

com

किं त्वं कार्याणि कर्तुम् अन्तर्जाले एव निर्भरः असि?

2019, नई दीप मणिका (ICSE)-3, Delhi: New Saraswati House, →ISBN, page 59:

For doing work, are you dependent on the internet only?

kiṃ tvaṃ kāryāṇi kartum antarjāle eva nirbharaḥ asi?

sa:अन्तर्जालम्


मश

maśa (romanization)
मशः (nominative singular)
मशौ (dual nominative)
मशा1 (dual nominative)
मशाः (nominative plural)
मशासः1 (nominative plural)
मश (singular vocative)
मशौ (dual vocative)
मशा1 (dual vocative)
मशाः (plural vocative)
मशासः1 (plural vocative)
मशम् (accusative singular)
मशौ (accusative dual)
मशा1 (accusative dual)
मशान् (accusative plural)
मशेन (instrumental singular)
मशाभ्याम् (dual instrumental)
मशैः (instrumental plural)
मशेभिः1 (instrumental plural)
मशाय (dative singular)
मशाभ्याम् (dative dual)
मशेभ्यः (dative plural)
मशात् (ablative singular)
मशाभ्याम् (ablative dual)
मशेभ्यः (ablative plural)
मशस्य (genitive singular)
मशयोः (dual genitive)
मशानाम् (genitive plural)
मशे (locative singular)
मशयोः (dual locative)
मशेषु (locative plural)


गर्भिणी

sa-adj

गर्भिणी • (garbhíṇī) stem

garbhíṇī (romanization)
गर्भिणी (nominative singular)
गर्भिण्यौ (dual nominative)
गर्भिणी1 (dual nominative)
गर्भिण्यः (nominative plural)
गर्भिणीः1 (nominative plural)
गर्भिणि (singular vocative)
गर्भिण्यौ (dual vocative)
गर्भिणी1 (dual vocative)
गर्भिण्यः (plural vocative)
गर्भिणीः1 (plural vocative)
गर्भिणीम् (accusative singular)
गर्भिण्यौ (accusative dual)
गर्भिणी1 (accusative dual)
गर्भिणीः (accusative plural)
गर्भिण्या (instrumental singular)
गर्भिणीभ्याम् (dual instrumental)
गर्भिणीभिः (instrumental plural)
गर्भिण्यै (dative singular)
गर्भिणीभ्याम् (dative dual)
गर्भिणीभ्यः (dative plural)
गर्भिण्याः (ablative singular)
गर्भिण्यै2 (ablative singular)
गर्भिणीभ्याम् (ablative dual)
गर्भिणीभ्यः (ablative plural)
गर्भिण्याः (genitive singular)
गर्भिण्यै2 (genitive singular)
गर्भिण्योः (dual genitive)
गर्भिणीनाम् (genitive plural)
गर्भिण्याम् (locative singular)
गर्भिण्योः (dual locative)
गर्भिणीषु (locative plural)

desc

Ashokan Prakrit: 𑀕𑀪𑀺𑀦𑀻 (gabhinī /gabbhinī/)

Prakrit: *𑀕𑀩𑁆𑀪𑀺𑀡𑀻 (*gabbhiṇī)

Central:

Hindi: गाभिन (gābhin), गाभन (gābhan)

Eastern:

Assamese: গাভিনী (gabhini)

Bengali: গাভিন (gabhin)

Sylheti: ꠉꠣꠜꠤꠘ (gabíno)

Northwestern:

Lahnda: گبھݨ (gabbhaṇ)

Punjabi: ਗੱਭਣ (gabbhaṇ)

Sindhi: ڳَڀِڻِ (g̠abhiṇi)

Southern:

Marathi: गाभीण (gābhīṇ), गाभंण (gābhanṇa)

Sinhalese: ගැබිණි (gæbiṇi)

Western:

Gujarati: ગાભણ (gābhaṇ)

Romani: khabni

Dardic:

Khowar: گاربین (garbiín)

Niya Prakrit: 𐨒𐨪𐨿𐨧𐨁𐨣𐨁 (garbhini)

Pali: gabbhinī

/ɡɐɾ.bʱí.ɳiː/

/ɡɐɾˈbʱi.ɳiː/

From गर्भ (garbhá, “fetus, embryo”) + -इन् (-in).

compound

अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इव सुधितो गर्भिणीषु।

In the two fire-sticks the Fire God lieth, just like the well-placed embryo in pregnant women.

aráṇyorníhito jātávedā gárbha iva súdhito garbhíṇīṣu


श्रावण

sa-adj

श्रावण • (śrāvaṇa) stem

śrāvaṇa (romanization)
श्रावणः (nominative singular)
श्रावणौ (dual nominative)
श्रावणा1 (dual nominative)
श्रावणाः (nominative plural)
श्रावणासः1 (nominative plural)
श्रावण (singular vocative)
श्रावणौ (dual vocative)
श्रावणा1 (dual vocative)
श्रावणाः (plural vocative)
श्रावणासः1 (plural vocative)
श्रावणम् (accusative singular)
श्रावणौ (accusative dual)
श्रावणा1 (accusative dual)
श्रावणान् (accusative plural)
श्रावणेन (instrumental singular)
श्रावणाभ्याम् (dual instrumental)
श्रावणैः (instrumental plural)
श्रावणेभिः1 (instrumental plural)
श्रावणाय (dative singular)
श्रावणाभ्याम् (dative dual)
श्रावणेभ्यः (dative plural)
श्रावणात् (ablative singular)
श्रावणाभ्याम् (ablative dual)
श्रावणेभ्यः (ablative plural)
श्रावणस्य (genitive singular)
श्रावणयोः (dual genitive)
श्रावणानाम् (genitive plural)
श्रावणे (locative singular)
श्रावणयोः (dual locative)
श्रावणेषु (locative plural)
श्रावणा (nominative singular)
श्रावणे (dual nominative)
श्रावणाः (nominative plural)
श्रावणे (singular vocative)
श्रावणे (dual vocative)
श्रावणाः (plural vocative)
श्रावणाम् (accusative singular)
श्रावणे (accusative dual)
श्रावणाः (accusative plural)
श्रावणया (instrumental singular)
श्रावणा1 (instrumental singular)
श्रावणाभ्याम् (dual instrumental)
श्रावणाभिः (instrumental plural)
श्रावणायै (dative singular)
श्रावणाभ्याम् (dative dual)
श्रावणाभ्यः (dative plural)
श्रावणायाः (ablative singular)
श्रावणायै2 (ablative singular)
श्रावणाभ्याम् (ablative dual)
श्रावणाभ्यः (ablative plural)
श्रावणायाः (genitive singular)
श्रावणायै2 (genitive singular)
श्रावणयोः (dual genitive)
श्रावणानाम् (genitive plural)
श्रावणायाम् (locative singular)
श्रावणयोः (dual locative)
श्रावणासु (locative plural)
श्रावणम् (nominative singular)
श्रावणे (dual nominative)
श्रावणानि (nominative plural)
श्रावणा1 (nominative plural)
श्रावण (singular vocative)
श्रावणे (dual vocative)
श्रावणानि (plural vocative)
श्रावणा1 (plural vocative)
श्रावणम् (accusative singular)
श्रावणे (accusative dual)
श्रावणानि (accusative plural)
श्रावणा1 (accusative plural)
श्रावणेन (instrumental singular)
श्रावणाभ्याम् (dual instrumental)
श्रावणैः (instrumental plural)
श्रावणेभिः1 (instrumental plural)
श्रावणाय (dative singular)
श्रावणाभ्याम् (dative dual)
श्रावणेभ्यः (dative plural)
श्रावणात् (ablative singular)
श्रावणाभ्याम् (ablative dual)
श्रावणेभ्यः (ablative plural)
श्रावणस्य (genitive singular)
श्रावणयोः (dual genitive)
श्रावणानाम् (genitive plural)
श्रावणे (locative singular)
श्रावणयोः (dual locative)
श्रावणेषु (locative plural)

/ɕɾɑː.ʋɐ.ɳɐ/

/ˈɕɾɑː.ʋɐ.ɳɐ/

Vṛddhi derivative of श्रवण (śravaṇa, “hearing”).

vrd

relating to or perceived by the ear, audible


श्रावण

sa-adj

श्रावण • (śrāvaṇa) stem

śrāvaṇa (romanization)
श्रावणः (nominative singular)
श्रावणौ (dual nominative)
श्रावणा1 (dual nominative)
श्रावणाः (nominative plural)
श्रावणासः1 (nominative plural)
श्रावण (singular vocative)
श्रावणौ (dual vocative)
श्रावणा1 (dual vocative)
श्रावणाः (plural vocative)
श्रावणासः1 (plural vocative)
श्रावणम् (accusative singular)
श्रावणौ (accusative dual)
श्रावणा1 (accusative dual)
श्रावणान् (accusative plural)
श्रावणेन (instrumental singular)
श्रावणाभ्याम् (dual instrumental)
श्रावणैः (instrumental plural)
श्रावणेभिः1 (instrumental plural)
श्रावणाय (dative singular)
श्रावणाभ्याम् (dative dual)
श्रावणेभ्यः (dative plural)
श्रावणात् (ablative singular)
श्रावणाभ्याम् (ablative dual)
श्रावणेभ्यः (ablative plural)
श्रावणस्य (genitive singular)
श्रावणयोः (dual genitive)
श्रावणानाम् (genitive plural)
श्रावणे (locative singular)
श्रावणयोः (dual locative)
श्रावणेषु (locative plural)
श्रावणी (nominative singular)
श्रावण्यौ (dual nominative)
श्रावणी1 (dual nominative)
श्रावण्यः (nominative plural)
श्रावणीः1 (nominative plural)
श्रावणि (singular vocative)
श्रावण्यौ (dual vocative)
श्रावणी1 (dual vocative)
श्रावण्यः (plural vocative)
श्रावणीः1 (plural vocative)
श्रावणीम् (accusative singular)
श्रावण्यौ (accusative dual)
श्रावणी1 (accusative dual)
श्रावणीः (accusative plural)
श्रावण्या (instrumental singular)
श्रावणीभ्याम् (dual instrumental)
श्रावणीभिः (instrumental plural)
श्रावण्यै (dative singular)
श्रावणीभ्याम् (dative dual)
श्रावणीभ्यः (dative plural)
श्रावण्याः (ablative singular)
श्रावण्यै2 (ablative singular)
श्रावणीभ्याम् (ablative dual)
श्रावणीभ्यः (ablative plural)
श्रावण्याः (genitive singular)
श्रावण्यै2 (genitive singular)
श्रावण्योः (dual genitive)
श्रावणीनाम् (genitive plural)
श्रावण्याम् (locative singular)
श्रावण्योः (dual locative)
श्रावणीषु (locative plural)
श्रावणम् (nominative singular)
श्रावणे (dual nominative)
श्रावणानि (nominative plural)
श्रावणा1 (nominative plural)
श्रावण (singular vocative)
श्रावणे (dual vocative)
श्रावणानि (plural vocative)
श्रावणा1 (plural vocative)
श्रावणम् (accusative singular)
श्रावणे (accusative dual)
श्रावणानि (accusative plural)
श्रावणा1 (accusative plural)
श्रावणेन (instrumental singular)
श्रावणाभ्याम् (dual instrumental)
श्रावणैः (instrumental plural)
श्रावणेभिः1 (instrumental plural)
श्रावणाय (dative singular)
श्रावणाभ्याम् (dative dual)
श्रावणेभ्यः (dative plural)
श्रावणात् (ablative singular)
श्रावणाभ्याम् (ablative dual)
श्रावणेभ्यः (ablative plural)
श्रावणस्य (genitive singular)
श्रावणयोः (dual genitive)
श्रावणानाम् (genitive plural)
श्रावणे (locative singular)
श्रावणयोः (dual locative)
श्रावणेषु (locative plural)

/ɕɾɑː.ʋɐ.ɳɐ/

/ˈɕɾɑː.ʋɐ.ɳɐ/

relating to or produced under the Nakshatra


श्रावण

śrāvaṇa (romanization)
श्रावणः (nominative singular)
श्रावणौ (dual nominative)
श्रावणा1 (dual nominative)
श्रावणाः (nominative plural)
श्रावणासः1 (nominative plural)
श्रावण (singular vocative)
श्रावणौ (dual vocative)
श्रावणा1 (dual vocative)
श्रावणाः (plural vocative)
श्रावणासः1 (plural vocative)
श्रावणम् (accusative singular)
श्रावणौ (accusative dual)
श्रावणा1 (accusative dual)
श्रावणान् (accusative plural)
श्रावणेन (instrumental singular)
श्रावणाभ्याम् (dual instrumental)
श्रावणैः (instrumental plural)
श्रावणेभिः1 (instrumental plural)
श्रावणाय (dative singular)
श्रावणाभ्याम् (dative dual)
श्रावणेभ्यः (dative plural)
श्रावणात् (ablative singular)
श्रावणाभ्याम् (ablative dual)
श्रावणेभ्यः (ablative plural)
श्रावणस्य (genitive singular)
श्रावणयोः (dual genitive)
श्रावणानाम् (genitive plural)
श्रावणे (locative singular)
श्रावणयोः (dual locative)
श्रावणेषु (locative plural)

/ɕɾɑː.ʋɐ.ɳɐ/

/ˈɕɾɑː.ʋɐ.ɳɐ/


श्रावण

śrāvaṇa (romanization)
श्रावणम् (nominative singular)
श्रावणे (dual nominative)
श्रावणानि (nominative plural)
श्रावणा1 (nominative plural)
श्रावण (singular vocative)
श्रावणे (dual vocative)
श्रावणानि (plural vocative)
श्रावणा1 (plural vocative)
श्रावणम् (accusative singular)
श्रावणे (accusative dual)
श्रावणानि (accusative plural)
श्रावणा1 (accusative plural)
श्रावणेन (instrumental singular)
श्रावणाभ्याम् (dual instrumental)
श्रावणैः (instrumental plural)
श्रावणेभिः1 (instrumental plural)
श्रावणाय (dative singular)
श्रावणाभ्याम् (dative dual)
श्रावणेभ्यः (dative plural)
श्रावणात् (ablative singular)
श्रावणाभ्याम् (ablative dual)
श्रावणेभ्यः (ablative plural)
श्रावणस्य (genitive singular)
श्रावणयोः (dual genitive)
श्रावणानाम् (genitive plural)
श्रावणे (locative singular)
श्रावणयोः (dual locative)
श्रावणेषु (locative plural)

/ɕɾɑː.ʋɐ.ɳɐ/

/ˈɕɾɑː.ʋɐ.ɳɐ/

causing to be heard, announcing, proclaiming


श्रावण

Prakrit: सावन (sāvana)

Assamese: শাওন (xaün)

Hindustani:

Hindi: सावन (sāvan)

desc

Urdu: ساون (sāon), ساون ماس (sāon mās), سراون (srāon)

→ Indonesian: Sawan

Kashmiri: شرٛاوُن (śrāvun)

→ Malayalam: ഓണം (ōṇaṁ), ആവണി (āvaṇi)

Nepali: साउन (sāuna)

Punjabi: ਸਾਓਣ (sāoṇa)

Sindhi: سانوڻ

→ Tamil: ஆவணி (āvaṇi)

→ Bengali: শ্রাবণ (srabon)

→ English: Shraavana, Shraavan

→ Galician: xravana

→ Gujarati: શ્રાવણ (śrāvaṇ)

→ Hindi: श्रावण (śrāvaṇ)

→ Kannada: ಶ್ರಾವಣ (śrāvaṇa)

→ Malayalam: ശ്രാവണം (śrāvaṇaṁ)

→ Nepali: श्रावण (śrāwaṇ)

→ Old Marathi: 𑘫𑘿𑘨𑘰𑘪𑘜 (śrāvaṇa)

Marathi: श्रावण (śrāvaṇ)

→ Telugu: శ్రావణము (śrāvaṇamu)

/ɕɾɑː.ʋɐ.ɳɐ/

/ˈɕɾɑː.ʋɐ.ɳɐ/

(Hinduism) Fifth month of the Hindu lunar calendar


दूरीकरण

dūrīkaraṇa (romanization)
दूरीकरणम् (nominative singular)
दूरीकरणे (dual nominative)
दूरीकरणानि (nominative plural)
दूरीकरणा1 (nominative plural)
दूरीकरण (singular vocative)
दूरीकरणे (dual vocative)
दूरीकरणानि (plural vocative)
दूरीकरणा1 (plural vocative)
दूरीकरणम् (accusative singular)
दूरीकरणे (accusative dual)
दूरीकरणानि (accusative plural)
दूरीकरणा1 (accusative plural)
दूरीकरणेन (instrumental singular)
दूरीकरणाभ्याम् (dual instrumental)
दूरीकरणैः (instrumental plural)
दूरीकरणेभिः1 (instrumental plural)
दूरीकरणाय (dative singular)
दूरीकरणाभ्याम् (dative dual)
दूरीकरणेभ्यः (dative plural)
दूरीकरणात् (ablative singular)
दूरीकरणाभ्याम् (ablative dual)
दूरीकरणेभ्यः (ablative plural)
दूरीकरणस्य (genitive singular)
दूरीकरणयोः (dual genitive)
दूरीकरणानाम् (genitive plural)
दूरीकरणे (locative singular)
दूरीकरणयोः (dual locative)
दूरीकरणेषु (locative plural)

→ Hindi: दूरीकरण (dūrīkraṇ)

/d̪uːˈɾiː.kɐ.ɾɐ.ɳɐ/


दायी

दायिन् दायिन्#Sanskrit

masculine nominative singular of दायिन् (dāyin)


दायिनी

dāyinī (romanization)
दायिनी (nominative singular)
दायिन्यौ (dual nominative)
दायिनी1 (dual nominative)
दायिन्यः (nominative plural)
दायिनीः1 (nominative plural)
दायिनि (singular vocative)
दायिन्यौ (dual vocative)
दायिनी1 (dual vocative)
दायिन्यः (plural vocative)
दायिनीः1 (plural vocative)
दायिनीम् (accusative singular)
दायिन्यौ (accusative dual)
दायिनी1 (accusative dual)
दायिनीः (accusative plural)
दायिन्या (instrumental singular)
दायिनीभ्याम् (dual instrumental)
दायिनीभिः (instrumental plural)
दायिन्यै (dative singular)
दायिनीभ्याम् (dative dual)
दायिनीभ्यः (dative plural)
दायिन्याः (ablative singular)
दायिन्यै2 (ablative singular)
दायिनीभ्याम् (ablative dual)
दायिनीभ्यः (ablative plural)
दायिन्याः (genitive singular)
दायिन्यै2 (genitive singular)
दायिन्योः (dual genitive)
दायिनीनाम् (genitive plural)
दायिन्याम् (locative singular)
दायिन्योः (dual locative)
दायिनीषु (locative plural)

From the root of दा (to give). Feminine of दायिन्.


संज्ञापद

saṃjñāpada (romanization)
संज्ञापदम् (nominative singular)
संज्ञापदे (dual nominative)
संज्ञापदानि (nominative plural)
संज्ञापदा1 (nominative plural)
संज्ञापद (singular vocative)
संज्ञापदे (dual vocative)
संज्ञापदानि (plural vocative)
संज्ञापदा1 (plural vocative)
संज्ञापदम् (accusative singular)
संज्ञापदे (accusative dual)
संज्ञापदानि (accusative plural)
संज्ञापदा1 (accusative plural)
संज्ञापदेन (instrumental singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dual instrumental)
संज्ञापदैः (instrumental plural)
संज्ञापदेभिः1 (instrumental plural)
संज्ञापदाय (dative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dative dual)
संज्ञापदेभ्यः (dative plural)
संज्ञापदात् (ablative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (ablative dual)
संज्ञापदेभ्यः (ablative plural)
संज्ञापदस्य (genitive singular)
संज्ञापदयोः (dual genitive)
संज्ञापदानाम् (genitive plural)
संज्ञापदे (locative singular)
संज्ञापदयोः (dual locative)
संज्ञापदेषु (locative plural)

/sɐɲd͡ʑ.ɲɑː.pɐ.dɐ/

/s̪ɐɲd͡ʑˈɲɑː.pɐ.d̪ɐ/

From संज्ञा (saṃjñā, “noun”) + पद (pada, “word (grammar)”).


वैकुण्ठ

→ English: Vaikuntha

→ Hindi: वैकुण्ठ (vaikuṇṭh)

→ Kannada: ವೈಕುಂಠ (vaikuṇṭha)

→ Nepali: वैकुण्ठ (vaikuṇṭha)

→ Old Marathi:

Devanagari script: वैकुंठ (vaikuṃṭha)

Modi script: 𑘪𑘺𑘎𑘳𑘽𑘙 (vaikuṃṭha)

→ Tamil: வைகுண்டம் (vaikuṇṭam)

desc

⇒ Telugu: వైకుంఠుడు (vaikuṇṭhuḍu), వైకుంఠము (vaikuṇṭhamu)

/ʋɑjˈkuɳ.ʈʰɐ/

Vṛddhi derivative of विकुण्ठ (vikuṇṭha).

(Hinduism) The paradise or heaven, abode of Vishnu


तृढ

tṛḍhá (romanization)
तृढः (nominative singular)
तृढौ (dual nominative)
तृढा1 (dual nominative)
तृढाः (nominative plural)
तृढासः1 (nominative plural)
तृढ (singular vocative)
तृढौ (dual vocative)
तृढा1 (dual vocative)
तृढाः (plural vocative)
तृढासः1 (plural vocative)
तृढम् (accusative singular)
तृढौ (accusative dual)
तृढा1 (accusative dual)
तृढान् (accusative plural)
तृढेन (instrumental singular)
तृढाभ्याम् (dual instrumental)
तृढैः (instrumental plural)
तृढेभिः1 (instrumental plural)
तृढाय (dative singular)
तृढाभ्याम् (dative dual)
तृढेभ्यः (dative plural)
तृढात् (ablative singular)
तृढाभ्याम् (ablative dual)
तृढेभ्यः (ablative plural)
तृढस्य (genitive singular)
तृढयोः (dual genitive)
तृढानाम् (genitive plural)
तृढे (locative singular)
तृढयोः (dual locative)
तृढेषु (locative plural)
तृढा (nominative singular)
तृढे (dual nominative)
तृढाः (nominative plural)
तृढे (singular vocative)
तृढे (dual vocative)
तृढाः (plural vocative)
तृढाम् (accusative singular)
तृढे (accusative dual)
तृढाः (accusative plural)
तृढया (instrumental singular)
तृढा1 (instrumental singular)
तृढाभ्याम् (dual instrumental)
तृढाभिः (instrumental plural)
तृढायै (dative singular)
तृढाभ्याम् (dative dual)
तृढाभ्यः (dative plural)
तृढायाः (ablative singular)
तृढायै2 (ablative singular)
तृढाभ्याम् (ablative dual)
तृढाभ्यः (ablative plural)
तृढायाः (genitive singular)
तृढायै2 (genitive singular)
तृढयोः (dual genitive)
तृढानाम् (genitive plural)
तृढायाम् (locative singular)
तृढयोः (dual locative)
तृढासु (locative plural)
तृढम् (nominative singular)
तृढे (dual nominative)
तृढानि (nominative plural)
तृढा1 (nominative plural)
तृढ (singular vocative)
तृढे (dual vocative)
तृढानि (plural vocative)
तृढा1 (plural vocative)
तृढम् (accusative singular)
तृढे (accusative dual)
तृढानि (accusative plural)
तृढा1 (accusative plural)
तृढेन (instrumental singular)
तृढाभ्याम् (dual instrumental)
तृढैः (instrumental plural)
तृढेभिः1 (instrumental plural)
तृढाय (dative singular)
तृढाभ्याम् (dative dual)
तृढेभ्यः (dative plural)
तृढात् (ablative singular)
तृढाभ्याम् (ablative dual)
तृढेभ्यः (ablative plural)
तृढस्य (genitive singular)
तृढयोः (dual genitive)
तृढानाम् (genitive plural)
तृढे (locative singular)
तृढयोः (dual locative)
तृढेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *tr̥ẓḍʰás, from Proto-Indo-European *(s)terǵʰ-. Cognate with Hittite [Term?] (/istarkzi/, “to make sick”). The Sanskrit root is तृह् (tṛh).

cog

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda


दायिन्

dāyin (romanization)
दायी (nominative singular)
दायिनौ (dual nominative)
दायिना1 (dual nominative)
दायिनः (nominative plural)
दायिन् (singular vocative)
दायिनौ (dual vocative)
दायिना1 (dual vocative)
दायिनः (plural vocative)
दायिनम् (accusative singular)
दायिनौ (accusative dual)
दायिना1 (accusative dual)
दायिनः (accusative plural)
दायिना (instrumental singular)
दायिभ्याम् (dual instrumental)
दायिभिः (instrumental plural)
दायिने (dative singular)
दायिभ्याम् (dative dual)
दायिभ्यः (dative plural)
दायिनः (ablative singular)
दायिभ्याम् (ablative dual)
दायिभ्यः (ablative plural)
दायिनः (genitive singular)
दायिनोः (dual genitive)
दायिनाम् (genitive plural)
दायिनि (locative singular)
दायिनोः (dual locative)
दायिषु (locative plural)


अज्ञ

From अ- (a-, “not”) + -ज्ञ (-jña, “one who knows, knower”), from ज्ञा (jñā, “to know”).


क्षिणाति

sa-verb

क्षिणाति • (kṣiṇā́ti) third-singular indicative (class 9, type P, present, root क्षि)

kṣiṇā́ti (romanization)
क्षि (root)
क्षिणाति (present)
क्षिणाति (active indicative singular third-person)
क्षिणीतः (active dual indicative third-person)
क्षिणन्ति (active indicative plural third-person)
क्षिणासि (active indicative second-person singular)
क्षिणीथः (active dual indicative second-person)
क्षिणीथ (active indicative plural second-person)
क्षिणामि (active first-person indicative singular)
क्षिणीवः (active dual first-person indicative)
क्षिणीमः (active first-person indicative plural)
क्षिणीमसि1 (active first-person indicative plural)
क्षिणातु (active imperative singular third-person)
क्षिणीताम् (active dual imperative third-person)
क्षिणन्तु (active imperative plural third-person)
क्षिणीहि (active imperative second-person singular)
क्षिणीतम् (active dual imperative second-person)
क्षिणीत (active imperative plural second-person)
क्षिणानि (active first-person imperative singular)
क्षिणाव (active dual first-person imperative)
क्षिणाम (active first-person imperative plural)
क्षिणीयात् (active imperative singular third-person)
क्षिणीयाताम् (active dual imperative third-person)
क्षिणीयुः (active imperative plural third-person)
क्षिणीयाः (active imperative second-person singular)
क्षिणीयातम् (active dual imperative second-person)
क्षिणीयात (active imperative plural second-person)
क्षिणीयाम् (active first-person imperative singular)
क्षिणीयाव (active dual first-person imperative)
क्षिणीयाम (active first-person imperative plural)
क्षिणात् (active singular subjunctive third-person)
क्षिणाति (active singular subjunctive third-person)
क्षिणातः (active dual subjunctive third-person)
क्षिणान् (active plural subjunctive third-person)
क्षिणाः (active second-person singular subjunctive)
क्षिणासि (active second-person singular subjunctive)
क्षिणाथः (active dual second-person subjunctive)
क्षिणाथ (active plural second-person subjunctive)
क्षिणानि (active first-person singular subjunctive)
क्षिणा (active first-person singular subjunctive)
क्षिणाव (active dual first-person subjunctive)
क्षिणाम (active first-person plural subjunctive)
क्षिणत् (active participle)
अक्षिणात् (imperfect)
अक्षिणात् (active indicative singular third-person)
अक्षिणीताम् (active dual indicative third-person)
अक्षिणन् (active indicative plural third-person)
अक्षिणाः (active indicative second-person singular)
अक्षिणीतम् (active dual indicative second-person)
अक्षिणीत (active indicative plural second-person)
अक्षिणाम् (active first-person indicative singular)
अक्षिणीव (active dual first-person indicative)
अक्षिणीम (active first-person indicative plural)

From Proto-Indo-Aryan *gẓʰináHti, from Proto-Indo-Iranian *gžʰináHti, from Proto-Indo-European *dʰgʷʰi-néH-ti, from the root *dʰgʷʰey-. Cognate with Younger Avestan 𐬘𐬌𐬥𐬁𐬌𐬙𐬌 (jināⁱti), Khotanese jända, jindä, Old Norse dvína, Old English dwīnan (whence English dwindle).

Helmut Rix
Lexikon der indogermanischen Verben


साक्षी

head

साक्षी • (sākṣī)

/ˈs̪ɑːk.ʂiː/

साक्षिन् साक्षिन्#Sanskrit

masculine nominative singular of साक्षिन् (sākṣin)


रोगिन्

sa-noun

रोगिन् • (rogin) stem, m (feminine रोगिणी)

rogin (romanization)
रोगिणी (feminine)
रोगी (nominative singular)
रोगिणौ (dual nominative)
रोगिणा1 (dual nominative)
रोगिणः (nominative plural)
रोगिन् (singular vocative)
रोगिणौ (dual vocative)
रोगिणा1 (dual vocative)
रोगिणः (plural vocative)
रोगिणम् (accusative singular)
रोगिणौ (accusative dual)
रोगिणा1 (accusative dual)
रोगिणः (accusative plural)
रोगिणा (instrumental singular)
रोगिभ्याम् (dual instrumental)
रोगिभिः (instrumental plural)
रोगिणे (dative singular)
रोगिभ्याम् (dative dual)
रोगिभ्यः (dative plural)
रोगिणः (ablative singular)
रोगिभ्याम् (ablative dual)
रोगिभ्यः (ablative plural)
रोगिणः (genitive singular)
रोगिणोः (dual genitive)
रोगिणाम् (genitive plural)
रोगिणि (locative singular)
रोगिणोः (dual locative)
रोगिषु (locative plural)

From रोग (roga, “illness”) + -इन् (-in).


रोगिणी

रोगिणी • (rogiṇī) stem, f (masculine रोगिन्)

rogiṇī (romanization)
रोगिन् (masculine)
रोगिणी (nominative singular)
रोगिण्यौ (dual nominative)
रोगिणी1 (dual nominative)
रोगिण्यः (nominative plural)
रोगिणीः1 (nominative plural)
रोगिणि (singular vocative)
रोगिण्यौ (dual vocative)
रोगिणी1 (dual vocative)
रोगिण्यः (plural vocative)
रोगिणीः1 (plural vocative)
रोगिणीम् (accusative singular)
रोगिण्यौ (accusative dual)
रोगिणी1 (accusative dual)
रोगिणीः (accusative plural)
रोगिण्या (instrumental singular)
रोगिणीभ्याम् (dual instrumental)
रोगिणीभिः (instrumental plural)
रोगिण्यै (dative singular)
रोगिणीभ्याम् (dative dual)
रोगिणीभ्यः (dative plural)
रोगिण्याः (ablative singular)
रोगिण्यै2 (ablative singular)
रोगिणीभ्याम् (ablative dual)
रोगिणीभ्यः (ablative plural)
रोगिण्याः (genitive singular)
रोगिण्यै2 (genitive singular)
रोगिण्योः (dual genitive)
रोगिणीनाम् (genitive plural)
रोगिण्याम् (locative singular)
रोगिण्योः (dual locative)
रोगिणीषु (locative plural)

From रोग (roga, “illness”) + -इणी (-iṇī).


योगिन्

योगिन् • (yogin) stem, m (feminine योगिनी)

yogin (romanization)
योगिनी (feminine)
योगी (nominative singular)
योगिनौ (dual nominative)
योगिना1 (dual nominative)
योगिनः (nominative plural)
योगिन् (singular vocative)
योगिनौ (dual vocative)
योगिना1 (dual vocative)
योगिनः (plural vocative)
योगिनम् (accusative singular)
योगिनौ (accusative dual)
योगिना1 (accusative dual)
योगिनः (accusative plural)
योगिना (instrumental singular)
योगिभ्याम् (dual instrumental)
योगिभिः (instrumental plural)
योगिने (dative singular)
योगिभ्याम् (dative dual)
योगिभ्यः (dative plural)
योगिनः (ablative singular)
योगिभ्याम् (ablative dual)
योगिभ्यः (ablative plural)
योगिनः (genitive singular)
योगिनोः (dual genitive)
योगिनाम् (genitive plural)
योगिनि (locative singular)
योगिनोः (dual locative)
योगिषु (locative plural)

→ English: Yogi

→ Hindustani:

Hindi: योगी (yogī)

Urdu: یوگی (yogī)

→ Polish: jogin

→ Punjabi:

Gurmukhi script: ਯੋਗੀ (yogī)

Shahmukhi script: یوگی (yogī)

→ Burmese: ဇော်ဂျီ (jaugyi)


साक्षिणी

साक्षिणी • (sākṣiṇī) stem, f (masculine साक्षिन्)

sākṣiṇī (romanization)
साक्षिन् (masculine)
साक्षिणी (nominative singular)
साक्षिण्यौ (dual nominative)
साक्षिणी1 (dual nominative)
साक्षिण्यः (nominative plural)
साक्षिणीः1 (nominative plural)
साक्षिणि (singular vocative)
साक्षिण्यौ (dual vocative)
साक्षिणी1 (dual vocative)
साक्षिण्यः (plural vocative)
साक्षिणीः1 (plural vocative)
साक्षिणीम् (accusative singular)
साक्षिण्यौ (accusative dual)
साक्षिणी1 (accusative dual)
साक्षिणीः (accusative plural)
साक्षिण्या (instrumental singular)
साक्षिणीभ्याम् (dual instrumental)
साक्षिणीभिः (instrumental plural)
साक्षिण्यै (dative singular)
साक्षिणीभ्याम् (dative dual)
साक्षिणीभ्यः (dative plural)
साक्षिण्याः (ablative singular)
साक्षिण्यै2 (ablative singular)
साक्षिणीभ्याम् (ablative dual)
साक्षिणीभ्यः (ablative plural)
साक्षिण्याः (genitive singular)
साक्षिण्यै2 (genitive singular)
साक्षिण्योः (dual genitive)
साक्षिणीनाम् (genitive plural)
साक्षिण्याम् (locative singular)
साक्षिण्योः (dual locative)
साक्षिणीषु (locative plural)

af

साक्ष (sākṣa) + -इणी (-iṇī)


मघ

maghá (romanization)
मघम् (nominative singular)
मघे (dual nominative)
मघानि (nominative plural)
मघा1 (nominative plural)
मघ (singular vocative)
मघे (dual vocative)
मघानि (plural vocative)
मघा1 (plural vocative)
मघम् (accusative singular)
मघे (accusative dual)
मघानि (accusative plural)
मघा1 (accusative plural)
मघेन (instrumental singular)
मघाभ्याम् (dual instrumental)
मघैः (instrumental plural)
मघेभिः1 (instrumental plural)
मघाय (dative singular)
मघाभ्याम् (dative dual)
मघेभ्यः (dative plural)
मघात् (ablative singular)
मघाभ्याम् (ablative dual)
मघेभ्यः (ablative plural)
मघस्य (genitive singular)
मघयोः (dual genitive)
मघानाम् (genitive plural)
मघे (locative singular)
मघयोः (dual locative)
मघेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *magʰám, from Proto-Indo-European *megʰóm. Cognate with Avestan 𐬨𐬀𐬔𐬀 (maga), Old Persian 𐎶𐎦𐏁 (m-gu-š /maguš/), English may.


योगिनी

sa-noun

योगिनी • (yoginī) stem, f (masculine योगिन्)

yoginī (romanization)
योगिन् (masculine)
योगिनी (nominative singular)
योगिन्यौ (dual nominative)
योगिनी1 (dual nominative)
योगिन्यः (nominative plural)
योगिनीः1 (nominative plural)
योगिनि (singular vocative)
योगिन्यौ (dual vocative)
योगिनी1 (dual vocative)
योगिन्यः (plural vocative)
योगिनीः1 (plural vocative)
योगिनीम् (accusative singular)
योगिन्यौ (accusative dual)
योगिनी1 (accusative dual)
योगिनीः (accusative plural)
योगिन्या (instrumental singular)
योगिनीभ्याम् (dual instrumental)
योगिनीभिः (instrumental plural)
योगिन्यै (dative singular)
योगिनीभ्याम् (dative dual)
योगिनीभ्यः (dative plural)
योगिन्याः (ablative singular)
योगिन्यै2 (ablative singular)
योगिनीभ्याम् (ablative dual)
योगिनीभ्यः (ablative plural)
योगिन्याः (genitive singular)
योगिन्यै2 (genitive singular)
योगिन्योः (dual genitive)
योगिनीनाम् (genitive plural)
योगिन्याम् (locative singular)
योगिन्योः (dual locative)
योगिनीषु (locative plural)

Hindi: योगिनी (yoginī)

English: yogini

Yogini, one who practises Yoga (feminine)


ओजोदा

/oːˈd͡ʑoː.d̪ɑː/

From Proto-Indo-Iranian *HawǰazdáH ~ *HawgazdáH (“giving strength”), from Proto-Indo-European *h₂éwgos + *deh₃- (“to give”). Compare Avestan 𐬀𐬊𐬔𐬀𐬰𐬛𐬁 (aogazdā).

inh

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

strengthening, giving strength, granting power


साक्षिन्

sa-noun

साक्षिन् • (sākṣin) stem, m (feminine साक्षिणी)

sākṣin (romanization)
साक्षिणी (feminine)
साक्षी (nominative singular)
साक्षिणौ (dual nominative)
साक्षिणा1 (dual nominative)
साक्षिणः (nominative plural)
साक्षिन् (singular vocative)
साक्षिणौ (dual vocative)
साक्षिणा1 (dual vocative)
साक्षिणः (plural vocative)
साक्षिणम् (accusative singular)
साक्षिणौ (accusative dual)
साक्षिणा1 (accusative dual)
साक्षिणः (accusative plural)
साक्षिणा (instrumental singular)
साक्षिभ्याम् (dual instrumental)
साक्षिभिः (instrumental plural)
साक्षिणे (dative singular)
साक्षिभ्याम् (dative dual)
साक्षिभ्यः (dative plural)
साक्षिणः (ablative singular)
साक्षिभ्याम् (ablative dual)
साक्षिभ्यः (ablative plural)
साक्षिणः (genitive singular)
साक्षिणोः (dual genitive)
साक्षिणाम् (genitive plural)
साक्षिणि (locative singular)
साक्षिणोः (dual locative)
साक्षिषु (locative plural)

Dardic:

Shina: [script needed] (sāc̣)

Pali: sakkhi

Prakrit: 𑀲𑀓𑁆𑀔𑀺 (sakkhi)

Central:

Sauraseni Prakrit:

Awadhi: साखी (sākhī)

Hindustani: sākhī

Hindi: साखी

Urdu: سَاکھِی (sākhī)

Eastern:

Magadhi Prakrit:

Assamese: সাখি (xakhi)

Bengali: সাখি (śakhi)

Bihari:

Maithili: साखि (sākhɨ)

Odia: ସାଖୀ (sākhi)

Northern:

Khasa Prakrit:

Central Pahari:

Kumaoni: साखी (sākhī), शाकि (śākⁱ)

Northwestern:

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Punjabi: sākhī

Gurmukhi script: ਸਾਖੀ

Shahmukhi script: سَاکھِی

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: sākhī

Arabic script: سَاڪِي

Devanagari script: साखी

Southern:

Helu Prakrit:

Dhivehi: ހެކި (heki)

Western:

Gurjara Apabhramsa:

Old Gujarati: साखी (sākhī)

→ Bengali: সাক্ষী (śakkhi)

→ Burmese: သက်သေ (sakse)

desc

→ Hindi: साक्षी (sākṣī)

→ Hindi: साक्षी (sākṣī)

→ Khmer: សាក្សី (saksəy)

→ Lao: ສັກຂີ (sak khī), ສະຂິ (sa khi)

desctree

→ Malay: saksi
Indonesian: saksi
→ Cebuano: saksi
→ Higaonon: saksi
→ Ilocano: saksi
→ Masbatenyo: saksi
→ Min Nan: 肖示 (siau-sī), 肖視 (siau-sī)
→ Tagalog: saksi

→ Old Javanese: sākṣī
Javanese: ꦱꦏ꧀ꦱꦶ (saksi)
Javanese: ꦱꦼꦏ꧀ꦱꦶ (seksi)
→ Balinese: ᬲᬵᬓ᭄ᬱᬷ (saksi)

→ Tamil: சாட்சி (cāṭci)

→ Thai: สักขี (sàk-kǐi)

From साक्ष (sākṣa) + -इन् (-in), with the first element being a compound of स (sa, “with, having (the same)”) + अक्ष (akṣa, “eyes”), literally meaning "with or having eyes".


अधिकारिन्

adhikārin (romanization)
अधिकारी (nominative singular)
अधिकारिणौ (dual nominative)
अधिकारिणा1 (dual nominative)
अधिकारिणः (nominative plural)
अधिकारिन् (singular vocative)
अधिकारिणौ (dual vocative)
अधिकारिणा1 (dual vocative)
अधिकारिणः (plural vocative)
अधिकारिणम् (accusative singular)
अधिकारिणौ (accusative dual)
अधिकारिणा1 (accusative dual)
अधिकारिणः (accusative plural)
अधिकारिणा (instrumental singular)
अधिकारिभ्याम् (dual instrumental)
अधिकारिभिः (instrumental plural)
अधिकारिणे (dative singular)
अधिकारिभ्याम् (dative dual)
अधिकारिभ्यः (dative plural)
अधिकारिणः (ablative singular)
अधिकारिभ्याम् (ablative dual)
अधिकारिभ्यः (ablative plural)
अधिकारिणः (genitive singular)
अधिकारिणोः (dual genitive)
अधिकारिणाम् (genitive plural)
अधिकारिणि (locative singular)
अधिकारिणोः (dual locative)
अधिकारिषु (locative plural)

From अधिकार (adhikāra, “authority”) + -इन् (-in).


अधिकारिणी

sa-noun

अधिकारिणी • (adhikāriṇī) stem, f (masculine अधिकारिन्)

adhikāriṇī (romanization)
अधिकारिन् (masculine)
अधिकारिणी (nominative singular)
अधिकारिण्यौ (dual nominative)
अधिकारिणी1 (dual nominative)
अधिकारिण्यः (nominative plural)
अधिकारिणीः1 (nominative plural)
अधिकारिणि (singular vocative)
अधिकारिण्यौ (dual vocative)
अधिकारिणी1 (dual vocative)
अधिकारिण्यः (plural vocative)
अधिकारिणीः1 (plural vocative)
अधिकारिणीम् (accusative singular)
अधिकारिण्यौ (accusative dual)
अधिकारिणी1 (accusative dual)
अधिकारिणीः (accusative plural)
अधिकारिण्या (instrumental singular)
अधिकारिणीभ्याम् (dual instrumental)
अधिकारिणीभिः (instrumental plural)
अधिकारिण्यै (dative singular)
अधिकारिणीभ्याम् (dative dual)
अधिकारिणीभ्यः (dative plural)
अधिकारिण्याः (ablative singular)
अधिकारिण्यै2 (ablative singular)
अधिकारिणीभ्याम् (ablative dual)
अधिकारिणीभ्यः (ablative plural)
अधिकारिण्याः (genitive singular)
अधिकारिण्यै2 (genitive singular)
अधिकारिण्योः (dual genitive)
अधिकारिणीनाम् (genitive plural)
अधिकारिण्याम् (locative singular)
अधिकारिण्योः (dual locative)
अधिकारिणीषु (locative plural)

Compound of अधिकार (adhikāra, “authority”) + -इणी (-iṇī).


उत्तराधिकारिणी

sa-noun

उत्तराधिकारिणी • (uttarādhikāriṇī) stem, f

uttarādhikāriṇī (romanization)
उत्तराधिकारिणी (nominative singular)
उत्तराधिकारिण्यौ (dual nominative)
उत्तराधिकारिणी1 (dual nominative)
उत्तराधिकारिण्यः (nominative plural)
उत्तराधिकारिणीः1 (nominative plural)
उत्तराधिकारिणि (singular vocative)
उत्तराधिकारिण्यौ (dual vocative)
उत्तराधिकारिणी1 (dual vocative)
उत्तराधिकारिण्यः (plural vocative)
उत्तराधिकारिणीः1 (plural vocative)
उत्तराधिकारिणीम् (accusative singular)
उत्तराधिकारिण्यौ (accusative dual)
उत्तराधिकारिणी1 (accusative dual)
उत्तराधिकारिणीः (accusative plural)
उत्तराधिकारिण्या (instrumental singular)
उत्तराधिकारिणीभ्याम् (dual instrumental)
उत्तराधिकारिणीभिः (instrumental plural)
उत्तराधिकारिण्यै (dative singular)
उत्तराधिकारिणीभ्याम् (dative dual)
उत्तराधिकारिणीभ्यः (dative plural)
उत्तराधिकारिण्याः (ablative singular)
उत्तराधिकारिण्यै2 (ablative singular)
उत्तराधिकारिणीभ्याम् (ablative dual)
उत्तराधिकारिणीभ्यः (ablative plural)
उत्तराधिकारिण्याः (genitive singular)
उत्तराधिकारिण्यै2 (genitive singular)
उत्तराधिकारिण्योः (dual genitive)
उत्तराधिकारिणीनाम् (genitive plural)
उत्तराधिकारिण्याम् (locative singular)
उत्तराधिकारिण्योः (dual locative)
उत्तराधिकारिणीषु (locative plural)

[ut̪̚.t̪ɐ.ɾɑː.d̪ʱiˈkɑː.ɾi.ɳiː]

Compound of उत्तर (uttara, “after”) + अधिकार (adhikāra, “authority”) + -इणी (-iṇī), feminine of अधिकारिन्.


यात्रिन्

sa-noun

यात्रिन् • (yātrin) stem, m (feminine यात्रिणी)

yātrin (romanization)
यात्रिणी (feminine)
यात्री (nominative singular)
यात्रिणौ (dual nominative)
यात्रिणा1 (dual nominative)
यात्रिणः (nominative plural)
यात्रिन् (singular vocative)
यात्रिणौ (dual vocative)
यात्रिणा1 (dual vocative)
यात्रिणः (plural vocative)
यात्रिणम् (accusative singular)
यात्रिणौ (accusative dual)
यात्रिणा1 (accusative dual)
यात्रिणः (accusative plural)
यात्रिणा (instrumental singular)
यात्रिभ्याम् (dual instrumental)
यात्रिभिः (instrumental plural)
यात्रिणे (dative singular)
यात्रिभ्याम् (dative dual)
यात्रिभ्यः (dative plural)
यात्रिणः (ablative singular)
यात्रिभ्याम् (ablative dual)
यात्रिभ्यः (ablative plural)
यात्रिणः (genitive singular)
यात्रिणोः (dual genitive)
यात्रिणाम् (genitive plural)
यात्रिणि (locative singular)
यात्रिणोः (dual locative)
यात्रिषु (locative plural)

From यात्रा (yātrā, “voyage, journey”) + -इन् (-in).


यात्रिणी

sa-noun

यात्रिणी • (yātriṇī) stem, f (masculine यात्रिन्)

yātriṇī (romanization)
यात्रिन् (masculine)
यात्रिणी (nominative singular)
यात्रिण्यौ (dual nominative)
यात्रिणी1 (dual nominative)
यात्रिण्यः (nominative plural)
यात्रिणीः1 (nominative plural)
यात्रिणि (singular vocative)
यात्रिण्यौ (dual vocative)
यात्रिणी1 (dual vocative)
यात्रिण्यः (plural vocative)
यात्रिणीः1 (plural vocative)
यात्रिणीम् (accusative singular)
यात्रिण्यौ (accusative dual)
यात्रिणी1 (accusative dual)
यात्रिणीः (accusative plural)
यात्रिण्या (instrumental singular)
यात्रिणीभ्याम् (dual instrumental)
यात्रिणीभिः (instrumental plural)
यात्रिण्यै (dative singular)
यात्रिणीभ्याम् (dative dual)
यात्रिणीभ्यः (dative plural)
यात्रिण्याः (ablative singular)
यात्रिण्यै2 (ablative singular)
यात्रिणीभ्याम् (ablative dual)
यात्रिणीभ्यः (ablative plural)
यात्रिण्याः (genitive singular)
यात्रिण्यै2 (genitive singular)
यात्रिण्योः (dual genitive)
यात्रिणीनाम् (genitive plural)
यात्रिण्याम् (locative singular)
यात्रिण्योः (dual locative)
यात्रिणीषु (locative plural)

From यात्रा (yātrā, “voyage, journey”) + -इणी (-iṇī).


भौम

bhaumá (romanization)
भौमः (nominative singular)
भौमौ (dual nominative)
भौमा1 (dual nominative)
भौमाः (nominative plural)
भौमासः1 (nominative plural)
भौम (singular vocative)
भौमौ (dual vocative)
भौमा1 (dual vocative)
भौमाः (plural vocative)
भौमासः1 (plural vocative)
भौमम् (accusative singular)
भौमौ (accusative dual)
भौमा1 (accusative dual)
भौमान् (accusative plural)
भौमेन (instrumental singular)
भौमाभ्याम् (dual instrumental)
भौमैः (instrumental plural)
भौमेभिः1 (instrumental plural)
भौमाय (dative singular)
भौमाभ्याम् (dative dual)
भौमेभ्यः (dative plural)
भौमात् (ablative singular)
भौमाभ्याम् (ablative dual)
भौमेभ्यः (ablative plural)
भौमस्य (genitive singular)
भौमयोः (dual genitive)
भौमानाम् (genitive plural)
भौमे (locative singular)
भौमयोः (dual locative)
भौमेषु (locative plural)
भौमा (nominative singular)
भौमे (dual nominative)
भौमाः (nominative plural)
भौमे (singular vocative)
भौमे (dual vocative)
भौमाः (plural vocative)
भौमाम् (accusative singular)
भौमे (accusative dual)
भौमाः (accusative plural)
भौमया (instrumental singular)
भौमा1 (instrumental singular)
भौमाभ्याम् (dual instrumental)
भौमाभिः (instrumental plural)
भौमायै (dative singular)
भौमाभ्याम् (dative dual)
भौमाभ्यः (dative plural)
भौमायाः (ablative singular)
भौमायै2 (ablative singular)
भौमाभ्याम् (ablative dual)
भौमाभ्यः (ablative plural)
भौमायाः (genitive singular)
भौमायै2 (genitive singular)
भौमयोः (dual genitive)
भौमानाम् (genitive plural)
भौमायाम् (locative singular)
भौमयोः (dual locative)
भौमासु (locative plural)
भौमम् (nominative singular)
भौमे (dual nominative)
भौमानि (nominative plural)
भौमा1 (nominative plural)
भौम (singular vocative)
भौमे (dual vocative)
भौमानि (plural vocative)
भौमा1 (plural vocative)
भौमम् (accusative singular)
भौमे (accusative dual)
भौमानि (accusative plural)
भौमा1 (accusative plural)
भौमेन (instrumental singular)
भौमाभ्याम् (dual instrumental)
भौमैः (instrumental plural)
भौमेभिः1 (instrumental plural)
भौमाय (dative singular)
भौमाभ्याम् (dative dual)
भौमेभ्यः (dative plural)
भौमात् (ablative singular)
भौमाभ्याम् (ablative dual)
भौमेभ्यः (ablative plural)
भौमस्य (genitive singular)
भौमयोः (dual genitive)
भौमानाम् (genitive plural)
भौमे (locative singular)
भौमयोः (dual locative)
भौमेषु (locative plural)

Vṛddhi derivative of भूमि (bhūmi); literally meaning "relating to or produced from the earth". The sense "Mars" comes from the Hindu mythology, where the deity Maṅgala, the personification of the planet Mars, is considered to be the son of the goddess Bhūmi, the personification of the earth.

earthly, terrestrial; relating to the earth, produced or coming from the earth


भौम

Maharastri Prakrit: 𑀪𑁄𑀫 (bhoma)


अपराधिनी

sa-noun

अपराधिनी • (aparādhinī) stem, f (masculine अपराधिन्)

aparādhinī (romanization)
अपराधिन् (masculine)
अपराधिनी (nominative singular)
अपराधिन्यौ (dual nominative)
अपराधिनी1 (dual nominative)
अपराधिन्यः (nominative plural)
अपराधिनीः1 (nominative plural)
अपराधिनि (singular vocative)
अपराधिन्यौ (dual vocative)
अपराधिनी1 (dual vocative)
अपराधिन्यः (plural vocative)
अपराधिनीः1 (plural vocative)
अपराधिनीम् (accusative singular)
अपराधिन्यौ (accusative dual)
अपराधिनी1 (accusative dual)
अपराधिनीः (accusative plural)
अपराधिन्या (instrumental singular)
अपराधिनीभ्याम् (dual instrumental)
अपराधिनीभिः (instrumental plural)
अपराधिन्यै (dative singular)
अपराधिनीभ्याम् (dative dual)
अपराधिनीभ्यः (dative plural)
अपराधिन्याः (ablative singular)
अपराधिन्यै2 (ablative singular)
अपराधिनीभ्याम् (ablative dual)
अपराधिनीभ्यः (ablative plural)
अपराधिन्याः (genitive singular)
अपराधिन्यै2 (genitive singular)
अपराधिन्योः (dual genitive)
अपराधिनीनाम् (genitive plural)
अपराधिन्याम् (locative singular)
अपराधिन्योः (dual locative)
अपराधिनीषु (locative plural)

/ɐ.pɐˈɾɑː.d̪ʱi.n̪iː/

From अपराध (aparādha, “crime”) + -इनी (-inī).

criminal, one who commits crime (feminine)


अपराधिन्

aparādhin (romanization)
अपराधी (nominative singular)
अपराधिनौ (dual nominative)
अपराधिना1 (dual nominative)
अपराधिनः (nominative plural)
अपराधिन् (singular vocative)
अपराधिनौ (dual vocative)
अपराधिना1 (dual vocative)
अपराधिनः (plural vocative)
अपराधिनम् (accusative singular)
अपराधिनौ (accusative dual)
अपराधिना1 (accusative dual)
अपराधिनः (accusative plural)
अपराधिना (instrumental singular)
अपराधिभ्याम् (dual instrumental)
अपराधिभिः (instrumental plural)
अपराधिने (dative singular)
अपराधिभ्याम् (dative dual)
अपराधिभ्यः (dative plural)
अपराधिनः (ablative singular)
अपराधिभ्याम् (ablative dual)
अपराधिभ्यः (ablative plural)
अपराधिनः (genitive singular)
अपराधिनोः (dual genitive)
अपराधिनाम् (genitive plural)
अपराधिनि (locative singular)
अपराधिनोः (dual locative)
अपराधिषु (locative plural)
अपराधिनी (nominative singular)
अपराधिन्यौ (dual nominative)
अपराधिनी1 (dual nominative)
अपराधिन्यः (nominative plural)
अपराधिनीः1 (nominative plural)
अपराधिनि (singular vocative)
अपराधिन्यौ (dual vocative)
अपराधिनी1 (dual vocative)
अपराधिन्यः (plural vocative)
अपराधिनीः1 (plural vocative)
अपराधिनीम् (accusative singular)
अपराधिन्यौ (accusative dual)
अपराधिनी1 (accusative dual)
अपराधिनीः (accusative plural)
अपराधिन्या (instrumental singular)
अपराधिनीभ्याम् (dual instrumental)
अपराधिनीभिः (instrumental plural)
अपराधिन्यै (dative singular)
अपराधिनीभ्याम् (dative dual)
अपराधिनीभ्यः (dative plural)
अपराधिन्याः (ablative singular)
अपराधिन्यै2 (ablative singular)
अपराधिनीभ्याम् (ablative dual)
अपराधिनीभ्यः (ablative plural)
अपराधिन्याः (genitive singular)
अपराधिन्यै2 (genitive singular)
अपराधिन्योः (dual genitive)
अपराधिनीनाम् (genitive plural)
अपराधिन्याम् (locative singular)
अपराधिन्योः (dual locative)
अपराधिनीषु (locative plural)
अपराधि (nominative singular)
अपराधिनी (dual nominative)
अपराधीनि (nominative plural)
अपराधि (singular vocative)
अपराधिन् (singular vocative)
अपराधिनी (dual vocative)
अपराधीनि (plural vocative)
अपराधि (accusative singular)
अपराधिनी (accusative dual)
अपराधीनि (accusative plural)
अपराधिना (instrumental singular)
अपराधिभ्याम् (dual instrumental)
अपराधिभिः (instrumental plural)
अपराधिने (dative singular)
अपराधिभ्याम् (dative dual)
अपराधिभ्यः (dative plural)
अपराधिनः (ablative singular)
अपराधिभ्याम् (ablative dual)
अपराधिभ्यः (ablative plural)
अपराधिनः (genitive singular)
अपराधिनोः (dual genitive)
अपराधिनाम् (genitive plural)
अपराधिनि (locative singular)
अपराधिनोः (dual locative)
अपराधिषु (locative plural)

→ Old Hindi: अपराधी (aparādhī)

→ Hindustani: aprādhī

desc

Hindi: अपराधी

Hindi: अपराधी

Urdu: اَپْرادِھی (aprādhī)

Urdu: اَپْرادِھی (aprādhī)

/ɐ.pɐˈɾɑː.d̪ʱin̪/

From अपराध (aparādha, “crime, offence”) + -इन् (-in, “-er”).


उत्तराधिकारिन्

sa-noun

उत्तराधिकारिन् • (uttarādhikārin) stem, m

uttarādhikārin (romanization)
उत्तराधिकारी (nominative singular)
उत्तराधिकारिणौ (dual nominative)
उत्तराधिकारिणा1 (dual nominative)
उत्तराधिकारिणः (nominative plural)
उत्तराधिकारिन् (singular vocative)
उत्तराधिकारिणौ (dual vocative)
उत्तराधिकारिणा1 (dual vocative)
उत्तराधिकारिणः (plural vocative)
उत्तराधिकारिणम् (accusative singular)
उत्तराधिकारिणौ (accusative dual)
उत्तराधिकारिणा1 (accusative dual)
उत्तराधिकारिणः (accusative plural)
उत्तराधिकारिणा (instrumental singular)
उत्तराधिकारिभ्याम् (dual instrumental)
उत्तराधिकारिभिः (instrumental plural)
उत्तराधिकारिणे (dative singular)
उत्तराधिकारिभ्याम् (dative dual)
उत्तराधिकारिभ्यः (dative plural)
उत्तराधिकारिणः (ablative singular)
उत्तराधिकारिभ्याम् (ablative dual)
उत्तराधिकारिभ्यः (ablative plural)
उत्तराधिकारिणः (genitive singular)
उत्तराधिकारिणोः (dual genitive)
उत्तराधिकारिणाम् (genitive plural)
उत्तराधिकारिणि (locative singular)
उत्तराधिकारिणोः (dual locative)
उत्तराधिकारिषु (locative plural)

[ut̪̚.t̪ɐ.ɾɑː.d̪ʱiˈkɑː.ɾin̪]

Compound of उत्तर (uttara, “later”) + अधिकार (adhikāra, “title”) + -इन् (-in, “possessing”).


कालिका

kālikā (romanization)
कालिका (nominative singular)
कालिके (dual nominative)
कालिकाः (nominative plural)
कालिके (singular vocative)
कालिके (dual vocative)
कालिकाः (plural vocative)
कालिकाम् (accusative singular)
कालिके (accusative dual)
कालिकाः (accusative plural)
कालिकया (instrumental singular)
कालिका1 (instrumental singular)
कालिकाभ्याम् (dual instrumental)
कालिकाभिः (instrumental plural)
कालिकायै (dative singular)
कालिकाभ्याम् (dative dual)
कालिकाभ्यः (dative plural)
कालिकायाः (ablative singular)
कालिकायै2 (ablative singular)
कालिकाभ्याम् (ablative dual)
कालिकाभ्यः (ablative plural)
कालिकायाः (genitive singular)
कालिकायै2 (genitive singular)
कालिकयोः (dual genitive)
कालिकानाम् (genitive plural)
कालिकायाम् (locative singular)
कालिकयोः (dual locative)
कालिकासु (locative plural)

From काल (kāla, “destruction, blackness”) + -इका (-ikā).

suf

(Hinduism) Kali, title of goddess Durga. Also known as काली.

the most terrifying Goddess, wife of Shiva, identified as Parvati in her benevolent aspect.


उपयोगिनी

उपयोगिन् उपयोगिन्


कन्दुक

kanduka (romanization)
कन्दुकम् (nominative singular)
कन्दुके (dual nominative)
कन्दुकानि (nominative plural)
कन्दुका1 (nominative plural)
कन्दुक (singular vocative)
कन्दुके (dual vocative)
कन्दुकानि (plural vocative)
कन्दुका1 (plural vocative)
कन्दुकम् (accusative singular)
कन्दुके (accusative dual)
कन्दुकानि (accusative plural)
कन्दुका1 (accusative plural)
कन्दुकेन (instrumental singular)
कन्दुकाभ्याम् (dual instrumental)
कन्दुकैः (instrumental plural)
कन्दुकेभिः1 (instrumental plural)
कन्दुकाय (dative singular)
कन्दुकाभ्याम् (dative dual)
कन्दुकेभ्यः (dative plural)
कन्दुकात् (ablative singular)
कन्दुकाभ्याम् (ablative dual)
कन्दुकेभ्यः (ablative plural)
कन्दुकस्य (genitive singular)
कन्दुकयोः (dual genitive)
कन्दुकानाम् (genitive plural)
कन्दुके (locative singular)
कन्दुकयोः (dual locative)
कन्दुकेषु (locative plural)

From Proto-Dravidian [Term?]. Compare Sanskrit कन्द (kanda).


उपयोगिन्

upayogin (romanization)
उपयोगी (nominative singular)
उपयोगिनौ (dual nominative)
उपयोगिना1 (dual nominative)
उपयोगिनः (nominative plural)
उपयोगिन् (singular vocative)
उपयोगिनौ (dual vocative)
उपयोगिना1 (dual vocative)
उपयोगिनः (plural vocative)
उपयोगिनम् (accusative singular)
उपयोगिनौ (accusative dual)
उपयोगिना1 (accusative dual)
उपयोगिनः (accusative plural)
उपयोगिना (instrumental singular)
उपयोगिभ्याम् (dual instrumental)
उपयोगिभिः (instrumental plural)
उपयोगिने (dative singular)
उपयोगिभ्याम् (dative dual)
उपयोगिभ्यः (dative plural)
उपयोगिनः (ablative singular)
उपयोगिभ्याम् (ablative dual)
उपयोगिभ्यः (ablative plural)
उपयोगिनः (genitive singular)
उपयोगिनोः (dual genitive)
उपयोगिनाम् (genitive plural)
उपयोगिनि (locative singular)
उपयोगिनोः (dual locative)
उपयोगिषु (locative plural)
उपयोगिनी (nominative singular)
उपयोगिन्यौ (dual nominative)
उपयोगिनी1 (dual nominative)
उपयोगिन्यः (nominative plural)
उपयोगिनीः1 (nominative plural)
उपयोगिनि (singular vocative)
उपयोगिन्यौ (dual vocative)
उपयोगिनी1 (dual vocative)
उपयोगिन्यः (plural vocative)
उपयोगिनीः1 (plural vocative)
उपयोगिनीम् (accusative singular)
उपयोगिन्यौ (accusative dual)
उपयोगिनी1 (accusative dual)
उपयोगिनीः (accusative plural)
उपयोगिन्या (instrumental singular)
उपयोगिनीभ्याम् (dual instrumental)
उपयोगिनीभिः (instrumental plural)
उपयोगिन्यै (dative singular)
उपयोगिनीभ्याम् (dative dual)
उपयोगिनीभ्यः (dative plural)
उपयोगिन्याः (ablative singular)
उपयोगिन्यै2 (ablative singular)
उपयोगिनीभ्याम् (ablative dual)
उपयोगिनीभ्यः (ablative plural)
उपयोगिन्याः (genitive singular)
उपयोगिन्यै2 (genitive singular)
उपयोगिन्योः (dual genitive)
उपयोगिनीनाम् (genitive plural)
उपयोगिन्याम् (locative singular)
उपयोगिन्योः (dual locative)
उपयोगिनीषु (locative plural)
उपयोगि (nominative singular)
उपयोगिनी (dual nominative)
उपयोगीनि (nominative plural)
उपयोगि (singular vocative)
उपयोगिन् (singular vocative)
उपयोगिनी (dual vocative)
उपयोगीनि (plural vocative)
उपयोगि (accusative singular)
उपयोगिनी (accusative dual)
उपयोगीनि (accusative plural)
उपयोगिना (instrumental singular)
उपयोगिभ्याम् (dual instrumental)
उपयोगिभिः (instrumental plural)
उपयोगिने (dative singular)
उपयोगिभ्याम् (dative dual)
उपयोगिभ्यः (dative plural)
उपयोगिनः (ablative singular)
उपयोगिभ्याम् (ablative dual)
उपयोगिभ्यः (ablative plural)
उपयोगिनः (genitive singular)
उपयोगिनोः (dual genitive)
उपयोगिनाम् (genitive plural)
उपयोगिनि (locative singular)
उपयोगिनोः (dual locative)
उपयोगिषु (locative plural)

From उपयोग (upayoga, “use”) + -इन् (-in).