அஶுசத்

sa-verb

அஶுசத் • (aśucat) third-singular indicative (aorist, root शुच्)

aśucat (romanization)
शुच् (root)
அஶுசத் (aorist)
அஶுசத (aorist)
அஶுசத் (active indicative singular third-person)
அஶுசதாம் (active dual indicative third-person)
அஶுசந் (active indicative plural third-person)
அஶுசத (indicative singular third-person)
அஶுசேதாம் (dual indicative third-person)
அஶுசந்த (indicative plural third-person)
அஶுச𑌃 (active indicative second-person singular)
அஶுசதம் (active dual indicative second-person)
அஶுசத (active indicative plural second-person)
அஶுசத²ா𑌃 (indicative second-person singular)
அஶுசேத²ாம் (dual indicative second-person)
அஶுசத்⁴வம் (indicative plural second-person)
அஶுசம் (active first-person indicative singular)
அஶுசாவ (active dual first-person indicative)
அஶுசாம (active first-person indicative plural)
அஶுசே (first-person indicative singular)
அஶுசாவஹி (dual first-person indicative)
அஶுசாமஹி (first-person indicative plural)
ஶுசத் (active injunctive singular third-person)
ஶுசதாம் (active dual injunctive third-person)
ஶுசந் (active injunctive plural third-person)
ஶுசத (injunctive singular third-person)
ஶுசேதாம் (dual injunctive third-person)
ஶுசந்த (injunctive plural third-person)
ஶுச𑌃 (active injunctive second-person singular)
ஶுசதம் (active dual injunctive second-person)
ஶுசத (active injunctive plural second-person)
ஶுசத²ா𑌃 (injunctive second-person singular)
ஶுசேத²ாம் (dual injunctive second-person)
ஶுசத்⁴வம் (injunctive plural second-person)
ஶுசம் (active first-person injunctive singular)
ஶுசாவ (active dual first-person injunctive)
ஶுசாம (active first-person injunctive plural)
ஶுசே (first-person injunctive singular)
ஶுசாவஹி (dual first-person injunctive)
ஶுசாமஹி (first-person injunctive plural)
ஶுசாத் (active singular subjunctive third-person)
ஶுசாதி (active singular subjunctive third-person)
ஶுசாத𑌃 (active dual subjunctive third-person)
ஶுசாந் (active plural subjunctive third-person)
ஶுசாதே (singular subjunctive third-person)
ஶுசாதை (singular subjunctive third-person)
ஶுசைதே (dual subjunctive third-person)
ஶுசந்த (plural subjunctive third-person)
ஶுசா𑌃 (active second-person singular subjunctive)
ஶுசாஸி (active second-person singular subjunctive)
ஶுசாத²𑌃 (active dual second-person subjunctive)
ஶுசாத (active plural second-person subjunctive)
ஶுசாஸே (second-person singular subjunctive)
ஶுசாஸை (second-person singular subjunctive)
ஶுசைதே (dual second-person subjunctive)
ஶுசாத்⁴வே (plural second-person subjunctive)
ஶுசாத்⁴வை (plural second-person subjunctive)
ஶுசாநி (active first-person singular subjunctive)
ஶுசாவ (active dual first-person subjunctive)
ஶுசாம (active first-person plural subjunctive)
ஶுசை (first-person singular subjunctive)
ஶுசாவஹை (dual first-person subjunctive)
ஶுசாமஹே (first-person plural subjunctive)
ஶுசாமஹை (first-person plural subjunctive)


दृह्

head

दृह् • (dṛh)

sa-root

दृह् • (dṛh)

From Proto-Indo-Iranian *dʰarjʰ, from Proto-Indo-European *delǵʰ (“to hold”) or *dʰerǵʰ- (“to be firm, strong, tough, hard”). Cognate with Old Church Slavonic дръжати (drŭžati, “to hold”), Lithuanian dir̃žti (“to harden, become tough”), Avestan 𐬛𐬀𐬭𐬆𐬰𐬀𐬌𐬌𐬈𐬌𐬙𐬌 (dar^əzaiieⁱti, “to attach”), English dry, Gothic 𐍄𐌿𐌻𐌲𐌾𐌰𐌽 (tulgjan, “to reinforce, establish”).

cog

𐬛𐬀𐬭𐬆𐬰𐬀𐬌𐬌𐬈𐬌𐬙𐬌


பாப

pāpá (romanization)
pā́pa (romanization)
பாப𑌃 (nominative singular)
பாபௌ (dual nominative)
பாபா1 (dual nominative)
பாபா𑌃 (nominative plural)
பாபாஸ𑌃1 (nominative plural)
பாப (singular vocative)
பாபௌ (dual vocative)
பாபா1 (dual vocative)
பாபா𑌃 (plural vocative)
பாபாஸ𑌃1 (plural vocative)
பாபம் (accusative singular)
பாபௌ (accusative dual)
பாபா1 (accusative dual)
பாபாந் (accusative plural)
பாபேந (instrumental singular)
பாபாப்⁴யாம் (dual instrumental)
பாபை𑌃 (instrumental plural)
பாபேபி⁴𑌃1 (instrumental plural)
பாபாய (dative singular)
பாபாப்⁴யாம் (dative dual)
பாபேப்⁴ய𑌃 (dative plural)
பாபாத் (ablative singular)
பாபாப்⁴யாம் (ablative dual)
பாபேப்⁴ய𑌃 (ablative plural)
பாபஸ்ய (genitive singular)
பாபயோ𑌃 (dual genitive)
பாபாநாம் (genitive plural)
பாபே (locative singular)
பாபயோ𑌃 (dual locative)
பாபேஷு (locative plural)
பாபா (nominative singular)
பாபே (dual nominative)
பாபா𑌃 (nominative plural)
பாபே (singular vocative)
பாபே (dual vocative)
பாபா𑌃 (plural vocative)
பாபாம் (accusative singular)
பாபே (accusative dual)
பாபா𑌃 (accusative plural)
பாபயா (instrumental singular)
பாபா1 (instrumental singular)
பாபாப்⁴யாம் (dual instrumental)
பாபாபி⁴𑌃 (instrumental plural)
பாபாயை (dative singular)
பாபாப்⁴யாம் (dative dual)
பாபாப்⁴ய𑌃 (dative plural)
பாபாயா𑌃 (ablative singular)
பாபாயை2 (ablative singular)
பாபாப்⁴யாம் (ablative dual)
பாபாப்⁴ய𑌃 (ablative plural)
பாபாயா𑌃 (genitive singular)
பாபாயை2 (genitive singular)
பாபயோ𑌃 (dual genitive)
பாபாநாம் (genitive plural)
பாபாயாம் (locative singular)
பாபயோ𑌃 (dual locative)
பாபாஸு (locative plural)
பாபீ (nominative singular)
பாப்யௌ (dual nominative)
பாபீ1 (dual nominative)
பாப்ய𑌃 (nominative plural)
பாபீ𑌃1 (nominative plural)
பாபி (singular vocative)
பாப்யௌ (dual vocative)
பாபீ1 (dual vocative)
பாப்ய𑌃 (plural vocative)
பாபீ𑌃1 (plural vocative)
பாபீம் (accusative singular)
பாப்யௌ (accusative dual)
பாபீ1 (accusative dual)
பாபீ𑌃 (accusative plural)
பாப்யா (instrumental singular)
பாபீப்⁴யாம் (dual instrumental)
பாபீபி⁴𑌃 (instrumental plural)
பாப்யை (dative singular)
பாபீப்⁴யாம் (dative dual)
பாபீப்⁴ய𑌃 (dative plural)
பாப்யா𑌃 (ablative singular)
பாப்யை2 (ablative singular)
பாபீப்⁴யாம் (ablative dual)
பாபீப்⁴ய𑌃 (ablative plural)
பாப்யா𑌃 (genitive singular)
பாப்யை2 (genitive singular)
பாப்யோ𑌃 (dual genitive)
பாபீநாம் (genitive plural)
பாப்யாம் (locative singular)
பாப்யோ𑌃 (dual locative)
பாபீஷு (locative plural)
பாபம் (nominative singular)
பாபே (dual nominative)
பாபாநி (nominative plural)
பாபா1 (nominative plural)
பாப (singular vocative)
பாபே (dual vocative)
பாபாநி (plural vocative)
பாபா1 (plural vocative)
பாபம் (accusative singular)
பாபே (accusative dual)
பாபாநி (accusative plural)
பாபா1 (accusative plural)
பாபேந (instrumental singular)
பாபாப்⁴யாம் (dual instrumental)
பாபை𑌃 (instrumental plural)
பாபேபி⁴𑌃1 (instrumental plural)
பாபாய (dative singular)
பாபாப்⁴யாம் (dative dual)
பாபேப்⁴ய𑌃 (dative plural)
பாபாத் (ablative singular)
பாபாப்⁴யாம் (ablative dual)
பாபேப்⁴ய𑌃 (ablative plural)
பாபஸ்ய (genitive singular)
பாபயோ𑌃 (dual genitive)
பாபாநாம் (genitive plural)
பாபே (locative singular)
பாபயோ𑌃 (dual locative)
பாபேஷு (locative plural)


பாப

pāpá (romanization)
பாப𑌃 (nominative singular)
பாபௌ (dual nominative)
பாபா1 (dual nominative)
பாபா𑌃 (nominative plural)
பாபாஸ𑌃1 (nominative plural)
பாப (singular vocative)
பாபௌ (dual vocative)
பாபா1 (dual vocative)
பாபா𑌃 (plural vocative)
பாபாஸ𑌃1 (plural vocative)
பாபம் (accusative singular)
பாபௌ (accusative dual)
பாபா1 (accusative dual)
பாபாந் (accusative plural)
பாபேந (instrumental singular)
பாபாப்⁴யாம் (dual instrumental)
பாபை𑌃 (instrumental plural)
பாபேபி⁴𑌃1 (instrumental plural)
பாபாய (dative singular)
பாபாப்⁴யாம் (dative dual)
பாபேப்⁴ய𑌃 (dative plural)
பாபாத் (ablative singular)
பாபாப்⁴யாம் (ablative dual)
பாபேப்⁴ய𑌃 (ablative plural)
பாபஸ்ய (genitive singular)
பாபயோ𑌃 (dual genitive)
பாபாநாம் (genitive plural)
பாபே (locative singular)
பாபயோ𑌃 (dual locative)
பாபேஷு (locative plural)


பாப

pāpá (romanization)
பாபம் (nominative singular)
பாபே (dual nominative)
பாபாநி (nominative plural)
பாபா1 (nominative plural)
பாப (singular vocative)
பாபே (dual vocative)
பாபாநி (plural vocative)
பாபா1 (plural vocative)
பாபம் (accusative singular)
பாபே (accusative dual)
பாபாநி (accusative plural)
பாபா1 (accusative plural)
பாபேந (instrumental singular)
பாபாப்⁴யாம் (dual instrumental)
பாபை𑌃 (instrumental plural)
பாபேபி⁴𑌃1 (instrumental plural)
பாபாய (dative singular)
பாபாப்⁴யாம் (dative dual)
பாபேப்⁴ய𑌃 (dative plural)
பாபாத் (ablative singular)
பாபாப்⁴யாம் (ablative dual)
பாபேப்⁴ய𑌃 (ablative plural)
பாபஸ்ய (genitive singular)
பாபயோ𑌃 (dual genitive)
பாபாநாம் (genitive plural)
பாபே (locative singular)
பாபயோ𑌃 (dual locative)
பாபேஷு (locative plural)

ஸர்வத⁴ர்மாந் பரித்யஜ்ய
மாம் ஏகம்² ஶரணம்² வ்ரஜ ।
அஹம்² த்வா ஸர்வபாபேப்⁴யோ
மோக்ஷயிஷ்யாமி மா ஶுச𑌃 ॥

(Can we date this quote?), Bhagavad Gita, 18-66; quoted in Follow-up to Extended Tamil proposal L2/10-256R, 30 September 2010, §1.4, page 2:

Abandoning all duties come unto Me alone for shelter; sorrow not, I will liberate thee from all sins.

sarva-dharmān parityajya
mām ekaṃ śaraṇaṃ vraja;
ahaṁ tvāṃ sarva-pāpebhyo
mokṣayiṣyāmi mā śucaḥ.


निर्मा

head

निर्मा • (nirmā)

sa-root

निर्मा • (nirmā)

निर्- (nir-, “combining form of निस् (nis, “out”)”) + मा (mā, “to measure”).

affix

combining form of <i class="Deva mention" lang="sa">निस्</i> (nis, “out”)

to build, make out of, form, fabricate, produce, create


निर्मा

nirmā (romanization)
निर्मा (nominative singular)
निर्मे (dual nominative)
निर्माः (nominative plural)
निर्मे (singular vocative)
निर्मे (dual vocative)
निर्माः (plural vocative)
निर्माम् (accusative singular)
निर्मे (accusative dual)
निर्माः (accusative plural)
निर्मया (instrumental singular)
निर्मा1 (instrumental singular)
निर्माभ्याम् (dual instrumental)
निर्माभिः (instrumental plural)
निर्मायै (dative singular)
निर्माभ्याम् (dative dual)
निर्माभ्यः (dative plural)
निर्मायाः (ablative singular)
निर्मायै2 (ablative singular)
निर्माभ्याम् (ablative dual)
निर्माभ्यः (ablative plural)
निर्मायाः (genitive singular)
निर्मायै2 (genitive singular)
निर्मयोः (dual genitive)
निर्माणाम् (genitive plural)
निर्मायाम् (locative singular)
निर्मयोः (dual locative)
निर्मासु (locative plural)


धमनि

dhamani (romanization)
धमनिः (nominative singular)
धमनी (dual nominative)
धमनयः (nominative plural)
धमने (singular vocative)
धमनी (dual vocative)
धमनयः (plural vocative)
धमनिम् (accusative singular)
धमनी (accusative dual)
धमनीः (accusative plural)
धमन्या (instrumental singular)
धमनी1 (instrumental singular)
धमनिभ्याम् (dual instrumental)
धमनिभिः (instrumental plural)
धमनये (dative singular)
धमन्यै2 (dative singular)
धमनी1 (dative singular)
धमनिभ्याम् (dative dual)
धमनिभ्यः (dative plural)
धमनेः (ablative singular)
धमन्याः2 (ablative singular)
धमन्यै3 (ablative singular)
धमनिभ्याम् (ablative dual)
धमनिभ्यः (ablative plural)
धमनेः (genitive singular)
धमन्याः2 (genitive singular)
धमन्यै3 (genitive singular)
धमन्योः (dual genitive)
धमनीनाम् (genitive plural)
धमनौ (locative singular)
धमन्याम्2 (locative singular)
धमना1 (locative singular)
धमन्योः (dual locative)
धमनिषु (locative plural)

(also धमनी (dhamanī)) a pipe or tube, esp. a canal of the human body, any tubular vessel, as a vein, nerve, etc.


प्रसिति

prasiti (romanization)
प्रसितिः (nominative singular)
प्रसिती (dual nominative)
प्रसितयः (nominative plural)
प्रसिते (singular vocative)
प्रसिती (dual vocative)
प्रसितयः (plural vocative)
प्रसितिम् (accusative singular)
प्रसिती (accusative dual)
प्रसितीः (accusative plural)
प्रसित्या (instrumental singular)
प्रसिती1 (instrumental singular)
प्रसितिभ्याम् (dual instrumental)
प्रसितिभिः (instrumental plural)
प्रसितये (dative singular)
प्रसित्यै2 (dative singular)
प्रसिती1 (dative singular)
प्रसितिभ्याम् (dative dual)
प्रसितिभ्यः (dative plural)
प्रसितेः (ablative singular)
प्रसित्याः2 (ablative singular)
प्रसित्यै3 (ablative singular)
प्रसितिभ्याम् (ablative dual)
प्रसितिभ्यः (ablative plural)
प्रसितेः (genitive singular)
प्रसित्याः2 (genitive singular)
प्रसित्यै3 (genitive singular)
प्रसित्योः (dual genitive)
प्रसितीनाम् (genitive plural)
प्रसितौ (locative singular)
प्रसित्याम्2 (locative singular)
प्रसिता1 (locative singular)
प्रसित्योः (dual locative)
प्रसितिषु (locative plural)

From प्र- (pra-) + the same Proto-Indo-Aryan root of indeterminate structure (likely something similar to *seh₁- or *sh₁-yé-) underlying सायक (sāyaka, “missile, arrow”), with a meaning of "hurling, casting". Related to Hittite [script needed] (šije-, “to press, shoot”); whether or not Proto-Indo-European *seh₁- (“to insert, to sow”) is related is uncertain.


प्रसिति

प्र- (pra-) + सिति (siti), the latter from सि (si, “to bind”).


प्रक्षालयति

sa-verb

प्रक्षालयति • (prakṣālayati) third-singular indicative (class 10, type P, present, root प्रक्षल्)

prakṣālayati (romanization)
प्रक्षल् (root)
प्रक्षालयति (present)
प्रक्षालयते (present)
प्रक्षालयति (active indicative singular third-person)
प्रक्षालयतः (active dual indicative third-person)
प्रक्षालयन्ति (active indicative plural third-person)
प्रक्षालयते (indicative singular third-person)
प्रक्षालयेते (dual indicative third-person)
प्रक्षालयन्ते (indicative plural third-person)
प्रक्षालयसि (active indicative second-person singular)
प्रक्षालयथः (active dual indicative second-person)
प्रक्षालयथ (active indicative plural second-person)
प्रक्षालयसे (indicative second-person singular)
प्रक्षालयेथे (dual indicative second-person)
प्रक्षालयध्वे (indicative plural second-person)
प्रक्षालयामि (active first-person indicative singular)
प्रक्षालयावः (active dual first-person indicative)
प्रक्षालयामः (active first-person indicative plural)
प्रक्षालयामसि1 (active first-person indicative plural)
प्रक्षालये (first-person indicative singular)
प्रक्षालयावहे (dual first-person indicative)
प्रक्षालयामहे (first-person indicative plural)
प्रक्षालयतु (active imperative singular third-person)
प्रक्षालयताम् (active dual imperative third-person)
प्रक्षालयन्तु (active imperative plural third-person)
प्रक्षालयताम् (imperative singular third-person)
प्रक्षालयेताम् (dual imperative third-person)
प्रक्षालयन्ताम् (imperative plural third-person)
प्रक्षालय (active imperative second-person singular)
प्रक्षालयतम् (active dual imperative second-person)
प्रक्षालयत (active imperative plural second-person)
प्रक्षालयस्व (imperative second-person singular)
प्रक्षालयेथाम् (dual imperative second-person)
प्रक्षालयध्वम् (imperative plural second-person)
प्रक्षालयानि (active first-person imperative singular)
प्रक्षालयाव (active dual first-person imperative)
प्रक्षालयाम (active first-person imperative plural)
प्रक्षालयै (first-person imperative singular)
प्रक्षालयावहै (dual first-person imperative)
प्रक्षालयामहै (first-person imperative plural)
प्रक्षालयेत् (active imperative singular third-person)
प्रक्षालयेताम् (active dual imperative third-person)
प्रक्षालयेयुः (active imperative plural third-person)
प्रक्षालयेत (imperative singular third-person)
प्रक्षालयेयाताम् (dual imperative third-person)
प्रक्षालयेरन् (imperative plural third-person)
प्रक्षालयेः (active imperative second-person singular)
प्रक्षालयेतम् (active dual imperative second-person)
प्रक्षालयेत (active imperative plural second-person)
प्रक्षालयेथाः (imperative second-person singular)
प्रक्षालयेयाथाम् (dual imperative second-person)
प्रक्षालयेध्वम् (imperative plural second-person)
प्रक्षालयेयम् (active first-person imperative singular)
प्रक्षालयेव (active dual first-person imperative)
प्रक्षालयेम (active first-person imperative plural)
प्रक्षालयेय (first-person imperative singular)
प्रक्षालयेवहि (dual first-person imperative)
प्रक्षालयेमहि (first-person imperative plural)
प्रक्षालयात् (active singular subjunctive third-person)
प्रक्षालयाति (active singular subjunctive third-person)
प्रक्षालयातः (active dual subjunctive third-person)
प्रक्षालयान् (active plural subjunctive third-person)
प्रक्षालयाते (singular subjunctive third-person)
प्रक्षालयातै (singular subjunctive third-person)
प्रक्षालयैते (dual subjunctive third-person)
प्रक्षालयन्त (plural subjunctive third-person)
प्रक्षालयान्तै (plural subjunctive third-person)
प्रक्षालयाः (active second-person singular subjunctive)
प्रक्षालयासि (active second-person singular subjunctive)
प्रक्षालयाथः (active dual second-person subjunctive)
प्रक्षालयाथ (active plural second-person subjunctive)
प्रक्षालयासे (second-person singular subjunctive)
प्रक्षालयासै (second-person singular subjunctive)
प्रक्षालयैथे (dual second-person subjunctive)
प्रक्षालयाध्वै (plural second-person subjunctive)
प्रक्षालयानि (active first-person singular subjunctive)
प्रक्षालयाव (active dual first-person subjunctive)
प्रक्षालयाम (active first-person plural subjunctive)
प्रक्षालयै (first-person singular subjunctive)
प्रक्षालयावहै (dual first-person subjunctive)
प्रक्षालयामहै (first-person plural subjunctive)
प्रक्षालयत् (active participle)
प्रक्षालयमान (participle)
प्रक्षालयान2 (participle)
प्राक्षालयत् (imperfect)
प्राक्षालयत (imperfect)
प्राक्षालयत् (active indicative singular third-person)
प्राक्षालयताम् (active dual indicative third-person)
प्राक्षालयन् (active indicative plural third-person)
प्राक्षालयत (indicative singular third-person)
प्राक्षालयेताम् (dual indicative third-person)
प्राक्षालयन्त (indicative plural third-person)
प्राक्षालयः (active indicative second-person singular)
प्राक्षालयतम् (active dual indicative second-person)
प्राक्षालयत (active indicative plural second-person)
प्राक्षालयथाः (indicative second-person singular)
प्राक्षालयेथाम् (dual indicative second-person)
प्राक्षालयध्वम् (indicative plural second-person)
प्राक्षालयम् (active first-person indicative singular)
प्राक्षालयाव (active dual first-person indicative)
प्राक्षालयाम (active first-person indicative plural)
प्राक्षालये (first-person indicative singular)
प्राक्षालयावहि (dual first-person indicative)
प्राक्षालयामहि (first-person indicative plural)

पखाल्नु

Prakrit: 𑀧𑀓𑁆𑀔𑀸𑀮𑀤𑀺 (pakkhāladi), 𑀧𑀘𑁆𑀙𑀸𑀮𑁂𑀇 (pacchālei); Nepali


सायक

sāyaka (romanization)
सायकः (nominative singular)
सायकौ (dual nominative)
सायकाः (nominative plural)
सायक (singular vocative)
सायकौ (dual vocative)
सायकाः (plural vocative)
सायकम् (accusative singular)
सायकौ (accusative dual)
सायकान् (accusative plural)
सायकेन (instrumental singular)
सायकाभ्याम् (dual instrumental)
सायकैः (instrumental plural)
सायकाय (dative singular)
सायकाभ्याम् (dative dual)
सायकेभ्यः (dative plural)
सायकात् (ablative singular)
सायकाभ्याम् (ablative dual)
सायकेभ्यः (ablative plural)
सायकस्य (genitive singular)
सायकयोः (dual genitive)
सायकानाम् (genitive plural)
सायके (locative singular)
सायकयोः (dual locative)
सायकेषु (locative plural)
सायका (nominative singular)
सायके (dual nominative)
सायकाः (nominative plural)
सायके (singular vocative)
सायके (dual vocative)
सायकाः (plural vocative)
सायकाम् (accusative singular)
सायके (accusative dual)
सायकाः (accusative plural)
सायकया (instrumental singular)
सायकाभ्याम् (dual instrumental)
सायकाभिः (instrumental plural)
सायकायै (dative singular)
सायकाभ्याम् (dative dual)
सायकाभ्यः (dative plural)
सायकायाः (ablative singular)
सायकाभ्याम् (ablative dual)
सायकाभ्यः (ablative plural)
सायकायाः (genitive singular)
सायकयोः (dual genitive)
सायकानाम् (genitive plural)
सायकायाम् (locative singular)
सायकयोः (dual locative)
सायकासु (locative plural)
सायकम् (nominative singular)
सायके (dual nominative)
सायकानि (nominative plural)
सायक (singular vocative)
सायके (dual vocative)
सायकानि (plural vocative)
सायकम् (accusative singular)
सायके (accusative dual)
सायकानि (accusative plural)
सायकेन (instrumental singular)
सायकाभ्याम् (dual instrumental)
सायकैः (instrumental plural)
सायकाय (dative singular)
सायकाभ्याम् (dative dual)
सायकेभ्यः (dative plural)
सायकात् (ablative singular)
सायकाभ्याम् (ablative dual)
सायकेभ्यः (ablative plural)
सायकस्य (genitive singular)
सायकयोः (dual genitive)
सायकानाम् (genitive plural)
सायके (locative singular)
सायकयोः (dual locative)
सायकेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of सायक

Feminine ā-stem declension of सायक

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">सायक</i>

From the same Proto-Indo-Aryan root of indeterminate structure (likely something similar to *seh₁- or *sh₁-yé-) underlying प्रसिति (prasiti, “onward rush, cast”), with a meaning of "hurling, casting". Related to Hittite [script needed] (šije-, “to press, shoot”); whether or not Proto-Indo-European *seh₁- (“to insert, to sow”) is related is uncertain.

intended or fitted to be discharged or hurled


सायक

sāyaka (romanization)
सायकः (nominative singular)
सायकौ (dual nominative)
सायका1 (dual nominative)
सायकाः (nominative plural)
सायकासः1 (nominative plural)
सायक (singular vocative)
सायकौ (dual vocative)
सायका1 (dual vocative)
सायकाः (plural vocative)
सायकासः1 (plural vocative)
सायकम् (accusative singular)
सायकौ (accusative dual)
सायका1 (accusative dual)
सायकान् (accusative plural)
सायकेन (instrumental singular)
सायकाभ्याम् (dual instrumental)
सायकैः (instrumental plural)
सायकेभिः1 (instrumental plural)
सायकाय (dative singular)
सायकाभ्याम् (dative dual)
सायकेभ्यः (dative plural)
सायकात् (ablative singular)
सायकाभ्याम् (ablative dual)
सायकेभ्यः (ablative plural)
सायकस्य (genitive singular)
सायकयोः (dual genitive)
सायकानाम् (genitive plural)
सायके (locative singular)
सायकयोः (dual locative)
सायकेषु (locative plural)

a symbolical expression for the number "five" (from the 5 arrows of the god of love)


स्नेहित

snehita (romanization)
स्नेहितः (nominative singular)
स्नेहितौ (dual nominative)
स्नेहिताः (nominative plural)
स्नेहित (singular vocative)
स्नेहितौ (dual vocative)
स्नेहिताः (plural vocative)
स्नेहितम् (accusative singular)
स्नेहितौ (accusative dual)
स्नेहितान् (accusative plural)
स्नेहितेन (instrumental singular)
स्नेहिताभ्याम् (dual instrumental)
स्नेहितैः (instrumental plural)
स्नेहिताय (dative singular)
स्नेहिताभ्याम् (dative dual)
स्नेहितेभ्यः (dative plural)
स्नेहितात् (ablative singular)
स्नेहिताभ्याम् (ablative dual)
स्नेहितेभ्यः (ablative plural)
स्नेहितस्य (genitive singular)
स्नेहितयोः (dual genitive)
स्नेहितानाम् (genitive plural)
स्नेहिते (locative singular)
स्नेहितयोः (dual locative)
स्नेहितेषु (locative plural)
स्नेहिता (nominative singular)
स्नेहिते (dual nominative)
स्नेहिताः (nominative plural)
स्नेहिते (singular vocative)
स्नेहिते (dual vocative)
स्नेहिताः (plural vocative)
स्नेहिताम् (accusative singular)
स्नेहिते (accusative dual)
स्नेहिताः (accusative plural)
स्नेहितया (instrumental singular)
स्नेहिताभ्याम् (dual instrumental)
स्नेहिताभिः (instrumental plural)
स्नेहितायै (dative singular)
स्नेहिताभ्याम् (dative dual)
स्नेहिताभ्यः (dative plural)
स्नेहितायाः (ablative singular)
स्नेहिताभ्याम् (ablative dual)
स्नेहिताभ्यः (ablative plural)
स्नेहितायाः (genitive singular)
स्नेहितयोः (dual genitive)
स्नेहितानाम् (genitive plural)
स्नेहितायाम् (locative singular)
स्नेहितयोः (dual locative)
स्नेहितासु (locative plural)
स्नेहितम् (nominative singular)
स्नेहिते (dual nominative)
स्नेहितानि (nominative plural)
स्नेहित (singular vocative)
स्नेहिते (dual vocative)
स्नेहितानि (plural vocative)
स्नेहितम् (accusative singular)
स्नेहिते (accusative dual)
स्नेहितानि (accusative plural)
स्नेहितेन (instrumental singular)
स्नेहिताभ्याम् (dual instrumental)
स्नेहितैः (instrumental plural)
स्नेहिताय (dative singular)
स्नेहिताभ्याम् (dative dual)
स्नेहितेभ्यः (dative plural)
स्नेहितात् (ablative singular)
स्नेहिताभ्याम् (ablative dual)
स्नेहितेभ्यः (ablative plural)
स्नेहितस्य (genitive singular)
स्नेहितयोः (dual genitive)
स्नेहितानाम् (genitive plural)
स्नेहिते (locative singular)
स्नेहितयोः (dual locative)
स्नेहितेषु (locative plural)

Masculine a-stem declension of स्नेहित

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहितेभ्यः

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहितेभ्यः

स्नेहितानाम्

sa-decl-noun/cell

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहितेभ्यः

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहितेभ्यः

स्नेहितानाम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of स्नेहित

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहिताभ्यः

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहिताभ्यः

स्नेहितानाम्

स्नेहितायाम्

sa-decl-noun/cell

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहिताभ्यः

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहिताभ्यः

स्नेहितानाम्

स्नेहितायाम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">स्नेहित</i>

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहितेभ्यः

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहितेभ्यः

स्नेहितानाम्

sa-decl-noun/cell

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहितेभ्यः

स्नेहिताभ्याम्

स्नेहितेभ्यः

स्नेहितानाम्

From the root स्निह् (snih, “to be sticky, be attached or fond of”) + -त (-ta).


स्नेहित

snehita (romanization)
स्नेहितः (nominative singular)
स्नेहितौ (dual nominative)
स्नेहिता1 (dual nominative)
स्नेहिताः (nominative plural)
स्नेहितासः1 (nominative plural)
स्नेहित (singular vocative)
स्नेहितौ (dual vocative)
स्नेहिता1 (dual vocative)
स्नेहिताः (plural vocative)
स्नेहितासः1 (plural vocative)
स्नेहितम् (accusative singular)
स्नेहितौ (accusative dual)
स्नेहिता1 (accusative dual)
स्नेहितान् (accusative plural)
स्नेहितेन (instrumental singular)
स्नेहिताभ्याम् (dual instrumental)
स्नेहितैः (instrumental plural)
स्नेहितेभिः1 (instrumental plural)
स्नेहिताय (dative singular)
स्नेहिताभ्याम् (dative dual)
स्नेहितेभ्यः (dative plural)
स्नेहितात् (ablative singular)
स्नेहिताभ्याम् (ablative dual)
स्नेहितेभ्यः (ablative plural)
स्नेहितस्य (genitive singular)
स्नेहितयोः (dual genitive)
स्नेहितानाम् (genitive plural)
स्नेहिते (locative singular)
स्नेहितयोः (dual locative)
स्नेहितेषु (locative plural)


ஏகம்²

head

ஏகம்² • (ékaṃ)

Tamil script form of एकं, inflection of ஏக (eka, “one”):

sandhi form of nominative singular neuter

sandhi form of accusative singular masculine/neuter


ஏகம்²

Tamil script form of एकं, inflection of ஏக (eka, “alone”):


ஏகம்²

ஏகம்² • (ékaṃ)

Tamil script form of एकं, sandhi form of accusative singular of ஏக (eka)


ஏகம்²

sa-noun form

ஏகம்² • (ékaṃ)

Tamil script form of एकं, sandhi form of nominative/accusative singular of ஏக (eka, “unity”)

(at the end of a compound) Tamil script form of एकं, sandhi form of nominative/accusative singular of ஏக (eka, “unit”)


निराकरण

nirākaraṇa (romanization)
निराकरणम् (nominative singular)
निराकरणे (dual nominative)
निराकरणानि (nominative plural)
निराकरणा1 (nominative plural)
निराकरण (singular vocative)
निराकरणे (dual vocative)
निराकरणानि (plural vocative)
निराकरणा1 (plural vocative)
निराकरणम् (accusative singular)
निराकरणे (accusative dual)
निराकरणानि (accusative plural)
निराकरणा1 (accusative plural)
निराकरणेन (instrumental singular)
निराकरणाभ्याम् (dual instrumental)
निराकरणैः (instrumental plural)
निराकरणेभिः1 (instrumental plural)
निराकरणाय (dative singular)
निराकरणाभ्याम् (dative dual)
निराकरणेभ्यः (dative plural)
निराकरणात् (ablative singular)
निराकरणाभ्याम् (ablative dual)
निराकरणेभ्यः (ablative plural)
निराकरणस्य (genitive singular)
निराकरणयोः (dual genitive)
निराकरणानाम् (genitive plural)
निराकरणे (locative singular)
निराकरणयोः (dual locative)
निराकरणेषु (locative plural)

/n̪iˈɾɑː.kɐ.ɾɐ.ɳɐ/

निर्- (nir-, “combining form of निस् (nis)”) + आ- (ā-, “ad-”) + करण (karaṇa, “act, doing”).

affix

combining form of <i class="Deva mention" lang="sa">निस्</i> (nis)

driving away, turning out, expelling, removing, repudiating (of a woman), opposing, contradicting, denying

neglecting the chief sacrificial or religious duties


आर्यभट

āryabhaṭa (romanization)
आर्यभटः (nominative singular)
आर्यभटौ (dual nominative)
आर्यभटाः (nominative plural)
आर्यभट (singular vocative)
आर्यभटौ (dual vocative)
आर्यभटाः (plural vocative)
आर्यभटम् (accusative singular)
आर्यभटौ (accusative dual)
आर्यभटान् (accusative plural)
आर्यभटेन (instrumental singular)
आर्यभटाभ्याम् (dual instrumental)
आर्यभटैः (instrumental plural)
आर्यभटाय (dative singular)
आर्यभटाभ्याम् (dative dual)
आर्यभटेभ्यः (dative plural)
आर्यभटात् (ablative singular)
आर्यभटाभ्याम् (ablative dual)
आर्यभटेभ्यः (ablative plural)
आर्यभटस्य (genitive singular)
आर्यभटयोः (dual genitive)
आर्यभटानाम् (genitive plural)
आर्यभटे (locative singular)
आर्यभटयोः (dual locative)
आर्यभटेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of आर्यभट

आर्यभटाभ्याम्

आर्यभटाभ्याम्

आर्यभटाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

आर्यभटाभ्याम्

आर्यभटाभ्याम्

आर्यभटाभ्याम्

A Gupta era mathematician and astronomer.


आह्वे

head

आह्वे • (āhve)

sa-root

आह्वे • (āhve)

to call near, invoke, invite, summon, cite

to call to (especially in rites said of the Hotṛ, who addresses the Adhvaryu by the Ā-hāva or Ā-hvāna)


आवलि

āvali (romanization)
आवलिः (nominative singular)
आवली (dual nominative)
आवलयः (nominative plural)
आवले (singular vocative)
आवली (dual vocative)
आवलयः (plural vocative)
आवलिम् (accusative singular)
आवली (accusative dual)
आवलीः (accusative plural)
आवल्या (instrumental singular)
आवली1 (instrumental singular)
आवलिभ्याम् (dual instrumental)
आवलिभिः (instrumental plural)
आवलये (dative singular)
आवल्यै2 (dative singular)
आवली1 (dative singular)
आवलिभ्याम् (dative dual)
आवलिभ्यः (dative plural)
आवलेः (ablative singular)
आवल्याः2 (ablative singular)
आवल्यै3 (ablative singular)
आवलिभ्याम् (ablative dual)
आवलिभ्यः (ablative plural)
आवलेः (genitive singular)
आवल्याः2 (genitive singular)
आवल्यै3 (genitive singular)
आवल्योः (dual genitive)
आवलीनाम् (genitive plural)
आवलौ (locative singular)
आवल्याम्2 (locative singular)
आवला1 (locative singular)
आवल्योः (dual locative)
आवलिषु (locative plural)

/ˈɑː.ʋɐ.l̪i/

Probably a substrate borrowing, and related to आलि (āli, “a row, range”).


अवस्

avas (romanization)
अवः (nominative singular)
अवसी (dual nominative)
अवांसि (nominative plural)
अवः (singular vocative)
अवसी (dual vocative)
अवांसि (plural vocative)
अवः (accusative singular)
अवसी (accusative dual)
अवांसि (accusative plural)
अवसा (instrumental singular)
अवोभ्याम् (dual instrumental)
अवोभिः (instrumental plural)
अवसे (dative singular)
अवोभ्याम् (dative dual)
अवोभ्यः (dative plural)
अवसः (ablative singular)
अवोभ्याम् (ablative dual)
अवोभ्यः (ablative plural)
अवसः (genitive singular)
अवसोः (dual genitive)
अवसाम् (genitive plural)
अवसि (locative singular)
अवसोः (dual locative)
अवःसु (locative plural)

favor, furtherance, protection, assistance

wish, desire (as of men for the gods, or of the waters for the sea)


अवस

avasa (romanization)
अवसम् (nominative singular)
अवसे (dual nominative)
अवसानि (nominative plural)
अवसा1 (nominative plural)
अवस (singular vocative)
अवसे (dual vocative)
अवसानि (plural vocative)
अवसा1 (plural vocative)
अवसम् (accusative singular)
अवसे (accusative dual)
अवसानि (accusative plural)
अवसा1 (accusative plural)
अवसेन (instrumental singular)
अवसाभ्याम् (dual instrumental)
अवसैः (instrumental plural)
अवसेभिः1 (instrumental plural)
अवसाय (dative singular)
अवसाभ्याम् (dative dual)
अवसेभ्यः (dative plural)
अवसात् (ablative singular)
अवसाभ्याम् (ablative dual)
अवसेभ्यः (ablative plural)
अवसस्य (genitive singular)
अवसयोः (dual genitive)
अवसानाम् (genitive plural)
अवसे (locative singular)
अवसयोः (dual locative)
अवसेषु (locative plural)

From Proto-Indo-European *h₂ew- (“to enjoy, consume”), and related to अव् (av, “to promote; be pleased”) and अवस् (avas, “favor, assistance”).

der

(Vedic) refreshment, food, provisions, viaticum

with पद् वत्


अवस

avasa (romanization)
अवसः (nominative singular)
अवसौ (dual nominative)
अवसा1 (dual nominative)
अवसाः (nominative plural)
अवसासः1 (nominative plural)
अवस (singular vocative)
अवसौ (dual vocative)
अवसा1 (dual vocative)
अवसाः (plural vocative)
अवसासः1 (plural vocative)
अवसम् (accusative singular)
अवसौ (accusative dual)
अवसा1 (accusative dual)
अवसान् (accusative plural)
अवसेन (instrumental singular)
अवसाभ्याम् (dual instrumental)
अवसैः (instrumental plural)
अवसेभिः1 (instrumental plural)
अवसाय (dative singular)
अवसाभ्याम् (dative dual)
अवसेभ्यः (dative plural)
अवसात् (ablative singular)
अवसाभ्याम् (ablative dual)
अवसेभ्यः (ablative plural)
अवसस्य (genitive singular)
अवसयोः (dual genitive)
अवसानाम् (genitive plural)
अवसे (locative singular)
अवसयोः (dual locative)
अवसेषु (locative plural)


अवर्

sa-verb

अवर् • (ávar) third-singular indicative (type UP, aorist, root वृ)

ávar (romanization)
वृ (root)
अवर् (aorist)
आवर् (aorist)
अवृत (aorist)
अवर् (active indicative singular third-person)
आवर् (active indicative singular third-person)
अवर्ताम् (active dual indicative third-person)
अव्रन् (active indicative plural third-person)
अवृत (indicative singular third-person)
अव्राताम् (dual indicative third-person)
अव्रत (indicative plural third-person)
अवर् (active indicative second-person singular)
आवर् (active indicative second-person singular)
अवर्तम् (active dual indicative second-person)
अवर्त (active indicative plural second-person)
अवृथाः (indicative second-person singular)
अव्राथाम् (dual indicative second-person)
अवृध्वम् (indicative plural second-person)
अवरम् (active first-person indicative singular)
अवर्व (active dual first-person indicative)
अवर्म (active first-person indicative plural)
अव्रि (first-person indicative singular)
अवृवहि (dual first-person indicative)
अवृमहि (first-person indicative plural)
वः (active injunctive singular third-person)
वर्ताम् (active dual injunctive third-person)
व्रन् (active injunctive plural third-person)
वृत (injunctive singular third-person)
व्राताम् (dual injunctive third-person)
व्रन्त (injunctive plural third-person)
वः (active injunctive second-person singular)
वर्तम् (active dual injunctive second-person)
वर्त (active injunctive plural second-person)
वृथाः (injunctive second-person singular)
व्राथाम् (dual injunctive second-person)
वृध्वम् (injunctive plural second-person)
वरम् (active first-person injunctive singular)
वर्व (active dual first-person injunctive)
वर्म (active first-person injunctive plural)
व्रि (first-person injunctive singular)
वृवहि (dual first-person injunctive)
वृमहि (first-person injunctive plural)
वरत् (active singular subjunctive third-person)
वरति (active singular subjunctive third-person)
वरतः (active dual subjunctive third-person)
वरन् (active plural subjunctive third-person)
वरन्ति (active plural subjunctive third-person)
वरते (singular subjunctive third-person)
वरातै (singular subjunctive third-person)
वरैते (dual subjunctive third-person)
वरन्त (plural subjunctive third-person)
वरः (active second-person singular subjunctive)
वरसि (active second-person singular subjunctive)
वरथः (active dual second-person subjunctive)
वरथ (active plural second-person subjunctive)
वरसे (second-person singular subjunctive)
वरासै (second-person singular subjunctive)
वरैथे (dual second-person subjunctive)
वरध्वे (plural second-person subjunctive)
वराध्वै (plural second-person subjunctive)
वराणि (active first-person singular subjunctive)
वराव (active dual first-person subjunctive)
वराम (active first-person plural subjunctive)
वरै (first-person singular subjunctive)
वरावहै (dual first-person subjunctive)
वरामहे (first-person plural subjunctive)
वरामहै (first-person plural subjunctive)


शाठ्य

deceit, guile, perfidy, knavery, dishonesty


अरोग

aroga (romanization)
अरोगः (nominative singular)
अरोगौ (dual nominative)
अरोगा1 (dual nominative)
अरोगाः (nominative plural)
अरोगासः1 (nominative plural)
अरोग (singular vocative)
अरोगौ (dual vocative)
अरोगा1 (dual vocative)
अरोगाः (plural vocative)
अरोगासः1 (plural vocative)
अरोगम् (accusative singular)
अरोगौ (accusative dual)
अरोगा1 (accusative dual)
अरोगान् (accusative plural)
अरोगेण (instrumental singular)
अरोगाभ्याम् (dual instrumental)
अरोगैः (instrumental plural)
अरोगेभिः1 (instrumental plural)
अरोगाय (dative singular)
अरोगाभ्याम् (dative dual)
अरोगेभ्यः (dative plural)
अरोगात् (ablative singular)
अरोगाभ्याम् (ablative dual)
अरोगेभ्यः (ablative plural)
अरोगस्य (genitive singular)
अरोगयोः (dual genitive)
अरोगाणाम् (genitive plural)
अरोगे (locative singular)
अरोगयोः (dual locative)
अरोगेषु (locative plural)
अरोगा (nominative singular)
अरोगे (dual nominative)
अरोगाः (nominative plural)
अरोगे (singular vocative)
अरोगे (dual vocative)
अरोगाः (plural vocative)
अरोगाम् (accusative singular)
अरोगे (accusative dual)
अरोगाः (accusative plural)
अरोगया (instrumental singular)
अरोगा1 (instrumental singular)
अरोगाभ्याम् (dual instrumental)
अरोगाभिः (instrumental plural)
अरोगायै (dative singular)
अरोगाभ्याम् (dative dual)
अरोगाभ्यः (dative plural)
अरोगायाः (ablative singular)
अरोगायै2 (ablative singular)
अरोगाभ्याम् (ablative dual)
अरोगाभ्यः (ablative plural)
अरोगायाः (genitive singular)
अरोगायै2 (genitive singular)
अरोगयोः (dual genitive)
अरोगाणाम् (genitive plural)
अरोगायाम् (locative singular)
अरोगयोः (dual locative)
अरोगासु (locative plural)
अरोगम् (nominative singular)
अरोगे (dual nominative)
अरोगाणि (nominative plural)
अरोगा1 (nominative plural)
अरोग (singular vocative)
अरोगे (dual vocative)
अरोगाणि (plural vocative)
अरोगा1 (plural vocative)
अरोगम् (accusative singular)
अरोगे (accusative dual)
अरोगाणि (accusative plural)
अरोगा1 (accusative plural)
अरोगेण (instrumental singular)
अरोगाभ्याम् (dual instrumental)
अरोगैः (instrumental plural)
अरोगेभिः1 (instrumental plural)
अरोगाय (dative singular)
अरोगाभ्याम् (dative dual)
अरोगेभ्यः (dative plural)
अरोगात् (ablative singular)
अरोगाभ्याम् (ablative dual)
अरोगेभ्यः (ablative plural)
अरोगस्य (genitive singular)
अरोगयोः (dual genitive)
अरोगाणाम् (genitive plural)
अरोगे (locative singular)
अरोगयोः (dual locative)
अरोगेषु (locative plural)

Pali: aroga

Prakrit: 𑀅𑀭𑁄𑀕 (aroga)

Etymology tree
Proto-Indo-European *ne
Proto-Indo-European *n̥-
Proto-Indo-Iranian *a-
Sanskrit अ- (a-)
Proto-Indo-European *lewg-
Sanskrit रोग (roga)
Sanskrit अरोग (aroga)
From अ- (a-) + रोग (roga).

etymon

प्रहृष्टमुदितो लोकस् तुष्टः पुष्टस् सुधार्मिकः ।
निरामयो ह्य् अरोगश् च दुर्भिक्षभयवर्जितः ॥
prahṛṣṭamudito lokas tuṣṭaḥ puṣṭas sudhārmikaḥ.

The world was happy and rejoicing, contended and nourished, righteous, healthy and devoid of disease, and free from fear of famine.

nirāmayo hy arogaś ca durbhikṣabhayavarjitaḥ.


अरोग

aroga (romanization)
अरोगः (nominative singular)
अरोगौ (dual nominative)
अरोगा1 (dual nominative)
अरोगाः (nominative plural)
अरोगासः1 (nominative plural)
अरोग (singular vocative)
अरोगौ (dual vocative)
अरोगा1 (dual vocative)
अरोगाः (plural vocative)
अरोगासः1 (plural vocative)
अरोगम् (accusative singular)
अरोगौ (accusative dual)
अरोगा1 (accusative dual)
अरोगान् (accusative plural)
अरोगेण (instrumental singular)
अरोगाभ्याम् (dual instrumental)
अरोगैः (instrumental plural)
अरोगेभिः1 (instrumental plural)
अरोगाय (dative singular)
अरोगाभ्याम् (dative dual)
अरोगेभ्यः (dative plural)
अरोगात् (ablative singular)
अरोगाभ्याम् (ablative dual)
अरोगेभ्यः (ablative plural)
अरोगस्य (genitive singular)
अरोगयोः (dual genitive)
अरोगाणाम् (genitive plural)
अरोगे (locative singular)
अरोगयोः (dual locative)
अरोगेषु (locative plural)


गूर्द्

head

गूर्द् • (gūrd)

sa-root

गूर्द् • (gūrd)

Of unclear origin. Attempts to connect the root to कूर्द् (kūrd, “to leap”) or गर्द् (gard, “to cry, exult”) (whence perhaps गर्दभ (gardabha, “ass, donkey”)) are fraught with difficulties.


कूर्द्

head

कूर्द् • (kūrd)

sa-root

कूर्द् • (kūrd)

Of unclear origin. Possibly related to गूर्द् (gūrd, “to play, leap”) and/or from Proto-Indo-European *kerd- (“to swing”), whence perhaps Ancient Greek κραδάω (kradáō, “to swing, brandish”), Old English hratian (“to rush, hasten”), German scherzen (“to joke, jest, frolic”), and Welsh cerdded (“to walk”). A borrowing from Dravidian has also been suggested by Turner and Kuiper, but is not preferred to the above etymology; compare Tamil குதி (kuti, “to jump”).


कासर

/ˈkɑː.s̪ɐ.ɾɐ/


त्वत्

युष्मद् युष्मद्#Sanskrit


वाम्

युष्मद् युष्मद्#Sanskrit

enclitic accusative/dative/genitive dual of युष्मद् (yuṣmad)


तुभ्यम्

युष्मद् युष्मद्#Sanskrit


त्वा

युष्मद् युष्मद्#Sanskrit

enclitic accusative singular of युष्मद् (yuṣmad)


त्वा

युष्मद् युष्मद्#Sanskrit

instrumental singular of युष्मद् (yuṣmad)


युष्मासु

युष्मद् युष्मद्#Sanskrit


युष्मत्

युष्मद् युष्मद्#Sanskrit


शुण्ठ्

head

शुण्ठ् • (śuṇṭh)

sa-root

शुण्ठ् • (śuṇṭh)

Of unclear origin. Possibly related to शुष्क (śuṣka, “dried up”) via a series of sound changes शुष्क (śuṣka) > *शुष्ट (śuṣṭa) > *शुट्ठ (śuṭṭha) > शुण्ठ् (śuṇṭh). Other theories link the root to Dravidian; compare Tamil சுண்டு (cuṇṭu, “to dry up”), Telugu చుండు (cuṇḍu, “to be evaporated or dried up”)


युष्मभ्यम्

युष्मद् युष्मद्#Sanskrit


युष्माकम्

युष्मद् युष्मद्#Sanskrit


भूपाल

bhūpāla (romanization)
भूपालः (nominative singular)
भूपालौ (dual nominative)
भूपालाः (nominative plural)
भूपाल (singular vocative)
भूपालौ (dual vocative)
भूपालाः (plural vocative)
भूपालम् (accusative singular)
भूपालौ (accusative dual)
भूपालान् (accusative plural)
भूपालेन (instrumental singular)
भूपालाभ्याम् (dual instrumental)
भूपालैः (instrumental plural)
भूपालाय (dative singular)
भूपालाभ्याम् (dative dual)
भूपालेभ्यः (dative plural)
भूपालात् (ablative singular)
भूपालाभ्याम् (ablative dual)
भूपालेभ्यः (ablative plural)
भूपालस्य (genitive singular)
भूपालयोः (dual genitive)
भूपालानाम् (genitive plural)
भूपाले (locative singular)
भूपालयोः (dual locative)
भूपालेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of भूपाल

भूपालाभ्याम्

भूपालाभ्याम्

भूपालाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

भूपालाभ्याम्

भूपालाभ्याम्

भूपालाभ्याम्

Pali: bhūpāla

Hindi: भूपाल (bhūpāl)

Khmer: ភូបាល (phuubaal)

Lao: ພູບານ (phū bān)

Thai: ภูบาล


युष्माभिः

युष्मद् युष्मद्#Sanskrit


कूर्दति

sa-verb

कूर्दति • (kūrdati) third-singular indicative (class 1, root कूर्द्)

kūrdati (romanization)
कूर्द् (root)
कूर्दति (present)
कूर्दते (present)
कूर्दति (active indicative singular third-person)
कूर्दतः (active dual indicative third-person)
कूर्दन्ति (active indicative plural third-person)
कूर्दते (indicative singular third-person)
कूर्देते (dual indicative third-person)
कूर्दन्ते (indicative plural third-person)
कूर्दसि (active indicative second-person singular)
कूर्दथः (active dual indicative second-person)
कूर्दथ (active indicative plural second-person)
कूर्दसे (indicative second-person singular)
कूर्देथे (dual indicative second-person)
कूर्दध्वे (indicative plural second-person)
कूर्दामि (active first-person indicative singular)
कूर्दावः (active dual first-person indicative)
कूर्दामः (active first-person indicative plural)
कूर्दामसि1 (active first-person indicative plural)
कूर्दे (first-person indicative singular)
कूर्दावहे (dual first-person indicative)
कूर्दामहे (first-person indicative plural)
कूर्दतु (active imperative singular third-person)
कूर्दताम् (active dual imperative third-person)
कूर्दन्तु (active imperative plural third-person)
कूर्दताम् (imperative singular third-person)
कूर्देताम् (dual imperative third-person)
कूर्दन्ताम् (imperative plural third-person)
कूर्द (active imperative second-person singular)
कूर्दतम् (active dual imperative second-person)
कूर्दत (active imperative plural second-person)
कूर्दस्व (imperative second-person singular)
कूर्देथाम् (dual imperative second-person)
कूर्दध्वम् (imperative plural second-person)
कूर्दानि (active first-person imperative singular)
कूर्दाव (active dual first-person imperative)
कूर्दाम (active first-person imperative plural)
कूर्दै (first-person imperative singular)
कूर्दावहै (dual first-person imperative)
कूर्दामहै (first-person imperative plural)
कूर्देत् (active imperative singular third-person)
कूर्देताम् (active dual imperative third-person)
कूर्देयुः (active imperative plural third-person)
कूर्देत (imperative singular third-person)
कूर्देयाताम् (dual imperative third-person)
कूर्देरन् (imperative plural third-person)
कूर्देः (active imperative second-person singular)
कूर्देतम् (active dual imperative second-person)
कूर्देत (active imperative plural second-person)
कूर्देथाः (imperative second-person singular)
कूर्देयाथाम् (dual imperative second-person)
कूर्देध्वम् (imperative plural second-person)
कूर्देयम् (active first-person imperative singular)
कूर्देव (active dual first-person imperative)
कूर्देम (active first-person imperative plural)
कूर्देय (first-person imperative singular)
कूर्देवहि (dual first-person imperative)
कूर्देमहि (first-person imperative plural)
कूर्दात् (active singular subjunctive third-person)
कूर्दाति (active singular subjunctive third-person)
कूर्दातः (active dual subjunctive third-person)
कूर्दान् (active plural subjunctive third-person)
कूर्दाते (singular subjunctive third-person)
कूर्दातै (singular subjunctive third-person)
कूर्दैते (dual subjunctive third-person)
कूर्दन्त (plural subjunctive third-person)
कूर्दान्तै (plural subjunctive third-person)
कूर्दाः (active second-person singular subjunctive)
कूर्दासि (active second-person singular subjunctive)
कूर्दाथः (active dual second-person subjunctive)
कूर्दाथ (active plural second-person subjunctive)
कूर्दासे (second-person singular subjunctive)
कूर्दासै (second-person singular subjunctive)
कूर्दैथे (dual second-person subjunctive)
कूर्दाध्वै (plural second-person subjunctive)
कूर्दानि (active first-person singular subjunctive)
कूर्दाव (active dual first-person subjunctive)
कूर्दाम (active first-person plural subjunctive)
कूर्दै (first-person singular subjunctive)
कूर्दावहै (dual first-person subjunctive)
कूर्दामहै (first-person plural subjunctive)
कूर्दत् (active participle)
कूर्दमान (participle)

Awadhi: कूदब (kūdab)

Bengali: কুঁদা (kũda), কোঁদা (kō̃da)

Gujarati: કૂદવું (kūdvũ)

Hindnustani: kūdnā

Hindi: कूदना

desc

Urdu: کُودنا

Urdu: کُودنا

Kumaoni: कुदणो (-kudṇo)

Maithili: कूदब (kūdab)

Marathi: कुदणें (kudṇẽ)

Nepali: कुद्नु (kudnu)

Odia: କୁଦିବା (kudibā)

Punjabi: kuddṇā

Gurmukhi script: ਕੁੱਦਣਾ

Shahmukhi script: کدنا

Sindhi: kuḍ̠aṇu

Arabic script: ڪُڏَڻُ

Devanagari script: कुॾणु


किष्किन्ध

From किं (kiṃ, “what, how, why”) + किं (kiṃ) + दधाति (dádhāti, “to place, to put, to establish”). Notice how किं (kiṃ) is repeated indicating stress on the interrogative nature of the prefix.

A city mentioned in the Indian epic Ramayana, the kingdom of the monkey kings Vali and Sugriva. located near the Tungabhadra River.

ओड्रदेशस्थपर्व्वतविशेषः।
oḍradeśasthaparvvataviśeṣaḥ.
A particular mountain in the region of Oḍra.

तत्पर्व्वतगुहा च।

A specific mountain in the region of Oḍra and the cave by the same name. Two definitions of this word exist in the शब्द कल्पद्रुम (Shabd Kalapadrum) in Sanskrit as follows-


इद्

Inherited from Proto-Indo-Iranian *íd, from Proto-Indo-European *íd. See इदम् (idam).

one + इद् (id) → एकेद् (eked, “one only”)

यथा वशन्ति देवास् तथा इद् असत्
yathā vaśanti devās tathā id asat
as the gods wish it, thus indeed it will be with sandhi: यथा वशन्ति देवास्तथेदसत् (yathā vaśanti devāstathedasat)

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda VIII.28.4

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda i.147.3


दुरदृष्ट

duradṛṣṭa (romanization)
दुरदृष्टम् (nominative singular)
दुरदृष्टे (dual nominative)
दुरदृष्टानि (nominative plural)
दुरदृष्टा1 (nominative plural)
दुरदृष्ट (singular vocative)
दुरदृष्टे (dual vocative)
दुरदृष्टानि (plural vocative)
दुरदृष्टा1 (plural vocative)
दुरदृष्टम् (accusative singular)
दुरदृष्टे (accusative dual)
दुरदृष्टानि (accusative plural)
दुरदृष्टा1 (accusative plural)
दुरदृष्टेन (instrumental singular)
दुरदृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
दुरदृष्टैः (instrumental plural)
दुरदृष्टेभिः1 (instrumental plural)
दुरदृष्टाय (dative singular)
दुरदृष्टाभ्याम् (dative dual)
दुरदृष्टेभ्यः (dative plural)
दुरदृष्टात् (ablative singular)
दुरदृष्टाभ्याम् (ablative dual)
दुरदृष्टेभ्यः (ablative plural)
दुरदृष्टस्य (genitive singular)
दुरदृष्टयोः (dual genitive)
दुरदृष्टानाम् (genitive plural)
दुरदृष्टे (locative singular)
दुरदृष्टयोः (dual locative)
दुरदृष्टेषु (locative plural)

→ Telugu: దురదృష్టము (duradr̥ṣṭamu)

/d̪u.ɾɐˈd̪r̩ʂ.ʈɐ/

दुर्- (dur-, “combining form of दुस् (dus, “bad”)”) + अदृष्ट (adṛṣṭa, “luck”).

affix

combining form of <i class="Deva mention" lang="sa">दुस्</i> (dus, “bad”)


विश्वसनीय

viśvasanīya (romanization)
विश्वसनीयः (nominative singular)
विश्वसनीयौ (dual nominative)
विश्वसनीयाः (nominative plural)
विश्वसनीय (singular vocative)
विश्वसनीयौ (dual vocative)
विश्वसनीयाः (plural vocative)
विश्वसनीयम् (accusative singular)
विश्वसनीयौ (accusative dual)
विश्वसनीयान् (accusative plural)
विश्वसनीयेन (instrumental singular)
विश्वसनीयाभ्याम् (dual instrumental)
विश्वसनीयैः (instrumental plural)
विश्वसनीयाय (dative singular)
विश्वसनीयाभ्याम् (dative dual)
विश्वसनीयेभ्यः (dative plural)
विश्वसनीयात् (ablative singular)
विश्वसनीयाभ्याम् (ablative dual)
विश्वसनीयेभ्यः (ablative plural)
विश्वसनीयस्य (genitive singular)
विश्वसनीययोः (dual genitive)
विश्वसनीयानाम् (genitive plural)
विश्वसनीये (locative singular)
विश्वसनीययोः (dual locative)
विश्वसनीयेषु (locative plural)
विश्वसनीया (nominative singular)
विश्वसनीये (dual nominative)
विश्वसनीयाः (nominative plural)
विश्वसनीये (singular vocative)
विश्वसनीये (dual vocative)
विश्वसनीयाः (plural vocative)
विश्वसनीयाम् (accusative singular)
विश्वसनीये (accusative dual)
विश्वसनीयाः (accusative plural)
विश्वसनीयया (instrumental singular)
विश्वसनीयाभ्याम् (dual instrumental)
विश्वसनीयाभिः (instrumental plural)
विश्वसनीयायै (dative singular)
विश्वसनीयाभ्याम् (dative dual)
विश्वसनीयाभ्यः (dative plural)
विश्वसनीयायाः (ablative singular)
विश्वसनीयाभ्याम् (ablative dual)
विश्वसनीयाभ्यः (ablative plural)
विश्वसनीयायाः (genitive singular)
विश्वसनीययोः (dual genitive)
विश्वसनीयानाम् (genitive plural)
विश्वसनीयायाम् (locative singular)
विश्वसनीययोः (dual locative)
विश्वसनीयासु (locative plural)
विश्वसनीयम् (nominative singular)
विश्वसनीये (dual nominative)
विश्वसनीयानि (nominative plural)
विश्वसनीय (singular vocative)
विश्वसनीये (dual vocative)
विश्वसनीयानि (plural vocative)
विश्वसनीयम् (accusative singular)
विश्वसनीये (accusative dual)
विश्वसनीयानि (accusative plural)
विश्वसनीयेन (instrumental singular)
विश्वसनीयाभ्याम् (dual instrumental)
विश्वसनीयैः (instrumental plural)
विश्वसनीयाय (dative singular)
विश्वसनीयाभ्याम् (dative dual)
विश्वसनीयेभ्यः (dative plural)
विश्वसनीयात् (ablative singular)
विश्वसनीयाभ्याम् (ablative dual)
विश्वसनीयेभ्यः (ablative plural)
विश्वसनीयस्य (genitive singular)
विश्वसनीययोः (dual genitive)
विश्वसनीयानाम् (genitive plural)
विश्वसनीये (locative singular)
विश्वसनीययोः (dual locative)
विश्वसनीयेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of विश्वसनीय

विश्वसनीयान्

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयेभ्यः

विश्वसनीयात्

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयेभ्यः

विश्वसनीयस्य

विश्वसनीययोः

विश्वसनीयानाम्

विश्वसनीययोः

विश्वसनीयेषु

sa-decl-noun/cell

विश्वसनीयस्य

विश्वसनीयान्

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयेभ्यः

विश्वसनीयात्

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयेभ्यः

विश्वसनीयस्य

विश्वसनीययोः

विश्वसनीयानाम्

विश्वसनीययोः

विश्वसनीयेषु

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of विश्वसनीय

विश्वसनीयाम्

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयाभिः

विश्वसनीयायै

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयाभ्यः

विश्वसनीयायाः

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयाभ्यः

विश्वसनीयायाः

विश्वसनीययोः

विश्वसनीयानाम्

विश्वसनीयायाम्

विश्वसनीययोः

विश्वसनीयासु

sa-decl-noun/cell

विश्वसनीयायाः

विश्वसनीयाम्

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयाभिः

विश्वसनीयायै

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयाभ्यः

विश्वसनीयायाः

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयाभ्यः

विश्वसनीयायाः

विश्वसनीययोः

विश्वसनीयानाम्

विश्वसनीयायाम्

विश्वसनीययोः

विश्वसनीयासु

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">विश्वसनीय</i>

विश्वसनीयानि

विश्वसनीयानि

विश्वसनीयानि

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयेभ्यः

विश्वसनीयात्

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयेभ्यः

विश्वसनीयस्य

विश्वसनीययोः

विश्वसनीयानाम्

विश्वसनीययोः

विश्वसनीयेषु

sa-decl-noun/cell

विश्वसनीयस्य

विश्वसनीयानि

विश्वसनीयानि

विश्वसनीयानि

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयेभ्यः

विश्वसनीयात्

विश्वसनीयाभ्याम्

विश्वसनीयेभ्यः

विश्वसनीयस्य

विश्वसनीययोः

विश्वसनीयानाम्

विश्वसनीययोः

विश्वसनीयेषु

/ʋiɕ.ʋɐ.s̪ɐˈn̪iː.jɐ/

to be trusted or relied on, reliable, trustworthy, credible


नट्

Created on the basis of नट (naṭa, “dancer”) (or a similar form), a sanskritization of Pali नट (naṭa), Prakrit 𑀡𑀟 (ṇaḍa), from Sanskrit नृतु (nṛtu, “dancer”), from नृत् (nṛt, “to dance”). See there for more.


इमे

nominative plural of अयम् (ayám, “this”) (masculine)

nominative/accusative dual of इयम् (iyám, “this”) (feminine)

nominative/accusative dual of इदम् (idám, “this”) (neuter)


𑂬𑂹𑂩𑂲

sa-adj

𑂬𑂹𑂩𑂲 • (śrī́) stem


𑂬𑂹𑂩𑂲

head

𑂬𑂹𑂩𑂲 • (śrī́)


𑚧𑚶𑚤𑚯

sa-adj

𑚧𑚶𑚤𑚯 • (śrī́) stem


𑚧𑚶𑚤𑚯

head

𑚧𑚶𑚤𑚯 • (śrī́)


𑨮𑩇𑨫𑨁𑨊

sa-adj

𑨮𑩇𑨫𑨁𑨊 • (śrī́) stem


𑨮𑩇𑨫𑨁𑨊

sa-noun

𑨮𑩇𑨫𑨁𑨊 • (śrī́) stem, f


𑨮𑩇𑨫𑨁𑨊

head

𑨮𑩇𑨫𑨁𑨊 • (śrī́)


तण्डक

Borrowed from Dravidian, Malayalam തണ്ട് (taṇṭŭ, “stick, club”).

/ˈt̪ɐɳ.ɖɐ.kɐ/


तण्डक

/ˈt̪ɐɳ.ɖɐ.kɐ/


𑩿 𑪙𑩼𑩑𑩛

sa-adj

𑩿 𑪙𑩼𑩑𑩛 • (śrī́) stem


𑩿 𑪙𑩼𑩑𑩛

sa-noun

𑩿 𑪙𑩼𑩑𑩛 • (śrī́) stem, f


𑩿 𑪙𑩼𑩑𑩛

head

𑩿 𑪙𑩼𑩑𑩛 • (śrī́)


यजन

yajana (romanization)
यजनम् (nominative singular)
यजने (dual nominative)
यजनानि (nominative plural)
यजना1 (nominative plural)
यजन (singular vocative)
यजने (dual vocative)
यजनानि (plural vocative)
यजना1 (plural vocative)
यजनम् (accusative singular)
यजने (accusative dual)
यजनानि (accusative plural)
यजना1 (accusative plural)
यजनेन (instrumental singular)
यजनाभ्याम् (dual instrumental)
यजनैः (instrumental plural)
यजनेभिः1 (instrumental plural)
यजनाय (dative singular)
यजनाभ्याम् (dative dual)
यजनेभ्यः (dative plural)
यजनात् (ablative singular)
यजनाभ्याम् (ablative dual)
यजनेभ्यः (ablative plural)
यजनस्य (genitive singular)
यजनयोः (dual genitive)
यजनानाम् (genitive plural)
यजने (locative singular)
यजनयोः (dual locative)
यजनेषु (locative plural)

/ˈjɐ.d͡ʑɐ.n̪ɐ/


उच्चि

उच्चि • (ucci)

sa-root

उच्चि • (ucci)

उच्- (uc-, “combining form of उद्- (ud-)”) + चि (ci).

affix

combining form of <i class="Deva mention" lang="sa">उद्-</i> (ud-)


वेश

veśá (romanization)
वेशः (nominative singular)
वेशौ (dual nominative)
वेशा1 (dual nominative)
वेशाः (nominative plural)
वेशासः1 (nominative plural)
वेश (singular vocative)
वेशौ (dual vocative)
वेशा1 (dual vocative)
वेशाः (plural vocative)
वेशासः1 (plural vocative)
वेशम् (accusative singular)
वेशौ (accusative dual)
वेशा1 (accusative dual)
वेशान् (accusative plural)
वेशेन (instrumental singular)
वेशाभ्याम् (dual instrumental)
वेशैः (instrumental plural)
वेशेभिः1 (instrumental plural)
वेशाय (dative singular)
वेशाभ्याम् (dative dual)
वेशेभ्यः (dative plural)
वेशात् (ablative singular)
वेशाभ्याम् (ablative dual)
वेशेभ्यः (ablative plural)
वेशस्य (genitive singular)
वेशयोः (dual genitive)
वेशानाम् (genitive plural)
वेशे (locative singular)
वेशयोः (dual locative)
वेशेषु (locative plural)

Etymology tree
Proto-Indo-European *weyḱ-
Sanskrit विश् (viś)
Sanskrit वेश (veśa)
From Proto-Indo-European *weyḱ-o-s. Cognate with Latin vīcus. The Sanskrit root is विश् (viś).

etymon

"a settler", small farmer, tenant, neighbor, dependent, vassal

prostitution or a house of ill fame, brothel


ध्वंस

dhvaṃsa (romanization)
ध्वंसः (nominative singular)
ध्वंसौ (dual nominative)
ध्वंसा1 (dual nominative)
ध्वंसाः (nominative plural)
ध्वंसासः1 (nominative plural)
ध्वंस (singular vocative)
ध्वंसौ (dual vocative)
ध्वंसा1 (dual vocative)
ध्वंसाः (plural vocative)
ध्वंसासः1 (plural vocative)
ध्वंसम् (accusative singular)
ध्वंसौ (accusative dual)
ध्वंसा1 (accusative dual)
ध्वंसान् (accusative plural)
ध्वंसेन (instrumental singular)
ध्वंसाभ्याम् (dual instrumental)
ध्वंसैः (instrumental plural)
ध्वंसेभिः1 (instrumental plural)
ध्वंसाय (dative singular)
ध्वंसाभ्याम् (dative dual)
ध्वंसेभ्यः (dative plural)
ध्वंसात् (ablative singular)
ध्वंसाभ्याम् (ablative dual)
ध्वंसेभ्यः (ablative plural)
ध्वंसस्य (genitive singular)
ध्वंसयोः (dual genitive)
ध्वंसानाम् (genitive plural)
ध्वंसे (locative singular)
ध्वंसयोः (dual locative)
ध्वंसेषु (locative plural)

/ˈd̪ʱʋɐ̃.s̪ɐ/

falling down, perishing, destruction, loss, ruin


उच्चय

uccaya (romanization)
उच्चयः (nominative singular)
उच्चयौ (dual nominative)
उच्चया1 (dual nominative)
उच्चयाः (nominative plural)
उच्चयासः1 (nominative plural)
उच्चय (singular vocative)
उच्चयौ (dual vocative)
उच्चया1 (dual vocative)
उच्चयाः (plural vocative)
उच्चयासः1 (plural vocative)
उच्चयम् (accusative singular)
उच्चयौ (accusative dual)
उच्चया1 (accusative dual)
उच्चयान् (accusative plural)
उच्चयेन (instrumental singular)
उच्चयाभ्याम् (dual instrumental)
उच्चयैः (instrumental plural)
उच्चयेभिः1 (instrumental plural)
उच्चयाय (dative singular)
उच्चयाभ्याम् (dative dual)
उच्चयेभ्यः (dative plural)
उच्चयात् (ablative singular)
उच्चयाभ्याम् (ablative dual)
उच्चयेभ्यः (ablative plural)
उच्चयस्य (genitive singular)
उच्चययोः (dual genitive)
उच्चयानाम् (genitive plural)
उच्चये (locative singular)
उच्चययोः (dual locative)
उच्चयेषु (locative plural)


आलोचन

ālocana (romanization)
आलोचनम् (nominative singular)
आलोचने (dual nominative)
आलोचनानि (nominative plural)
आलोचना1 (nominative plural)
आलोचन (singular vocative)
आलोचने (dual vocative)
आलोचनानि (plural vocative)
आलोचना1 (plural vocative)
आलोचनम् (accusative singular)
आलोचने (accusative dual)
आलोचनानि (accusative plural)
आलोचना1 (accusative plural)
आलोचनेन (instrumental singular)
आलोचनाभ्याम् (dual instrumental)
आलोचनैः (instrumental plural)
आलोचनेभिः1 (instrumental plural)
आलोचनाय (dative singular)
आलोचनाभ्याम् (dative dual)
आलोचनेभ्यः (dative plural)
आलोचनात् (ablative singular)
आलोचनाभ्याम् (ablative dual)
आलोचनेभ्यः (ablative plural)
आलोचनस्य (genitive singular)
आलोचनयोः (dual genitive)
आलोचनानाम् (genitive plural)
आलोचने (locative singular)
आलोचनयोः (dual locative)
आलोचनेषु (locative plural)

/ɑːˈl̪oː.t͡ɕɐ.n̪ɐ/


आलोचन

आलोचन • stem or n आलोचन (canonical)
ālocana (romanization)

/ɑːˈl̪oː.t͡ɕɐ.n̪ɐ/


सम्भाव्य

sambhāvya (romanization)
सम्भाव्यः (nominative singular)
सम्भाव्यौ (dual nominative)
सम्भाव्या1 (dual nominative)
सम्भाव्याः (nominative plural)
सम्भाव्यासः1 (nominative plural)
सम्भाव्य (singular vocative)
सम्भाव्यौ (dual vocative)
सम्भाव्या1 (dual vocative)
सम्भाव्याः (plural vocative)
सम्भाव्यासः1 (plural vocative)
सम्भाव्यम् (accusative singular)
सम्भाव्यौ (accusative dual)
सम्भाव्या1 (accusative dual)
सम्भाव्यान् (accusative plural)
सम्भाव्येन (instrumental singular)
सम्भाव्याभ्याम् (dual instrumental)
सम्भाव्यैः (instrumental plural)
सम्भाव्येभिः1 (instrumental plural)
सम्भाव्याय (dative singular)
सम्भाव्याभ्याम् (dative dual)
सम्भाव्येभ्यः (dative plural)
सम्भाव्यात् (ablative singular)
सम्भाव्याभ्याम् (ablative dual)
सम्भाव्येभ्यः (ablative plural)
सम्भाव्यस्य (genitive singular)
सम्भाव्ययोः (dual genitive)
सम्भाव्यानाम् (genitive plural)
सम्भाव्ये (locative singular)
सम्भाव्ययोः (dual locative)
सम्भाव्येषु (locative plural)

/s̪ɐmˈbʱɑːʋ.jɐ/

to be honored or respected or well treated

to be supposed or expected, possible, probable


सम्भाव्य

sambhāvya (romanization)
सम्भाव्यम् (nominative singular)
सम्भाव्ये (dual nominative)
सम्भाव्यानि (nominative plural)
सम्भाव्या1 (nominative plural)
सम्भाव्य (singular vocative)
सम्भाव्ये (dual vocative)
सम्भाव्यानि (plural vocative)
सम्भाव्या1 (plural vocative)
सम्भाव्यम् (accusative singular)
सम्भाव्ये (accusative dual)
सम्भाव्यानि (accusative plural)
सम्भाव्या1 (accusative plural)
सम्भाव्येन (instrumental singular)
सम्भाव्याभ्याम् (dual instrumental)
सम्भाव्यैः (instrumental plural)
सम्भाव्येभिः1 (instrumental plural)
सम्भाव्याय (dative singular)
सम्भाव्याभ्याम् (dative dual)
सम्भाव्येभ्यः (dative plural)
सम्भाव्यात् (ablative singular)
सम्भाव्याभ्याम् (ablative dual)
सम्भाव्येभ्यः (ablative plural)
सम्भाव्यस्य (genitive singular)
सम्भाव्ययोः (dual genitive)
सम्भाव्यानाम् (genitive plural)
सम्भाव्ये (locative singular)
सम्भाव्ययोः (dual locative)
सम्भाव्येषु (locative plural)

/s̪ɐmˈbʱɑːʋ.jɐ/


पूर्त

pūrta (romanization)
पूर्तः (nominative singular)
पूर्तौ (dual nominative)
पूर्ता1 (dual nominative)
पूर्ताः (nominative plural)
पूर्तासः1 (nominative plural)
पूर्त (singular vocative)
पूर्तौ (dual vocative)
पूर्ता1 (dual vocative)
पूर्ताः (plural vocative)
पूर्तासः1 (plural vocative)
पूर्तम् (accusative singular)
पूर्तौ (accusative dual)
पूर्ता1 (accusative dual)
पूर्तान् (accusative plural)
पूर्तेन (instrumental singular)
पूर्ताभ्याम् (dual instrumental)
पूर्तैः (instrumental plural)
पूर्तेभिः1 (instrumental plural)
पूर्ताय (dative singular)
पूर्ताभ्याम् (dative dual)
पूर्तेभ्यः (dative plural)
पूर्तात् (ablative singular)
पूर्ताभ्याम् (ablative dual)
पूर्तेभ्यः (ablative plural)
पूर्तस्य (genitive singular)
पूर्तयोः (dual genitive)
पूर्तानाम् (genitive plural)
पूर्ते (locative singular)
पूर्तयोः (dual locative)
पूर्तेषु (locative plural)
पूर्ता (nominative singular)
पूर्ते (dual nominative)
पूर्ताः (nominative plural)
पूर्ते (singular vocative)
पूर्ते (dual vocative)
पूर्ताः (plural vocative)
पूर्ताम् (accusative singular)
पूर्ते (accusative dual)
पूर्ताः (accusative plural)
पूर्तया (instrumental singular)
पूर्ता1 (instrumental singular)
पूर्ताभ्याम् (dual instrumental)
पूर्ताभिः (instrumental plural)
पूर्तायै (dative singular)
पूर्ताभ्याम् (dative dual)
पूर्ताभ्यः (dative plural)
पूर्तायाः (ablative singular)
पूर्तायै2 (ablative singular)
पूर्ताभ्याम् (ablative dual)
पूर्ताभ्यः (ablative plural)
पूर्तायाः (genitive singular)
पूर्तायै2 (genitive singular)
पूर्तयोः (dual genitive)
पूर्तानाम् (genitive plural)
पूर्तायाम् (locative singular)
पूर्तयोः (dual locative)
पूर्तासु (locative plural)
पूर्तम् (nominative singular)
पूर्ते (dual nominative)
पूर्तानि (nominative plural)
पूर्ता1 (nominative plural)
पूर्त (singular vocative)
पूर्ते (dual vocative)
पूर्तानि (plural vocative)
पूर्ता1 (plural vocative)
पूर्तम् (accusative singular)
पूर्ते (accusative dual)
पूर्तानि (accusative plural)
पूर्ता1 (accusative plural)
पूर्तेन (instrumental singular)
पूर्ताभ्याम् (dual instrumental)
पूर्तैः (instrumental plural)
पूर्तेभिः1 (instrumental plural)
पूर्ताय (dative singular)
पूर्ताभ्याम् (dative dual)
पूर्तेभ्यः (dative plural)
पूर्तात् (ablative singular)
पूर्ताभ्याम् (ablative dual)
पूर्तेभ्यः (ablative plural)
पूर्तस्य (genitive singular)
पूर्तयोः (dual genitive)
पूर्तानाम् (genitive plural)
पूर्ते (locative singular)
पूर्तयोः (dual locative)
पूर्तेषु (locative plural)

filled, full, complete, completed, perfected


पूर्त

pūrta (romanization)
पूर्तम् (nominative singular)
पूर्ते (dual nominative)
पूर्तानि (nominative plural)
पूर्ता1 (nominative plural)
पूर्त (singular vocative)
पूर्ते (dual vocative)
पूर्तानि (plural vocative)
पूर्ता1 (plural vocative)
पूर्तम् (accusative singular)
पूर्ते (accusative dual)
पूर्तानि (accusative plural)
पूर्ता1 (accusative plural)
पूर्तेन (instrumental singular)
पूर्ताभ्याम् (dual instrumental)
पूर्तैः (instrumental plural)
पूर्तेभिः1 (instrumental plural)
पूर्ताय (dative singular)
पूर्ताभ्याम् (dative dual)
पूर्तेभ्यः (dative plural)
पूर्तात् (ablative singular)
पूर्ताभ्याम् (ablative dual)
पूर्तेभ्यः (ablative plural)
पूर्तस्य (genitive singular)
पूर्तयोः (dual genitive)
पूर्तानाम् (genitive plural)
पूर्ते (locative singular)
पूर्तयोः (dual locative)
पूर्तेषु (locative plural)

granting, rewarding, a reward, merit, a meritorious work, an act of pious liberality (such as feeding a Brahman, digging a well, etc.)


उपवाक्य

upavākya (romanization)
उपवाक्यः (nominative singular)
उपवाक्यौ (dual nominative)
उपवाक्याः (nominative plural)
उपवाक्य (singular vocative)
उपवाक्यौ (dual vocative)
उपवाक्याः (plural vocative)
उपवाक्यम् (accusative singular)
उपवाक्यौ (accusative dual)
उपवाक्यान् (accusative plural)
उपवाक्येन (instrumental singular)
उपवाक्याभ्याम् (dual instrumental)
उपवाक्यैः (instrumental plural)
उपवाक्याय (dative singular)
उपवाक्याभ्याम् (dative dual)
उपवाक्येभ्यः (dative plural)
उपवाक्यात् (ablative singular)
उपवाक्याभ्याम् (ablative dual)
उपवाक्येभ्यः (ablative plural)
उपवाक्यस्य (genitive singular)
उपवाक्ययोः (dual genitive)
उपवाक्यानाम् (genitive plural)
उपवाक्ये (locative singular)
उपवाक्ययोः (dual locative)
उपवाक्येषु (locative plural)
उपवाक्या (nominative singular)
उपवाक्ये (dual nominative)
उपवाक्याः (nominative plural)
उपवाक्ये (singular vocative)
उपवाक्ये (dual vocative)
उपवाक्याः (plural vocative)
उपवाक्याम् (accusative singular)
उपवाक्ये (accusative dual)
उपवाक्याः (accusative plural)
उपवाक्यया (instrumental singular)
उपवाक्याभ्याम् (dual instrumental)
उपवाक्याभिः (instrumental plural)
उपवाक्यायै (dative singular)
उपवाक्याभ्याम् (dative dual)
उपवाक्याभ्यः (dative plural)
उपवाक्यायाः (ablative singular)
उपवाक्याभ्याम् (ablative dual)
उपवाक्याभ्यः (ablative plural)
उपवाक्यायाः (genitive singular)
उपवाक्ययोः (dual genitive)
उपवाक्यानाम् (genitive plural)
उपवाक्यायाम् (locative singular)
उपवाक्ययोः (dual locative)
उपवाक्यासु (locative plural)
उपवाक्यम् (nominative singular)
उपवाक्ये (dual nominative)
उपवाक्यानि (nominative plural)
उपवाक्य (singular vocative)
उपवाक्ये (dual vocative)
उपवाक्यानि (plural vocative)
उपवाक्यम् (accusative singular)
उपवाक्ये (accusative dual)
उपवाक्यानि (accusative plural)
उपवाक्येन (instrumental singular)
उपवाक्याभ्याम् (dual instrumental)
उपवाक्यैः (instrumental plural)
उपवाक्याय (dative singular)
उपवाक्याभ्याम् (dative dual)
उपवाक्येभ्यः (dative plural)
उपवाक्यात् (ablative singular)
उपवाक्याभ्याम् (ablative dual)
उपवाक्येभ्यः (ablative plural)
उपवाक्यस्य (genitive singular)
उपवाक्ययोः (dual genitive)
उपवाक्यानाम् (genitive plural)
उपवाक्ये (locative singular)
उपवाक्ययोः (dual locative)
उपवाक्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of उपवाक्य

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्येभ्यः

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्येभ्यः

उपवाक्यानाम्

sa-decl-noun/cell

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्येभ्यः

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्येभ्यः

उपवाक्यानाम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of उपवाक्य

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्याभ्यः

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्याभ्यः

उपवाक्यानाम्

उपवाक्यायाम्

sa-decl-noun/cell

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्याभ्यः

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्याभ्यः

उपवाक्यानाम्

उपवाक्यायाम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">उपवाक्य</i>

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्येभ्यः

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्येभ्यः

उपवाक्यानाम्

sa-decl-noun/cell

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्येभ्यः

उपवाक्याभ्याम्

उपवाक्येभ्यः

उपवाक्यानाम्

desc

→ Telugu: ఉపవాక్యం (upavākyaṁ, “subordinate clause”)


बिन्दुसार

→ Bhojpuri: बिंदुसार (bindusār)

→ English: Bindusara

→ Hindi: बिंदुसार (bindusār)

→ Marathi: बिंदुसार (bindusār)

Compound of बिन्दु (bindu) + सार (sāra).

Bindusara (an emperor of the Mauryan Empire), father of Ashoka


कुतस्

From a tas-ablative form of कु (ku, “a pronominal base implying deterioration, want”).

wherefore? why? from what cause or motive? because


कुत्स्

head

कुत्स् • (kuts)

sa-root

कुत्स् • (kuts)

Probably a denominal of कुत्स (kutsa, “the Rishi Kutsa”), itself perhaps from the same root as कुतस् (kutas, “from whom? where?”)


परिचि

परि (pari) + चि (ci, “to pile up, collect”).

affix

to heap up, accumulate, augment, increase


परिचि

परि (pari) + चि (ci, “observe, investigate”).

to find out, know, learn, exercise, practice, become acquainted with


कूल

kūla (romanization)
कूलम् (nominative singular)
कूले (dual nominative)
कूलानि (nominative plural)
कूला1 (nominative plural)
कूल (singular vocative)
कूले (dual vocative)
कूलानि (plural vocative)
कूला1 (plural vocative)
कूलम् (accusative singular)
कूले (accusative dual)
कूलानि (accusative plural)
कूला1 (accusative plural)
कूलेन (instrumental singular)
कूलाभ्याम् (dual instrumental)
कूलैः (instrumental plural)
कूलेभिः1 (instrumental plural)
कूलाय (dative singular)
कूलाभ्याम् (dative dual)
कूलेभ्यः (dative plural)
कूलात् (ablative singular)
कूलाभ्याम् (ablative dual)
कूलेभ्यः (ablative plural)
कूलस्य (genitive singular)
कूलयोः (dual genitive)
कूलानाम् (genitive plural)
कूले (locative singular)
कूलयोः (dual locative)
कूलेषु (locative plural)

Of unclear origin, with many theories proposed:
* Frei derives the word from Proto-Indo-European *kḷH-Ho-, from *kel- (“to drive”), and compares with Latin celer (“quick”). Mayrhofer seems to favor this derivation.
* From Proto-Indo-European *(s)kewH- (“to cover”) and cognate with Latin cūlus (“posterior, buttocks; anus”) and Old Irish cúl (“back; rear”).
* From Proto-Indo-European *kl̥H-(l)o-m, from *kelH- (“to rise; hill”).
* Borrowed from Dravidian *kūl- (“to fall down; to sink”), and compared with Kannada ಕೂಲು (kūlu, “to fall down, be overturned”). Considering the Sanskrit word's Vedic presence, a borrowing is unlikely.
* Related to Proto-Iranian *káwfš (“hill, mountain”), whence Old Persian 𐎣𐎢𐎳 (kaufa, “mountain”). This is phonetically untenable.


कुत्सा

kutsā (romanization)
कुत्सा (nominative singular)
कुत्से (dual nominative)
कुत्साः (nominative plural)
कुत्से (singular vocative)
कुत्से (dual vocative)
कुत्साः (plural vocative)
कुत्साम् (accusative singular)
कुत्से (accusative dual)
कुत्साः (accusative plural)
कुत्सया (instrumental singular)
कुत्सा1 (instrumental singular)
कुत्साभ्याम् (dual instrumental)
कुत्साभिः (instrumental plural)
कुत्सायै (dative singular)
कुत्साभ्याम् (dative dual)
कुत्साभ्यः (dative plural)
कुत्सायाः (ablative singular)
कुत्सायै2 (ablative singular)
कुत्साभ्याम् (ablative dual)
कुत्साभ्यः (ablative plural)
कुत्सायाः (genitive singular)
कुत्सायै2 (genitive singular)
कुत्सयोः (dual genitive)
कुत्सानाम् (genitive plural)
कुत्सायाम् (locative singular)
कुत्सयोः (dual locative)
कुत्सासु (locative plural)


परिकर

parikara (romanization)
परिकरः (nominative singular)
परिकरौ (dual nominative)
परिकरा1 (dual nominative)
परिकराः (nominative plural)
परिकरासः1 (nominative plural)
परिकर (singular vocative)
परिकरौ (dual vocative)
परिकरा1 (dual vocative)
परिकराः (plural vocative)
परिकरासः1 (plural vocative)
परिकरम् (accusative singular)
परिकरौ (accusative dual)
परिकरा1 (accusative dual)
परिकरान् (accusative plural)
परिकरेण (instrumental singular)
परिकराभ्याम् (dual instrumental)
परिकरैः (instrumental plural)
परिकरेभिः1 (instrumental plural)
परिकराय (dative singular)
परिकराभ्याम् (dative dual)
परिकरेभ्यः (dative plural)
परिकरात् (ablative singular)
परिकराभ्याम् (ablative dual)
परिकरेभ्यः (ablative plural)
परिकरस्य (genitive singular)
परिकरयोः (dual genitive)
परिकराणाम् (genitive plural)
परिकरे (locative singular)
परिकरयोः (dual locative)
परिकरेषु (locative plural)

attendants, followers, entourage, retinue, train

a girth, zone, waist-band, (esp.) a girdle to keep up a garment

(drama) covert or indirect intimation of coming events in a plot, the germ of the Bīja

(rhetoric) a particular figure in which many significant epithets or adjectives are employed one after the other to give force to a statement


भावि

head

भावि • (bhāvi)

भाविन् भाविन्#Sanskrit


ज्वर्

ज्वर् • (jvar)

sa-root

ज्वर् • (jvar)

Related to the root ज्वल् (jval, “to blaze”).


निश्रि

head

निश्रि • (niśri)

sa-root

निश्रि • (niśri)


ज्वल्

head

ज्वल् • (jval)

sa-root

ज्वल् • (jval)

Etymology tree
Proto-Indo-European *ǵwelH-
Sanskrit ज्वल् (jval)
From Proto-Indo-Aryan *ȷ́wál-, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́wál-, from Proto-Indo-European *ǵwelH- (“to burn, to glow”). Cognate with Lithuanian žvìlti, Old English col (whence English coal). Related to the root ज्वर् (jvar, “to be feverish”).

inh

to set on fire, light, kindle, make radiant, illuminate


ज्वल

jvala (romanization)
ज्वलः (nominative singular)
ज्वलौ (dual nominative)
ज्वला1 (dual nominative)
ज्वलाः (nominative plural)
ज्वलासः1 (nominative plural)
ज्वल (singular vocative)
ज्वलौ (dual vocative)
ज्वला1 (dual vocative)
ज्वलाः (plural vocative)
ज्वलासः1 (plural vocative)
ज्वलम् (accusative singular)
ज्वलौ (accusative dual)
ज्वला1 (accusative dual)
ज्वलान् (accusative plural)
ज्वलेन (instrumental singular)
ज्वलाभ्याम् (dual instrumental)
ज्वलैः (instrumental plural)
ज्वलेभिः1 (instrumental plural)
ज्वलाय (dative singular)
ज्वलाभ्याम् (dative dual)
ज्वलेभ्यः (dative plural)
ज्वलात् (ablative singular)
ज्वलाभ्याम् (ablative dual)
ज्वलेभ्यः (ablative plural)
ज्वलस्य (genitive singular)
ज्वलयोः (dual genitive)
ज्वलानाम् (genitive plural)
ज्वले (locative singular)
ज्वलयोः (dual locative)
ज्वलेषु (locative plural)

/ˈd͡ʑʋɐ.l̪ɐ/

From the root ज्वल् (jval, “to burn brightly, blaze, shine”).


कालक्षेप

kālakṣepa (romanization)
कालक्षेपः (nominative singular)
कालक्षेपौ (dual nominative)
कालक्षेपा1 (dual nominative)
कालक्षेपाः (nominative plural)
कालक्षेपासः1 (nominative plural)
कालक्षेप (singular vocative)
कालक्षेपौ (dual vocative)
कालक्षेपा1 (dual vocative)
कालक्षेपाः (plural vocative)
कालक्षेपासः1 (plural vocative)
कालक्षेपम् (accusative singular)
कालक्षेपौ (accusative dual)
कालक्षेपा1 (accusative dual)
कालक्षेपान् (accusative plural)
कालक्षेपेण (instrumental singular)
कालक्षेपाभ्याम् (dual instrumental)
कालक्षेपैः (instrumental plural)
कालक्षेपेभिः1 (instrumental plural)
कालक्षेपाय (dative singular)
कालक्षेपाभ्याम् (dative dual)
कालक्षेपेभ्यः (dative plural)
कालक्षेपात् (ablative singular)
कालक्षेपाभ्याम् (ablative dual)
कालक्षेपेभ्यः (ablative plural)
कालक्षेपस्य (genitive singular)
कालक्षेपयोः (dual genitive)
कालक्षेपाणाम् (genitive plural)
कालक्षेपे (locative singular)
कालक्षेपयोः (dual locative)
कालक्षेपेषु (locative plural)

allowing time to pass away, delay, loss of time


इण्डरी

iṇḍarī (romanization)
इण्डरी (nominative singular)
इण्डर्यौ (dual nominative)
इण्डरी1 (dual nominative)
इण्डर्यः (nominative plural)
इण्डरीः1 (nominative plural)
इण्डरि (singular vocative)
इण्डर्यौ (dual vocative)
इण्डरी1 (dual vocative)
इण्डर्यः (plural vocative)
इण्डरीः1 (plural vocative)
इण्डरीम् (accusative singular)
इण्डर्यौ (accusative dual)
इण्डरी1 (accusative dual)
इण्डरीः (accusative plural)
इण्डर्या (instrumental singular)
इण्डरीभ्याम् (dual instrumental)
इण्डरीभिः (instrumental plural)
इण्डर्यै (dative singular)
इण्डरीभ्याम् (dative dual)
इण्डरीभ्यः (dative plural)
इण्डर्याः (ablative singular)
इण्डर्यै2 (ablative singular)
इण्डरीभ्याम् (ablative dual)
इण्डरीभ्यः (ablative plural)
इण्डर्याः (genitive singular)
इण्डर्यै2 (genitive singular)
इण्डर्योः (dual genitive)
इण्डरीणाम् (genitive plural)
इण्डर्याम् (locative singular)
इण्डर्योः (dual locative)
इण्डरीषु (locative plural)

/ˈiɳ.ɖɐ.ɾiː/

Borrowed from South Dravidian. Compare Kannada ಇಡ್ಡಲಿ (iḍḍali).


प्रपञ्च

prapañca (romanization)
प्रपञ्चः (nominative singular)
प्रपञ्चौ (dual nominative)
प्रपञ्चा1 (dual nominative)
प्रपञ्चाः (nominative plural)
प्रपञ्चासः1 (nominative plural)
प्रपञ्च (singular vocative)
प्रपञ्चौ (dual vocative)
प्रपञ्चा1 (dual vocative)
प्रपञ्चाः (plural vocative)
प्रपञ्चासः1 (plural vocative)
प्रपञ्चम् (accusative singular)
प्रपञ्चौ (accusative dual)
प्रपञ्चा1 (accusative dual)
प्रपञ्चान् (accusative plural)
प्रपञ्चेन (instrumental singular)
प्रपञ्चाभ्याम् (dual instrumental)
प्रपञ्चैः (instrumental plural)
प्रपञ्चेभिः1 (instrumental plural)
प्रपञ्चाय (dative singular)
प्रपञ्चाभ्याम् (dative dual)
प्रपञ्चेभ्यः (dative plural)
प्रपञ्चात् (ablative singular)
प्रपञ्चाभ्याम् (ablative dual)
प्रपञ्चेभ्यः (ablative plural)
प्रपञ्चस्य (genitive singular)
प्रपञ्चयोः (dual genitive)
प्रपञ्चानाम् (genitive plural)
प्रपञ्चे (locative singular)
प्रपञ्चयोः (dual locative)
प्रपञ्चेषु (locative plural)

/pɾɐ.pɐɲ.t͡ɕɐ/

/pɾɐˈpɐɲ.t͡ɕɐ/

प्र- (pra-, “pro-”) + पञ्च (pañca, “five”), literally "forwards five". The original meaning was probably "counting (with) the five (fingers of the hand)", which are used as symbolic of presenting and explaining or expanding something in detail; compare Ancient Greek πεμπάζειν (pempázein, “to count (on five fingers)”), Breton pempât (“to fold sheaves together”).

cog

(grammar) the repetition of an obscure rule in a clearer form

amplification, prolixity, diffuseness, copiousness (in style)

(philosophy) the expansion of the universe, the visible world


वर्तन

vartana (romanization)
वर्तनः (nominative singular)
वर्तनौ (dual nominative)
वर्तनाः (nominative plural)
वर्तन (singular vocative)
वर्तनौ (dual vocative)
वर्तनाः (plural vocative)
वर्तनम् (accusative singular)
वर्तनौ (accusative dual)
वर्तनान् (accusative plural)
वर्तनेन (instrumental singular)
वर्तनाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तनैः (instrumental plural)
वर्तनाय (dative singular)
वर्तनाभ्याम् (dative dual)
वर्तनेभ्यः (dative plural)
वर्तनात् (ablative singular)
वर्तनाभ्याम् (ablative dual)
वर्तनेभ्यः (ablative plural)
वर्तनस्य (genitive singular)
वर्तनयोः (dual genitive)
वर्तनानाम् (genitive plural)
वर्तने (locative singular)
वर्तनयोः (dual locative)
वर्तनेषु (locative plural)
वर्तना (nominative singular)
वर्तने (dual nominative)
वर्तनाः (nominative plural)
वर्तने (singular vocative)
वर्तने (dual vocative)
वर्तनाः (plural vocative)
वर्तनाम् (accusative singular)
वर्तने (accusative dual)
वर्तनाः (accusative plural)
वर्तनया (instrumental singular)
वर्तनाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तनाभिः (instrumental plural)
वर्तनायै (dative singular)
वर्तनाभ्याम् (dative dual)
वर्तनाभ्यः (dative plural)
वर्तनायाः (ablative singular)
वर्तनाभ्याम् (ablative dual)
वर्तनाभ्यः (ablative plural)
वर्तनायाः (genitive singular)
वर्तनयोः (dual genitive)
वर्तनानाम् (genitive plural)
वर्तनायाम् (locative singular)
वर्तनयोः (dual locative)
वर्तनासु (locative plural)
वर्तनम् (nominative singular)
वर्तने (dual nominative)
वर्तनानि (nominative plural)
वर्तन (singular vocative)
वर्तने (dual vocative)
वर्तनानि (plural vocative)
वर्तनम् (accusative singular)
वर्तने (accusative dual)
वर्तनानि (accusative plural)
वर्तनेन (instrumental singular)
वर्तनाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तनैः (instrumental plural)
वर्तनाय (dative singular)
वर्तनाभ्याम् (dative dual)
वर्तनेभ्यः (dative plural)
वर्तनात् (ablative singular)
वर्तनाभ्याम् (ablative dual)
वर्तनेभ्यः (ablative plural)
वर्तनस्य (genitive singular)
वर्तनयोः (dual genitive)
वर्तनानाम् (genitive plural)
वर्तने (locative singular)
वर्तनयोः (dual locative)
वर्तनेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of वर्तन

वर्तनाभ्याम्

वर्तनाभ्याम्

वर्तनाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

वर्तनाभ्याम्

वर्तनाभ्याम्

वर्तनाभ्याम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of वर्तन

वर्तनाभ्याम्

वर्तनाभ्याम्

वर्तनाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

वर्तनाभ्याम्

वर्तनाभ्याम्

वर्तनाभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">वर्तन</i>

वर्तनाभ्याम्

वर्तनाभ्याम्

वर्तनाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

वर्तनाभ्याम्

वर्तनाभ्याम्

वर्तनाभ्याम्

/ˈʋɐɾ.t̪ɐ.n̪ɐ/

setting in motion, quickening, causing to live or to be (also applied to Viṣṇu)


वर्तन

vartana (romanization)
वर्तनम् (nominative singular)
वर्तने (dual nominative)
वर्तनानि (nominative plural)
वर्तना1 (nominative plural)
वर्तन (singular vocative)
वर्तने (dual vocative)
वर्तनानि (plural vocative)
वर्तना1 (plural vocative)
वर्तनम् (accusative singular)
वर्तने (accusative dual)
वर्तनानि (accusative plural)
वर्तना1 (accusative plural)
वर्तनेन (instrumental singular)
वर्तनाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तनैः (instrumental plural)
वर्तनेभिः1 (instrumental plural)
वर्तनाय (dative singular)
वर्तनाभ्याम् (dative dual)
वर्तनेभ्यः (dative plural)
वर्तनात् (ablative singular)
वर्तनाभ्याम् (ablative dual)
वर्तनेभ्यः (ablative plural)
वर्तनस्य (genitive singular)
वर्तनयोः (dual genitive)
वर्तनानाम् (genitive plural)
वर्तने (locative singular)
वर्तनयोः (dual locative)
वर्तनेषु (locative plural)

/ˈʋɐɾ.t̪ɐ.n̪ɐ/

(at the end of compounds) application of

the act of turning or rolling or rolling on or moving forward or about (trans. and intrans.)

living on (instr.), livelihood, subsistence, occupation, earnings, wages


प्रवर्तन

pravartana (romanization)
प्रवर्तनः (nominative singular)
प्रवर्तनौ (dual nominative)
प्रवर्तनाः (nominative plural)
प्रवर्तन (singular vocative)
प्रवर्तनौ (dual vocative)
प्रवर्तनाः (plural vocative)
प्रवर्तनम् (accusative singular)
प्रवर्तनौ (accusative dual)
प्रवर्तनान् (accusative plural)
प्रवर्तनेन (instrumental singular)
प्रवर्तनाभ्याम् (dual instrumental)
प्रवर्तनैः (instrumental plural)
प्रवर्तनाय (dative singular)
प्रवर्तनाभ्याम् (dative dual)
प्रवर्तनेभ्यः (dative plural)
प्रवर्तनात् (ablative singular)
प्रवर्तनाभ्याम् (ablative dual)
प्रवर्तनेभ्यः (ablative plural)
प्रवर्तनस्य (genitive singular)
प्रवर्तनयोः (dual genitive)
प्रवर्तनानाम् (genitive plural)
प्रवर्तने (locative singular)
प्रवर्तनयोः (dual locative)
प्रवर्तनेषु (locative plural)
प्रवर्तना (nominative singular)
प्रवर्तने (dual nominative)
प्रवर्तनाः (nominative plural)
प्रवर्तने (singular vocative)
प्रवर्तने (dual vocative)
प्रवर्तनाः (plural vocative)
प्रवर्तनाम् (accusative singular)
प्रवर्तने (accusative dual)
प्रवर्तनाः (accusative plural)
प्रवर्तनया (instrumental singular)
प्रवर्तनाभ्याम् (dual instrumental)
प्रवर्तनाभिः (instrumental plural)
प्रवर्तनायै (dative singular)
प्रवर्तनाभ्याम् (dative dual)
प्रवर्तनाभ्यः (dative plural)
प्रवर्तनायाः (ablative singular)
प्रवर्तनाभ्याम् (ablative dual)
प्रवर्तनाभ्यः (ablative plural)
प्रवर्तनायाः (genitive singular)
प्रवर्तनयोः (dual genitive)
प्रवर्तनानाम् (genitive plural)
प्रवर्तनायाम् (locative singular)
प्रवर्तनयोः (dual locative)
प्रवर्तनासु (locative plural)
प्रवर्तनम् (nominative singular)
प्रवर्तने (dual nominative)
प्रवर्तनानि (nominative plural)
प्रवर्तन (singular vocative)
प्रवर्तने (dual vocative)
प्रवर्तनानि (plural vocative)
प्रवर्तनम् (accusative singular)
प्रवर्तने (accusative dual)
प्रवर्तनानि (accusative plural)
प्रवर्तनेन (instrumental singular)
प्रवर्तनाभ्याम् (dual instrumental)
प्रवर्तनैः (instrumental plural)
प्रवर्तनाय (dative singular)
प्रवर्तनाभ्याम् (dative dual)
प्रवर्तनेभ्यः (dative plural)
प्रवर्तनात् (ablative singular)
प्रवर्तनाभ्याम् (ablative dual)
प्रवर्तनेभ्यः (ablative plural)
प्रवर्तनस्य (genitive singular)
प्रवर्तनयोः (dual genitive)
प्रवर्तनानाम् (genitive plural)
प्रवर्तने (locative singular)
प्रवर्तनयोः (dual locative)
प्रवर्तनेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of प्रवर्तन

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनेभ्यः

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनेभ्यः

प्रवर्तनानाम्

sa-decl-noun/cell

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनेभ्यः

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनेभ्यः

प्रवर्तनानाम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of प्रवर्तन

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनाभिः

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनाभ्यः

प्रवर्तनायाः

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनाभ्यः

प्रवर्तनायाः

प्रवर्तनानाम्

प्रवर्तनायाम्

sa-decl-noun/cell

प्रवर्तनायाः

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनाभिः

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनाभ्यः

प्रवर्तनायाः

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनाभ्यः

प्रवर्तनायाः

प्रवर्तनानाम्

प्रवर्तनायाम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">प्रवर्तन</i>

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनेभ्यः

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनेभ्यः

प्रवर्तनानाम्

sa-decl-noun/cell

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनेभ्यः

प्रवर्तनाभ्याम्

प्रवर्तनेभ्यः

प्रवर्तनानाम्

/pɾɐˈʋɐɾ.t̪ɐ.n̪ɐ/


प्रवर्तन

pravartana (romanization)
प्रवर्तनम् (nominative singular)
प्रवर्तने (dual nominative)
प्रवर्तनानि (nominative plural)
प्रवर्तना1 (nominative plural)
प्रवर्तन (singular vocative)
प्रवर्तने (dual vocative)
प्रवर्तनानि (plural vocative)
प्रवर्तना1 (plural vocative)
प्रवर्तनम् (accusative singular)
प्रवर्तने (accusative dual)
प्रवर्तनानि (accusative plural)
प्रवर्तना1 (accusative plural)
प्रवर्तनेन (instrumental singular)
प्रवर्तनाभ्याम् (dual instrumental)
प्रवर्तनैः (instrumental plural)
प्रवर्तनेभिः1 (instrumental plural)
प्रवर्तनाय (dative singular)
प्रवर्तनाभ्याम् (dative dual)
प्रवर्तनेभ्यः (dative plural)
प्रवर्तनात् (ablative singular)
प्रवर्तनाभ्याम् (ablative dual)
प्रवर्तनेभ्यः (ablative plural)
प्रवर्तनस्य (genitive singular)
प्रवर्तनयोः (dual genitive)
प्रवर्तनानाम् (genitive plural)
प्रवर्तने (locative singular)
प्रवर्तनयोः (dual locative)
प्रवर्तनेषु (locative plural)

/pɾɐˈʋɐɾ.t̪ɐ.n̪ɐ/

advance, forward movement, rolling or flowing forth

activity, procedure, engaging in, dealing with

going on, coming off, happening, occurrence

causing to appear, bringing about, advancing, promoting, introducing, employing, using


काषण

kāṣaṇa (romanization)
काषणः (nominative singular)
काषणौ (dual nominative)
काषणाः (nominative plural)
काषण (singular vocative)
काषणौ (dual vocative)
काषणाः (plural vocative)
काषणम् (accusative singular)
काषणौ (accusative dual)
काषणान् (accusative plural)
काषणेन (instrumental singular)
काषणाभ्याम् (dual instrumental)
काषणैः (instrumental plural)
काषणाय (dative singular)
काषणाभ्याम् (dative dual)
काषणेभ्यः (dative plural)
काषणात् (ablative singular)
काषणाभ्याम् (ablative dual)
काषणेभ्यः (ablative plural)
काषणस्य (genitive singular)
काषणयोः (dual genitive)
काषणानाम् (genitive plural)
काषणे (locative singular)
काषणयोः (dual locative)
काषणेषु (locative plural)
काषणा (nominative singular)
काषणे (dual nominative)
काषणाः (nominative plural)
काषणे (singular vocative)
काषणे (dual vocative)
काषणाः (plural vocative)
काषणाम् (accusative singular)
काषणे (accusative dual)
काषणाः (accusative plural)
काषणया (instrumental singular)
काषणाभ्याम् (dual instrumental)
काषणाभिः (instrumental plural)
काषणायै (dative singular)
काषणाभ्याम् (dative dual)
काषणाभ्यः (dative plural)
काषणायाः (ablative singular)
काषणाभ्याम् (ablative dual)
काषणाभ्यः (ablative plural)
काषणायाः (genitive singular)
काषणयोः (dual genitive)
काषणानाम् (genitive plural)
काषणायाम् (locative singular)
काषणयोः (dual locative)
काषणासु (locative plural)
काषणम् (nominative singular)
काषणे (dual nominative)
काषणानि (nominative plural)
काषण (singular vocative)
काषणे (dual vocative)
काषणानि (plural vocative)
काषणम् (accusative singular)
काषणे (accusative dual)
काषणानि (accusative plural)
काषणेन (instrumental singular)
काषणाभ्याम् (dual instrumental)
काषणैः (instrumental plural)
काषणाय (dative singular)
काषणाभ्याम् (dative dual)
काषणेभ्यः (dative plural)
काषणात् (ablative singular)
काषणाभ्याम् (ablative dual)
काषणेभ्यः (ablative plural)
काषणस्य (genitive singular)
काषणयोः (dual genitive)
काषणानाम् (genitive plural)
काषणे (locative singular)
काषणयोः (dual locative)
काषणेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of काषण

Feminine ā-stem declension of काषण

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">काषण</i>

/ˈkɑː.ʂɐ.ɳɐ/

Borrowed from Dravidian; compare Telugu కసు (kasu, “raw, unripe”).


ஶ𑍃ணோதி

sa-verb

ஶ𑍃ணோதி • (śṛṇóti) third-singular indicative (class 5, type P, root श्रु)

sa-conj

śṛṇvánti<śṛṇu>

யதஸ் ஸர்வாணி பூ⁴தானி ப⁴வந்த்யாதி³ யுக³ா 𑌽𑌽க³மே ।
யஸ்மிம⃰ஶ்ச ப்ரளயய𑌁 யாந்தி புன ரேவ யுக³ க்ஷயே ॥
தஸ்ய லோக பரத⁴ானஸ்ய ஜக³ந்நாத²ஸ்ய பூ⁴பதே ।
விஷ்ணோர் நாம ஸஹஸ்ரம் மே ஶ𑍃ணு பாப ப⁴யா 𑌽பஹமஂ ॥

(Can we date this quote?), Vishnu Sahasranama Stotra, Verse 1.17; republished in Vishnu Sahasranama Stotra, Gunaseelam, Tiruchi: Shri Prasanna Venkatachalapati Perumal Charitable Trust, 2008:

Hear from me the thousand names of Vishnu, the thousand which wash away the distress of sins, from whom all beings come starting with the beginning of the age, and to whom at the dissolution they indeed go back at the destruction of the age, of the chief of this world, the foremost of the world, the lord of the universe and master of the earth.

yatas sarvāṇi bhūtāni bhavantyādi yuɡā ’’ɡame
yasmiṃśca praḷayay̐ yānti puna reva yuɡa kṣaye
tasya loka pradhānasya jaɡannāthasya bhūpate
viṣṇor nāma sahasram me śṛnu pāpa bhayā ’pahaṃ


लास

lāsa (romanization)
लासः (nominative singular)
लासौ (dual nominative)
लासा1 (dual nominative)
लासाः (nominative plural)
लासासः1 (nominative plural)
लास (singular vocative)
लासौ (dual vocative)
लासा1 (dual vocative)
लासाः (plural vocative)
लासासः1 (plural vocative)
लासम् (accusative singular)
लासौ (accusative dual)
लासा1 (accusative dual)
लासान् (accusative plural)
लासेन (instrumental singular)
लासाभ्याम् (dual instrumental)
लासैः (instrumental plural)
लासेभिः1 (instrumental plural)
लासाय (dative singular)
लासाभ्याम् (dative dual)
लासेभ्यः (dative plural)
लासात् (ablative singular)
लासाभ्याम् (ablative dual)
लासेभ्यः (ablative plural)
लासस्य (genitive singular)
लासयोः (dual genitive)
लासानाम् (genitive plural)
लासे (locative singular)
लासयोः (dual locative)
लासेषु (locative plural)


ऐकमत्य

aikamatya (romanization)
ऐकमत्यम् (nominative singular)
ऐकमत्ये (dual nominative)
ऐकमत्यानि (nominative plural)
ऐकमत्या1 (nominative plural)
ऐकमत्य (singular vocative)
ऐकमत्ये (dual vocative)
ऐकमत्यानि (plural vocative)
ऐकमत्या1 (plural vocative)
ऐकमत्यम् (accusative singular)
ऐकमत्ये (accusative dual)
ऐकमत्यानि (accusative plural)
ऐकमत्या1 (accusative plural)
ऐकमत्येन (instrumental singular)
ऐकमत्याभ्याम् (dual instrumental)
ऐकमत्यैः (instrumental plural)
ऐकमत्येभिः1 (instrumental plural)
ऐकमत्याय (dative singular)
ऐकमत्याभ्याम् (dative dual)
ऐकमत्येभ्यः (dative plural)
ऐकमत्यात् (ablative singular)
ऐकमत्याभ्याम् (ablative dual)
ऐकमत्येभ्यः (ablative plural)
ऐकमत्यस्य (genitive singular)
ऐकमत्ययोः (dual genitive)
ऐकमत्यानाम् (genitive plural)
ऐकमत्ये (locative singular)
ऐकमत्ययोः (dual locative)
ऐकमत्येषु (locative plural)

unanimity, conformity, or sameness of opinions


ऐकमत्य

aikamatya (romanization)
ऐकमत्यः (nominative singular)
ऐकमत्यौ (dual nominative)
ऐकमत्याः (nominative plural)
ऐकमत्य (singular vocative)
ऐकमत्यौ (dual vocative)
ऐकमत्याः (plural vocative)
ऐकमत्यम् (accusative singular)
ऐकमत्यौ (accusative dual)
ऐकमत्यान् (accusative plural)
ऐकमत्येन (instrumental singular)
ऐकमत्याभ्याम् (dual instrumental)
ऐकमत्यैः (instrumental plural)
ऐकमत्याय (dative singular)
ऐकमत्याभ्याम् (dative dual)
ऐकमत्येभ्यः (dative plural)
ऐकमत्यात् (ablative singular)
ऐकमत्याभ्याम् (ablative dual)
ऐकमत्येभ्यः (ablative plural)
ऐकमत्यस्य (genitive singular)
ऐकमत्ययोः (dual genitive)
ऐकमत्यानाम् (genitive plural)
ऐकमत्ये (locative singular)
ऐकमत्ययोः (dual locative)
ऐकमत्येषु (locative plural)
ऐकमत्या (nominative singular)
ऐकमत्ये (dual nominative)
ऐकमत्याः (nominative plural)
ऐकमत्ये (singular vocative)
ऐकमत्ये (dual vocative)
ऐकमत्याः (plural vocative)
ऐकमत्याम् (accusative singular)
ऐकमत्ये (accusative dual)
ऐकमत्याः (accusative plural)
ऐकमत्यया (instrumental singular)
ऐकमत्याभ्याम् (dual instrumental)
ऐकमत्याभिः (instrumental plural)
ऐकमत्यायै (dative singular)
ऐकमत्याभ्याम् (dative dual)
ऐकमत्याभ्यः (dative plural)
ऐकमत्यायाः (ablative singular)
ऐकमत्याभ्याम् (ablative dual)
ऐकमत्याभ्यः (ablative plural)
ऐकमत्यायाः (genitive singular)
ऐकमत्ययोः (dual genitive)
ऐकमत्यानाम् (genitive plural)
ऐकमत्यायाम् (locative singular)
ऐकमत्ययोः (dual locative)
ऐकमत्यासु (locative plural)
ऐकमत्यम् (nominative singular)
ऐकमत्ये (dual nominative)
ऐकमत्यानि (nominative plural)
ऐकमत्य (singular vocative)
ऐकमत्ये (dual vocative)
ऐकमत्यानि (plural vocative)
ऐकमत्यम् (accusative singular)
ऐकमत्ये (accusative dual)
ऐकमत्यानि (accusative plural)
ऐकमत्येन (instrumental singular)
ऐकमत्याभ्याम् (dual instrumental)
ऐकमत्यैः (instrumental plural)
ऐकमत्याय (dative singular)
ऐकमत्याभ्याम् (dative dual)
ऐकमत्येभ्यः (dative plural)
ऐकमत्यात् (ablative singular)
ऐकमत्याभ्याम् (ablative dual)
ऐकमत्येभ्यः (ablative plural)
ऐकमत्यस्य (genitive singular)
ऐकमत्ययोः (dual genitive)
ऐकमत्यानाम् (genitive plural)
ऐकमत्ये (locative singular)
ऐकमत्ययोः (dual locative)
ऐकमत्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of ऐकमत्य

ऐकमत्याभ्याम्

ऐकमत्याभ्याम्

ऐकमत्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

ऐकमत्याभ्याम्

ऐकमत्याभ्याम्

ऐकमत्याभ्याम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of ऐकमत्य

ऐकमत्याभ्याम्

ऐकमत्याभ्याम्

ऐकमत्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

ऐकमत्याभ्याम्

ऐकमत्याभ्याम्

ऐकमत्याभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">ऐकमत्य</i>

ऐकमत्याभ्याम्

ऐकमत्याभ्याम्

ऐकमत्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

ऐकमत्याभ्याम्

ऐकमत्याभ्याम्

ऐकमत्याभ्याम्

having conformity of opinions, conforming, agreeing


भाविन्

bhāvin (romanization)
भू (root)
भावी (nominative singular)
भाविनौ (dual nominative)
भाविना1 (dual nominative)
भाविनः (nominative plural)
भाविन् (singular vocative)
भाविनौ (dual vocative)
भाविना1 (dual vocative)
भाविनः (plural vocative)
भाविनम् (accusative singular)
भाविनौ (accusative dual)
भाविना1 (accusative dual)
भाविनः (accusative plural)
भाविना (instrumental singular)
भाविभ्याम् (dual instrumental)
भाविभिः (instrumental plural)
भाविने (dative singular)
भाविभ्याम् (dative dual)
भाविभ्यः (dative plural)
भाविनः (ablative singular)
भाविभ्याम् (ablative dual)
भाविभ्यः (ablative plural)
भाविनः (genitive singular)
भाविनोः (dual genitive)
भाविनाम् (genitive plural)
भाविनि (locative singular)
भाविनोः (dual locative)
भाविषु (locative plural)
भाविनी (nominative singular)
भाविन्यौ (dual nominative)
भाविनी1 (dual nominative)
भाविन्यः (nominative plural)
भाविनीः1 (nominative plural)
भाविनि (singular vocative)
भाविन्यौ (dual vocative)
भाविनी1 (dual vocative)
भाविन्यः (plural vocative)
भाविनीः1 (plural vocative)
भाविनीम् (accusative singular)
भाविन्यौ (accusative dual)
भाविनी1 (accusative dual)
भाविनीः (accusative plural)
भाविन्या (instrumental singular)
भाविनीभ्याम् (dual instrumental)
भाविनीभिः (instrumental plural)
भाविन्यै (dative singular)
भाविनीभ्याम् (dative dual)
भाविनीभ्यः (dative plural)
भाविन्याः (ablative singular)
भाविन्यै2 (ablative singular)
भाविनीभ्याम् (ablative dual)
भाविनीभ्यः (ablative plural)
भाविन्याः (genitive singular)
भाविन्यै2 (genitive singular)
भाविन्योः (dual genitive)
भाविनीनाम् (genitive plural)
भाविन्याम् (locative singular)
भाविन्योः (dual locative)
भाविनीषु (locative plural)
भावि (nominative singular)
भाविनी (dual nominative)
भावीनि (nominative plural)
भावि (singular vocative)
भाविन् (singular vocative)
भाविनी (dual vocative)
भावीनि (plural vocative)
भावि (accusative singular)
भाविनी (accusative dual)
भावीनि (accusative plural)
भाविना (instrumental singular)
भाविभ्याम् (dual instrumental)
भाविभिः (instrumental plural)
भाविने (dative singular)
भाविभ्याम् (dative dual)
भाविभ्यः (dative plural)
भाविनः (ablative singular)
भाविभ्याम् (ablative dual)
भाविभ्यः (ablative plural)
भाविनः (genitive singular)
भाविनोः (dual genitive)
भाविनाम् (genitive plural)
भाविनि (locative singular)
भाविनोः (dual locative)
भाविषु (locative plural)

/ˈbʱɑː.ʋin̪/

(often at end of compounds) becoming, being, existing, wont to be

(often used as future tense of भू (bhū)) about to be, future, imminent, predestined, inevitable

(at end of compounds) being possessed of


भाविन्

bhāvin (romanization)
भू (root)
भावी (nominative singular)
भाविनौ (dual nominative)
भाविना1 (dual nominative)
भाविनः (nominative plural)
भाविन् (singular vocative)
भाविनौ (dual vocative)
भाविना1 (dual vocative)
भाविनः (plural vocative)
भाविनम् (accusative singular)
भाविनौ (accusative dual)
भाविना1 (accusative dual)
भाविनः (accusative plural)
भाविना (instrumental singular)
भाविभ्याम् (dual instrumental)
भाविभिः (instrumental plural)
भाविने (dative singular)
भाविभ्याम् (dative dual)
भाविभ्यः (dative plural)
भाविनः (ablative singular)
भाविभ्याम् (ablative dual)
भाविभ्यः (ablative plural)
भाविनः (genitive singular)
भाविनोः (dual genitive)
भाविनाम् (genitive plural)
भाविनि (locative singular)
भाविनोः (dual locative)
भाविषु (locative plural)

/ˈbʱɑː.ʋin̪/

name of every vowel except अ (a) and आ (ā) (probably interpreted as ‘liable to become the corresponding semivowel’)


मल्ल्

head

मल्ल् • (mall)

sa-root

मल्ल् • (mall)


प्रारभ्

head

प्रारभ् • (prārabh)

sa-root

प्रारभ् • (prārabh)

/ˈpɾɑː.ɾɐbʱ/


सूच्

head

सूच् • (sūc)

sa-root

सूच् • (sūc)

Denominal root from सूची (sūcī, “needle”).

to point out, indicate, show, manifest, reveal, betray

(drama) to indicate by gesture, communicate by signs, represent


मलि

mali (romanization)
मलिः (nominative singular)
मली (dual nominative)
मलयः (nominative plural)
मले (singular vocative)
male (singular vocative)
मली (dual vocative)
मलयः (plural vocative)
मलिम् (accusative singular)
मली (accusative dual)
मलीः (accusative plural)
मल्या (instrumental singular)
मली1 (instrumental singular)
मलिभ्याम् (dual instrumental)
मलिभिः (instrumental plural)
मलये (dative singular)
मल्यै2 (dative singular)
मली1 (dative singular)
मलिभ्याम् (dative dual)
मलिभ्यः (dative plural)
मलेः (ablative singular)
मल्याः2 (ablative singular)
मल्यै3 (ablative singular)
मलिभ्याम् (ablative dual)
मलिभ्यः (ablative plural)
मलेः (genitive singular)
मल्याः2 (genitive singular)
मल्यै3 (genitive singular)
मल्योः (dual genitive)
मलीनाम् (genitive plural)
मलौ (locative singular)
मल्याम्2 (locative singular)
मला1 (locative singular)
मल्योः (dual locative)
मलिषु (locative plural)


अय

áya (romanization)
अयः (nominative singular)
अयौ (dual nominative)
अया1 (dual nominative)
अयाः (nominative plural)
अयासः1 (nominative plural)
अय (singular vocative)
अयौ (dual vocative)
अया1 (dual vocative)
अयाः (plural vocative)
अयासः1 (plural vocative)
अयम् (accusative singular)
अयौ (accusative dual)
अया1 (accusative dual)
अयान् (accusative plural)
अयेन (instrumental singular)
अयाभ्याम् (dual instrumental)
अयैः (instrumental plural)
अयेभिः1 (instrumental plural)
अयाय (dative singular)
अयाभ्याम् (dative dual)
अयेभ्यः (dative plural)
अयात् (ablative singular)
अयाभ्याम् (ablative dual)
अयेभ्यः (ablative plural)
अयस्य (genitive singular)
अययोः (dual genitive)
अयानाम् (genitive plural)
अये (locative singular)
अययोः (dual locative)
अयेषु (locative plural)

(with गवाम् (gavām)) "the going or the turn of the cows"; name of a periodical sacrifice


मलन

malana (romanization)
मलनम् (nominative singular)
मलने (dual nominative)
मलनानि (nominative plural)
मलना1 (nominative plural)
मलन (singular vocative)
मलने (dual vocative)
मलनानि (plural vocative)
मलना1 (plural vocative)
मलनम् (accusative singular)
मलने (accusative dual)
मलनानि (accusative plural)
मलना1 (accusative plural)
मलनेन (instrumental singular)
मलनाभ्याम् (dual instrumental)
मलनैः (instrumental plural)
मलनेभिः1 (instrumental plural)
मलनाय (dative singular)
मलनाभ्याम् (dative dual)
मलनेभ्यः (dative plural)
मलनात् (ablative singular)
मलनाभ्याम् (ablative dual)
मलनेभ्यः (ablative plural)
मलनस्य (genitive singular)
मलनयोः (dual genitive)
मलनानाम् (genitive plural)
मलने (locative singular)
मलनयोः (dual locative)
मलनेषु (locative plural)

Generally related to मल् (mal, “to have, hold”), and perhaps derived from a Prakritic formation of the root मृद् (mṛd).


मलन

malana (romanization)
मलनः (nominative singular)
मलनौ (dual nominative)
मलना1 (dual nominative)
मलनाः (nominative plural)
मलनासः1 (nominative plural)
मलन (singular vocative)
मलनौ (dual vocative)
मलना1 (dual vocative)
मलनाः (plural vocative)
मलनासः1 (plural vocative)
मलनम् (accusative singular)
मलनौ (accusative dual)
मलना1 (accusative dual)
मलनान् (accusative plural)
मलनेन (instrumental singular)
मलनाभ्याम् (dual instrumental)
मलनैः (instrumental plural)
मलनेभिः1 (instrumental plural)
मलनाय (dative singular)
मलनाभ्याम् (dative dual)
मलनेभ्यः (dative plural)
मलनात् (ablative singular)
मलनाभ्याम् (ablative dual)
मलनेभ्यः (ablative plural)
मलनस्य (genitive singular)
मलनयोः (dual genitive)
मलनानाम् (genitive plural)
मलने (locative singular)
मलनयोः (dual locative)
मलनेषु (locative plural)


क्षेप

kṣepa (romanization)
क्षेपः (nominative singular)
क्षेपौ (dual nominative)
क्षेपा1 (dual nominative)
क्षेपाः (nominative plural)
क्षेपासः1 (nominative plural)
क्षेप (singular vocative)
क्षेपौ (dual vocative)
क्षेपा1 (dual vocative)
क्षेपाः (plural vocative)
क्षेपासः1 (plural vocative)
क्षेपम् (accusative singular)
क्षेपौ (accusative dual)
क्षेपा1 (accusative dual)
क्षेपान् (accusative plural)
क्षेपेण (instrumental singular)
क्षेपाभ्याम् (dual instrumental)
क्षेपैः (instrumental plural)
क्षेपेभिः1 (instrumental plural)
क्षेपाय (dative singular)
क्षेपाभ्याम् (dative dual)
क्षेपेभ्यः (dative plural)
क्षेपात् (ablative singular)
क्षेपाभ्याम् (ablative dual)
क्षेपेभ्यः (ablative plural)
क्षेपस्य (genitive singular)
क्षेपयोः (dual genitive)
क्षेपाणाम् (genitive plural)
क्षेपे (locative singular)
क्षेपयोः (dual locative)
क्षेपेषु (locative plural)

Pali: khēpa

Prakrit: 𑀔𑁂𑀯 (kheva)

Assamese: খেও (kheü), ছেও (seü)

Old Awadhi: खेवा (khevā)

desc

Bengali: খে (khe), খেই (khei), খেয়া (kheẏa)

⇒ Bengali: খেঘাট (kheghaṭ)

Bihari: खेवा (khewā)

Old Gujarati: खेव (kheva)

Gujarati: ખેવ (khev)

Hindustani:

Hindi: खेवा (khevā)

Urdu: کھیوَا (khevā)

Kumaoni: खेव (khew), खिओ (khio)

Maithili: खेबा (khēbā)

Marathi: खेंव (kheuva), खेंवा (kheuvā)

Nepali: खेवा (khewā)

Punjabi:

Gurmukhi script: ਖੇਵਾ (khevā)

Shahmukhi script: کھیوا

→ Assamese: ক্ষেপ (khep) (learned)

→ Bengali: ক্ষেপ (khep) (learned)

→ Hindi: क्षेप (kṣep) (learned)

→ Kannada: ಕ್ಷೇಪ (kṣēpa) (learned)

→ Malayalam: ക്ഷേപം (kṣēpaṁ) (learned)

→ Marathi: क्षेप (kṣep) (learned)

→ Tamil: க்ஷேபம் (kṣēpam) (learned)

→ Telugu: క్షేపము (kṣēpamu) (learned)