मकर

mákara (romanization)
मकरः (nominative singular)
मकरौ (dual nominative)
मकरा1 (dual nominative)
मकराः (nominative plural)
मकरासः1 (nominative plural)
मकर (singular vocative)
मकरौ (dual vocative)
मकरा1 (dual vocative)
मकराः (plural vocative)
मकरासः1 (plural vocative)
मकरम् (accusative singular)
मकरौ (accusative dual)
मकरा1 (accusative dual)
मकरान् (accusative plural)
मकरेण (instrumental singular)
मकराभ्याम् (dual instrumental)
मकरैः (instrumental plural)
मकरेभिः1 (instrumental plural)
मकराय (dative singular)
मकराभ्याम् (dative dual)
मकरेभ्यः (dative plural)
मकरात् (ablative singular)
मकराभ्याम् (ablative dual)
मकरेभ्यः (ablative plural)
मकरस्य (genitive singular)
मकरयोः (dual genitive)
मकराणाम् (genitive plural)
मकरे (locative singular)
मकरयोः (dual locative)
मकरेषु (locative plural)

Hindi: मकर (makar)

→ Malayalam: മകരം (makaraṁ)

Marathi: मकर (makar)

Pali: makara

→ Burmese: မကာရ (ma.kara.)

→ Khmer: មករ (môkâr), មករា (mĕəʼkaʼraa)

→ Thai: มกร (má-gɔɔn), มังกร (mang-gɔɔn)

Punjabi: magar

Gurmukhi script: ਮਗਰ

Shahmukhi script: مَگَر

→ Middle Chinese: 摩竭 (MC ma gjot|gjet)

Cantonese: 摩羯 (mo¹ kit³)

Mandarin: 摩羯 (mójié)

Min Nan: 摩羯 (mô͘-kiat)

→ Tamil: மகரம் (makaram)

→ Telugu: మకరము (makaramu)

Of unclear origin. Likely a borrowing, along with नक्र (nakra, “Scorpio; alligator; sea monster”), to which it may be related, from a non-Indo-European source, perhaps Dravidian. Attempts to connect the word with fish names in Hellenic and Baltic, as well as with Old Church Slavonic мокръ (mokrŭ, “wet”), are unconvincing.

noncog

(astrology, astronomy) name of the 10th sign of the zodiac (Capricornus)


कुम्भ

kumbhá (romanization)
कुम्भः (nominative singular)
कुम्भौ (dual nominative)
कुम्भा1 (dual nominative)
कुम्भाः (nominative plural)
कुम्भासः1 (nominative plural)
कुम्भ (singular vocative)
कुम्भौ (dual vocative)
कुम्भा1 (dual vocative)
कुम्भाः (plural vocative)
कुम्भासः1 (plural vocative)
कुम्भम् (accusative singular)
कुम्भौ (accusative dual)
कुम्भा1 (accusative dual)
कुम्भान् (accusative plural)
कुम्भेन (instrumental singular)
कुम्भाभ्याम् (dual instrumental)
कुम्भैः (instrumental plural)
कुम्भेभिः1 (instrumental plural)
कुम्भाय (dative singular)
कुम्भाभ्याम् (dative dual)
कुम्भेभ्यः (dative plural)
कुम्भात् (ablative singular)
कुम्भाभ्याम् (ablative dual)
कुम्भेभ्यः (ablative plural)
कुम्भस्य (genitive singular)
कुम्भयोः (dual genitive)
कुम्भानाम् (genitive plural)
कुम्भे (locative singular)
कुम्भयोः (dual locative)
कुम्भेषु (locative plural)

Niya Prakrit: 𐨐𐨂𐨎𐨦 (kuṃba)

Pali: kumbha

→ Burmese: ကုံ (kum) (or directly from Sanskrit)

→ Khmer: កុម្ភៈ (komphĕəʼ)

→ Thai: กุมภ์ (gum) (or directly from Sanskrit)

Prakrit: kuṃbha

Brahmi script: 𑀓𑀼𑀁𑀪

Devanagari script: कुंभ

Kannada script: ಕುಂಭ

Assamese: কুম্ভ (kumbho)

Bengali: কুম্ভ (kumbho)

English: kumbha

Gujarati: કુંભ (kumbh)

Hindustani: kumbh

Hindi: कुंभ

Urdu: کُمْبھ (kumbh)

Indonesian: kumba

→ Kannada: ಕುಂಭ (kumbha)

Maithili: kumbh

Devanagari script: कुम्भ

Tirhuta script: 𑒏𑒳𑒧𑓂𑒦

→ Malayalam: കുംഭം (kumbhaṁ)

Marathi: कुंभ (kumbha)

Marwari:

Devanagari script: कुंभ (kumbh)

Mahajani script: 𑅕𑅒𑅧𑅫 (kunbh)

Odia: କୁମ୍ଭ (kumbha)

Old Punjabi: ਕੁੰਭੁ (kumbhu)

Punjabi:

Gurmukhi script: ਕੁੰਭ (kumbh)

Shahmukhi script: کُنبھ (kunbh)

→ Tamil: கும்பம் (kumpam)

→ Telugu: కుంభము (kumbhamu)

From Proto-Indo-Aryan *kumbʰás, from Proto-Indo-Iranian *kʰumbʰás. Cognate with Avestan 𐬑𐬎𐬨𐬠𐬀 (xumba), Tajik хум (xum), Yagnobi [script needed] (humb).

(astrology, astronomy) The sign of the zodiac Aquarius


ताल

tāla (romanization)
तालः (nominative singular)
तालौ (dual nominative)
ताला1 (dual nominative)
तालाः (nominative plural)
तालासः1 (nominative plural)
ताल (singular vocative)
तालौ (dual vocative)
ताला1 (dual vocative)
तालाः (plural vocative)
तालासः1 (plural vocative)
तालम् (accusative singular)
तालौ (accusative dual)
ताला1 (accusative dual)
तालान् (accusative plural)
तालेन (instrumental singular)
तालाभ्याम् (dual instrumental)
तालैः (instrumental plural)
तालेभिः1 (instrumental plural)
तालाय (dative singular)
तालाभ्याम् (dative dual)
तालेभ्यः (dative plural)
तालात् (ablative singular)
तालाभ्याम् (ablative dual)
तालेभ्यः (ablative plural)
तालस्य (genitive singular)
तालयोः (dual genitive)
तालानाम् (genitive plural)
ताले (locative singular)
तालयोः (dual locative)
तालेषु (locative plural)


मूर्धन्

mūrdhán (romanization)
मूर्धा (nominative singular)
मूर्धानौ (dual nominative)
मूर्धाना1 (dual nominative)
मूर्धानः (nominative plural)
मूर्धन् (singular vocative)
मूर्धानौ (dual vocative)
मूर्धाना1 (dual vocative)
मूर्धानः (plural vocative)
मूर्धानम् (accusative singular)
मूर्धानौ (accusative dual)
मूर्धाना1 (accusative dual)
मूर्ध्नः (accusative plural)
मूर्ध्ना (instrumental singular)
मूर्धभ्याम् (dual instrumental)
मूर्धभिः (instrumental plural)
मूर्ध्ने (dative singular)
मूर्धभ्याम् (dative dual)
मूर्धभ्यः (dative plural)
मूर्ध्नः (ablative singular)
मूर्धभ्याम् (ablative dual)
मूर्धभ्यः (ablative plural)
मूर्ध्नः (genitive singular)
मूर्ध्नोः (dual genitive)
मूर्ध्नाम् (genitive plural)
मूर्ध्नि (locative singular)
मूर्धनि (locative singular)
मूर्धन्1 (locative singular)
मूर्ध्नोः (dual locative)
मूर्धसु (locative plural)

Dardic:

Chilisso: [script needed] (mudə)

desc

Grangali: [script needed] (mūndə, “neck”)

Kalasha: mọn

Northeast Pashayi: [script needed] (muda, “upwards”)

Northwest Pashayi: [script needed] (mundā)

Helu Prakrit:

Sinhalese: මුදුන (muduna)

Magadhi Prakrit: 𑀫𑀼𑀟𑁆𑀠 (muḍḍha), 𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥 (muddha)

Assamese: মূধ (mudh, “ridge of the roof”)

Old Bengali: মোঢ (moḍha)

Middle Bengali: মোঢ় (mōṛh)

Bengali: মোড় (mōṛ, “roadhead”)

Bengali: মউড়া (mouṛa, “forefront”)

Bengali: মুড়ো (muṛō, “terminal”)

Bihari: मूढ (mūṛh, “root of sugarcane”)

Maithili: मुड (mūṛ)

Odia: ମୁଣ୍ଡ (muṇḍa)

Maharastri Prakrit: 𑀫𑀼𑀟𑁆𑀠 (muḍḍha), 𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥 (muddha)

Marathi: मुंढी (muṇḍhī)

Pali: muddhan

Sauraseni Prakrit: 𑀫𑀼𑀟𑁆𑀠 (muḍḍha), 𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥 (muddha)

Garhwali: मुंड (muṇḍ)

Gujarati: મંડી (maṇḍī)

Hindustani:

Hindi: मुढ (muḍh)

Kumaoni: मुंड (muṇḍ)

Nepali: मुंड (muṇḍa)

Punjabi: ਮੁੱਢ (muḍḍha), ਮੁੰਢ (muṇḍh)

Sindhi: मुण्ढु (muṇḍhu), मुण्ढी f (muṇḍhī)

/ˈmuːɾ.d̪ʱɐn̪/

Etymology tree
Proto-Indo-European *ml̥Hdʰṓ
Proto-Indo-Iranian *mr̥Hdʰā́
Sanskrit मूर्धन् (mūrdhan)
Inherited from Proto-Indo-Aryan *mr̥Hdʰā́, from Proto-Indo-Iranian *mr̥Hdʰā́, from Proto-Indo-European *ml̥Hdʰṓ. Cognate with Avestan 𐬐𐬀𐬨𐬆𐬭𐬆𐬜𐬀 (kamər^əδa, “head”), Old English molda, Tocharian A malto (“firstly”), and perhaps Ancient Greek βλωθρός (blōthrós, “high (of trees)”).

cog

(linguistics) the roof/top of the palate


स्कन्ध

skandhá (romanization)
स्कन्धः (nominative singular)
स्कन्धौ (dual nominative)
स्कन्धा1 (dual nominative)
स्कन्धाः (nominative plural)
स्कन्धासः1 (nominative plural)
स्कन्ध (singular vocative)
स्कन्धौ (dual vocative)
स्कन्धा1 (dual vocative)
स्कन्धाः (plural vocative)
स्कन्धासः1 (plural vocative)
स्कन्धम् (accusative singular)
स्कन्धौ (accusative dual)
स्कन्धा1 (accusative dual)
स्कन्धान् (accusative plural)
स्कन्धेन (instrumental singular)
स्कन्धाभ्याम् (dual instrumental)
स्कन्धैः (instrumental plural)
स्कन्धेभिः1 (instrumental plural)
स्कन्धाय (dative singular)
स्कन्धाभ्याम् (dative dual)
स्कन्धेभ्यः (dative plural)
स्कन्धात् (ablative singular)
स्कन्धाभ्याम् (ablative dual)
स्कन्धेभ्यः (ablative plural)
स्कन्धस्य (genitive singular)
स्कन्धयोः (dual genitive)
स्कन्धानाम् (genitive plural)
स्कन्धे (locative singular)
स्कन्धयोः (dual locative)
स्कन्धेषु (locative plural)

Magadhi Prakrit:

Assamese: কান্ধ (kandho)

Bengali: কাঁধ (kãdh)

Chakma: 𑄇𑄧𑄚𑄳𑄙 (kandhā), 𑄇𑄧𑄚𑄴𑄙 (kandhā)

Rohingya: hañdá

Sylheti: ꠇꠣꠘ꠆ꠗ (xandó)

Pali: khandha

Maharastri Prakrit: 𑀔𑀁𑀥 (khaṃdha)

Old Marathi: 𑘏𑘰𑘽𑘟 (khāṃda)

Marathi: खांदा (khāndā)

Paisaci Prakrit:

Punjabi: ਕੰਧ (kandh)

Sauraseni Prakrit:

Hindustani:

Hindi: कंधा (kandhā)

Urdu: کندھا (kandhā)

Nepali: काँध (kā̃dh)

→ English: skandha

→ Tamil: கந்து (kantu)

/ˈs̪kɐn̪.d̪ʱɐ/

Perhaps from the root स्कन्द् (skand) (in the sense of “rising”), in which case from Proto-Indo-Aryan *skandʰás, from Proto-Indo-Iranian *skandʰás, ultimately derived from Proto-Indo-European *skendʰ- (“to jump”). Cognate to Latin scandō (I climb).


कण्ठ्य

sa-adj

कण्ठ्य • (káṇṭhya) stem

káṇṭhya (romanization)
कण्ठ्यः (nominative singular)
कण्ठ्यौ (dual nominative)
कण्ठ्या1 (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्यासः1 (nominative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्यौ (dual vocative)
कण्ठ्या1 (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्यासः1 (plural vocative)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्यौ (accusative dual)
कण्ठ्या1 (accusative dual)
कण्ठ्यान् (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)
कण्ठ्या (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्ये (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्याम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्याः (accusative plural)
कण्ठ्यया (instrumental singular)
कण्ठ्या1 (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्याभिः (instrumental plural)
कण्ठ्यायै (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्याभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यायाः (ablative singular)
कण्ठ्यायै2 (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्याभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यायाः (genitive singular)
कण्ठ्यायै2 (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्यायाम् (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्यासु (locative plural)
कण्ठ्यम् (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्यानि (nominative plural)
कण्ठ्या1 (nominative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्यानि (plural vocative)
कण्ठ्या1 (plural vocative)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्यानि (accusative plural)
कण्ठ्या1 (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)

Derived from कण्ठ (kaṇṭhá, “throat, neck”).

place of articulation
place of articulation#English

(phonetics) guttural (used to describe the place of articulation of the letters क (ka), ख (kha), ग (ga), घ (gha), ङ (ṅa), ह (ha))


कण्ठ्य

káṇṭhyas (romanization)
कण्ठ्यान् (nominative singular)
कण्ठ्यांसौ (dual nominative)
कण्ठ्यांसा1 (dual nominative)
कण्ठ्यांसः (nominative plural)
कण्ठ्यन् (singular vocative)
कण्ठ्यः2 (singular vocative)
कण्ठ्यांसौ (dual vocative)
कण्ठ्यांसा1 (dual vocative)
कण्ठ्यांसः (plural vocative)
कण्ठ्यांसम् (accusative singular)
कण्ठ्यांसौ (accusative dual)
कण्ठ्यांसा1 (accusative dual)
कण्ठ्यसः (accusative plural)
कण्ठ्यसा (instrumental singular)
कण्ठ्योभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्योभिः (instrumental plural)
कण्ठ्यसे (dative singular)
कण्ठ्योभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्योभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यसः (ablative singular)
कण्ठ्योभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्योभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यसः (genitive singular)
कण्ठ्यसोः (dual genitive)
कण्ठ्यसाम् (genitive plural)
कण्ठ्यसि (locative singular)
कण्ठ्यसोः (dual locative)
कण्ठ्यःसु (locative plural)

(linguistics, phonology) A guttural sound or letter; (used to describe the letters क (ka), ख (kha), ग (ga), घ (gha), ङ (ṅa), ह (ha))


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)

/ɐl̪.pɐpˈɾɑː.ɳɐ/

From अल्प (alpa, “small, little”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 1600 – 1700, Varadarāja, Laghusiddhāntakaumudī 10

(phonetics) slight breathing or weak aspiration


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)
अल्पप्राणा (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणे (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणाम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणाः (accusative plural)
अल्पप्राणया (instrumental singular)
अल्पप्राणा1 (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणाभिः (instrumental plural)
अल्पप्राणायै (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणायाः (ablative singular)
अल्पप्राणायै2 (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणायाः (genitive singular)
अल्पप्राणायै2 (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणायाम् (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणासु (locative plural)
अल्पप्राणम् (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणानि (nominative plural)
अल्पप्राणा1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणानि (plural vocative)
अल्पप्राणा1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणानि (accusative plural)
अल्पप्राणा1 (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)

/ɐl̪.pɐpˈɾɑː.ɳɐ/

श्लिष्टम् अस्पृष्टशैथिल्यम् अल्पप्राणाक्षरोत्तरम् ।
शिथिलं मालतीमाला लोलालिकलिला यथा ॥
śliṣṭam aspṛṣṭaśaithilyam alpaprāṇākṣarottaram.
śithilaṃ mālatīmālā lolālikalilā yathā.
Cohesion means being untouched by the lax sounds, which largely consist of unaspirated syllables;
Laxity: for example, as in "mālatīmālā lolālikalilā" (a garland of jasmines in the throng of tossing bees).


महाप्राण

sa-adj

महाप्राण • (mahāprāṇa) stem

mahāprāṇa (romanization)
महाप्राणः (nominative singular)
महाप्राणौ (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणौ (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणौ (accusative dual)
महाप्राणान् (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)
महाप्राणा (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राणे (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणाम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणाः (accusative plural)
महाप्राणया (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणाभिः (instrumental plural)
महाप्राणायै (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणाभ्यः (dative plural)
महाप्राणायाः (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणाभ्यः (ablative plural)
महाप्राणायाः (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणायाम् (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणासु (locative plural)
महाप्राणम् (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणानि (nominative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणानि (plural vocative)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणानि (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">महाप्राण</i>

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

/mɐ.ɦɑːpˈɾɑː.ɳɐ/

महा (mahā, “big, great”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 600 BCE – 400 BCE, Pāṇini


ओष्ठ्य

oṣṭhya (romanization)
ओष्ठ्यः (nominative singular)
ओष्ठ्यौ (dual nominative)
ओष्ठ्या1 (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्यासः1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्यौ (dual vocative)
ओष्ठ्या1 (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्यासः1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्यौ (accusative dual)
ओष्ठ्या1 (accusative dual)
ओष्ठ्यान् (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)
ओष्ठ्या (nominative singular)
ओष्ठ्ये (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्ये (singular vocative)
ओष्ठ्ये (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्याम् (accusative singular)
ओष्ठ्ये (accusative dual)
ओष्ठ्याः (accusative plural)
ओष्ठ्यया (instrumental singular)
ओष्ठ्या1 (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्याभिः (instrumental plural)
ओष्ठ्यायै (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्याभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यायाः (ablative singular)
ओष्ठ्यायै2 (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्याभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यायाः (genitive singular)
ओष्ठ्यायै2 (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्यायाम् (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्यासु (locative plural)
ओष्ठ्यम् (nominative singular)
ओष्ठ्ये (dual nominative)
ओष्ठ्यानि (nominative plural)
ओष्ठ्या1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्ये (dual vocative)
ओष्ठ्यानि (plural vocative)
ओष्ठ्या1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्ये (accusative dual)
ओष्ठ्यानि (accusative plural)
ओष्ठ्या1 (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)

(phonetics) labial (used to describe the place of articulation of the letters प (pa), फ (pha), ब (ba), भ (bha), म (ma), व (va))


ओष्ठ्य

oṣṭhya (romanization)
ओष्ठ्यः (nominative singular)
ओष्ठ्यौ (dual nominative)
ओष्ठ्या1 (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्यासः1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्यौ (dual vocative)
ओष्ठ्या1 (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्यासः1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्यौ (accusative dual)
ओष्ठ्या1 (accusative dual)
ओष्ठ्यान् (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)

→ English: osthya

→ Hindi: ओष्ठ्य (oṣṭhya) (learned)

(linguistics, phonology) A labial sound or letter; (used to describe the letters प (pa), फ (pha), ब (ba), भ (bha), म (ma), व (va))


शीर्ष

sa-noun

शीर्ष • (śīrṣá) stem, n

śīrṣá (romanization)
शीर्षम् (nominative singular)
शीर्षे (dual nominative)
शीर्षाणि (nominative plural)
शीर्षा1 (nominative plural)
शीर्ष (singular vocative)
शीर्षे (dual vocative)
शीर्षाणि (plural vocative)
शीर्षा1 (plural vocative)
शीर्षम् (accusative singular)
शीर्षे (accusative dual)
शीर्षाणि (accusative plural)
शीर्षा1 (accusative plural)
शीर्षेण (instrumental singular)
शीर्षाभ्याम् (dual instrumental)
शीर्षैः (instrumental plural)
शीर्षेभिः1 (instrumental plural)
शीर्षाय (dative singular)
शीर्षाभ्याम् (dative dual)
शीर्षेभ्यः (dative plural)
शीर्षात् (ablative singular)
शीर्षाभ्याम् (ablative dual)
शीर्षेभ्यः (ablative plural)
शीर्षस्य (genitive singular)
शीर्षयोः (dual genitive)
शीर्षाणाम् (genitive plural)
शीर्षे (locative singular)
शीर्षयोः (dual locative)
शीर्षेषु (locative plural)

Dardic:

Chilisso: šiš

Kalasha: ṣiṣ

Kamkata-viri: ṣīṣ

Phalura: ṣiṣ

desc

Shina: ݜݜ (ṣĭṣ), ݜیݜ (ṣīṣ), ݜںݜ (ṣĭ̃ṣu)

Shina: ݜݜ (ṣĭṣ), ݜیݜ (ṣīṣ), ݜںݜ (ṣĭ̃ṣu)

Indus Kohistani: ݜِݜ (šiš), شِش (ṣiṣ)

Kohistani Shina: ݜیݜو (ṣīṣo)

Savi: ṣiṣ

Pali: sīsa, sīsaka

Prakrit: 𑀲𑀺𑀲𑁆𑀲 (sissa), 𑀲𑀻𑀲 (sīsa)

Central:

Sauraseni Prakrit: 𑀲𑀺𑀲𑁆𑀲 (sissa)

Baltic Romani: sīs

Braj: सीस (sīs)

Gujarati: શીસ (śīs)

Hindustani: sīs

Hindi: सीस

Urdu: سِیس (sīs)

Eastern:

Magadhi Prakrit:

Assamese: শীহ (xih)

Bengali: শীষ (śiś)

Bihari: सिस (sis)

Maithili: सीसा (sīsā)

Odia: ସୀସା (sisā)

Southern:

Helu Prakrit:

Dhivehi: އިސް (is), އިހު (ihu)

Sinhalese: ඉහ (iha)

Maharastri Prakrit:

Konkani: śisaru

Devanagari script: शिसरु (śisru)

Latin script: xisoru

Kannada script: ಶಿಸರು

Marathi: शीस (śīs), शींस (śīusa)

Western:

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Punjabi: sīs, sīsā

Gurmukhi script: ਸੀਸ, ਸੀਸਾ

Shahmukhi script: سِیس, سِیسَا

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: sisī

Arabic script: سِسِي

Devanagari script: सिसी

From Proto-Indo-Aryan *śr̥Hsá, from Proto-Indo-Iranian *ćr̥Hšá, from Proto-Indo-European *ḱérh₂-sō, from *ḱerh₂- (“head, horn”). Cognate with Ancient Greek κάρα (kára), Old English hærn (whence English harns). Collateral to Vedic Sanskrit शीर्षन् (śīrṣán).


दृकाण

dṛkāṇa (romanization)
दृकाणः (nominative singular)
दृकाणौ (dual nominative)
दृकाणाः (nominative plural)
दृकाण (singular vocative)
दृकाणौ (dual vocative)
दृकाणाः (plural vocative)
दृकाणम् (accusative singular)
दृकाणौ (accusative dual)
दृकाणान् (accusative plural)
दृकाणेन (instrumental singular)
दृकाणाभ्याम् (dual instrumental)
दृकाणैः (instrumental plural)
दृकाणाय (dative singular)
दृकाणाभ्याम् (dative dual)
दृकाणेभ्यः (dative plural)
दृकाणात् (ablative singular)
दृकाणाभ्याम् (ablative dual)
दृकाणेभ्यः (ablative plural)
दृकाणस्य (genitive singular)
दृकाणयोः (dual genitive)
दृकाणानाम् (genitive plural)
दृकाणे (locative singular)
दृकाणयोः (dual locative)
दृकाणेषु (locative plural)

/d̪r̩ˈkɑː.ɳɐ/

Borrowed from Ancient Greek δεκανός (dekanós).

bor+

505 CE – 587 CE, Varāhamihira


आकृति

ākṛtí (romanization)
आकृतिः (nominative singular)
आकृती (dual nominative)
आकृतयः (nominative plural)
आकृते (singular vocative)
आकृती (dual vocative)
आकृतयः (plural vocative)
आकृतिम् (accusative singular)
आकृती (accusative dual)
आकृतीः (accusative plural)
आकृत्या (instrumental singular)
आकृती1 (instrumental singular)
आकृतिभ्याम् (dual instrumental)
आकृतिभिः (instrumental plural)
आकृतये (dative singular)
आकृत्यै2 (dative singular)
आकृती1 (dative singular)
आकृतिभ्याम् (dative dual)
आकृतिभ्यः (dative plural)
आकृतेः (ablative singular)
आकृत्याः2 (ablative singular)
आकृत्यै3 (ablative singular)
आकृतिभ्याम् (ablative dual)
आकृतिभ्यः (ablative plural)
आकृतेः (genitive singular)
आकृत्याः2 (genitive singular)
आकृत्यै3 (genitive singular)
आकृत्योः (dual genitive)
आकृतीनाम् (genitive plural)
आकृतौ (locative singular)
आकृत्याम्2 (locative singular)
आकृता1 (locative singular)
आकृत्योः (dual locative)
आकृतिषु (locative plural)

Compound of आ (ā́) + कृति (kṛtí, “making”)


अन्त्र

ántra (romanization)
अन्त्रम् (nominative singular)
अन्त्रे (dual nominative)
अन्त्राणि (nominative plural)
अन्त्रा1 (nominative plural)
अन्त्र (singular vocative)
अन्त्रे (dual vocative)
अन्त्राणि (plural vocative)
अन्त्रा1 (plural vocative)
अन्त्रम् (accusative singular)
अन्त्रे (accusative dual)
अन्त्राणि (accusative plural)
अन्त्रा1 (accusative plural)
अन्त्रेण (instrumental singular)
अन्त्राभ्याम् (dual instrumental)
अन्त्रैः (instrumental plural)
अन्त्रेभिः1 (instrumental plural)
अन्त्राय (dative singular)
अन्त्राभ्याम् (dative dual)
अन्त्रेभ्यः (dative plural)
अन्त्रात् (ablative singular)
अन्त्राभ्याम् (ablative dual)
अन्त्रेभ्यः (ablative plural)
अन्त्रस्य (genitive singular)
अन्त्रयोः (dual genitive)
अन्त्राणाम् (genitive plural)
अन्त्रे (locative singular)
अन्त्रयोः (dual locative)
अन्त्रेषु (locative plural)

Ashokan Prakrit:

desctree

Early Assamese: আন্ত (anto)
Assamese: আঁত (ãt)

Konkani: आंत (ānta)

Paisaci Prakrit:

Punjabi: ਆਂਦਰਾਂ (āndarā̃)

⇒ Vaghri: આંદરા (ā̃darā)

→ Bengali: অন্ত্র (ontro)

→ Hindi: अंत्र (antra)

Pali: anta

desc

Khmer: អន្តៈ (ʼɑɑʼɑntaʼ)

Khmer: អន្តៈ (ʼɑɑʼɑntaʼ)

From Proto-Indo-Aryan *Hántram, from Proto-Indo-Iranian *Hántram, from Proto-Indo-European *h₁éntrom (“guts, entrails”). Cognate with Ancient Greek ἔντερον (énteron), Russian я́тро (játro, “testicle, liver”), Serbo-Croatian је̏тра.


तालु

tālu (romanization)
तालु (nominative singular)
तालुनी (dual nominative)
तालूनि (nominative plural)
तालु1 (nominative plural)
तालू1 (nominative plural)
तालु (singular vocative)
तालो (singular vocative)
तालुनी (dual vocative)
तालूनि (plural vocative)
तालु1 (plural vocative)
तालू1 (plural vocative)
तालु (accusative singular)
तालुनी (accusative dual)
तालूनि (accusative plural)
तालु1 (accusative plural)
तालू1 (accusative plural)
तालुना (instrumental singular)
ताल्वा1 (instrumental singular)
तालुभ्याम् (dual instrumental)
तालुभिः (instrumental plural)
तालुने (dative singular)
तालवे1 (dative singular)
ताल्वे1 (dative singular)
तालुभ्याम् (dative dual)
तालुभ्यः (dative plural)
तालुनः (ablative singular)
तालोः1 (ablative singular)
ताल्वः1 (ablative singular)
तालुभ्याम् (ablative dual)
तालुभ्यः (ablative plural)
तालुनः (genitive singular)
तालोः1 (genitive singular)
ताल्वः1 (genitive singular)
तालुनोः (dual genitive)
तालूनाम् (genitive plural)
तालुनि (locative singular)
तालौ1 (locative singular)
तालुनोः (dual locative)
तालुषु (locative plural)


युक्त

yuktá (romanization)
युक्तः (nominative singular)
युक्तौ (dual nominative)
युक्ता1 (dual nominative)
युक्ताः (nominative plural)
युक्तासः1 (nominative plural)
युक्त (singular vocative)
युक्तौ (dual vocative)
युक्ता1 (dual vocative)
युक्ताः (plural vocative)
युक्तासः1 (plural vocative)
युक्तम् (accusative singular)
युक्तौ (accusative dual)
युक्ता1 (accusative dual)
युक्तान् (accusative plural)
युक्तेन (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्तैः (instrumental plural)
युक्तेभिः1 (instrumental plural)
युक्ताय (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्तेभ्यः (dative plural)
युक्तात् (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्तेभ्यः (ablative plural)
युक्तस्य (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्ते (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तेषु (locative plural)
युक्ता (nominative singular)
युक्ते (dual nominative)
युक्ताः (nominative plural)
युक्ते (singular vocative)
युक्ते (dual vocative)
युक्ताः (plural vocative)
युक्ताम् (accusative singular)
युक्ते (accusative dual)
युक्ताः (accusative plural)
युक्तया (instrumental singular)
युक्ता1 (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्ताभिः (instrumental plural)
युक्तायै (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्ताभ्यः (dative plural)
युक्तायाः (ablative singular)
युक्तायै2 (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्ताभ्यः (ablative plural)
युक्तायाः (genitive singular)
युक्तायै2 (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्तायाम् (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तासु (locative plural)
युक्तम् (nominative singular)
युक्ते (dual nominative)
युक्तानि (nominative plural)
युक्ता1 (nominative plural)
युक्त (singular vocative)
युक्ते (dual vocative)
युक्तानि (plural vocative)
युक्ता1 (plural vocative)
युक्तम् (accusative singular)
युक्ते (accusative dual)
युक्तानि (accusative plural)
युक्ता1 (accusative plural)
युक्तेन (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्तैः (instrumental plural)
युक्तेभिः1 (instrumental plural)
युक्ताय (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्तेभ्यः (dative plural)
युक्तात् (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्तेभ्यः (ablative plural)
युक्तस्य (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्ते (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तेषु (locative plural)

⇒? Prakrit: 𑀚𑁄𑀟𑁂𑀇 (joḍei)

Prakrit: 𑀚𑀼𑀢𑁆𑀢 (jutta) (see there for further descendants)

Pali: yutta

→ Hindi: युक्त (yukt)

→ Thai: ยุกต์ (yúk)

Etymology tree
Proto-Indo-European *yewg-
Proto-Indo-European *-tós
Proto-Indo-European *yugtós
Sanskrit युक्त (yukta)
From Proto-Indo-Iranian *yuktás, from Proto-Indo-European *yugtós, from *yewg- (“to yoke”). Cognate to Avestan 𐬫𐬎𐬑𐬙𐬀 (yuxta), Old English ġeiht, and possibly Ancient Greek ζευκτός (zeuktós). By surface analysis, युज् (yuj) + -त (-ta).


अनुभूति

anubhūti (romanization)
अनुभूतिः (nominative singular)
अनुभूती (dual nominative)
अनुभूतयः (nominative plural)
अनुभूते (singular vocative)
अनुभूती (dual vocative)
अनुभूतयः (plural vocative)
अनुभूतिम् (accusative singular)
अनुभूती (accusative dual)
अनुभूतीः (accusative plural)
अनुभूत्या (instrumental singular)
अनुभूती1 (instrumental singular)
अनुभूतिभ्याम् (dual instrumental)
अनुभूतिभिः (instrumental plural)
अनुभूतये (dative singular)
अनुभूत्यै2 (dative singular)
अनुभूती1 (dative singular)
अनुभूतिभ्याम् (dative dual)
अनुभूतिभ्यः (dative plural)
अनुभूतेः (ablative singular)
अनुभूत्याः2 (ablative singular)
अनुभूत्यै3 (ablative singular)
अनुभूतिभ्याम् (ablative dual)
अनुभूतिभ्यः (ablative plural)
अनुभूतेः (genitive singular)
अनुभूत्याः2 (genitive singular)
अनुभूत्यै3 (genitive singular)
अनुभूत्योः (dual genitive)
अनुभूतीनाम् (genitive plural)
अनुभूतौ (locative singular)
अनुभूत्याम्2 (locative singular)
अनुभूता1 (locative singular)
अनुभूत्योः (dual locative)
अनुभूतिषु (locative plural)

From अनु- (anu-, “along, after”) + भूति (bhūti, “existence, being”); related to अनुभवति (anubhavati).

af

(philosophy) knowledge derived from four sources: perception, inference, comparison, and verbal authority


कर्मधारय

karmadhāraya (romanization)
कर्मधारयः (nominative singular)
कर्मधारयौ (dual nominative)
कर्मधारया1 (dual nominative)
कर्मधारयाः (nominative plural)
कर्मधारयासः1 (nominative plural)
कर्मधारय (singular vocative)
कर्मधारयौ (dual vocative)
कर्मधारया1 (dual vocative)
कर्मधारयाः (plural vocative)
कर्मधारयासः1 (plural vocative)
कर्मधारयम् (accusative singular)
कर्मधारयौ (accusative dual)
कर्मधारया1 (accusative dual)
कर्मधारयान् (accusative plural)
कर्मधारयेण (instrumental singular)
कर्मधारयाभ्याम् (dual instrumental)
कर्मधारयैः (instrumental plural)
कर्मधारयेभिः1 (instrumental plural)
कर्मधारयाय (dative singular)
कर्मधारयाभ्याम् (dative dual)
कर्मधारयेभ्यः (dative plural)
कर्मधारयात् (ablative singular)
कर्मधारयाभ्याम् (ablative dual)
कर्मधारयेभ्यः (ablative plural)
कर्मधारयस्य (genitive singular)
कर्मधारययोः (dual genitive)
कर्मधारयाणाम् (genitive plural)
कर्मधारये (locative singular)
कर्मधारययोः (dual locative)
कर्मधारयेषु (locative plural)

→ Danish: karmadharaya

→ English: karmadharaya

→ German: karmadharaya

→ Telugu: కర్మధారయము (karmadhārayamu)

/kɐɾ.mɐˈd̪ʱɑː.ɾɐ.jɐ/

From कर्मन् (karman, “work; duty; act; first member of a compound”) + धारय (dhāraya, “bearing”).

(grammar, lexicography) a karmadharaya, a tatpuruṣa compound in which the first member modifies the second; if split the two components would be in the same case


व्यधिकरण

/ʋjɐˈd̪ʱi.kɐ.ɾɐ.ɳɐ/

(grammar) in an opposite case relation; a tatpuruṣa compound in which the secondary member is inflected


आम्रेडित

āmreḍita (romanization)
आम्रेडितम् (nominative singular)
आम्रेडिते (dual nominative)
आम्रेडितानि (nominative plural)
आम्रेडिता1 (nominative plural)
आम्रेडित (singular vocative)
आम्रेडिते (dual vocative)
आम्रेडितानि (plural vocative)
आम्रेडिता1 (plural vocative)
आम्रेडितम् (accusative singular)
आम्रेडिते (accusative dual)
आम्रेडितानि (accusative plural)
आम्रेडिता1 (accusative plural)
आम्रेडितेन (instrumental singular)
आम्रेडिताभ्याम् (dual instrumental)
आम्रेडितैः (instrumental plural)
आम्रेडितेभिः1 (instrumental plural)
आम्रेडिताय (dative singular)
आम्रेडिताभ्याम् (dative dual)
आम्रेडितेभ्यः (dative plural)
आम्रेडितात् (ablative singular)
आम्रेडिताभ्याम् (ablative dual)
आम्रेडितेभ्यः (ablative plural)
आम्रेडितस्य (genitive singular)
आम्रेडितयोः (dual genitive)
आम्रेडितानाम् (genitive plural)
आम्रेडिते (locative singular)
आम्रेडितयोः (dual locative)
आम्रेडितेषु (locative plural)

/ɑːmˈɾeː.ɖi.t̪ɐ/

Past participle of आम्रेडयति (āmreḍayati, “to repeat”). From आ- (ā-, “to, towards”) + म्रेड् (mreḍ, “to turn”).

(grammar, lexicography) a reduplication; specifically a compound made of the same component repeated, with the first component accented


द्विगु

dvigu (romanization)
द्विगुः (nominative singular)
द्विगू (dual nominative)
द्विगवः (nominative plural)
द्विगो (singular vocative)
द्विगू (dual vocative)
द्विगवः (plural vocative)
द्विगुम् (accusative singular)
द्विगू (accusative dual)
द्विगून् (accusative plural)
द्विगुना (instrumental singular)
द्विग्वा1 (instrumental singular)
द्विगुभ्याम् (dual instrumental)
द्विगुभिः (instrumental plural)
द्विगवे (dative singular)
द्विग्वे1 (dative singular)
द्विगुभ्याम् (dative dual)
द्विगुभ्यः (dative plural)
द्विगोः (ablative singular)
द्विग्वः1 (ablative singular)
द्विगुभ्याम् (ablative dual)
द्विगुभ्यः (ablative plural)
द्विगोः (genitive singular)
द्विग्वः1 (genitive singular)
द्विग्वोः (dual genitive)
द्विगूनाम् (genitive plural)
द्विगौ (locative singular)
द्विग्वोः (dual locative)
द्विगुषु (locative plural)

द्वि (dvi, “two”) + गु (gu, “cow”), an example of itself.

(lexicography) a kind of tatpuruṣa compound of which the first component is a numeral


कुष्ठ

kuṣṭha (romanization)
कुष्ठम् (nominative singular)
कुष्ठे (dual nominative)
कुष्ठानि (nominative plural)
कुष्ठा1 (nominative plural)
कुष्ठ (singular vocative)
कुष्ठे (dual vocative)
कुष्ठानि (plural vocative)
कुष्ठा1 (plural vocative)
कुष्ठम् (accusative singular)
कुष्ठे (accusative dual)
कुष्ठानि (accusative plural)
कुष्ठा1 (accusative plural)
कुष्ठेन (instrumental singular)
कुष्ठाभ्याम् (dual instrumental)
कुष्ठैः (instrumental plural)
कुष्ठेभिः1 (instrumental plural)
कुष्ठाय (dative singular)
कुष्ठाभ्याम् (dative dual)
कुष्ठेभ्यः (dative plural)
कुष्ठात् (ablative singular)
कुष्ठाभ्याम् (ablative dual)
कुष्ठेभ्यः (ablative plural)
कुष्ठस्य (genitive singular)
कुष्ठयोः (dual genitive)
कुष्ठानाम् (genitive plural)
कुष्ठे (locative singular)
कुष्ठयोः (dual locative)
कुष्ठेषु (locative plural)

Sauraseni Prakrit: 𑀓𑁄𑀝𑁆𑀞 (koṭṭha)

Gujarati: કોઢ (koḍh)

Hindi: कोढ़ (koṛh)

Prakrit: 𑀓𑁄𑀠 (koḍha)

Old Punjabi: ਕੋੜ੍ਹੁ (koṛhu)

→ Indonesian: kusta (learned)

→ Magahi: 𑂍𑂷𑂀𑂜 (kõṛh)

→ Malayalam: കുഷ്ഠം (kuṣṭhaṁ)

→ Tocharian B: kuṣṭh (learned)


आत्मनेपद

ātmanepada (romanization)
आत्मनेपदम् (nominative singular)
आत्मनेपदे (dual nominative)
आत्मनेपदानि (nominative plural)
आत्मनेपदा1 (nominative plural)
आत्मनेपद (singular vocative)
आत्मनेपदे (dual vocative)
आत्मनेपदानि (plural vocative)
आत्मनेपदा1 (plural vocative)
आत्मनेपदम् (accusative singular)
आत्मनेपदे (accusative dual)
आत्मनेपदानि (accusative plural)
आत्मनेपदा1 (accusative plural)
आत्मनेपदेन (instrumental singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (dual instrumental)
आत्मनेपदैः (instrumental plural)
आत्मनेपदेभिः1 (instrumental plural)
आत्मनेपदाय (dative singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (dative dual)
आत्मनेपदेभ्यः (dative plural)
आत्मनेपदात् (ablative singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (ablative dual)
आत्मनेपदेभ्यः (ablative plural)
आत्मनेपदस्य (genitive singular)
आत्मनेपदयोः (dual genitive)
आत्मनेपदानाम् (genitive plural)
आत्मनेपदे (locative singular)
आत्मनेपदयोः (dual locative)
आत्मनेपदेषु (locative plural)

→ Pali: attanopada

(grammar) "word for the self"; the middle voice (a verb form indicating an action to be done for oneself)


अनुप्रास

anuprāsa (romanization)
अनुप्रासः (nominative singular)
अनुप्रासौ (dual nominative)
अनुप्रासा1 (dual nominative)
अनुप्रासाः (nominative plural)
अनुप्रासासः1 (nominative plural)
अनुप्रास (singular vocative)
अनुप्रासौ (dual vocative)
अनुप्रासा1 (dual vocative)
अनुप्रासाः (plural vocative)
अनुप्रासासः1 (plural vocative)
अनुप्रासम् (accusative singular)
अनुप्रासौ (accusative dual)
अनुप्रासा1 (accusative dual)
अनुप्रासान् (accusative plural)
अनुप्रासेन (instrumental singular)
अनुप्रासाभ्याम् (dual instrumental)
अनुप्रासैः (instrumental plural)
अनुप्रासेभिः1 (instrumental plural)
अनुप्रासाय (dative singular)
अनुप्रासाभ्याम् (dative dual)
अनुप्रासेभ्यः (dative plural)
अनुप्रासात् (ablative singular)
अनुप्रासाभ्याम् (ablative dual)
अनुप्रासेभ्यः (ablative plural)
अनुप्रासस्य (genitive singular)
अनुप्रासयोः (dual genitive)
अनुप्रासानाम् (genitive plural)
अनुप्रासे (locative singular)
अनुप्रासयोः (dual locative)
अनुप्रासेषु (locative plural)

/ɐ.n̪upˈɾɑː.s̪ɐ/

From अनु- (anu-, “following; along”) + प्रास (prāsa, “throwing”).

prefix

वर्णावृत्तिर् अनुप्रासः पादेषु च पदेषु च ।
पूर्वानुभवसंस्कारबोधिनी यद्यदूरता ॥
varṇāvṛttir anuprāsaḥ pādeṣu ca padeṣu ca.

Alliteration is the rolling of (certain) syllables in metrical feet as well as in words,
If the collocation is intent upon creating the recall of prior impressions.


सिरा

sirā́ (romanization)
सिरा (nominative singular)
सिरे (dual nominative)
सिराः (nominative plural)
सिरे (singular vocative)
सिरे (dual vocative)
सिराः (plural vocative)
सिराम् (accusative singular)
सिरे (accusative dual)
सिराः (accusative plural)
सिरया (instrumental singular)
सिरा1 (instrumental singular)
सिराभ्याम् (dual instrumental)
सिराभिः (instrumental plural)
सिरायै (dative singular)
सिराभ्याम् (dative dual)
सिराभ्यः (dative plural)
सिरायाः (ablative singular)
सिरायै2 (ablative singular)
सिराभ्याम् (ablative dual)
सिराभ्यः (ablative plural)
सिरायाः (genitive singular)
सिरायै2 (genitive singular)
सिरयोः (dual genitive)
सिराणाम् (genitive plural)
सिरायाम् (locative singular)
सिरयोः (dual locative)
सिरासु (locative plural)

Pali: sirā

desctree

Prakrit: सिरा (sirā), 𑀙𑀺𑀭𑀸 (chirā)
Gujarati: સેર (ser)
Marathi: शीर (śīr)
Bengali: শিরা (śira)
Odia: ସିରା (sirā)
Assamese: সিৰ (xir)

→ Tamil: சிரை (cirai)

→ Malayalam: ശിര (śira), സിര (sira)

Related to सीरा (sīrā́), further etymology unclear.

(anatomy) any tubular vessel of the body

any tubular vessel of the body
an artery


त्रिष्टुभ्

From त्रि (tri, “three”) + स्तुभ् (stubh, “praising”).

com

(prosody) triṣṭubh: a metre comprising four lines of eleven syllables each per verse


भूमिपुत्र

Compound of भूमि (bhūmi) + पुत्र (putra).


श्रोत्र

śrótra (romanization)
श्रोत्रम् (nominative singular)
श्रोत्रे (dual nominative)
श्रोत्राणि (nominative plural)
श्रोत्रा1 (nominative plural)
श्रोत्र (singular vocative)
श्रोत्रे (dual vocative)
श्रोत्राणि (plural vocative)
श्रोत्रा1 (plural vocative)
श्रोत्रम् (accusative singular)
श्रोत्रे (accusative dual)
श्रोत्राणि (accusative plural)
श्रोत्रा1 (accusative plural)
श्रोत्रेण (instrumental singular)
श्रोत्राभ्याम् (dual instrumental)
श्रोत्रैः (instrumental plural)
श्रोत्रेभिः1 (instrumental plural)
श्रोत्राय (dative singular)
श्रोत्राभ्याम् (dative dual)
श्रोत्रेभ्यः (dative plural)
श्रोत्रात् (ablative singular)
श्रोत्राभ्याम् (ablative dual)
श्रोत्रेभ्यः (ablative plural)
श्रोत्रस्य (genitive singular)
श्रोत्रयोः (dual genitive)
श्रोत्राणाम् (genitive plural)
श्रोत्रे (locative singular)
श्रोत्रयोः (dual locative)
श्रोत्रेषु (locative plural)

Pali: sota

Prakrit: 𑀲𑁄𑀅 (soa)

→ Hindi: श्रोत्र (śrotra) (learned)

/ˈɕɾoːt̪.ɾɐ/

From Proto-Indo-European *ḱléw-tro-m (“means of hearing”), from *ḱlew- (“to hear”). Cognate with Proto-Germanic *hleuþrą (whence Icelandic hljóður). By surface analysis, श्रो (śro, full grade of श्रु (śru, “to hear”)) + -त्र (-tra, suffix indicating instrumentality).

surf

full grade of <i class="Deva mention" lang="sa">श्रु</i> (śru, “to hear”)

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

आयु॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पतां प्रा॒णो य॒ज्ञेन॑ कल्पताम्-अपा॒नो य॒ज्ञेन॑ कल्पतां॒ व्या॒नो य॒ज्ञेन॑ कल्पतां॒ चक्षु॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ँ श्रोत्रं॑ य॒ज्ञेन॑ कल्पतां॒ मनो॑ य॒ज्ञेन॑ कल्पतां॒ वाग्य॒ज्ञेन॑ कल्पताम्-आ॒त्मा य॒ज्ञेन॑ कल्पतां य॒ज्ञो य॒ज्ञेन॑ कल्पताम्

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā) IV.7.10

May life prosper through the worship, may expiration prosper through the worship, may inspiration prosper through the worship, may cross-breathing prosper through the worship, may the eye prosper through the worship, may the ear prosper through the worship, may mind prosper through the worship, may speech prosper through the worship, may the self prosper through the worship, may the worship prosper through the worship.

ā́yuryajñéna kalpatāṃ prāṇó yajñéna kalpatām-apānó yajñéna kalpatāṃ vyānó yajñéna kalpatāṃ cákṣuryajñéna kalpatām̐ śrotraṃ yajñéna kalpatāṃ máno yajñéna kalpatāṃ vā́gyajñéna kalpatām-ātmā́ yajñéna kalpatāṃ yajñó yajñéna kalpatām

श्रोत्रं चक्षुः स्पर्शनं च रसनं घ्राणमेव च।अधिष्ठाय मनश्चायं विषयानुपसेवते॥

The living entity, thus taking another gross body, obtains a certain type of ear, eye, tongue, nose and sense of touch, which are grouped about the mind. He thus enjoys a particular set of sense objects.

śrotraṃ cakṣuḥ sparśanaṃ ca rasanaṃ ghrāṇameva ca.adhiṣṭhāya manaścāyaṃ viṣayānupasevate.


समावेश

samāveśa (romanization)
समावेशः (nominative singular)
समावेशौ (dual nominative)
समावेशा1 (dual nominative)
समावेशाः (nominative plural)
समावेशासः1 (nominative plural)
समावेश (singular vocative)
समावेशौ (dual vocative)
समावेशा1 (dual vocative)
समावेशाः (plural vocative)
समावेशासः1 (plural vocative)
समावेशम् (accusative singular)
समावेशौ (accusative dual)
समावेशा1 (accusative dual)
समावेशान् (accusative plural)
समावेशेन (instrumental singular)
समावेशाभ्याम् (dual instrumental)
समावेशैः (instrumental plural)
समावेशेभिः1 (instrumental plural)
समावेशाय (dative singular)
समावेशाभ्याम् (dative dual)
समावेशेभ्यः (dative plural)
समावेशात् (ablative singular)
समावेशाभ्याम् (ablative dual)
समावेशेभ्यः (ablative plural)
समावेशस्य (genitive singular)
समावेशयोः (dual genitive)
समावेशानाम् (genitive plural)
समावेशे (locative singular)
समावेशयोः (dual locative)
समावेशेषु (locative plural)

/s̪ɐ.mɑːˈʋeː.ɕɐ/

From सम्- (sam-, “together”) + आवेश (āveśa, “entering, penetration”), from the root समाविश् (samāviś).

pre

(grammar) applying together, common applicability of a term


स्थूल

sthūlá (romanization)
स्थूलः (nominative singular)
स्थूलौ (dual nominative)
स्थूला1 (dual nominative)
स्थूलाः (nominative plural)
स्थूलासः1 (nominative plural)
स्थूल (singular vocative)
स्थूलौ (dual vocative)
स्थूला1 (dual vocative)
स्थूलाः (plural vocative)
स्थूलासः1 (plural vocative)
स्थूलम् (accusative singular)
स्थूलौ (accusative dual)
स्थूला1 (accusative dual)
स्थूलान् (accusative plural)
स्थूलेन (instrumental singular)
स्थूलाभ्याम् (dual instrumental)
स्थूलैः (instrumental plural)
स्थूलेभिः1 (instrumental plural)
स्थूलाय (dative singular)
स्थूलाभ्याम् (dative dual)
स्थूलेभ्यः (dative plural)
स्थूलात् (ablative singular)
स्थूलाभ्याम् (ablative dual)
स्थूलेभ्यः (ablative plural)
स्थूलस्य (genitive singular)
स्थूलयोः (dual genitive)
स्थूलानाम् (genitive plural)
स्थूले (locative singular)
स्थूलयोः (dual locative)
स्थूलेषु (locative plural)
स्थूला (nominative singular)
स्थूले (dual nominative)
स्थूलाः (nominative plural)
स्थूले (singular vocative)
स्थूले (dual vocative)
स्थूलाः (plural vocative)
स्थूलाम् (accusative singular)
स्थूले (accusative dual)
स्थूलाः (accusative plural)
स्थूलया (instrumental singular)
स्थूला1 (instrumental singular)
स्थूलाभ्याम् (dual instrumental)
स्थूलाभिः (instrumental plural)
स्थूलायै (dative singular)
स्थूलाभ्याम् (dative dual)
स्थूलाभ्यः (dative plural)
स्थूलायाः (ablative singular)
स्थूलायै2 (ablative singular)
स्थूलाभ्याम् (ablative dual)
स्थूलाभ्यः (ablative plural)
स्थूलायाः (genitive singular)
स्थूलायै2 (genitive singular)
स्थूलयोः (dual genitive)
स्थूलानाम् (genitive plural)
स्थूलायाम् (locative singular)
स्थूलयोः (dual locative)
स्थूलासु (locative plural)
स्थूलम् (nominative singular)
स्थूले (dual nominative)
स्थूलानि (nominative plural)
स्थूला1 (nominative plural)
स्थूल (singular vocative)
स्थूले (dual vocative)
स्थूलानि (plural vocative)
स्थूला1 (plural vocative)
स्थूलम् (accusative singular)
स्थूले (accusative dual)
स्थूलानि (accusative plural)
स्थूला1 (accusative plural)
स्थूलेन (instrumental singular)
स्थूलाभ्याम् (dual instrumental)
स्थूलैः (instrumental plural)
स्थूलेभिः1 (instrumental plural)
स्थूलाय (dative singular)
स्थूलाभ्याम् (dative dual)
स्थूलेभ्यः (dative plural)
स्थूलात् (ablative singular)
स्थूलाभ्याम् (ablative dual)
स्थूलेभ्यः (ablative plural)
स्थूलस्य (genitive singular)
स्थूलयोः (dual genitive)
स्थूलानाम् (genitive plural)
स्थूले (locative singular)
स्थूलयोः (dual locative)
स्थूलेषु (locative plural)

Dardic:

Khowar: تھُول (thūl, “fat”)

Pali: thūla, thulla

Prakrit: 𑀣𑀽𑀮 (thūla), 𑀣𑀼𑀮𑁆𑀮 (thulla)

Sindhi: ٿُلهو (thulho, “fat, thick”)

→ Punjabi: ਸਥੂਲ (sathūl) (learned)

/ˈs̪t̪ʰuː.l̪ɐ/

Variant of स्थूर (sthūrá); see there for more. The Sanskrit root is स्था (sthā, “to stand, to be firm”).


नयनपुट

nayanapuṭa (romanization)
नयनपुटः (nominative singular)
नयनपुटौ (dual nominative)
नयनपुटाः (nominative plural)
नयनपुट (singular vocative)
नयनपुटौ (dual vocative)
नयनपुटाः (plural vocative)
नयनपुटम् (accusative singular)
नयनपुटौ (accusative dual)
नयनपुटान् (accusative plural)
नयनपुटेन (instrumental singular)
नयनपुटाभ्याम् (dual instrumental)
नयनपुटैः (instrumental plural)
नयनपुटाय (dative singular)
नयनपुटाभ्याम् (dative dual)
नयनपुटेभ्यः (dative plural)
नयनपुटात् (ablative singular)
नयनपुटाभ्याम् (ablative dual)
नयनपुटेभ्यः (ablative plural)
नयनपुटस्य (genitive singular)
नयनपुटयोः (dual genitive)
नयनपुटानाम् (genitive plural)
नयनपुटे (locative singular)
नयनपुटयोः (dual locative)
नयनपुटेषु (locative plural)
नयनपुटम् (nominative singular)
नयनपुटे (dual nominative)
नयनपुटानि (nominative plural)
नयनपुट (singular vocative)
नयनपुटे (dual vocative)
नयनपुटानि (plural vocative)
नयनपुटम् (accusative singular)
नयनपुटे (accusative dual)
नयनपुटानि (accusative plural)
नयनपुटेन (instrumental singular)
नयनपुटाभ्याम् (dual instrumental)
नयनपुटैः (instrumental plural)
नयनपुटाय (dative singular)
नयनपुटाभ्याम् (dative dual)
नयनपुटेभ्यः (dative plural)
नयनपुटात् (ablative singular)
नयनपुटाभ्याम् (ablative dual)
नयनपुटेभ्यः (ablative plural)
नयनपुटस्य (genitive singular)
नयनपुटयोः (dual genitive)
नयनपुटानाम् (genitive plural)
नयनपुटे (locative singular)
नयनपुटयोः (dual locative)
नयनपुटेषु (locative plural)

Compound of नयन (nayana, “eye”) + पुट (puṭa, “covering”); coined by Varāhamihira.


नेत्रच्छद

netracchada (romanization)
नेत्रच्छदः (nominative singular)
नेत्रच्छदौ (dual nominative)
नेत्रच्छदाः (nominative plural)
नेत्रच्छद (singular vocative)
नेत्रच्छदौ (dual vocative)
नेत्रच्छदाः (plural vocative)
नेत्रच्छदम् (accusative singular)
नेत्रच्छदौ (accusative dual)
नेत्रच्छदान् (accusative plural)
नेत्रच्छदेन (instrumental singular)
नेत्रच्छदाभ्याम् (dual instrumental)
नेत्रच्छदैः (instrumental plural)
नेत्रच्छदाय (dative singular)
नेत्रच्छदाभ्याम् (dative dual)
नेत्रच्छदेभ्यः (dative plural)
नेत्रच्छदात् (ablative singular)
नेत्रच्छदाभ्याम् (ablative dual)
नेत्रच्छदेभ्यः (ablative plural)
नेत्रच्छदस्य (genitive singular)
नेत्रच्छदयोः (dual genitive)
नेत्रच्छदानाम् (genitive plural)
नेत्रच्छदे (locative singular)
नेत्रच्छदयोः (dual locative)
नेत्रच्छदेषु (locative plural)

/n̪eːt̪ˈɾɐt̪.t͡ɕʰɐ.d̪ɐ/

[n̪eːt̪ˈɾɐt̪̚.t͡ɕʰɐ.d̪ɐ]

Compound of नेत्र (netra, “eye”) + -च्- (-c-) + छद (chada, “covering”).


कपोल

kapolá (romanization)
कपोलः (nominative singular)
कपोलौ (dual nominative)
कपोला1 (dual nominative)
कपोलाः (nominative plural)
कपोलासः1 (nominative plural)
कपोल (singular vocative)
कपोलौ (dual vocative)
कपोला1 (dual vocative)
कपोलाः (plural vocative)
कपोलासः1 (plural vocative)
कपोलम् (accusative singular)
कपोलौ (accusative dual)
कपोला1 (accusative dual)
कपोलान् (accusative plural)
कपोलेन (instrumental singular)
कपोलाभ्याम् (dual instrumental)
कपोलैः (instrumental plural)
कपोलेभिः1 (instrumental plural)
कपोलाय (dative singular)
कपोलाभ्याम् (dative dual)
कपोलेभ्यः (dative plural)
कपोलात् (ablative singular)
कपोलाभ्याम् (ablative dual)
कपोलेभ्यः (ablative plural)
कपोलस्य (genitive singular)
कपोलयोः (dual genitive)
कपोलानाम् (genitive plural)
कपोले (locative singular)
कपोलयोः (dual locative)
कपोलेषु (locative plural)

Pali: kapola

desctree

Prakrit: 𑀓𑀯𑁄𑀮 (kavola)
Apabhramsa: kavola
Devanagari script: कवोल
Sharada script: 𑆑𑆮𑆾𑆬

→ Hindi: कपोल (kapol)

→ Telugu: కపోలము (kapōlamu)

Uncertain. Maybe borrowed from Dravidian, ultimately from Proto-Dravidian *kapVḷ or related to Old English hafela and Latin caput (“head”).


भावित

/ˈbʱɑː.ʋi.t̪ɐ/

(mathematics) involving a product of unknown quantities


भावित

/ˈbʱɑː.ʋi.t̪ɐ/

(mathematics) A result or product obtained by multiplication


बस्तिकोप

(pathology) cystitis ― inflammation of the urinary bladder


सन्धान

sandhāna (romanization)
सन्धानम् (nominative singular)
सन्धाने (dual nominative)
सन्धानानि (nominative plural)
सन्धाना1 (nominative plural)
सन्धान (singular vocative)
सन्धाने (dual vocative)
सन्धानानि (plural vocative)
सन्धाना1 (plural vocative)
सन्धानम् (accusative singular)
सन्धाने (accusative dual)
सन्धानानि (accusative plural)
सन्धाना1 (accusative plural)
सन्धानेन (instrumental singular)
सन्धानाभ्याम् (dual instrumental)
सन्धानैः (instrumental plural)
सन्धानेभिः1 (instrumental plural)
सन्धानाय (dative singular)
सन्धानाभ्याम् (dative dual)
सन्धानेभ्यः (dative plural)
सन्धानात् (ablative singular)
सन्धानाभ्याम् (ablative dual)
सन्धानेभ्यः (ablative plural)
सन्धानस्य (genitive singular)
सन्धानयोः (dual genitive)
सन्धानानाम् (genitive plural)
सन्धाने (locative singular)
सन्धानयोः (dual locative)
सन्धानेषु (locative plural)

/s̪ɐn̪ˈd̪ʱɑː.n̪ɐ/


छिद्

Ultimately from Proto-Indo-European *skeyd- (“to split, divide”). Cognate with schism and shit.


मध्यस्थ

madhyastha (romanization)
मध्यस्थम् (nominative singular)
मध्यस्थे (dual nominative)
मध्यस्थानि (nominative plural)
मध्यस्था1 (nominative plural)
मध्यस्थ (singular vocative)
मध्यस्थे (dual vocative)
मध्यस्थानि (plural vocative)
मध्यस्था1 (plural vocative)
मध्यस्थम् (accusative singular)
मध्यस्थे (accusative dual)
मध्यस्थानि (accusative plural)
मध्यस्था1 (accusative plural)
मध्यस्थेन (instrumental singular)
मध्यस्थाभ्याम् (dual instrumental)
मध्यस्थैः (instrumental plural)
मध्यस्थेभिः1 (instrumental plural)
मध्यस्थाय (dative singular)
मध्यस्थाभ्याम् (dative dual)
मध्यस्थेभ्यः (dative plural)
मध्यस्थात् (ablative singular)
मध्यस्थाभ्याम् (ablative dual)
मध्यस्थेभ्यः (ablative plural)
मध्यस्थस्य (genitive singular)
मध्यस्थयोः (dual genitive)
मध्यस्थानाम् (genitive plural)
मध्यस्थे (locative singular)
मध्यस्थयोः (dual locative)
मध्यस्थेषु (locative plural)

/mɐd̪ʱˈjɐs̪.t̪ʰɐ/


बहुल

bahulá (romanization)
बहुलः (nominative singular)
बहुलौ (dual nominative)
बहुला1 (dual nominative)
बहुलाः (nominative plural)
बहुलासः1 (nominative plural)
बहुल (singular vocative)
बहुलौ (dual vocative)
बहुला1 (dual vocative)
बहुलाः (plural vocative)
बहुलासः1 (plural vocative)
बहुलम् (accusative singular)
बहुलौ (accusative dual)
बहुला1 (accusative dual)
बहुलान् (accusative plural)
बहुलेन (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलैः (instrumental plural)
बहुलेभिः1 (instrumental plural)
बहुलाय (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलेभ्यः (dative plural)
बहुलात् (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलेभ्यः (ablative plural)
बहुलस्य (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुले (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलेषु (locative plural)
बहुला (nominative singular)
बहुले (dual nominative)
बहुलाः (nominative plural)
बहुले (singular vocative)
बहुले (dual vocative)
बहुलाः (plural vocative)
बहुलाम् (accusative singular)
बहुले (accusative dual)
बहुलाः (accusative plural)
बहुलया (instrumental singular)
बहुला1 (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलाभिः (instrumental plural)
बहुलायै (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलाभ्यः (dative plural)
बहुलायाः (ablative singular)
बहुलायै2 (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलाभ्यः (ablative plural)
बहुलायाः (genitive singular)
बहुलायै2 (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुलायाम् (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलासु (locative plural)
बहुलम् (nominative singular)
बहुले (dual nominative)
बहुलानि (nominative plural)
बहुला1 (nominative plural)
बहुल (singular vocative)
बहुले (dual vocative)
बहुलानि (plural vocative)
बहुला1 (plural vocative)
बहुलम् (accusative singular)
बहुले (accusative dual)
बहुलानि (accusative plural)
बहुला1 (accusative plural)
बहुलेन (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलैः (instrumental plural)
बहुलेभिः1 (instrumental plural)
बहुलाय (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलेभ्यः (dative plural)
बहुलात् (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलेभ्यः (ablative plural)
बहुलस्य (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुले (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलेषु (locative plural)

Magadhi Prakrit:

Assamese: বহুল (bohul)

Maharastri Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀮 (bahula)

Pali: bahula

Sauraseni Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀮 (bahula)

Kachchi: [script needed] (baurā)

Romani: buxlo

→ Old Gujarati: बहुल (bahula)

From Proto-Indo-Aryan *baźʰulás, from Proto-Indo-Iranian *bʰaȷ́ʰu-lás, from *bʰaȷ́ʰúš.

(grammar) variously applicable, comprehensive


विपरिवर्तन

viparivartana (romanization)
विपरिवर्तनम् (nominative singular)
विपरिवर्तने (dual nominative)
विपरिवर्तनानि (nominative plural)
विपरिवर्तना1 (nominative plural)
विपरिवर्तन (singular vocative)
विपरिवर्तने (dual vocative)
विपरिवर्तनानि (plural vocative)
विपरिवर्तना1 (plural vocative)
विपरिवर्तनम् (accusative singular)
विपरिवर्तने (accusative dual)
विपरिवर्तनानि (accusative plural)
विपरिवर्तना1 (accusative plural)
विपरिवर्तनेन (instrumental singular)
विपरिवर्तनाभ्याम् (dual instrumental)
विपरिवर्तनैः (instrumental plural)
विपरिवर्तनेभिः1 (instrumental plural)
विपरिवर्तनाय (dative singular)
विपरिवर्तनाभ्याम् (dative dual)
विपरिवर्तनेभ्यः (dative plural)
विपरिवर्तनात् (ablative singular)
विपरिवर्तनाभ्याम् (ablative dual)
विपरिवर्तनेभ्यः (ablative plural)
विपरिवर्तनस्य (genitive singular)
विपरिवर्तनयोः (dual genitive)
विपरिवर्तनानाम् (genitive plural)
विपरिवर्तने (locative singular)
विपरिवर्तनयोः (dual locative)
विपरिवर्तनेषु (locative plural)

/ʋi.pɐ.ɾiˈʋɐɾ.t̪ɐ.n̪ɐ/

From वि- (vi-) + परिवर्तन (parivartana).


कनीनिका

kanī́nikā (romanization)
कनीनिका (nominative singular)
कनीनिके (dual nominative)
कनीनिकाः (nominative plural)
कनीनिके (singular vocative)
कनीनिके (dual vocative)
कनीनिकाः (plural vocative)
कनीनिकाम् (accusative singular)
कनीनिके (accusative dual)
कनीनिकाः (accusative plural)
कनीनिकया (instrumental singular)
कनीनिका1 (instrumental singular)
कनीनिकाभ्याम् (dual instrumental)
कनीनिकाभिः (instrumental plural)
कनीनिकायै (dative singular)
कनीनिकाभ्याम् (dative dual)
कनीनिकाभ्यः (dative plural)
कनीनिकायाः (ablative singular)
कनीनिकायै2 (ablative singular)
कनीनिकाभ्याम् (ablative dual)
कनीनिकाभ्यः (ablative plural)
कनीनिकायाः (genitive singular)
कनीनिकायै2 (genitive singular)
कनीनिकयोः (dual genitive)
कनीनिकानाम् (genitive plural)
कनीनिकायाम् (locative singular)
कनीनिकयोः (dual locative)
कनीनिकासु (locative plural)

From कनीनक (kanīnaká, “boy, child”) + -आ (-ā, feminine suffix).


व्युत्पादक

sa-noun

व्युत्पादिका

व्युत्पादक • (vyutpādaka) stem, m (feminine व्युत्पादिका)

vyutpādaka (romanization)
व्युत्पादिका (feminine)

वि- (vi-) + उत्पादक (utpādaka, “developer, producer”)


दत्तांश

dattāṃśa (romanization)
दत्तांशः (nominative singular)
दत्तांशौ (dual nominative)
दत्तांशा1 (dual nominative)
दत्तांशाः (nominative plural)
दत्तांशासः1 (nominative plural)
दत्तांश (singular vocative)
दत्तांशौ (dual vocative)
दत्तांशा1 (dual vocative)
दत्तांशाः (plural vocative)
दत्तांशासः1 (plural vocative)
दत्तांशम् (accusative singular)
दत्तांशौ (accusative dual)
दत्तांशा1 (accusative dual)
दत्तांशान् (accusative plural)
दत्तांशेन (instrumental singular)
दत्तांशाभ्याम् (dual instrumental)
दत्तांशैः (instrumental plural)
दत्तांशेभिः1 (instrumental plural)
दत्तांशाय (dative singular)
दत्तांशाभ्याम् (dative dual)
दत्तांशेभ्यः (dative plural)
दत्तांशात् (ablative singular)
दत्तांशाभ्याम् (ablative dual)
दत्तांशेभ्यः (ablative plural)
दत्तांशस्य (genitive singular)
दत्तांशयोः (dual genitive)
दत्तांशानाम् (genitive plural)
दत्तांशे (locative singular)
दत्तांशयोः (dual locative)
दत्तांशेषु (locative plural)

[dɐt̚.tɑ̃ː.ɕɐ]

/d̪ɐt̪ˈt̪ɑ̃ː.ɕɐ/

[d̪ɐt̪̚ˈt̪ɑ̃ː.ɕɐ]

Compound of दत्त (datta, “given”) + अंश (aṃśa, “part”), literally, a part of what is given.

com

(computing, neologism) data, information


दत्तनिधि

Compound of दत्त (datta) + निधि (nidhi), gender corresponding to the latter.


इङ्गति

sa-verb

इङ्गति • (iṅgati) third-singular indicative (class 1, type UP, present, root इङ्ग्)

iṅgati (romanization)
इङ्ग् (root)
इङ्गति (present)
इङ्गते (present)
इङ्ग्यते (present)
इङ्गति (active indicative singular third-person)
इङ्गतः (active dual indicative third-person)
इङ्गन्ति (active indicative plural third-person)
इङ्गते (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेते (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गन्ते (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्यते (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येते (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्यन्ते (indicative passive plural third-person)
इङ्गसि (active indicative second-person singular)
इङ्गथः (active dual indicative second-person)
इङ्गथ (active indicative plural second-person)
इङ्गसे (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेथे (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गध्वे (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्यसे (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येथे (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्यध्वे (indicative passive plural second-person)
इङ्गामि (active first-person indicative singular)
इङ्गावः (active dual first-person indicative)
इङ्गामः (active first-person indicative plural)
इङ्गे (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गावहे (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गामहे (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्ये (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्यावहे (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्यामहे (first-person indicative passive plural)
इङ्गतु (active indicative singular third-person)
इङ्गताम् (active dual indicative third-person)
इङ्गन्तु (active indicative plural third-person)
इङ्गताम् (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गन्ताम् (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्यताम् (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येताम् (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्यन्ताम् (indicative passive plural third-person)
इङ्ग (active indicative second-person singular)
इङ्गतम् (active dual indicative second-person)
इङ्गत (active indicative plural second-person)
इङ्गस्व (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्यस्व (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येथाम् (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
इङ्गानि (active first-person indicative singular)
इङ्गाव (active dual first-person indicative)
इङ्गाम (active first-person indicative plural)
इङ्गै (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गावहै (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गामहै (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्यै (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्यावहै (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्यामहै (first-person indicative passive plural)
इङ्गेत् (active indicative singular third-person)
इङ्गेताम् (active dual indicative third-person)
इङ्गेयुः (active indicative plural third-person)
इङ्गेत (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेयाताम् (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गेरन् (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्येत (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येयाताम् (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्येरन् (indicative passive plural third-person)
इङ्गेः (active indicative second-person singular)
इङ्गेतम् (active dual indicative second-person)
इङ्गेत (active indicative plural second-person)
इङ्गेथाः (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेयाथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गेध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्येथाः (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येयाथाम् (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्येध्वम् (indicative passive plural second-person)
इङ्गेयम् (active first-person indicative singular)
इङ्गेव (active dual first-person indicative)
इङ्गेमः (active first-person indicative plural)
इङ्गेय (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गेवहि (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गेमहि (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्येय (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्येवहि (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्येमहि (first-person indicative passive plural)
इङ्गत् (active participle singular)
or (active dual participle)
इङ्गन्त् (active participle plural)
इङ्गमान (middle-voice participle)
इङ्ग्यमान (participle passive)
ऐङ्गत् (imperfect)
ऐङ्गत (imperfect)
ऐङ्ग्यत (imperfect)
ऐङ्गत् (active indicative singular third-person)
ऐङ्गताम् (active dual indicative third-person)
ऐङ्गन् (active indicative plural third-person)
ऐङ्गत (indicative middle-voice singular third-person)
ऐङ्गेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
ऐङ्गन्त (indicative middle-voice plural third-person)
ऐङ्ग्यत (indicative passive singular third-person)
ऐङ्ग्येताम् (dual indicative passive third-person)
ऐङ्ग्यन्त (indicative passive plural third-person)
ऐङ्गः (active indicative second-person singular)
ऐङ्गतम् (active dual indicative second-person)
ऐङ्गत (active indicative plural second-person)
ऐङ्गथाः (indicative middle-voice second-person singular)
ऐङ्गेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
ऐङ्गध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
ऐङ्ग्यथाः (indicative passive second-person singular)
ऐङ्ग्येथाम् (dual indicative passive second-person)
ऐङ्ग्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
ऐङ्गम् (active first-person indicative singular)
ऐङ्गाव (active dual first-person indicative)
ऐङ्गाम (active first-person indicative plural)
ऐङ्गे (first-person indicative middle-voice singular)
ऐङ्गावहि (dual first-person indicative middle-voice)
ऐङ्गामहि (first-person indicative middle-voice plural)
ऐङ्ग्ये (first-person indicative passive singular)
ऐङ्ग्यावहि (dual first-person indicative passive)
ऐङ्ग्यामहि (first-person indicative passive plural)

(grammar) to separate the members of a compound


सर्ग

sárga (romanization)
सर्गः (nominative singular)
सर्गौ (dual nominative)
सर्गा1 (dual nominative)
सर्गाः (nominative plural)
सर्गासः1 (nominative plural)
सर्ग (singular vocative)
सर्गौ (dual vocative)
सर्गा1 (dual vocative)
सर्गाः (plural vocative)
सर्गासः1 (plural vocative)
सर्गम् (accusative singular)
सर्गौ (accusative dual)
सर्गा1 (accusative dual)
सर्गान् (accusative plural)
सर्गेण (instrumental singular)
सर्गाभ्याम् (dual instrumental)
सर्गैः (instrumental plural)
सर्गेभिः1 (instrumental plural)
सर्गाय (dative singular)
सर्गाभ्याम् (dative dual)
सर्गेभ्यः (dative plural)
सर्गात् (ablative singular)
सर्गाभ्याम् (ablative dual)
सर्गेभ्यः (ablative plural)
सर्गस्य (genitive singular)
सर्गयोः (dual genitive)
सर्गाणाम् (genitive plural)
सर्गे (locative singular)
सर्गयोः (dual locative)
सर्गेषु (locative plural)

→ Tocharian B: sargga

(grammar) visarga diacritic; an aspiration at the end of a word


क्षेत्रनाम

kṣetranāma (romanization)
क्षेत्रनामम् (nominative singular)
क्षेत्रनामे (dual nominative)
क्षेत्रनामानि (nominative plural)
क्षेत्रनामा1 (nominative plural)
क्षेत्रनाम (singular vocative)
क्षेत्रनामे (dual vocative)
क्षेत्रनामानि (plural vocative)
क्षेत्रनामा1 (plural vocative)
क्षेत्रनामम् (accusative singular)
क्षेत्रनामे (accusative dual)
क्षेत्रनामानि (accusative plural)
क्षेत्रनामा1 (accusative plural)
क्षेत्रनामेन (instrumental singular)
क्षेत्रनामाभ्याम् (dual instrumental)
क्षेत्रनामैः (instrumental plural)
क्षेत्रनामेभिः1 (instrumental plural)
क्षेत्रनामाय (dative singular)
क्षेत्रनामाभ्याम् (dative dual)
क्षेत्रनामेभ्यः (dative plural)
क्षेत्रनामात् (ablative singular)
क्षेत्रनामाभ्याम् (ablative dual)
क्षेत्रनामेभ्यः (ablative plural)
क्षेत्रनामस्य (genitive singular)
क्षेत्रनामयोः (dual genitive)
क्षेत्रनामानाम् (genitive plural)
क्षेत्रनामे (locative singular)
क्षेत्रनामयोः (dual locative)
क्षेत्रनामेषु (locative plural)

/kʂeːt̪.ɾɐˈn̪ɑː.mɐ/


मीमांसा

sa-noun

मीमांसा • (mīmāṃsā́) stem, f

mīmāṃsā́ (romanization)
मीमांसा (nominative singular)
मीमांसे (dual nominative)
मीमांसाः (nominative plural)
मीमांसे (singular vocative)
मीमांसे (dual vocative)
मीमांसाः (plural vocative)
मीमांसाम् (accusative singular)
मीमांसे (accusative dual)
मीमांसाः (accusative plural)
मीमांसया (instrumental singular)
मीमांसा1 (instrumental singular)
मीमांसाभ्याम् (dual instrumental)
मीमांसाभिः (instrumental plural)
मीमांसायै (dative singular)
मीमांसाभ्याम् (dative dual)
मीमांसाभ्यः (dative plural)
मीमांसायाः (ablative singular)
मीमांसायै2 (ablative singular)
मीमांसाभ्याम् (ablative dual)
मीमांसाभ्यः (ablative plural)
मीमांसायाः (genitive singular)
मीमांसायै2 (genitive singular)
मीमांसयोः (dual genitive)
मीमांसानाम् (genitive plural)
मीमांसायाम् (locative singular)
मीमांसयोः (dual locative)
मीमांसासु (locative plural)

/miːˈmɑ̃ː.s̪ɑː/

Desiderative stem of मन् (man), from Proto-Indo-European *men- (“to think”).

पूर्वमीमांसा पूर्वमीमांसा#Sanskrit

उत्तरमीमांसा उत्तरमीमांसा#Sanskrit

वेदान्त वेदान्त#Sanskrit

(philosophy, Hinduism) The name of one of the six great Indian philosophical systems, पूर्वमीमांसा (pūrvamīmāṃsā) is a system of ritualism concerned with the correct interpretation of Vedic ritual and text, and उत्तरमीमांसा (uttaramīmāṃsā) is a system practically the same as the वेदान्त (vedānta).


पुंस्

púṃs (romanization)
पुमान् (nominative singular)

From Proto-Indo-European *péwmōs ~ *pumsés. Related to Latin pūbēs.

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa


मङ्गल

maṅgala (romanization)
मङ्गलः (nominative singular)
मङ्गलौ (dual nominative)
मङ्गला1 (dual nominative)
मङ्गलाः (nominative plural)
मङ्गलासः1 (nominative plural)
मङ्गल (singular vocative)
मङ्गलौ (dual vocative)
मङ्गला1 (dual vocative)
मङ्गलाः (plural vocative)
मङ्गलासः1 (plural vocative)
मङ्गलम् (accusative singular)
मङ्गलौ (accusative dual)
मङ्गला1 (accusative dual)
मङ्गलान् (accusative plural)
मङ्गलेन (instrumental singular)
मङ्गलाभ्याम् (dual instrumental)
मङ्गलैः (instrumental plural)
मङ्गलेभिः1 (instrumental plural)
मङ्गलाय (dative singular)
मङ्गलाभ्याम् (dative dual)
मङ्गलेभ्यः (dative plural)
मङ्गलात् (ablative singular)
मङ्गलाभ्याम् (ablative dual)
मङ्गलेभ्यः (ablative plural)
मङ्गलस्य (genitive singular)
मङ्गलयोः (dual genitive)
मङ्गलानाम् (genitive plural)
मङ्गले (locative singular)
मङ्गलयोः (dual locative)
मङ्गलेषु (locative plural)

→ Hindi: मंगल (maṅgal)

→ Burmese: မင်္ဂလာ (mangga.la)

desc

→ Old Gujarati: मंगल (maṃgala) (learned)

→ Old Javanese: maṅgala

Punjabi: ਮੰਗਲ਼ (maṅgaḷ)

→ Thai: มงคล (mong-kon)

/ˈmɐŋ.ɡɐ.l̪ɐ/

Related to मञ्ज् (mañj, “to be bright, cleanse”).


वर्धन

várdhana (romanization)
वर्धनम् (nominative singular)
वर्धने (dual nominative)
वर्धनानि (nominative plural)
वर्धना1 (nominative plural)
वर्धन (singular vocative)
वर्धने (dual vocative)
वर्धनानि (plural vocative)
वर्धना1 (plural vocative)
वर्धनम् (accusative singular)
वर्धने (accusative dual)
वर्धनानि (accusative plural)
वर्धना1 (accusative plural)
वर्धनेन (instrumental singular)
वर्धनाभ्याम् (dual instrumental)
वर्धनैः (instrumental plural)
वर्धनेभिः1 (instrumental plural)
वर्धनाय (dative singular)
वर्धनाभ्याम् (dative dual)
वर्धनेभ्यः (dative plural)
वर्धनात् (ablative singular)
वर्धनाभ्याम् (ablative dual)
वर्धनेभ्यः (ablative plural)
वर्धनस्य (genitive singular)
वर्धनयोः (dual genitive)
वर्धनानाम् (genitive plural)
वर्धने (locative singular)
वर्धनयोः (dual locative)
वर्धनेषु (locative plural)

Pali: vaḍḍhana

/ʋɐ́ɾ.dʱɐ.nɐ/

/ˈʋɐɾ.d̪ʱɐ.n̪ɐ/


वक्षस्

vákṣas (romanization)
वक्षः (nominative singular)
वक्षसी (dual nominative)
वक्षांसि (nominative plural)
वक्षः (singular vocative)
वक्षसी (dual vocative)
वक्षांसि (plural vocative)
वक्षः (accusative singular)
वक्षसी (accusative dual)
वक्षांसि (accusative plural)
वक्षसा (instrumental singular)
वक्षोभ्याम् (dual instrumental)
वक्षोभिः (instrumental plural)
वक्षसे (dative singular)
वक्षोभ्याम् (dative dual)
वक्षोभ्यः (dative plural)
वक्षसः (ablative singular)
वक्षोभ्याम् (ablative dual)
वक्षोभ्यः (ablative plural)
वक्षसः (genitive singular)
वक्षसोः (dual genitive)
वक्षसाम् (genitive plural)
वक्षसि (locative singular)
वक्षसोः (dual locative)
वक्षःसु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀯𑀘𑁆𑀙 (vaccha), 𑀯𑀓𑁆𑀔 (vakkha)

desctree

→ Old Javanese: wakṣa
> Javanese: ꦮꦏ꧀ꦱ (waksa) (inherited)

From Proto-Indo-Aryan *Hwákṣas, from Proto-Indo-Iranian *Hwákšas, from Proto-Indo-European *h₂wég-s-os ~ *h₂wég-s-es-, from *h₂weg- (“to enlarge, increase”).


विकल्प

vikalpa (romanization)
विकल्पः (nominative singular)
विकल्पौ (dual nominative)
विकल्पा1 (dual nominative)
विकल्पाः (nominative plural)
विकल्पासः1 (nominative plural)
विकल्प (singular vocative)
विकल्पौ (dual vocative)
विकल्पा1 (dual vocative)
विकल्पाः (plural vocative)
विकल्पासः1 (plural vocative)
विकल्पम् (accusative singular)
विकल्पौ (accusative dual)
विकल्पा1 (accusative dual)
विकल्पान् (accusative plural)
विकल्पेन (instrumental singular)
विकल्पाभ्याम् (dual instrumental)
विकल्पैः (instrumental plural)
विकल्पेभिः1 (instrumental plural)
विकल्पाय (dative singular)
विकल्पाभ्याम् (dative dual)
विकल्पेभ्यः (dative plural)
विकल्पात् (ablative singular)
विकल्पाभ्याम् (ablative dual)
विकल्पेभ्यः (ablative plural)
विकल्पस्य (genitive singular)
विकल्पयोः (dual genitive)
विकल्पानाम् (genitive plural)
विकल्पे (locative singular)
विकल्पयोः (dual locative)
विकल्पेषु (locative plural)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: विकल्प (vikalp)

Urdu: وِکَلپ (vikalp)

Tamil: விகற்பம் (vikaṟpam)

From वि- (vi-) + कॢप् (kḷp, root) + -अ (-a).

(grammar) admission of an option or alternative, the allowing a rule to be observed or not at pleasure


अंसकूट

áṃsakūṭa (romanization)
अंसकूटः (nominative singular)
अंसकूटौ (dual nominative)
अंसकूटा1 (dual nominative)
अंसकूटाः (nominative plural)
अंसकूटासः1 (nominative plural)
अंसकूट (singular vocative)
अंसकूटौ (dual vocative)
अंसकूटा1 (dual vocative)
अंसकूटाः (plural vocative)
अंसकूटासः1 (plural vocative)
अंसकूटम् (accusative singular)
अंसकूटौ (accusative dual)
अंसकूटा1 (accusative dual)
अंसकूटान् (accusative plural)
अंसकूटेन (instrumental singular)
अंसकूटाभ्याम् (dual instrumental)
अंसकूटैः (instrumental plural)
अंसकूटेभिः1 (instrumental plural)
अंसकूटाय (dative singular)
अंसकूटाभ्याम् (dative dual)
अंसकूटेभ्यः (dative plural)
अंसकूटात् (ablative singular)
अंसकूटाभ्याम् (ablative dual)
अंसकूटेभ्यः (ablative plural)
अंसकूटस्य (genitive singular)
अंसकूटयोः (dual genitive)
अंसकूटानाम् (genitive plural)
अंसकूटे (locative singular)
अंसकूटयोः (dual locative)
अंसकूटेषु (locative plural)

/ɐ̃.s̪ɐˈkuː.ʈɐ/

From अंस (áṃsa, “shoulder”) + कूट (kū́ṭa, “any prominence or projection”).


अंसफलक

aṃsaphalaká (romanization)
अंसफलकम् (nominative singular)
अंसफलके (dual nominative)
अंसफलकानि (nominative plural)
अंसफलका1 (nominative plural)
अंसफलक (singular vocative)
अंसफलके (dual vocative)
अंसफलकानि (plural vocative)
अंसफलका1 (plural vocative)
अंसफलकम् (accusative singular)
अंसफलके (accusative dual)
अंसफलकानि (accusative plural)
अंसफलका1 (accusative plural)
अंसफलकेन (instrumental singular)
अंसफलकाभ्याम् (dual instrumental)
अंसफलकैः (instrumental plural)
अंसफलकेभिः1 (instrumental plural)
अंसफलकाय (dative singular)
अंसफलकाभ्याम् (dative dual)
अंसफलकेभ्यः (dative plural)
अंसफलकात् (ablative singular)
अंसफलकाभ्याम् (ablative dual)
अंसफलकेभ्यः (ablative plural)
अंसफलकस्य (genitive singular)
अंसफलकयोः (dual genitive)
अंसफलकानाम् (genitive plural)
अंसफलके (locative singular)
अंसफलकयोः (dual locative)
अंसफलकेषु (locative plural)

/ɐ̃ˈs̪ɐ.pʰɐ.l̪ɐ.kɐ/

From अंस (áṃsa, “shoulder”) + फलक (phalaka, “any flat surface (of a part of the body)”).


अंसपृष्ठ

sa-noun

अंसपृष्ठ • (áṃsapṛṣṭha) stem, n

áṃsapṛṣṭha (romanization)
अंसपृष्ठम् (nominative singular)
अंसपृष्ठे (dual nominative)
अंसपृष्ठानि (nominative plural)
अंसपृष्ठा1 (nominative plural)
अंसपृष्ठ (singular vocative)
अंसपृष्ठे (dual vocative)
अंसपृष्ठानि (plural vocative)
अंसपृष्ठा1 (plural vocative)
अंसपृष्ठम् (accusative singular)
अंसपृष्ठे (accusative dual)
अंसपृष्ठानि (accusative plural)
अंसपृष्ठा1 (accusative plural)
अंसपृष्ठेन (instrumental singular)
अंसपृष्ठाभ्याम् (dual instrumental)
अंसपृष्ठैः (instrumental plural)
अंसपृष्ठेभिः1 (instrumental plural)
अंसपृष्ठाय (dative singular)
अंसपृष्ठाभ्याम् (dative dual)
अंसपृष्ठेभ्यः (dative plural)
अंसपृष्ठात् (ablative singular)
अंसपृष्ठाभ्याम् (ablative dual)
अंसपृष्ठेभ्यः (ablative plural)
अंसपृष्ठस्य (genitive singular)
अंसपृष्ठयोः (dual genitive)
अंसपृष्ठानाम् (genitive plural)
अंसपृष्ठे (locative singular)
अंसपृष्ठयोः (dual locative)
अंसपृष्ठेषु (locative plural)

/ɐ̃́.sɐ.pr̩ʂ.ʈʰɐ/

/ɐ̃.s̪ɐˈpr̩ʂ.ʈʰɐ/

From अंस (áṃsa, “shoulder”) + पृष्ठ (pṛṣṭhá, “back of an animal”).


स्वरान्तर

svarāntara (romanization)
स्वरान्तरम् (nominative singular)
स्वरान्तरे (dual nominative)
स्वरान्तराणि (nominative plural)
स्वरान्तरा1 (nominative plural)
स्वरान्तर (singular vocative)
स्वरान्तरे (dual vocative)
स्वरान्तराणि (plural vocative)
स्वरान्तरा1 (plural vocative)
स्वरान्तरम् (accusative singular)
स्वरान्तरे (accusative dual)
स्वरान्तराणि (accusative plural)
स्वरान्तरा1 (accusative plural)
स्वरान्तरेण (instrumental singular)
स्वरान्तराभ्याम् (dual instrumental)
स्वरान्तरैः (instrumental plural)
स्वरान्तरेभिः1 (instrumental plural)
स्वरान्तराय (dative singular)
स्वरान्तराभ्याम् (dative dual)
स्वरान्तरेभ्यः (dative plural)
स्वरान्तरात् (ablative singular)
स्वरान्तराभ्याम् (ablative dual)
स्वरान्तरेभ्यः (ablative plural)
स्वरान्तरस्य (genitive singular)
स्वरान्तरयोः (dual genitive)
स्वरान्तराणाम् (genitive plural)
स्वरान्तरे (locative singular)
स्वरान्तरयोः (dual locative)
स्वरान्तरेषु (locative plural)

/sʋɐ.ɾɑːn.tɐ.ɾɐ/

/s̪ʋɐˈɾɑːn̪.t̪ɐ.ɾɐ/

From स्वर (svára, “vowel”) + अन्तर (ántara, “interval”).


दन्तमूलीय

head

दन्तमूलीय • (dántamūlīya)

dántamūlīya (romanization)
दन्तमूलीयः (nominative singular)
दन्तमूलीयौ (dual nominative)
दन्तमूलीया1 (dual nominative)
दन्तमूलीयाः (nominative plural)
दन्तमूलीयासः1 (nominative plural)
दन्तमूलीय (singular vocative)
दन्तमूलीयौ (dual vocative)
दन्तमूलीया1 (dual vocative)
दन्तमूलीयाः (plural vocative)
दन्तमूलीयासः1 (plural vocative)
दन्तमूलीयम् (accusative singular)
दन्तमूलीयौ (accusative dual)
दन्तमूलीया1 (accusative dual)
दन्तमूलीयान् (accusative plural)
दन्तमूलीयेन (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयैः (instrumental plural)
दन्तमूलीयेभिः1 (instrumental plural)
दन्तमूलीयाय (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयात् (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयस्य (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीये (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयेषु (locative plural)
दन्तमूलीया (nominative singular)
दन्तमूलीये (dual nominative)
दन्तमूलीयाः (nominative plural)
दन्तमूलीये (singular vocative)
दन्तमूलीये (dual vocative)
दन्तमूलीयाः (plural vocative)
दन्तमूलीयाम् (accusative singular)
दन्तमूलीये (accusative dual)
दन्तमूलीयाः (accusative plural)
दन्तमूलीयया (instrumental singular)
दन्तमूलीया1 (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयाभिः (instrumental plural)
दन्तमूलीयायै (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयाभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयायाः (ablative singular)
दन्तमूलीयायै2 (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयाभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयायाः (genitive singular)
दन्तमूलीयायै2 (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीयायाम् (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयासु (locative plural)
दन्तमूलीयम् (nominative singular)
दन्तमूलीये (dual nominative)
दन्तमूलीयानि (nominative plural)
दन्तमूलीया1 (nominative plural)
दन्तमूलीय (singular vocative)
दन्तमूलीये (dual vocative)
दन्तमूलीयानि (plural vocative)
दन्तमूलीया1 (plural vocative)
दन्तमूलीयम् (accusative singular)
दन्तमूलीये (accusative dual)
दन्तमूलीयानि (accusative plural)
दन्तमूलीया1 (accusative plural)
दन्तमूलीयेन (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयैः (instrumental plural)
दन्तमूलीयेभिः1 (instrumental plural)
दन्तमूलीयाय (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयात् (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयस्य (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीये (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयेषु (locative plural)

From दन्त (dánta, “tooth”) + मूल (mū́la, “root”).

(phonetics) "toothroot" - a type of dental pronounced with the tip of the tongue at the root of the teeth


जिह्वामूलीय

जिह्वामूलीय • (jihvā́mūlīya)

jihvā́mūlīya (romanization)
जिह्वामूलीयः (nominative singular)
जिह्वामूलीयौ (dual nominative)
जिह्वामूलीया1 (dual nominative)
जिह्वामूलीयाः (nominative plural)
जिह्वामूलीयासः1 (nominative plural)
जिह्वामूलीय (singular vocative)
जिह्वामूलीयौ (dual vocative)
जिह्वामूलीया1 (dual vocative)
जिह्वामूलीयाः (plural vocative)
जिह्वामूलीयासः1 (plural vocative)
जिह्वामूलीयम् (accusative singular)
जिह्वामूलीयौ (accusative dual)
जिह्वामूलीया1 (accusative dual)
जिह्वामूलीयान् (accusative plural)
जिह्वामूलीयेन (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयैः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयेभिः1 (instrumental plural)
जिह्वामूलीयाय (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयात् (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयस्य (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीये (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयेषु (locative plural)
जिह्वामूलीया (nominative singular)
जिह्वामूलीये (dual nominative)
जिह्वामूलीयाः (nominative plural)
जिह्वामूलीये (singular vocative)
जिह्वामूलीये (dual vocative)
जिह्वामूलीयाः (plural vocative)
जिह्वामूलीयाम् (accusative singular)
जिह्वामूलीये (accusative dual)
जिह्वामूलीयाः (accusative plural)
जिह्वामूलीयया (instrumental singular)
जिह्वामूलीया1 (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयाभिः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयायै (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयाभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयायाः (ablative singular)
जिह्वामूलीयायै2 (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयाभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयायाः (genitive singular)
जिह्वामूलीयायै2 (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीयायाम् (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयासु (locative plural)
जिह्वामूलीयम् (nominative singular)
जिह्वामूलीये (dual nominative)
जिह्वामूलीयानि (nominative plural)
जिह्वामूलीया1 (nominative plural)
जिह्वामूलीय (singular vocative)
जिह्वामूलीये (dual vocative)
जिह्वामूलीयानि (plural vocative)
जिह्वामूलीया1 (plural vocative)
जिह्वामूलीयम् (accusative singular)
जिह्वामूलीये (accusative dual)
जिह्वामूलीयानि (accusative plural)
जिह्वामूलीया1 (accusative plural)
जिह्वामूलीयेन (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयैः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयेभिः1 (instrumental plural)
जिह्वामूलीयाय (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयात् (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयस्य (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीये (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयेषु (locative plural)

From जिह्वा (jihvā́, “tongue”) + मूल (mū́la, “root”).

(phonetics) "tongueroot" - uttered from the root of the tongue; guttural


ताष्टि

sa-verb

ताष्टि • (tā́ṣṭi) third-singular indicative (class 2, type P, root तक्ष्)

tā́ṣṭi (romanization)
तक्ष् (root)
ताष्टि (present)
ताष्टि (active indicative singular third-person)
तष्टः (active dual indicative third-person)
तक्षति (active indicative plural third-person)
ताक्षि (active indicative second-person singular)
तष्ठः (active dual indicative second-person)
तष्ठ (active indicative plural second-person)
ताक्ष्मि (active first-person indicative singular)
तक्ष्वः (active dual first-person indicative)
तक्ष्मः (active first-person indicative plural)
तक्ष्मसि1 (active first-person indicative plural)
ताष्टु (active imperative singular third-person)
तष्टाम् (active dual imperative third-person)
तक्षतु (active imperative plural third-person)
ताढि (active imperative second-person singular)
तष्टम् (active dual imperative second-person)
तष्ट (active imperative plural second-person)
तक्षाणि (active first-person imperative singular)
तक्षाव (active dual first-person imperative)
तक्षाम (active first-person imperative plural)
तक्ष्यात् (active imperative singular third-person)
तक्ष्याताम् (active dual imperative third-person)
तक्ष्युः (active imperative plural third-person)
तक्ष्याः (active imperative second-person singular)
तक्ष्यातम् (active dual imperative second-person)
तक्ष्यात (active imperative plural second-person)
तक्ष्याम् (active first-person imperative singular)
तक्ष्याव (active dual first-person imperative)
तक्ष्याम (active first-person imperative plural)
तक्षत् (active singular subjunctive third-person)
तक्षति (active singular subjunctive third-person)
तक्षतः (active dual subjunctive third-person)
तक्षन् (active plural subjunctive third-person)
तक्षः (active second-person singular subjunctive)
तक्षसि (active second-person singular subjunctive)
तक्षथः (active dual second-person subjunctive)
तक्षथ (active plural second-person subjunctive)
तक्षाणि (active first-person singular subjunctive)
तक्षा (active first-person singular subjunctive)
तक्षाव (active dual first-person subjunctive)
तक्षाम (active first-person plural subjunctive)
तक्षत् (active participle)
अताट् (imperfect)
अताट् (active indicative singular third-person)
अतष्टाम् (active dual indicative third-person)
अतक्षुः (active indicative plural third-person)
अताट् (active indicative second-person singular)
अतष्टम् (active dual indicative second-person)
अतष्ट (active indicative plural second-person)
अताक्षम् (active first-person indicative singular)
अतक्ष्व (active dual first-person indicative)
अतक्ष्म (active first-person indicative plural)

From Proto-Indo-European *tḗtḱ-ti ~ *tétḱ-n̥ti, from *tetḱ- (“to create, cut”). Cognate with Avestan 𐬀𐬎𐬎𐬌 𐬙𐬁𐬱𐬙𐬌 (auui tāšti). Compare also Old Armenian տաշեմ (tašem), an Iranian borrowing.


सर्वनामन्

sarvanāman (romanization)
सर्वनाम (nominative singular)
सर्वनाम्नी (dual nominative)
सर्वनामनी (dual nominative)
सर्वनामानि (nominative plural)
सर्वनाम1 (nominative plural)
सर्वनामा1 (nominative plural)
सर्वनामन् (singular vocative)
सर्वनाम (singular vocative)
सर्वनाम्नी (dual vocative)
सर्वनामनी (dual vocative)
सर्वनामानि (plural vocative)
सर्वनाम1 (plural vocative)
सर्वनामा1 (plural vocative)
सर्वनाम (accusative singular)
सर्वनाम्नी (accusative dual)
सर्वनामनी (accusative dual)
सर्वनामानि (accusative plural)
सर्वनाम1 (accusative plural)
सर्वनामा1 (accusative plural)
सर्वनाम्ना (instrumental singular)
सर्वनामभ्याम् (dual instrumental)
सर्वनामभिः (instrumental plural)
सर्वनाम्ने (dative singular)
सर्वनामभ्याम् (dative dual)
सर्वनामभ्यः (dative plural)
सर्वनाम्नः (ablative singular)
सर्वनामभ्याम् (ablative dual)
सर्वनामभ्यः (ablative plural)
सर्वनाम्नः (genitive singular)
सर्वनाम्नोः (dual genitive)
सर्वनाम्नाम् (genitive plural)
सर्वनाम्नि (locative singular)
सर्वनामनि (locative singular)
सर्वनामन्1 (locative singular)
सर्वनाम्नोः (dual locative)
सर्वनामसु (locative plural)

/s̪ɐɾ.ʋɐˈn̪ɑː.mɐn̪/

From सर्व (sarva, “all”) + नामन् (nāman, “name”), literally "a name for all".


अन्तर्जाल

antarjāla (romanization)
अन्तर्जालम् (nominative singular)
अन्तर्जाले (dual nominative)
अन्तर्जालानि (nominative plural)
अन्तर्जाला1 (nominative plural)
अन्तर्जाल (singular vocative)
अन्तर्जाले (dual vocative)
अन्तर्जालानि (plural vocative)
अन्तर्जाला1 (plural vocative)
अन्तर्जालम् (accusative singular)
अन्तर्जाले (accusative dual)
अन्तर्जालानि (accusative plural)
अन्तर्जाला1 (accusative plural)
अन्तर्जालेन (instrumental singular)
अन्तर्जालाभ्याम् (dual instrumental)
अन्तर्जालैः (instrumental plural)
अन्तर्जालेभिः1 (instrumental plural)
अन्तर्जालाय (dative singular)
अन्तर्जालाभ्याम् (dative dual)
अन्तर्जालेभ्यः (dative plural)
अन्तर्जालात् (ablative singular)
अन्तर्जालाभ्याम् (ablative dual)
अन्तर्जालेभ्यः (ablative plural)
अन्तर्जालस्य (genitive singular)
अन्तर्जालयोः (dual genitive)
अन्तर्जालानाम् (genitive plural)
अन्तर्जाले (locative singular)
अन्तर्जालयोः (dual locative)
अन्तर्जालेषु (locative plural)

/ɐn̪.t̪ɐɾˈd͡ʑɑː.l̪ɐ/

Calque of English internet; compound of अन्तर् (antar, “inter-”) + जाल (jāla, “net”).

किं त्वं कार्याणि कर्तुम् अन्तर्जाले एव निर्भरः असि?

2019, नई दीप मणिका (ICSE)-3, Delhi: New Saraswati House, →ISBN, page 59:

For doing work, are you dependent on the internet only?

kiṃ tvaṃ kāryāṇi kartum antarjāle eva nirbharaḥ asi?

sa:अन्तर्जालम्


संज्ञापद

saṃjñāpada (romanization)
संज्ञापदम् (nominative singular)
संज्ञापदे (dual nominative)
संज्ञापदानि (nominative plural)
संज्ञापदा1 (nominative plural)
संज्ञापद (singular vocative)
संज्ञापदे (dual vocative)
संज्ञापदानि (plural vocative)
संज्ञापदा1 (plural vocative)
संज्ञापदम् (accusative singular)
संज्ञापदे (accusative dual)
संज्ञापदानि (accusative plural)
संज्ञापदा1 (accusative plural)
संज्ञापदेन (instrumental singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dual instrumental)
संज्ञापदैः (instrumental plural)
संज्ञापदेभिः1 (instrumental plural)
संज्ञापदाय (dative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dative dual)
संज्ञापदेभ्यः (dative plural)
संज्ञापदात् (ablative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (ablative dual)
संज्ञापदेभ्यः (ablative plural)
संज्ञापदस्य (genitive singular)
संज्ञापदयोः (dual genitive)
संज्ञापदानाम् (genitive plural)
संज्ञापदे (locative singular)
संज्ञापदयोः (dual locative)
संज्ञापदेषु (locative plural)

/sɐɲd͡ʑ.ɲɑː.pɐ.dɐ/

/s̪ɐɲd͡ʑˈɲɑː.pɐ.d̪ɐ/

From संज्ञा (saṃjñā, “noun”) + पद (pada, “word (grammar)”).


कल्प

kálpa (romanization)
कल्पः (nominative singular)
कल्पौ (dual nominative)
कल्पा1 (dual nominative)
कल्पाः (nominative plural)
कल्पासः1 (nominative plural)
कल्प (singular vocative)
कल्पौ (dual vocative)
कल्पा1 (dual vocative)
कल्पाः (plural vocative)
कल्पासः1 (plural vocative)
कल्पम् (accusative singular)
कल्पौ (accusative dual)
कल्पा1 (accusative dual)
कल्पान् (accusative plural)
कल्पेन (instrumental singular)
कल्पाभ्याम् (dual instrumental)
कल्पैः (instrumental plural)
कल्पेभिः1 (instrumental plural)
कल्पाय (dative singular)
कल्पाभ्याम् (dative dual)
कल्पेभ्यः (dative plural)
कल्पात् (ablative singular)
कल्पाभ्याम् (ablative dual)
कल्पेभ्यः (ablative plural)
कल्पस्य (genitive singular)
कल्पयोः (dual genitive)
कल्पानाम् (genitive plural)
कल्पे (locative singular)
कल्पयोः (dual locative)
कल्पेषु (locative plural)

Gandhari: 𐨐𐨤𐨂 (kapu), 𐨐𐨤 (kapa)

Magadhi Prakrit:

Assamese: কাপ (kap)

Bengali: কল্প (kolpo)

Pali: kappa

→ Burmese: ကပ် (kap)

→ Thai: กัป (gàp)

→ English: kalpa

→ Sogdian: 𐼸𐼹𐼾𐼰 (klpʾ /*kalpa/), 𐼋𐼘𐼔𐼁 (krpʾ /*karpa, kalpa/)

→ Manchu: ᡬᠠᠯᠠᠪ (g'alab)

→ Middle Chinese: 劫 (MC kjaep) (possibly indirectly)

desc

→ Thai: กัลป์

→ Thai: กัลป์

→ Tibetan: བསྐལ་པ (bskal pa)

→ Tocharian A: kalp

→ Tocharian B: kālp

From कॢप् (kḷp) + -अ (-a, nominalizing suffix).

suf

(medicine) treatment of the sick, manner of curing


क्रियाविशेषण

sa-noun

क्रियाविशेषण • (kriyāviśeṣaṇa) stem, n

kriyāviśeṣaṇa (romanization)
क्रियाविशेषणम् (nominative singular)
क्रियाविशेषणे (dual nominative)
क्रियाविशेषणानि (nominative plural)
क्रियाविशेषणा1 (nominative plural)
क्रियाविशेषण (singular vocative)
क्रियाविशेषणे (dual vocative)
क्रियाविशेषणानि (plural vocative)
क्रियाविशेषणा1 (plural vocative)
क्रियाविशेषणम् (accusative singular)
क्रियाविशेषणे (accusative dual)
क्रियाविशेषणानि (accusative plural)
क्रियाविशेषणा1 (accusative plural)
क्रियाविशेषणेन (instrumental singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (dual instrumental)
क्रियाविशेषणैः (instrumental plural)
क्रियाविशेषणेभिः1 (instrumental plural)
क्रियाविशेषणाय (dative singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (dative dual)
क्रियाविशेषणेभ्यः (dative plural)
क्रियाविशेषणात् (ablative singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (ablative dual)
क्रियाविशेषणेभ्यः (ablative plural)
क्रियाविशेषणस्य (genitive singular)
क्रियाविशेषणयोः (dual genitive)
क्रियाविशेषणानाम् (genitive plural)
क्रियाविशेषणे (locative singular)
क्रियाविशेषणयोः (dual locative)
क्रियाविशेषणेषु (locative plural)

Pali: kiriyāvisesana

desc

क्रियाविशेषण

→ Hindi: क्रियाविशेषण (kriyāviśeṣaṇ)

→ Hindi: क्रियाविशेषण (kriyāviśeṣaṇ)

ક્રિયાવિશેષણ

→ Gujarati: ક્રિયાવિશેષણ (kriyāviśeṣaṇ)

ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ

→ Kannada: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

→ Kannada: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ

→ Tulu: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

→ Tulu: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

កិរិយាវិសេសន៍

→ Khmer: កិរិយាវិសេសន៍ (keriyaa visaeh)

ക്രിയാവിശേഷണം

→ Malayalam: ക്രിയാവിശേഷണം (kriyāviśēṣaṇaṁ)

กริยาวิเศษณ์

→ Thai: กริยาวิเศษณ์ (grì-yaa-wí-sèet)

/kɾi.jɑː.ʋiˈɕeː.ʂɐ.ɳɐ/

From क्रिया (kriyā, “verb”) + विशेषण (viśeṣaṇa, “adjective”).

com

(grammar) that which defines an action more closely: adverb


लैङ्ग

laiṅga (romanization)
लैङ्गः (nominative singular)
लैङ्गौ (dual nominative)
लैङ्गा1 (dual nominative)
लैङ्गाः (nominative plural)
लैङ्गासः1 (nominative plural)
लैङ्ग (singular vocative)
लैङ्गौ (dual vocative)
लैङ्गा1 (dual vocative)
लैङ्गाः (plural vocative)
लैङ्गासः1 (plural vocative)
लैङ्गम् (accusative singular)
लैङ्गौ (accusative dual)
लैङ्गा1 (accusative dual)
लैङ्गान् (accusative plural)
लैङ्गेन (instrumental singular)
लैङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गैः (instrumental plural)
लैङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लैङ्गाय (dative singular)
लैङ्गाभ्याम् (dative dual)
लैङ्गेभ्यः (dative plural)
लैङ्गात् (ablative singular)
लैङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गेभ्यः (ablative plural)
लैङ्गस्य (genitive singular)
लैङ्गयोः (dual genitive)
लैङ्गानाम् (genitive plural)
लैङ्गे (locative singular)
लैङ्गयोः (dual locative)
लैङ्गेषु (locative plural)
लैङ्गी (nominative singular)
लैङ्ग्यौ (dual nominative)
लैङ्गी1 (dual nominative)
लैङ्ग्यः (nominative plural)
लैङ्गीः1 (nominative plural)
लैङ्गि (singular vocative)
लैङ्ग्यौ (dual vocative)
लैङ्गी1 (dual vocative)
लैङ्ग्यः (plural vocative)
लैङ्गीः1 (plural vocative)
लैङ्गीम् (accusative singular)
लैङ्ग्यौ (accusative dual)
लैङ्गी1 (accusative dual)
लैङ्गीः (accusative plural)
लैङ्ग्या (instrumental singular)
लैङ्गीभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गीभिः (instrumental plural)
लैङ्ग्यै (dative singular)
लैङ्गीभ्याम् (dative dual)
लैङ्गीभ्यः (dative plural)
लैङ्ग्याः (ablative singular)
लैङ्ग्यै2 (ablative singular)
लैङ्गीभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गीभ्यः (ablative plural)
लैङ्ग्याः (genitive singular)
लैङ्ग्यै2 (genitive singular)
लैङ्ग्योः (dual genitive)
लैङ्गीनाम् (genitive plural)
लैङ्ग्याम् (locative singular)
लैङ्ग्योः (dual locative)
लैङ्गीषु (locative plural)
लैङ्गम् (nominative singular)
लैङ्गे (dual nominative)
लैङ्गानि (nominative plural)
लैङ्गा1 (nominative plural)
लैङ्ग (singular vocative)
लैङ्गे (dual vocative)
लैङ्गानि (plural vocative)
लैङ्गा1 (plural vocative)
लैङ्गम् (accusative singular)
लैङ्गे (accusative dual)
लैङ्गानि (accusative plural)
लैङ्गा1 (accusative plural)
लैङ्गेन (instrumental singular)
लैङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गैः (instrumental plural)
लैङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लैङ्गाय (dative singular)
लैङ्गाभ्याम् (dative dual)
लैङ्गेभ्यः (dative plural)
लैङ्गात् (ablative singular)
लैङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गेभ्यः (ablative plural)
लैङ्गस्य (genitive singular)
लैङ्गयोः (dual genitive)
लैङ्गानाम् (genitive plural)
लैङ्गे (locative singular)
लैङ्गयोः (dual locative)
लैङ्गेषु (locative plural)


कषेरुका

kaṣerukā (romanization)
कषेरुका (nominative singular)
कषेरुके (dual nominative)
कषेरुकाः (nominative plural)
कषेरुके (singular vocative)
कषेरुके (dual vocative)
कषेरुकाः (plural vocative)
कषेरुकाम् (accusative singular)
कषेरुके (accusative dual)
कषेरुकाः (accusative plural)
कषेरुकया (instrumental singular)
कषेरुका1 (instrumental singular)
कषेरुकाभ्याम् (dual instrumental)
कषेरुकाभिः (instrumental plural)
कषेरुकायै (dative singular)
कषेरुकाभ्याम् (dative dual)
कषेरुकाभ्यः (dative plural)
कषेरुकायाः (ablative singular)
कषेरुकायै2 (ablative singular)
कषेरुकाभ्याम् (ablative dual)
कषेरुकाभ्यः (ablative plural)
कषेरुकायाः (genitive singular)
कषेरुकायै2 (genitive singular)
कषेरुकयोः (dual genitive)
कषेरुकाणाम् (genitive plural)
कषेरुकायाम् (locative singular)
कषेरुकयोः (dual locative)
कषेरुकासु (locative plural)


मेरुदण्ड

merudaṇḍa (romanization)
मेरुदण्डः (nominative singular)
मेरुदण्डौ (dual nominative)
मेरुदण्डा1 (dual nominative)
मेरुदण्डाः (nominative plural)
मेरुदण्डासः1 (nominative plural)
मेरुदण्ड (singular vocative)
मेरुदण्डौ (dual vocative)
मेरुदण्डा1 (dual vocative)
मेरुदण्डाः (plural vocative)
मेरुदण्डासः1 (plural vocative)
मेरुदण्डम् (accusative singular)
मेरुदण्डौ (accusative dual)
मेरुदण्डा1 (accusative dual)
मेरुदण्डान् (accusative plural)
मेरुदण्डेन (instrumental singular)
मेरुदण्डाभ्याम् (dual instrumental)
मेरुदण्डैः (instrumental plural)
मेरुदण्डेभिः1 (instrumental plural)
मेरुदण्डाय (dative singular)
मेरुदण्डाभ्याम् (dative dual)
मेरुदण्डेभ्यः (dative plural)
मेरुदण्डात् (ablative singular)
मेरुदण्डाभ्याम् (ablative dual)
मेरुदण्डेभ्यः (ablative plural)
मेरुदण्डस्य (genitive singular)
मेरुदण्डयोः (dual genitive)
मेरुदण्डानाम् (genitive plural)
मेरुदण्डे (locative singular)
मेरुदण्डयोः (dual locative)
मेरुदण्डेषु (locative plural)

/meː.ɾuˈd̪ɐɳ.ɖɐ/


शोधक

śodhaka (romanization)
शोधकः (nominative singular)
शोधकौ (dual nominative)
शोधका1 (dual nominative)
शोधकाः (nominative plural)
शोधकासः1 (nominative plural)
शोधक (singular vocative)
शोधकौ (dual vocative)
शोधका1 (dual vocative)
शोधकाः (plural vocative)
शोधकासः1 (plural vocative)
शोधकम् (accusative singular)
शोधकौ (accusative dual)
शोधका1 (accusative dual)
शोधकान् (accusative plural)
शोधकेन (instrumental singular)
शोधकाभ्याम् (dual instrumental)
शोधकैः (instrumental plural)
शोधकेभिः1 (instrumental plural)
शोधकाय (dative singular)
शोधकाभ्याम् (dative dual)
शोधकेभ्यः (dative plural)
शोधकात् (ablative singular)
शोधकाभ्याम् (ablative dual)
शोधकेभ्यः (ablative plural)
शोधकस्य (genitive singular)
शोधकयोः (dual genitive)
शोधकानाम् (genitive plural)
शोधके (locative singular)
शोधकयोः (dual locative)
शोधकेषु (locative plural)

/ˈɕoː.d̪ʱɐ.kɐ/

From the root शुध् (śudh, “to be cleared or cleansed or purified, become pure”) + -अक (-aka).

sa-root

(arithmetic, algebra) "corrector", the subtrahend, the quantity to be subtracted from a number (to render it capable of yielding an exact square root)