संधि

saṃdhí (romanization)
संधिः (nominative singular)
संधी (dual nominative)
संधयः (nominative plural)
संधिम् (accusative singular)
संधी (accusative dual)
संधीन् (accusative plural)
संधिना (instrumental singular)
संधिभ्याम् (dual instrumental)
संधिभिः (instrumental plural)
संधये (dative singular)
संधिभ्याम् (dative dual)
संधिभ्यः (dative plural)
संधेः (ablative singular)
संधिभ्याम् (ablative dual)
संधिभ्यः (ablative plural)
संधेः (genitive singular)
संध्योः (dual genitive)
संधीनाम् (genitive plural)
संधौ (locative singular)
संध्योः (dual locative)
संधिषु (locative plural)
संधे (singular vocative)
संधी (dual vocative)
संधयः (plural vocative)
सन्धि (alternative)

→ English: sandhi

→ Marathi: संधी (sandhī)

Pali: sandhi

→ Tamil: சந்தி (canti)

(phonology, grammar) sandhi, euphonic combination


य

ya (romanization)
यः (nominative singular)
यौ (dual nominative)
या1 (dual nominative)
याः (nominative plural)
यासः1 (nominative plural)
यम् (accusative singular)
यौ (accusative dual)
या1 (accusative dual)
यान् (accusative plural)
येन (instrumental singular)
याभ्याम् (dual instrumental)
यैः (instrumental plural)
येभिः1 (instrumental plural)
याय (dative singular)
याभ्याम् (dative dual)
येभ्यः (dative plural)
यात् (ablative singular)
याभ्याम् (ablative dual)
येभ्यः (ablative plural)
यस्य (genitive singular)
ययोः (dual genitive)
यानाम् (genitive plural)
ये (locative singular)
ययोः (dual locative)
येषु (locative plural)
य (singular vocative)
यौ (dual vocative)
या1 (dual vocative)
याः (plural vocative)
यासः1 (plural vocative)


कला

kalā́ (romanization)
कला (nominative singular)
कले (dual nominative)
कलाः (nominative plural)
कलाम् (accusative singular)
कले (accusative dual)
कलाः (accusative plural)
कलया (instrumental singular)
कला1 (instrumental singular)
कलाभ्याम् (dual instrumental)
कलाभिः (instrumental plural)
कलायै (dative singular)
कलाभ्याम् (dative dual)
कलाभ्यः (dative plural)
कलायाः (ablative singular)
कलायै2 (ablative singular)
कलाभ्याम् (ablative dual)
कलाभ्यः (ablative plural)
कलायाः (genitive singular)
कलायै2 (genitive singular)
कलयोः (dual genitive)
कलानाम् (genitive plural)
कलायाम् (locative singular)
कलयोः (dual locative)
कलासु (locative plural)
कले (singular vocative)
कले (dual vocative)
कलाः (plural vocative)

Central:

Hindustani:

Hindi: कल (kal)

Urdu: کَل (kal)

Dardic:

Kashmiri:

Arabic script: کَل (kal)

Devanagari script: कल (kal)

Northwestern:

Lahnda: کَل

Punjabi:

Gurmukhi script: ਕਲ਼ (kaḷ)

Shahmukhi script: کَلؕ (kaḷ)

Sindhi:

Arabic script: ڪَل

Devanagari script: कल

Southern:

Dhivehi: ކާލި (kāli)

Marathi: कळ् (kaḷ)

Sinhalese: කල (kala)

Eastern:

Bengali: কল (kol)

Odia: କଳ (kaḷa)

Western:

Gujarati: કળ (kaḷ)

→ Newar:

Devanagari script: कल (kala)

Newa script: 𑐎𑐮 (kala)

Uncertain. The meaning "art" possibly borrowed from Dravidian *kal-ay "art, skill" related to *kal meaning "to learn". Compare கலை (kalai).


गुरु

sa-adj

गुरु • (gurú) stem (comparative गरीयस् or गुरुतर, superlative गरिष्ठ or गुरुतम)

gurú (romanization)
गरीयस् (comparative)
गुरुतर (comparative)
गरिष्ठ (superlative)
गुरुतम (superlative)
गुरुः (nominative singular)
गुरू (dual nominative)
गुरवः (nominative plural)
गुरुम् (accusative singular)
गुरू (accusative dual)
गुरून् (accusative plural)
गुरुणा (instrumental singular)
गुर्वा1 (instrumental singular)
गुरुभ्याम् (dual instrumental)
गुरुभिः (instrumental plural)
गुरवे (dative singular)
गुर्वे1 (dative singular)
गुरुभ्याम् (dative dual)
गुरुभ्यः (dative plural)
गुरोः (ablative singular)
गुर्वः1 (ablative singular)
गुरुभ्याम् (ablative dual)
गुरुभ्यः (ablative plural)
गुरोः (genitive singular)
गुर्वः1 (genitive singular)
गुर्वोः (dual genitive)
गुरूणाम् (genitive plural)
गुरौ (locative singular)
गुर्वोः (dual locative)
गुरुषु (locative plural)
गुरो (singular vocative)
गुरू (dual vocative)
गुरवः (plural vocative)
गुर्वी (nominative singular)
गुर्व्यौ (dual nominative)
गुर्वी1 (dual nominative)
गुर्व्यः (nominative plural)
गुर्वीः1 (nominative plural)
गुर्वीम् (accusative singular)
गुर्व्यौ (accusative dual)
गुर्वी1 (accusative dual)
गुर्वीः (accusative plural)
गुर्व्या (instrumental singular)
गुर्वीभ्याम् (dual instrumental)
गुर्वीभिः (instrumental plural)
गुर्व्यै (dative singular)
गुर्वीभ्याम् (dative dual)
गुर्वीभ्यः (dative plural)
गुर्व्याः (ablative singular)
गुर्व्यै2 (ablative singular)
गुर्वीभ्याम् (ablative dual)
गुर्वीभ्यः (ablative plural)
गुर्व्याः (genitive singular)
गुर्व्यै2 (genitive singular)
गुर्व्योः (dual genitive)
गुर्वीणाम् (genitive plural)
गुर्व्याम् (locative singular)
गुर्व्योः (dual locative)
गुर्वीषु (locative plural)
गुर्वि (singular vocative)
गुर्व्यौ (dual vocative)
गुर्वी1 (dual vocative)
गुर्व्यः (plural vocative)
गुर्वीः1 (plural vocative)
गुरु (nominative singular)
गुरुणी (dual nominative)
गुरूणि (nominative plural)
गुरु1 (nominative plural)
गुरू1 (nominative plural)
गुरु (accusative singular)
गुरुणी (accusative dual)
गुरूणि (accusative plural)
गुरु1 (accusative plural)
गुरू1 (accusative plural)
गुरुणा (instrumental singular)
गुर्वा1 (instrumental singular)
गुरुभ्याम् (dual instrumental)
गुरुभिः (instrumental plural)
गुरुणे (dative singular)
गुरवे (dative singular)
गुर्वे1 (dative singular)
गुरुभ्याम् (dative dual)
गुरुभ्यः (dative plural)
गुरुणः (ablative singular)
गुरोः (ablative singular)
गुर्वः1 (ablative singular)
गुरुभ्याम् (ablative dual)
गुरुभ्यः (ablative plural)
गुरुणः (genitive singular)
गुरोः (genitive singular)
गुर्वः1 (genitive singular)
गुरुणोः (dual genitive)
गुर्वोः (dual genitive)
गुरूणाम् (genitive plural)
गुरुणि (locative singular)
गुरौ (locative singular)
गुरुणोः (dual locative)
गुर्वोः (dual locative)
गुरुषु (locative plural)
गुरु (singular vocative)
गुरो (singular vocative)
गुरुणी (dual vocative)
गुरूणि (plural vocative)
गुरु1 (plural vocative)
गुरू1 (plural vocative)

From Proto-Indo-Iranian *gr̥Húš, from Proto-Indo-European *gʷr̥h₂ús (“heavy”). Cognate with Ancient Greek βαρύς (barús), Gothic 𐌺𐌰𐌿𐍂𐌿𐍃 (kaurus, “burdensome”), Latin gravis, Persian گران (gerân).

(prosody) long by nature or position (a vowel)


चक्र

cakrá (romanization)
चक्रम् (nominative singular)
चक्रे (dual nominative)
चक्राणि (nominative plural)
चक्रा1 (nominative plural)
चक्रम् (accusative singular)
चक्रे (accusative dual)
चक्राणि (accusative plural)
चक्रा1 (accusative plural)
चक्रेण (instrumental singular)
चक्राभ्याम् (dual instrumental)
चक्रैः (instrumental plural)
चक्रेभिः1 (instrumental plural)
चक्राय (dative singular)
चक्राभ्याम् (dative dual)
चक्रेभ्यः (dative plural)
चक्रात् (ablative singular)
चक्राभ्याम् (ablative dual)
चक्रेभ्यः (ablative plural)
चक्रस्य (genitive singular)
चक्रयोः (dual genitive)
चक्राणाम् (genitive plural)
चक्रे (locative singular)
चक्रयोः (dual locative)
चक्रेषु (locative plural)
चक्र (singular vocative)
चक्रे (dual vocative)
चक्राणि (plural vocative)
चक्रा1 (plural vocative)
चक्रः (nominative singular)
चक्रौ (dual nominative)
चक्रा1 (dual nominative)
चक्राः (nominative plural)
चक्रासः1 (nominative plural)
चक्रम् (accusative singular)
चक्रौ (accusative dual)
चक्रा1 (accusative dual)
चक्रान् (accusative plural)
चक्रेण (instrumental singular)
चक्राभ्याम् (dual instrumental)
चक्रैः (instrumental plural)
चक्रेभिः1 (instrumental plural)
चक्राय (dative singular)
चक्राभ्याम् (dative dual)
चक्रेभ्यः (dative plural)
चक्रात् (ablative singular)
चक्राभ्याम् (ablative dual)
चक्रेभ्यः (ablative plural)
चक्रस्य (genitive singular)
चक्रयोः (dual genitive)
चक्राणाम् (genitive plural)
चक्रे (locative singular)
चक्रयोः (dual locative)
चक्रेषु (locative plural)
चक्र (singular vocative)
चक्रौ (dual vocative)
चक्रा1 (dual vocative)
चक्राः (plural vocative)
चक्रासः1 (plural vocative)

desctree

Prakrit: 𑀘𑀓𑁆𑀓 (cakka)
Eastern Indo-Aryan:
Bengali-Assamese:
Assamese: চাক (sak), চকা (soka), চাকি (saki)
Bengali: চাকা (caka)
Sylheti: ꠌꠣꠇꠣ (saxa)
Odia: ଚକ (caka)
Northern Indo-Aryan:
Punjabi: ਚੱਕਰ (cakkar, “circle, rotation”), ਚੱਕਾ (cakkā, “wheel, rim”)
Southern Indo-Aryan:
Konkani: cāk
Devanagari script: चाक
Kannada script: ಚಾಕ್
Latin script: chaak
Old Marathi: cāka
Devanagari script: चाक
Modi script: 𑘓𑘰𑘎
Marathi: चाक (cāk)
→ Santali: ᱪᱚᱠ (côk)

Pali: cakka
→ Burmese: စက် (cak)
→ Shan: ၸၢၵ်ႈ (tsāak)
→ Jingpho: jak
→ S'gaw Karen: စဲး (seḧ)
→ Western Kayah: ꤡꤢꤧ (cae)
→ Zaiwa: svdiq
→ Lao: ຈັກ (chak), ຈັກກະ (chak ka)

→ Bengali: চক্র (cokro)

→ English: chakra, chakram

→ Finnish: chakra

→ Gujarati: ચક્ર (cakra)

→ Hindi: चक्र (cakra), चक्कर (cakkar)

→ Kannada: ಚಕ್ರ (cakra)

→ Malay: cakera, cakra (چاکرا)

→ Malayalam: ചക്രം (cakraṁ)

→ Norwegian:

Norwegian Bokmål: chakra

Norwegian Nynorsk: chakra

→ Japanese: チャクラ (chakura)

→ Old Javanese: cakra
Javanese: ꦕꦏꦿ (cakra)
→ Balinese: ᬘᬓ᭄ᬭ (cakra)

→ Old Tamil: 𑀘𑀓𑁆𑀓𑀭𑀫𑁆 (cakkaram)
Tamil: சக்கரம் (cakkaram, “wheel”), சக்கிரம் (cakkiram)

→ Portuguese: chacra

→ Sogdian: ܨܮܪ (čaxr /cγr/)

→ Tocharian B: cākkär

→ Old Uyghur: 𐽽𐽰𐽷𐽶𐽾 (čakir)

→ Spanish: chakra

→ Sylheti: ꠌꠇ꠆ꠇꠞ (sokkor)

→ Tagalog: sakla

→ Telugu: చక్రము (cakramu)

→ Thai: จักร (jàk)

From Proto-Indo-Iranian *čakrám (“wheel”), from Proto-Indo-European *kʷékʷlos (“wheel”). Cognate with Avestan 𐬗𐬀𐬑𐬭𐬀 (caxra, “wheel”), Persian چرخ (čarx), Ancient Greek κύκλος (kúklos), Old English hwēol (whence English wheel).


चन्द्र

candrá (romanization)
चन्द्रः (nominative singular)
चन्द्रौ (dual nominative)
चन्द्रा1 (dual nominative)
चन्द्राः (nominative plural)
चन्द्रासः1 (nominative plural)
चन्द्रम् (accusative singular)
चन्द्रौ (accusative dual)
चन्द्रा1 (accusative dual)
चन्द्रान् (accusative plural)
चन्द्रेण (instrumental singular)
चन्द्राभ्याम् (dual instrumental)
चन्द्रैः (instrumental plural)
चन्द्रेभिः1 (instrumental plural)
चन्द्राय (dative singular)
चन्द्राभ्याम् (dative dual)
चन्द्रेभ्यः (dative plural)
चन्द्रात् (ablative singular)
चन्द्राभ्याम् (ablative dual)
चन्द्रेभ्यः (ablative plural)
चन्द्रस्य (genitive singular)
चन्द्रयोः (dual genitive)
चन्द्राणाम् (genitive plural)
चन्द्रे (locative singular)
चन्द्रयोः (dual locative)
चन्द्रेषु (locative plural)
चन्द्र (singular vocative)
चन्द्रौ (dual vocative)
चन्द्रा1 (dual vocative)
चन्द्राः (plural vocative)
चन्द्रासः1 (plural vocative)

Dardic:

Kashmiri: ژۆندُر (ċondur)

Helu Prakrit:

Dhivehi: ހަނދު (haⁿdu)

Sinhalese: හඳ (haⁿda)

Magadhi Prakrit:

Assamese: চান্দ (sand)

Bengali: চাঁদ (cãd)

Odia: ଚନ୍ଦ (cåndå)

Rohingya: san

Sylheti: ꠌꠣꠘ꠆ꠖ (sando)

Maharastri Prakrit:

Konkani: चंद्रु (candru)

Old Marathi: 𑘓𑘰𑘽𑘟 (cāṃda)

Marathi: चांद (cānda), चंद (canda)

Sauraseni Prakrit: 𑀘𑀁𑀤 (caṃda)

Gujarati: ચાંદ (cā̃d)

Hindustani:

Hindi: चाँद (cā̃d), चांद (cānd)

Urdu: چاند (cānd)

Nepali: चाँद् (cā̃d)

Punjabi: ਚੰਦ (cand), ਚੰਨ (cann)

Marwari: चांद (cā̃d)

Sindhi: چَنڊُ (candu)

Pali: canda

→ Burmese: စန္ဒာ (canda), စန်း (can:)

→ Khmer: ព្រះច័ន្ទ (prĕəh can)

→ Assamese: চন্দ্ৰ (sondro) (learned)

→ Bengali: চন্দ্র (côndrô) (learned)

desc

→ English: Chandra, Chander, Shandra (learned)

→ Burmese: စန္ဒြာ (candra) (learned)

→ Gujarati: ચંદ્ર (candra) (learned)

→ Thai: จันท์ (learned)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: चन्द्र (candra), चन्दर (candar)

Urdu: چندر (candra)

→ Indonesian: candra (learned)

→ Kannada: ಚಂದ್ರ (candra) (learned)

→ Khmer: ចន្ទ្រ (can) (learned)

→ Konkani: चन्द्र (candr) (learned)

→ Lao: ຈັນ (chan) (learned)

desctree

→ Malay: cendera (learned)
Indonesian: cendera

desc

→ Malayalam: ചന്ദ്രന് (candraṉ) (learned)

→ Marathi: चन्द्र (candra) (learned)

→ Nepali: चन्द्र (candra), चन्द्रमा (candramā) (learned)

→ Odia: ଚନ୍ଦ୍ର (cåndrå) (learned)

→ Punjabi: ਚੰਦ੍ਰ (candr), ਚੰਦਰ (candar) (learned)

desctree

→ Old Javanese: candra (learned)
Javanese: ꦕꦤ꧀ꦢꦿ (candra)
→ Balinese: ᬘᬦ᭄ᬤ᭄ᬭ (candra)

→ Shan: ၸၼ်ႇတႃႇ (tsàn tàa) (learned)

desc

→ Sinhalese: චන්ද්රයා (candrayā) (learned)

→ Lü: ᦶᦈᧃ (ṫsaen) (learned)

→ Tamil: சந்திரன் (cantiraṉ) (learned)

→ Telugu: చంద్రుడు (candruḍu) (learned)

→ Thai: จันทร์ (jan) (learned)

/t͡ɕɐn.dɾɐ́/

/t͡ɕɐn̪.d̪ɾɐ/

From Proto-Indo-Aryan *ćandrás, from Proto-Indo-Iranian *čandrás, from Proto-Indo-European *(s)kand-.
Lubotsky considers the initial ś- in श्चन्द्र (ścandrá) to be a secondary accretion rather than indicating the original form of the word. Both श्चन्द्र (ścandrá) and छन्द् (chand, “to shine”) are, according to Lubotsky, from the same Indo-European root and reflect forms with the s-mobile, while this term reflects no s-mobile. Cognate with Ancient Greek κάνδαρος (kándaros, “charcoal”), Latin candeō, Old Armenian խանդ (xand). See also the root चन्द् (cand, “to shine, be bright, gladden”).


दीर्घ

sa-adj

दीर्घ • (dīrghá) stem (comparative द्राघीयस्, superlative द्राघिष्ठ)

dīrghá (romanization)
द्राघीयस् (comparative)
द्राघिष्ठ (superlative)
दीर्घः (nominative singular)
दीर्घौ (dual nominative)
दीर्घा1 (dual nominative)
दीर्घाः (nominative plural)
दीर्घासः1 (nominative plural)
दीर्घम् (accusative singular)
दीर्घौ (accusative dual)
दीर्घा1 (accusative dual)
दीर्घान् (accusative plural)
दीर्घेण (instrumental singular)
दीर्घाभ्याम् (dual instrumental)
दीर्घैः (instrumental plural)
दीर्घेभिः1 (instrumental plural)
दीर्घाय (dative singular)
दीर्घाभ्याम् (dative dual)
दीर्घेभ्यः (dative plural)
दीर्घात् (ablative singular)
दीर्घाभ्याम् (ablative dual)
दीर्घेभ्यः (ablative plural)
दीर्घस्य (genitive singular)
दीर्घयोः (dual genitive)
दीर्घाणाम् (genitive plural)
दीर्घे (locative singular)
दीर्घयोः (dual locative)
दीर्घेषु (locative plural)
दीर्घ (singular vocative)
दीर्घौ (dual vocative)
दीर्घा1 (dual vocative)
दीर्घाः (plural vocative)
दीर्घासः1 (plural vocative)
दीर्घा (nominative singular)
दीर्घे (dual nominative)
दीर्घाः (nominative plural)
दीर्घाम् (accusative singular)
दीर्घे (accusative dual)
दीर्घाः (accusative plural)
दीर्घया (instrumental singular)
दीर्घा1 (instrumental singular)
दीर्घाभ्याम् (dual instrumental)
दीर्घाभिः (instrumental plural)
दीर्घायै (dative singular)
दीर्घाभ्याम् (dative dual)
दीर्घाभ्यः (dative plural)
दीर्घायाः (ablative singular)
दीर्घायै2 (ablative singular)
दीर्घाभ्याम् (ablative dual)
दीर्घाभ्यः (ablative plural)
दीर्घायाः (genitive singular)
दीर्घायै2 (genitive singular)
दीर्घयोः (dual genitive)
दीर्घाणाम् (genitive plural)
दीर्घायाम् (locative singular)
दीर्घयोः (dual locative)
दीर्घासु (locative plural)
दीर्घे (singular vocative)
दीर्घे (dual vocative)
दीर्घाः (plural vocative)
दीर्घम् (nominative singular)
दीर्घे (dual nominative)
दीर्घाणि (nominative plural)
दीर्घा1 (nominative plural)
दीर्घम् (accusative singular)
दीर्घे (accusative dual)
दीर्घाणि (accusative plural)
दीर्घा1 (accusative plural)
दीर्घेण (instrumental singular)
दीर्घाभ्याम् (dual instrumental)
दीर्घैः (instrumental plural)
दीर्घेभिः1 (instrumental plural)
दीर्घाय (dative singular)
दीर्घाभ्याम् (dative dual)
दीर्घेभ्यः (dative plural)
दीर्घात् (ablative singular)
दीर्घाभ्याम् (ablative dual)
दीर्घेभ्यः (ablative plural)
दीर्घस्य (genitive singular)
दीर्घयोः (dual genitive)
दीर्घाणाम् (genitive plural)
दीर्घे (locative singular)
दीर्घयोः (dual locative)
दीर्घेषु (locative plural)
दीर्घ (singular vocative)
दीर्घे (dual vocative)
दीर्घाणि (plural vocative)
दीर्घा1 (plural vocative)

From Proto-Indo-Iranian *dr̥Hgʰás (“long”), from Proto-Indo-European *dl̥h₁gʰós (“long”). Cognate with Avestan 𐬛𐬀𐬭𐬆𐬔𐬀 (dar^əga, “long”), Old Persian 𐎭𐎼𐎥 (d-r-g /darga/), Ancient Greek δολιχός (dolikhós), Latin longus, Old Church Slavonic дльгъ (dlĭgŭ), and possibly English long.


दीर्घ

dīrghá (romanization)
दीर्घः (nominative singular)
दीर्घौ (dual nominative)
दीर्घा1 (dual nominative)
दीर्घाः (nominative plural)
दीर्घासः1 (nominative plural)
दीर्घम् (accusative singular)
दीर्घौ (accusative dual)
दीर्घा1 (accusative dual)
दीर्घान् (accusative plural)
दीर्घेण (instrumental singular)
दीर्घाभ्याम् (dual instrumental)
दीर्घैः (instrumental plural)
दीर्घेभिः1 (instrumental plural)
दीर्घाय (dative singular)
दीर्घाभ्याम् (dative dual)
दीर्घेभ्यः (dative plural)
दीर्घात् (ablative singular)
दीर्घाभ्याम् (ablative dual)
दीर्घेभ्यः (ablative plural)
दीर्घस्य (genitive singular)
दीर्घयोः (dual genitive)
दीर्घाणाम् (genitive plural)
दीर्घे (locative singular)
दीर्घयोः (dual locative)
दीर्घेषु (locative plural)
दीर्घ (singular vocative)
दीर्घौ (dual vocative)
दीर्घा1 (dual vocative)
दीर्घाः (plural vocative)
दीर्घासः1 (plural vocative)


हस्त

hásta (romanization)
हस्तः (nominative singular)
हस्तौ (dual nominative)
हस्ता1 (dual nominative)
हस्ताः (nominative plural)
हस्तासः1 (nominative plural)
हस्तम् (accusative singular)
हस्तौ (accusative dual)
हस्ता1 (accusative dual)
हस्तान् (accusative plural)
हस्तेन (instrumental singular)
हस्ताभ्याम् (dual instrumental)
हस्तैः (instrumental plural)
हस्तेभिः1 (instrumental plural)
हस्ताय (dative singular)
हस्ताभ्याम् (dative dual)
हस्तेभ्यः (dative plural)
हस्तात् (ablative singular)
हस्ताभ्याम् (ablative dual)
हस्तेभ्यः (ablative plural)
हस्तस्य (genitive singular)
हस्तयोः (dual genitive)
हस्तानाम् (genitive plural)
हस्ते (locative singular)
हस्तयोः (dual locative)
हस्तेषु (locative plural)
हस्त (singular vocative)
हस्तौ (dual vocative)
हस्ता1 (dual vocative)
हस्ताः (plural vocative)
हस्तासः1 (plural vocative)

Dardic:

Kashmiri: اَتھٕ (athụ)

Khowar: ہوست (host)

Helu Prakrit:

Dhivehi: އަތް (at̊), އަތްތިލަ (at̊tila)

Sinhalese: අත (ata)

desctree

Prakrit: 𑀳𑀢𑁆𑀣 (hattha)
Central Indo-Aryan:
Eastern Hindi:
Awadhi: हाँथ (hā̃th)
Western Hindi:
Hindustani:
Hindi: हाथ (hāth)
Urdu: ہاتھ (hāth)
Eastern Indo-Aryan:
Bengali-Assamese:
Early Assamese: হাথ (hatho)
Assamese: হাত (hat)
Old Bengali: হাথ (hātha)
Bengali: হাত (hat)
Chakma: 𑄦𑄖𑄴 (hāt)
Rohingya: hát
Sylheti: ꠀꠔ (at)
Bihari:
Bhojpuri: हाथ (hāth)
Maithili: हाथ (hāth)
Odia: ହାତ (hāta)
Insular Indo-Aryan:
Dhivehi: އަތް (at̊), އަތްތިލަ (at̊tila)
Sinhalese: අත (ata)
Northern Indo-Aryan:
Garhwali: हाथ (hāth)
Nepali: हात (hāt)
Northwestern Indo-Aryan:
Kachchi: હથ (hath)
Punjabi:
Gurmukhi script: ਹੱਥ (hattha)
Shahmukhi script: ہَتھّ (hathh)
Sindhi:
Arabic script: هَٿُ
Devanagari script: हथु
Southern Indo-Aryan:
Konkani:
Devanagari script: हात (hāt)
Kannada script: ಹಾತ್ (hāt)
Latin script: hat
Old Marathi:
Modi script: 𑘮𑘞 (hatha), 𑘮𑘰𑘘 (hāṭa), 𑘮𑘰𑘝 (hāta), 𑘮𑘰𑘞 (hātha)
Devanagari script: हथ (hatha), हाट (hāṭa), हात (hāta), हाथ (hātha)
Marathi: हात (hāt)
Western Indo-Aryan:
Old Gujarati: हाथ (hātha)
Gujarati: હાથ (hāth)
Malvi: हात (hāt)
Nimadi: हाथ (hāth)
Romani: vast

Pali: hattha
→ Khmer: ហត្ថ (hat)
→ Thai: หัตถ์

→ Hindi: हस्त (hast)

→ Kannada: ಹಸ್ತ (hasta)

→ Malay: hasta

Indonesian: hasta

→ Malayalam: ഹസ്തം (hastaṁ)

→ Old Javanese: hasta
Javanese: ꦲꦱ꧀ꦠ (asta)
→ Balinese: ᬳᬲ᭄ᬢ (asta, “hand”)

→ Old Marathi:

Modi script: 𑘮𑘭𑘿𑘝 (hasta)

Devanagari script: हस्त (hasta)

→ Tamil: அஸ்தம் (astam), அத்தம் (attam)

→ Telugu: హస్తము (hastamu)

Etymology tree
Proto-Indo-European *ǵʰes-der.
Proto-Indo-Iranian *ȷ́ʰástas
Sanskrit हस्त (hasta)
Inherited from Proto-Indo-Iranian *ȷ́ʰástas, from Proto-Indo-European *ǵʰes-.
Cognate with Old Persian 𐎭𐎿𐎫 (d-s-t /dasta/) (whence modern Persian دست (dast)), Avestan 𐬰𐬀𐬯𐬙𐬀 (zasta, “hand”), Ancient Greek χείρ (kheír, “hand”), Latin hir (“hand”).


लघु

sa-adj

लघु • (laghú) stem (comparative लघीयस्, superlative लघिष्ठ)

laghú (romanization)
लघीयस् (comparative)
लघिष्ठ (superlative)
लघुः (nominative singular)
लघू (dual nominative)
लघवः (nominative plural)
लघुम् (accusative singular)
लघू (accusative dual)
लघून् (accusative plural)
लघुना (instrumental singular)
लघ्वा1 (instrumental singular)
लघुभ्याम् (dual instrumental)
लघुभिः (instrumental plural)
लघवे (dative singular)
लघ्वे1 (dative singular)
लघुभ्याम् (dative dual)
लघुभ्यः (dative plural)
लघोः (ablative singular)
लघ्वः1 (ablative singular)
लघुभ्याम् (ablative dual)
लघुभ्यः (ablative plural)
लघोः (genitive singular)
लघ्वः1 (genitive singular)
लघ्वोः (dual genitive)
लघूनाम् (genitive plural)
लघौ (locative singular)
लघ्वोः (dual locative)
लघुषु (locative plural)
लघो (singular vocative)
लघू (dual vocative)
लघवः (plural vocative)
लघ्वी (nominative singular)
लघ्व्यौ (dual nominative)
लघ्वी1 (dual nominative)
लघ्व्यः (nominative plural)
लघ्वीः1 (nominative plural)
लघ्वीम् (accusative singular)
लघ्व्यौ (accusative dual)
लघ्वी1 (accusative dual)
लघ्वीः (accusative plural)
लघ्व्या (instrumental singular)
लघ्वीभ्याम् (dual instrumental)
लघ्वीभिः (instrumental plural)
लघ्व्यै (dative singular)
लघ्वीभ्याम् (dative dual)
लघ्वीभ्यः (dative plural)
लघ्व्याः (ablative singular)
लघ्व्यै2 (ablative singular)
लघ्वीभ्याम् (ablative dual)
लघ्वीभ्यः (ablative plural)
लघ्व्याः (genitive singular)
लघ्व्यै2 (genitive singular)
लघ्व्योः (dual genitive)
लघ्वीनाम् (genitive plural)
लघ्व्याम् (locative singular)
लघ्व्योः (dual locative)
लघ्वीषु (locative plural)
लघ्वि (singular vocative)
लघ्व्यौ (dual vocative)
लघ्वी1 (dual vocative)
लघ्व्यः (plural vocative)
लघ्वीः1 (plural vocative)
लघु (nominative singular)
लघुनी (dual nominative)
लघूनि (nominative plural)
लघु1 (nominative plural)
लघू1 (nominative plural)
लघु (accusative singular)
लघुनी (accusative dual)
लघूनि (accusative plural)
लघु1 (accusative plural)
लघू1 (accusative plural)
लघुना (instrumental singular)
लघ्वा1 (instrumental singular)
लघुभ्याम् (dual instrumental)
लघुभिः (instrumental plural)
लघुने (dative singular)
लघवे (dative singular)
लघ्वे1 (dative singular)
लघुभ्याम् (dative dual)
लघुभ्यः (dative plural)
लघुनः (ablative singular)
लघोः (ablative singular)
लघ्वः1 (ablative singular)
लघुभ्याम् (ablative dual)
लघुभ्यः (ablative plural)
लघुनः (genitive singular)
लघोः (genitive singular)
लघ्वः1 (genitive singular)
लघुनोः (dual genitive)
लघ्वोः (dual genitive)
लघूनाम् (genitive plural)
लघुनि (locative singular)
लघौ (locative singular)
लघुनोः (dual locative)
लघ्वोः (dual locative)
लघुषु (locative plural)
लघु (singular vocative)
लघो (singular vocative)
लघुनी (dual vocative)
लघूनि (plural vocative)
लघु1 (plural vocative)
लघू1 (plural vocative)
रघु (alternative)

Pali: लहु (lahu)

desc

𑀮𑀳𑀼<alt:लहु>

Prakrit: लहु (lahu) (see there for further descendants)

→ Hindi: लघु (laghu) (learned)

From Proto-Indo-Aryan *Hlagʰúṣ, from Proto-Indo-Iranian *Hlagʰúš, from Proto-Indo-European *h₁léngʰus. Cognate with Ancient Greek ἐλαχύς (elakhús), Latin levis, English light.

(prosody) short or light (as a vowel or syllable, as opposed to गुरु (guru))


स्वर

sa-noun

स्वर • (svára, svará) stem, m (root स्वर्)

svára (romanization)
svará (romanization)
स्वर ् (root)
स्वरः (nominative singular)
स्वरौ (dual nominative)
स्वरा1 (dual nominative)
स्वराः (nominative plural)
स्वरासः1 (nominative plural)
स्वरम् (accusative singular)
स्वरौ (accusative dual)
स्वरा1 (accusative dual)
स्वरान् (accusative plural)
स्वरेण (instrumental singular)
स्वराभ्याम् (dual instrumental)
स्वरैः (instrumental plural)
स्वरेभिः1 (instrumental plural)
स्वराय (dative singular)
स्वराभ्याम् (dative dual)
स्वरेभ्यः (dative plural)
स्वरात् (ablative singular)
स्वराभ्याम् (ablative dual)
स्वरेभ्यः (ablative plural)
स्वरस्य (genitive singular)
स्वरयोः (dual genitive)
स्वराणाम् (genitive plural)
स्वरे (locative singular)
स्वरयोः (dual locative)
स्वरेषु (locative plural)
स्वर (singular vocative)
स्वरौ (dual vocative)
स्वरा1 (dual vocative)
स्वराः (plural vocative)
स्वरासः1 (plural vocative)

→ Kapampangan: siwala

→ Khmer: សូរ (sou)

desctree

→ Malay: suara
Indonesian: suara
→ Kapampangan: siuala
→ Maguindanao: suala
→ Tausug: swara

→ Old Javanese: swara, sora
Javanese: ꦱ꧀ꦮꦫ (swara), ꦱꦾꦫ (syara), ꦱꦸꦮꦫ (suwara)
→ Balinese: ᬲ᭄ᬯᬭ (suara)
>? Javanese: ꦱꦿꦮ (srawa)
> Javanese: ꦱꦺꦴꦫ (sora, “loud”) (inherited)
>? Malay: sorak
> Indonesian: sorak (inherited)

→ Tamil: ஸ்வரம் (svaram), சுரம் (curam)

→ Telugu: స్వరము (svaramu)

From Proto-Indo-European *swer- (“to resound”).

inh

दीर्घ स्वर

ह्रस्व स्वर


व्यञ्जन

vyáñjana (romanization)
व्यञ्जनम् (nominative singular)
व्यञ्जने (dual nominative)
व्यञ्जनानि (nominative plural)
व्यञ्जना1 (nominative plural)
व्यञ्जनम् (accusative singular)
व्यञ्जने (accusative dual)
व्यञ्जनानि (accusative plural)
व्यञ्जना1 (accusative plural)
व्यञ्जनेन (instrumental singular)
व्यञ्जनाभ्याम् (dual instrumental)
व्यञ्जनैः (instrumental plural)
व्यञ्जनेभिः1 (instrumental plural)
व्यञ्जनाय (dative singular)
व्यञ्जनाभ्याम् (dative dual)
व्यञ्जनेभ्यः (dative plural)
व्यञ्जनात् (ablative singular)
व्यञ्जनाभ्याम् (ablative dual)
व्यञ्जनेभ्यः (ablative plural)
व्यञ्जनस्य (genitive singular)
व्यञ्जनयोः (dual genitive)
व्यञ्जनानाम् (genitive plural)
व्यञ्जने (locative singular)
व्यञ्जनयोः (dual locative)
व्यञ्जनेषु (locative plural)
व्यञ्जन (singular vocative)
व्यञ्जने (dual vocative)
व्यञ्जनानि (plural vocative)
व्यञ्जना1 (plural vocative)
व्यञ्चन (alternative)

→ Hindi: व्यंजन (vyañjan)

→ Marathi: व्यंजन (vyañjan)

→ Gujarati: વ્યંજન (vyañjan)

→ Kannada: ವ್ಯಂಜನ (vyañjana)

→ Telugu: వ్యంజనము (vyañjanamu)

→ Balinese: ᬯ᭄ᬬᬜ᭄ᬚᬦ (wyanjana)

/ʋjɐ́ɲ.d͡ʑɐ.nɐ/

/ʋjɐɲ.d͡ʑɐ.n̪ɐ/


ह्रस्व

hrasvá (romanization)
ह्रस्वः (nominative singular)
ह्रस्वौ (dual nominative)
ह्रस्वा1 (dual nominative)
ह्रस्वाः (nominative plural)
ह्रस्वासः1 (nominative plural)
ह्रस्वम् (accusative singular)
ह्रस्वौ (accusative dual)
ह्रस्वा1 (accusative dual)
ह्रस्वान् (accusative plural)
ह्रस्वेन (instrumental singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dual instrumental)
ह्रस्वैः (instrumental plural)
ह्रस्वेभिः1 (instrumental plural)
ह्रस्वाय (dative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dative dual)
ह्रस्वेभ्यः (dative plural)
ह्रस्वात् (ablative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (ablative dual)
ह्रस्वेभ्यः (ablative plural)
ह्रस्वस्य (genitive singular)
ह्रस्वयोः (dual genitive)
ह्रस्वानाम् (genitive plural)
ह्रस्वे (locative singular)
ह्रस्वयोः (dual locative)
ह्रस्वेषु (locative plural)
ह्रस्व (singular vocative)
ह्रस्वौ (dual vocative)
ह्रस्वा1 (dual vocative)
ह्रस्वाः (plural vocative)
ह्रस्वासः1 (plural vocative)
ह्रस्वा (nominative singular)
ह्रस्वे (dual nominative)
ह्रस्वाः (nominative plural)
ह्रस्वाम् (accusative singular)
ह्रस्वे (accusative dual)
ह्रस्वाः (accusative plural)
ह्रस्वया (instrumental singular)
ह्रस्वा1 (instrumental singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dual instrumental)
ह्रस्वाभिः (instrumental plural)
ह्रस्वायै (dative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dative dual)
ह्रस्वाभ्यः (dative plural)
ह्रस्वायाः (ablative singular)
ह्रस्वायै2 (ablative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (ablative dual)
ह्रस्वाभ्यः (ablative plural)
ह्रस्वायाः (genitive singular)
ह्रस्वायै2 (genitive singular)
ह्रस्वयोः (dual genitive)
ह्रस्वानाम् (genitive plural)
ह्रस्वायाम् (locative singular)
ह्रस्वयोः (dual locative)
ह्रस्वासु (locative plural)
ह्रस्वे (singular vocative)
ह्रस्वे (dual vocative)
ह्रस्वाः (plural vocative)
ह्रस्वम् (nominative singular)
ह्रस्वे (dual nominative)
ह्रस्वानि (nominative plural)
ह्रस्वा1 (nominative plural)
ह्रस्वम् (accusative singular)
ह्रस्वे (accusative dual)
ह्रस्वानि (accusative plural)
ह्रस्वा1 (accusative plural)
ह्रस्वेन (instrumental singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dual instrumental)
ह्रस्वैः (instrumental plural)
ह्रस्वेभिः1 (instrumental plural)
ह्रस्वाय (dative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dative dual)
ह्रस्वेभ्यः (dative plural)
ह्रस्वात् (ablative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (ablative dual)
ह्रस्वेभ्यः (ablative plural)
ह्रस्वस्य (genitive singular)
ह्रस्वयोः (dual genitive)
ह्रस्वानाम् (genitive plural)
ह्रस्वे (locative singular)
ह्रस्वयोः (dual locative)
ह्रस्वेषु (locative plural)
ह्रस्व (singular vocative)
ह्रस्वे (dual vocative)
ह्रस्वानि (plural vocative)
ह्रस्वा1 (plural vocative)

From Proto-Indo-Iranian *ȷ́ʰraswás, from Proto-Indo-European *ǵʰer- (“short”). Cognate with Avestan 𐬰𐬭𐬀𐬵𐬈𐬵𐬍 (zrahehī), Middle Irish gerr, English girl.

(phonetics) prosodically or metrically short


ह्रस्व

hrasvá (romanization)
ह्रस्वः (nominative singular)
ह्रस्वौ (dual nominative)
ह्रस्वा1 (dual nominative)
ह्रस्वाः (nominative plural)
ह्रस्वासः1 (nominative plural)
ह्रस्वम् (accusative singular)
ह्रस्वौ (accusative dual)
ह्रस्वा1 (accusative dual)
ह्रस्वान् (accusative plural)
ह्रस्वेन (instrumental singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dual instrumental)
ह्रस्वैः (instrumental plural)
ह्रस्वेभिः1 (instrumental plural)
ह्रस्वाय (dative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dative dual)
ह्रस्वेभ्यः (dative plural)
ह्रस्वात् (ablative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (ablative dual)
ह्रस्वेभ्यः (ablative plural)
ह्रस्वस्य (genitive singular)
ह्रस्वयोः (dual genitive)
ह्रस्वानाम् (genitive plural)
ह्रस्वे (locative singular)
ह्रस्वयोः (dual locative)
ह्रस्वेषु (locative plural)
ह्रस्व (singular vocative)
ह्रस्वौ (dual vocative)
ह्रस्वा1 (dual vocative)
ह्रस्वाः (plural vocative)
ह्रस्वासः1 (plural vocative)

Maharastri Prakrit: 𑀭𑀳𑀲𑁆𑀲 (rahassa)

→ Hindi: ह्रस्व (hrasva)

→ Bengali: হ্রস্ব (hrośśo)

→ Kannada: ಹ್ರಸ್ವ (hrasva)

→ Marathi: ऱ्हस्व (rhasva)

→ Nepali: ह्रस्व (hraswa)

→ Telugu: హ్రస్వము (hrasvamu)

→ Tamil: ஹ்ரஸ்வம் (hrasvam)


कर्ण

kárṇa (romanization)
कर्णः (nominative singular)
कर्णौ (dual nominative)
कर्णा1 (dual nominative)
कर्णाः (nominative plural)
कर्णासः1 (nominative plural)
कर्णम् (accusative singular)
कर्णौ (accusative dual)
कर्णा1 (accusative dual)
कर्णान् (accusative plural)
कर्णेन (instrumental singular)
कर्णाभ्याम् (dual instrumental)
कर्णैः (instrumental plural)
कर्णेभिः1 (instrumental plural)
कर्णाय (dative singular)
कर्णाभ्याम् (dative dual)
कर्णेभ्यः (dative plural)
कर्णात् (ablative singular)
कर्णाभ्याम् (ablative dual)
कर्णेभ्यः (ablative plural)
कर्णस्य (genitive singular)
कर्णयोः (dual genitive)
कर्णानाम् (genitive plural)
कर्णे (locative singular)
कर्णयोः (dual locative)
कर्णेषु (locative plural)
कर्ण (singular vocative)
कर्णौ (dual vocative)
कर्णा1 (dual vocative)
कर्णाः (plural vocative)
कर्णासः1 (plural vocative)

Dardic:

Grangali: [script needed] (kō̃)

Indus Kohistani: kaṇa, kān

Kalami: kan

Kalasha: kọ̃

Kashmiri: کَن (kan), کَنّ

Phalura: کاݨ (kāṇ)

Shina: کون (kon), کوݨ (koṇí)

Kohistani Shina: کݨ (kuṇ), کءاݨ (kuāṇə)

→ Domaaki: کون (kon)

Shumashti: [script needed] (kō̃ṛ)

Tirahi: kana

Torwali: کان (kaṇ)

Wotapuri-Katarqalai: kanə, kan

Pali: kaṇṇa

desctree

Prakrit: 𑀓𑀡𑁆𑀡 (kaṇṇa)
Central:
Ardhamagadhi Prakrit:
Awadhi: कान (kān)
Sauraseni Prakrit:
Hindustani: kān
Hindi: कान
Urdu: کان (kān)
Romani: kan
Eastern Indo-Aryan:
Avahattha: 𑖎𑖜𑖿𑖜 (kaṇṇa), कण्ण (kaṇṇa)
Bengali-Assamese:
Assamese: কাণ (kan), কান (kan)
Bengali: কান (kan)
Hajong: কান
Bihari:
Bhojpuri: kān
Devanagari script: कान
Kaithi script: 𑂍𑂰𑂢
Magahi: kān
Devanagari script: कान
Kaithi script: 𑂍𑂰𑂢
Maithili: kān
Devanagari script: कान
Tirhuta script: 𑒏𑒰𑒢
Odia: କାନ (kāna)
Northern:
Khasa Prakrit:
Central Pahari:
Kumaoni: कान (kān)
Eastern Pahari:
Nepali: कान (kān)
Western Pahari:
Bhadrawahi: कन्न (kann)
Chambeali: कन्न (kann)
Northwestern:
Paisaci Prakrit:
Takka Apabhramsa:
Lahnda: کَنّ (kann), کَن (kan)
Punjabi: kann
Gurmukhi script: ਕੰਨ
Shahmukhi script: کَنّ
Vracada Apabhramsa:
Sindhi: kanu
Arabic script: ڪَنُ
Devanagari script: कनु
Kachchi: કન (kan)
Southern:
Helu Prakrit:
⇒ Dhivehi: ކަންފަތް (kan̊fat̊)
Sinhalese: කන (kana), කණ (kaṇa)
Maharastri Prakrit:
Konkani: kānu
Devanagari script: कानु
Latin script: kanu
Kannada script: ಕಾನು
Old Marathi: kāna
Modi script: 𑘎𑘰𑘡
Devanagari script: कान
Marathi: कान (kān)
Western:
Sauraseni Prakrit:
Old Gujarati: कान (kāna)
Gujarati: કાન (kān)
Old Marwari: कान (kān)

→ Bengali: কর্ণ (korno)

→ English: Karna

→ Hindi: कर्ण (karṇ)

→ Old Javanese: karṇa
> Javanese: ꦏꦂꦤ (karna) (inherited)
→ Balinese: ᬓᬃᬡ (karna)

⇒ Tamil: கன்னம் (kaṉṉam)

⇒ Malayalam: കർണ്ണം (kaṟṇṇaṁ)

desc

⇒ Telugu: కర్ణుడు (karṇuḍu), కర్ణము (karṇamu)

→ Thai: กรรณ (gan)

Of uncertain origin.
Likely related to Persian کر (kar, “deaf”), and perhaps to Old Church Slavonic крънъ (krŭnŭ, “mutilated (esp. of the ears and nose)”); however, Fraenkel's presupposition that "defect of the ear" was the original meaning of the common root and that Sanskrit later developed the more basal meaning of "ear" from the "defect" meaning is suspect.
Pischel takes the original meaning as "point, spike"; under this view, कर्णक (karṇaka, “lateral protrusion; fork”) could be related. However, a convincing etymological path for this has not been found.
Zupitsa connects this with Russian Church Slavonic črĕnъ, from a common root meaning "handle, grip".
Finally, others have connected this word to शृणोति (śṛṇóti, “to listen, hear”).


अगुरु

Compound of अ- (a-, “un-”) + गुरु (guru, “heavy”).

com+

(prosody) short as a short vowel alone or before a single consonant


छन्दस्

chándas (romanization)
छन्दः (nominative singular)
छन्दसी (dual nominative)
छन्दांसि (nominative plural)
छन्दः (accusative singular)
छन्दसी (accusative dual)
छन्दांसि (accusative plural)
छन्दसा (instrumental singular)
छन्दोभ्याम् (dual instrumental)
छन्दोभिः (instrumental plural)
छन्दसे (dative singular)
छन्दोभ्याम् (dative dual)
छन्दोभ्यः (dative plural)
छन्दसः (ablative singular)
छन्दोभ्याम् (ablative dual)
छन्दोभ्यः (ablative plural)
छन्दसः (genitive singular)
छन्दसोः (dual genitive)
छन्दसाम् (genitive plural)
छन्दसि (locative singular)
छन्दसोः (dual locative)
छन्दःसु (locative plural)
छन्दः (singular vocative)
छन्दसी (dual vocative)
छन्दांसि (plural vocative)

/t͡ɕʰɐn̪.d̪ɐs̪/

From the root छन्द् (chand).
From Proto-Indo-Aryan *śćándas, from Proto-Indo-Iranian *śćándas, from Proto-Indo-European *(s)ḱend-.

स्तोमा॑ आसन्प्रति॒धयः॑ कु॒रीरं॒ छन्द॑ ओप॒शः।
सू॒र्याया॑ अ॒श्विना॑ व॒राग्निरा॑सीत्पुरोग॒वः॥
stómā āsanpratidháyaḥ kurī́raṃ chánda opaśáḥ.

Hymns were the cross-bars of the pole, Kurira-metre decked the car: the bridesmen were the Asvin Pair, Agni was leader of the train.


अनुस्वार

anusvāra (romanization)
अनुस्वारः (nominative singular)
अनुस्वारौ (dual nominative)
अनुस्वाराः (nominative plural)
अनुस्वारम् (accusative singular)
अनुस्वारौ (accusative dual)
अनुस्वारान् (accusative plural)
अनुस्वारेण (instrumental singular)
अनुस्वाराभ्याम् (dual instrumental)
अनुस्वारैः (instrumental plural)
अनुस्वाराय (dative singular)
अनुस्वाराभ्याम् (dative dual)
अनुस्वारेभ्यः (dative plural)
अनुस्वारात् (ablative singular)
अनुस्वाराभ्याम् (ablative dual)
अनुस्वारेभ्यः (ablative plural)
अनुस्वारस्य (genitive singular)
अनुस्वारयोः (dual genitive)
अनुस्वाराणाम् (genitive plural)
अनुस्वारे (locative singular)
अनुस्वारयोः (dual locative)
अनुस्वारेषु (locative plural)
अनुस्वार (singular vocative)
अनुस्वारौ (dual vocative)
अनुस्वाराः (plural vocative)

/ɐ.n̪us̪.ʋɑː.ɾɐ/

From अनु- (anu-, “along; with; after”) + स्वर् (svar, “to sound; to utter”, root) + -अ (-a, nominalization suffix) with vṛddhi of the root.

affix

(phonetics) anusvara, the "after-sound" (a nasal consonant following a vowel; denoted by a dot or circle in various scripts and by ṃ in IAST)


वर्ग

várga (romanization)
वर्गः (nominative singular)
वर्गौ (dual nominative)
वर्गा1 (dual nominative)
वर्गाः (nominative plural)
वर्गासः1 (nominative plural)
वर्गम् (accusative singular)
वर्गौ (accusative dual)
वर्गा1 (accusative dual)
वर्गान् (accusative plural)
वर्गेण (instrumental singular)
वर्गाभ्याम् (dual instrumental)
वर्गैः (instrumental plural)
वर्गेभिः1 (instrumental plural)
वर्गाय (dative singular)
वर्गाभ्याम् (dative dual)
वर्गेभ्यः (dative plural)
वर्गात् (ablative singular)
वर्गाभ्याम् (ablative dual)
वर्गेभ्यः (ablative plural)
वर्गस्य (genitive singular)
वर्गयोः (dual genitive)
वर्गाणाम् (genitive plural)
वर्गे (locative singular)
वर्गयोः (dual locative)
वर्गेषु (locative plural)
वर्ग (singular vocative)
वर्गौ (dual vocative)
वर्गा1 (dual vocative)
वर्गाः (plural vocative)
वर्गासः1 (plural vocative)

→ Hindi: वर्ग (varg)

→ Javanese: warga

→ Lao: ວັກ (wak)

desctree

→ Malay: warga
> Indonesian: warga (inherited)

→ Marathi: वर्ग (varga)

Nepali: बर्ग (barga)

→ Old Javanese: warga
> Javanese: ꦮꦂꦒ (warga) (inherited)

Pali: vagga
→ Burmese: ဝဂ် (wag)
→ Khmer: វគ្គ (vĕək)

→ Punjabi: ਵਰਗ (varag)

→ Thai: วรรค (wák), พรรค (pák)

→ Pattani Malay: ڤ̲اء / พะ (pá)

From वृज् (vṛj, root) + -अ (-a, nominalization suffix). The root carries a variety of senses, including "to pluck; to pick; to choose", etc.

suffix

चवर्ग

the palatal series, the letters grouped under च (ca)

(phonetics) a class of letters or phonemes grouped together by place of articulation.

place of articulation
place of articulation


वृत्त

vṛttá (romanization)
वृत्तम् (nominative singular)
वृत्ते (dual nominative)
वृत्तानि (nominative plural)
वृत्ता1 (nominative plural)
वृत्तम् (accusative singular)
वृत्ते (accusative dual)
वृत्तानि (accusative plural)
वृत्ता1 (accusative plural)
वृत्तेन (instrumental singular)
वृत्ताभ्याम् (dual instrumental)
वृत्तैः (instrumental plural)
वृत्तेभिः1 (instrumental plural)
वृत्ताय (dative singular)
वृत्ताभ्याम् (dative dual)
वृत्तेभ्यः (dative plural)
वृत्तात् (ablative singular)
वृत्ताभ्याम् (ablative dual)
वृत्तेभ्यः (ablative plural)
वृत्तस्य (genitive singular)
वृत्तयोः (dual genitive)
वृत्तानाम् (genitive plural)
वृत्ते (locative singular)
वृत्तयोः (dual locative)
वृत्तेषु (locative plural)
वृत्त (singular vocative)
वृत्ते (dual vocative)
वृत्तानि (plural vocative)
वृत्ता1 (plural vocative)

desctree

→ Malay: berita
> Indonesian: berita (inherited)
→ Bikol Central: bareta
→ Cebuano: balita
→ Hiligaynon: balita
→ Matigsalug Manobo: balita
→ Tagalog: balita
→ Tausug: bayta'

→ Kannada: ವೃತ್ತ (vṛtta)

→ Malayalam: വൃത്തം (vr̥ttaṁ)

→ Telugu: వృత్తము (vr̥ttamu)

Pali: 𑀯𑀝𑁆𑀝 (vaṭṭa)

desc

Prakrit: 𑀯𑀝𑁆𑀝 (vaṭṭa), 𑀯𑀢𑁆𑀢 (vatta), 𑀯𑀺𑀢𑁆𑀢 (vitta), 𑀯𑀼𑀢𑁆𑀢 (vutta)

Sinhalese: වට (waṭa)

→ Malayalam: വട്ടം (vaṭṭaṁ), വട (vaṭa)

→ Tamil: வட்டம் (vaṭṭam)

[ʋr̩t̪̚.t̪ɐ]

Compound of वृत् (vṛt, “to turn”) + -त (-ta). Cognate with Persian گرد (gard), Russian вертеть (vertetʹ), English worth.

com+

(prosody) the rhythm at the end of a verse, final rhythm

(prosody) any metre containing a fixed number of syllables

(prosody) a metre consisting of 10 trochees


लाघव

lāghava (romanization)
लाघवम् (nominative singular)
लाघवे (dual nominative)
लाघवानि (nominative plural)
लाघवा1 (nominative plural)
लाघवम् (accusative singular)
लाघवे (accusative dual)
लाघवानि (accusative plural)
लाघवा1 (accusative plural)
लाघवेन (instrumental singular)
लाघवाभ्याम् (dual instrumental)
लाघवैः (instrumental plural)
लाघवेभिः1 (instrumental plural)
लाघवाय (dative singular)
लाघवाभ्याम् (dative dual)
लाघवेभ्यः (dative plural)
लाघवात् (ablative singular)
लाघवाभ्याम् (ablative dual)
लाघवेभ्यः (ablative plural)
लाघवस्य (genitive singular)
लाघवयोः (dual genitive)
लाघवानाम् (genitive plural)
लाघवे (locative singular)
लाघवयोः (dual locative)
लाघवेषु (locative plural)
लाघव (singular vocative)
लाघवे (dual vocative)
लाघवानि (plural vocative)
लाघवा1 (plural vocative)

→ Bengali: লাঘব (laghob)

→ Hindi: लाघव (lāghav)

→ Kannada: ಲಾಘವ (lāghava)

→ Malayalam: ലാഘവം (lāghavaṁ)

→ Marathi: लाघव (lāghav)

desctree

→ Old Javanese: lāghawa
> Javanese: ꦊꦒꦮ (legawa) (inherited)

→ Odia: ଲାଘବ (lāghaba)

→ Tamil: லாகவம் (lākavam)

→ Telugu: లాఘవము (lāghavamu)

(prosody) shortness of a vowel or syllable (opp. to गौरव), Piṅg.


तालव्य

head

तालव्य • (tālavya)

→ Hindi: तालव्य (tālavya)

Telugu: తాలవ్యము (tālavyamu)

/t̪ɑː.l̪ɐʋ.jɐ/

(phonetics) palatal (the letters इ, ए and ऐ [called कण्ठ-त्°, ‘belonging to throat and palate’ Ṡiksh.], च्, छ्, ज्, झ्, ञ्, य्, श्).


दन्त्य

dantya (romanization)
दन्त्यः (nominative singular)
दन्त्यौ (dual nominative)
दन्त्या1 (dual nominative)
दन्त्याः (nominative plural)
दन्त्यासः1 (nominative plural)
दन्त्यम् (accusative singular)
दन्त्यौ (accusative dual)
दन्त्या1 (accusative dual)
दन्त्यान् (accusative plural)
दन्त्येन (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्यैः (instrumental plural)
दन्त्येभिः1 (instrumental plural)
दन्त्याय (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्येभ्यः (dative plural)
दन्त्यात् (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्येभ्यः (ablative plural)
दन्त्यस्य (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्ये (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्येषु (locative plural)
दन्त्य (singular vocative)
दन्त्यौ (dual vocative)
दन्त्या1 (dual vocative)
दन्त्याः (plural vocative)
दन्त्यासः1 (plural vocative)
दन्त्या (nominative singular)
दन्त्ये (dual nominative)
दन्त्याः (nominative plural)
दन्त्याम् (accusative singular)
दन्त्ये (accusative dual)
दन्त्याः (accusative plural)
दन्त्यया (instrumental singular)
दन्त्या1 (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्याभिः (instrumental plural)
दन्त्यायै (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्याभ्यः (dative plural)
दन्त्यायाः (ablative singular)
दन्त्यायै2 (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्याभ्यः (ablative plural)
दन्त्यायाः (genitive singular)
दन्त्यायै2 (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्यायाम् (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्यासु (locative plural)
दन्त्ये (singular vocative)
दन्त्ये (dual vocative)
दन्त्याः (plural vocative)
दन्त्यम् (nominative singular)
दन्त्ये (dual nominative)
दन्त्यानि (nominative plural)
दन्त्या1 (nominative plural)
दन्त्यम् (accusative singular)
दन्त्ये (accusative dual)
दन्त्यानि (accusative plural)
दन्त्या1 (accusative plural)
दन्त्येन (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्यैः (instrumental plural)
दन्त्येभिः1 (instrumental plural)
दन्त्याय (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्येभ्यः (dative plural)
दन्त्यात् (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्येभ्यः (ablative plural)
दन्त्यस्य (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्ये (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्येषु (locative plural)
दन्त्य (singular vocative)
दन्त्ये (dual vocative)
दन्त्यानि (plural vocative)
दन्त्या1 (plural vocative)

Telugu: దంత్యము (dantyamu)

place of articulation
place of articulation#English

(phonetics) dental (used to describe the place of articulation of the letters त (ta), थ (tha), द (da), ध (dha), न (na), ल (la))


रेफ

repha (romanization)
रेफः (nominative singular)
रेफौ (dual nominative)
रेफा1 (dual nominative)
रेफाः (nominative plural)
रेफासः1 (nominative plural)
रेफम् (accusative singular)
रेफौ (accusative dual)
रेफा1 (accusative dual)
रेफान् (accusative plural)
रेफेण (instrumental singular)
रेफाभ्याम् (dual instrumental)
रेफैः (instrumental plural)
रेफेभिः1 (instrumental plural)
रेफाय (dative singular)
रेफाभ्याम् (dative dual)
रेफेभ्यः (dative plural)
रेफात् (ablative singular)
रेफाभ्याम् (ablative dual)
रेफेभ्यः (ablative plural)
रेफस्य (genitive singular)
रेफयोः (dual genitive)
रेफाणाम् (genitive plural)
रेफे (locative singular)
रेफयोः (dual locative)
रेफेषु (locative plural)
रेफ (singular vocative)
रेफौ (dual vocative)
रेफा1 (dual vocative)
रेफाः (plural vocative)
रेफासः1 (plural vocative)


ताल

tāla (romanization)
तालः (nominative singular)
तालौ (dual nominative)
ताला1 (dual nominative)
तालाः (nominative plural)
तालासः1 (nominative plural)
तालम् (accusative singular)
तालौ (accusative dual)
ताला1 (accusative dual)
तालान् (accusative plural)
तालेन (instrumental singular)
तालाभ्याम् (dual instrumental)
तालैः (instrumental plural)
तालेभिः1 (instrumental plural)
तालाय (dative singular)
तालाभ्याम् (dative dual)
तालेभ्यः (dative plural)
तालात् (ablative singular)
तालाभ्याम् (ablative dual)
तालेभ्यः (ablative plural)
तालस्य (genitive singular)
तालयोः (dual genitive)
तालानाम् (genitive plural)
ताले (locative singular)
तालयोः (dual locative)
तालेषु (locative plural)
ताल (singular vocative)
तालौ (dual vocative)
ताला1 (dual vocative)
तालाः (plural vocative)
तालासः1 (plural vocative)


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)

/ɐl̪.pɐp.ɾɑː.ɳɐ/

From अल्प (alpa, “small, little”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 1600 – 1700, Varadarāja, Laghusiddhāntakaumudī 10

(phonetics) slight breathing or weak aspiration


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणा (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणाम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणाः (accusative plural)
अल्पप्राणया (instrumental singular)
अल्पप्राणा1 (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणाभिः (instrumental plural)
अल्पप्राणायै (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणायाः (ablative singular)
अल्पप्राणायै2 (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणायाः (genitive singular)
अल्पप्राणायै2 (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणायाम् (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणासु (locative plural)
अल्पप्राणे (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणम् (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणानि (nominative plural)
अल्पप्राणा1 (nominative plural)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणानि (accusative plural)
अल्पप्राणा1 (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणानि (plural vocative)
अल्पप्राणा1 (plural vocative)

/ɐl̪.pɐp.ɾɑː.ɳɐ/

श्लिष्टम् अस्पृष्टशैथिल्यम् अल्पप्राणाक्षरोत्तरम् ।
शिथिलं मालतीमाला लोलालिकलिला यथा ॥
śliṣṭam aspṛṣṭaśaithilyam alpaprāṇākṣarottaram.
śithilaṃ mālatīmālā lolālikalilā yathā.
Cohesion means being untouched by the lax sounds, which largely consist of unaspirated syllables;
Laxity: for example, as in "mālatīmālā lolālikalilā" (a garland of jasmines in the throng of tossing bees).


महाप्राण

sa-adj

महाप्राण • (mahāprāṇa) stem

mahāprāṇa (romanization)
महाप्राणः (nominative singular)
महाप्राणौ (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणौ (accusative dual)
महाप्राणान् (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणौ (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणा (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राणाम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणाः (accusative plural)
महाप्राणया (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणाभिः (instrumental plural)
महाप्राणायै (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणाभ्यः (dative plural)
महाप्राणायाः (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणाभ्यः (ablative plural)
महाप्राणायाः (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणायाम् (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणासु (locative plural)
महाप्राणे (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणम् (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणानि (nominative plural)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणानि (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणानि (plural vocative)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">महाप्राण</i>

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

/mɐ.ɦɑːp.ɾɑː.ɳɐ/

महा (mahā, “big, great”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 600 BCE – 400 BCE, Pāṇini


कण्ठ्य

sa-adj

कण्ठ्य • (káṇṭhya) stem

káṇṭhya (romanization)
कण्ठ्यः (nominative singular)
कण्ठ्यौ (dual nominative)
कण्ठ्या1 (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्यासः1 (nominative plural)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्यौ (accusative dual)
कण्ठ्या1 (accusative dual)
कण्ठ्यान् (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्यौ (dual vocative)
कण्ठ्या1 (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्यासः1 (plural vocative)
कण्ठ्या (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्याम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्याः (accusative plural)
कण्ठ्यया (instrumental singular)
कण्ठ्या1 (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्याभिः (instrumental plural)
कण्ठ्यायै (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्याभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यायाः (ablative singular)
कण्ठ्यायै2 (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्याभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यायाः (genitive singular)
कण्ठ्यायै2 (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्यायाम् (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्यासु (locative plural)
कण्ठ्ये (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्यम् (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्यानि (nominative plural)
कण्ठ्या1 (nominative plural)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्यानि (accusative plural)
कण्ठ्या1 (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्यानि (plural vocative)
कण्ठ्या1 (plural vocative)

Derived from कण्ठ (kaṇṭhá, “throat, neck”).

(phonetics) guttural (used to describe the place of articulation of the letters क (ka), ख (kha), ग (ga), घ (gha), ङ (ṅa), ह (ha))


कण्ठ्य

káṇṭhyas (romanization)
कण्ठ्यान् (nominative singular)
कण्ठ्यांसौ (dual nominative)
कण्ठ्यांसा1 (dual nominative)
कण्ठ्यांसः (nominative plural)
कण्ठ्यांसम् (accusative singular)
कण्ठ्यांसौ (accusative dual)
कण्ठ्यांसा1 (accusative dual)
कण्ठ्यसः (accusative plural)
कण्ठ्यसा (instrumental singular)
कण्ठ्योभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्योभिः (instrumental plural)
कण्ठ्यसे (dative singular)
कण्ठ्योभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्योभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यसः (ablative singular)
कण्ठ्योभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्योभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यसः (genitive singular)
कण्ठ्यसोः (dual genitive)
कण्ठ्यसाम् (genitive plural)
कण्ठ्यसि (locative singular)
कण्ठ्यसोः (dual locative)
कण्ठ्यःसु (locative plural)
कण्ठ्यन् (singular vocative)
कण्ठ्यः2 (singular vocative)
कण्ठ्यांसौ (dual vocative)
कण्ठ्यांसा1 (dual vocative)
कण्ठ्यांसः (plural vocative)

(linguistics, phonology) A guttural sound or letter; (used to describe the letters क (ka), ख (kha), ग (ga), घ (gha), ङ (ṅa), ह (ha))


ओष्ठ्य

oṣṭhya (romanization)
ओष्ठ्यः (nominative singular)
ओष्ठ्यौ (dual nominative)
ओष्ठ्या1 (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्यासः1 (nominative plural)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्यौ (accusative dual)
ओष्ठ्या1 (accusative dual)
ओष्ठ्यान् (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्यौ (dual vocative)
ओष्ठ्या1 (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्यासः1 (plural vocative)
ओष्ठ्या (nominative singular)
ओष्ठ्ये (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्याम् (accusative singular)
ओष्ठ्ये (accusative dual)
ओष्ठ्याः (accusative plural)
ओष्ठ्यया (instrumental singular)
ओष्ठ्या1 (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्याभिः (instrumental plural)
ओष्ठ्यायै (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्याभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यायाः (ablative singular)
ओष्ठ्यायै2 (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्याभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यायाः (genitive singular)
ओष्ठ्यायै2 (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्यायाम् (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्यासु (locative plural)
ओष्ठ्ये (singular vocative)
ओष्ठ्ये (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (nominative singular)
ओष्ठ्ये (dual nominative)
ओष्ठ्यानि (nominative plural)
ओष्ठ्या1 (nominative plural)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्ये (accusative dual)
ओष्ठ्यानि (accusative plural)
ओष्ठ्या1 (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्ये (dual vocative)
ओष्ठ्यानि (plural vocative)
ओष्ठ्या1 (plural vocative)

(phonetics) labial (used to describe the place of articulation of the letters प (pa), फ (pha), ब (ba), भ (bha), म (ma), व (va))


ओष्ठ्य

oṣṭhya (romanization)
ओष्ठ्यः (nominative singular)
ओष्ठ्यौ (dual nominative)
ओष्ठ्या1 (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्यासः1 (nominative plural)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्यौ (accusative dual)
ओष्ठ्या1 (accusative dual)
ओष्ठ्यान् (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्यौ (dual vocative)
ओष्ठ्या1 (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्यासः1 (plural vocative)

→ English: osthya

→ Hindi: ओष्ठ्य (oṣṭhya) (learned)

(linguistics, phonology) A labial sound or letter; (used to describe the letters प (pa), फ (pha), ब (ba), भ (bha), म (ma), व (va))


अनुप्रास

anuprāsa (romanization)
अनुप्रासः (nominative singular)
अनुप्रासौ (dual nominative)
अनुप्रासा1 (dual nominative)
अनुप्रासाः (nominative plural)
अनुप्रासासः1 (nominative plural)
अनुप्रासम् (accusative singular)
अनुप्रासौ (accusative dual)
अनुप्रासा1 (accusative dual)
अनुप्रासान् (accusative plural)
अनुप्रासेन (instrumental singular)
अनुप्रासाभ्याम् (dual instrumental)
अनुप्रासैः (instrumental plural)
अनुप्रासेभिः1 (instrumental plural)
अनुप्रासाय (dative singular)
अनुप्रासाभ्याम् (dative dual)
अनुप्रासेभ्यः (dative plural)
अनुप्रासात् (ablative singular)
अनुप्रासाभ्याम् (ablative dual)
अनुप्रासेभ्यः (ablative plural)
अनुप्रासस्य (genitive singular)
अनुप्रासयोः (dual genitive)
अनुप्रासानाम् (genitive plural)
अनुप्रासे (locative singular)
अनुप्रासयोः (dual locative)
अनुप्रासेषु (locative plural)
अनुप्रास (singular vocative)
अनुप्रासौ (dual vocative)
अनुप्रासा1 (dual vocative)
अनुप्रासाः (plural vocative)
अनुप्रासासः1 (plural vocative)

From अनु- (anu-, “following; along”) + प्रास (prāsa, “throwing”).

prefix

वर्णावृत्तिर् अनुप्रासः पादेषु च पदेषु च ।
पूर्वानुभवसंस्कारबोधिनी यद्यदूरता ॥
varṇāvṛttir anuprāsaḥ pādeṣu ca padeṣu ca.

Alliteration is the rolling of (certain) syllables in metrical feet as well as in words,
If the collocation is intent upon creating the recall of prior impressions.


त्रिष्टुभ्

From त्रि (tri, “three”) + स्तुभ् (stubh, “praising”).

com

(prosody) triṣṭubh: a metre comprising four lines of eleven syllables each per verse


दन्तमूलीय

head

दन्तमूलीय • (dántamūlīya)

dántamūlīya (romanization)
दन्तमूलीयः (nominative singular)
दन्तमूलीयौ (dual nominative)
दन्तमूलीया1 (dual nominative)
दन्तमूलीयाः (nominative plural)
दन्तमूलीयासः1 (nominative plural)
दन्तमूलीयम् (accusative singular)
दन्तमूलीयौ (accusative dual)
दन्तमूलीया1 (accusative dual)
दन्तमूलीयान् (accusative plural)
दन्तमूलीयेन (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयैः (instrumental plural)
दन्तमूलीयेभिः1 (instrumental plural)
दन्तमूलीयाय (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयात् (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयस्य (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीये (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयेषु (locative plural)
दन्तमूलीय (singular vocative)
दन्तमूलीयौ (dual vocative)
दन्तमूलीया1 (dual vocative)
दन्तमूलीयाः (plural vocative)
दन्तमूलीयासः1 (plural vocative)
दन्तमूलीया (nominative singular)
दन्तमूलीये (dual nominative)
दन्तमूलीयाः (nominative plural)
दन्तमूलीयाम् (accusative singular)
दन्तमूलीये (accusative dual)
दन्तमूलीयाः (accusative plural)
दन्तमूलीयया (instrumental singular)
दन्तमूलीया1 (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयाभिः (instrumental plural)
दन्तमूलीयायै (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयाभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयायाः (ablative singular)
दन्तमूलीयायै2 (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयाभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयायाः (genitive singular)
दन्तमूलीयायै2 (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीयायाम् (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयासु (locative plural)
दन्तमूलीये (singular vocative)
दन्तमूलीये (dual vocative)
दन्तमूलीयाः (plural vocative)
दन्तमूलीयम् (nominative singular)
दन्तमूलीये (dual nominative)
दन्तमूलीयानि (nominative plural)
दन्तमूलीया1 (nominative plural)
दन्तमूलीयम् (accusative singular)
दन्तमूलीये (accusative dual)
दन्तमूलीयानि (accusative plural)
दन्तमूलीया1 (accusative plural)
दन्तमूलीयेन (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयैः (instrumental plural)
दन्तमूलीयेभिः1 (instrumental plural)
दन्तमूलीयाय (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयात् (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयस्य (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीये (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयेषु (locative plural)
दन्तमूलीय (singular vocative)
दन्तमूलीये (dual vocative)
दन्तमूलीयानि (plural vocative)
दन्तमूलीया1 (plural vocative)

From दन्त (dánta, “tooth”) + मूल (mū́la, “root”).

(phonetics) "toothroot" - a type of dental pronounced with the tip of the tongue at the root of the teeth


स्वरान्तर

svarāntara (romanization)
स्वरान्तरम् (nominative singular)
स्वरान्तरे (dual nominative)
स्वरान्तराणि (nominative plural)
स्वरान्तरा1 (nominative plural)
स्वरान्तरम् (accusative singular)
स्वरान्तरे (accusative dual)
स्वरान्तराणि (accusative plural)
स्वरान्तरा1 (accusative plural)
स्वरान्तरेण (instrumental singular)
स्वरान्तराभ्याम् (dual instrumental)
स्वरान्तरैः (instrumental plural)
स्वरान्तरेभिः1 (instrumental plural)
स्वरान्तराय (dative singular)
स्वरान्तराभ्याम् (dative dual)
स्वरान्तरेभ्यः (dative plural)
स्वरान्तरात् (ablative singular)
स्वरान्तराभ्याम् (ablative dual)
स्वरान्तरेभ्यः (ablative plural)
स्वरान्तरस्य (genitive singular)
स्वरान्तरयोः (dual genitive)
स्वरान्तराणाम् (genitive plural)
स्वरान्तरे (locative singular)
स्वरान्तरयोः (dual locative)
स्वरान्तरेषु (locative plural)
स्वरान्तर (singular vocative)
स्वरान्तरे (dual vocative)
स्वरान्तराणि (plural vocative)
स्वरान्तरा1 (plural vocative)

/sʋɐ.ɾɑːn.tɐ.ɾɐ/

/s̪ʋɐ.ɾɑːn̪.t̪ɐ.ɾɐ/

From स्वर (svára, “vowel”) + अन्तर (ántara, “interval”).


जिह्वामूलीय

जिह्वामूलीय • (jihvā́mūlīya)

jihvā́mūlīya (romanization)
जिह्वामूलीयः (nominative singular)
जिह्वामूलीयौ (dual nominative)
जिह्वामूलीया1 (dual nominative)
जिह्वामूलीयाः (nominative plural)
जिह्वामूलीयासः1 (nominative plural)
जिह्वामूलीयम् (accusative singular)
जिह्वामूलीयौ (accusative dual)
जिह्वामूलीया1 (accusative dual)
जिह्वामूलीयान् (accusative plural)
जिह्वामूलीयेन (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयैः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयेभिः1 (instrumental plural)
जिह्वामूलीयाय (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयात् (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयस्य (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीये (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयेषु (locative plural)
जिह्वामूलीय (singular vocative)
जिह्वामूलीयौ (dual vocative)
जिह्वामूलीया1 (dual vocative)
जिह्वामूलीयाः (plural vocative)
जिह्वामूलीयासः1 (plural vocative)
जिह्वामूलीया (nominative singular)
जिह्वामूलीये (dual nominative)
जिह्वामूलीयाः (nominative plural)
जिह्वामूलीयाम् (accusative singular)
जिह्वामूलीये (accusative dual)
जिह्वामूलीयाः (accusative plural)
जिह्वामूलीयया (instrumental singular)
जिह्वामूलीया1 (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयाभिः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयायै (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयाभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयायाः (ablative singular)
जिह्वामूलीयायै2 (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयाभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयायाः (genitive singular)
जिह्वामूलीयायै2 (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीयायाम् (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयासु (locative plural)
जिह्वामूलीये (singular vocative)
जिह्वामूलीये (dual vocative)
जिह्वामूलीयाः (plural vocative)
जिह्वामूलीयम् (nominative singular)
जिह्वामूलीये (dual nominative)
जिह्वामूलीयानि (nominative plural)
जिह्वामूलीया1 (nominative plural)
जिह्वामूलीयम् (accusative singular)
जिह्वामूलीये (accusative dual)
जिह्वामूलीयानि (accusative plural)
जिह्वामूलीया1 (accusative plural)
जिह्वामूलीयेन (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयैः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयेभिः1 (instrumental plural)
जिह्वामूलीयाय (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयात् (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयस्य (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीये (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयेषु (locative plural)
जिह्वामूलीय (singular vocative)
जिह्वामूलीये (dual vocative)
जिह्वामूलीयानि (plural vocative)
जिह्वामूलीया1 (plural vocative)

From जिह्वा (jihvā́, “tongue”) + मूल (mū́la, “root”).

(phonetics) "tongueroot" - uttered from the root of the tongue; guttural


विसर्ग

visargá (romanization)
विसर्गः (nominative singular)
विसर्गौ (dual nominative)
विसर्गा1 (dual nominative)
विसर्गाः (nominative plural)
विसर्गासः1 (nominative plural)
विसर्गम् (accusative singular)
विसर्गौ (accusative dual)
विसर्गा1 (accusative dual)
विसर्गान् (accusative plural)
विसर्गेण (instrumental singular)
विसर्गाभ्याम् (dual instrumental)
विसर्गैः (instrumental plural)
विसर्गेभिः1 (instrumental plural)
विसर्गाय (dative singular)
विसर्गाभ्याम् (dative dual)
विसर्गेभ्यः (dative plural)
विसर्गात् (ablative singular)
विसर्गाभ्याम् (ablative dual)
विसर्गेभ्यः (ablative plural)
विसर्गस्य (genitive singular)
विसर्गयोः (dual genitive)
विसर्गाणाम् (genitive plural)
विसर्गे (locative singular)
विसर्गयोः (dual locative)
विसर्गेषु (locative plural)
विसर्ग (singular vocative)
विसर्गौ (dual vocative)
विसर्गा1 (dual vocative)
विसर्गाः (plural vocative)
विसर्गासः1 (plural vocative)

→ English: visarga

/ʋi.sɐɾ.ɡɐ́/

/ʋi.s̪ɐɾ.ɡɐ/

From वि- (vi-, “away; about; in different directions”) + सृज् (sṛj, “to send forth; to release; to emit; etc.”, root) + -अ (-a, nominalization suffix). The root is inherited from Proto-Indo-European *selǵ- (“to let go, send”).

inh

(phonetics) the visarga; the symbol "ः" denoting the voiceless glottal fricative


अनुष्टुभ्

sa-noun

अनुष्टुभ् • (anuṣṭúbh) stem, f

anuṣṭúbh (romanization)
अनुष्टुप् (nominative singular)
अनुष्टुक् (nominative singular)
अनुष्टुभौ (dual nominative)
अनुष्टुभा1 (dual nominative)
अनुष्टुभः (nominative plural)
अनुष्टुभम् (accusative singular)
अनुष्टुभौ (accusative dual)
अनुष्टुभा1 (accusative dual)
अनुष्टुभः (accusative plural)
अनुष्टुभा (instrumental singular)
अनुष्टुब्भ्याम् (dual instrumental)
अनुष्टुग्भ्याम् (dual instrumental)
अनुष्टुब्भिः (instrumental plural)
अनुष्टुभे (dative singular)
अनुष्टुब्भ्याम् (dative dual)
अनुष्टुग्भ्याम् (dative dual)
अनुष्टुब्भ्यः (dative plural)
अनुष्टुभः (ablative singular)
अनुष्टुब्भ्याम् (ablative dual)
अनुष्टुग्भ्याम् (ablative dual)
अनुष्टुब्भ्यः (ablative plural)
अनुष्टुभः (genitive singular)
अनुष्टुभोः (dual genitive)
अनुष्टुभाम् (genitive plural)
अनुष्टुभि (locative singular)
अनुष्टुभोः (dual locative)
अनुष्टुप्सु (locative plural)
अनुष्टुप् (singular vocative)
अनुष्टुभौ (dual vocative)
अनुष्टुभा1 (dual vocative)
अनुष्टुभः (plural vocative)

Traditionally explained as अनु- (anu-, “after”) + स्तुभ् (stubh, “to praise; to utter a joyful sound”, root), literally “following in praise”, referring to the way it follows the three-pāda (8-syllable unit) गायत्री (gāyatrī) with its four pādas.

prefix

अ॒ग्नेर्गा॑य॒त्र्य॑भवत्स॒युग्वो॒ष्णिह॑या सवि॒ता सं ब॑भूव।
अ॒नु॒ष्टुभा॒ सोम॑ उ॒क्थैर्मह॑स्वा॒न्बृह॒स्पते॑र्बृह॒ती वाच॑मावत्॥
agnérgāyatryàbhavatsayúgvoṣṇíhayā savitā́ sáṃ babhūva.
anuṣṭúbhā sóma ukthaírmáhasvānbṛ́haspáterbṛhatī́ vā́camāvat.
Closely was Gāyatrī conjoined with Agni, and closely Savitā combined with Usnih.

Brilliant with Ukthas, Soma joined Anuṣṭubh: Bṛhaspati's voice by Bṛhati was aided.

(prosody) the Anuṣṭubh (a category of poetic measures characterised by 32-syllable verses)


मन्दाक्रान्त

(prosody) A poetic meter consisting of 4 X 17 syllables


उपध्मानीय

head

उपध्मानीय • (upadhmānīya)

upadhmānīya (romanization)
उपध्मानीयः (nominative singular)
उपध्मानीयौ (dual nominative)
उपध्मानीया1 (dual nominative)
उपध्मानीयाः (nominative plural)
उपध्मानीयासः1 (nominative plural)
उपध्मानीयम् (accusative singular)
उपध्मानीयौ (accusative dual)
उपध्मानीया1 (accusative dual)
उपध्मानीयान् (accusative plural)
उपध्मानीयेन (instrumental singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dual instrumental)
उपध्मानीयैः (instrumental plural)
उपध्मानीयेभिः1 (instrumental plural)
उपध्मानीयाय (dative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (dative plural)
उपध्मानीयात् (ablative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (ablative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (ablative plural)
उपध्मानीयस्य (genitive singular)
उपध्मानीययोः (dual genitive)
उपध्मानीयानाम् (genitive plural)
उपध्मानीये (locative singular)
उपध्मानीययोः (dual locative)
उपध्मानीयेषु (locative plural)
उपध्मानीय (singular vocative)
उपध्मानीयौ (dual vocative)
उपध्मानीया1 (dual vocative)
उपध्मानीयाः (plural vocative)
उपध्मानीयासः1 (plural vocative)
उपध्मानीया (nominative singular)
उपध्मानीये (dual nominative)
उपध्मानीयाः (nominative plural)
उपध्मानीयाम् (accusative singular)
उपध्मानीये (accusative dual)
उपध्मानीयाः (accusative plural)
उपध्मानीयया (instrumental singular)
उपध्मानीया1 (instrumental singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dual instrumental)
उपध्मानीयाभिः (instrumental plural)
उपध्मानीयायै (dative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dative dual)
उपध्मानीयाभ्यः (dative plural)
उपध्मानीयायाः (ablative singular)
उपध्मानीयायै2 (ablative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (ablative dual)
उपध्मानीयाभ्यः (ablative plural)
उपध्मानीयायाः (genitive singular)
उपध्मानीयायै2 (genitive singular)
उपध्मानीययोः (dual genitive)
उपध्मानीयानाम् (genitive plural)
उपध्मानीयायाम् (locative singular)
उपध्मानीययोः (dual locative)
उपध्मानीयासु (locative plural)
उपध्मानीये (singular vocative)
उपध्मानीये (dual vocative)
उपध्मानीयाः (plural vocative)
उपध्मानीयम् (nominative singular)
उपध्मानीये (dual nominative)
उपध्मानीयानि (nominative plural)
उपध्मानीया1 (nominative plural)
उपध्मानीयम् (accusative singular)
उपध्मानीये (accusative dual)
उपध्मानीयानि (accusative plural)
उपध्मानीया1 (accusative plural)
उपध्मानीयेन (instrumental singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dual instrumental)
उपध्मानीयैः (instrumental plural)
उपध्मानीयेभिः1 (instrumental plural)
उपध्मानीयाय (dative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (dative plural)
उपध्मानीयात् (ablative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (ablative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (ablative plural)
उपध्मानीयस्य (genitive singular)
उपध्मानीययोः (dual genitive)
उपध्मानीयानाम् (genitive plural)
उपध्मानीये (locative singular)
उपध्मानीययोः (dual locative)
उपध्मानीयेषु (locative plural)
उपध्मानीय (singular vocative)
उपध्मानीये (dual vocative)
उपध्मानीयानि (plural vocative)
उपध्मानीया1 (plural vocative)

(phonetics) uttered from the lips; labial


अन्तःस्थ

(phonetics) a term applied to the semivowels