धनु

dhanu (romanization)
धनुः (nominative singular)
धनू (dual nominative)
धनवः (nominative plural)
धनो (singular vocative)
धनू (dual vocative)
धनवः (plural vocative)
धनुम् (accusative singular)
धनू (accusative dual)
धनून् (accusative plural)
धनुना (instrumental singular)
धन्वा1 (instrumental singular)
धनुभ्याम् (dual instrumental)
धनुभिः (instrumental plural)
धनवे (dative singular)
धन्वे1 (dative singular)
धनुभ्याम् (dative dual)
धनुभ्यः (dative plural)
धनोः (ablative singular)
धन्वः1 (ablative singular)
धनुभ्याम् (ablative dual)
धनुभ्यः (ablative plural)
धनोः (genitive singular)
धन्वः1 (genitive singular)
धन्वोः (dual genitive)
धनूनाम् (genitive plural)
धनौ (locative singular)
धन्वोः (dual locative)
धनुषु (locative plural)
धनु (nominative singular)
धनुनी (dual nominative)
धनूनि (nominative plural)
धनु1 (nominative plural)
धनू1 (nominative plural)
धनु (singular vocative)
धनो (singular vocative)
धनुनी (dual vocative)
धनूनि (plural vocative)
धनु1 (plural vocative)
धनू1 (plural vocative)
धनु (accusative singular)
धनुनी (accusative dual)
धनूनि (accusative plural)
धनु1 (accusative plural)
धनू1 (accusative plural)
धनुना (instrumental singular)
धन्वा1 (instrumental singular)
धनुभ्याम् (dual instrumental)
धनुभिः (instrumental plural)
धनुने (dative singular)
धनवे1 (dative singular)
धन्वे1 (dative singular)
धनुभ्याम् (dative dual)
धनुभ्यः (dative plural)
धनुनः (ablative singular)
धनोः1 (ablative singular)
धन्वः1 (ablative singular)
धनुभ्याम् (ablative dual)
धनुभ्यः (ablative plural)
धनुनः (genitive singular)
धनोः1 (genitive singular)
धन्वः1 (genitive singular)
धनुनोः (dual genitive)
धनूनाम् (genitive plural)
धनुनि (locative singular)
धनौ1 (locative singular)
धनुनोः (dual locative)
धनुषु (locative plural)

Possibly from Proto-Indo-European *dʰanu- (“fir”), see also Proto-Germanic *dannǭ (“fir, pine”), Albanian thanë (“cranberry bush”), Avestan 𐬚𐬀𐬥𐬎𐬎𐬀𐬭𐬆 (θanuuar^ə, “bow”), Hittite 𒄑𒋫𒈾𒀀𒌑 (^(GIŠ)ta-na-a-ú /tanau/, “fir”), and perhaps Ancient Greek θάμνος (thámnos, “thicket”).

cog

(astrology, astronomy) the sign of Sagittarius


वीणा

sa-noun

वीणा • (vī́ṇā) stem, f

vī́ṇā (romanization)
वीणा (nominative singular)
वीणे (dual nominative)
वीणाः (nominative plural)
वीणे (singular vocative)
वीणे (dual vocative)
वीणाः (plural vocative)
वीणाम् (accusative singular)
वीणे (accusative dual)
वीणाः (accusative plural)
वीणया (instrumental singular)
वीणा1 (instrumental singular)
वीणाभ्याम् (dual instrumental)
वीणाभिः (instrumental plural)
वीणायै (dative singular)
वीणाभ्याम् (dative dual)
वीणाभ्यः (dative plural)
वीणायाः (ablative singular)
वीणायै2 (ablative singular)
वीणाभ्याम् (ablative dual)
वीणाभ्यः (ablative plural)
वीणायाः (genitive singular)
वीणायै2 (genitive singular)
वीणयोः (dual genitive)
वीणानाम् (genitive plural)
वीणायाम् (locative singular)
वीणयोः (dual locative)
वीणासु (locative plural)

Pali: vīṇā

→ Khmer: ពិណ (pɨn)

→ Thai: พิณ (pin)

→ Lao: ພິນ (phin)

Sauraseni Prakrit: 𑀯𑀻𑀡𑀸 (vīṇā)

Gujarati: વીણા (vīṇā)

Hindi: वीणा (vīṇā), बीन (bīn)

South Dravidian:

Kannada: ವೀಣೆ (vīṇe)

Telugu: వీణ (vīṇa)

Tamil: வீணை (vīṇai)

From Proto-Indo-Iranian *wī́nā (“lute”).
Cognate with Middle Persian wn' (win), Sogdian [script needed] (wynʾ /wīnā/), Old Armenian վին (vin, “kind of plucked string instrument”) (an Iranian borrowing), Khotanese [script needed] (bīna).

cog

(astrology) a particular configuration of the stars (VarBṛS.)


वर्तमान

vartamāná (romanization)
वर्तमानः (nominative singular)
वर्तमानौ (dual nominative)
वर्तमाना1 (dual nominative)
वर्तमानाः (nominative plural)
वर्तमानासः1 (nominative plural)
वर्तमान (singular vocative)
वर्तमानौ (dual vocative)
वर्तमाना1 (dual vocative)
वर्तमानाः (plural vocative)
वर्तमानासः1 (plural vocative)
वर्तमानम् (accusative singular)
वर्तमानौ (accusative dual)
वर्तमाना1 (accusative dual)
वर्तमानान् (accusative plural)
वर्तमानेन (instrumental singular)
वर्तमानाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तमानैः (instrumental plural)
वर्तमानेभिः1 (instrumental plural)
वर्तमानाय (dative singular)
वर्तमानाभ्याम् (dative dual)
वर्तमानेभ्यः (dative plural)
वर्तमानात् (ablative singular)
वर्तमानाभ्याम् (ablative dual)
वर्तमानेभ्यः (ablative plural)
वर्तमानस्य (genitive singular)
वर्तमानयोः (dual genitive)
वर्तमानानाम् (genitive plural)
वर्तमाने (locative singular)
वर्तमानयोः (dual locative)
वर्तमानेषु (locative plural)
वर्तमाना (nominative singular)
वर्तमाने (dual nominative)
वर्तमानाः (nominative plural)
वर्तमाने (singular vocative)
वर्तमाने (dual vocative)
वर्तमानाः (plural vocative)
वर्तमानाम् (accusative singular)
वर्तमाने (accusative dual)
वर्तमानाः (accusative plural)
वर्तमानया (instrumental singular)
वर्तमाना1 (instrumental singular)
वर्तमानाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तमानाभिः (instrumental plural)
वर्तमानायै (dative singular)
वर्तमानाभ्याम् (dative dual)
वर्तमानाभ्यः (dative plural)
वर्तमानायाः (ablative singular)
वर्तमानायै2 (ablative singular)
वर्तमानाभ्याम् (ablative dual)
वर्तमानाभ्यः (ablative plural)
वर्तमानायाः (genitive singular)
वर्तमानायै2 (genitive singular)
वर्तमानयोः (dual genitive)
वर्तमानानाम् (genitive plural)
वर्तमानायाम् (locative singular)
वर्तमानयोः (dual locative)
वर्तमानासु (locative plural)
वर्तमानम् (nominative singular)
वर्तमाने (dual nominative)
वर्तमानानि (nominative plural)
वर्तमाना1 (nominative plural)
वर्तमान (singular vocative)
वर्तमाने (dual vocative)
वर्तमानानि (plural vocative)
वर्तमाना1 (plural vocative)
वर्तमानम् (accusative singular)
वर्तमाने (accusative dual)
वर्तमानानि (accusative plural)
वर्तमाना1 (accusative plural)
वर्तमानेन (instrumental singular)
वर्तमानाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तमानैः (instrumental plural)
वर्तमानेभिः1 (instrumental plural)
वर्तमानाय (dative singular)
वर्तमानाभ्याम् (dative dual)
वर्तमानेभ्यः (dative plural)
वर्तमानात् (ablative singular)
वर्तमानाभ्याम् (ablative dual)
वर्तमानेभ्यः (ablative plural)
वर्तमानस्य (genitive singular)
वर्तमानयोः (dual genitive)
वर्तमानानाम् (genitive plural)
वर्तमाने (locative singular)
वर्तमानयोः (dual locative)
वर्तमानेषु (locative plural)

→ Pali: vattamāna

desctree

Pali: vattamānā
→ Khmer: វត្តមានា (vŏəttaʼmaanaa)

/ʋɐɾ.tɐ.mɑː.nɐ́/

/ʋɐɾ.t̪ɐ.mɑː.n̪ɐ/


तारक

tāraka (romanization)
तारकः (nominative singular)
तारकौ (dual nominative)
तारका1 (dual nominative)
तारकाः (nominative plural)
तारकासः1 (nominative plural)
तारक (singular vocative)
तारकौ (dual vocative)
तारका1 (dual vocative)
तारकाः (plural vocative)
तारकासः1 (plural vocative)
तारकम् (accusative singular)
तारकौ (accusative dual)
तारका1 (accusative dual)
तारकान् (accusative plural)
तारकेण (instrumental singular)
तारकाभ्याम् (dual instrumental)
तारकैः (instrumental plural)
तारकेभिः1 (instrumental plural)
तारकाय (dative singular)
तारकाभ्याम् (dative dual)
तारकेभ्यः (dative plural)
तारकात् (ablative singular)
तारकाभ्याम् (ablative dual)
तारकेभ्यः (ablative plural)
तारकस्य (genitive singular)
तारकयोः (dual genitive)
तारकाणाम् (genitive plural)
तारके (locative singular)
तारकयोः (dual locative)
तारकेषु (locative plural)

/t̪ɑː.ɾɐ.kɐ/

From Proto-Indo-Iranian *Hstar-, from Proto-Indo-European *h₂stḗr.

(Hinduism, mythology) a daitya (दैत्य) defeated by Indra and Skanda

विष्णु विष्णु

(Hinduism, mythology) an enemy of Vishnu (विष्णु)

सीमन्त सीमन्त

(Hinduism, mythology) a friend of Simanta (सीमन्त)


भरणी

bháraṇī (romanization)
भरणी (nominative singular)
भरणि (singular vocative)
भरणीम् (accusative singular)
भरण्या (instrumental singular)
भरण्यै (dative singular)
भरण्याः (ablative singular)
भरण्यै1 (ablative singular)
भरण्याः (genitive singular)
भरण्यै1 (genitive singular)
भरण्याम् (locative singular)

/bʱɐ́.ɾɐ.ɳiː/

/bʱɐ.ɾɐ.ɳiː/

(Vedic astrology) Bharani, (a nakshatra or lunar mansion, i.e. a sector of the sky along the ecliptic, including the stars 35, 39 and 41 Arietis)


कुम्भ

kumbhá (romanization)
कुम्भः (nominative singular)
कुम्भौ (dual nominative)
कुम्भा1 (dual nominative)
कुम्भाः (nominative plural)
कुम्भासः1 (nominative plural)
कुम्भ (singular vocative)
कुम्भौ (dual vocative)
कुम्भा1 (dual vocative)
कुम्भाः (plural vocative)
कुम्भासः1 (plural vocative)
कुम्भम् (accusative singular)
कुम्भौ (accusative dual)
कुम्भा1 (accusative dual)
कुम्भान् (accusative plural)
कुम्भेन (instrumental singular)
कुम्भाभ्याम् (dual instrumental)
कुम्भैः (instrumental plural)
कुम्भेभिः1 (instrumental plural)
कुम्भाय (dative singular)
कुम्भाभ्याम् (dative dual)
कुम्भेभ्यः (dative plural)
कुम्भात् (ablative singular)
कुम्भाभ्याम् (ablative dual)
कुम्भेभ्यः (ablative plural)
कुम्भस्य (genitive singular)
कुम्भयोः (dual genitive)
कुम्भानाम् (genitive plural)
कुम्भे (locative singular)
कुम्भयोः (dual locative)
कुम्भेषु (locative plural)

Niya Prakrit: 𐨐𐨂𐨎𐨦 (kuṃba)

Pali: kumbha

→ Burmese: ကုံ (kum) (or directly from Sanskrit)

→ Khmer: កុម្ភៈ (komphĕəʼ)

→ Thai: กุมภ์ (gum) (or directly from Sanskrit)

Prakrit: kuṃbha

Brahmi script: 𑀓𑀼𑀁𑀪

Devanagari script: कुंभ

Kannada script: ಕುಂಭ

Assamese: কুম্ভ (kumbho)

Bengali: কুম্ভ (kumbho)

English: kumbha

Gujarati: કુંભ (kumbh)

Hindustani: kumbh

Hindi: कुंभ

Urdu: کُمْبھ (kumbh)

Indonesian: kumba

→ Kannada: ಕುಂಭ (kumbha)

Maithili: kumbh

Devanagari script: कुम्भ

Tirhuta script: 𑒏𑒳𑒧𑓂𑒦

→ Malayalam: കുംഭം (kumbhaṁ)

Marathi: कुंभ (kumbha)

Marwari:

Devanagari script: कुंभ (kumbh)

Mahajani script: 𑅕𑅒𑅧𑅫 (kunbh)

Odia: କୁମ୍ଭ (kumbha)

Old Punjabi: ਕੁੰਭੁ (kumbhu)

Punjabi:

Gurmukhi script: ਕੁੰਭ (kumbh)

Shahmukhi script: کُنبھ (kunbh)

→ Tamil: கும்பம் (kumpam)

→ Telugu: కుంభము (kumbhamu)

From Proto-Indo-Aryan *kumbʰás, from Proto-Indo-Iranian *kʰumbʰás. Cognate with Avestan 𐬑𐬎𐬨𐬠𐬀 (xumba), Tajik хум (xum), Yagnobi [script needed] (humb).

(astrology, astronomy) The sign of the zodiac Aquarius


मकर

mákara (romanization)
मकरः (nominative singular)
मकरौ (dual nominative)
मकरा1 (dual nominative)
मकराः (nominative plural)
मकरासः1 (nominative plural)
मकर (singular vocative)
मकरौ (dual vocative)
मकरा1 (dual vocative)
मकराः (plural vocative)
मकरासः1 (plural vocative)
मकरम् (accusative singular)
मकरौ (accusative dual)
मकरा1 (accusative dual)
मकरान् (accusative plural)
मकरेण (instrumental singular)
मकराभ्याम् (dual instrumental)
मकरैः (instrumental plural)
मकरेभिः1 (instrumental plural)
मकराय (dative singular)
मकराभ्याम् (dative dual)
मकरेभ्यः (dative plural)
मकरात् (ablative singular)
मकराभ्याम् (ablative dual)
मकरेभ्यः (ablative plural)
मकरस्य (genitive singular)
मकरयोः (dual genitive)
मकराणाम् (genitive plural)
मकरे (locative singular)
मकरयोः (dual locative)
मकरेषु (locative plural)

Hindi: मकर (makar)

→ Malayalam: മകരം (makaraṁ)

Marathi: मकर (makar)

Pali: makara

→ Burmese: မကာရ (ma.kara.)

→ Khmer: មករ (môkâr), មករា (mĕəʼkaʼraa)

desc

→ Thai: มกร (má-gɔɔn), มังกร (mang-gɔɔn)

Punjabi: magar

Gurmukhi script: ਮਗਰ

Shahmukhi script: مَگَر

→ Middle Chinese: 摩竭 (MC ma gjot|gjet)

Cantonese: 摩羯 (mo¹ kit³)

Mandarin: 摩羯 (mójié)

Min Nan: 摩羯 (mô͘-kiat)

→ Tamil: மகரம் (makaram)

→ Telugu: మకరము (makaramu)

Of unclear origin. Likely a borrowing, along with नक्र (nakra, “Scorpio; alligator; sea monster”), to which it may be related, from a non-Indo-European source, perhaps Dravidian. Attempts to connect the word with fish names in Hellenic and Baltic, as well as with Old Church Slavonic мокръ (mokrŭ, “wet”), are unconvincing.

noncog

(astrology, astronomy) name of the 10th sign of the zodiac (Capricornus)


ताल

tāla (romanization)
तालः (nominative singular)
तालौ (dual nominative)
ताला1 (dual nominative)
तालाः (nominative plural)
तालासः1 (nominative plural)
ताल (singular vocative)
तालौ (dual vocative)
ताला1 (dual vocative)
तालाः (plural vocative)
तालासः1 (plural vocative)
तालम् (accusative singular)
तालौ (accusative dual)
ताला1 (accusative dual)
तालान् (accusative plural)
तालेन (instrumental singular)
तालाभ्याम् (dual instrumental)
तालैः (instrumental plural)
तालेभिः1 (instrumental plural)
तालाय (dative singular)
तालाभ्याम् (dative dual)
तालेभ्यः (dative plural)
तालात् (ablative singular)
तालाभ्याम् (ablative dual)
तालेभ्यः (ablative plural)
तालस्य (genitive singular)
तालयोः (dual genitive)
तालानाम् (genitive plural)
ताले (locative singular)
तालयोः (dual locative)
तालेषु (locative plural)


मूर्धन्

mūrdhán (romanization)
मूर्धा (nominative singular)
मूर्धानौ (dual nominative)
मूर्धाना1 (dual nominative)
मूर्धानः (nominative plural)
मूर्धन् (singular vocative)
मूर्धानौ (dual vocative)
मूर्धाना1 (dual vocative)
मूर्धानः (plural vocative)
मूर्धानम् (accusative singular)
मूर्धानौ (accusative dual)
मूर्धाना1 (accusative dual)
मूर्ध्नः (accusative plural)
मूर्ध्ना (instrumental singular)
मूर्धभ्याम् (dual instrumental)
मूर्धभिः (instrumental plural)
मूर्ध्ने (dative singular)
मूर्धभ्याम् (dative dual)
मूर्धभ्यः (dative plural)
मूर्ध्नः (ablative singular)
मूर्धभ्याम् (ablative dual)
मूर्धभ्यः (ablative plural)
मूर्ध्नः (genitive singular)
मूर्ध्नोः (dual genitive)
मूर्ध्नाम् (genitive plural)
मूर्ध्नि (locative singular)
मूर्धनि (locative singular)
मूर्धन्1 (locative singular)
मूर्ध्नोः (dual locative)
मूर्धसु (locative plural)

Dardic:

Chilisso: [script needed] (mudə)

desc

Grangali: [script needed] (mūndə, “neck”)

Kalasha: mọn

Northeast Pashayi: [script needed] (muda, “upwards”)

Northwest Pashayi: [script needed] (mundā)

Helu Prakrit:

Sinhalese: මුදුන (muduna)

Magadhi Prakrit: 𑀫𑀼𑀟𑁆𑀠 (muḍḍha), 𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥 (muddha)

Assamese: মূধ (mudh, “ridge of the roof”)

Old Bengali: মোঢ (moḍha)

Middle Bengali: মোঢ় (mōṛh)

Bengali: মোড় (mōṛ, “roadhead”)

Bengali: মউড়া (mouṛa, “forefront”)

Bengali: মুড়ো (muṛō, “terminal”)

Bihari: मूढ (mūṛh, “root of sugarcane”)

Maithili: मुड (mūṛ)

Odia: ମୁଣ୍ଡ (muṇḍa)

Maharastri Prakrit: 𑀫𑀼𑀟𑁆𑀠 (muḍḍha), 𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥 (muddha)

Marathi: मुंढी (muṇḍhī)

Pali: muddhan

Sauraseni Prakrit: 𑀫𑀼𑀟𑁆𑀠 (muḍḍha), 𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥 (muddha)

Garhwali: मुंड (muṇḍ)

Gujarati: મંડી (maṇḍī)

Hindustani:

Hindi: मुढ (muḍh)

Kumaoni: मुंड (muṇḍ)

Nepali: मुंड (muṇḍa)

Punjabi: ਮੁੱਢ (muḍḍha), ਮੁੰਢ (muṇḍh)

Sindhi: मुण्ढु (muṇḍhu), मुण्ढी f (muṇḍhī)

Etymology tree
Proto-Indo-European *ml̥Hdʰṓ
Proto-Indo-Iranian *mr̥Hdʰā́
Sanskrit मूर्धन् (mūrdhan)
Inherited from Proto-Indo-Aryan *mr̥Hdʰā́, from Proto-Indo-Iranian *mr̥Hdʰā́, from Proto-Indo-European *ml̥Hdʰṓ. Cognate with Avestan 𐬐𐬀𐬨𐬆𐬭𐬆𐬜𐬀 (kamər^əδa, “head”), Old English molda, Tocharian A malto (“firstly”), and perhaps Ancient Greek βλωθρός (blōthrós, “high (of trees)”).

cog

(linguistics) the roof/top of the palate


स्कन्ध

skandhá (romanization)
स्कन्धः (nominative singular)
स्कन्धौ (dual nominative)
स्कन्धा1 (dual nominative)
स्कन्धाः (nominative plural)
स्कन्धासः1 (nominative plural)
स्कन्ध (singular vocative)
स्कन्धौ (dual vocative)
स्कन्धा1 (dual vocative)
स्कन्धाः (plural vocative)
स्कन्धासः1 (plural vocative)
स्कन्धम् (accusative singular)
स्कन्धौ (accusative dual)
स्कन्धा1 (accusative dual)
स्कन्धान् (accusative plural)
स्कन्धेन (instrumental singular)
स्कन्धाभ्याम् (dual instrumental)
स्कन्धैः (instrumental plural)
स्कन्धेभिः1 (instrumental plural)
स्कन्धाय (dative singular)
स्कन्धाभ्याम् (dative dual)
स्कन्धेभ्यः (dative plural)
स्कन्धात् (ablative singular)
स्कन्धाभ्याम् (ablative dual)
स्कन्धेभ्यः (ablative plural)
स्कन्धस्य (genitive singular)
स्कन्धयोः (dual genitive)
स्कन्धानाम् (genitive plural)
स्कन्धे (locative singular)
स्कन्धयोः (dual locative)
स्कन्धेषु (locative plural)

Magadhi Prakrit:

Assamese: কান্ধ (kandho)

Bengali: কাঁধ (kãdh)

Chakma: 𑄇𑄧𑄚𑄳𑄙 (kandhā), 𑄇𑄧𑄚𑄴𑄙 (kandhā)

Rohingya: hañdá

Sylheti: ꠇꠣꠘ꠆ꠗ (xandó)

Pali: khandha

Maharastri Prakrit: 𑀔𑀁𑀥 (khaṃdha)

Old Marathi: 𑘏𑘰𑘽𑘟 (khāṃda)

Marathi: खांदा (khāndā)

Paisaci Prakrit:

Punjabi: ਕੰਧ (kandh)

Sauraseni Prakrit:

Hindustani:

Hindi: कंधा (kandhā)

Urdu: کندھا (kandhā)

Nepali: काँध (kā̃dh)

→ English: skandha

→ Tamil: கந்து (kantu)

Perhaps from the root स्कन्द् (skand) (in the sense of “rising”), in which case from Proto-Indo-Aryan *skandʰás, from Proto-Indo-Iranian *skandʰás, ultimately derived from Proto-Indo-European *skendʰ- (“to jump”). Cognate to Latin scandō (I climb).


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)

/ɐl̪.pɐp.ɾɑː.ɳɐ/

From अल्प (alpa, “small, little”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 1600 – 1700, Varadarāja, Laghusiddhāntakaumudī 10

(phonetics) slight breathing or weak aspiration


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)
अल्पप्राणा (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणे (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणाम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणाः (accusative plural)
अल्पप्राणया (instrumental singular)
अल्पप्राणा1 (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणाभिः (instrumental plural)
अल्पप्राणायै (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणायाः (ablative singular)
अल्पप्राणायै2 (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणायाः (genitive singular)
अल्पप्राणायै2 (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणायाम् (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणासु (locative plural)
अल्पप्राणम् (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणानि (nominative plural)
अल्पप्राणा1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणानि (plural vocative)
अल्पप्राणा1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणानि (accusative plural)
अल्पप्राणा1 (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)

/ɐl̪.pɐp.ɾɑː.ɳɐ/

श्लिष्टम् अस्पृष्टशैथिल्यम् अल्पप्राणाक्षरोत्तरम् ।
शिथिलं मालतीमाला लोलालिकलिला यथा ॥
śliṣṭam aspṛṣṭaśaithilyam alpaprāṇākṣarottaram.
śithilaṃ mālatīmālā lolālikalilā yathā.
Cohesion means being untouched by the lax sounds, which largely consist of unaspirated syllables;
Laxity: for example, as in "mālatīmālā lolālikalilā" (a garland of jasmines in the throng of tossing bees).


महाप्राण

sa-adj

महाप्राण • (mahāprāṇa) stem

mahāprāṇa (romanization)
महाप्राणः (nominative singular)
महाप्राणौ (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणौ (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणौ (accusative dual)
महाप्राणान् (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)
महाप्राणा (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राणे (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणाम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणाः (accusative plural)
महाप्राणया (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणाभिः (instrumental plural)
महाप्राणायै (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणाभ्यः (dative plural)
महाप्राणायाः (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणाभ्यः (ablative plural)
महाप्राणायाः (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणायाम् (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणासु (locative plural)
महाप्राणम् (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणानि (nominative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणानि (plural vocative)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणानि (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">महाप्राण</i>

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

/mɐ.ɦɑːp.ɾɑː.ɳɐ/

महा (mahā, “big, great”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 600 BCE – 400 BCE, Pāṇini


कण्ठ्य

sa-adj

कण्ठ्य • (káṇṭhya) stem

káṇṭhya (romanization)
कण्ठ्यः (nominative singular)
कण्ठ्यौ (dual nominative)
कण्ठ्या1 (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्यासः1 (nominative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्यौ (dual vocative)
कण्ठ्या1 (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्यासः1 (plural vocative)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्यौ (accusative dual)
कण्ठ्या1 (accusative dual)
कण्ठ्यान् (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)
कण्ठ्या (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्ये (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्याम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्याः (accusative plural)
कण्ठ्यया (instrumental singular)
कण्ठ्या1 (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्याभिः (instrumental plural)
कण्ठ्यायै (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्याभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यायाः (ablative singular)
कण्ठ्यायै2 (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्याभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यायाः (genitive singular)
कण्ठ्यायै2 (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्यायाम् (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्यासु (locative plural)
कण्ठ्यम् (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्यानि (nominative plural)
कण्ठ्या1 (nominative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्यानि (plural vocative)
कण्ठ्या1 (plural vocative)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्यानि (accusative plural)
कण्ठ्या1 (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)

Derived from कण्ठ (kaṇṭhá, “throat, neck”).

place of articulation
place of articulation#English

(phonetics) guttural (used to describe the place of articulation of the letters क (ka), ख (kha), ग (ga), घ (gha), ङ (ṅa), ह (ha))


कण्ठ्य

káṇṭhyas (romanization)
कण्ठ्यान् (nominative singular)
कण्ठ्यांसौ (dual nominative)
कण्ठ्यांसा1 (dual nominative)
कण्ठ्यांसः (nominative plural)
कण्ठ्यन् (singular vocative)
कण्ठ्यः2 (singular vocative)
कण्ठ्यांसौ (dual vocative)
कण्ठ्यांसा1 (dual vocative)
कण्ठ्यांसः (plural vocative)
कण्ठ्यांसम् (accusative singular)
कण्ठ्यांसौ (accusative dual)
कण्ठ्यांसा1 (accusative dual)
कण्ठ्यसः (accusative plural)
कण्ठ्यसा (instrumental singular)
कण्ठ्योभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्योभिः (instrumental plural)
कण्ठ्यसे (dative singular)
कण्ठ्योभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्योभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यसः (ablative singular)
कण्ठ्योभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्योभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यसः (genitive singular)
कण्ठ्यसोः (dual genitive)
कण्ठ्यसाम् (genitive plural)
कण्ठ्यसि (locative singular)
कण्ठ्यसोः (dual locative)
कण्ठ्यःसु (locative plural)

(linguistics, phonology) A guttural sound or letter; (used to describe the letters क (ka), ख (kha), ग (ga), घ (gha), ङ (ṅa), ह (ha))


ओष्ठ्य

oṣṭhya (romanization)
ओष्ठ्यः (nominative singular)
ओष्ठ्यौ (dual nominative)
ओष्ठ्या1 (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्यासः1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्यौ (dual vocative)
ओष्ठ्या1 (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्यासः1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्यौ (accusative dual)
ओष्ठ्या1 (accusative dual)
ओष्ठ्यान् (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)
ओष्ठ्या (nominative singular)
ओष्ठ्ये (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्ये (singular vocative)
ओष्ठ्ये (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्याम् (accusative singular)
ओष्ठ्ये (accusative dual)
ओष्ठ्याः (accusative plural)
ओष्ठ्यया (instrumental singular)
ओष्ठ्या1 (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्याभिः (instrumental plural)
ओष्ठ्यायै (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्याभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यायाः (ablative singular)
ओष्ठ्यायै2 (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्याभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यायाः (genitive singular)
ओष्ठ्यायै2 (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्यायाम् (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्यासु (locative plural)
ओष्ठ्यम् (nominative singular)
ओष्ठ्ये (dual nominative)
ओष्ठ्यानि (nominative plural)
ओष्ठ्या1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्ये (dual vocative)
ओष्ठ्यानि (plural vocative)
ओष्ठ्या1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्ये (accusative dual)
ओष्ठ्यानि (accusative plural)
ओष्ठ्या1 (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)

(phonetics) labial (used to describe the place of articulation of the letters प (pa), फ (pha), ब (ba), भ (bha), म (ma), व (va))


ओष्ठ्य

oṣṭhya (romanization)
ओष्ठ्यः (nominative singular)
ओष्ठ्यौ (dual nominative)
ओष्ठ्या1 (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्यासः1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्यौ (dual vocative)
ओष्ठ्या1 (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्यासः1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्यौ (accusative dual)
ओष्ठ्या1 (accusative dual)
ओष्ठ्यान् (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)

→ English: osthya

→ Hindi: ओष्ठ्य (oṣṭhya) (learned)

(linguistics, phonology) A labial sound or letter; (used to describe the letters प (pa), फ (pha), ब (ba), भ (bha), म (ma), व (va))


दृकाण

dṛkāṇa (romanization)
दृकाणः (nominative singular)
दृकाणौ (dual nominative)
दृकाणाः (nominative plural)
दृकाण (singular vocative)
दृकाणौ (dual vocative)
दृकाणाः (plural vocative)
दृकाणम् (accusative singular)
दृकाणौ (accusative dual)
दृकाणान् (accusative plural)
दृकाणेन (instrumental singular)
दृकाणाभ्याम् (dual instrumental)
दृकाणैः (instrumental plural)
दृकाणाय (dative singular)
दृकाणाभ्याम् (dative dual)
दृकाणेभ्यः (dative plural)
दृकाणात् (ablative singular)
दृकाणाभ्याम् (ablative dual)
दृकाणेभ्यः (ablative plural)
दृकाणस्य (genitive singular)
दृकाणयोः (dual genitive)
दृकाणानाम् (genitive plural)
दृकाणे (locative singular)
दृकाणयोः (dual locative)
दृकाणेषु (locative plural)

Borrowed from Ancient Greek δεκανός (dekanós).

bor+

505 CE – 587 CE, Varāhamihira


युक्त

yuktá (romanization)
युक्तः (nominative singular)
युक्तौ (dual nominative)
युक्ता1 (dual nominative)
युक्ताः (nominative plural)
युक्तासः1 (nominative plural)
युक्त (singular vocative)
युक्तौ (dual vocative)
युक्ता1 (dual vocative)
युक्ताः (plural vocative)
युक्तासः1 (plural vocative)
युक्तम् (accusative singular)
युक्तौ (accusative dual)
युक्ता1 (accusative dual)
युक्तान् (accusative plural)
युक्तेन (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्तैः (instrumental plural)
युक्तेभिः1 (instrumental plural)
युक्ताय (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्तेभ्यः (dative plural)
युक्तात् (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्तेभ्यः (ablative plural)
युक्तस्य (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्ते (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तेषु (locative plural)
युक्ता (nominative singular)
युक्ते (dual nominative)
युक्ताः (nominative plural)
युक्ते (singular vocative)
युक्ते (dual vocative)
युक्ताः (plural vocative)
युक्ताम् (accusative singular)
युक्ते (accusative dual)
युक्ताः (accusative plural)
युक्तया (instrumental singular)
युक्ता1 (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्ताभिः (instrumental plural)
युक्तायै (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्ताभ्यः (dative plural)
युक्तायाः (ablative singular)
युक्तायै2 (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्ताभ्यः (ablative plural)
युक्तायाः (genitive singular)
युक्तायै2 (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्तायाम् (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तासु (locative plural)
युक्तम् (nominative singular)
युक्ते (dual nominative)
युक्तानि (nominative plural)
युक्ता1 (nominative plural)
युक्त (singular vocative)
युक्ते (dual vocative)
युक्तानि (plural vocative)
युक्ता1 (plural vocative)
युक्तम् (accusative singular)
युक्ते (accusative dual)
युक्तानि (accusative plural)
युक्ता1 (accusative plural)
युक्तेन (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्तैः (instrumental plural)
युक्तेभिः1 (instrumental plural)
युक्ताय (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्तेभ्यः (dative plural)
युक्तात् (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्तेभ्यः (ablative plural)
युक्तस्य (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्ते (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तेषु (locative plural)

⇒? Prakrit: 𑀚𑁄𑀟𑁂𑀇 (joḍei)

Prakrit: 𑀚𑀼𑀢𑁆𑀢 (jutta) (see there for further descendants)

Pali: yutta

→ Hindi: युक्त (yukt)

→ Thai: ยุกต์ (yúk)

Etymology tree
Proto-Indo-European *yewg-
Proto-Indo-European *-tós
Proto-Indo-European *yugtós
Sanskrit युक्त (yukta)
From Proto-Indo-Iranian *yuktás, from Proto-Indo-European *yugtós, from *yewg- (“to yoke”). Cognate to Avestan 𐬫𐬎𐬑𐬙𐬀 (yuxta), Old English ġeiht, and possibly Ancient Greek ζευκτός (zeuktós). By surface analysis, युज् (yuj) + -त (-ta).


अनुभूति

anubhūti (romanization)
अनुभूतिः (nominative singular)
अनुभूती (dual nominative)
अनुभूतयः (nominative plural)
अनुभूते (singular vocative)
अनुभूती (dual vocative)
अनुभूतयः (plural vocative)
अनुभूतिम् (accusative singular)
अनुभूती (accusative dual)
अनुभूतीः (accusative plural)
अनुभूत्या (instrumental singular)
अनुभूती1 (instrumental singular)
अनुभूतिभ्याम् (dual instrumental)
अनुभूतिभिः (instrumental plural)
अनुभूतये (dative singular)
अनुभूत्यै2 (dative singular)
अनुभूती1 (dative singular)
अनुभूतिभ्याम् (dative dual)
अनुभूतिभ्यः (dative plural)
अनुभूतेः (ablative singular)
अनुभूत्याः2 (ablative singular)
अनुभूत्यै3 (ablative singular)
अनुभूतिभ्याम् (ablative dual)
अनुभूतिभ्यः (ablative plural)
अनुभूतेः (genitive singular)
अनुभूत्याः2 (genitive singular)
अनुभूत्यै3 (genitive singular)
अनुभूत्योः (dual genitive)
अनुभूतीनाम् (genitive plural)
अनुभूतौ (locative singular)
अनुभूत्याम्2 (locative singular)
अनुभूता1 (locative singular)
अनुभूत्योः (dual locative)
अनुभूतिषु (locative plural)

From अनु- (anu-, “along, after”) + भूति (bhūti, “existence, being”); related to अनुभवति (anubhavati).

af

(philosophy) knowledge derived from four sources: perception, inference, comparison, and verbal authority


व्यधिकरण

(grammar) in an opposite case relation; a tatpuruṣa compound in which the secondary member is inflected


कर्मधारय

karmadhāraya (romanization)
कर्मधारयः (nominative singular)
कर्मधारयौ (dual nominative)
कर्मधारया1 (dual nominative)
कर्मधारयाः (nominative plural)
कर्मधारयासः1 (nominative plural)
कर्मधारय (singular vocative)
कर्मधारयौ (dual vocative)
कर्मधारया1 (dual vocative)
कर्मधारयाः (plural vocative)
कर्मधारयासः1 (plural vocative)
कर्मधारयम् (accusative singular)
कर्मधारयौ (accusative dual)
कर्मधारया1 (accusative dual)
कर्मधारयान् (accusative plural)
कर्मधारयेण (instrumental singular)
कर्मधारयाभ्याम् (dual instrumental)
कर्मधारयैः (instrumental plural)
कर्मधारयेभिः1 (instrumental plural)
कर्मधारयाय (dative singular)
कर्मधारयाभ्याम् (dative dual)
कर्मधारयेभ्यः (dative plural)
कर्मधारयात् (ablative singular)
कर्मधारयाभ्याम् (ablative dual)
कर्मधारयेभ्यः (ablative plural)
कर्मधारयस्य (genitive singular)
कर्मधारययोः (dual genitive)
कर्मधारयाणाम् (genitive plural)
कर्मधारये (locative singular)
कर्मधारययोः (dual locative)
कर्मधारयेषु (locative plural)

→ Danish: karmadharaya

→ English: karmadharaya

→ German: karmadharaya

→ Telugu: కర్మధారయము (karmadhārayamu)

/kɐɾ.mɐ.d̪ʱɑː.ɾɐ.jɐ/

From कर्मन् (karman, “work; duty; act; first member of a compound”) + धारय (dhāraya, “bearing”).

(grammar, lexicography) a karmadharaya, a tatpuruṣa compound in which the first member modifies the second; if split the two components would be in the same case


आम्रेडित

āmreḍita (romanization)
आम्रेडितम् (nominative singular)
आम्रेडिते (dual nominative)
आम्रेडितानि (nominative plural)
आम्रेडिता1 (nominative plural)
आम्रेडित (singular vocative)
आम्रेडिते (dual vocative)
आम्रेडितानि (plural vocative)
आम्रेडिता1 (plural vocative)
आम्रेडितम् (accusative singular)
आम्रेडिते (accusative dual)
आम्रेडितानि (accusative plural)
आम्रेडिता1 (accusative plural)
आम्रेडितेन (instrumental singular)
आम्रेडिताभ्याम् (dual instrumental)
आम्रेडितैः (instrumental plural)
आम्रेडितेभिः1 (instrumental plural)
आम्रेडिताय (dative singular)
आम्रेडिताभ्याम् (dative dual)
आम्रेडितेभ्यः (dative plural)
आम्रेडितात् (ablative singular)
आम्रेडिताभ्याम् (ablative dual)
आम्रेडितेभ्यः (ablative plural)
आम्रेडितस्य (genitive singular)
आम्रेडितयोः (dual genitive)
आम्रेडितानाम् (genitive plural)
आम्रेडिते (locative singular)
आम्रेडितयोः (dual locative)
आम्रेडितेषु (locative plural)

Past participle of आम्रेडयति (āmreḍayati, “to repeat”). From आ- (ā-, “to, towards”) + म्रेड् (mreḍ, “to turn”).

(grammar, lexicography) a reduplication; specifically a compound made of the same component repeated, with the first component accented


द्विगु

dvigu (romanization)
द्विगुः (nominative singular)
द्विगू (dual nominative)
द्विगवः (nominative plural)
द्विगो (singular vocative)
द्विगू (dual vocative)
द्विगवः (plural vocative)
द्विगुम् (accusative singular)
द्विगू (accusative dual)
द्विगून् (accusative plural)
द्विगुना (instrumental singular)
द्विग्वा1 (instrumental singular)
द्विगुभ्याम् (dual instrumental)
द्विगुभिः (instrumental plural)
द्विगवे (dative singular)
द्विग्वे1 (dative singular)
द्विगुभ्याम् (dative dual)
द्विगुभ्यः (dative plural)
द्विगोः (ablative singular)
द्विग्वः1 (ablative singular)
द्विगुभ्याम् (ablative dual)
द्विगुभ्यः (ablative plural)
द्विगोः (genitive singular)
द्विग्वः1 (genitive singular)
द्विग्वोः (dual genitive)
द्विगूनाम् (genitive plural)
द्विगौ (locative singular)
द्विग्वोः (dual locative)
द्विगुषु (locative plural)

द्वि (dvi, “two”) + गु (gu, “cow”), an example of itself.

(lexicography) a kind of tatpuruṣa compound of which the first component is a numeral


आत्मनेपद

ātmanepada (romanization)
आत्मनेपदम् (nominative singular)
आत्मनेपदे (dual nominative)
आत्मनेपदानि (nominative plural)
आत्मनेपदा1 (nominative plural)
आत्मनेपद (singular vocative)
आत्मनेपदे (dual vocative)
आत्मनेपदानि (plural vocative)
आत्मनेपदा1 (plural vocative)
आत्मनेपदम् (accusative singular)
आत्मनेपदे (accusative dual)
आत्मनेपदानि (accusative plural)
आत्मनेपदा1 (accusative plural)
आत्मनेपदेन (instrumental singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (dual instrumental)
आत्मनेपदैः (instrumental plural)
आत्मनेपदेभिः1 (instrumental plural)
आत्मनेपदाय (dative singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (dative dual)
आत्मनेपदेभ्यः (dative plural)
आत्मनेपदात् (ablative singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (ablative dual)
आत्मनेपदेभ्यः (ablative plural)
आत्मनेपदस्य (genitive singular)
आत्मनेपदयोः (dual genitive)
आत्मनेपदानाम् (genitive plural)
आत्मनेपदे (locative singular)
आत्मनेपदयोः (dual locative)
आत्मनेपदेषु (locative plural)

→ Pali: attanopada

(grammar) "word for the self"; the middle voice (a verb form indicating an action to be done for oneself)


अनुप्रास

anuprāsa (romanization)
अनुप्रासः (nominative singular)
अनुप्रासौ (dual nominative)
अनुप्रासा1 (dual nominative)
अनुप्रासाः (nominative plural)
अनुप्रासासः1 (nominative plural)
अनुप्रास (singular vocative)
अनुप्रासौ (dual vocative)
अनुप्रासा1 (dual vocative)
अनुप्रासाः (plural vocative)
अनुप्रासासः1 (plural vocative)
अनुप्रासम् (accusative singular)
अनुप्रासौ (accusative dual)
अनुप्रासा1 (accusative dual)
अनुप्रासान् (accusative plural)
अनुप्रासेन (instrumental singular)
अनुप्रासाभ्याम् (dual instrumental)
अनुप्रासैः (instrumental plural)
अनुप्रासेभिः1 (instrumental plural)
अनुप्रासाय (dative singular)
अनुप्रासाभ्याम् (dative dual)
अनुप्रासेभ्यः (dative plural)
अनुप्रासात् (ablative singular)
अनुप्रासाभ्याम् (ablative dual)
अनुप्रासेभ्यः (ablative plural)
अनुप्रासस्य (genitive singular)
अनुप्रासयोः (dual genitive)
अनुप्रासानाम् (genitive plural)
अनुप्रासे (locative singular)
अनुप्रासयोः (dual locative)
अनुप्रासेषु (locative plural)

From अनु- (anu-, “following; along”) + प्रास (prāsa, “throwing”).

prefix

वर्णावृत्तिर् अनुप्रासः पादेषु च पदेषु च ।
पूर्वानुभवसंस्कारबोधिनी यद्यदूरता ॥
varṇāvṛttir anuprāsaḥ pādeṣu ca padeṣu ca.

Alliteration is the rolling of (certain) syllables in metrical feet as well as in words,
If the collocation is intent upon creating the recall of prior impressions.


त्रिष्टुभ्

From त्रि (tri, “three”) + स्तुभ् (stubh, “praising”).

com

(prosody) triṣṭubh: a metre comprising four lines of eleven syllables each per verse


भूमिपुत्र

Compound of भूमि (bhūmi) + पुत्र (putra).


समावेश

samāveśa (romanization)
समावेशः (nominative singular)
समावेशौ (dual nominative)
समावेशा1 (dual nominative)
समावेशाः (nominative plural)
समावेशासः1 (nominative plural)
समावेश (singular vocative)
समावेशौ (dual vocative)
समावेशा1 (dual vocative)
समावेशाः (plural vocative)
समावेशासः1 (plural vocative)
समावेशम् (accusative singular)
समावेशौ (accusative dual)
समावेशा1 (accusative dual)
समावेशान् (accusative plural)
समावेशेन (instrumental singular)
समावेशाभ्याम् (dual instrumental)
समावेशैः (instrumental plural)
समावेशेभिः1 (instrumental plural)
समावेशाय (dative singular)
समावेशाभ्याम् (dative dual)
समावेशेभ्यः (dative plural)
समावेशात् (ablative singular)
समावेशाभ्याम् (ablative dual)
समावेशेभ्यः (ablative plural)
समावेशस्य (genitive singular)
समावेशयोः (dual genitive)
समावेशानाम् (genitive plural)
समावेशे (locative singular)
समावेशयोः (dual locative)
समावेशेषु (locative plural)

/s̪ɐ.mɑː.ʋeː.ɕɐ/

From सम्- (sam-, “together”) + आवेश (āveśa, “entering, penetration”), from the root समाविश् (samāviś).

pre

(grammar) applying together, common applicability of a term


स्थूल

sthūlá (romanization)
स्थूलः (nominative singular)
स्थूलौ (dual nominative)
स्थूला1 (dual nominative)
स्थूलाः (nominative plural)
स्थूलासः1 (nominative plural)
स्थूल (singular vocative)
स्थूलौ (dual vocative)
स्थूला1 (dual vocative)
स्थूलाः (plural vocative)
स्थूलासः1 (plural vocative)
स्थूलम् (accusative singular)
स्थूलौ (accusative dual)
स्थूला1 (accusative dual)
स्थूलान् (accusative plural)
स्थूलेन (instrumental singular)
स्थूलाभ्याम् (dual instrumental)
स्थूलैः (instrumental plural)
स्थूलेभिः1 (instrumental plural)
स्थूलाय (dative singular)
स्थूलाभ्याम् (dative dual)
स्थूलेभ्यः (dative plural)
स्थूलात् (ablative singular)
स्थूलाभ्याम् (ablative dual)
स्थूलेभ्यः (ablative plural)
स्थूलस्य (genitive singular)
स्थूलयोः (dual genitive)
स्थूलानाम् (genitive plural)
स्थूले (locative singular)
स्थूलयोः (dual locative)
स्थूलेषु (locative plural)
स्थूला (nominative singular)
स्थूले (dual nominative)
स्थूलाः (nominative plural)
स्थूले (singular vocative)
स्थूले (dual vocative)
स्थूलाः (plural vocative)
स्थूलाम् (accusative singular)
स्थूले (accusative dual)
स्थूलाः (accusative plural)
स्थूलया (instrumental singular)
स्थूला1 (instrumental singular)
स्थूलाभ्याम् (dual instrumental)
स्थूलाभिः (instrumental plural)
स्थूलायै (dative singular)
स्थूलाभ्याम् (dative dual)
स्थूलाभ्यः (dative plural)
स्थूलायाः (ablative singular)
स्थूलायै2 (ablative singular)
स्थूलाभ्याम् (ablative dual)
स्थूलाभ्यः (ablative plural)
स्थूलायाः (genitive singular)
स्थूलायै2 (genitive singular)
स्थूलयोः (dual genitive)
स्थूलानाम् (genitive plural)
स्थूलायाम् (locative singular)
स्थूलयोः (dual locative)
स्थूलासु (locative plural)
स्थूलम् (nominative singular)
स्थूले (dual nominative)
स्थूलानि (nominative plural)
स्थूला1 (nominative plural)
स्थूल (singular vocative)
स्थूले (dual vocative)
स्थूलानि (plural vocative)
स्थूला1 (plural vocative)
स्थूलम् (accusative singular)
स्थूले (accusative dual)
स्थूलानि (accusative plural)
स्थूला1 (accusative plural)
स्थूलेन (instrumental singular)
स्थूलाभ्याम् (dual instrumental)
स्थूलैः (instrumental plural)
स्थूलेभिः1 (instrumental plural)
स्थूलाय (dative singular)
स्थूलाभ्याम् (dative dual)
स्थूलेभ्यः (dative plural)
स्थूलात् (ablative singular)
स्थूलाभ्याम् (ablative dual)
स्थूलेभ्यः (ablative plural)
स्थूलस्य (genitive singular)
स्थूलयोः (dual genitive)
स्थूलानाम् (genitive plural)
स्थूले (locative singular)
स्थूलयोः (dual locative)
स्थूलेषु (locative plural)

Dardic:

Khowar: تھُول (thūl, “fat”)

Pali: thūla, thulla

Prakrit: 𑀣𑀽𑀮 (thūla), 𑀣𑀼𑀮𑁆𑀮 (thulla)

Sindhi: ٿُلهو (thulho, “fat, thick”)

→ Punjabi: ਸਥੂਲ (sathūl) (learned)

Variant of स्थूर (sthūrá); see there for more. The Sanskrit root is स्था (sthā, “to stand, to be firm”).


बहुल

bahulá (romanization)
बहुलः (nominative singular)
बहुलौ (dual nominative)
बहुला1 (dual nominative)
बहुलाः (nominative plural)
बहुलासः1 (nominative plural)
बहुल (singular vocative)
बहुलौ (dual vocative)
बहुला1 (dual vocative)
बहुलाः (plural vocative)
बहुलासः1 (plural vocative)
बहुलम् (accusative singular)
बहुलौ (accusative dual)
बहुला1 (accusative dual)
बहुलान् (accusative plural)
बहुलेन (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलैः (instrumental plural)
बहुलेभिः1 (instrumental plural)
बहुलाय (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलेभ्यः (dative plural)
बहुलात् (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलेभ्यः (ablative plural)
बहुलस्य (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुले (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलेषु (locative plural)
बहुला (nominative singular)
बहुले (dual nominative)
बहुलाः (nominative plural)
बहुले (singular vocative)
बहुले (dual vocative)
बहुलाः (plural vocative)
बहुलाम् (accusative singular)
बहुले (accusative dual)
बहुलाः (accusative plural)
बहुलया (instrumental singular)
बहुला1 (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलाभिः (instrumental plural)
बहुलायै (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलाभ्यः (dative plural)
बहुलायाः (ablative singular)
बहुलायै2 (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलाभ्यः (ablative plural)
बहुलायाः (genitive singular)
बहुलायै2 (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुलायाम् (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलासु (locative plural)
बहुलम् (nominative singular)
बहुले (dual nominative)
बहुलानि (nominative plural)
बहुला1 (nominative plural)
बहुल (singular vocative)
बहुले (dual vocative)
बहुलानि (plural vocative)
बहुला1 (plural vocative)
बहुलम् (accusative singular)
बहुले (accusative dual)
बहुलानि (accusative plural)
बहुला1 (accusative plural)
बहुलेन (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलैः (instrumental plural)
बहुलेभिः1 (instrumental plural)
बहुलाय (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलेभ्यः (dative plural)
बहुलात् (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलेभ्यः (ablative plural)
बहुलस्य (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुले (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलेषु (locative plural)

Magadhi Prakrit:

Assamese: বহুল (bohul)

Maharastri Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀮 (bahula)

Pali: bahula

Sauraseni Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀮 (bahula)

Kachchi: [script needed] (baurā)

Romani: buxlo

→ Old Gujarati: बहुल (bahula)

From Proto-Indo-Aryan *baźʰulás, from Proto-Indo-Iranian *bʰaȷ́ʰu-lás, from *bʰaȷ́ʰúš.

(grammar) variously applicable, comprehensive


इङ्गति

sa-verb

इङ्गति • (iṅgati) third-singular indicative (class 1, type UP, present, root इङ्ग्)

iṅgati (romanization)
इङ्ग् (root)
इङ्गति (present)
इङ्गते (present)
इङ्ग्यते (present)
इङ्गति (active indicative singular third-person)
इङ्गतः (active dual indicative third-person)
इङ्गन्ति (active indicative plural third-person)
इङ्गते (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेते (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गन्ते (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्यते (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येते (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्यन्ते (indicative passive plural third-person)
इङ्गसि (active indicative second-person singular)
इङ्गथः (active dual indicative second-person)
इङ्गथ (active indicative plural second-person)
इङ्गसे (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेथे (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गध्वे (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्यसे (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येथे (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्यध्वे (indicative passive plural second-person)
इङ्गामि (active first-person indicative singular)
इङ्गावः (active dual first-person indicative)
इङ्गामः (active first-person indicative plural)
इङ्गे (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गावहे (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गामहे (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्ये (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्यावहे (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्यामहे (first-person indicative passive plural)
इङ्गतु (active indicative singular third-person)
इङ्गताम् (active dual indicative third-person)
इङ्गन्तु (active indicative plural third-person)
इङ्गताम् (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गन्ताम् (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्यताम् (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येताम् (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्यन्ताम् (indicative passive plural third-person)
इङ्ग (active indicative second-person singular)
इङ्गतम् (active dual indicative second-person)
इङ्गत (active indicative plural second-person)
इङ्गस्व (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्यस्व (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येथाम् (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
इङ्गानि (active first-person indicative singular)
इङ्गाव (active dual first-person indicative)
इङ्गाम (active first-person indicative plural)
इङ्गै (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गावहै (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गामहै (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्यै (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्यावहै (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्यामहै (first-person indicative passive plural)
इङ्गेत् (active indicative singular third-person)
इङ्गेताम् (active dual indicative third-person)
इङ्गेयुः (active indicative plural third-person)
इङ्गेत (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेयाताम् (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गेरन् (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्येत (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येयाताम् (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्येरन् (indicative passive plural third-person)
इङ्गेः (active indicative second-person singular)
इङ्गेतम् (active dual indicative second-person)
इङ्गेत (active indicative plural second-person)
इङ्गेथाः (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेयाथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गेध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्येथाः (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येयाथाम् (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्येध्वम् (indicative passive plural second-person)
इङ्गेयम् (active first-person indicative singular)
इङ्गेव (active dual first-person indicative)
इङ्गेमः (active first-person indicative plural)
इङ्गेय (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गेवहि (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गेमहि (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्येय (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्येवहि (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्येमहि (first-person indicative passive plural)
इङ्गत् (active participle singular)
or (active dual participle)
इङ्गन्त् (active participle plural)
इङ्गमान (middle-voice participle)
इङ्ग्यमान (participle passive)
ऐङ्गत् (imperfect)
ऐङ्गत (imperfect)
ऐङ्ग्यत (imperfect)
ऐङ्गत् (active indicative singular third-person)
ऐङ्गताम् (active dual indicative third-person)
ऐङ्गन् (active indicative plural third-person)
ऐङ्गत (indicative middle-voice singular third-person)
ऐङ्गेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
ऐङ्गन्त (indicative middle-voice plural third-person)
ऐङ्ग्यत (indicative passive singular third-person)
ऐङ्ग्येताम् (dual indicative passive third-person)
ऐङ्ग्यन्त (indicative passive plural third-person)
ऐङ्गः (active indicative second-person singular)
ऐङ्गतम् (active dual indicative second-person)
ऐङ्गत (active indicative plural second-person)
ऐङ्गथाः (indicative middle-voice second-person singular)
ऐङ्गेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
ऐङ्गध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
ऐङ्ग्यथाः (indicative passive second-person singular)
ऐङ्ग्येथाम् (dual indicative passive second-person)
ऐङ्ग्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
ऐङ्गम् (active first-person indicative singular)
ऐङ्गाव (active dual first-person indicative)
ऐङ्गाम (active first-person indicative plural)
ऐङ्गे (first-person indicative middle-voice singular)
ऐङ्गावहि (dual first-person indicative middle-voice)
ऐङ्गामहि (first-person indicative middle-voice plural)
ऐङ्ग्ये (first-person indicative passive singular)
ऐङ्ग्यावहि (dual first-person indicative passive)
ऐङ्ग्यामहि (first-person indicative passive plural)

(grammar) to separate the members of a compound


सर्ग

sárga (romanization)
सर्गः (nominative singular)
सर्गौ (dual nominative)
सर्गा1 (dual nominative)
सर्गाः (nominative plural)
सर्गासः1 (nominative plural)
सर्ग (singular vocative)
सर्गौ (dual vocative)
सर्गा1 (dual vocative)
सर्गाः (plural vocative)
सर्गासः1 (plural vocative)
सर्गम् (accusative singular)
सर्गौ (accusative dual)
सर्गा1 (accusative dual)
सर्गान् (accusative plural)
सर्गेण (instrumental singular)
सर्गाभ्याम् (dual instrumental)
सर्गैः (instrumental plural)
सर्गेभिः1 (instrumental plural)
सर्गाय (dative singular)
सर्गाभ्याम् (dative dual)
सर्गेभ्यः (dative plural)
सर्गात् (ablative singular)
सर्गाभ्याम् (ablative dual)
सर्गेभ्यः (ablative plural)
सर्गस्य (genitive singular)
सर्गयोः (dual genitive)
सर्गाणाम् (genitive plural)
सर्गे (locative singular)
सर्गयोः (dual locative)
सर्गेषु (locative plural)

→ Tocharian B: sargga

(grammar) visarga diacritic; an aspiration at the end of a word


मीमांसा

sa-noun

मीमांसा • (mīmāṃsā́) stem, f

mīmāṃsā́ (romanization)
मीमांसा (nominative singular)
मीमांसे (dual nominative)
मीमांसाः (nominative plural)
मीमांसे (singular vocative)
मीमांसे (dual vocative)
मीमांसाः (plural vocative)
मीमांसाम् (accusative singular)
मीमांसे (accusative dual)
मीमांसाः (accusative plural)
मीमांसया (instrumental singular)
मीमांसा1 (instrumental singular)
मीमांसाभ्याम् (dual instrumental)
मीमांसाभिः (instrumental plural)
मीमांसायै (dative singular)
मीमांसाभ्याम् (dative dual)
मीमांसाभ्यः (dative plural)
मीमांसायाः (ablative singular)
मीमांसायै2 (ablative singular)
मीमांसाभ्याम् (ablative dual)
मीमांसाभ्यः (ablative plural)
मीमांसायाः (genitive singular)
मीमांसायै2 (genitive singular)
मीमांसयोः (dual genitive)
मीमांसानाम् (genitive plural)
मीमांसायाम् (locative singular)
मीमांसयोः (dual locative)
मीमांसासु (locative plural)

Desiderative stem of मन् (man), from Proto-Indo-European *men- (“to think”).

पूर्वमीमांसा पूर्वमीमांसा#Sanskrit

उत्तरमीमांसा उत्तरमीमांसा#Sanskrit

वेदान्त वेदान्त#Sanskrit

(philosophy, Hinduism) The name of one of the six great Indian philosophical systems, पूर्वमीमांसा (pūrvamīmāṃsā) is a system of ritualism concerned with the correct interpretation of Vedic ritual and text, and उत्तरमीमांसा (uttaramīmāṃsā) is a system practically the same as the वेदान्त (vedānta).


पुंस्

púṃs (romanization)
पुमान् (nominative singular)
पुमांसौ (dual nominative)
पुमांसा  (Vedic) (dual nominative)
पुमांसः (nominative plural)
पुमन् (singular vocative)
पुमः  (Rigvedic) (singular vocative)
पुमांसौ (dual vocative)
पुमांसा  (Vedic) (dual vocative)
पुमांसः (plural vocative)
पुमांसम् (accusative singular)
पुमांसौ (accusative dual)
पुमांसा  (Vedic) (accusative dual)
पुंसः (accusative plural)
पुंसा (instrumental singular)
पुम्भ्याम् (dual instrumental)
पुम्भिः (instrumental plural)
पुंसे (dative singular)
पुम्भ्याम् (dative dual)
पुम्भ्यः (dative plural)
पुंसः (ablative singular)
पुम्भ्याम् (ablative dual)
पुम्भ्यः (ablative plural)
पुंसः (genitive singular)
पुंसोः (dual genitive)
पुंसाम् (genitive plural)
पुंसि (locative singular)
पुंसोः (dual locative)
पुंसु (locative plural)

From Proto-Indo-European *péwmōs ~ *pumsés. Related to Latin pūbēs.

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa


मङ्गल

maṅgala (romanization)
मङ्गलः (nominative singular)
मङ्गलौ (dual nominative)
मङ्गला1 (dual nominative)
मङ्गलाः (nominative plural)
मङ्गलासः1 (nominative plural)
मङ्गल (singular vocative)
मङ्गलौ (dual vocative)
मङ्गला1 (dual vocative)
मङ्गलाः (plural vocative)
मङ्गलासः1 (plural vocative)
मङ्गलम् (accusative singular)
मङ्गलौ (accusative dual)
मङ्गला1 (accusative dual)
मङ्गलान् (accusative plural)
मङ्गलेन (instrumental singular)
मङ्गलाभ्याम् (dual instrumental)
मङ्गलैः (instrumental plural)
मङ्गलेभिः1 (instrumental plural)
मङ्गलाय (dative singular)
मङ्गलाभ्याम् (dative dual)
मङ्गलेभ्यः (dative plural)
मङ्गलात् (ablative singular)
मङ्गलाभ्याम् (ablative dual)
मङ्गलेभ्यः (ablative plural)
मङ्गलस्य (genitive singular)
मङ्गलयोः (dual genitive)
मङ्गलानाम् (genitive plural)
मङ्गले (locative singular)
मङ्गलयोः (dual locative)
मङ्गलेषु (locative plural)

→ Hindi: मंगल (maṅgal)

→ Burmese: မင်္ဂလာ (mangga.la)

desc

→ Old Gujarati: मंगल (maṃgala) (learned)

→ Old Javanese: maṅgala

Punjabi: ਮੰਗਲ਼ (maṅgaḷ)

→ Thai: มงคล (mong-kon)

/mɐŋ.ɡɐ.l̪ɐ/

Related to मञ्ज् (mañj, “to be bright, cleanse”).


विकल्प

vikalpa (romanization)
विकल्पः (nominative singular)
विकल्पौ (dual nominative)
विकल्पा1 (dual nominative)
विकल्पाः (nominative plural)
विकल्पासः1 (nominative plural)
विकल्प (singular vocative)
विकल्पौ (dual vocative)
विकल्पा1 (dual vocative)
विकल्पाः (plural vocative)
विकल्पासः1 (plural vocative)
विकल्पम् (accusative singular)
विकल्पौ (accusative dual)
विकल्पा1 (accusative dual)
विकल्पान् (accusative plural)
विकल्पेन (instrumental singular)
विकल्पाभ्याम् (dual instrumental)
विकल्पैः (instrumental plural)
विकल्पेभिः1 (instrumental plural)
विकल्पाय (dative singular)
विकल्पाभ्याम् (dative dual)
विकल्पेभ्यः (dative plural)
विकल्पात् (ablative singular)
विकल्पाभ्याम् (ablative dual)
विकल्पेभ्यः (ablative plural)
विकल्पस्य (genitive singular)
विकल्पयोः (dual genitive)
विकल्पानाम् (genitive plural)
विकल्पे (locative singular)
विकल्पयोः (dual locative)
विकल्पेषु (locative plural)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: विकल्प (vikalp)

Urdu: وِکَلپ (vikalp)

Tamil: விகற்பம் (vikaṟpam)

From वि- (vi-) + कॢप् (kḷp, root) + -अ (-a).

(grammar) admission of an option or alternative, the allowing a rule to be observed or not at pleasure


दन्तमूलीय

head

दन्तमूलीय • (dántamūlīya)

dántamūlīya (romanization)
दन्तमूलीयः (nominative singular)
दन्तमूलीयौ (dual nominative)
दन्तमूलीया1 (dual nominative)
दन्तमूलीयाः (nominative plural)
दन्तमूलीयासः1 (nominative plural)
दन्तमूलीय (singular vocative)
दन्तमूलीयौ (dual vocative)
दन्तमूलीया1 (dual vocative)
दन्तमूलीयाः (plural vocative)
दन्तमूलीयासः1 (plural vocative)
दन्तमूलीयम् (accusative singular)
दन्तमूलीयौ (accusative dual)
दन्तमूलीया1 (accusative dual)
दन्तमूलीयान् (accusative plural)
दन्तमूलीयेन (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयैः (instrumental plural)
दन्तमूलीयेभिः1 (instrumental plural)
दन्तमूलीयाय (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयात् (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयस्य (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीये (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयेषु (locative plural)
दन्तमूलीया (nominative singular)
दन्तमूलीये (dual nominative)
दन्तमूलीयाः (nominative plural)
दन्तमूलीये (singular vocative)
दन्तमूलीये (dual vocative)
दन्तमूलीयाः (plural vocative)
दन्तमूलीयाम् (accusative singular)
दन्तमूलीये (accusative dual)
दन्तमूलीयाः (accusative plural)
दन्तमूलीयया (instrumental singular)
दन्तमूलीया1 (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयाभिः (instrumental plural)
दन्तमूलीयायै (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयाभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयायाः (ablative singular)
दन्तमूलीयायै2 (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयाभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयायाः (genitive singular)
दन्तमूलीयायै2 (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीयायाम् (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयासु (locative plural)
दन्तमूलीयम् (nominative singular)
दन्तमूलीये (dual nominative)
दन्तमूलीयानि (nominative plural)
दन्तमूलीया1 (nominative plural)
दन्तमूलीय (singular vocative)
दन्तमूलीये (dual vocative)
दन्तमूलीयानि (plural vocative)
दन्तमूलीया1 (plural vocative)
दन्तमूलीयम् (accusative singular)
दन्तमूलीये (accusative dual)
दन्तमूलीयानि (accusative plural)
दन्तमूलीया1 (accusative plural)
दन्तमूलीयेन (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयैः (instrumental plural)
दन्तमूलीयेभिः1 (instrumental plural)
दन्तमूलीयाय (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयात् (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयस्य (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीये (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयेषु (locative plural)

From दन्त (dánta, “tooth”) + मूल (mū́la, “root”).

(phonetics) "toothroot" - a type of dental pronounced with the tip of the tongue at the root of the teeth


स्वरान्तर

svarāntara (romanization)
स्वरान्तरम् (nominative singular)
स्वरान्तरे (dual nominative)
स्वरान्तराणि (nominative plural)
स्वरान्तरा1 (nominative plural)
स्वरान्तर (singular vocative)
स्वरान्तरे (dual vocative)
स्वरान्तराणि (plural vocative)
स्वरान्तरा1 (plural vocative)
स्वरान्तरम् (accusative singular)
स्वरान्तरे (accusative dual)
स्वरान्तराणि (accusative plural)
स्वरान्तरा1 (accusative plural)
स्वरान्तरेण (instrumental singular)
स्वरान्तराभ्याम् (dual instrumental)
स्वरान्तरैः (instrumental plural)
स्वरान्तरेभिः1 (instrumental plural)
स्वरान्तराय (dative singular)
स्वरान्तराभ्याम् (dative dual)
स्वरान्तरेभ्यः (dative plural)
स्वरान्तरात् (ablative singular)
स्वरान्तराभ्याम् (ablative dual)
स्वरान्तरेभ्यः (ablative plural)
स्वरान्तरस्य (genitive singular)
स्वरान्तरयोः (dual genitive)
स्वरान्तराणाम् (genitive plural)
स्वरान्तरे (locative singular)
स्वरान्तरयोः (dual locative)
स्वरान्तरेषु (locative plural)

/sʋɐ.ɾɑːn.tɐ.ɾɐ/

/s̪ʋɐ.ɾɑːn̪.t̪ɐ.ɾɐ/

From स्वर (svára, “vowel”) + अन्तर (ántara, “interval”).


जिह्वामूलीय

जिह्वामूलीय • (jihvā́mūlīya)

jihvā́mūlīya (romanization)
जिह्वामूलीयः (nominative singular)
जिह्वामूलीयौ (dual nominative)
जिह्वामूलीया1 (dual nominative)
जिह्वामूलीयाः (nominative plural)
जिह्वामूलीयासः1 (nominative plural)
जिह्वामूलीय (singular vocative)
जिह्वामूलीयौ (dual vocative)
जिह्वामूलीया1 (dual vocative)
जिह्वामूलीयाः (plural vocative)
जिह्वामूलीयासः1 (plural vocative)
जिह्वामूलीयम् (accusative singular)
जिह्वामूलीयौ (accusative dual)
जिह्वामूलीया1 (accusative dual)
जिह्वामूलीयान् (accusative plural)
जिह्वामूलीयेन (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयैः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयेभिः1 (instrumental plural)
जिह्वामूलीयाय (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयात् (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयस्य (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीये (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयेषु (locative plural)
जिह्वामूलीया (nominative singular)
जिह्वामूलीये (dual nominative)
जिह्वामूलीयाः (nominative plural)
जिह्वामूलीये (singular vocative)
जिह्वामूलीये (dual vocative)
जिह्वामूलीयाः (plural vocative)
जिह्वामूलीयाम् (accusative singular)
जिह्वामूलीये (accusative dual)
जिह्वामूलीयाः (accusative plural)
जिह्वामूलीयया (instrumental singular)
जिह्वामूलीया1 (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयाभिः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयायै (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयाभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयायाः (ablative singular)
जिह्वामूलीयायै2 (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयाभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयायाः (genitive singular)
जिह्वामूलीयायै2 (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीयायाम् (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयासु (locative plural)
जिह्वामूलीयम् (nominative singular)
जिह्वामूलीये (dual nominative)
जिह्वामूलीयानि (nominative plural)
जिह्वामूलीया1 (nominative plural)
जिह्वामूलीय (singular vocative)
जिह्वामूलीये (dual vocative)
जिह्वामूलीयानि (plural vocative)
जिह्वामूलीया1 (plural vocative)
जिह्वामूलीयम् (accusative singular)
जिह्वामूलीये (accusative dual)
जिह्वामूलीयानि (accusative plural)
जिह्वामूलीया1 (accusative plural)
जिह्वामूलीयेन (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयैः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयेभिः1 (instrumental plural)
जिह्वामूलीयाय (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयात् (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयस्य (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीये (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयेषु (locative plural)

From जिह्वा (jihvā́, “tongue”) + मूल (mū́la, “root”).

(phonetics) "tongueroot" - uttered from the root of the tongue; guttural


सर्वनामन्

sarvanāman (romanization)
सर्वनाम (nominative singular)
सर्वनाम्नी (dual nominative)
सर्वनामनी (dual nominative)
सर्वनामानि (nominative plural)
सर्वनाम1 (nominative plural)
सर्वनामा1 (nominative plural)
सर्वनामन् (singular vocative)
सर्वनाम (singular vocative)
सर्वनाम्नी (dual vocative)
सर्वनामनी (dual vocative)
सर्वनामानि (plural vocative)
सर्वनाम1 (plural vocative)
सर्वनामा1 (plural vocative)
सर्वनाम (accusative singular)
सर्वनाम्नी (accusative dual)
सर्वनामनी (accusative dual)
सर्वनामानि (accusative plural)
सर्वनाम1 (accusative plural)
सर्वनामा1 (accusative plural)
सर्वनाम्ना (instrumental singular)
सर्वनामभ्याम् (dual instrumental)
सर्वनामभिः (instrumental plural)
सर्वनाम्ने (dative singular)
सर्वनामभ्याम् (dative dual)
सर्वनामभ्यः (dative plural)
सर्वनाम्नः (ablative singular)
सर्वनामभ्याम् (ablative dual)
सर्वनामभ्यः (ablative plural)
सर्वनाम्नः (genitive singular)
सर्वनाम्नोः (dual genitive)
सर्वनाम्नाम् (genitive plural)
सर्वनाम्नि (locative singular)
सर्वनामनि (locative singular)
सर्वनामन्1 (locative singular)
सर्वनाम्नोः (dual locative)
सर्वनामसु (locative plural)

/s̪ɐɾ.ʋɐ.n̪ɑː.mɐn̪/

From सर्व (sarva, “all”) + नामन् (nāman, “name”), literally "a name for all".


संज्ञापद

saṃjñāpada (romanization)
संज्ञापदम् (nominative singular)
संज्ञापदे (dual nominative)
संज्ञापदानि (nominative plural)
संज्ञापदा1 (nominative plural)
संज्ञापद (singular vocative)
संज्ञापदे (dual vocative)
संज्ञापदानि (plural vocative)
संज्ञापदा1 (plural vocative)
संज्ञापदम् (accusative singular)
संज्ञापदे (accusative dual)
संज्ञापदानि (accusative plural)
संज्ञापदा1 (accusative plural)
संज्ञापदेन (instrumental singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dual instrumental)
संज्ञापदैः (instrumental plural)
संज्ञापदेभिः1 (instrumental plural)
संज्ञापदाय (dative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dative dual)
संज्ञापदेभ्यः (dative plural)
संज्ञापदात् (ablative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (ablative dual)
संज्ञापदेभ्यः (ablative plural)
संज्ञापदस्य (genitive singular)
संज्ञापदयोः (dual genitive)
संज्ञापदानाम् (genitive plural)
संज्ञापदे (locative singular)
संज्ञापदयोः (dual locative)
संज्ञापदेषु (locative plural)

/sɐɲd͡ʑ.ɲɑː.pɐ.dɐ/

/s̪ɐɲd͡ʑ.ɲɑː.pɐ.d̪ɐ/

From संज्ञा (saṃjñā, “noun”) + पद (pada, “word (grammar)”).


क्रियाविशेषण

sa-noun

क्रियाविशेषण • (kriyāviśeṣaṇa) stem, n

kriyāviśeṣaṇa (romanization)
क्रियाविशेषणम् (nominative singular)
क्रियाविशेषणे (dual nominative)
क्रियाविशेषणानि (nominative plural)
क्रियाविशेषणा1 (nominative plural)
क्रियाविशेषण (singular vocative)
क्रियाविशेषणे (dual vocative)
क्रियाविशेषणानि (plural vocative)
क्रियाविशेषणा1 (plural vocative)
क्रियाविशेषणम् (accusative singular)
क्रियाविशेषणे (accusative dual)
क्रियाविशेषणानि (accusative plural)
क्रियाविशेषणा1 (accusative plural)
क्रियाविशेषणेन (instrumental singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (dual instrumental)
क्रियाविशेषणैः (instrumental plural)
क्रियाविशेषणेभिः1 (instrumental plural)
क्रियाविशेषणाय (dative singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (dative dual)
क्रियाविशेषणेभ्यः (dative plural)
क्रियाविशेषणात् (ablative singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (ablative dual)
क्रियाविशेषणेभ्यः (ablative plural)
क्रियाविशेषणस्य (genitive singular)
क्रियाविशेषणयोः (dual genitive)
क्रियाविशेषणानाम् (genitive plural)
क्रियाविशेषणे (locative singular)
क्रियाविशेषणयोः (dual locative)
क्रियाविशेषणेषु (locative plural)

Pali: kiriyāvisesana

desc

क्रियाविशेषण

→ Hindi: क्रियाविशेषण (kriyāviśeṣaṇ)

→ Hindi: क्रियाविशेषण (kriyāviśeṣaṇ)

ક્રિયાવિશેષણ

→ Gujarati: ક્રિયાવિશેષણ (kriyāviśeṣaṇ)

ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ

→ Kannada: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

→ Kannada: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ

→ Tulu: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

→ Tulu: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

កិរិយាវិសេសន៍

→ Khmer: កិរិយាវិសេសន៍ (keriyaa visaeh)

ക്രിയാവിശേഷണം

→ Malayalam: ക്രിയാവിശേഷണം (kriyāviśēṣaṇaṁ)

กริยาวิเศษณ์

→ Thai: กริยาวิเศษณ์ (grì-yaa-wí-sèet)

From क्रिया (kriyā, “verb”) + विशेषण (viśeṣaṇa, “adjective”).

com

(grammar) that which defines an action more closely: adverb


लैङ्ग

laiṅga (romanization)
लैङ्गः (nominative singular)
लैङ्गौ (dual nominative)
लैङ्गा1 (dual nominative)
लैङ्गाः (nominative plural)
लैङ्गासः1 (nominative plural)
लैङ्ग (singular vocative)
लैङ्गौ (dual vocative)
लैङ्गा1 (dual vocative)
लैङ्गाः (plural vocative)
लैङ्गासः1 (plural vocative)
लैङ्गम् (accusative singular)
लैङ्गौ (accusative dual)
लैङ्गा1 (accusative dual)
लैङ्गान् (accusative plural)
लैङ्गेन (instrumental singular)
लैङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गैः (instrumental plural)
लैङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लैङ्गाय (dative singular)
लैङ्गाभ्याम् (dative dual)
लैङ्गेभ्यः (dative plural)
लैङ्गात् (ablative singular)
लैङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गेभ्यः (ablative plural)
लैङ्गस्य (genitive singular)
लैङ्गयोः (dual genitive)
लैङ्गानाम् (genitive plural)
लैङ्गे (locative singular)
लैङ्गयोः (dual locative)
लैङ्गेषु (locative plural)
लैङ्गी (nominative singular)
लैङ्ग्यौ (dual nominative)
लैङ्गी1 (dual nominative)
लैङ्ग्यः (nominative plural)
लैङ्गीः1 (nominative plural)
लैङ्गि (singular vocative)
लैङ्ग्यौ (dual vocative)
लैङ्गी1 (dual vocative)
लैङ्ग्यः (plural vocative)
लैङ्गीः1 (plural vocative)
लैङ्गीम् (accusative singular)
लैङ्ग्यौ (accusative dual)
लैङ्गी1 (accusative dual)
लैङ्गीः (accusative plural)
लैङ्ग्या (instrumental singular)
लैङ्गीभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गीभिः (instrumental plural)
लैङ्ग्यै (dative singular)
लैङ्गीभ्याम् (dative dual)
लैङ्गीभ्यः (dative plural)
लैङ्ग्याः (ablative singular)
लैङ्ग्यै2 (ablative singular)
लैङ्गीभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गीभ्यः (ablative plural)
लैङ्ग्याः (genitive singular)
लैङ्ग्यै2 (genitive singular)
लैङ्ग्योः (dual genitive)
लैङ्गीनाम् (genitive plural)
लैङ्ग्याम् (locative singular)
लैङ्ग्योः (dual locative)
लैङ्गीषु (locative plural)
लैङ्गम् (nominative singular)
लैङ्गे (dual nominative)
लैङ्गानि (nominative plural)
लैङ्गा1 (nominative plural)
लैङ्ग (singular vocative)
लैङ्गे (dual vocative)
लैङ्गानि (plural vocative)
लैङ्गा1 (plural vocative)
लैङ्गम् (accusative singular)
लैङ्गे (accusative dual)
लैङ्गानि (accusative plural)
लैङ्गा1 (accusative plural)
लैङ्गेन (instrumental singular)
लैङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गैः (instrumental plural)
लैङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लैङ्गाय (dative singular)
लैङ्गाभ्याम् (dative dual)
लैङ्गेभ्यः (dative plural)
लैङ्गात् (ablative singular)
लैङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गेभ्यः (ablative plural)
लैङ्गस्य (genitive singular)
लैङ्गयोः (dual genitive)
लैङ्गानाम् (genitive plural)
लैङ्गे (locative singular)
लैङ्गयोः (dual locative)
लैङ्गेषु (locative plural)


समास

samāsa (romanization)
समासः (nominative singular)
समासौ (dual nominative)
समासा1 (dual nominative)
समासाः (nominative plural)
समासासः1 (nominative plural)
समास (singular vocative)
समासौ (dual vocative)
समासा1 (dual vocative)
समासाः (plural vocative)
समासासः1 (plural vocative)
समासम् (accusative singular)
समासौ (accusative dual)
समासा1 (accusative dual)
समासान् (accusative plural)
समासेन (instrumental singular)
समासाभ्याम् (dual instrumental)
समासैः (instrumental plural)
समासेभिः1 (instrumental plural)
समासाय (dative singular)
समासाभ्याम् (dative dual)
समासेभ्यः (dative plural)
समासात् (ablative singular)
समासाभ्याम् (ablative dual)
समासेभ्यः (ablative plural)
समासस्य (genitive singular)
समासयोः (dual genitive)
समासानाम् (genitive plural)
समासे (locative singular)
समासयोः (dual locative)
समासेषु (locative plural)

Pali: samāsa

→ Thai: สมาส (sà-màat)

Prakrit: 𑀲𑀫𑀸𑀲 (samāsa)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: समास (samās)

Urdu: سماس (samās)

→ Telugu: సమాసము (samāsamu)

dvaṃdva द्वंद्व

bahuvrīhi बहुव्रीहि

tatpuruṣa तत्पुरुष

dvigu द्विगु

avyayībhāva अव्ययीभाव

(grammar) composition of words, a compound word (of which there are 6 kinds according to native grammarians, viz. dvaṃdva, bahuvrīhi, karmadhāraya, tatpuruṣa, dvigu, and avyayībhāva, an improper compound is called asthānasamāsa)


महागज

mahā́gaja (romanization)
महागजः (nominative singular)
महागजौ (dual nominative)
महागजा1 (dual nominative)
महागजाः (nominative plural)
महागजासः1 (nominative plural)
महागज (singular vocative)
महागजौ (dual vocative)
महागजा1 (dual vocative)
महागजाः (plural vocative)
महागजासः1 (plural vocative)
महागजम् (accusative singular)
महागजौ (accusative dual)
महागजा1 (accusative dual)
महागजान् (accusative plural)
महागजेन (instrumental singular)
महागजाभ्याम् (dual instrumental)
महागजैः (instrumental plural)
महागजेभिः1 (instrumental plural)
महागजाय (dative singular)
महागजाभ्याम् (dative dual)
महागजेभ्यः (dative plural)
महागजात् (ablative singular)
महागजाभ्याम् (ablative dual)
महागजेभ्यः (ablative plural)
महागजस्य (genitive singular)
महागजयोः (dual genitive)
महागजानाम् (genitive plural)
महागजे (locative singular)
महागजयोः (dual locative)
महागजेषु (locative plural)

/mɐ.ɦɑ́ː.ɡɐ.d͡ʑɐ/

/mɐ.ɦɑː.ɡɐ.d͡ʑɐ/

Compound of महा (mahā́, “great”) + गज (gaja, “elephant”).

com+

(mythology) one of the elephants that support the earth


समस्

From सम्- (sam-, “together”) + अस् (as, “throw”).

pre

(grammar) to be compounded, form a compound


नकार

nakāra (romanization)
नकारः (nominative singular)
नकारौ (dual nominative)
नकारा1 (dual nominative)
नकाराः (nominative plural)
नकारासः1 (nominative plural)
नकार (singular vocative)
नकारौ (dual vocative)
नकारा1 (dual vocative)
नकाराः (plural vocative)
नकारासः1 (plural vocative)
नकारम् (accusative singular)
नकारौ (accusative dual)
नकारा1 (accusative dual)
नकारान् (accusative plural)
नकारेण (instrumental singular)
नकाराभ्याम् (dual instrumental)
नकारैः (instrumental plural)
नकारेभिः1 (instrumental plural)
नकाराय (dative singular)
नकाराभ्याम् (dative dual)
नकारेभ्यः (dative plural)
नकारात् (ablative singular)
नकाराभ्याम् (ablative dual)
नकारेभ्यः (ablative plural)
नकारस्य (genitive singular)
नकारयोः (dual genitive)
नकाराणाम् (genitive plural)
नकारे (locative singular)
नकारयोः (dual locative)
नकारेषु (locative plural)

/n̪ɐ.kɑː.ɾɐ/

From न (na, “the Devanagari letter na”) + कार (kāra, “the term used in designating a letter or sound or indeclinable word”).


अलिन्

alin (romanization)
अली (nominative singular)
अलिनौ (dual nominative)
अलिना1 (dual nominative)
अलिनः (nominative plural)
अलिन् (singular vocative)
अलिनौ (dual vocative)
अलिना1 (dual vocative)
अलिनः (plural vocative)
अलिनम् (accusative singular)
अलिनौ (accusative dual)
अलिना1 (accusative dual)
अलिनः (accusative plural)
अलिना (instrumental singular)
अलिभ्याम् (dual instrumental)
अलिभिः (instrumental plural)
अलिने (dative singular)
अलिभ्याम् (dative dual)
अलिभ्यः (dative plural)
अलिनः (ablative singular)
अलिभ्याम् (ablative dual)
अलिभ्यः (ablative plural)
अलिनः (genitive singular)
अलिनोः (dual genitive)
अलिनाम् (genitive plural)
अलिनि (locative singular)
अलिनोः (dual locative)
अलिषु (locative plural)


इङ्गन

iṅgana (romanization)
इङ्गनम् (nominative singular)
इङ्गने (dual nominative)
इङ्गनानि (nominative plural)
इङ्गना1 (nominative plural)
इङ्गन (singular vocative)
इङ्गने (dual vocative)
इङ्गनानि (plural vocative)
इङ्गना1 (plural vocative)
इङ्गनम् (accusative singular)
इङ्गने (accusative dual)
इङ्गनानि (accusative plural)
इङ्गना1 (accusative plural)
इङ्गनेन (instrumental singular)
इङ्गनाभ्याम् (dual instrumental)
इङ्गनैः (instrumental plural)
इङ्गनेभिः1 (instrumental plural)
इङ्गनाय (dative singular)
इङ्गनाभ्याम् (dative dual)
इङ्गनेभ्यः (dative plural)
इङ्गनात् (ablative singular)
इङ्गनाभ्याम् (ablative dual)
इङ्गनेभ्यः (ablative plural)
इङ्गनस्य (genitive singular)
इङ्गनयोः (dual genitive)
इङ्गनानाम् (genitive plural)
इङ्गने (locative singular)
इङ्गनयोः (dual locative)
इङ्गनेषु (locative plural)

→ Hindi: इंगन (iṅgan)

(grammar) separation of one member of a compound from another


युक्ति

yukti (romanization)
युक्तिः (nominative singular)
युक्ती (dual nominative)
युक्तयः (nominative plural)
युक्ते (singular vocative)
युक्ती (dual vocative)
युक्तयः (plural vocative)
युक्तिम् (accusative singular)
युक्ती (accusative dual)
युक्तीः (accusative plural)
युक्त्या (instrumental singular)
युक्ती1 (instrumental singular)
युक्तिभ्याम् (dual instrumental)
युक्तिभिः (instrumental plural)
युक्तये (dative singular)
युक्त्यै2 (dative singular)
युक्ती1 (dative singular)
युक्तिभ्याम् (dative dual)
युक्तिभ्यः (dative plural)
युक्तेः (ablative singular)
युक्त्याः2 (ablative singular)
युक्त्यै3 (ablative singular)
युक्तिभ्याम् (ablative dual)
युक्तिभ्यः (ablative plural)
युक्तेः (genitive singular)
युक्त्याः2 (genitive singular)
युक्त्यै3 (genitive singular)
युक्त्योः (dual genitive)
युक्तीनाम् (genitive plural)
युक्तौ (locative singular)
युक्त्याम्2 (locative singular)
युक्ता1 (locative singular)
युक्त्योः (dual locative)
युक्तिषु (locative plural)

desctree

Pali: yutti
→ Burmese: ယုတ္တိ (yutti.)
→ Khmer: យុត្តិ (yutteʼ)
→ Lao: ຍຸດຕິ (nyut ti)
→ Thai: ยุติ (yút-dtì)

Ashokan Prakrit:

Maharastri Prakrit: 𑀚𑀼𑀢𑁆𑀢𑀺 (jutti)

→ Bengali: যুক্তি (jukti) (learned)

→ Santali: ᱡᱩᱠᱛᱤ (jukti)

→ Telugu: యుక్తి (yukti) (learned)

→ Hindi: युक्ति (yukti) (learned)

From युज् (yuj) + -ति (-ti), ultimately from Proto-Indo-European *yewg-.

(grammar) connection of words, a sentence


विसर्ग

visargá (romanization)
विसर्गः (nominative singular)
विसर्गौ (dual nominative)
विसर्गा1 (dual nominative)
विसर्गाः (nominative plural)
विसर्गासः1 (nominative plural)
विसर्ग (singular vocative)
विसर्गौ (dual vocative)
विसर्गा1 (dual vocative)
विसर्गाः (plural vocative)
विसर्गासः1 (plural vocative)
विसर्गम् (accusative singular)
विसर्गौ (accusative dual)
विसर्गा1 (accusative dual)
विसर्गान् (accusative plural)
विसर्गेण (instrumental singular)
विसर्गाभ्याम् (dual instrumental)
विसर्गैः (instrumental plural)
विसर्गेभिः1 (instrumental plural)
विसर्गाय (dative singular)
विसर्गाभ्याम् (dative dual)
विसर्गेभ्यः (dative plural)
विसर्गात् (ablative singular)
विसर्गाभ्याम् (ablative dual)
विसर्गेभ्यः (ablative plural)
विसर्गस्य (genitive singular)
विसर्गयोः (dual genitive)
विसर्गाणाम् (genitive plural)
विसर्गे (locative singular)
विसर्गयोः (dual locative)
विसर्गेषु (locative plural)

→ English: visarga

/ʋi.sɐɾ.ɡɐ́/

/ʋi.s̪ɐɾ.ɡɐ/

From वि- (vi-, “away; about; in different directions”) + सृज् (sṛj, “to send forth; to release; to emit; etc.”, root) + -अ (-a, nominalization suffix). The root is inherited from Proto-Indo-European *selǵ- (“to let go, send”).

inh

(phonetics) the visarga; the symbol "ः" denoting the voiceless glottal fricative


लोप

lópa (romanization)
लोपः (nominative singular)
लोपौ (dual nominative)
लोपा1 (dual nominative)
लोपाः (nominative plural)
लोपासः1 (nominative plural)
लोप (singular vocative)
लोपौ (dual vocative)
लोपा1 (dual vocative)
लोपाः (plural vocative)
लोपासः1 (plural vocative)
लोपम् (accusative singular)
लोपौ (accusative dual)
लोपा1 (accusative dual)
लोपान् (accusative plural)
लोपेन (instrumental singular)
लोपाभ्याम् (dual instrumental)
लोपैः (instrumental plural)
लोपेभिः1 (instrumental plural)
लोपाय (dative singular)
लोपाभ्याम् (dative dual)
लोपेभ्यः (dative plural)
लोपात् (ablative singular)
लोपाभ्याम् (ablative dual)
लोपेभ्यः (ablative plural)
लोपस्य (genitive singular)
लोपयोः (dual genitive)
लोपानाम् (genitive plural)
लोपे (locative singular)
लोपयोः (dual locative)
लोपेषु (locative plural)

Gujarati: લોપ (lop)

Hindi: लोप (lop)

Bengali: লোপ (lōp)

Pali: lopa

→ Thai: ลบ (lóp)

From Proto-Indo-Aryan *Hláwpas, from Proto-Indo-Iranian *Hláwpas, from Proto-Indo-European *Hrówp-o-s, from the root *Hrewp- (“to break, tear (up)”) + *-os. Cognate with Proto-Germanic *raubaz (“rape; robbery”).


स्पृष्ट

sa-adj

स्पृष्ट • (spṛṣṭa) stem

spṛṣṭa (romanization)
स्पृष्टः (nominative singular)
स्पृष्टौ (dual nominative)
स्पृष्टा1 (dual nominative)
स्पृष्टाः (nominative plural)
स्पृष्टासः1 (nominative plural)
स्पृष्ट (singular vocative)
स्पृष्टौ (dual vocative)
स्पृष्टा1 (dual vocative)
स्पृष्टाः (plural vocative)
स्पृष्टासः1 (plural vocative)
स्पृष्टम् (accusative singular)
स्पृष्टौ (accusative dual)
स्पृष्टा1 (accusative dual)
स्पृष्टान् (accusative plural)
स्पृष्टेन (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टैः (instrumental plural)
स्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
स्पृष्टाय (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टेभ्यः (dative plural)
स्पृष्टात् (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टस्य (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टे (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टेषु (locative plural)
स्पृष्टा (nominative singular)
स्पृष्टे (dual nominative)
स्पृष्टाः (nominative plural)
स्पृष्टे (singular vocative)
स्पृष्टे (dual vocative)
स्पृष्टाः (plural vocative)
स्पृष्टाम् (accusative singular)
स्पृष्टे (accusative dual)
स्पृष्टाः (accusative plural)
स्पृष्टया (instrumental singular)
स्पृष्टा1 (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टाभिः (instrumental plural)
स्पृष्टायै (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टाभ्यः (dative plural)
स्पृष्टायाः (ablative singular)
स्पृष्टायै2 (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टाभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टायाः (genitive singular)
स्पृष्टायै2 (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टायाम् (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टासु (locative plural)
स्पृष्टम् (nominative singular)
स्पृष्टे (dual nominative)
स्पृष्टानि (nominative plural)
स्पृष्टा1 (nominative plural)
स्पृष्ट (singular vocative)
स्पृष्टे (dual vocative)
स्पृष्टानि (plural vocative)
स्पृष्टा1 (plural vocative)
स्पृष्टम् (accusative singular)
स्पृष्टे (accusative dual)
स्पृष्टानि (accusative plural)
स्पृष्टा1 (accusative plural)
स्पृष्टेन (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टैः (instrumental plural)
स्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
स्पृष्टाय (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टेभ्यः (dative plural)
स्पृष्टात् (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टस्य (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टे (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टेषु (locative plural)

From स्पृश् (spṛś, “to touch”, root) + -त (-ta).

suf

(grammar) formed by complete contact of the organs of utterance


स्फोट

sphoṭa (romanization)
स्फोटः (nominative singular)
स्फोटौ (dual nominative)
स्फोटा1 (dual nominative)
स्फोटाः (nominative plural)
स्फोटासः1 (nominative plural)
स्फोट (singular vocative)
स्फोटौ (dual vocative)
स्फोटा1 (dual vocative)
स्फोटाः (plural vocative)
स्फोटासः1 (plural vocative)
स्फोटम् (accusative singular)
स्फोटौ (accusative dual)
स्फोटा1 (accusative dual)
स्फोटान् (accusative plural)
स्फोटेन (instrumental singular)
स्फोटाभ्याम् (dual instrumental)
स्फोटैः (instrumental plural)
स्फोटेभिः1 (instrumental plural)
स्फोटाय (dative singular)
स्फोटाभ्याम् (dative dual)
स्फोटेभ्यः (dative plural)
स्फोटात् (ablative singular)
स्फोटाभ्याम् (ablative dual)
स्फोटेभ्यः (ablative plural)
स्फोटस्य (genitive singular)
स्फोटयोः (dual genitive)
स्फोटानाम् (genitive plural)
स्फोटे (locative singular)
स्फोटयोः (dual locative)
स्फोटेषु (locative plural)

Pali: phoṭa

Ashokan Prakrit:

Maharastri Prakrit: 𑀨𑁄𑀟 (phoḍa)

Konkani: फोड (phoḍ)

Marathi: फोड (phoḍ)

Khasa Prakrit:

Nepali: फोर (phor)

Sauraseni Prakrit:

Hindustani:

Hindi: फोड़ा (phoṛā)

Urdu: پھوڑا (phoṛā)

→ Kannada: ಸ್ಫೋಟ (sphōṭa)

→ Malayalam: സ്ഫോടനം (sphōṭanaṁ)

→ Hindi: स्फोट (sphoṭ) (learned)

→ Marathi: स्फोट (sphoṭ) (learned)

From the root स्फुट् (sphuṭ), from Proto-Indo-European *(s)bʰel- (*bʰel- with s-mobile) or *(s)pel- (“to split”) with a *-t- extension. Cognate with Old Church Slavonic рас-плитати (ras-plitati, “to cleave, split”), Old English speld (“splinter”), English split.

cog

(philosophy) sound (conceived as eternal, indivisible, and creative)


अनल

Of Dravidian origin; compare Tamil அனல் (aṉal). Said by some to be from अन् (an, “to breathe, gasp, move, go, live”, root), from Proto-Indo-European *h₂enh₁- (“to breathe”).


नक्र

Of Dravidian origin, ultimately from Proto-South Dravidian *nekVḷ; compare Kannada ನೆಗಳೆ (negaḷe).


अनुष्टुभ्

sa-noun

अनुष्टुभ् • (anuṣṭúbh) stem, f

anuṣṭúbh (romanization)
अनुष्टुप् (nominative singular)
अनुष्टुक् (nominative singular)
अनुष्टुभौ (dual nominative)
अनुष्टुभा1 (dual nominative)
अनुष्टुभः (nominative plural)
अनुष्टुप् (singular vocative)
अनुष्टुभौ (dual vocative)
अनुष्टुभा1 (dual vocative)
अनुष्टुभः (plural vocative)
अनुष्टुभम् (accusative singular)
अनुष्टुभौ (accusative dual)
अनुष्टुभा1 (accusative dual)
अनुष्टुभः (accusative plural)
अनुष्टुभा (instrumental singular)
अनुष्टुब्भ्याम् (dual instrumental)
अनुष्टुग्भ्याम् (dual instrumental)
अनुष्टुब्भिः (instrumental plural)
अनुष्टुभे (dative singular)
अनुष्टुब्भ्याम् (dative dual)
अनुष्टुग्भ्याम् (dative dual)
अनुष्टुब्भ्यः (dative plural)
अनुष्टुभः (ablative singular)
अनुष्टुब्भ्याम् (ablative dual)
अनुष्टुग्भ्याम् (ablative dual)
अनुष्टुब्भ्यः (ablative plural)
अनुष्टुभः (genitive singular)
अनुष्टुभोः (dual genitive)
अनुष्टुभाम् (genitive plural)
अनुष्टुभि (locative singular)
अनुष्टुभोः (dual locative)
अनुष्टुप्सु (locative plural)

Traditionally explained as अनु- (anu-, “after”) + स्तुभ् (stubh, “to praise; to utter a joyful sound”, root), literally “following in praise”, referring to the way it follows the three-pāda (8-syllable unit) गायत्री (gāyatrī) with its four pādas.

prefix

अ॒ग्नेर्गा॑य॒त्र्य॑भवत्स॒युग्वो॒ष्णिह॑या सवि॒ता सं ब॑भूव।
अ॒नु॒ष्टुभा॒ सोम॑ उ॒क्थैर्मह॑स्वा॒न्बृह॒स्पते॑र्बृह॒ती वाच॑मावत्॥
agnérgāyatryàbhavatsayúgvoṣṇíhayā savitā́ sáṃ babhūva.
anuṣṭúbhā sóma ukthaírmáhasvānbṛ́haspáterbṛhatī́ vā́camāvat.
Closely was Gāyatrī conjoined with Agni, and closely Savitā combined with Usnih.

Brilliant with Ukthas, Soma joined Anuṣṭubh: Bṛhaspati's voice by Bṛhati was aided.

(prosody) the Anuṣṭubh (a category of poetic measures characterised by 32-syllable verses)


कर्तृ

kartṛ́ (romanization)
कर्ता (nominative singular)
कर्तारौ (dual nominative)
कर्तारा1 (dual nominative)
कर्तारः (nominative plural)
कर्तः (singular vocative)
कर्तारौ (dual vocative)
कर्तारा1 (dual vocative)
कर्तारः (plural vocative)
कर्तारम् (accusative singular)
कर्तारौ (accusative dual)
कर्तारा1 (accusative dual)
कर्तॄन् (accusative plural)
कर्त्रा (instrumental singular)
कर्तृभ्याम् (dual instrumental)
कर्तृभिः (instrumental plural)
कर्त्रे (dative singular)
कर्तृभ्याम् (dative dual)
कर्तृभ्यः (dative plural)
कर्तुः (ablative singular)
कर्तृभ्याम् (ablative dual)
कर्तृभ्यः (ablative plural)
कर्तुः (genitive singular)
कर्त्रोः (dual genitive)
कर्तॄणाम् (genitive plural)
कर्तरि (locative singular)
कर्त्रोः (dual locative)
कर्तृषु (locative plural)
कर्ता (nominative singular)
कर्तारौ (dual nominative)
कर्तारा1 (dual nominative)
कर्तारः (nominative plural)
कर्तः (singular vocative)
कर्तारौ (dual vocative)
कर्तारा1 (dual vocative)
कर्तारः (plural vocative)
कर्तारम् (accusative singular)
कर्तारौ (accusative dual)
कर्तारा1 (accusative dual)
कर्तॄः (accusative plural)
कर्त्रा (instrumental singular)
कर्तृभ्याम् (dual instrumental)
कर्तृभिः (instrumental plural)
कर्त्रे (dative singular)
कर्तृभ्याम् (dative dual)
कर्तृभ्यः (dative plural)
कर्तुः (ablative singular)
कर्तृभ्याम् (ablative dual)
कर्तृभ्यः (ablative plural)
कर्तुः (genitive singular)
कर्त्रोः (dual genitive)
कर्तॄणाम् (genitive plural)
कर्तरि (locative singular)
कर्त्रोः (dual locative)
कर्तृषु (locative plural)
कर्तृ (nominative singular)
कर्तृणी (dual nominative)
कर्तॄणि (nominative plural)
कर्तृ (singular vocative)
कर्तः (singular vocative)
कर्तृणी (dual vocative)
कर्तॄणि (plural vocative)
कर्तृ (accusative singular)
कर्तृणी (accusative dual)
कर्तॄणि (accusative plural)
कर्तृणा (instrumental singular)
कर्तृभ्याम् (dual instrumental)
कर्तृभिः (instrumental plural)
कर्तृणे (dative singular)
कर्तृभ्याम् (dative dual)
कर्तृभ्यः (dative plural)
कर्तृणः (ablative singular)
कर्तृभ्याम् (ablative dual)
कर्तृभ्यः (ablative plural)
कर्तृणः (genitive singular)
कर्तृणोः (dual genitive)
कर्तॄणाम् (genitive plural)
कर्तृणि (locative singular)
कर्तृणोः (dual locative)
कर्तृषु (locative plural)

From कृ (kṛ, “to do; to make”, root) + -तृ (-tṛ, agent suffix) with guṇa. Compare Latin creātor.

suffix

(grammar, in the masculine) the agent of an action; the active noun; the subject


ऊष्मन्

sa-noun

ऊष्मन् • (ūṣmán) stem, m

ūṣmán (romanization)
ऊष्मा (nominative singular)
ऊष्माणौ (dual nominative)
ऊष्माणा1 (dual nominative)
ऊष्माणः (nominative plural)
ऊष्मन् (singular vocative)
ऊष्माणौ (dual vocative)
ऊष्माणा1 (dual vocative)
ऊष्माणः (plural vocative)
ऊष्माणम् (accusative singular)
ऊष्माणौ (accusative dual)
ऊष्माणा1 (accusative dual)
ऊष्मणः (accusative plural)
ऊष्मणा (instrumental singular)
ऊष्मभ्याम् (dual instrumental)
ऊष्मभिः (instrumental plural)
ऊष्मणे (dative singular)
ऊष्मभ्याम् (dative dual)
ऊष्मभ्यः (dative plural)
ऊष्मणः (ablative singular)
ऊष्मभ्याम् (ablative dual)
ऊष्मभ्यः (ablative plural)
ऊष्मणः (genitive singular)
ऊष्मणोः (dual genitive)
ऊष्मणाम् (genitive plural)
ऊष्मणि (locative singular)
ऊष्मन्1 (locative singular)
ऊष्मणोः (dual locative)
ऊष्मसु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri:

Arabic script: ووٗہہٕ (wūhụ)

Devanagari script: वूहॖ (wūhụ)

desctree

Prakrit: 𑀉𑀫𑁆𑀳 (umha)
Magadhi Prakrit:
Assamese: উম (um)
Middle Bengali: ওম (ōm); উম (um)
Maithili: ōph
Devanagari script: ओफ
Tirhuta script: 𑒍𑒤
Maharastri Prakrit:
Konkani: hūm
Devanagari script: हूम
Kannada script: ಹೂಮ್
Latin script: hum
Paisaci Prakrit:
Takka Apabhramsa:
Old Punjabi: ਹੁੰਮਸ (hummasa)
Punjabi: hummha, hummasa
Gurmukhi script: ਹੁੰਮ੍ਹ, ਹੁੰਮਸ
Shahmukhi script: ہُمھّ, ہُمَّھس
Vracada Apabhramsa:
Sindhi:
Arabic script: اُس
Devanagari script: उस
Sauraseni Prakrit:
Gurjara Apabhramsa:
Gujarati: હૂંફ (hū̃ph)
Marwari: ऊमस (ūmas)

Traditionally connected to उष् (uṣ, “to burn”), but Mayrhofer suggests a relation to वा (vā, “to blow (of wind)”) and Ancient Greek ἀτμός (atmós).

(grammar) the name applied to certain sounds, namely श् (ś), ष् (ṣ), स् (s), ह् (h), ः (ḥ), ं (ṃ), ष्क् (ṣk), and ष्प् (ṣp)


मन्दाक्रान्त

(prosody) A poetic meter consisting of 4 X 17 syllables


अश्विन्

aśvin (romanization)
अश्वी (nominative singular)
अश्विनौ (dual nominative)
अश्विना1 (dual nominative)
अश्विनः (nominative plural)
अश्विन् (singular vocative)
अश्विनौ (dual vocative)
अश्विना1 (dual vocative)
अश्विनः (plural vocative)
अश्विनम् (accusative singular)
अश्विनौ (accusative dual)
अश्विना1 (accusative dual)
अश्विनः (accusative plural)
अश्विना (instrumental singular)
अश्विभ्याम् (dual instrumental)
अश्विभिः (instrumental plural)
अश्विने (dative singular)
अश्विभ्याम् (dative dual)
अश्विभ्यः (dative plural)
अश्विनः (ablative singular)
अश्विभ्याम् (ablative dual)
अश्विभ्यः (ablative plural)
अश्विनः (genitive singular)
अश्विनोः (dual genitive)
अश्विनाम् (genitive plural)
अश्विनि (locative singular)
अश्विनोः (dual locative)
अश्विषु (locative plural)

From अश्व (áśva, “horse”) + -इन् (-in, “possessor”).

suffix

lunar monthseditअश्विन्आषाढकार्त्तिकचैत्रज्येष्ठपौषफाल्गुनभाद्रमाघमार्गशीर्ष

(Hinduism, astrology) a name of the Nakṣatra presided over by the Aśvins (VarBrS.)


पञ्चमी विभक्ति

sa-noun

पञ्चमी विभक्ति • (pañcamī vibhakti) stem, f

pañcamī vibhakti (romanization)
पञ्चमी विभक्तिः (nominative singular)
पञ्चमी विभक्ती (dual nominative)
पञ्चमी विभक्तयः (nominative plural)
पञ्चमी विभक्ते (singular vocative)
पञ्चमी विभक्ती (dual vocative)
पञ्चमी विभक्तयः (plural vocative)
पञ्चमी विभक्तिम् (accusative singular)
पञ्चमी विभक्ती (accusative dual)
पञ्चमी विभक्तीः (accusative plural)
पञ्चमी विभक्त्या (instrumental singular)
पञ्चमी विभक्ती1 (instrumental singular)
पञ्चमी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
पञ्चमी विभक्तिभिः (instrumental plural)
पञ्चमी विभक्तये (dative singular)
पञ्चमी विभक्त्यै2 (dative singular)
पञ्चमी विभक्ती1 (dative singular)
पञ्चमी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
पञ्चमी विभक्तिभ्यः (dative plural)
पञ्चमी विभक्तेः (ablative singular)
पञ्चमी विभक्त्याः2 (ablative singular)
पञ्चमी विभक्त्यै3 (ablative singular)
पञ्चमी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
पञ्चमी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
पञ्चमी विभक्तेः (genitive singular)
पञ्चमी विभक्त्याः2 (genitive singular)
पञ्चमी विभक्त्यै3 (genitive singular)
पञ्चमी विभक्त्योः (dual genitive)
पञ्चमी विभक्तीनाम् (genitive plural)
पञ्चमी विभक्तौ (locative singular)
पञ्चमी विभक्त्याम्2 (locative singular)
पञ्चमी विभक्ता1 (locative singular)
पञ्चमी विभक्त्योः (dual locative)
पञ्चमी विभक्तिषु (locative plural)


कृत्तिका

kṛttikā (romanization)
कृत्तिका (nominative singular)
कृत्तिके (singular vocative)
कृत्तिकाम् (accusative singular)
कृत्तिकया (instrumental singular)
कृत्तिका1 (instrumental singular)
कृत्तिकायै (dative singular)
कृत्तिकायाः (ablative singular)
कृत्तिकायै2 (ablative singular)
कृत्तिकायाः (genitive singular)
कृत्तिकायै2 (genitive singular)
कृत्तिकायाम् (locative singular)

(Vedic astrology) Krttika, (a nakshatra or lunar mansion, i.e. a sector of the sky along the ecliptic, the Pleiades star cluster)


उपध्मानीय

head

उपध्मानीय • (upadhmānīya)

upadhmānīya (romanization)
उपध्मानीयः (nominative singular)
उपध्मानीयौ (dual nominative)
उपध्मानीया1 (dual nominative)
उपध्मानीयाः (nominative plural)
उपध्मानीयासः1 (nominative plural)
उपध्मानीय (singular vocative)
उपध्मानीयौ (dual vocative)
उपध्मानीया1 (dual vocative)
उपध्मानीयाः (plural vocative)
उपध्मानीयासः1 (plural vocative)
उपध्मानीयम् (accusative singular)
उपध्मानीयौ (accusative dual)
उपध्मानीया1 (accusative dual)
उपध्मानीयान् (accusative plural)
उपध्मानीयेन (instrumental singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dual instrumental)
उपध्मानीयैः (instrumental plural)
उपध्मानीयेभिः1 (instrumental plural)
उपध्मानीयाय (dative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (dative plural)
उपध्मानीयात् (ablative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (ablative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (ablative plural)
उपध्मानीयस्य (genitive singular)
उपध्मानीययोः (dual genitive)
उपध्मानीयानाम् (genitive plural)
उपध्मानीये (locative singular)
उपध्मानीययोः (dual locative)
उपध्मानीयेषु (locative plural)
उपध्मानीया (nominative singular)
उपध्मानीये (dual nominative)
उपध्मानीयाः (nominative plural)
उपध्मानीये (singular vocative)
उपध्मानीये (dual vocative)
उपध्मानीयाः (plural vocative)
उपध्मानीयाम् (accusative singular)
उपध्मानीये (accusative dual)
उपध्मानीयाः (accusative plural)
उपध्मानीयया (instrumental singular)
उपध्मानीया1 (instrumental singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dual instrumental)
उपध्मानीयाभिः (instrumental plural)
उपध्मानीयायै (dative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dative dual)
उपध्मानीयाभ्यः (dative plural)
उपध्मानीयायाः (ablative singular)
उपध्मानीयायै2 (ablative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (ablative dual)
उपध्मानीयाभ्यः (ablative plural)
उपध्मानीयायाः (genitive singular)
उपध्मानीयायै2 (genitive singular)
उपध्मानीययोः (dual genitive)
उपध्मानीयानाम् (genitive plural)
उपध्मानीयायाम् (locative singular)
उपध्मानीययोः (dual locative)
उपध्मानीयासु (locative plural)
उपध्मानीयम् (nominative singular)
उपध्मानीये (dual nominative)
उपध्मानीयानि (nominative plural)
उपध्मानीया1 (nominative plural)
उपध्मानीय (singular vocative)
उपध्मानीये (dual vocative)
उपध्मानीयानि (plural vocative)
उपध्मानीया1 (plural vocative)
उपध्मानीयम् (accusative singular)
उपध्मानीये (accusative dual)
उपध्मानीयानि (accusative plural)
उपध्मानीया1 (accusative plural)
उपध्मानीयेन (instrumental singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dual instrumental)
उपध्मानीयैः (instrumental plural)
उपध्मानीयेभिः1 (instrumental plural)
उपध्मानीयाय (dative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (dative plural)
उपध्मानीयात् (ablative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (ablative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (ablative plural)
उपध्मानीयस्य (genitive singular)
उपध्मानीययोः (dual genitive)
उपध्मानीयानाम् (genitive plural)
उपध्मानीये (locative singular)
उपध्मानीययोः (dual locative)
उपध्मानीयेषु (locative plural)

(phonetics) uttered from the lips; labial


पीड्

पीड् • (pīḍ)

sa-root

पीड् • (pīḍ)

From Proto-Indo-European *pisd- (“to squeeze”) from *pi- + the zero-grade of *sed- (“to sit”). Cognate with Ancient Greek πῐέζω (pĭézō, “to squeeze”) whence English piezo-.

cog

(astrology) to cover (esp. with something inauspicious), to eclipse, obscure


प्रभूत

prabhūta (romanization)
प्रभूतम् (nominative singular)
प्रभूते (dual nominative)
प्रभूतानि (nominative plural)
प्रभूता1 (nominative plural)
प्रभूत (singular vocative)
प्रभूते (dual vocative)
प्रभूतानि (plural vocative)
प्रभूता1 (plural vocative)
प्रभूतम् (accusative singular)
प्रभूते (accusative dual)
प्रभूतानि (accusative plural)
प्रभूता1 (accusative plural)
प्रभूतेन (instrumental singular)
प्रभूताभ्याम् (dual instrumental)
प्रभूतैः (instrumental plural)
प्रभूतेभिः1 (instrumental plural)
प्रभूताय (dative singular)
प्रभूताभ्याम् (dative dual)
प्रभूतेभ्यः (dative plural)
प्रभूतात् (ablative singular)
प्रभूताभ्याम् (ablative dual)
प्रभूतेभ्यः (ablative plural)
प्रभूतस्य (genitive singular)
प्रभूतयोः (dual genitive)
प्रभूतानाम् (genitive plural)
प्रभूते (locative singular)
प्रभूतयोः (dual locative)
प्रभूतेषु (locative plural)

Etymology tree
Proto-Indo-European *per-
Proto-Indo-European *pró
Proto-Indo-European *pro-
Proto-Indo-Iranian *pra-
Sanskrit प्र- (pra-)
Proto-Indo-European *bʰuH-
Proto-Indo-European *-tós
Proto-Indo-Iranian *bʰuHtás
Sanskrit भूत (bhūta)
Sanskrit प्रभूत (prabhūta)
From प्र- (pra-) + भूत (bhūta).