स्थान

sthā́na (romanization)
स्थानम् (nominative singular)
स्थाने (dual nominative)
स्थानानि (nominative plural)
स्थाना1 (nominative plural)
स्थान (singular vocative)
स्थाने (dual vocative)
स्थानानि (plural vocative)
स्थाना1 (plural vocative)
स्थानम् (accusative singular)
स्थाने (accusative dual)
स्थानानि (accusative plural)
स्थाना1 (accusative plural)
स्थानेन (instrumental singular)
स्थानाभ्याम् (dual instrumental)
स्थानैः (instrumental plural)
स्थानेभिः1 (instrumental plural)
स्थानाय (dative singular)
स्थानाभ्याम् (dative dual)
स्थानेभ्यः (dative plural)
स्थानात् (ablative singular)
स्थानाभ्याम् (ablative dual)
स्थानेभ्यः (ablative plural)
स्थानस्य (genitive singular)
स्थानयोः (dual genitive)
स्थानानाम् (genitive plural)
स्थाने (locative singular)
स्थानयोः (dual locative)
स्थानेषु (locative plural)

Dardic:

Dameli: ثان (thān)

Gawar-Bati: ٹھَن (ṭhan)

Kalasha: thon

desc

Kashmiri: تھانہٕ (thānụ, “police station”), تھَانَ (“dwelling place”)

Khowar: تھَن (than, “body”)

Northeast Pashayi: [script needed] (tān)

Northwest Pashayi: [script needed] (thān)

⇒ Shumashti: [script needed] (šāṛie-thōone)

Tirahi: [script needed] (thān)

Southern:

Helu Prakrit:

Dhivehi: ތަން (tan̊)

Sinhalese: තන (tana)

Maharastri Prakrit: 𑀞𑀸𑀡 (ṭhāṇa)

Konkani: ठाण (ṭhāṇ, “camp”)

Marathi: ठाण (ṭhāṇ)

Eastern:

Magadhi Prakrit: 𑀞𑀸𑀡 (ṭhāṇa)

Early Assamese: থান (thano)

Assamese: থান (than), ঠান (than, “shape”), থানা (thana, “police station”)

Bengali: থান (than), থানা (thana, “police station, post”), ঠাঁই (ṭhãi)

Odia: ଠାଣା (ṭhāṇā, “post”), ଠଣା (ṭhaṇā, “residence”)

desctree

Pali: ṭhāna
→ Burmese: ဌာန (htana., “place”)
→ Khmer: ឋាន (thaan, “place”), ដ្ឋាន (thaan) (as suffix)
→ Tamil: தானி (tāṉi)
→ Thai: ฐาน (tǎan, “place, evidence; because”)
→ Lao: ຖານ (thān, “place, evidence; because”)

Western:

Sauraseni Prakrit: 𑀞𑀸𑀡 (ṭhāṇa)
Garhwali: थान (thān)
Gujarati: ઠાણ (ṭhāṇ), થાણું (thāṇũ, “police station”)
Hindustani:
Hindi: थान (thān), थाना (thānā, “police station”)
Urdu: تھان (thān), تھانہ (thānā, “police station”)
Kumaoni: थाणो (thāṇo, “police station”)
Konkani: ठाण (ṭhāṇ, “camp”)
Marathi: ठाण (ṭhāṇ)
Nepali: थानु (thānu), थाना (thānā, “police station”)
Punjabi: ਥਾਣ (thāṇ), ਥਾਣਾ (thāṇā, “police station”)
Romani: than
Sindhi: थाणो (ṭhāṇo), ठाणु (ṭhāṇu, “stall in a stable”)

Romani: than

Vlax Romani: tan

Welsh Romani: than

→ Hindustani:

Hindi: स्थान (sthān)

Urdu: ستھان (sthān)

→ Bengali: স্থান (sthan)

→ Kannada: ಸ್ಥಾನ (sthāna)

→ Lao: ສະຖານ (sa thān)

→ Lü: ᦉᦏᦱᧃ (ṡṫhaan), ᦏᦱᧃᧉ (ṫhaan²)

→ Malayalam: സ്ഥാനം (sthānaṁ)

→ Marathi: स्थान (sthān)

desc

→ Telugu: స్థానము (sthānamu), స్థానం (sthānaṁ)

→ Thai: สถาน (sà-tǎan), สถานะ (sà-tǎa-ná)

/s̪t̪ʰɑː.n̪ɐ/

From Proto-Indo-Iranian *stáHnam, from Proto-Indo-European *stéh₂-no-m, from *steh₂- (“to stand”). Cognate with Avestan 𐬯𐬙𐬁𐬥𐬀 (stāna), Old Persian 𐎿𐎫𐎠𐎴 (s-t-a-n /stāna/), Persian ـستان (-estân, “place”). By surface analysis, स्था (sthā) + -अन (-ana).

surf

(astrology) a mansion or its subdivision


सकर्मक

sa-karmaka (romanization)
सकर्मकः (nominative singular)
सकर्मकौ (dual nominative)
सकर्मकाः (nominative plural)
सकर्मक (singular vocative)
सकर्मकौ (dual vocative)
सकर्मकाः (plural vocative)
सकर्मकम् (accusative singular)
सकर्मकौ (accusative dual)
सकर्मकान् (accusative plural)
सकर्मकेण (instrumental singular)
सकर्मकाभ्याम् (dual instrumental)
सकर्मकैः (instrumental plural)
सकर्मकाय (dative singular)
सकर्मकाभ्याम् (dative dual)
सकर्मकेभ्यः (dative plural)
सकर्मकात् (ablative singular)
सकर्मकाभ्याम् (ablative dual)
सकर्मकेभ्यः (ablative plural)
सकर्मकस्य (genitive singular)
सकर्मकयोः (dual genitive)
सकर्मकाणाम् (genitive plural)
सकर्मके (locative singular)
सकर्मकयोः (dual locative)
सकर्मकेषु (locative plural)
सकर्मका (nominative singular)
सकर्मके (dual nominative)
सकर्मकाः (nominative plural)
सकर्मके (singular vocative)
सकर्मके (dual vocative)
सकर्मकाः (plural vocative)
सकर्मकाम् (accusative singular)
सकर्मके (accusative dual)
सकर्मकाः (accusative plural)
सकर्मकया (instrumental singular)
सकर्मकाभ्याम् (dual instrumental)
सकर्मकाभिः (instrumental plural)
सकर्मकायै (dative singular)
सकर्मकाभ्याम् (dative dual)
सकर्मकाभ्यः (dative plural)
सकर्मकायाः (ablative singular)
सकर्मकाभ्याम् (ablative dual)
सकर्मकाभ्यः (ablative plural)
सकर्मकायाः (genitive singular)
सकर्मकयोः (dual genitive)
सकर्मकाणाम् (genitive plural)
सकर्मकायाम् (locative singular)
सकर्मकयोः (dual locative)
सकर्मकासु (locative plural)
सकर्मकम् (nominative singular)
सकर्मके (dual nominative)
सकर्मकाणि (nominative plural)
सकर्मक (singular vocative)
सकर्मके (dual vocative)
सकर्मकाणि (plural vocative)
सकर्मकम् (accusative singular)
सकर्मके (accusative dual)
सकर्मकाणि (accusative plural)
सकर्मकेण (instrumental singular)
सकर्मकाभ्याम् (dual instrumental)
सकर्मकैः (instrumental plural)
सकर्मकाय (dative singular)
सकर्मकाभ्याम् (dative dual)
सकर्मकेभ्यः (dative plural)
सकर्मकात् (ablative singular)
सकर्मकाभ्याम् (ablative dual)
सकर्मकेभ्यः (ablative plural)
सकर्मकस्य (genitive singular)
सकर्मकयोः (dual genitive)
सकर्मकाणाम् (genitive plural)
सकर्मके (locative singular)
सकर्मकयोः (dual locative)
सकर्मकेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of सकर्मक

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of सकर्मक

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">सकर्मक</i>

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

(grammar) ("having an object") transitive


कर्मन्

kárman (romanization)
कर्म (nominative singular)
कर्मणी (dual nominative)
कर्माणि (nominative plural)
कर्म1 (nominative plural)
कर्मा1 (nominative plural)
कर्मन् (singular vocative)
कर्म (singular vocative)
कर्मणी (dual vocative)
कर्माणि (plural vocative)
कर्म1 (plural vocative)
कर्मा1 (plural vocative)
कर्म (accusative singular)
कर्मणी (accusative dual)
कर्माणि (accusative plural)
कर्म1 (accusative plural)
कर्मा1 (accusative plural)
कर्मणा (instrumental singular)
कर्मभ्याम् (dual instrumental)
कर्मभिः (instrumental plural)
कर्मणे (dative singular)
कर्मभ्याम् (dative dual)
कर्मभ्यः (dative plural)
कर्मणः (ablative singular)
कर्मभ्याम् (ablative dual)
कर्मभ्यः (ablative plural)
कर्मणः (genitive singular)
कर्मणोः (dual genitive)
कर्मणाम् (genitive plural)
कर्मणि (locative singular)
कर्मन्1 (locative singular)
कर्मणोः (dual locative)
कर्मसु (locative plural)

Dardic:

Kalasha: krom

Kashmiri: کٲم (kạ̄m)

Prakrit: 𑀓𑀫𑁆𑀫 (kamma) (see there for further descendants)

desctree

Pali: kamma
→ Burmese: ကံ (kam)
→ Khmer: កម្ម (kam)
→ Lao: ກຳ (kam)
→ Thai: กรรม (gam)

→ Bengali: কর্ম (kormo)

→ Middle Chinese: 羯磨 (MC kjot ma|maH)

→ Japanese: 羯磨 (katsuma)

→ Korean: 갈마 (galma)

→ Dutch: karma (perhaps via English)

→ English: karma

→ Esperanto: karmo

→ Finnish: karma

→ Georgian: კარმა (ḳarma)

→ German: Karma

→ Gujarati: કર્મ (karma)

→ Hindi: कर्म (karm)

→ Icelandic: karma

→ Italian: karma

→ Japanese: カルマ (karuma)

→ Kannada: ಕರ್ಮ (karma)

→ Old Khmer: karmma

→ Thai: กรรม (gam)

→ Malayalam: കർമ്മം (kaṟmmaṁ)

→ Marathi: कर्म (karma)

→ Old Marathi: 𑘎𑘨𑘿𑘦 (karma)

→ Odia: କର୍ମ (karma)

→ Polish: karma

→ Portuguese: carma

→ Punjabi: ਕਰਮ (karam)/→ Punjabi: کَرَم (karam)

→ Russian: ка́рма (kárma)

→ Serbo-Croatian: ка̏рма / kȁrma

→ Spanish: karma

desc

→ Tamil: கருமம் (karumam), கர்மா (karmā)

→ Telugu: కర్మ (karma), కర్మము (karmamu)

→ Tocharian B: kārm

→ Turkish: karma

Etymology tree
Proto-Indo-European *kʷer-
Sanskrit कृ (kṛ)
Sanskrit -मन् (-man)
Sanskrit कर्मन् (karman)
From कृ (kṛ, “to do”) + -मन् (-man), from Proto-Indo-European *kʷer-.

etymon

कर्तृ कर्तृ#Sanskrit

(grammar) the object that it stands either in the accusative (in active construction), or in the nominative (in passive construction), or in the genitive (in connection with a noun of action); opposed to कर्तृ (kartṛ́), the subject. (Pāṇ. 1-4, 49 ff.)


छन्दस्

chándas (romanization)
छन्दः (nominative singular)
छन्दसी (dual nominative)
छन्दांसि (nominative plural)
छन्दः (singular vocative)
छन्दसी (dual vocative)
छन्दांसि (plural vocative)
छन्दः (accusative singular)
छन्दसी (accusative dual)
छन्दांसि (accusative plural)
छन्दसा (instrumental singular)
छन्दोभ्याम् (dual instrumental)
छन्दोभिः (instrumental plural)
छन्दसे (dative singular)
छन्दोभ्याम् (dative dual)
छन्दोभ्यः (dative plural)
छन्दसः (ablative singular)
छन्दोभ्याम् (ablative dual)
छन्दोभ्यः (ablative plural)
छन्दसः (genitive singular)
छन्दसोः (dual genitive)
छन्दसाम् (genitive plural)
छन्दसि (locative singular)
छन्दसोः (dual locative)
छन्दःसु (locative plural)

/t͡ɕʰɐn̪.d̪ɐs̪/

From the root छन्द् (chand).
From Proto-Indo-Aryan *śćándas, from Proto-Indo-Iranian *śćándas, from Proto-Indo-European *(s)ḱend-.

स्तोमा॑ आसन्प्रति॒धय॑: कु॒रीरं॒ छन्द॑ ओप॒शः।
सू॒र्याया॑ अ॒श्विना॑ व॒राग्निरा॑सीत्पुरोग॒वः॥
stómā āsanpratidháya: kurī́raṃ chánda opaśáḥ.

Hymns were the cross-bars of the pole, Kurira-metre decked the car: the bridesmen were the Asvin Pair, Agni was leader of the train.


हिमालय

himālaya (romanization)
हिमालयः (nominative singular)
हिमालय (singular vocative)
हिमालयम् (accusative singular)
हिमालयेन (instrumental singular)
हिमालयाय (dative singular)
हिमालयात् (ablative singular)
हिमालयस्य (genitive singular)
हिमालये (locative singular)

desc

→ Chinese: 喜馬拉雅 /喜马拉雅

→ Chinese: 喜馬拉雅 /喜马拉雅

→ Tamil: இமயம் (imayam)

→ Tibetan: ཧི་མ་ལ་ཡ (hi ma la ya)

→ Assamese: হিমালয় (himaloy) (learned)

→ Bengali: হিমালয় (himaloẏ) (learned)

→ Gujarati: હિમાલય (himālya) (learned)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: हिमालय (himālay)

Urdu: ہمالے (himāle)

→ Malayalam: ഹിമാലയം (himālayaṁ) (learned)

→ Marathi: हिमालय (himālay) (learned)

→ Nepali: हिमालय (himālaya) (learned)

→ Odia: ହିମାଳୟ (himāḷaya) (learned)

→ Telugu: హిమాలయము (himālayamu), హిమాలయం (himālayaṁ) (learned)

desctree

→ Urdu: ہمالیہ (himāliya) (semi-learned)
→ Arabic: هِمَالِيَة (himāliya)

→ English: Himalaya, Himmaleh (learned)

⇒ English: Himalayas

→ German: Himalaja (learned)

Compound of हिम (hima, “snow, frost”) + आलय (ālaya, “house, dwelling”).

com+

(Hinduism, mythology) Himalaya, the personified range, husband of Menaka and father of Parvati (wife of Shiva) and Ganga (the personified Ganges)


सरस्वती

sárasvatī (romanization)
सरस्वती (nominative singular)
सरस्वति (singular vocative)
सरस्वतीम् (accusative singular)
सरस्वत्या (instrumental singular)
सरस्वत्यै (dative singular)
सरस्वत्याः (ablative singular)
सरस्वत्यै1 (ablative singular)
सरस्वत्याः (genitive singular)
सरस्वत्यै1 (genitive singular)
सरस्वत्याम् (locative singular)

/s̪ɐ.ɾɐs̪.ʋɐ.t̪iː/

From Proto-Indo-Aryan *SáraswatiH, from Proto-Indo-Iranian *SáraswatiH, from Proto-Indo-European *sélos. Equivalent to सरस् (sáras, “pond”) + -वती (-vatī, “-ful”). Cognate with Avestan 𐬵𐬀𐬭𐬀𐬑𐬬𐬀𐬌𐬙𐬍 (haraxvaⁱtī), a region described to be rich in rivers, Old Persian 𐏃𐎼𐎢𐎺𐎫 (h-r-u-v-t /harauvati/), the Helmand river system.

cog

प्र क्षोद॑सा॒ धाय॑सा सस्र ए॒षा सर॑स्वती ध॒रुण॒माय॑सी॒ पूः ।
प्र॒बाब॑धाना र॒थ्ये॑व याति॒ विश्वा॑ अ॒पो म॑हि॒ना सिन्धु॑र॒न्याः ॥
prá kṣódasā dhā́yasā sasra eṣā́ sárasvatī dharúṇamā́yasī pū́ḥ.
prabā́badhānā rathyèva yāti víśvā apó mahinā́ síndhuranyā́ḥ.

This Sarasvatī, firm as a city made of metal, flows rapidly with all sustaining water, sweeping away in it might all other waters, as a charioteer clears the road.

(history, geography) the Saraswati river, of which only a small stream remains as the Ghaggar River


कर्कट

karkaṭa (romanization)
कर्कटः (nominative singular)
कर्कटौ (dual nominative)
कर्कटा1 (dual nominative)
कर्कटाः (nominative plural)
कर्कटासः1 (nominative plural)
कर्कट (singular vocative)
कर्कटौ (dual vocative)
कर्कटा1 (dual vocative)
कर्कटाः (plural vocative)
कर्कटासः1 (plural vocative)
कर्कटम् (accusative singular)
कर्कटौ (accusative dual)
कर्कटा1 (accusative dual)
कर्कटान् (accusative plural)
कर्कटेन (instrumental singular)
कर्कटाभ्याम् (dual instrumental)
कर्कटैः (instrumental plural)
कर्कटेभिः1 (instrumental plural)
कर्कटाय (dative singular)
कर्कटाभ्याम् (dative dual)
कर्कटेभ्यः (dative plural)
कर्कटात् (ablative singular)
कर्कटाभ्याम् (ablative dual)
कर्कटेभ्यः (ablative plural)
कर्कटस्य (genitive singular)
कर्कटयोः (dual genitive)
कर्कटानाम् (genitive plural)
कर्कटे (locative singular)
कर्कटयोः (dual locative)
कर्कटेषु (locative plural)

Dardic:

Tirahi: [script needed] (kaṅgarā́)

Southern:

Helu Prakrit:

Sinhalese: කකුළුවා (kakuḷuwā)

Maharastri Prakrit: 𑀓𑀓𑁆𑀓𑀟 (kakkaḍa)

Old Marathi:

Marathi: खेकडा (khekḍā)

Eastern:

Magadhi Prakrit: 𑀓𑀓𑁆𑀓𑀟 (kakkaḍa)

Early Assamese: কাঙ্কৰা (kaṅkora)

Middle Assamese: কঁকৰা (kõkora)

desc

Assamese: কেঁকোৰা (kẽküra), কাঁক্ৰা (kãkra) (Kamrupi dialect)

→ Bodo (India): खांख्राय (kangkray)

→ Dimasa: khangkrai

Middle Bengali: কাঁকড়া (kãkoṛa)

Bengali: কাঁকড়া (kãkṛa)

Kamta: কাঁকৰা (kãkora)

Odia: କାଂକଡ଼ା (kāṅkaṛā), କାକାଡ଼ା (kākāṛā)

Sylheti: ꠇꠣꠇꠠꠣ (xaxoṛa)

Pali: kakkaṭaka

→ Khmer: កក្កដា (kakkaʼdaa)

Central:

Sauraseni Prakrit: 𑀓𑀓𑁆𑀓𑀟 (kakkaḍa)

Hindustani:

Hindi: केकड़ (kekaṛ), केकड़ा (kekṛā)

Urdu: کےکَڑ (kekaṛ), کیکڑا

Punjabi: ਕੇਕੜਾ (kekṛā)

Lahnda: [script needed] (kakkaṛ)

Western:

Sindhi:

Devanagari script: केकड़ो

Arabic script: ڪڪڙ

→ Bengali: কর্কট (korkoṭ)

→ Dhivehi: ކަރުކަށަ (karukaṣa)

→ Telugu: కర్కటము (karkaṭamu)

→ Thai: กรกฎ (gɔɔ-rá-gòt)

→ Tibetan: ཀརྐ་ཊ (krka ṭa)

→ Burmese: ကရကဋ် (ka.ra.kat)

→ Classical Newar: कखडि

Newar: कःलि (ka:li)

From Proto-Indo-Aryan *karkartas, according to Pokorny, related to कर्कर (karkara, “hard”), possibly from Proto-Indo-European *kh₂er- (“hard”) (see also Welsh crach (“crust”), Proto-Slavic *rakъ (“crayfish”)). Latin cancer and Ancient Greek καρκίνος (karkínos, “crab”) could also be related, but this is uncertain.
More likely from a substrate language, and possibly cognate with Santali ᱠᱟᱴᱠᱚᱢ (kaṭkôm); however, this is uncertain, as the latter could also be from Proto-Mon-Khmer *kt₁aam. However, the Santali word is definitely not borrowed from Sanskrit; and a borrowing from Munda languages into Sanskrit is not verifiable.


मृत्यु

mṛtyú (romanization)
मृत्युः (nominative singular)
मृत्यू (dual nominative)
मृत्यवः (nominative plural)
मृत्यो (singular vocative)
मृत्यू (dual vocative)
मृत्यवः (plural vocative)
मृत्युम् (accusative singular)
मृत्यू (accusative dual)
मृत्यून् (accusative plural)
मृत्युना (instrumental singular)
मृत्य्वा1 (instrumental singular)
मृत्युभ्याम् (dual instrumental)
मृत्युभिः (instrumental plural)
मृत्यवे (dative singular)
मृत्युभ्याम् (dative dual)
मृत्युभ्यः (dative plural)
मृत्योः (ablative singular)
मृत्युभ्याम् (ablative dual)
मृत्युभ्यः (ablative plural)
मृत्योः (genitive singular)
मृत्य्वोः (dual genitive)
मृत्यूनाम् (genitive plural)
मृत्यौ (locative singular)
मृत्य्वोः (dual locative)
मृत्युषु (locative plural)
मृत्युः (nominative singular)
मृत्यू (dual nominative)
मृत्यवः (nominative plural)
मृत्यो (singular vocative)
मृत्यू (dual vocative)
मृत्यवः (plural vocative)
मृत्युम् (accusative singular)
मृत्यू (accusative dual)
मृत्यूः (accusative plural)
मृत्य्वा (instrumental singular)
मृत्युभ्याम् (dual instrumental)
मृत्युभिः (instrumental plural)
मृत्यवे (dative singular)
मृत्य्वै1 (dative singular)
मृत्युभ्याम् (dative dual)
मृत्युभ्यः (dative plural)
मृत्योः (ablative singular)
मृत्य्वाः1 (ablative singular)
मृत्य्वै2 (ablative singular)
मृत्युभ्याम् (ablative dual)
मृत्युभ्यः (ablative plural)
मृत्योः (genitive singular)
मृत्य्वाः1 (genitive singular)
मृत्य्वै2 (genitive singular)
मृत्य्वोः (dual genitive)
मृत्यूनाम् (genitive plural)
मृत्यौ (locative singular)
मृत्य्वाम्1 (locative singular)
मृत्य्वोः (dual locative)
मृत्युषु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀫𑀘𑁆𑀘𑀼 (maccu)

Pali: maccu

Sauraseni Prakrit:

Hindi: मीच (mīc)

→ Assamese: মৃত্যু (mriittu)

→ Bengali: মৃত্যু (mrittu)

→ Gujarati: મૃત્યુ (mŕtyu)

→ Hindi: मृत्यु (mŕtyu)

→ Kannada: ಮೃತ್ಯು (mṛtyu)

→ Khmer: ម្រឹត្យ (mrɨtyɑɑ)

→ Javanese: mreti (kawi class)

→ Malayalam: മൃത്യു (mr̥tyu)

→ Old Marathi: 𑘦𑘿𑘨𑘲𑘝𑘿𑘧𑘳 (mrītyu)

Marathi: मृत्यू (mrutyū)

→ Tamil: மிருத்தியு (miruttiyu)

→ Telugu: మృత్యువు (mr̥tyuvu)

→ Thai: มฤตยู (má-rʉ́t-dtà-yuu)

From Proto-Indo-Iranian *mr̥tyúš (“death”), from Proto-Indo-European *mer- (“to die”). Cognate with Avestan 𐬨𐬆𐬭𐬆𐬚𐬌𐬌𐬎 (mər^əθiiu), Old Persian 𐎶𐎼𐏁𐎡𐎹 (m-r-š-i-y /məršiyu/), Lithuanian mirtis, Latin mors.


हेतु

hetú (romanization)
हेतुः (nominative singular)
हेतू (dual nominative)
हेतवः (nominative plural)
हेतो (singular vocative)
हेतू (dual vocative)
हेतवः (plural vocative)
हेतुम् (accusative singular)
हेतू (accusative dual)
हेतून् (accusative plural)
हेतुना (instrumental singular)
हेत्वा1 (instrumental singular)
हेतुभ्याम् (dual instrumental)
हेतुभिः (instrumental plural)
हेतवे (dative singular)
हेत्वे1 (dative singular)
हेतुभ्याम् (dative dual)
हेतुभ्यः (dative plural)
हेतोः (ablative singular)
हेत्वः1 (ablative singular)
हेतुभ्याम् (ablative dual)
हेतुभ्यः (ablative plural)
हेतोः (genitive singular)
हेत्वः1 (genitive singular)
हेत्वोः (dual genitive)
हेतूनाम् (genitive plural)
हेतौ (locative singular)
हेत्वोः (dual locative)
हेतुषु (locative plural)

desctree

Pali: hetu
→ Khmer: ហេតុ (haet), ហែត (haet)
→ Northern Thai: เหตุ, ᩉᩮᨲᩩ, ᩉᩮ᩠ᨲᩩ
→ Thai: เหตุ (hèet)

→ Hindi: हेतु (hetu)

→ Marathi: हेतू (hetū)

→ Old Gujarati: हेतु (hetu)


बिन्दु

bindú (romanization)
बिन्दुः (nominative singular)
बिन्दू (dual nominative)
बिन्दवः (nominative plural)
बिन्दो (singular vocative)
बिन्दू (dual vocative)
बिन्दवः (plural vocative)
बिन्दुम् (accusative singular)
बिन्दू (accusative dual)
बिन्दून् (accusative plural)
बिन्दुना (instrumental singular)
बिन्द्वा1 (instrumental singular)
बिन्दुभ्याम् (dual instrumental)
बिन्दुभिः (instrumental plural)
बिन्दवे (dative singular)
बिन्दुभ्याम् (dative dual)
बिन्दुभ्यः (dative plural)
बिन्दोः (ablative singular)
बिन्दुभ्याम् (ablative dual)
बिन्दुभ्यः (ablative plural)
बिन्दोः (genitive singular)
बिन्द्वोः (dual genitive)
बिन्दूनाम् (genitive plural)
बिन्दौ (locative singular)
बिन्द्वोः (dual locative)
बिन्दुषु (locative plural)
बिन्दु (nominative singular)
बिन्दुनी (dual nominative)
बिन्दूनि (nominative plural)
बिन्दु1 (nominative plural)
बिन्दू1 (nominative plural)
बिन्दु (singular vocative)
बिन्दो (singular vocative)
बिन्दुनी (dual vocative)
बिन्दूनि (plural vocative)
बिन्दु1 (plural vocative)
बिन्दू1 (plural vocative)
बिन्दु (accusative singular)
बिन्दुनी (accusative dual)
बिन्दूनि (accusative plural)
बिन्दु1 (accusative plural)
बिन्दू1 (accusative plural)
बिन्दुना (instrumental singular)
बिन्द्वा1 (instrumental singular)
बिन्दुभ्याम् (dual instrumental)
बिन्दुभिः (instrumental plural)
बिन्दुने (dative singular)
बिन्दवे1 (dative singular)
बिन्दुभ्याम् (dative dual)
बिन्दुभ्यः (dative plural)
बिन्दुनः (ablative singular)
बिन्दोः1 (ablative singular)
बिन्दुभ्याम् (ablative dual)
बिन्दुभ्यः (ablative plural)
बिन्दुनः (genitive singular)
बिन्दोः1 (genitive singular)
बिन्दुनोः (dual genitive)
बिन्दूनाम् (genitive plural)
बिन्दुनि (locative singular)
बिन्दौ1 (locative singular)
बिन्दुनोः (dual locative)
बिन्दुषु (locative plural)

→ Assamese: বিন্দু (bindu)

→ Bengali: বিন্দু (bindu)

→ Hindi: बिन्दु (bindu), बिंदु (bindu)

→ Old Javanese: windu
Javanese: ꦮꦶꦤ꧀ꦢꦸ (windu, “a period of eight (Javanese) years”)
→ Indonesian: windu (“eight years”)
→ Balinese: ᬯᬶᬦ᭄ᬤᬸ (windu, “zero; dot, period, point”)

→ Malayalam: ബിന്ദു (bindu)

→ Odia: ବିନ୍ଦୁ (bindu)

→ Punjabi: ਬਿੰਦੂ (bindū)

Pali: bindu

Burmese: ဗိန္ဒု (bindu.)

→ Tamil: பிந்து (pintu)

→ Telugu: బిందువు (binduvu)

→ Thai: พินทุ (pin-tú)

Inherited from Proto-Indo-Aryan *bindúṣ, of uncertain further origin. Per Turner, it is likely a substrate borrowing related to उण्डुक (uṇḍuka, “network”), इन्दु (indu, “drop”), इण्ड्व (iṇḍva, “(two) mats”), वीटा (vīṭā, “stick used in tipcat”), वृन्त (vṛnta, “stalk”) and विटप (viṭapa, “tree”).

बिन्दुक बिन्दुक#Sanskrit

(grammar, lexicography) (at the end of a compound also बिन्दुक (binduka)) the dot over a letter representing the anusvara (supposed to be connected with शिव (śiva) and of great mystical importance)


साधन

sā́dhana (romanization)
साधनम् (nominative singular)
साधने (dual nominative)
साधनानि (nominative plural)
साधना1 (nominative plural)
साधन (singular vocative)
साधने (dual vocative)
साधनानि (plural vocative)
साधना1 (plural vocative)
साधनम् (accusative singular)
साधने (accusative dual)
साधनानि (accusative plural)
साधना1 (accusative plural)
साधनेन (instrumental singular)
साधनाभ्याम् (dual instrumental)
साधनैः (instrumental plural)
साधनेभिः1 (instrumental plural)
साधनाय (dative singular)
साधनाभ्याम् (dative dual)
साधनेभ्यः (dative plural)
साधनात् (ablative singular)
साधनाभ्याम् (ablative dual)
साधनेभ्यः (ablative plural)
साधनस्य (genitive singular)
साधनयोः (dual genitive)
साधनानाम् (genitive plural)
साधने (locative singular)
साधनयोः (dual locative)
साधनेषु (locative plural)

Pali: sādhana

Prakrit: 𑀲𑀸𑀳𑀡 (sāhaṇa)

Assamese: সাহন (xahon)

Marathi: साधन (sādhan)

→ Kannada: ಸಾಧನ (sādhana)

→ Tamil: சாதனம் (cātaṉam)

→ Telugu: సాధనము (sādhanamu)

/s̪ɑː.d̪ʱɐ.n̪ɐ/

(grammar) the sense of the instrumental or agent (as expressed by the case of a noun, as opposed to the action itself)


साधु

sādhú (romanization)
साधुः (nominative singular)
साधू (dual nominative)
साधवः (nominative plural)
साधो (singular vocative)
साधू (dual vocative)
साधवः (plural vocative)
साधुम् (accusative singular)
साधू (accusative dual)
साधून् (accusative plural)
साधुना (instrumental singular)
साध्वा1 (instrumental singular)
साधुभ्याम् (dual instrumental)
साधुभिः (instrumental plural)
साधवे (dative singular)
साध्वे1 (dative singular)
साधुभ्याम् (dative dual)
साधुभ्यः (dative plural)
साधोः (ablative singular)
साध्वः1 (ablative singular)
साधुभ्याम् (ablative dual)
साधुभ्यः (ablative plural)
साधोः (genitive singular)
साध्वः1 (genitive singular)
साध्वोः (dual genitive)
साधूनाम् (genitive plural)
साधौ (locative singular)
साध्वोः (dual locative)
साधुषु (locative plural)

(grammar) a derivative or inflected noun


साधारण

head

साधारण • (sādhāraṇa)

sādhāraṇa (romanization)
साधारणः (nominative singular)
साधारणौ (dual nominative)
साधारणा1 (dual nominative)
साधारणाः (nominative plural)
साधारणासः1 (nominative plural)
साधारण (singular vocative)
साधारणौ (dual vocative)
साधारणा1 (dual vocative)
साधारणाः (plural vocative)
साधारणासः1 (plural vocative)
साधारणम् (accusative singular)
साधारणौ (accusative dual)
साधारणा1 (accusative dual)
साधारणान् (accusative plural)
साधारणेन (instrumental singular)
साधारणाभ्याम् (dual instrumental)
साधारणैः (instrumental plural)
साधारणेभिः1 (instrumental plural)
साधारणाय (dative singular)
साधारणाभ्याम् (dative dual)
साधारणेभ्यः (dative plural)
साधारणात् (ablative singular)
साधारणाभ्याम् (ablative dual)
साधारणेभ्यः (ablative plural)
साधारणस्य (genitive singular)
साधारणयोः (dual genitive)
साधारणानाम् (genitive plural)
साधारणे (locative singular)
साधारणयोः (dual locative)
साधारणेषु (locative plural)
साधारणा (nominative singular)
साधारणे (dual nominative)
साधारणाः (nominative plural)
साधारणे (singular vocative)
साधारणे (dual vocative)
साधारणाः (plural vocative)
साधारणाम् (accusative singular)
साधारणे (accusative dual)
साधारणाः (accusative plural)
साधारणया (instrumental singular)
साधारणा1 (instrumental singular)
साधारणाभ्याम् (dual instrumental)
साधारणाभिः (instrumental plural)
साधारणायै (dative singular)
साधारणाभ्याम् (dative dual)
साधारणाभ्यः (dative plural)
साधारणायाः (ablative singular)
साधारणायै2 (ablative singular)
साधारणाभ्याम् (ablative dual)
साधारणाभ्यः (ablative plural)
साधारणायाः (genitive singular)
साधारणायै2 (genitive singular)
साधारणयोः (dual genitive)
साधारणानाम् (genitive plural)
साधारणायाम् (locative singular)
साधारणयोः (dual locative)
साधारणासु (locative plural)
साधारणम् (nominative singular)
साधारणे (dual nominative)
साधारणानि (nominative plural)
साधारणा1 (nominative plural)
साधारण (singular vocative)
साधारणे (dual vocative)
साधारणानि (plural vocative)
साधारणा1 (plural vocative)
साधारणम् (accusative singular)
साधारणे (accusative dual)
साधारणानि (accusative plural)
साधारणा1 (accusative plural)
साधारणेन (instrumental singular)
साधारणाभ्याम् (dual instrumental)
साधारणैः (instrumental plural)
साधारणेभिः1 (instrumental plural)
साधारणाय (dative singular)
साधारणाभ्याम् (dative dual)
साधारणेभ्यः (dative plural)
साधारणात् (ablative singular)
साधारणाभ्याम् (ablative dual)
साधारणेभ्यः (ablative plural)
साधारणस्य (genitive singular)
साधारणयोः (dual genitive)
साधारणानाम् (genitive plural)
साधारणे (locative singular)
साधारणयोः (dual locative)
साधारणेषु (locative plural)

अनैकान्तिक अनैकान्तिक#Sanskrit

(logic) belonging to more than the one instance alleged (one of the three divisions of the fallacy called अनैकान्तिक (anaikāntika))


साध्य

sādhyá (romanization)
साध्यम् (nominative singular)
साध्ये (dual nominative)
साध्यानि (nominative plural)
साध्य (singular vocative)
साध्ये (dual vocative)
साध्यानि (plural vocative)
साध्यम् (accusative singular)
साध्ये (accusative dual)
साध्यानि (accusative plural)
साध्येन (instrumental singular)
साध्याभ्याम् (dual instrumental)
साध्यैः (instrumental plural)
साध्याय (dative singular)
साध्याभ्याम् (dative dual)
साध्येभ्यः (dative plural)
साध्यात् (ablative singular)
साध्याभ्याम् (ablative dual)
साध्येभ्यः (ablative plural)
साध्यस्य (genitive singular)
साध्ययोः (dual genitive)
साध्यानाम् (genitive plural)
साध्ये (locative singular)
साध्ययोः (dual locative)
साध्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">साध्य</i>

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

Pali: sajjha

/s̪ɑːd̪ʱ.jɐ/


विपक्ष

vi-pakṣa (romanization)
विपक्षः (nominative singular)
विपक्षौ (dual nominative)
विपक्षाः (nominative plural)
विपक्ष (singular vocative)
विपक्षौ (dual vocative)
विपक्षाः (plural vocative)
विपक्षम् (accusative singular)
विपक्षौ (accusative dual)
विपक्षान् (accusative plural)
विपक्षेण (instrumental singular)
विपक्षाभ्याम् (dual instrumental)
विपक्षैः (instrumental plural)
विपक्षाय (dative singular)
विपक्षाभ्याम् (dative dual)
विपक्षेभ्यः (dative plural)
विपक्षात् (ablative singular)
विपक्षाभ्याम् (ablative dual)
विपक्षेभ्यः (ablative plural)
विपक्षस्य (genitive singular)
विपक्षयोः (dual genitive)
विपक्षाणाम् (genitive plural)
विपक्षे (locative singular)
विपक्षयोः (dual locative)
विपक्षेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of विपक्ष

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

(logic) a counter-statement, counter-instance, argument proving the contrary (e.g. "there cannot be fire in a lake, because there is no smoke there")


मिथुन

mithuná (romanization)
मिथुनम् (nominative singular)
मिथुने (dual nominative)
मिथुनानि (nominative plural)
मिथुना1 (nominative plural)
मिथुन (singular vocative)
मिथुने (dual vocative)
मिथुनानि (plural vocative)
मिथुना1 (plural vocative)
मिथुनम् (accusative singular)
मिथुने (accusative dual)
मिथुनानि (accusative plural)
मिथुना1 (accusative plural)
मिथुनेन (instrumental singular)
मिथुनाभ्याम् (dual instrumental)
मिथुनैः (instrumental plural)
मिथुनेभिः1 (instrumental plural)
मिथुनाय (dative singular)
मिथुनाभ्याम् (dative dual)
मिथुनेभ्यः (dative plural)
मिथुनात् (ablative singular)
मिथुनाभ्याम् (ablative dual)
मिथुनेभ्यः (ablative plural)
मिथुनस्य (genitive singular)
मिथुनयोः (dual genitive)
मिथुनानाम् (genitive plural)
मिथुने (locative singular)
मिथुनयोः (dual locative)
मिथुनेषु (locative plural)

→ Burmese: မေထုန် (mehtun)

→ English: mithuna (learned)

→ Khmer: មិថុនា (mithonaa)

Pali: mithuna

→ Malayalam: മിഥുനം (mithunaṁ)

Marathi: मिथुन (mithun)

→ Tamil: மிதுனம் (mituṉam)

→ Telugu: మిథునము (mithunamu)

desc

→ Thai: เมถุน (mee-tǔn), มิถุนายน (mí-tù-naa-yon)

→ Malay: mintuna (مينتونا)

From Proto-Indo-European *meyth₂- (“to exchange”) an extension of *mey- (“to exchange”). Cognate with Latin mutō whence English mutate, mutual; Latin mittō (“send”) whence English emit, mission, etc.; Proto-Slavic *mьstь (“revenge, vengeance”); English mis-, miss.
Also cf. Mitra, the Indo-Iranian god of contracts.

cog

(astrology, sometimes masculine) the sign of the zodiac Gemini or the third arc of 30 degrees in a circle

(grammar) root compounded with a preposition


मरण

maraṇa (romanization)
मरणम् (nominative singular)
मरणे (dual nominative)
मरणानि (nominative plural)
मरणा1 (nominative plural)
मरण (singular vocative)
मरणे (dual vocative)
मरणानि (plural vocative)
मरणा1 (plural vocative)
मरणम् (accusative singular)
मरणे (accusative dual)
मरणानि (accusative plural)
मरणा1 (accusative plural)
मरणेन (instrumental singular)
मरणाभ्याम् (dual instrumental)
मरणैः (instrumental plural)
मरणेभिः1 (instrumental plural)
मरणाय (dative singular)
मरणाभ्याम् (dative dual)
मरणेभ्यः (dative plural)
मरणात् (ablative singular)
मरणाभ्याम् (ablative dual)
मरणेभ्यः (ablative plural)
मरणस्य (genitive singular)
मरणयोः (dual genitive)
मरणानाम् (genitive plural)
मरणे (locative singular)
मरणयोः (dual locative)
मरणेषु (locative plural)

Bengali: মরণ (moron)

Gujarati: મરણ (maraṇ)

Hindi: मरण (maraṇ)

→ Kannada: ಮರಣ (maraṇa)

→ Malayalam: മരണം (maraṇaṁ)

Marathi: मरण (maraṇ)

→ Malay: merana

Indonesian: merana

→ Santali: ᱢᱳᱨᱳᱱ (moron)

Sinhalese: මරණය (maraṇaya)

→ Tamil: மரணம் (maraṇam)

→ Telugu: మరణము (maraṇamu)

→ Thai: มรณะ (morana), มรณ์

desc

→ Parthian: [script needed] (mrn /maran/)

From मृ (mṛ, “to die”, root) + -अन (-ana, nominalization suffix) with guṇa and sandhi.


वृषभ

vṛṣabhá (romanization)
वृषभः (nominative singular)
वृषभौ (dual nominative)
वृषभा1 (dual nominative)
वृषभाः (nominative plural)
वृषभासः1 (nominative plural)
वृषभ (singular vocative)
वृषभौ (dual vocative)
वृषभा1 (dual vocative)
वृषभाः (plural vocative)
वृषभासः1 (plural vocative)
वृषभम् (accusative singular)
वृषभौ (accusative dual)
वृषभा1 (accusative dual)
वृषभान् (accusative plural)
वृषभेण (instrumental singular)
वृषभाभ्याम् (dual instrumental)
वृषभैः (instrumental plural)
वृषभेभिः1 (instrumental plural)
वृषभाय (dative singular)
वृषभाभ्याम् (dative dual)
वृषभेभ्यः (dative plural)
वृषभात् (ablative singular)
वृषभाभ्याम् (ablative dual)
वृषभेभ्यः (ablative plural)
वृषभस्य (genitive singular)
वृषभयोः (dual genitive)
वृषभाणाम् (genitive plural)
वृषभे (locative singular)
वृषभयोः (dual locative)
वृषभेषु (locative plural)

/ʋr̩.ʂɐ.bʱɐ́/

/ʋr̩.ʂɐ.bʱɐ/

From Proto-Indo-Iranian *(w)r̥šabʰás, from Proto-Indo-European *wr̥sn̥-bʰó-s, from *wérsēn (“male animal; manly man”).
Cognate with Avestan 𐬀𐬭𐬆𐬱𐬀𐬥 (ar^əšan), Ancient Greek ἄρσην (ársēn), Latin verrēs. Also related to ऋषभ (ṛṣabhá), वृषन् (vṛṣan).


वाणिज

vāṇijá (romanization)
वाणिजः (nominative singular)
वाणिजौ (dual nominative)
वाणिजा1 (dual nominative)
वाणिजाः (nominative plural)
वाणिजासः1 (nominative plural)
वाणिज (singular vocative)
वाणिजौ (dual vocative)
वाणिजा1 (dual vocative)
वाणिजाः (plural vocative)
वाणिजासः1 (plural vocative)
वाणिजम् (accusative singular)
वाणिजौ (accusative dual)
वाणिजा1 (accusative dual)
वाणिजान् (accusative plural)
वाणिजेन (instrumental singular)
वाणिजाभ्याम् (dual instrumental)
वाणिजैः (instrumental plural)
वाणिजेभिः1 (instrumental plural)
वाणिजाय (dative singular)
वाणिजाभ्याम् (dative dual)
वाणिजेभ्यः (dative plural)
वाणिजात् (ablative singular)
वाणिजाभ्याम् (ablative dual)
वाणिजेभ्यः (ablative plural)
वाणिजस्य (genitive singular)
वाणिजयोः (dual genitive)
वाणिजानाम् (genitive plural)
वाणिजे (locative singular)
वाणिजयोः (dual locative)
वाणिजेषु (locative plural)

Dardic:

desc

Kashmiri: वोञु॒ (wōñu॒), वाञुरु॒ (wāñuru॒)

Pali: vāṇija, vāṇijaka

Prakrit: 𑀯𑀸𑀡𑀺𑀅 (vāṇia), 𑀯𑀸𑀡𑀺𑀅𑀬 (vāṇiaya)

Bengali: বানিয়া (baniẏa), বেনে (bene)

Konkani: वाणि (vāṇi)

Old Gujarati: वाणीउ (vāṇīu), वाणीडु (vāṇīḍu)

Gujarati: વાણિયો (vāṇiyo)

→ Arabic: بَنِيَان (baniyān)

desctree

→ Portuguese: baniano, baniane
→ English: banyan

→ Spanish: baniano

→ Swahili: baniani

Marathi: वाणी (vāṇī)

Marwari: 𑅪𑅐𑅧𑅢𑅛õ (banṇjõ)

Punjabi: ਬਾਨਿਆ (bāniā)

desc

Sinhalese: වේණඳ (wēṇaⁿda), වේණේඳ (wēṇēⁿda), වේණද (wēṇada), වේඏඅඳ (wēl̥aⁿda), වේඏඒඳ (wēl̥ēⁿda)

Sindhi: 𑋛𑋠𑋌𑋪𑋘𑋠𑋌𑋢 (vāṇyāṇī), 𑋛𑋠𑋅𑋠𑋌𑋢 (vāñāṇī)

Urdu: بنيان (baniyān, “vest, undershirt”)

/ʋɑː.ɳi.d͡ʑɐ́/

/ʋɑː.ɳi.d͡ʑɐ/

Vṛddhi derivative of वणिज् (vaṇíj, “merchant, trader”).

vrd

(mythology) the submarine fire (supposed to be at the south-pole)


अपभ्रंश

apabhraṃśá (romanization)
अपभ्रंशः (nominative singular)
अपभ्रंशौ (dual nominative)
अपभ्रंशा1 (dual nominative)
अपभ्रंशाः (nominative plural)
अपभ्रंशासः1 (nominative plural)
अपभ्रंश (singular vocative)
अपभ्रंशौ (dual vocative)
अपभ्रंशा1 (dual vocative)
अपभ्रंशाः (plural vocative)
अपभ्रंशासः1 (plural vocative)
अपभ्रंशम् (accusative singular)
अपभ्रंशौ (accusative dual)
अपभ्रंशा1 (accusative dual)
अपभ्रंशान् (accusative plural)
अपभ्रंशेन (instrumental singular)
अपभ्रंशाभ्याम् (dual instrumental)
अपभ्रंशैः (instrumental plural)
अपभ्रंशेभिः1 (instrumental plural)
अपभ्रंशाय (dative singular)
अपभ्रंशाभ्याम् (dative dual)
अपभ्रंशेभ्यः (dative plural)
अपभ्रंशात् (ablative singular)
अपभ्रंशाभ्याम् (ablative dual)
अपभ्रंशेभ्यः (ablative plural)
अपभ्रंशस्य (genitive singular)
अपभ्रंशयोः (dual genitive)
अपभ्रंशानाम् (genitive plural)
अपभ्रंशे (locative singular)
अपभ्रंशयोः (dual locative)
अपभ्रंशेषु (locative plural)

/ɐ.pɐbʱ.ɾɐ̃.ɕɐ́/

/ɐ.pɐbʱ.ɾɐ̃.ɕɐ/

From अप- (ápa-, “down, back”) + भ्रंश (bhraṃśá, “deviation”).

af

(grammar, linguistics) corrupted form of a word, corruption

(grammar, linguistics) ungrammatical language

(grammar, linguistics) the most corrupt of the Prakrit dialects


संहिता

saṃ-hitā (romanization)
संहिता (nominative singular)
संहिते (dual nominative)
संहिताः (nominative plural)
संहिते (singular vocative)
संहिते (dual vocative)
संहिताः (plural vocative)
संहिताम् (accusative singular)
संहिते (accusative dual)
संहिताः (accusative plural)
संहितया (instrumental singular)
संहिता1 (instrumental singular)
संहिताभ्याम् (dual instrumental)
संहिताभिः (instrumental plural)
संहितायै (dative singular)
संहिताभ्याम् (dative dual)
संहिताभ्यः (dative plural)
संहितायाः (ablative singular)
संहितायै2 (ablative singular)
संहिताभ्याम् (ablative dual)
संहिताभ्यः (ablative plural)
संहितायाः (genitive singular)
संहितायै2 (genitive singular)
संहितयोः (dual genitive)
संहितानाम् (genitive plural)
संहितायाम् (locative singular)
संहितयोः (dual locative)
संहितासु (locative plural)

/s̪ɐ̃.ɦi.t̪ɑː/

(grammar) the junction or combination of letters according to euphonic rules (sandhi, but sometimes considered rather as the state preparatory to the actual junction than the junction itself)


वणिज्

vaṇíj (romanization)
वणिक् (nominative singular)
वणिजौ (dual nominative)
वणिजा1 (dual nominative)
वणिजः (nominative plural)
वणिक् (singular vocative)
वणिजौ (dual vocative)
वणिजा1 (dual vocative)
वणिजः (plural vocative)
वणिजम् (accusative singular)
वणिजौ (accusative dual)
वणिजा1 (accusative dual)
वणिजः (accusative plural)
वणिजा (instrumental singular)
वणिग्भ्याम् (dual instrumental)
वणिग्भिः (instrumental plural)
वणिजे (dative singular)
वणिग्भ्याम् (dative dual)
वणिग्भ्यः (dative plural)
वणिजः (ablative singular)
वणिग्भ्याम् (ablative dual)
वणिग्भ्यः (ablative plural)
वणिजः (genitive singular)
वणिजोः (dual genitive)
वणिजाम् (genitive plural)
वणिजि (locative singular)
वणिजोः (dual locative)
वणिक्षु (locative plural)

Prakrit: 𑀯𑀡𑀺 (vaṇi)

Uncertain. Possibly from Proto-Indo-European *wen(h₁)-h₂ǵ-, composed of *wenh₁- (“to win”) + *h₂eǵ- (“to drive, lead”). Compare वनोति (vanóti), particularly in the meaning “to acquire”, and अजति (ájati, “to drive”), respectively.

550 CE, Varāhamihira, Bṛhat Saṃhitā

(astrology, astronomy) the zodiacal sign Libra


रक्त

rakta (romanization)
रक्तः (nominative singular)
रक्तौ (dual nominative)
रक्ता1 (dual nominative)
रक्ताः (nominative plural)
रक्तासः1 (nominative plural)
रक्त (singular vocative)
रक्तौ (dual vocative)
रक्ता1 (dual vocative)
रक्ताः (plural vocative)
रक्तासः1 (plural vocative)
रक्तम् (accusative singular)
रक्तौ (accusative dual)
रक्ता1 (accusative dual)
रक्तान् (accusative plural)
रक्तेन (instrumental singular)
रक्ताभ्याम् (dual instrumental)
रक्तैः (instrumental plural)
रक्तेभिः1 (instrumental plural)
रक्ताय (dative singular)
रक्ताभ्याम् (dative dual)
रक्तेभ्यः (dative plural)
रक्तात् (ablative singular)
रक्ताभ्याम् (ablative dual)
रक्तेभ्यः (ablative plural)
रक्तस्य (genitive singular)
रक्तयोः (dual genitive)
रक्तानाम् (genitive plural)
रक्ते (locative singular)
रक्तयोः (dual locative)
रक्तेषु (locative plural)
रक्ता (nominative singular)
रक्ते (dual nominative)
रक्ताः (nominative plural)
रक्ते (singular vocative)
रक्ते (dual vocative)
रक्ताः (plural vocative)
रक्ताम् (accusative singular)
रक्ते (accusative dual)
रक्ताः (accusative plural)
रक्तया (instrumental singular)
रक्ता1 (instrumental singular)
रक्ताभ्याम् (dual instrumental)
रक्ताभिः (instrumental plural)
रक्तायै (dative singular)
रक्ताभ्याम् (dative dual)
रक्ताभ्यः (dative plural)
रक्तायाः (ablative singular)
रक्तायै2 (ablative singular)
रक्ताभ्याम् (ablative dual)
रक्ताभ्यः (ablative plural)
रक्तायाः (genitive singular)
रक्तायै2 (genitive singular)
रक्तयोः (dual genitive)
रक्तानाम् (genitive plural)
रक्तायाम् (locative singular)
रक्तयोः (dual locative)
रक्तासु (locative plural)
रक्तम् (nominative singular)
रक्ते (dual nominative)
रक्तानि (nominative plural)
रक्ता1 (nominative plural)
रक्त (singular vocative)
रक्ते (dual vocative)
रक्तानि (plural vocative)
रक्ता1 (plural vocative)
रक्तम् (accusative singular)
रक्ते (accusative dual)
रक्तानि (accusative plural)
रक्ता1 (accusative plural)
रक्तेन (instrumental singular)
रक्ताभ्याम् (dual instrumental)
रक्तैः (instrumental plural)
रक्तेभिः1 (instrumental plural)
रक्ताय (dative singular)
रक्ताभ्याम् (dative dual)
रक्तेभ्यः (dative plural)
रक्तात् (ablative singular)
रक्ताभ्याम् (ablative dual)
रक्तेभ्यः (ablative plural)
रक्तस्य (genitive singular)
रक्तयोः (dual genitive)
रक्तानाम् (genitive plural)
रक्ते (locative singular)
रक्तयोः (dual locative)
रक्तेषु (locative plural)

Assamese: ৰাতা (rata), ৰাতুল (ratul)

Nepali: रगत (ragat), रातो (rāto)

Marwari: रगत (ragat)

Romani: rat

Punjabi:

Gurmukhi script: ਰੱਤ (ratta)

Shahmukhi script: رَتّ (ratt)

Sindhi: रतु (ratu)

→ Bengali: রক্ত (rokto)

→ Hindustani:

Hindi: रक्त (rakt)

Urdu: رکت

→ Kannada: ರಕ್ತ (rakta)

→ Malayalam: രക്തം (raktaṁ)

→ Nepali: रक्त (rakta)

desctree

→ Old Marathi: 𑘨𑘎𑘿𑘝 (rakta)
Marathi: रक्त (rakta)

→ Tamil: ரத்தம் (rattam)

→ Telugu: రక్తము (raktamu)

From the root verb रञ्ज् (rañj, “to redden”), from Proto-Indo-European *reg- (“to dye”). Cognate with Persian رخش (raxš), Sogdian [script needed] (rɣš- /raxš/, “Rakhsh”), Khwarezmian rxtk (raxtak, “red”), Mazanderani رش (raš, “red (of cattle)”), Northern Kurdish reş (“black”).


अनुस्वार

anusvāra (romanization)
अनुस्वारः (nominative singular)
अनुस्वारौ (dual nominative)
अनुस्वाराः (nominative plural)
अनुस्वार (singular vocative)
अनुस्वारौ (dual vocative)
अनुस्वाराः (plural vocative)
अनुस्वारम् (accusative singular)
अनुस्वारौ (accusative dual)
अनुस्वारान् (accusative plural)
अनुस्वारेण (instrumental singular)
अनुस्वाराभ्याम् (dual instrumental)
अनुस्वारैः (instrumental plural)
अनुस्वाराय (dative singular)
अनुस्वाराभ्याम् (dative dual)
अनुस्वारेभ्यः (dative plural)
अनुस्वारात् (ablative singular)
अनुस्वाराभ्याम् (ablative dual)
अनुस्वारेभ्यः (ablative plural)
अनुस्वारस्य (genitive singular)
अनुस्वारयोः (dual genitive)
अनुस्वाराणाम् (genitive plural)
अनुस्वारे (locative singular)
अनुस्वारयोः (dual locative)
अनुस्वारेषु (locative plural)

/ɐ.n̪us̪.ʋɑː.ɾɐ/

From अनु- (anu-, “along; with; after”) + स्वर् (svar, “to sound; to utter”, root) + -अ (-a, nominalization suffix) with vṛddhi of the root.

affix

(phonetics) anusvara, the "after-sound" (a nasal consonant following a vowel; denoted by a dot or circle in various scripts and by ṃ in IAST)


वर्ग

várga (romanization)
वर्गः (nominative singular)
वर्गौ (dual nominative)
वर्गा1 (dual nominative)
वर्गाः (nominative plural)
वर्गासः1 (nominative plural)
वर्ग (singular vocative)
वर्गौ (dual vocative)
वर्गा1 (dual vocative)
वर्गाः (plural vocative)
वर्गासः1 (plural vocative)
वर्गम् (accusative singular)
वर्गौ (accusative dual)
वर्गा1 (accusative dual)
वर्गान् (accusative plural)
वर्गेण (instrumental singular)
वर्गाभ्याम् (dual instrumental)
वर्गैः (instrumental plural)
वर्गेभिः1 (instrumental plural)
वर्गाय (dative singular)
वर्गाभ्याम् (dative dual)
वर्गेभ्यः (dative plural)
वर्गात् (ablative singular)
वर्गाभ्याम् (ablative dual)
वर्गेभ्यः (ablative plural)
वर्गस्य (genitive singular)
वर्गयोः (dual genitive)
वर्गाणाम् (genitive plural)
वर्गे (locative singular)
वर्गयोः (dual locative)
वर्गेषु (locative plural)

→ Hindi: वर्ग (varg)

→ Javanese: warga

→ Lao: ວັກ (wak)

desctree

→ Malay: warga
> Indonesian: warga (inherited)

→ Marathi: वर्ग (varga)

Nepali: बर्ग (barga)

→ Old Javanese: warga
> Javanese: ꦮꦂꦒ (warga) (inherited)

Pali: vagga
→ Burmese: ဝဂ် (wag)
→ Khmer: វគ្គ (vĕək)

→ Punjabi: ਵਰਗ (varag)

→ Thai: วรรค (wák), พรรค (pák)

→ Pattani Malay: ڤ̲اء / พะ (pá)

From वृज् (vṛj, root) + -अ (-a, nominalization suffix). The root carries a variety of senses, including "to pluck; to pick; to choose", etc.

suffix

चवर्ग ― cavarga ― the palatal series, the letters grouped under च (ca)

(phonetics) a class of letters or phonemes grouped together by place of articulation.

place of articulation
place of articulation

the things being grouped together
(grammar) a category of words

the things being grouped together
a category of words


करण

karaṇa (romanization)
करणम् (nominative singular)
करणे (dual nominative)
करणानि (nominative plural)
करणा1 (nominative plural)
करण (singular vocative)
करणे (dual vocative)
करणानि (plural vocative)
करणा1 (plural vocative)
करणम् (accusative singular)
करणे (accusative dual)
करणानि (accusative plural)
करणा1 (accusative plural)
करणेन (instrumental singular)
करणाभ्याम् (dual instrumental)
करणैः (instrumental plural)
करणेभिः1 (instrumental plural)
करणाय (dative singular)
करणाभ्याम् (dative dual)
करणेभ्यः (dative plural)
करणात् (ablative singular)
करणाभ्याम् (ablative dual)
करणेभ्यः (ablative plural)
करणस्य (genitive singular)
करणयोः (dual genitive)
करणानाम् (genitive plural)
करणे (locative singular)
करणयोः (dual locative)
करणेषु (locative plural)

→ Hindi: करण (karaṇ)

Pali: karaṇa

Derived from the root कृ (kṛ) + -अन (-ana).

(grammar) a sound or word as an independent part of speech

(grammar) the means or instrument by which an action is effected, the idea expressed by the instrumental case, instrumentality


व्याकरण

vyākaraṇa (romanization)
व्याकरणम् (nominative singular)
व्याकरणे (dual nominative)
व्याकरणानि (nominative plural)
व्याकरण (singular vocative)
व्याकरणे (dual vocative)
व्याकरणानि (plural vocative)
व्याकरणम् (accusative singular)
व्याकरणे (accusative dual)
व्याकरणानि (accusative plural)
व्याकरणेन (instrumental singular)
व्याकरणाभ्याम् (dual instrumental)
व्याकरणैः (instrumental plural)
व्याकरणाय (dative singular)
व्याकरणाभ्याम् (dative dual)
व्याकरणेभ्यः (dative plural)
व्याकरणात् (ablative singular)
व्याकरणाभ्याम् (ablative dual)
व्याकरणेभ्यः (ablative plural)
व्याकरणस्य (genitive singular)
व्याकरणयोः (dual genitive)
व्याकरणानाम् (genitive plural)
व्याकरणे (locative singular)
व्याकरणयोः (dual locative)
व्याकरणेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">व्याकरण</i>

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणेभ्यः

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणेभ्यः

व्याकरणानाम्

sa-decl-noun/cell

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणेभ्यः

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणेभ्यः

व्याकरणानाम्

Assamese: ব্যাকৰণ (byakoron)

Bengali: ব্যাকরণ (bêkron)

Gujarati: વ્યાકરણ (vyākraṇ)

Hindi: व्याकरण (vyākraṇ)

Kannada: ವ್ಯಾಕರಣ (vyākaraṇa)

Marathi: व्याकरण (vyākraṇ)

Telugu: వ్యాకరణము (vyākaraṇamu)

Malayalam: വ്യാകരണം (vyākaraṇaṁ)

desc

Urdu: ویاکرن

Urdu: ویاکرن

/ʋjɑː.kɐ.ɾɐ.ɳɐm/

/ʋjɑː.kɐ.ɾɐ.ɳɐm/

वि- (ví, “apart”) + आ- (ā, “towards; unto”) + करण (karaṇa, “performing, activity”)

affix

(grammar) grammatical correctness, polished or accurate language


व्यक्ति

vyakti (romanization)
व्यक्तिः (nominative singular)
व्यक्ती (dual nominative)
व्यक्तयः (nominative plural)
व्यक्ते (singular vocative)
व्यक्ती (dual vocative)
व्यक्तयः (plural vocative)
व्यक्तिम् (accusative singular)
व्यक्ती (accusative dual)
व्यक्तीः (accusative plural)
व्यक्त्या (instrumental singular)
व्यक्ती1 (instrumental singular)
व्यक्तिभ्याम् (dual instrumental)
व्यक्तिभिः (instrumental plural)
व्यक्तये (dative singular)
व्यक्त्यै2 (dative singular)
व्यक्ती1 (dative singular)
व्यक्तिभ्याम् (dative dual)
व्यक्तिभ्यः (dative plural)
व्यक्तेः (ablative singular)
व्यक्त्याः2 (ablative singular)
व्यक्त्यै3 (ablative singular)
व्यक्तिभ्याम् (ablative dual)
व्यक्तिभ्यः (ablative plural)
व्यक्तेः (genitive singular)
व्यक्त्याः2 (genitive singular)
व्यक्त्यै3 (genitive singular)
व्यक्त्योः (dual genitive)
व्यक्तीनाम् (genitive plural)
व्यक्तौ (locative singular)
व्यक्त्याम्2 (locative singular)
व्यक्ता1 (locative singular)
व्यक्त्योः (dual locative)
व्यक्तिषु (locative plural)

→ Malayalam: വ്യക്തി (vyakti)

desctree

→ Old Javanese: wyakti, yakti
> Javanese: ꦪꦏ꧀ꦠꦶ (yakti), ꦪꦼꦏ꧀ꦠꦶ (yekti) (inherited)


संज्ञा

sa-noun

संज्ञा • (saṃjñā́) stem, f

saṃjñā́ (romanization)
संज्ञा (nominative singular)
संज्ञे (dual nominative)
संज्ञाः (nominative plural)
संज्ञे (singular vocative)
संज्ञे (dual vocative)
संज्ञाः (plural vocative)
संज्ञाम् (accusative singular)
संज्ञे (accusative dual)
संज्ञाः (accusative plural)
संज्ञया (instrumental singular)
संज्ञा1 (instrumental singular)
संज्ञाभ्याम् (dual instrumental)
संज्ञाभिः (instrumental plural)
संज्ञायै (dative singular)
संज्ञाभ्याम् (dative dual)
संज्ञाभ्यः (dative plural)
संज्ञायाः (ablative singular)
संज्ञायै2 (ablative singular)
संज्ञाभ्याम् (ablative dual)
संज्ञाभ्यः (ablative plural)
संज्ञायाः (genitive singular)
संज्ञायै2 (genitive singular)
संज्ञयोः (dual genitive)
संज्ञानाम् (genitive plural)
संज्ञायाम् (locative singular)
संज्ञयोः (dual locative)
संज्ञासु (locative plural)

/sɐɲd͡ʑ.ɲɑ́ː/

/s̪ɐɲd͡ʑ.ɲɑː/

From the root संज्ञा (saṃjñā) + -आ (-ā).

suf

संज्ञा (saṃjñā) + -आ (-ā)

(grammar) the name of anything thought of as standing by itself, any noun having a special meaning


वृत्त

vṛttá (romanization)
वृत्तम् (nominative singular)
वृत्ते (dual nominative)
वृत्तानि (nominative plural)
वृत्ता1 (nominative plural)
वृत्त (singular vocative)
वृत्ते (dual vocative)
वृत्तानि (plural vocative)
वृत्ता1 (plural vocative)
वृत्तम् (accusative singular)
वृत्ते (accusative dual)
वृत्तानि (accusative plural)
वृत्ता1 (accusative plural)
वृत्तेन (instrumental singular)
वृत्ताभ्याम् (dual instrumental)
वृत्तैः (instrumental plural)
वृत्तेभिः1 (instrumental plural)
वृत्ताय (dative singular)
वृत्ताभ्याम् (dative dual)
वृत्तेभ्यः (dative plural)
वृत्तात् (ablative singular)
वृत्ताभ्याम् (ablative dual)
वृत्तेभ्यः (ablative plural)
वृत्तस्य (genitive singular)
वृत्तयोः (dual genitive)
वृत्तानाम् (genitive plural)
वृत्ते (locative singular)
वृत्तयोः (dual locative)
वृत्तेषु (locative plural)

desctree

→ Malay: berita
Indonesian: berita
→ Bikol Central: bareta
→ Cebuano: balita
→ Hiligaynon: balita
→ Matigsalug Manobo: balita
→ Tagalog: balita
→ Tausug: bayta'

→ Malayalam: വൃത്തം (vr̥ttaṁ)

Pali: 𑀯𑀝𑁆𑀝 (vaṭṭa)

desc

Prakrit: 𑀯𑀝𑁆𑀝 (vaṭṭa), 𑀯𑀢𑁆𑀢 (vatta), 𑀯𑀺𑀢𑁆𑀢 (vitta), 𑀯𑀼𑀢𑁆𑀢 (vutta)

Sinhalese: වට (waṭa)

→ Malayalam: വട്ടം (vaṭṭaṁ), വട (vaṭa)

→ Tamil: வட்டம் (vaṭṭam)

desctree

→ Tamil: வடை (vaṭai)
→ Hindi: वड़ा (vaṛā)
→ Marathi: वडा (vaḍā)

[ʋr̩t̪̚.t̪ɐ]

Compound of वृत् (vṛt, “to turn”) + -त (-ta). Cognate with Persian گرد (gard), Russian вертеть (vertetʹ), English worth.

com+

(prosody) the rhythm at the end of a verse, final rhythm

(prosody) any metre containing a fixed number of syllables

(prosody) a metre consisting of 10 trochees


विधान

vidhāna (romanization)
विधानम् (nominative singular)
विधाने (dual nominative)
विधानानि (nominative plural)
विधाना1 (nominative plural)
विधान (singular vocative)
विधाने (dual vocative)
विधानानि (plural vocative)
विधाना1 (plural vocative)
विधानम् (accusative singular)
विधाने (accusative dual)
विधानानि (accusative plural)
विधाना1 (accusative plural)
विधानेन (instrumental singular)
विधानाभ्याम् (dual instrumental)
विधानैः (instrumental plural)
विधानेभिः1 (instrumental plural)
विधानाय (dative singular)
विधानाभ्याम् (dative dual)
विधानेभ्यः (dative plural)
विधानात् (ablative singular)
विधानाभ्याम् (ablative dual)
विधानेभ्यः (ablative plural)
विधानस्य (genitive singular)
विधानयोः (dual genitive)
विधानानाम् (genitive plural)
विधाने (locative singular)
विधानयोः (dual locative)
विधानेषु (locative plural)

/ʋi.d̪ʱɑː.n̪ɐ/

Compound of वि- (vi-) + धान (dhāna, “holding”)

(grammar) affixing, taking an affix (W.)


विधि

vidhi (romanization)
विधिः (nominative singular)
विधी (dual nominative)
विधयः (nominative plural)
विधे (singular vocative)
विधी (dual vocative)
विधयः (plural vocative)
विधिम् (accusative singular)
विधी (accusative dual)
विधीन् (accusative plural)
विधिना (instrumental singular)
विधिभ्याम् (dual instrumental)
विधिभिः (instrumental plural)
विधये (dative singular)
विधिभ्याम् (dative dual)
विधिभ्यः (dative plural)
विधेः (ablative singular)
विधिभ्याम् (ablative dual)
विधिभ्यः (ablative plural)
विधेः (genitive singular)
विध्योः (dual genitive)
विधीनाम् (genitive plural)
विधौ (locative singular)
विध्योः (dual locative)
विधिषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine i-stem declension of विधि

Assamese: বিধি (bidhi)

Bengali: বিধি (bidhi)

Marathi: विधी (vidhī)

desc

→ Khmer: ពិធី (pi’tʰii), វិធិ (vithiʼ), វិធី (vithii)

→ Lao: ພິທີ (phi thī)

Odia: ବିଧି (bidhi)

Punjabi: ਬਿਧ (bidh)

Sindhi: وڌي

→ Tamil: விதி (viti)

→ Telugu: విధి (vidhi)

→ Thai: พิธี (pí-tii)

Possibly from the root विधा (vidhā, “to accomplish, bring about, achieve”).


मध्यम

madhyama (romanization)
मध्यमः (nominative singular)
मध्यमौ (dual nominative)
मध्यमाः (nominative plural)
मध्यम (singular vocative)
मध्यमौ (dual vocative)
मध्यमाः (plural vocative)
मध्यमम् (accusative singular)
मध्यमौ (accusative dual)
मध्यमान् (accusative plural)
मध्यमेन (instrumental singular)
मध्यमाभ्याम् (dual instrumental)
मध्यमैः (instrumental plural)
मध्यमाय (dative singular)
मध्यमाभ्याम् (dative dual)
मध्यमेभ्यः (dative plural)
मध्यमात् (ablative singular)
मध्यमाभ्याम् (ablative dual)
मध्यमेभ्यः (ablative plural)
मध्यमस्य (genitive singular)
मध्यमयोः (dual genitive)
मध्यमानाम् (genitive plural)
मध्यमे (locative singular)
मध्यमयोः (dual locative)
मध्यमेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of मध्यम

मध्यमाभ्याम्

मध्यमाभ्याम्

मध्यमाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

मध्यमाभ्याम्

मध्यमाभ्याम्

मध्यमाभ्याम्


निपात

nipāta (romanization)
निपातः (nominative singular)
निपातौ (dual nominative)
निपाताः (nominative plural)
निपात (singular vocative)
निपातौ (dual vocative)
निपाताः (plural vocative)
निपातम् (accusative singular)
निपातौ (accusative dual)
निपातान् (accusative plural)
निपातेन (instrumental singular)
निपाताभ्याम् (dual instrumental)
निपातैः (instrumental plural)
निपाताय (dative singular)
निपाताभ्याम् (dative dual)
निपातेभ्यः (dative plural)
निपातात् (ablative singular)
निपाताभ्याम् (ablative dual)
निपातेभ्यः (ablative plural)
निपातस्य (genitive singular)
निपातयोः (dual genitive)
निपातानाम् (genitive plural)
निपाते (locative singular)
निपातयोः (dual locative)
निपातेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of निपात

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

sa-decl-noun/cell

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

From नि- (ni-) + पात (pāta), vṛddhi derivative of पत् (pat, “to fall”). Compare Old Armenian նպատակ (npatak).


वचन

vácana (romanization)
वचनम् (nominative singular)
वचने (dual nominative)
वचनानि (nominative plural)
वचना1 (nominative plural)
वचन (singular vocative)
वचने (dual vocative)
वचनानि (plural vocative)
वचना1 (plural vocative)
वचनम् (accusative singular)
वचने (accusative dual)
वचनानि (accusative plural)
वचना1 (accusative plural)
वचनेन (instrumental singular)
वचनाभ्याम् (dual instrumental)
वचनैः (instrumental plural)
वचनेभिः1 (instrumental plural)
वचनाय (dative singular)
वचनाभ्याम् (dative dual)
वचनेभ्यः (dative plural)
वचनात् (ablative singular)
वचनाभ्याम् (ablative dual)
वचनेभ्यः (ablative plural)
वचनस्य (genitive singular)
वचनयोः (dual genitive)
वचनानाम् (genitive plural)
वचने (locative singular)
वचनयोः (dual locative)
वचनेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀯𑀬𑀡 (vayaṇa)

Assamese: বানা (bana)

→ Hindi: वचन (vacan) (learned)

desctree

→ Old Javanese: wacana
> Javanese: ꦮꦕꦤ (wacana) (inherited)
→ Indonesian: wacana
→ Malay: wacana

→ Balinese: ᬯᬘᬦ (wacana)

Pali: vacana
→ Khmer: វចន (vaccaʼnaʼ)
→ Thai: พจน์ (pót)

→ Telugu: వచనము (vacanamu)

→ Tamil: வசனம் (vacaṉam)

Etymology tree
Proto-Indo-European *wekʷ-
Sanskrit वच् (vac)
Proto-Indo-European *-nós
Sanskrit -अन (-ana)
Sanskrit वचन (vacana)
From the root वच् (vac, “to speak”) + -अन (-ana).


विभक्ति

vibhaktí (romanization)
विभक्तिः (nominative singular)
विभक्ती (dual nominative)
विभक्तयः (nominative plural)
विभक्ते (singular vocative)
विभक्ती (dual vocative)
विभक्तयः (plural vocative)
विभक्तिम् (accusative singular)
विभक्ती (accusative dual)
विभक्तीः (accusative plural)
विभक्त्या (instrumental singular)
विभक्ती1 (instrumental singular)
विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
विभक्तिभिः (instrumental plural)
विभक्तये (dative singular)
विभक्त्यै2 (dative singular)
विभक्ती1 (dative singular)
विभक्तिभ्याम् (dative dual)
विभक्तिभ्यः (dative plural)
विभक्तेः (ablative singular)
विभक्त्याः2 (ablative singular)
विभक्त्यै3 (ablative singular)
विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
विभक्तिभ्यः (ablative plural)
विभक्तेः (genitive singular)
विभक्त्याः2 (genitive singular)
विभक्त्यै3 (genitive singular)
विभक्त्योः (dual genitive)
विभक्तीनाम् (genitive plural)
विभक्तौ (locative singular)
विभक्त्याम्2 (locative singular)
विभक्ता1 (locative singular)
विभक्त्योः (dual locative)
विभक्तिषु (locative plural)

→ Hindi: विभक्ति (vibhakti) (learned)

→ Kannada: ವಿಭಕ್ತಿ (vibhakti) (learned)

→ Telugu: విభక్తి (vibhakti) (learned)

Compound of वि- (vi-, “apart”) + भक्ति (bhaktí, “division”).

com+

(grammar) declension of nouns, declensional suffixes (TS., Br., etc.)


पर्वन्

párvan (romanization)
परुर् (nominative singular)
पर्व (nominative singular)
पर्वणी (dual nominative)
पर्वाणि (nominative plural)
पर्व1 (nominative plural)
पर्वा1 (nominative plural)
पर्वन् (singular vocative)
पर्व (singular vocative)
पर्वणी (dual vocative)
पर्वाणि (plural vocative)
पर्व1 (plural vocative)
पर्वा1 (plural vocative)
पर्व (accusative singular)
पर्वणी (accusative dual)
पर्वाणि (accusative plural)
पर्व1 (accusative plural)
पर्वा1 (accusative plural)
पर्वणा (instrumental singular)
पर्वभ्याम् (dual instrumental)
पर्वभिः (instrumental plural)
पर्वणे (dative singular)
पर्वभ्याम् (dative dual)
पर्वभ्यः (dative plural)
पर्वणः (ablative singular)
पर्वभ्याम् (ablative dual)
पर्वभ्यः (ablative plural)
पर्वणः (genitive singular)
पर्वणोः (dual genitive)
पर्वणाम् (genitive plural)
पर्वणि (locative singular)
पर्वन्1 (locative singular)
पर्वणोः (dual locative)
पर्वसु (locative plural)

→ Hindi: पर्व (parv) (learned)

→ Odia: ପର୍ବ (parba) (learned)

→ Punjabi: ਪਰਬ (parab) (learned)

→ Old Javanese: parwa, paro

desctree

Javanese: ꦥꦫꦺꦴ (paro)
→ Indonesian: paro

desc

→ Balinese: ᬧᬭᭀ (paro, “half”), ᬧᬃᬯ (parwa, “part of the Mahābhārata”)

→ Indonesian: parwa (learned)

→ Malay: paruh (“part”)

Indonesian: paruh (“part”)

From Proto-Indo-Aryan *párwr̥, from Proto-Indo-Iranian *párwr̥, from Proto-Indo-European *pérwr̥, from *per- + *-wr̥.

(grammar) member of a compound (Prāt., Nir.)


प्रकृति

prakṛti (romanization)
प्रकृतिः (nominative singular)
प्रकृती (dual nominative)
प्रकृतयः (nominative plural)
प्रकृते (singular vocative)
प्रकृती (dual vocative)
प्रकृतयः (plural vocative)
प्रकृतिम् (accusative singular)
प्रकृती (accusative dual)
प्रकृतीः (accusative plural)
प्रकृत्या (instrumental singular)
प्रकृती1 (instrumental singular)
प्रकृतिभ्याम् (dual instrumental)
प्रकृतिभिः (instrumental plural)
प्रकृतये (dative singular)
प्रकृत्यै2 (dative singular)
प्रकृती1 (dative singular)
प्रकृतिभ्याम् (dative dual)
प्रकृतिभ्यः (dative plural)
प्रकृतेः (ablative singular)
प्रकृत्याः2 (ablative singular)
प्रकृत्यै3 (ablative singular)
प्रकृतिभ्याम् (ablative dual)
प्रकृतिभ्यः (ablative plural)
प्रकृतेः (genitive singular)
प्रकृत्याः2 (genitive singular)
प्रकृत्यै3 (genitive singular)
प्रकृत्योः (dual genitive)
प्रकृतीनाम् (genitive plural)
प्रकृतौ (locative singular)
प्रकृत्याम्2 (locative singular)
प्रकृता1 (locative singular)
प्रकृत्योः (dual locative)
प्रकृतिषु (locative plural)

→ Bengali: প্রকৃতি (prokriti)

→ Hindi: प्रकृति (prakŕti)

→ Kannada: ಪ್ರಕೃತಿ (prakṛti)

→ Malayalam: പ്രകൃതി (prakr̥ti)

desctree

→ Old Javanese: prakṛti
> Javanese: ꦥꦏꦼꦂꦠꦶ (pakerti) (inherited)
→ Indonesian: pekerti

→ Tamil: பிரகிருதி (pirakiruti)

→ Telugu: ప్రకృతి (prakr̥ti)

From प्र- (pra-, “pro-”) + कृति (kṛ́ti, “creating”).

af

सत्त्व सत्त्व#Sanskrit

पुरुष पुरुष#Sanskrit

ब्रह्मन् ब्रह्मन्#Sanskrit

वेदान्त वेदान्त#Sanskrit

(philosophy) the original producer of (or rather passive power of creating) the material world (consisting of 3 constituent essences or गुण (guṇa)s called सत्त्व (sattva), रजस् (rajas), and तमस् (tamas)), Nature (distinguished from पुरुष (puruṣa), Spirit as माया (māyā) is distinguished from ब्रह्मन् (brahman) in the वेदान्त (vedānta)s)

(grammar) the crude or elementary form of a word, base, root, an uninflected word


प्रधान

pradhāna (romanization)
प्रधानम् (nominative singular)
प्रधाने (dual nominative)
प्रधानानि (nominative plural)
प्रधान (singular vocative)
प्रधाने (dual vocative)
प्रधानानि (plural vocative)
प्रधानम् (accusative singular)
प्रधाने (accusative dual)
प्रधानानि (accusative plural)
प्रधानेन (instrumental singular)
प्रधानाभ्याम् (dual instrumental)
प्रधानैः (instrumental plural)
प्रधानाय (dative singular)
प्रधानाभ्याम् (dative dual)
प्रधानेभ्यः (dative plural)
प्रधानात् (ablative singular)
प्रधानाभ्याम् (ablative dual)
प्रधानेभ्यः (ablative plural)
प्रधानस्य (genitive singular)
प्रधानयोः (dual genitive)
प्रधानानाम् (genitive plural)
प्रधाने (locative singular)
प्रधानयोः (dual locative)
प्रधानेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">प्रधान</i>

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

→ Bengali: প্রধান (prodhan)

→ Hindi: प्रधान (pradhān)

→ Indonesian: perdana

→ Malay: perdana (ڤردان)

→ Marathi: प्रधान (pradhān)

Inherited from Proto-Indo-Iranian *pradʰaHnás, from Proto-Indo-European *pro-dʰeh₁-nós, from *pro- (“forward”) + *dʰeh₁- (“to place”) + *-nós (adjectival suffix).

com

(grammar) the primary member of a compound


विशेष

viśeṣa (romanization)
विशेषः (nominative singular)
विशेषौ (dual nominative)
विशेषाः (nominative plural)
विशेष (singular vocative)
विशेषौ (dual vocative)
विशेषाः (plural vocative)
विशेषम् (accusative singular)
विशेषौ (accusative dual)
विशेषान् (accusative plural)
विशेषेण (instrumental singular)
विशेषाभ्याम् (dual instrumental)
विशेषैः (instrumental plural)
विशेषाय (dative singular)
विशेषाभ्याम् (dative dual)
विशेषेभ्यः (dative plural)
विशेषात् (ablative singular)
विशेषाभ्याम् (ablative dual)
विशेषेभ्यः (ablative plural)
विशेषस्य (genitive singular)
विशेषयोः (dual genitive)
विशेषाणाम् (genitive plural)
विशेषे (locative singular)
विशेषयोः (dual locative)
विशेषेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of विशेष

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

→ Hindi: विशेष (viśeṣ)

→ Kannada: ವಿಶೇಷ (viśēṣa)

→ Malay: wisesa

Indonesian: wisésa

→ Newar: विशेष (wiśeṣa)

→ Old Javanese: wiśeṣa

Javanese: ꦮꦶꦱꦺꦱ (wisésa)

→ Old Khmer: viśeṣa, biśeṣa

desc

→ Thai: วิเศษ (wí-sèet), พิเศษ (pí-sèet)

desctree

Pali: visesa
→ Burmese: ဝိသေသ (wi.sesa.)
→ Khmer: វិសេស (visaeh)

→ Punjabi: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ (viśeś)

desc

→ Tamil: விசேடம் (vicēṭam), விசேஷம் (vicēṣam)

वि- (vi-, “separation prefix”) + शेष (śeṣa, “residue, that which is saved”).

af

(grammar) a word which defines the meaning of another

(philosophy) individuality, essential difference (IW., etc.)


आधार

ādhāra (romanization)
आधारः (nominative singular)
आधारौ (dual nominative)
आधाराः (nominative plural)
आधार (singular vocative)
आधारौ (dual vocative)
आधाराः (plural vocative)
आधारम् (accusative singular)
आधारौ (accusative dual)
आधारान् (accusative plural)
आधारेन (instrumental singular)
आधाराभ्याम् (dual instrumental)
आधारैः (instrumental plural)
आधाराय (dative singular)
आधाराभ्याम् (dative dual)
आधारेभ्यः (dative plural)
आधारात् (ablative singular)
आधाराभ्याम् (ablative dual)
आधारेभ्यः (ablative plural)
आधारस्य (genitive singular)
आधारयोः (dual genitive)
आधारानाम् (genitive plural)
आधारे (locative singular)
आधारयोः (dual locative)
आधारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of आधार

Pali: ādhāra

Punjabi: ਆਧਾਰ (ādhār, “nourishment”)

→ Hindi: आधार (ādhār)

→ Tamil: ஆதாரம் (ātāram)

आ- (ā-, “ad-”) + धार (dhāra, “holding, supporting”), the latter from the root धृ (dhṛ, “to hold”).

affix

(philosophy) comprehension, location, the sense of the locative case


अङ्ग

अङ्ग ॑ (canonical)
áṅga (romanization)
अङ्ग् (root)
अङ्गः (nominative singular)
अङ्गौ (dual nominative)
अङ्गा1 (dual nominative)
अङ्गाः (nominative plural)
अङ्गासः1 (nominative plural)
अङ्ग (singular vocative)
अङ्गौ (dual vocative)
अङ्गा1 (dual vocative)
अङ्गाः (plural vocative)
अङ्गासः1 (plural vocative)
अङ्गम् (accusative singular)
अङ्गौ (accusative dual)
अङ्गा1 (accusative dual)
अङ्गान् (accusative plural)
अङ्गेन (instrumental singular)
अङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
अङ्गैः (instrumental plural)
अङ्गेभिः1 (instrumental plural)
अङ्गाय (dative singular)
अङ्गाभ्याम् (dative dual)
अङ्गेभ्यः (dative plural)
अङ्गात् (ablative singular)
अङ्गाभ्याम् (ablative dual)
अङ्गेभ्यः (ablative plural)
अङ्गस्य (genitive singular)
अङ्गयोः (dual genitive)
अङ्गानाम् (genitive plural)
अङ्गे (locative singular)
अङ्गयोः (dual locative)
अङ्गेषु (locative plural)

Dardic:

Kalasha: oŋg

Kashmiri: انگ

Pali: aṅga

Prakrit: 𑀅𑀁𑀕 (aṃga) (see there for further descendants)

Borrowed terms

→ Hindi: अंग (aṅg)

desctree

→ Malay: angka (“numeral”)
Indonesian: angka

→ Malayalam: അംഗം (aṅgaṁ)

desc

→ Mongolian: анги (angi, “class, grade, classroom”)

→ Old Javanese: aṅga

Javanese: ꦲꦁꦒ (angga)

→ Balinese: ᬳᬗ᭄ᬕ (angga)

→ Telugu: అంగము (aṅgamu)

→ Tocharian B: ānk

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₂eng-
Sanskrit अङ्ग॑ (áṅga)
Inherited from Proto-Indo-Aryan *Hángas, from Proto-Indo-Iranian *Hángas, from Proto-Indo-European *h₂eng- (“corner”).

etymon

अङ्ग॑

(grammar) the stem or base of a word, but in the strong cases only


लाभ

(astrology) name of the 11th lunar mansion


प्रतिज्ञा

pratijñā (romanization)
प्रतिज्ञा (nominative singular)
प्रतिज्ञे (dual nominative)
प्रतिज्ञाः (nominative plural)
प्रतिज्ञे (singular vocative)
प्रतिज्ञे (dual vocative)
प्रतिज्ञाः (plural vocative)
प्रतिज्ञाम् (accusative singular)
प्रतिज्ञे (accusative dual)
प्रतिज्ञाः (accusative plural)
प्रतिज्ञया (instrumental singular)
प्रतिज्ञा1 (instrumental singular)
प्रतिज्ञाभ्याम् (dual instrumental)
प्रतिज्ञाभिः (instrumental plural)
प्रतिज्ञायै (dative singular)
प्रतिज्ञाभ्याम् (dative dual)
प्रतिज्ञाभ्यः (dative plural)
प्रतिज्ञायाः (ablative singular)
प्रतिज्ञायै2 (ablative singular)
प्रतिज्ञाभ्याम् (ablative dual)
प्रतिज्ञाभ्यः (ablative plural)
प्रतिज्ञायाः (genitive singular)
प्रतिज्ञायै2 (genitive singular)
प्रतिज्ञयोः (dual genitive)
प्रतिज्ञानाम् (genitive plural)
प्रतिज्ञायाम् (locative singular)
प्रतिज्ञयोः (dual locative)
प्रतिज्ञासु (locative plural)

Pali: paṭiññā

Ashokan Prakrit:

Maharastri Prakrit: 𑀧𑀇𑀚𑁆𑀚𑀸 (païjjā)

Old Marathi: 𑘢𑘺𑘕 (paija), 𑘢𑘺𑘕𑘰 (paijā)

Marathi: पैज (paij)

Sauraseni Prakrit: 𑀧𑀇𑀚𑁆𑀚𑀸 (païjjā)

Hindustani:

Hindi: पैज (paij)

Urdu: پیج (paij)

Paisaci Prakrit: 𑀧𑀇𑀚𑁆𑀚𑀸 (païjjā)

Punjabi:

Gurmukhi: [script needed] (paij)

Shahmukhi: [script needed] (paij)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: प्रतिज्ञा (pratijñā)

Urdu: پرتِگّیا (pratigyā)

desc

→ Marathi: प्रतिज्ञा (pratidnyā) (learned)

Derived from the root प्रतिज्ञा (pratijñā) (see above) + -आ (-ā).

/pɾɐ.t̪id͡ʑ.ɲɑː/

(logic) a proposition, the assertion or proposition to be proved


संयुक्त

sáṃyukta (romanization)
संयुक्तः (nominative singular)
संयुक्तौ (dual nominative)
संयुक्ता1 (dual nominative)
संयुक्ताः (nominative plural)
संयुक्तासः1 (nominative plural)
संयुक्त (singular vocative)
संयुक्तौ (dual vocative)
संयुक्ता1 (dual vocative)
संयुक्ताः (plural vocative)
संयुक्तासः1 (plural vocative)
संयुक्तम् (accusative singular)
संयुक्तौ (accusative dual)
संयुक्ता1 (accusative dual)
संयुक्तान् (accusative plural)
संयुक्तेन (instrumental singular)
संयुक्ताभ्याम् (dual instrumental)
संयुक्तैः (instrumental plural)
संयुक्तेभिः1 (instrumental plural)
संयुक्ताय (dative singular)
संयुक्ताभ्याम् (dative dual)
संयुक्तेभ्यः (dative plural)
संयुक्तात् (ablative singular)
संयुक्ताभ्याम् (ablative dual)
संयुक्तेभ्यः (ablative plural)
संयुक्तस्य (genitive singular)
संयुक्तयोः (dual genitive)
संयुक्तानाम् (genitive plural)
संयुक्ते (locative singular)
संयुक्तयोः (dual locative)
संयुक्तेषु (locative plural)
संयुक्ता (nominative singular)
संयुक्ते (dual nominative)
संयुक्ताः (nominative plural)
संयुक्ते (singular vocative)
संयुक्ते (dual vocative)
संयुक्ताः (plural vocative)
संयुक्ताम् (accusative singular)
संयुक्ते (accusative dual)
संयुक्ताः (accusative plural)
संयुक्तया (instrumental singular)
संयुक्ता1 (instrumental singular)
संयुक्ताभ्याम् (dual instrumental)
संयुक्ताभिः (instrumental plural)
संयुक्तायै (dative singular)
संयुक्ताभ्याम् (dative dual)
संयुक्ताभ्यः (dative plural)
संयुक्तायाः (ablative singular)
संयुक्तायै2 (ablative singular)
संयुक्ताभ्याम् (ablative dual)
संयुक्ताभ्यः (ablative plural)
संयुक्तायाः (genitive singular)
संयुक्तायै2 (genitive singular)
संयुक्तयोः (dual genitive)
संयुक्तानाम् (genitive plural)
संयुक्तायाम् (locative singular)
संयुक्तयोः (dual locative)
संयुक्तासु (locative plural)
संयुक्तम् (nominative singular)
संयुक्ते (dual nominative)
संयुक्तानि (nominative plural)
संयुक्ता1 (nominative plural)
संयुक्त (singular vocative)
संयुक्ते (dual vocative)
संयुक्तानि (plural vocative)
संयुक्ता1 (plural vocative)
संयुक्तम् (accusative singular)
संयुक्ते (accusative dual)
संयुक्तानि (accusative plural)
संयुक्ता1 (accusative plural)
संयुक्तेन (instrumental singular)
संयुक्ताभ्याम् (dual instrumental)
संयुक्तैः (instrumental plural)
संयुक्तेभिः1 (instrumental plural)
संयुक्ताय (dative singular)
संयुक्ताभ्याम् (dative dual)
संयुक्तेभ्यः (dative plural)
संयुक्तात् (ablative singular)
संयुक्ताभ्याम् (ablative dual)
संयुक्तेभ्यः (ablative plural)
संयुक्तस्य (genitive singular)
संयुक्तयोः (dual genitive)
संयुक्तानाम् (genitive plural)
संयुक्ते (locative singular)
संयुक्तयोः (dual locative)
संयुक्तेषु (locative plural)

From सम्- (sam-) + युक्त (yukta), from the root संयुज् (saṃyuj).


माला

mālā (romanization)
माला (nominative singular)
माले (dual nominative)
मालाः (nominative plural)
माले (singular vocative)
माले (dual vocative)
मालाः (plural vocative)
मालाम् (accusative singular)
माले (accusative dual)
मालाः (accusative plural)
मालया (instrumental singular)
माला1 (instrumental singular)
मालाभ्याम् (dual instrumental)
मालाभिः (instrumental plural)
मालायै (dative singular)
मालाभ्याम् (dative dual)
मालाभ्यः (dative plural)
मालायाः (ablative singular)
मालायै2 (ablative singular)
मालाभ्याम् (ablative dual)
मालाभ्यः (ablative plural)
मालायाः (genitive singular)
मालायै2 (genitive singular)
मालयोः (dual genitive)
मालानाम् (genitive plural)
मालायाम् (locative singular)
मालयोः (dual locative)
मालासु (locative plural)

→ Bengali: মালা (mala) (learned)

→ Thai: มาลา (maa-laa)

Probably borrowed from Dravidian; compare Tamil மாலை (mālai, “garland”) and Telugu మాల (māla, “garland”). In this case, the Sanskrit term is borrowed from Dravidian, rather than the other way around.


अहंकार

ahaṃkāra (romanization)
अहंकारः (nominative singular)
अहंकारौ (dual nominative)
अहंकारा1 (dual nominative)
अहंकाराः (nominative plural)
अहंकारासः1 (nominative plural)
अहंकार (singular vocative)
अहंकारौ (dual vocative)
अहंकारा1 (dual vocative)
अहंकाराः (plural vocative)
अहंकारासः1 (plural vocative)
अहंकारम् (accusative singular)
अहंकारौ (accusative dual)
अहंकारा1 (accusative dual)
अहंकारान् (accusative plural)
अहंकारेण (instrumental singular)
अहंकाराभ्याम् (dual instrumental)
अहंकारैः (instrumental plural)
अहंकारेभिः1 (instrumental plural)
अहंकाराय (dative singular)
अहंकाराभ्याम् (dative dual)
अहंकारेभ्यः (dative plural)
अहंकारात् (ablative singular)
अहंकाराभ्याम् (ablative dual)
अहंकारेभ्यः (ablative plural)
अहंकारस्य (genitive singular)
अहंकारयोः (dual genitive)
अहंकाराणाम् (genitive plural)
अहंकारे (locative singular)
अहंकारयोः (dual locative)
अहंकारेषु (locative plural)

Pali: ahaṃkāra

Punjabi: ਹੰਕਾਰ (haṃkār)

→ English: ahamkara (learned)

→ Hindi: अहंकार (ahaṅkār)

→ Kannada: ಅಹಂಕಾರ (ahaṅkāra)

→ Malayalam: അഹങ്കാരം (ahaṅkāraṁ)

→ Newar: अहङ्कार (ahaṅkāra)

→ Old Gujarati: अहंकार (ahaṃkāra)

→ Portuguese: ahamkara (learned)

→ Telugu: అహంకారము (ahaṅkāramu)

→ Tamil: அகங்காரம் (akaṅkāram)

/ɐ.ɦɐŋ.kɑː.ɾɐ/

/ɐ.ɦɐŋ.kɑː.ɾɐ/

Compound of अहं (ahaṃ, “I”) + -कार (-kāra, “doer”).

com+

(philosophy) the third of the eight producers or sources of creation, viz. the conceit or conception of individuality, individualization


रञ्जन

rañjana (romanization)
रञ्जनम् (nominative singular)
रञ्जने (dual nominative)
रञ्जनानि (nominative plural)
रञ्जना1 (nominative plural)
रञ्जन (singular vocative)
रञ्जने (dual vocative)
रञ्जनानि (plural vocative)
रञ्जना1 (plural vocative)
रञ्जनम् (accusative singular)
रञ्जने (accusative dual)
रञ्जनानि (accusative plural)
रञ्जना1 (accusative plural)
रञ्जनेन (instrumental singular)
रञ्जनाभ्याम् (dual instrumental)
रञ्जनैः (instrumental plural)
रञ्जनेभिः1 (instrumental plural)
रञ्जनाय (dative singular)
रञ्जनाभ्याम् (dative dual)
रञ्जनेभ्यः (dative plural)
रञ्जनात् (ablative singular)
रञ्जनाभ्याम् (ablative dual)
रञ्जनेभ्यः (ablative plural)
रञ्जनस्य (genitive singular)
रञ्जनयोः (dual genitive)
रञ्जनानाम् (genitive plural)
रञ्जने (locative singular)
रञ्जनयोः (dual locative)
रञ्जनेषु (locative plural)

→ Hindi: रंजन (rañjan)

/ɾɐɲ.d͡ʑɐ.nɐ/

/ɾɐɲ.d͡ʑɐ.n̪ɐ/


गुण

guṇá (romanization)
गुणः (nominative singular)
गुणौ (dual nominative)
गुणा1 (dual nominative)
गुणाः (nominative plural)
गुणासः1 (nominative plural)
गुण (singular vocative)
गुणौ (dual vocative)
गुणा1 (dual vocative)
गुणाः (plural vocative)
गुणासः1 (plural vocative)
गुणम् (accusative singular)
गुणौ (accusative dual)
गुणा1 (accusative dual)
गुणान् (accusative plural)
गुणेन (instrumental singular)
गुणाभ्याम् (dual instrumental)
गुणैः (instrumental plural)
गुणेभिः1 (instrumental plural)
गुणाय (dative singular)
गुणाभ्याम् (dative dual)
गुणेभ्यः (dative plural)
गुणात् (ablative singular)
गुणाभ्याम् (ablative dual)
गुणेभ्यः (ablative plural)
गुणस्य (genitive singular)
गुणयोः (dual genitive)
गुणानाम् (genitive plural)
गुणे (locative singular)
गुणयोः (dual locative)
गुणेषु (locative plural)

desctree

Pali: guṇa
→ Khmer: គុណ (kun)
→ Burmese: ဂုဏ် (gun)
→ Shan: ၵုင်ႇ (kùng)
→ Thai: คุณ (kun)

→ English: guna

→ Hindi: गुण (guṇ)

→ Marathi: गुण m (guṇ)

→ Malay: guna

Indonesian: guna

→ Old Gujarati: गुण (guṇa)

→ Old Javanese: guṇa
Javanese: ꦒꦸꦤ (guna)
→ Balinese: ᬕᬸᬡ (guna)

→ Telugu: గుణము (guṇamu)

Of uncertain origin. The oldest attested meaning is probably “time, occurrence”, though the original meaning is probably "hair" or "string". The prevailing theory links the word to Persian گون (gun, “color; species”); see there for more. Other theories connect the word to Gothic 𐌺𐌿𐌽𐌰𐍅𐌹𐌳𐌰 (kunawida, “fetters”) and Avestan 𐬔𐬏𐬥𐬀𐬊𐬌𐬙𐬌 (gūnaoⁱti, “increases”).

cog

(grammar, ablaut) full grade of vowels, ie /a/, /ar/, /e/, and /o/ (contrasts with zero grade and lengthened grade/vṛddhi)


मीन

mīna (romanization)
मीनः (nominative singular)
मीनौ (dual nominative)
मीना1 (dual nominative)
मीनाः (nominative plural)
मीनासः1 (nominative plural)
मीन (singular vocative)
मीनौ (dual vocative)
मीना1 (dual vocative)
मीनाः (plural vocative)
मीनासः1 (plural vocative)
मीनम् (accusative singular)
मीनौ (accusative dual)
मीना1 (accusative dual)
मीनान् (accusative plural)
मीनेन (instrumental singular)
मीनाभ्याम् (dual instrumental)
मीनैः (instrumental plural)
मीनेभिः1 (instrumental plural)
मीनाय (dative singular)
मीनाभ्याम् (dative dual)
मीनेभ्यः (dative plural)
मीनात् (ablative singular)
मीनाभ्याम् (ablative dual)
मीनेभ्यः (ablative plural)
मीनस्य (genitive singular)
मीनयोः (dual genitive)
मीनानाम् (genitive plural)
मीने (locative singular)
मीनयोः (dual locative)
मीनेषु (locative plural)

→ Burmese: မိန် (min)

→ Hindi: मीन (mīn)

Marathi: मीन (mīn)

desctree

→ Old Javanese: mīna
> Javanese: ꦩꦶꦤ (mina) (inherited)

Pali: mīna
→ Khmer: មីន (miin)
→ Thai: มีน (miin)

→ Khmer: មីនា (miinaa)

→ Telugu: మీనము (mīnamu)

→ Thai: มีน (miin)

Borrowed from Dravidian, ultimately from Proto-Dravidian *mīn; compare Tamil மீன் (mīṉ). Alternative derivations from Proto-Indo-European (compare Ancient Greek μαίνη (maínē, “blotched picarel”), English minnow, Russian мин (min, “burbot”), Latvian mitrs (“moist”)) are less likely.

noncog

(astrology, astronomy) the sign of the zodiac Pisces


लिङ्ग

liṅga (romanization)
लिङ्गम् (nominative singular)
लिङ्गे (dual nominative)
लिङ्गानि (nominative plural)
लिङ्गा1 (nominative plural)
लिङ्ग (singular vocative)
लिङ्गे (dual vocative)
लिङ्गानि (plural vocative)
लिङ्गा1 (plural vocative)
लिङ्गम् (accusative singular)
लिङ्गे (accusative dual)
लिङ्गानि (accusative plural)
लिङ्गा1 (accusative plural)
लिङ्गेन (instrumental singular)
लिङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लिङ्गैः (instrumental plural)
लिङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लिङ्गाय (dative singular)
लिङ्गाभ्याम् (dative dual)
लिङ्गेभ्यः (dative plural)
लिङ्गात् (ablative singular)
लिङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लिङ्गेभ्यः (ablative plural)
लिङ्गस्य (genitive singular)
लिङ्गयोः (dual genitive)
लिङ्गानाम् (genitive plural)
लिङ्गे (locative singular)
लिङ्गयोः (dual locative)
लिङ्गेषु (locative plural)

Pali: liṅga

→ Thai: ลึงค์ (lʉng), ลิงค์ (ling) (or borrowed directly from Sanskrit)

Prakrit: 𑀮𑀺𑀁𑀕 (liṃga) (see there for further descendants)

→ English: lingam

→ Kannada: ಲಿಂಗ (liṅga)

→ Khmer: លិង្គ (lɨng)

From Proto-Indo-Iranian *lingás ~ *ringás (“mark, sign, token”). Cognate with Avestan -𐬌𐬭𐬌𐬧𐬔𐬀 (-iriṇga) (attested in 𐬵𐬀𐬞𐬙𐬋𐬌𐬭𐬌𐬧𐬔𐬀 (haptōⁱriṇga, “the constellation Ursa Major”, literally “having seven signs”)), Sogdian [script needed] (pryng /paring/, “damask textile with markings on it”) (< *upa-ringa-).

cog

(logic) the invariable mark which proves the existence of anything in an object (as in the proposition ‘there is fire because there is smoke’, smoke is the liṅga)


द्वंद्व

dvaṃdvá (romanization)
द्वंद्वम् (nominative singular)
द्वंद्वे (dual nominative)
द्वंद्वानि (nominative plural)
द्वंद्व (singular vocative)
द्वंद्वे (dual vocative)
द्वंद्वानि (plural vocative)
द्वंद्वम् (accusative singular)
द्वंद्वे (accusative dual)
द्वंद्वानि (accusative plural)
द्वंद्वेन (instrumental singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dual instrumental)
द्वंद्वैः (instrumental plural)
द्वंद्वाय (dative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dative dual)
द्वंद्वेभ्यः (dative plural)
द्वंद्वात् (ablative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (ablative dual)
द्वंद्वेभ्यः (ablative plural)
द्वंद्वस्य (genitive singular)
द्वंद्वयोः (dual genitive)
द्वंद्वानाम् (genitive plural)
द्वंद्वे (locative singular)
द्वंद्वयोः (dual locative)
द्वंद्वेषु (locative plural)
द्वंद्वः (nominative singular)
द्वंद्वौ (dual nominative)
द्वंद्वाः (nominative plural)
द्वंद्व (singular vocative)
द्वंद्वौ (dual vocative)
द्वंद्वाः (plural vocative)
द्वंद्वम् (accusative singular)
द्वंद्वौ (accusative dual)
द्वंद्वान् (accusative plural)
द्वंद्वेन (instrumental singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dual instrumental)
द्वंद्वैः (instrumental plural)
द्वंद्वाय (dative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dative dual)
द्वंद्वेभ्यः (dative plural)
द्वंद्वात् (ablative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (ablative dual)
द्वंद्वेभ्यः (ablative plural)
द्वंद्वस्य (genitive singular)
द्वंद्वयोः (dual genitive)
द्वंद्वानाम् (genitive plural)
द्वंद्वे (locative singular)
द्वंद्वयोः (dual locative)
द्वंद्वेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">द्वंद्व</i>

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

sa-decl-noun/cell

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of द्वंद्व

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

sa-decl-noun/cell

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

→ English: dvandva

→ Telugu: ద్వంద్వము (dvandvamu)

/d̪ʋɐn̪d̪.ʋɐ/

From earlier द्वाद्वा (dvā́dvā), a reduplication of the nominative of द्व (dva, “two”).

(grammar, lexicography, rarely neuter) dvandva (type of compound word)

(astrology) Gemini (the sign of the zodiac)


भाव

bhāvá (romanization)
भावः (nominative singular)
भावौ (dual nominative)
भावा1 (dual nominative)
भावाः (nominative plural)
भावासः1 (nominative plural)
भाव (singular vocative)
भावौ (dual vocative)
भावा1 (dual vocative)
भावाः (plural vocative)
भावासः1 (plural vocative)
भावम् (accusative singular)
भावौ (accusative dual)
भावा1 (accusative dual)
भावान् (accusative plural)
भावेन (instrumental singular)
भावाभ्याम् (dual instrumental)
भावैः (instrumental plural)
भावेभिः1 (instrumental plural)
भावाय (dative singular)
भावाभ्याम् (dative dual)
भावेभ्यः (dative plural)
भावात् (ablative singular)
भावाभ्याम् (ablative dual)
भावेभ्यः (ablative plural)
भावस्य (genitive singular)
भावयोः (dual genitive)
भावानाम् (genitive plural)
भावे (locative singular)
भावयोः (dual locative)
भावेषु (locative plural)

→ Lao: ພາບ (phāp)

→ Malay: bahawa
Indonesian: bahwa

Sinhalese: බව (bawa)

→ Tamil: பாவம் (pāvam)

→ Thai: ภาพ (pâap)

From भू (bhū, “to be; to become”, root) + -अ (-a, nominalization suffix) with vṛddhi and internal sandhi.

suffix

(astrology) an astrological house or lunar mansion

(grammar) the fundamental notion of the verb; the sense conveyed by the abstract noun (the impersonal sense conveyed by the verb)


व्यय

Hindi: व्यय (vyay)

desctree

Old Javanese: byaya, beya
→ Malay: biaya
Indonesian: biaya
→ Tagalog: biyaya
Javanese: ꦧꦺꦪ (béya)
→ Malay: bea
Indonesian: bea
→ Min Nan: 傌仔／㐷仔 (bé-á)

Telugu: వ్యయ (vyaya), వ్యయము (vyayamu)

From वि- (vi-) + अय् (ay, “to go”) + -अ (-a).


रोहिणी

rohiṇī (romanization)
रोहिणी (nominative singular)
रोहिण्यौ (dual nominative)
रोहिण्यः (nominative plural)
रोहिणि (singular vocative)
रोहिण्यौ (dual vocative)
रोहिण्यः (plural vocative)
रोहिणीम् (accusative singular)
रोहिण्यौ (accusative dual)
रोहिणीः (accusative plural)
रोहिण्या (instrumental singular)
रोहिणीभ्याम् (dual instrumental)
रोहिणीभिः (instrumental plural)
रोहिण्यै (dative singular)
रोहिणीभ्याम् (dative dual)
रोहिणीभ्यः (dative plural)
रोहिण्याः (ablative singular)
रोहिणीभ्याम् (ablative dual)
रोहिणीभ्यः (ablative plural)
रोहिण्याः (genitive singular)
रोहिण्योः (dual genitive)
रोहिणीनाम् (genitive plural)
रोहिण्याम् (locative singular)
रोहिण्योः (dual locative)
रोहिणीषु (locative plural)

→ Hindi: रोहिणी (rohiṇī) (learned)

→ Punjabi: ਰੋਹੀਣੀ (rohīṇī) (learned)

→ Tamil: ரோகிணி (rōkiṇi) (learned)

→ Telugu: రోహిణి (rōhiṇi) (learned)

(Vedic astrology) Rohini, (a nakshatra or lunar mansion, i.e. a sector of the sky along the ecliptic, the star Aldebaran)


लग्न

Telugu: లగ్నము (lagnamu)

(astrology) a scheme or figure of the 12 houses or zodiacal signs (used as a horoscope)


लाघव

lāghava (romanization)
लाघवम् (nominative singular)
लाघवे (dual nominative)
लाघवानि (nominative plural)
लाघवा1 (nominative plural)
लाघव (singular vocative)
लाघवे (dual vocative)
लाघवानि (plural vocative)
लाघवा1 (plural vocative)
लाघवम् (accusative singular)
लाघवे (accusative dual)
लाघवानि (accusative plural)
लाघवा1 (accusative plural)
लाघवेन (instrumental singular)
लाघवाभ्याम् (dual instrumental)
लाघवैः (instrumental plural)
लाघवेभिः1 (instrumental plural)
लाघवाय (dative singular)
लाघवाभ्याम् (dative dual)
लाघवेभ्यः (dative plural)
लाघवात् (ablative singular)
लाघवाभ्याम् (ablative dual)
लाघवेभ्यः (ablative plural)
लाघवस्य (genitive singular)
लाघवयोः (dual genitive)
लाघवानाम् (genitive plural)
लाघवे (locative singular)
लाघवयोः (dual locative)
लाघवेषु (locative plural)

→ Bengali: লাঘব (laghob)

→ Hindi: लाघव (lāghav)

→ Kannada: ಲಾಘವ (lāghava)

→ Malayalam: ലാഘവം (lāghavaṁ)

→ Marathi: लाघव (lāghav)

→ Old Javanese: lāghawa
> Javanese: ꦊꦒꦮ (legawa) (inherited)

→ Odia: ଲାଘବ (lāghaba)

→ Tamil: லாகவம் (lākavam)

→ Telugu: లాఘవము (lāghavamu)

(prosody) shortness of a vowel or syllable (opp. to गौरव), Piṅg.


तालव्य

head

तालव्य • (tālavya)

→ Hindi: तालव्य (tālavya)

Telugu: తాలవ్యము (tālavyamu)

/t̪ɑː.l̪ɐʋ.jɐ/

(phonetics) palatal (the letters इ, ए and ऐ [called कण्ठ-त्°, ‘belonging to throat and palate’ Ṡiksh.], च्, छ्, ज्, झ्, ञ्, य्, श्).


तत्पुरुष

tatpúruṣa (romanization)
तत्पुरुषः (nominative singular)
तत्पुरुषौ (dual nominative)
तत्पुरुषा1 (dual nominative)
तत्पुरुषाः (nominative plural)
तत्पुरुषासः1 (nominative plural)
तत्पुरुष (singular vocative)
तत्पुरुषौ (dual vocative)
तत्पुरुषा1 (dual vocative)
तत्पुरुषाः (plural vocative)
तत्पुरुषासः1 (plural vocative)
तत्पुरुषम् (accusative singular)
तत्पुरुषौ (accusative dual)
तत्पुरुषा1 (accusative dual)
तत्पुरुषान् (accusative plural)
तत्पुरुषेण (instrumental singular)
तत्पुरुषाभ्याम् (dual instrumental)
तत्पुरुषैः (instrumental plural)
तत्पुरुषेभिः1 (instrumental plural)
तत्पुरुषाय (dative singular)
तत्पुरुषाभ्याम् (dative dual)
तत्पुरुषेभ्यः (dative plural)
तत्पुरुषात् (ablative singular)
तत्पुरुषाभ्याम् (ablative dual)
तत्पुरुषेभ्यः (ablative plural)
तत्पुरुषस्य (genitive singular)
तत्पुरुषयोः (dual genitive)
तत्पुरुषाणाम् (genitive plural)
तत्पुरुषे (locative singular)
तत्पुरुषयोः (dual locative)
तत्पुरुषेषु (locative plural)

→ English: tatpuruṣa

→ Telugu: తత్పురుషము (tatpuruṣamu)

Tatpuruṣa compound of तत् (tát, “that”) + पुरुष (púruṣa, “man”). A classic example of such a compound where "that" is being used to mean "that person's".

com

बहुव्रीहि बहुव्रीहि#Sanskrit

(linguistics, grammar, lexicography) a class of compounds (formed like the word तत्-पुरुष, ‘his servant’) in which the last member is qualified by the first without losing (as the last member of बहुव्रीहि (bahuvrīhi) compounds) its grammatical independence (whether as noun or adj. or p.)

बहुव्रीहि बहुव्रीहि#Sanskrit

कर्मधारय कर्मधारय#Sanskrit

द्विगु द्विगु#Sanskrit

two subdivisions of these compounds are called कर्मधारय (karmadhāraya) and द्विगु (dvigu) (qq.vv.)


दन्त्य

dantya (romanization)
दन्त्यः (nominative singular)
दन्त्यौ (dual nominative)
दन्त्या1 (dual nominative)
दन्त्याः (nominative plural)
दन्त्यासः1 (nominative plural)
दन्त्य (singular vocative)
दन्त्यौ (dual vocative)
दन्त्या1 (dual vocative)
दन्त्याः (plural vocative)
दन्त्यासः1 (plural vocative)
दन्त्यम् (accusative singular)
दन्त्यौ (accusative dual)
दन्त्या1 (accusative dual)
दन्त्यान् (accusative plural)
दन्त्येन (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्यैः (instrumental plural)
दन्त्येभिः1 (instrumental plural)
दन्त्याय (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्येभ्यः (dative plural)
दन्त्यात् (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्येभ्यः (ablative plural)
दन्त्यस्य (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्ये (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्येषु (locative plural)
दन्त्या (nominative singular)
दन्त्ये (dual nominative)
दन्त्याः (nominative plural)
दन्त्ये (singular vocative)
दन्त्ये (dual vocative)
दन्त्याः (plural vocative)
दन्त्याम् (accusative singular)
दन्त्ये (accusative dual)
दन्त्याः (accusative plural)
दन्त्यया (instrumental singular)
दन्त्या1 (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्याभिः (instrumental plural)
दन्त्यायै (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्याभ्यः (dative plural)
दन्त्यायाः (ablative singular)
दन्त्यायै2 (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्याभ्यः (ablative plural)
दन्त्यायाः (genitive singular)
दन्त्यायै2 (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्यायाम् (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्यासु (locative plural)
दन्त्यम् (nominative singular)
दन्त्ये (dual nominative)
दन्त्यानि (nominative plural)
दन्त्या1 (nominative plural)
दन्त्य (singular vocative)
दन्त्ये (dual vocative)
दन्त्यानि (plural vocative)
दन्त्या1 (plural vocative)
दन्त्यम् (accusative singular)
दन्त्ये (accusative dual)
दन्त्यानि (accusative plural)
दन्त्या1 (accusative plural)
दन्त्येन (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्यैः (instrumental plural)
दन्त्येभिः1 (instrumental plural)
दन्त्याय (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्येभ्यः (dative plural)
दन्त्यात् (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्येभ्यः (ablative plural)
दन्त्यस्य (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्ये (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्येषु (locative plural)

Telugu: దంత్యము (dantyamu)

place of articulation
place of articulation#English

(phonetics) dental (used to describe the place of articulation of the letters त (ta), थ (tha), द (da), ध (dha), न (na), ल (la))


अव्यय

→ Malayalam: അവ്യയം (avyayaṁ)

→ Telugu: అవ్యయము (avyayamu)

From अ- (a-, “not, un-”) + व्यय (vyaya, “death; transient”).

prefix

(grammar) an indeclinable word, particle


प्राकृत

prākṛta (romanization)
प्राकृतम् (nominative singular)
प्राकृते (dual nominative)
प्राकृतानि (nominative plural)
प्राकृता1 (nominative plural)
प्राकृत (singular vocative)
प्राकृते (dual vocative)
प्राकृतानि (plural vocative)
प्राकृता1 (plural vocative)
प्राकृतम् (accusative singular)
प्राकृते (accusative dual)
प्राकृतानि (accusative plural)
प्राकृता1 (accusative plural)
प्राकृतेन (instrumental singular)
प्राकृताभ्याम् (dual instrumental)
प्राकृतैः (instrumental plural)
प्राकृतेभिः1 (instrumental plural)
प्राकृताय (dative singular)
प्राकृताभ्याम् (dative dual)
प्राकृतेभ्यः (dative plural)
प्राकृतात् (ablative singular)
प्राकृताभ्याम् (ablative dual)
प्राकृतेभ्यः (ablative plural)
प्राकृतस्य (genitive singular)
प्राकृतयोः (dual genitive)
प्राकृतानाम् (genitive plural)
प्राकृते (locative singular)
प्राकृतयोः (dual locative)
प्राकृतेषु (locative plural)

(linguistics) a provincial or vernacular dialect


रेफ

repha (romanization)
रेफः (nominative singular)
रेफौ (dual nominative)
रेफा1 (dual nominative)
रेफाः (nominative plural)
रेफासः1 (nominative plural)
रेफ (singular vocative)
रेफौ (dual vocative)
रेफा1 (dual vocative)
रेफाः (plural vocative)
रेफासः1 (plural vocative)
रेफम् (accusative singular)
रेफौ (accusative dual)
रेफा1 (accusative dual)
रेफान् (accusative plural)
रेफेण (instrumental singular)
रेफाभ्याम् (dual instrumental)
रेफैः (instrumental plural)
रेफेभिः1 (instrumental plural)
रेफाय (dative singular)
रेफाभ्याम् (dative dual)
रेफेभ्यः (dative plural)
रेफात् (ablative singular)
रेफाभ्याम् (ablative dual)
रेफेभ्यः (ablative plural)
रेफस्य (genitive singular)
रेफयोः (dual genitive)
रेफाणाम् (genitive plural)
रेफे (locative singular)
रेफयोः (dual locative)
रेफेषु (locative plural)


वाक्य

vākya (romanization)
वाक्यम् (nominative singular)
वाक्ये (dual nominative)
वाक्यानि (nominative plural)
वाक्या1 (nominative plural)
वाक्य (singular vocative)
वाक्ये (dual vocative)
वाक्यानि (plural vocative)
वाक्या1 (plural vocative)
वाक्यम् (accusative singular)
वाक्ये (accusative dual)
वाक्यानि (accusative plural)
वाक्या1 (accusative plural)
वाक्येन (instrumental singular)
वाक्याभ्याम् (dual instrumental)
वाक्यैः (instrumental plural)
वाक्येभिः1 (instrumental plural)
वाक्याय (dative singular)
वाक्याभ्याम् (dative dual)
वाक्येभ्यः (dative plural)
वाक्यात् (ablative singular)
वाक्याभ्याम् (ablative dual)
वाक्येभ्यः (ablative plural)
वाक्यस्य (genitive singular)
वाक्ययोः (dual genitive)
वाक्यानाम् (genitive plural)
वाक्ये (locative singular)
वाक्ययोः (dual locative)
वाक्येषु (locative plural)

desctree

Pali: vākya
→ Burmese: ဝါကျ (wa-kya.)
→ Khmer: ពាក្យ (piək), វាក្យ (viəkyaʼ)
→ Lao: ພາກ (phāk)
→ Thai: พากย์ (pâak)

→ Gujarati: વાક્ય (vākya)

→ Hindustani:

Hindi: वाक्य (vākya)

Urdu: واکیہ (vākya)

→ Kannada: ವಾಕ್ಯ (vākya)

→ Old Marathi:

Devanagari script: वाइक्य (vāikya), वाक्य (vākya)

Modi script: 𑘪𑘰𑘃𑘎𑘿𑘧 (vāīkya), 𑘪𑘰𑘎𑘿𑘧 (vākya)

→ Nepali: वाक्य (wākya)

→ Punjabi:

Gurmukhi script: ਵਾਕ (vāk)

Shahmukhi script: واکیہ (vāk)

⇒ Telugu: వాక్యము (vākyamu)

Vrddhi derivative of वच् (vac) with a -य (-ya) extension.

vrd-ya

(logic) an argument, syllogism or member of a syllogism


तत्सम

tatsama (romanization)
तत्समः (nominative singular)
तत्समौ (dual nominative)
तत्समाः (nominative plural)
तत्सम (singular vocative)
तत्समौ (dual vocative)
तत्समाः (plural vocative)
तत्समम् (accusative singular)
तत्समौ (accusative dual)
तत्समान् (accusative plural)
तत्समेन (instrumental singular)
तत्समाभ्याम् (dual instrumental)
तत्समैः (instrumental plural)
तत्समाय (dative singular)
तत्समाभ्याम् (dative dual)
तत्समेभ्यः (dative plural)
तत्समात् (ablative singular)
तत्समाभ्याम् (ablative dual)
तत्समेभ्यः (ablative plural)
तत्समस्य (genitive singular)
तत्समयोः (dual genitive)
तत्समानाम् (genitive plural)
तत्समे (locative singular)
तत्समयोः (dual locative)
तत्समेषु (locative plural)

Compound of तत् (tat, “that”) + सम (sama, “same”).

com+

(lexicography) A Sanskrit learned loanword used in a South Asian language.


द्वितीया विभक्ति

sa-noun

द्वितीया विभक्ति • (dvitīyā vibhakti) stem, f

dvitīyā vibhakti (romanization)
द्वितीया विभक्तिः (nominative singular)
द्वितीया विभक्ती (dual nominative)
द्वितीया विभक्तयः (nominative plural)
द्वितीया विभक्ते (singular vocative)
द्वितीया विभक्ती (dual vocative)
द्वितीया विभक्तयः (plural vocative)
द्वितीया विभक्तिम् (accusative singular)
द्वितीया विभक्ती (accusative dual)
द्वितीया विभक्तीः (accusative plural)
द्वितीया विभक्त्या (instrumental singular)
द्वितीया विभक्ती1 (instrumental singular)
द्वितीया विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
द्वितीया विभक्तिभिः (instrumental plural)
द्वितीया विभक्तये (dative singular)
द्वितीया विभक्त्यै2 (dative singular)
द्वितीया विभक्ती1 (dative singular)
द्वितीया विभक्तिभ्याम् (dative dual)
द्वितीया विभक्तिभ्यः (dative plural)
द्वितीया विभक्तेः (ablative singular)
द्वितीया विभक्त्याः2 (ablative singular)
द्वितीया विभक्त्यै3 (ablative singular)
द्वितीया विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
द्वितीया विभक्तिभ्यः (ablative plural)
द्वितीया विभक्तेः (genitive singular)
द्वितीया विभक्त्याः2 (genitive singular)
द्वितीया विभक्त्यै3 (genitive singular)
द्वितीया विभक्त्योः (dual genitive)
द्वितीया विभक्तीनाम् (genitive plural)
द्वितीया विभक्तौ (locative singular)
द्वितीया विभक्त्याम्2 (locative singular)
द्वितीया विभक्ता1 (locative singular)
द्वितीया विभक्त्योः (dual locative)
द्वितीया विभक्तिषु (locative plural)


प्रथमा विभक्ति

प्रथमा विभक्ति • (prathamā vibhakti) stem, f

prathamā vibhakti (romanization)
प्रथमा विभक्तिः (nominative singular)
प्रथमा विभक्ती (dual nominative)
प्रथमा विभक्तयः (nominative plural)
प्रथमा विभक्ते (singular vocative)
प्रथमा विभक्ती (dual vocative)
प्रथमा विभक्तयः (plural vocative)
प्रथमा विभक्तिम् (accusative singular)
प्रथमा विभक्ती (accusative dual)
प्रथमा विभक्तीः (accusative plural)
प्रथमा विभक्त्या (instrumental singular)
प्रथमा विभक्ती1 (instrumental singular)
प्रथमा विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
प्रथमा विभक्तिभिः (instrumental plural)
प्रथमा विभक्तये (dative singular)
प्रथमा विभक्त्यै2 (dative singular)
प्रथमा विभक्ती1 (dative singular)
प्रथमा विभक्तिभ्याम् (dative dual)
प्रथमा विभक्तिभ्यः (dative plural)
प्रथमा विभक्तेः (ablative singular)
प्रथमा विभक्त्याः2 (ablative singular)
प्रथमा विभक्त्यै3 (ablative singular)
प्रथमा विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
प्रथमा विभक्तिभ्यः (ablative plural)
प्रथमा विभक्तेः (genitive singular)
प्रथमा विभक्त्याः2 (genitive singular)
प्रथमा विभक्त्यै3 (genitive singular)
प्रथमा विभक्त्योः (dual genitive)
प्रथमा विभक्तीनाम् (genitive plural)
प्रथमा विभक्तौ (locative singular)
प्रथमा विभक्त्याम्2 (locative singular)
प्रथमा विभक्ता1 (locative singular)
प्रथमा विभक्त्योः (dual locative)
प्रथमा विभक्तिषु (locative plural)


तृतीया विभक्ति

तृतीया विभक्ति • (tṛtīyā vibhakti) stem, f

tṛtīyā vibhakti (romanization)
तृतीया विभक्तिः (nominative singular)
तृतीया विभक्ती (dual nominative)
तृतीया विभक्तयः (nominative plural)
तृतीया विभक्ते (singular vocative)
तृतीया विभक्ती (dual vocative)
तृतीया विभक्तयः (plural vocative)
तृतीया विभक्तिम् (accusative singular)
तृतीया विभक्ती (accusative dual)
तृतीया विभक्तीः (accusative plural)
तृतीया विभक्त्या (instrumental singular)
तृतीया विभक्ती1 (instrumental singular)
तृतीया विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
तृतीया विभक्तिभिः (instrumental plural)
तृतीया विभक्तये (dative singular)
तृतीया विभक्त्यै2 (dative singular)
तृतीया विभक्ती1 (dative singular)
तृतीया विभक्तिभ्याम् (dative dual)
तृतीया विभक्तिभ्यः (dative plural)
तृतीया विभक्तेः (ablative singular)
तृतीया विभक्त्याः2 (ablative singular)
तृतीया विभक्त्यै3 (ablative singular)
तृतीया विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
तृतीया विभक्तिभ्यः (ablative plural)
तृतीया विभक्तेः (genitive singular)
तृतीया विभक्त्याः2 (genitive singular)
तृतीया विभक्त्यै3 (genitive singular)
तृतीया विभक्त्योः (dual genitive)
तृतीया विभक्तीनाम् (genitive plural)
तृतीया विभक्तौ (locative singular)
तृतीया विभक्त्याम्2 (locative singular)
तृतीया विभक्ता1 (locative singular)
तृतीया विभक्त्योः (dual locative)
तृतीया विभक्तिषु (locative plural)


चतुर्थी विभक्ति

चतुर्थी विभक्ति • (caturthī vibhakti) stem, f

caturthī vibhakti (romanization)
चतुर्थी विभक्तिः (nominative singular)
चतुर्थी विभक्ती (dual nominative)
चतुर्थी विभक्तयः (nominative plural)
चतुर्थी विभक्ते (singular vocative)
चतुर्थी विभक्ती (dual vocative)
चतुर्थी विभक्तयः (plural vocative)
चतुर्थी विभक्तिम् (accusative singular)
चतुर्थी विभक्ती (accusative dual)
चतुर्थी विभक्तीः (accusative plural)
चतुर्थी विभक्त्या (instrumental singular)
चतुर्थी विभक्ती1 (instrumental singular)
चतुर्थी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
चतुर्थी विभक्तिभिः (instrumental plural)
चतुर्थी विभक्तये (dative singular)
चतुर्थी विभक्त्यै2 (dative singular)
चतुर्थी विभक्ती1 (dative singular)
चतुर्थी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
चतुर्थी विभक्तिभ्यः (dative plural)
चतुर्थी विभक्तेः (ablative singular)
चतुर्थी विभक्त्याः2 (ablative singular)
चतुर्थी विभक्त्यै3 (ablative singular)
चतुर्थी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
चतुर्थी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
चतुर्थी विभक्तेः (genitive singular)
चतुर्थी विभक्त्याः2 (genitive singular)
चतुर्थी विभक्त्यै3 (genitive singular)
चतुर्थी विभक्त्योः (dual genitive)
चतुर्थी विभक्तीनाम् (genitive plural)
चतुर्थी विभक्तौ (locative singular)
चतुर्थी विभक्त्याम्2 (locative singular)
चतुर्थी विभक्ता1 (locative singular)
चतुर्थी विभक्त्योः (dual locative)
चतुर्थी विभक्तिषु (locative plural)


षष्ठी विभक्ति

षष्ठी विभक्ति • (ṣaṣṭhī vibhakti) stem, f

ṣaṣṭhī vibhakti (romanization)
षष्ठी विभक्तिः (nominative singular)
षष्ठी विभक्ती (dual nominative)
षष्ठी विभक्तयः (nominative plural)
षष्ठी विभक्ते (singular vocative)
षष्ठी विभक्ती (dual vocative)
षष्ठी विभक्तयः (plural vocative)
षष्ठी विभक्तिम् (accusative singular)
षष्ठी विभक्ती (accusative dual)
षष्ठी विभक्तीः (accusative plural)
षष्ठी विभक्त्या (instrumental singular)
षष्ठी विभक्ती1 (instrumental singular)
षष्ठी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
षष्ठी विभक्तिभिः (instrumental plural)
षष्ठी विभक्तये (dative singular)
षष्ठी विभक्त्यै2 (dative singular)
षष्ठी विभक्ती1 (dative singular)
षष्ठी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
षष्ठी विभक्तिभ्यः (dative plural)
षष्ठी विभक्तेः (ablative singular)
षष्ठी विभक्त्याः2 (ablative singular)
षष्ठी विभक्त्यै3 (ablative singular)
षष्ठी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
षष्ठी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
षष्ठी विभक्तेः (genitive singular)
षष्ठी विभक्त्याः2 (genitive singular)
षष्ठी विभक्त्यै3 (genitive singular)
षष्ठी विभक्त्योः (dual genitive)
षष्ठी विभक्तीनाम् (genitive plural)
षष्ठी विभक्तौ (locative singular)
षष्ठी विभक्त्याम्2 (locative singular)
षष्ठी विभक्ता1 (locative singular)
षष्ठी विभक्त्योः (dual locative)
षष्ठी विभक्तिषु (locative plural)


सप्तमी विभक्ति

सप्तमी विभक्ति • (saptamī vibhakti) stem, f

saptamī vibhakti (romanization)
सप्तमी विभक्तिः (nominative singular)
सप्तमी विभक्ती (dual nominative)
सप्तमी विभक्तयः (nominative plural)
सप्तमी विभक्ते (singular vocative)
सप्तमी विभक्ती (dual vocative)
सप्तमी विभक्तयः (plural vocative)
सप्तमी विभक्तिम् (accusative singular)
सप्तमी विभक्ती (accusative dual)
सप्तमी विभक्तीः (accusative plural)
सप्तमी विभक्त्या (instrumental singular)
सप्तमी विभक्ती1 (instrumental singular)
सप्तमी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
सप्तमी विभक्तिभिः (instrumental plural)
सप्तमी विभक्तये (dative singular)
सप्तमी विभक्त्यै2 (dative singular)
सप्तमी विभक्ती1 (dative singular)
सप्तमी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
सप्तमी विभक्तिभ्यः (dative plural)
सप्तमी विभक्तेः (ablative singular)
सप्तमी विभक्त्याः2 (ablative singular)
सप्तमी विभक्त्यै3 (ablative singular)
सप्तमी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
सप्तमी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
सप्तमी विभक्तेः (genitive singular)
सप्तमी विभक्त्याः2 (genitive singular)
सप्तमी विभक्त्यै3 (genitive singular)
सप्तमी विभक्त्योः (dual genitive)
सप्तमी विभक्तीनाम् (genitive plural)
सप्तमी विभक्तौ (locative singular)
सप्तमी विभक्त्याम्2 (locative singular)
सप्तमी विभक्ता1 (locative singular)
सप्तमी विभक्त्योः (dual locative)
सप्तमी विभक्तिषु (locative plural)


अभ्यास

desctree

→ Old Javanese: abhyāsa, bhyāsa, byasa
>? Javanese: ꦧꦶꦱ (bisa)
→ Malay: بياسا (biasa)
> Indonesian: biasa (inherited)

From the root अभ्यस् (abhyas, “to concentrate on, repeat, practice”).

(grammar) "what is prefixed", the first syllable of a reduplicated radical


परस्मैपद

parasmaipada (romanization)
परस्मैपदम् (nominative singular)
परस्मैपदे (dual nominative)
परस्मैपदानि (nominative plural)
परस्मैपदा1 (nominative plural)
परस्मैपद (singular vocative)
परस्मैपदे (dual vocative)
परस्मैपदानि (plural vocative)
परस्मैपदा1 (plural vocative)
परस्मैपदम् (accusative singular)
परस्मैपदे (accusative dual)
परस्मैपदानि (accusative plural)
परस्मैपदा1 (accusative plural)
परस्मैपदेन (instrumental singular)
परस्मैपदाभ्याम् (dual instrumental)
परस्मैपदैः (instrumental plural)
परस्मैपदेभिः1 (instrumental plural)
परस्मैपदाय (dative singular)
परस्मैपदाभ्याम् (dative dual)
परस्मैपदेभ्यः (dative plural)
परस्मैपदात् (ablative singular)
परस्मैपदाभ्याम् (ablative dual)
परस्मैपदेभ्यः (ablative plural)
परस्मैपदस्य (genitive singular)
परस्मैपदयोः (dual genitive)
परस्मैपदानाम् (genitive plural)
परस्मैपदे (locative singular)
परस्मैपदयोः (dual locative)
परस्मैपदेषु (locative plural)

→ Pali: parassapada

A compound of परस्मै (parasmai, “more remote”) + पद (pada, “word”), the first term being the dative of the comparative form of पर (para, “distant, remote”).

com

(grammar) "word for another", the transitive or active verb and its terminations (Pāṇi.)