दीर्घ

sa-adj

दीर्घ • (dīrghá) stem (comparative द्राघीयस्, superlative द्राघिष्ठ)

dīrghá (romanization)
द्राघीयस् (comparative)
द्राघिष्ठ (superlative)
दीर्घः (nominative singular)
दीर्घौ (dual nominative)
दीर्घा1 (dual nominative)
दीर्घाः (nominative plural)
दीर्घासः1 (nominative plural)
दीर्घ (singular vocative)
दीर्घौ (dual vocative)
दीर्घा1 (dual vocative)
दीर्घाः (plural vocative)
दीर्घासः1 (plural vocative)
दीर्घम् (accusative singular)
दीर्घौ (accusative dual)
दीर्घा1 (accusative dual)
दीर्घान् (accusative plural)
दीर्घेण (instrumental singular)
दीर्घाभ्याम् (dual instrumental)
दीर्घैः (instrumental plural)
दीर्घेभिः1 (instrumental plural)
दीर्घाय (dative singular)
दीर्घाभ्याम् (dative dual)
दीर्घेभ्यः (dative plural)
दीर्घात् (ablative singular)
दीर्घाभ्याम् (ablative dual)
दीर्घेभ्यः (ablative plural)
दीर्घस्य (genitive singular)
दीर्घयोः (dual genitive)
दीर्घाणाम् (genitive plural)
दीर्घे (locative singular)
दीर्घयोः (dual locative)
दीर्घेषु (locative plural)
दीर्घा (nominative singular)
दीर्घे (dual nominative)
दीर्घाः (nominative plural)
दीर्घे (singular vocative)
दीर्घे (dual vocative)
दीर्घाः (plural vocative)
दीर्घाम् (accusative singular)
दीर्घे (accusative dual)
दीर्घाः (accusative plural)
दीर्घया (instrumental singular)
दीर्घा1 (instrumental singular)
दीर्घाभ्याम् (dual instrumental)
दीर्घाभिः (instrumental plural)
दीर्घायै (dative singular)
दीर्घाभ्याम् (dative dual)
दीर्घाभ्यः (dative plural)
दीर्घायाः (ablative singular)
दीर्घायै2 (ablative singular)
दीर्घाभ्याम् (ablative dual)
दीर्घाभ्यः (ablative plural)
दीर्घायाः (genitive singular)
दीर्घायै2 (genitive singular)
दीर्घयोः (dual genitive)
दीर्घाणाम् (genitive plural)
दीर्घायाम् (locative singular)
दीर्घयोः (dual locative)
दीर्घासु (locative plural)
दीर्घम् (nominative singular)
दीर्घे (dual nominative)
दीर्घाणि (nominative plural)
दीर्घा1 (nominative plural)
दीर्घ (singular vocative)
दीर्घे (dual vocative)
दीर्घाणि (plural vocative)
दीर्घा1 (plural vocative)
दीर्घम् (accusative singular)
दीर्घे (accusative dual)
दीर्घाणि (accusative plural)
दीर्घा1 (accusative plural)
दीर्घेण (instrumental singular)
दीर्घाभ्याम् (dual instrumental)
दीर्घैः (instrumental plural)
दीर्घेभिः1 (instrumental plural)
दीर्घाय (dative singular)
दीर्घाभ्याम् (dative dual)
दीर्घेभ्यः (dative plural)
दीर्घात् (ablative singular)
दीर्घाभ्याम् (ablative dual)
दीर्घेभ्यः (ablative plural)
दीर्घस्य (genitive singular)
दीर्घयोः (dual genitive)
दीर्घाणाम् (genitive plural)
दीर्घे (locative singular)
दीर्घयोः (dual locative)
दीर्घेषु (locative plural)

/ˈd̪iːɾ.ɡʱɐ/

From Proto-Indo-Iranian *dr̥Hgʰás (“long”), from Proto-Indo-European *dl̥h₁gʰós (“long”). Cognate with Avestan 𐬛𐬀𐬭𐬆𐬔𐬀 (dar^əga, “long”), Old Persian 𐎭𐎼𐎥 (d-r-g /darga/), Ancient Greek δολιχός (dolikhós), Latin longus, Old Church Slavonic дльгъ (dlĭgŭ), and possibly English long.


स्वर

sa-noun

स्वर • (svára, svará) stem, m (root स्वर्)

svára (romanization)
svará (romanization)
स्वर् (root)
स्वरः (nominative singular)
स्वरौ (dual nominative)
स्वरा1 (dual nominative)
स्वराः (nominative plural)
स्वरासः1 (nominative plural)
स्वर (singular vocative)
स्वरौ (dual vocative)
स्वरा1 (dual vocative)
स्वराः (plural vocative)
स्वरासः1 (plural vocative)
स्वरम् (accusative singular)
स्वरौ (accusative dual)
स्वरा1 (accusative dual)
स्वरान् (accusative plural)
स्वरेण (instrumental singular)
स्वराभ्याम् (dual instrumental)
स्वरैः (instrumental plural)
स्वरेभिः1 (instrumental plural)
स्वराय (dative singular)
स्वराभ्याम् (dative dual)
स्वरेभ्यः (dative plural)
स्वरात् (ablative singular)
स्वराभ्याम् (ablative dual)
स्वरेभ्यः (ablative plural)
स्वरस्य (genitive singular)
स्वरयोः (dual genitive)
स्वराणाम् (genitive plural)
स्वरे (locative singular)
स्वरयोः (dual locative)
स्वरेषु (locative plural)

→ Kapampangan: siwala

→ Khmer: សូរ (sou)

desctree

→ Malay: suara
Indonesian: suara
→ Kapampangan: siuala
→ Maguindanao: suala
→ Tausug: swara

→ Old Javanese: swara, sora
Javanese: ꦱ꧀ꦮꦫ (swara)
→ Balinese: ᬲ᭄ᬯᬭ (suara)
> Javanese: ꦱꦺꦴꦫ (sora, “loud”) (inherited)
>? Malay: sorak
> Indonesian: sorak (inherited)

→ Tamil: சுரம் (curam)

→ Telugu: స్వరము (svaramu)

From Proto-Indo-European *swer- (“to resound”).

inh

दीर्घ स्वर

ह्रस्व स्वर


ह्रस्व

hrasvá (romanization)
ह्रस्वः (nominative singular)
ह्रस्वौ (dual nominative)
ह्रस्वा1 (dual nominative)
ह्रस्वाः (nominative plural)
ह्रस्वासः1 (nominative plural)
ह्रस्व (singular vocative)
ह्रस्वौ (dual vocative)
ह्रस्वा1 (dual vocative)
ह्रस्वाः (plural vocative)
ह्रस्वासः1 (plural vocative)
ह्रस्वम् (accusative singular)
ह्रस्वौ (accusative dual)
ह्रस्वा1 (accusative dual)
ह्रस्वान् (accusative plural)
ह्रस्वेन (instrumental singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dual instrumental)
ह्रस्वैः (instrumental plural)
ह्रस्वेभिः1 (instrumental plural)
ह्रस्वाय (dative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dative dual)
ह्रस्वेभ्यः (dative plural)
ह्रस्वात् (ablative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (ablative dual)
ह्रस्वेभ्यः (ablative plural)
ह्रस्वस्य (genitive singular)
ह्रस्वयोः (dual genitive)
ह्रस्वानाम् (genitive plural)
ह्रस्वे (locative singular)
ह्रस्वयोः (dual locative)
ह्रस्वेषु (locative plural)
ह्रस्वा (nominative singular)
ह्रस्वे (dual nominative)
ह्रस्वाः (nominative plural)
ह्रस्वे (singular vocative)
ह्रस्वे (dual vocative)
ह्रस्वाः (plural vocative)
ह्रस्वाम् (accusative singular)
ह्रस्वे (accusative dual)
ह्रस्वाः (accusative plural)
ह्रस्वया (instrumental singular)
ह्रस्वा1 (instrumental singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dual instrumental)
ह्रस्वाभिः (instrumental plural)
ह्रस्वायै (dative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dative dual)
ह्रस्वाभ्यः (dative plural)
ह्रस्वायाः (ablative singular)
ह्रस्वायै2 (ablative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (ablative dual)
ह्रस्वाभ्यः (ablative plural)
ह्रस्वायाः (genitive singular)
ह्रस्वायै2 (genitive singular)
ह्रस्वयोः (dual genitive)
ह्रस्वानाम् (genitive plural)
ह्रस्वायाम् (locative singular)
ह्रस्वयोः (dual locative)
ह्रस्वासु (locative plural)
ह्रस्वम् (nominative singular)
ह्रस्वे (dual nominative)
ह्रस्वानि (nominative plural)
ह्रस्वा1 (nominative plural)
ह्रस्व (singular vocative)
ह्रस्वे (dual vocative)
ह्रस्वानि (plural vocative)
ह्रस्वा1 (plural vocative)
ह्रस्वम् (accusative singular)
ह्रस्वे (accusative dual)
ह्रस्वानि (accusative plural)
ह्रस्वा1 (accusative plural)
ह्रस्वेन (instrumental singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dual instrumental)
ह्रस्वैः (instrumental plural)
ह्रस्वेभिः1 (instrumental plural)
ह्रस्वाय (dative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dative dual)
ह्रस्वेभ्यः (dative plural)
ह्रस्वात् (ablative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (ablative dual)
ह्रस्वेभ्यः (ablative plural)
ह्रस्वस्य (genitive singular)
ह्रस्वयोः (dual genitive)
ह्रस्वानाम् (genitive plural)
ह्रस्वे (locative singular)
ह्रस्वयोः (dual locative)
ह्रस्वेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *ȷ́ʰraswás, from Proto-Indo-European *ǵʰer- (“short”). Cognate with Avestan 𐬰𐬭𐬀𐬵𐬈𐬵𐬍 (zrahehī), Old Irish gerr, English girl.

(phonetics) prosodically or metrically short


ह्रस्व

hrasvá (romanization)
ह्रस्वः (nominative singular)
ह्रस्वौ (dual nominative)
ह्रस्वा1 (dual nominative)
ह्रस्वाः (nominative plural)
ह्रस्वासः1 (nominative plural)
ह्रस्व (singular vocative)
ह्रस्वौ (dual vocative)
ह्रस्वा1 (dual vocative)
ह्रस्वाः (plural vocative)
ह्रस्वासः1 (plural vocative)
ह्रस्वम् (accusative singular)
ह्रस्वौ (accusative dual)
ह्रस्वा1 (accusative dual)
ह्रस्वान् (accusative plural)
ह्रस्वेन (instrumental singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dual instrumental)
ह्रस्वैः (instrumental plural)
ह्रस्वेभिः1 (instrumental plural)
ह्रस्वाय (dative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (dative dual)
ह्रस्वेभ्यः (dative plural)
ह्रस्वात् (ablative singular)
ह्रस्वाभ्याम् (ablative dual)
ह्रस्वेभ्यः (ablative plural)
ह्रस्वस्य (genitive singular)
ह्रस्वयोः (dual genitive)
ह्रस्वानाम् (genitive plural)
ह्रस्वे (locative singular)
ह्रस्वयोः (dual locative)
ह्रस्वेषु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀭𑀳𑀲𑁆𑀲 (rahassa)

→ Hindi: ह्रस्व (hrasva)

→ Bengali: হ্রস্ব (hrośśo)

→ Kannada: ಹ್ರಸ್ವ (hrasva)

→ Marathi: ऱ्हस्व (rhasva)

→ Nepali: ह्रस्व (hraswa)

→ Telugu: హ్రస్వము (hrasvamu)

→ Tamil: ஹ்ரஸ்வம் (hrasvam)


व्यञ्जन

vyáñjana (romanization)
व्यञ्जनः (nominative singular)
व्यञ्जनौ (dual nominative)
व्यञ्जना1 (dual nominative)
व्यञ्जनाः (nominative plural)
व्यञ्जनासः1 (nominative plural)
व्यञ्जन (singular vocative)
व्यञ्जनौ (dual vocative)
व्यञ्जना1 (dual vocative)
व्यञ्जनाः (plural vocative)
व्यञ्जनासः1 (plural vocative)
व्यञ्जनम् (accusative singular)
व्यञ्जनौ (accusative dual)
व्यञ्जना1 (accusative dual)
व्यञ्जनान् (accusative plural)
व्यञ्जनेन (instrumental singular)
व्यञ्जनाभ्याम् (dual instrumental)
व्यञ्जनैः (instrumental plural)
व्यञ्जनेभिः1 (instrumental plural)
व्यञ्जनाय (dative singular)
व्यञ्जनाभ्याम् (dative dual)
व्यञ्जनेभ्यः (dative plural)
व्यञ्जनात् (ablative singular)
व्यञ्जनाभ्याम् (ablative dual)
व्यञ्जनेभ्यः (ablative plural)
व्यञ्जनस्य (genitive singular)
व्यञ्जनयोः (dual genitive)
व्यञ्जनानाम् (genitive plural)
व्यञ्जने (locative singular)
व्यञ्जनयोः (dual locative)
व्यञ्जनेषु (locative plural)

→ Hindi: व्यंजन (vyañjan)

→ Marathi: व्यंजन (vyañjan)

→ Gujarati: વ્યંજન (vyañjan)

→ Kannada: ವ್ಯಂಜನ (vyañjana)

→ Telugu: వ్యంజనము (vyañjanamu)

→ Balinese: ᬯ᭄ᬬᬜ᭄ᬚᬦ (wyanjana)

/ʋjɐ́ɲ.d͡ʑɐ.nɐ/

/ˈʋjɐɲ.d͡ʑɐ.n̪ɐ/


अनुस्वार

anusvāra (romanization)
अनुस्वारः (nominative singular)
अनुस्वारौ (dual nominative)
अनुस्वाराः (nominative plural)
अनुस्वार (singular vocative)
अनुस्वारौ (dual vocative)
अनुस्वाराः (plural vocative)
अनुस्वारम् (accusative singular)
अनुस्वारौ (accusative dual)
अनुस्वारान् (accusative plural)
अनुस्वारेण (instrumental singular)
अनुस्वाराभ्याम् (dual instrumental)
अनुस्वारैः (instrumental plural)
अनुस्वाराय (dative singular)
अनुस्वाराभ्याम् (dative dual)
अनुस्वारेभ्यः (dative plural)
अनुस्वारात् (ablative singular)
अनुस्वाराभ्याम् (ablative dual)
अनुस्वारेभ्यः (ablative plural)
अनुस्वारस्य (genitive singular)
अनुस्वारयोः (dual genitive)
अनुस्वाराणाम् (genitive plural)
अनुस्वारे (locative singular)
अनुस्वारयोः (dual locative)
अनुस्वारेषु (locative plural)

/ɐ.n̪us̪ˈʋɑː.ɾɐ/

From अनु- (anu-, “along; with; after”) + स्वर् (svar, “to sound; to utter”, root) + -अ (-a, nominalization suffix) with vṛddhi of the root.

affix

(phonetics) anusvara, the "after-sound" (a nasal consonant following a vowel; denoted by a dot or circle in various scripts and by ṃ in IAST)


वर्ग

várga (romanization)
वर्गः (nominative singular)
वर्गौ (dual nominative)
वर्गा1 (dual nominative)
वर्गाः (nominative plural)
वर्गासः1 (nominative plural)
वर्ग (singular vocative)
वर्गौ (dual vocative)
वर्गा1 (dual vocative)
वर्गाः (plural vocative)
वर्गासः1 (plural vocative)
वर्गम् (accusative singular)
वर्गौ (accusative dual)
वर्गा1 (accusative dual)
वर्गान् (accusative plural)
वर्गेण (instrumental singular)
वर्गाभ्याम् (dual instrumental)
वर्गैः (instrumental plural)
वर्गेभिः1 (instrumental plural)
वर्गाय (dative singular)
वर्गाभ्याम् (dative dual)
वर्गेभ्यः (dative plural)
वर्गात् (ablative singular)
वर्गाभ्याम् (ablative dual)
वर्गेभ्यः (ablative plural)
वर्गस्य (genitive singular)
वर्गयोः (dual genitive)
वर्गाणाम् (genitive plural)
वर्गे (locative singular)
वर्गयोः (dual locative)
वर्गेषु (locative plural)

→ Hindi: वर्ग (varg)

→ Javanese: warga

→ Lao: ວັກ (wak)

desctree

→ Malay: warga
> Indonesian: warga (inherited)

→ Marathi: वर्ग (varga)

Nepali: बर्ग (barga)

→ Old Javanese: warga
> Javanese: ꦮꦂꦒ (warga) (inherited)

Pali: vagga
→ Burmese: ဝဂ် (wag)
→ Khmer: វគ្គ (vĕək)

→ Punjabi: ਵਰਗ (varag)

→ Thai: วรรค (wák), พรรค (pák)

→ Pattani Malay: ڤ̲اء / พะ (pá)

From वृज् (vṛj, root) + -अ (-a, nominalization suffix). The root carries a variety of senses, including "to pluck; to pick; to choose", etc.

suffix

चवर्ग ― cavarga ― the palatal series, the letters grouped under च (ca)

(phonetics) a class of letters or phonemes grouped together by place of articulation.

place of articulation
place of articulation


तालव्य

head

तालव्य • (tālavya)

→ Hindi: तालव्य (tālavya)

Telugu: తాలవ్యము (tālavyamu)

/t̪ɑːˈl̪ɐʋ.jɐ/

(phonetics) palatal (the letters इ, ए and ऐ [called कण्ठ-त्°, ‘belonging to throat and palate’ Ṡiksh.], च्, छ्, ज्, झ्, ञ्, य्, श्).


दन्त्य

dantya (romanization)
दन्त्यः (nominative singular)
दन्त्यौ (dual nominative)
दन्त्या1 (dual nominative)
दन्त्याः (nominative plural)
दन्त्यासः1 (nominative plural)
दन्त्य (singular vocative)
दन्त्यौ (dual vocative)
दन्त्या1 (dual vocative)
दन्त्याः (plural vocative)
दन्त्यासः1 (plural vocative)
दन्त्यम् (accusative singular)
दन्त्यौ (accusative dual)
दन्त्या1 (accusative dual)
दन्त्यान् (accusative plural)
दन्त्येन (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्यैः (instrumental plural)
दन्त्येभिः1 (instrumental plural)
दन्त्याय (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्येभ्यः (dative plural)
दन्त्यात् (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्येभ्यः (ablative plural)
दन्त्यस्य (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्ये (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्येषु (locative plural)
दन्त्या (nominative singular)
दन्त्ये (dual nominative)
दन्त्याः (nominative plural)
दन्त्ये (singular vocative)
दन्त्ये (dual vocative)
दन्त्याः (plural vocative)
दन्त्याम् (accusative singular)
दन्त्ये (accusative dual)
दन्त्याः (accusative plural)
दन्त्यया (instrumental singular)
दन्त्या1 (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्याभिः (instrumental plural)
दन्त्यायै (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्याभ्यः (dative plural)
दन्त्यायाः (ablative singular)
दन्त्यायै2 (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्याभ्यः (ablative plural)
दन्त्यायाः (genitive singular)
दन्त्यायै2 (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्यायाम् (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्यासु (locative plural)
दन्त्यम् (nominative singular)
दन्त्ये (dual nominative)
दन्त्यानि (nominative plural)
दन्त्या1 (nominative plural)
दन्त्य (singular vocative)
दन्त्ये (dual vocative)
दन्त्यानि (plural vocative)
दन्त्या1 (plural vocative)
दन्त्यम् (accusative singular)
दन्त्ये (accusative dual)
दन्त्यानि (accusative plural)
दन्त्या1 (accusative plural)
दन्त्येन (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्यैः (instrumental plural)
दन्त्येभिः1 (instrumental plural)
दन्त्याय (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्येभ्यः (dative plural)
दन्त्यात् (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्येभ्यः (ablative plural)
दन्त्यस्य (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्ये (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्येषु (locative plural)

Telugu: దంత్యము (dantyamu)

place of articulation
place of articulation#English

(phonetics) dental (used to describe the place of articulation of the letters त (ta), थ (tha), द (da), ध (dha), न (na), ल (la))


कण्ठ्य

sa-adj

कण्ठ्य • (káṇṭhya) stem

káṇṭhya (romanization)
कण्ठ्यः (nominative singular)
कण्ठ्यौ (dual nominative)
कण्ठ्या1 (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्यासः1 (nominative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्यौ (dual vocative)
कण्ठ्या1 (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्यासः1 (plural vocative)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्यौ (accusative dual)
कण्ठ्या1 (accusative dual)
कण्ठ्यान् (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)
कण्ठ्या (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्ये (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्याम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्याः (accusative plural)
कण्ठ्यया (instrumental singular)
कण्ठ्या1 (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्याभिः (instrumental plural)
कण्ठ्यायै (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्याभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यायाः (ablative singular)
कण्ठ्यायै2 (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्याभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यायाः (genitive singular)
कण्ठ्यायै2 (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्यायाम् (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्यासु (locative plural)
कण्ठ्यम् (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्यानि (nominative plural)
कण्ठ्या1 (nominative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्यानि (plural vocative)
कण्ठ्या1 (plural vocative)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्यानि (accusative plural)
कण्ठ्या1 (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)

Derived from कण्ठ (kaṇṭhá, “throat, neck”).

(phonetics) guttural (used to describe the place of articulation of the letters क (ka), ख (kha), ग (ga), घ (gha), ङ (ṅa), ह (ha))


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)

/ɐl̪.pɐpˈɾɑː.ɳɐ/

From अल्प (alpa, “small, little”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 1600 – 1700, Varadarāja, Laghusiddhāntakaumudī 10

(phonetics) slight breathing or weak aspiration


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)
अल्पप्राणा (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणे (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणाम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणाः (accusative plural)
अल्पप्राणया (instrumental singular)
अल्पप्राणा1 (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणाभिः (instrumental plural)
अल्पप्राणायै (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणायाः (ablative singular)
अल्पप्राणायै2 (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणायाः (genitive singular)
अल्पप्राणायै2 (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणायाम् (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणासु (locative plural)
अल्पप्राणम् (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणानि (nominative plural)
अल्पप्राणा1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणानि (plural vocative)
अल्पप्राणा1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणानि (accusative plural)
अल्पप्राणा1 (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)

/ɐl̪.pɐpˈɾɑː.ɳɐ/

श्लिष्टम् अस्पृष्टशैथिल्यम् अल्पप्राणाक्षरोत्तरम् ।
शिथिलं मालतीमाला लोलालिकलिला यथा ॥
śliṣṭam aspṛṣṭaśaithilyam alpaprāṇākṣarottaram.
śithilaṃ mālatīmālā lolālikalilā yathā.
Cohesion means being untouched by the lax sounds, which largely consist of unaspirated syllables;
Laxity: for example, as in "mālatīmālā lolālikalilā" (a garland of jasmines in the throng of tossing bees).


महाप्राण

sa-adj

महाप्राण • (mahāprāṇa) stem

mahāprāṇa (romanization)
महाप्राणः (nominative singular)
महाप्राणौ (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणौ (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणौ (accusative dual)
महाप्राणान् (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)
महाप्राणा (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राणे (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणाम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणाः (accusative plural)
महाप्राणया (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणाभिः (instrumental plural)
महाप्राणायै (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणाभ्यः (dative plural)
महाप्राणायाः (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणाभ्यः (ablative plural)
महाप्राणायाः (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणायाम् (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणासु (locative plural)
महाप्राणम् (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणानि (nominative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणानि (plural vocative)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणानि (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">महाप्राण</i>

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

/mɐ.ɦɑːpˈɾɑː.ɳɐ/

महा (mahā, “big, great”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 600 BCE – 400 BCE, Pāṇini


ओष्ठ्य

oṣṭhya (romanization)
ओष्ठ्यः (nominative singular)
ओष्ठ्यौ (dual nominative)
ओष्ठ्या1 (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्यासः1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्यौ (dual vocative)
ओष्ठ्या1 (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्यासः1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्यौ (accusative dual)
ओष्ठ्या1 (accusative dual)
ओष्ठ्यान् (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)
ओष्ठ्या (nominative singular)
ओष्ठ्ये (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्ये (singular vocative)
ओष्ठ्ये (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्याम् (accusative singular)
ओष्ठ्ये (accusative dual)
ओष्ठ्याः (accusative plural)
ओष्ठ्यया (instrumental singular)
ओष्ठ्या1 (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्याभिः (instrumental plural)
ओष्ठ्यायै (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्याभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यायाः (ablative singular)
ओष्ठ्यायै2 (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्याभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यायाः (genitive singular)
ओष्ठ्यायै2 (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्यायाम् (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्यासु (locative plural)
ओष्ठ्यम् (nominative singular)
ओष्ठ्ये (dual nominative)
ओष्ठ्यानि (nominative plural)
ओष्ठ्या1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्ये (dual vocative)
ओष्ठ्यानि (plural vocative)
ओष्ठ्या1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्ये (accusative dual)
ओष्ठ्यानि (accusative plural)
ओष्ठ्या1 (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)

(phonetics) labial (used to describe the place of articulation of the letters प (pa), फ (pha), ब (ba), भ (bha), म (ma), व (va))


स्वरान्तर

svarāntara (romanization)
स्वरान्तरम् (nominative singular)
स्वरान्तरे (dual nominative)
स्वरान्तराणि (nominative plural)
स्वरान्तरा1 (nominative plural)
स्वरान्तर (singular vocative)
स्वरान्तरे (dual vocative)
स्वरान्तराणि (plural vocative)
स्वरान्तरा1 (plural vocative)
स्वरान्तरम् (accusative singular)
स्वरान्तरे (accusative dual)
स्वरान्तराणि (accusative plural)
स्वरान्तरा1 (accusative plural)
स्वरान्तरेण (instrumental singular)
स्वरान्तराभ्याम् (dual instrumental)
स्वरान्तरैः (instrumental plural)
स्वरान्तरेभिः1 (instrumental plural)
स्वरान्तराय (dative singular)
स्वरान्तराभ्याम् (dative dual)
स्वरान्तरेभ्यः (dative plural)
स्वरान्तरात् (ablative singular)
स्वरान्तराभ्याम् (ablative dual)
स्वरान्तरेभ्यः (ablative plural)
स्वरान्तरस्य (genitive singular)
स्वरान्तरयोः (dual genitive)
स्वरान्तराणाम् (genitive plural)
स्वरान्तरे (locative singular)
स्वरान्तरयोः (dual locative)
स्वरान्तरेषु (locative plural)

/sʋɐ.ɾɑːn.tɐ.ɾɐ/

/s̪ʋɐˈɾɑːn̪.t̪ɐ.ɾɐ/

From स्वर (svára, “vowel”) + अन्तर (ántara, “interval”).


दन्तमूलीय

head

दन्तमूलीय • (dántamūlīya)

dántamūlīya (romanization)
दन्तमूलीयः (nominative singular)
दन्तमूलीयौ (dual nominative)
दन्तमूलीया1 (dual nominative)
दन्तमूलीयाः (nominative plural)
दन्तमूलीयासः1 (nominative plural)
दन्तमूलीय (singular vocative)
दन्तमूलीयौ (dual vocative)
दन्तमूलीया1 (dual vocative)
दन्तमूलीयाः (plural vocative)
दन्तमूलीयासः1 (plural vocative)
दन्तमूलीयम् (accusative singular)
दन्तमूलीयौ (accusative dual)
दन्तमूलीया1 (accusative dual)
दन्तमूलीयान् (accusative plural)
दन्तमूलीयेन (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयैः (instrumental plural)
दन्तमूलीयेभिः1 (instrumental plural)
दन्तमूलीयाय (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयात् (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयस्य (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीये (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयेषु (locative plural)
दन्तमूलीया (nominative singular)
दन्तमूलीये (dual nominative)
दन्तमूलीयाः (nominative plural)
दन्तमूलीये (singular vocative)
दन्तमूलीये (dual vocative)
दन्तमूलीयाः (plural vocative)
दन्तमूलीयाम् (accusative singular)
दन्तमूलीये (accusative dual)
दन्तमूलीयाः (accusative plural)
दन्तमूलीयया (instrumental singular)
दन्तमूलीया1 (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयाभिः (instrumental plural)
दन्तमूलीयायै (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयाभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयायाः (ablative singular)
दन्तमूलीयायै2 (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयाभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयायाः (genitive singular)
दन्तमूलीयायै2 (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीयायाम् (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयासु (locative plural)
दन्तमूलीयम् (nominative singular)
दन्तमूलीये (dual nominative)
दन्तमूलीयानि (nominative plural)
दन्तमूलीया1 (nominative plural)
दन्तमूलीय (singular vocative)
दन्तमूलीये (dual vocative)
दन्तमूलीयानि (plural vocative)
दन्तमूलीया1 (plural vocative)
दन्तमूलीयम् (accusative singular)
दन्तमूलीये (accusative dual)
दन्तमूलीयानि (accusative plural)
दन्तमूलीया1 (accusative plural)
दन्तमूलीयेन (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयैः (instrumental plural)
दन्तमूलीयेभिः1 (instrumental plural)
दन्तमूलीयाय (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयात् (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयस्य (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीये (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयेषु (locative plural)

From दन्त (dánta, “tooth”) + मूल (mū́la, “root”).

(phonetics) "toothroot" - a type of dental pronounced with the tip of the tongue at the root of the teeth


जिह्वामूलीय

जिह्वामूलीय • (jihvā́mūlīya)

jihvā́mūlīya (romanization)
जिह्वामूलीयः (nominative singular)
जिह्वामूलीयौ (dual nominative)
जिह्वामूलीया1 (dual nominative)
जिह्वामूलीयाः (nominative plural)
जिह्वामूलीयासः1 (nominative plural)
जिह्वामूलीय (singular vocative)
जिह्वामूलीयौ (dual vocative)
जिह्वामूलीया1 (dual vocative)
जिह्वामूलीयाः (plural vocative)
जिह्वामूलीयासः1 (plural vocative)
जिह्वामूलीयम् (accusative singular)
जिह्वामूलीयौ (accusative dual)
जिह्वामूलीया1 (accusative dual)
जिह्वामूलीयान् (accusative plural)
जिह्वामूलीयेन (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयैः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयेभिः1 (instrumental plural)
जिह्वामूलीयाय (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयात् (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयस्य (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीये (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयेषु (locative plural)
जिह्वामूलीया (nominative singular)
जिह्वामूलीये (dual nominative)
जिह्वामूलीयाः (nominative plural)
जिह्वामूलीये (singular vocative)
जिह्वामूलीये (dual vocative)
जिह्वामूलीयाः (plural vocative)
जिह्वामूलीयाम् (accusative singular)
जिह्वामूलीये (accusative dual)
जिह्वामूलीयाः (accusative plural)
जिह्वामूलीयया (instrumental singular)
जिह्वामूलीया1 (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयाभिः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयायै (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयाभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयायाः (ablative singular)
जिह्वामूलीयायै2 (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयाभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयायाः (genitive singular)
जिह्वामूलीयायै2 (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीयायाम् (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयासु (locative plural)
जिह्वामूलीयम् (nominative singular)
जिह्वामूलीये (dual nominative)
जिह्वामूलीयानि (nominative plural)
जिह्वामूलीया1 (nominative plural)
जिह्वामूलीय (singular vocative)
जिह्वामूलीये (dual vocative)
जिह्वामूलीयानि (plural vocative)
जिह्वामूलीया1 (plural vocative)
जिह्वामूलीयम् (accusative singular)
जिह्वामूलीये (accusative dual)
जिह्वामूलीयानि (accusative plural)
जिह्वामूलीया1 (accusative plural)
जिह्वामूलीयेन (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयैः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयेभिः1 (instrumental plural)
जिह्वामूलीयाय (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयात् (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयस्य (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीये (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयेषु (locative plural)

From जिह्वा (jihvā́, “tongue”) + मूल (mū́la, “root”).

(phonetics) "tongueroot" - uttered from the root of the tongue; guttural


विसर्ग

visargá (romanization)
विसर्गः (nominative singular)
विसर्गौ (dual nominative)
विसर्गा1 (dual nominative)
विसर्गाः (nominative plural)
विसर्गासः1 (nominative plural)
विसर्ग (singular vocative)
विसर्गौ (dual vocative)
विसर्गा1 (dual vocative)
विसर्गाः (plural vocative)
विसर्गासः1 (plural vocative)
विसर्गम् (accusative singular)
विसर्गौ (accusative dual)
विसर्गा1 (accusative dual)
विसर्गान् (accusative plural)
विसर्गेण (instrumental singular)
विसर्गाभ्याम् (dual instrumental)
विसर्गैः (instrumental plural)
विसर्गेभिः1 (instrumental plural)
विसर्गाय (dative singular)
विसर्गाभ्याम् (dative dual)
विसर्गेभ्यः (dative plural)
विसर्गात् (ablative singular)
विसर्गाभ्याम् (ablative dual)
विसर्गेभ्यः (ablative plural)
विसर्गस्य (genitive singular)
विसर्गयोः (dual genitive)
विसर्गाणाम् (genitive plural)
विसर्गे (locative singular)
विसर्गयोः (dual locative)
विसर्गेषु (locative plural)

→ English: visarga

/ʋi.sɐɾ.ɡɐ́/

/ʋiˈs̪ɐɾ.ɡɐ/

From वि- (vi-, “away; about; in different directions”) + सृज् (sṛj, “to send forth; to release; to emit; etc.”, root) + -अ (-a, nominalization suffix). The root is inherited from Proto-Indo-European *selǵ- (“to let go, send”).

inh

(phonetics) the visarga; the symbol "ः" denoting the voiceless glottal fricative


उपध्मानीय

head

उपध्मानीय • (upadhmānīya)

upadhmānīya (romanization)
उपध्मानीयः (nominative singular)
उपध्मानीयौ (dual nominative)
उपध्मानीया1 (dual nominative)
उपध्मानीयाः (nominative plural)
उपध्मानीयासः1 (nominative plural)
उपध्मानीय (singular vocative)
उपध्मानीयौ (dual vocative)
उपध्मानीया1 (dual vocative)
उपध्मानीयाः (plural vocative)
उपध्मानीयासः1 (plural vocative)
उपध्मानीयम् (accusative singular)
उपध्मानीयौ (accusative dual)
उपध्मानीया1 (accusative dual)
उपध्मानीयान् (accusative plural)
उपध्मानीयेन (instrumental singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dual instrumental)
उपध्मानीयैः (instrumental plural)
उपध्मानीयेभिः1 (instrumental plural)
उपध्मानीयाय (dative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (dative plural)
उपध्मानीयात् (ablative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (ablative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (ablative plural)
उपध्मानीयस्य (genitive singular)
उपध्मानीययोः (dual genitive)
उपध्मानीयानाम् (genitive plural)
उपध्मानीये (locative singular)
उपध्मानीययोः (dual locative)
उपध्मानीयेषु (locative plural)
उपध्मानीया (nominative singular)
उपध्मानीये (dual nominative)
उपध्मानीयाः (nominative plural)
उपध्मानीये (singular vocative)
उपध्मानीये (dual vocative)
उपध्मानीयाः (plural vocative)
उपध्मानीयाम् (accusative singular)
उपध्मानीये (accusative dual)
उपध्मानीयाः (accusative plural)
उपध्मानीयया (instrumental singular)
उपध्मानीया1 (instrumental singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dual instrumental)
उपध्मानीयाभिः (instrumental plural)
उपध्मानीयायै (dative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dative dual)
उपध्मानीयाभ्यः (dative plural)
उपध्मानीयायाः (ablative singular)
उपध्मानीयायै2 (ablative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (ablative dual)
उपध्मानीयाभ्यः (ablative plural)
उपध्मानीयायाः (genitive singular)
उपध्मानीयायै2 (genitive singular)
उपध्मानीययोः (dual genitive)
उपध्मानीयानाम् (genitive plural)
उपध्मानीयायाम् (locative singular)
उपध्मानीययोः (dual locative)
उपध्मानीयासु (locative plural)
उपध्मानीयम् (nominative singular)
उपध्मानीये (dual nominative)
उपध्मानीयानि (nominative plural)
उपध्मानीया1 (nominative plural)
उपध्मानीय (singular vocative)
उपध्मानीये (dual vocative)
उपध्मानीयानि (plural vocative)
उपध्मानीया1 (plural vocative)
उपध्मानीयम् (accusative singular)
उपध्मानीये (accusative dual)
उपध्मानीयानि (accusative plural)
उपध्मानीया1 (accusative plural)
उपध्मानीयेन (instrumental singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dual instrumental)
उपध्मानीयैः (instrumental plural)
उपध्मानीयेभिः1 (instrumental plural)
उपध्मानीयाय (dative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (dative plural)
उपध्मानीयात् (ablative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (ablative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (ablative plural)
उपध्मानीयस्य (genitive singular)
उपध्मानीययोः (dual genitive)
उपध्मानीयानाम् (genitive plural)
उपध्मानीये (locative singular)
उपध्मानीययोः (dual locative)
उपध्मानीयेषु (locative plural)

(phonetics) uttered from the lips; labial


अन्तःस्थ

/ɐn̪ˈt̪ɐhs̪.t̪ʰɐ/

(phonetics) a term applied to the semivowels