संधि

saṃdhí (romanization)
संधिः (nominative singular)
संधी (dual nominative)
संधयः (nominative plural)
संधिम् (accusative singular)
संधी (accusative dual)
संधीन् (accusative plural)
संधिना (instrumental singular)
संधिभ्याम् (dual instrumental)
संधिभिः (instrumental plural)
संधये (dative singular)
संधिभ्याम् (dative dual)
संधिभ्यः (dative plural)
संधेः (ablative singular)
संधिभ्याम् (ablative dual)
संधिभ्यः (ablative plural)
संधेः (genitive singular)
संध्योः (dual genitive)
संधीनाम् (genitive plural)
संधौ (locative singular)
संध्योः (dual locative)
संधिषु (locative plural)
संधे (singular vocative)
संधी (dual vocative)
संधयः (plural vocative)
सन्धि (alternative)

sa-decl-noun

Masculine i-stem declension of संधि

→ English: sandhi

→ Marathi: संधी (sandhī)

Pali: sandhi

→ Tamil: சந்தி (canti)

(phonology, grammar) sandhi, euphonic combination


यम

yamá (romanization)
यमम् (nominative singular)
यमे (dual nominative)
यमानि (nominative plural)
यमा1 (nominative plural)
यमम् (accusative singular)
यमे (accusative dual)
यमानि (accusative plural)
यमा1 (accusative plural)
यमेन (instrumental singular)
यमाभ्याम् (dual instrumental)
यमैः (instrumental plural)
यमेभिः1 (instrumental plural)
यमाय (dative singular)
यमाभ्याम् (dative dual)
यमेभ्यः (dative plural)
यमात् (ablative singular)
यमाभ्याम् (ablative dual)
यमेभ्यः (ablative plural)
यमस्य (genitive singular)
यमयोः (dual genitive)
यमानाम् (genitive plural)
यमे (locative singular)
यमयोः (dual locative)
यमेषु (locative plural)
यम (singular vocative)
यमे (dual vocative)
यमानि (plural vocative)
यमा1 (plural vocative)

From Proto-Indo-Aryan *yamás, from Proto-Indo-Iranian *yamás, from Proto-Indo-European *yemHós (“connected, paired”), from *yemH- (“twin”). Cognate with Latin Remus.


संयोग

saṃyoga (romanization)
संयोगः (nominative singular)
संयोगौ (dual nominative)
संयोगा1 (dual nominative)
संयोगाः (nominative plural)
संयोगासः1 (nominative plural)
संयोगम् (accusative singular)
संयोगौ (accusative dual)
संयोगा1 (accusative dual)
संयोगान् (accusative plural)
संयोगेन (instrumental singular)
संयोगाभ्याम् (dual instrumental)
संयोगैः (instrumental plural)
संयोगेभिः1 (instrumental plural)
संयोगाय (dative singular)
संयोगाभ्याम् (dative dual)
संयोगेभ्यः (dative plural)
संयोगात् (ablative singular)
संयोगाभ्याम् (ablative dual)
संयोगेभ्यः (ablative plural)
संयोगस्य (genitive singular)
संयोगयोः (dual genitive)
संयोगानाम् (genitive plural)
संयोगे (locative singular)
संयोगयोः (dual locative)
संयोगेषु (locative plural)
संयोग (singular vocative)
संयोगौ (dual vocative)
संयोगा1 (dual vocative)
संयोगाः (plural vocative)
संयोगासः1 (plural vocative)

→ Hindustani:

Hindi: संयोग (sãyog)

Urdu: سنیوگ (sãyog)

From the root संयुज् (saṃyuj) or from सम्- (sam-) + योग (yoga).

(grammar) a conjunct consonant, combination of two or more consonants


स्त्री

strī́ (romanization)
स्त्री (nominative singular)
स्त्रियौ (dual nominative)
स्त्रियः (nominative plural)
स्त्रियम् (accusative singular)
स्त्रियौ (accusative dual)
स्त्रियः (accusative plural)
स्त्रिया (instrumental singular)
स्त्रीभ्याम् (dual instrumental)
स्त्रीभिः (instrumental plural)
स्त्रिये (dative singular)
स्त्रियै1 (dative singular)
स्त्रीभ्याम् (dative dual)
स्त्रीभ्यः (dative plural)
स्त्रियः (ablative singular)
स्त्रियाः1 (ablative singular)
स्त्रियै2 (ablative singular)
स्त्रीभ्याम् (ablative dual)
स्त्रीभ्यः (ablative plural)
स्त्रियः (genitive singular)
स्त्रियाः1 (genitive singular)
स्त्रियै2 (genitive singular)
स्त्रियोः (dual genitive)
स्त्रियाम् (genitive plural)
स्त्रीणाम्1 (genitive plural)
स्त्रियि (locative singular)
स्त्रियाम्1 (locative singular)
स्त्रियोः (dual locative)
स्त्रीषु (locative plural)
स्त्रीः (singular vocative)
स्त्रियौ (dual vocative)
स्त्रियः (plural vocative)

Dardic:

Kalasha: istríža

Kashmiri: ترٕٛے

Gandhari: 𐨀𐨁𐨯𐨿𐨟𐨿𐨪𐨁 (istri)

Pali: itthi

Sauraseni Prakrit: 𑀇𑀢𑁆𑀣𑀻 (itthī)

Hindi: तिय (tiya)

Marwari: तिरिया (tiriyā) (Influenced by Sanskrit)

From Proto-Indo-Iranian *stríH (“woman”). Cognate with Avestan 𐬯𐬙𐬭𐬍 (strī, “woman”), Pashto ښځه (ẍëźa, “woman”), Sogdian 𐼼𐽂𐽀𐼷𐼿 (stryc), Ossetian силӕ (silæ).


इच्छा

icchā (romanization)
इच्छा (nominative singular)
इच्छे (dual nominative)
इच्छाः (nominative plural)
इच्छाम् (accusative singular)
इच्छे (accusative dual)
इच्छाः (accusative plural)
इच्छया (instrumental singular)
इच्छा1 (instrumental singular)
इच्छाभ्याम् (dual instrumental)
इच्छाभिः (instrumental plural)
इच्छायै (dative singular)
इच्छाभ्याम् (dative dual)
इच्छाभ्यः (dative plural)
इच्छायाः (ablative singular)
इच्छायै2 (ablative singular)
इच्छाभ्याम् (ablative dual)
इच्छाभ्यः (ablative plural)
इच्छायाः (genitive singular)
इच्छायै2 (genitive singular)
इच्छयोः (dual genitive)
इच्छानाम् (genitive plural)
इच्छायाम् (locative singular)
इच्छयोः (dual locative)
इच्छासु (locative plural)
इच्छे (singular vocative)
इच्छे (dual vocative)
इच्छाः (plural vocative)

→ Hindi: इच्छा (icchā)

→ Kannada: ಇಚ್ಛೆ (icche)

→ Marathi: इच्छा (icchā)

desctree

→ Old Javanese: icchā (“wish, desire; pleased”), ica, eccha
Javanese: ꦲꦺꦕ (éca)
→ Indonesian: eco
→ Balinese: ᬳᬶᬘ (ica), ᬇᬘ

→ Old Tamil: 𑀇𑀘𑁆𑀘𑁃 (iccai)
Tamil: இச்சை (iccai)

Pali: icchā

Marwari: चा (cā)

→ Telugu: ఇచ్ఛ (iccha)

→ Thai: อิจฉา (ìt-chǎa, “to envy”)

[it̚.t͡ɕʰɑː]

/it̪.t͡ɕʰɑː/

[it̪̚.t͡ɕʰɑː]

Nominalized from इच्छति (icchati, “to wish, desire”).


विशेषण

viśeṣaṇa (romanization)
विशेषणम् (nominative singular)
विशेषणे (dual nominative)
विशेषणानि (nominative plural)
विशेषणा1 (nominative plural)
विशेषणम् (accusative singular)
विशेषणे (accusative dual)
विशेषणानि (accusative plural)
विशेषणा1 (accusative plural)
विशेषणेन (instrumental singular)
विशेषणाभ्याम् (dual instrumental)
विशेषणैः (instrumental plural)
विशेषणेभिः1 (instrumental plural)
विशेषणाय (dative singular)
विशेषणाभ्याम् (dative dual)
विशेषणेभ्यः (dative plural)
विशेषणात् (ablative singular)
विशेषणाभ्याम् (ablative dual)
विशेषणेभ्यः (ablative plural)
विशेषणस्य (genitive singular)
विशेषणयोः (dual genitive)
विशेषणानाम् (genitive plural)
विशेषणे (locative singular)
विशेषणयोः (dual locative)
विशेषणेषु (locative plural)
विशेषण (singular vocative)
विशेषणे (dual vocative)
विशेषणानि (plural vocative)
विशेषणा1 (plural vocative)

Pali: visesana

→ Hindustani: (learned)

Hindi: विशेषण (viśeṣaṇ)

Urdu: وشیشن (viśeṣaṇ)

→ Punjabi: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ (viśeśaṇ)

/ʋi.ɕɐj.ʂɐ.ɳɐ/

/ʋi.ɕeː.ʂɐ.ɳɐ/

From वि- (vi-) + शिष् (śiṣ, root) + -अन (-ana).

con

(grammar) a word which particularises or defines; an adjective


गति

gáti (romanization)
गतिः (nominative singular)
गती (dual nominative)
गतयः (nominative plural)
गतिम् (accusative singular)
गती (accusative dual)
गतीः (accusative plural)
गत्या (instrumental singular)
गती1 (instrumental singular)
गतिभ्याम् (dual instrumental)
गतिभिः (instrumental plural)
गतये (dative singular)
गत्यै2 (dative singular)
गती1 (dative singular)
गतिभ्याम् (dative dual)
गतिभ्यः (dative plural)
गतेः (ablative singular)
गत्याः2 (ablative singular)
गत्यै3 (ablative singular)
गतिभ्याम् (ablative dual)
गतिभ्यः (ablative plural)
गतेः (genitive singular)
गत्याः2 (genitive singular)
गत्यै3 (genitive singular)
गत्योः (dual genitive)
गतीनाम् (genitive plural)
गतौ (locative singular)
गत्याम्2 (locative singular)
गता1 (locative singular)
गत्योः (dual locative)
गतिषु (locative plural)
गते (singular vocative)
गती (dual vocative)
गतयः (plural vocative)

Maharastri Prakrit: 𑀕𑀇 (gaï)

desctree

Pali: gati
→ Khmer: គតិ (kĕəʼteʼ)
→ Burmese: ဂတိ (ga.ti.)
→ Thai: คติ (ká-dtì)

→ Bengali: গতি (gotoi)

→ Hindi: गति (gati)

→ Kannada: ಗತಿ (gati)

→ Marathi: गती (gatī), गति (gati)

→ Tamil: கதி (kati)

→ Telugu: గతి (gati)

From Proto-Indo-Iranian *gátiš (“going, motion”), from Proto-Indo-European *gʷḿ̥tis. Cognate with Avestan 𐬀𐬌𐬡𐬌-𐬔𐬀𐬌𐬙𐬌 (aⁱβi-gaⁱti), Ancient Greek βάσις (básis), Proto-Germanic *kumþiz. By surface analysis, गम् (gam, “to go”) + -ति (-ti).

surf

(grammar) a term for prepositions and some other adverbial prefixes when immediately connected with the tenses of a verb or with verbal derivatives


समय

samayá (romanization)
समयः (nominative singular)
समयौ (dual nominative)
समया1 (dual nominative)
समयाः (nominative plural)
समयासः1 (nominative plural)
समयम् (accusative singular)
समयौ (accusative dual)
समया1 (accusative dual)
समयान् (accusative plural)
समयेन (instrumental singular)
समयाभ्याम् (dual instrumental)
समयैः (instrumental plural)
समयेभिः1 (instrumental plural)
समयाय (dative singular)
समयाभ्याम् (dative dual)
समयेभ्यः (dative plural)
समयात् (ablative singular)
समयाभ्याम् (ablative dual)
समयेभ्यः (ablative plural)
समयस्य (genitive singular)
समययोः (dual genitive)
समयानाम् (genitive plural)
समये (locative singular)
समययोः (dual locative)
समयेषु (locative plural)
समय (singular vocative)
समयौ (dual vocative)
समया1 (dual vocative)
समयाः (plural vocative)
समयासः1 (plural vocative)

Prakrit: 𑀲𑀫𑀬 (samaya)

Hindustani: samā

Hindi: समा

Urdu: سَما

Gujarati: સમૌ (samau)

Marathi: सवे (save)

desc

Sinhalese: සමියෙන් (samiyen), සමා (samā), සෙමෙ (seme)

Old Awadhi: samaya

Devanagari script: समय

Kaithi script: 𑂮𑂧𑂨

→ Hindi: समय (samay, “time; hours”) (learned)

→ Nepali: समय (samaya, “time; schedule, hours; chance”) (learned)

desctree

→ Old Javanese: samaya (“agreement, promise; meeting; time, season; convention, law, practice, doctrine”)
Javanese: ꦱꦼꦩꦪ (semaya, “to postpone, to delay”)
→ Indonesian: sêmaya (“to postpone, to delay”)
→ Balinese: ᬲᬵᬫᬬ (semaya, “agreement, alliance, fate”)

Pali: samaya (“time, occasion”)
→ Burmese: သမယ (sa.ma.ya.)

→ Hindustani: samai

Hindi: समै

desc

Urdu: سَمَیْ

Urdu: سَمَیْ

→ Sylheti: ꠡꠝꠄ (śomoe) (learned)

From the root समि (sami) or from सम्- (sam-) + अय (ayá), the latter a variant of इ (i, “to go”).

(grammar) a Vedic passage which is the repetition of another one


द्रव्य

dravya (romanization)
द्रव्यम् (nominative singular)
द्रव्ये (dual nominative)
द्रव्याणि (nominative plural)
द्रव्यम् (accusative singular)
द्रव्ये (accusative dual)
द्रव्याणि (accusative plural)
द्रव्येण (instrumental singular)
द्रव्याभ्याम् (dual instrumental)
द्रव्यैः (instrumental plural)
द्रव्याय (dative singular)
द्रव्याभ्याम् (dative dual)
द्रव्येभ्यः (dative plural)
द्रव्यात् (ablative singular)
द्रव्याभ्याम् (ablative dual)
द्रव्येभ्यः (ablative plural)
द्रव्यस्य (genitive singular)
द्रव्ययोः (dual genitive)
द्रव्याणाम् (genitive plural)
द्रव्ये (locative singular)
द्रव्ययोः (dual locative)
द्रव्येषु (locative plural)
द्रव्य (singular vocative)
द्रव्ये (dual vocative)
द्रव्याणि (plural vocative)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">द्रव्य</i>

द्रव्याभ्याम्

द्रव्याभ्याम्

द्रव्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

द्रव्याभ्याम्

द्रव्याभ्याम्

द्रव्याभ्याम्

→ Bengali: দ্রব্য (drôbbô)

→ Hindi: द्रव्य (dravya)

Romani: dráb, drap (“drug, herb, root”)

→ Burmese: ဒြပ် (drap)

→ Khmer: ទ្រព្យ (trŏəp)

desctree

→ Old Javanese: drawya (“property”), drabya, dṛwya, dṛbya, drĕwe, duwe, dwe
Javanese: ꦢꦸꦮꦺ (duwé, “to have, to own”)
→ Balinese: ᬤᬸᬯᬾ (duwé, “to have, to own”)

→ Thai: ทรัพย์ (sáp)

→ Northern Thai: ᨪᩢ᩠ᨷ (sap)

→ Lao: ຊັບ (sap)

(grammar) single object or person, individual (compare एक (eka-))


गण

gaṇá (romanization)
गणः (nominative singular)
गणौ (dual nominative)
गणा1 (dual nominative)
गणाः (nominative plural)
गणासः1 (nominative plural)
गणम् (accusative singular)
गणौ (accusative dual)
गणा1 (accusative dual)
गणान् (accusative plural)
गणेन (instrumental singular)
गणाभ्याम् (dual instrumental)
गणैः (instrumental plural)
गणेभिः1 (instrumental plural)
गणाय (dative singular)
गणाभ्याम् (dative dual)
गणेभ्यः (dative plural)
गणात् (ablative singular)
गणाभ्याम् (ablative dual)
गणेभ्यः (ablative plural)
गणस्य (genitive singular)
गणयोः (dual genitive)
गणानाम् (genitive plural)
गणे (locative singular)
गणयोः (dual locative)
गणेषु (locative plural)
गण (singular vocative)
गणौ (dual vocative)
गणा1 (dual vocative)
गणाः (plural vocative)
गणासः1 (plural vocative)

Dardic:

Torwali: گن (gan)

Hindi: गण (gaṇ)

→ Khmer: គណ (kŭən)

Pali: gaṇa
→ Burmese: ဂိုဏ်း (guin:)

→ Old Javanese: gaṇa
> Javanese: ꦒꦤ (gana) (inherited)
→ Balinese: ᬕᬡ (gana)

→ Tamil: கணம் (kaṇam) (learned)

→ Thai: คณะ (ká-ná)

From the root गण् (gaṇ, “to calculate, count”) + -अ (-a)

sa-root

(grammar) a series of roots or words following the same rule and called after the first word of the series (e.g. अद्-आदि, the g. अद् &c. or the whole series of roots of the 2nd class ; गर्गादि, the g. गर्ग &c. or the series of words commencing with गर्ग)


क्रिया

kriyā́ (romanization)
क्रिया (nominative singular)
क्रिये (dual nominative)
क्रियाः (nominative plural)
क्रियाम् (accusative singular)
क्रिये (accusative dual)
क्रियाः (accusative plural)
क्रियया (instrumental singular)
क्रिया1 (instrumental singular)
क्रियाभ्याम् (dual instrumental)
क्रियाभिः (instrumental plural)
क्रियायै (dative singular)
क्रियाभ्याम् (dative dual)
क्रियाभ्यः (dative plural)
क्रियायाः (ablative singular)
क्रियायै2 (ablative singular)
क्रियाभ्याम् (ablative dual)
क्रियाभ्यः (ablative plural)
क्रियायाः (genitive singular)
क्रियायै2 (genitive singular)
क्रिययोः (dual genitive)
क्रियाणाम् (genitive plural)
क्रियायाम् (locative singular)
क्रिययोः (dual locative)
क्रियासु (locative plural)
क्रिये (singular vocative)
क्रिये (dual vocative)
क्रियाः (plural vocative)

→ Assamese: ক্ৰিয়া (kria)

→ English: Kriya, kriya

→ Burmese: ကြိယာ (kri.ya)

→ Hindi: क्रिया (kriyā)

→ Javanese: ꦏꦿꦶꦪ (kriya)

→ Khmer: កិរិយា (keriyaa)

→ Marathi: क्रिया (kriyā)

→ Nepali: क्रिया (kriyā)

→ Punjabi: ਕਿਰਿਆ (kiriā)

→ Sinhalese: ක්රියාව (kriyāwa)

→ Tamil: கிரியை (kiriyai)

→ Telugu: క్రియ (kriya)

→ Thai: กริยา (grì-yaa)

→ Urdu: کریا (kryā)

Compound of क्रिय् (kriy) + आ (ā), in which क्रिय् (kriy) is a Back-formation from क्रियते (kriyate), passive of कृ (kṛ).

सकर्मक्रिया (sakarmakriyā)

अकर्मक्रिया (akarmakriyā) — intransitive verb

(grammar) action (as the general idea expressed by any verb), verb


अधिकार

adhikāra (romanization)
अधिकारः (nominative singular)
अधिकारौ (dual nominative)
अधिकारा1 (dual nominative)
अधिकाराः (nominative plural)
अधिकारासः1 (nominative plural)
अधिकारम् (accusative singular)
अधिकारौ (accusative dual)
अधिकारा1 (accusative dual)
अधिकारान् (accusative plural)
अधिकारेण (instrumental singular)
अधिकाराभ्याम् (dual instrumental)
अधिकारैः (instrumental plural)
अधिकारेभिः1 (instrumental plural)
अधिकाराय (dative singular)
अधिकाराभ्याम् (dative dual)
अधिकारेभ्यः (dative plural)
अधिकारात् (ablative singular)
अधिकाराभ्याम् (ablative dual)
अधिकारेभ्यः (ablative plural)
अधिकारस्य (genitive singular)
अधिकारयोः (dual genitive)
अधिकाराणाम् (genitive plural)
अधिकारे (locative singular)
अधिकारयोः (dual locative)
अधिकारेषु (locative plural)
अधिकार (singular vocative)
अधिकारौ (dual vocative)
अधिकारा1 (dual vocative)
अधिकाराः (plural vocative)
अधिकारासः1 (plural vocative)

Pali: adhikāra

→ Gujarati: અધિકાર (adhikār)

→ Hindi: अधिकार (adhikār)

→ Indonesian: adikara

→ Kannada: ಅಧಿಕಾರ (adhikāra)

→ Malay: adikara

→ Odia: ଅଧିକାର (adhikāra)

→ Old Marathi: 𑘀𑘠𑘲𑘎𑘰𑘨 (adhīkāra)

Marathi: अधिकार (adhikār)

→ Punjabi: ਅਧਿਕਾਰ (adhikār)

→ Tamil: அதிகாரம் (atikāram)

→ Telugu: అధికారము (adhikāramu)

अनुवृत्ति अनुवृत्ति#Sanskrit

(grammar) government, a governing-rule (the influence of which over any number of succeeding rules is called अनुवृत्ति (anu-vṛtti))


योग

yóga (romanization)
योगः (nominative singular)
योगौ (dual nominative)
योगा1 (dual nominative)
योगाः (nominative plural)
योगासः1 (nominative plural)
योगम् (accusative singular)
योगौ (accusative dual)
योगा1 (accusative dual)
योगान् (accusative plural)
योगेन (instrumental singular)
योगाभ्याम् (dual instrumental)
योगैः (instrumental plural)
योगेभिः1 (instrumental plural)
योगाय (dative singular)
योगाभ्याम् (dative dual)
योगेभ्यः (dative plural)
योगात् (ablative singular)
योगाभ्याम् (ablative dual)
योगेभ्यः (ablative plural)
योगस्य (genitive singular)
योगयोः (dual genitive)
योगानाम् (genitive plural)
योगे (locative singular)
योगयोः (dual locative)
योगेषु (locative plural)
योग (singular vocative)
योगौ (dual vocative)
योगा1 (dual vocative)
योगाः (plural vocative)
योगासः1 (plural vocative)

→ Assamese: যো (zü)

→ English: yoga

→ Old Javanese: yoga, yuga (see there for further descendants)

→ Hindi: योग (yog)

→ Odia: ଯୋଗ (joga)

→ Tamil: யோகம் (yōkam) (learned)

→ Telugu: యోగము (yōgamu) (learned)

From Proto-Indo-Aryan *yáwgas, from Proto-Indo-Iranian *yáwgas, from Proto-Indo-European *yówgos, from *yewg- (“to yoke, harness, join”). Compare the verbal root युनक्ति (yunákti, “to yoke”), युग (yugá) (< *yugóm), योगस् (yógas) (< *yéwgos). Cognate with English yoke.

(grammar) the connection of words together, syntactical dependence of a word, construction (at the end of a compound = dependent on, ruled by)

(grammar) a combined or concentrated grammatical rule or aphorism


नामन्

nā́man (romanization)
नाम (nominative singular)
नाम्नी (dual nominative)
नामनी (dual nominative)
नामानि (nominative plural)
नाम1 (nominative plural)
नामा1 (nominative plural)
नाम (accusative singular)
नाम्नी (accusative dual)
नामनी (accusative dual)
नामानि (accusative plural)
नाम1 (accusative plural)
नामा1 (accusative plural)
नाम्ना (instrumental singular)
नामभ्याम् (dual instrumental)
नामभिः (instrumental plural)
नाम्ने (dative singular)
नामभ्याम् (dative dual)
नामभ्यः (dative plural)
नाम्नः (ablative singular)
नामभ्याम् (ablative dual)
नामभ्यः (ablative plural)
नाम्नः (genitive singular)
नाम्नोः (dual genitive)
नाम्नाम् (genitive plural)
नाम्नि (locative singular)
नामनि (locative singular)
नामन्1 (locative singular)
नाम्नोः (dual locative)
नामसु (locative plural)
नामन् (singular vocative)
नाम (singular vocative)
नाम्नी (dual vocative)
नामनी (dual vocative)
नामानि (plural vocative)
नाम1 (plural vocative)
नामा1 (plural vocative)

Ardhamagadhi Prakrit: 𑀡𑀸𑀫 (ṇāma)

Awadhi: नाउँ (nāũ)

Dardic:

Dameli: [script needed] (nam)

Domaaki: [script needed] (nōm)

Gawar-Bati: [script needed] (nam)

Indus Kohistani: [script needed] (nã̄)

Kalami: [script needed] (nām)

Kalasha: نوم (nom)

Kashmiri: ناو (nāv)

Khowar: [script needed] (nam)

Kohistani Shina: [script needed] (nōm)

desc

Northeast Pashayi: [script needed] (nōm)

Northwest Pashayi: [script needed] (nām)

Phalura: [script needed] (nō̃)

Shina: [script needed] (nom)

Shumashti: [script needed] (nām)

Tirahi: [script needed] (nām)

Torwali: [script needed] (nām)

Wotapuri-Katarqalai: [script needed] (nām)

Helu Prakrit:

Dhivehi: ނަން (nan̊)

Sinhalese: නම (nama)

Khasa Prakrit:

Garhwali: नौं (na͠u)

Nepali: नाउँ (nāũ)

Magadhi Prakrit: 𑀡𑀸𑀫 (ṇāma)

Assamese: নাম (nam)

Bengali: নাম (nam)

Bihari:

Bhojpuri: नाउँ (nāũ)

Odia: ନାମ (nāma)

Sylheti: ꠘꠣꠝ (nam)

desctree

Maharastri Prakrit: 𑀡𑀸𑀫 (ṇāma)
Ardhamagadhi Prakrit:
Awadhi: नाउँ (nāũ)
Helu Prakrit:
Dhivehi: ނަން (nan̊)
Sinhalese: නම (nama)
Khasa Prakrit:
Garhwali: नौं (na͠u)
Nepali: नाउँ (nāũ)
Magadhi Prakrit:
Assamese: নাম (nam)
Bengali: নাম (nam)
Bhojpuri: नाउँ (nāũ)
Odia: ନାମ (nāma)
Sylheti: ꠘꠣꠝ (nam)
Maharastri Prakrit:
Konkani: nāv
Devanagari script: नाव
Kannada script: ನಾವ್
Latin script: nav
Old Marathi: nāva, nāṃva
Modi script: 𑘡𑘰𑘪, 𑘡𑘰𑘽𑘪
Devanagari script: नाव, नांव
Marathi: नाव (nāv)
Paisaci Prakrit:
Punjabi: nā̃
Gurmukhi script: ਨਾਂ
Shahmukhi script: ناں
Sindhi:
Devanagari script: नाउँ (nāũ)
Sauraseni Prakrit:
Old Gujarati: नाम (nāma)
Gujarati: નામ (nām)
Hindustani: nām
Hindi: नाम
Urdu: نَام (nām)
Romani: nav, anav

Pali: nāma

Sauraseni Prakrit: 𑀡𑀸𑀫 (ṇāma)
Ardhamagadhi Prakrit:
Awadhi: नाउँ (nāũ)
Helu Prakrit:
Dhivehi: ނަން (nan̊)
Sinhalese: නම (nama)
Khasa Prakrit:
Garhwali: नौं (na͠u)
Nepali: नाउँ (nāũ)
Magadhi Prakrit:
Assamese: নাম (nam)
Bengali: নাম (nam)
Bhojpuri: नाउँ (nāũ)
Odia: ନାମ (nāma)
Sylheti: ꠘꠣꠝ (nam)
Maharastri Prakrit:
Konkani: nāv
Devanagari script: नाव
Kannada script: ನಾವ್
Latin script: nav
Old Marathi: nāva, nāṃva
Modi script: 𑘡𑘰𑘪, 𑘡𑘰𑘽𑘪
Devanagari script: नाव, नांव
Marathi: नाव (nāv)
Paisaci Prakrit:
Punjabi: nā̃
Gurmukhi script: ਨਾਂ
Shahmukhi script: ناں
Sindhi:
Devanagari script: नाउँ (nāũ)
Sauraseni Prakrit:
Old Gujarati: नाम (nāma)
Gujarati: નામ (nām)
Hindustani: nām
Hindi: नाम
Urdu: نَام (nām)
Romani: nav, anav

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Punjabi:

Gurmukhi script: ਨਾਂ (nā̃), ਨਾਉਂ (nāũ)

Shahmukhi script: ناں (nāṉ)

Vracada Apabhramsa:

Sindhi:

Devanagari script: नाउँ (nāũ)

Inherited from Proto-Indo-Iranian *Hnā́ma, from Proto-Indo-European *h₁nómn̥ (“name”).
Cognate with Ancient Greek ὄνομα (ónoma), Latin nōmen, Avestan 𐬥𐬁𐬨𐬀𐬥 (nāman), Proto-Slavic *jьmę, Old Persian 𐎴𐎠𐎶 (n-a-m /nāma/) (whence Persian نام (nâm)), Hittite 𒆷𒀀𒈠𒀭 (lāman), Old English nama (whence English name).


लघु

sa-adj

लघु • (laghú) stem (comparative लघीयस्, superlative लघिष्ठ)

laghú (romanization)
लघीयस् (comparative)
लघिष्ठ (superlative)
लघुः (nominative singular)
लघू (dual nominative)
लघवः (nominative plural)
लघुम् (accusative singular)
लघू (accusative dual)
लघून् (accusative plural)
लघुना (instrumental singular)
लघ्वा1 (instrumental singular)
लघुभ्याम् (dual instrumental)
लघुभिः (instrumental plural)
लघवे (dative singular)
लघ्वे1 (dative singular)
लघुभ्याम् (dative dual)
लघुभ्यः (dative plural)
लघोः (ablative singular)
लघ्वः1 (ablative singular)
लघुभ्याम् (ablative dual)
लघुभ्यः (ablative plural)
लघोः (genitive singular)
लघ्वः1 (genitive singular)
लघ्वोः (dual genitive)
लघूनाम् (genitive plural)
लघौ (locative singular)
लघ्वोः (dual locative)
लघुषु (locative plural)
लघो (singular vocative)
लघू (dual vocative)
लघवः (plural vocative)
लघ्वी (nominative singular)
लघ्व्यौ (dual nominative)
लघ्वी1 (dual nominative)
लघ्व्यः (nominative plural)
लघ्वीः1 (nominative plural)
लघ्वीम् (accusative singular)
लघ्व्यौ (accusative dual)
लघ्वी1 (accusative dual)
लघ्वीः (accusative plural)
लघ्व्या (instrumental singular)
लघ्वीभ्याम् (dual instrumental)
लघ्वीभिः (instrumental plural)
लघ्व्यै (dative singular)
लघ्वीभ्याम् (dative dual)
लघ्वीभ्यः (dative plural)
लघ्व्याः (ablative singular)
लघ्व्यै2 (ablative singular)
लघ्वीभ्याम् (ablative dual)
लघ्वीभ्यः (ablative plural)
लघ्व्याः (genitive singular)
लघ्व्यै2 (genitive singular)
लघ्व्योः (dual genitive)
लघ्वीनाम् (genitive plural)
लघ्व्याम् (locative singular)
लघ्व्योः (dual locative)
लघ्वीषु (locative plural)
लघ्वि (singular vocative)
लघ्व्यौ (dual vocative)
लघ्वी1 (dual vocative)
लघ्व्यः (plural vocative)
लघ्वीः1 (plural vocative)
लघु (nominative singular)
लघुनी (dual nominative)
लघूनि (nominative plural)
लघु1 (nominative plural)
लघू1 (nominative plural)
लघु (accusative singular)
लघुनी (accusative dual)
लघूनि (accusative plural)
लघु1 (accusative plural)
लघू1 (accusative plural)
लघुना (instrumental singular)
लघ्वा1 (instrumental singular)
लघुभ्याम् (dual instrumental)
लघुभिः (instrumental plural)
लघुने (dative singular)
लघवे (dative singular)
लघ्वे1 (dative singular)
लघुभ्याम् (dative dual)
लघुभ्यः (dative plural)
लघुनः (ablative singular)
लघोः (ablative singular)
लघ्वः1 (ablative singular)
लघुभ्याम् (ablative dual)
लघुभ्यः (ablative plural)
लघुनः (genitive singular)
लघोः (genitive singular)
लघ्वः1 (genitive singular)
लघुनोः (dual genitive)
लघ्वोः (dual genitive)
लघूनाम् (genitive plural)
लघुनि (locative singular)
लघौ (locative singular)
लघुनोः (dual locative)
लघ्वोः (dual locative)
लघुषु (locative plural)
लघु (singular vocative)
लघो (singular vocative)
लघुनी (dual vocative)
लघूनि (plural vocative)
लघु1 (plural vocative)
लघू1 (plural vocative)
रघु (alternative)

Pali: लहु (lahu)

desc

𑀮𑀳𑀼<alt:लहु>

Prakrit: लहु (lahu) (see there for further descendants)

→ Hindi: लघु (laghu) (learned)

From Proto-Indo-Aryan *Hlagʰúṣ, from Proto-Indo-Iranian *Hlagʰúš, from Proto-Indo-European *h₁léngʰus. Cognate with Ancient Greek ἐλαχύς (elakhús), Latin levis, English light.

मध्यम मध्यम#Sanskrit

(grammar) easily pronounced or articulated (said of the pronunciation of व (va), as opposed to मध्यम (madhyama) and गुरु (guru))


धातु

dhā́tu (romanization)
धातुः (nominative singular)
धातू (dual nominative)
धातवः (nominative plural)
धातुम् (accusative singular)
धातू (accusative dual)
धातून् (accusative plural)
धातुना (instrumental singular)
धात्वा1 (instrumental singular)
धातुभ्याम् (dual instrumental)
धातुभिः (instrumental plural)
धातवे (dative singular)
धात्वे1 (dative singular)
धातुभ्याम् (dative dual)
धातुभ्यः (dative plural)
धातोः (ablative singular)
धात्वः1 (ablative singular)
धातुभ्याम् (ablative dual)
धातुभ्यः (ablative plural)
धातोः (genitive singular)
धात्वः1 (genitive singular)
धात्वोः (dual genitive)
धातूनाम् (genitive plural)
धातौ (locative singular)
धात्वोः (dual locative)
धातुषु (locative plural)
धातो (singular vocative)
धातू (dual vocative)
धातवः (plural vocative)

Marathi: धातू (dhātū)

Punjabi: dhāt

Gurmukhi script: ਧਾਤ

Shahmukhi script: دھات

desctree

Pali: dhātu f
→ Burmese: ဓာတ် (dhat)
→ Shan: ထၢတ်ႈ (thāat)
→ Khmer: ធាតុ (thiət)
→ Thai: ธาตุ (tâat)

→ Punjabi: ਧਾਤੂ (dhātū)

→ Old Javanese: dhātu
→ Balinese: ᬥᬵᬢᬸ (datu)

→ Pali: dhātu m (“root of a word”)
→ Thai: ธาตุ (tâat)

→ Telugu: ధాతువు (dhātuvu)

Maybe inherited from Proto-Indo-European *dʰéh₁-tu-, in that case cognate with Avestan 𐬬𐬍𐬜𐬁𐬙𐬎 (vīδātu, “justification, providence”), Lithuanian dė́tų (“putting, placing”, supine) (dated), Old Church Slavonic дѣтъ (dětŭ, “putting, placing”, supine). Can be deconstructed as धा (dhā, “to put, place”) + -तु (-tu) (see दधाति (dádhāti)). The Sanskrit meaning may be explained as having developed from a resultative, ie “*the outcome of putting down”.

cog

c. 400 BCE, Mahābhārata


विग्रह

vigraha (romanization)
विग्रहः (nominative singular)
विग्रहौ (dual nominative)
विग्रहा1 (dual nominative)
विग्रहाः (nominative plural)
विग्रहासः1 (nominative plural)
विग्रहम् (accusative singular)
विग्रहौ (accusative dual)
विग्रहा1 (accusative dual)
विग्रहान् (accusative plural)
विग्रहेण (instrumental singular)
विग्रहाभ्याम् (dual instrumental)
विग्रहैः (instrumental plural)
विग्रहेभिः1 (instrumental plural)
विग्रहाय (dative singular)
विग्रहाभ्याम् (dative dual)
विग्रहेभ्यः (dative plural)
विग्रहात् (ablative singular)
विग्रहाभ्याम् (ablative dual)
विग्रहेभ्यः (ablative plural)
विग्रहस्य (genitive singular)
विग्रहयोः (dual genitive)
विग्रहाणाम् (genitive plural)
विग्रहे (locative singular)
विग्रहयोः (dual locative)
विग्रहेषु (locative plural)
विग्रह (singular vocative)
विग्रहौ (dual vocative)
विग्रहा1 (dual vocative)
विग्रहाः (plural vocative)
विग्रहासः1 (plural vocative)

Prakrit: 𑀯𑀺𑀕𑁆𑀕𑀳 (viggaha)

Assamese: বিঘা (bigha)

desc

→ Assamese: বিগ্ৰহ (bigroh) (semi-learned)

Malayalam: വിഗ്രഹം (vigrahaṁ)

(grammar) independence (of a word, as opposed to composition)


अकर्मक

a-karmaka (romanization)
अकर्मकः (nominative singular)
अकर्मकौ (dual nominative)
अकर्मकाः (nominative plural)
अकर्मकम् (accusative singular)
अकर्मकौ (accusative dual)
अकर्मकान् (accusative plural)
अकर्मकेण (instrumental singular)
अकर्मकाभ्याम् (dual instrumental)
अकर्मकैः (instrumental plural)
अकर्मकाय (dative singular)
अकर्मकाभ्याम् (dative dual)
अकर्मकेभ्यः (dative plural)
अकर्मकात् (ablative singular)
अकर्मकाभ्याम् (ablative dual)
अकर्मकेभ्यः (ablative plural)
अकर्मकस्य (genitive singular)
अकर्मकयोः (dual genitive)
अकर्मकाणाम् (genitive plural)
अकर्मके (locative singular)
अकर्मकयोः (dual locative)
अकर्मकेषु (locative plural)
अकर्मक (singular vocative)
अकर्मकौ (dual vocative)
अकर्मकाः (plural vocative)
अकर्मका (nominative singular)
अकर्मके (dual nominative)
अकर्मकाः (nominative plural)
अकर्मकाम् (accusative singular)
अकर्मके (accusative dual)
अकर्मकाः (accusative plural)
अकर्मकया (instrumental singular)
अकर्मकाभ्याम् (dual instrumental)
अकर्मकाभिः (instrumental plural)
अकर्मकायै (dative singular)
अकर्मकाभ्याम् (dative dual)
अकर्मकाभ्यः (dative plural)
अकर्मकायाः (ablative singular)
अकर्मकाभ्याम् (ablative dual)
अकर्मकाभ्यः (ablative plural)
अकर्मकायाः (genitive singular)
अकर्मकयोः (dual genitive)
अकर्मकाणाम् (genitive plural)
अकर्मकायाम् (locative singular)
अकर्मकयोः (dual locative)
अकर्मकासु (locative plural)
अकर्मके (singular vocative)
अकर्मके (dual vocative)
अकर्मकाः (plural vocative)
अकर्मकम् (nominative singular)
अकर्मके (dual nominative)
अकर्मकाणि (nominative plural)
अकर्मकम् (accusative singular)
अकर्मके (accusative dual)
अकर्मकाणि (accusative plural)
अकर्मकेण (instrumental singular)
अकर्मकाभ्याम् (dual instrumental)
अकर्मकैः (instrumental plural)
अकर्मकाय (dative singular)
अकर्मकाभ्याम् (dative dual)
अकर्मकेभ्यः (dative plural)
अकर्मकात् (ablative singular)
अकर्मकाभ्याम् (ablative dual)
अकर्मकेभ्यः (ablative plural)
अकर्मकस्य (genitive singular)
अकर्मकयोः (dual genitive)
अकर्मकाणाम् (genitive plural)
अकर्मके (locative singular)
अकर्मकयोः (dual locative)
अकर्मकेषु (locative plural)
अकर्मक (singular vocative)
अकर्मके (dual vocative)
अकर्मकाणि (plural vocative)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of अकर्मक

अकर्मकाभ्याम्

अकर्मकाभ्याम्

अकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

अकर्मकाभ्याम्

अकर्मकाभ्याम्

अकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of अकर्मक

अकर्मकाभ्याम्

अकर्मकाभ्याम्

अकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

अकर्मकाभ्याम्

अकर्मकाभ्याम्

अकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">अकर्मक</i>

अकर्मकाभ्याम्

अकर्मकाभ्याम्

अकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

अकर्मकाभ्याम्

अकर्मकाभ्याम्

अकर्मकाभ्याम्


अकाम

head

अकाम • (akāma)

(grammar) the Sandhi which causes the dropping of a final r before a succeeding r


नृ

nṛ́ (romanization)
ना (nominative singular)
नरौ (dual nominative)
नरा1 (dual nominative)
नरः (nominative plural)
नारः (nominative plural)
नरम् (accusative singular)
नरौ (accusative dual)
नरा1 (accusative dual)
नॄन् (accusative plural)
नरा (instrumental singular)
नृभ्याम् (dual instrumental)
नृभिः (instrumental plural)
नृभिः (instrumental plural)
नरे (dative singular)
नृभ्याम् (dative dual)
नृभ्यः (dative plural)
नृभ्यः (dative plural)
नरः (ablative singular)
नृभ्याम् (ablative dual)
नृभ्यः (ablative plural)
नृभ्यः (ablative plural)
नरः (genitive singular)
नरोः (dual genitive)
नराम् (genitive plural)
नरअम् (genitive plural)
नृणाम् (genitive plural)
नॄणाम् (genitive plural)
नरि (locative singular)
नरोः (dual locative)
नृषु (locative plural)
नृषु (locative plural)
नः (singular vocative)
नरौ (dual vocative)
नरा1 (dual vocative)
नरः (plural vocative)
नारः (plural vocative)

sa-decl-noun-m

This term displays a wide variety of anomalous/archaic forms including:
Inst.sg. नरा (nárā) for expected *न्रा (*nrā́)
Dat.sg. नरे (náre) for expected *न्रे (*nré).
Abl/gen.sg. नरः (náraḥ) for expected *नुः (*núḥ)
Archaic Vedic gen.pl. नराम् (narā́m), often distracted to naráam
Vedic gen.pl. spelling नृणाम् (nṛṇā́m) often scanned as नॄणाम् (nṝṇā́m)
Oxytonic inst.pl. नृभिः (nṛbhíḥ), dat/abl.pl. नृभ्यः (nṛbhyáḥ), loc.pl. नृषु (nṛṣú)

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₂nḗr
Proto-Indo-Iranian *Hnā́
Sanskrit नृ (nṛ)
Inherited from Proto-Indo-Iranian *Hnā́, from Proto-Indo-European *h₂nḗr. Cognate with Avestan 𐬥𐬀𐬭 (nar), Old Armenian այր (ayr), Ancient Greek ἀνήρ (anḗr), Persian نر (nar).


प्रथमपुरुष

prathamá-puruṣa (romanization)
प्रथमपुरुषः (nominative singular)
प्रथमपुरुषौ (dual nominative)
प्रथमपुरुषाः (nominative plural)
प्रथमपुरुषम् (accusative singular)
प्रथमपुरुषौ (accusative dual)
प्रथमपुरुषान् (accusative plural)
प्रथमपुरुषेण (instrumental singular)
प्रथमपुरुषाभ्याम् (dual instrumental)
प्रथमपुरुषैः (instrumental plural)
प्रथमपुरुषाय (dative singular)
प्रथमपुरुषाभ्याम् (dative dual)
प्रथमपुरुषेभ्यः (dative plural)
प्रथमपुरुषात् (ablative singular)
प्रथमपुरुषाभ्याम् (ablative dual)
प्रथमपुरुषेभ्यः (ablative plural)
प्रथमपुरुषस्य (genitive singular)
प्रथमपुरुषयोः (dual genitive)
प्रथमपुरुषाणाम् (genitive plural)
प्रथमपुरुषे (locative singular)
प्रथमपुरुषयोः (dual locative)
प्रथमपुरुषेषु (locative plural)
प्रथमपुरुष (singular vocative)
प्रथमपुरुषौ (dual vocative)
प्रथमपुरुषाः (plural vocative)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of प्रथमपुरुष

प्रथमपुरुषाः

प्रथमपुरुषाः

प्रथमपुरुषम्

प्रथमपुरुषान्

प्रथमपुरुषेण

प्रथमपुरुषाभ्याम्

प्रथमपुरुषैः

प्रथमपुरुषाय

प्रथमपुरुषाभ्याम्

प्रथमपुरुषेभ्यः

प्रथमपुरुषात्

प्रथमपुरुषाभ्याम्

प्रथमपुरुषेभ्यः

प्रथमपुरुषस्य

प्रथमपुरुषयोः

प्रथमपुरुषाणाम्

प्रथमपुरुषयोः

प्रथमपुरुषेषु

sa-decl-noun/cell

प्रथमपुरुषस्य

प्रथमपुरुषाः

प्रथमपुरुषम्

प्रथमपुरुषान्

प्रथमपुरुषेण

प्रथमपुरुषाभ्याम्

प्रथमपुरुषैः

प्रथमपुरुषाय

प्रथमपुरुषाभ्याम्

प्रथमपुरुषेभ्यः

प्रथमपुरुषात्

प्रथमपुरुषाभ्याम्

प्रथमपुरुषेभ्यः

प्रथमपुरुषस्य

प्रथमपुरुषयोः

प्रथमपुरुषाणाम्

प्रथमपुरुषयोः

प्रथमपुरुषेषु

प्रथमपुरुषाः

desc

ప్రథమ పురుషము

→ Telugu: ప్రథమ పురుషము (prathama puruṣamu)

(grammar) third person, but literally the "first person" in Sanskrit grammar tradition


मध्यमपुरुष

madhyamá-puruṣa (romanization)
मध्यमपुरुषः (nominative singular)
मध्यमपुरुषौ (dual nominative)
मध्यमपुरुषाः (nominative plural)
मध्यमपुरुषम् (accusative singular)
मध्यमपुरुषौ (accusative dual)
मध्यमपुरुषान् (accusative plural)
मध्यमपुरुषेन (instrumental singular)
मध्यमपुरुषाभ्याम् (dual instrumental)
मध्यमपुरुषैः (instrumental plural)
मध्यमपुरुषाय (dative singular)
मध्यमपुरुषाभ्याम् (dative dual)
मध्यमपुरुषेभ्यः (dative plural)
मध्यमपुरुषात् (ablative singular)
मध्यमपुरुषाभ्याम् (ablative dual)
मध्यमपुरुषेभ्यः (ablative plural)
मध्यमपुरुषस्य (genitive singular)
मध्यमपुरुषयोः (dual genitive)
मध्यमपुरुषानाम् (genitive plural)
मध्यमपुरुषे (locative singular)
मध्यमपुरुषयोः (dual locative)
मध्यमपुरुषेषु (locative plural)
मध्यमपुरुष (singular vocative)
मध्यमपुरुषौ (dual vocative)
मध्यमपुरुषाः (plural vocative)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of मध्यमपुरुष

मध्यमपुरुषाः

मध्यमपुरुषाः

मध्यमपुरुषम्

मध्यमपुरुषान्

मध्यमपुरुषेन

मध्यमपुरुषाभ्याम्

मध्यमपुरुषैः

मध्यमपुरुषाय

मध्यमपुरुषाभ्याम्

मध्यमपुरुषेभ्यः

मध्यमपुरुषात्

मध्यमपुरुषाभ्याम्

मध्यमपुरुषेभ्यः

मध्यमपुरुषस्य

मध्यमपुरुषयोः

मध्यमपुरुषानाम्

मध्यमपुरुषयोः

मध्यमपुरुषेषु

sa-decl-noun/cell

मध्यमपुरुषस्य

मध्यमपुरुषाः

मध्यमपुरुषम्

मध्यमपुरुषान्

मध्यमपुरुषेन

मध्यमपुरुषाभ्याम्

मध्यमपुरुषैः

मध्यमपुरुषाय

मध्यमपुरुषाभ्याम्

मध्यमपुरुषेभ्यः

मध्यमपुरुषात्

मध्यमपुरुषाभ्याम्

मध्यमपुरुषेभ्यः

मध्यमपुरुषस्य

मध्यमपुरुषयोः

मध्यमपुरुषानाम्

मध्यमपुरुषयोः

मध्यमपुरुषेषु

मध्यमपुरुषाः

desc

→ Pali: majjhimapurisa (“second person”)

మధ్యమ పురుషము

→ Telugu: మధ్యమ పురుషము (madhyama puruṣamu)

(grammar) the second person in verbal conjugation, a termination of the second person


उत्तमपुरुष

ut-tamá-puruṣa (romanization)
उत्तमपुरुषः (nominative singular)
उत्तमपुरुषौ (dual nominative)
उत्तमपुरुषाः (nominative plural)
उत्तमपुरुषम् (accusative singular)
उत्तमपुरुषौ (accusative dual)
उत्तमपुरुषान् (accusative plural)
उत्तमपुरुषेण (instrumental singular)
उत्तमपुरुषाभ्याम् (dual instrumental)
उत्तमपुरुषैः (instrumental plural)
उत्तमपुरुषाय (dative singular)
उत्तमपुरुषाभ्याम् (dative dual)
उत्तमपुरुषेभ्यः (dative plural)
उत्तमपुरुषात् (ablative singular)
उत्तमपुरुषाभ्याम् (ablative dual)
उत्तमपुरुषेभ्यः (ablative plural)
उत्तमपुरुषस्य (genitive singular)
उत्तमपुरुषयोः (dual genitive)
उत्तमपुरुषाणाम् (genitive plural)
उत्तमपुरुषे (locative singular)
उत्तमपुरुषयोः (dual locative)
उत्तमपुरुषेषु (locative plural)
उत्तमपुरुष (singular vocative)
उत्तमपुरुषौ (dual vocative)
उत्तमपुरुषाः (plural vocative)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of उत्तमपुरुष

उत्तमपुरुषाः

उत्तमपुरुषाः

उत्तमपुरुषम्

उत्तमपुरुषान्

उत्तमपुरुषेण

उत्तमपुरुषाभ्याम्

उत्तमपुरुषैः

उत्तमपुरुषाय

उत्तमपुरुषाभ्याम्

उत्तमपुरुषेभ्यः

उत्तमपुरुषात्

उत्तमपुरुषाभ्याम्

उत्तमपुरुषेभ्यः

उत्तमपुरुषस्य

उत्तमपुरुषयोः

उत्तमपुरुषाणाम्

उत्तमपुरुषयोः

उत्तमपुरुषेषु

sa-decl-noun/cell

उत्तमपुरुषस्य

उत्तमपुरुषाः

उत्तमपुरुषम्

उत्तमपुरुषान्

उत्तमपुरुषेण

उत्तमपुरुषाभ्याम्

उत्तमपुरुषैः

उत्तमपुरुषाय

उत्तमपुरुषाभ्याम्

उत्तमपुरुषेभ्यः

उत्तमपुरुषात्

उत्तमपुरुषाभ्याम्

उत्तमपुरुषेभ्यः

उत्तमपुरुषस्य

उत्तमपुरुषयोः

उत्तमपुरुषाणाम्

उत्तमपुरुषयोः

उत्तमपुरुषेषु

उत्तमपुरुषाः

(grammar) first person, literally "the last person" in Sanskrit grammar tradition


वृद्धि

vṛ́ddhi (romanization)
वृद्धिः (nominative singular)
वृद्धी (dual nominative)
वृद्धयः (nominative plural)
वृद्धिम् (accusative singular)
वृद्धी (accusative dual)
वृद्धीः (accusative plural)
वृद्ध्या (instrumental singular)
वृद्धी1 (instrumental singular)
वृद्धिभ्याम् (dual instrumental)
वृद्धिभिः (instrumental plural)
वृद्धये (dative singular)
वृद्ध्यै2 (dative singular)
वृद्धी1 (dative singular)
वृद्धिभ्याम् (dative dual)
वृद्धिभ्यः (dative plural)
वृद्धेः (ablative singular)
वृद्ध्याः2 (ablative singular)
वृद्ध्यै3 (ablative singular)
वृद्धिभ्याम् (ablative dual)
वृद्धिभ्यः (ablative plural)
वृद्धेः (genitive singular)
वृद्ध्याः2 (genitive singular)
वृद्ध्यै3 (genitive singular)
वृद्ध्योः (dual genitive)
वृद्धीनाम् (genitive plural)
वृद्धौ (locative singular)
वृद्ध्याम्2 (locative singular)
वृद्धा1 (locative singular)
वृद्ध्योः (dual locative)
वृद्धिषु (locative plural)
वृद्धे (singular vocative)
वृद्धी (dual vocative)
वृद्धयः (plural vocative)

desctree

Ashokan Prakrit: 𑀯𑀠𑀺 (vaḍhi /vaḍḍhi/), 𐨬𐨝𐨁 (vaḍhi)
Prakrit: 𑀯𑀟𑁆𑀠𑀺 (vaḍḍhi)
Central:
Hindi: बाढ़ (bāṛh, “increase; flood”)
Urdu: باڑھ (bāṛh, “increase; flood”)
Eastern
Bengali: বাড় (baṛ, “growth”)
Northern:
Kumaoni: बाढ़ (bāṛh, “increase”)
Southern:
Konkani-Marathi:
Konkani: वाड (vāḍ, “increase”)
Marathi: वाढ (vāḍh, “increase”)
Sinhalese: වැඩ (wæḍa, “increase, profit”)
→ Kannada: ಬಡ್ಡಿ (baḍḍi, “interest”)
→ Malayalam: വട്ടി (vaṭṭi, “interest”)
→ Tamil: வட்டி (vaṭṭi, “interest”)
→ Telugu: వడ్డి (vaḍḍi, “interest”)

Ashokan Prakrit: 𑀯𑀼𑀠𑀺 (vuḍhi /vuḍḍhi/)
Prakrit: 𑀯𑀼𑀟𑁆𑀠𑀺 (vuḍḍhi), 𑀉𑀟𑁆𑀠𑀺 (uḍḍhi)

Ashokan Prakrit: 𑀯𑀥𑀺 (vadhi /vaddhi/)
Prakrit: *vaddhi ~ *vaddhiyā
Northwestern:
Sindhi: واڌِ (vadhi, “abundance”)
Western:
Gujarati: વધ (vadh, “increase”)

Ashokan Prakrit: 𐨬𐨢𐨿𐨪𐨁 (vadhri)

Ashokan Prakrit: *viddhi

Prakrit: 𑀯𑀺𑀤𑁆𑀥𑀺 (viddhi)

Ashokan Prakrit: *vuddhi

Prakrit: 𑀯𑀼𑀤𑁆𑀥𑀺 (vuddhi)
Sindhi: اُڌيِ کُٽيِ (udhī-khuṭī, “profit-loss”) (< *vuddhiyā)

Dardic:

Kashmiri: वड् (waḍ, “profit”)

Pali: vaḍḍhi, vuḍḍhi, vuddhi

desc

→ English: vṛddhi, vrddhi, vr̥ddhi, vriddhi

→ Hindi: वृद्धि (vŕddhi)

→ Kannada: ವೃದ್ಧಿ (vṛddhi)

→ Old Javanese: wṛddhi, wrĕde

→ Tamil: விருத்தி (virutti)

→ Telugu: వృద్ధి (vr̥ddhi)

From Proto-Indo-Iranian *wŕ̥dᶻdʰiš (“growth, increase”), from Proto-Indo-European *wérdʰ-ti-s ~ *wr̥dʰ-téy-s. Synchronically, from the root वृध् (vṛdh, “to grow”) + -ति (-ti). See वृद्ध (vṛddha) and वर्धति (vardhati) for cognates.


बहुव्रीहि

bahuvrīhí (romanization)
बहुव्रीहिः (nominative singular)
बहुव्रीही (dual nominative)
बहुव्रीहयः (nominative plural)
बहुव्रीहिम् (accusative singular)
बहुव्रीही (accusative dual)
बहुव्रीहीन् (accusative plural)
बहुव्रीहिणा (instrumental singular)
बहुव्रीह्या1 (instrumental singular)
बहुव्रीहिभ्याम् (dual instrumental)
बहुव्रीहिभिः (instrumental plural)
बहुव्रीहये (dative singular)
बहुव्रीहिभ्याम् (dative dual)
बहुव्रीहिभ्यः (dative plural)
बहुव्रीहेः (ablative singular)
बहुव्रीह्यः1 (ablative singular)
बहुव्रीहिभ्याम् (ablative dual)
बहुव्रीहिभ्यः (ablative plural)
बहुव्रीहेः (genitive singular)
बहुव्रीह्यः1 (genitive singular)
बहुव्रीह्योः (dual genitive)
बहुव्रीहीणाम् (genitive plural)
बहुव्रीहौ (locative singular)
बहुव्रीहा1 (locative singular)
बहुव्रीह्योः (dual locative)
बहुव्रीहिषु (locative plural)
बहुव्रीहे (singular vocative)
बहुव्रीही (dual vocative)
बहुव्रीहयः (plural vocative)

Bahuvrīhi compound of बहु (bahú, “much”) + व्रीहि (vrīhí, “rice”).


प्रथम

prathamá (romanization)
प्रथमः (nominative singular)
प्रथमौ (dual nominative)
प्रथमा1 (dual nominative)
प्रथमाः (nominative plural)
प्रथमासः1 (nominative plural)
प्रथमम् (accusative singular)
प्रथमौ (accusative dual)
प्रथमा1 (accusative dual)
प्रथमान् (accusative plural)
प्रथमेन (instrumental singular)
प्रथमाभ्याम् (dual instrumental)
प्रथमैः (instrumental plural)
प्रथमेभिः1 (instrumental plural)
प्रथमाय (dative singular)
प्रथमाभ्याम् (dative dual)
प्रथमेभ्यः (dative plural)
प्रथमात् (ablative singular)
प्रथमाभ्याम् (ablative dual)
प्रथमेभ्यः (ablative plural)
प्रथमस्य (genitive singular)
प्रथमयोः (dual genitive)
प्रथमानाम् (genitive plural)
प्रथमे (locative singular)
प्रथमयोः (dual locative)
प्रथमेषु (locative plural)
प्रथम (singular vocative)
प्रथमौ (dual vocative)
प्रथमा1 (dual vocative)
प्रथमाः (plural vocative)
प्रथमासः1 (plural vocative)

Inherited from Proto-Indo-Iranian *pratʰamás (“first, foremost”), from Proto-Indo-European *pro-tm̥mós (“foremost”). Cognate with Avestan 𐬟𐬭𐬀𐬙𐬆𐬨𐬀 (fratəma), Old Persian 𐎳𐎼𐎫𐎶𐎠 (f-r-t-m-a /fratama/), Old Armenian փարթամ (pʻartʻam).

inh+

(grammar) (namely वर्ण (varṇa)) the first consonant of a वर्ग (varga), a surd unaspirate letter

पुरुष पुरुष#Sanskrit

(grammar) (namely पुरुष (puruṣa)) the first (in Western grammar terminology, the 3rd) person or its terminations


सकर्मक

sa-karmaka (romanization)
सकर्मकः (nominative singular)
सकर्मकौ (dual nominative)
सकर्मकाः (nominative plural)
सकर्मकम् (accusative singular)
सकर्मकौ (accusative dual)
सकर्मकान् (accusative plural)
सकर्मकेण (instrumental singular)
सकर्मकाभ्याम् (dual instrumental)
सकर्मकैः (instrumental plural)
सकर्मकाय (dative singular)
सकर्मकाभ्याम् (dative dual)
सकर्मकेभ्यः (dative plural)
सकर्मकात् (ablative singular)
सकर्मकाभ्याम् (ablative dual)
सकर्मकेभ्यः (ablative plural)
सकर्मकस्य (genitive singular)
सकर्मकयोः (dual genitive)
सकर्मकाणाम् (genitive plural)
सकर्मके (locative singular)
सकर्मकयोः (dual locative)
सकर्मकेषु (locative plural)
सकर्मक (singular vocative)
सकर्मकौ (dual vocative)
सकर्मकाः (plural vocative)
सकर्मका (nominative singular)
सकर्मके (dual nominative)
सकर्मकाः (nominative plural)
सकर्मकाम् (accusative singular)
सकर्मके (accusative dual)
सकर्मकाः (accusative plural)
सकर्मकया (instrumental singular)
सकर्मकाभ्याम् (dual instrumental)
सकर्मकाभिः (instrumental plural)
सकर्मकायै (dative singular)
सकर्मकाभ्याम् (dative dual)
सकर्मकाभ्यः (dative plural)
सकर्मकायाः (ablative singular)
सकर्मकाभ्याम् (ablative dual)
सकर्मकाभ्यः (ablative plural)
सकर्मकायाः (genitive singular)
सकर्मकयोः (dual genitive)
सकर्मकाणाम् (genitive plural)
सकर्मकायाम् (locative singular)
सकर्मकयोः (dual locative)
सकर्मकासु (locative plural)
सकर्मके (singular vocative)
सकर्मके (dual vocative)
सकर्मकाः (plural vocative)
सकर्मकम् (nominative singular)
सकर्मके (dual nominative)
सकर्मकाणि (nominative plural)
सकर्मकम् (accusative singular)
सकर्मके (accusative dual)
सकर्मकाणि (accusative plural)
सकर्मकेण (instrumental singular)
सकर्मकाभ्याम् (dual instrumental)
सकर्मकैः (instrumental plural)
सकर्मकाय (dative singular)
सकर्मकाभ्याम् (dative dual)
सकर्मकेभ्यः (dative plural)
सकर्मकात् (ablative singular)
सकर्मकाभ्याम् (ablative dual)
सकर्मकेभ्यः (ablative plural)
सकर्मकस्य (genitive singular)
सकर्मकयोः (dual genitive)
सकर्मकाणाम् (genitive plural)
सकर्मके (locative singular)
सकर्मकयोः (dual locative)
सकर्मकेषु (locative plural)
सकर्मक (singular vocative)
सकर्मके (dual vocative)
सकर्मकाणि (plural vocative)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of सकर्मक

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of सकर्मक

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">सकर्मक</i>

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

सकर्मकाभ्याम्

(grammar) ("having an object") transitive


कर्मन्

kárman (romanization)
कर्म (nominative singular)
कर्मणी (dual nominative)
कर्माणि (nominative plural)
कर्म1 (nominative plural)
कर्मा1 (nominative plural)
कर्म (accusative singular)
कर्मणी (accusative dual)
कर्माणि (accusative plural)
कर्म1 (accusative plural)
कर्मा1 (accusative plural)
कर्मणा (instrumental singular)
कर्मभ्याम् (dual instrumental)
कर्मभिः (instrumental plural)
कर्मणे (dative singular)
कर्मभ्याम् (dative dual)
कर्मभ्यः (dative plural)
कर्मणः (ablative singular)
कर्मभ्याम् (ablative dual)
कर्मभ्यः (ablative plural)
कर्मणः (genitive singular)
कर्मणोः (dual genitive)
कर्मणाम् (genitive plural)
कर्मणि (locative singular)
कर्मन्1 (locative singular)
कर्मणोः (dual locative)
कर्मसु (locative plural)
कर्मन् (singular vocative)
कर्म (singular vocative)
कर्मणी (dual vocative)
कर्माणि (plural vocative)
कर्म1 (plural vocative)
कर्मा1 (plural vocative)

Dardic:

Kalasha: krom

Kashmiri: کٲم (kạ̄m)

Prakrit: 𑀓𑀫𑁆𑀫 (kamma) (see there for further descendants)

desctree

Pali: kamma
→ Burmese: ကံ (kam)
→ Khmer: កម្ម (kam)
→ Lao: ກຳ (kam)
→ Thai: กรรม (gam)

→ Bengali: কর্ম (kormo)

→ Middle Chinese: 羯磨 (MC kjot ma|maH)

→ Japanese: 羯磨 (katsuma)

→ Korean: 갈마 (galma)

→ Dutch: karma (perhaps via English)

→ English: karma

→ Esperanto: karmo

→ Finnish: karma

→ Georgian: კარმა (ḳarma)

→ German: Karma

→ Gujarati: કર્મ (karma)

→ Hindi: कर्म (karm)

→ Icelandic: karma

→ Italian: karma

→ Japanese: カルマ (karuma)

→ Kannada: ಕರ್ಮ (karma)

→ Old Khmer: karmma

→ Thai: กรรม (gam)

→ Malayalam: കർമ്മം (kaṟmmaṁ)

→ Marathi: कर्म (karma)

→ Old Marathi: 𑘎𑘨𑘿𑘦 (karma)

→ Odia: କର୍ମ (karma)

→ Polish: karma

→ Portuguese: carma

→ Punjabi: ਕਰਮ (karam)/→ Punjabi: کَرَم (karam)

→ Russian: ка́рма (kárma)

→ Serbo-Croatian: ка̏рма / kȁrma

→ Spanish: karma

desc

→ Tamil: கருமம் (karumam), கர்மா (karmā)

→ Telugu: కర్మ (karma), కర్మము (karmamu)

→ Tocharian B: kārm

→ Turkish: karma

Etymology tree
Proto-Indo-European *kʷer-
Sanskrit कृ (kṛ)
Sanskrit -मन् (-man)
Sanskrit कर्मन् (karman)
From कृ (kṛ, “to do”) + -मन् (-man), from Proto-Indo-European *kʷer-.

etymon

कर्तृ कर्तृ#Sanskrit

(grammar) the object that it stands either in the accusative (in active construction), or in the nominative (in passive construction), or in the genitive (in connection with a noun of action); opposed to कर्तृ (kartṛ́), the subject. (Pāṇ. 1-4, 49 ff.)


हेतु

hetú (romanization)
हेतुः (nominative singular)
हेतू (dual nominative)
हेतवः (nominative plural)
हेतुम् (accusative singular)
हेतू (accusative dual)
हेतून् (accusative plural)
हेतुना (instrumental singular)
हेत्वा1 (instrumental singular)
हेतुभ्याम् (dual instrumental)
हेतुभिः (instrumental plural)
हेतवे (dative singular)
हेत्वे1 (dative singular)
हेतुभ्याम् (dative dual)
हेतुभ्यः (dative plural)
हेतोः (ablative singular)
हेत्वः1 (ablative singular)
हेतुभ्याम् (ablative dual)
हेतुभ्यः (ablative plural)
हेतोः (genitive singular)
हेत्वः1 (genitive singular)
हेत्वोः (dual genitive)
हेतूनाम् (genitive plural)
हेतौ (locative singular)
हेत्वोः (dual locative)
हेतुषु (locative plural)
हेतो (singular vocative)
हेतू (dual vocative)
हेतवः (plural vocative)

desctree

Pali: hetu
→ Khmer: ហេតុ (haet), ហែត (haet)
→ Northern Thai: เหตุ, ᩉᩮᨲᩩ, ᩉᩮ᩠ᨲᩩ
→ Thai: เหตุ (hèet)

→ Hindi: हेतु (hetu)

→ Marathi: हेतू (hetū)

→ Old Gujarati: हेतु (hetu)


बिन्दु

bindú (romanization)
बिन्दुः (nominative singular)
बिन्दू (dual nominative)
बिन्दवः (nominative plural)
बिन्दुम् (accusative singular)
बिन्दू (accusative dual)
बिन्दून् (accusative plural)
बिन्दुना (instrumental singular)
बिन्द्वा1 (instrumental singular)
बिन्दुभ्याम् (dual instrumental)
बिन्दुभिः (instrumental plural)
बिन्दवे (dative singular)
बिन्दुभ्याम् (dative dual)
बिन्दुभ्यः (dative plural)
बिन्दोः (ablative singular)
बिन्दुभ्याम् (ablative dual)
बिन्दुभ्यः (ablative plural)
बिन्दोः (genitive singular)
बिन्द्वोः (dual genitive)
बिन्दूनाम् (genitive plural)
बिन्दौ (locative singular)
बिन्द्वोः (dual locative)
बिन्दुषु (locative plural)
बिन्दो (singular vocative)
बिन्दू (dual vocative)
बिन्दवः (plural vocative)
बिन्दु (nominative singular)
बिन्दुनी (dual nominative)
बिन्दूनि (nominative plural)
बिन्दु1 (nominative plural)
बिन्दू1 (nominative plural)
बिन्दु (accusative singular)
बिन्दुनी (accusative dual)
बिन्दूनि (accusative plural)
बिन्दु1 (accusative plural)
बिन्दू1 (accusative plural)
बिन्दुना (instrumental singular)
बिन्द्वा1 (instrumental singular)
बिन्दुभ्याम् (dual instrumental)
बिन्दुभिः (instrumental plural)
बिन्दुने (dative singular)
बिन्दवे1 (dative singular)
बिन्दुभ्याम् (dative dual)
बिन्दुभ्यः (dative plural)
बिन्दुनः (ablative singular)
बिन्दोः1 (ablative singular)
बिन्दुभ्याम् (ablative dual)
बिन्दुभ्यः (ablative plural)
बिन्दुनः (genitive singular)
बिन्दोः1 (genitive singular)
बिन्दुनोः (dual genitive)
बिन्द्वोः1 (dual genitive)
बिन्दूनाम् (genitive plural)
बिन्दुनि (locative singular)
बिन्दौ1 (locative singular)
बिन्दुनोः (dual locative)
बिन्द्वोः1 (dual locative)
बिन्दुषु (locative plural)
बिन्दु (singular vocative)
बिन्दो (singular vocative)
बिन्दुनी (dual vocative)
बिन्दूनि (plural vocative)
बिन्दु1 (plural vocative)
बिन्दू1 (plural vocative)
विन्दु (alternative)

→ Assamese: বিন্দু (bindu)

→ Bengali: বিন্দু (bindu)

→ Hindi: बिन्दु (bindu), बिंदु (bindu)

→ Old Javanese: windu
Javanese: ꦮꦶꦤ꧀ꦢꦸ (windu, “a period of eight (Javanese) years”)
→ Indonesian: windu (“eight years”)
→ Balinese: ᬯᬶᬦ᭄ᬤᬸ (windu, “zero; dot, period, point”)

→ Malayalam: ബിന്ദു (bindu)

→ Odia: ବିନ୍ଦୁ (bindu)

→ Punjabi: ਬਿੰਦੂ (bindū)

Pali: bindu

Burmese: ဗိန္ဒု (bindu.)

→ Tamil: பிந்து (pintu)

→ Telugu: బిందువు (binduvu)

→ Thai: พินทุ (pin-tú)

Inherited from Proto-Indo-Aryan *bindúṣ, of uncertain further origin. Per Turner, it is likely a substrate borrowing related to उण्डुक (uṇḍuka, “network”), इन्दु (indu, “drop”), इण्ड्व (iṇḍva, “(two) mats”), वीटा (vīṭā, “stick used in tipcat”), वृन्त (vṛnta, “stalk”) and विटप (viṭapa, “tree”).

बिन्दुक बिन्दुक#Sanskrit

(grammar, lexicography) (at the end of a compound also बिन्दुक (binduka)) the dot over a letter representing the anusvara (supposed to be connected with शिव (śiva) and of great mystical importance)


साधन

sā́dhana (romanization)
साधनम् (nominative singular)
साधने (dual nominative)
साधनानि (nominative plural)
साधना1 (nominative plural)
साधनम् (accusative singular)
साधने (accusative dual)
साधनानि (accusative plural)
साधना1 (accusative plural)
साधनेन (instrumental singular)
साधनाभ्याम् (dual instrumental)
साधनैः (instrumental plural)
साधनेभिः1 (instrumental plural)
साधनाय (dative singular)
साधनाभ्याम् (dative dual)
साधनेभ्यः (dative plural)
साधनात् (ablative singular)
साधनाभ्याम् (ablative dual)
साधनेभ्यः (ablative plural)
साधनस्य (genitive singular)
साधनयोः (dual genitive)
साधनानाम् (genitive plural)
साधने (locative singular)
साधनयोः (dual locative)
साधनेषु (locative plural)
साधन (singular vocative)
साधने (dual vocative)
साधनानि (plural vocative)
साधना1 (plural vocative)

Pali: sādhana

Prakrit: 𑀲𑀸𑀳𑀡 (sāhaṇa)

Assamese: সাহন (xahon)

Marathi: साधन (sādhan)

→ Kannada: ಸಾಧನ (sādhana)

→ Tamil: சாதனம் (cātaṉam)

→ Telugu: సాధనము (sādhanamu)

/s̪ɑː.d̪ʱɐ.n̪ɐ/

(grammar) the sense of the instrumental or agent (as expressed by the case of a noun, as opposed to the action itself)


साधु

sādhú (romanization)
साधुः (nominative singular)
साधू (dual nominative)
साधवः (nominative plural)
साधुम् (accusative singular)
साधू (accusative dual)
साधून् (accusative plural)
साधुना (instrumental singular)
साध्वा1 (instrumental singular)
साधुभ्याम् (dual instrumental)
साधुभिः (instrumental plural)
साधवे (dative singular)
साध्वे1 (dative singular)
साधुभ्याम् (dative dual)
साधुभ्यः (dative plural)
साधोः (ablative singular)
साध्वः1 (ablative singular)
साधुभ्याम् (ablative dual)
साधुभ्यः (ablative plural)
साधोः (genitive singular)
साध्वः1 (genitive singular)
साध्वोः (dual genitive)
साधूनाम् (genitive plural)
साधौ (locative singular)
साध्वोः (dual locative)
साधुषु (locative plural)
साधो (singular vocative)
साधू (dual vocative)
साधवः (plural vocative)

(grammar) a derivative or inflected noun


विपक्ष

vi-pakṣa (romanization)
विपक्षः (nominative singular)
विपक्षौ (dual nominative)
विपक्षाः (nominative plural)
विपक्षम् (accusative singular)
विपक्षौ (accusative dual)
विपक्षान् (accusative plural)
विपक्षेण (instrumental singular)
विपक्षाभ्याम् (dual instrumental)
विपक्षैः (instrumental plural)
विपक्षाय (dative singular)
विपक्षाभ्याम् (dative dual)
विपक्षेभ्यः (dative plural)
विपक्षात् (ablative singular)
विपक्षाभ्याम् (ablative dual)
विपक्षेभ्यः (ablative plural)
विपक्षस्य (genitive singular)
विपक्षयोः (dual genitive)
विपक्षाणाम् (genitive plural)
विपक्षे (locative singular)
विपक्षयोः (dual locative)
विपक्षेषु (locative plural)
विपक्ष (singular vocative)
विपक्षौ (dual vocative)
विपक्षाः (plural vocative)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of विपक्ष

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्


मिथुन

mithuná (romanization)
मिथुनम् (nominative singular)
मिथुने (dual nominative)
मिथुनानि (nominative plural)
मिथुना1 (nominative plural)
मिथुनम् (accusative singular)
मिथुने (accusative dual)
मिथुनानि (accusative plural)
मिथुना1 (accusative plural)
मिथुनेन (instrumental singular)
मिथुनाभ्याम् (dual instrumental)
मिथुनैः (instrumental plural)
मिथुनेभिः1 (instrumental plural)
मिथुनाय (dative singular)
मिथुनाभ्याम् (dative dual)
मिथुनेभ्यः (dative plural)
मिथुनात् (ablative singular)
मिथुनाभ्याम् (ablative dual)
मिथुनेभ्यः (ablative plural)
मिथुनस्य (genitive singular)
मिथुनयोः (dual genitive)
मिथुनानाम् (genitive plural)
मिथुने (locative singular)
मिथुनयोः (dual locative)
मिथुनेषु (locative plural)
मिथुन (singular vocative)
मिथुने (dual vocative)
मिथुनानि (plural vocative)
मिथुना1 (plural vocative)

→ Burmese: မေထုန် (mehtun)

→ English: mithuna (learned)

→ Khmer: មិថុនា (mithonaa)

Pali: mithuna

→ Malayalam: മിഥുനം (mithunaṁ)

Marathi: मिथुन (mithun)

→ Tamil: மிதுனம் (mituṉam)

→ Telugu: మిథునము (mithunamu)

desc

→ Thai: เมถุน (mee-tǔn), มิถุนายน (mí-tù-naa-yon)

→ Malay: mintuna (مينتونا)

From Proto-Indo-European *meyth₂- (“to exchange”) an extension of *mey- (“to exchange”). Cognate with Latin mutō whence English mutate, mutual; Latin mittō (“send”) whence English emit, mission, etc.; Proto-Slavic *mьstь (“revenge, vengeance”); English mis-, miss.
Also cf. Mitra, the Indo-Iranian god of contracts.

cog

(grammar) root compounded with a preposition


अपभ्रंश

apabhraṃśá (romanization)
अपभ्रंशः (nominative singular)
अपभ्रंशौ (dual nominative)
अपभ्रंशा1 (dual nominative)
अपभ्रंशाः (nominative plural)
अपभ्रंशासः1 (nominative plural)
अपभ्रंशम् (accusative singular)
अपभ्रंशौ (accusative dual)
अपभ्रंशा1 (accusative dual)
अपभ्रंशान् (accusative plural)
अपभ्रंशेन (instrumental singular)
अपभ्रंशाभ्याम् (dual instrumental)
अपभ्रंशैः (instrumental plural)
अपभ्रंशेभिः1 (instrumental plural)
अपभ्रंशाय (dative singular)
अपभ्रंशाभ्याम् (dative dual)
अपभ्रंशेभ्यः (dative plural)
अपभ्रंशात् (ablative singular)
अपभ्रंशाभ्याम् (ablative dual)
अपभ्रंशेभ्यः (ablative plural)
अपभ्रंशस्य (genitive singular)
अपभ्रंशयोः (dual genitive)
अपभ्रंशानाम् (genitive plural)
अपभ्रंशे (locative singular)
अपभ्रंशयोः (dual locative)
अपभ्रंशेषु (locative plural)
अपभ्रंश (singular vocative)
अपभ्रंशौ (dual vocative)
अपभ्रंशा1 (dual vocative)
अपभ्रंशाः (plural vocative)
अपभ्रंशासः1 (plural vocative)

→ English: Apabhraṃśa (learned)

/ɐ.pɐbʱ.ɾɐ̃.ɕɐ́/

/ɐ.pɐbʱ.ɾɐ̃.ɕɐ/

From अप- (ápa-, “down, back”) + भ्रंश (bhraṃśá, “deviation”).

af

(grammar, linguistics) corrupted form of a word, corruption

(grammar, linguistics) ungrammatical language

(grammar, linguistics) the most corrupt of the Prakrit dialects


संहिता

saṃ-hitā (romanization)
संहिता (nominative singular)
संहिते (dual nominative)
संहिताः (nominative plural)
संहिताम् (accusative singular)
संहिते (accusative dual)
संहिताः (accusative plural)
संहितया (instrumental singular)
संहिता1 (instrumental singular)
संहिताभ्याम् (dual instrumental)
संहिताभिः (instrumental plural)
संहितायै (dative singular)
संहिताभ्याम् (dative dual)
संहिताभ्यः (dative plural)
संहितायाः (ablative singular)
संहितायै2 (ablative singular)
संहिताभ्याम् (ablative dual)
संहिताभ्यः (ablative plural)
संहितायाः (genitive singular)
संहितायै2 (genitive singular)
संहितयोः (dual genitive)
संहितानाम् (genitive plural)
संहितायाम् (locative singular)
संहितयोः (dual locative)
संहितासु (locative plural)
संहिते (singular vocative)
संहिते (dual vocative)
संहिताः (plural vocative)

/s̪ɐ̃.ɦi.t̪ɑː/

(grammar) the junction or combination of letters according to euphonic rules (sandhi, but sometimes considered rather as the state preparatory to the actual junction than the junction itself)


रक्त

rakta (romanization)
रक्तः (nominative singular)
रक्तौ (dual nominative)
रक्ता1 (dual nominative)
रक्ताः (nominative plural)
रक्तासः1 (nominative plural)
रक्तम् (accusative singular)
रक्तौ (accusative dual)
रक्ता1 (accusative dual)
रक्तान् (accusative plural)
रक्तेन (instrumental singular)
रक्ताभ्याम् (dual instrumental)
रक्तैः (instrumental plural)
रक्तेभिः1 (instrumental plural)
रक्ताय (dative singular)
रक्ताभ्याम् (dative dual)
रक्तेभ्यः (dative plural)
रक्तात् (ablative singular)
रक्ताभ्याम् (ablative dual)
रक्तेभ्यः (ablative plural)
रक्तस्य (genitive singular)
रक्तयोः (dual genitive)
रक्तानाम् (genitive plural)
रक्ते (locative singular)
रक्तयोः (dual locative)
रक्तेषु (locative plural)
रक्त (singular vocative)
रक्तौ (dual vocative)
रक्ता1 (dual vocative)
रक्ताः (plural vocative)
रक्तासः1 (plural vocative)
रक्ता (nominative singular)
रक्ते (dual nominative)
रक्ताः (nominative plural)
रक्ताम् (accusative singular)
रक्ते (accusative dual)
रक्ताः (accusative plural)
रक्तया (instrumental singular)
रक्ता1 (instrumental singular)
रक्ताभ्याम् (dual instrumental)
रक्ताभिः (instrumental plural)
रक्तायै (dative singular)
रक्ताभ्याम् (dative dual)
रक्ताभ्यः (dative plural)
रक्तायाः (ablative singular)
रक्तायै2 (ablative singular)
रक्ताभ्याम् (ablative dual)
रक्ताभ्यः (ablative plural)
रक्तायाः (genitive singular)
रक्तायै2 (genitive singular)
रक्तयोः (dual genitive)
रक्तानाम् (genitive plural)
रक्तायाम् (locative singular)
रक्तयोः (dual locative)
रक्तासु (locative plural)
रक्ते (singular vocative)
रक्ते (dual vocative)
रक्ताः (plural vocative)
रक्तम् (nominative singular)
रक्ते (dual nominative)
रक्तानि (nominative plural)
रक्ता1 (nominative plural)
रक्तम् (accusative singular)
रक्ते (accusative dual)
रक्तानि (accusative plural)
रक्ता1 (accusative plural)
रक्तेन (instrumental singular)
रक्ताभ्याम् (dual instrumental)
रक्तैः (instrumental plural)
रक्तेभिः1 (instrumental plural)
रक्ताय (dative singular)
रक्ताभ्याम् (dative dual)
रक्तेभ्यः (dative plural)
रक्तात् (ablative singular)
रक्ताभ्याम् (ablative dual)
रक्तेभ्यः (ablative plural)
रक्तस्य (genitive singular)
रक्तयोः (dual genitive)
रक्तानाम् (genitive plural)
रक्ते (locative singular)
रक्तयोः (dual locative)
रक्तेषु (locative plural)
रक्त (singular vocative)
रक्ते (dual vocative)
रक्तानि (plural vocative)
रक्ता1 (plural vocative)

Assamese: ৰাতা (rata), ৰাতুল (ratul)

Nepali: रगत (ragat), रातो (rāto)

Marwari: रगत (ragat)

Romani: rat

Punjabi:

Gurmukhi script: ਰੱਤ (ratta)

Shahmukhi script: رَتّ (ratt)

Sindhi: रतु (ratu)

→ Bengali: রক্ত (rokto)

→ Hindustani:

Hindi: रक्त (rakt)

Urdu: رکت

→ Kannada: ರಕ್ತ (rakta)

→ Malayalam: രക്തം (raktaṁ)

→ Nepali: रक्त (rakta)

desctree

→ Old Marathi: 𑘨𑘎𑘿𑘝 (rakta)
Marathi: रक्त (rakta)

→ Tamil: ரத்தம் (rattam)

→ Telugu: రక్తము (raktamu)

From the root verb रञ्ज् (rañj, “to redden”), from Proto-Indo-European *reg- (“to dye”). Cognate with Persian رخش (raxš), Sogdian [script needed] (rɣš- /raxš/, “Rakhsh”), Khwarezmian rxtk (raxtak, “red”), Mazanderani رش (raš, “red (of cattle)”), Northern Kurdish reş (“black”).


वर्ग

várga (romanization)
वर्गः (nominative singular)
वर्गौ (dual nominative)
वर्गा1 (dual nominative)
वर्गाः (nominative plural)
वर्गासः1 (nominative plural)
वर्गम् (accusative singular)
वर्गौ (accusative dual)
वर्गा1 (accusative dual)
वर्गान् (accusative plural)
वर्गेण (instrumental singular)
वर्गाभ्याम् (dual instrumental)
वर्गैः (instrumental plural)
वर्गेभिः1 (instrumental plural)
वर्गाय (dative singular)
वर्गाभ्याम् (dative dual)
वर्गेभ्यः (dative plural)
वर्गात् (ablative singular)
वर्गाभ्याम् (ablative dual)
वर्गेभ्यः (ablative plural)
वर्गस्य (genitive singular)
वर्गयोः (dual genitive)
वर्गाणाम् (genitive plural)
वर्गे (locative singular)
वर्गयोः (dual locative)
वर्गेषु (locative plural)
वर्ग (singular vocative)
वर्गौ (dual vocative)
वर्गा1 (dual vocative)
वर्गाः (plural vocative)
वर्गासः1 (plural vocative)

→ Hindi: वर्ग (varg)

→ Javanese: warga

→ Lao: ວັກ (wak)

desctree

→ Malay: warga
> Indonesian: warga (inherited)

→ Marathi: वर्ग (varga)

Nepali: बर्ग (barga)

→ Old Javanese: warga
> Javanese: ꦮꦂꦒ (warga) (inherited)

Pali: vagga
→ Burmese: ဝဂ် (wag)
→ Khmer: វគ្គ (vĕək)

→ Punjabi: ਵਰਗ (varag)

→ Thai: วรรค (wák), พรรค (pák)

→ Pattani Malay: ڤ̲اء / พะ (pá)

From वृज् (vṛj, root) + -अ (-a, nominalization suffix). The root carries a variety of senses, including "to pluck; to pick; to choose", etc.

suffix

the things being grouped together
(grammar) a category of words

the things being grouped together
a category of words


करण

karaṇa (romanization)
करणम् (nominative singular)
करणे (dual nominative)
करणानि (nominative plural)
करणा1 (nominative plural)
करणम् (accusative singular)
करणे (accusative dual)
करणानि (accusative plural)
करणा1 (accusative plural)
करणेन (instrumental singular)
करणाभ्याम् (dual instrumental)
करणैः (instrumental plural)
करणेभिः1 (instrumental plural)
करणाय (dative singular)
करणाभ्याम् (dative dual)
करणेभ्यः (dative plural)
करणात् (ablative singular)
करणाभ्याम् (ablative dual)
करणेभ्यः (ablative plural)
करणस्य (genitive singular)
करणयोः (dual genitive)
करणानाम् (genitive plural)
करणे (locative singular)
करणयोः (dual locative)
करणेषु (locative plural)
करण (singular vocative)
करणे (dual vocative)
करणानि (plural vocative)
करणा1 (plural vocative)

→ Hindi: करण (karaṇ)

Pali: karaṇa

Derived from the root कृ (kṛ) + -अन (-ana).

(grammar) a sound or word as an independent part of speech

(grammar) the means or instrument by which an action is effected, the idea expressed by the instrumental case, instrumentality


व्याकरण

vyākaraṇa (romanization)
व्याकरणम् (nominative singular)
व्याकरणे (dual nominative)
व्याकरणानि (nominative plural)
व्याकरणम् (accusative singular)
व्याकरणे (accusative dual)
व्याकरणानि (accusative plural)
व्याकरणेन (instrumental singular)
व्याकरणाभ्याम् (dual instrumental)
व्याकरणैः (instrumental plural)
व्याकरणाय (dative singular)
व्याकरणाभ्याम् (dative dual)
व्याकरणेभ्यः (dative plural)
व्याकरणात् (ablative singular)
व्याकरणाभ्याम् (ablative dual)
व्याकरणेभ्यः (ablative plural)
व्याकरणस्य (genitive singular)
व्याकरणयोः (dual genitive)
व्याकरणानाम् (genitive plural)
व्याकरणे (locative singular)
व्याकरणयोः (dual locative)
व्याकरणेषु (locative plural)
व्याकरण (singular vocative)
व्याकरणे (dual vocative)
व्याकरणानि (plural vocative)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">व्याकरण</i>

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणेभ्यः

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणेभ्यः

व्याकरणानाम्

sa-decl-noun/cell

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणेभ्यः

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणेभ्यः

व्याकरणानाम्

Assamese: ব্যাকৰণ (byakoron)

Bengali: ব্যাকরণ (bêkron)

Gujarati: વ્યાકરણ (vyākraṇ)

Hindi: व्याकरण (vyākraṇ)

Kannada: ವ್ಯಾಕರಣ (vyākaraṇa)

Marathi: व्याकरण (vyākraṇ)

Telugu: వ్యాకరణము (vyākaraṇamu)

Malayalam: വ്യാകരണം (vyākaraṇaṁ)

desc

Urdu: ویاکرن

Urdu: ویاکرن

/ʋjɑː.kɐ.ɾɐ.ɳɐm/

/ʋjɑː.kɐ.ɾɐ.ɳɐm/

वि- (ví, “apart”) + आ- (ā, “towards; unto”) + करण (karaṇa, “performing, activity”)

affix

(grammar) grammatical correctness, polished or accurate language


व्यक्ति

vyakti (romanization)
व्यक्तिः (nominative singular)
व्यक्ती (dual nominative)
व्यक्तयः (nominative plural)
व्यक्तिम् (accusative singular)
व्यक्ती (accusative dual)
व्यक्तीः (accusative plural)
व्यक्त्या (instrumental singular)
व्यक्ती1 (instrumental singular)
व्यक्तिभ्याम् (dual instrumental)
व्यक्तिभिः (instrumental plural)
व्यक्तये (dative singular)
व्यक्त्यै2 (dative singular)
व्यक्ती1 (dative singular)
व्यक्तिभ्याम् (dative dual)
व्यक्तिभ्यः (dative plural)
व्यक्तेः (ablative singular)
व्यक्त्याः2 (ablative singular)
व्यक्त्यै3 (ablative singular)
व्यक्तिभ्याम् (ablative dual)
व्यक्तिभ्यः (ablative plural)
व्यक्तेः (genitive singular)
व्यक्त्याः2 (genitive singular)
व्यक्त्यै3 (genitive singular)
व्यक्त्योः (dual genitive)
व्यक्तीनाम् (genitive plural)
व्यक्तौ (locative singular)
व्यक्त्याम्2 (locative singular)
व्यक्ता1 (locative singular)
व्यक्त्योः (dual locative)
व्यक्तिषु (locative plural)
व्यक्ते (singular vocative)
व्यक्ती (dual vocative)
व्यक्तयः (plural vocative)

→ Malayalam: വ്യക്തി (vyakti)

desctree

→ Old Javanese: wyakti, yakti
> Javanese: ꦪꦏ꧀ꦠꦶ (yakti), ꦪꦼꦏ꧀ꦠꦶ (yekti) (inherited)


संज्ञा

sa-noun

संज्ञा • (saṃjñā́) stem, f

saṃjñā́ (romanization)
संज्ञा (nominative singular)
संज्ञे (dual nominative)
संज्ञाः (nominative plural)
संज्ञाम् (accusative singular)
संज्ञे (accusative dual)
संज्ञाः (accusative plural)
संज्ञया (instrumental singular)
संज्ञा1 (instrumental singular)
संज्ञाभ्याम् (dual instrumental)
संज्ञाभिः (instrumental plural)
संज्ञायै (dative singular)
संज्ञाभ्याम् (dative dual)
संज्ञाभ्यः (dative plural)
संज्ञायाः (ablative singular)
संज्ञायै2 (ablative singular)
संज्ञाभ्याम् (ablative dual)
संज्ञाभ्यः (ablative plural)
संज्ञायाः (genitive singular)
संज्ञायै2 (genitive singular)
संज्ञयोः (dual genitive)
संज्ञानाम् (genitive plural)
संज्ञायाम् (locative singular)
संज्ञयोः (dual locative)
संज्ञासु (locative plural)
संज्ञे (singular vocative)
संज्ञे (dual vocative)
संज्ञाः (plural vocative)

/sɐɲd͡ʑ.ɲɑ́ː/

/s̪ɐɲd͡ʑ.ɲɑː/

From the root संज्ञा (saṃjñā) + -आ (-ā).

suf

संज्ञा (saṃjñā) + -आ (-ā)

(grammar) the name of anything thought of as standing by itself, any noun having a special meaning


विधान

vidhāna (romanization)
विधानम् (nominative singular)
विधाने (dual nominative)
विधानानि (nominative plural)
विधाना1 (nominative plural)
विधानम् (accusative singular)
विधाने (accusative dual)
विधानानि (accusative plural)
विधाना1 (accusative plural)
विधानेन (instrumental singular)
विधानाभ्याम् (dual instrumental)
विधानैः (instrumental plural)
विधानेभिः1 (instrumental plural)
विधानाय (dative singular)
विधानाभ्याम् (dative dual)
विधानेभ्यः (dative plural)
विधानात् (ablative singular)
विधानाभ्याम् (ablative dual)
विधानेभ्यः (ablative plural)
विधानस्य (genitive singular)
विधानयोः (dual genitive)
विधानानाम् (genitive plural)
विधाने (locative singular)
विधानयोः (dual locative)
विधानेषु (locative plural)
विधान (singular vocative)
विधाने (dual vocative)
विधानानि (plural vocative)
विधाना1 (plural vocative)

/ʋi.d̪ʱɑː.n̪ɐ/

Compound of वि- (vi-) + धान (dhāna, “holding”)

com+

(grammar) affixing, taking an affix (W.)


विधि

vidhi (romanization)
विधिः (nominative singular)
विधी (dual nominative)
विधयः (nominative plural)
विधिम् (accusative singular)
विधी (accusative dual)
विधीन् (accusative plural)
विधिना (instrumental singular)
विधिभ्याम् (dual instrumental)
विधिभिः (instrumental plural)
विधये (dative singular)
विधिभ्याम् (dative dual)
विधिभ्यः (dative plural)
विधेः (ablative singular)
विधिभ्याम् (ablative dual)
विधिभ्यः (ablative plural)
विधेः (genitive singular)
विध्योः (dual genitive)
विधीनाम् (genitive plural)
विधौ (locative singular)
विध्योः (dual locative)
विधिषु (locative plural)
विधे (singular vocative)
विधी (dual vocative)
विधयः (plural vocative)

sa-decl-noun

Masculine i-stem declension of विधि

Assamese: বিধি (bidhi)

Bengali: বিধি (bidhi)

Marathi: विधी (vidhī)

desc

→ Khmer: ពិធី (pi’tʰii), វិធិ (vithiʼ), វិធី (vithii)

→ Lao: ພິທີ (phi thī)

Odia: ବିଧି (bidhi)

Punjabi: ਬਿਧ (bidh)

Sindhi: وڌي

→ Tamil: விதி (viti)

→ Telugu: విధి (vidhi)

→ Thai: พิธี (pí-tii)

Possibly from the root विधा (vidhā, “to accomplish, bring about, achieve”).


निपात

nipāta (romanization)
निपातः (nominative singular)
निपातौ (dual nominative)
निपाताः (nominative plural)
निपातम् (accusative singular)
निपातौ (accusative dual)
निपातान् (accusative plural)
निपातेन (instrumental singular)
निपाताभ्याम् (dual instrumental)
निपातैः (instrumental plural)
निपाताय (dative singular)
निपाताभ्याम् (dative dual)
निपातेभ्यः (dative plural)
निपातात् (ablative singular)
निपाताभ्याम् (ablative dual)
निपातेभ्यः (ablative plural)
निपातस्य (genitive singular)
निपातयोः (dual genitive)
निपातानाम् (genitive plural)
निपाते (locative singular)
निपातयोः (dual locative)
निपातेषु (locative plural)
निपात (singular vocative)
निपातौ (dual vocative)
निपाताः (plural vocative)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of निपात

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

sa-decl-noun/cell

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

From नि- (ni-) + पात (pāta), vṛddhi derivative of पत् (pat, “to fall”). Compare Old Armenian նպատակ (npatak).


वचन

vácana (romanization)
वचनम् (nominative singular)
वचने (dual nominative)
वचनानि (nominative plural)
वचना1 (nominative plural)
वचनम् (accusative singular)
वचने (accusative dual)
वचनानि (accusative plural)
वचना1 (accusative plural)
वचनेन (instrumental singular)
वचनाभ्याम् (dual instrumental)
वचनैः (instrumental plural)
वचनेभिः1 (instrumental plural)
वचनाय (dative singular)
वचनाभ्याम् (dative dual)
वचनेभ्यः (dative plural)
वचनात् (ablative singular)
वचनाभ्याम् (ablative dual)
वचनेभ्यः (ablative plural)
वचनस्य (genitive singular)
वचनयोः (dual genitive)
वचनानाम् (genitive plural)
वचने (locative singular)
वचनयोः (dual locative)
वचनेषु (locative plural)
वचन (singular vocative)
वचने (dual vocative)
वचनानि (plural vocative)
वचना1 (plural vocative)

Prakrit: 𑀯𑀬𑀡 (vayaṇa)

Assamese: বানা (bana)

→ Hindi: वचन (vacan) (learned)

→ Kannada: ವಚನ (vacana)

desctree

→ Old Javanese: wacana
> Javanese: ꦮꦕꦤ (wacana) (inherited)
→ Indonesian: wacana
→ Malay: wacana

→ Balinese: ᬯᬘᬦ (wacana)

→ Old Marathi: 𑘪𑘓𑘡 (vacana)

Marathi: वचन (vacan)

Pali: vacana
→ Khmer: វចន (vaccaʼnaʼ)
→ Thai: พจน์ (pót)

→ Telugu: వచనము (vacanamu)

→ Tamil: வசனம் (vacaṉam)

Etymology tree
Proto-Indo-European *wekʷ-
Sanskrit वच् (vac)
Proto-Indo-European *-nós
Sanskrit -अन (-ana)
Sanskrit वचन (vacana)
From the root वच् (vac, “to speak”) + -अन (-ana).


विभक्ति

vibhaktí (romanization)
विभक्तिः (nominative singular)
विभक्ती (dual nominative)
विभक्तयः (nominative plural)
विभक्तिम् (accusative singular)
विभक्ती (accusative dual)
विभक्तीः (accusative plural)
विभक्त्या (instrumental singular)
विभक्ती1 (instrumental singular)
विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
विभक्तिभिः (instrumental plural)
विभक्तये (dative singular)
विभक्त्यै2 (dative singular)
विभक्ती1 (dative singular)
विभक्तिभ्याम् (dative dual)
विभक्तिभ्यः (dative plural)
विभक्तेः (ablative singular)
विभक्त्याः2 (ablative singular)
विभक्त्यै3 (ablative singular)
विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
विभक्तिभ्यः (ablative plural)
विभक्तेः (genitive singular)
विभक्त्याः2 (genitive singular)
विभक्त्यै3 (genitive singular)
विभक्त्योः (dual genitive)
विभक्तीनाम् (genitive plural)
विभक्तौ (locative singular)
विभक्त्याम्2 (locative singular)
विभक्ता1 (locative singular)
विभक्त्योः (dual locative)
विभक्तिषु (locative plural)
विभक्ते (singular vocative)
विभक्ती (dual vocative)
विभक्तयः (plural vocative)

→ Hindi: विभक्ति (vibhakti) (learned)

→ Kannada: ವಿಭಕ್ತಿ (vibhakti) (learned)

→ Telugu: విభక్తి (vibhakti) (learned)

Compound of वि- (vi-, “apart”) + भक्ति (bhaktí, “division”).

com+

(grammar) declension of nouns, declensional suffixes (TS., Br., etc.)


पर्वन्

párvan (romanization)
परुर् (nominative singular)
पर्व (nominative singular)
पर्वणी (dual nominative)
पर्वाणि (nominative plural)
पर्व1 (nominative plural)
पर्वा1 (nominative plural)
पर्व (accusative singular)
पर्वणी (accusative dual)
पर्वाणि (accusative plural)
पर्व1 (accusative plural)
पर्वा1 (accusative plural)
पर्वणा (instrumental singular)
पर्वभ्याम् (dual instrumental)
पर्वभिः (instrumental plural)
पर्वणे (dative singular)
पर्वभ्याम् (dative dual)
पर्वभ्यः (dative plural)
पर्वणः (ablative singular)
पर्वभ्याम् (ablative dual)
पर्वभ्यः (ablative plural)
पर्वणः (genitive singular)
पर्वणोः (dual genitive)
पर्वणाम् (genitive plural)
पर्वणि (locative singular)
पर्वन्1 (locative singular)
पर्वणोः (dual locative)
पर्वसु (locative plural)
पर्वन् (singular vocative)
पर्व (singular vocative)
पर्वणी (dual vocative)
पर्वाणि (plural vocative)
पर्व1 (plural vocative)
पर्वा1 (plural vocative)

→ Hindi: पर्व (parv) (learned)

→ Odia: ପର୍ବ (parba) (learned)

→ Punjabi: ਪਰਬ (parab) (learned)

→ Old Javanese: parwa, paro

desctree

Javanese: ꦥꦫꦺꦴ (paro)
→ Indonesian: paro

desc

→ Balinese: ᬧᬭᭀ (paro, “half”), ᬧᬃᬯ (parwa, “part of the Mahābhārata”)

→ Indonesian: parwa (learned)

→ Malay: paruh (“part”)

Indonesian: paruh (“part”)

From Proto-Indo-Aryan *párwr̥, from Proto-Indo-Iranian *párwr̥, from Proto-Indo-European *pérwr̥, from *per- + *-wr̥.

(grammar) member of a compound (Prāt., Nir.)


प्रकृति

prakṛti (romanization)
प्रकृतिः (nominative singular)
प्रकृती (dual nominative)
प्रकृतयः (nominative plural)
प्रकृतिम् (accusative singular)
प्रकृती (accusative dual)
प्रकृतीः (accusative plural)
प्रकृत्या (instrumental singular)
प्रकृती1 (instrumental singular)
प्रकृतिभ्याम् (dual instrumental)
प्रकृतिभिः (instrumental plural)
प्रकृतये (dative singular)
प्रकृत्यै2 (dative singular)
प्रकृती1 (dative singular)
प्रकृतिभ्याम् (dative dual)
प्रकृतिभ्यः (dative plural)
प्रकृतेः (ablative singular)
प्रकृत्याः2 (ablative singular)
प्रकृत्यै3 (ablative singular)
प्रकृतिभ्याम् (ablative dual)
प्रकृतिभ्यः (ablative plural)
प्रकृतेः (genitive singular)
प्रकृत्याः2 (genitive singular)
प्रकृत्यै3 (genitive singular)
प्रकृत्योः (dual genitive)
प्रकृतीनाम् (genitive plural)
प्रकृतौ (locative singular)
प्रकृत्याम्2 (locative singular)
प्रकृता1 (locative singular)
प्रकृत्योः (dual locative)
प्रकृतिषु (locative plural)
प्रकृते (singular vocative)
प्रकृती (dual vocative)
प्रकृतयः (plural vocative)

→ Bengali: প্রকৃতি (prokriti)

→ Hindi: प्रकृति (prakŕti)

→ Kannada: ಪ್ರಕೃತಿ (prakṛti)

→ Malayalam: പ്രകൃതി (prakr̥ti)

desctree

→ Old Javanese: prakṛti
> Javanese: ꦥꦏꦼꦂꦠꦶ (pakerti) (inherited)
→ Indonesian: pekerti

→ Tamil: பிரகிருதி (pirakiruti)

→ Telugu: ప్రకృతి (prakr̥ti)

From प्र- (pra-, “pro-”) + कृति (kṛ́ti, “creating”).

af

(grammar) the crude or elementary form of a word, base, root, an uninflected word


प्रधान

pradhāna (romanization)
प्रधानम् (nominative singular)
प्रधाने (dual nominative)
प्रधानानि (nominative plural)
प्रधानम् (accusative singular)
प्रधाने (accusative dual)
प्रधानानि (accusative plural)
प्रधानेन (instrumental singular)
प्रधानाभ्याम् (dual instrumental)
प्रधानैः (instrumental plural)
प्रधानाय (dative singular)
प्रधानाभ्याम् (dative dual)
प्रधानेभ्यः (dative plural)
प्रधानात् (ablative singular)
प्रधानाभ्याम् (ablative dual)
प्रधानेभ्यः (ablative plural)
प्रधानस्य (genitive singular)
प्रधानयोः (dual genitive)
प्रधानानाम् (genitive plural)
प्रधाने (locative singular)
प्रधानयोः (dual locative)
प्रधानेषु (locative plural)
प्रधान (singular vocative)
प्रधाने (dual vocative)
प्रधानानि (plural vocative)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">प्रधान</i>

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

→ Bengali: প্রধান (prodhan)

→ Hindi: प्रधान (pradhān)

→ Indonesian: perdana

→ Malay: perdana (ڤردان)

→ Marathi: प्रधान (pradhān)

Inherited from Proto-Indo-Iranian *pradʰaHnás, from Proto-Indo-European *pro-dʰeh₁-nós, from *pro- (“forward”) + *dʰeh₁- (“to place”) + *-nós (adjectival suffix).

com

(grammar) the primary member of a compound


विशेष

viśeṣa (romanization)
विशेषः (nominative singular)
विशेषौ (dual nominative)
विशेषाः (nominative plural)
विशेषम् (accusative singular)
विशेषौ (accusative dual)
विशेषान् (accusative plural)
विशेषेण (instrumental singular)
विशेषाभ्याम् (dual instrumental)
विशेषैः (instrumental plural)
विशेषाय (dative singular)
विशेषाभ्याम् (dative dual)
विशेषेभ्यः (dative plural)
विशेषात् (ablative singular)
विशेषाभ्याम् (ablative dual)
विशेषेभ्यः (ablative plural)
विशेषस्य (genitive singular)
विशेषयोः (dual genitive)
विशेषाणाम् (genitive plural)
विशेषे (locative singular)
विशेषयोः (dual locative)
विशेषेषु (locative plural)
विशेष (singular vocative)
विशेषौ (dual vocative)
विशेषाः (plural vocative)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of विशेष

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

→ Hindi: विशेष (viśeṣ)

→ Kannada: ವಿಶೇಷ (viśēṣa)

→ Malay: wisesa

Indonesian: wisésa

→ Newar: विशेष (wiśeṣa)

→ Old Javanese: wiśeṣa

Javanese: ꦮꦶꦱꦺꦱ (wisésa)

→ Old Khmer: viśeṣa, biśeṣa

desc

→ Thai: วิเศษ (wí-sèet), พิเศษ (pí-sèet)

desctree

Pali: visesa
→ Burmese: ဝိသေသ (wi.sesa.)
→ Khmer: វិសេស (visaeh)

→ Punjabi: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ (viśeś)

desc

→ Tamil: விசேடம் (vicēṭam), விசேஷம் (vicēṣam)

वि- (vi-, “separation prefix”) + शेष (śeṣa, “residue, that which is saved”).

af

(grammar) a word which defines the meaning of another


अङ्ग

अङ्ग ॑ (canonical)
áṅga (romanization)
अङ्गः (nominative singular)
अङ्गौ (dual nominative)
अङ्गा1 (dual nominative)
अङ्गाः (nominative plural)
अङ्गासः1 (nominative plural)
अङ्गम् (accusative singular)
अङ्गौ (accusative dual)
अङ्गा1 (accusative dual)
अङ्गान् (accusative plural)
अङ्गेन (instrumental singular)
अङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
अङ्गैः (instrumental plural)
अङ्गेभिः1 (instrumental plural)
अङ्गाय (dative singular)
अङ्गाभ्याम् (dative dual)
अङ्गेभ्यः (dative plural)
अङ्गात् (ablative singular)
अङ्गाभ्याम् (ablative dual)
अङ्गेभ्यः (ablative plural)
अङ्गस्य (genitive singular)
अङ्गयोः (dual genitive)
अङ्गानाम् (genitive plural)
अङ्गे (locative singular)
अङ्गयोः (dual locative)
अङ्गेषु (locative plural)
अङ्ग (singular vocative)
अङ्गौ (dual vocative)
अङ्गा1 (dual vocative)
अङ्गाः (plural vocative)
अङ्गासः1 (plural vocative)

Dardic:

Kalasha: oŋg

Kashmiri: انگ

Pali: aṅga

Prakrit: 𑀅𑀁𑀕 (aṃga) (see there for further descendants)

Borrowed terms

→ Hindi: अंग (aṅg)

desctree

→ Malay: angka (“numeral”)
Indonesian: angka

→ Malayalam: അംഗം (aṅgaṁ)

desc

→ Mongolian: анги (angi, “class, grade, classroom”)

→ Old Javanese: aṅga

Javanese: ꦲꦁꦒ (angga)

→ Balinese: ᬳᬗ᭄ᬕ (angga)

→ Telugu: అంగము (aṅgamu)

→ Tocharian B: ānk

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₂eng-
Sanskrit अङ्ग॑ (áṅga)
Inherited from Proto-Indo-Aryan *Hángas, from Proto-Indo-Iranian *Hángas, from Proto-Indo-European *h₂eng- (“corner”).

etymon

अङ्ग॑

(grammar) the stem or base of a word, but in the strong cases only


संयुक्त

sáṃyukta (romanization)
संयुक्तः (nominative singular)
संयुक्तौ (dual nominative)
संयुक्ता1 (dual nominative)
संयुक्ताः (nominative plural)
संयुक्तासः1 (nominative plural)
संयुक्तम् (accusative singular)
संयुक्तौ (accusative dual)
संयुक्ता1 (accusative dual)
संयुक्तान् (accusative plural)
संयुक्तेन (instrumental singular)
संयुक्ताभ्याम् (dual instrumental)
संयुक्तैः (instrumental plural)
संयुक्तेभिः1 (instrumental plural)
संयुक्ताय (dative singular)
संयुक्ताभ्याम् (dative dual)
संयुक्तेभ्यः (dative plural)
संयुक्तात् (ablative singular)
संयुक्ताभ्याम् (ablative dual)
संयुक्तेभ्यः (ablative plural)
संयुक्तस्य (genitive singular)
संयुक्तयोः (dual genitive)
संयुक्तानाम् (genitive plural)
संयुक्ते (locative singular)
संयुक्तयोः (dual locative)
संयुक्तेषु (locative plural)
संयुक्त (singular vocative)
संयुक्तौ (dual vocative)
संयुक्ता1 (dual vocative)
संयुक्ताः (plural vocative)
संयुक्तासः1 (plural vocative)
संयुक्ता (nominative singular)
संयुक्ते (dual nominative)
संयुक्ताः (nominative plural)
संयुक्ताम् (accusative singular)
संयुक्ते (accusative dual)
संयुक्ताः (accusative plural)
संयुक्तया (instrumental singular)
संयुक्ता1 (instrumental singular)
संयुक्ताभ्याम् (dual instrumental)
संयुक्ताभिः (instrumental plural)
संयुक्तायै (dative singular)
संयुक्ताभ्याम् (dative dual)
संयुक्ताभ्यः (dative plural)
संयुक्तायाः (ablative singular)
संयुक्तायै2 (ablative singular)
संयुक्ताभ्याम् (ablative dual)
संयुक्ताभ्यः (ablative plural)
संयुक्तायाः (genitive singular)
संयुक्तायै2 (genitive singular)
संयुक्तयोः (dual genitive)
संयुक्तानाम् (genitive plural)
संयुक्तायाम् (locative singular)
संयुक्तयोः (dual locative)
संयुक्तासु (locative plural)
संयुक्ते (singular vocative)
संयुक्ते (dual vocative)
संयुक्ताः (plural vocative)
संयुक्तम् (nominative singular)
संयुक्ते (dual nominative)
संयुक्तानि (nominative plural)
संयुक्ता1 (nominative plural)
संयुक्तम् (accusative singular)
संयुक्ते (accusative dual)
संयुक्तानि (accusative plural)
संयुक्ता1 (accusative plural)
संयुक्तेन (instrumental singular)
संयुक्ताभ्याम् (dual instrumental)
संयुक्तैः (instrumental plural)
संयुक्तेभिः1 (instrumental plural)
संयुक्ताय (dative singular)
संयुक्ताभ्याम् (dative dual)
संयुक्तेभ्यः (dative plural)
संयुक्तात् (ablative singular)
संयुक्ताभ्याम् (ablative dual)
संयुक्तेभ्यः (ablative plural)
संयुक्तस्य (genitive singular)
संयुक्तयोः (dual genitive)
संयुक्तानाम् (genitive plural)
संयुक्ते (locative singular)
संयुक्तयोः (dual locative)
संयुक्तेषु (locative plural)
संयुक्त (singular vocative)
संयुक्ते (dual vocative)
संयुक्तानि (plural vocative)
संयुक्ता1 (plural vocative)

From सम्- (sam-) + युक्त (yukta), from the root संयुज् (saṃyuj).


रञ्जन

rañjana (romanization)
रञ्जनम् (nominative singular)
रञ्जने (dual nominative)
रञ्जनानि (nominative plural)
रञ्जना1 (nominative plural)
रञ्जनम् (accusative singular)
रञ्जने (accusative dual)
रञ्जनानि (accusative plural)
रञ्जना1 (accusative plural)
रञ्जनेन (instrumental singular)
रञ्जनाभ्याम् (dual instrumental)
रञ्जनैः (instrumental plural)
रञ्जनेभिः1 (instrumental plural)
रञ्जनाय (dative singular)
रञ्जनाभ्याम् (dative dual)
रञ्जनेभ्यः (dative plural)
रञ्जनात् (ablative singular)
रञ्जनाभ्याम् (ablative dual)
रञ्जनेभ्यः (ablative plural)
रञ्जनस्य (genitive singular)
रञ्जनयोः (dual genitive)
रञ्जनानाम् (genitive plural)
रञ्जने (locative singular)
रञ्जनयोः (dual locative)
रञ्जनेषु (locative plural)
रञ्जन (singular vocative)
रञ्जने (dual vocative)
रञ्जनानि (plural vocative)
रञ्जना1 (plural vocative)

→ Hindi: रंजन (rañjan)

/ɾɐɲ.d͡ʑɐ.nɐ/

/ɾɐɲ.d͡ʑɐ.n̪ɐ/


गुण

guṇá (romanization)
गुणः (nominative singular)
गुणौ (dual nominative)
गुणा1 (dual nominative)
गुणाः (nominative plural)
गुणासः1 (nominative plural)
गुणम् (accusative singular)
गुणौ (accusative dual)
गुणा1 (accusative dual)
गुणान् (accusative plural)
गुणेन (instrumental singular)
गुणाभ्याम् (dual instrumental)
गुणैः (instrumental plural)
गुणेभिः1 (instrumental plural)
गुणाय (dative singular)
गुणाभ्याम् (dative dual)
गुणेभ्यः (dative plural)
गुणात् (ablative singular)
गुणाभ्याम् (ablative dual)
गुणेभ्यः (ablative plural)
गुणस्य (genitive singular)
गुणयोः (dual genitive)
गुणानाम् (genitive plural)
गुणे (locative singular)
गुणयोः (dual locative)
गुणेषु (locative plural)
गुण (singular vocative)
गुणौ (dual vocative)
गुणा1 (dual vocative)
गुणाः (plural vocative)
गुणासः1 (plural vocative)

desctree

Pali: guṇa
→ Khmer: គុណ (kun)
→ Burmese: ဂုဏ် (gun)
→ Shan: ၵုင်ႇ (kùng)
→ Thai: คุณ (kun)

→ English: guna

→ Hindi: गुण (guṇ)

→ Marathi: गुण m (guṇ)

→ Malay: guna

Indonesian: guna

→ Old Gujarati: गुण (guṇa)

→ Old Javanese: guṇa
Javanese: ꦒꦸꦤ (guna)
→ Balinese: ᬕᬸᬡ (guna)

→ Telugu: గుణము (guṇamu)

Of uncertain origin. The oldest attested meaning is probably “time, occurrence”, though the original meaning is probably "hair" or "string". The prevailing theory links the word to Persian گون (gun, “color; species”); see there for more. Other theories connect the word to Gothic 𐌺𐌿𐌽𐌰𐍅𐌹𐌳𐌰 (kunawida, “fetters”) and Avestan 𐬔𐬏𐬥𐬀𐬊𐬌𐬙𐬌 (gūnaoⁱti, “increases”).

cog

(grammar, ablaut) full grade of vowels, ie /a/, /ar/, /e/, and /o/ (contrasts with zero grade and lengthened grade/vṛddhi)


लिङ्ग

liṅga (romanization)
लिङ्गम् (nominative singular)
लिङ्गे (dual nominative)
लिङ्गानि (nominative plural)
लिङ्गा1 (nominative plural)
लिङ्गम् (accusative singular)
लिङ्गे (accusative dual)
लिङ्गानि (accusative plural)
लिङ्गा1 (accusative plural)
लिङ्गेन (instrumental singular)
लिङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लिङ्गैः (instrumental plural)
लिङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लिङ्गाय (dative singular)
लिङ्गाभ्याम् (dative dual)
लिङ्गेभ्यः (dative plural)
लिङ्गात् (ablative singular)
लिङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लिङ्गेभ्यः (ablative plural)
लिङ्गस्य (genitive singular)
लिङ्गयोः (dual genitive)
लिङ्गानाम् (genitive plural)
लिङ्गे (locative singular)
लिङ्गयोः (dual locative)
लिङ्गेषु (locative plural)
लिङ्ग (singular vocative)
लिङ्गे (dual vocative)
लिङ्गानि (plural vocative)
लिङ्गा1 (plural vocative)

Pali: liṅga

→ Thai: ลึงค์ (lʉng), ลิงค์ (ling) (or borrowed directly from Sanskrit)

Prakrit: 𑀮𑀺𑀁𑀕 (liṃga) (see there for further descendants)

→ English: lingam

→ Kannada: ಲಿಂಗ (liṅga)

→ Khmer: លិង្គ (lɨng)

From Proto-Indo-Iranian *lingás ~ *ringás (“mark, sign, token”). Cognate with Avestan -𐬌𐬭𐬌𐬧𐬔𐬀 (-iriṇga) (attested in 𐬵𐬀𐬞𐬙𐬋𐬌𐬭𐬌𐬧𐬔𐬀 (haptōⁱriṇga, “the constellation Ursa Major”, literally “having seven signs”)), Sogdian [script needed] (pryng /paring/, “damask textile with markings on it”) (< *upa-ringa-).


द्वंद्व

dvaṃdvá (romanization)
द्वंद्वम् (nominative singular)
द्वंद्वे (dual nominative)
द्वंद्वानि (nominative plural)
द्वंद्वम् (accusative singular)
द्वंद्वे (accusative dual)
द्वंद्वानि (accusative plural)
द्वंद्वेन (instrumental singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dual instrumental)
द्वंद्वैः (instrumental plural)
द्वंद्वाय (dative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dative dual)
द्वंद्वेभ्यः (dative plural)
द्वंद्वात् (ablative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (ablative dual)
द्वंद्वेभ्यः (ablative plural)
द्वंद्वस्य (genitive singular)
द्वंद्वयोः (dual genitive)
द्वंद्वानाम् (genitive plural)
द्वंद्वे (locative singular)
द्वंद्वयोः (dual locative)
द्वंद्वेषु (locative plural)
द्वंद्व (singular vocative)
द्वंद्वे (dual vocative)
द्वंद्वानि (plural vocative)
द्वंद्वः (nominative singular)
द्वंद्वौ (dual nominative)
द्वंद्वाः (nominative plural)
द्वंद्वम् (accusative singular)
द्वंद्वौ (accusative dual)
द्वंद्वान् (accusative plural)
द्वंद्वेन (instrumental singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dual instrumental)
द्वंद्वैः (instrumental plural)
द्वंद्वाय (dative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dative dual)
द्वंद्वेभ्यः (dative plural)
द्वंद्वात् (ablative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (ablative dual)
द्वंद्वेभ्यः (ablative plural)
द्वंद्वस्य (genitive singular)
द्वंद्वयोः (dual genitive)
द्वंद्वानाम् (genitive plural)
द्वंद्वे (locative singular)
द्वंद्वयोः (dual locative)
द्वंद्वेषु (locative plural)
द्वंद्व (singular vocative)
द्वंद्वौ (dual vocative)
द्वंद्वाः (plural vocative)
द्वन्द्व (alternative)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">द्वंद्व</i>

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

sa-decl-noun/cell

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of द्वंद्व

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

sa-decl-noun/cell

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

→ English: dvandva

→ Telugu: ద్వంద్వము (dvandvamu)

/d̪ʋɐn̪d̪.ʋɐ/

From earlier द्वाद्वा (dvā́dvā), a reduplication of the nominative of द्व (dva, “two”).

(grammar, lexicography, rarely neuter) dvandva (type of compound word)


भाव

bhāvá (romanization)
भावः (nominative singular)
भावौ (dual nominative)
भावा1 (dual nominative)
भावाः (nominative plural)
भावासः1 (nominative plural)
भावम् (accusative singular)
भावौ (accusative dual)
भावा1 (accusative dual)
भावान् (accusative plural)
भावेन (instrumental singular)
भावाभ्याम् (dual instrumental)
भावैः (instrumental plural)
भावेभिः1 (instrumental plural)
भावाय (dative singular)
भावाभ्याम् (dative dual)
भावेभ्यः (dative plural)
भावात् (ablative singular)
भावाभ्याम् (ablative dual)
भावेभ्यः (ablative plural)
भावस्य (genitive singular)
भावयोः (dual genitive)
भावानाम् (genitive plural)
भावे (locative singular)
भावयोः (dual locative)
भावेषु (locative plural)
भाव (singular vocative)
भावौ (dual vocative)
भावा1 (dual vocative)
भावाः (plural vocative)
भावासः1 (plural vocative)

→ Lao: ພາບ (phāp)

→ Malay: bahawa
Indonesian: bahwa

Sinhalese: බව (bawa)

→ Tamil: பாவம் (pāvam)

→ Thai: ภาพ (pâap)

From भू (bhū, “to be; to become”, root) + -अ (-a, nominalization suffix) with vṛddhi and internal sandhi.

suffix

(grammar) the fundamental notion of the verb; the sense conveyed by the abstract noun (the impersonal sense conveyed by the verb)


व्यय

Hindi: व्यय (vyay)

desctree

Old Javanese: byaya, beya
→ Malay: biaya
Indonesian: biaya
→ Tagalog: biyaya
Javanese: ꦧꦺꦪ (béya)
→ Malay: bea
Indonesian: bea
→ Min Nan: 傌仔／㐷仔 (bé-á)

Telugu: వ్యయ (vyaya), వ్యయము (vyayamu)

From वि- (vi-) + अय् (ay, “to go”) + -अ (-a).


तत्पुरुष

tatpúruṣa (romanization)
तत्पुरुषः (nominative singular)
तत्पुरुषौ (dual nominative)
तत्पुरुषा1 (dual nominative)
तत्पुरुषाः (nominative plural)
तत्पुरुषासः1 (nominative plural)
तत्पुरुषम् (accusative singular)
तत्पुरुषौ (accusative dual)
तत्पुरुषा1 (accusative dual)
तत्पुरुषान् (accusative plural)
तत्पुरुषेण (instrumental singular)
तत्पुरुषाभ्याम् (dual instrumental)
तत्पुरुषैः (instrumental plural)
तत्पुरुषेभिः1 (instrumental plural)
तत्पुरुषाय (dative singular)
तत्पुरुषाभ्याम् (dative dual)
तत्पुरुषेभ्यः (dative plural)
तत्पुरुषात् (ablative singular)
तत्पुरुषाभ्याम् (ablative dual)
तत्पुरुषेभ्यः (ablative plural)
तत्पुरुषस्य (genitive singular)
तत्पुरुषयोः (dual genitive)
तत्पुरुषाणाम् (genitive plural)
तत्पुरुषे (locative singular)
तत्पुरुषयोः (dual locative)
तत्पुरुषेषु (locative plural)
तत्पुरुष (singular vocative)
तत्पुरुषौ (dual vocative)
तत्पुरुषा1 (dual vocative)
तत्पुरुषाः (plural vocative)
तत्पुरुषासः1 (plural vocative)

→ English: tatpuruṣa

→ Telugu: తత్పురుషము (tatpuruṣamu)

Tatpuruṣa compound of तत् (tát, “that”) + पुरुष (púruṣa, “man”). A classic example of such a compound where "that" is being used to mean "that person's".

com

बहुव्रीहि बहुव्रीहि#Sanskrit

(linguistics, grammar, lexicography) a class of compounds (formed like the word तत्-पुरुष, ‘his servant’) in which the last member is qualified by the first without losing (as the last member of बहुव्रीहि (bahuvrīhi) compounds) its grammatical independence (whether as noun or adj. or p.)

बहुव्रीहि बहुव्रीहि#Sanskrit

कर्मधारय कर्मधारय#Sanskrit

द्विगु द्विगु#Sanskrit

two subdivisions of these compounds are called कर्मधारय (karmadhāraya) and द्विगु (dvigu) (qq.vv.)


अव्यय

→ Malayalam: അവ്യയം (avyayaṁ)

→ Telugu: అవ్యయము (avyayamu)

From अ- (a-, “not, un-”) + व्यय (vyaya, “death; transient”).

prefix

(grammar) an indeclinable word, particle


वाक्य

vākya (romanization)
वाक्यम् (nominative singular)
वाक्ये (dual nominative)
वाक्यानि (nominative plural)
वाक्या1 (nominative plural)
वाक्यम् (accusative singular)
वाक्ये (accusative dual)
वाक्यानि (accusative plural)
वाक्या1 (accusative plural)
वाक्येन (instrumental singular)
वाक्याभ्याम् (dual instrumental)
वाक्यैः (instrumental plural)
वाक्येभिः1 (instrumental plural)
वाक्याय (dative singular)
वाक्याभ्याम् (dative dual)
वाक्येभ्यः (dative plural)
वाक्यात् (ablative singular)
वाक्याभ्याम् (ablative dual)
वाक्येभ्यः (ablative plural)
वाक्यस्य (genitive singular)
वाक्ययोः (dual genitive)
वाक्यानाम् (genitive plural)
वाक्ये (locative singular)
वाक्ययोः (dual locative)
वाक्येषु (locative plural)
वाक्य (singular vocative)
वाक्ये (dual vocative)
वाक्यानि (plural vocative)
वाक्या1 (plural vocative)

desctree

Pali: vākya
→ Burmese: ဝါကျ (wa-kya.)
→ Khmer: ពាក្យ (piək), វាក្យ (viəkyaʼ)
→ Lao: ພາກ (phāk)
→ Thai: พากย์ (pâak)

→ Gujarati: વાક્ય (vākya)

→ Hindustani:

Hindi: वाक्य (vākya)

Urdu: واکیہ (vākya)

→ Kannada: ವಾಕ್ಯ (vākya)

→ Old Marathi:

Devanagari script: वाइक्य (vāikya), वाक्य (vākya)

Modi script: 𑘪𑘰𑘃𑘎𑘿𑘧 (vāīkya), 𑘪𑘰𑘎𑘿𑘧 (vākya)

→ Nepali: वाक्य (wākya)

→ Punjabi:

Gurmukhi script: ਵਾਕ (vāk)

Shahmukhi script: واکیہ (vāk)

⇒ Telugu: వాక్యము (vākyamu)

Vṛddhi derivative of वच् (vac) with a -य (-ya) extension.


द्वितीया विभक्ति

sa-noun

द्वितीया विभक्ति • (dvitīyā vibhakti) stem, f

dvitīyā vibhakti (romanization)
द्वितीया विभक्तिः (nominative singular)
द्वितीया विभक्ती (dual nominative)
द्वितीया विभक्तयः (nominative plural)
द्वितीया विभक्तिम् (accusative singular)
द्वितीया विभक्ती (accusative dual)
द्वितीया विभक्तीः (accusative plural)
द्वितीया विभक्त्या (instrumental singular)
द्वितीया विभक्ती1 (instrumental singular)
द्वितीया विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
द्वितीया विभक्तिभिः (instrumental plural)
द्वितीया विभक्तये (dative singular)
द्वितीया विभक्त्यै2 (dative singular)
द्वितीया विभक्ती1 (dative singular)
द्वितीया विभक्तिभ्याम् (dative dual)
द्वितीया विभक्तिभ्यः (dative plural)
द्वितीया विभक्तेः (ablative singular)
द्वितीया विभक्त्याः2 (ablative singular)
द्वितीया विभक्त्यै3 (ablative singular)
द्वितीया विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
द्वितीया विभक्तिभ्यः (ablative plural)
द्वितीया विभक्तेः (genitive singular)
द्वितीया विभक्त्याः2 (genitive singular)
द्वितीया विभक्त्यै3 (genitive singular)
द्वितीया विभक्त्योः (dual genitive)
द्वितीया विभक्तीनाम् (genitive plural)
द्वितीया विभक्तौ (locative singular)
द्वितीया विभक्त्याम्2 (locative singular)
द्वितीया विभक्ता1 (locative singular)
द्वितीया विभक्त्योः (dual locative)
द्वितीया विभक्तिषु (locative plural)
द्वितीया विभक्ते (singular vocative)
द्वितीया विभक्ती (dual vocative)
द्वितीया विभक्तयः (plural vocative)


प्रथमा विभक्ति

प्रथमा विभक्ति • (prathamā vibhakti) stem, f

prathamā vibhakti (romanization)
प्रथमा विभक्तिः (nominative singular)
प्रथमा विभक्ती (dual nominative)
प्रथमा विभक्तयः (nominative plural)
प्रथमा विभक्तिम् (accusative singular)
प्रथमा विभक्ती (accusative dual)
प्रथमा विभक्तीः (accusative plural)
प्रथमा विभक्त्या (instrumental singular)
प्रथमा विभक्ती1 (instrumental singular)
प्रथमा विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
प्रथमा विभक्तिभिः (instrumental plural)
प्रथमा विभक्तये (dative singular)
प्रथमा विभक्त्यै2 (dative singular)
प्रथमा विभक्ती1 (dative singular)
प्रथमा विभक्तिभ्याम् (dative dual)
प्रथमा विभक्तिभ्यः (dative plural)
प्रथमा विभक्तेः (ablative singular)
प्रथमा विभक्त्याः2 (ablative singular)
प्रथमा विभक्त्यै3 (ablative singular)
प्रथमा विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
प्रथमा विभक्तिभ्यः (ablative plural)
प्रथमा विभक्तेः (genitive singular)
प्रथमा विभक्त्याः2 (genitive singular)
प्रथमा विभक्त्यै3 (genitive singular)
प्रथमा विभक्त्योः (dual genitive)
प्रथमा विभक्तीनाम् (genitive plural)
प्रथमा विभक्तौ (locative singular)
प्रथमा विभक्त्याम्2 (locative singular)
प्रथमा विभक्ता1 (locative singular)
प्रथमा विभक्त्योः (dual locative)
प्रथमा विभक्तिषु (locative plural)
प्रथमा विभक्ते (singular vocative)
प्रथमा विभक्ती (dual vocative)
प्रथमा विभक्तयः (plural vocative)


तृतीया विभक्ति

तृतीया विभक्ति • (tṛtīyā vibhakti) stem, f

tṛtīyā vibhakti (romanization)
तृतीया विभक्तिः (nominative singular)
तृतीया विभक्ती (dual nominative)
तृतीया विभक्तयः (nominative plural)
तृतीया विभक्तिम् (accusative singular)
तृतीया विभक्ती (accusative dual)
तृतीया विभक्तीः (accusative plural)
तृतीया विभक्त्या (instrumental singular)
तृतीया विभक्ती1 (instrumental singular)
तृतीया विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
तृतीया विभक्तिभिः (instrumental plural)
तृतीया विभक्तये (dative singular)
तृतीया विभक्त्यै2 (dative singular)
तृतीया विभक्ती1 (dative singular)
तृतीया विभक्तिभ्याम् (dative dual)
तृतीया विभक्तिभ्यः (dative plural)
तृतीया विभक्तेः (ablative singular)
तृतीया विभक्त्याः2 (ablative singular)
तृतीया विभक्त्यै3 (ablative singular)
तृतीया विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
तृतीया विभक्तिभ्यः (ablative plural)
तृतीया विभक्तेः (genitive singular)
तृतीया विभक्त्याः2 (genitive singular)
तृतीया विभक्त्यै3 (genitive singular)
तृतीया विभक्त्योः (dual genitive)
तृतीया विभक्तीनाम् (genitive plural)
तृतीया विभक्तौ (locative singular)
तृतीया विभक्त्याम्2 (locative singular)
तृतीया विभक्ता1 (locative singular)
तृतीया विभक्त्योः (dual locative)
तृतीया विभक्तिषु (locative plural)
तृतीया विभक्ते (singular vocative)
तृतीया विभक्ती (dual vocative)
तृतीया विभक्तयः (plural vocative)


चतुर्थी विभक्ति

चतुर्थी विभक्ति • (caturthī vibhakti) stem, f

caturthī vibhakti (romanization)
चतुर्थी विभक्तिः (nominative singular)
चतुर्थी विभक्ती (dual nominative)
चतुर्थी विभक्तयः (nominative plural)
चतुर्थी विभक्तिम् (accusative singular)
चतुर्थी विभक्ती (accusative dual)
चतुर्थी विभक्तीः (accusative plural)
चतुर्थी विभक्त्या (instrumental singular)
चतुर्थी विभक्ती1 (instrumental singular)
चतुर्थी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
चतुर्थी विभक्तिभिः (instrumental plural)
चतुर्थी विभक्तये (dative singular)
चतुर्थी विभक्त्यै2 (dative singular)
चतुर्थी विभक्ती1 (dative singular)
चतुर्थी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
चतुर्थी विभक्तिभ्यः (dative plural)
चतुर्थी विभक्तेः (ablative singular)
चतुर्थी विभक्त्याः2 (ablative singular)
चतुर्थी विभक्त्यै3 (ablative singular)
चतुर्थी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
चतुर्थी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
चतुर्थी विभक्तेः (genitive singular)
चतुर्थी विभक्त्याः2 (genitive singular)
चतुर्थी विभक्त्यै3 (genitive singular)
चतुर्थी विभक्त्योः (dual genitive)
चतुर्थी विभक्तीनाम् (genitive plural)
चतुर्थी विभक्तौ (locative singular)
चतुर्थी विभक्त्याम्2 (locative singular)
चतुर्थी विभक्ता1 (locative singular)
चतुर्थी विभक्त्योः (dual locative)
चतुर्थी विभक्तिषु (locative plural)
चतुर्थी विभक्ते (singular vocative)
चतुर्थी विभक्ती (dual vocative)
चतुर्थी विभक्तयः (plural vocative)


षष्ठी विभक्ति

षष्ठी विभक्ति • (ṣaṣṭhī vibhakti) stem, f

ṣaṣṭhī vibhakti (romanization)
षष्ठी विभक्तिः (nominative singular)
षष्ठी विभक्ती (dual nominative)
षष्ठी विभक्तयः (nominative plural)
षष्ठी विभक्तिम् (accusative singular)
षष्ठी विभक्ती (accusative dual)
षष्ठी विभक्तीः (accusative plural)
षष्ठी विभक्त्या (instrumental singular)
षष्ठी विभक्ती1 (instrumental singular)
षष्ठी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
षष्ठी विभक्तिभिः (instrumental plural)
षष्ठी विभक्तये (dative singular)
षष्ठी विभक्त्यै2 (dative singular)
षष्ठी विभक्ती1 (dative singular)
षष्ठी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
षष्ठी विभक्तिभ्यः (dative plural)
षष्ठी विभक्तेः (ablative singular)
षष्ठी विभक्त्याः2 (ablative singular)
षष्ठी विभक्त्यै3 (ablative singular)
षष्ठी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
षष्ठी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
षष्ठी विभक्तेः (genitive singular)
षष्ठी विभक्त्याः2 (genitive singular)
षष्ठी विभक्त्यै3 (genitive singular)
षष्ठी विभक्त्योः (dual genitive)
षष्ठी विभक्तीनाम् (genitive plural)
षष्ठी विभक्तौ (locative singular)
षष्ठी विभक्त्याम्2 (locative singular)
षष्ठी विभक्ता1 (locative singular)
षष्ठी विभक्त्योः (dual locative)
षष्ठी विभक्तिषु (locative plural)
षष्ठी विभक्ते (singular vocative)
षष्ठी विभक्ती (dual vocative)
षष्ठी विभक्तयः (plural vocative)


सप्तमी विभक्ति

सप्तमी विभक्ति • (saptamī vibhakti) stem, f

saptamī vibhakti (romanization)
सप्तमी विभक्तिः (nominative singular)
सप्तमी विभक्ती (dual nominative)
सप्तमी विभक्तयः (nominative plural)
सप्तमी विभक्तिम् (accusative singular)
सप्तमी विभक्ती (accusative dual)
सप्तमी विभक्तीः (accusative plural)
सप्तमी विभक्त्या (instrumental singular)
सप्तमी विभक्ती1 (instrumental singular)
सप्तमी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
सप्तमी विभक्तिभिः (instrumental plural)
सप्तमी विभक्तये (dative singular)
सप्तमी विभक्त्यै2 (dative singular)
सप्तमी विभक्ती1 (dative singular)
सप्तमी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
सप्तमी विभक्तिभ्यः (dative plural)
सप्तमी विभक्तेः (ablative singular)
सप्तमी विभक्त्याः2 (ablative singular)
सप्तमी विभक्त्यै3 (ablative singular)
सप्तमी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
सप्तमी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
सप्तमी विभक्तेः (genitive singular)
सप्तमी विभक्त्याः2 (genitive singular)
सप्तमी विभक्त्यै3 (genitive singular)
सप्तमी विभक्त्योः (dual genitive)
सप्तमी विभक्तीनाम् (genitive plural)
सप्तमी विभक्तौ (locative singular)
सप्तमी विभक्त्याम्2 (locative singular)
सप्तमी विभक्ता1 (locative singular)
सप्तमी विभक्त्योः (dual locative)
सप्तमी विभक्तिषु (locative plural)
सप्तमी विभक्ते (singular vocative)
सप्तमी विभक्ती (dual vocative)
सप्तमी विभक्तयः (plural vocative)


अभ्यास

→ Hindi: अभ्यास (abhyās)

→ Kannada: ಅಭ್ಯಾಸ (abhyāsa)

desctree

→ Old Javanese: abhyāsa, bhyāsa, byasa
>? Javanese: ꦧꦶꦱ (bisa)
→ Malay: بياسا (biasa)
> Indonesian: biasa (inherited)

→ Old Marathi: 𑘀𑘥𑘿𑘧𑘰𑘭 (abhyāsa)

→ Marathi: अभ्यास (abhyās)

→ Tamil: அப்பியாசம் (appiyācam)

→ Telugu: అభ్యాసము (abhyāsamu)

From the root अभ्यस् (abhyas, “to concentrate on, repeat, practice”).

(grammar) "what is prefixed", the first syllable of a reduplicated radical