परस्मैपद

parasmaipada (romanization)
परस्मैपदम् (nominative singular)
परस्मैपदे (dual nominative)
परस्मैपदानि (nominative plural)
परस्मैपदा1 (nominative plural)
परस्मैपदम् (accusative singular)
परस्मैपदे (accusative dual)
परस्मैपदानि (accusative plural)
परस्मैपदा1 (accusative plural)
परस्मैपदेन (instrumental singular)
परस्मैपदाभ्याम् (dual instrumental)
परस्मैपदैः (instrumental plural)
परस्मैपदेभिः1 (instrumental plural)
परस्मैपदाय (dative singular)
परस्मैपदाभ्याम् (dative dual)
परस्मैपदेभ्यः (dative plural)
परस्मैपदात् (ablative singular)
परस्मैपदाभ्याम् (ablative dual)
परस्मैपदेभ्यः (ablative plural)
परस्मैपदस्य (genitive singular)
परस्मैपदयोः (dual genitive)
परस्मैपदानाम् (genitive plural)
परस्मैपदे (locative singular)
परस्मैपदयोः (dual locative)
परस्मैपदेषु (locative plural)
परस्मैपद (singular vocative)
परस्मैपदे (dual vocative)
परस्मैपदानि (plural vocative)
परस्मैपदा1 (plural vocative)

→ Pali: parassapada

A compound of परस्मै (parasmai, “more remote”) + पद (pada, “word”), the first term being the dative of the comparative form of पर (para, “distant, remote”).

com

(grammar) "word for another", the transitive or active verb and its terminations (Pāṇi.)


वर्तमान

vartamāná (romanization)
वर्तमानः (nominative singular)
वर्तमानौ (dual nominative)
वर्तमाना1 (dual nominative)
वर्तमानाः (nominative plural)
वर्तमानासः1 (nominative plural)
वर्तमानम् (accusative singular)
वर्तमानौ (accusative dual)
वर्तमाना1 (accusative dual)
वर्तमानान् (accusative plural)
वर्तमानेन (instrumental singular)
वर्तमानाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तमानैः (instrumental plural)
वर्तमानेभिः1 (instrumental plural)
वर्तमानाय (dative singular)
वर्तमानाभ्याम् (dative dual)
वर्तमानेभ्यः (dative plural)
वर्तमानात् (ablative singular)
वर्तमानाभ्याम् (ablative dual)
वर्तमानेभ्यः (ablative plural)
वर्तमानस्य (genitive singular)
वर्तमानयोः (dual genitive)
वर्तमानानाम् (genitive plural)
वर्तमाने (locative singular)
वर्तमानयोः (dual locative)
वर्तमानेषु (locative plural)
वर्तमान (singular vocative)
वर्तमानौ (dual vocative)
वर्तमाना1 (dual vocative)
वर्तमानाः (plural vocative)
वर्तमानासः1 (plural vocative)
वर्तमाना (nominative singular)
वर्तमाने (dual nominative)
वर्तमानाः (nominative plural)
वर्तमानाम् (accusative singular)
वर्तमाने (accusative dual)
वर्तमानाः (accusative plural)
वर्तमानया (instrumental singular)
वर्तमाना1 (instrumental singular)
वर्तमानाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तमानाभिः (instrumental plural)
वर्तमानायै (dative singular)
वर्तमानाभ्याम् (dative dual)
वर्तमानाभ्यः (dative plural)
वर्तमानायाः (ablative singular)
वर्तमानायै2 (ablative singular)
वर्तमानाभ्याम् (ablative dual)
वर्तमानाभ्यः (ablative plural)
वर्तमानायाः (genitive singular)
वर्तमानायै2 (genitive singular)
वर्तमानयोः (dual genitive)
वर्तमानानाम् (genitive plural)
वर्तमानायाम् (locative singular)
वर्तमानयोः (dual locative)
वर्तमानासु (locative plural)
वर्तमाने (singular vocative)
वर्तमाने (dual vocative)
वर्तमानाः (plural vocative)
वर्तमानम् (nominative singular)
वर्तमाने (dual nominative)
वर्तमानानि (nominative plural)
वर्तमाना1 (nominative plural)
वर्तमानम् (accusative singular)
वर्तमाने (accusative dual)
वर्तमानानि (accusative plural)
वर्तमाना1 (accusative plural)
वर्तमानेन (instrumental singular)
वर्तमानाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तमानैः (instrumental plural)
वर्तमानेभिः1 (instrumental plural)
वर्तमानाय (dative singular)
वर्तमानाभ्याम् (dative dual)
वर्तमानेभ्यः (dative plural)
वर्तमानात् (ablative singular)
वर्तमानाभ्याम् (ablative dual)
वर्तमानेभ्यः (ablative plural)
वर्तमानस्य (genitive singular)
वर्तमानयोः (dual genitive)
वर्तमानानाम् (genitive plural)
वर्तमाने (locative singular)
वर्तमानयोः (dual locative)
वर्तमानेषु (locative plural)
वर्तमान (singular vocative)
वर्तमाने (dual vocative)
वर्तमानानि (plural vocative)
वर्तमाना1 (plural vocative)

→ Pali: vattamāna

desctree

Pali: vattamānā
→ Khmer: វត្តមានា (vŏəttaʼmaanaa)

/ʋɐɾ.tɐ.mɑː.nɐ́/

/ʋɐɾ.t̪ɐ.mɑː.n̪ɐ/


युक्त

yuktá (romanization)
युक्तः (nominative singular)
युक्तौ (dual nominative)
युक्ता1 (dual nominative)
युक्ताः (nominative plural)
युक्तासः1 (nominative plural)
युक्तम् (accusative singular)
युक्तौ (accusative dual)
युक्ता1 (accusative dual)
युक्तान् (accusative plural)
युक्तेन (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्तैः (instrumental plural)
युक्तेभिः1 (instrumental plural)
युक्ताय (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्तेभ्यः (dative plural)
युक्तात् (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्तेभ्यः (ablative plural)
युक्तस्य (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्ते (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तेषु (locative plural)
युक्त (singular vocative)
युक्तौ (dual vocative)
युक्ता1 (dual vocative)
युक्ताः (plural vocative)
युक्तासः1 (plural vocative)
युक्ता (nominative singular)
युक्ते (dual nominative)
युक्ताः (nominative plural)
युक्ताम् (accusative singular)
युक्ते (accusative dual)
युक्ताः (accusative plural)
युक्तया (instrumental singular)
युक्ता1 (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्ताभिः (instrumental plural)
युक्तायै (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्ताभ्यः (dative plural)
युक्तायाः (ablative singular)
युक्तायै2 (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्ताभ्यः (ablative plural)
युक्तायाः (genitive singular)
युक्तायै2 (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्तायाम् (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तासु (locative plural)
युक्ते (singular vocative)
युक्ते (dual vocative)
युक्ताः (plural vocative)
युक्तम् (nominative singular)
युक्ते (dual nominative)
युक्तानि (nominative plural)
युक्ता1 (nominative plural)
युक्तम् (accusative singular)
युक्ते (accusative dual)
युक्तानि (accusative plural)
युक्ता1 (accusative plural)
युक्तेन (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्तैः (instrumental plural)
युक्तेभिः1 (instrumental plural)
युक्ताय (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्तेभ्यः (dative plural)
युक्तात् (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्तेभ्यः (ablative plural)
युक्तस्य (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्ते (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तेषु (locative plural)
युक्त (singular vocative)
युक्ते (dual vocative)
युक्तानि (plural vocative)
युक्ता1 (plural vocative)

⇒? Prakrit: 𑀚𑁄𑀟𑁂𑀇 (joḍei)

Prakrit: 𑀚𑀼𑀢𑁆𑀢 (jutta) (see there for further descendants)

Pali: yutta

→ Hindi: युक्त (yukt)

→ Thai: ยุกต์ (yúk)

Etymology tree
Proto-Indo-European *yewg-
Proto-Indo-European *-tós
Proto-Indo-European *yugtós
Sanskrit युक्त (yukta)
From Proto-Indo-Iranian *yuktás, from Proto-Indo-European *yugtós, from *yewg- (“to yoke”). Cognate to Avestan 𐬫𐬎𐬑𐬙𐬀 (yuxta), Kamkata-viri itë (“pair, suit”), Old English ġeiht, and possibly Ancient Greek ζευκτός (zeuktós). By surface analysis, युज् (yuj) + -त (-ta).


व्यधिकरण

(grammar) in an opposite case relation; a tatpuruṣa compound in which the secondary member is inflected


कर्मधारय

karmadhāraya (romanization)
कर्मधारयः (nominative singular)
कर्मधारयौ (dual nominative)
कर्मधारया1 (dual nominative)
कर्मधारयाः (nominative plural)
कर्मधारयासः1 (nominative plural)
कर्मधारयम् (accusative singular)
कर्मधारयौ (accusative dual)
कर्मधारया1 (accusative dual)
कर्मधारयान् (accusative plural)
कर्मधारयेण (instrumental singular)
कर्मधारयाभ्याम् (dual instrumental)
कर्मधारयैः (instrumental plural)
कर्मधारयेभिः1 (instrumental plural)
कर्मधारयाय (dative singular)
कर्मधारयाभ्याम् (dative dual)
कर्मधारयेभ्यः (dative plural)
कर्मधारयात् (ablative singular)
कर्मधारयाभ्याम् (ablative dual)
कर्मधारयेभ्यः (ablative plural)
कर्मधारयस्य (genitive singular)
कर्मधारययोः (dual genitive)
कर्मधारयाणाम् (genitive plural)
कर्मधारये (locative singular)
कर्मधारययोः (dual locative)
कर्मधारयेषु (locative plural)
कर्मधारय (singular vocative)
कर्मधारयौ (dual vocative)
कर्मधारया1 (dual vocative)
कर्मधारयाः (plural vocative)
कर्मधारयासः1 (plural vocative)

→ Danish: karmadharaya

→ English: karmadharaya

→ German: karmadharaya

→ Telugu: కర్మధారయము (karmadhārayamu)

/kɐɾ.mɐ.d̪ʱɑː.ɾɐ.jɐ/

From कर्मन् (karman, “work; duty; act; first member of a compound”) + धारय (dhāraya, “bearing”).

af

(grammar, lexicography) a karmadharaya, a tatpuruṣa compound in which the first member modifies the second; if split the two components would be in the same case


आम्रेडित

āmreḍita (romanization)
आम्रेडितम् (nominative singular)
आम्रेडिते (dual nominative)
आम्रेडितानि (nominative plural)
आम्रेडिता1 (nominative plural)
आम्रेडितम् (accusative singular)
आम्रेडिते (accusative dual)
आम्रेडितानि (accusative plural)
आम्रेडिता1 (accusative plural)
आम्रेडितेन (instrumental singular)
आम्रेडिताभ्याम् (dual instrumental)
आम्रेडितैः (instrumental plural)
आम्रेडितेभिः1 (instrumental plural)
आम्रेडिताय (dative singular)
आम्रेडिताभ्याम् (dative dual)
आम्रेडितेभ्यः (dative plural)
आम्रेडितात् (ablative singular)
आम्रेडिताभ्याम् (ablative dual)
आम्रेडितेभ्यः (ablative plural)
आम्रेडितस्य (genitive singular)
आम्रेडितयोः (dual genitive)
आम्रेडितानाम् (genitive plural)
आम्रेडिते (locative singular)
आम्रेडितयोः (dual locative)
आम्रेडितेषु (locative plural)
आम्रेडित (singular vocative)
आम्रेडिते (dual vocative)
आम्रेडितानि (plural vocative)
आम्रेडिता1 (plural vocative)

Past participle of आम्रेडयति (āmreḍayati, “to repeat”). From आ- (ā-, “to, towards”) + म्रेड् (mreḍ, “to turn”).

(grammar, lexicography) a reduplication; specifically a compound made of the same component repeated, with the first component accented


आत्मनेपद

ātmanepada (romanization)
आत्मनेपदम् (nominative singular)
आत्मनेपदे (dual nominative)
आत्मनेपदानि (nominative plural)
आत्मनेपदा1 (nominative plural)
आत्मनेपदम् (accusative singular)
आत्मनेपदे (accusative dual)
आत्मनेपदानि (accusative plural)
आत्मनेपदा1 (accusative plural)
आत्मनेपदेन (instrumental singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (dual instrumental)
आत्मनेपदैः (instrumental plural)
आत्मनेपदेभिः1 (instrumental plural)
आत्मनेपदाय (dative singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (dative dual)
आत्मनेपदेभ्यः (dative plural)
आत्मनेपदात् (ablative singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (ablative dual)
आत्मनेपदेभ्यः (ablative plural)
आत्मनेपदस्य (genitive singular)
आत्मनेपदयोः (dual genitive)
आत्मनेपदानाम् (genitive plural)
आत्मनेपदे (locative singular)
आत्मनेपदयोः (dual locative)
आत्मनेपदेषु (locative plural)
आत्मनेपद (singular vocative)
आत्मनेपदे (dual vocative)
आत्मनेपदानि (plural vocative)
आत्मनेपदा1 (plural vocative)

→ Pali: attanopada

(grammar) "word for the self"; the middle voice (a verb form indicating an action to be done for oneself)


समावेश

samāveśa (romanization)
समावेशः (nominative singular)
समावेशौ (dual nominative)
समावेशा1 (dual nominative)
समावेशाः (nominative plural)
समावेशासः1 (nominative plural)
समावेशम् (accusative singular)
समावेशौ (accusative dual)
समावेशा1 (accusative dual)
समावेशान् (accusative plural)
समावेशेन (instrumental singular)
समावेशाभ्याम् (dual instrumental)
समावेशैः (instrumental plural)
समावेशेभिः1 (instrumental plural)
समावेशाय (dative singular)
समावेशाभ्याम् (dative dual)
समावेशेभ्यः (dative plural)
समावेशात् (ablative singular)
समावेशाभ्याम् (ablative dual)
समावेशेभ्यः (ablative plural)
समावेशस्य (genitive singular)
समावेशयोः (dual genitive)
समावेशानाम् (genitive plural)
समावेशे (locative singular)
समावेशयोः (dual locative)
समावेशेषु (locative plural)
समावेश (singular vocative)
समावेशौ (dual vocative)
समावेशा1 (dual vocative)
समावेशाः (plural vocative)
समावेशासः1 (plural vocative)

/s̪ɐ.mɑː.ʋeː.ɕɐ/

From सम्- (sam-, “together”) + आवेश (āveśa, “entering, penetration”), from the root समाविश् (samāviś).

pre

(grammar) applying together, common applicability of a term


बहुल

bahulá (romanization)
बहुलः (nominative singular)
बहुलौ (dual nominative)
बहुला1 (dual nominative)
बहुलाः (nominative plural)
बहुलासः1 (nominative plural)
बहुलम् (accusative singular)
बहुलौ (accusative dual)
बहुला1 (accusative dual)
बहुलान् (accusative plural)
बहुलेन (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलैः (instrumental plural)
बहुलेभिः1 (instrumental plural)
बहुलाय (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलेभ्यः (dative plural)
बहुलात् (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलेभ्यः (ablative plural)
बहुलस्य (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुले (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलेषु (locative plural)
बहुल (singular vocative)
बहुलौ (dual vocative)
बहुला1 (dual vocative)
बहुलाः (plural vocative)
बहुलासः1 (plural vocative)
बहुला (nominative singular)
बहुले (dual nominative)
बहुलाः (nominative plural)
बहुलाम् (accusative singular)
बहुले (accusative dual)
बहुलाः (accusative plural)
बहुलया (instrumental singular)
बहुला1 (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलाभिः (instrumental plural)
बहुलायै (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलाभ्यः (dative plural)
बहुलायाः (ablative singular)
बहुलायै2 (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलाभ्यः (ablative plural)
बहुलायाः (genitive singular)
बहुलायै2 (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुलायाम् (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलासु (locative plural)
बहुले (singular vocative)
बहुले (dual vocative)
बहुलाः (plural vocative)
बहुलम् (nominative singular)
बहुले (dual nominative)
बहुलानि (nominative plural)
बहुला1 (nominative plural)
बहुलम् (accusative singular)
बहुले (accusative dual)
बहुलानि (accusative plural)
बहुला1 (accusative plural)
बहुलेन (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलैः (instrumental plural)
बहुलेभिः1 (instrumental plural)
बहुलाय (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलेभ्यः (dative plural)
बहुलात् (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलेभ्यः (ablative plural)
बहुलस्य (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुले (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलेषु (locative plural)
बहुल (singular vocative)
बहुले (dual vocative)
बहुलानि (plural vocative)
बहुला1 (plural vocative)
बहुर (alternative)

Magadhi Prakrit:

Assamese: বহুল (bohul)

Maharastri Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀮 (bahula)

Pali: bahula

Sauraseni Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀮 (bahula)

Kachchi: [script needed] (baurā)

Romani: buxlo

→ Old Gujarati: बहुल (bahula)

From Proto-Indo-Aryan *baźʰulás, from Proto-Indo-Iranian *bʰaȷ́ʰu-lás, from *bʰaȷ́ʰúš.

(grammar) variously applicable, comprehensive


इङ्गति

sa-verb

इङ्गति • (iṅgati) third-singular indicative (class 1, type P, present, root इङ्ग्)

iṅgati (romanization)
इङ्ग् (root)
इङ्गति (present)
इङ्गते (present)
इङ्ग्यते (present)
इङ्गति (active indicative singular third-person)
इङ्गतः (active dual indicative third-person)
इङ्गन्ति (active indicative plural third-person)
इङ्गते (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेते (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गन्ते (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्यते (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येते (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्यन्ते (indicative passive plural third-person)
इङ्गसि (active indicative second-person singular)
इङ्गथः (active dual indicative second-person)
इङ्गथ (active indicative plural second-person)
इङ्गसे (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेथे (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गध्वे (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्यसे (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येथे (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्यध्वे (indicative passive plural second-person)
इङ्गामि (active first-person indicative singular)
इङ्गावः (active dual first-person indicative)
इङ्गामः (active first-person indicative plural)
इङ्गे (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गावहे (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गामहे (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्ये (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्यावहे (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्यामहे (first-person indicative passive plural)
इङ्गतु (active indicative singular third-person)
इङ्गताम् (active dual indicative third-person)
इङ्गन्तु (active indicative plural third-person)
इङ्गताम् (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गन्ताम् (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्यताम् (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येताम् (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्यन्ताम् (indicative passive plural third-person)
इङ्ग (active indicative second-person singular)
इङ्गतम् (active dual indicative second-person)
इङ्गत (active indicative plural second-person)
इङ्गस्व (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्यस्व (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येथाम् (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
इङ्गानि (active first-person indicative singular)
इङ्गाव (active dual first-person indicative)
इङ्गाम (active first-person indicative plural)
इङ्गै (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गावहै (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गामहै (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्यै (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्यावहै (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्यामहै (first-person indicative passive plural)
इङ्गेत् (active indicative singular third-person)
इङ्गेताम् (active dual indicative third-person)
इङ्गेयुः (active indicative plural third-person)
इङ्गेत (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेयाताम् (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गेरन् (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्येत (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येयाताम् (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्येरन् (indicative passive plural third-person)
इङ्गेः (active indicative second-person singular)
इङ्गेतम् (active dual indicative second-person)
इङ्गेत (active indicative plural second-person)
इङ्गेथाः (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेयाथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गेध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्येथाः (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येयाथाम् (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्येध्वम् (indicative passive plural second-person)
इङ्गेयम् (active first-person indicative singular)
इङ्गेव (active dual first-person indicative)
इङ्गेमः (active first-person indicative plural)
इङ्गेय (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गेवहि (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गेमहि (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्येय (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्येवहि (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्येमहि (first-person indicative passive plural)
इङ्गत् (active participle singular)
or (active dual participle)
इङ्गन्त् (active participle plural)
इङ्गमान (middle-voice participle)
इङ्ग्यमान (participle passive)
ऐङ्गत् (imperfect)
ऐङ्गत (imperfect)
ऐङ्ग्यत (imperfect)
ऐङ्गत् (active indicative singular third-person)
ऐङ्गताम् (active dual indicative third-person)
ऐङ्गन् (active indicative plural third-person)
ऐङ्गत (indicative middle-voice singular third-person)
ऐङ्गेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
ऐङ्गन्त (indicative middle-voice plural third-person)
ऐङ्ग्यत (indicative passive singular third-person)
ऐङ्ग्येताम् (dual indicative passive third-person)
ऐङ्ग्यन्त (indicative passive plural third-person)
ऐङ्गः (active indicative second-person singular)
ऐङ्गतम् (active dual indicative second-person)
ऐङ्गत (active indicative plural second-person)
ऐङ्गथाः (indicative middle-voice second-person singular)
ऐङ्गेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
ऐङ्गध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
ऐङ्ग्यथाः (indicative passive second-person singular)
ऐङ्ग्येथाम् (dual indicative passive second-person)
ऐङ्ग्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
ऐङ्गम् (active first-person indicative singular)
ऐङ्गाव (active dual first-person indicative)
ऐङ्गाम (active first-person indicative plural)
ऐङ्गे (first-person indicative middle-voice singular)
ऐङ्गावहि (dual first-person indicative middle-voice)
ऐङ्गामहि (first-person indicative middle-voice plural)
ऐङ्ग्ये (first-person indicative passive singular)
ऐङ्ग्यावहि (dual first-person indicative passive)
ऐङ्ग्यामहि (first-person indicative passive plural)
इङ्गते (alternative)

(grammar) to separate the members of a compound


सर्ग

sárga (romanization)
सर्गः (nominative singular)
सर्गौ (dual nominative)
सर्गा1 (dual nominative)
सर्गाः (nominative plural)
सर्गासः1 (nominative plural)
सर्गम् (accusative singular)
सर्गौ (accusative dual)
सर्गा1 (accusative dual)
सर्गान् (accusative plural)
सर्गेण (instrumental singular)
सर्गाभ्याम् (dual instrumental)
सर्गैः (instrumental plural)
सर्गेभिः1 (instrumental plural)
सर्गाय (dative singular)
सर्गाभ्याम् (dative dual)
सर्गेभ्यः (dative plural)
सर्गात् (ablative singular)
सर्गाभ्याम् (ablative dual)
सर्गेभ्यः (ablative plural)
सर्गस्य (genitive singular)
सर्गयोः (dual genitive)
सर्गाणाम् (genitive plural)
सर्गे (locative singular)
सर्गयोः (dual locative)
सर्गेषु (locative plural)
सर्ग (singular vocative)
सर्गौ (dual vocative)
सर्गा1 (dual vocative)
सर्गाः (plural vocative)
सर्गासः1 (plural vocative)

→ Tocharian B: sargga

(grammar) visarga diacritic; an aspiration at the end of a word


पुंस्

púṃs (romanization)
पुमान् (nominative singular)
पुमांसौ (dual nominative)
पुमांसा  (Vedic) (dual nominative)
पुमांसः (nominative plural)
पुमन् (singular vocative)
पुमः  (Rigvedic) (singular vocative)
पुमांसौ (dual vocative)
पुमांसा  (Vedic) (dual vocative)
पुमांसः (plural vocative)
पुमांसम् (accusative singular)
पुमांसौ (accusative dual)
पुमांसा  (Vedic) (accusative dual)
पुंसः (accusative plural)
पुंसा (instrumental singular)
पुम्भ्याम् (dual instrumental)
पुम्भिः (instrumental plural)
पुंसे (dative singular)
पुम्भ्याम् (dative dual)
पुम्भ्यः (dative plural)
पुंसः (ablative singular)
पुम्भ्याम् (ablative dual)
पुम्भ्यः (ablative plural)
पुंसः (genitive singular)
पुंसोः (dual genitive)
पुंसाम् (genitive plural)
पुंसि (locative singular)
पुंसोः (dual locative)
पुंसु (locative plural)

From Proto-Indo-European *péwmōs ~ *pumsés. Related to Latin pūbēs.

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa


विकल्प

vikalpa (romanization)
विकल्पः (nominative singular)
विकल्पौ (dual nominative)
विकल्पा1 (dual nominative)
विकल्पाः (nominative plural)
विकल्पासः1 (nominative plural)
विकल्पम् (accusative singular)
विकल्पौ (accusative dual)
विकल्पा1 (accusative dual)
विकल्पान् (accusative plural)
विकल्पेन (instrumental singular)
विकल्पाभ्याम् (dual instrumental)
विकल्पैः (instrumental plural)
विकल्पेभिः1 (instrumental plural)
विकल्पाय (dative singular)
विकल्पाभ्याम् (dative dual)
विकल्पेभ्यः (dative plural)
विकल्पात् (ablative singular)
विकल्पाभ्याम् (ablative dual)
विकल्पेभ्यः (ablative plural)
विकल्पस्य (genitive singular)
विकल्पयोः (dual genitive)
विकल्पानाम् (genitive plural)
विकल्पे (locative singular)
विकल्पयोः (dual locative)
विकल्पेषु (locative plural)
विकल्प (singular vocative)
विकल्पौ (dual vocative)
विकल्पा1 (dual vocative)
विकल्पाः (plural vocative)
विकल्पासः1 (plural vocative)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: विकल्प (vikalp)

Urdu: وِکَلپ (vikalp)

Tamil: விகற்பம் (vikaṟpam)

From वि- (vi-) + कॢप् (kḷp, root) + -अ (-a).

(grammar) admission of an option or alternative, the allowing a rule to be observed or not at pleasure


सर्वनामन्

sarvanāman (romanization)
सर्वनाम (nominative singular)
सर्वनाम्नी (dual nominative)
सर्वनामनी (dual nominative)
सर्वनामानि (nominative plural)
सर्वनाम1 (nominative plural)
सर्वनामा1 (nominative plural)
सर्वनाम (accusative singular)
सर्वनाम्नी (accusative dual)
सर्वनामनी (accusative dual)
सर्वनामानि (accusative plural)
सर्वनाम1 (accusative plural)
सर्वनामा1 (accusative plural)
सर्वनाम्ना (instrumental singular)
सर्वनामभ्याम् (dual instrumental)
सर्वनामभिः (instrumental plural)
सर्वनाम्ने (dative singular)
सर्वनामभ्याम् (dative dual)
सर्वनामभ्यः (dative plural)
सर्वनाम्नः (ablative singular)
सर्वनामभ्याम् (ablative dual)
सर्वनामभ्यः (ablative plural)
सर्वनाम्नः (genitive singular)
सर्वनाम्नोः (dual genitive)
सर्वनाम्नाम् (genitive plural)
सर्वनाम्नि (locative singular)
सर्वनामनि (locative singular)
सर्वनामन्1 (locative singular)
सर्वनाम्नोः (dual locative)
सर्वनामसु (locative plural)
सर्वनामन् (singular vocative)
सर्वनाम (singular vocative)
सर्वनाम्नी (dual vocative)
सर्वनामनी (dual vocative)
सर्वनामानि (plural vocative)
सर्वनाम1 (plural vocative)
सर्वनामा1 (plural vocative)

/s̪ɐɾ.ʋɐ.n̪ɑː.mɐn̪/

From सर्व (sarva, “all”) + नामन् (nāman, “name”), literally "a name for all".


संज्ञापद

saṃjñāpada (romanization)
संज्ञापदम् (nominative singular)
संज्ञापदे (dual nominative)
संज्ञापदानि (nominative plural)
संज्ञापदा1 (nominative plural)
संज्ञापदम् (accusative singular)
संज्ञापदे (accusative dual)
संज्ञापदानि (accusative plural)
संज्ञापदा1 (accusative plural)
संज्ञापदेन (instrumental singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dual instrumental)
संज्ञापदैः (instrumental plural)
संज्ञापदेभिः1 (instrumental plural)
संज्ञापदाय (dative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dative dual)
संज्ञापदेभ्यः (dative plural)
संज्ञापदात् (ablative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (ablative dual)
संज्ञापदेभ्यः (ablative plural)
संज्ञापदस्य (genitive singular)
संज्ञापदयोः (dual genitive)
संज्ञापदानाम् (genitive plural)
संज्ञापदे (locative singular)
संज्ञापदयोः (dual locative)
संज्ञापदेषु (locative plural)
संज्ञापद (singular vocative)
संज्ञापदे (dual vocative)
संज्ञापदानि (plural vocative)
संज्ञापदा1 (plural vocative)

/sɐɲd͡ʑ.ɲɑː.pɐ.dɐ/

/s̪ɐɲd͡ʑ.ɲɑː.pɐ.d̪ɐ/

From संज्ञा (saṃjñā, “noun”) + पद (pada, “word (grammar)”).


क्रियाविशेषण

sa-noun

क्रियाविशेषण • (kriyāviśeṣaṇa) stem, n

kriyāviśeṣaṇa (romanization)
क्रियाविशेषणम् (nominative singular)
क्रियाविशेषणे (dual nominative)
क्रियाविशेषणानि (nominative plural)
क्रियाविशेषणा1 (nominative plural)
क्रियाविशेषणम् (accusative singular)
क्रियाविशेषणे (accusative dual)
क्रियाविशेषणानि (accusative plural)
क्रियाविशेषणा1 (accusative plural)
क्रियाविशेषणेन (instrumental singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (dual instrumental)
क्रियाविशेषणैः (instrumental plural)
क्रियाविशेषणेभिः1 (instrumental plural)
क्रियाविशेषणाय (dative singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (dative dual)
क्रियाविशेषणेभ्यः (dative plural)
क्रियाविशेषणात् (ablative singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (ablative dual)
क्रियाविशेषणेभ्यः (ablative plural)
क्रियाविशेषणस्य (genitive singular)
क्रियाविशेषणयोः (dual genitive)
क्रियाविशेषणानाम् (genitive plural)
क्रियाविशेषणे (locative singular)
क्रियाविशेषणयोः (dual locative)
क्रियाविशेषणेषु (locative plural)
क्रियाविशेषण (singular vocative)
क्रियाविशेषणे (dual vocative)
क्रियाविशेषणानि (plural vocative)
क्रियाविशेषणा1 (plural vocative)

Pali: kiriyāvisesana

desc

क्रियाविशेषण

→ Hindi: क्रियाविशेषण (kriyāviśeṣaṇ)

→ Hindi: क्रियाविशेषण (kriyāviśeṣaṇ)

ક્રિયાવિશેષણ

→ Gujarati: ક્રિયાવિશેષણ (kriyāviśeṣaṇ)

ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ

→ Kannada: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

→ Kannada: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ

→ Tulu: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

→ Tulu: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

កិរិយាវិសេសន៍

→ Khmer: កិរិយាវិសេសន៍ (keriyaa visaeh)

ക്രിയാവിശേഷണം

→ Malayalam: ക്രിയാവിശേഷണം (kriyāviśēṣaṇaṁ)

กริยาวิเศษณ์

→ Thai: กริยาวิเศษณ์ (grì-yaa-wí-sèet)

From क्रिया (kriyā, “verb”) + विशेषण (viśeṣaṇa, “adjective”).

com

(grammar) that which defines an action more closely: adverb


लैङ्ग

laiṅga (romanization)
लैङ्गः (nominative singular)
लैङ्गौ (dual nominative)
लैङ्गा1 (dual nominative)
लैङ्गाः (nominative plural)
लैङ्गासः1 (nominative plural)
लैङ्गम् (accusative singular)
लैङ्गौ (accusative dual)
लैङ्गा1 (accusative dual)
लैङ्गान् (accusative plural)
लैङ्गेन (instrumental singular)
लैङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गैः (instrumental plural)
लैङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लैङ्गाय (dative singular)
लैङ्गाभ्याम् (dative dual)
लैङ्गेभ्यः (dative plural)
लैङ्गात् (ablative singular)
लैङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गेभ्यः (ablative plural)
लैङ्गस्य (genitive singular)
लैङ्गयोः (dual genitive)
लैङ्गानाम् (genitive plural)
लैङ्गे (locative singular)
लैङ्गयोः (dual locative)
लैङ्गेषु (locative plural)
लैङ्ग (singular vocative)
लैङ्गौ (dual vocative)
लैङ्गा1 (dual vocative)
लैङ्गाः (plural vocative)
लैङ्गासः1 (plural vocative)
लैङ्गी (nominative singular)
लैङ्ग्यौ (dual nominative)
लैङ्गी1 (dual nominative)
लैङ्ग्यः (nominative plural)
लैङ्गीः1 (nominative plural)
लैङ्गीम् (accusative singular)
लैङ्ग्यौ (accusative dual)
लैङ्गी1 (accusative dual)
लैङ्गीः (accusative plural)
लैङ्ग्या (instrumental singular)
लैङ्गीभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गीभिः (instrumental plural)
लैङ्ग्यै (dative singular)
लैङ्गीभ्याम् (dative dual)
लैङ्गीभ्यः (dative plural)
लैङ्ग्याः (ablative singular)
लैङ्ग्यै2 (ablative singular)
लैङ्गीभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गीभ्यः (ablative plural)
लैङ्ग्याः (genitive singular)
लैङ्ग्यै2 (genitive singular)
लैङ्ग्योः (dual genitive)
लैङ्गीनाम् (genitive plural)
लैङ्ग्याम् (locative singular)
लैङ्ग्योः (dual locative)
लैङ्गीषु (locative plural)
लैङ्गि (singular vocative)
लैङ्ग्यौ (dual vocative)
लैङ्गी1 (dual vocative)
लैङ्ग्यः (plural vocative)
लैङ्गीः1 (plural vocative)
लैङ्गम् (nominative singular)
लैङ्गे (dual nominative)
लैङ्गानि (nominative plural)
लैङ्गा1 (nominative plural)
लैङ्गम् (accusative singular)
लैङ्गे (accusative dual)
लैङ्गानि (accusative plural)
लैङ्गा1 (accusative plural)
लैङ्गेन (instrumental singular)
लैङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गैः (instrumental plural)
लैङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लैङ्गाय (dative singular)
लैङ्गाभ्याम् (dative dual)
लैङ्गेभ्यः (dative plural)
लैङ्गात् (ablative singular)
लैङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गेभ्यः (ablative plural)
लैङ्गस्य (genitive singular)
लैङ्गयोः (dual genitive)
लैङ्गानाम् (genitive plural)
लैङ्गे (locative singular)
लैङ्गयोः (dual locative)
लैङ्गेषु (locative plural)
लैङ्ग (singular vocative)
लैङ्गे (dual vocative)
लैङ्गानि (plural vocative)
लैङ्गा1 (plural vocative)


समास

samāsa (romanization)
समासः (nominative singular)
समासौ (dual nominative)
समासा1 (dual nominative)
समासाः (nominative plural)
समासासः1 (nominative plural)
समासम् (accusative singular)
समासौ (accusative dual)
समासा1 (accusative dual)
समासान् (accusative plural)
समासेन (instrumental singular)
समासाभ्याम् (dual instrumental)
समासैः (instrumental plural)
समासेभिः1 (instrumental plural)
समासाय (dative singular)
समासाभ्याम् (dative dual)
समासेभ्यः (dative plural)
समासात् (ablative singular)
समासाभ्याम् (ablative dual)
समासेभ्यः (ablative plural)
समासस्य (genitive singular)
समासयोः (dual genitive)
समासानाम् (genitive plural)
समासे (locative singular)
समासयोः (dual locative)
समासेषु (locative plural)
समास (singular vocative)
समासौ (dual vocative)
समासा1 (dual vocative)
समासाः (plural vocative)
समासासः1 (plural vocative)

Pali: samāsa

→ Thai: สมาส (sà-màat)

Prakrit: 𑀲𑀫𑀸𑀲 (samāsa)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: समास (samās)

Urdu: سماس (samās)

→ Telugu: సమాసము (samāsamu)

dvaṃdva द्वंद्व

bahuvrīhi बहुव्रीहि

tatpuruṣa तत्पुरुष

dvigu द्विगु

avyayībhāva अव्ययीभाव

(grammar) composition of words, a compound word (of which there are 6 kinds according to native grammarians, viz. dvaṃdva, bahuvrīhi, karmadhāraya, tatpuruṣa, dvigu, and avyayībhāva, an improper compound is called asthānasamāsa)


समस्

From सम्- (sam-, “together”) + अस् (as, “throw”).

pre

(grammar) to be compounded, form a compound


इङ्गन

iṅgana (romanization)
इङ्गनम् (nominative singular)
इङ्गने (dual nominative)
इङ्गनानि (nominative plural)
इङ्गना1 (nominative plural)
इङ्गनम् (accusative singular)
इङ्गने (accusative dual)
इङ्गनानि (accusative plural)
इङ्गना1 (accusative plural)
इङ्गनेन (instrumental singular)
इङ्गनाभ्याम् (dual instrumental)
इङ्गनैः (instrumental plural)
इङ्गनेभिः1 (instrumental plural)
इङ्गनाय (dative singular)
इङ्गनाभ्याम् (dative dual)
इङ्गनेभ्यः (dative plural)
इङ्गनात् (ablative singular)
इङ्गनाभ्याम् (ablative dual)
इङ्गनेभ्यः (ablative plural)
इङ्गनस्य (genitive singular)
इङ्गनयोः (dual genitive)
इङ्गनानाम् (genitive plural)
इङ्गने (locative singular)
इङ्गनयोः (dual locative)
इङ्गनेषु (locative plural)
इङ्गन (singular vocative)
इङ्गने (dual vocative)
इङ्गनानि (plural vocative)
इङ्गना1 (plural vocative)

→ Hindi: इंगन (iṅgan)

(grammar) separation of one member of a compound from another


युक्ति

yukti (romanization)
युक्तिः (nominative singular)
युक्ती (dual nominative)
युक्तयः (nominative plural)
युक्तिम् (accusative singular)
युक्ती (accusative dual)
युक्तीः (accusative plural)
युक्त्या (instrumental singular)
युक्ती1 (instrumental singular)
युक्तिभ्याम् (dual instrumental)
युक्तिभिः (instrumental plural)
युक्तये (dative singular)
युक्त्यै2 (dative singular)
युक्ती1 (dative singular)
युक्तिभ्याम् (dative dual)
युक्तिभ्यः (dative plural)
युक्तेः (ablative singular)
युक्त्याः2 (ablative singular)
युक्त्यै3 (ablative singular)
युक्तिभ्याम् (ablative dual)
युक्तिभ्यः (ablative plural)
युक्तेः (genitive singular)
युक्त्याः2 (genitive singular)
युक्त्यै3 (genitive singular)
युक्त्योः (dual genitive)
युक्तीनाम् (genitive plural)
युक्तौ (locative singular)
युक्त्याम्2 (locative singular)
युक्ता1 (locative singular)
युक्त्योः (dual locative)
युक्तिषु (locative plural)
युक्ते (singular vocative)
युक्ती (dual vocative)
युक्तयः (plural vocative)

desctree

Pali: yutti
→ Burmese: ယုတ္တိ (yutti.)
→ Khmer: យុត្តិ (yutteʼ)
→ Lao: ຍຸດຕິ (nyut ti)
→ Thai: ยุติ (yút-dtì)

Ashokan Prakrit:

Maharastri Prakrit: 𑀚𑀼𑀢𑁆𑀢𑀺 (jutti)

→ Bengali: যুক্তি (jukti) (learned)

→ Santali: ᱡᱩᱠᱛᱤ (jukti)

→ Telugu: యుక్తి (yukti) (learned)

→ Hindi: युक्ति (yukti) (learned)

From युज् (yuj) + -ति (-ti), ultimately from Proto-Indo-European *yewg-.

(grammar) connection of words, a sentence


लोप

lópa (romanization)
लोपः (nominative singular)
लोपौ (dual nominative)
लोपा1 (dual nominative)
लोपाः (nominative plural)
लोपासः1 (nominative plural)
लोपम् (accusative singular)
लोपौ (accusative dual)
लोपा1 (accusative dual)
लोपान् (accusative plural)
लोपेन (instrumental singular)
लोपाभ्याम् (dual instrumental)
लोपैः (instrumental plural)
लोपेभिः1 (instrumental plural)
लोपाय (dative singular)
लोपाभ्याम् (dative dual)
लोपेभ्यः (dative plural)
लोपात् (ablative singular)
लोपाभ्याम् (ablative dual)
लोपेभ्यः (ablative plural)
लोपस्य (genitive singular)
लोपयोः (dual genitive)
लोपानाम् (genitive plural)
लोपे (locative singular)
लोपयोः (dual locative)
लोपेषु (locative plural)
लोप (singular vocative)
लोपौ (dual vocative)
लोपा1 (dual vocative)
लोपाः (plural vocative)
लोपासः1 (plural vocative)

Gujarati: લોપ (lop)

Hindi: लोप (lop)

Bengali: লোপ (lōp)

Pali: lopa

→ Thai: ลบ (lóp)

From Proto-Indo-Aryan *Hláwpas, from Proto-Indo-Iranian *Hláwpas, from Proto-Indo-European *Hrówp-o-s, from the root *Hrewp- (“to break, tear (up)”) + *-os. Cognate with Proto-Germanic *raubaz (“rape; robbery”).


स्पृष्ट

sa-adj

स्पृष्ट • (spṛṣṭa) stem

spṛṣṭa (romanization)
स्पृष्टः (nominative singular)
स्पृष्टौ (dual nominative)
स्पृष्टा1 (dual nominative)
स्पृष्टाः (nominative plural)
स्पृष्टासः1 (nominative plural)
स्पृष्टम् (accusative singular)
स्पृष्टौ (accusative dual)
स्पृष्टा1 (accusative dual)
स्पृष्टान् (accusative plural)
स्पृष्टेन (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टैः (instrumental plural)
स्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
स्पृष्टाय (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टेभ्यः (dative plural)
स्पृष्टात् (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टस्य (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टे (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टेषु (locative plural)
स्पृष्ट (singular vocative)
स्पृष्टौ (dual vocative)
स्पृष्टा1 (dual vocative)
स्पृष्टाः (plural vocative)
स्पृष्टासः1 (plural vocative)
स्पृष्टा (nominative singular)
स्पृष्टे (dual nominative)
स्पृष्टाः (nominative plural)
स्पृष्टाम् (accusative singular)
स्पृष्टे (accusative dual)
स्पृष्टाः (accusative plural)
स्पृष्टया (instrumental singular)
स्पृष्टा1 (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टाभिः (instrumental plural)
स्पृष्टायै (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टाभ्यः (dative plural)
स्पृष्टायाः (ablative singular)
स्पृष्टायै2 (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टाभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टायाः (genitive singular)
स्पृष्टायै2 (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टायाम् (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टासु (locative plural)
स्पृष्टे (singular vocative)
स्पृष्टे (dual vocative)
स्पृष्टाः (plural vocative)
स्पृष्टम् (nominative singular)
स्पृष्टे (dual nominative)
स्पृष्टानि (nominative plural)
स्पृष्टा1 (nominative plural)
स्पृष्टम् (accusative singular)
स्पृष्टे (accusative dual)
स्पृष्टानि (accusative plural)
स्पृष्टा1 (accusative plural)
स्पृष्टेन (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टैः (instrumental plural)
स्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
स्पृष्टाय (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टेभ्यः (dative plural)
स्पृष्टात् (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टस्य (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टे (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टेषु (locative plural)
स्पृष्ट (singular vocative)
स्पृष्टे (dual vocative)
स्पृष्टानि (plural vocative)
स्पृष्टा1 (plural vocative)

From स्पृश् (spṛś, “to touch”, root) + -त (-ta).

suf

(grammar) formed by complete contact of the organs of utterance


कर्तृ

kartṛ́ (romanization)
कर्ता (nominative singular)
कर्तारौ (dual nominative)
कर्तारा1 (dual nominative)
कर्तारः (nominative plural)
कर्तारम् (accusative singular)
कर्तारौ (accusative dual)
कर्तारा1 (accusative dual)
कर्तॄन् (accusative plural)
कर्त्रा (instrumental singular)
कर्तृभ्याम् (dual instrumental)
कर्तृभिः (instrumental plural)
कर्त्रे (dative singular)
कर्तृभ्याम् (dative dual)
कर्तृभ्यः (dative plural)
कर्तुः (ablative singular)
कर्तृभ्याम् (ablative dual)
कर्तृभ्यः (ablative plural)
कर्तुः (genitive singular)
कर्त्रोः (dual genitive)
कर्तॄणाम् (genitive plural)
कर्तरि (locative singular)
कर्त्रोः (dual locative)
कर्तृषु (locative plural)
कर्तः (singular vocative)
कर्तारौ (dual vocative)
कर्तारा1 (dual vocative)
कर्तारः (plural vocative)
कर्ता (nominative singular)
कर्तारौ (dual nominative)
कर्तारा1 (dual nominative)
कर्तारः (nominative plural)
कर्तारम् (accusative singular)
कर्तारौ (accusative dual)
कर्तारा1 (accusative dual)
कर्तॄः (accusative plural)
कर्त्रा (instrumental singular)
कर्तृभ्याम् (dual instrumental)
कर्तृभिः (instrumental plural)
कर्त्रे (dative singular)
कर्तृभ्याम् (dative dual)
कर्तृभ्यः (dative plural)
कर्तुः (ablative singular)
कर्तृभ्याम् (ablative dual)
कर्तृभ्यः (ablative plural)
कर्तुः (genitive singular)
कर्त्रोः (dual genitive)
कर्तॄणाम् (genitive plural)
कर्तरि (locative singular)
कर्त्रोः (dual locative)
कर्तृषु (locative plural)
कर्तः (singular vocative)
कर्तारौ (dual vocative)
कर्तारा1 (dual vocative)
कर्तारः (plural vocative)
कर्तृ (nominative singular)
कर्तृणी (dual nominative)
कर्तॄणि (nominative plural)
कर्तृ (accusative singular)
कर्तृणी (accusative dual)
कर्तॄणि (accusative plural)
कर्तृणा (instrumental singular)
कर्तृभ्याम् (dual instrumental)
कर्तृभिः (instrumental plural)
कर्तृणे (dative singular)
कर्तृभ्याम् (dative dual)
कर्तृभ्यः (dative plural)
कर्तृणः (ablative singular)
कर्तृभ्याम् (ablative dual)
कर्तृभ्यः (ablative plural)
कर्तृणः (genitive singular)
कर्तृणोः (dual genitive)
कर्तॄणाम् (genitive plural)
कर्तृणि (locative singular)
कर्तृणोः (dual locative)
कर्तृषु (locative plural)
कर्तृ (singular vocative)
कर्तः (singular vocative)
कर्तृणी (dual vocative)
कर्तॄणि (plural vocative)

From कृ (kṛ, “to do; to make”, root) + -तृ (-tṛ, agent suffix) with guṇa. Compare Latin creātor.

suffix

(grammar, in the masculine) the agent of an action; the active noun; the subject


ऊष्मन्

sa-noun

ऊष्मन् • (ūṣmán) stem, m

ūṣmán (romanization)
ऊष्मा (nominative singular)
ऊष्माणौ (dual nominative)
ऊष्माणा1 (dual nominative)
ऊष्माणः (nominative plural)
ऊष्माणम् (accusative singular)
ऊष्माणौ (accusative dual)
ऊष्माणा1 (accusative dual)
ऊष्मणः (accusative plural)
ऊष्मणा (instrumental singular)
ऊष्मभ्याम् (dual instrumental)
ऊष्मभिः (instrumental plural)
ऊष्मणे (dative singular)
ऊष्मभ्याम् (dative dual)
ऊष्मभ्यः (dative plural)
ऊष्मणः (ablative singular)
ऊष्मभ्याम् (ablative dual)
ऊष्मभ्यः (ablative plural)
ऊष्मणः (genitive singular)
ऊष्मणोः (dual genitive)
ऊष्मणाम् (genitive plural)
ऊष्मणि (locative singular)
ऊष्मन्1 (locative singular)
ऊष्मणोः (dual locative)
ऊष्मसु (locative plural)
ऊष्मन् (singular vocative)
ऊष्माणौ (dual vocative)
ऊष्माणा1 (dual vocative)
ऊष्माणः (plural vocative)
उष्मन् (alternative)

Dardic:

Kashmiri:

Arabic script: ووٗہہٕ (wūhụ)

Devanagari script: वूहॖ (wūhụ)

desctree

Prakrit: 𑀉𑀫𑁆𑀳 (umha)
Magadhi Prakrit:
Assamese: উম (um)
Bengali: উম (um), ওম (ōm)
Maithili: ōph
Devanagari script: ओफ
Tirhuta script: 𑒍𑒤
Maharastri Prakrit:
Konkani: hūm
Devanagari script: हूम
Kannada script: ಹೂಮ್
Latin script: hum
Paisaci Prakrit:
Takka Apabhramsa:
Old Punjabi: ਹੁੰਮਸ (hummasa)
Punjabi: hummha, hummasa
Gurmukhi script: ਹੁੰਮ੍ਹ, ਹੁੰਮਸ
Shahmukhi script: ہُمھّ, ہُمَّھس
Vracada Apabhramsa:
Sindhi:
Arabic script: اُس
Devanagari script: उस
Sauraseni Prakrit:
Gurjara Apabhramsa:
Gujarati: હૂંફ (hū̃ph)
Marwari: ऊमस (ūmas)

Traditionally connected to उष् (uṣ, “to burn”), but Mayrhofer suggests a relation to वा (vā, “to blow (of wind)”) and Ancient Greek ἀτμός (atmós).

(grammar) the name applied to certain sounds, namely श् (ś), ष् (ṣ), स् (s), ह् (h), ः (ḥ), ं (ṃ), ष्क् (ṣk), and ष्प् (ṣp)


पञ्चमी विभक्ति

sa-noun

पञ्चमी विभक्ति • (pañcamī vibhakti) stem, f

pañcamī vibhakti (romanization)
पञ्चमी विभक्तिः (nominative singular)
पञ्चमी विभक्ती (dual nominative)
पञ्चमी विभक्तयः (nominative plural)
पञ्चमी विभक्तिम् (accusative singular)
पञ्चमी विभक्ती (accusative dual)
पञ्चमी विभक्तीः (accusative plural)
पञ्चमी विभक्त्या (instrumental singular)
पञ्चमी विभक्ती1 (instrumental singular)
पञ्चमी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
पञ्चमी विभक्तिभिः (instrumental plural)
पञ्चमी विभक्तये (dative singular)
पञ्चमी विभक्त्यै2 (dative singular)
पञ्चमी विभक्ती1 (dative singular)
पञ्चमी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
पञ्चमी विभक्तिभ्यः (dative plural)
पञ्चमी विभक्तेः (ablative singular)
पञ्चमी विभक्त्याः2 (ablative singular)
पञ्चमी विभक्त्यै3 (ablative singular)
पञ्चमी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
पञ्चमी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
पञ्चमी विभक्तेः (genitive singular)
पञ्चमी विभक्त्याः2 (genitive singular)
पञ्चमी विभक्त्यै3 (genitive singular)
पञ्चमी विभक्त्योः (dual genitive)
पञ्चमी विभक्तीनाम् (genitive plural)
पञ्चमी विभक्तौ (locative singular)
पञ्चमी विभक्त्याम्2 (locative singular)
पञ्चमी विभक्ता1 (locative singular)
पञ्चमी विभक्त्योः (dual locative)
पञ्चमी विभक्तिषु (locative plural)
पञ्चमी विभक्ते (singular vocative)
पञ्चमी विभक्ती (dual vocative)
पञ्चमी विभक्तयः (plural vocative)


हलन्त

halanta (romanization)
हलन्तः (nominative singular)
हलन्तौ (dual nominative)
हलन्ता1 (dual nominative)
हलन्ताः (nominative plural)
हलन्तासः1 (nominative plural)
हलन्तम् (accusative singular)
हलन्तौ (accusative dual)
हलन्ता1 (accusative dual)
हलन्तान् (accusative plural)
हलन्तेन (instrumental singular)
हलन्ताभ्याम् (dual instrumental)
हलन्तैः (instrumental plural)
हलन्तेभिः1 (instrumental plural)
हलन्ताय (dative singular)
हलन्ताभ्याम् (dative dual)
हलन्तेभ्यः (dative plural)
हलन्तात् (ablative singular)
हलन्ताभ्याम् (ablative dual)
हलन्तेभ्यः (ablative plural)
हलन्तस्य (genitive singular)
हलन्तयोः (dual genitive)
हलन्तानाम् (genitive plural)
हलन्ते (locative singular)
हलन्तयोः (dual locative)
हलन्तेषु (locative plural)
हलन्त (singular vocative)
हलन्तौ (dual vocative)
हलन्ता1 (dual vocative)
हलन्ताः (plural vocative)
हलन्तासः1 (plural vocative)
हलन्ता (nominative singular)
हलन्ते (dual nominative)
हलन्ताः (nominative plural)
हलन्ताम् (accusative singular)
हलन्ते (accusative dual)
हलन्ताः (accusative plural)
हलन्तया (instrumental singular)
हलन्ता1 (instrumental singular)
हलन्ताभ्याम् (dual instrumental)
हलन्ताभिः (instrumental plural)
हलन्तायै (dative singular)
हलन्ताभ्याम् (dative dual)
हलन्ताभ्यः (dative plural)
हलन्तायाः (ablative singular)
हलन्तायै2 (ablative singular)
हलन्ताभ्याम् (ablative dual)
हलन्ताभ्यः (ablative plural)
हलन्तायाः (genitive singular)
हलन्तायै2 (genitive singular)
हलन्तयोः (dual genitive)
हलन्तानाम् (genitive plural)
हलन्तायाम् (locative singular)
हलन्तयोः (dual locative)
हलन्तासु (locative plural)
हलन्ते (singular vocative)
हलन्ते (dual vocative)
हलन्ताः (plural vocative)
हलन्तम् (nominative singular)
हलन्ते (dual nominative)
हलन्तानि (nominative plural)
हलन्ता1 (nominative plural)
हलन्तम् (accusative singular)
हलन्ते (accusative dual)
हलन्तानि (accusative plural)
हलन्ता1 (accusative plural)
हलन्तेन (instrumental singular)
हलन्ताभ्याम् (dual instrumental)
हलन्तैः (instrumental plural)
हलन्तेभिः1 (instrumental plural)
हलन्ताय (dative singular)
हलन्ताभ्याम् (dative dual)
हलन्तेभ्यः (dative plural)
हलन्तात् (ablative singular)
हलन्ताभ्याम् (ablative dual)
हलन्तेभ्यः (ablative plural)
हलन्तस्य (genitive singular)
हलन्तयोः (dual genitive)
हलन्तानाम् (genitive plural)
हलन्ते (locative singular)
हलन्तयोः (dual locative)
हलन्तेषु (locative plural)
हलन्त (singular vocative)
हलन्ते (dual vocative)
हलन्तानि (plural vocative)
हलन्ता1 (plural vocative)

/ɦɐ.l̪ɐn̪.t̪ɐ/

Etymology tree
Sanskrit हल् (hal)
Proto-Indo-European *h₂ent-der.
Sanskrit अन्त॑ (ánta)
Sanskrit हलन्त (halanta)
Coined by Pāṇini from हल् (hal, “Pāṇinian term for consonants”) + अन्त॑ (ánta, “end”).

af

हलन्ताच्च

c. 600 BCE – 400 BCE, Pāṇini, Aṣṭādhyāyī 1.2.10

(please add an English translation of this quotation)


प्रपञ्च

prapañca (romanization)
प्रपञ्चः (nominative singular)
प्रपञ्चौ (dual nominative)
प्रपञ्चा1 (dual nominative)
प्रपञ्चाः (nominative plural)
प्रपञ्चासः1 (nominative plural)
प्रपञ्चम् (accusative singular)
प्रपञ्चौ (accusative dual)
प्रपञ्चा1 (accusative dual)
प्रपञ्चान् (accusative plural)
प्रपञ्चेन (instrumental singular)
प्रपञ्चाभ्याम् (dual instrumental)
प्रपञ्चैः (instrumental plural)
प्रपञ्चेभिः1 (instrumental plural)
प्रपञ्चाय (dative singular)
प्रपञ्चाभ्याम् (dative dual)
प्रपञ्चेभ्यः (dative plural)
प्रपञ्चात् (ablative singular)
प्रपञ्चाभ्याम् (ablative dual)
प्रपञ्चेभ्यः (ablative plural)
प्रपञ्चस्य (genitive singular)
प्रपञ्चयोः (dual genitive)
प्रपञ्चानाम् (genitive plural)
प्रपञ्चे (locative singular)
प्रपञ्चयोः (dual locative)
प्रपञ्चेषु (locative plural)
प्रपञ्च (singular vocative)
प्रपञ्चौ (dual vocative)
प्रपञ्चा1 (dual vocative)
प्रपञ्चाः (plural vocative)
प्रपञ्चासः1 (plural vocative)

/pɾɐ.pɐɲ.t͡ɕɐ/

/pɾɐ.pɐɲ.t͡ɕɐ/

प्र- (pra-, “pro-”) + पञ्च (pañca, “five”), literally "forwards five". The original meaning was probably "counting (with) the five (fingers of the hand)", which are used as symbolic of presenting and explaining or expanding something in detail; compare Ancient Greek πεμπάζειν (pempázein, “to count (on five fingers)”), Breton pempât (“to fold sheaves together”).

cog

(grammar) the repetition of an obscure rule in a clearer form


लुप्यते

sa-verb

लुप्यते • (lupyáte) third-singular indicative (class 4, type A, passive, root लुप्)

लुप् यते (canonical)
lupyáte (romanization)
लुप् (root)
लुप्यते (present)
लुप्यते (indicative singular third-person)
लुप्येते (dual indicative third-person)
लुप्यन्ते (indicative plural third-person)
लुप्यसे (indicative second-person singular)
लुप्येथे (dual indicative second-person)
लुप्यध्वे (indicative plural second-person)
लुप्ये (first-person indicative singular)
लुप्यावहे (dual first-person indicative)
लुप्यामहे (first-person indicative plural)
लुप्यताम् (imperative singular third-person)
लुप्येताम् (dual imperative third-person)
लुप्यन्ताम् (imperative plural third-person)
लुप्यस्व (imperative second-person singular)
लुप्येथाम् (dual imperative second-person)
लुप्यध्वम् (imperative plural second-person)
लुप्यै (first-person imperative singular)
लुप्यावहै (dual first-person imperative)
लुप्यामहै (first-person imperative plural)
लुप्येत (imperative singular third-person)
लुप्येयाताम् (dual imperative third-person)
लुप्येरन् (imperative plural third-person)
लुप्येथाः (imperative second-person singular)
लुप्येयाथाम् (dual imperative second-person)
लुप्येध्वम् (imperative plural second-person)
लुप्येय (first-person imperative singular)
लुप्येवहि (dual first-person imperative)
लुप्येमहि (first-person imperative plural)
लुप्याते (singular subjunctive third-person)
लुप्यातै (singular subjunctive third-person)
लुप्यैते (dual subjunctive third-person)
लुप्यन्त (plural subjunctive third-person)
लुप्यान्तै (plural subjunctive third-person)
लुप्यासे (second-person singular subjunctive)
लुप्यासै (second-person singular subjunctive)
लुप्यैथे (dual second-person subjunctive)
लुप्याध्वै (plural second-person subjunctive)
लुप्यै (first-person singular subjunctive)
लुप्यावहै (dual first-person subjunctive)
लुप्यामहै (first-person plural subjunctive)
लुप्यमान (participle)
अलुप्यत (imperfect)
अलुप्यत (indicative singular third-person)
अलुप्येताम् (dual indicative third-person)
अलुप्यन्त (indicative plural third-person)
अलुप्यथाः (indicative second-person singular)
अलुप्येथाम् (dual indicative second-person)
अलुप्यध्वम् (indicative plural second-person)
अलुप्ये (first-person indicative singular)
अलुप्यावहि (dual first-person indicative)
अलुप्यामहि (first-person indicative plural)

desc

Prakrit: 𑀮𑀼𑀧𑁆𑀧𑀇 (luppaï), 𑀮𑀼𑀓𑁆𑀓𑀇 (lukkaï) (see there for further descendants)

(grammar) is suppressed or lost or elided, disappears


लुम्पति

sa-verb

लुम्पति • (lumpáti) third-singular indicative (class 6, type P, present, root लुप्)

lumpáti (romanization)
लुप् (root)
लुम्पति (present)
लुम्पते (present)
लुम्पति (active indicative singular third-person)
लुम्पतः (active dual indicative third-person)
लुम्पन्ति (active indicative plural third-person)
लुम्पते (indicative singular third-person)
लुम्पेते (dual indicative third-person)
लुम्पन्ते (indicative plural third-person)
लुम्पसि (active indicative second-person singular)
लुम्पथः (active dual indicative second-person)
लुम्पथ (active indicative plural second-person)
लुम्पसे (indicative second-person singular)
लुम्पेथे (dual indicative second-person)
लुम्पध्वे (indicative plural second-person)
लुम्पामि (active first-person indicative singular)
लुम्पावः (active dual first-person indicative)
लुम्पामः (active first-person indicative plural)
लुम्पामसि (active first-person indicative plural)
लुम्पे (first-person indicative singular)
लुम्पावहे (dual first-person indicative)
लुम्पामहे (first-person indicative plural)
लुम्पतु (active imperative singular third-person)
लुम्पताम् (active dual imperative third-person)
लुम्पन्तु (active imperative plural third-person)
लुम्पताम् (imperative singular third-person)
लुम्पेताम् (dual imperative third-person)
लुम्पन्ताम् (imperative plural third-person)
लुम्प (active imperative second-person singular)
लुम्पतम् (active dual imperative second-person)
लुम्पत (active imperative plural second-person)
लुम्पस्व (imperative second-person singular)
लुम्पेथाम् (dual imperative second-person)
लुम्पध्वम् (imperative plural second-person)
लुम्पानि (active first-person imperative singular)
लुम्पाव (active dual first-person imperative)
लुम्पाम (active first-person imperative plural)
लुम्पै (first-person imperative singular)
लुम्पावहै (dual first-person imperative)
लुम्पामहै (first-person imperative plural)
लुम्पेत् (active imperative singular third-person)
लुम्पेताम् (active dual imperative third-person)
लुम्पेयुः (active imperative plural third-person)
लुम्पेत (imperative singular third-person)
लुम्पेयाताम् (dual imperative third-person)
लुम्पेरन् (imperative plural third-person)
लुम्पेः (active imperative second-person singular)
लुम्पेतम् (active dual imperative second-person)
लुम्पेत (active imperative plural second-person)
लुम्पेथाः (imperative second-person singular)
लुम्पेयाथाम् (dual imperative second-person)
लुम्पेध्वम् (imperative plural second-person)
लुम्पेयम् (active first-person imperative singular)
लुम्पेव (active dual first-person imperative)
लुम्पेम (active first-person imperative plural)
लुम्पेय (first-person imperative singular)
लुम्पेवहि (dual first-person imperative)
लुम्पेमहि (first-person imperative plural)
लुम्पात् (active singular subjunctive third-person)
लुम्पाति (active singular subjunctive third-person)
लुम्पातः (active dual subjunctive third-person)
लुम्पान् (active plural subjunctive third-person)
लुम्पाते (singular subjunctive third-person)
लुम्पातै (singular subjunctive third-person)
लुम्पैते (dual subjunctive third-person)
लुम्पन्त (plural subjunctive third-person)
लुम्पान्तै (plural subjunctive third-person)
लुम्पाः (active second-person singular subjunctive)
लुम्पासि (active second-person singular subjunctive)
लुम्पाथः (active dual second-person subjunctive)
लुम्पाथ (active plural second-person subjunctive)
लुम्पासे (second-person singular subjunctive)
लुम्पासै (second-person singular subjunctive)
लुम्पैथे (dual second-person subjunctive)
लुम्पाध्वै (plural second-person subjunctive)
लुम्पानि (active first-person singular subjunctive)
लुम्पाव (active dual first-person subjunctive)
लुम्पाम (active first-person plural subjunctive)
लुम्पै (first-person singular subjunctive)
लुम्पावहै (dual first-person subjunctive)
लुम्पामहै (first-person plural subjunctive)
लुम्पत् (active participle)
लुम्पमान (participle)
अलुम्पत् (imperfect)
अलुम्पत (imperfect)
अलुम्पत् (active indicative singular third-person)
अलुम्पताम् (active dual indicative third-person)
अलुम्पन् (active indicative plural third-person)
अलुम्पत (indicative singular third-person)
अलुम्पेताम् (dual indicative third-person)
अलुम्पन्त (indicative plural third-person)
अलुम्पः (active indicative second-person singular)
अलुम्पतम् (active dual indicative second-person)
अलुम्पत (active indicative plural second-person)
अलुम्पथाः (indicative second-person singular)
अलुम्पेथाम् (dual indicative second-person)
अलुम्पध्वम् (indicative plural second-person)
अलुम्पम् (active first-person indicative singular)
अलुम्पाव (active dual first-person indicative)
अलुम्पाम (active first-person indicative plural)
अलुम्पे (first-person indicative singular)
अलुम्पावहि (dual first-person indicative)
अलुम्पामहि (first-person indicative plural)

Prakrit: 𑀮𑀼𑀁𑀧𑀇 (luṃpaï, “breaks”)

Pali: lumpati (“breaks”)

Inherited from Proto-Indo-Aryan *Hrumpáti, from Proto-Indo-Iranian *Hrumpáti, regularized from Proto-Indo-European *Hru-né-p-ti ~ *Hru-m-pénti. Cognate with Latin rumpō (“break”).

inh

(grammar) elides, erases, omits (a letter, word, etc)


तिङन्त

tiṅanta (romanization)
तिङन्तम् (nominative singular)
तिङन्ते (dual nominative)
तिङन्तानि (nominative plural)
तिङन्ता1 (nominative plural)
तिङन्तम् (accusative singular)
तिङन्ते (accusative dual)
तिङन्तानि (accusative plural)
तिङन्ता1 (accusative plural)
तिङन्तेन (instrumental singular)
तिङन्ताभ्याम् (dual instrumental)
तिङन्तैः (instrumental plural)
तिङन्तेभिः1 (instrumental plural)
तिङन्ताय (dative singular)
तिङन्ताभ्याम् (dative dual)
तिङन्तेभ्यः (dative plural)
तिङन्तात् (ablative singular)
तिङन्ताभ्याम् (ablative dual)
तिङन्तेभ्यः (ablative plural)
तिङन्तस्य (genitive singular)
तिङन्तयोः (dual genitive)
तिङन्तानाम् (genitive plural)
तिङन्ते (locative singular)
तिङन्तयोः (dual locative)
तिङन्तेषु (locative plural)
तिङन्त (singular vocative)
तिङन्ते (dual vocative)
तिङन्तानि (plural vocative)
तिङन्ता1 (plural vocative)

(linguistics, grammar) an inflected verbal base


सुबन्त

subanta (romanization)
सुबन्तम् (nominative singular)
सुबन्ते (dual nominative)
सुबन्तानि (nominative plural)
सुबन्ता1 (nominative plural)
सुबन्तम् (accusative singular)
सुबन्ते (accusative dual)
सुबन्तानि (accusative plural)
सुबन्ता1 (accusative plural)
सुबन्तेन (instrumental singular)
सुबन्ताभ्याम् (dual instrumental)
सुबन्तैः (instrumental plural)
सुबन्तेभिः1 (instrumental plural)
सुबन्ताय (dative singular)
सुबन्ताभ्याम् (dative dual)
सुबन्तेभ्यः (dative plural)
सुबन्तात् (ablative singular)
सुबन्ताभ्याम् (ablative dual)
सुबन्तेभ्यः (ablative plural)
सुबन्तस्य (genitive singular)
सुबन्तयोः (dual genitive)
सुबन्तानाम् (genitive plural)
सुबन्ते (locative singular)
सुबन्तयोः (dual locative)
सुबन्तेषु (locative plural)
सुबन्त (singular vocative)
सुबन्ते (dual vocative)
सुबन्तानि (plural vocative)
सुबन्ता1 (plural vocative)

सुप् (sup, “case ending”) + अन्त (anta, “end”)

compound

(linguistics, grammar) technical expression for an inflected noun as ending in a case-termination


सप्रत्यय

sapratyaya (romanization)
सप्रत्ययः (nominative singular)
सप्रत्ययौ (dual nominative)
सप्रत्यया1 (dual nominative)
सप्रत्ययाः (nominative plural)
सप्रत्ययासः1 (nominative plural)
सप्रत्ययम् (accusative singular)
सप्रत्ययौ (accusative dual)
सप्रत्यया1 (accusative dual)
सप्रत्ययान् (accusative plural)
सप्रत्ययेन (instrumental singular)
सप्रत्ययाभ्याम् (dual instrumental)
सप्रत्ययैः (instrumental plural)
सप्रत्ययेभिः1 (instrumental plural)
सप्रत्ययाय (dative singular)
सप्रत्ययाभ्याम् (dative dual)
सप्रत्ययेभ्यः (dative plural)
सप्रत्ययात् (ablative singular)
सप्रत्ययाभ्याम् (ablative dual)
सप्रत्ययेभ्यः (ablative plural)
सप्रत्ययस्य (genitive singular)
सप्रत्यययोः (dual genitive)
सप्रत्ययानाम् (genitive plural)
सप्रत्यये (locative singular)
सप्रत्यययोः (dual locative)
सप्रत्ययेषु (locative plural)
सप्रत्यय (singular vocative)
सप्रत्ययौ (dual vocative)
सप्रत्यया1 (dual vocative)
सप्रत्ययाः (plural vocative)
सप्रत्ययासः1 (plural vocative)
सप्रत्यया (nominative singular)
सप्रत्यये (dual nominative)
सप्रत्ययाः (nominative plural)
सप्रत्ययाम् (accusative singular)
सप्रत्यये (accusative dual)
सप्रत्ययाः (accusative plural)
सप्रत्ययया (instrumental singular)
सप्रत्यया1 (instrumental singular)
सप्रत्ययाभ्याम् (dual instrumental)
सप्रत्ययाभिः (instrumental plural)
सप्रत्ययायै (dative singular)
सप्रत्ययाभ्याम् (dative dual)
सप्रत्ययाभ्यः (dative plural)
सप्रत्ययायाः (ablative singular)
सप्रत्ययायै2 (ablative singular)
सप्रत्ययाभ्याम् (ablative dual)
सप्रत्ययाभ्यः (ablative plural)
सप्रत्ययायाः (genitive singular)
सप्रत्ययायै2 (genitive singular)
सप्रत्यययोः (dual genitive)
सप्रत्ययानाम् (genitive plural)
सप्रत्ययायाम् (locative singular)
सप्रत्यययोः (dual locative)
सप्रत्ययासु (locative plural)
सप्रत्यये (singular vocative)
सप्रत्यये (dual vocative)
सप्रत्ययाः (plural vocative)
सप्रत्ययम् (nominative singular)
सप्रत्यये (dual nominative)
सप्रत्ययानि (nominative plural)
सप्रत्यया1 (nominative plural)
सप्रत्ययम् (accusative singular)
सप्रत्यये (accusative dual)
सप्रत्ययानि (accusative plural)
सप्रत्यया1 (accusative plural)
सप्रत्ययेन (instrumental singular)
सप्रत्ययाभ्याम् (dual instrumental)
सप्रत्ययैः (instrumental plural)
सप्रत्ययेभिः1 (instrumental plural)
सप्रत्ययाय (dative singular)
सप्रत्ययाभ्याम् (dative dual)
सप्रत्ययेभ्यः (dative plural)
सप्रत्ययात् (ablative singular)
सप्रत्ययाभ्याम् (ablative dual)
सप्रत्ययेभ्यः (ablative plural)
सप्रत्ययस्य (genitive singular)
सप्रत्यययोः (dual genitive)
सप्रत्ययानाम् (genitive plural)
सप्रत्यये (locative singular)
सप्रत्यययोः (dual locative)
सप्रत्ययेषु (locative plural)
सप्रत्यय (singular vocative)
सप्रत्यये (dual vocative)
सप्रत्ययानि (plural vocative)
सप्रत्यया1 (plural vocative)

Pali: sappaccaya, sapaccaya