युग

yugá (romanization)
युगम् (nominative singular)
युगे (dual nominative)
युगानि (nominative plural)
युगा1 (nominative plural)
युग (singular vocative)
युगे (dual vocative)
युगानि (plural vocative)
युगा1 (plural vocative)
युगम् (accusative singular)
युगे (accusative dual)
युगानि (accusative plural)
युगा1 (accusative plural)
युगेन (instrumental singular)
युगाभ्याम् (dual instrumental)
युगैः (instrumental plural)
युगेभिः1 (instrumental plural)
युगाय (dative singular)
युगाभ्याम् (dative dual)
युगेभ्यः (dative plural)
युगात् (ablative singular)
युगाभ्याम् (ablative dual)
युगेभ्यः (ablative plural)
युगस्य (genitive singular)
युगयोः (dual genitive)
युगानाम् (genitive plural)
युगे (locative singular)
युगयोः (dual locative)
युगेषु (locative plural)

Ardhamagadhi Prakrit:

Bengali: জোয়াল (jōẇal)

Dardic:

Kalasha: ǰu (“yoke”)

Torwali: يو (yū)

Maharastri Prakrit: 𑀚𑀼𑀅 (jua)

desc

Marathi: जुंव (juuva), जुवाली (juvālī), युग (yug)

Konkani: जु (zu)

Sauraseni Prakrit:

Hindi: जूआ (jūā)

Nepali: जुवा (juwā)

Urdu: جوا (jūā)

→ Bengali: যুগ (jug)

→ Hindi: युग (yug)

→ Malayalam: യുഗം (yugaṁ)

→ Marathi: युग (yug)

→ Punjabi: ਯੁਗ (yug)

→ Tamil: யுகம் (yukam), உகம் (ukam), நுகம் (nukam)

→ Telugu: యుగము (yugamu)

From Proto-Indo-Iranian *yugám, from Proto-Indo-European *yugóm. Cognate with Avestan 𐬫𐬎𐬎𐬀 (yuua), Ancient Greek ζυγόν (zugón), Latin iugum, Old English ġeoc (whence English yoke).

स्थि॒रौ गावौ॑ भवतां वी॒ळुरक्षो॒ मेषा वि व॑र्हि॒ मा यु॒गं वि शा॑रि इन्द्रः॑ पात॒ल्ये॑ ददतां॒ शरी॑तो॒ररि॑ष्टनेमे अ॒भि नः॑ सचस्व॥

Strong be the pair of oxen, firm the axles, let not the pole slip nor the yoke be broken.
May Indra, keep the yoke-pins from decaying: attend us, thou whose fellies are uninjured.

sthiraú gā́vau bhavatāṃ vīḷúrákṣo méṣā́ ví varhi mā́ yugáṃ ví śāri indraḥ pātalyè dadatāṃ śárītoráriṣṭaneme abhí naḥ sacasva.


रस

rása (romanization)
रसः (nominative singular)
रसौ (dual nominative)
रसा1 (dual nominative)
रसाः (nominative plural)
रसासः1 (nominative plural)
रस (singular vocative)
रसौ (dual vocative)
रसा1 (dual vocative)
रसाः (plural vocative)
रसासः1 (plural vocative)
रसम् (accusative singular)
रसौ (accusative dual)
रसा1 (accusative dual)
रसान् (accusative plural)
रसेन (instrumental singular)
रसाभ्याम् (dual instrumental)
रसैः (instrumental plural)
रसेभिः1 (instrumental plural)
रसाय (dative singular)
रसाभ्याम् (dative dual)
रसेभ्यः (dative plural)
रसात् (ablative singular)
रसाभ्याम् (ablative dual)
रसेभ्यः (ablative plural)
रसस्य (genitive singular)
रसयोः (dual genitive)
रसानाम् (genitive plural)
रसे (locative singular)
रसयोः (dual locative)
रसेषु (locative plural)

→ English: rasa

→ Konkani: (learned)

Devanagari script: रस (ras)

Kannada script: ರಸ್ (ras)

Latin script: ros

desctree

→ Old Javanese: rasa (learned)
Javanese: ꦫꦱ (rasa)
→ Balinese: ᬭᬲ, ᬭᬲ (rasa, “taste”);ᬭᬵᬣ (rasa, “love”)

Pali: rasa
→ Burmese: ရသ (ra.sa.) (learned)
→ Khmer: រស (rŭəh) (learned)
→ Lao: ລົດ (lot, “flavour”) (learned)
→ Lü: ᦷᦟᧆ (lod) (learned)
→ Malay: rasa (learned)
Indonesian: rasa
→ Thai: รส (rót) (learned)

Prakrit: 𑀭𑀲 (rasa)

Hindustani:

Hindi: रस (ras)

Urdu: رس

Marathi: रस (ras)

Nepali: रस (ras)

Punjabi: ਰਸ (ras)

→ Malayalam: രസം (rasaṁ)

→ Tamil: ரசம் (racam)
→ English: rasam

→ Telugu: రసము (rasamu)

From Proto-Indo-Aryan *Hrásas, from Proto-Indo-Iranian *Hrásas, from Proto-Indo-European *Hros-. The Sanskrit root is रस् (ras). Compare Latin rōs, Lithuanian rasà.

(literally) the sap or juice of plants and fruits


जगन्नाथ

jagannāthá (romanization)
जगन्नाथः (nominative singular)
जगन्नाथौ (dual nominative)
जगन्नाथा1 (dual nominative)
जगन्नाथाः (nominative plural)
जगन्नाथासः1 (nominative plural)
जगन्नाथ (singular vocative)
जगन्नाथौ (dual vocative)
जगन्नाथा1 (dual vocative)
जगन्नाथाः (plural vocative)
जगन्नाथासः1 (plural vocative)
जगन्नाथम् (accusative singular)
जगन्नाथौ (accusative dual)
जगन्नाथा1 (accusative dual)
जगन्नाथान् (accusative plural)
जगन्नाथेन (instrumental singular)
जगन्नाथाभ्याम् (dual instrumental)
जगन्नाथैः (instrumental plural)
जगन्नाथेभिः1 (instrumental plural)
जगन्नाथाय (dative singular)
जगन्नाथाभ्याम् (dative dual)
जगन्नाथेभ्यः (dative plural)
जगन्नाथात् (ablative singular)
जगन्नाथाभ्याम् (ablative dual)
जगन्नाथेभ्यः (ablative plural)
जगन्नाथस्य (genitive singular)
जगन्नाथयोः (dual genitive)
जगन्नाथानाम् (genitive plural)
जगन्नाथे (locative singular)
जगन्नाथयोः (dual locative)
जगन्नाथेषु (locative plural)

Assamese: জগন্নাথ (zogonnath)

Bengali: জগন্নাথ (jogonnath)

Hindi: जगन्नाथ (jagannāth)

English: juggernaut

Kannada: ಜಗನ್ನಾಥ (jagannātha)

Odia: ଜଗନ୍ନାଥ (jôgônnathô)

Telugu: జగన్నాథుడు (jagannāthuḍu)

desc

Urdu: جگناتھ

Urdu: جگناتھ

/d͡ʑɐ.ɡɐn.nɑː.tʰɐ́/

/d͡ʑɐ.ɡɐn̪ˈn̪ɑː.t̪ʰɐ/

Compound of जगन् (jágan, “world”) + नाथ (nāthá, “lord”).


मूष्

From Proto-Indo-European *múh₂s (“mouse”). Cognate with Latin mūs, Ancient Greek μῦς (mûs), Persian موش (muš), Old Church Slavonic мꙑшь (myšĭ), Old English mūs (English mouse).

सं मा तपन्त्यभितः सपत्नीरिव पर्शवः ।
मूषो न शिश्ना व्यदन्ति माध्य स्तोतारं ते शतक्रतो वित्तं मे अस्य रोदसी ॥
saṃ mā tapantyabhitaḥ sapatnīriva parśavaḥ.
mūṣo na śiśnā vyadanti mādhya stotāraṃ te śatakrato vittaṃ me asya rodasī.
Like rival wives, on every side, enclosing ribs oppress me sore.

O Śatakratu, biting cares devour me, singer of thy praise, like mice devour the weaver's threads. Mark this my woe, ye Earth and Heaven.


मूषक

mūṣaka (romanization)
मूषकः (nominative singular)
मूषकौ (dual nominative)
मूषका1 (dual nominative)
मूषकाः (nominative plural)
मूषकासः1 (nominative plural)
मूषक (singular vocative)
मूषकौ (dual vocative)
मूषका1 (dual vocative)
मूषकाः (plural vocative)
मूषकासः1 (plural vocative)
मूषकम् (accusative singular)
मूषकौ (accusative dual)
मूषका1 (accusative dual)
मूषकान् (accusative plural)
मूषकेण (instrumental singular)
मूषकाभ्याम् (dual instrumental)
मूषकैः (instrumental plural)
मूषकेभिः1 (instrumental plural)
मूषकाय (dative singular)
मूषकाभ्याम् (dative dual)
मूषकेभ्यः (dative plural)
मूषकात् (ablative singular)
मूषकाभ्याम् (ablative dual)
मूषकेभ्यः (ablative plural)
मूषकस्य (genitive singular)
मूषकयोः (dual genitive)
मूषकाणाम् (genitive plural)
मूषके (locative singular)
मूषकयोः (dual locative)
मूषकेषु (locative plural)

→ Telugu: మూషకము (mūṣakamu)

From मूष् (mūṣ, “to steal, rob, plunder", literally "mouse”) + -अक (-aka).


महात्मन्

mahātmán (romanization)
महात्मा (nominative singular)
महात्मानौ (dual nominative)
महात्माना1 (dual nominative)
महात्मानः (nominative plural)
महात्मन् (singular vocative)
महात्मानौ (dual vocative)
महात्माना1 (dual vocative)
महात्मानः (plural vocative)
महात्मानम् (accusative singular)
महात्मानौ (accusative dual)
महात्माना1 (accusative dual)
महात्मनः (accusative plural)
महात्मना (instrumental singular)
महात्मभ्याम् (dual instrumental)
महात्मभिः (instrumental plural)
महात्मने (dative singular)
महात्मभ्याम् (dative dual)
महात्मभ्यः (dative plural)
महात्मनः (ablative singular)
महात्मभ्याम् (ablative dual)
महात्मभ्यः (ablative plural)
महात्मनः (genitive singular)
महात्मनोः (dual genitive)
महात्मनाम् (genitive plural)
महात्मनि (locative singular)
महात्मन्1 (locative singular)
महात्मनोः (dual locative)
महात्मसु (locative plural)
महात्म (nominative singular)
महात्मनी (dual nominative)
महात्मानि (nominative plural)
महात्म1 (nominative plural)
महात्मा1 (nominative plural)
महात्मन् (singular vocative)
महात्म (singular vocative)
महात्मनी (dual vocative)
महात्मानि (plural vocative)
महात्म1 (plural vocative)
महात्मा1 (plural vocative)
महात्म (accusative singular)
महात्मनी (accusative dual)
महात्मानि (accusative plural)
महात्म1 (accusative plural)
महात्मा1 (accusative plural)
महात्मना (instrumental singular)
महात्मभ्याम् (dual instrumental)
महात्मभिः (instrumental plural)
महात्मने (dative singular)
महात्मभ्याम् (dative dual)
महात्मभ्यः (dative plural)
महात्मनः (ablative singular)
महात्मभ्याम् (ablative dual)
महात्मभ्यः (ablative plural)
महात्मनः (genitive singular)
महात्मनोः (dual genitive)
महात्मनाम् (genitive plural)
महात्मनि (locative singular)
महात्मन्1 (locative singular)
महात्मनोः (dual locative)
महात्मसु (locative plural)
महात्म (nominative singular)
महात्मनी (dual nominative)
महात्मानि (nominative plural)
महात्म1 (nominative plural)
महात्मा1 (nominative plural)
महात्मन् (singular vocative)
महात्म (singular vocative)
महात्मनी (dual vocative)
महात्मानि (plural vocative)
महात्म1 (plural vocative)
महात्मा1 (plural vocative)
महात्म (accusative singular)
महात्मनी (accusative dual)
महात्मानि (accusative plural)
महात्म1 (accusative plural)
महात्मा1 (accusative plural)
महात्मना (instrumental singular)
महात्मभ्याम् (dual instrumental)
महात्मभिः (instrumental plural)
महात्मने (dative singular)
महात्मभ्याम् (dative dual)
महात्मभ्यः (dative plural)
महात्मनः (ablative singular)
महात्मभ्याम् (ablative dual)
महात्मभ्यः (ablative plural)
महात्मनः (genitive singular)
महात्मनोः (dual genitive)
महात्मनाम् (genitive plural)
महात्मनि (locative singular)
महात्मन्1 (locative singular)
महात्मनोः (dual locative)
महात्मसु (locative plural)

/mɐˈɦɑːt̪.mɐn̪/

Compound of महा (mahā́, “great”) + आत्मन् (ātmán, “soul”). Compare Latin magnanimus.


धन

dhána (romanization)
धनम् (nominative singular)
धने (dual nominative)
धनानि (nominative plural)
धना1 (nominative plural)
धन (singular vocative)
धने (dual vocative)
धनानि (plural vocative)
धना1 (plural vocative)
धनम् (accusative singular)
धने (accusative dual)
धनानि (accusative plural)
धना1 (accusative plural)
धनेन (instrumental singular)
धनाभ्याम् (dual instrumental)
धनैः (instrumental plural)
धनेभिः1 (instrumental plural)
धनाय (dative singular)
धनाभ्याम् (dative dual)
धनेभ्यः (dative plural)
धनात् (ablative singular)
धनाभ्याम् (ablative dual)
धनेभ्यः (ablative plural)
धनस्य (genitive singular)
धनयोः (dual genitive)
धनानाम् (genitive plural)
धने (locative singular)
धनयोः (dual locative)
धनेषु (locative plural)

→ Bengali: ধন (dhon)

→ Hindi: धन (dhan)

Maharastri Prakrit: 𑀥𑀡 (dhaṇa)

→ Malay: dana

Indonesian: dana

Pali: dhana

Punjabi: ਧਨ (dhan)

The term has been derived from the root धन् (dhan, “to run, move quickly”). In a literal sense, it refers to a running race, but came to mean any contest or strife as a result of semantic generalization. By further extension, it connotes anything that is contested or striven for, viz. prize, booty, wealth, treasure. The root धन् (dhan) is from Proto-Indo-Iranian *dʰanH-, from Proto-Indo-European *dʰenh₂- (“to run, flow”).

der

(literally) a running match, race; or the thing raced for


नष्टक्रिय

naṣṭakriya (romanization)
नष्टक्रियः (nominative singular)
नष्टक्रियौ (dual nominative)
नष्टक्रियाः (nominative plural)
नष्टक्रिय (singular vocative)
नष्टक्रियौ (dual vocative)
नष्टक्रियाः (plural vocative)
नष्टक्रियम् (accusative singular)
नष्टक्रियौ (accusative dual)
नष्टक्रियान् (accusative plural)
नष्टक्रियेन (instrumental singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (dual instrumental)
नष्टक्रियैः (instrumental plural)
नष्टक्रियाय (dative singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (dative dual)
नष्टक्रियेभ्यः (dative plural)
नष्टक्रियात् (ablative singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (ablative dual)
नष्टक्रियेभ्यः (ablative plural)
नष्टक्रियस्य (genitive singular)
नष्टक्रिययोः (dual genitive)
नष्टक्रियानाम् (genitive plural)
नष्टक्रिये (locative singular)
नष्टक्रिययोः (dual locative)
नष्टक्रियेषु (locative plural)
नष्टक्रिया (nominative singular)
नष्टक्रिये (dual nominative)
नष्टक्रियाः (nominative plural)
नष्टक्रिये (singular vocative)
नष्टक्रिये (dual vocative)
नष्टक्रियाः (plural vocative)
नष्टक्रियाम् (accusative singular)
नष्टक्रिये (accusative dual)
नष्टक्रियाः (accusative plural)
नष्टक्रियया (instrumental singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (dual instrumental)
नष्टक्रियाभिः (instrumental plural)
नष्टक्रियायै (dative singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (dative dual)
नष्टक्रियाभ्यः (dative plural)
नष्टक्रियायाः (ablative singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (ablative dual)
नष्टक्रियाभ्यः (ablative plural)
नष्टक्रियायाः (genitive singular)
नष्टक्रिययोः (dual genitive)
नष्टक्रियानाम् (genitive plural)
नष्टक्रियायाम् (locative singular)
नष्टक्रिययोः (dual locative)
नष्टक्रियासु (locative plural)
नष्टक्रियम् (nominative singular)
नष्टक्रिये (dual nominative)
नष्टक्रियानि (nominative plural)
नष्टक्रिय (singular vocative)
नष्टक्रिये (dual vocative)
नष्टक्रियानि (plural vocative)
नष्टक्रियम् (accusative singular)
नष्टक्रिये (accusative dual)
नष्टक्रियानि (accusative plural)
नष्टक्रियेन (instrumental singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (dual instrumental)
नष्टक्रियैः (instrumental plural)
नष्टक्रियाय (dative singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (dative dual)
नष्टक्रियेभ्यः (dative plural)
नष्टक्रियात् (ablative singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (ablative dual)
नष्टक्रियेभ्यः (ablative plural)
नष्टक्रियस्य (genitive singular)
नष्टक्रिययोः (dual genitive)
नष्टक्रियानाम् (genitive plural)
नष्टक्रिये (locative singular)
नष्टक्रिययोः (dual locative)
नष्टक्रियेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of नष्टक्रिय

नष्टक्रियान्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियात्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियस्य

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियानाम्

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियेषु

sa-decl-noun/cell

नष्टक्रियस्य

नष्टक्रियान्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियात्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियस्य

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियानाम्

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियेषु

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of नष्टक्रिय

नष्टक्रियाम्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभिः

नष्टक्रियायै

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्यः

नष्टक्रियायाः

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्यः

नष्टक्रियायाः

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियानाम्

नष्टक्रियायाम्

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियासु

sa-decl-noun/cell

नष्टक्रियायाः

नष्टक्रियाम्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभिः

नष्टक्रियायै

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्यः

नष्टक्रियायाः

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्यः

नष्टक्रियायाः

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियानाम्

नष्टक्रियायाम्

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियासु

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">नष्टक्रिय</i>

नष्टक्रियानि

नष्टक्रियानि

नष्टक्रियानि

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियात्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियस्य

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियानाम्

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियेषु

sa-decl-noun/cell

नष्टक्रियस्य

नष्टक्रियानि

नष्टक्रियानि

नष्टक्रियानि

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियात्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियस्य

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियानाम्

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियेषु

/n̪ɐʂˈʈɐk.ɾi.jɐ/

नष्ट- (naṣṭa-, “without”, “un-”) + क्रिया (kriyā, “act”)


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)
अल्पप्राणा (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणे (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणाम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणाः (accusative plural)
अल्पप्राणया (instrumental singular)
अल्पप्राणा1 (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणाभिः (instrumental plural)
अल्पप्राणायै (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणायाः (ablative singular)
अल्पप्राणायै2 (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणायाः (genitive singular)
अल्पप्राणायै2 (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणायाम् (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणासु (locative plural)
अल्पप्राणम् (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणानि (nominative plural)
अल्पप्राणा1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणानि (plural vocative)
अल्पप्राणा1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणानि (accusative plural)
अल्पप्राणा1 (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)

/ɐl̪.pɐpˈɾɑː.ɳɐ/

From अल्प (alpa, “small, little”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 600 BCE – 600 CE, Suśruta, Suśruta Saṃhitā 15


विसृज्

head

विसृज् • (visṛj)

sa-root

विसृज् • (visṛj)

(literally, figuratively) to send or pour forth, let go or run or flow, discharge, emit, shoot, cast, hurl


विसर्जयति

sa-verb

विसर्जयति • (visarjayati) third-singular present indicative (root विसृज्, class 10)

visarjayati (romanization)
विसृज् (root)
विसर्जयति (present)
विसर्जयते (present)
विसर्जयति (active indicative singular third-person)
विसर्जयतः (active dual indicative third-person)
विसर्जयन्ति (active indicative plural third-person)
विसर्जयते (indicative singular third-person)
विसर्जयेते (dual indicative third-person)
विसर्जयन्ते (indicative plural third-person)
विसर्जयसि (active indicative second-person singular)
विसर्जयथः (active dual indicative second-person)
विसर्जयथ (active indicative plural second-person)
विसर्जयसे (indicative second-person singular)
विसर्जयेथे (dual indicative second-person)
विसर्जयध्वे (indicative plural second-person)
विसर्जयामि (active first-person indicative singular)
विसर्जयावः (active dual first-person indicative)
विसर्जयामः (active first-person indicative plural)
विसर्जये (first-person indicative singular)
विसर्जयावहे (dual first-person indicative)
विसर्जयामहे (first-person indicative plural)
विसर्जयतु (active imperative singular third-person)
विसर्जयताम् (active dual imperative third-person)
विसर्जयन्तु (active imperative plural third-person)
विसर्जयताम् (imperative singular third-person)
विसर्जयेताम् (dual imperative third-person)
विसर्जयन्ताम् (imperative plural third-person)
विसर्जय (active imperative second-person singular)
विसर्जयतम् (active dual imperative second-person)
विसर्जयत (active imperative plural second-person)
विसर्जयस्व (imperative second-person singular)
विसर्जयेथाम् (dual imperative second-person)
विसर्जयध्वम् (imperative plural second-person)
विसर्जयानि (active first-person imperative singular)
विसर्जयाव (active dual first-person imperative)
विसर्जयाम (active first-person imperative plural)
विसर्जयै (first-person imperative singular)
विसर्जयावहै (dual first-person imperative)
विसर्जयामहै (first-person imperative plural)
विसर्जयेत् (active imperative singular third-person)
विसर्जयेताम् (active dual imperative third-person)
विसर्जयेयुः (active imperative plural third-person)
विसर्जयेत (imperative singular third-person)
विसर्जयेयाताम् (dual imperative third-person)
विसर्जयेरन् (imperative plural third-person)
विसर्जयेः (active imperative second-person singular)
विसर्जयेतम् (active dual imperative second-person)
विसर्जयेत (active imperative plural second-person)
विसर्जयेथाः (imperative second-person singular)
विसर्जयेयाथाम् (dual imperative second-person)
विसर्जयेध्वम् (imperative plural second-person)
विसर्जयेयम् (active first-person imperative singular)
विसर्जयेव (active dual first-person imperative)
विसर्जयेम (active first-person imperative plural)
विसर्जयेय (first-person imperative singular)
विसर्जयेवहि (dual first-person imperative)
विसर्जयेमहि (first-person imperative plural)
विसर्जयत् (active participle)
विसर्जयमान (participle)
विसर्जयान1 (participle)
अविसर्जयत् (imperfect)
अविसर्जयत (imperfect)
अविसर्जयत् (active indicative singular third-person)
अविसर्जयताम् (active dual indicative third-person)
अविसर्जयन् (active indicative plural third-person)
अविसर्जयत (indicative singular third-person)
अविसर्जयेताम् (dual indicative third-person)
अविसर्जयन्त (indicative plural third-person)
अविसर्जयः (active indicative second-person singular)
अविसर्जयतम् (active dual indicative second-person)
अविसर्जयत (active indicative plural second-person)
अविसर्जयथाः (indicative second-person singular)
अविसर्जयेथाम् (dual indicative second-person)
अविसर्जयध्वम् (indicative plural second-person)
अविसर्जयम् (active first-person indicative singular)
अविसर्जयाव (active dual first-person indicative)
अविसर्जयाम (active first-person indicative plural)
अविसर्जये (first-person indicative singular)
अविसर्जयावहि (dual first-person indicative)
अविसर्जयामहि (first-person indicative plural)

Causative of विसृज् (visṛj, “to send or pour forth, discharge, emit”).

causative

(literally, figuratively) to discharge, emit, cast, hurl, throw


मिष्ट

miṣṭa (romanization)
मृज् (root)
मिष्टः (nominative singular)
मिष्टौ (dual nominative)
मिष्टा1 (dual nominative)
मिष्टाः (nominative plural)
मिष्टासः1 (nominative plural)
मिष्ट (singular vocative)
मिष्टौ (dual vocative)
मिष्टा1 (dual vocative)
मिष्टाः (plural vocative)
मिष्टासः1 (plural vocative)
मिष्टम् (accusative singular)
मिष्टौ (accusative dual)
मिष्टा1 (accusative dual)
मिष्टान् (accusative plural)
मिष्टेन (instrumental singular)
मिष्टाभ्याम् (dual instrumental)
मिष्टैः (instrumental plural)
मिष्टेभिः1 (instrumental plural)
मिष्टाय (dative singular)
मिष्टाभ्याम् (dative dual)
मिष्टेभ्यः (dative plural)
मिष्टात् (ablative singular)
मिष्टाभ्याम् (ablative dual)
मिष्टेभ्यः (ablative plural)
मिष्टस्य (genitive singular)
मिष्टयोः (dual genitive)
मिष्टानाम् (genitive plural)
मिष्टे (locative singular)
मिष्टयोः (dual locative)
मिष्टेषु (locative plural)
मिष्टा (nominative singular)
मिष्टे (dual nominative)
मिष्टाः (nominative plural)
मिष्टे (singular vocative)
मिष्टे (dual vocative)
मिष्टाः (plural vocative)
मिष्टाम् (accusative singular)
मिष्टे (accusative dual)
मिष्टाः (accusative plural)
मिष्टया (instrumental singular)
मिष्टा1 (instrumental singular)
मिष्टाभ्याम् (dual instrumental)
मिष्टाभिः (instrumental plural)
मिष्टायै (dative singular)
मिष्टाभ्याम् (dative dual)
मिष्टाभ्यः (dative plural)
मिष्टायाः (ablative singular)
मिष्टायै2 (ablative singular)
मिष्टाभ्याम् (ablative dual)
मिष्टाभ्यः (ablative plural)
मिष्टायाः (genitive singular)
मिष्टायै2 (genitive singular)
मिष्टयोः (dual genitive)
मिष्टानाम् (genitive plural)
मिष्टायाम् (locative singular)
मिष्टयोः (dual locative)
मिष्टासु (locative plural)
मिष्टम् (nominative singular)
मिष्टे (dual nominative)
मिष्टानि (nominative plural)
मिष्टा1 (nominative plural)
मिष्ट (singular vocative)
मिष्टे (dual vocative)
मिष्टानि (plural vocative)
मिष्टा1 (plural vocative)
मिष्टम् (accusative singular)
मिष्टे (accusative dual)
मिष्टानि (accusative plural)
मिष्टा1 (accusative plural)
मिष्टेन (instrumental singular)
मिष्टाभ्याम् (dual instrumental)
मिष्टैः (instrumental plural)
मिष्टेभिः1 (instrumental plural)
मिष्टाय (dative singular)
मिष्टाभ्याम् (dative dual)
मिष्टेभ्यः (dative plural)
मिष्टात् (ablative singular)
मिष्टाभ्याम् (ablative dual)
मिष्टेभ्यः (ablative plural)
मिष्टस्य (genitive singular)
मिष्टयोः (dual genitive)
मिष्टानाम् (genitive plural)
मिष्टे (locative singular)
मिष्टयोः (dual locative)
मिष्टेषु (locative plural)

A later form of मृष्ट (mṛṣṭa, “rubbed, washed, pure, polished”), from the root मृज् (mṛj, “to polish, purify”), or, less likely, मृश् (mṛś, “to touch, consider”).

(literally, figuratively) dainty, delicate, sweet


कलुष

kaluṣa (romanization)
कलुषः (nominative singular)
कलुषौ (dual nominative)
कलुषाः (nominative plural)
कलुष (singular vocative)
कलुषौ (dual vocative)
कलुषाः (plural vocative)
कलुषम् (accusative singular)
कलुषौ (accusative dual)
कलुषान् (accusative plural)
कलुषेन (instrumental singular)
कलुषाभ्याम् (dual instrumental)
कलुषैः (instrumental plural)
कलुषाय (dative singular)
कलुषाभ्याम् (dative dual)
कलुषेभ्यः (dative plural)
कलुषात् (ablative singular)
कलुषाभ्याम् (ablative dual)
कलुषेभ्यः (ablative plural)
कलुषस्य (genitive singular)
कलुषयोः (dual genitive)
कलुषानाम् (genitive plural)
कलुषे (locative singular)
कलुषयोः (dual locative)
कलुषेषु (locative plural)
कलुषा (nominative singular)
कलुषे (dual nominative)
कलुषाः (nominative plural)
कलुषे (singular vocative)
कलुषे (dual vocative)
कलुषाः (plural vocative)
कलुषाम् (accusative singular)
कलुषे (accusative dual)
कलुषाः (accusative plural)
कलुषया (instrumental singular)
कलुषाभ्याम् (dual instrumental)
कलुषाभिः (instrumental plural)
कलुषायै (dative singular)
कलुषाभ्याम् (dative dual)
कलुषाभ्यः (dative plural)
कलुषायाः (ablative singular)
कलुषाभ्याम् (ablative dual)
कलुषाभ्यः (ablative plural)
कलुषायाः (genitive singular)
कलुषयोः (dual genitive)
कलुषानाम् (genitive plural)
कलुषायाम् (locative singular)
कलुषयोः (dual locative)
कलुषासु (locative plural)
कलुषम् (nominative singular)
कलुषे (dual nominative)
कलुषानि (nominative plural)
कलुष (singular vocative)
कलुषे (dual vocative)
कलुषानि (plural vocative)
कलुषम् (accusative singular)
कलुषे (accusative dual)
कलुषानि (accusative plural)
कलुषेन (instrumental singular)
कलुषाभ्याम् (dual instrumental)
कलुषैः (instrumental plural)
कलुषाय (dative singular)
कलुषाभ्याम् (dative dual)
कलुषेभ्यः (dative plural)
कलुषात् (ablative singular)
कलुषाभ्याम् (ablative dual)
कलुषेभ्यः (ablative plural)
कलुषस्य (genitive singular)
कलुषयोः (dual genitive)
कलुषानाम् (genitive plural)
कलुषे (locative singular)
कलुषयोः (dual locative)
कलुषेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of कलुष

Feminine ā-stem declension of कलुष

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">कलुष</i>

Likely related to कलङ्क (kalaṅka, “a stain”).

(literally, figuratively) turbid, foul, muddy, impure, dirty


कलुष

kaluṣa (romanization)
कलुषम् (nominative singular)
कलुषे (dual nominative)
कलुषाणि (nominative plural)
कलुषा1 (nominative plural)
कलुष (singular vocative)
कलुषे (dual vocative)
कलुषाणि (plural vocative)
कलुषा1 (plural vocative)
कलुषम् (accusative singular)
कलुषे (accusative dual)
कलुषाणि (accusative plural)
कलुषा1 (accusative plural)
कलुषेण (instrumental singular)
कलुषाभ्याम् (dual instrumental)
कलुषैः (instrumental plural)
कलुषेभिः1 (instrumental plural)
कलुषाय (dative singular)
कलुषाभ्याम् (dative dual)
कलुषेभ्यः (dative plural)
कलुषात् (ablative singular)
कलुषाभ्याम् (ablative dual)
कलुषेभ्यः (ablative plural)
कलुषस्य (genitive singular)
कलुषयोः (dual genitive)
कलुषाणाम् (genitive plural)
कलुषे (locative singular)
कलुषयोः (dual locative)
कलुषेषु (locative plural)

(literally, figuratively) foulness, turbidness, dirt, impurity