पिञ्जर

piñjara (romanization)
पिञ्जरम् (nominative singular)
पिञ्जरे (dual nominative)
पिञ्जराणि (nominative plural)
पिञ्जरा1 (nominative plural)
पिञ्जर (singular vocative)
पिञ्जरे (dual vocative)
पिञ्जराणि (plural vocative)
पिञ्जरा1 (plural vocative)
पिञ्जरम् (accusative singular)
पिञ्जरे (accusative dual)
पिञ्जराणि (accusative plural)
पिञ्जरा1 (accusative plural)
पिञ्जरेण (instrumental singular)
पिञ्जराभ्याम् (dual instrumental)
पिञ्जरैः (instrumental plural)
पिञ्जरेभिः1 (instrumental plural)
पिञ्जराय (dative singular)
पिञ्जराभ्याम् (dative dual)
पिञ्जरेभ्यः (dative plural)
पिञ्जरात् (ablative singular)
पिञ्जराभ्याम् (ablative dual)
पिञ्जरेभ्यः (ablative plural)
पिञ्जरस्य (genitive singular)
पिञ्जरयोः (dual genitive)
पिञ्जराणाम् (genitive plural)
पिञ्जरे (locative singular)
पिञ्जरयोः (dual locative)
पिञ्जरेषु (locative plural)

→ Assamese: পিঁজৰা (pĩzora)

→ Maharastri Prakrit: 𑀧𑀺𑀁𑀚𑀭 (piṃjara)

→ Pali: piñjara

→ Bengali: পিঞ্জর (pinjor)

→ Hindustani:

desc

Hindi: पिंजरा (piñjrā), पिंजड़ा (piñjṛā)

Urdu: پنجرہ (piñjarah)

desctree

→ Persian: پنجره (panjere)
→ Azerbaijani: pəncərə
→ Gagauz: pencerä
→ Georgian: ფანჯარა (panǯara)
→ Khalaj: pəncərə
→ Middle Armenian: փանջարայ (pʻanǰaray), փանճարայ (pʻančaray)
Armenian: փանջարա (pʻanǰara)
→ Ottoman Turkish: پنجره (pencere)
Turkish: pencere
→ Abkhaz: аԥенџьыр (apendžər)
→ Albanian: penxhere
→ Crimean Tatar: pencere
→ Macedonian: пенџер (pendžer), пенџере (pendžere)
→ Serbo-Croatian: пенџер, pendžer
→ Turkmen: penjire

/ˈpiɲ.d͡ʑɐ.ɾɐ/


पिञ्जर

Misreading of पञ्जर (pañjara, “skeleton; cage”).

/ˈpiɲ.d͡ʑɐ.ɾɐ/


कङ्कत

kaṅkata (romanization)
कङ्कतः (nominative singular)
कङ्कतौ (dual nominative)
कङ्कता1 (dual nominative)
कङ्कताः (nominative plural)
कङ्कतासः1 (nominative plural)
कङ्कत (singular vocative)
कङ्कतौ (dual vocative)
कङ्कता1 (dual vocative)
कङ्कताः (plural vocative)
कङ्कतासः1 (plural vocative)
कङ्कतम् (accusative singular)
कङ्कतौ (accusative dual)
कङ्कता1 (accusative dual)
कङ्कतान् (accusative plural)
कङ्कतेन (instrumental singular)
कङ्कताभ्याम् (dual instrumental)
कङ्कतैः (instrumental plural)
कङ्कतेभिः1 (instrumental plural)
कङ्कताय (dative singular)
कङ्कताभ्याम् (dative dual)
कङ्कतेभ्यः (dative plural)
कङ्कतात् (ablative singular)
कङ्कताभ्याम् (ablative dual)
कङ्कतेभ्यः (ablative plural)
कङ्कतस्य (genitive singular)
कङ्कतयोः (dual genitive)
कङ्कतानाम् (genitive plural)
कङ्कते (locative singular)
कङ्कतयोः (dual locative)
कङ्कतेषु (locative plural)

Assamese: কাঁকৈ (kãkoi)

Bengali: কঙ্কত (koṅkot), কাঁকই (kãkoi)

Maharastri Prakrit: 𑀓𑀁𑀓𑀬 (kaṃkaya)

Marathi: कंगवा (kaṅgvā)

Hindi: कंघी (kaṅghī)

desc

Punjabi: ਕੰਘੀ (kaṅghī), ਕੰਘਾ (kaṅghā), ਕੰਙਾ (kãṅā) (archaic)

Sindhi: ڪنَگو

Sylheti: ꠇꠣꠇꠂ (xaxoi)


खद्योतस्

head

खद्योतस् • (khádyotas)

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

खद्योत खद्योत#Sanskrit

masculine nominative singular of खद्योत (khádyota)


डालस्

head

डालस् • (ḍālas)

/ˈɖɑː.l̪ɐs̪/

masculine nominative singular of डाल (ḍāla)


डालम्

डालम् • (ḍālam)

masculine accusative singular of डाल (ḍāla)


डालेन

डालेन • (ḍālena)

/ɖɑːˈl̪eː.n̪ɐ/

masculine instrumental singular of डाल (ḍāla)


डालाय

डालाय • (ḍālāya)

/ɖɑː.lɑː.jɐ/

/ɖɑːˈl̪ɑː.jɐ/


डालात्

डालात् • (ḍālāt)

/ˈɖɑː.l̪ɑːt̪/

masculine ablative singular of डाल (ḍāla)


डालस्य

डालस्य • (ḍālasya)

/ɖɑːˈl̪ɐs̪.jɐ/

masculine genitive singular of डाल (ḍāla)


डाले

डाले • (ḍāle)

masculine locative singular of डाल (ḍāla)


परिच्छेद

pariccheda (romanization)
परिच्छेदः (nominative singular)
परिच्छेदौ (dual nominative)
परिच्छेदा1 (dual nominative)
परिच्छेदाः (nominative plural)
परिच्छेदासः1 (nominative plural)
परिच्छेद (singular vocative)
परिच्छेदौ (dual vocative)
परिच्छेदा1 (dual vocative)
परिच्छेदाः (plural vocative)
परिच्छेदासः1 (plural vocative)
परिच्छेदम् (accusative singular)
परिच्छेदौ (accusative dual)
परिच्छेदा1 (accusative dual)
परिच्छेदान् (accusative plural)
परिच्छेदेन (instrumental singular)
परिच्छेदाभ्याम् (dual instrumental)
परिच्छेदैः (instrumental plural)
परिच्छेदेभिः1 (instrumental plural)
परिच्छेदाय (dative singular)
परिच्छेदाभ्याम् (dative dual)
परिच्छेदेभ्यः (dative plural)
परिच्छेदात् (ablative singular)
परिच्छेदाभ्याम् (ablative dual)
परिच्छेदेभ्यः (ablative plural)
परिच्छेदस्य (genitive singular)
परिच्छेदयोः (dual genitive)
परिच्छेदानाम् (genitive plural)
परिच्छेदे (locative singular)
परिच्छेदयोः (dual locative)
परिच्छेदेषु (locative plural)

/pɐ.ɾit̪ˈt͡ɕʰeː.d̪ɐ/

[pɐ.ɾit̪̚ˈt͡ɕʰeː.d̪ɐ]

From the root परिच्छिद् (paricchid), equal to परि- (pari-) + छेद (cheda).

accurate definition, exact discrimination (as between false and true, right and wrong etc.), decision, judgement


किंनर

kiṃnara (romanization)
किंनरः (nominative singular)
किंनरौ (dual nominative)
किंनरा1 (dual nominative)
किंनराः (nominative plural)
किंनरासः1 (nominative plural)
किंनर (singular vocative)
किंनरौ (dual vocative)
किंनरा1 (dual vocative)
किंनराः (plural vocative)
किंनरासः1 (plural vocative)
किंनरम् (accusative singular)
किंनरौ (accusative dual)
किंनरा1 (accusative dual)
किंनरान् (accusative plural)
किंनरेण (instrumental singular)
किंनराभ्याम् (dual instrumental)
किंनरैः (instrumental plural)
किंनरेभिः1 (instrumental plural)
किंनराय (dative singular)
किंनराभ्याम् (dative dual)
किंनरेभ्यः (dative plural)
किंनरात् (ablative singular)
किंनराभ्याम् (ablative dual)
किंनरेभ्यः (ablative plural)
किंनरस्य (genitive singular)
किंनरयोः (dual genitive)
किंनराणाम् (genitive plural)
किंनरे (locative singular)
किंनरयोः (dual locative)
किंनरेषु (locative plural)

Hindi: किन्नर (kinnar)

→ Tocharian A: kinnare

→ Tocharian B: kinnare

/ˈkĩ.n̪ɐ.ɾɐ/

a mythical being with a human figure and the head of a horse (or with a horse's body and the head of a man, originally perhaps a kind of monkey)

(Late Sanskrit) a gandharva or a celestial chorister, celebrated as a musician (also attached to the service of kubera and (Jainism) one of the eight orders of the vyantaras)


किम्पुरुष

kimpúruṣa (romanization)
किम्पुरुषः (nominative singular)
किम्पुरुषौ (dual nominative)
किम्पुरुषा1 (dual nominative)
किम्पुरुषाः (nominative plural)
किम्पुरुषासः1 (nominative plural)
किम्पुरुष (singular vocative)
किम्पुरुषौ (dual vocative)
किम्पुरुषा1 (dual vocative)
किम्पुरुषाः (plural vocative)
किम्पुरुषासः1 (plural vocative)
किम्पुरुषम् (accusative singular)
किम्पुरुषौ (accusative dual)
किम्पुरुषा1 (accusative dual)
किम्पुरुषान् (accusative plural)
किम्पुरुषेण (instrumental singular)
किम्पुरुषाभ्याम् (dual instrumental)
किम्पुरुषैः (instrumental plural)
किम्पुरुषेभिः1 (instrumental plural)
किम्पुरुषाय (dative singular)
किम्पुरुषाभ्याम् (dative dual)
किम्पुरुषेभ्यः (dative plural)
किम्पुरुषात् (ablative singular)
किम्पुरुषाभ्याम् (ablative dual)
किम्पुरुषेभ्यः (ablative plural)
किम्पुरुषस्य (genitive singular)
किम्पुरुषयोः (dual genitive)
किम्पुरुषाणाम् (genitive plural)
किम्पुरुषे (locative singular)
किम्पुरुषयोः (dual locative)
किम्पुरुषेषु (locative plural)

brāhmaṇa ब्राह्मण

a mongrel being (according to the brāhmaṇas an evil being similar to man)

kiṃnara किंनर

(Late Sanskrit) a kiṃnara, though sometimes applied to other beings in which the figure of a man and that of an animal are combined


परिच्छेदस्

/pɐ.ɾit̪ˈt͡ɕʰeː.d̪ɐs̪/

[pɐ.ɾit̪̚ˈt͡ɕʰeː.d̪ɐs̪]

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine nominative singular of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदम्

[pɐ.ɾit̪̚ˈt͡ɕʰeː.d̪ɐm]

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine accusative singular of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदेन

[pɐ.ɾit̪̚.t͡ɕʰeːˈd̪eː.n̪ɐ]

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine instrumental singular of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदे

[pɐ.ɾit̪̚ˈt͡ɕʰeː.d̪eː]

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine locative singular of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदाय

/pɐ.ɾit̪.t͡ɕʰeːˈd̪ɑː.jɐ/

[pɐ.ɾit̪̚.t͡ɕʰeːˈd̪ɑː.jɐ]

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine dative singular of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदात्

परिच्छेदात् • (paricchedāt)

/pɐ.ɾit̪ˈt͡ɕʰeː.d̪ɑːt̪/

[pɐ.ɾit̪̚ˈt͡ɕʰeː.d̪ɑːt̪]

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine ablative singular of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदस्य

[pɐ.ɾit̪̚.t͡ɕʰeːˈd̪ɐs̪.jɐ]

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine genitive singular of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदेषु

परिच्छेदेषु • (paricchedeṣu)

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine locative plural of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदान्

परिच्छेदान् • (paricchedān)

/pɐ.ɾit̪ˈt͡ɕʰeː.d̪ɑːn̪/

[pɐ.ɾit̪̚ˈt͡ɕʰeː.d̪ɑːn̪]

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine accusative plural of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदैस्

[pɐ.ɾit̪̚ˈt͡ɕʰeː.d̪ɑjs̪]

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine instrumental plural of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदेभ्यस्

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine dative plural of परिच्छेद (pariccheda)

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine ablative plural of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदास्

परिच्छेदास् • (paricchedās)

/pɐ.ɾit̪ˈt͡ɕʰeː.d̪ɑːs̪/

[pɐ.ɾit̪̚ˈt͡ɕʰeː.d̪ɑːs̪]

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine nominative plural of परिच्छेद (pariccheda)

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine vocative plural of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदौ

[pɐ.ɾit̪̚ˈt͡ɕʰeː.d̪ɑw]

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine nominative dual of परिच्छेद (pariccheda)

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine vocative dual of परिच्छेद (pariccheda)

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine accusative dual of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदाभ्याम्

परिच्छेदाभ्याम् • (paricchedābhyām)

/pɐ.ɾit̪.t͡ɕʰeːˈd̪ɑːbʱ.jɑːm/

[pɐ.ɾit̪̚.t͡ɕʰeːˈd̪ɑːbʱ.jɑːm]

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine instrumental dual of परिच्छेद (pariccheda)

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine dative dual of परिच्छेद (pariccheda)

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine ablative dual of परिच्छेद (pariccheda)


परिच्छेदयोस्

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine genitive dual of परिच्छेद (pariccheda)

परिच्छेद परिच्छेद#Sanskrit

masculine locative dual of परिच्छेद (pariccheda)


उण्डुक

uṇḍuka (romanization)
उण्डुकः (nominative singular)
उण्डुकौ (dual nominative)
उण्डुका1 (dual nominative)
उण्डुकाः (nominative plural)
उण्डुकासः1 (nominative plural)
उण्डुक (singular vocative)
उण्डुकौ (dual vocative)
उण्डुका1 (dual vocative)
उण्डुकाः (plural vocative)
उण्डुकासः1 (plural vocative)
उण्डुकम् (accusative singular)
उण्डुकौ (accusative dual)
उण्डुका1 (accusative dual)
उण्डुकान् (accusative plural)
उण्डुकेन (instrumental singular)
उण्डुकाभ्याम् (dual instrumental)
उण्डुकैः (instrumental plural)
उण्डुकेभिः1 (instrumental plural)
उण्डुकाय (dative singular)
उण्डुकाभ्याम् (dative dual)
उण्डुकेभ्यः (dative plural)
उण्डुकात् (ablative singular)
उण्डुकाभ्याम् (ablative dual)
उण्डुकेभ्यः (ablative plural)
उण्डुकस्य (genitive singular)
उण्डुकयोः (dual genitive)
उण्डुकानाम् (genitive plural)
उण्डुके (locative singular)
उण्डुकयोः (dual locative)
उण्डुकेषु (locative plural)


अयुत

ayúta (romanization)
अयुतम् (nominative singular)
अयुते (dual nominative)
अयुतानि (nominative plural)
अयुता1 (nominative plural)
अयुत (singular vocative)
अयुते (dual vocative)
अयुतानि (plural vocative)
अयुता1 (plural vocative)
अयुतम् (accusative singular)
अयुते (accusative dual)
अयुतानि (accusative plural)
अयुता1 (accusative plural)
अयुतेन (instrumental singular)
अयुताभ्याम् (dual instrumental)
अयुतैः (instrumental plural)
अयुतेभिः1 (instrumental plural)
अयुताय (dative singular)
अयुताभ्याम् (dative dual)
अयुतेभ्यः (dative plural)
अयुतात् (ablative singular)
अयुताभ्याम् (ablative dual)
अयुतेभ्यः (ablative plural)
अयुतस्य (genitive singular)
अयुतयोः (dual genitive)
अयुतानाम् (genitive plural)
अयुते (locative singular)
अयुतयोः (dual locative)
अयुतेषु (locative plural)

→ Assamese: অযুত (ozut)

→ Banjarese: juta

→ Hindustani: (learned)

Hindi: अयुत (ayut)

Urdu: اَیُت (ayut)

→ Malay: juta

Indonesian: juta

From अ- (a-) + युत (yuta, “kept off, removed, united, joined”), ultimately from the root यु (yu).


युत

yuta (romanization)
युतम् (nominative singular)
युते (dual nominative)
युतानि (nominative plural)
युता1 (nominative plural)
युत (singular vocative)
युते (dual vocative)
युतानि (plural vocative)
युता1 (plural vocative)
युतम् (accusative singular)
युते (accusative dual)
युतानि (accusative plural)
युता1 (accusative plural)
युतेन (instrumental singular)
युताभ्याम् (dual instrumental)
युतैः (instrumental plural)
युतेभिः1 (instrumental plural)
युताय (dative singular)
युताभ्याम् (dative dual)
युतेभ्यः (dative plural)
युतात् (ablative singular)
युताभ्याम् (ablative dual)
युतेभ्यः (ablative plural)
युतस्य (genitive singular)
युतयोः (dual genitive)
युतानाम् (genitive plural)
युते (locative singular)
युतयोः (dual locative)
युतेषु (locative plural)

a particular measure of length (equal to 4 hastas)


शुष्कफल

śúṣkaphala (romanization)
शुष्कफलम् (nominative singular)
शुष्कफले (dual nominative)
शुष्कफलानि (nominative plural)
शुष्कफला1 (nominative plural)
शुष्कफल (singular vocative)
शुष्कफले (dual vocative)
शुष्कफलानि (plural vocative)
शुष्कफला1 (plural vocative)
शुष्कफलम् (accusative singular)
शुष्कफले (accusative dual)
शुष्कफलानि (accusative plural)
शुष्कफला1 (accusative plural)
शुष्कफलेन (instrumental singular)
शुष्कफलाभ्याम् (dual instrumental)
शुष्कफलैः (instrumental plural)
शुष्कफलेभिः1 (instrumental plural)
शुष्कफलाय (dative singular)
शुष्कफलाभ्याम् (dative dual)
शुष्कफलेभ्यः (dative plural)
शुष्कफलात् (ablative singular)
शुष्कफलाभ्याम् (ablative dual)
शुष्कफलेभ्यः (ablative plural)
शुष्कफलस्य (genitive singular)
शुष्कफलयोः (dual genitive)
शुष्कफलानाम् (genitive plural)
शुष्कफले (locative singular)
शुष्कफलयोः (dual locative)
शुष्कफलेषु (locative plural)


रसगोल

rasagola (romanization)
रसगोलः (nominative singular)
रसगोलौ (dual nominative)
रसगोलाः (nominative plural)
रसगोल (singular vocative)
रसगोलौ (dual vocative)
रसगोलाः (plural vocative)
रसगोलम् (accusative singular)
रसगोलौ (accusative dual)
रसगोलान् (accusative plural)
रसगोलेन (instrumental singular)
रसगोलाभ्याम् (dual instrumental)
रसगोलैः (instrumental plural)
रसगोलाय (dative singular)
रसगोलाभ्याम् (dative dual)
रसगोलेभ्यः (dative plural)
रसगोलात् (ablative singular)
रसगोलाभ्याम् (ablative dual)
रसगोलेभ्यः (ablative plural)
रसगोलस्य (genitive singular)
रसगोलयोः (dual genitive)
रसगोलानाम् (genitive plural)
रसगोले (locative singular)
रसगोलयोः (dual locative)
रसगोलेषु (locative plural)

/ɾɐ.s̪ɐˈɡoː.l̪ɐ/

Calque of Hindi रसगुल्ला (rasgullā), from रस (rasa) + गोल (gola).

1962, Chakradhar Nautiyal, Pāṭhaśāla-viśvavidyā-layopayoginī Br̥had anuvāda-candrikā, page 518:

(Can we date this quote?), Devkant Jha, Abhinav Inter Sanskrit Vyakaran Aur Rachna, page 187:

(Can we date this quote?), YCT EXPERT TEAM, SANSKRIT LANGUAGE & TEACHING (UP-TET/C-TET), page 57:

यदि त्वमपि रसगोलम् इच्छसि तर्हि कथय।

1990, Jagannātha Vedālaṅkara, Dr. Narendra, Saralasaṃskr̥tasaraṇiḥ - Volume 2, pages 140, 141:

yadi tvamapi rasagolam icchasi tarhi kathaya.


सूतिका

sū́tikā (romanization)
सूतिका (nominative singular)
सूतिके (dual nominative)
सूतिकाः (nominative plural)
सूतिके (singular vocative)
सूतिके (dual vocative)
सूतिकाः (plural vocative)
सूतिकाम् (accusative singular)
सूतिके (accusative dual)
सूतिकाः (accusative plural)
सूतिकया (instrumental singular)
सूतिका1 (instrumental singular)
सूतिकाभ्याम् (dual instrumental)
सूतिकाभिः (instrumental plural)
सूतिकायै (dative singular)
सूतिकाभ्याम् (dative dual)
सूतिकाभ्यः (dative plural)
सूतिकायाः (ablative singular)
सूतिकायै2 (ablative singular)
सूतिकाभ्याम् (ablative dual)
सूतिकाभ्यः (ablative plural)
सूतिकायाः (genitive singular)
सूतिकायै2 (genitive singular)
सूतिकयोः (dual genitive)
सूतिकानाम् (genitive plural)
सूतिकायाम् (locative singular)
सूतिकयोः (dual locative)
सूतिकासु (locative plural)

From सूत (sūta) + -इका (-ikā), ultimately from the root सू (sū).

a woman who has recently given birth to a child, lying-in woman


सूतिकागार

sū́tikāgāra (romanization)
सूतिकागारम् (nominative singular)
सूतिकागारे (dual nominative)
सूतिकागाराणि (nominative plural)
सूतिकागारा1 (nominative plural)
सूतिकागार (singular vocative)
सूतिकागारे (dual vocative)
सूतिकागाराणि (plural vocative)
सूतिकागारा1 (plural vocative)
सूतिकागारम् (accusative singular)
सूतिकागारे (accusative dual)
सूतिकागाराणि (accusative plural)
सूतिकागारा1 (accusative plural)
सूतिकागारेण (instrumental singular)
सूतिकागाराभ्याम् (dual instrumental)
सूतिकागारैः (instrumental plural)
सूतिकागारेभिः1 (instrumental plural)
सूतिकागाराय (dative singular)
सूतिकागाराभ्याम् (dative dual)
सूतिकागारेभ्यः (dative plural)
सूतिकागारात् (ablative singular)
सूतिकागाराभ्याम् (ablative dual)
सूतिकागारेभ्यः (ablative plural)
सूतिकागारस्य (genitive singular)
सूतिकागारयोः (dual genitive)
सूतिकागाराणाम् (genitive plural)
सूतिकागारे (locative singular)
सूतिकागारयोः (dual locative)
सूतिकागारेषु (locative plural)

/s̪uː.t̪i.kɑːˈɡɑː.ɾɐ/

From सूतिका (sū́tikā) + आगार (āgāra), ultimately from the root सू (sū).

com

सूतिका (sū́tikā) + आगार (āgāra)


सूतिकागृह

sū́tikāgṛha (romanization)
सूतिकागृहम् (nominative singular)
सूतिकागृहे (dual nominative)
सूतिकागृहाणि (nominative plural)
सूतिकागृहा1 (nominative plural)
सूतिकागृह (singular vocative)
सूतिकागृहे (dual vocative)
सूतिकागृहाणि (plural vocative)
सूतिकागृहा1 (plural vocative)
सूतिकागृहम् (accusative singular)
सूतिकागृहे (accusative dual)
सूतिकागृहाणि (accusative plural)
सूतिकागृहा1 (accusative plural)
सूतिकागृहेण (instrumental singular)
सूतिकागृहाभ्याम् (dual instrumental)
सूतिकागृहैः (instrumental plural)
सूतिकागृहेभिः1 (instrumental plural)
सूतिकागृहाय (dative singular)
सूतिकागृहाभ्याम् (dative dual)
सूतिकागृहेभ्यः (dative plural)
सूतिकागृहात् (ablative singular)
सूतिकागृहाभ्याम् (ablative dual)
सूतिकागृहेभ्यः (ablative plural)
सूतिकागृहस्य (genitive singular)
सूतिकागृहयोः (dual genitive)
सूतिकागृहाणाम् (genitive plural)
सूतिकागृहे (locative singular)
सूतिकागृहयोः (dual locative)
सूतिकागृहेषु (locative plural)

From सूतिका (sū́tikā) + गृह (gṛha), ultimately from the root सू (sū).

सूतिका (sū́tikā) + गृह (gṛha)


बदर

badara (romanization)
बदरः (nominative singular)
बदरौ (dual nominative)
बदरा1 (dual nominative)
बदराः (nominative plural)
बदरासः1 (nominative plural)
बदर (singular vocative)
बदरौ (dual vocative)
बदरा1 (dual vocative)
बदराः (plural vocative)
बदरासः1 (plural vocative)
बदरम् (accusative singular)
बदरौ (accusative dual)
बदरा1 (accusative dual)
बदरान् (accusative plural)
बदरेण (instrumental singular)
बदराभ्याम् (dual instrumental)
बदरैः (instrumental plural)
बदरेभिः1 (instrumental plural)
बदराय (dative singular)
बदराभ्याम् (dative dual)
बदरेभ्यः (dative plural)
बदरात् (ablative singular)
बदराभ्याम् (ablative dual)
बदरेभ्यः (ablative plural)
बदरस्य (genitive singular)
बदरयोः (dual genitive)
बदराणाम् (genitive plural)
बदरे (locative singular)
बदरयोः (dual locative)
बदरेषु (locative plural)

/ˈbɐ.d̪ɐ.ɾɐ/

वदर — using the vakāra instead of the bakāra

Ziziphus mauritiana
Ziziphus mauritiana#Translingual

the Indian jujube tree (Ziziphus mauritiana)

the kernel of the fruit of the cotton plant


बदर

badara (romanization)
बदरम् (nominative singular)
बदरे (dual nominative)
बदराणि (nominative plural)
बदरा1 (nominative plural)
बदर (singular vocative)
बदरे (dual vocative)
बदराणि (plural vocative)
बदरा1 (plural vocative)
बदरम् (accusative singular)
बदरे (accusative dual)
बदराणि (accusative plural)
बदरा1 (accusative plural)
बदरेण (instrumental singular)
बदराभ्याम् (dual instrumental)
बदरैः (instrumental plural)
बदरेभिः1 (instrumental plural)
बदराय (dative singular)
बदराभ्याम् (dative dual)
बदरेभ्यः (dative plural)
बदरात् (ablative singular)
बदराभ्याम् (ablative dual)
बदरेभ्यः (ablative plural)
बदरस्य (genitive singular)
बदरयोः (dual genitive)
बदराणाम् (genitive plural)
बदरे (locative singular)
बदरयोः (dual locative)
बदरेषु (locative plural)

/ˈbɐ.d̪ɐ.ɾɐ/

the edible fruit of the Indian jujube (also used as a weight)


देवसर्षप

devásarṣapa (romanization)
देवसर्षपः (nominative singular)
देवसर्षपौ (dual nominative)
देवसर्षपा1 (dual nominative)
देवसर्षपाः (nominative plural)
देवसर्षपासः1 (nominative plural)
देवसर्षप (singular vocative)
देवसर्षपौ (dual vocative)
देवसर्षपा1 (dual vocative)
देवसर्षपाः (plural vocative)
देवसर्षपासः1 (plural vocative)
देवसर्षपम् (accusative singular)
देवसर्षपौ (accusative dual)
देवसर्षपा1 (accusative dual)
देवसर्षपान् (accusative plural)
देवसर्षपेण (instrumental singular)
देवसर्षपाभ्याम् (dual instrumental)
देवसर्षपैः (instrumental plural)
देवसर्षपेभिः1 (instrumental plural)
देवसर्षपाय (dative singular)
देवसर्षपाभ्याम् (dative dual)
देवसर्षपेभ्यः (dative plural)
देवसर्षपात् (ablative singular)
देवसर्षपाभ्याम् (ablative dual)
देवसर्षपेभ्यः (ablative plural)
देवसर्षपस्य (genitive singular)
देवसर्षपयोः (dual genitive)
देवसर्षपाणाम् (genitive plural)
देवसर्षपे (locative singular)
देवसर्षपयोः (dual locative)
देवसर्षपेषु (locative plural)

/d̪eː.ʋɐˈs̪ɐɾ.ʂɐ.pɐ/


लाबु

lābu (romanization)
लाबुः (nominative singular)
लाबू (dual nominative)
लाबवः (nominative plural)
लाबो (singular vocative)
लाबू (dual vocative)
लाबवः (plural vocative)
लाबुम् (accusative singular)
लाबू (accusative dual)
लाबूः (accusative plural)
लाब्वा (instrumental singular)
लाबुभ्याम् (dual instrumental)
लाबुभिः (instrumental plural)
लाबवे (dative singular)
लाब्वै1 (dative singular)
लाबुभ्याम् (dative dual)
लाबुभ्यः (dative plural)
लाबोः (ablative singular)
लाब्वाः1 (ablative singular)
लाब्वै2 (ablative singular)
लाबुभ्याम् (ablative dual)
लाबुभ्यः (ablative plural)
लाबोः (genitive singular)
लाब्वाः1 (genitive singular)
लाब्वै2 (genitive singular)
लाब्वोः (dual genitive)
लाबूनाम् (genitive plural)
लाबौ (locative singular)
लाब्वाम्1 (locative singular)
लाब्वोः (dual locative)
लाबुषु (locative plural)

अलाबु अलाबु#Sanskrit


लाबू

lābū (romanization)
लाबूः (nominative singular)
लाब्वौ (dual nominative)
लाबू1 (dual nominative)
लाब्वः (nominative plural)
लाबूः1 (nominative plural)
लाबु (singular vocative)
लाब्वौ (dual vocative)
लाबू1 (dual vocative)
लाब्वः (plural vocative)
लाबूः1 (plural vocative)
लाबूम् (accusative singular)
लाब्वौ (accusative dual)
लाबू1 (accusative dual)
लाबूः (accusative plural)
लाब्वा (instrumental singular)
लाबूभ्याम् (dual instrumental)
लाबूभिः (instrumental plural)
लाब्वै (dative singular)
लाबूभ्याम् (dative dual)
लाबूभ्यः (dative plural)
लाब्वाः (ablative singular)
लाब्वै2 (ablative singular)
लाबूभ्याम् (ablative dual)
लाबूभ्यः (ablative plural)
लाब्वाः (genitive singular)
लाब्वै2 (genitive singular)
लाब्वोः (dual genitive)
लाबूनाम् (genitive plural)
लाब्वाम् (locative singular)
लाब्वोः (dual locative)
लाबूषु (locative plural)

अलाबु अलाबु#Sanskrit


अलाबू

alābū (romanization)
अलाबूः (nominative singular)
अलाब्वौ (dual nominative)
अलाबू1 (dual nominative)
अलाब्वः (nominative plural)
अलाबूः1 (nominative plural)
अलाबु (singular vocative)
अलाब्वौ (dual vocative)
अलाबू1 (dual vocative)
अलाब्वः (plural vocative)
अलाबूः1 (plural vocative)
अलाबूम् (accusative singular)
अलाब्वौ (accusative dual)
अलाबू1 (accusative dual)
अलाबूः (accusative plural)
अलाब्वा (instrumental singular)
अलाबूभ्याम् (dual instrumental)
अलाबूभिः (instrumental plural)
अलाब्वै (dative singular)
अलाबूभ्याम् (dative dual)
अलाबूभ्यः (dative plural)
अलाब्वाः (ablative singular)
अलाब्वै2 (ablative singular)
अलाबूभ्याम् (ablative dual)
अलाबूभ्यः (ablative plural)
अलाब्वाः (genitive singular)
अलाब्वै2 (genitive singular)
अलाब्वोः (dual genitive)
अलाबूनाम् (genitive plural)
अलाब्वाम् (locative singular)
अलाब्वोः (dual locative)
अलाबूषु (locative plural)

/ɐˈl̪ɑː.buː/

अलाबु अलाबु#Sanskrit


अलाबुका

alābukā (romanization)
अलाबुका (nominative singular)
अलाबुके (dual nominative)
अलाबुकाः (nominative plural)
अलाबुके (singular vocative)
अलाबुके (dual vocative)
अलाबुकाः (plural vocative)
अलाबुकाम् (accusative singular)
अलाबुके (accusative dual)
अलाबुकाः (accusative plural)
अलाबुकया (instrumental singular)
अलाबुका1 (instrumental singular)
अलाबुकाभ्याम् (dual instrumental)
अलाबुकाभिः (instrumental plural)
अलाबुकायै (dative singular)
अलाबुकाभ्याम् (dative dual)
अलाबुकाभ्यः (dative plural)
अलाबुकायाः (ablative singular)
अलाबुकायै2 (ablative singular)
अलाबुकाभ्याम् (ablative dual)
अलाबुकाभ्यः (ablative plural)
अलाबुकायाः (genitive singular)
अलाबुकायै2 (genitive singular)
अलाबुकयोः (dual genitive)
अलाबुकानाम् (genitive plural)
अलाबुकायाम् (locative singular)
अलाबुकयोः (dual locative)
अलाबुकासु (locative plural)

अलाबु अलाबु#Sanskrit


अलाबुक

alābuka (romanization)
अलाबुकम् (nominative singular)
अलाबुके (dual nominative)
अलाबुकानि (nominative plural)
अलाबुका1 (nominative plural)
अलाबुक (singular vocative)
अलाबुके (dual vocative)
अलाबुकानि (plural vocative)
अलाबुका1 (plural vocative)
अलाबुकम् (accusative singular)
अलाबुके (accusative dual)
अलाबुकानि (accusative plural)
अलाबुका1 (accusative plural)
अलाबुकेन (instrumental singular)
अलाबुकाभ्याम् (dual instrumental)
अलाबुकैः (instrumental plural)
अलाबुकेभिः1 (instrumental plural)
अलाबुकाय (dative singular)
अलाबुकाभ्याम् (dative dual)
अलाबुकेभ्यः (dative plural)
अलाबुकात् (ablative singular)
अलाबुकाभ्याम् (ablative dual)
अलाबुकेभ्यः (ablative plural)
अलाबुकस्य (genitive singular)
अलाबुकयोः (dual genitive)
अलाबुकानाम् (genitive plural)
अलाबुके (locative singular)
अलाबुकयोः (dual locative)
अलाबुकेषु (locative plural)

अलाबु अलाबु#Sanskrit


ऊह

ūha (romanization)
ऊहः (nominative singular)
ऊहौ (dual nominative)
ऊहा1 (dual nominative)
ऊहाः (nominative plural)
ऊहासः1 (nominative plural)
ऊह (singular vocative)
ऊहौ (dual vocative)
ऊहा1 (dual vocative)
ऊहाः (plural vocative)
ऊहासः1 (plural vocative)
ऊहम् (accusative singular)
ऊहौ (accusative dual)
ऊहा1 (accusative dual)
ऊहान् (accusative plural)
ऊहेन (instrumental singular)
ऊहाभ्याम् (dual instrumental)
ऊहैः (instrumental plural)
ऊहेभिः1 (instrumental plural)
ऊहाय (dative singular)
ऊहाभ्याम् (dative dual)
ऊहेभ्यः (dative plural)
ऊहात् (ablative singular)
ऊहाभ्याम् (ablative dual)
ऊहेभ्यः (ablative plural)
ऊहस्य (genitive singular)
ऊहयोः (dual genitive)
ऊहानाम् (genitive plural)
ऊहे (locative singular)
ऊहयोः (dual locative)
ऊहेषु (locative plural)

removing, derangement, transposition, change, modification


खर्जु

kharju (romanization)
खर्जुः (nominative singular)
खर्जू (dual nominative)
खर्जवः (nominative plural)
खर्जो (singular vocative)
खर्जू (dual vocative)
खर्जवः (plural vocative)
खर्जुम् (accusative singular)
खर्जू (accusative dual)
खर्जूः (accusative plural)
खर्ज्वा (instrumental singular)
खर्जुभ्याम् (dual instrumental)
खर्जुभिः (instrumental plural)
खर्जवे (dative singular)
खर्ज्वै1 (dative singular)
खर्जुभ्याम् (dative dual)
खर्जुभ्यः (dative plural)
खर्जोः (ablative singular)
खर्ज्वाः1 (ablative singular)
खर्ज्वै2 (ablative singular)
खर्जुभ्याम् (ablative dual)
खर्जुभ्यः (ablative plural)
खर्जोः (genitive singular)
खर्ज्वाः1 (genitive singular)
खर्ज्वै2 (genitive singular)
खर्ज्वोः (dual genitive)
खर्जूनाम् (genitive plural)
खर्जौ (locative singular)
खर्ज्वाम्1 (locative singular)
खर्ज्वोः (dual locative)
खर्जुषु (locative plural)

desc

Assamese: খজুলি (khozuli), খজুটি (khozuti)

Hindi: खुजली (khujlī),

Punjabi: ਖੁਰਚ (khurac), ਖੁਰਕ (khurak)

/ˈkʰɐɾ.d͡ʑu/


क्षुब्ध

kṣubdha (romanization)
क्षुब्धः (nominative singular)
क्षुब्धौ (dual nominative)
क्षुब्धा1 (dual nominative)
क्षुब्धाः (nominative plural)
क्षुब्धासः1 (nominative plural)
क्षुब्ध (singular vocative)
क्षुब्धौ (dual vocative)
क्षुब्धा1 (dual vocative)
क्षुब्धाः (plural vocative)
क्षुब्धासः1 (plural vocative)
क्षुब्धम् (accusative singular)
क्षुब्धौ (accusative dual)
क्षुब्धा1 (accusative dual)
क्षुब्धान् (accusative plural)
क्षुब्धेन (instrumental singular)
क्षुब्धाभ्याम् (dual instrumental)
क्षुब्धैः (instrumental plural)
क्षुब्धेभिः1 (instrumental plural)
क्षुब्धाय (dative singular)
क्षुब्धाभ्याम् (dative dual)
क्षुब्धेभ्यः (dative plural)
क्षुब्धात् (ablative singular)
क्षुब्धाभ्याम् (ablative dual)
क्षुब्धेभ्यः (ablative plural)
क्षुब्धस्य (genitive singular)
क्षुब्धयोः (dual genitive)
क्षुब्धानाम् (genitive plural)
क्षुब्धे (locative singular)
क्षुब्धयोः (dual locative)
क्षुब्धेषु (locative plural)

Derived from क्षुभ् (kṣubh, root) + -त (-ta).


आरूप्य

⇒ Tocharian B: ārūpyadhātu

⇒ Tocharian B: ārupyäṣṣe

/ɑːˈɾuːp.jɐ/

Vrddhi derivative of अरूप (arūpa) with a -य (-ya) extension.

vrd-ya

(Buddhist Hybrid Sanskrit) formlessness; absence of forms


बर्जह

bárjaha (romanization)
बर्जहः (nominative singular)
बर्जहौ (dual nominative)
बर्जहा1 (dual nominative)
बर्जहाः (nominative plural)
बर्जहासः1 (nominative plural)
बर्जह (singular vocative)
बर्जहौ (dual vocative)
बर्जहा1 (dual vocative)
बर्जहाः (plural vocative)
बर्जहासः1 (plural vocative)
बर्जहम् (accusative singular)
बर्जहौ (accusative dual)
बर्जहा1 (accusative dual)
बर्जहान् (accusative plural)
बर्जहेन (instrumental singular)
बर्जहाभ्याम् (dual instrumental)
बर्जहैः (instrumental plural)
बर्जहेभिः1 (instrumental plural)
बर्जहाय (dative singular)
बर्जहाभ्याम् (dative dual)
बर्जहेभ्यः (dative plural)
बर्जहात् (ablative singular)
बर्जहाभ्याम् (ablative dual)
बर्जहेभ्यः (ablative plural)
बर्जहस्य (genitive singular)
बर्जहयोः (dual genitive)
बर्जहानाम् (genitive plural)
बर्जहे (locative singular)
बर्जहयोः (dual locative)
बर्जहेषु (locative plural)

/bɐ́ɾ.d͡ʑɐ.ɦɐ/

/ˈbɐɾ.d͡ʑɐ.ɦɐ/

Irregularly from Proto-Indo-European *bʰelǵʰ-.


बर्जह्य

barjahyá (romanization)
बर्जह्यम् (nominative singular)
बर्जह्ये (dual nominative)
बर्जह्यानि (nominative plural)
बर्जह्या1 (nominative plural)
बर्जह्य (singular vocative)
बर्जह्ये (dual vocative)
बर्जह्यानि (plural vocative)
बर्जह्या1 (plural vocative)
बर्जह्यम् (accusative singular)
बर्जह्ये (accusative dual)
बर्जह्यानि (accusative plural)
बर्जह्या1 (accusative plural)
बर्जह्येन (instrumental singular)
बर्जह्याभ्याम् (dual instrumental)
बर्जह्यैः (instrumental plural)
बर्जह्येभिः1 (instrumental plural)
बर्जह्याय (dative singular)
बर्जह्याभ्याम् (dative dual)
बर्जह्येभ्यः (dative plural)
बर्जह्यात् (ablative singular)
बर्जह्याभ्याम् (ablative dual)
बर्जह्येभ्यः (ablative plural)
बर्जह्यस्य (genitive singular)
बर्जह्ययोः (dual genitive)
बर्जह्यानाम् (genitive plural)
बर्जह्ये (locative singular)
बर्जह्ययोः (dual locative)
बर्जह्येषु (locative plural)

/bɐɾ.d͡ʑɐɦ.jɐ́/

/bɐɾˈd͡ʑɐɦ.jɐ/


वृष्णि

sa-noun

वृष्णि • (vṛṣṇí or vṛ́ṣṇi) stem, m

vṛṣṇí (romanization)
vṛ́ṣṇi (romanization)
वृष्णिः (nominative singular)
वृष्णी (dual nominative)
वृष्णयः (nominative plural)
वृष्णे (singular vocative)
वृष्णी (dual vocative)
वृष्णयः (plural vocative)
वृष्णिम् (accusative singular)
वृष्णी (accusative dual)
वृष्णीन् (accusative plural)
वृष्णिना (instrumental singular)
वृष्ण्या1 (instrumental singular)
वृष्णिभ्याम् (dual instrumental)
वृष्णिभिः (instrumental plural)
वृष्णये (dative singular)
वृष्णिभ्याम् (dative dual)
वृष्णिभ्यः (dative plural)
वृष्णेः (ablative singular)
वृष्णिभ्याम् (ablative dual)
वृष्णिभ्यः (ablative plural)
वृष्णेः (genitive singular)
वृष्ण्योः (dual genitive)
वृष्णीनाम् (genitive plural)
वृष्णौ (locative singular)
वृष्णा1 (locative singular)
वृष्ण्योः (dual locative)
वृष्णिषु (locative plural)
वृष्णिः (nominative singular)
वृष्णी (dual nominative)
वृष्णयः (nominative plural)
वृष्णे (singular vocative)
वृष्णी (dual vocative)
वृष्णयः (plural vocative)
वृष्णिम् (accusative singular)
वृष्णी (accusative dual)
वृष्णीन् (accusative plural)
वृष्णिना (instrumental singular)
वृष्ण्या1 (instrumental singular)
वृष्णिभ्याम् (dual instrumental)
वृष्णिभिः (instrumental plural)
वृष्णये (dative singular)
वृष्णिभ्याम् (dative dual)
वृष्णिभ्यः (dative plural)
वृष्णेः (ablative singular)
वृष्णिभ्याम् (ablative dual)
वृष्णिभ्यः (ablative plural)
वृष्णेः (genitive singular)
वृष्ण्योः (dual genitive)
वृष्णीनाम् (genitive plural)
वृष्णौ (locative singular)
वृष्णा1 (locative singular)
वृष्ण्योः (dual locative)
वृष्णिषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *wr̥šníš (“ram”), from Proto-Indo-European *wr̥sn-í-s, from *wérsēn (“male, manly; male animal”). Cognate with Avestan 𐬬𐬀𐬭𐬱𐬥𐬌 (varšni, “ram”). Also related to ऋषभ (ṛṣabha), वृषभ (vṛṣabha, “bull”), Latin verrēs (“boar”).

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā)


ದೂತ

Kannada script form of दूत (“messenger”)


आर्यदेव

आर्यदेव (canonical)
āryadeva (romanization)

→ Tocharian B: Āryatewe

From आर्य (ārya, “noble”) + देव (deva, “god”).


आर्यवंश

→ Tocharian B: āryavaṃś

From आर्य (ārya, “noble”) + वंश (vaṃśa, “race, dynasty”).


प्रावृष्

प्रावृष् • (prāvṛ́ṣ) stem, f

prāvṛ́ṣ (romanization)
प्रावृष् (nominative singular)
प्रावृषौ (dual nominative)
प्रावृषः (nominative plural)
प्रावृष् (singular vocative)
प्रावृषौ (dual vocative)
प्रावृषः (plural vocative)
प्रावृषम् (accusative singular)
प्रावृषौ (accusative dual)
प्रावृषः (accusative plural)
प्रावृषा (instrumental singular)
प्रावृड्भ्याम् (dual instrumental)
प्रावृड्भिः (instrumental plural)
प्रावृषे (dative singular)
प्रावृड्भ्याम् (dative dual)
प्रावृड्भ्यः (dative plural)
प्रावृषः (ablative singular)
प्रावृड्भ्याम् (ablative dual)
प्रावृड्भ्यः (ablative plural)
प्रावृषः (genitive singular)
प्रावृषोः (dual genitive)
प्रावृषाम् (genitive plural)
प्रावृषि (locative singular)
प्रावृषोः (dual locative)
प्रावृट्सु (locative plural)

/ˈpɾɑː.ʋr̩ʂ/

From Proto-Indo-Aryan *praHwŕ̥ṣ, from *pra- (“forth”) + Proto-Indo-European *h₁wr̥s-, zero-grade of *h₁wers- (“to rain”). Related to वर्ष (varṣa), वर्षा (varṣā).

यद् ईम् एनाँ उशतो अभ्य् अवर्षीत् तृष्यावतः प्रावृष्य् आगतायाम्।
अख्खलीकृत्या पितरं न पुत्रो अन्यो अन्यम् उप वदन्तम् एति॥
yád īm enām̐ uśató abhy ávarṣīt tṛṣyā́vataḥ prāvṛ́ṣy ā́gatāyām.

When at the coming of the rains the water has poured upon them as they yearned and thirsted,
One seeks another as he talks and greets him with cries of pleasure as a son his father.

akhkhalīkṛ́tyā pitáram ná putró anyó anyám úpa vádantam eti.

pāvusa

प्रावृष (prāvṛṣa)

प्रावृष (prāvṛṣa)

Maharastri Prakrit: 𑀧𑀸𑀉𑀲Hindustani:Hindi: पावस

प्रावृष (prāvṛṣa)

पाउसUrdu: پاوَسKonkani: pāvsDevanagari script: पाव्सKonkani: ಪಾವ್ಸ್Latin script: pavsOld Marathi: pāusaDevanagari script: पाउसModi script: 𑘢𑘰𑘄𑘭Marathi: पाऊस


गृध्र

gṛ́dhra (romanization)
गृध्रः (nominative singular)
गृध्रौ (dual nominative)
गृध्रा1 (dual nominative)
गृध्राः (nominative plural)
गृध्रासः1 (nominative plural)
गृध्र (singular vocative)
गृध्रौ (dual vocative)
गृध्रा1 (dual vocative)
गृध्राः (plural vocative)
गृध्रासः1 (plural vocative)
गृध्रम् (accusative singular)
गृध्रौ (accusative dual)
गृध्रा1 (accusative dual)
गृध्रान् (accusative plural)
गृध्रेण (instrumental singular)
गृध्राभ्याम् (dual instrumental)
गृध्रैः (instrumental plural)
गृध्रेभिः1 (instrumental plural)
गृध्राय (dative singular)
गृध्राभ्याम् (dative dual)
गृध्रेभ्यः (dative plural)
गृध्रात् (ablative singular)
गृध्राभ्याम् (ablative dual)
गृध्रेभ्यः (ablative plural)
गृध्रस्य (genitive singular)
गृध्रयोः (dual genitive)
गृध्राणाम् (genitive plural)
गृध्रे (locative singular)
गृध्रयोः (dual locative)
गृध्रेषु (locative plural)

desc

Kashmiri: ग्रद् (grad, “vulture, eagle”)

desctree

Magadhi Prakrit: 𑀕𑀺𑀤𑁆𑀥 (giddha), *𑀕𑀺𑀤𑁆𑀤 (*gidda) — reconstructed based on descendants
Gujarati: ગીધ (gīdh)
Hindustani: giddh
Hindi: गिद्ध
Urdu: گِدّھ (giddh)
Konkani: gīd
Devanagari script: गीद
Kannada script: ಗೀದ್
Latin script: gid
Maithili:
Devanagari script: गिद्ध (giddha), गीध (gīdh)
Tirhuta script: 𑒑𑒱𑒠𑓂𑒡 (giddha), 𑒑𑒲𑒡 (gīdha)
Old Marathi:
Devanagari script: गिध (gidha), गीद (gīda), गीध (gīdha)
Modi script: 𑘐𑘲𑘟 (gīda), 𑘐𑘲𑘠 (gīdha)
Odia: ଗୀଧ (gidha)

Maharastri Prakrit: 𑀕𑀺𑀤𑁆𑀥 (giddha), *𑀕𑀺𑀤𑁆𑀤 (*gidda) — reconstructed based on descendants
Gujarati: ગીધ (gīdh)
Hindustani: giddh
Hindi: गिद्ध
Urdu: گِدّھ (giddh)
Konkani: gīd
Devanagari script: गीद
Kannada script: ಗೀದ್
Latin script: gid
Maithili:
Devanagari script: गिद्ध (giddha), गीध (gīdh)
Tirhuta script: 𑒑𑒱𑒠𑓂𑒡 (giddha), 𑒑𑒲𑒡 (gīdha)
Old Marathi:
Devanagari script: गिध (gidha), गीद (gīda), गीध (gīdha)
Modi script: 𑘐𑘲𑘟 (gīda), 𑘐𑘲𑘠 (gīdha)
Odia: ଗୀଧ (gidha)

Paisaci Prakrit:

desc

Punjabi: ਗਿਰਝ (girjha), ਗਿੱਧ (giddha, “vulture”)

Pali: gaddha

→ Telugu: గద్ద (gadda), గ్రద్ద (gradda) (Sanskritized)

desctree

Sauraseni Prakrit: 𑀕𑀺𑀤𑁆𑀥 (giddha), *𑀕𑀺𑀤𑁆𑀤 (*gidda) — reconstructed based on descendants
Gujarati: ગીધ (gīdh)
Hindustani: giddh
Hindi: गिद्ध
Urdu: گِدّھ (giddh)
Konkani: gīd
Devanagari script: गीद
Kannada script: ಗೀದ್
Latin script: gid
Maithili:
Devanagari script: गिद्ध (giddha), गीध (gīdh)
Tirhuta script: 𑒑𑒱𑒠𑓂𑒡 (giddha), 𑒑𑒲𑒡 (gīdha)
Old Marathi:
Devanagari script: गिध (gidha), गीद (gīda), गीध (gīdha)
Modi script: 𑘐𑘲𑘟 (gīda), 𑘐𑘲𑘠 (gīdha)
Odia: ଗୀଧ (gidha)

→ Kannada: ಗೃಧ್ರ (gṛdhra)

→ Tamil: கிருத்திரம் (kiruttiram)

→ Hindi: गृध्र (gŕdhra) (learned)

Nominal derivative of the adjective गृध्र (gṛdhra, “greedy”) above. Literally meaning "the greedy one".

/ˈɡr̩d̪ʱ.ɾɐ/

उलू॑कयातुं शुशु॒लूक॑यातुं ज॒हि श्वया॑तुमु॒त कोक॑यातुम्।
सु॒प॒र्णया॑तुमु॒त गृध्र॑यातुं दृ॒षदे॑व॒ प्र मृ॑ण॒ रक्ष॑ इन्द्र॥
úlūkayātuṃ śuśulū́kayātuṃ jahí śváyātumutá kókayātum.

Destroy the demon disguised as an owl or owlet, destroy him disguised as dog or cuckoo.
Destroy him shaped as an eagle or as a vulture as with a stone, O Indra, crush the demon.

suparṇáyātumutá gṛ́dhrayātuṃ dṛṣádeva prá mṛṇa rákṣa indra.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda


युवति

yuvatí (romanization)
युवतिः (nominative singular)
युवती (dual nominative)
युवतयः (nominative plural)
युवते (singular vocative)
युवती (dual vocative)
युवतयः (plural vocative)
युवतिम् (accusative singular)
युवती (accusative dual)
युवतीः (accusative plural)
युवत्या (instrumental singular)
युवती1 (instrumental singular)
युवतिभ्याम् (dual instrumental)
युवतिभिः (instrumental plural)
युवतये (dative singular)
युवत्यै2 (dative singular)
युवती1 (dative singular)
युवतिभ्याम् (dative dual)
युवतिभ्यः (dative plural)
युवतेः (ablative singular)
युवत्याः2 (ablative singular)
युवत्यै3 (ablative singular)
युवतिभ्याम् (ablative dual)
युवतिभ्यः (ablative plural)
युवतेः (genitive singular)
युवत्याः2 (genitive singular)
युवत्यै3 (genitive singular)
युवत्योः (dual genitive)
युवतीनाम् (genitive plural)
युवतौ (locative singular)
युवत्याम्2 (locative singular)
युवता1 (locative singular)
युवत्योः (dual locative)
युवतिषु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀚𑀼𑀅𑀇 (juaï)

Sauraseni Prakrit: 𑀚𑀼𑀯𑀇 (juvaï)

Romani: ʒuvli, džuvel, džuvli, džuvľi, dzhuvlyi, zhulyi, zhuvlyi, ʒuvel
Caló: chuvli

→ Kannada: ಯುವತಿ (yuvati)

→ Telugu: యువతి (yuvati)

From Proto-Indo-European *h₂yú-Hn̥-ti-s, from *h₂yéwHō (“young”).

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda


सुपर्ण

suparṇá (romanization)
सुपर्णः (nominative singular)
सुपर्णौ (dual nominative)
सुपर्णा1 (dual nominative)
सुपर्णाः (nominative plural)
सुपर्णासः1 (nominative plural)
सुपर्ण (singular vocative)
सुपर्णौ (dual vocative)
सुपर्णा1 (dual vocative)
सुपर्णाः (plural vocative)
सुपर्णासः1 (plural vocative)
सुपर्णम् (accusative singular)
सुपर्णौ (accusative dual)
सुपर्णा1 (accusative dual)
सुपर्णान् (accusative plural)
सुपर्णेन (instrumental singular)
सुपर्णाभ्याम् (dual instrumental)
सुपर्णैः (instrumental plural)
सुपर्णेभिः1 (instrumental plural)
सुपर्णाय (dative singular)
सुपर्णाभ्याम् (dative dual)
सुपर्णेभ्यः (dative plural)
सुपर्णात् (ablative singular)
सुपर्णाभ्याम् (ablative dual)
सुपर्णेभ्यः (ablative plural)
सुपर्णस्य (genitive singular)
सुपर्णयोः (dual genitive)
सुपर्णानाम् (genitive plural)
सुपर्णे (locative singular)
सुपर्णयोः (dual locative)
सुपर्णेषु (locative plural)

Pali: supaṇṇa

desc

→ Tamil: சுவணம் (cuvaṇam), உவணம் (uvaṇam)

/s̪uˈpɐɾ.ɳɐ/

From Proto-Indo-Iranian *Hsu-parnás. Cognate with Avestan 𐬵𐬎𐬞𐬀𐬭𐬆𐬥𐬀 (hupar^əna, “having beautiful wings”). By surface analysis, सु- (su-, “good, beautiful”) + पर्ण (parṇa, “wing, feather”).

surf

उलूकयातुं शुशुलूकयातुं जहि श्वयातुमुत कोकयातुम्।
सुपर्णयातुमुत गृध्रयातुं दृषदेव प्र मृण रक्ष इन्द्र॥
ulūkayātuṃ śuśulūkayātuṃ jahi śvayātumuta kokayātum.

suparṇayātumuta gṛdhrayātuṃ dṛṣadeva pra mṛṇa rakṣa indra.


संवहन

saṃvahana (romanization)
संवहनम् (nominative singular)
संवहने (dual nominative)
संवहनानि (nominative plural)
संवहना1 (nominative plural)
संवहन (singular vocative)
संवहने (dual vocative)
संवहनानि (plural vocative)
संवहना1 (plural vocative)
संवहनम् (accusative singular)
संवहने (accusative dual)
संवहनानि (accusative plural)
संवहना1 (accusative plural)
संवहनेन (instrumental singular)
संवहनाभ्याम् (dual instrumental)
संवहनैः (instrumental plural)
संवहनेभिः1 (instrumental plural)
संवहनाय (dative singular)
संवहनाभ्याम् (dative dual)
संवहनेभ्यः (dative plural)
संवहनात् (ablative singular)
संवहनाभ्याम् (ablative dual)
संवहनेभ्यः (ablative plural)
संवहनस्य (genitive singular)
संवहनयोः (dual genitive)
संवहनानाम् (genitive plural)
संवहने (locative singular)
संवहनयोः (dual locative)
संवहनेषु (locative plural)

→ Hindi: संवहन (samvahan) (learned)

/sɐ̃.ʋɐ.ɦɐ.nɐ/

/ˈs̪ɐ̃.ʋɐ.ɦɐ.n̪ɐ/

From सम्- (sam-) + वह् (vah) + -अन (-ana).


संवत्सर

saṃvatsará (romanization)
संवत्सरः (nominative singular)
संवत्सरौ (dual nominative)
संवत्सरा1 (dual nominative)
संवत्सराः (nominative plural)
संवत्सरासः1 (nominative plural)
संवत्सर (singular vocative)
संवत्सरौ (dual vocative)
संवत्सरा1 (dual vocative)
संवत्सराः (plural vocative)
संवत्सरासः1 (plural vocative)
संवत्सरम् (accusative singular)
संवत्सरौ (accusative dual)
संवत्सरा1 (accusative dual)
संवत्सरान् (accusative plural)
संवत्सरेण (instrumental singular)
संवत्सराभ्याम् (dual instrumental)
संवत्सरैः (instrumental plural)
संवत्सरेभिः1 (instrumental plural)
संवत्सराय (dative singular)
संवत्सराभ्याम् (dative dual)
संवत्सरेभ्यः (dative plural)
संवत्सरात् (ablative singular)
संवत्सराभ्याम् (ablative dual)
संवत्सरेभ्यः (ablative plural)
संवत्सरस्य (genitive singular)
संवत्सरयोः (dual genitive)
संवत्सराणाम् (genitive plural)
संवत्सरे (locative singular)
संवत्सरयोः (dual locative)
संवत्सरेषु (locative plural)

desctree

Ashokan Prakrit: 𑀲𑀁𑀯𑀙𑀭 (saṃvachara), 𑀲𑀯𑀙𑀮 (savachala)
Prakrit: 𑀲𑀁𑀯𑀘𑁆𑀙𑀭 (saṃvacchara)

Pali: saṃvacchara

→ Bengali: সংবৎসর (śoṅbotśor) (learned)

desc

→ Gujarati: સંવત્સર (sãvatsar) (learned)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: संवत्सर (samvatsar)

→ Kannada: ಸಂವತ್ಸರ (saṃvatsara) (learned)

→ Marathi: संवत्सर (sauvatsar) (learned)

→ Nepali: सम्बत्सर (sambatsar) (learned)

→ Tamil: சம்வத்சரம் (camvatcaram) (learned)

→ Telugu: సంవత్సరము (saṁvatsaramu) (learned)

/sɐ̃.ʋɐt.sɐ.ɾɐ́/

/s̪ɐ̃ˈʋɐt̪.s̪ɐ.ɾɐ/

Etymology tree
Proto-Indo-European *sem-
Proto-Indo-Iranian *sam-
Sanskrit सम्- (sam-)
Proto-Indo-European *wet-
Proto-Indo-European *-os
Proto-Indo-European *wétos
Proto-Indo-European *-ós
Proto-Indo-Iranian *watsás
Sanskrit वत्स (vatsa)
Sanskrit वत्सर (vatsara)
Sanskrit संवत्सर (saṃvatsara)
From सम्- (sam-) + वत्सर (vatsara).

etymon

सं॒व॒त्स॒रे प्रा॒वृष्याग॑तायां त॒प्ता घ॒र्मा अ॑श्नुवते विस॒र्गम् ॥

Soon as the Rain-time in the year returneth, these who were heated kettles gain their freedom.

saṃvatsaré prāvṛ́ṣyā́gatāyāṃ taptā́ gharmā́ aśnuvate visargám .

a year of the vikrama era, the first in a cycle of five or six years


अध्वन्

ádhvan (romanization)
अध्वा (nominative singular)
अध्वानौ (dual nominative)
अध्वाना1 (dual nominative)
अध्वानः (nominative plural)
अध्वन् (singular vocative)
अध्वानौ (dual vocative)
अध्वाना1 (dual vocative)
अध्वानः (plural vocative)
अध्वानम् (accusative singular)
अध्वानौ (accusative dual)
अध्वाना1 (accusative dual)
अध्वनः (accusative plural)
अध्वना (instrumental singular)
अध्वभ्याम् (dual instrumental)
अध्वभिः (instrumental plural)
अध्वने (dative singular)
अध्वभ्याम् (dative dual)
अध्वभ्यः (dative plural)
अध्वनः (ablative singular)
अध्वभ्याम् (ablative dual)
अध्वभ्यः (ablative plural)
अध्वनः (genitive singular)
अध्वनोः (dual genitive)
अध्वनाम् (genitive plural)
अध्वनि (locative singular)
अध्वन्1 (locative singular)
अध्वनोः (dual locative)
अध्वसु (locative plural)

Pali: addhan

Prakrit: 𑀅𑀤𑁆𑀥 (addha), 𑀅𑀤𑁆𑀥𑀸𑀡 (addhāṇa)

/ˈɐd̪ʱ.ʋɐn̪/

From Proto-Indo-Iranian *Hádʰwan (“road”), from Proto-Indo-European *h₁nedʰ-. Cognate with Avestan 𐬀𐬛𐬎𐬎𐬀𐬥 (aduuan, “road”), Ancient Greek ἐνθει̃ν (entheĩn, “to come”), Albanian endem.

cog

यदिन्द्र सर्गे अर्वतश्चोदयासे महाधने।
असमने अध्वनि वृजिने पथि श्येनाँ इव श्रवस्यतः॥
yadindra sarge arvataścodayāse mahādhane.

When, Indra, in the mighty fray thou urgest chargers to their speed,
On the uneven road and on a toilsome path, like falcons, eager for renown.

asamane adhvani vṛjine pathi śyenām̐ iva śravasyataḥ.

अम्बयो यन्त्य्अध्वभिर्जामयो अध्वरीयताम् ।
पृञ्चतीर्मधुना पयः ॥
ambayo yantyadhvabhirjāmayo adhvarīyatām.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 1.4.1

Along their paths the Mothers go, sisters of priestly ministrants,
Blending their water with the mead.


खरे

locative singular of खर (khara, “donkey”)


भल्लूक

bhallūka (romanization)
भल्लूकः (nominative singular)
भल्लूकौ (dual nominative)
भल्लूका1 (dual nominative)
भल्लूकाः (nominative plural)
भल्लूकासः1 (nominative plural)
भल्लूक (singular vocative)
भल्लूकौ (dual vocative)
भल्लूका1 (dual vocative)
भल्लूकाः (plural vocative)
भल्लूकासः1 (plural vocative)
भल्लूकम् (accusative singular)
भल्लूकौ (accusative dual)
भल्लूका1 (accusative dual)
भल्लूकान् (accusative plural)
भल्लूकेन (instrumental singular)
भल्लूकाभ्याम् (dual instrumental)
भल्लूकैः (instrumental plural)
भल्लूकेभिः1 (instrumental plural)
भल्लूकाय (dative singular)
भल्लूकाभ्याम् (dative dual)
भल्लूकेभ्यः (dative plural)
भल्लूकात् (ablative singular)
भल्लूकाभ्याम् (ablative dual)
भल्लूकेभ्यः (ablative plural)
भल्लूकस्य (genitive singular)
भल्लूकयोः (dual genitive)
भल्लूकानाम् (genitive plural)
भल्लूके (locative singular)
भल्लूकयोः (dual locative)
भल्लूकेषु (locative plural)

desc

Bengali: ভাল্লুক (bhalluk), ভালুক (bhaluk)

Hindi: भालू (bhālū)

Nepali: भालू (bhālū)

From भल्ल (bhalla, “bear”) + -क (-ka); see the first component for more.


तीक्ष्णदंष्ट्रक

sa-noun

तीक्ष्णदंष्ट्रक • (tīkṣṇadaṃṣṭraka) stem, m

tīkṣṇadaṃṣṭraka (romanization)
तीक्ष्णदंष्ट्रकः (nominative singular)
तीक्ष्णदंष्ट्रकौ (dual nominative)
तीक्ष्णदंष्ट्रका1 (dual nominative)
तीक्ष्णदंष्ट्रकाः (nominative plural)
तीक्ष्णदंष्ट्रकासः1 (nominative plural)
तीक्ष्णदंष्ट्रक (singular vocative)
तीक्ष्णदंष्ट्रकौ (dual vocative)
तीक्ष्णदंष्ट्रका1 (dual vocative)
तीक्ष्णदंष्ट्रकाः (plural vocative)
तीक्ष्णदंष्ट्रकासः1 (plural vocative)
तीक्ष्णदंष्ट्रकम् (accusative singular)
तीक्ष्णदंष्ट्रकौ (accusative dual)
तीक्ष्णदंष्ट्रका1 (accusative dual)
तीक्ष्णदंष्ट्रकान् (accusative plural)
तीक्ष्णदंष्ट्रकेण (instrumental singular)
तीक्ष्णदंष्ट्रकाभ्याम् (dual instrumental)
तीक्ष्णदंष्ट्रकैः (instrumental plural)
तीक्ष्णदंष्ट्रकेभिः1 (instrumental plural)
तीक्ष्णदंष्ट्रकाय (dative singular)
तीक्ष्णदंष्ट्रकाभ्याम् (dative dual)
तीक्ष्णदंष्ट्रकेभ्यः (dative plural)
तीक्ष्णदंष्ट्रकात् (ablative singular)
तीक्ष्णदंष्ट्रकाभ्याम् (ablative dual)
तीक्ष्णदंष्ट्रकेभ्यः (ablative plural)
तीक्ष्णदंष्ट्रकस्य (genitive singular)
तीक्ष्णदंष्ट्रकयोः (dual genitive)
तीक्ष्णदंष्ट्रकाणाम् (genitive plural)
तीक्ष्णदंष्ट्रके (locative singular)
तीक्ष्णदंष्ट्रकयोः (dual locative)
तीक्ष्णदंष्ट्रकेषु (locative plural)

Hindi: तेंदुआ (tenduā)

/tiːkʂ.ɳɐ.dɐ̃ʂ.ʈɾɐ.kɐ/

/t̪iːkʂ.ɳɐˈd̪ɐ̃ʂ.ʈɾɐ.kɐ/

From तीक्ष्ण (tīkṣṇa, “sharp”) + दंष्ट्र (daṃṣṭra, “teeth, tusk”) + -क (-ka).


पृष्टि

sa-noun

पृष्टि • (pṛṣṭí) stem, f

pṛṣṭí (romanization)
पृष्टिः (nominative singular)
पृष्टी (dual nominative)
पृष्टयः (nominative plural)
पृष्टे (singular vocative)
पृष्टी (dual vocative)
पृष्टयः (plural vocative)
पृष्टिम् (accusative singular)
पृष्टी (accusative dual)
पृष्टीः (accusative plural)
पृष्ट्या (instrumental singular)
पृष्टी1 (instrumental singular)
पृष्टिभ्याम् (dual instrumental)
पृष्टिभिः (instrumental plural)
पृष्टये (dative singular)
पृष्ट्यै2 (dative singular)
पृष्टी1 (dative singular)
पृष्टिभ्याम् (dative dual)
पृष्टिभ्यः (dative plural)
पृष्टेः (ablative singular)
पृष्ट्याः2 (ablative singular)
पृष्ट्यै3 (ablative singular)
पृष्टिभ्याम् (ablative dual)
पृष्टिभ्यः (ablative plural)
पृष्टेः (genitive singular)
पृष्ट्याः2 (genitive singular)
पृष्ट्यै3 (genitive singular)
पृष्ट्योः (dual genitive)
पृष्टीनाम् (genitive plural)
पृष्टौ (locative singular)
पृष्ट्याम्2 (locative singular)
पृष्टा1 (locative singular)
पृष्ट्योः (dual locative)
पृष्टिषु (locative plural)

From Proto-Indo-European *pr̥ḱ-tí-s, from *pérḱus (“rib”) whence also पर्शु (párśu, “rib”).

तस्याग्ने पृष्टीर् हरसा शृणीहि

Demolish his ribs, with thy flame O Agni.


कटि

kaṭi (romanization)
कटिः (nominative singular)
कटी (dual nominative)
कटयः (nominative plural)
कटे (singular vocative)
कटी (dual vocative)
कटयः (plural vocative)
कटिम् (accusative singular)
कटी (accusative dual)
कटीः (accusative plural)
कट्या (instrumental singular)
कटी1 (instrumental singular)
कटिभ्याम् (dual instrumental)
कटिभिः (instrumental plural)
कटये (dative singular)
कट्यै2 (dative singular)
कटी1 (dative singular)
कटिभ्याम् (dative dual)
कटिभ्यः (dative plural)
कटेः (ablative singular)
कट्याः2 (ablative singular)
कट्यै3 (ablative singular)
कटिभ्याम् (ablative dual)
कटिभ्यः (ablative plural)
कटेः (genitive singular)
कट्याः2 (genitive singular)
कट्यै3 (genitive singular)
कट्योः (dual genitive)
कटीनाम् (genitive plural)
कटौ (locative singular)
कट्याम्2 (locative singular)
कटा1 (locative singular)
कट्योः (dual locative)
कटिषु (locative plural)

Borrowed from Dravidian; compare Tamil கடம் (kaṭam, “mountain side, elephant's temple”), Kannada ಕಡೆ (kaḍe, “side, end”), Telugu కడ (kaḍa).


कम्प

kampa (romanization)
कम्पः (nominative singular)
कम्पौ (dual nominative)
कम्पा1 (dual nominative)
कम्पाः (nominative plural)
कम्पासः1 (nominative plural)
कम्प (singular vocative)
कम्पौ (dual vocative)
कम्पा1 (dual vocative)
कम्पाः (plural vocative)
कम्पासः1 (plural vocative)
कम्पम् (accusative singular)
कम्पौ (accusative dual)
कम्पा1 (accusative dual)
कम्पान् (accusative plural)
कम्पेन (instrumental singular)
कम्पाभ्याम् (dual instrumental)
कम्पैः (instrumental plural)
कम्पेभिः1 (instrumental plural)
कम्पाय (dative singular)
कम्पाभ्याम् (dative dual)
कम्पेभ्यः (dative plural)
कम्पात् (ablative singular)
कम्पाभ्याम् (ablative dual)
कम्पेभ्यः (ablative plural)
कम्पस्य (genitive singular)
कम्पयोः (dual genitive)
कम्पानाम् (genitive plural)
कम्पे (locative singular)
कम्पयोः (dual locative)
कम्पेषु (locative plural)

Paisaci Prakrit:

Punjabi: ਕੰਬ (kamb)

→ Malay: gempa
Indonesian: gêmpa

udātta उदात्त

tremulous or thrilling pronunciation (a modification of the svarita accent which may take place if the svarita syllable is followed by an udātta syllable)


कम्पन

kampana (romanization)
कम्पनः (nominative singular)
कम्पनौ (dual nominative)
कम्पना1 (dual nominative)
कम्पनाः (nominative plural)
कम्पनासः1 (nominative plural)
कम्पन (singular vocative)
कम्पनौ (dual vocative)
कम्पना1 (dual vocative)
कम्पनाः (plural vocative)
कम्पनासः1 (plural vocative)
कम्पनम् (accusative singular)
कम्पनौ (accusative dual)
कम्पना1 (accusative dual)
कम्पनान् (accusative plural)
कम्पनेन (instrumental singular)
कम्पनाभ्याम् (dual instrumental)
कम्पनैः (instrumental plural)
कम्पनेभिः1 (instrumental plural)
कम्पनाय (dative singular)
कम्पनाभ्याम् (dative dual)
कम्पनेभ्यः (dative plural)
कम्पनात् (ablative singular)
कम्पनाभ्याम् (ablative dual)
कम्पनेभ्यः (ablative plural)
कम्पनस्य (genitive singular)
कम्पनयोः (dual genitive)
कम्पनानाम् (genitive plural)
कम्पने (locative singular)
कम्पनयोः (dual locative)
कम्पनेषु (locative plural)

Derived from the root कम्प् (kamp) + -अन (-ana).

the cool or dewy season (from about the middle of January to that of March)


कम्पन

kampana (romanization)
कम्पनम् (nominative singular)
कम्पने (dual nominative)
कम्पनानि (nominative plural)
कम्पना1 (nominative plural)
कम्पन (singular vocative)
कम्पने (dual vocative)
कम्पनानि (plural vocative)
कम्पना1 (plural vocative)
कम्पनम् (accusative singular)
कम्पने (accusative dual)
कम्पनानि (accusative plural)
कम्पना1 (accusative plural)
कम्पनेन (instrumental singular)
कम्पनाभ्याम् (dual instrumental)
कम्पनैः (instrumental plural)
कम्पनेभिः1 (instrumental plural)
कम्पनाय (dative singular)
कम्पनाभ्याम् (dative dual)
कम्पनेभ्यः (dative plural)
कम्पनात् (ablative singular)
कम्पनाभ्याम् (ablative dual)
कम्पनेभ्यः (ablative plural)
कम्पनस्य (genitive singular)
कम्पनयोः (dual genitive)
कम्पनानाम् (genitive plural)
कम्पने (locative singular)
कम्पनयोः (dual locative)
कम्पनेषु (locative plural)

Paisaci Prakrit:

Punjabi: ਕੰਬਣੀ (kambaṇī)

→ Hindustani:

Hindi: कंपन (kampan)

Urdu: کمپن (kampan)


मद्गु

madgú (romanization)
मद्गुः (nominative singular)
मद्गू (dual nominative)
मद्गवः (nominative plural)
मद्गो (singular vocative)
मद्गू (dual vocative)
मद्गवः (plural vocative)
मद्गुम् (accusative singular)
मद्गू (accusative dual)
मद्गून् (accusative plural)
मद्गुना (instrumental singular)
मद्ग्वा1 (instrumental singular)
मद्गुभ्याम् (dual instrumental)
मद्गुभिः (instrumental plural)
मद्गवे (dative singular)
मद्गुभ्याम् (dative dual)
मद्गुभ्यः (dative plural)
मद्गोः (ablative singular)
मद्गुभ्याम् (ablative dual)
मद्गुभ्यः (ablative plural)
मद्गोः (genitive singular)
मद्ग्वोः (dual genitive)
मद्गूनाम् (genitive plural)
मद्गौ (locative singular)
मद्ग्वोः (dual locative)
मद्गुषु (locative plural)

From Proto-Indo-European *mesg-ú-s (“diver bird”), from *mesg- (“to plunge, to dip”). Cognate with Latin mergus (“diver bird”).

inh

सोमा॑य ह॒ꣳसान् आ ल॑भते वा॒यवे॑ ब॒लाका॑ ऽ इन्द्रा॒ग्निभ्यां॒ क्रुञ्चा॑न् मि॒त्राय॑ म॒द्गून् वरु॑णाय चक्रवा॒कान् ॥
sómāya haṃsā́n ā́ labhate vāyáve balā́kā ʼ indrāgníbhyāṃ krúñcān mitrā́ya madgū́n váruṇāya cakravākā́n.

c. 1200 BCE – 800 BCE, Śukla-Yajurveda (Vājasenayi Saṃhitā) 24.37

To Soma he presents wild geese; to Vāyu female cranes; to Indra-Agni curlews; to Mitra diver birds; to Varuna Chakravākas.


मुद्ग

मु॒द्ग (canonical)
mudgá (romanization)
मुद्गः (nominative singular)
मुद्गौ (dual nominative)
मुद्गा1 (dual nominative)
मुद्गाः (nominative plural)
मुद्गासः1 (nominative plural)
मुद्ग (singular vocative)
मुद्गौ (dual vocative)
मुद्गा1 (dual vocative)
मुद्गाः (plural vocative)
मुद्गासः1 (plural vocative)
मुद्गम् (accusative singular)
मुद्गौ (accusative dual)
मुद्गा1 (accusative dual)
मुद्गान् (accusative plural)
मुद्गेन (instrumental singular)
मुद्गाभ्याम् (dual instrumental)
मुद्गैः (instrumental plural)
मुद्गेभिः1 (instrumental plural)
मुद्गाय (dative singular)
मुद्गाभ्याम् (dative dual)
मुद्गेभ्यः (dative plural)
मुद्गात् (ablative singular)
मुद्गाभ्याम् (ablative dual)
मुद्गेभ्यः (ablative plural)
मुद्गस्य (genitive singular)
मुद्गयोः (dual genitive)
मुद्गानाम् (genitive plural)
मुद्गे (locative singular)
मुद्गयोः (dual locative)
मुद्गेषु (locative plural)

Pali: mugga

Prakrit: 𑀫𑀼𑀕𑁆𑀕 (mugga) (see there for further descendants)

Borrowed terms

→ Hindi: मुद्ग (mudg) (learned)

Unknown.
* Petersson claims derivation from Proto-Indo-European via *muzgá, connecting this term and Sanskrit मुद्गर (mudgara, “hammer”) to Slavic, whence Old Czech možditi (“to smash”), Czech hmožditi, Russian можжи́ть (možžítʹ), мозжи́ть (mozžítʹ, “to beat, pound”), etc. ultimately a verbal derivation from Proto-Slavic *mozgь.
* Burrow agrees that *muzgá is the original form, but relates the term to Sanskrit मसूर (masūra, “lentil”) and derives both from Dravidian; cf. Tamil முதிரை (mutirai, “pulse”).
* The Uṇādisūtras (1.127) claim derivation from the root मुद् (mud, “rejoice, be happy”), but this is etymologically unjustified.
Compare मुद्गष्ठ (mudgaṣṭha, “kind of bean”), मुकुष्ठ (mukuṣṭha, “Vigna aconitifolia”), Prakrit *𑀫𑀝𑁆𑀝𑀭 (*maṭṭara, “Pisum sativum”).

etymon

मु॒द्ग

ncog

Russian можжи́ть (možžítʹ)

c. 1200 BCE – 800 BCE, Śukla-Yajurveda (Vājasenayi Saṃhitā)

Vigna radiata
Vigna radiata#Translingual


मुद्ग

mudga (romanization)
मुद्गः (nominative singular)
मुद्गौ (dual nominative)
मुद्गा1 (dual nominative)
मुद्गाः (nominative plural)
मुद्गासः1 (nominative plural)
मुद्ग (singular vocative)
मुद्गौ (dual vocative)
मुद्गा1 (dual vocative)
मुद्गाः (plural vocative)
मुद्गासः1 (plural vocative)
मुद्गम् (accusative singular)
मुद्गौ (accusative dual)
मुद्गा1 (accusative dual)
मुद्गान् (accusative plural)
मुद्गेन (instrumental singular)
मुद्गाभ्याम् (dual instrumental)
मुद्गैः (instrumental plural)
मुद्गेभिः1 (instrumental plural)
मुद्गाय (dative singular)
मुद्गाभ्याम् (dative dual)
मुद्गेभ्यः (dative plural)
मुद्गात् (ablative singular)
मुद्गाभ्याम् (ablative dual)
मुद्गेभ्यः (ablative plural)
मुद्गस्य (genitive singular)
मुद्गयोः (dual genitive)
मुद्गानाम् (genitive plural)
मुद्गे (locative singular)
मुद्गयोः (dual locative)
मुद्गेषु (locative plural)

Probably extracted from समुद्ग (samudga, “round box”).


दुर्मनस्

durmanas (romanization)
दुर्मनः (nominative singular)
दुर्मनसी (dual nominative)
दुर्मनांसि (nominative plural)
दुर्मनः (singular vocative)
दुर्मनसी (dual vocative)
दुर्मनांसि (plural vocative)
दुर्मनः (accusative singular)
दुर्मनसी (accusative dual)
दुर्मनांसि (accusative plural)
दुर्मनसा (instrumental singular)
दुर्मनोभ्याम् (dual instrumental)
दुर्मनोभिः (instrumental plural)
दुर्मनसे (dative singular)
दुर्मनोभ्याम् (dative dual)
दुर्मनोभ्यः (dative plural)
दुर्मनसः (ablative singular)
दुर्मनोभ्याम् (ablative dual)
दुर्मनोभ्यः (ablative plural)
दुर्मनसः (genitive singular)
दुर्मनसोः (dual genitive)
दुर्मनसाम् (genitive plural)
दुर्मनसि (locative singular)
दुर्मनसोः (dual locative)
दुर्मनःसु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *dušmánās, from Proto-Indo-European *dusmenēs. By surface analysis, दुस्- (dus-, “bad”) + मनस् (mánas, “mind”).


भैषज्य

bhaíṣajya (romanization)
भैषज्यम् (nominative singular)
भैषज्ये (dual nominative)
भैषज्यानि (nominative plural)
भैषज्या1 (nominative plural)
भैषज्य (singular vocative)
भैषज्ये (dual vocative)
भैषज्यानि (plural vocative)
भैषज्या1 (plural vocative)
भैषज्यम् (accusative singular)
भैषज्ये (accusative dual)
भैषज्यानि (accusative plural)
भैषज्या1 (accusative plural)
भैषज्येन (instrumental singular)
भैषज्याभ्याम् (dual instrumental)
भैषज्यैः (instrumental plural)
भैषज्येभिः1 (instrumental plural)
भैषज्याय (dative singular)
भैषज्याभ्याम् (dative dual)
भैषज्येभ्यः (dative plural)
भैषज्यात् (ablative singular)
भैषज्याभ्याम् (ablative dual)
भैषज्येभ्यः (ablative plural)
भैषज्यस्य (genitive singular)
भैषज्ययोः (dual genitive)
भैषज्यानाम् (genitive plural)
भैषज्ये (locative singular)
भैषज्ययोः (dual locative)
भैषज्येषु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀪𑁂𑀲𑀚𑁆𑀚 (bhesajja)

Pali: bhesajja

/bʱɑ́ːj.ʂɐd͡ʑ.jɐ/

/bʱɑjˈʂɐd͡ʑ.jɐ/

Vrddhi derivative of भिषज् (bhiṣaj) with a -य (-ya) extension, from Proto-Indo-Iranian *bʰišáȷ́.

vrd-ya

curativeness, healing efficacy, ability to cure diseases

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa


औपस्थ्य

aupasthya (romanization)
औपस्थ्यम् (nominative singular)
औपस्थ्ये (dual nominative)
औपस्थ्यानि (nominative plural)
औपस्थ्या1 (nominative plural)
औपस्थ्य (singular vocative)
औपस्थ्ये (dual vocative)
औपस्थ्यानि (plural vocative)
औपस्थ्या1 (plural vocative)
औपस्थ्यम् (accusative singular)
औपस्थ्ये (accusative dual)
औपस्थ्यानि (accusative plural)
औपस्थ्या1 (accusative plural)
औपस्थ्येन (instrumental singular)
औपस्थ्याभ्याम् (dual instrumental)
औपस्थ्यैः (instrumental plural)
औपस्थ्येभिः1 (instrumental plural)
औपस्थ्याय (dative singular)
औपस्थ्याभ्याम् (dative dual)
औपस्थ्येभ्यः (dative plural)
औपस्थ्यात् (ablative singular)
औपस्थ्याभ्याम् (ablative dual)
औपस्थ्येभ्यः (ablative plural)
औपस्थ्यस्य (genitive singular)
औपस्थ्ययोः (dual genitive)
औपस्थ्यानाम् (genitive plural)
औपस्थ्ये (locative singular)
औपस्थ्ययोः (dual locative)
औपस्थ्येषु (locative plural)

Vrddhi derivative of उपस्थ (upastha) with a -य (-ya) extension, from the root उपस्था (upasthā), from उप- (upa-) + स्था (sthā).


भञ्जक

bhañjaka (romanization)
भञ्जकः (nominative singular)
भञ्जकौ (dual nominative)
भञ्जका1 (dual nominative)
भञ्जकाः (nominative plural)
भञ्जकासः1 (nominative plural)
भञ्जक (singular vocative)
भञ्जकौ (dual vocative)
भञ्जका1 (dual vocative)
भञ्जकाः (plural vocative)
भञ्जकासः1 (plural vocative)
भञ्जकम् (accusative singular)
भञ्जकौ (accusative dual)
भञ्जका1 (accusative dual)
भञ्जकान् (accusative plural)
भञ्जकेन (instrumental singular)
भञ्जकाभ्याम् (dual instrumental)
भञ्जकैः (instrumental plural)
भञ्जकेभिः1 (instrumental plural)
भञ्जकाय (dative singular)
भञ्जकाभ्याम् (dative dual)
भञ्जकेभ्यः (dative plural)
भञ्जकात् (ablative singular)
भञ्जकाभ्याम् (ablative dual)
भञ्जकेभ्यः (ablative plural)
भञ्जकस्य (genitive singular)
भञ्जकयोः (dual genitive)
भञ्जकानाम् (genitive plural)
भञ्जके (locative singular)
भञ्जकयोः (dual locative)
भञ्जकेषु (locative plural)

/bʱɐɲ.d͡ʑɐ.kɐ/

/ˈbʱɐɲ.d͡ʑɐ.kɐ/


आहरण

āharaṇa (romanization)
आहरणम् (nominative singular)
आहरणे (dual nominative)
आहरणानि (nominative plural)
आहरणा1 (nominative plural)
आहरण (singular vocative)
आहरणे (dual vocative)
आहरणानि (plural vocative)
आहरणा1 (plural vocative)
आहरणम् (accusative singular)
आहरणे (accusative dual)
आहरणानि (accusative plural)
आहरणा1 (accusative plural)
आहरणेन (instrumental singular)
आहरणाभ्याम् (dual instrumental)
आहरणैः (instrumental plural)
आहरणेभिः1 (instrumental plural)
आहरणाय (dative singular)
आहरणाभ्याम् (dative dual)
आहरणेभ्यः (dative plural)
आहरणात् (ablative singular)
आहरणाभ्याम् (ablative dual)
आहरणेभ्यः (ablative plural)
आहरणस्य (genitive singular)
आहरणयोः (dual genitive)
आहरणानाम् (genitive plural)
आहरणे (locative singular)
आहरणयोः (dual locative)
आहरणेषु (locative plural)

→ Hindi: आहरण (āhraṇ)

/ɑː.ɦɐ.ɾɐ.ɳɐ/

/ˈɑː.ɦɐ.ɾɐ.ɳɐ/

a dowry or present given to a bride (at the time of her marriage)


अङ्गसङ्ग

áṅgasaṅga (romanization)
अङ्गसङ्गः (nominative singular)
अङ्गसङ्गौ (dual nominative)
अङ्गसङ्गा1 (dual nominative)
अङ्गसङ्गाः (nominative plural)
अङ्गसङ्गासः1 (nominative plural)
अङ्गसङ्ग (singular vocative)
अङ्गसङ्गौ (dual vocative)
अङ्गसङ्गा1 (dual vocative)
अङ्गसङ्गाः (plural vocative)
अङ्गसङ्गासः1 (plural vocative)
अङ्गसङ्गम् (accusative singular)
अङ्गसङ्गौ (accusative dual)
अङ्गसङ्गा1 (accusative dual)
अङ्गसङ्गान् (accusative plural)
अङ्गसङ्गेन (instrumental singular)
अङ्गसङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
अङ्गसङ्गैः (instrumental plural)
अङ्गसङ्गेभिः1 (instrumental plural)
अङ्गसङ्गाय (dative singular)
अङ्गसङ्गाभ्याम् (dative dual)
अङ्गसङ्गेभ्यः (dative plural)
अङ्गसङ्गात् (ablative singular)
अङ्गसङ्गाभ्याम् (ablative dual)
अङ्गसङ्गेभ्यः (ablative plural)
अङ्गसङ्गस्य (genitive singular)
अङ्गसङ्गयोः (dual genitive)
अङ्गसङ्गानाम् (genitive plural)
अङ्गसङ्गे (locative singular)
अङ्गसङ्गयोः (dual locative)
अङ्गसङ्गेषु (locative plural)

/ɐ́ŋ.ɡɐ.sɐŋ.ɡɐ/

/ɐŋ.ɡɐˈs̪ɐŋ.ɡɐ/

From अङ्ग (áṅga, “body”) + सङ्ग (saṅga, “together”).


कान्ति

kānti (romanization)
कान्तिः (nominative singular)
कान्ती (dual nominative)
कान्तयः (nominative plural)
कान्ते (singular vocative)
कान्ती (dual vocative)
कान्तयः (plural vocative)
कान्तिम् (accusative singular)
कान्ती (accusative dual)
कान्तीः (accusative plural)
कान्त्या (instrumental singular)
कान्ती1 (instrumental singular)
कान्तिभ्याम् (dual instrumental)
कान्तिभिः (instrumental plural)
कान्तये (dative singular)
कान्त्यै2 (dative singular)
कान्ती1 (dative singular)
कान्तिभ्याम् (dative dual)
कान्तिभ्यः (dative plural)
कान्तेः (ablative singular)
कान्त्याः2 (ablative singular)
कान्त्यै3 (ablative singular)
कान्तिभ्याम् (ablative dual)
कान्तिभ्यः (ablative plural)
कान्तेः (genitive singular)
कान्त्याः2 (genitive singular)
कान्त्यै3 (genitive singular)
कान्त्योः (dual genitive)
कान्तीनाम् (genitive plural)
कान्तौ (locative singular)
कान्त्याम्2 (locative singular)
कान्ता1 (locative singular)
कान्त्योः (dual locative)
कान्तिषु (locative plural)

From कम् (kam, “to desire, wish”, root) + -ति (-ti).

सूर्यकान्ति

the splendor of the sun, sunlight, sunshine

loveliness, beauty, splendour, female beauty, personal decoration or embellishment

a lovely colour, brightness (especially of the moon)

a lovely or desirable woman personified as the wife of the moon


सुगन्ध

sugandhá (romanization)
सुगन्धः (nominative singular)
सुगन्धौ (dual nominative)
सुगन्धा1 (dual nominative)
सुगन्धाः (nominative plural)
सुगन्धासः1 (nominative plural)
सुगन्ध (singular vocative)
सुगन्धौ (dual vocative)
सुगन्धा1 (dual vocative)
सुगन्धाः (plural vocative)
सुगन्धासः1 (plural vocative)
सुगन्धम् (accusative singular)
सुगन्धौ (accusative dual)
सुगन्धा1 (accusative dual)
सुगन्धान् (accusative plural)
सुगन्धेन (instrumental singular)
सुगन्धाभ्याम् (dual instrumental)
सुगन्धैः (instrumental plural)
सुगन्धेभिः1 (instrumental plural)
सुगन्धाय (dative singular)
सुगन्धाभ्याम् (dative dual)
सुगन्धेभ्यः (dative plural)
सुगन्धात् (ablative singular)
सुगन्धाभ्याम् (ablative dual)
सुगन्धेभ्यः (ablative plural)
सुगन्धस्य (genitive singular)
सुगन्धयोः (dual genitive)
सुगन्धानाम् (genitive plural)
सुगन्धे (locative singular)
सुगन्धयोः (dual locative)
सुगन्धेषु (locative plural)

/s̪uˈɡɐn̪.d̪ʱɐ/

Compound of सु- (su-, “good”) + गन्ध (gandhá, “smell”).


दुर्गन्ध

durgandha (romanization)
दुर्गन्धः (nominative singular)
दुर्गन्धौ (dual nominative)
दुर्गन्धा1 (dual nominative)
दुर्गन्धाः (nominative plural)
दुर्गन्धासः1 (nominative plural)
दुर्गन्ध (singular vocative)
दुर्गन्धौ (dual vocative)
दुर्गन्धा1 (dual vocative)
दुर्गन्धाः (plural vocative)
दुर्गन्धासः1 (plural vocative)
दुर्गन्धम् (accusative singular)
दुर्गन्धौ (accusative dual)
दुर्गन्धा1 (accusative dual)
दुर्गन्धान् (accusative plural)
दुर्गन्धेन (instrumental singular)
दुर्गन्धाभ्याम् (dual instrumental)
दुर्गन्धैः (instrumental plural)
दुर्गन्धेभिः1 (instrumental plural)
दुर्गन्धाय (dative singular)
दुर्गन्धाभ्याम् (dative dual)
दुर्गन्धेभ्यः (dative plural)
दुर्गन्धात् (ablative singular)
दुर्गन्धाभ्याम् (ablative dual)
दुर्गन्धेभ्यः (ablative plural)
दुर्गन्धस्य (genitive singular)
दुर्गन्धयोः (dual genitive)
दुर्गन्धानाम् (genitive plural)
दुर्गन्धे (locative singular)
दुर्गन्धयोः (dual locative)
दुर्गन्धेषु (locative plural)

/d̪uɾˈɡɐn̪.d̪ʱɐ/


सूर्यकान्ति

sūryakānti (romanization)
सूर्यकान्तिः (nominative singular)
सूर्यकान्ती (dual nominative)
सूर्यकान्तयः (nominative plural)
सूर्यकान्ते (singular vocative)
सूर्यकान्ती (dual vocative)
सूर्यकान्तयः (plural vocative)
सूर्यकान्तिम् (accusative singular)
सूर्यकान्ती (accusative dual)
सूर्यकान्तीः (accusative plural)
सूर्यकान्त्या (instrumental singular)
सूर्यकान्ती1 (instrumental singular)
सूर्यकान्तिभ्याम् (dual instrumental)
सूर्यकान्तिभिः (instrumental plural)
सूर्यकान्तये (dative singular)
सूर्यकान्त्यै2 (dative singular)
सूर्यकान्ती1 (dative singular)
सूर्यकान्तिभ्याम् (dative dual)
सूर्यकान्तिभ्यः (dative plural)
सूर्यकान्तेः (ablative singular)
सूर्यकान्त्याः2 (ablative singular)
सूर्यकान्त्यै3 (ablative singular)
सूर्यकान्तिभ्याम् (ablative dual)
सूर्यकान्तिभ्यः (ablative plural)
सूर्यकान्तेः (genitive singular)
सूर्यकान्त्याः2 (genitive singular)
सूर्यकान्त्यै3 (genitive singular)
सूर्यकान्त्योः (dual genitive)
सूर्यकान्तीनाम् (genitive plural)
सूर्यकान्तौ (locative singular)
सूर्यकान्त्याम्2 (locative singular)
सूर्यकान्ता1 (locative singular)
सूर्यकान्त्योः (dual locative)
सूर्यकान्तिषु (locative plural)

desc

→ Hindi: सूर्यकांति (sūryakānti) (learned)

From सूर्य (sū́rya, “Sun”) + कान्ति (kānti, “lustre”).


सम्पत्ति

sampatti (romanization)
सम्पत्तिः (nominative singular)
सम्पत्ती (dual nominative)
सम्पत्तयः (nominative plural)
सम्पत्ते (singular vocative)
सम्पत्ती (dual vocative)
सम्पत्तयः (plural vocative)
सम्पत्तिम् (accusative singular)
सम्पत्ती (accusative dual)
सम्पत्तीः (accusative plural)
सम्पत्त्या (instrumental singular)
सम्पत्ती1 (instrumental singular)
सम्पत्तिभ्याम् (dual instrumental)
सम्पत्तिभिः (instrumental plural)
सम्पत्तये (dative singular)
सम्पत्त्यै2 (dative singular)
सम्पत्ती1 (dative singular)
सम्पत्तिभ्याम् (dative dual)
सम्पत्तिभ्यः (dative plural)
सम्पत्तेः (ablative singular)
सम्पत्त्याः2 (ablative singular)
सम्पत्त्यै3 (ablative singular)
सम्पत्तिभ्याम् (ablative dual)
सम्पत्तिभ्यः (ablative plural)
सम्पत्तेः (genitive singular)
सम्पत्त्याः2 (genitive singular)
सम्पत्त्यै3 (genitive singular)
सम्पत्त्योः (dual genitive)
सम्पत्तीनाम् (genitive plural)
सम्पत्तौ (locative singular)
सम्पत्त्याम्2 (locative singular)
सम्पत्ता1 (locative singular)
सम्पत्त्योः (dual locative)
सम्पत्तिषु (locative plural)

Pali: sampatti

Khmer: សម្បត្តិ (sɑmbat)

Lao: ສົມບັດ (som bat)

Thai: สมบัติ (sǒm-bàt)

From सम्- (sam-) + पद् (pad) + -ति (-ti).

prosperity, welfare, good fortune, success, accomplishment, fulfilment

attainment, acquisition, enjoyment, possession


क्रान्ति

krānti (romanization)
क्रान्तिः (nominative singular)
क्रान्ती (dual nominative)
क्रान्तयः (nominative plural)
क्रान्ते (singular vocative)
क्रान्ती (dual vocative)
क्रान्तयः (plural vocative)
क्रान्तिम् (accusative singular)
क्रान्ती (accusative dual)
क्रान्तीः (accusative plural)
क्रान्त्या (instrumental singular)
क्रान्तिभ्याम् (dual instrumental)
क्रान्तिभिः (instrumental plural)
क्रान्तये (dative singular)
क्रान्त्यै1 (dative singular)
क्रान्तिभ्याम् (dative dual)
क्रान्तिभ्यः (dative plural)
क्रान्तेः (ablative singular)
क्रान्त्याः1 (ablative singular)
क्रान्तिभ्याम् (ablative dual)
क्रान्तिभ्यः (ablative plural)
क्रान्तेः (genitive singular)
क्रान्त्याः1 (genitive singular)
क्रान्त्योः (dual genitive)
क्रान्तीनाम् (genitive plural)
क्रान्तौ (locative singular)
क्रान्त्याम्1 (locative singular)
क्रान्त्योः (dual locative)
क्रान्तिषु (locative plural)

From the root क्रम् (kram, “to step, walk, go; to make progress”) + -ति (-ti).

sa-root

declination of a planet

ecliptic


नति

nati (romanization)
नतिः (nominative singular)
नती (dual nominative)
नतयः (nominative plural)
नते (singular vocative)
नती (dual vocative)
नतयः (plural vocative)
नतिम् (accusative singular)
नती (accusative dual)
नतीः (accusative plural)
नत्या (instrumental singular)
नती1 (instrumental singular)
नतिभ्याम् (dual instrumental)
नतिभिः (instrumental plural)
नतये (dative singular)
नत्यै2 (dative singular)
नती1 (dative singular)
नतिभ्याम् (dative dual)
नतिभ्यः (dative plural)
नतेः (ablative singular)
नत्याः2 (ablative singular)
नत्यै3 (ablative singular)
नतिभ्याम् (ablative dual)
नतिभ्यः (ablative plural)
नतेः (genitive singular)
नत्याः2 (genitive singular)
नत्यै3 (genitive singular)
नत्योः (dual genitive)
नतीनाम् (genitive plural)
नतौ (locative singular)
नत्याम्2 (locative singular)
नता1 (locative singular)
नत्योः (dual locative)
नतिषु (locative plural)

→ Hindi: नति (nati) (learned)

→ Tamil: நதி (nati)

From Proto-Indo-Iranian *natiš, from Proto-Indo-European *nem-. Synchronically analysable as नम् (nam, “to bow, submit”, root) + -ति (-ti).

suf

bending, bowing, stooping, modesty, humility

the change of a dental letter to a cerebral


नत

natá (romanization)
नतम् (nominative singular)
नते (dual nominative)
नतानि (nominative plural)
नता1 (nominative plural)
नत (singular vocative)
नते (dual vocative)
नतानि (plural vocative)
नता1 (plural vocative)
नतम् (accusative singular)
नते (accusative dual)
नतानि (accusative plural)
नता1 (accusative plural)
नतेन (instrumental singular)
नताभ्याम् (dual instrumental)
नतैः (instrumental plural)
नतेभिः1 (instrumental plural)
नताय (dative singular)
नताभ्याम् (dative dual)
नतेभ्यः (dative plural)
नतात् (ablative singular)
नताभ्याम् (ablative dual)
नतेभ्यः (ablative plural)
नतस्य (genitive singular)
नतयोः (dual genitive)
नतानाम् (genitive plural)
नते (locative singular)
नतयोः (dual locative)
नतेषु (locative plural)

Derived from the root नम् (nam) + -त (-ta).

hour-angle or distance in time from meridian


नत

natá (romanization)
नतः (nominative singular)
नतौ (dual nominative)
नता1 (dual nominative)
नताः (nominative plural)
नतासः1 (nominative plural)
नत (singular vocative)
नतौ (dual vocative)
नता1 (dual vocative)
नताः (plural vocative)
नतासः1 (plural vocative)
नतम् (accusative singular)
नतौ (accusative dual)
नता1 (accusative dual)
नतान् (accusative plural)
नतेन (instrumental singular)
नताभ्याम् (dual instrumental)
नतैः (instrumental plural)
नतेभिः1 (instrumental plural)
नताय (dative singular)
नताभ्याम् (dative dual)
नतेभ्यः (dative plural)
नतात् (ablative singular)
नताभ्याम् (ablative dual)
नतेभ्यः (ablative plural)
नतस्य (genitive singular)
नतयोः (dual genitive)
नतानाम् (genitive plural)
नते (locative singular)
नतयोः (dual locative)
नतेषु (locative plural)
नतम् (nominative singular)
नते (dual nominative)
नतानि (nominative plural)
नता1 (nominative plural)
नत (singular vocative)
नते (dual vocative)
नतानि (plural vocative)
नता1 (plural vocative)
नतम् (accusative singular)
नते (accusative dual)
नतानि (accusative plural)
नता1 (accusative plural)
नतेन (instrumental singular)
नताभ्याम् (dual instrumental)
नतैः (instrumental plural)
नतेभिः1 (instrumental plural)
नताय (dative singular)
नताभ्याम् (dative dual)
नतेभ्यः (dative plural)
नतात् (ablative singular)
नताभ्याम् (ablative dual)
नतेभ्यः (ablative plural)
नतस्य (genitive singular)
नतयोः (dual genitive)
नतानाम् (genitive plural)
नते (locative singular)
नतयोः (dual locative)
नतेषु (locative plural)


प्रातःकाल

prātaḥkāla (romanization)
प्रातःकालः (nominative singular)
प्रातःकालौ (dual nominative)
प्रातःकाला1 (dual nominative)
प्रातःकालाः (nominative plural)
प्रातःकालासः1 (nominative plural)
प्रातःकाल (singular vocative)
प्रातःकालौ (dual vocative)
प्रातःकाला1 (dual vocative)
प्रातःकालाः (plural vocative)
प्रातःकालासः1 (plural vocative)
प्रातःकालम् (accusative singular)
प्रातःकालौ (accusative dual)
प्रातःकाला1 (accusative dual)
प्रातःकालान् (accusative plural)
प्रातःकालेन (instrumental singular)
प्रातःकालाभ्याम् (dual instrumental)
प्रातःकालैः (instrumental plural)
प्रातःकालेभिः1 (instrumental plural)
प्रातःकालाय (dative singular)
प्रातःकालाभ्याम् (dative dual)
प्रातःकालेभ्यः (dative plural)
प्रातःकालात् (ablative singular)
प्रातःकालाभ्याम् (ablative dual)
प्रातःकालेभ्यः (ablative plural)
प्रातःकालस्य (genitive singular)
प्रातःकालयोः (dual genitive)
प्रातःकालानाम् (genitive plural)
प्रातःकाले (locative singular)
प्रातःकालयोः (dual locative)
प्रातःकालेषु (locative plural)

/pɾɑː.t̪ɐhˈkɑː.l̪ɐ/

Etymology tree
Proto-Indo-European *proh₁-
Sanskrit प्रातर् (prātar)
Sanskrit काल (kāla)
Sanskrit प्रातःकाल (prātaḥkāla)
From प्रातर् (prātar, “in the morning”) + काल (kāla, “time”).

com

c. 800 CE – 950 CE, Nārāyaṇa, Hitopadeśa


कूट

kū́ṭa (romanization)
कूटः (nominative singular)
कूटौ (dual nominative)
कूटा1 (dual nominative)
कूटाः (nominative plural)
कूटासः1 (nominative plural)
कूट (singular vocative)
कूटौ (dual vocative)
कूटा1 (dual vocative)
कूटाः (plural vocative)
कूटासः1 (plural vocative)
कूटम् (accusative singular)
कूटौ (accusative dual)
कूटा1 (accusative dual)
कूटान् (accusative plural)
कूटेन (instrumental singular)
कूटाभ्याम् (dual instrumental)
कूटैः (instrumental plural)
कूटेभिः1 (instrumental plural)
कूटाय (dative singular)
कूटाभ्याम् (dative dual)
कूटेभ्यः (dative plural)
कूटात् (ablative singular)
कूटाभ्याम् (ablative dual)
कूटेभ्यः (ablative plural)
कूटस्य (genitive singular)
कूटयोः (dual genitive)
कूटानाम् (genitive plural)
कूटे (locative singular)
कूटयोः (dual locative)
कूटेषु (locative plural)

maṇḍapa मण्डप


कूट

kū́ṭa (romanization)
कूटम् (nominative singular)
कूटे (dual nominative)
कूटानि (nominative plural)
कूटा1 (nominative plural)
कूट (singular vocative)
कूटे (dual vocative)
कूटानि (plural vocative)
कूटा1 (plural vocative)
कूटम् (accusative singular)
कूटे (accusative dual)
कूटानि (accusative plural)
कूटा1 (accusative plural)
कूटेन (instrumental singular)
कूटाभ्याम् (dual instrumental)
कूटैः (instrumental plural)
कूटेभिः1 (instrumental plural)
कूटाय (dative singular)
कूटाभ्याम् (dative dual)
कूटेभ्यः (dative plural)
कूटात् (ablative singular)
कूटाभ्याम् (ablative dual)
कूटेभ्यः (ablative plural)
कूटस्य (genitive singular)
कूटयोः (dual genitive)
कूटानाम् (genitive plural)
कूटे (locative singular)
कूटयोः (dual locative)
कूटेषु (locative plural)

the bone of the forehead with its projections or prominences, horn


कूट

kū́ṭa (romanization)
कूटः (nominative singular)
कूटौ (dual nominative)
कूटा1 (dual nominative)
कूटाः (nominative plural)
कूटासः1 (nominative plural)
कूट (singular vocative)
कूटौ (dual vocative)
कूटा1 (dual vocative)
कूटाः (plural vocative)
कूटासः1 (plural vocative)
कूटम् (accusative singular)
कूटौ (accusative dual)
कूटा1 (accusative dual)
कूटान् (accusative plural)
कूटेन (instrumental singular)
कूटाभ्याम् (dual instrumental)
कूटैः (instrumental plural)
कूटेभिः1 (instrumental plural)
कूटाय (dative singular)
कूटाभ्याम् (dative dual)
कूटेभ्यः (dative plural)
कूटात् (ablative singular)
कूटाभ्याम् (ablative dual)
कूटेभ्यः (ablative plural)
कूटस्य (genitive singular)
कूटयोः (dual genitive)
कूटानाम् (genitive plural)
कूटे (locative singular)
कूटयोः (dual locative)
कूटेषु (locative plural)
कूटम् (nominative singular)
कूटे (dual nominative)
कूटानि (nominative plural)
कूटा1 (nominative plural)
कूट (singular vocative)
कूटे (dual vocative)
कूटानि (plural vocative)
कूटा1 (plural vocative)
कूटम् (accusative singular)
कूटे (accusative dual)
कूटानि (accusative plural)
कूटा1 (accusative plural)
कूटेन (instrumental singular)
कूटाभ्याम् (dual instrumental)
कूटैः (instrumental plural)
कूटेभिः1 (instrumental plural)
कूटाय (dative singular)
कूटाभ्याम् (dative dual)
कूटेभ्यः (dative plural)
कूटात् (ablative singular)
कूटाभ्याम् (ablative dual)
कूटेभ्यः (ablative plural)
कूटस्य (genitive singular)
कूटयोः (dual genitive)
कूटानाम् (genitive plural)
कूटे (locative singular)
कूटयोः (dual locative)
कूटेषु (locative plural)

part of a plough, ploughshare, body of a plough

a trap for catching deer, concealed weapon

illusion, fraud, trick, untruth, falsehood


कूट

kūṭa (romanization)
कूटः (nominative singular)
कूटौ (dual nominative)
कूटा1 (dual nominative)
कूटाः (nominative plural)
कूट (singular vocative)
कूटौ (dual vocative)
कूटा1 (dual vocative)
कूटाः (plural vocative)
कूटम् (accusative singular)
कूटौ (accusative dual)
कूटा1 (accusative dual)
कूटान् (accusative plural)
कूटेन (instrumental singular)
कूटाभ्याम् (dual instrumental)
कूटैः (instrumental plural)
कूटाय (dative singular)
कूटाभ्याम् (dative dual)
कूटेभ्यः (dative plural)
कूटात् (ablative singular)
कूटाभ्याम् (ablative dual)
कूटेभ्यः (ablative plural)
कूटस्य (genitive singular)
कूटयोः (dual genitive)
कूटानाम् (genitive plural)
कूटे (locative singular)
कूटयोः (dual locative)
कूटेषु (locative plural)
कूटम् (nominative singular)
कूटे (dual nominative)
कूटानि (nominative plural)
कूट (singular vocative)
कूटे (dual vocative)
कूटानि (plural vocative)
कूटम् (accusative singular)
कूटे (accusative dual)
कूटानि (accusative plural)
कूटेन (instrumental singular)
कूटाभ्याम् (dual instrumental)
कूटैः (instrumental plural)
कूटाय (dative singular)
कूटाभ्याम् (dative dual)
कूटेभ्यः (dative plural)
कूटात् (ablative singular)
कूटाभ्याम् (ablative dual)
कूटेभ्यः (ablative plural)
कूटस्य (genitive singular)
कूटयोः (dual genitive)
कूटानाम् (genitive plural)
कूटे (locative singular)
कूटयोः (dual locative)
कूटेषु (locative plural)

Phono-semantic matching of English code. It is also possible that this word was used in that sense in Hindi first, and then it started being used in Sanskrit, with influence from it.


श्वसन

śvasaná (romanization)
श्वसनम् (nominative singular)
श्वसने (dual nominative)
श्वसनानि (nominative plural)
श्वसना1 (nominative plural)
श्वसन (singular vocative)
श्वसने (dual vocative)
श्वसनानि (plural vocative)
श्वसना1 (plural vocative)
श्वसनम् (accusative singular)
श्वसने (accusative dual)
श्वसनानि (accusative plural)
श्वसना1 (accusative plural)
श्वसनेन (instrumental singular)
श्वसनाभ्याम् (dual instrumental)
श्वसनैः (instrumental plural)
श्वसनेभिः1 (instrumental plural)
श्वसनाय (dative singular)
श्वसनाभ्याम् (dative dual)
श्वसनेभ्यः (dative plural)
श्वसनात् (ablative singular)
श्वसनाभ्याम् (ablative dual)
श्वसनेभ्यः (ablative plural)
श्वसनस्य (genitive singular)
श्वसनयोः (dual genitive)
श्वसनानाम् (genitive plural)
श्वसने (locative singular)
श्वसनयोः (dual locative)
श्वसनेषु (locative plural)

/ɕʋɐ.sɐ.nɐ́/

/ˈɕʋɐ.s̪ɐ.n̪ɐ/

From श्वस् (śvas, “to breathe”, root) + -अन (-ana, “-ing”).


हिन्दु

hindu (romanization)
हिन्दुः (nominative singular)
हिन्दू (dual nominative)
हिन्दवः (nominative plural)
हिन्दो (singular vocative)
हिन्दू (dual vocative)
हिन्दवः (plural vocative)
हिन्दुम् (accusative singular)
हिन्दू (accusative dual)
हिन्दून् (accusative plural)
हिन्दुना (instrumental singular)
हिन्दुभ्याम् (dual instrumental)
हिन्दुभिः (instrumental plural)
हिन्दवे (dative singular)
हिन्दुभ्याम् (dative dual)
हिन्दुभ्यः (dative plural)
हिन्दोः (ablative singular)
हिन्दुभ्याम् (ablative dual)
हिन्दुभ्यः (ablative plural)
हिन्दोः (genitive singular)
हिन्द्वोः (dual genitive)
हिन्दूनाम् (genitive plural)
हिन्दौ (locative singular)
हिन्द्वोः (dual locative)
हिन्दुषु (locative plural)
हिन्दुः (nominative singular)
हिन्दू (dual nominative)
हिन्दवः (nominative plural)
हिन्दो (singular vocative)
हिन्दू (dual vocative)
हिन्दवः (plural vocative)
हिन्दुम् (accusative singular)
हिन्दू (accusative dual)
हिन्दूः (accusative plural)
हिन्द्वा (instrumental singular)
हिन्दुभ्याम् (dual instrumental)
हिन्दुभिः (instrumental plural)
हिन्दवे (dative singular)
हिन्द्वै1 (dative singular)
हिन्दुभ्याम् (dative dual)
हिन्दुभ्यः (dative plural)
हिन्दोः (ablative singular)
हिन्द्वाः1 (ablative singular)
हिन्दुभ्याम् (ablative dual)
हिन्दुभ्यः (ablative plural)
हिन्दोः (genitive singular)
हिन्द्वाः1 (genitive singular)
हिन्द्वोः (dual genitive)
हिन्दूनाम् (genitive plural)
हिन्दौ (locative singular)
हिन्द्वाम्1 (locative singular)
हिन्द्वोः (dual locative)
हिन्दुषु (locative plural)

Borrowed from Hindi हिंदू (hindū), from Classical Persian هندو (hindū), from Middle Persian hndwk' (Hindūg, “Indian”), which is a demonym derived from Old Persian 𐏃𐎡𐎯𐎢𐏁 (h-i-du-u-š /hiⁿduš/, “India”); see there for more. Doublet of सिन्धु (sindhu).

der

आसिन्धुसिन्धुपर्यन्ता यस्य भारतभूमिका ।
 पितृभूः पुण्यभूश्चैव स वै हिन्दुरिति स्मृतः ॥

1923, Vinayak Damodar Savarkar, Essentials of Hindutva:

For whom, the land of Bhārata, from the Sindhu to the [Indian] Ocean is the fatherland and holy land; he is named a Hindu.

āsindhusindhuparyantā yasya bhāratabhūmikā.
 pitṛbhūḥ puṇyabhūścaiva sa vai hinduriti smṛtaḥ.


वीरुध्

vīrúdh (romanization)
वीरुत् (nominative singular)
वीरुधः (nominative plural)
वीरुधः (plural vocative)
वीरुधम् (accusative singular)
वीरुधः (accusative plural)
वीरुधा (instrumental singular)
वीरुद्भिः (instrumental plural)
वीरुद्भ्यः (ablative plural)
वीरुधः (genitive singular)
वीरुधाम् (genitive plural)
वीरुत्सु (locative plural)

/ˈʋiː.ɾud̪ʱ/

From Proto-Indo-Aryan *wiHrúdʰ-, from *wi- (“away, apart, about; in different directions”) + Proto-Indo-European *h₁ludʰ-, zero grade of *h₁lewdʰ- (“to grow”), whence also रोधति (rodhati, “grows”).

इमां खनाम्योषधिं वीरुधं बलवत्तमाम्।
यया सपत्नीं बाधते यया संविन्दते पतिम्॥
imāṃ khanāmyoṣadhiṃ vīrudhaṃ balavattamām.

From out the earth I dig this plant, a herb of most effectual power,
Wherewith one quells the co-wife and gains the husband for herself.

yayā sapatnīṃ bādhate yayā saṃvindate patim.

a plant, herb; especially a creeping plant


वङ्गन

vaṅgana (romanization)
वङ्गनः (nominative singular)
वङ्गनौ (dual nominative)
वङ्गना1 (dual nominative)
वङ्गनाः (nominative plural)
वङ्गनासः1 (nominative plural)
वङ्गन (singular vocative)
वङ्गनौ (dual vocative)
वङ्गना1 (dual vocative)
वङ्गनाः (plural vocative)
वङ्गनासः1 (plural vocative)
वङ्गनम् (accusative singular)
वङ्गनौ (accusative dual)
वङ्गना1 (accusative dual)
वङ्गनान् (accusative plural)
वङ्गनेन (instrumental singular)
वङ्गनाभ्याम् (dual instrumental)
वङ्गनैः (instrumental plural)
वङ्गनेभिः1 (instrumental plural)
वङ्गनाय (dative singular)
वङ्गनाभ्याम् (dative dual)
वङ्गनेभ्यः (dative plural)
वङ्गनात् (ablative singular)
वङ्गनाभ्याम् (ablative dual)
वङ्गनेभ्यः (ablative plural)
वङ्गनस्य (genitive singular)
वङ्गनयोः (dual genitive)
वङ्गनानाम् (genitive plural)
वङ्गने (locative singular)
वङ्गनयोः (dual locative)
वङ्गनेषु (locative plural)

→ Hindi: वंगन (vaṅgan)

/ˈʋɐŋ.ɡɐ.n̪ɐ/

A reborrowed Prakrit form of Sanskrit वातिङ्गण (vātiṅgaṇa).


अङ्गन

aṅgana (romanization)
अङ्गनम् (nominative singular)
अङ्गने (dual nominative)
अङ्गनानि (nominative plural)
अङ्गना1 (nominative plural)
अङ्गन (singular vocative)
अङ्गने (dual vocative)
अङ्गनानि (plural vocative)
अङ्गना1 (plural vocative)
अङ्गनम् (accusative singular)
अङ्गने (accusative dual)
अङ्गनानि (accusative plural)
अङ्गना1 (accusative plural)
अङ्गनेन (instrumental singular)
अङ्गनाभ्याम् (dual instrumental)
अङ्गनैः (instrumental plural)
अङ्गनेभिः1 (instrumental plural)
अङ्गनाय (dative singular)
अङ्गनाभ्याम् (dative dual)
अङ्गनेभ्यः (dative plural)
अङ्गनात् (ablative singular)
अङ्गनाभ्याम् (ablative dual)
अङ्गनेभ्यः (ablative plural)
अङ्गनस्य (genitive singular)
अङ्गनयोः (dual genitive)
अङ्गनानाम् (genitive plural)
अङ्गने (locative singular)
अङ्गनयोः (dual locative)
अङ्गनेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀅𑀁𑀕𑀡 (aṃgaṇa) (see there for further descendants)

/ˈɐŋ.ɡɐ.n̪ɐ/

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₂eng-
Sanskrit अङ्ग् (aṅg)
Proto-Indo-European *-nós
Sanskrit -अन (-ana)
Sanskrit अङ्गन (aṅgana)
From the root अङ्ग् (aṅg) + -अन (-ana).

etymon

"place to walk in", yard, court, area, courtyard


वामन

vāmaná (romanization)
वामनः (nominative singular)
वामनौ (dual nominative)
वामना1 (dual nominative)
वामनाः (nominative plural)
वामनासः1 (nominative plural)
वामन (singular vocative)
वामनौ (dual vocative)
वामना1 (dual vocative)
वामनाः (plural vocative)
वामनासः1 (plural vocative)
वामनम् (accusative singular)
वामनौ (accusative dual)
वामना1 (accusative dual)
वामनान् (accusative plural)
वामनेन (instrumental singular)
वामनाभ्याम् (dual instrumental)
वामनैः (instrumental plural)
वामनेभिः1 (instrumental plural)
वामनाय (dative singular)
वामनाभ्याम् (dative dual)
वामनेभ्यः (dative plural)
वामनात् (ablative singular)
वामनाभ्याम् (ablative dual)
वामनेभ्यः (ablative plural)
वामनस्य (genitive singular)
वामनयोः (dual genitive)
वामनानाम् (genitive plural)
वामने (locative singular)
वामनयोः (dual locative)
वामनेषु (locative plural)

/ʋɑː.mɐ.nɐ́/

/ˈʋɑː.mɐ.n̪ɐ/

Maybe levelled from an earlier *वामन् (*vāmán, “deficient, lacking”), from the same origin as ऊन (ūna). See also वाम (vāma, “left”).

a person born under a particular constellation


माङ्गलिक

māṅgalika (romanization)
माङ्गलिकम् (nominative singular)
माङ्गलिके (dual nominative)
माङ्गलिकानि (nominative plural)
माङ्गलिका1 (nominative plural)
माङ्गलिक (singular vocative)
माङ्गलिके (dual vocative)
माङ्गलिकानि (plural vocative)
माङ्गलिका1 (plural vocative)
माङ्गलिकम् (accusative singular)
माङ्गलिके (accusative dual)
माङ्गलिकानि (accusative plural)
माङ्गलिका1 (accusative plural)
माङ्गलिकेन (instrumental singular)
माङ्गलिकाभ्याम् (dual instrumental)
माङ्गलिकैः (instrumental plural)
माङ्गलिकेभिः1 (instrumental plural)
माङ्गलिकाय (dative singular)
माङ्गलिकाभ्याम् (dative dual)
माङ्गलिकेभ्यः (dative plural)
माङ्गलिकात् (ablative singular)
माङ्गलिकाभ्याम् (ablative dual)
माङ्गलिकेभ्यः (ablative plural)
माङ्गलिकस्य (genitive singular)
माङ्गलिकयोः (dual genitive)
माङ्गलिकानाम् (genitive plural)
माङ्गलिके (locative singular)
माङ्गलिकयोः (dual locative)
माङ्गलिकेषु (locative plural)


सम्राज्

samrā́j (romanization)
सम्राट् (nominative singular)
सम्राजौ (dual nominative)
सम्राजा1 (dual nominative)
सम्राजः (nominative plural)
सम्राट् (singular vocative)
सम्राजौ (dual vocative)
सम्राजा1 (dual vocative)
सम्राजः (plural vocative)
सम्राजम् (accusative singular)
सम्राजौ (accusative dual)
सम्राजा1 (accusative dual)
सम्राजः (accusative plural)
सम्राजा (instrumental singular)
सम्राड्भ्याम् (dual instrumental)
सम्राड्भिः (instrumental plural)
सम्राजे (dative singular)
सम्राड्भ्याम् (dative dual)
सम्राड्भ्यः (dative plural)
सम्राजः (ablative singular)
सम्राड्भ्याम् (ablative dual)
सम्राड्भ्यः (ablative plural)
सम्राजः (genitive singular)
सम्राजोः (dual genitive)
सम्राजाम् (genitive plural)
सम्राजि (locative singular)
सम्राजोः (dual locative)
सम्राट्सु (locative plural)

/sɐm.ɾɑ́ːd͡ʑ/

/ˈs̪ɐm.ɾɑːd͡ʑ/

Compound of सम्- (sam-, “altogether”) + राज् (rā́j, “king”).

com+

प्र स॒म्राजे॑ बृह॒ते मन्म॒ नु प्रि॒यमर्च॑ दे॒वाय॒ वरु॑णाय स॒प्रथः॑ ।
अ॒यं य उ॒र्वी म॑हि॒ना महि॑व्रत॒: क्रत्वा॑ वि॒भात्य॒जरो॒ न शो॒चिषा॑ ॥
prá samrā́je bṛhaté mánma nú priyámárca devā́ya váruṇāya sapráthaḥ.
ayáṃ yá urvī́ mahinā́ máhivrata: krátvā vibhā́tyajáro ná śocíṣā.

The Eternal mighty Governor, who, illumines both wide worlds with majesty and power as if with a flame.

Now will I sing a dear and far-extending hymn to Varuṇa the God, sublime, the imperial Lord,

a supreme ruler, a universal king, a sovereign lord


सम्राट्

head

सम्राट् • (samrā́ṭ) m

→ Bengali: সম্রাট (śomraṭ)

→ Hindi: सम्राट (samrāṭ)

→ Malayalam: സമ്രാട്ട് (samrāṭṭŭ)

→ Punjabi: ਸਮਰਾਟ (samrāṭ)

desc

→ Urdu: سمراٹ

→ Urdu: سمراٹ

/ˈs̪ɐm.ɾɑːʈ/

सम्राज् सम्राज्#Sanskrit

nominative singular of सम्राज् (samrā́j)


लोल

lola (romanization)
लोलः (nominative singular)
लोलौ (dual nominative)
लोला1 (dual nominative)
लोलाः (nominative plural)
लोलासः1 (nominative plural)
लोल (singular vocative)
लोलौ (dual vocative)
लोला1 (dual vocative)
लोलाः (plural vocative)
लोलासः1 (plural vocative)
लोलम् (accusative singular)
लोलौ (accusative dual)
लोला1 (accusative dual)
लोलान् (accusative plural)
लोलेन (instrumental singular)
लोलाभ्याम् (dual instrumental)
लोलैः (instrumental plural)
लोलेभिः1 (instrumental plural)
लोलाय (dative singular)
लोलाभ्याम् (dative dual)
लोलेभ्यः (dative plural)
लोलात् (ablative singular)
लोलाभ्याम् (ablative dual)
लोलेभ्यः (ablative plural)
लोलस्य (genitive singular)
लोलयोः (dual genitive)
लोलानाम् (genitive plural)
लोले (locative singular)
लोलयोः (dual locative)
लोलेषु (locative plural)

→ Hindi: लोल (lol) (learned)

From the root लुल् (lul, “to move to and fro, roll about, stir”).


उदासिन्

udāsin (romanization)
उदासी (nominative singular)
उदासिनौ (dual nominative)
उदासिना1 (dual nominative)
उदासिनः (nominative plural)
उदासिन् (singular vocative)
उदासिनौ (dual vocative)
उदासिना1 (dual vocative)
उदासिनः (plural vocative)
उदासिनम् (accusative singular)
उदासिनौ (accusative dual)
उदासिना1 (accusative dual)
उदासिनः (accusative plural)
उदासिना (instrumental singular)
उदासिभ्याम् (dual instrumental)
उदासिभिः (instrumental plural)
उदासिने (dative singular)
उदासिभ्याम् (dative dual)
उदासिभ्यः (dative plural)
उदासिनः (ablative singular)
उदासिभ्याम् (ablative dual)
उदासिभ्यः (ablative plural)
उदासिनः (genitive singular)
उदासिनोः (dual genitive)
उदासिनाम् (genitive plural)
उदासिनि (locative singular)
उदासिनोः (dual locative)
उदासिषु (locative plural)

→ Hindustani:

Hindi: उदासी (udāsī)

Urdu: اداسی (udāsī)

From उद्- (ud-) + आस (āsa) + -इन् (-in).


हर्षित

harṣita (romanization)
हर्षितम् (nominative singular)
हर्षिते (dual nominative)
हर्षितानि (nominative plural)
हर्षिता1 (nominative plural)
हर्षित (singular vocative)
हर्षिते (dual vocative)
हर्षितानि (plural vocative)
हर्षिता1 (plural vocative)
हर्षितम् (accusative singular)
हर्षिते (accusative dual)
हर्षितानि (accusative plural)
हर्षिता1 (accusative plural)
हर्षितेन (instrumental singular)
हर्षिताभ्याम् (dual instrumental)
हर्षितैः (instrumental plural)
हर्षितेभिः1 (instrumental plural)
हर्षिताय (dative singular)
हर्षिताभ्याम् (dative dual)
हर्षितेभ्यः (dative plural)
हर्षितात् (ablative singular)
हर्षिताभ्याम् (ablative dual)
हर्षितेभ्यः (ablative plural)
हर्षितस्य (genitive singular)
हर्षितयोः (dual genitive)
हर्षितानाम् (genitive plural)
हर्षिते (locative singular)
हर्षितयोः (dual locative)
हर्षितेषु (locative plural)

→ Hindi: हर्षित (harṣit)

/ˈɦɐɾ.ʂi.t̪ɐ/


हेमन्

Dardic:

Kalasha: héman

Khowar: ىومون (yomún)

From Proto-Indo-Iranian *ȷ́ʰayman, from Proto-Indo-European *ǵʰéy-mn̥ ~ *ǵʰi-mén-s (“winter”).


हेमन्

hemán (romanization)
हि (root)
हेमा (nominative singular)
हेमानौ (dual nominative)
हेमाना1 (dual nominative)
हेमानः (nominative plural)
हेमन् (singular vocative)
हेमानौ (dual vocative)
हेमाना1 (dual vocative)
हेमानः (plural vocative)
हेमानम् (accusative singular)
हेमानौ (accusative dual)
हेमाना1 (accusative dual)
हेम्नः (accusative plural)
हेम्ना (instrumental singular)
हेमना (instrumental singular)
हेमभ्याम् (dual instrumental)
हेमभिः (instrumental plural)
हेम्ने (dative singular)
हेमभ्याम् (dative dual)
हेमभ्यः (dative plural)
हेम्नः (ablative singular)
हेमभ्याम् (ablative dual)
हेमभ्यः (ablative plural)
हेम्नः (genitive singular)
हेम्नोः (dual genitive)
हेम्नाम् (genitive plural)
हेम्नि (locative singular)
हेमनि (locative singular)
हेमन्1 (locative singular)
हेम्नोः (dual locative)
हेमसु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *źʰáyma, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́ʰáyma, from Proto-Indo-European *ǵʰéy-mn̥ ~ *ǵʰi-mén-s, from *ǵʰey- (“to drive”). Cognate with Old Avestan 𐬰𐬀𐬉𐬨𐬀𐬥 (zaēman).


हेमन्

heman (romanization)
हेम (nominative singular)
हेम्नी (dual nominative)
हेमनी (dual nominative)
हेमानि (nominative plural)
हेमन् (singular vocative)
हेम (singular vocative)
हेम्नी (dual vocative)
हेमनी (dual vocative)
हेमानि (plural vocative)
हेम (accusative singular)
हेम्नी (accusative dual)
हेमनी (accusative dual)
हेमानि (accusative plural)
हेम्ना (instrumental singular)
हेमभ्याम् (dual instrumental)
हेमभिः (instrumental plural)
हेम्ने (dative singular)
हेमभ्याम् (dative dual)
हेमभ्यः (dative plural)
हेम्नः (ablative singular)
हेमभ्याम् (ablative dual)
हेमभ्यः (ablative plural)
हेम्नः (genitive singular)
हेम्नोः (dual genitive)
हेम्नाम् (genitive plural)
हेम्नि (locative singular)
हेमनि (locative singular)
हेम्नोः (dual locative)
हेमसु (locative plural)

Developed from हैम (haima, “covered with snow”) in the sense of "glimmering like snow".


ज्योतिरिङ्गण

jyotiriṅgaṇa (romanization)
ज्योतिरिङ्गणः (nominative singular)
ज्योतिरिङ्गणौ (dual nominative)
ज्योतिरिङ्गणाः (nominative plural)
ज्योतिरिङ्गण (singular vocative)
ज्योतिरिङ्गणौ (dual vocative)
ज्योतिरिङ्गणाः (plural vocative)
ज्योतिरिङ्गणम् (accusative singular)
ज्योतिरिङ्गणौ (accusative dual)
ज्योतिरिङ्गणान् (accusative plural)
ज्योतिरिङ्गणेन (instrumental singular)
ज्योतिरिङ्गणाभ्याम् (dual instrumental)
ज्योतिरिङ्गणैः (instrumental plural)
ज्योतिरिङ्गणाय (dative singular)
ज्योतिरिङ्गणाभ्याम् (dative dual)
ज्योतिरिङ्गणेभ्यः (dative plural)
ज्योतिरिङ्गणात् (ablative singular)
ज्योतिरिङ्गणाभ्याम् (ablative dual)
ज्योतिरिङ्गणेभ्यः (ablative plural)
ज्योतिरिङ्गणस्य (genitive singular)
ज्योतिरिङ्गणयोः (dual genitive)
ज्योतिरिङ्गणानाम् (genitive plural)
ज्योतिरिङ्गणे (locative singular)
ज्योतिरिङ्गणयोः (dual locative)
ज्योतिरिङ्गणेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀚𑁄𑀇𑀁𑀕𑀡 (joiṃgaṇa)

Maithili: जोगनी (jōgᵊnī)

Hindustani: jugnū

Hindi: जुगनू

desc

Urdu: جُگْنُو

Urdu: جُگْنُو

→ Hindi: ज्योतिरिंगण (jyotiriṅgaṇ) (learned)

/d͡ʑjoː.t̪iˈɾiŋ.ɡɐ.ɳɐ/

Compound of ज्योतिर् (jyotir, “light”) + इङ्गन (iṅgana, “moving, shaking”), literally “moving light”.


ज्योतिर्

sa-noun form

ज्योतिर् • (jyotir)

ज्योतिस् ज्योतिस्#Sanskrit


इङ्गन

iṅgana (romanization)
इङ्गनम् (nominative singular)
इङ्गने (dual nominative)
इङ्गनानि (nominative plural)
इङ्गना1 (nominative plural)
इङ्गन (singular vocative)
इङ्गने (dual vocative)
इङ्गनानि (plural vocative)
इङ्गना1 (plural vocative)
इङ्गनम् (accusative singular)
इङ्गने (accusative dual)
इङ्गनानि (accusative plural)
इङ्गना1 (accusative plural)
इङ्गनेन (instrumental singular)
इङ्गनाभ्याम् (dual instrumental)
इङ्गनैः (instrumental plural)
इङ्गनेभिः1 (instrumental plural)
इङ्गनाय (dative singular)
इङ्गनाभ्याम् (dative dual)
इङ्गनेभ्यः (dative plural)
इङ्गनात् (ablative singular)
इङ्गनाभ्याम् (ablative dual)
इङ्गनेभ्यः (ablative plural)
इङ्गनस्य (genitive singular)
इङ्गनयोः (dual genitive)
इङ्गनानाम् (genitive plural)
इङ्गने (locative singular)
इङ्गनयोः (dual locative)
इङ्गनेषु (locative plural)

→ Hindi: इंगन (iṅgan)

/ˈiŋ.ɡɐ.n̪ɐ/

(grammar) separation of one member of a compound from another

separation by the avagraha or mark of tmesis


दाक्षिण्य

sa-noun

दाक्षिण्य • (dākṣiṇya) stem, n

dākṣiṇya (romanization)
दाक्षिण्यम् (nominative singular)
दाक्षिण्ये (dual nominative)
दाक्षिण्यानि (nominative plural)
दाक्षिण्या1 (nominative plural)
दाक्षिण्य (singular vocative)
दाक्षिण्ये (dual vocative)
दाक्षिण्यानि (plural vocative)
दाक्षिण्या1 (plural vocative)
दाक्षिण्यम् (accusative singular)
दाक्षिण्ये (accusative dual)
दाक्षिण्यानि (accusative plural)
दाक्षिण्या1 (accusative plural)
दाक्षिण्येन (instrumental singular)
दाक्षिण्याभ्याम् (dual instrumental)
दाक्षिण्यैः (instrumental plural)
दाक्षिण्येभिः1 (instrumental plural)
दाक्षिण्याय (dative singular)
दाक्षिण्याभ्याम् (dative dual)
दाक्षिण्येभ्यः (dative plural)
दाक्षिण्यात् (ablative singular)
दाक्षिण्याभ्याम् (ablative dual)
दाक्षिण्येभ्यः (ablative plural)
दाक्षिण्यस्य (genitive singular)
दाक्षिण्ययोः (dual genitive)
दाक्षिण्यानाम् (genitive plural)
दाक्षिण्ये (locative singular)
दाक्षिण्ययोः (dual locative)
दाक्षिण्येषु (locative plural)

desc

→ Hindi: दाक्षिण्य (dākṣiṇya)

→ Hindi: दाक्षिण्य (dākṣiṇya)

→ Telugu: దాక్షిణ్యం (dākṣiṇyaṁ)

→ Telugu: దాక్షిణ్యం (dākṣiṇyaṁ)

/d̪ɑːkˈʂiɳ.jɐ/

Vrddhi derivative of दक्षिण (dákṣiṇa) with a -य (-ya) extension.

vrd-ya

dexterity, skill, officiousness, gallantry, kindness, consideration, piety


भिषक्

head

भिषक् • (bhiṣák) m

भिषज् भिषज्#Sanskrit


युक्ति

yukti (romanization)
युक्तिः (nominative singular)
युक्ती (dual nominative)
युक्तयः (nominative plural)
युक्ते (singular vocative)
युक्ती (dual vocative)
युक्तयः (plural vocative)
युक्तिम् (accusative singular)
युक्ती (accusative dual)
युक्तीः (accusative plural)
युक्त्या (instrumental singular)
युक्ती1 (instrumental singular)
युक्तिभ्याम् (dual instrumental)
युक्तिभिः (instrumental plural)
युक्तये (dative singular)
युक्त्यै2 (dative singular)
युक्ती1 (dative singular)
युक्तिभ्याम् (dative dual)
युक्तिभ्यः (dative plural)
युक्तेः (ablative singular)
युक्त्याः2 (ablative singular)
युक्त्यै3 (ablative singular)
युक्तिभ्याम् (ablative dual)
युक्तिभ्यः (ablative plural)
युक्तेः (genitive singular)
युक्त्याः2 (genitive singular)
युक्त्यै3 (genitive singular)
युक्त्योः (dual genitive)
युक्तीनाम् (genitive plural)
युक्तौ (locative singular)
युक्त्याम्2 (locative singular)
युक्ता1 (locative singular)
युक्त्योः (dual locative)
युक्तिषु (locative plural)

desctree

Pali: yutti
→ Burmese: ယုတ္တိ (yutti.)
→ Khmer: យុត្តិ (yutteʼ)
→ Lao: ຍຸດຕິ (nyut ti)
→ Thai: ยุติ (yút-dtì)

Ashokan Prakrit:

Maharastri Prakrit: 𑀚𑀼𑀢𑁆𑀢𑀺 (jutti)

→ Bengali: যুক্তি (jukti) (learned)

→ Santali: ᱡᱩᱠᱛᱤ (jukti)

→ Telugu: యుక్తి (yukti) (learned)

→ Hindi: युक्ति (yukti) (learned)

From युज् (yuj) + -ति (-ti), ultimately from Proto-Indo-European *yewg-.

union, junction, connection, combination

trick, contrivance, means, expedient, artifice, cunning device, magic

reasoning, argument, proof, influence, induction, deduction from circumstances

suitableness, adaptedness, fitness, propriety, correctness

meditation on the supreme being, contemplation, union with the universal spirit

(law) enumeration of circumstances, specification of place and time

(rhetoric) emblematic or mystical expression of purpose

(drama) connection of the events in a plot, concatenation of incidents, intelligent weighing of the circumstances

(grammar) connection of words, a sentence


माण्डलिक

māṇḍalika (romanization)
माण्डलिकः (nominative singular)
माण्डलिकौ (dual nominative)
माण्डलिका1 (dual nominative)
माण्डलिकाः (nominative plural)
माण्डलिकासः1 (nominative plural)
माण्डलिक (singular vocative)
माण्डलिकौ (dual vocative)
माण्डलिका1 (dual vocative)
माण्डलिकाः (plural vocative)
माण्डलिकासः1 (plural vocative)
माण्डलिकम् (accusative singular)
माण्डलिकौ (accusative dual)
माण्डलिका1 (accusative dual)
माण्डलिकान् (accusative plural)
माण्डलिकेन (instrumental singular)
माण्डलिकाभ्याम् (dual instrumental)
माण्डलिकैः (instrumental plural)
माण्डलिकेभिः1 (instrumental plural)
माण्डलिकाय (dative singular)
माण्डलिकाभ्याम् (dative dual)
माण्डलिकेभ्यः (dative plural)
माण्डलिकात् (ablative singular)
माण्डलिकाभ्याम् (ablative dual)
माण्डलिकेभ्यः (ablative plural)
माण्डलिकस्य (genitive singular)
माण्डलिकयोः (dual genitive)
माण्डलिकानाम् (genitive plural)
माण्डलिके (locative singular)
माण्डलिकयोः (dual locative)
माण्डलिकेषु (locative plural)

→ Hindi: मांडलिक (māṇḍlik) (learned)

→ Indonesian: mandalika (learned)


मण्डलिका

maṇḍalikā (romanization)
मण्डलिका (nominative singular)
मण्डलिके (dual nominative)
मण्डलिकाः (nominative plural)
मण्डलिके (singular vocative)
मण्डलिके (dual vocative)
मण्डलिकाः (plural vocative)
मण्डलिकाम् (accusative singular)
मण्डलिके (accusative dual)
मण्डलिकाः (accusative plural)
मण्डलिकया (instrumental singular)
मण्डलिका1 (instrumental singular)
मण्डलिकाभ्याम् (dual instrumental)
मण्डलिकाभिः (instrumental plural)
मण्डलिकायै (dative singular)
मण्डलिकाभ्याम् (dative dual)
मण्डलिकाभ्यः (dative plural)
मण्डलिकायाः (ablative singular)
मण्डलिकायै2 (ablative singular)
मण्डलिकाभ्याम् (ablative dual)
मण्डलिकाभ्यः (ablative plural)
मण्डलिकायाः (genitive singular)
मण्डलिकायै2 (genitive singular)
मण्डलिकयोः (dual genitive)
मण्डलिकानाम् (genitive plural)
मण्डलिकायाम् (locative singular)
मण्डलिकयोः (dual locative)
मण्डलिकासु (locative plural)

→ Hindi: मंडलिका (maṇḍalikā) (learned)

→ Indonesian: mandalika (learned)