खनित्रिम

sa-adj

खनित्रिम • (khanítrima or khanitríma) stem

khanítrima (romanization)
khanitríma (romanization)
खनित्रिमः (nominative singular)
खनित्रिमौ (dual nominative)
खनित्रिमा1 (dual nominative)
खनित्रिमाः (nominative plural)
खनित्रिमासः1 (nominative plural)
खनित्रिम (singular vocative)
खनित्रिमौ (dual vocative)
खनित्रिमा1 (dual vocative)
खनित्रिमाः (plural vocative)
खनित्रिमासः1 (plural vocative)
खनित्रिमम् (accusative singular)
खनित्रिमौ (accusative dual)
खनित्रिमा1 (accusative dual)
खनित्रिमान् (accusative plural)
खनित्रिमेण (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमैः (instrumental plural)
खनित्रिमेभिः1 (instrumental plural)
खनित्रिमाय (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमेभ्यः (dative plural)
खनित्रिमात् (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमेभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमस्य (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमे (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमेषु (locative plural)
खनित्रिमा (nominative singular)
खनित्रिमे (dual nominative)
खनित्रिमाः (nominative plural)
खनित्रिमे (singular vocative)
खनित्रिमे (dual vocative)
खनित्रिमाः (plural vocative)
खनित्रिमाम् (accusative singular)
खनित्रिमे (accusative dual)
खनित्रिमाः (accusative plural)
खनित्रिमया (instrumental singular)
खनित्रिमा1 (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमाभिः (instrumental plural)
खनित्रिमायै (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमाभ्यः (dative plural)
खनित्रिमायाः (ablative singular)
खनित्रिमायै2 (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमाभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमायाः (genitive singular)
खनित्रिमायै2 (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमायाम् (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमासु (locative plural)
खनित्रिमम् (nominative singular)
खनित्रिमे (dual nominative)
खनित्रिमाणि (nominative plural)
खनित्रिमा1 (nominative plural)
खनित्रिम (singular vocative)
खनित्रिमे (dual vocative)
खनित्रिमाणि (plural vocative)
खनित्रिमा1 (plural vocative)
खनित्रिमम् (accusative singular)
खनित्रिमे (accusative dual)
खनित्रिमाणि (accusative plural)
खनित्रिमा1 (accusative plural)
खनित्रिमेण (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमैः (instrumental plural)
खनित्रिमेभिः1 (instrumental plural)
खनित्रिमाय (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमेभ्यः (dative plural)
खनित्रिमात् (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमेभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमस्य (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमे (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमेषु (locative plural)
खनित्रिमः (nominative singular)
खनित्रिमौ (dual nominative)
खनित्रिमा1 (dual nominative)
खनित्रिमाः (nominative plural)
खनित्रिमासः1 (nominative plural)
खनित्रिम (singular vocative)
खनित्रिमौ (dual vocative)
खनित्रिमा1 (dual vocative)
खनित्रिमाः (plural vocative)
खनित्रिमासः1 (plural vocative)
खनित्रिमम् (accusative singular)
खनित्रिमौ (accusative dual)
खनित्रिमा1 (accusative dual)
खनित्रिमान् (accusative plural)
खनित्रिमेण (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमैः (instrumental plural)
खनित्रिमेभिः1 (instrumental plural)
खनित्रिमाय (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमेभ्यः (dative plural)
खनित्रिमात् (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमेभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमस्य (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमे (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमेषु (locative plural)
खनित्रिमा (nominative singular)
खनित्रिमे (dual nominative)
खनित्रिमाः (nominative plural)
खनित्रिमे (singular vocative)
खनित्रिमे (dual vocative)
खनित्रिमाः (plural vocative)
खनित्रिमाम् (accusative singular)
खनित्रिमे (accusative dual)
खनित्रिमाः (accusative plural)
खनित्रिमया (instrumental singular)
खनित्रिमा1 (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमाभिः (instrumental plural)
खनित्रिमायै (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमाभ्यः (dative plural)
खनित्रिमायाः (ablative singular)
खनित्रिमायै2 (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमाभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमायाः (genitive singular)
खनित्रिमायै2 (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमायाम् (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमासु (locative plural)
खनित्रिमम् (nominative singular)
खनित्रिमे (dual nominative)
खनित्रिमाणि (nominative plural)
खनित्रिमा1 (nominative plural)
खनित्रिम (singular vocative)
खनित्रिमे (dual vocative)
खनित्रिमाणि (plural vocative)
खनित्रिमा1 (plural vocative)
खनित्रिमम् (accusative singular)
खनित्रिमे (accusative dual)
खनित्रिमाणि (accusative plural)
खनित्रिमा1 (accusative plural)
खनित्रिमेण (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमैः (instrumental plural)
खनित्रिमेभिः1 (instrumental plural)
खनित्रिमाय (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमेभ्यः (dative plural)
खनित्रिमात् (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमेभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमस्य (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमे (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमेषु (locative plural)

From खनित्र (khanítra, “digging tool”) + -इम (-ima).

suf

या आपो॑ दि॒व्या उ॒त वा॒ स्रव॑न्ति ख॒नित्रि॑मा उ॒त वा॒ याः स्व॑यं॒जाः। स॒मु॒द्रार्था॒ याः शुच॑यः पाव॒कास्ता आपो॑ दे॒वीरि॒ह माम॑वन्तु॥

Waters which come from heaven, or those that wander dug from the earth, or flowing free by nature, Bright, purifying, speeding to the Ocean, here let those Waters. Goddesses, protect me.

yā́ ā́po divyā́ utá vā srávanti khanítrimā utá vā yā́ḥ svayaṃjā́ḥ. samudrā́rthā yā́ḥ śúcayaḥ pāvakā́stā́ ā́po devī́rihá mā́mavantu.


क्रेय

kreya (romanization)
क्रेयः (nominative singular)
क्रेयौ (dual nominative)
क्रेया1 (dual nominative)
क्रेयाः (nominative plural)
क्रेयासः1 (nominative plural)
क्रेय (singular vocative)
क्रेयौ (dual vocative)
क्रेया1 (dual vocative)
क्रेयाः (plural vocative)
क्रेयासः1 (plural vocative)
क्रेयम् (accusative singular)
क्रेयौ (accusative dual)
क्रेया1 (accusative dual)
क्रेयान् (accusative plural)
क्रेयेण (instrumental singular)
क्रेयाभ्याम् (dual instrumental)
क्रेयैः (instrumental plural)
क्रेयेभिः1 (instrumental plural)
क्रेयाय (dative singular)
क्रेयाभ्याम् (dative dual)
क्रेयेभ्यः (dative plural)
क्रेयात् (ablative singular)
क्रेयाभ्याम् (ablative dual)
क्रेयेभ्यः (ablative plural)
क्रेयस्य (genitive singular)
क्रेययोः (dual genitive)
क्रेयाणाम् (genitive plural)
क्रेये (locative singular)
क्रेययोः (dual locative)
क्रेयेषु (locative plural)
क्रेया (nominative singular)
क्रेये (dual nominative)
क्रेयाः (nominative plural)
क्रेये (singular vocative)
क्रेये (dual vocative)
क्रेयाः (plural vocative)
क्रेयाम् (accusative singular)
क्रेये (accusative dual)
क्रेयाः (accusative plural)
क्रेयया (instrumental singular)
क्रेया1 (instrumental singular)
क्रेयाभ्याम् (dual instrumental)
क्रेयाभिः (instrumental plural)
क्रेयायै (dative singular)
क्रेयाभ्याम् (dative dual)
क्रेयाभ्यः (dative plural)
क्रेयायाः (ablative singular)
क्रेयायै2 (ablative singular)
क्रेयाभ्याम् (ablative dual)
क्रेयाभ्यः (ablative plural)
क्रेयायाः (genitive singular)
क्रेयायै2 (genitive singular)
क्रेययोः (dual genitive)
क्रेयाणाम् (genitive plural)
क्रेयायाम् (locative singular)
क्रेययोः (dual locative)
क्रेयासु (locative plural)
क्रेयम् (nominative singular)
क्रेये (dual nominative)
क्रेयाणि (nominative plural)
क्रेया1 (nominative plural)
क्रेय (singular vocative)
क्रेये (dual vocative)
क्रेयाणि (plural vocative)
क्रेया1 (plural vocative)
क्रेयम् (accusative singular)
क्रेये (accusative dual)
क्रेयाणि (accusative plural)
क्रेया1 (accusative plural)
क्रेयेण (instrumental singular)
क्रेयाभ्याम् (dual instrumental)
क्रेयैः (instrumental plural)
क्रेयेभिः1 (instrumental plural)
क्रेयाय (dative singular)
क्रेयाभ्याम् (dative dual)
क्रेयेभ्यः (dative plural)
क्रेयात् (ablative singular)
क्रेयाभ्याम् (ablative dual)
क्रेयेभ्यः (ablative plural)
क्रेयस्य (genitive singular)
क्रेययोः (dual genitive)
क्रेयाणाम् (genitive plural)
क्रेये (locative singular)
क्रेययोः (dual locative)
क्रेयेषु (locative plural)

क्रय्य क्रय्य#Sanskrit

Alternative form of क्रय्य (krayya, “purchasable; exhibited for sale”)


अनीश

anīśa (romanization)
अनीशः (nominative singular)
अनीशौ (dual nominative)
अनीशाः (nominative plural)
अनीश (singular vocative)
अनीशौ (dual vocative)
अनीशाः (plural vocative)
अनीशम् (accusative singular)
अनीशौ (accusative dual)
अनीशान् (accusative plural)
अनीशेन (instrumental singular)
अनीशाभ्याम् (dual instrumental)
अनीशैः (instrumental plural)
अनीशाय (dative singular)
अनीशाभ्याम् (dative dual)
अनीशेभ्यः (dative plural)
अनीशात् (ablative singular)
अनीशाभ्याम् (ablative dual)
अनीशेभ्यः (ablative plural)
अनीशस्य (genitive singular)
अनीशयोः (dual genitive)
अनीशानाम् (genitive plural)
अनीशे (locative singular)
अनीशयोः (dual locative)
अनीशेषु (locative plural)
अनीशा (nominative singular)
अनीशे (dual nominative)
अनीशाः (nominative plural)
अनीशे (singular vocative)
अनीशे (dual vocative)
अनीशाः (plural vocative)
अनीशाम् (accusative singular)
अनीशे (accusative dual)
अनीशाः (accusative plural)
अनीशया (instrumental singular)
अनीशाभ्याम् (dual instrumental)
अनीशाभिः (instrumental plural)
अनीशायै (dative singular)
अनीशाभ्याम् (dative dual)
अनीशाभ्यः (dative plural)
अनीशायाः (ablative singular)
अनीशाभ्याम् (ablative dual)
अनीशाभ्यः (ablative plural)
अनीशायाः (genitive singular)
अनीशयोः (dual genitive)
अनीशानाम् (genitive plural)
अनीशायाम् (locative singular)
अनीशयोः (dual locative)
अनीशासु (locative plural)
अनीशम् (nominative singular)
अनीशे (dual nominative)
अनीशानि (nominative plural)
अनीश (singular vocative)
अनीशे (dual vocative)
अनीशानि (plural vocative)
अनीशम् (accusative singular)
अनीशे (accusative dual)
अनीशानि (accusative plural)
अनीशेन (instrumental singular)
अनीशाभ्याम् (dual instrumental)
अनीशैः (instrumental plural)
अनीशाय (dative singular)
अनीशाभ्याम् (dative dual)
अनीशेभ्यः (dative plural)
अनीशात् (ablative singular)
अनीशाभ्याम् (ablative dual)
अनीशेभ्यः (ablative plural)
अनीशस्य (genitive singular)
अनीशयोः (dual genitive)
अनीशानाम् (genitive plural)
अनीशे (locative singular)
अनीशयोः (dual locative)
अनीशेषु (locative plural)

From अन्- (an-, negative) + ईश (īśá, “possessing; master/controller/lord [of]; God”). Possibly coined after Atharvavedic अनीश्वर (ánīśvara).

af

possessing; master/controller/lord 􂀿of􂁀; God

सर्वज्ञस्त्वमविज्ञातः सर्वयोनिस्त्वमात्मभूः । सर्वप्रभुर्अनीशस्त्वमेकस्त्वं सर्वरूपभाक् ॥

You are omniscient; you are unknown; you are the source of all, you are self-born. You are the lord of all, you are paramount; you are unique; you are the assumer of all forms.

sarvajñastvamavijñātaḥ sarvayonistvamātmabhūḥ. sarvaprabhuranīśastvamekastvaṃ sarvarūpabhāk.

"[having] no lord/master/controller" paramount, supreme, uncontrolled

यदहं गात्रसंस्पर्शं रावणस्य बलाद्गता । अनीशा किं करिष्यामि विनाथा विवशा सती ॥
yadahaṃ gātrasaṃsparśaṃ rāvaṇasya balādgatā. anīśā kiṃ kariṣyāmi vināthā vivaśā satī.
That I went forcibly, touching Rāvaṇa's body. What will I, a helpless, unprotected, powerless Satī [faithful wife], do?

नन्दो गोपाश्च गोप्यश्च गोविन्दचरणाम्बुजे । मनः क्षिप्तं पुनर्हर्तुम्अनीशा मथुरां ययुः ॥
nando gopāśca gopyaśca govindacaraṇāmbuje. manaḥ kṣiptaṃ punarhartumanīśā mathurāṃ yayuḥ.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.84.69

Unable to withdraw their minds from Lord Krishna’s lotus feet, where they had surrendered them, Nanda and the cowherd men and women returned to Mathurā.

विससर्ज तदा बाणं मत्वा तं स्वजितं स्मरः । सर्वं तत्राभवन्मोघम्अनीशस्य यथोद्यमः ॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 12.8.28

Then, Kamadeva shot the love-arrow, thinking he had conquered him (Markandeya). All this was fruitless, like an incompetent's endeavour.

visasarja tadā bāṇaṃ matvā taṃ svajitaṃ smaraḥ. sarvaṃ tatrābhavanmoghamanīśasya yathodyamaḥ.

"not possessing [anything]" helpless, powerless, unable, incompetent, incapable

अविद्वानेवमात्मानं मन्यतेऽनीशम्ईश्वरम् ।

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 6.12.12.1

An ignorant [person] only considers himself, who is dependent, as supreme.

"not [one's own] master" dependent, not independent


क्रय्य

kráyya (romanization)
क्रय्यः (nominative singular)
क्रय्यौ (dual nominative)
क्रय्या1 (dual nominative)
क्रय्याः (nominative plural)
क्रय्यासः1 (nominative plural)
क्रय्य (singular vocative)
क्रय्यौ (dual vocative)
क्रय्या1 (dual vocative)
क्रय्याः (plural vocative)
क्रय्यासः1 (plural vocative)
क्रय्यम् (accusative singular)
क्रय्यौ (accusative dual)
क्रय्या1 (accusative dual)
क्रय्यान् (accusative plural)
क्रय्येण (instrumental singular)
क्रय्याभ्याम् (dual instrumental)
क्रय्यैः (instrumental plural)
क्रय्येभिः1 (instrumental plural)
क्रय्याय (dative singular)
क्रय्याभ्याम् (dative dual)
क्रय्येभ्यः (dative plural)
क्रय्यात् (ablative singular)
क्रय्याभ्याम् (ablative dual)
क्रय्येभ्यः (ablative plural)
क्रय्यस्य (genitive singular)
क्रय्ययोः (dual genitive)
क्रय्याणाम् (genitive plural)
क्रय्ये (locative singular)
क्रय्ययोः (dual locative)
क्रय्येषु (locative plural)
क्रय्या (nominative singular)
क्रय्ये (dual nominative)
क्रय्याः (nominative plural)
क्रय्ये (singular vocative)
क्रय्ये (dual vocative)
क्रय्याः (plural vocative)
क्रय्याम् (accusative singular)
क्रय्ये (accusative dual)
क्रय्याः (accusative plural)
क्रय्यया (instrumental singular)
क्रय्या1 (instrumental singular)
क्रय्याभ्याम् (dual instrumental)
क्रय्याभिः (instrumental plural)
क्रय्यायै (dative singular)
क्रय्याभ्याम् (dative dual)
क्रय्याभ्यः (dative plural)
क्रय्यायाः (ablative singular)
क्रय्यायै2 (ablative singular)
क्रय्याभ्याम् (ablative dual)
क्रय्याभ्यः (ablative plural)
क्रय्यायाः (genitive singular)
क्रय्यायै2 (genitive singular)
क्रय्ययोः (dual genitive)
क्रय्याणाम् (genitive plural)
क्रय्यायाम् (locative singular)
क्रय्ययोः (dual locative)
क्रय्यासु (locative plural)
क्रय्यम् (nominative singular)
क्रय्ये (dual nominative)
क्रय्याणि (nominative plural)
क्रय्या1 (nominative plural)
क्रय्य (singular vocative)
क्रय्ये (dual vocative)
क्रय्याणि (plural vocative)
क्रय्या1 (plural vocative)
क्रय्यम् (accusative singular)
क्रय्ये (accusative dual)
क्रय्याणि (accusative plural)
क्रय्या1 (accusative plural)
क्रय्येण (instrumental singular)
क्रय्याभ्याम् (dual instrumental)
क्रय्यैः (instrumental plural)
क्रय्येभिः1 (instrumental plural)
क्रय्याय (dative singular)
क्रय्याभ्याम् (dative dual)
क्रय्येभ्यः (dative plural)
क्रय्यात् (ablative singular)
क्रय्याभ्याम् (ablative dual)
क्रय्येभ्यः (ablative plural)
क्रय्यस्य (genitive singular)
क्रय्ययोः (dual genitive)
क्रय्याणाम् (genitive plural)
क्रय्ये (locative singular)
क्रय्ययोः (dual locative)
क्रय्येषु (locative plural)

Pali: keyya

desctree

Prakrit: 𑀓𑁂𑀚𑁆𑀚 (kĕjja)
Marathi: केजें (kejẽ, “grain or coconuts given in barter for vegetables”)

From Proto-Indo-European *kʷróyh₂-yo-s (“purchasable”), from *kʷreyh₂- (“to buy”). The Sanskrit root is क्री (krī).

स वै राजानं पणते । स यद्राजानं पणते तस्मादिदं सकृत्सर्वं पण्यं स आह सोमविक्रयिन्क्रय्यस्ते सोमो राजा३ इति क्रय्य इत्याह सोमविक्रयी तं वै ते क्रीणानीति क्रीणीहीत्याह सोमविक्रयी कलया ते क्रीणानीति भूयो वा अतः सोमो राजार्हतीत्याह सोमविक्रयी भूय एवातः सोमो राजार्हति महांस्त्वेव गोर्महिमेत्यध्वर्युः

He bargains for the Soma; and because he bargains for the Soma, therefore any and everything is exchangeable [for Soma] here. He says, "Soma-seller, is thy Soma for sale?"
"It is for sale," says the Soma-seller.
"I will buy it of thee!"
"Buy it!", says the Soma-seller.
"I will buy it of thee for one-sixteenth [of the cow]."
"Soma, surely, is worth more than that!", says the Soma-seller.
"Yea, Soma is worth more than that; but great, surely, is the greatness of the cow," says the Adhvaryu.

sa vai rā́jānam paṇate. sa yadrā́jānam páṇate tásmādidáṃ sakṛtsárvam páṇyaṃ sá āha sómavikrayinkráyyaste sómo rājā3 íti kráyya ítyāha somavikrayī taṃ vaí te krīṇānī́ti krīṇīhī́tyāha somavikrayī́ kaláyā te krīṇānīti bhū́yo vā átaḥ sómo rā́jārhatī́tyāha somavikrayī bhū́ya evā́taḥ sómo rājā́rhati mahāṃstvèva górmahimétyadhvaryúḥ.


सत्तम

sáttama (romanization)
सत्तमः (nominative singular)
सत्तमौ (dual nominative)
सत्तमा1 (dual nominative)
सत्तमाः (nominative plural)
सत्तमासः1 (nominative plural)
सत्तम (singular vocative)
सत्तमौ (dual vocative)
सत्तमा1 (dual vocative)
सत्तमाः (plural vocative)
सत्तमासः1 (plural vocative)
सत्तमम् (accusative singular)
सत्तमौ (accusative dual)
सत्तमा1 (accusative dual)
सत्तमान् (accusative plural)
सत्तमेन (instrumental singular)
सत्तमाभ्याम् (dual instrumental)
सत्तमैः (instrumental plural)
सत्तमेभिः1 (instrumental plural)
सत्तमाय (dative singular)
सत्तमाभ्याम् (dative dual)
सत्तमेभ्यः (dative plural)
सत्तमात् (ablative singular)
सत्तमाभ्याम् (ablative dual)
सत्तमेभ्यः (ablative plural)
सत्तमस्य (genitive singular)
सत्तमयोः (dual genitive)
सत्तमानाम् (genitive plural)
सत्तमे (locative singular)
सत्तमयोः (dual locative)
सत्तमेषु (locative plural)
सत्तमा (nominative singular)
सत्तमे (dual nominative)
सत्तमाः (nominative plural)
सत्तमे (singular vocative)
सत्तमे (dual vocative)
सत्तमाः (plural vocative)
सत्तमाम् (accusative singular)
सत्तमे (accusative dual)
सत्तमाः (accusative plural)
सत्तमया (instrumental singular)
सत्तमा1 (instrumental singular)
सत्तमाभ्याम् (dual instrumental)
सत्तमाभिः (instrumental plural)
सत्तमायै (dative singular)
सत्तमाभ्याम् (dative dual)
सत्तमाभ्यः (dative plural)
सत्तमायाः (ablative singular)
सत्तमायै2 (ablative singular)
सत्तमाभ्याम् (ablative dual)
सत्तमाभ्यः (ablative plural)
सत्तमायाः (genitive singular)
सत्तमायै2 (genitive singular)
सत्तमयोः (dual genitive)
सत्तमानाम् (genitive plural)
सत्तमायाम् (locative singular)
सत्तमयोः (dual locative)
सत्तमासु (locative plural)
सत्तमम् (nominative singular)
सत्तमे (dual nominative)
सत्तमानि (nominative plural)
सत्तमा1 (nominative plural)
सत्तम (singular vocative)
सत्तमे (dual vocative)
सत्तमानि (plural vocative)
सत्तमा1 (plural vocative)
सत्तमम् (accusative singular)
सत्तमे (accusative dual)
सत्तमानि (accusative plural)
सत्तमा1 (accusative plural)
सत्तमेन (instrumental singular)
सत्तमाभ्याम् (dual instrumental)
सत्तमैः (instrumental plural)
सत्तमेभिः1 (instrumental plural)
सत्तमाय (dative singular)
सत्तमाभ्याम् (dative dual)
सत्तमेभ्यः (dative plural)
सत्तमात् (ablative singular)
सत्तमाभ्याम् (ablative dual)
सत्तमेभ्यः (ablative plural)
सत्तमस्य (genitive singular)
सत्तमयोः (dual genitive)
सत्तमानाम् (genitive plural)
सत्तमे (locative singular)
सत्तमयोः (dual locative)
सत्तमेषु (locative plural)

[ˈs̪ɐt̪̚.t̪ɐ.mɐ]

From Proto-Indo-Iranian *Hsatˢtamás (“best”), from Proto-Indo-European *h₁sn̥t-tm̥mós. Cognate with Avestan 𐬵𐬀𐬯𐬙𐬆𐬨𐬀 (hastəma, “most capable”), Khotanese 𑀳𑀲𑁆𑀢𑀫 (hastama, “best”). By surface analysis, सत् (sat) + -तम (-tama).


ऐन्दव

aindava (romanization)
ऐन्दवः (nominative singular)
ऐन्दवौ (dual nominative)
ऐन्दवाः (nominative plural)
ऐन्दव (singular vocative)
ऐन्दवौ (dual vocative)
ऐन्दवाः (plural vocative)
ऐन्दवम् (accusative singular)
ऐन्दवौ (accusative dual)
ऐन्दवान् (accusative plural)
ऐन्दवेन (instrumental singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dual instrumental)
ऐन्दवैः (instrumental plural)
ऐन्दवाय (dative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dative dual)
ऐन्दवेभ्यः (dative plural)
ऐन्दवात् (ablative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (ablative dual)
ऐन्दवेभ्यः (ablative plural)
ऐन्दवस्य (genitive singular)
ऐन्दवयोः (dual genitive)
ऐन्दवानाम् (genitive plural)
ऐन्दवे (locative singular)
ऐन्दवयोः (dual locative)
ऐन्दवेषु (locative plural)
ऐन्दवी (nominative singular)
ऐन्दव्यौ (dual nominative)
ऐन्दव्यः (nominative plural)
ऐन्दवि (singular vocative)
ऐन्दव्यौ (dual vocative)
ऐन्दव्यः (plural vocative)
ऐन्दवीम् (accusative singular)
ऐन्दव्यौ (accusative dual)
ऐन्दवीः (accusative plural)
ऐन्दव्या (instrumental singular)
ऐन्दवीभ्याम् (dual instrumental)
ऐन्दवीभिः (instrumental plural)
ऐन्दव्यै (dative singular)
ऐन्दवीभ्याम् (dative dual)
ऐन्दवीभ्यः (dative plural)
ऐन्दव्याः (ablative singular)
ऐन्दवीभ्याम् (ablative dual)
ऐन्दवीभ्यः (ablative plural)
ऐन्दव्याः (genitive singular)
ऐन्दव्योः (dual genitive)
ऐन्दवीनाम् (genitive plural)
ऐन्दव्याम् (locative singular)
ऐन्दव्योः (dual locative)
ऐन्दवीषु (locative plural)
ऐन्दवम् (nominative singular)
ऐन्दवे (dual nominative)
ऐन्दवानि (nominative plural)
ऐन्दव (singular vocative)
ऐन्दवे (dual vocative)
ऐन्दवानि (plural vocative)
ऐन्दवम् (accusative singular)
ऐन्दवे (accusative dual)
ऐन्दवानि (accusative plural)
ऐन्दवेन (instrumental singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dual instrumental)
ऐन्दवैः (instrumental plural)
ऐन्दवाय (dative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dative dual)
ऐन्दवेभ्यः (dative plural)
ऐन्दवात् (ablative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (ablative dual)
ऐन्दवेभ्यः (ablative plural)
ऐन्दवस्य (genitive singular)
ऐन्दवयोः (dual genitive)
ऐन्दवानाम् (genitive plural)
ऐन्दवे (locative singular)
ऐन्दवयोः (dual locative)
ऐन्दवेषु (locative plural)

/ˈɑjn̪.d̪ɐ.ʋɐ/

Vṛddhi derivative of इन्दु (índu, “Moon”). Attested in Classical Sanskrit.


हव्य

hávya (romanization)
havyá (romanization)
हव्यः (nominative singular)
हव्यौ (dual nominative)
हव्या1 (dual nominative)
हव्याः (nominative plural)
हव्यासः1 (nominative plural)
हव्य (singular vocative)
हव्यौ (dual vocative)
हव्या1 (dual vocative)
हव्याः (plural vocative)
हव्यासः1 (plural vocative)
हव्यम् (accusative singular)
हव्यौ (accusative dual)
हव्या1 (accusative dual)
हव्यान् (accusative plural)
हव्येन (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्यैः (instrumental plural)
हव्येभिः1 (instrumental plural)
हव्याय (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्येभ्यः (dative plural)
हव्यात् (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्येभ्यः (ablative plural)
हव्यस्य (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्ये (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्येषु (locative plural)
हव्या (nominative singular)
हव्ये (dual nominative)
हव्याः (nominative plural)
हव्ये (singular vocative)
हव्ये (dual vocative)
हव्याः (plural vocative)
हव्याम् (accusative singular)
हव्ये (accusative dual)
हव्याः (accusative plural)
हव्यया (instrumental singular)
हव्या1 (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्याभिः (instrumental plural)
हव्यायै (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्याभ्यः (dative plural)
हव्यायाः (ablative singular)
हव्यायै2 (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्याभ्यः (ablative plural)
हव्यायाः (genitive singular)
हव्यायै2 (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्यायाम् (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्यासु (locative plural)
हव्यम् (nominative singular)
हव्ये (dual nominative)
हव्यानि (nominative plural)
हव्या1 (nominative plural)
हव्य (singular vocative)
हव्ये (dual vocative)
हव्यानि (plural vocative)
हव्या1 (plural vocative)
हव्यम् (accusative singular)
हव्ये (accusative dual)
हव्यानि (accusative plural)
हव्या1 (accusative plural)
हव्येन (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्यैः (instrumental plural)
हव्येभिः1 (instrumental plural)
हव्याय (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्येभ्यः (dative plural)
हव्यात् (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्येभ्यः (ablative plural)
हव्यस्य (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्ये (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्येषु (locative plural)
हव्यः (nominative singular)
हव्यौ (dual nominative)
हव्या1 (dual nominative)
हव्याः (nominative plural)
हव्यासः1 (nominative plural)
हव्य (singular vocative)
हव्यौ (dual vocative)
हव्या1 (dual vocative)
हव्याः (plural vocative)
हव्यासः1 (plural vocative)
हव्यम् (accusative singular)
हव्यौ (accusative dual)
हव्या1 (accusative dual)
हव्यान् (accusative plural)
हव्येन (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्यैः (instrumental plural)
हव्येभिः1 (instrumental plural)
हव्याय (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्येभ्यः (dative plural)
हव्यात् (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्येभ्यः (ablative plural)
हव्यस्य (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्ये (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्येषु (locative plural)
हव्या (nominative singular)
हव्ये (dual nominative)
हव्याः (nominative plural)
हव्ये (singular vocative)
हव्ये (dual vocative)
हव्याः (plural vocative)
हव्याम् (accusative singular)
हव्ये (accusative dual)
हव्याः (accusative plural)
हव्यया (instrumental singular)
हव्या1 (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्याभिः (instrumental plural)
हव्यायै (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्याभ्यः (dative plural)
हव्यायाः (ablative singular)
हव्यायै2 (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्याभ्यः (ablative plural)
हव्यायाः (genitive singular)
हव्यायै2 (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्यायाम् (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्यासु (locative plural)
हव्यम् (nominative singular)
हव्ये (dual nominative)
हव्यानि (nominative plural)
हव्या1 (nominative plural)
हव्य (singular vocative)
हव्ये (dual vocative)
हव्यानि (plural vocative)
हव्या1 (plural vocative)
हव्यम् (accusative singular)
हव्ये (accusative dual)
हव्यानि (accusative plural)
हव्या1 (accusative plural)
हव्येन (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्यैः (instrumental plural)
हव्येभिः1 (instrumental plural)
हव्याय (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्येभ्यः (dative plural)
हव्यात् (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्येभ्यः (ablative plural)
हव्यस्य (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्ये (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्येषु (locative plural)

Gerundive of the root ह्वे (hve, “to call, invoke”), from Proto-Indo-European *ǵʰewH-.

हवन्त उ त्वा हव्यं विवाचि तनूषु शूराः सूर्यस्य सातौ ।
त्वं विश्वेषु सेन्यो जनेषु त्वं वृत्राणि रन्धया सुहन्तु ॥
havanta u tvā havyaṃ vivāci tanūṣu śūrāḥ sūryasya sātau.

In the din of battle, heroes invoke thee, worth invoking in fray for life and sunlight.
Among all people thou art foremost fighter: give up our enemies to easy slaughter.

tvaṃ viśveṣu senyo janeṣu tvaṃ vṛtrāṇi randhayā suhantu.

to be called or invoked; fit or worthy to be invoked


रौक्म

raukma (romanization)
रौक्मः (nominative singular)
रौक्मौ (dual nominative)
रौक्माः (nominative plural)
रौक्म (singular vocative)
रौक्मौ (dual vocative)
रौक्माः (plural vocative)
रौक्मम् (accusative singular)
रौक्मौ (accusative dual)
रौक्मान् (accusative plural)
रौक्मेण (instrumental singular)
रौक्माभ्याम् (dual instrumental)
रौक्मैः (instrumental plural)
रौक्माय (dative singular)
रौक्माभ्याम् (dative dual)
रौक्मेभ्यः (dative plural)
रौक्मात् (ablative singular)
रौक्माभ्याम् (ablative dual)
रौक्मेभ्यः (ablative plural)
रौक्मस्य (genitive singular)
रौक्मयोः (dual genitive)
रौक्माणाम् (genitive plural)
रौक्मे (locative singular)
रौक्मयोः (dual locative)
रौक्मेषु (locative plural)
रौक्मी (nominative singular)
रौक्म्यौ (dual nominative)
रौक्म्यः (nominative plural)
रौक्मि (singular vocative)
रौक्म्यौ (dual vocative)
रौक्म्यः (plural vocative)
रौक्मीम् (accusative singular)
रौक्म्यौ (accusative dual)
रौक्मीः (accusative plural)
रौक्म्या (instrumental singular)
रौक्मीभ्याम् (dual instrumental)
रौक्मीभिः (instrumental plural)
रौक्म्यै (dative singular)
रौक्मीभ्याम् (dative dual)
रौक्मीभ्यः (dative plural)
रौक्म्याः (ablative singular)
रौक्मीभ्याम् (ablative dual)
रौक्मीभ्यः (ablative plural)
रौक्म्याः (genitive singular)
रौक्म्योः (dual genitive)
रौक्मीणाम् (genitive plural)
रौक्म्याम् (locative singular)
रौक्म्योः (dual locative)
रौक्मीषु (locative plural)
रौक्मम् (nominative singular)
रौक्मे (dual nominative)
रौक्माणि (nominative plural)
रौक्म (singular vocative)
रौक्मे (dual vocative)
रौक्माणि (plural vocative)
रौक्मम् (accusative singular)
रौक्मे (accusative dual)
रौक्माणि (accusative plural)
रौक्मेण (instrumental singular)
रौक्माभ्याम् (dual instrumental)
रौक्मैः (instrumental plural)
रौक्माय (dative singular)
रौक्माभ्याम् (dative dual)
रौक्मेभ्यः (dative plural)
रौक्मात् (ablative singular)
रौक्माभ्याम् (ablative dual)
रौक्मेभ्यः (ablative plural)
रौक्मस्य (genitive singular)
रौक्मयोः (dual genitive)
रौक्माणाम् (genitive plural)
रौक्मे (locative singular)
रौक्मयोः (dual locative)
रौक्मेषु (locative plural)

Vṛddhi derivative of रुक्म n (rukma, “gold”, literally “shining; bright; radiant”), from the root रुच् (ruc, “to shine”).

c. 200 BCE – 200 CE, Manusmṛti

c. 400 BCE, Mahābhārata

उग्रसेनसुतः कंसः स्वसुः प्रियचिकीर्षया। रश्मीन् हयानां जग्राह रौक्मै रथशतैर्वृतः॥
ugrasenasutaḥ kaṃsaḥ svasuḥ priyacikīrṣayā. raśmīn hayānāṃ jagrāha raukmai rathaśatairvṛtaḥ.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.1.30

Kaṃsa, the son of King Ugrasena, in order to please his sister Devakī on the occasion of her marriage, took charge of the reins of the horses and became the chariot driver. He was surrounded by hundreds of golden chariots.

(Classical Sanskrit) golden (made of, adorned with, or of the colour of gold)


हरिण

hariṇá (romanization)
हरिणः (nominative singular)
हरिणौ (dual nominative)
हरिणा1 (dual nominative)
हरिणाः (nominative plural)
हरिणासः1 (nominative plural)
हरिण (singular vocative)
हरिणौ (dual vocative)
हरिणा1 (dual vocative)
हरिणाः (plural vocative)
हरिणासः1 (plural vocative)
हरिणम् (accusative singular)
हरिणौ (accusative dual)
हरिणा1 (accusative dual)
हरिणान् (accusative plural)
हरिणेन (instrumental singular)
हरिणाभ्याम् (dual instrumental)
हरिणैः (instrumental plural)
हरिणेभिः1 (instrumental plural)
हरिणाय (dative singular)
हरिणाभ्याम् (dative dual)
हरिणेभ्यः (dative plural)
हरिणात् (ablative singular)
हरिणाभ्याम् (ablative dual)
हरिणेभ्यः (ablative plural)
हरिणस्य (genitive singular)
हरिणयोः (dual genitive)
हरिणानाम् (genitive plural)
हरिणे (locative singular)
हरिणयोः (dual locative)
हरिणेषु (locative plural)
हरिणी (nominative singular)
हरिण्यौ (dual nominative)
हरिणी1 (dual nominative)
हरिण्यः (nominative plural)
हरिणीः1 (nominative plural)
हरिणि (singular vocative)
हरिण्यौ (dual vocative)
हरिणी1 (dual vocative)
हरिण्यः (plural vocative)
हरिणीः1 (plural vocative)
हरिणीम् (accusative singular)
हरिण्यौ (accusative dual)
हरिणी1 (accusative dual)
हरिणीः (accusative plural)
हरिण्या (instrumental singular)
हरिणीभ्याम् (dual instrumental)
हरिणीभिः (instrumental plural)
हरिण्यै (dative singular)
हरिणीभ्याम् (dative dual)
हरिणीभ्यः (dative plural)
हरिण्याः (ablative singular)
हरिण्यै2 (ablative singular)
हरिणीभ्याम् (ablative dual)
हरिणीभ्यः (ablative plural)
हरिण्याः (genitive singular)
हरिण्यै2 (genitive singular)
हरिण्योः (dual genitive)
हरिणीनाम् (genitive plural)
हरिण्याम् (locative singular)
हरिण्योः (dual locative)
हरिणीषु (locative plural)
हरिणम् (nominative singular)
हरिणे (dual nominative)
हरिणानि (nominative plural)
हरिणा1 (nominative plural)
हरिण (singular vocative)
हरिणे (dual vocative)
हरिणानि (plural vocative)
हरिणा1 (plural vocative)
हरिणम् (accusative singular)
हरिणे (accusative dual)
हरिणानि (accusative plural)
हरिणा1 (accusative plural)
हरिणेन (instrumental singular)
हरिणाभ्याम् (dual instrumental)
हरिणैः (instrumental plural)
हरिणेभिः1 (instrumental plural)
हरिणाय (dative singular)
हरिणाभ्याम् (dative dual)
हरिणेभ्यः (dative plural)
हरिणात् (ablative singular)
हरिणाभ्याम् (ablative dual)
हरिणेभ्यः (ablative plural)
हरिणस्य (genitive singular)
हरिणयोः (dual genitive)
हरिणानाम् (genitive plural)
हरिणे (locative singular)
हरिणयोः (dual locative)
हरिणेषु (locative plural)

From हरि (hari, “yellow, fawn coloured”); from Proto-Indo-European *ǵʰelh₃-.


चिर

cirá (romanization)
चिरः (nominative singular)
चिरौ (dual nominative)
चिरा1 (dual nominative)
चिराः (nominative plural)
चिरासः1 (nominative plural)
चिर (singular vocative)
चिरौ (dual vocative)
चिरा1 (dual vocative)
चिराः (plural vocative)
चिरासः1 (plural vocative)
चिरम् (accusative singular)
चिरौ (accusative dual)
चिरा1 (accusative dual)
चिरान् (accusative plural)
चिरेण (instrumental singular)
चिराभ्याम् (dual instrumental)
चिरैः (instrumental plural)
चिरेभिः1 (instrumental plural)
चिराय (dative singular)
चिराभ्याम् (dative dual)
चिरेभ्यः (dative plural)
चिरात् (ablative singular)
चिराभ्याम् (ablative dual)
चिरेभ्यः (ablative plural)
चिरस्य (genitive singular)
चिरयोः (dual genitive)
चिराणाम् (genitive plural)
चिरे (locative singular)
चिरयोः (dual locative)
चिरेषु (locative plural)
चिरा (nominative singular)
चिरे (dual nominative)
चिराः (nominative plural)
चिरे (singular vocative)
चिरे (dual vocative)
चिराः (plural vocative)
चिराम् (accusative singular)
चिरे (accusative dual)
चिराः (accusative plural)
चिरया (instrumental singular)
चिरा1 (instrumental singular)
चिराभ्याम् (dual instrumental)
चिराभिः (instrumental plural)
चिरायै (dative singular)
चिराभ्याम् (dative dual)
चिराभ्यः (dative plural)
चिरायाः (ablative singular)
चिरायै2 (ablative singular)
चिराभ्याम् (ablative dual)
चिराभ्यः (ablative plural)
चिरायाः (genitive singular)
चिरायै2 (genitive singular)
चिरयोः (dual genitive)
चिराणाम् (genitive plural)
चिरायाम् (locative singular)
चिरयोः (dual locative)
चिरासु (locative plural)
चिरम् (nominative singular)
चिरे (dual nominative)
चिराणि (nominative plural)
चिरा1 (nominative plural)
चिर (singular vocative)
चिरे (dual vocative)
चिराणि (plural vocative)
चिरा1 (plural vocative)
चिरम् (accusative singular)
चिरे (accusative dual)
चिराणि (accusative plural)
चिरा1 (accusative plural)
चिरेण (instrumental singular)
चिराभ्याम् (dual instrumental)
चिरैः (instrumental plural)
चिरेभिः1 (instrumental plural)
चिराय (dative singular)
चिराभ्याम् (dative dual)
चिरेभ्यः (dative plural)
चिरात् (ablative singular)
चिराभ्याम् (ablative dual)
चिरेभ्यः (ablative plural)
चिरस्य (genitive singular)
चिरयोः (dual genitive)
चिराणाम् (genitive plural)
चिरे (locative singular)
चिरयोः (dual locative)
चिरेषु (locative plural)

Traditionally derived from Proto-Indo-Aryan *ćirás, from Proto-Indo-Iranian *čirás, from Proto-Indo-European *kʷih₁-l-ós, from *kʷyeh₁- (“rest, peace”).
However, Mayrhofer is skeptical of this derivation, as the expected Sanskrit form should be *चीर (cīra) with a long vowel, in addition to the supposed Iranian cognates (such as Persian شاد (šâd, “glad, happy”)) lacking connotations of "a large degree (of time)" (Old Armenian շատ (šat, “very”), an Iranian borrowing, developed similar connotations independently).
He instead prefers to derive the word from the root चि (ci, “to collect, pile up”), interpreting the meaning as a metaphorical "piling up of time", as चि (ci)'s presence in Sanskrit is confirmed and the semantic extension is fairly straightforward.

long-lasting, lasting a long time, existing from ancient times


अनक्ष्

sa-adj

अनक्ष् • (anákṣ) stem

anákṣ (romanization)
अनक् (nominative singular)

From अन्- (an-, “un-, not”) + *अक्ष् (*ákṣ), from Proto-Indo-European *h₃ókʷs (“eye”). See also अक्षि (akṣi).

प्रति श्रोणः स्थाद् व्य् अनग् अचष्ट सोमस्य ता मद इन्द्रश् चकार ॥

The cripple stood erect, the blind saw them. These things Indra did in the passion induced by Soma.

prati śroṇaḥ sthād vy anag acaṣṭa somasya tā mada indraś cakāra.


तृप्तिद

tṛptida (romanization)
तृप्तिदः (nominative singular)
तृप्तिदौ (dual nominative)
तृप्तिदा1 (dual nominative)
तृप्तिदाः (nominative plural)
तृप्तिदासः1 (nominative plural)
तृप्तिद (singular vocative)
तृप्तिदौ (dual vocative)
तृप्तिदा1 (dual vocative)
तृप्तिदाः (plural vocative)
तृप्तिदासः1 (plural vocative)
तृप्तिदम् (accusative singular)
तृप्तिदौ (accusative dual)
तृप्तिदा1 (accusative dual)
तृप्तिदान् (accusative plural)
तृप्तिदेन (instrumental singular)
तृप्तिदाभ्याम् (dual instrumental)
तृप्तिदैः (instrumental plural)
तृप्तिदेभिः1 (instrumental plural)
तृप्तिदाय (dative singular)
तृप्तिदाभ्याम् (dative dual)
तृप्तिदेभ्यः (dative plural)
तृप्तिदात् (ablative singular)
तृप्तिदाभ्याम् (ablative dual)
तृप्तिदेभ्यः (ablative plural)
तृप्तिदस्य (genitive singular)
तृप्तिदयोः (dual genitive)
तृप्तिदानाम् (genitive plural)
तृप्तिदे (locative singular)
तृप्तिदयोः (dual locative)
तृप्तिदेषु (locative plural)
तृप्तिदा (nominative singular)
तृप्तिदे (dual nominative)
तृप्तिदाः (nominative plural)
तृप्तिदे (singular vocative)
तृप्तिदे (dual vocative)
तृप्तिदाः (plural vocative)
तृप्तिदाम् (accusative singular)
तृप्तिदे (accusative dual)
तृप्तिदाः (accusative plural)
तृप्तिदया (instrumental singular)
तृप्तिदा1 (instrumental singular)
तृप्तिदाभ्याम् (dual instrumental)
तृप्तिदाभिः (instrumental plural)
तृप्तिदायै (dative singular)
तृप्तिदाभ्याम् (dative dual)
तृप्तिदाभ्यः (dative plural)
तृप्तिदायाः (ablative singular)
तृप्तिदायै2 (ablative singular)
तृप्तिदाभ्याम् (ablative dual)
तृप्तिदाभ्यः (ablative plural)
तृप्तिदायाः (genitive singular)
तृप्तिदायै2 (genitive singular)
तृप्तिदयोः (dual genitive)
तृप्तिदानाम् (genitive plural)
तृप्तिदायाम् (locative singular)
तृप्तिदयोः (dual locative)
तृप्तिदासु (locative plural)
तृप्तिदम् (nominative singular)
तृप्तिदे (dual nominative)
तृप्तिदानि (nominative plural)
तृप्तिदा1 (nominative plural)
तृप्तिद (singular vocative)
तृप्तिदे (dual vocative)
तृप्तिदानि (plural vocative)
तृप्तिदा1 (plural vocative)
तृप्तिदम् (accusative singular)
तृप्तिदे (accusative dual)
तृप्तिदानि (accusative plural)
तृप्तिदा1 (accusative plural)
तृप्तिदेन (instrumental singular)
तृप्तिदाभ्याम् (dual instrumental)
तृप्तिदैः (instrumental plural)
तृप्तिदेभिः1 (instrumental plural)
तृप्तिदाय (dative singular)
तृप्तिदाभ्याम् (dative dual)
तृप्तिदेभ्यः (dative plural)
तृप्तिदात् (ablative singular)
तृप्तिदाभ्याम् (ablative dual)
तृप्तिदेभ्यः (ablative plural)
तृप्तिदस्य (genitive singular)
तृप्तिदयोः (dual genitive)
तृप्तिदानाम् (genitive plural)
तृप्तिदे (locative singular)
तृप्तिदयोः (dual locative)
तृप्तिदेषु (locative plural)

From तृप्ति (tṛpti, “satisfaction, contentment”) + -द (-da, “giver”).

af

नम ऊर्जे इषे त्रय्याः पतये यज्ञरेतसे। तृप्तिदाय च जीवानां नमः सर्वरसात्मने॥
nama ūrje iṣe trayyāḥ pataye yajñaretase. tṛptidāya ca jīvānāṃ namaḥ sarvarasātmane.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 4.24.38

My Lord, you are the provider of the Pitṛlokas as well as all the demigods. You are the predominating deity of the moon and the master of all three Vedas. I offer my respectful obeisances unto you because you are the source of satisfaction for all living entities.

giver or source of satisfaction or contentment


दिङ्मुख

diṅmukha (romanization)
दिङ्मुखः (nominative singular)
दिङ्मुखौ (dual nominative)
दिङ्मुखाः (nominative plural)
दिङ्मुख (singular vocative)
दिङ्मुखौ (dual vocative)
दिङ्मुखाः (plural vocative)
दिङ्मुखम् (accusative singular)
दिङ्मुखौ (accusative dual)
दिङ्मुखान् (accusative plural)
दिङ्मुखेन (instrumental singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (dual instrumental)
दिङ्मुखैः (instrumental plural)
दिङ्मुखाय (dative singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (dative dual)
दिङ्मुखेभ्यः (dative plural)
दिङ्मुखात् (ablative singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (ablative dual)
दिङ्मुखेभ्यः (ablative plural)
दिङ्मुखस्य (genitive singular)
दिङ्मुखयोः (dual genitive)
दिङ्मुखानाम् (genitive plural)
दिङ्मुखे (locative singular)
दिङ्मुखयोः (dual locative)
दिङ्मुखेषु (locative plural)
दिङ्मुखी (nominative singular)
दिङ्मुख्यौ (dual nominative)
दिङ्मुख्यः (nominative plural)
दिङ्मुखि (singular vocative)
दिङ्मुख्यौ (dual vocative)
दिङ्मुख्यः (plural vocative)
दिङ्मुखीम् (accusative singular)
दिङ्मुख्यौ (accusative dual)
दिङ्मुखीः (accusative plural)
दिङ्मुख्या (instrumental singular)
दिङ्मुखीभ्याम् (dual instrumental)
दिङ्मुखीभिः (instrumental plural)
दिङ्मुख्यै (dative singular)
दिङ्मुखीभ्याम् (dative dual)
दिङ्मुखीभ्यः (dative plural)
दिङ्मुख्याः (ablative singular)
दिङ्मुखीभ्याम् (ablative dual)
दिङ्मुखीभ्यः (ablative plural)
दिङ्मुख्याः (genitive singular)
दिङ्मुख्योः (dual genitive)
दिङ्मुखीनाम् (genitive plural)
दिङ्मुख्याम् (locative singular)
दिङ्मुख्योः (dual locative)
दिङ्मुखीषु (locative plural)
दिङ्मुखम् (nominative singular)
दिङ्मुखे (dual nominative)
दिङ्मुखानि (nominative plural)
दिङ्मुख (singular vocative)
दिङ्मुखे (dual vocative)
दिङ्मुखानि (plural vocative)
दिङ्मुखम् (accusative singular)
दिङ्मुखे (accusative dual)
दिङ्मुखानि (accusative plural)
दिङ्मुखेन (instrumental singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (dual instrumental)
दिङ्मुखैः (instrumental plural)
दिङ्मुखाय (dative singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (dative dual)
दिङ्मुखेभ्यः (dative plural)
दिङ्मुखात् (ablative singular)
दिङ्मुखाभ्याम् (ablative dual)
दिङ्मुखेभ्यः (ablative plural)
दिङ्मुखस्य (genitive singular)
दिङ्मुखयोः (dual genitive)
दिङ्मुखानाम् (genitive plural)
दिङ्मुखे (locative singular)
दिङ्मुखयोः (dual locative)
दिङ्मुखेषु (locative plural)

Classical Sanskrit compound of दिङ् (diṅ, “quarter, direction; point; sky, heaven”) + मुख (múkha, “face; front”).


𑀰𑀓𑁆𑀭

Brahmi script form of शक्र (“powerful, strong”)


𑀢𑀾𑀧𑁆𑀢𑀺𑀤

तृप्तिद तृप्तिद#Sanskrit


𑀕𑀭𑁆𑀪𑀥𑀸𑀭𑀺𑀢

गर्भधारित गर्भधारित#Sanskrit


सदाशिव

sadāśiva (romanization)
सदाशिवः (nominative singular)
सदाशिवौ (dual nominative)
सदाशिवा1 (dual nominative)
सदाशिवाः (nominative plural)
सदाशिवासः1 (nominative plural)
सदाशिव (singular vocative)
सदाशिवौ (dual vocative)
सदाशिवा1 (dual vocative)
सदाशिवाः (plural vocative)
सदाशिवासः1 (plural vocative)
सदाशिवम् (accusative singular)
सदाशिवौ (accusative dual)
सदाशिवा1 (accusative dual)
सदाशिवान् (accusative plural)
सदाशिवेन (instrumental singular)
सदाशिवाभ्याम् (dual instrumental)
सदाशिवैः (instrumental plural)
सदाशिवेभिः1 (instrumental plural)
सदाशिवाय (dative singular)
सदाशिवाभ्याम् (dative dual)
सदाशिवेभ्यः (dative plural)
सदाशिवात् (ablative singular)
सदाशिवाभ्याम् (ablative dual)
सदाशिवेभ्यः (ablative plural)
सदाशिवस्य (genitive singular)
सदाशिवयोः (dual genitive)
सदाशिवानाम् (genitive plural)
सदाशिवे (locative singular)
सदाशिवयोः (dual locative)
सदाशिवेषु (locative plural)
सदाशिवा (nominative singular)
सदाशिवे (dual nominative)
सदाशिवाः (nominative plural)
सदाशिवे (singular vocative)
सदाशिवे (dual vocative)
सदाशिवाः (plural vocative)
सदाशिवाम् (accusative singular)
सदाशिवे (accusative dual)
सदाशिवाः (accusative plural)
सदाशिवया (instrumental singular)
सदाशिवा1 (instrumental singular)
सदाशिवाभ्याम् (dual instrumental)
सदाशिवाभिः (instrumental plural)
सदाशिवायै (dative singular)
सदाशिवाभ्याम् (dative dual)
सदाशिवाभ्यः (dative plural)
सदाशिवायाः (ablative singular)
सदाशिवायै2 (ablative singular)
सदाशिवाभ्याम् (ablative dual)
सदाशिवाभ्यः (ablative plural)
सदाशिवायाः (genitive singular)
सदाशिवायै2 (genitive singular)
सदाशिवयोः (dual genitive)
सदाशिवानाम् (genitive plural)
सदाशिवायाम् (locative singular)
सदाशिवयोः (dual locative)
सदाशिवासु (locative plural)
सदाशिवम् (nominative singular)
सदाशिवे (dual nominative)
सदाशिवानि (nominative plural)
सदाशिवा1 (nominative plural)
सदाशिव (singular vocative)
सदाशिवे (dual vocative)
सदाशिवानि (plural vocative)
सदाशिवा1 (plural vocative)
सदाशिवम् (accusative singular)
सदाशिवे (accusative dual)
सदाशिवानि (accusative plural)
सदाशिवा1 (accusative plural)
सदाशिवेन (instrumental singular)
सदाशिवाभ्याम् (dual instrumental)
सदाशिवैः (instrumental plural)
सदाशिवेभिः1 (instrumental plural)
सदाशिवाय (dative singular)
सदाशिवाभ्याम् (dative dual)
सदाशिवेभ्यः (dative plural)
सदाशिवात् (ablative singular)
सदाशिवाभ्याम् (ablative dual)
सदाशिवेभ्यः (ablative plural)
सदाशिवस्य (genitive singular)
सदाशिवयोः (dual genitive)
सदाशिवानाम् (genitive plural)
सदाशिवे (locative singular)
सदाशिवयोः (dual locative)
सदाशिवेषु (locative plural)

/s̪ɐˈd̪ɑː.ɕi.ʋɐ/

सदा (sadā, “always, forever”) + शिव (śiva, “auspicious, gracious, kind”).


करणीयस्

/kɐ.ɾɐˈɳiː.jɐs̪/

करणीय करणीय#Sanskrit

masculine nominative singular of करणीय (karaṇīya)


रिप्त

riptá (romanization)
रिप्तः (nominative singular)
रिप्तौ (dual nominative)
रिप्ता1 (dual nominative)
रिप्ताः (nominative plural)
रिप्तासः1 (nominative plural)
रिप्त (singular vocative)
रिप्तौ (dual vocative)
रिप्ता1 (dual vocative)
रिप्ताः (plural vocative)
रिप्तासः1 (plural vocative)
रिप्तम् (accusative singular)
रिप्तौ (accusative dual)
रिप्ता1 (accusative dual)
रिप्तान् (accusative plural)
रिप्तेन (instrumental singular)
रिप्ताभ्याम् (dual instrumental)
रिप्तैः (instrumental plural)
रिप्तेभिः1 (instrumental plural)
रिप्ताय (dative singular)
रिप्ताभ्याम् (dative dual)
रिप्तेभ्यः (dative plural)
रिप्तात् (ablative singular)
रिप्ताभ्याम् (ablative dual)
रिप्तेभ्यः (ablative plural)
रिप्तस्य (genitive singular)
रिप्तयोः (dual genitive)
रिप्तानाम् (genitive plural)
रिप्ते (locative singular)
रिप्तयोः (dual locative)
रिप्तेषु (locative plural)
रिप्ता (nominative singular)
रिप्ते (dual nominative)
रिप्ताः (nominative plural)
रिप्ते (singular vocative)
रिप्ते (dual vocative)
रिप्ताः (plural vocative)
रिप्ताम् (accusative singular)
रिप्ते (accusative dual)
रिप्ताः (accusative plural)
रिप्तया (instrumental singular)
रिप्ता1 (instrumental singular)
रिप्ताभ्याम् (dual instrumental)
रिप्ताभिः (instrumental plural)
रिप्तायै (dative singular)
रिप्ताभ्याम् (dative dual)
रिप्ताभ्यः (dative plural)
रिप्तायाः (ablative singular)
रिप्तायै2 (ablative singular)
रिप्ताभ्याम् (ablative dual)
रिप्ताभ्यः (ablative plural)
रिप्तायाः (genitive singular)
रिप्तायै2 (genitive singular)
रिप्तयोः (dual genitive)
रिप्तानाम् (genitive plural)
रिप्तायाम् (locative singular)
रिप्तयोः (dual locative)
रिप्तासु (locative plural)
रिप्तम् (nominative singular)
रिप्ते (dual nominative)
रिप्तानि (nominative plural)
रिप्ता1 (nominative plural)
रिप्त (singular vocative)
रिप्ते (dual vocative)
रिप्तानि (plural vocative)
रिप्ता1 (plural vocative)
रिप्तम् (accusative singular)
रिप्ते (accusative dual)
रिप्तानि (accusative plural)
रिप्ता1 (accusative plural)
रिप्तेन (instrumental singular)
रिप्ताभ्याम् (dual instrumental)
रिप्तैः (instrumental plural)
रिप्तेभिः1 (instrumental plural)
रिप्ताय (dative singular)
रिप्ताभ्याम् (dative dual)
रिप्तेभ्यः (dative plural)
रिप्तात् (ablative singular)
रिप्ताभ्याम् (ablative dual)
रिप्तेभ्यः (ablative plural)
रिप्तस्य (genitive singular)
रिप्तयोः (dual genitive)
रिप्तानाम् (genitive plural)
रिप्ते (locative singular)
रिप्तयोः (dual locative)
रिप्तेषु (locative plural)

desctree

→ Old Javanese: ripta (“document, inscription”)
Javanese: ꦫꦶꦥ꧀ꦠ (ripta, “to compose, to write, to create”)
→ Balinese: ᬭᬶᬧ᭄ᬢ (ripta, “to compose, to write, to create”)

From Proto-Indo-European *lip-tó-s, from *leyp- (“to stick; greasy, sticky substance”). Compare the variant लिप्त (liptá). By surface analysis, रिप् (rip) + -त (-ta).

surf

यदश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद्वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तम्अस्ति ।
यद्धस्तयोः शमितुर्यन्नखेषु सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु ॥
yadaśvasya kraviṣo makṣikāśa yadvā svarau svadhitau riptamasti.

The part of the horse's flesh that the fly has eaten, or that which is left sticking to the post or hatchet,
Or that which adheres to the slayer's hands and nails,—among the Gods, too, may all this be with thee.

yaddhastayoḥ śamituryannakheṣu sarvā tā te api deveṣvastu.


𑀧𑀭𑀺𑀢𑀼𑀱𑁆𑀝

परितुष्ट परितुष्ट#Sanskrit

Brahmi script form of परितुष्ट (“completely satisfied”)


परितुष्ट

parituṣṭa (romanization)
परितुष्टः (nominative singular)
परितुष्टौ (dual nominative)
परितुष्टाः (nominative plural)
परितुष्ट (singular vocative)
परितुष्टौ (dual vocative)
परितुष्टाः (plural vocative)
परितुष्टम् (accusative singular)
परितुष्टौ (accusative dual)
परितुष्टान् (accusative plural)
परितुष्टेन (instrumental singular)
परितुष्टाभ्याम् (dual instrumental)
परितुष्टैः (instrumental plural)
परितुष्टाय (dative singular)
परितुष्टाभ्याम् (dative dual)
परितुष्टेभ्यः (dative plural)
परितुष्टात् (ablative singular)
परितुष्टाभ्याम् (ablative dual)
परितुष्टेभ्यः (ablative plural)
परितुष्टस्य (genitive singular)
परितुष्टयोः (dual genitive)
परितुष्टानाम् (genitive plural)
परितुष्टे (locative singular)
परितुष्टयोः (dual locative)
परितुष्टेषु (locative plural)
परितुष्टा (nominative singular)
परितुष्टे (dual nominative)
परितुष्टाः (nominative plural)
परितुष्टे (singular vocative)
परितुष्टे (dual vocative)
परितुष्टाः (plural vocative)
परितुष्टाम् (accusative singular)
परितुष्टे (accusative dual)
परितुष्टाः (accusative plural)
परितुष्टया (instrumental singular)
परितुष्टाभ्याम् (dual instrumental)
परितुष्टाभिः (instrumental plural)
परितुष्टायै (dative singular)
परितुष्टाभ्याम् (dative dual)
परितुष्टाभ्यः (dative plural)
परितुष्टायाः (ablative singular)
परितुष्टाभ्याम् (ablative dual)
परितुष्टाभ्यः (ablative plural)
परितुष्टायाः (genitive singular)
परितुष्टयोः (dual genitive)
परितुष्टानाम् (genitive plural)
परितुष्टायाम् (locative singular)
परितुष्टयोः (dual locative)
परितुष्टासु (locative plural)
परितुष्टम् (nominative singular)
परितुष्टे (dual nominative)
परितुष्टानि (nominative plural)
परितुष्ट (singular vocative)
परितुष्टे (dual vocative)
परितुष्टानि (plural vocative)
परितुष्टम् (accusative singular)
परितुष्टे (accusative dual)
परितुष्टानि (accusative plural)
परितुष्टेन (instrumental singular)
परितुष्टाभ्याम् (dual instrumental)
परितुष्टैः (instrumental plural)
परितुष्टाय (dative singular)
परितुष्टाभ्याम् (dative dual)
परितुष्टेभ्यः (dative plural)
परितुष्टात् (ablative singular)
परितुष्टाभ्याम् (ablative dual)
परितुष्टेभ्यः (ablative plural)
परितुष्टस्य (genitive singular)
परितुष्टयोः (dual genitive)
परितुष्टानाम् (genitive plural)
परितुष्टे (locative singular)
परितुष्टयोः (dual locative)
परितुष्टेषु (locative plural)

Prakrit: परितुट्ठ (parituṭṭha)

From परि- (pari-, “fully”) + तुष्ट (tuṣṭa, “satisfied”).

affix

सुश्रोणि परितुष्टोऽस्मि गमिष्यामि यथागतम्। एवं संगम्य तु तया निश्चक्रामोटजात्ततः॥
suśroṇi parituṣṭoʼsmi gamiṣyāmi yathāgatam. evaṃ saṃgamya tu tayā niścakrāmoṭajāttataḥ.
[Indra said]: O women with nice hips [Ahalyā], I'm completely satisfied and I'll go as I came.

Thus, on his part, having copulated with her, he went out of the hut.

मागारदारात्मजवित्तबन्धुषु सङ्गो यदि स्याद्भगवत्प्रियेषु नः। यः प्राणवृत्त्या परितुष्ट आत्मवान् सिध्यत्यदूरान्न तथेन्द्रियप्रियः॥
māgāradārātmajavittabandhuṣu saṅgo yadi syādbhagavatpriyeṣu naḥ. yaḥ prāṇavṛttyā parituṣṭa ātmavān sidhyatyadūrānna tathendriyapriyaḥ.
May [we] be unattached to our home, wife, children, wealth, and kith; if there has to be an attachment, let it be to those dear to Bhagavat [Kṛṣṇa]. Successful is the possessor of the soul that is completely satisfied by the basic necessities of staying alive, unlike someone who is fond of sensual pleasures.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 5.18.10

वयं ते परितुष्टाः स्म त्वद्बृहद्व्रतचर्यया। वरं प्रतीच्छ भद्रं ते वरदोऽस्मि त्वदीप्सितम्॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 12.9.3

We were completely satisfied by you great vow of celibacy. Ask for a good boon which you desire, [for] I am your granter of boons.

vayaṃ te parituṣṭāḥ sma tvadbṛhadvratacaryayā. varaṃ pratīccha bhadraṃ te varadoʼsmi tvadīpsitam.

(Classical Sanskrit) fully or completely satisfied


चक्षुस्

sa-adj

चक्षुस् • (cákṣus) stem

cákṣus (romanization)
चक्षुः (nominative singular)
चक्षुषौ (dual nominative)
चक्षुषा1 (dual nominative)
चक्षुषः (nominative plural)
चक्षुः (singular vocative)
चक्षुषौ (dual vocative)
चक्षुषा1 (dual vocative)
चक्षुषः (plural vocative)
चक्षुषम् (accusative singular)
चक्षुषौ (accusative dual)
चक्षुषा1 (accusative dual)
चक्षुषः (accusative plural)
चक्षुषा (instrumental singular)
चक्षुर्भ्याम् (dual instrumental)
चक्षुर्भिः (instrumental plural)
चक्षुषे (dative singular)
चक्षुर्भ्याम् (dative dual)
चक्षुर्भ्यः (dative plural)
चक्षुषः (ablative singular)
चक्षुर्भ्याम् (ablative dual)
चक्षुर्भ्यः (ablative plural)
चक्षुषः (genitive singular)
चक्षुषोः (dual genitive)
चक्षुषाम् (genitive plural)
चक्षुषि (locative singular)
चक्षुषोः (dual locative)
चक्षुःषु (locative plural)
चक्षुः (nominative singular)
चक्षुषौ (dual nominative)
चक्षुषा1 (dual nominative)
चक्षुषः (nominative plural)
चक्षुः (singular vocative)
चक्षुषौ (dual vocative)
चक्षुषा1 (dual vocative)
चक्षुषः (plural vocative)
चक्षुषम् (accusative singular)
चक्षुषौ (accusative dual)
चक्षुषा1 (accusative dual)
चक्षुषः (accusative plural)
चक्षुषा (instrumental singular)
चक्षुर्भ्याम् (dual instrumental)
चक्षुर्भिः (instrumental plural)
चक्षुषे (dative singular)
चक्षुर्भ्याम् (dative dual)
चक्षुर्भ्यः (dative plural)
चक्षुषः (ablative singular)
चक्षुर्भ्याम् (ablative dual)
चक्षुर्भ्यः (ablative plural)
चक्षुषः (genitive singular)
चक्षुषोः (dual genitive)
चक्षुषाम् (genitive plural)
चक्षुषि (locative singular)
चक्षुषोः (dual locative)
चक्षुःषु (locative plural)
चक्षुः (nominative singular)
चक्षुषी (dual nominative)
चक्षूंषि (nominative plural)
चक्षुः (singular vocative)
चक्षुषी (dual vocative)
चक्षूंषि (plural vocative)
चक्षुः (accusative singular)
चक्षुषी (accusative dual)
चक्षूंषि (accusative plural)
चक्षुषा (instrumental singular)
चक्षुर्भ्याम् (dual instrumental)
चक्षुर्भिः (instrumental plural)
चक्षुषे (dative singular)
चक्षुर्भ्याम् (dative dual)
चक्षुर्भ्यः (dative plural)
चक्षुषः (ablative singular)
चक्षुर्भ्याम् (ablative dual)
चक्षुर्भ्यः (ablative plural)
चक्षुषः (genitive singular)
चक्षुषोः (dual genitive)
चक्षुषाम् (genitive plural)
चक्षुषि (locative singular)
चक्षुषोः (dual locative)
चक्षुःषु (locative plural)

seeing (having vision; capable of sight)


मदन

mádana (romanization)
मदनः (nominative singular)
मदनौ (dual nominative)
मदना1 (dual nominative)
मदनाः (nominative plural)
मदनासः1 (nominative plural)
मदन (singular vocative)
मदनौ (dual vocative)
मदना1 (dual vocative)
मदनाः (plural vocative)
मदनासः1 (plural vocative)
मदनम् (accusative singular)
मदनौ (accusative dual)
मदना1 (accusative dual)
मदनान् (accusative plural)
मदनेन (instrumental singular)
मदनाभ्याम् (dual instrumental)
मदनैः (instrumental plural)
मदनेभिः1 (instrumental plural)
मदनाय (dative singular)
मदनाभ्याम् (dative dual)
मदनेभ्यः (dative plural)
मदनात् (ablative singular)
मदनाभ्याम् (ablative dual)
मदनेभ्यः (ablative plural)
मदनस्य (genitive singular)
मदनयोः (dual genitive)
मदनानाम् (genitive plural)
मदने (locative singular)
मदनयोः (dual locative)
मदनेषु (locative plural)
मदनी (nominative singular)
मदन्यौ (dual nominative)
मदनी1 (dual nominative)
मदन्यः (nominative plural)
मदनीः1 (nominative plural)
मदनि (singular vocative)
मदन्यौ (dual vocative)
मदनी1 (dual vocative)
मदन्यः (plural vocative)
मदनीः1 (plural vocative)
मदनीम् (accusative singular)
मदन्यौ (accusative dual)
मदनी1 (accusative dual)
मदनीः (accusative plural)
मदन्या (instrumental singular)
मदनीभ्याम् (dual instrumental)
मदनीभिः (instrumental plural)
मदन्यै (dative singular)
मदनीभ्याम् (dative dual)
मदनीभ्यः (dative plural)
मदन्याः (ablative singular)
मदन्यै2 (ablative singular)
मदनीभ्याम् (ablative dual)
मदनीभ्यः (ablative plural)
मदन्याः (genitive singular)
मदन्यै2 (genitive singular)
मदन्योः (dual genitive)
मदनीनाम् (genitive plural)
मदन्याम् (locative singular)
मदन्योः (dual locative)
मदनीषु (locative plural)
मदनम् (nominative singular)
मदने (dual nominative)
मदनानि (nominative plural)
मदना1 (nominative plural)
मदन (singular vocative)
मदने (dual vocative)
मदनानि (plural vocative)
मदना1 (plural vocative)
मदनम् (accusative singular)
मदने (accusative dual)
मदनानि (accusative plural)
मदना1 (accusative plural)
मदनेन (instrumental singular)
मदनाभ्याम् (dual instrumental)
मदनैः (instrumental plural)
मदनेभिः1 (instrumental plural)
मदनाय (dative singular)
मदनाभ्याम् (dative dual)
मदनेभ्यः (dative plural)
मदनात् (ablative singular)
मदनाभ्याम् (ablative dual)
मदनेभ्यः (ablative plural)
मदनस्य (genitive singular)
मदनयोः (dual genitive)
मदनानाम् (genitive plural)
मदने (locative singular)
मदनयोः (dual locative)
मदनेषु (locative plural)

Helmut Rix
Lexikon der indogermanischen Verben

From the मद् (mad, “to enjoy; to be drunk; to intoxicate”, root) + -अन (-ana), the root being inherited either from Proto-Indo-European *mad- (“to be wet > be drunk”) or from Proto-Indo-European *med- (“to become full, sated”).


सत्त

sattá (romanization)
सद् (root)
सत्तः (nominative singular)
सत्तौ (dual nominative)
सत्ता1 (dual nominative)
सत्ताः (nominative plural)
सत्तासः1 (nominative plural)
सत्त (singular vocative)
सत्तौ (dual vocative)
सत्ता1 (dual vocative)
सत्ताः (plural vocative)
सत्तासः1 (plural vocative)
सत्तम् (accusative singular)
सत्तौ (accusative dual)
सत्ता1 (accusative dual)
सत्तान् (accusative plural)
सत्तेन (instrumental singular)
सत्ताभ्याम् (dual instrumental)
सत्तैः (instrumental plural)
सत्तेभिः1 (instrumental plural)
सत्ताय (dative singular)
सत्ताभ्याम् (dative dual)
सत्तेभ्यः (dative plural)
सत्तात् (ablative singular)
सत्ताभ्याम् (ablative dual)
सत्तेभ्यः (ablative plural)
सत्तस्य (genitive singular)
सत्तयोः (dual genitive)
सत्तानाम् (genitive plural)
सत्ते (locative singular)
सत्तयोः (dual locative)
सत्तेषु (locative plural)
सत्ता (nominative singular)
सत्ते (dual nominative)
सत्ताः (nominative plural)
सत्ते (singular vocative)
सत्ते (dual vocative)
सत्ताः (plural vocative)
सत्ताम् (accusative singular)
सत्ते (accusative dual)
सत्ताः (accusative plural)
सत्तया (instrumental singular)
सत्ता1 (instrumental singular)
सत्ताभ्याम् (dual instrumental)
सत्ताभिः (instrumental plural)
सत्तायै (dative singular)
सत्ताभ्याम् (dative dual)
सत्ताभ्यः (dative plural)
सत्तायाः (ablative singular)
सत्तायै2 (ablative singular)
सत्ताभ्याम् (ablative dual)
सत्ताभ्यः (ablative plural)
सत्तायाः (genitive singular)
सत्तायै2 (genitive singular)
सत्तयोः (dual genitive)
सत्तानाम् (genitive plural)
सत्तायाम् (locative singular)
सत्तयोः (dual locative)
सत्तासु (locative plural)
सत्तम् (nominative singular)
सत्ते (dual nominative)
सत्तानि (nominative plural)
सत्ता1 (nominative plural)
सत्त (singular vocative)
सत्ते (dual vocative)
सत्तानि (plural vocative)
सत्ता1 (plural vocative)
सत्तम् (accusative singular)
सत्ते (accusative dual)
सत्तानि (accusative plural)
सत्ता1 (accusative plural)
सत्तेन (instrumental singular)
सत्ताभ्याम् (dual instrumental)
सत्तैः (instrumental plural)
सत्तेभिः1 (instrumental plural)
सत्ताय (dative singular)
सत्ताभ्याम् (dative dual)
सत्तेभ्यः (dative plural)
सत्तात् (ablative singular)
सत्ताभ्याम् (ablative dual)
सत्तेभ्यः (ablative plural)
सत्तस्य (genitive singular)
सत्तयोः (dual genitive)
सत्तानाम् (genitive plural)
सत्ते (locative singular)
सत्तयोः (dual locative)
सत्तेषु (locative plural)

/ˈs̪ɐt̪.t̪ɐ/

[ˈs̪ɐt̪̚.t̪ɐ]

From Proto-Indo-European *sedtós (“seated”), from *sed- (“to sit”). Cognate with Latin sessus, Proto-Germanic *sessaz.

सत्तो होता मनुष्वदा देवाँ अच्छा विदुष्टरः ।
अग्निर्हव्या सुषूदति. . .
satto hotā manuṣvadā devām̐ acchā viduṣṭaraḥ.

Seated here, like a man, like a priest, the wisest Agni shall guide our oblations to the Gods


निषत्त

niṣattá (romanization)
níṣatta (romanization)
निषत्तः (nominative singular)
निषत्तौ (dual nominative)
निषत्ता1 (dual nominative)
निषत्ताः (nominative plural)
निषत्तासः1 (nominative plural)
निषत्त (singular vocative)
निषत्तौ (dual vocative)
निषत्ता1 (dual vocative)
निषत्ताः (plural vocative)
निषत्तासः1 (plural vocative)
निषत्तम् (accusative singular)
निषत्तौ (accusative dual)
निषत्ता1 (accusative dual)
निषत्तान् (accusative plural)
निषत्तेन (instrumental singular)
निषत्ताभ्याम् (dual instrumental)
निषत्तैः (instrumental plural)
निषत्तेभिः1 (instrumental plural)
निषत्ताय (dative singular)
निषत्ताभ्याम् (dative dual)
निषत्तेभ्यः (dative plural)
निषत्तात् (ablative singular)
निषत्ताभ्याम् (ablative dual)
निषत्तेभ्यः (ablative plural)
निषत्तस्य (genitive singular)
निषत्तयोः (dual genitive)
निषत्तानाम् (genitive plural)
निषत्ते (locative singular)
निषत्तयोः (dual locative)
निषत्तेषु (locative plural)
निषत्ता (nominative singular)
निषत्ते (dual nominative)
निषत्ताः (nominative plural)
निषत्ते (singular vocative)
निषत्ते (dual vocative)
निषत्ताः (plural vocative)
निषत्ताम् (accusative singular)
निषत्ते (accusative dual)
निषत्ताः (accusative plural)
निषत्तया (instrumental singular)
निषत्ता1 (instrumental singular)
निषत्ताभ्याम् (dual instrumental)
निषत्ताभिः (instrumental plural)
निषत्तायै (dative singular)
निषत्ताभ्याम् (dative dual)
निषत्ताभ्यः (dative plural)
निषत्तायाः (ablative singular)
निषत्तायै2 (ablative singular)
निषत्ताभ्याम् (ablative dual)
निषत्ताभ्यः (ablative plural)
निषत्तायाः (genitive singular)
निषत्तायै2 (genitive singular)
निषत्तयोः (dual genitive)
निषत्तानाम् (genitive plural)
निषत्तायाम् (locative singular)
निषत्तयोः (dual locative)
निषत्तासु (locative plural)
निषत्तम् (nominative singular)
निषत्ते (dual nominative)
निषत्तानि (nominative plural)
निषत्ता1 (nominative plural)
निषत्त (singular vocative)
निषत्ते (dual vocative)
निषत्तानि (plural vocative)
निषत्ता1 (plural vocative)
निषत्तम् (accusative singular)
निषत्ते (accusative dual)
निषत्तानि (accusative plural)
निषत्ता1 (accusative plural)
निषत्तेन (instrumental singular)
निषत्ताभ्याम् (dual instrumental)
निषत्तैः (instrumental plural)
निषत्तेभिः1 (instrumental plural)
निषत्ताय (dative singular)
निषत्ताभ्याम् (dative dual)
निषत्तेभ्यः (dative plural)
निषत्तात् (ablative singular)
निषत्ताभ्याम् (ablative dual)
निषत्तेभ्यः (ablative plural)
निषत्तस्य (genitive singular)
निषत्तयोः (dual genitive)
निषत्तानाम् (genitive plural)
निषत्ते (locative singular)
निषत्तयोः (dual locative)
निषत्तेषु (locative plural)
निषत्तः (nominative singular)
निषत्तौ (dual nominative)
निषत्ता1 (dual nominative)
निषत्ताः (nominative plural)
निषत्तासः1 (nominative plural)
निषत्त (singular vocative)
निषत्तौ (dual vocative)
निषत्ता1 (dual vocative)
निषत्ताः (plural vocative)
निषत्तासः1 (plural vocative)
निषत्तम् (accusative singular)
निषत्तौ (accusative dual)
निषत्ता1 (accusative dual)
निषत्तान् (accusative plural)
निषत्तेन (instrumental singular)
निषत्ताभ्याम् (dual instrumental)
निषत्तैः (instrumental plural)
निषत्तेभिः1 (instrumental plural)
निषत्ताय (dative singular)
निषत्ताभ्याम् (dative dual)
निषत्तेभ्यः (dative plural)
निषत्तात् (ablative singular)
निषत्ताभ्याम् (ablative dual)
निषत्तेभ्यः (ablative plural)
निषत्तस्य (genitive singular)
निषत्तयोः (dual genitive)
निषत्तानाम् (genitive plural)
निषत्ते (locative singular)
निषत्तयोः (dual locative)
निषत्तेषु (locative plural)
निषत्ता (nominative singular)
निषत्ते (dual nominative)
निषत्ताः (nominative plural)
निषत्ते (singular vocative)
निषत्ते (dual vocative)
निषत्ताः (plural vocative)
निषत्ताम् (accusative singular)
निषत्ते (accusative dual)
निषत्ताः (accusative plural)
निषत्तया (instrumental singular)
निषत्ता1 (instrumental singular)
निषत्ताभ्याम् (dual instrumental)
निषत्ताभिः (instrumental plural)
निषत्तायै (dative singular)
निषत्ताभ्याम् (dative dual)
निषत्ताभ्यः (dative plural)
निषत्तायाः (ablative singular)
निषत्तायै2 (ablative singular)
निषत्ताभ्याम् (ablative dual)
निषत्ताभ्यः (ablative plural)
निषत्तायाः (genitive singular)
निषत्तायै2 (genitive singular)
निषत्तयोः (dual genitive)
निषत्तानाम् (genitive plural)
निषत्तायाम् (locative singular)
निषत्तयोः (dual locative)
निषत्तासु (locative plural)
निषत्तम् (nominative singular)
निषत्ते (dual nominative)
निषत्तानि (nominative plural)
निषत्ता1 (nominative plural)
निषत्त (singular vocative)
निषत्ते (dual vocative)
निषत्तानि (plural vocative)
निषत्ता1 (plural vocative)
निषत्तम् (accusative singular)
निषत्ते (accusative dual)
निषत्तानि (accusative plural)
निषत्ता1 (accusative plural)
निषत्तेन (instrumental singular)
निषत्ताभ्याम् (dual instrumental)
निषत्तैः (instrumental plural)
निषत्तेभिः1 (instrumental plural)
निषत्ताय (dative singular)
निषत्ताभ्याम् (dative dual)
निषत्तेभ्यः (dative plural)
निषत्तात् (ablative singular)
निषत्ताभ्याम् (ablative dual)
निषत्तेभ्यः (ablative plural)
निषत्तस्य (genitive singular)
निषत्तयोः (dual genitive)
निषत्तानाम् (genitive plural)
निषत्ते (locative singular)
निषत्तयोः (dual locative)
निषत्तेषु (locative plural)

[n̪i.ʂɐt̪̚.t̪ɐ́]

[n̪í.ʂɐt̪̚.t̪ɐ]

/n̪iˈʂɐt̪.t̪ɐ/

[n̪iˈʂɐt̪̚.t̪ɐ]

From Proto-Indo-Iranian *(H)nišatˢtás (“seated”), from Proto-Indo-European *(h₁)ni (“down”) + *sedtós (“seated”), from *sed- (“to sit”). Cognate with Middle Persian [script needed] (nšst /nišast/, “seated”). By surface analysis, नि (ni) + सत्त (satta).

surf

त्रिमूर्धानं सप्तरश्मिं गृणीषे ऽनूनम् अग्निं पित्रोर् उपस्थे ।
निषत्तम् अस्य चरतो ध्रुवस्य विश्वा दिवो रोचनापप्रिवांसम् ॥
trimūrdhānaṃ saptaraśmiṃ gṛṇīṣe ʼnūnam agniṃ pitror upasthe.

I laud the seven-rayed, the triple-headed, Agni all-perfect in his Parents’ bosom,
Seated down in the lap of all that moves and moves not, him who hath filled all luminous realms of heaven.

niṣattam asya carato dhruvasya viśvā divo rocanāpaprivāṃsam.


पीत

pītá (romanization)
पीतः (nominative singular)
पीतौ (dual nominative)
पीता1 (dual nominative)
पीताः (nominative plural)
पीतासः1 (nominative plural)
पीत (singular vocative)
पीतौ (dual vocative)
पीता1 (dual vocative)
पीताः (plural vocative)
पीतासः1 (plural vocative)
पीतम् (accusative singular)
पीतौ (accusative dual)
पीता1 (accusative dual)
पीतान् (accusative plural)
पीतेन (instrumental singular)
पीताभ्याम् (dual instrumental)
पीतैः (instrumental plural)
पीतेभिः1 (instrumental plural)
पीताय (dative singular)
पीताभ्याम् (dative dual)
पीतेभ्यः (dative plural)
पीतात् (ablative singular)
पीताभ्याम् (ablative dual)
पीतेभ्यः (ablative plural)
पीतस्य (genitive singular)
पीतयोः (dual genitive)
पीतानाम् (genitive plural)
पीते (locative singular)
पीतयोः (dual locative)
पीतेषु (locative plural)
पीता (nominative singular)
पीते (dual nominative)
पीताः (nominative plural)
पीते (singular vocative)
पीते (dual vocative)
पीताः (plural vocative)
पीताम् (accusative singular)
पीते (accusative dual)
पीताः (accusative plural)
पीतया (instrumental singular)
पीता1 (instrumental singular)
पीताभ्याम् (dual instrumental)
पीताभिः (instrumental plural)
पीतायै (dative singular)
पीताभ्याम् (dative dual)
पीताभ्यः (dative plural)
पीतायाः (ablative singular)
पीतायै2 (ablative singular)
पीताभ्याम् (ablative dual)
पीताभ्यः (ablative plural)
पीतायाः (genitive singular)
पीतायै2 (genitive singular)
पीतयोः (dual genitive)
पीतानाम् (genitive plural)
पीतायाम् (locative singular)
पीतयोः (dual locative)
पीतासु (locative plural)
पीतम् (nominative singular)
पीते (dual nominative)
पीतानि (nominative plural)
पीता1 (nominative plural)
पीत (singular vocative)
पीते (dual vocative)
पीतानि (plural vocative)
पीता1 (plural vocative)
पीतम् (accusative singular)
पीते (accusative dual)
पीतानि (accusative plural)
पीता1 (accusative plural)
पीतेन (instrumental singular)
पीताभ्याम् (dual instrumental)
पीतैः (instrumental plural)
पीतेभिः1 (instrumental plural)
पीताय (dative singular)
पीताभ्याम् (dative dual)
पीतेभ्यः (dative plural)
पीतात् (ablative singular)
पीताभ्याम् (ablative dual)
पीतेभ्यः (ablative plural)
पीतस्य (genitive singular)
पीतयोः (dual genitive)
पीतानाम् (genitive plural)
पीते (locative singular)
पीतयोः (dual locative)
पीतेषु (locative plural)

Pali: pīta

Prakrit: 𑀧𑀻𑀅 (pīa)

Gandhari: 𐨤𐨁𐨡 (pida)

From Proto-Indo-Iranian *pᵢHtás, from Proto-Indo-European *ph₃-tó-s (“drunk, imbibed”), from *peh₃- (“to drink”). Cognate with Latin pōtus, Ancient Greek ποτός (potós), Persian نبید (na-bid, “wine”). The Sanskrit root is पा (pā, “to drink”).
The "soaked" meaning may derive from the root पी (pī, “to soak, fatten”) or otherwise be influenced by it.

inh

ऋदूदरेण सख्या सचेय यो मा न रिष्येद्धर्यश्व पीतः ।
अयं यः सोमो न्यधाय्यस्मे तस्मा इन्द्रं प्रतिरमेम्यायुः ॥
ṛdūdareṇa sakhyā saceya yo mā na riṣyeddharyaśva pītaḥ.

O Lord of Horses, may I be with the Friend [Soma] whose heart is tender, who, when drunk will never harm me
This Soma now deposited within me. For this, I pray for longer life to Indra.

ayaṃ yaḥ somo nyadhāyyasme tasmā indraṃ pratiramemyāyuḥ.

soaked, saturated, filled with (with instrumental of the object)


पीत

Of uncertain origin. Perhaps related to पित्त (pitta, “bile”), and along with it, derived from the root पी (pī, “to swell, fatten”) with semantic shift "fat" > "the color of fat (like butter and oil)" > "yellow". It is also possible that पित्त (pitta) is the original term, with पीत (pīta) a derivative of it; in this case, whether पित्त (pitta) derives from पी (pī) is less clear.

yellow (the color of the Vaiśyas, white being that of the Brāhmans, red that of the Kṣatriyas, and black that of the Śūdras)


प्रत्युत्पन्न

pratyutpanna (romanization)
प्रत्युत्पन्नः (nominative singular)
प्रत्युत्पन्नौ (dual nominative)
प्रत्युत्पन्ना1 (dual nominative)
प्रत्युत्पन्नाः (nominative plural)
प्रत्युत्पन्नासः1 (nominative plural)
प्रत्युत्पन्न (singular vocative)
प्रत्युत्पन्नौ (dual vocative)
प्रत्युत्पन्ना1 (dual vocative)
प्रत्युत्पन्नाः (plural vocative)
प्रत्युत्पन्नासः1 (plural vocative)
प्रत्युत्पन्नम् (accusative singular)
प्रत्युत्पन्नौ (accusative dual)
प्रत्युत्पन्ना1 (accusative dual)
प्रत्युत्पन्नान् (accusative plural)
प्रत्युत्पन्नेन (instrumental singular)
प्रत्युत्पन्नाभ्याम् (dual instrumental)
प्रत्युत्पन्नैः (instrumental plural)
प्रत्युत्पन्नेभिः1 (instrumental plural)
प्रत्युत्पन्नाय (dative singular)
प्रत्युत्पन्नाभ्याम् (dative dual)
प्रत्युत्पन्नेभ्यः (dative plural)
प्रत्युत्पन्नात् (ablative singular)
प्रत्युत्पन्नाभ्याम् (ablative dual)
प्रत्युत्पन्नेभ्यः (ablative plural)
प्रत्युत्पन्नस्य (genitive singular)
प्रत्युत्पन्नयोः (dual genitive)
प्रत्युत्पन्नानाम् (genitive plural)
प्रत्युत्पन्ने (locative singular)
प्रत्युत्पन्नयोः (dual locative)
प्रत्युत्पन्नेषु (locative plural)
प्रत्युत्पन्ना (nominative singular)
प्रत्युत्पन्ने (dual nominative)
प्रत्युत्पन्नाः (nominative plural)
प्रत्युत्पन्ने (singular vocative)
प्रत्युत्पन्ने (dual vocative)
प्रत्युत्पन्नाः (plural vocative)
प्रत्युत्पन्नाम् (accusative singular)
प्रत्युत्पन्ने (accusative dual)
प्रत्युत्पन्नाः (accusative plural)
प्रत्युत्पन्नया (instrumental singular)
प्रत्युत्पन्ना1 (instrumental singular)
प्रत्युत्पन्नाभ्याम् (dual instrumental)
प्रत्युत्पन्नाभिः (instrumental plural)
प्रत्युत्पन्नायै (dative singular)
प्रत्युत्पन्नाभ्याम् (dative dual)
प्रत्युत्पन्नाभ्यः (dative plural)
प्रत्युत्पन्नायाः (ablative singular)
प्रत्युत्पन्नायै2 (ablative singular)
प्रत्युत्पन्नाभ्याम् (ablative dual)
प्रत्युत्पन्नाभ्यः (ablative plural)
प्रत्युत्पन्नायाः (genitive singular)
प्रत्युत्पन्नायै2 (genitive singular)
प्रत्युत्पन्नयोः (dual genitive)
प्रत्युत्पन्नानाम् (genitive plural)
प्रत्युत्पन्नायाम् (locative singular)
प्रत्युत्पन्नयोः (dual locative)
प्रत्युत्पन्नासु (locative plural)
प्रत्युत्पन्नम् (nominative singular)
प्रत्युत्पन्ने (dual nominative)
प्रत्युत्पन्नानि (nominative plural)
प्रत्युत्पन्ना1 (nominative plural)
प्रत्युत्पन्न (singular vocative)
प्रत्युत्पन्ने (dual vocative)
प्रत्युत्पन्नानि (plural vocative)
प्रत्युत्पन्ना1 (plural vocative)
प्रत्युत्पन्नम् (accusative singular)
प्रत्युत्पन्ने (accusative dual)
प्रत्युत्पन्नानि (accusative plural)
प्रत्युत्पन्ना1 (accusative plural)
प्रत्युत्पन्नेन (instrumental singular)
प्रत्युत्पन्नाभ्याम् (dual instrumental)
प्रत्युत्पन्नैः (instrumental plural)
प्रत्युत्पन्नेभिः1 (instrumental plural)
प्रत्युत्पन्नाय (dative singular)
प्रत्युत्पन्नाभ्याम् (dative dual)
प्रत्युत्पन्नेभ्यः (dative plural)
प्रत्युत्पन्नात् (ablative singular)
प्रत्युत्पन्नाभ्याम् (ablative dual)
प्रत्युत्पन्नेभ्यः (ablative plural)
प्रत्युत्पन्नस्य (genitive singular)
प्रत्युत्पन्नयोः (dual genitive)
प्रत्युत्पन्नानाम् (genitive plural)
प्रत्युत्पन्ने (locative singular)
प्रत्युत्पन्नयोः (dual locative)
प्रत्युत्पन्नेषु (locative plural)

desc

𐨤𐨿𐨪𐨕𐨂𐨤𐨎𐨞 (pracupaṃṇa)

Gandhari: 𐨤𐨿𐨪𐨕𐨂𐨤𐨞𐨅 (pracupaṇe), 𐨤𐨿𐨪𐨕𐨂𐨤𐨎𐨞 (pracupaṃṇa), 𐨤𐨿𐨪𐨕𐨂𐨤𐨣 (pracupana) (with other variants)

desctree

Pali: paccuppanna
→ Lao: ປັດຈຸບັນ (pat chu ban)
→ Burmese: ပစ္စုပ္ပန် (paccuppan)
→ Khmer: បច្ចុប្បន្ន (paccobɑn)
→ Thai: ปัจจุบัน (bpàt-jù-ban)

From प्रति- (prati-) + उद्- (ud-) + पन्न (panna, “made; gone”), past passive participle from the root पद् (pad). The relation between this term and attested Prakrit equivalents is not entirely clear.

affix

यस्य बुद्धिं परिभवेत् तम् अतीतेन सान्त्वयेत् ।
अनागतेन दुष्प्रज्ञं प्रत्युत्पन्नेन पण्डितम् ॥
yasya buddhiṃ paribhavet tam atītena sāntvayet.

He should conciliate, with bygone (gratitude), the one whose counsel he'd no longer heed,
And the weak-minded with future (promises), (but) the wise with ready (favours).

anāgatena duṣprajñaṃ pratyutpannena paṇḍitam.

present (existing at the current moment); ready; prompt


सम्पन्न

संपन्न संपन्न#Sanskrit

Alternative spelling of संपन्न (saṃpanna)


संपन्न

saṃpanna (romanization)
संपन्नः (nominative singular)
संपन्नौ (dual nominative)
संपन्ना1 (dual nominative)
संपन्नाः (nominative plural)
संपन्नासः1 (nominative plural)
संपन्न (singular vocative)
संपन्नौ (dual vocative)
संपन्ना1 (dual vocative)
संपन्नाः (plural vocative)
संपन्नासः1 (plural vocative)
संपन्नम् (accusative singular)
संपन्नौ (accusative dual)
संपन्ना1 (accusative dual)
संपन्नान् (accusative plural)
संपन्नेन (instrumental singular)
संपन्नाभ्याम् (dual instrumental)
संपन्नैः (instrumental plural)
संपन्नेभिः1 (instrumental plural)
संपन्नाय (dative singular)
संपन्नाभ्याम् (dative dual)
संपन्नेभ्यः (dative plural)
संपन्नात् (ablative singular)
संपन्नाभ्याम् (ablative dual)
संपन्नेभ्यः (ablative plural)
संपन्नस्य (genitive singular)
संपन्नयोः (dual genitive)
संपन्नानाम् (genitive plural)
संपन्ने (locative singular)
संपन्नयोः (dual locative)
संपन्नेषु (locative plural)
संपन्ना (nominative singular)
संपन्ने (dual nominative)
संपन्नाः (nominative plural)
संपन्ने (singular vocative)
संपन्ने (dual vocative)
संपन्नाः (plural vocative)
संपन्नाम् (accusative singular)
संपन्ने (accusative dual)
संपन्नाः (accusative plural)
संपन्नया (instrumental singular)
संपन्ना1 (instrumental singular)
संपन्नाभ्याम् (dual instrumental)
संपन्नाभिः (instrumental plural)
संपन्नायै (dative singular)
संपन्नाभ्याम् (dative dual)
संपन्नाभ्यः (dative plural)
संपन्नायाः (ablative singular)
संपन्नायै2 (ablative singular)
संपन्नाभ्याम् (ablative dual)
संपन्नाभ्यः (ablative plural)
संपन्नायाः (genitive singular)
संपन्नायै2 (genitive singular)
संपन्नयोः (dual genitive)
संपन्नानाम् (genitive plural)
संपन्नायाम् (locative singular)
संपन्नयोः (dual locative)
संपन्नासु (locative plural)
संपन्नम् (nominative singular)
संपन्ने (dual nominative)
संपन्नानि (nominative plural)
संपन्ना1 (nominative plural)
संपन्न (singular vocative)
संपन्ने (dual vocative)
संपन्नानि (plural vocative)
संपन्ना1 (plural vocative)
संपन्नम् (accusative singular)
संपन्ने (accusative dual)
संपन्नानि (accusative plural)
संपन्ना1 (accusative plural)
संपन्नेन (instrumental singular)
संपन्नाभ्याम् (dual instrumental)
संपन्नैः (instrumental plural)
संपन्नेभिः1 (instrumental plural)
संपन्नाय (dative singular)
संपन्नाभ्याम् (dative dual)
संपन्नेभ्यः (dative plural)
संपन्नात् (ablative singular)
संपन्नाभ्याम् (ablative dual)
संपन्नेभ्यः (ablative plural)
संपन्नस्य (genitive singular)
संपन्नयोः (dual genitive)
संपन्नानाम् (genitive plural)
संपन्ने (locative singular)
संपन्नयोः (dual locative)
संपन्नेषु (locative plural)

From सम्- (sam-) + पन्न (panna), past passive participle from the root पद् (pad).

लोकसंपन्न

experienced in the world; possessed of worldly wisdom

अमित्रं मित्रसंपन्नं मित्रैर्भिन्दन्ति पण्डिताः ।
भिन्नैर्मित्रैः परित्यक्तं दुर्बलं कुरुते वशे ॥
amitraṃ mitrasaṃpannaṃ mitrairbhindanti paṇḍitāḥ.

Shrewd men break up a well-befriended foe by (becoming) friends:
A weakling, deprived of former allies, becomes a subject on his own.

bhinnairmitraiḥ parityaktaṃ durbalaṃ kurute vaśe.

endowed with; furnished with; possessed of


तिक्त

tikta (romanization)
तिक्तः (nominative singular)
तिक्तौ (dual nominative)
तिक्ता1 (dual nominative)
तिक्ताः (nominative plural)
तिक्तासः1 (nominative plural)
तिक्त (singular vocative)
तिक्तौ (dual vocative)
तिक्ता1 (dual vocative)
तिक्ताः (plural vocative)
तिक्तासः1 (plural vocative)
तिक्तम् (accusative singular)
तिक्तौ (accusative dual)
तिक्ता1 (accusative dual)
तिक्तान् (accusative plural)
तिक्तेन (instrumental singular)
तिक्ताभ्याम् (dual instrumental)
तिक्तैः (instrumental plural)
तिक्तेभिः1 (instrumental plural)
तिक्ताय (dative singular)
तिक्ताभ्याम् (dative dual)
तिक्तेभ्यः (dative plural)
तिक्तात् (ablative singular)
तिक्ताभ्याम् (ablative dual)
तिक्तेभ्यः (ablative plural)
तिक्तस्य (genitive singular)
तिक्तयोः (dual genitive)
तिक्तानाम् (genitive plural)
तिक्ते (locative singular)
तिक्तयोः (dual locative)
तिक्तेषु (locative plural)
तिक्ता (nominative singular)
तिक्ते (dual nominative)
तिक्ताः (nominative plural)
तिक्ते (singular vocative)
तिक्ते (dual vocative)
तिक्ताः (plural vocative)
तिक्ताम् (accusative singular)
तिक्ते (accusative dual)
तिक्ताः (accusative plural)
तिक्तया (instrumental singular)
तिक्ता1 (instrumental singular)
तिक्ताभ्याम् (dual instrumental)
तिक्ताभिः (instrumental plural)
तिक्तायै (dative singular)
तिक्ताभ्याम् (dative dual)
तिक्ताभ्यः (dative plural)
तिक्तायाः (ablative singular)
तिक्तायै2 (ablative singular)
तिक्ताभ्याम् (ablative dual)
तिक्ताभ्यः (ablative plural)
तिक्तायाः (genitive singular)
तिक्तायै2 (genitive singular)
तिक्तयोः (dual genitive)
तिक्तानाम् (genitive plural)
तिक्तायाम् (locative singular)
तिक्तयोः (dual locative)
तिक्तासु (locative plural)
तिक्तम् (nominative singular)
तिक्ते (dual nominative)
तिक्तानि (nominative plural)
तिक्ता1 (nominative plural)
तिक्त (singular vocative)
तिक्ते (dual vocative)
तिक्तानि (plural vocative)
तिक्ता1 (plural vocative)
तिक्तम् (accusative singular)
तिक्ते (accusative dual)
तिक्तानि (accusative plural)
तिक्ता1 (accusative plural)
तिक्तेन (instrumental singular)
तिक्ताभ्याम् (dual instrumental)
तिक्तैः (instrumental plural)
तिक्तेभिः1 (instrumental plural)
तिक्ताय (dative singular)
तिक्ताभ्याम् (dative dual)
तिक्तेभ्यः (dative plural)
तिक्तात् (ablative singular)
तिक्ताभ्याम् (ablative dual)
तिक्तेभ्यः (ablative plural)
तिक्तस्य (genitive singular)
तिक्तयोः (dual genitive)
तिक्तानाम् (genitive plural)
तिक्ते (locative singular)
तिक्तयोः (dual locative)
तिक्तेषु (locative plural)

Assamese: তিতা (tita)

Bengali: তিতা (tita)

→ Odia: ତିକ୍ତ (tikta)

Rohingya: tita

From Proto-Indo-Iranian *tiktás, from Proto-Indo-European *(s)tig-tó-s, from *(s)teyg-.


𑀦𑀺𑀦𑁆𑀤𑀺𑀢

निन्दित निन्दित#Sanskrit


निन्दित

ninditá (romanization)
निन्दितः (nominative singular)
निन्दितौ (dual nominative)
निन्दिता1 (dual nominative)
निन्दिताः (nominative plural)
निन्दितासः1 (nominative plural)
निन्दित (singular vocative)
निन्दितौ (dual vocative)
निन्दिता1 (dual vocative)
निन्दिताः (plural vocative)
निन्दितासः1 (plural vocative)
निन्दितम् (accusative singular)
निन्दितौ (accusative dual)
निन्दिता1 (accusative dual)
निन्दितान् (accusative plural)
निन्दितेन (instrumental singular)
निन्दिताभ्याम् (dual instrumental)
निन्दितैः (instrumental plural)
निन्दितेभिः1 (instrumental plural)
निन्दिताय (dative singular)
निन्दिताभ्याम् (dative dual)
निन्दितेभ्यः (dative plural)
निन्दितात् (ablative singular)
निन्दिताभ्याम् (ablative dual)
निन्दितेभ्यः (ablative plural)
निन्दितस्य (genitive singular)
निन्दितयोः (dual genitive)
निन्दितानाम् (genitive plural)
निन्दिते (locative singular)
निन्दितयोः (dual locative)
निन्दितेषु (locative plural)
निन्दिता (nominative singular)
निन्दिते (dual nominative)
निन्दिताः (nominative plural)
निन्दिते (singular vocative)
निन्दिते (dual vocative)
निन्दिताः (plural vocative)
निन्दिताम् (accusative singular)
निन्दिते (accusative dual)
निन्दिताः (accusative plural)
निन्दितया (instrumental singular)
निन्दिता1 (instrumental singular)
निन्दिताभ्याम् (dual instrumental)
निन्दिताभिः (instrumental plural)
निन्दितायै (dative singular)
निन्दिताभ्याम् (dative dual)
निन्दिताभ्यः (dative plural)
निन्दितायाः (ablative singular)
निन्दितायै2 (ablative singular)
निन्दिताभ्याम् (ablative dual)
निन्दिताभ्यः (ablative plural)
निन्दितायाः (genitive singular)
निन्दितायै2 (genitive singular)
निन्दितयोः (dual genitive)
निन्दितानाम् (genitive plural)
निन्दितायाम् (locative singular)
निन्दितयोः (dual locative)
निन्दितासु (locative plural)
निन्दितम् (nominative singular)
निन्दिते (dual nominative)
निन्दितानि (nominative plural)
निन्दिता1 (nominative plural)
निन्दित (singular vocative)
निन्दिते (dual vocative)
निन्दितानि (plural vocative)
निन्दिता1 (plural vocative)
निन्दितम् (accusative singular)
निन्दिते (accusative dual)
निन्दितानि (accusative plural)
निन्दिता1 (accusative plural)
निन्दितेन (instrumental singular)
निन्दिताभ्याम् (dual instrumental)
निन्दितैः (instrumental plural)
निन्दितेभिः1 (instrumental plural)
निन्दिताय (dative singular)
निन्दिताभ्याम् (dative dual)
निन्दितेभ्यः (dative plural)
निन्दितात् (ablative singular)
निन्दिताभ्याम् (ablative dual)
निन्दितेभ्यः (ablative plural)
निन्दितस्य (genitive singular)
निन्दितयोः (dual genitive)
निन्दितानाम् (genitive plural)
निन्दिते (locative singular)
निन्दितयोः (dual locative)
निन्दितेषु (locative plural)

Gandhari: 𐨣𐨁𐨎𐨡𐨁𐨡 (niṃdida)

Pali: nindita

desc

Prakrit: णिन्दिअ (ṇindia), णिन्दिय (ṇindiya)

→ Hindi: निन्दित (nindit) (learned)

From the root निन्द् (nind, “to blame, censor, abuse, criticise, find faults”) + -इत (-ita).

sa-root

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

blamed, censured, criticised, reproached, abused, defamed, low, despised, prohibited, forbidden


वक्त्रभेदी

/ʋɐk.t̪ɾɐˈbʱeː.d̪iː/

[ʋɐk̚.t̪ɾɐˈbʱeː.d̪iː]

वक्त्रभेदिन् वक्त्रभेदिन्#Sanskrit

masculine nominative singular of वक्त्रभेदिन् (vaktrabhedin, “bitter”)


सार्ध

sārdha (romanization)
सार्धः (nominative singular)
सार्धौ (dual nominative)
सार्धा1 (dual nominative)
सार्धाः (nominative plural)
सार्धासः1 (nominative plural)
सार्ध (singular vocative)
सार्धौ (dual vocative)
सार्धा1 (dual vocative)
सार्धाः (plural vocative)
सार्धासः1 (plural vocative)
सार्धम् (accusative singular)
सार्धौ (accusative dual)
सार्धा1 (accusative dual)
सार्धान् (accusative plural)
सार्धेन (instrumental singular)
सार्धाभ्याम् (dual instrumental)
सार्धैः (instrumental plural)
सार्धेभिः1 (instrumental plural)
सार्धाय (dative singular)
सार्धाभ्याम् (dative dual)
सार्धेभ्यः (dative plural)
सार्धात् (ablative singular)
सार्धाभ्याम् (ablative dual)
सार्धेभ्यः (ablative plural)
सार्धस्य (genitive singular)
सार्धयोः (dual genitive)
सार्धानाम् (genitive plural)
सार्धे (locative singular)
सार्धयोः (dual locative)
सार्धेषु (locative plural)
सार्धा (nominative singular)
सार्धे (dual nominative)
सार्धाः (nominative plural)
सार्धे (singular vocative)
सार्धे (dual vocative)
सार्धाः (plural vocative)
सार्धाम् (accusative singular)
सार्धे (accusative dual)
सार्धाः (accusative plural)
सार्धया (instrumental singular)
सार्धा1 (instrumental singular)
सार्धाभ्याम् (dual instrumental)
सार्धाभिः (instrumental plural)
सार्धायै (dative singular)
सार्धाभ्याम् (dative dual)
सार्धाभ्यः (dative plural)
सार्धायाः (ablative singular)
सार्धायै2 (ablative singular)
सार्धाभ्याम् (ablative dual)
सार्धाभ्यः (ablative plural)
सार्धायाः (genitive singular)
सार्धायै2 (genitive singular)
सार्धयोः (dual genitive)
सार्धानाम् (genitive plural)
सार्धायाम् (locative singular)
सार्धयोः (dual locative)
सार्धासु (locative plural)
सार्धम् (nominative singular)
सार्धे (dual nominative)
सार्धानि (nominative plural)
सार्धा1 (nominative plural)
सार्ध (singular vocative)
सार्धे (dual vocative)
सार्धानि (plural vocative)
सार्धा1 (plural vocative)
सार्धम् (accusative singular)
सार्धे (accusative dual)
सार्धानि (accusative plural)
सार्धा1 (accusative plural)
सार्धेन (instrumental singular)
सार्धाभ्याम् (dual instrumental)
सार्धैः (instrumental plural)
सार्धेभिः1 (instrumental plural)
सार्धाय (dative singular)
सार्धाभ्याम् (dative dual)
सार्धेभ्यः (dative plural)
सार्धात् (ablative singular)
सार्धाभ्याम् (ablative dual)
सार्धेभ्यः (ablative plural)
सार्धस्य (genitive singular)
सार्धयोः (dual genitive)
सार्धानाम् (genitive plural)
सार्धे (locative singular)
सार्धयोः (dual locative)
सार्धेषु (locative plural)

/ˈs̪ɑːɾ.d̪ʱɐ/

From स- (sa-, “together with; plus”) + अर्ध (ardha, “half”).

prefix

द्वेशतेसार्धे

two hundred and fifty; lit. "two hundreds plus a half (hundred)"

joined with one half; plus one half; increased by half


नकुल

nakulá (romanization)
नकुलः (nominative singular)
नकुलौ (dual nominative)
नकुला1 (dual nominative)
नकुलाः (nominative plural)
नकुलासः1 (nominative plural)
नकुल (singular vocative)
नकुलौ (dual vocative)
नकुला1 (dual vocative)
नकुलाः (plural vocative)
नकुलासः1 (plural vocative)
नकुलम् (accusative singular)
नकुलौ (accusative dual)
नकुला1 (accusative dual)
नकुलान् (accusative plural)
नकुलेन (instrumental singular)
नकुलाभ्याम् (dual instrumental)
नकुलैः (instrumental plural)
नकुलेभिः1 (instrumental plural)
नकुलाय (dative singular)
नकुलाभ्याम् (dative dual)
नकुलेभ्यः (dative plural)
नकुलात् (ablative singular)
नकुलाभ्याम् (ablative dual)
नकुलेभ्यः (ablative plural)
नकुलस्य (genitive singular)
नकुलयोः (dual genitive)
नकुलानाम् (genitive plural)
नकुले (locative singular)
नकुलयोः (dual locative)
नकुलेषु (locative plural)
नकुला (nominative singular)
नकुले (dual nominative)
नकुलाः (nominative plural)
नकुले (singular vocative)
नकुले (dual vocative)
नकुलाः (plural vocative)
नकुलाम् (accusative singular)
नकुले (accusative dual)
नकुलाः (accusative plural)
नकुलया (instrumental singular)
नकुला1 (instrumental singular)
नकुलाभ्याम् (dual instrumental)
नकुलाभिः (instrumental plural)
नकुलायै (dative singular)
नकुलाभ्याम् (dative dual)
नकुलाभ्यः (dative plural)
नकुलायाः (ablative singular)
नकुलायै2 (ablative singular)
नकुलाभ्याम् (ablative dual)
नकुलाभ्यः (ablative plural)
नकुलायाः (genitive singular)
नकुलायै2 (genitive singular)
नकुलयोः (dual genitive)
नकुलानाम् (genitive plural)
नकुलायाम् (locative singular)
नकुलयोः (dual locative)
नकुलासु (locative plural)
नकुलम् (nominative singular)
नकुले (dual nominative)
नकुलानि (nominative plural)
नकुला1 (nominative plural)
नकुल (singular vocative)
नकुले (dual vocative)
नकुलानि (plural vocative)
नकुला1 (plural vocative)
नकुलम् (accusative singular)
नकुले (accusative dual)
नकुलानि (accusative plural)
नकुला1 (accusative plural)
नकुलेन (instrumental singular)
नकुलाभ्याम् (dual instrumental)
नकुलैः (instrumental plural)
नकुलेभिः1 (instrumental plural)
नकुलाय (dative singular)
नकुलाभ्याम् (dative dual)
नकुलेभ्यः (dative plural)
नकुलात् (ablative singular)
नकुलाभ्याम् (ablative dual)
नकुलेभ्यः (ablative plural)
नकुलस्य (genitive singular)
नकुलयोः (dual genitive)
नकुलानाम् (genitive plural)
नकुले (locative singular)
नकुलयोः (dual locative)
नकुलेषु (locative plural)

Unknown. Pāṇini suggests न (na, “no”) + कुल (kula, “family”), but this is probably folk etymology.

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā)

RPrāt

of a particular colour (perhaps that of the ichneumon)


धवल

Western:

Punjabi: ਧੌਲਾ (dhaulā, “white”)

Lahnda: دھولؕ (dhôḷa)

Sindhi:

Devanagari script: धउँरो (dhaũro)

Arabic script: ڌَونرو (dhaũro)

Northern:

Kumaoni: धौलो (“white”)

Eastern:

Assamese: ধল (dhol), ধলা (dhola)

Bengali: ধল (dhol), ধলা (dhola)

Bihari: धौर (dhaur)

Odia: ଧଳା (dhaḷā)

Central:

Hindustani:

desc

Hindi: धौर (dhaur, “white pigeon”), धौला (dhaulā), धौरा (dhaurā), धोरा (dhorā)

Urdu: دھَور (dhaur, “white pigeon”), دھَولَا (dhaulā), دھَورَ (dhaura), دھورَا (dhorā)

Old Gujarati:

Gujarati: ધૌળું (dhauḷũ)

Southern:

Marathi: धवळ (dhavaḷ), धवळाइ (dhavḷāi)

Dhivehi: ދަވަޅު (davaḷu, “beautiful, pretty”)

Sinhalese: දවලු (dawalu)

Western:

Sindhi: ڌَونرَايڻُ (dhaũrāiṇu, “to whiten”)

Eastern:

Assamese: ধাৱলী (dhawoli, “to whitewash”)

Odia: ଧାଲିବା (dhālibā, “to whitewash”)

Central:

Gujarati: ધૌળવું (dhauḷvũ)

/dʱɐ.ʋɐ.lɐ́/

/ˈd̪ʱɐ.ʋɐ.l̪ɐ/


রিষ্ট

रिष्ट रिष्ट#Sanskrit


अपस्

apás (romanization)
अपाः (nominative singular)
अपसौ (dual nominative)
अपसा1 (dual nominative)
अपसः (nominative plural)
अपाः1 (nominative plural)
अपः (singular vocative)
अपसौ (dual vocative)
अपसा1 (dual vocative)
अपसः (plural vocative)
अपाः1 (plural vocative)
अपसम् (accusative singular)
अपाम्1 (accusative singular)
अपसौ (accusative dual)
अपसा1 (accusative dual)
अपसः (accusative plural)
अपाः1 (accusative plural)
अपसा (instrumental singular)
अपोभ्याम् (dual instrumental)
अपोभिः (instrumental plural)
अपसे (dative singular)
अपोभ्याम् (dative dual)
अपोभ्यः (dative plural)
अपसः (ablative singular)
अपोभ्याम् (ablative dual)
अपोभ्यः (ablative plural)
अपसः (genitive singular)
अपसोः (dual genitive)
अपसाम् (genitive plural)
अपसि (locative singular)
अपसोः (dual locative)
अपःसु (locative plural)
अपाः (nominative singular)
अपसौ (dual nominative)
अपसा1 (dual nominative)
अपसः (nominative plural)
अपाः1 (nominative plural)
अपः (singular vocative)
अपसौ (dual vocative)
अपसा1 (dual vocative)
अपसः (plural vocative)
अपाः1 (plural vocative)
अपसम् (accusative singular)
अपाम्1 (accusative singular)
अपसौ (accusative dual)
अपसा1 (accusative dual)
अपसः (accusative plural)
अपाः1 (accusative plural)
अपसा (instrumental singular)
अपोभ्याम् (dual instrumental)
अपोभिः (instrumental plural)
अपसे (dative singular)
अपोभ्याम् (dative dual)
अपोभ्यः (dative plural)
अपसः (ablative singular)
अपोभ्याम् (ablative dual)
अपोभ्यः (ablative plural)
अपसः (genitive singular)
अपसोः (dual genitive)
अपसाम् (genitive plural)
अपसि (locative singular)
अपसोः (dual locative)
अपःसु (locative plural)
अपः (nominative singular)
अपसी (dual nominative)
अपांसि (nominative plural)
अपः (singular vocative)
अपसी (dual vocative)
अपांसि (plural vocative)
अपः (accusative singular)
अपसी (accusative dual)
अपांसि (accusative plural)
अपसा (instrumental singular)
अपोभ्याम् (dual instrumental)
अपोभिः (instrumental plural)
अपसे (dative singular)
अपोभ्याम् (dative dual)
अपोभ्यः (dative plural)
अपसः (ablative singular)
अपोभ्याम् (ablative dual)
अपोभ्यः (ablative plural)
अपसः (genitive singular)
अपसोः (dual genitive)
अपसाम् (genitive plural)
अपसि (locative singular)
अपसोः (dual locative)
अपःसु (locative plural)

From 'Etymology 1', with change of accent.


𑀅𑀓𑁆𑀱𑀡

अक्षण अक्षण#Sanskrit

Brahmi script form of अक्षण (“inopportune”)


अनुलोम

anuloma (romanization)
अनुलोमः (nominative singular)
अनुलोमौ (dual nominative)
अनुलोमाः (nominative plural)
अनुलोम (singular vocative)
अनुलोमौ (dual vocative)
अनुलोमाः (plural vocative)
अनुलोमम् (accusative singular)
अनुलोमौ (accusative dual)
अनुलोमान् (accusative plural)
अनुलोमेन (instrumental singular)
अनुलोमाभ्याम् (dual instrumental)
अनुलोमैः (instrumental plural)
अनुलोमाय (dative singular)
अनुलोमाभ्याम् (dative dual)
अनुलोमेभ्यः (dative plural)
अनुलोमात् (ablative singular)
अनुलोमाभ्याम् (ablative dual)
अनुलोमेभ्यः (ablative plural)
अनुलोमस्य (genitive singular)
अनुलोमयोः (dual genitive)
अनुलोमानाम् (genitive plural)
अनुलोमे (locative singular)
अनुलोमयोः (dual locative)
अनुलोमेषु (locative plural)
अनुलोमा (nominative singular)
अनुलोमे (dual nominative)
अनुलोमाः (nominative plural)
अनुलोमे (singular vocative)
अनुलोमे (dual vocative)
अनुलोमाः (plural vocative)
अनुलोमाम् (accusative singular)
अनुलोमे (accusative dual)
अनुलोमाः (accusative plural)
अनुलोमया (instrumental singular)
अनुलोमाभ्याम् (dual instrumental)
अनुलोमाभिः (instrumental plural)
अनुलोमायै (dative singular)
अनुलोमाभ्याम् (dative dual)
अनुलोमाभ्यः (dative plural)
अनुलोमायाः (ablative singular)
अनुलोमाभ्याम् (ablative dual)
अनुलोमाभ्यः (ablative plural)
अनुलोमायाः (genitive singular)
अनुलोमयोः (dual genitive)
अनुलोमानाम् (genitive plural)
अनुलोमायाम् (locative singular)
अनुलोमयोः (dual locative)
अनुलोमासु (locative plural)
अनुलोमम् (nominative singular)
अनुलोमे (dual nominative)
अनुलोमानि (nominative plural)
अनुलोम (singular vocative)
अनुलोमे (dual vocative)
अनुलोमानि (plural vocative)
अनुलोमम् (accusative singular)
अनुलोमे (accusative dual)
अनुलोमानि (accusative plural)
अनुलोमेन (instrumental singular)
अनुलोमाभ्याम् (dual instrumental)
अनुलोमैः (instrumental plural)
अनुलोमाय (dative singular)
अनुलोमाभ्याम् (dative dual)
अनुलोमेभ्यः (dative plural)
अनुलोमात् (ablative singular)
अनुलोमाभ्याम् (ablative dual)
अनुलोमेभ्यः (ablative plural)
अनुलोमस्य (genitive singular)
अनुलोमयोः (dual genitive)
अनुलोमानाम् (genitive plural)
अनुलोमे (locative singular)
अनुलोमयोः (dual locative)
अनुलोमेषु (locative plural)

Compound of अनु- (ánu-, “along; following”) + लोम (loma, “body hair”), literally “in the direction of hair growth”

com+

regular; in order (following an appropriate sequence); successive

तस्य वाक्यस्य निधने प्रादुरासीच्छिवोऽनिलः।
अनुलोमः सुगन्धी च पृषतैश्च समन्वितः॥
tasya vākyasya nidhane prādurāsīcchivoʼnilaḥ.
anulomaḥ sugandhī ca pṛṣataiśca samanvitaḥ.

soothing, bearing fragrance, and full of water droplets.

When these words died out, Śiva as Wind manifested,


दारुणो

दारुण दारुण#Sanskrit

sandhi form of nominative singular masculine of दारुण (dāruṇa, “firm”)


𑖫𑖿𑖨𑖱

sa-adj

𑖫𑖿𑖨𑖱 • (śrī́) stem


শ্ৰী

শ্ৰী • (śrī́) stem


ಶ್ರೀ

ಶ್ರೀ • (śrī́) stem


ᬰ᭄ᬭᬷ

ᬰ᭄ᬭᬷ • (śrī́) stem


𑌶𑍍𑌰𑍀

𑌶𑍍𑌰𑍀 • (śrī́) stem


𑀰𑁆𑀭𑀻

𑀰𑁆𑀭𑀻 • (śrī́) stem


ศฺรี

ศฺรี • (śrī́) stem


ꦯꦿꦷ

ꦯꦿꦷ • (śrī́) stem


શ્રી

શ્રી • (śrī́) stem


শ্রী

শ্রী • (śrī́) stem


ၐြီ

ၐြီ • (śrī́) stem


ឝ្រី

ឝ្រី • (śrī́) stem


अयुध्य

→ Thai: อยุธยา (à-yút-tá-yaa)

→ English: Ayutthaya

अयोध्य अयोध्य#Sanskrit

Alternative form of अयोध्य (ayodhya): unconquerable


अनेद्य

ánedya (romanization)
metrical Vedic ánediya (romanization)
अनेद्यः (nominative singular)
अनेद्यौ (dual nominative)
अनेद्या1 (dual nominative)
अनेद्याः (nominative plural)
अनेद्यासः1 (nominative plural)
अनेद्य (singular vocative)
अनेद्यौ (dual vocative)
अनेद्या1 (dual vocative)
अनेद्याः (plural vocative)
अनेद्यासः1 (plural vocative)
अनेद्यम् (accusative singular)
अनेद्यौ (accusative dual)
अनेद्या1 (accusative dual)
अनेद्यान् (accusative plural)
अनेद्येन (instrumental singular)
अनेद्याभ्याम् (dual instrumental)
अनेद्यैः (instrumental plural)
अनेद्येभिः1 (instrumental plural)
अनेद्याय (dative singular)
अनेद्याभ्याम् (dative dual)
अनेद्येभ्यः (dative plural)
अनेद्यात् (ablative singular)
अनेद्याभ्याम् (ablative dual)
अनेद्येभ्यः (ablative plural)
अनेद्यस्य (genitive singular)
अनेद्ययोः (dual genitive)
अनेद्यानाम् (genitive plural)
अनेद्ये (locative singular)
अनेद्ययोः (dual locative)
अनेद्येषु (locative plural)
अनेद्या (nominative singular)
अनेद्ये (dual nominative)
अनेद्याः (nominative plural)
अनेद्ये (singular vocative)
अनेद्ये (dual vocative)
अनेद्याः (plural vocative)
अनेद्याम् (accusative singular)
अनेद्ये (accusative dual)
अनेद्याः (accusative plural)
अनेद्यया (instrumental singular)
अनेद्या1 (instrumental singular)
अनेद्याभ्याम् (dual instrumental)
अनेद्याभिः (instrumental plural)
अनेद्यायै (dative singular)
अनेद्याभ्याम् (dative dual)
अनेद्याभ्यः (dative plural)
अनेद्यायाः (ablative singular)
अनेद्यायै2 (ablative singular)
अनेद्याभ्याम् (ablative dual)
अनेद्याभ्यः (ablative plural)
अनेद्यायाः (genitive singular)
अनेद्यायै2 (genitive singular)
अनेद्ययोः (dual genitive)
अनेद्यानाम् (genitive plural)
अनेद्यायाम् (locative singular)
अनेद्ययोः (dual locative)
अनेद्यासु (locative plural)
अनेद्यम् (nominative singular)
अनेद्ये (dual nominative)
अनेद्यानि (nominative plural)
अनेद्या1 (nominative plural)
अनेद्य (singular vocative)
अनेद्ये (dual vocative)
अनेद्यानि (plural vocative)
अनेद्या1 (plural vocative)
अनेद्यम् (accusative singular)
अनेद्ये (accusative dual)
अनेद्यानि (accusative plural)
अनेद्या1 (accusative plural)
अनेद्येन (instrumental singular)
अनेद्याभ्याम् (dual instrumental)
अनेद्यैः (instrumental plural)
अनेद्येभिः1 (instrumental plural)
अनेद्याय (dative singular)
अनेद्याभ्याम् (dative dual)
अनेद्येभ्यः (dative plural)
अनेद्यात् (ablative singular)
अनेद्याभ्याम् (ablative dual)
अनेद्येभ्यः (ablative plural)
अनेद्यस्य (genitive singular)
अनेद्ययोः (dual genitive)
अनेद्यानाम् (genitive plural)
अनेद्ये (locative singular)
अनेद्ययोः (dual locative)
अनेद्येषु (locative plural)

अ- (a-, “un-”) + *नेद्य (nedya), from Proto-Indo-European *h₃nóyd-yo-s (“blamable, fit to be blamed, worthy of reproach”), from *h₃neyd- (“to blame”).

der

युवा॒ स मारु॑तो ग॒णस्त्वे॒षर॑थो॒ अने॑द्यः ।
शु॒भं॒यावाप्र॑तिष्कुतः ॥
yúvā sá mā́ruto gaṇástveṣáratho ánedyaḥ.

That group of Maruts is ever young, borne on bright cars, unblameable,
Moving to victory, obstructed by none.

blameless, irreproachable; not to be blamed


പ്രസിദ്ധ

प्रसिद्ध प्रसिद्ध#Sanskrit

Malayalam script form of प्रसिद्ध (“famous”)


स्थूर

sthūrá (romanization)
स्थूरः (nominative singular)
स्थूरौ (dual nominative)
स्थूरा1 (dual nominative)
स्थूराः (nominative plural)
स्थूरासः1 (nominative plural)
स्थूर (singular vocative)
स्थूरौ (dual vocative)
स्थूरा1 (dual vocative)
स्थूराः (plural vocative)
स्थूरासः1 (plural vocative)
स्थूरम् (accusative singular)
स्थूरौ (accusative dual)
स्थूरा1 (accusative dual)
स्थूरान् (accusative plural)
स्थूरेण (instrumental singular)
स्थूराभ्याम् (dual instrumental)
स्थूरैः (instrumental plural)
स्थूरेभिः1 (instrumental plural)
स्थूराय (dative singular)
स्थूराभ्याम् (dative dual)
स्थूरेभ्यः (dative plural)
स्थूरात् (ablative singular)
स्थूराभ्याम् (ablative dual)
स्थूरेभ्यः (ablative plural)
स्थूरस्य (genitive singular)
स्थूरयोः (dual genitive)
स्थूराणाम् (genitive plural)
स्थूरे (locative singular)
स्थूरयोः (dual locative)
स्थूरेषु (locative plural)
स्थूरा (nominative singular)
स्थूरे (dual nominative)
स्थूराः (nominative plural)
स्थूरे (singular vocative)
स्थूरे (dual vocative)
स्थूराः (plural vocative)
स्थूराम् (accusative singular)
स्थूरे (accusative dual)
स्थूराः (accusative plural)
स्थूरया (instrumental singular)
स्थूरा1 (instrumental singular)
स्थूराभ्याम् (dual instrumental)
स्थूराभिः (instrumental plural)
स्थूरायै (dative singular)
स्थूराभ्याम् (dative dual)
स्थूराभ्यः (dative plural)
स्थूरायाः (ablative singular)
स्थूरायै2 (ablative singular)
स्थूराभ्याम् (ablative dual)
स्थूराभ्यः (ablative plural)
स्थूरायाः (genitive singular)
स्थूरायै2 (genitive singular)
स्थूरयोः (dual genitive)
स्थूराणाम् (genitive plural)
स्थूरायाम् (locative singular)
स्थूरयोः (dual locative)
स्थूरासु (locative plural)
स्थूरम् (nominative singular)
स्थूरे (dual nominative)
स्थूराणि (nominative plural)
स्थूरा1 (nominative plural)
स्थूर (singular vocative)
स्थूरे (dual vocative)
स्थूराणि (plural vocative)
स्थूरा1 (plural vocative)
स्थूरम् (accusative singular)
स्थूरे (accusative dual)
स्थूराणि (accusative plural)
स्थूरा1 (accusative plural)
स्थूरेण (instrumental singular)
स्थूराभ्याम् (dual instrumental)
स्थूरैः (instrumental plural)
स्थूरेभिः1 (instrumental plural)
स्थूराय (dative singular)
स्थूराभ्याम् (dative dual)
स्थूरेभ्यः (dative plural)
स्थूरात् (ablative singular)
स्थूराभ्याम् (ablative dual)
स्थूरेभ्यः (ablative plural)
स्थूरस्य (genitive singular)
स्थूरयोः (dual genitive)
स्थूराणाम् (genitive plural)
स्थूरे (locative singular)
स्थूरयोः (dual locative)
स्थूरेषु (locative plural)

/ˈs̪t̪ʰuː.ɾɐ/

From Proto-Indo-European *stūh₂-ró-, from a u̯-extension of Proto-Indo-European *steh₂- (“to stand”). Cognate with the element Avestan stūra- (in proper names like pairištūra-), English stour, German stur (“stubborn”).