मल्ह

malhá (romanization)
मल्हः (nominative singular)
मल्हौ (dual nominative)
मल्हाः (nominative plural)
मल्ह (singular vocative)
मल्हौ (dual vocative)
मल्हाः (plural vocative)
मल्हम् (accusative singular)
मल्हौ (accusative dual)
मल्हान् (accusative plural)
मल्हेन (instrumental singular)
मल्हाभ्याम् (dual instrumental)
मल्हैः (instrumental plural)
मल्हाय (dative singular)
मल्हाभ्याम् (dative dual)
मल्हेभ्यः (dative plural)
मल्हात् (ablative singular)
मल्हाभ्याम् (ablative dual)
मल्हेभ्यः (ablative plural)
मल्हस्य (genitive singular)
मल्हयोः (dual genitive)
मल्हानाम् (genitive plural)
मल्हे (locative singular)
मल्हयोः (dual locative)
मल्हेषु (locative plural)
मल्हा (nominative singular)
मल्हे (dual nominative)
मल्हाः (nominative plural)
मल्हे (singular vocative)
मल्हे (dual vocative)
मल्हाः (plural vocative)
मल्हाम् (accusative singular)
मल्हे (accusative dual)
मल्हाः (accusative plural)
मल्हया (instrumental singular)
मल्हाभ्याम् (dual instrumental)
मल्हाभिः (instrumental plural)
मल्हायै (dative singular)
मल्हाभ्याम् (dative dual)
मल्हाभ्यः (dative plural)
मल्हायाः (ablative singular)
मल्हाभ्याम् (ablative dual)
मल्हाभ्यः (ablative plural)
मल्हायाः (genitive singular)
मल्हयोः (dual genitive)
मल्हानाम् (genitive plural)
मल्हायाम् (locative singular)
मल्हयोः (dual locative)
मल्हासु (locative plural)
मल्हम् (nominative singular)
मल्हे (dual nominative)
मल्हानि (nominative plural)
मल्ह (singular vocative)
मल्हे (dual vocative)
मल्हानि (plural vocative)
मल्हम् (accusative singular)
मल्हे (accusative dual)
मल्हानि (accusative plural)
मल्हेन (instrumental singular)
मल्हाभ्याम् (dual instrumental)
मल्हैः (instrumental plural)
मल्हाय (dative singular)
मल्हाभ्याम् (dative dual)
मल्हेभ्यः (dative plural)
मल्हात् (ablative singular)
मल्हाभ्याम् (ablative dual)
मल्हेभ्यः (ablative plural)
मल्हस्य (genitive singular)
मल्हयोः (dual genitive)
मल्हानाम् (genitive plural)
मल्हे (locative singular)
मल्हयोः (dual locative)
मल्हेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of मल्ह

Feminine ā-stem declension of मल्ह

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">मल्ह</i>

From Proto-Indo-European *melǵʰ- (“to swell”). Cognate with Old Armenian մաղձ (małj, “bile”), Lithuanian mil̃žinas and Latvian milzis (“giant”).


साम

sāma (romanization)
सामः (nominative singular)
सामौ (dual nominative)
सामा1 (dual nominative)
सामाः (nominative plural)
सामासः1 (nominative plural)
साम (singular vocative)
सामौ (dual vocative)
सामा1 (dual vocative)
सामाः (plural vocative)
सामासः1 (plural vocative)
सामम् (accusative singular)
सामौ (accusative dual)
सामा1 (accusative dual)
सामान् (accusative plural)
सामेन (instrumental singular)
सामाभ्याम् (dual instrumental)
सामैः (instrumental plural)
सामेभिः1 (instrumental plural)
सामाय (dative singular)
सामाभ्याम् (dative dual)
सामेभ्यः (dative plural)
सामात् (ablative singular)
सामाभ्याम् (ablative dual)
सामेभ्यः (ablative plural)
सामस्य (genitive singular)
सामयोः (dual genitive)
सामानाम् (genitive plural)
सामे (locative singular)
सामयोः (dual locative)
सामेषु (locative plural)
सामा (nominative singular)
सामे (dual nominative)
सामाः (nominative plural)
सामे (singular vocative)
सामे (dual vocative)
सामाः (plural vocative)
सामाम् (accusative singular)
सामे (accusative dual)
सामाः (accusative plural)
सामया (instrumental singular)
सामा1 (instrumental singular)
सामाभ्याम् (dual instrumental)
सामाभिः (instrumental plural)
सामायै (dative singular)
सामाभ्याम् (dative dual)
सामाभ्यः (dative plural)
सामायाः (ablative singular)
सामायै2 (ablative singular)
सामाभ्याम् (ablative dual)
सामाभ्यः (ablative plural)
सामायाः (genitive singular)
सामायै2 (genitive singular)
सामयोः (dual genitive)
सामानाम् (genitive plural)
सामायाम् (locative singular)
सामयोः (dual locative)
सामासु (locative plural)
सामम् (nominative singular)
सामे (dual nominative)
सामानि (nominative plural)
सामा1 (nominative plural)
साम (singular vocative)
सामे (dual vocative)
सामानि (plural vocative)
सामा1 (plural vocative)
सामम् (accusative singular)
सामे (accusative dual)
सामानि (accusative plural)
सामा1 (accusative plural)
सामेन (instrumental singular)
सामाभ्याम् (dual instrumental)
सामैः (instrumental plural)
सामेभिः1 (instrumental plural)
सामाय (dative singular)
सामाभ्याम् (dative dual)
सामेभ्यः (dative plural)
सामात् (ablative singular)
सामाभ्याम् (ablative dual)
सामेभ्यः (ablative plural)
सामस्य (genitive singular)
सामयोः (dual genitive)
सामानाम् (genitive plural)
सामे (locative singular)
सामयोः (dual locative)
सामेषु (locative plural)

undigested, crude, not sufficiently prepared or matured (a morbid state of the humours)


स्थिर

sthirá (romanization)
स्था (root)
स्थिरः (nominative singular)
स्थिरौ (dual nominative)
स्थिरा1 (dual nominative)
स्थिराः (nominative plural)
स्थिरासः1 (nominative plural)
स्थिर (singular vocative)
स्थिरौ (dual vocative)
स्थिरा1 (dual vocative)
स्थिराः (plural vocative)
स्थिरासः1 (plural vocative)
स्थिरम् (accusative singular)
स्थिरौ (accusative dual)
स्थिरा1 (accusative dual)
स्थिरान् (accusative plural)
स्थिरेण (instrumental singular)
स्थिराभ्याम् (dual instrumental)
स्थिरैः (instrumental plural)
स्थिरेभिः1 (instrumental plural)
स्थिराय (dative singular)
स्थिराभ्याम् (dative dual)
स्थिरेभ्यः (dative plural)
स्थिरात् (ablative singular)
स्थिराभ्याम् (ablative dual)
स्थिरेभ्यः (ablative plural)
स्थिरस्य (genitive singular)
स्थिरयोः (dual genitive)
स्थिराणाम् (genitive plural)
स्थिरे (locative singular)
स्थिरयोः (dual locative)
स्थिरेषु (locative plural)
स्थिरा (nominative singular)
स्थिरे (dual nominative)
स्थिराः (nominative plural)
स्थिरे (singular vocative)
स्थिरे (dual vocative)
स्थिराः (plural vocative)
स्थिराम् (accusative singular)
स्थिरे (accusative dual)
स्थिराः (accusative plural)
स्थिरया (instrumental singular)
स्थिरा1 (instrumental singular)
स्थिराभ्याम् (dual instrumental)
स्थिराभिः (instrumental plural)
स्थिरायै (dative singular)
स्थिराभ्याम् (dative dual)
स्थिराभ्यः (dative plural)
स्थिरायाः (ablative singular)
स्थिरायै2 (ablative singular)
स्थिराभ्याम् (ablative dual)
स्थिराभ्यः (ablative plural)
स्थिरायाः (genitive singular)
स्थिरायै2 (genitive singular)
स्थिरयोः (dual genitive)
स्थिराणाम् (genitive plural)
स्थिरायाम् (locative singular)
स्थिरयोः (dual locative)
स्थिरासु (locative plural)
स्थिरम् (nominative singular)
स्थिरे (dual nominative)
स्थिराणि (nominative plural)
स्थिरा1 (nominative plural)
स्थिर (singular vocative)
स्थिरे (dual vocative)
स्थिराणि (plural vocative)
स्थिरा1 (plural vocative)
स्थिरम् (accusative singular)
स्थिरे (accusative dual)
स्थिराणि (accusative plural)
स्थिरा1 (accusative plural)
स्थिरेण (instrumental singular)
स्थिराभ्याम् (dual instrumental)
स्थिरैः (instrumental plural)
स्थिरेभिः1 (instrumental plural)
स्थिराय (dative singular)
स्थिराभ्याम् (dative dual)
स्थिरेभ्यः (dative plural)
स्थिरात् (ablative singular)
स्थिराभ्याम् (ablative dual)
स्थिरेभ्यः (ablative plural)
स्थिरस्य (genitive singular)
स्थिरयोः (dual genitive)
स्थिराणाम् (genitive plural)
स्थिरे (locative singular)
स्थिरयोः (dual locative)
स्थिरेषु (locative plural)

Assamese: থিৰ (thir)

Hindi: ठिर (ṭhir)

⇒ Hindi: ठिरना (ṭhirnā)

desc

⇒ Hindi: ठिठुरना (ṭhiṭhurnā), ठिठरना (ṭhiṭharnā)

Magahi: 𑂃𑂮𑂹𑂞𑂱𑂩 (astir)

→ Assamese: স্থিৰ (sthir)

→ Gujarati: સ્થિર (sthir)

→ Hindi: स्थिर (sthir)

→ Khmer: ស្ថិរ (stheraʼ)

desctree

→ Old Tamil: 𑀢𑀺𑀶𑀫𑁆 (tiṟam)
Tamil: திரம் (tiram)
Malayalam: തിറം (tiṟaṁ)

→ Telugu: స్థిరము (sthiramu)

/ˈs̪t̪ʰi.ɾɐ/

From Proto-Indo-Iranian *stHrás, from Proto-Indo-European *sth₂rós. Cognate with Proto-Slavic *stàrъ, Proto-Germanic *stōraz, Lithuanian stóras, Albanian stër-, Ossetian стыр (styr), Pashto ستر (stër).


ईषत्

sa-adj

ईषत् • (īṣát) stem

From Proto-Indo-Aryan *īṣát, from Proto-Indo-Iranian *īšát, from Proto-Indo-European *isn̥t, from *is (“a little”). Cognate with Albanian imtë (“tiny, small”), Latvian īss (“short”), Lithuanian įsas and Old Prussian insan.


उभौ

From Proto-Indo-Aryan *HubʰáH, from Proto-Indo-Iranian *HubʰáH, from Proto-Indo-European *h₂ubʰóh₁ (“both”). Cognate with Ancient Greek ἄμφω (ámphō), Latin ambō, Russian о́ба (óba), Latvian abi, Tocharian A āmpi.

उभे यत् ते महिना शुभ्रे अन्धसी अधिक्षियन्ति पूरवः।
सा नो बोध्यवित्री मरुत्सखा चोद राधो मघोनाम्॥
ubhe yat te mahinā śubhre andhasī adhikṣiyanti pūravaḥ.
sā no bodhyavitrī marutsakhā coda rādho maghonām.

Favour us thou who hast the Maruts for thy friends: stir up the bounty of our chiefs.

When in the fulness of their strength the Pūrus dwell, Beauteous One, on thy two grassy banks,


तत

tatá (romanization)
ततः (nominative singular)
ततौ (dual nominative)
तता1 (dual nominative)
तताः (nominative plural)
ततासः1 (nominative plural)
तत (singular vocative)
ततौ (dual vocative)
तता1 (dual vocative)
तताः (plural vocative)
ततासः1 (plural vocative)
ततम् (accusative singular)
ततौ (accusative dual)
तता1 (accusative dual)
ततान् (accusative plural)
ततेन (instrumental singular)
तताभ्याम् (dual instrumental)
ततैः (instrumental plural)
ततेभिः1 (instrumental plural)
तताय (dative singular)
तताभ्याम् (dative dual)
ततेभ्यः (dative plural)
ततात् (ablative singular)
तताभ्याम् (ablative dual)
ततेभ्यः (ablative plural)
ततस्य (genitive singular)
ततयोः (dual genitive)
ततानाम् (genitive plural)
तते (locative singular)
ततयोः (dual locative)
ततेषु (locative plural)
तता (nominative singular)
तते (dual nominative)
तताः (nominative plural)
तते (singular vocative)
तते (dual vocative)
तताः (plural vocative)
तताम् (accusative singular)
तते (accusative dual)
तताः (accusative plural)
ततया (instrumental singular)
तता1 (instrumental singular)
तताभ्याम् (dual instrumental)
तताभिः (instrumental plural)
ततायै (dative singular)
तताभ्याम् (dative dual)
तताभ्यः (dative plural)
ततायाः (ablative singular)
ततायै2 (ablative singular)
तताभ्याम् (ablative dual)
तताभ्यः (ablative plural)
ततायाः (genitive singular)
ततायै2 (genitive singular)
ततयोः (dual genitive)
ततानाम् (genitive plural)
ततायाम् (locative singular)
ततयोः (dual locative)
ततासु (locative plural)
ततम् (nominative singular)
तते (dual nominative)
ततानि (nominative plural)
तता1 (nominative plural)
तत (singular vocative)
तते (dual vocative)
ततानि (plural vocative)
तता1 (plural vocative)
ततम् (accusative singular)
तते (accusative dual)
ततानि (accusative plural)
तता1 (accusative plural)
ततेन (instrumental singular)
तताभ्याम् (dual instrumental)
ततैः (instrumental plural)
ततेभिः1 (instrumental plural)
तताय (dative singular)
तताभ्याम् (dative dual)
ततेभ्यः (dative plural)
ततात् (ablative singular)
तताभ्याम् (ablative dual)
ततेभ्यः (ablative plural)
ततस्य (genitive singular)
ततयोः (dual genitive)
ततानाम् (genitive plural)
तते (locative singular)
ततयोः (dual locative)
ततेषु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀢𑀬 (taya)

From Proto-Indo-European *tn̥tós (“stretched, extended”), from *ten- (“to stretch, extend”). Cognate with Ancient Greek τᾰτός (tatós), Latin tentus.


अर्ध

ardhá (romanization)
अर्धः (nominative singular)
अर्धौ (dual nominative)
अर्धा1 (dual nominative)
अर्धाः (nominative plural)
अर्धासः1 (nominative plural)
अर्ध (singular vocative)
अर्धौ (dual vocative)
अर्धा1 (dual vocative)
अर्धाः (plural vocative)
अर्धासः1 (plural vocative)
अर्धम् (accusative singular)
अर्धौ (accusative dual)
अर्धा1 (accusative dual)
अर्धान् (accusative plural)
अर्धेन (instrumental singular)
अर्धाभ्याम् (dual instrumental)
अर्धैः (instrumental plural)
अर्धेभिः1 (instrumental plural)
अर्धाय (dative singular)
अर्धाभ्याम् (dative dual)
अर्धेभ्यः (dative plural)
अर्धात् (ablative singular)
अर्धाभ्याम् (ablative dual)
अर्धेभ्यः (ablative plural)
अर्धस्य (genitive singular)
अर्धयोः (dual genitive)
अर्धानाम् (genitive plural)
अर्धे (locative singular)
अर्धयोः (dual locative)
अर्धेषु (locative plural)
अर्धा (nominative singular)
अर्धे (dual nominative)
अर्धाः (nominative plural)
अर्धे (singular vocative)
अर्धे (dual vocative)
अर्धाः (plural vocative)
अर्धाम् (accusative singular)
अर्धे (accusative dual)
अर्धाः (accusative plural)
अर्धया (instrumental singular)
अर्धा1 (instrumental singular)
अर्धाभ्याम् (dual instrumental)
अर्धाभिः (instrumental plural)
अर्धायै (dative singular)
अर्धाभ्याम् (dative dual)
अर्धाभ्यः (dative plural)
अर्धायाः (ablative singular)
अर्धायै2 (ablative singular)
अर्धाभ्याम् (ablative dual)
अर्धाभ्यः (ablative plural)
अर्धायाः (genitive singular)
अर्धायै2 (genitive singular)
अर्धयोः (dual genitive)
अर्धानाम् (genitive plural)
अर्धायाम् (locative singular)
अर्धयोः (dual locative)
अर्धासु (locative plural)
अर्धम् (nominative singular)
अर्धे (dual nominative)
अर्धानि (nominative plural)
अर्धा1 (nominative plural)
अर्ध (singular vocative)
अर्धे (dual vocative)
अर्धानि (plural vocative)
अर्धा1 (plural vocative)
अर्धम् (accusative singular)
अर्धे (accusative dual)
अर्धानि (accusative plural)
अर्धा1 (accusative plural)
अर्धेन (instrumental singular)
अर्धाभ्याम् (dual instrumental)
अर्धैः (instrumental plural)
अर्धेभिः1 (instrumental plural)
अर्धाय (dative singular)
अर्धाभ्याम् (dative dual)
अर्धेभ्यः (dative plural)
अर्धात् (ablative singular)
अर्धाभ्याम् (ablative dual)
अर्धेभ्यः (ablative plural)
अर्धस्य (genitive singular)
अर्धयोः (dual genitive)
अर्धानाम् (genitive plural)
अर्धे (locative singular)
अर्धयोः (dual locative)
अर्धेषु (locative plural)

Inherited from Proto-Indo-Iranian *Hárdʰas. Cognate with ऋधक् (ṛdhak, “separately”), Avestan 𐬀𐬭𐬆𐬜𐬀 (ar^əδa), Lithuanian ardýti (“to pull down, destroy”).


कृत

kṛtá (romanization)
कृतः (nominative singular)
कृतौ (dual nominative)
कृता1 (dual nominative)
कृताः (nominative plural)
कृतासः1 (nominative plural)
कृत (singular vocative)
कृतौ (dual vocative)
कृता1 (dual vocative)
कृताः (plural vocative)
कृतासः1 (plural vocative)
कृतम् (accusative singular)
कृतौ (accusative dual)
कृता1 (accusative dual)
कृतान् (accusative plural)
कृतेन (instrumental singular)
कृताभ्याम् (dual instrumental)
कृतैः (instrumental plural)
कृतेभिः1 (instrumental plural)
कृताय (dative singular)
कृताभ्याम् (dative dual)
कृतेभ्यः (dative plural)
कृतात् (ablative singular)
कृताभ्याम् (ablative dual)
कृतेभ्यः (ablative plural)
कृतस्य (genitive singular)
कृतयोः (dual genitive)
कृतानाम् (genitive plural)
कृते (locative singular)
कृतयोः (dual locative)
कृतेषु (locative plural)
कृता (nominative singular)
कृते (dual nominative)
कृताः (nominative plural)
कृते (singular vocative)
कृते (dual vocative)
कृताः (plural vocative)
कृताम् (accusative singular)
कृते (accusative dual)
कृताः (accusative plural)
कृतया (instrumental singular)
कृता1 (instrumental singular)
कृताभ्याम् (dual instrumental)
कृताभिः (instrumental plural)
कृतायै (dative singular)
कृताभ्याम् (dative dual)
कृताभ्यः (dative plural)
कृतायाः (ablative singular)
कृतायै2 (ablative singular)
कृताभ्याम् (ablative dual)
कृताभ्यः (ablative plural)
कृतायाः (genitive singular)
कृतायै2 (genitive singular)
कृतयोः (dual genitive)
कृतानाम् (genitive plural)
कृतायाम् (locative singular)
कृतयोः (dual locative)
कृतासु (locative plural)
कृतम् (nominative singular)
कृते (dual nominative)
कृतानि (nominative plural)
कृता1 (nominative plural)
कृत (singular vocative)
कृते (dual vocative)
कृतानि (plural vocative)
कृता1 (plural vocative)
कृतम् (accusative singular)
कृते (accusative dual)
कृतानि (accusative plural)
कृता1 (accusative plural)
कृतेन (instrumental singular)
कृताभ्याम् (dual instrumental)
कृतैः (instrumental plural)
कृतेभिः1 (instrumental plural)
कृताय (dative singular)
कृताभ्याम् (dative dual)
कृतेभ्यः (dative plural)
कृतात् (ablative singular)
कृताभ्याम् (ablative dual)
कृतेभ्यः (ablative plural)
कृतस्य (genitive singular)
कृतयोः (dual genitive)
कृतानाम् (genitive plural)
कृते (locative singular)
कृतयोः (dual locative)
कृतेषु (locative plural)

desctree

Ashokan Prakrit: 𑀓𑀝 (kaṭa)
Ardhamagadhi Prakrit: 𑀓𑀟 (kaḍa)
Magadhi Prakrit: 𑀓𑀟 (kaḍa), 𑀓𑀴 (kaḷa)
Helu Prakrit:
Sinhalese: කළා (kaḷā)

Ashokan Prakrit: *𑀓𑀼𑀝 (*kuṭa)

Dhivehi: ކުޅަ (kuḷa)

Ashokan Prakrit: 𑀓𑀢 (kata)

Ardhamagadhi Prakrit: 𑀓𑀬 (kaya)

Magadhi Prakrit: 𑀓𑀤 (kada)

Maharastri Prakrit: 𑀓𑀅 (kaa)

Paisaci Prakrit: 𑀓𑀢 (kata)

Sauraseni Prakrit: 𑀓𑀤 (kada)

desc

⇒ Ashokan Prakrit: *𑀓𑀢-𑀇𑀮𑁆𑀮 (*kata-illa)

Maharastri Prakrit: 𑀓𑀏𑀮𑁆𑀮 (kaella)

Sindhi: कएल(Other forms : कइअल)

⇒ Ashokan Prakrit: *𑀓𑀢-𑀇𑀮𑁆𑀮-𑀓 (*kata-illa-ka)

Maharastri Prakrit: 𑀓𑀅𑀮𑁆𑀮𑀅 (kaallaa)

Konkani: केलो (kelo, perfective), केल्लो (kello, adjective)

Old Marathi: 𑘎𑘹𑘩𑘹𑘽 (keleṃ)

Marathi: केले (kele)

Ashokan Prakrit: *𑀓𑀺𑀢 (*kita)

Gandhari: 𐨐𐨁𐨡 (kida)

Magadhi Prakrit: 𑀓𑀺𑀤 (kida), *𑀓𑀺𑀅 (*kia)

Odia: କିଆ (kiā)

Sauraseni Prakrit: 𑀓𑀺𑀤 (kida)

Sauraseni Apabhramsa: किअ (kia)

⇒ Ashokan Prakrit: *𑀓𑀺𑀢-𑀓 (*kita-ka)

Paisaci Prakrit:

Punjabi: ਕੀਤਾ (kītā)

Sauraseni Prakrit: 𑀓𑀺𑀤𑀕 (kidaga)

Hindustani:

Hindi: किया (kiyā)

Urdu: کِیا (kiyā)

Kumaoni: कयो (kayo)

desctree

Ashokan Prakrit: 𐨐𐨁𐨚 (kiṭa)
Niya Prakrit: 𐨐𐨁𐨜𐨹 (kiḍ́a)

Ashokan Prakrit: *𑀓𑀾𑀢 (*kṛta)

Niya Prakrit: 𐨐𐨃𐨟 (kṛta), 𐨐𐨿𐨪𐨁𐨟 (krita)

desc

Ashokan Prakrit: 𐨐𐨿𐨪𐨁𐨚 (kriṭa), 𐨐𐨁𐨚𐨿𐨪 (kiṭra)

Dardic:

Chilisso: [script needed] (kiryah)

Kalami: [script needed] (kir)

Indus Kohistani: [script needed] (kir)

Kohistani Shina: [script needed] (kiria)

Torwali: [script needed] (kī)

Wotapuri-Katarqalai: [script needed] (kir)

Pali: kata, kaṭa (in compounds)

→ Hindi: कृत (kŕt)

→ Kannada: ಕೃತ (kṛta)

desctree

→ Old Javanese: kṛta
> Javanese: ꦏꦽꦠ (kreta), ꦏꦼꦂꦠ (kerta), ꦏꦂꦠ (karta) (inherited)
→ Balinese: ᬓᭂᬃᬢ (kerta)

→ Tamil: கிருத்தம் (kiruttam)

→ Telugu: కృతము (kr̥tamu)

From Proto-Indo-Iranian *kr̥tás (“done”), from Proto-Indo-European *kʷr̥-tó-s, from *kʷer- (“to do, make”). By surface analysis, कृ (kṛ) + -त (-ta). Cognate with Avestan 𐬐𐬆𐬭𐬆𐬙𐬀 (kər^əta), Old Persian 𐎣𐎼𐎫 (k-r-t /karta/).

रथो॒ न या॒तः शिक्व॑भिः कृ॒तो द्यामङ्गे॑भिररु॒षेभि॑रीयते।
आद॑स्य॒ ते कृ॒ष्णासो॑ दक्षि सू॒रय॒: शूर॑स्येव त्वे॒षथा॑दीषते॒ वय॑:॥
rátho ná yātáḥ śíkvabhiḥ kṛtó dyā́máṅgebhiraruṣébhirīyate.

Like a swift chariot made by men who know their art, he (Agni) with his red limbs lifts himself aloft to heaven.
Your worshipers become by burning black of hue: this strength flies as before a hero's violence.

ā́dasya té kṛṣṇā́so dakṣi sūráyaḥ śū́rasyeva tveṣáthādīṣate váyaḥ.


अधम

adhamá (romanization)
अधमः (nominative singular)
अधमौ (dual nominative)
अधमाः (nominative plural)
अधम (singular vocative)
अधमौ (dual vocative)
अधमाः (plural vocative)
अधमम् (accusative singular)
अधमौ (accusative dual)
अधमान् (accusative plural)
अधमेन (instrumental singular)
अधमाभ्याम् (dual instrumental)
अधमैः (instrumental plural)
अधमाय (dative singular)
अधमाभ्याम् (dative dual)
अधमेभ्यः (dative plural)
अधमात् (ablative singular)
अधमाभ्याम् (ablative dual)
अधमेभ्यः (ablative plural)
अधमस्य (genitive singular)
अधमयोः (dual genitive)
अधमानाम् (genitive plural)
अधमे (locative singular)
अधमयोः (dual locative)
अधमेषु (locative plural)
अधमा (nominative singular)
अधमे (dual nominative)
अधमाः (nominative plural)
अधमे (singular vocative)
अधमे (dual vocative)
अधमाः (plural vocative)
अधमाम् (accusative singular)
अधमे (accusative dual)
अधमाः (accusative plural)
अधमया (instrumental singular)
अधमाभ्याम् (dual instrumental)
अधमाभिः (instrumental plural)
अधमायै (dative singular)
अधमाभ्याम् (dative dual)
अधमाभ्यः (dative plural)
अधमायाः (ablative singular)
अधमाभ्याम् (ablative dual)
अधमाभ्यः (ablative plural)
अधमायाः (genitive singular)
अधमयोः (dual genitive)
अधमानाम् (genitive plural)
अधमायाम् (locative singular)
अधमयोः (dual locative)
अधमासु (locative plural)
अधमम् (nominative singular)
अधमे (dual nominative)
अधमानि (nominative plural)
अधम (singular vocative)
अधमे (dual vocative)
अधमानि (plural vocative)
अधमम् (accusative singular)
अधमे (accusative dual)
अधमानि (accusative plural)
अधमेन (instrumental singular)
अधमाभ्याम् (dual instrumental)
अधमैः (instrumental plural)
अधमाय (dative singular)
अधमाभ्याम् (dative dual)
अधमेभ्यः (dative plural)
अधमात् (ablative singular)
अधमाभ्याम् (ablative dual)
अधमेभ्यः (ablative plural)
अधमस्य (genitive singular)
अधमयोः (dual genitive)
अधमानाम् (genitive plural)
अधमे (locative singular)
अधमयोः (dual locative)
अधमेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of अधम

Feminine ā-stem declension of अधम

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">अधम</i>

/ˈɐ.d̪ʱɐ.mɐ/

From Proto-Indo-Aryan *Hadʰamás, from Proto-Indo-Iranian *Hadʰamás, from Proto-Indo-European *h₁n̥dʰ-m̥mo-s (“lowest”), from *h₁n̥dʰí (“under, below”). Cognate with Latin īnfimus (“lowest”).

superlative degree of अधर (ádhara); lowest, very low


भर

Inherited from Proto-Indo-Iranian *bʰáras, from Proto-Indo-European *bʰóros (“load, burden”). Cognate with Ancient Greek φόρος (phóros).

inh

maintaining, supporting (mostly ifc.; cf. [ṛtam-], [kulam-], [deham-], [vājam-bh] and c.)


श्याव

sa-adj

श्याव • (śyāvá) stem

śyāvá (romanization)
श्यावः (nominative singular)
श्यावौ (dual nominative)
श्यावा1 (dual nominative)
श्यावाः (nominative plural)
श्यावासः1 (nominative plural)
श्याव (singular vocative)
श्यावौ (dual vocative)
श्यावा1 (dual vocative)
श्यावाः (plural vocative)
श्यावासः1 (plural vocative)
श्यावम् (accusative singular)
श्यावौ (accusative dual)
श्यावा1 (accusative dual)
श्यावान् (accusative plural)
श्यावेन (instrumental singular)
श्यावाभ्याम् (dual instrumental)
श्यावैः (instrumental plural)
श्यावेभिः1 (instrumental plural)
श्यावाय (dative singular)
श्यावाभ्याम् (dative dual)
श्यावेभ्यः (dative plural)
श्यावात् (ablative singular)
श्यावाभ्याम् (ablative dual)
श्यावेभ्यः (ablative plural)
श्यावस्य (genitive singular)
श्यावयोः (dual genitive)
श्यावानाम् (genitive plural)
श्यावे (locative singular)
श्यावयोः (dual locative)
श्यावेषु (locative plural)
श्यावा (nominative singular)
श्यावे (dual nominative)
श्यावाः (nominative plural)
श्यावे (singular vocative)
श्यावे (dual vocative)
श्यावाः (plural vocative)
श्यावाम् (accusative singular)
श्यावे (accusative dual)
श्यावाः (accusative plural)
श्यावया (instrumental singular)
श्यावा1 (instrumental singular)
श्यावाभ्याम् (dual instrumental)
श्यावाभिः (instrumental plural)
श्यावायै (dative singular)
श्यावाभ्याम् (dative dual)
श्यावाभ्यः (dative plural)
श्यावायाः (ablative singular)
श्यावायै2 (ablative singular)
श्यावाभ्याम् (ablative dual)
श्यावाभ्यः (ablative plural)
श्यावायाः (genitive singular)
श्यावायै2 (genitive singular)
श्यावयोः (dual genitive)
श्यावानाम् (genitive plural)
श्यावायाम् (locative singular)
श्यावयोः (dual locative)
श्यावासु (locative plural)
श्यावम् (nominative singular)
श्यावे (dual nominative)
श्यावानि (nominative plural)
श्यावा1 (nominative plural)
श्याव (singular vocative)
श्यावे (dual vocative)
श्यावानि (plural vocative)
श्यावा1 (plural vocative)
श्यावम् (accusative singular)
श्यावे (accusative dual)
श्यावानि (accusative plural)
श्यावा1 (accusative plural)
श्यावेन (instrumental singular)
श्यावाभ्याम् (dual instrumental)
श्यावैः (instrumental plural)
श्यावेभिः1 (instrumental plural)
श्यावाय (dative singular)
श्यावाभ्याम् (dative dual)
श्यावेभ्यः (dative plural)
श्यावात् (ablative singular)
श्यावाभ्याम् (ablative dual)
श्यावेभ्यः (ablative plural)
श्यावस्य (genitive singular)
श्यावयोः (dual genitive)
श्यावानाम् (genitive plural)
श्यावे (locative singular)
श्यावयोः (dual locative)
श्यावेषु (locative plural)

Dardic:

Khowar: ݰا (ṣa)

Ashokan Prakrit:

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: سائو / साओ (sāo, “green”)

From Proto-Indo-Iranian *ćyaHwás, from Proto-Indo-European *ḱyeh₁-wó-s (“dark; deep brown”). Cognate with Avestan 𐬯𐬌𐬌𐬁𐬎𐬎𐬀 (siiāuua), Persian سیاه (siyâh, “black”), Russian сивый (sivyj, “grey”), Lithuanian šývas (“light grey”), Old English hīew (whence English hue).

inh

(said of chariots, Vedic) drawn by brown or bay horses


बधिर

badhirá (romanization)
बधिरः (nominative singular)
बधिरौ (dual nominative)
बधिरा1 (dual nominative)
बधिराः (nominative plural)
बधिरासः1 (nominative plural)
बधिर (singular vocative)
बधिरौ (dual vocative)
बधिरा1 (dual vocative)
बधिराः (plural vocative)
बधिरासः1 (plural vocative)
बधिरम् (accusative singular)
बधिरौ (accusative dual)
बधिरा1 (accusative dual)
बधिरान् (accusative plural)
बधिरेण (instrumental singular)
बधिराभ्याम् (dual instrumental)
बधिरैः (instrumental plural)
बधिरेभिः1 (instrumental plural)
बधिराय (dative singular)
बधिराभ्याम् (dative dual)
बधिरेभ्यः (dative plural)
बधिरात् (ablative singular)
बधिराभ्याम् (ablative dual)
बधिरेभ्यः (ablative plural)
बधिरस्य (genitive singular)
बधिरयोः (dual genitive)
बधिराणाम् (genitive plural)
बधिरे (locative singular)
बधिरयोः (dual locative)
बधिरेषु (locative plural)
बधिरा (nominative singular)
बधिरे (dual nominative)
बधिराः (nominative plural)
बधिरे (singular vocative)
बधिरे (dual vocative)
बधिराः (plural vocative)
बधिराम् (accusative singular)
बधिरे (accusative dual)
बधिराः (accusative plural)
बधिरया (instrumental singular)
बधिरा1 (instrumental singular)
बधिराभ्याम् (dual instrumental)
बधिराभिः (instrumental plural)
बधिरायै (dative singular)
बधिराभ्याम् (dative dual)
बधिराभ्यः (dative plural)
बधिरायाः (ablative singular)
बधिरायै2 (ablative singular)
बधिराभ्याम् (ablative dual)
बधिराभ्यः (ablative plural)
बधिरायाः (genitive singular)
बधिरायै2 (genitive singular)
बधिरयोः (dual genitive)
बधिराणाम् (genitive plural)
बधिरायाम् (locative singular)
बधिरयोः (dual locative)
बधिरासु (locative plural)
बधिरम् (nominative singular)
बधिरे (dual nominative)
बधिराणि (nominative plural)
बधिरा1 (nominative plural)
बधिर (singular vocative)
बधिरे (dual vocative)
बधिराणि (plural vocative)
बधिरा1 (plural vocative)
बधिरम् (accusative singular)
बधिरे (accusative dual)
बधिराणि (accusative plural)
बधिरा1 (accusative plural)
बधिरेण (instrumental singular)
बधिराभ्याम् (dual instrumental)
बधिरैः (instrumental plural)
बधिरेभिः1 (instrumental plural)
बधिराय (dative singular)
बधिराभ्याम् (dative dual)
बधिरेभ्यः (dative plural)
बधिरात् (ablative singular)
बधिराभ्याम् (ablative dual)
बधिरेभ्यः (ablative plural)
बधिरस्य (genitive singular)
बधिरयोः (dual genitive)
बधिराणाम् (genitive plural)
बधिरे (locative singular)
बधिरयोः (dual locative)
बधिरेषु (locative plural)

Magadhi Prakrit: 𑀩𑀳𑀺𑀭 (bahira)

Bengali: বয়রা (boẏora), বহিরা (bohira)

Maharastri Prakrit: 𑀩𑀳𑀺𑀭 (bahira)

Konkani: भेरो (bhêrô)

⇒ Konkani: भेड्डो (bhêḍḍô)

Old Marathi: बहिर (bahira)

Marathi: बहिरा (bahirā)

Sauraseni Prakrit: 𑀩𑀳𑀺𑀭 (bahira)

Hindi: बहरा (bahrā)

Gujarati: બહેરું (baherũ)

→ Marathi: बधीर (badhīr)

→ Telugu: బధిరము (badhiramu)

From Proto-Indo-European *bʰodʰHrós (“deaf”). Cognate with Irish bodhar and Breton bouzar.

उ॒त त्वाब॑धिरं व॒यं श्रुत्क॑र्णं॒ सन्त॑मू॒तये॑ ।
दू॒रादि॒ह ह॑वामहे ॥
utá tvā́badhiraṃ vayáṃ śrútkarṇaṃ sántamūtáye.

And thee who art not deaf, whose cars are quick to listen, for our aid,
We call to us from far away.


सत्ता

/ˈs̪ɐt̪.t̪ɑː/

[ˈs̪ɐt̪̚.t̪ɑː]

nominative singular feminine of सत्त (sattá, “seated”)

(Vedic) inflection of सत्त (sattá, “seated”):

inflection of सत्त (sattá, “seated”):
instrumental singular feminine

inflection of सत्त (sattá, “seated”):
nominative/accusative plural neuter


सत्ता

/ˈs̪ɐt̪.t̪ɑː/

[ˈs̪ɐt̪̚.t̪ɑː]

vocative plural neuter of सत्त (sattá, “seated”)


वित्त

vittá (romanization)
वित्तः (nominative singular)
वित्तौ (dual nominative)
वित्ता1 (dual nominative)
वित्ताः (nominative plural)
वित्तासः1 (nominative plural)
वित्त (singular vocative)
वित्तौ (dual vocative)
वित्ता1 (dual vocative)
वित्ताः (plural vocative)
वित्तासः1 (plural vocative)
वित्तम् (accusative singular)
वित्तौ (accusative dual)
वित्ता1 (accusative dual)
वित्तान् (accusative plural)
वित्तेन (instrumental singular)
वित्ताभ्याम् (dual instrumental)
वित्तैः (instrumental plural)
वित्तेभिः1 (instrumental plural)
वित्ताय (dative singular)
वित्ताभ्याम् (dative dual)
वित्तेभ्यः (dative plural)
वित्तात् (ablative singular)
वित्ताभ्याम् (ablative dual)
वित्तेभ्यः (ablative plural)
वित्तस्य (genitive singular)
वित्तयोः (dual genitive)
वित्तानाम् (genitive plural)
वित्ते (locative singular)
वित्तयोः (dual locative)
वित्तेषु (locative plural)
वित्ता (nominative singular)
वित्ते (dual nominative)
वित्ताः (nominative plural)
वित्ते (singular vocative)
वित्ते (dual vocative)
वित्ताः (plural vocative)
वित्ताम् (accusative singular)
वित्ते (accusative dual)
वित्ताः (accusative plural)
वित्तया (instrumental singular)
वित्ता1 (instrumental singular)
वित्ताभ्याम् (dual instrumental)
वित्ताभिः (instrumental plural)
वित्तायै (dative singular)
वित्ताभ्याम् (dative dual)
वित्ताभ्यः (dative plural)
वित्तायाः (ablative singular)
वित्तायै2 (ablative singular)
वित्ताभ्याम् (ablative dual)
वित्ताभ्यः (ablative plural)
वित्तायाः (genitive singular)
वित्तायै2 (genitive singular)
वित्तयोः (dual genitive)
वित्तानाम् (genitive plural)
वित्तायाम् (locative singular)
वित्तयोः (dual locative)
वित्तासु (locative plural)
वित्तम् (nominative singular)
वित्ते (dual nominative)
वित्तानि (nominative plural)
वित्ता1 (nominative plural)
वित्त (singular vocative)
वित्ते (dual vocative)
वित्तानि (plural vocative)
वित्ता1 (plural vocative)
वित्तम् (accusative singular)
वित्ते (accusative dual)
वित्तानि (accusative plural)
वित्ता1 (accusative plural)
वित्तेन (instrumental singular)
वित्ताभ्याम् (dual instrumental)
वित्तैः (instrumental plural)
वित्तेभिः1 (instrumental plural)
वित्ताय (dative singular)
वित्ताभ्याम् (dative dual)
वित्तेभ्यः (dative plural)
वित्तात् (ablative singular)
वित्ताभ्याम् (ablative dual)
वित्तेभ्यः (ablative plural)
वित्तस्य (genitive singular)
वित्तयोः (dual genitive)
वित्तानाम् (genitive plural)
वित्ते (locative singular)
वित्तयोः (dual locative)
वित्तेषु (locative plural)

[ˈʋit̪̚.t̪ɐ]

found, acquired, gained, obtained, possessed


पुत्रकाम

putrákāma (romanization)
पुत्रकामः (nominative singular)
पुत्रकामौ (dual nominative)
पुत्रकामाः (nominative plural)
पुत्रकाम (singular vocative)
पुत्रकामौ (dual vocative)
पुत्रकामाः (plural vocative)
पुत्रकामम् (accusative singular)
पुत्रकामौ (accusative dual)
पुत्रकामान् (accusative plural)
पुत्रकामेन (instrumental singular)
पुत्रकामाभ्याम् (dual instrumental)
पुत्रकामैः (instrumental plural)
पुत्रकामाय (dative singular)
पुत्रकामाभ्याम् (dative dual)
पुत्रकामेभ्यः (dative plural)
पुत्रकामात् (ablative singular)
पुत्रकामाभ्याम् (ablative dual)
पुत्रकामेभ्यः (ablative plural)
पुत्रकामस्य (genitive singular)
पुत्रकामयोः (dual genitive)
पुत्रकामानाम् (genitive plural)
पुत्रकामे (locative singular)
पुत्रकामयोः (dual locative)
पुत्रकामेषु (locative plural)
पुत्रकामा (nominative singular)
पुत्रकामे (dual nominative)
पुत्रकामाः (nominative plural)
पुत्रकामे (singular vocative)
पुत्रकामे (dual vocative)
पुत्रकामाः (plural vocative)
पुत्रकामाम् (accusative singular)
पुत्रकामे (accusative dual)
पुत्रकामाः (accusative plural)
पुत्रकामया (instrumental singular)
पुत्रकामाभ्याम् (dual instrumental)
पुत्रकामाभिः (instrumental plural)
पुत्रकामायै (dative singular)
पुत्रकामाभ्याम् (dative dual)
पुत्रकामाभ्यः (dative plural)
पुत्रकामायाः (ablative singular)
पुत्रकामाभ्याम् (ablative dual)
पुत्रकामाभ्यः (ablative plural)
पुत्रकामायाः (genitive singular)
पुत्रकामयोः (dual genitive)
पुत्रकामानाम् (genitive plural)
पुत्रकामायाम् (locative singular)
पुत्रकामयोः (dual locative)
पुत्रकामासु (locative plural)
पुत्रकामम् (nominative singular)
पुत्रकामे (dual nominative)
पुत्रकामानि (nominative plural)
पुत्रकाम (singular vocative)
पुत्रकामे (dual vocative)
पुत्रकामानि (plural vocative)
पुत्रकामम् (accusative singular)
पुत्रकामे (accusative dual)
पुत्रकामानि (accusative plural)
पुत्रकामेन (instrumental singular)
पुत्रकामाभ्याम् (dual instrumental)
पुत्रकामैः (instrumental plural)
पुत्रकामाय (dative singular)
पुत्रकामाभ्याम् (dative dual)
पुत्रकामेभ्यः (dative plural)
पुत्रकामात् (ablative singular)
पुत्रकामाभ्याम् (ablative dual)
पुत्रकामेभ्यः (ablative plural)
पुत्रकामस्य (genitive singular)
पुत्रकामयोः (dual genitive)
पुत्रकामानाम् (genitive plural)
पुत्रकामे (locative singular)
पुत्रकामयोः (dual locative)
पुत्रकामेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of पुत्रकाम

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामेभ्यः

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामेभ्यः

पुत्रकामानाम्

sa-decl-noun/cell

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामेभ्यः

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामेभ्यः

पुत्रकामानाम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of पुत्रकाम

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामाभिः

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामाभ्यः

पुत्रकामायाः

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामाभ्यः

पुत्रकामायाः

पुत्रकामानाम्

पुत्रकामायाम्

sa-decl-noun/cell

पुत्रकामायाः

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामाभिः

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामाभ्यः

पुत्रकामायाः

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामाभ्यः

पुत्रकामायाः

पुत्रकामानाम्

पुत्रकामायाम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">पुत्रकाम</i>

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामेभ्यः

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामेभ्यः

पुत्रकामानाम्

sa-decl-noun/cell

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामेभ्यः

पुत्रकामाभ्याम्

पुत्रकामेभ्यः

पुत्रकामानाम्

पुत्र (putra, “son”) + काम (kāma, “desire”).

compound

अपश्यं तवा मनसा दीध्यानां स्वयां तनू रत्व्येनाधमानाम।
उप मामुच्चा युवतिर्बभूयाः पर जायस्वप्रजया पुत्रकामे॥
apaśyaṃ tavā manasā dīdhyānāṃ svayāṃ tanū ratvyenādhamānāma.

I saw thee pondering in thine heart, and praying that in due time thy body might be fruitful.
Come as a youthful woman, rise to meet me: spread in thine offspring, thou who cravest children.

upa māmuccā yuvatirbabhūyāḥ para jāyasvaprajayā putrakāme.


कुब्ज

kubjá (romanization)
कुब्जः (nominative singular)
कुब्जौ (dual nominative)
कुब्जा1 (dual nominative)
कुब्जाः (nominative plural)
कुब्जासः1 (nominative plural)
कुब्ज (singular vocative)
कुब्जौ (dual vocative)
कुब्जा1 (dual vocative)
कुब्जाः (plural vocative)
कुब्जासः1 (plural vocative)
कुब्जम् (accusative singular)
कुब्जौ (accusative dual)
कुब्जा1 (accusative dual)
कुब्जान् (accusative plural)
कुब्जेन (instrumental singular)
कुब्जाभ्याम् (dual instrumental)
कुब्जैः (instrumental plural)
कुब्जेभिः1 (instrumental plural)
कुब्जाय (dative singular)
कुब्जाभ्याम् (dative dual)
कुब्जेभ्यः (dative plural)
कुब्जात् (ablative singular)
कुब्जाभ्याम् (ablative dual)
कुब्जेभ्यः (ablative plural)
कुब्जस्य (genitive singular)
कुब्जयोः (dual genitive)
कुब्जानाम् (genitive plural)
कुब्जे (locative singular)
कुब्जयोः (dual locative)
कुब्जेषु (locative plural)
कुब्जा (nominative singular)
कुब्जे (dual nominative)
कुब्जाः (nominative plural)
कुब्जे (singular vocative)
कुब्जे (dual vocative)
कुब्जाः (plural vocative)
कुब्जाम् (accusative singular)
कुब्जे (accusative dual)
कुब्जाः (accusative plural)
कुब्जया (instrumental singular)
कुब्जा1 (instrumental singular)
कुब्जाभ्याम् (dual instrumental)
कुब्जाभिः (instrumental plural)
कुब्जायै (dative singular)
कुब्जाभ्याम् (dative dual)
कुब्जाभ्यः (dative plural)
कुब्जायाः (ablative singular)
कुब्जायै2 (ablative singular)
कुब्जाभ्याम् (ablative dual)
कुब्जाभ्यः (ablative plural)
कुब्जायाः (genitive singular)
कुब्जायै2 (genitive singular)
कुब्जयोः (dual genitive)
कुब्जानाम् (genitive plural)
कुब्जायाम् (locative singular)
कुब्जयोः (dual locative)
कुब्जासु (locative plural)
कुब्जम् (nominative singular)
कुब्जे (dual nominative)
कुब्जानि (nominative plural)
कुब्जा1 (nominative plural)
कुब्ज (singular vocative)
कुब्जे (dual vocative)
कुब्जानि (plural vocative)
कुब्जा1 (plural vocative)
कुब्जम् (accusative singular)
कुब्जे (accusative dual)
कुब्जानि (accusative plural)
कुब्जा1 (accusative plural)
कुब्जेन (instrumental singular)
कुब्जाभ्याम् (dual instrumental)
कुब्जैः (instrumental plural)
कुब्जेभिः1 (instrumental plural)
कुब्जाय (dative singular)
कुब्जाभ्याम् (dative dual)
कुब्जेभ्यः (dative plural)
कुब्जात् (ablative singular)
कुब्जाभ्याम् (ablative dual)
कुब्जेभ्यः (ablative plural)
कुब्जस्य (genitive singular)
कुब्जयोः (dual genitive)
कुब्जानाम् (genitive plural)
कुब्जे (locative singular)
कुब्जयोः (dual locative)
कुब्जेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *kubȷ́ás, from Proto-Indo-Iranian *kubȷ́ás, from Proto-Indo-European *ḱewb-. Compare Persian غوز (ğuz), Latin gibbus, Old English hype.


ऋज्र

ṛjrá (romanization)
ऋज्रः (nominative singular)
ऋज्रौ (dual nominative)
ऋज्राः (nominative plural)
ऋज्र (singular vocative)
ऋज्रौ (dual vocative)
ऋज्राः (plural vocative)
ऋज्रम् (accusative singular)
ऋज्रौ (accusative dual)
ऋज्रान् (accusative plural)
ऋज्रेण (instrumental singular)
ऋज्राभ्याम् (dual instrumental)
ऋज्रैः (instrumental plural)
ऋज्राय (dative singular)
ऋज्राभ्याम् (dative dual)
ऋज्रेभ्यः (dative plural)
ऋज्रात् (ablative singular)
ऋज्राभ्याम् (ablative dual)
ऋज्रेभ्यः (ablative plural)
ऋज्रस्य (genitive singular)
ऋज्रयोः (dual genitive)
ऋज्राणाम् (genitive plural)
ऋज्रे (locative singular)
ऋज्रयोः (dual locative)
ऋज्रेषु (locative plural)
ऋज्रा (nominative singular)
ऋज्रे (dual nominative)
ऋज्राः (nominative plural)
ऋज्रे (singular vocative)
ऋज्रे (dual vocative)
ऋज्राः (plural vocative)
ऋज्राम् (accusative singular)
ऋज्रे (accusative dual)
ऋज्राः (accusative plural)
ऋज्रया (instrumental singular)
ऋज्राभ्याम् (dual instrumental)
ऋज्राभिः (instrumental plural)
ऋज्रायै (dative singular)
ऋज्राभ्याम् (dative dual)
ऋज्राभ्यः (dative plural)
ऋज्रायाः (ablative singular)
ऋज्राभ्याम् (ablative dual)
ऋज्राभ्यः (ablative plural)
ऋज्रायाः (genitive singular)
ऋज्रयोः (dual genitive)
ऋज्राणाम् (genitive plural)
ऋज्रायाम् (locative singular)
ऋज्रयोः (dual locative)
ऋज्रासु (locative plural)
ऋज्रम् (nominative singular)
ऋज्रे (dual nominative)
ऋज्राणि (nominative plural)
ऋज्र (singular vocative)
ऋज्रे (dual vocative)
ऋज्राणि (plural vocative)
ऋज्रम् (accusative singular)
ऋज्रे (accusative dual)
ऋज्राणि (accusative plural)
ऋज्रेण (instrumental singular)
ऋज्राभ्याम् (dual instrumental)
ऋज्रैः (instrumental plural)
ऋज्राय (dative singular)
ऋज्राभ्याम् (dative dual)
ऋज्रेभ्यः (dative plural)
ऋज्रात् (ablative singular)
ऋज्राभ्याम् (ablative dual)
ऋज्रेभ्यः (ablative plural)
ऋज्रस्य (genitive singular)
ऋज्रयोः (dual genitive)
ऋज्राणाम् (genitive plural)
ऋज्रे (locative singular)
ऋज्रयोः (dual locative)
ऋज्रेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of ऋज्र

Feminine ā-stem declension of ऋज्र

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">ऋज्र</i>

From Proto-Indo-Aryan *Hr̥ȷ́rás, from Proto-Indo-Iranian *Hr̥ȷ́rás, from Proto-Indo-European h₂r̥ǵ-ró-s (“white, shining”), from *h₂erǵ- (“white, glittering”) (whence अर्जुन (árjuna), रजत (rajatá)). Cognate with Ancient Greek ἀργός (argós).


तरुण

táruṇa (romanization)
तरुणः (nominative singular)
तरुणौ (dual nominative)
तरुणा1 (dual nominative)
तरुणाः (nominative plural)
तरुणासः1 (nominative plural)
तरुण (singular vocative)
तरुणौ (dual vocative)
तरुणा1 (dual vocative)
तरुणाः (plural vocative)
तरुणासः1 (plural vocative)
तरुणम् (accusative singular)
तरुणौ (accusative dual)
तरुणा1 (accusative dual)
तरुणान् (accusative plural)
तरुणेन (instrumental singular)
तरुणाभ्याम् (dual instrumental)
तरुणैः (instrumental plural)
तरुणेभिः1 (instrumental plural)
तरुणाय (dative singular)
तरुणाभ्याम् (dative dual)
तरुणेभ्यः (dative plural)
तरुणात् (ablative singular)
तरुणाभ्याम् (ablative dual)
तरुणेभ्यः (ablative plural)
तरुणस्य (genitive singular)
तरुणयोः (dual genitive)
तरुणानाम् (genitive plural)
तरुणे (locative singular)
तरुणयोः (dual locative)
तरुणेषु (locative plural)
तरुणी (nominative singular)
तरुण्यौ (dual nominative)
तरुणी1 (dual nominative)
तरुण्यः (nominative plural)
तरुणीः1 (nominative plural)
तरुणि (singular vocative)
तरुण्यौ (dual vocative)
तरुणी1 (dual vocative)
तरुण्यः (plural vocative)
तरुणीः1 (plural vocative)
तरुणीम् (accusative singular)
तरुण्यौ (accusative dual)
तरुणी1 (accusative dual)
तरुणीः (accusative plural)
तरुण्या (instrumental singular)
तरुणीभ्याम् (dual instrumental)
तरुणीभिः (instrumental plural)
तरुण्यै (dative singular)
तरुणीभ्याम् (dative dual)
तरुणीभ्यः (dative plural)
तरुण्याः (ablative singular)
तरुण्यै2 (ablative singular)
तरुणीभ्याम् (ablative dual)
तरुणीभ्यः (ablative plural)
तरुण्याः (genitive singular)
तरुण्यै2 (genitive singular)
तरुण्योः (dual genitive)
तरुणीनाम् (genitive plural)
तरुण्याम् (locative singular)
तरुण्योः (dual locative)
तरुणीषु (locative plural)
तरुणम् (nominative singular)
तरुणे (dual nominative)
तरुणानि (nominative plural)
तरुणा1 (nominative plural)
तरुण (singular vocative)
तरुणे (dual vocative)
तरुणानि (plural vocative)
तरुणा1 (plural vocative)
तरुणम् (accusative singular)
तरुणे (accusative dual)
तरुणानि (accusative plural)
तरुणा1 (accusative plural)
तरुणेन (instrumental singular)
तरुणाभ्याम् (dual instrumental)
तरुणैः (instrumental plural)
तरुणेभिः1 (instrumental plural)
तरुणाय (dative singular)
तरुणाभ्याम् (dative dual)
तरुणेभ्यः (dative plural)
तरुणात् (ablative singular)
तरुणाभ्याम् (ablative dual)
तरुणेभ्यः (ablative plural)
तरुणस्य (genitive singular)
तरुणयोः (dual genitive)
तरुणानाम् (genitive plural)
तरुणे (locative singular)
तरुणयोः (dual locative)
तरुणेषु (locative plural)

desc

Maharastri Prakrit: 𑀢𑀭𑀼𑀡 (taruṇa), 𑀢𑀮𑀼𑀡 (taluṇa)

Pali: taruṇa, taluṇa

Punjabi: ਤਰਨ (taran)

Romani: terno

Bengali: তরুণ (torun)

desctree

→ Old Javanese: taruṇa
Javanese: ꦠꦫꦸꦤ (taruna), ꦠꦿꦸꦤ (truna)
Balinese: ᬢᬭᬸᬡ (taruna), ᬢ᭄ᬭᬸᬡ (truna)

/ˈt̪ɐ.ɾu.ɳɐ/

Inherited from Proto-Indo-Iranian *tárunas (“young”), from Proto-Indo-European *térunos (“tender, soft”), from *ter- (“young, tender”). Cognate with Ancient Greek τέρην (térēn), Albanian trim (“man, hero”), Avestan 𐬙𐬀𐬎𐬭𐬎𐬥𐬀 (taᵘruna, “young”).

inh

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda


मक्षू

sa-adj

मक्षू • (makṣū́) stem

From Proto-Indo-Aryan *maṭṣúṣ, from Proto-Indo-Iranian *maćšúš, from Proto-Indo-European *moḱs (“quickly, early”). Cognate with Avestan 𐬨𐬊𐬱𐬎 (mošu), Latin mox (“soon”), Irish moch (“early”).


धृषु

sa-adj

धृषु • (dhṛṣú) stem

dhṛṣú (romanization)
धृषुः (nominative singular)
धृषू (dual nominative)
धृषवः (nominative plural)
धृषो (singular vocative)
धृषू (dual vocative)
धृषवः (plural vocative)
धृषुम् (accusative singular)
धृषू (accusative dual)
धृषून् (accusative plural)
धृषुणा (instrumental singular)
धृष्वा1 (instrumental singular)
धृषुभ्याम् (dual instrumental)
धृषुभिः (instrumental plural)
धृषवे (dative singular)
धृष्वे1 (dative singular)
धृषुभ्याम् (dative dual)
धृषुभ्यः (dative plural)
धृषोः (ablative singular)
धृष्वः1 (ablative singular)
धृषुभ्याम् (ablative dual)
धृषुभ्यः (ablative plural)
धृषोः (genitive singular)
धृष्वः1 (genitive singular)
धृष्वोः (dual genitive)
धृषूणाम् (genitive plural)
धृषौ (locative singular)
धृष्वोः (dual locative)
धृषुषु (locative plural)
धृषुः (nominative singular)
धृषू (dual nominative)
धृषवः (nominative plural)
धृषो (singular vocative)
धृषू (dual vocative)
धृषवः (plural vocative)
धृषुम् (accusative singular)
धृषू (accusative dual)
धृषूः (accusative plural)
धृष्वा (instrumental singular)
धृषुभ्याम् (dual instrumental)
धृषुभिः (instrumental plural)
धृषवे (dative singular)
धृष्वै1 (dative singular)
धृषुभ्याम् (dative dual)
धृषुभ्यः (dative plural)
धृषोः (ablative singular)
धृष्वाः1 (ablative singular)
धृष्वै2 (ablative singular)
धृषुभ्याम् (ablative dual)
धृषुभ्यः (ablative plural)
धृषोः (genitive singular)
धृष्वाः1 (genitive singular)
धृष्वै2 (genitive singular)
धृष्वोः (dual genitive)
धृषूणाम् (genitive plural)
धृषौ (locative singular)
धृष्वाम्1 (locative singular)
धृष्वोः (dual locative)
धृषुषु (locative plural)
धृषु (nominative singular)
धृषुणी (dual nominative)
धृषूणि (nominative plural)
धृषु1 (nominative plural)
धृषू1 (nominative plural)
धृषु (singular vocative)
धृषो (singular vocative)
धृषुणी (dual vocative)
धृषूणि (plural vocative)
धृषु1 (plural vocative)
धृषू1 (plural vocative)
धृषु (accusative singular)
धृषुणी (accusative dual)
धृषूणि (accusative plural)
धृषु1 (accusative plural)
धृषू1 (accusative plural)
धृषुणा (instrumental singular)
धृष्वा1 (instrumental singular)
धृषुभ्याम् (dual instrumental)
धृषुभिः (instrumental plural)
धृषुणे (dative singular)
धृषवे1 (dative singular)
धृष्वे1 (dative singular)
धृषुभ्याम् (dative dual)
धृषुभ्यः (dative plural)
धृषुणः (ablative singular)
धृषोः1 (ablative singular)
धृष्वः1 (ablative singular)
धृषुभ्याम् (ablative dual)
धृषुभ्यः (ablative plural)
धृषुणः (genitive singular)
धृषोः1 (genitive singular)
धृष्वः1 (genitive singular)
धृषुणोः (dual genitive)
धृषूणाम् (genitive plural)
धृषुणि (locative singular)
धृषौ1 (locative singular)
धृषुणोः (dual locative)
धृषुषु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *dʰr̥ṣúṣ, from Proto-Indo-Iranian *dʰr̥šúš, from Proto-Indo-European *dʰr̥-s-ús, from *dʰers (“to be bold”). Cognate with Ancient Greek θρᾰσύς (thrasús), Old Prussian dirsos.


ऋजु

ऋजु • (ṛjú) stem (comparative ऋजीयस्, superlative ऋजिष्ठ, root ऋज्)

ṛjú (romanization)
ऋजीयस् (comparative)
ऋजिष्ठ (superlative)
ऋज् (root)
ऋजुः (nominative singular)
ऋजू (dual nominative)
ऋजवः (nominative plural)
ऋजो (singular vocative)
ऋजू (dual vocative)
ऋजवः (plural vocative)
ऋजुम् (accusative singular)
ऋजू (accusative dual)
ऋजून् (accusative plural)
ऋजुना (instrumental singular)
ऋज्वा1 (instrumental singular)
ऋजुभ्याम् (dual instrumental)
ऋजुभिः (instrumental plural)
ऋजवे (dative singular)
ऋज्वे1 (dative singular)
ऋजुभ्याम् (dative dual)
ऋजुभ्यः (dative plural)
ऋजोः (ablative singular)
ऋज्वः1 (ablative singular)
ऋजुभ्याम् (ablative dual)
ऋजुभ्यः (ablative plural)
ऋजोः (genitive singular)
ऋज्वः1 (genitive singular)
ऋज्वोः (dual genitive)
ऋजूनाम् (genitive plural)
ऋजौ (locative singular)
ऋज्वोः (dual locative)
ऋजुषु (locative plural)
ऋज्वी (nominative singular)
ऋज्व्यौ (dual nominative)
ऋज्वी1 (dual nominative)
ऋज्व्यः (nominative plural)
ऋज्वीः1 (nominative plural)
ऋज्वि (singular vocative)
ऋज्व्यौ (dual vocative)
ऋज्वी1 (dual vocative)
ऋज्व्यः (plural vocative)
ऋज्वीः1 (plural vocative)
ऋज्वीम् (accusative singular)
ऋज्व्यौ (accusative dual)
ऋज्वी1 (accusative dual)
ऋज्वीः (accusative plural)
ऋज्व्या (instrumental singular)
ऋज्वीभ्याम् (dual instrumental)
ऋज्वीभिः (instrumental plural)
ऋज्व्यै (dative singular)
ऋज्वीभ्याम् (dative dual)
ऋज्वीभ्यः (dative plural)
ऋज्व्याः (ablative singular)
ऋज्व्यै2 (ablative singular)
ऋज्वीभ्याम् (ablative dual)
ऋज्वीभ्यः (ablative plural)
ऋज्व्याः (genitive singular)
ऋज्व्यै2 (genitive singular)
ऋज्व्योः (dual genitive)
ऋज्वीनाम् (genitive plural)
ऋज्व्याम् (locative singular)
ऋज्व्योः (dual locative)
ऋज्वीषु (locative plural)
ऋजु (nominative singular)
ऋजुनी (dual nominative)
ऋजूनि (nominative plural)
ऋजु1 (nominative plural)
ऋजू1 (nominative plural)
ऋजु (singular vocative)
ऋजो (singular vocative)
ऋजुनी (dual vocative)
ऋजूनि (plural vocative)
ऋजु1 (plural vocative)
ऋजू1 (plural vocative)
ऋजु (accusative singular)
ऋजुनी (accusative dual)
ऋजूनि (accusative plural)
ऋजु1 (accusative plural)
ऋजू1 (accusative plural)
ऋजुना (instrumental singular)
ऋज्वा1 (instrumental singular)
ऋजुभ्याम् (dual instrumental)
ऋजुभिः (instrumental plural)
ऋजुने (dative singular)
ऋजवे1 (dative singular)
ऋज्वे1 (dative singular)
ऋजुभ्याम् (dative dual)
ऋजुभ्यः (dative plural)
ऋजुनः (ablative singular)
ऋजोः1 (ablative singular)
ऋज्वः1 (ablative singular)
ऋजुभ्याम् (ablative dual)
ऋजुभ्यः (ablative plural)
ऋजुनः (genitive singular)
ऋजोः1 (genitive singular)
ऋज्वः1 (genitive singular)
ऋजुनोः (dual genitive)
ऋजूनाम् (genitive plural)
ऋजुनि (locative singular)
ऋजौ1 (locative singular)
ऋजुनोः (dual locative)
ऋजुषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *Hr̥ȷ́úš (“straight”), from Proto-Indo-European *h₃r̥ǵ-ú-s ~ *h₃r̥ǵ-éw-s, from *h₃reǵ- (“straight, right”). Cognate with Avestan 𐬆𐬭𐬆𐬰𐬎 (ər^əzu), Ancient Greek ὀρεκτός (orektós), Latin rēctus, English right.

inh

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

straight, upright, tending in a straight direction

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda

c. 400 BCE, Mahābhārata


स्वर्ग्य

svargyà (romanization)
स्वर्ग्यः (nominative singular)
स्वर्ग्यौ (dual nominative)
स्वर्ग्याः (nominative plural)
स्वर्ग्य (singular vocative)
स्वर्ग्यौ (dual vocative)
स्वर्ग्याः (plural vocative)
स्वर्ग्यम् (accusative singular)
स्वर्ग्यौ (accusative dual)
स्वर्ग्यान् (accusative plural)
स्वर्ग्येण (instrumental singular)
स्वर्ग्याभ्याम् (dual instrumental)
स्वर्ग्यैः (instrumental plural)
स्वर्ग्याय (dative singular)
स्वर्ग्याभ्याम् (dative dual)
स्वर्ग्येभ्यः (dative plural)
स्वर्ग्यात् (ablative singular)
स्वर्ग्याभ्याम् (ablative dual)
स्वर्ग्येभ्यः (ablative plural)
स्वर्ग्यस्य (genitive singular)
स्वर्ग्ययोः (dual genitive)
स्वर्ग्याणाम् (genitive plural)
स्वर्ग्ये (locative singular)
स्वर्ग्ययोः (dual locative)
स्वर्ग्येषु (locative plural)
स्वर्ग्या (nominative singular)
स्वर्ग्ये (dual nominative)
स्वर्ग्याः (nominative plural)
स्वर्ग्ये (singular vocative)
स्वर्ग्ये (dual vocative)
स्वर्ग्याः (plural vocative)
स्वर्ग्याम् (accusative singular)
स्वर्ग्ये (accusative dual)
स्वर्ग्याः (accusative plural)
स्वर्ग्यया (instrumental singular)
स्वर्ग्याभ्याम् (dual instrumental)
स्वर्ग्याभिः (instrumental plural)
स्वर्ग्यायै (dative singular)
स्वर्ग्याभ्याम् (dative dual)
स्वर्ग्याभ्यः (dative plural)
स्वर्ग्यायाः (ablative singular)
स्वर्ग्याभ्याम् (ablative dual)
स्वर्ग्याभ्यः (ablative plural)
स्वर्ग्यायाः (genitive singular)
स्वर्ग्ययोः (dual genitive)
स्वर्ग्याणाम् (genitive plural)
स्वर्ग्यायाम् (locative singular)
स्वर्ग्ययोः (dual locative)
स्वर्ग्यासु (locative plural)
स्वर्ग्यम् (nominative singular)
स्वर्ग्ये (dual nominative)
स्वर्ग्याणि (nominative plural)
स्वर्ग्य (singular vocative)
स्वर्ग्ये (dual vocative)
स्वर्ग्याणि (plural vocative)
स्वर्ग्यम् (accusative singular)
स्वर्ग्ये (accusative dual)
स्वर्ग्याणि (accusative plural)
स्वर्ग्येण (instrumental singular)
स्वर्ग्याभ्याम् (dual instrumental)
स्वर्ग्यैः (instrumental plural)
स्वर्ग्याय (dative singular)
स्वर्ग्याभ्याम् (dative dual)
स्वर्ग्येभ्यः (dative plural)
स्वर्ग्यात् (ablative singular)
स्वर्ग्याभ्याम् (ablative dual)
स्वर्ग्येभ्यः (ablative plural)
स्वर्ग्यस्य (genitive singular)
स्वर्ग्ययोः (dual genitive)
स्वर्ग्याणाम् (genitive plural)
स्वर्ग्ये (locative singular)
स्वर्ग्ययोः (dual locative)
स्वर्ग्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of स्वर्ग्य

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्येभ्यः

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्येभ्यः

स्वर्ग्याणाम्

sa-decl-noun/cell

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्येभ्यः

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्येभ्यः

स्वर्ग्याणाम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of स्वर्ग्य

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्याभिः

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्याभ्यः

स्वर्ग्यायाः

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्याभ्यः

स्वर्ग्यायाः

स्वर्ग्याणाम्

स्वर्ग्यायाम्

sa-decl-noun/cell

स्वर्ग्यायाः

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्याभिः

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्याभ्यः

स्वर्ग्यायाः

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्याभ्यः

स्वर्ग्यायाः

स्वर्ग्याणाम्

स्वर्ग्यायाम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">स्वर्ग्य</i>

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्येभ्यः

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्येभ्यः

स्वर्ग्याणाम्

sa-decl-noun/cell

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्येभ्यः

स्वर्ग्याभ्याम्

स्वर्ग्येभ्यः

स्वर्ग्याणाम्

/ˈs̪ʋɐɾ.ɡjɐ/


स्वादु

sa-adj

स्वादु • (svādú) stem

svādú (romanization)
स्वादुः (nominative singular)
स्वादू (dual nominative)
स्वादवः (nominative plural)
स्वादो (singular vocative)
स्वादू (dual vocative)
स्वादवः (plural vocative)
स्वादुम् (accusative singular)
स्वादू (accusative dual)
स्वादून् (accusative plural)
स्वादुना (instrumental singular)
स्वाद्वा1 (instrumental singular)
स्वादुभ्याम् (dual instrumental)
स्वादुभिः (instrumental plural)
स्वादवे (dative singular)
स्वाद्वे1 (dative singular)
स्वादुभ्याम् (dative dual)
स्वादुभ्यः (dative plural)
स्वादोः (ablative singular)
स्वाद्वः1 (ablative singular)
स्वादुभ्याम् (ablative dual)
स्वादुभ्यः (ablative plural)
स्वादोः (genitive singular)
स्वाद्वः1 (genitive singular)
स्वाद्वोः (dual genitive)
स्वादूनाम् (genitive plural)
स्वादौ (locative singular)
स्वाद्वोः (dual locative)
स्वादुषु (locative plural)
स्वाद्वी (nominative singular)
स्वाद्व्यौ (dual nominative)
स्वाद्वी1 (dual nominative)
स्वाद्व्यः (nominative plural)
स्वाद्वीः1 (nominative plural)
स्वाद्वि (singular vocative)
स्वाद्व्यौ (dual vocative)
स्वाद्वी1 (dual vocative)
स्वाद्व्यः (plural vocative)
स्वाद्वीः1 (plural vocative)
स्वाद्वीम् (accusative singular)
स्वाद्व्यौ (accusative dual)
स्वाद्वी1 (accusative dual)
स्वाद्वीः (accusative plural)
स्वाद्व्या (instrumental singular)
स्वाद्वीभ्याम् (dual instrumental)
स्वाद्वीभिः (instrumental plural)
स्वाद्व्यै (dative singular)
स्वाद्वीभ्याम् (dative dual)
स्वाद्वीभ्यः (dative plural)
स्वाद्व्याः (ablative singular)
स्वाद्व्यै2 (ablative singular)
स्वाद्वीभ्याम् (ablative dual)
स्वाद्वीभ्यः (ablative plural)
स्वाद्व्याः (genitive singular)
स्वाद्व्यै2 (genitive singular)
स्वाद्व्योः (dual genitive)
स्वाद्वीनाम् (genitive plural)
स्वाद्व्याम् (locative singular)
स्वाद्व्योः (dual locative)
स्वाद्वीषु (locative plural)
स्वादु (nominative singular)
स्वादुनी (dual nominative)
स्वादूनि (nominative plural)
स्वादु1 (nominative plural)
स्वादू1 (nominative plural)
स्वादु (singular vocative)
स्वादो (singular vocative)
स्वादुनी (dual vocative)
स्वादूनि (plural vocative)
स्वादु1 (plural vocative)
स्वादू1 (plural vocative)
स्वादु (accusative singular)
स्वादुनी (accusative dual)
स्वादूनि (accusative plural)
स्वादु1 (accusative plural)
स्वादू1 (accusative plural)
स्वादुना (instrumental singular)
स्वाद्वा1 (instrumental singular)
स्वादुभ्याम् (dual instrumental)
स्वादुभिः (instrumental plural)
स्वादुने (dative singular)
स्वादवे1 (dative singular)
स्वाद्वे1 (dative singular)
स्वादुभ्याम् (dative dual)
स्वादुभ्यः (dative plural)
स्वादुनः (ablative singular)
स्वादोः1 (ablative singular)
स्वाद्वः1 (ablative singular)
स्वादुभ्याम् (ablative dual)
स्वादुभ्यः (ablative plural)
स्वादुनः (genitive singular)
स्वादोः1 (genitive singular)
स्वाद्वः1 (genitive singular)
स्वादुनोः (dual genitive)
स्वादूनाम् (genitive plural)
स्वादुनि (locative singular)
स्वादौ1 (locative singular)
स्वादुनोः (dual locative)
स्वादुषु (locative plural)

/ˈs̪ʋɑː.d̪u/

From Proto-Indo-Iranian *swáHduš, from Proto-Indo-European *swéh₂dus (“sweet”). Cognate with Latin suāvis, Ancient Greek ἡδύς (hēdús), Old English swēte (whence English sweet). By surface analysis, स्वद् (svad, root) + उ (u).

surf

delicious, tasty, savoury, palatable, sweet


दूळभ

dūḷábha (romanization)
दूळभः (nominative singular)
दूळभौ (dual nominative)
दूळभाः (nominative plural)
दूळभ (singular vocative)
दूळभौ (dual vocative)
दूळभाः (plural vocative)
दूळभम् (accusative singular)
दूळभौ (accusative dual)
दूळभान् (accusative plural)
दूळभेन (instrumental singular)
दूळभाभ्याम् (dual instrumental)
दूळभैः (instrumental plural)
दूळभाय (dative singular)
दूळभाभ्याम् (dative dual)
दूळभेभ्यः (dative plural)
दूळभात् (ablative singular)
दूळभाभ्याम् (ablative dual)
दूळभेभ्यः (ablative plural)
दूळभस्य (genitive singular)
दूळभयोः (dual genitive)
दूळभानाम् (genitive plural)
दूळभे (locative singular)
दूळभयोः (dual locative)
दूळभेषु (locative plural)
दूळभा (nominative singular)
दूळभे (dual nominative)
दूळभाः (nominative plural)
दूळभे (singular vocative)
दूळभे (dual vocative)
दूळभाः (plural vocative)
दूळभाम् (accusative singular)
दूळभे (accusative dual)
दूळभाः (accusative plural)
दूळभया (instrumental singular)
दूळभाभ्याम् (dual instrumental)
दूळभाभिः (instrumental plural)
दूळभायै (dative singular)
दूळभाभ्याम् (dative dual)
दूळभाभ्यः (dative plural)
दूळभायाः (ablative singular)
दूळभाभ्याम् (ablative dual)
दूळभाभ्यः (ablative plural)
दूळभायाः (genitive singular)
दूळभयोः (dual genitive)
दूळभानाम् (genitive plural)
दूळभायाम् (locative singular)
दूळभयोः (dual locative)
दूळभासु (locative plural)
दूळभम् (nominative singular)
दूळभे (dual nominative)
दूळभानि (nominative plural)
दूळभ (singular vocative)
दूळभे (dual vocative)
दूळभानि (plural vocative)
दूळभम् (accusative singular)
दूळभे (accusative dual)
दूळभानि (accusative plural)
दूळभेन (instrumental singular)
दूळभाभ्याम् (dual instrumental)
दूळभैः (instrumental plural)
दूळभाय (dative singular)
दूळभाभ्याम् (dative dual)
दूळभेभ्यः (dative plural)
दूळभात् (ablative singular)
दूळभाभ्याम् (ablative dual)
दूळभेभ्यः (ablative plural)
दूळभस्य (genitive singular)
दूळभयोः (dual genitive)
दूळभानाम् (genitive plural)
दूळभे (locative singular)
दूळभयोः (dual locative)
दूळभेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of दूळभ

Feminine ā-stem declension of दूळभ

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">दूळभ</i>

/duː.ɭ̆ɐ́.bʱɐ/

/ˈd̪uː.ɭ̆ɐ.bʱɐ/

From Proto-Indo-Aryan *duẓḍábʰas, from Proto-Indo-Iranian *duždábʰas, from Proto-Indo-European *dus-dʰébʰos.


जात

jātá (romanization)
जातः (nominative singular)
जातौ (dual nominative)
जाता1 (dual nominative)
जाताः (nominative plural)
जातासः1 (nominative plural)
जात (singular vocative)
जातौ (dual vocative)
जाता1 (dual vocative)
जाताः (plural vocative)
जातासः1 (plural vocative)
जातम् (accusative singular)
जातौ (accusative dual)
जाता1 (accusative dual)
जातान् (accusative plural)
जातेन (instrumental singular)
जाताभ्याम् (dual instrumental)
जातैः (instrumental plural)
जातेभिः1 (instrumental plural)
जाताय (dative singular)
जाताभ्याम् (dative dual)
जातेभ्यः (dative plural)
जातात् (ablative singular)
जाताभ्याम् (ablative dual)
जातेभ्यः (ablative plural)
जातस्य (genitive singular)
जातयोः (dual genitive)
जातानाम् (genitive plural)
जाते (locative singular)
जातयोः (dual locative)
जातेषु (locative plural)
जाता (nominative singular)
जाते (dual nominative)
जाताः (nominative plural)
जाते (singular vocative)
जाते (dual vocative)
जाताः (plural vocative)
जाताम् (accusative singular)
जाते (accusative dual)
जाताः (accusative plural)
जातया (instrumental singular)
जाता1 (instrumental singular)
जाताभ्याम् (dual instrumental)
जाताभिः (instrumental plural)
जातायै (dative singular)
जाताभ्याम् (dative dual)
जाताभ्यः (dative plural)
जातायाः (ablative singular)
जातायै2 (ablative singular)
जाताभ्याम् (ablative dual)
जाताभ्यः (ablative plural)
जातायाः (genitive singular)
जातायै2 (genitive singular)
जातयोः (dual genitive)
जातानाम् (genitive plural)
जातायाम् (locative singular)
जातयोः (dual locative)
जातासु (locative plural)
जातम् (nominative singular)
जाते (dual nominative)
जातानि (nominative plural)
जाता1 (nominative plural)
जात (singular vocative)
जाते (dual vocative)
जातानि (plural vocative)
जाता1 (plural vocative)
जातम् (accusative singular)
जाते (accusative dual)
जातानि (accusative plural)
जाता1 (accusative plural)
जातेन (instrumental singular)
जाताभ्याम् (dual instrumental)
जातैः (instrumental plural)
जातेभिः1 (instrumental plural)
जाताय (dative singular)
जाताभ्याम् (dative dual)
जातेभ्यः (dative plural)
जातात् (ablative singular)
जाताभ्याम् (ablative dual)
जातेभ्यः (ablative plural)
जातस्य (genitive singular)
जातयोः (dual genitive)
जातानाम् (genitive plural)
जाते (locative singular)
जातयोः (dual locative)
जातेषु (locative plural)

/ˈd͡ʑɑː.t̪ɐ/

From Proto-Indo-Iranian *ȷ́aHtás (“born, begotten”), from Proto-Indo-European *ǵn̥h₁tós (“begotten, produced”). Cognate with Avestan 𐬰𐬁𐬙𐬀 (zāta), Latin gnātus, nātus, Old English -cund.

inh

यो जात एव प्रथमो मनस्वान्देवो देवान्क्रतुना पर्यभूषत् ।
यस्य शुष्माद्रोदसी अभ्यसेतां नृम्णस्य मह्ना स जनास इन्द्रः ॥
yo jāta eva prathamo manasvāndevo devānkratunā paryabhūṣat.

He, the chief God of lofty spirit, who by power and might became the gods’ protector just as he was born,
Before whose hiss the earth and heavens trembled due to the greatness of his valour, He, O folks, is Indra.

yasya śuṣmādrodasī abhyasetāṃ nṛmṇasya mahnā sa janāsa indraḥ.

born, produced, begotten, birthed, engendered

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā)


श्रेयस्

sa-adj

श्रेयस् • (śréyas) stem

śréyas (romanization)
śráiyas (Vedic)
श्रेयान् (nominative singular)
श्रेयांसौ (dual nominative)
श्रेयांसा1 (dual nominative)
श्रेयांसः (nominative plural)
श्रेयन् (singular vocative)
श्रेयः2 (singular vocative)
श्रेयांसौ (dual vocative)
श्रेयांसा1 (dual vocative)
श्रेयांसः (plural vocative)
श्रेयांसम् (accusative singular)
श्रेयांसौ (accusative dual)
श्रेयांसा1 (accusative dual)
श्रेयसः (accusative plural)
श्रेयसा (instrumental singular)
श्रेयोभ्याम् (dual instrumental)
श्रेयोभिः (instrumental plural)
श्रेयसे (dative singular)
श्रेयोभ्याम् (dative dual)
श्रेयोभ्यः (dative plural)
श्रेयसः (ablative singular)
श्रेयोभ्याम् (ablative dual)
श्रेयोभ्यः (ablative plural)
श्रेयसः (genitive singular)
श्रेयसोः (dual genitive)
श्रेयसाम् (genitive plural)
श्रेयसि (locative singular)
श्रेयसोः (dual locative)
श्रेयःसु (locative plural)
श्रेयसी (nominative singular)
श्रेयस्यौ (dual nominative)
श्रेयसी1 (dual nominative)
श्रेयस्यः (nominative plural)
श्रेयसीः1 (nominative plural)
श्रेयसि (singular vocative)
श्रेयस्यौ (dual vocative)
श्रेयसी1 (dual vocative)
श्रेयस्यः (plural vocative)
श्रेयसीः1 (plural vocative)
श्रेयसीम् (accusative singular)
श्रेयस्यौ (accusative dual)
श्रेयसी1 (accusative dual)
श्रेयसीः (accusative plural)
श्रेयस्या (instrumental singular)
श्रेयसीभ्याम् (dual instrumental)
श्रेयसीभिः (instrumental plural)
श्रेयस्यै (dative singular)
श्रेयसीभ्याम् (dative dual)
श्रेयसीभ्यः (dative plural)
श्रेयस्याः (ablative singular)
श्रेयस्यै2 (ablative singular)
श्रेयसीभ्याम् (ablative dual)
श्रेयसीभ्यः (ablative plural)
श्रेयस्याः (genitive singular)
श्रेयस्यै2 (genitive singular)
श्रेयस्योः (dual genitive)
श्रेयसीनाम् (genitive plural)
श्रेयस्याम् (locative singular)
श्रेयस्योः (dual locative)
श्रेयसीषु (locative plural)
श्रेयः (nominative singular)
श्रेयसी (dual nominative)
श्रेयांसि (nominative plural)
श्रेयः (singular vocative)
श्रेयसी (dual vocative)
श्रेयांसि (plural vocative)
श्रेयः (accusative singular)
श्रेयसी (accusative dual)
श्रेयांसि (accusative plural)
श्रेयसा (instrumental singular)
श्रेयोभ्याम् (dual instrumental)
श्रेयोभिः (instrumental plural)
श्रेयसे (dative singular)
श्रेयोभ्याम् (dative dual)
श्रेयोभ्यः (dative plural)
श्रेयसः (ablative singular)
श्रेयोभ्याम् (ablative dual)
श्रेयोभ्यः (ablative plural)
श्रेयसः (genitive singular)
श्रेयसोः (dual genitive)
श्रेयसाम् (genitive plural)
श्रेयसि (locative singular)
श्रेयसोः (dual locative)
श्रेयःसु (locative plural)

/ˈɕɾeː.jɐs̪/

From Proto-Indo-Aryan *śráyHyas, from Proto-Indo-Iranian *ćráyHyas. Cognate with Avestan 𐬯𐬭𐬀𐬌𐬌𐬀𐬵 (sraiiah). Comparative of श्री (śrī).

more excellent, better, superior, preferable


मीढ

mīḍhá (romanization)
मीढः (nominative singular)
मीढौ (dual nominative)
मीढा1 (dual nominative)
मीढाः (nominative plural)
मीढासः1 (nominative plural)
मीढ (singular vocative)
मीढौ (dual vocative)
मीढा1 (dual vocative)
मीढाः (plural vocative)
मीढासः1 (plural vocative)
मीढम् (accusative singular)
मीढौ (accusative dual)
मीढा1 (accusative dual)
मीढान् (accusative plural)
मीढेन (instrumental singular)
मीढाभ्याम् (dual instrumental)
मीढैः (instrumental plural)
मीढेभिः1 (instrumental plural)
मीढाय (dative singular)
मीढाभ्याम् (dative dual)
मीढेभ्यः (dative plural)
मीढात् (ablative singular)
मीढाभ्याम् (ablative dual)
मीढेभ्यः (ablative plural)
मीढस्य (genitive singular)
मीढयोः (dual genitive)
मीढानाम् (genitive plural)
मीढे (locative singular)
मीढयोः (dual locative)
मीढेषु (locative plural)
मीढा (nominative singular)
मीढे (dual nominative)
मीढाः (nominative plural)
मीढे (singular vocative)
मीढे (dual vocative)
मीढाः (plural vocative)
मीढाम् (accusative singular)
मीढे (accusative dual)
मीढाः (accusative plural)
मीढया (instrumental singular)
मीढा1 (instrumental singular)
मीढाभ्याम् (dual instrumental)
मीढाभिः (instrumental plural)
मीढायै (dative singular)
मीढाभ्याम् (dative dual)
मीढाभ्यः (dative plural)
मीढायाः (ablative singular)
मीढायै2 (ablative singular)
मीढाभ्याम् (ablative dual)
मीढाभ्यः (ablative plural)
मीढायाः (genitive singular)
मीढायै2 (genitive singular)
मीढयोः (dual genitive)
मीढानाम् (genitive plural)
मीढायाम् (locative singular)
मीढयोः (dual locative)
मीढासु (locative plural)
मीढम् (nominative singular)
मीढे (dual nominative)
मीढानि (nominative plural)
मीढा1 (nominative plural)
मीढ (singular vocative)
मीढे (dual vocative)
मीढानि (plural vocative)
मीढा1 (plural vocative)
मीढम् (accusative singular)
मीढे (accusative dual)
मीढानि (accusative plural)
मीढा1 (accusative plural)
मीढेन (instrumental singular)
मीढाभ्याम् (dual instrumental)
मीढैः (instrumental plural)
मीढेभिः1 (instrumental plural)
मीढाय (dative singular)
मीढाभ्याम् (dative dual)
मीढेभ्यः (dative plural)
मीढात् (ablative singular)
मीढाभ्याम् (ablative dual)
मीढेभ्यः (ablative plural)
मीढस्य (genitive singular)
मीढयोः (dual genitive)
मीढानाम् (genitive plural)
मीढे (locative singular)
मीढयोः (dual locative)
मीढेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *Hmiẓḍʰás, from Proto-Indo-Iranian *Hmiždʰás, from Proto-Indo-European *h₃miǵʰtós.


मुण्डो

मुण्डस् मुण्डस्#Sanskrit


अर्णिन्

अ- (a-, “not”, “un-”, negative prefix) + ऋणिन् (ṛṇin, “indebted”)


ऋणिन्

sa-adj

ऋणिन् • (ṛṇin) stem

ṛṇin (romanization)
ऋणी (nominative singular)
ऋणिनौ (dual nominative)
ऋणिना1 (dual nominative)
ऋणिनः (nominative plural)
ऋणिन् (singular vocative)
ऋणिनौ (dual vocative)
ऋणिना1 (dual vocative)
ऋणिनः (plural vocative)
ऋणिनम् (accusative singular)
ऋणिनौ (accusative dual)
ऋणिना1 (accusative dual)
ऋणिनः (accusative plural)
ऋणिना (instrumental singular)
ऋणिभ्याम् (dual instrumental)
ऋणिभिः (instrumental plural)
ऋणिने (dative singular)
ऋणिभ्याम् (dative dual)
ऋणिभ्यः (dative plural)
ऋणिनः (ablative singular)
ऋणिभ्याम् (ablative dual)
ऋणिभ्यः (ablative plural)
ऋणिनः (genitive singular)
ऋणिनोः (dual genitive)
ऋणिनाम् (genitive plural)
ऋणिनि (locative singular)
ऋणिनोः (dual locative)
ऋणिषु (locative plural)
ऋणिनी (nominative singular)
ऋणिन्यौ (dual nominative)
ऋणिनी1 (dual nominative)
ऋणिन्यः (nominative plural)
ऋणिनीः1 (nominative plural)
ऋणिनि (singular vocative)
ऋणिन्यौ (dual vocative)
ऋणिनी1 (dual vocative)
ऋणिन्यः (plural vocative)
ऋणिनीः1 (plural vocative)
ऋणिनीम् (accusative singular)
ऋणिन्यौ (accusative dual)
ऋणिनी1 (accusative dual)
ऋणिनीः (accusative plural)
ऋणिन्या (instrumental singular)
ऋणिनीभ्याम् (dual instrumental)
ऋणिनीभिः (instrumental plural)
ऋणिन्यै (dative singular)
ऋणिनीभ्याम् (dative dual)
ऋणिनीभ्यः (dative plural)
ऋणिन्याः (ablative singular)
ऋणिन्यै2 (ablative singular)
ऋणिनीभ्याम् (ablative dual)
ऋणिनीभ्यः (ablative plural)
ऋणिन्याः (genitive singular)
ऋणिन्यै2 (genitive singular)
ऋणिन्योः (dual genitive)
ऋणिनीनाम् (genitive plural)
ऋणिन्याम् (locative singular)
ऋणिन्योः (dual locative)
ऋणिनीषु (locative plural)
ऋणि (nominative singular)
ऋणिनी (dual nominative)
ऋणीनि (nominative plural)
ऋणि (singular vocative)
ऋणिन् (singular vocative)
ऋणिनी (dual vocative)
ऋणीनि (plural vocative)
ऋणि (accusative singular)
ऋणिनी (accusative dual)
ऋणीनि (accusative plural)
ऋणिना (instrumental singular)
ऋणिभ्याम् (dual instrumental)
ऋणिभिः (instrumental plural)
ऋणिने (dative singular)
ऋणिभ्याम् (dative dual)
ऋणिभ्यः (dative plural)
ऋणिनः (ablative singular)
ऋणिभ्याम् (ablative dual)
ऋणिभ्यः (ablative plural)
ऋणिनः (genitive singular)
ऋणिनोः (dual genitive)
ऋणिनाम् (genitive plural)
ऋणिनि (locative singular)
ऋणिनोः (dual locative)
ऋणिषु (locative plural)

From ऋण (ṛṇa, “obligation, duty, debt”) + -इन् (-in).


श्चन्द्र

sa-adj

श्चन्द्र • (ścandrá) stem

ścandrá (romanization)
श्चन्द्रः (nominative singular)
श्चन्द्रौ (dual nominative)
श्चन्द्रा1 (dual nominative)
श्चन्द्राः (nominative plural)
श्चन्द्रासः1 (nominative plural)
श्चन्द्र (singular vocative)
श्चन्द्रौ (dual vocative)
श्चन्द्रा1 (dual vocative)
श्चन्द्राः (plural vocative)
श्चन्द्रासः1 (plural vocative)
श्चन्द्रम् (accusative singular)
श्चन्द्रौ (accusative dual)
श्चन्द्रा1 (accusative dual)
श्चन्द्रान् (accusative plural)
श्चन्द्रेण (instrumental singular)
श्चन्द्राभ्याम् (dual instrumental)
श्चन्द्रैः (instrumental plural)
श्चन्द्रेभिः1 (instrumental plural)
श्चन्द्राय (dative singular)
श्चन्द्राभ्याम् (dative dual)
श्चन्द्रेभ्यः (dative plural)
श्चन्द्रात् (ablative singular)
श्चन्द्राभ्याम् (ablative dual)
श्चन्द्रेभ्यः (ablative plural)
श्चन्द्रस्य (genitive singular)
श्चन्द्रयोः (dual genitive)
श्चन्द्राणाम् (genitive plural)
श्चन्द्रे (locative singular)
श्चन्द्रयोः (dual locative)
श्चन्द्रेषु (locative plural)
श्चन्द्रा (nominative singular)
श्चन्द्रे (dual nominative)
श्चन्द्राः (nominative plural)
श्चन्द्रे (singular vocative)
श्चन्द्रे (dual vocative)
श्चन्द्राः (plural vocative)
श्चन्द्राम् (accusative singular)
श्चन्द्रे (accusative dual)
श्चन्द्राः (accusative plural)
श्चन्द्रया (instrumental singular)
श्चन्द्रा1 (instrumental singular)
श्चन्द्राभ्याम् (dual instrumental)
श्चन्द्राभिः (instrumental plural)
श्चन्द्रायै (dative singular)
श्चन्द्राभ्याम् (dative dual)
श्चन्द्राभ्यः (dative plural)
श्चन्द्रायाः (ablative singular)
श्चन्द्रायै2 (ablative singular)
श्चन्द्राभ्याम् (ablative dual)
श्चन्द्राभ्यः (ablative plural)
श्चन्द्रायाः (genitive singular)
श्चन्द्रायै2 (genitive singular)
श्चन्द्रयोः (dual genitive)
श्चन्द्राणाम् (genitive plural)
श्चन्द्रायाम् (locative singular)
श्चन्द्रयोः (dual locative)
श्चन्द्रासु (locative plural)
श्चन्द्रम् (nominative singular)
श्चन्द्रे (dual nominative)
श्चन्द्राणि (nominative plural)
श्चन्द्रा1 (nominative plural)
श्चन्द्र (singular vocative)
श्चन्द्रे (dual vocative)
श्चन्द्राणि (plural vocative)
श्चन्द्रा1 (plural vocative)
श्चन्द्रम् (accusative singular)
श्चन्द्रे (accusative dual)
श्चन्द्राणि (accusative plural)
श्चन्द्रा1 (accusative plural)
श्चन्द्रेण (instrumental singular)
श्चन्द्राभ्याम् (dual instrumental)
श्चन्द्रैः (instrumental plural)
श्चन्द्रेभिः1 (instrumental plural)
श्चन्द्राय (dative singular)
श्चन्द्राभ्याम् (dative dual)
श्चन्द्रेभ्यः (dative plural)
श्चन्द्रात् (ablative singular)
श्चन्द्राभ्याम् (ablative dual)
श्चन्द्रेभ्यः (ablative plural)
श्चन्द्रस्य (genitive singular)
श्चन्द्रयोः (dual genitive)
श्चन्द्राणाम् (genitive plural)
श्चन्द्रे (locative singular)
श्चन्द्रयोः (dual locative)
श्चन्द्रेषु (locative plural)

/ɕt͡ɕɐn.dɾɐ́/

/ˈɕt͡ɕɐn̪.d̪ɾɐ/

From Proto-Indo-Aryan *(s)ćandrás, from Proto-Indo-Iranian *(s)čandrás, from Proto-Indo-European *(s)kand- (“to glow, shine”). Doublet of चन्द्र (candrá); see there for more.

inh

स गोमघा जरित्रे अश्वश्चन्द्रा वाजश्रवसो अधि धेहि पृक्षः ।
पीपिहीषः सुदुघामिन्द्र धेनुं भरद्वाजेषु सुरुचो रुरुच्याः ॥
sa gomaghā jaritre aśvaścandrā vājaśravaso adhi dhehi pṛkṣaḥ.

Grant to the Singer food with store of cattle, splendid with horses and the fame of riches.
Send food to swell the milch-cow good at milking: bright be its shine among the Bharadvajas.

pīpihīṣaḥ sudughāmindra dhenuṃ bharadvājeṣu suruco rurucyāḥ.


श्चन्द्रे

श्चन्द्र श्चन्द्र#Sanskrit

inflection of श्चन्द्र (ścandra):
masculine/neuter locative singular

श्चन्द्र श्चन्द्र#Sanskrit


श्चन्द्रस्य

श्चन्द्र श्चन्द्र#Sanskrit

masculine/neuter genitive singular of श्चन्द्र (ścandra)


श्चन्द्राय

श्चन्द्र श्चन्द्र#Sanskrit

masculine/neuter dative singular of श्चन्द्र (ścandra)


श्चन्द्राः

श्चन्द्रास् श्चन्द्रास्#Sanskrit

श्चन्द्र श्चन्द्र#Sanskrit

Combining form of श्चन्द्रास् (ścandrās): inflection of श्चन्द्र (ścandra):

श्चन्द्रास् श्चन्द्रास्#Sanskrit

श्चन्द्र श्चन्द्र#Sanskrit


नष्टक्रिय

naṣṭakriya (romanization)
नष्टक्रियः (nominative singular)
नष्टक्रियौ (dual nominative)
नष्टक्रियाः (nominative plural)
नष्टक्रिय (singular vocative)
नष्टक्रियौ (dual vocative)
नष्टक्रियाः (plural vocative)
नष्टक्रियम् (accusative singular)
नष्टक्रियौ (accusative dual)
नष्टक्रियान् (accusative plural)
नष्टक्रियेन (instrumental singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (dual instrumental)
नष्टक्रियैः (instrumental plural)
नष्टक्रियाय (dative singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (dative dual)
नष्टक्रियेभ्यः (dative plural)
नष्टक्रियात् (ablative singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (ablative dual)
नष्टक्रियेभ्यः (ablative plural)
नष्टक्रियस्य (genitive singular)
नष्टक्रिययोः (dual genitive)
नष्टक्रियानाम् (genitive plural)
नष्टक्रिये (locative singular)
नष्टक्रिययोः (dual locative)
नष्टक्रियेषु (locative plural)
नष्टक्रिया (nominative singular)
नष्टक्रिये (dual nominative)
नष्टक्रियाः (nominative plural)
नष्टक्रिये (singular vocative)
नष्टक्रिये (dual vocative)
नष्टक्रियाः (plural vocative)
नष्टक्रियाम् (accusative singular)
नष्टक्रिये (accusative dual)
नष्टक्रियाः (accusative plural)
नष्टक्रियया (instrumental singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (dual instrumental)
नष्टक्रियाभिः (instrumental plural)
नष्टक्रियायै (dative singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (dative dual)
नष्टक्रियाभ्यः (dative plural)
नष्टक्रियायाः (ablative singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (ablative dual)
नष्टक्रियाभ्यः (ablative plural)
नष्टक्रियायाः (genitive singular)
नष्टक्रिययोः (dual genitive)
नष्टक्रियानाम् (genitive plural)
नष्टक्रियायाम् (locative singular)
नष्टक्रिययोः (dual locative)
नष्टक्रियासु (locative plural)
नष्टक्रियम् (nominative singular)
नष्टक्रिये (dual nominative)
नष्टक्रियानि (nominative plural)
नष्टक्रिय (singular vocative)
नष्टक्रिये (dual vocative)
नष्टक्रियानि (plural vocative)
नष्टक्रियम् (accusative singular)
नष्टक्रिये (accusative dual)
नष्टक्रियानि (accusative plural)
नष्टक्रियेन (instrumental singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (dual instrumental)
नष्टक्रियैः (instrumental plural)
नष्टक्रियाय (dative singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (dative dual)
नष्टक्रियेभ्यः (dative plural)
नष्टक्रियात् (ablative singular)
नष्टक्रियाभ्याम् (ablative dual)
नष्टक्रियेभ्यः (ablative plural)
नष्टक्रियस्य (genitive singular)
नष्टक्रिययोः (dual genitive)
नष्टक्रियानाम् (genitive plural)
नष्टक्रिये (locative singular)
नष्टक्रिययोः (dual locative)
नष्टक्रियेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of नष्टक्रिय

नष्टक्रियान्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियात्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियस्य

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियानाम्

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियेषु

sa-decl-noun/cell

नष्टक्रियस्य

नष्टक्रियान्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियात्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियस्य

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियानाम्

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियेषु

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of नष्टक्रिय

नष्टक्रियाम्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभिः

नष्टक्रियायै

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्यः

नष्टक्रियायाः

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्यः

नष्टक्रियायाः

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियानाम्

नष्टक्रियायाम्

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियासु

sa-decl-noun/cell

नष्टक्रियायाः

नष्टक्रियाम्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभिः

नष्टक्रियायै

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्यः

नष्टक्रियायाः

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्यः

नष्टक्रियायाः

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियानाम्

नष्टक्रियायाम्

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियासु

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">नष्टक्रिय</i>

नष्टक्रियानि

नष्टक्रियानि

नष्टक्रियानि

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियात्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियस्य

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियानाम्

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियेषु

sa-decl-noun/cell

नष्टक्रियस्य

नष्टक्रियानि

नष्टक्रियानि

नष्टक्रियानि

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियात्

नष्टक्रियाभ्याम्

नष्टक्रियेभ्यः

नष्टक्रियस्य

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियानाम्

नष्टक्रिययोः

नष्टक्रियेषु

/n̪ɐʂˈʈɐk.ɾi.jɐ/

नष्ट- (naṣṭa-, “without”, “un-”) + क्रिया (kriyā, “act”)


चतुर्थ

caturthá (romanization)
चतुर्थः (nominative singular)
चतुर्थौ (dual nominative)
चतुर्था1 (dual nominative)
चतुर्थाः (nominative plural)
चतुर्थासः1 (nominative plural)
चतुर्थ (singular vocative)
चतुर्थौ (dual vocative)
चतुर्था1 (dual vocative)
चतुर्थाः (plural vocative)
चतुर्थासः1 (plural vocative)
चतुर्थम् (accusative singular)
चतुर्थौ (accusative dual)
चतुर्था1 (accusative dual)
चतुर्थान् (accusative plural)
चतुर्थेन (instrumental singular)
चतुर्थाभ्याम् (dual instrumental)
चतुर्थैः (instrumental plural)
चतुर्थेभिः1 (instrumental plural)
चतुर्थाय (dative singular)
चतुर्थाभ्याम् (dative dual)
चतुर्थेभ्यः (dative plural)
चतुर्थात् (ablative singular)
चतुर्थाभ्याम् (ablative dual)
चतुर्थेभ्यः (ablative plural)
चतुर्थस्य (genitive singular)
चतुर्थयोः (dual genitive)
चतुर्थानाम् (genitive plural)
चतुर्थे (locative singular)
चतुर्थयोः (dual locative)
चतुर्थेषु (locative plural)
चतुर्थी (nominative singular)
चतुर्थ्यौ (dual nominative)
चतुर्थी1 (dual nominative)
चतुर्थ्यः (nominative plural)
चतुर्थीः1 (nominative plural)
चतुर्थि (singular vocative)
चतुर्थ्यौ (dual vocative)
चतुर्थी1 (dual vocative)
चतुर्थ्यः (plural vocative)
चतुर्थीः1 (plural vocative)
चतुर्थीम् (accusative singular)
चतुर्थ्यौ (accusative dual)
चतुर्थी1 (accusative dual)
चतुर्थीः (accusative plural)
चतुर्थ्या (instrumental singular)
चतुर्थीभ्याम् (dual instrumental)
चतुर्थीभिः (instrumental plural)
चतुर्थ्यै (dative singular)
चतुर्थीभ्याम् (dative dual)
चतुर्थीभ्यः (dative plural)
चतुर्थ्याः (ablative singular)
चतुर्थ्यै2 (ablative singular)
चतुर्थीभ्याम् (ablative dual)
चतुर्थीभ्यः (ablative plural)
चतुर्थ्याः (genitive singular)
चतुर्थ्यै2 (genitive singular)
चतुर्थ्योः (dual genitive)
चतुर्थीनाम् (genitive plural)
चतुर्थ्याम् (locative singular)
चतुर्थ्योः (dual locative)
चतुर्थीषु (locative plural)
चतुर्थम् (nominative singular)
चतुर्थे (dual nominative)
चतुर्थानि (nominative plural)
चतुर्था1 (nominative plural)
चतुर्थ (singular vocative)
चतुर्थे (dual vocative)
चतुर्थानि (plural vocative)
चतुर्था1 (plural vocative)
चतुर्थम् (accusative singular)
चतुर्थे (accusative dual)
चतुर्थानि (accusative plural)
चतुर्था1 (accusative plural)
चतुर्थेन (instrumental singular)
चतुर्थाभ्याम् (dual instrumental)
चतुर्थैः (instrumental plural)
चतुर्थेभिः1 (instrumental plural)
चतुर्थाय (dative singular)
चतुर्थाभ्याम् (dative dual)
चतुर्थेभ्यः (dative plural)
चतुर्थात् (ablative singular)
चतुर्थाभ्याम् (ablative dual)
चतुर्थेभ्यः (ablative plural)
चतुर्थस्य (genitive singular)
चतुर्थयोः (dual genitive)
चतुर्थानाम् (genitive plural)
चतुर्थे (locative singular)
चतुर्थयोः (dual locative)
चतुर्थेषु (locative plural)

Ashokan Prakrit: *𑀘𑀢𑀼𑀭𑁆𑀣 (*caturtha)

Niya Prakrit: 𐨕𐨟𐨂𐨪𐨿𐨠 (caturtha)

Ashokan Prakrit: *𑀘𑀢𑀼𑀢𑁆𑀣 (*catuttha)

Ardhamagadhi Prakrit: 𑀘𑀉𑀢𑁆𑀣 (caüttha)

Magadhi Prakrit: 𑀘𑀤𑀼𑀢𑁆𑀣 (caduttha)

desc

Maharastri Prakrit: 𑀘𑁄𑀢𑁆𑀣 (cottha), 𑀘𑀉𑀢𑁆𑀣 (caüttha) (see there for further descendants)

Paisaci Prakrit:

desctree

Old Punjabi: ਚਉਥਾ (cauthā)
Punjabi: cauthā
Gurmukhi script: ਚੌਥਾ
Shahmukhi script: چَوتھا

Sauraseni Prakrit: 𑀘𑀤𑀼𑀢𑁆𑀣 (caduttha) (see there for further descendants)

Ashokan Prakrit: *𑀘𑀢𑀼𑀝𑁆𑀞 (*catuṭṭha)

Ardhamagadhi Prakrit: 𑀘𑀉𑀝𑁆𑀞 (caüṭṭha)

Gandhari: 𐨕𐨡𐨂𐨳 (caduṭ́ha)

Sauraseni Prakrit: 𑀘𑀤𑀼𑀝𑁆𑀞 (caduṭṭha)

Pali: catuttha
→ Burmese: စတုတ္ထ (ca.tuthta.)

→ Assamese: চতুৰ্থ (soturtho)

→ Hindi: चतुर्थ (caturth)

→ Kannada: ಚತುರ್ಥ (caturtha)

/t͡ɕɐˈt̪uɾ.t̪ʰɐ/

Inherited from Proto-Indo-European *kʷetwr̥-th₂ó-s (“fourth”) from *kʷetwóres (“four”). Cognate with Ancient Greek τέτᾰρτος (tétartos), Proto-Germanic *fedurþô (whence English fourth), Latin quārtus, Old East Slavic четвьртъ (četvĭrtŭ).

inh+

तद्यस्यैवं विद्वान् व्रात्यश्चतुर्थीं रात्रिमतिथिर्गृहे वसति । ये पुण्यानां पुण्या लोकास्तान् एव तेनाव रुन्धे ॥
tadyasyaivaṃ vidvān vrātyaścaturthīṃ rātrimatithirgṛhe vasati. ye puṇyānāṃ puṇyā lokāstān eva tenāva rundhe.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 15.13

He in whose house the wise Vrātya abides on the fourth night secures for himself thereby the holy realms of the Holy.


श्चन्द्रः

श्चन्द्रस् श्चन्द्रस्#Sanskrit

श्चन्द्र श्चन्द्र#Sanskrit

Combining form of श्चन्द्रस् (ścandras, masculine nominative singular of श्चन्द्र (ścandra))


सैर

saira (romanization)
सैरः (nominative singular)
सैरौ (dual nominative)
सैरा1 (dual nominative)
सैराः (nominative plural)
सैरासः1 (nominative plural)
सैर (singular vocative)
सैरौ (dual vocative)
सैरा1 (dual vocative)
सैराः (plural vocative)
सैरासः1 (plural vocative)
सैरम् (accusative singular)
सैरौ (accusative dual)
सैरा1 (accusative dual)
सैरान् (accusative plural)
सैरेण (instrumental singular)
सैराभ्याम् (dual instrumental)
सैरैः (instrumental plural)
सैरेभिः1 (instrumental plural)
सैराय (dative singular)
सैराभ्याम् (dative dual)
सैरेभ्यः (dative plural)
सैरात् (ablative singular)
सैराभ्याम् (ablative dual)
सैरेभ्यः (ablative plural)
सैरस्य (genitive singular)
सैरयोः (dual genitive)
सैराणाम् (genitive plural)
सैरे (locative singular)
सैरयोः (dual locative)
सैरेषु (locative plural)
सैरी (nominative singular)
सैर्यौ (dual nominative)
सैरी1 (dual nominative)
सैर्यः (nominative plural)
सैरीः1 (nominative plural)
सैरि (singular vocative)
सैर्यौ (dual vocative)
सैरी1 (dual vocative)
सैर्यः (plural vocative)
सैरीः1 (plural vocative)
सैरीम् (accusative singular)
सैर्यौ (accusative dual)
सैरी1 (accusative dual)
सैरीः (accusative plural)
सैर्या (instrumental singular)
सैरीभ्याम् (dual instrumental)
सैरीभिः (instrumental plural)
सैर्यै (dative singular)
सैरीभ्याम् (dative dual)
सैरीभ्यः (dative plural)
सैर्याः (ablative singular)
सैर्यै2 (ablative singular)
सैरीभ्याम् (ablative dual)
सैरीभ्यः (ablative plural)
सैर्याः (genitive singular)
सैर्यै2 (genitive singular)
सैर्योः (dual genitive)
सैरीणाम् (genitive plural)
सैर्याम् (locative singular)
सैर्योः (dual locative)
सैरीषु (locative plural)
सैरम् (nominative singular)
सैरे (dual nominative)
सैराणि (nominative plural)
सैरा1 (nominative plural)
सैर (singular vocative)
सैरे (dual vocative)
सैराणि (plural vocative)
सैरा1 (plural vocative)
सैरम् (accusative singular)
सैरे (accusative dual)
सैराणि (accusative plural)
सैरा1 (accusative plural)
सैरेण (instrumental singular)
सैराभ्याम् (dual instrumental)
सैरैः (instrumental plural)
सैरेभिः1 (instrumental plural)
सैराय (dative singular)
सैराभ्याम् (dative dual)
सैरेभ्यः (dative plural)
सैरात् (ablative singular)
सैराभ्याम् (ablative dual)
सैरेभ्यः (ablative plural)
सैरस्य (genitive singular)
सैरयोः (dual genitive)
सैराणाम् (genitive plural)
सैरे (locative singular)
सैरयोः (dual locative)
सैरेषु (locative plural)

→ Hindi: सैर (sair) (learned)

Vṛddhi derivative of सीर (sī́ra, “plough”).


अन्ध

andhá (romanization)
अन्धः (nominative singular)
अन्धौ (dual nominative)
अन्धा1 (dual nominative)
अन्धाः (nominative plural)
अन्धासः1 (nominative plural)
अन्ध (singular vocative)
अन्धौ (dual vocative)
अन्धा1 (dual vocative)
अन्धाः (plural vocative)
अन्धासः1 (plural vocative)
अन्धम् (accusative singular)
अन्धौ (accusative dual)
अन्धा1 (accusative dual)
अन्धान् (accusative plural)
अन्धेन (instrumental singular)
अन्धाभ्याम् (dual instrumental)
अन्धैः (instrumental plural)
अन्धेभिः1 (instrumental plural)
अन्धाय (dative singular)
अन्धाभ्याम् (dative dual)
अन्धेभ्यः (dative plural)
अन्धात् (ablative singular)
अन्धाभ्याम् (ablative dual)
अन्धेभ्यः (ablative plural)
अन्धस्य (genitive singular)
अन्धयोः (dual genitive)
अन्धानाम् (genitive plural)
अन्धे (locative singular)
अन्धयोः (dual locative)
अन्धेषु (locative plural)
अन्धा (nominative singular)
अन्धे (dual nominative)
अन्धाः (nominative plural)
अन्धे (singular vocative)
अन्धे (dual vocative)
अन्धाः (plural vocative)
अन्धाम् (accusative singular)
अन्धे (accusative dual)
अन्धाः (accusative plural)
अन्धया (instrumental singular)
अन्धा1 (instrumental singular)
अन्धाभ्याम् (dual instrumental)
अन्धाभिः (instrumental plural)
अन्धायै (dative singular)
अन्धाभ्याम् (dative dual)
अन्धाभ्यः (dative plural)
अन्धायाः (ablative singular)
अन्धायै2 (ablative singular)
अन्धाभ्याम् (ablative dual)
अन्धाभ्यः (ablative plural)
अन्धायाः (genitive singular)
अन्धायै2 (genitive singular)
अन्धयोः (dual genitive)
अन्धानाम् (genitive plural)
अन्धायाम् (locative singular)
अन्धयोः (dual locative)
अन्धासु (locative plural)
अन्धम् (nominative singular)
अन्धे (dual nominative)
अन्धानि (nominative plural)
अन्धा1 (nominative plural)
अन्ध (singular vocative)
अन्धे (dual vocative)
अन्धानि (plural vocative)
अन्धा1 (plural vocative)
अन्धम् (accusative singular)
अन्धे (accusative dual)
अन्धानि (accusative plural)
अन्धा1 (accusative plural)
अन्धेन (instrumental singular)
अन्धाभ्याम् (dual instrumental)
अन्धैः (instrumental plural)
अन्धेभिः1 (instrumental plural)
अन्धाय (dative singular)
अन्धाभ्याम् (dative dual)
अन्धेभ्यः (dative plural)
अन्धात् (ablative singular)
अन्धाभ्याम् (ablative dual)
अन्धेभ्यः (ablative plural)
अन्धस्य (genitive singular)
अन्धयोः (dual genitive)
अन्धानाम् (genitive plural)
अन्धे (locative singular)
अन्धयोः (dual locative)
अन्धेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *andʰás (“blind, dark”). Cognate with Avestan 𐬀𐬧𐬛𐬀 (aṇda, “blind”). The Sanskrit root is अन्ध् (andh).

inh

न यं रिपवो न रिषण्यवो गर्भे सन्तं रेषणा रेषयन्ति ।
अन्धा अपश्या न दभन्नभिख्या नित्यास ईं प्रेतारो अरक्षन् ॥
na yaṃ ripavo na riṣaṇyavo garbhe santaṃ reṣaṇā reṣayanti.

Him, whom while yet in embryo the hostile, both skilled and fain to harm, may never injure,
Men blind and sightless through his splendour hurt not: his never-failing lovers have preserved him.

andhā apaśyā na dabhannabhikhyā nityāsa īṃ pretāro arakṣan.


शुच्

sa-adj

शुच् • (śúc) stem

From Proto-Indo-Iranian *ćawk- (“shines, glares, gleams”), ultimately from Proto-Indo-European *ḱewk- (“white”). Cognate with Persian سوگ (sug, “grief, sorrow”) (further related to سوختن (suxtan, “to burn”), سرخ (sorx, “red”), and سوگند (sowgand, “oath”)), Gilaki سوتن (sutən), Talysh سوته (sute), Baluchi سوچگ (sóčag), Mazanderani بسوتن (basuten), Central Kurdish سوتان (sutan), Old Armenian սուգ (sug, “grief”), and Proto-Baltic *šuktas (“lit, ignited”).


महाप्राण

sa-adj

महाप्राण • (mahāprāṇa) stem

mahāprāṇa (romanization)
महाप्राणः (nominative singular)
महाप्राणौ (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणौ (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणौ (accusative dual)
महाप्राणान् (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)
महाप्राणा (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राणे (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणाम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणाः (accusative plural)
महाप्राणया (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणाभिः (instrumental plural)
महाप्राणायै (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणाभ्यः (dative plural)
महाप्राणायाः (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणाभ्यः (ablative plural)
महाप्राणायाः (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणायाम् (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणासु (locative plural)
महाप्राणम् (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणानि (nominative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणानि (plural vocative)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणानि (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">महाप्राण</i>

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

/mɐ.ɦɑːpˈɾɑː.ɳɐ/

महा (mahā, “big, great”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 600 BCE – 400 BCE, Pāṇini


कण्ठ्य

sa-adj

कण्ठ्य • (káṇṭhya) stem

káṇṭhya (romanization)
कण्ठ्यः (nominative singular)
कण्ठ्यौ (dual nominative)
कण्ठ्या1 (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्यासः1 (nominative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्यौ (dual vocative)
कण्ठ्या1 (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्यासः1 (plural vocative)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्यौ (accusative dual)
कण्ठ्या1 (accusative dual)
कण्ठ्यान् (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)
कण्ठ्या (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्ये (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्याम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्याः (accusative plural)
कण्ठ्यया (instrumental singular)
कण्ठ्या1 (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्याभिः (instrumental plural)
कण्ठ्यायै (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्याभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यायाः (ablative singular)
कण्ठ्यायै2 (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्याभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यायाः (genitive singular)
कण्ठ्यायै2 (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्यायाम् (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्यासु (locative plural)
कण्ठ्यम् (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्यानि (nominative plural)
कण्ठ्या1 (nominative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्यानि (plural vocative)
कण्ठ्या1 (plural vocative)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्यानि (accusative plural)
कण्ठ्या1 (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)

Derived from कण्ठ (kaṇṭhá, “throat, neck”).

place of articulation
place of articulation#English

(phonetics) guttural (used to describe the place of articulation of the letters क (ka), ख (kha), ग (ga), घ (gha), ङ (ṅa), ह (ha))


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)
अल्पप्राणा (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणे (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणाम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणाः (accusative plural)
अल्पप्राणया (instrumental singular)
अल्पप्राणा1 (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणाभिः (instrumental plural)
अल्पप्राणायै (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणायाः (ablative singular)
अल्पप्राणायै2 (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणायाः (genitive singular)
अल्पप्राणायै2 (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणायाम् (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणासु (locative plural)
अल्पप्राणम् (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणानि (nominative plural)
अल्पप्राणा1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणानि (plural vocative)
अल्पप्राणा1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणानि (accusative plural)
अल्पप्राणा1 (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)

/ɐl̪.pɐpˈɾɑː.ɳɐ/

From अल्प (alpa, “small, little”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 600 BCE – 600 CE, Suśruta, Suśruta Saṃhitā 15

जयद्रथश्च हन्तव्यो लम्बते च दिवाकरः ।
श्रान्तश्चैष महाबाहुर् अल्पप्राणश् च सांप्रतम् ॥
jayadrathaśca hantavyo lambate ca divākaraḥ.

The setting sun is hanging low; Jayadratha remains to be killed.
And the mighty-armed one is exhausted and now out of breath.

śrāntaścaiṣa mahābāhur alpaprāṇaś ca sāṃpratam.

श्लिष्टम् अस्पृष्टशैथिल्यम् अल्पप्राणाक्षरोत्तरम् ।
शिथिलं मालतीमाला लोलालिकलिला यथा ॥
śliṣṭam aspṛṣṭaśaithilyam alpaprāṇākṣarottaram.
śithilaṃ mālatīmālā lolālikalilā yathā.
Cohesion means being untouched by the lax sounds, which largely consist of unaspirated syllables;
Laxity: for example, as in "mālatīmālā lolālikalilā" (a garland of jasmines in the throng of tossing bees).


असहाय

asahāya (romanization)
असहायः (nominative singular)
असहायौ (dual nominative)
असहायाः (nominative plural)
असहाय (singular vocative)
असहायौ (dual vocative)
असहायाः (plural vocative)
असहायम् (accusative singular)
असहायौ (accusative dual)
असहायान् (accusative plural)
असहायेन (instrumental singular)
असहायाभ्याम् (dual instrumental)
असहायैः (instrumental plural)
असहायाय (dative singular)
असहायाभ्याम् (dative dual)
असहायेभ्यः (dative plural)
असहायात् (ablative singular)
असहायाभ्याम् (ablative dual)
असहायेभ्यः (ablative plural)
असहायस्य (genitive singular)
असहाययोः (dual genitive)
असहायानाम् (genitive plural)
असहाये (locative singular)
असहाययोः (dual locative)
असहायेषु (locative plural)
असहाया (nominative singular)
असहाये (dual nominative)
असहायाः (nominative plural)
असहाये (singular vocative)
असहाये (dual vocative)
असहायाः (plural vocative)
असहायाम् (accusative singular)
असहाये (accusative dual)
असहायाः (accusative plural)
असहायया (instrumental singular)
असहायाभ्याम् (dual instrumental)
असहायाभिः (instrumental plural)
असहायायै (dative singular)
असहायाभ्याम् (dative dual)
असहायाभ्यः (dative plural)
असहायायाः (ablative singular)
असहायाभ्याम् (ablative dual)
असहायाभ्यः (ablative plural)
असहायायाः (genitive singular)
असहाययोः (dual genitive)
असहायानाम् (genitive plural)
असहायायाम् (locative singular)
असहाययोः (dual locative)
असहायासु (locative plural)
असहायम् (nominative singular)
असहाये (dual nominative)
असहायानि (nominative plural)
असहाय (singular vocative)
असहाये (dual vocative)
असहायानि (plural vocative)
असहायम् (accusative singular)
असहाये (accusative dual)
असहायानि (accusative plural)
असहायेन (instrumental singular)
असहायाभ्याम् (dual instrumental)
असहायैः (instrumental plural)
असहायाय (dative singular)
असहायाभ्याम् (dative dual)
असहायेभ्यः (dative plural)
असहायात् (ablative singular)
असहायाभ्याम् (ablative dual)
असहायेभ्यः (ablative plural)
असहायस्य (genitive singular)
असहाययोः (dual genitive)
असहायानाम् (genitive plural)
असहाये (locative singular)
असहाययोः (dual locative)
असहायेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of असहाय

असहायाभ्याम्

असहायाभ्याम्

असहायाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

असहायाभ्याम्

असहायाभ्याम्

असहायाभ्याम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of असहाय

असहायाभ्याम्

असहायाभ्याम्

असहायाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

असहायाभ्याम्

असहायाभ्याम्

असहायाभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">असहाय</i>

असहायाभ्याम्

असहायाभ्याम्

असहायाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

असहायाभ्याम्

असहायाभ्याम्

असहायाभ्याम्

c. 200 BCE – 200 CE, Manusmṛti 7.30


मूर

mūrá (romanization)
मूरः (nominative singular)
मूरौ (dual nominative)
मूरा1 (dual nominative)
मूराः (nominative plural)
मूरासः1 (nominative plural)
मूर (singular vocative)
मूरौ (dual vocative)
मूरा1 (dual vocative)
मूराः (plural vocative)
मूरासः1 (plural vocative)
मूरम् (accusative singular)
मूरौ (accusative dual)
मूरा1 (accusative dual)
मूरान् (accusative plural)
मूरेण (instrumental singular)
मूराभ्याम् (dual instrumental)
मूरैः (instrumental plural)
मूरेभिः1 (instrumental plural)
मूराय (dative singular)
मूराभ्याम् (dative dual)
मूरेभ्यः (dative plural)
मूरात् (ablative singular)
मूराभ्याम् (ablative dual)
मूरेभ्यः (ablative plural)
मूरस्य (genitive singular)
मूरयोः (dual genitive)
मूराणाम् (genitive plural)
मूरे (locative singular)
मूरयोः (dual locative)
मूरेषु (locative plural)
मूरा (nominative singular)
मूरे (dual nominative)
मूराः (nominative plural)
मूरे (singular vocative)
मूरे (dual vocative)
मूराः (plural vocative)
मूराम् (accusative singular)
मूरे (accusative dual)
मूराः (accusative plural)
मूरया (instrumental singular)
मूरा1 (instrumental singular)
मूराभ्याम् (dual instrumental)
मूराभिः (instrumental plural)
मूरायै (dative singular)
मूराभ्याम् (dative dual)
मूराभ्यः (dative plural)
मूरायाः (ablative singular)
मूरायै2 (ablative singular)
मूराभ्याम् (ablative dual)
मूराभ्यः (ablative plural)
मूरायाः (genitive singular)
मूरायै2 (genitive singular)
मूरयोः (dual genitive)
मूराणाम् (genitive plural)
मूरायाम् (locative singular)
मूरयोः (dual locative)
मूरासु (locative plural)
मूरम् (nominative singular)
मूरे (dual nominative)
मूराणि (nominative plural)
मूरा1 (nominative plural)
मूर (singular vocative)
मूरे (dual vocative)
मूराणि (plural vocative)
मूरा1 (plural vocative)
मूरम् (accusative singular)
मूरे (accusative dual)
मूराणि (accusative plural)
मूरा1 (accusative plural)
मूरेण (instrumental singular)
मूराभ्याम् (dual instrumental)
मूरैः (instrumental plural)
मूरेभिः1 (instrumental plural)
मूराय (dative singular)
मूराभ्याम् (dative dual)
मूरेभ्यः (dative plural)
मूरात् (ablative singular)
मूराभ्याम् (ablative dual)
मूरेभ्यः (ablative plural)
मूरस्य (genitive singular)
मूरयोः (dual genitive)
मूराणाम् (genitive plural)
मूरे (locative singular)
मूरयोः (dual locative)
मूरेषु (locative plural)

From Proto-Indo-European *muHrós (“dull, stupid”). Cognate with Ancient Greek μωρός (mōrós, “foolish, dull”) whence English moron, sophomore and oxymoron.