स्विन्न

svinná (romanization)
स्विन्नः (nominative singular)
स्विन्नौ (dual nominative)
स्विन्ना1 (dual nominative)
स्विन्नाः (nominative plural)
स्विन्नासः1 (nominative plural)
स्विन्न (singular vocative)
स्विन्नौ (dual vocative)
स्विन्ना1 (dual vocative)
स्विन्नाः (plural vocative)
स्विन्नासः1 (plural vocative)
स्विन्नम् (accusative singular)
स्विन्नौ (accusative dual)
स्विन्ना1 (accusative dual)
स्विन्नान् (accusative plural)
स्विन्नेन (instrumental singular)
स्विन्नाभ्याम् (dual instrumental)
स्विन्नैः (instrumental plural)
स्विन्नेभिः1 (instrumental plural)
स्विन्नाय (dative singular)
स्विन्नाभ्याम् (dative dual)
स्विन्नेभ्यः (dative plural)
स्विन्नात् (ablative singular)
स्विन्नाभ्याम् (ablative dual)
स्विन्नेभ्यः (ablative plural)
स्विन्नस्य (genitive singular)
स्विन्नयोः (dual genitive)
स्विन्नानाम् (genitive plural)
स्विन्ने (locative singular)
स्विन्नयोः (dual locative)
स्विन्नेषु (locative plural)
स्विन्ना (nominative singular)
स्विन्ने (dual nominative)
स्विन्नाः (nominative plural)
स्विन्ने (singular vocative)
स्विन्ने (dual vocative)
स्विन्नाः (plural vocative)
स्विन्नाम् (accusative singular)
स्विन्ने (accusative dual)
स्विन्नाः (accusative plural)
स्विन्नया (instrumental singular)
स्विन्ना1 (instrumental singular)
स्विन्नाभ्याम् (dual instrumental)
स्विन्नाभिः (instrumental plural)
स्विन्नायै (dative singular)
स्विन्नाभ्याम् (dative dual)
स्विन्नाभ्यः (dative plural)
स्विन्नायाः (ablative singular)
स्विन्नायै2 (ablative singular)
स्विन्नाभ्याम् (ablative dual)
स्विन्नाभ्यः (ablative plural)
स्विन्नायाः (genitive singular)
स्विन्नायै2 (genitive singular)
स्विन्नयोः (dual genitive)
स्विन्नानाम् (genitive plural)
स्विन्नायाम् (locative singular)
स्विन्नयोः (dual locative)
स्विन्नासु (locative plural)
स्विन्नम् (nominative singular)
स्विन्ने (dual nominative)
स्विन्नानि (nominative plural)
स्विन्ना1 (nominative plural)
स्विन्न (singular vocative)
स्विन्ने (dual vocative)
स्विन्नानि (plural vocative)
स्विन्ना1 (plural vocative)
स्विन्नम् (accusative singular)
स्विन्ने (accusative dual)
स्विन्नानि (accusative plural)
स्विन्ना1 (accusative plural)
स्विन्नेन (instrumental singular)
स्विन्नाभ्याम् (dual instrumental)
स्विन्नैः (instrumental plural)
स्विन्नेभिः1 (instrumental plural)
स्विन्नाय (dative singular)
स्विन्नाभ्याम् (dative dual)
स्विन्नेभ्यः (dative plural)
स्विन्नात् (ablative singular)
स्विन्नाभ्याम् (ablative dual)
स्विन्नेभ्यः (ablative plural)
स्विन्नस्य (genitive singular)
स्विन्नयोः (dual genitive)
स्विन्नानाम् (genitive plural)
स्विन्ने (locative singular)
स्विन्नयोः (dual locative)
स्विन्नेषु (locative plural)

Pali: sinna

Prakrit: 𑀲𑀺𑀡𑁆𑀡 (siṇṇa)

Punjabi: ਸਿੱਨਾਂ (sinnā̃, “wet”)

→ Hindi: स्विन्न (svinn) (learned)

From Proto-Indo-European *swid-nó-s, from *sweyd- (“to sweat”). See स्वेदते (svedate) for cognates. By surface analysis, स्विद् (svid, “to sweat”, root) + -न (-na).

surf

द्रु॒प॒दादि॑व मुमुचा॒नः स्वि॒न्नः स्ना॒तो मला॑दिव।
पू॒तं प॒वित्रे॑णे॒वाज्य॒मापः॑ शुन्धन्तु॒ मैन॑सः॥
drupadā́diva mumucānáḥ svinnáḥ snātó málādiva.

c. 1200 BCE – 800 BCE, Śukla-Yajurveda (Vājasenayi Saṃhitā) 20.20

As one unfastened from a stake, or cleansed by bathing after having sweated,
As butter which the sieve hath purged, let water clean me from my sin.

pūtáṃ pavítreṇevā́jyamā́paḥ śundhantu maínasaḥ.

स्वमातुः स्विन्नगात्राया विस्रस्तकबरस्रजः। दृष्ट्वा परिश्रमं कृष्णः कृपयासीत् स्वबन्धने॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.9.18

Because of mother Yaśodā’s hard labor, her whole body was sweating, and the flowers and comb were falling from her hair. When child Kṛṣṇa saw his mother thus fatigued, he became merciful to her and agreed to be bound.

कृष्णमुष्टिविनिष्पातनिष्पिष्टाङ्गोरुबन्धनः। क्षीणसत्त्वः स्विन्नगात्रस्तमाहातीव विस्मितः॥
kṛṣṇamuṣṭiviniṣpātaniṣpiṣṭāṅgorubandhanaḥ. kṣīṇasattvaḥ svinnagātrastamāhātīva vismitaḥ.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.56.25

His bulging muscles pummeled by the blows of Lord Kṛṣṇa’s fists, his strength faltering and his limbs perspiring, Jāmbavat, greatly astonished, finally spoke to the Lord.

सोऽपविद्धो भगवता पुनरुत्थाय सत्वरम्। आपतत् स्विन्नसर्वाङ्गो निःश्वसन्क्रोधमूर्च्छितः॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.36.12

Thus repulsed by the Supreme Lord, the bull demon got up and, breathing hard and sweating all over his body, again charged him in a mindless rage.

soʼpaviddho bhagavatā punarutthāya satvaram. āpatat svinnasarvāṅgo niḥśvasankrodhamūrcchitaḥ.

sweated, sweating, perspiring, covered in perspiration


पर्युषित

paryuṣita (romanization)
पर्युषितः (nominative singular)
पर्युषितौ (dual nominative)
पर्युषिता1 (dual nominative)
पर्युषिताः (nominative plural)
पर्युषितासः1 (nominative plural)
पर्युषित (singular vocative)
पर्युषितौ (dual vocative)
पर्युषिता1 (dual vocative)
पर्युषिताः (plural vocative)
पर्युषितासः1 (plural vocative)
पर्युषितम् (accusative singular)
पर्युषितौ (accusative dual)
पर्युषिता1 (accusative dual)
पर्युषितान् (accusative plural)
पर्युषितेन (instrumental singular)
पर्युषिताभ्याम् (dual instrumental)
पर्युषितैः (instrumental plural)
पर्युषितेभिः1 (instrumental plural)
पर्युषिताय (dative singular)
पर्युषिताभ्याम् (dative dual)
पर्युषितेभ्यः (dative plural)
पर्युषितात् (ablative singular)
पर्युषिताभ्याम् (ablative dual)
पर्युषितेभ्यः (ablative plural)
पर्युषितस्य (genitive singular)
पर्युषितयोः (dual genitive)
पर्युषितानाम् (genitive plural)
पर्युषिते (locative singular)
पर्युषितयोः (dual locative)
पर्युषितेषु (locative plural)
पर्युषिता (nominative singular)
पर्युषिते (dual nominative)
पर्युषिताः (nominative plural)
पर्युषिते (singular vocative)
पर्युषिते (dual vocative)
पर्युषिताः (plural vocative)
पर्युषिताम् (accusative singular)
पर्युषिते (accusative dual)
पर्युषिताः (accusative plural)
पर्युषितया (instrumental singular)
पर्युषिता1 (instrumental singular)
पर्युषिताभ्याम् (dual instrumental)
पर्युषिताभिः (instrumental plural)
पर्युषितायै (dative singular)
पर्युषिताभ्याम् (dative dual)
पर्युषिताभ्यः (dative plural)
पर्युषितायाः (ablative singular)
पर्युषितायै2 (ablative singular)
पर्युषिताभ्याम् (ablative dual)
पर्युषिताभ्यः (ablative plural)
पर्युषितायाः (genitive singular)
पर्युषितायै2 (genitive singular)
पर्युषितयोः (dual genitive)
पर्युषितानाम् (genitive plural)
पर्युषितायाम् (locative singular)
पर्युषितयोः (dual locative)
पर्युषितासु (locative plural)
पर्युषितम् (nominative singular)
पर्युषिते (dual nominative)
पर्युषितानि (nominative plural)
पर्युषिता1 (nominative plural)
पर्युषित (singular vocative)
पर्युषिते (dual vocative)
पर्युषितानि (plural vocative)
पर्युषिता1 (plural vocative)
पर्युषितम् (accusative singular)
पर्युषिते (accusative dual)
पर्युषितानि (accusative plural)
पर्युषिता1 (accusative plural)
पर्युषितेन (instrumental singular)
पर्युषिताभ्याम् (dual instrumental)
पर्युषितैः (instrumental plural)
पर्युषितेभिः1 (instrumental plural)
पर्युषिताय (dative singular)
पर्युषिताभ्याम् (dative dual)
पर्युषितेभ्यः (dative plural)
पर्युषितात् (ablative singular)
पर्युषिताभ्याम् (ablative dual)
पर्युषितेभ्यः (ablative plural)
पर्युषितस्य (genitive singular)
पर्युषितयोः (dual genitive)
पर्युषितानाम् (genitive plural)
पर्युषिते (locative singular)
पर्युषितयोः (dual locative)
पर्युषितेषु (locative plural)

desc

Prakrit: 𑀧𑀭𑀺𑀉𑀲𑀺𑀅 (pariusia), 𑀧𑀭𑀺𑀯𑀼𑀲𑀺𑀅 (parivusia)

Maharastri Prakrit:

From परि- (pari-, “fully, abundantly”) + उषित (uṣita, “past, spent”).

pre

यातयामं गतरसं पूति पर्युषितं च यत्। उच्छिष्टमपि चामेध्यं भोजनं तामसप्रियम्॥

Food prepared more than three hours before being eaten, food that is tasteless, decomposed and putrid, and left-over food that is untouchable and impure is dear to those in the mode of darkness.

yātayāmaṃ gatarasaṃ pūti paryuṣitaṃ ca yat. ucchiṣṭamapi cāmedhyaṃ bhojanaṃ tāmasapriyam.

stale, unfresh, decomposed, putrid, insipid


पर्युष्ट

paryuṣṭa (romanization)
पर्युष्टः (nominative singular)
पर्युष्टौ (dual nominative)
पर्युष्टा1 (dual nominative)
पर्युष्टाः (nominative plural)
पर्युष्टासः1 (nominative plural)
पर्युष्ट (singular vocative)
पर्युष्टौ (dual vocative)
पर्युष्टा1 (dual vocative)
पर्युष्टाः (plural vocative)
पर्युष्टासः1 (plural vocative)
पर्युष्टम् (accusative singular)
पर्युष्टौ (accusative dual)
पर्युष्टा1 (accusative dual)
पर्युष्टान् (accusative plural)
पर्युष्टेन (instrumental singular)
पर्युष्टाभ्याम् (dual instrumental)
पर्युष्टैः (instrumental plural)
पर्युष्टेभिः1 (instrumental plural)
पर्युष्टाय (dative singular)
पर्युष्टाभ्याम् (dative dual)
पर्युष्टेभ्यः (dative plural)
पर्युष्टात् (ablative singular)
पर्युष्टाभ्याम् (ablative dual)
पर्युष्टेभ्यः (ablative plural)
पर्युष्टस्य (genitive singular)
पर्युष्टयोः (dual genitive)
पर्युष्टानाम् (genitive plural)
पर्युष्टे (locative singular)
पर्युष्टयोः (dual locative)
पर्युष्टेषु (locative plural)
पर्युष्टा (nominative singular)
पर्युष्टे (dual nominative)
पर्युष्टाः (nominative plural)
पर्युष्टे (singular vocative)
पर्युष्टे (dual vocative)
पर्युष्टाः (plural vocative)
पर्युष्टाम् (accusative singular)
पर्युष्टे (accusative dual)
पर्युष्टाः (accusative plural)
पर्युष्टया (instrumental singular)
पर्युष्टा1 (instrumental singular)
पर्युष्टाभ्याम् (dual instrumental)
पर्युष्टाभिः (instrumental plural)
पर्युष्टायै (dative singular)
पर्युष्टाभ्याम् (dative dual)
पर्युष्टाभ्यः (dative plural)
पर्युष्टायाः (ablative singular)
पर्युष्टायै2 (ablative singular)
पर्युष्टाभ्याम् (ablative dual)
पर्युष्टाभ्यः (ablative plural)
पर्युष्टायाः (genitive singular)
पर्युष्टायै2 (genitive singular)
पर्युष्टयोः (dual genitive)
पर्युष्टानाम् (genitive plural)
पर्युष्टायाम् (locative singular)
पर्युष्टयोः (dual locative)
पर्युष्टासु (locative plural)
पर्युष्टम् (nominative singular)
पर्युष्टे (dual nominative)
पर्युष्टानि (nominative plural)
पर्युष्टा1 (nominative plural)
पर्युष्ट (singular vocative)
पर्युष्टे (dual vocative)
पर्युष्टानि (plural vocative)
पर्युष्टा1 (plural vocative)
पर्युष्टम् (accusative singular)
पर्युष्टे (accusative dual)
पर्युष्टानि (accusative plural)
पर्युष्टा1 (accusative plural)
पर्युष्टेन (instrumental singular)
पर्युष्टाभ्याम् (dual instrumental)
पर्युष्टैः (instrumental plural)
पर्युष्टेभिः1 (instrumental plural)
पर्युष्टाय (dative singular)
पर्युष्टाभ्याम् (dative dual)
पर्युष्टेभ्यः (dative plural)
पर्युष्टात् (ablative singular)
पर्युष्टाभ्याम् (ablative dual)
पर्युष्टेभ्यः (ablative plural)
पर्युष्टस्य (genitive singular)
पर्युष्टयोः (dual genitive)
पर्युष्टानाम् (genitive plural)
पर्युष्टे (locative singular)
पर्युष्टयोः (dual locative)
पर्युष्टेषु (locative plural)

Pali: parivuṭṭha

Prakrit: 𑀧𑀭𑀺𑀯𑀼𑀢𑁆𑀣 (parivuttha)

Paisaci Prakrit:

/pɐɾˈjuʂ.ʈɐ/

From परि- (pari-) + Proto-Indo-Aryan *Huṣṭás, from Proto-Indo-European *h₂wes-.

पर्युष्टया तव विभो वनमालयेयं संस्पार्धिनी भगवती प्रतिपत्नीवच्छ्रीः। यः सुप्रणीतममुयार्हणमाददन्नो भूयात् सदाङ्घ्रिरशुभाशयधूमकेतुः॥
paryuṣṭayā tava vibho vanamālayeyaṃ saṃspārdhinī bhagavatī pratipatnīvacchrīḥ. yaḥ supraṇītamamuyārhaṇamādadanno bhūyāt sadāṅghriraśubhāśayadhūmaketuḥ.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 11.6.12

O almighty Lord, you are so kind to your servants that you have accepted the withered flower garland that we have placed on your chest. Since the goddess of fortune makes her abode on your transcendental chest, she will undoubtedly become agitated, like a jealous co-wife, upon seeing our offering also dwelling there. Yet you are so merciful that you neglect you eternal consort Lakṣmī and accept our offering as most excellent worship. O merciful Lord, may your lotus feet always act as a blazing fire to consume the inauspicious desires within our hearts.


𑘭𑘽𑘭𑘿𑘎𑘵𑘝

sa-adj

𑘭𑘽𑘭𑘿𑘎𑘵𑘝 • (sáṃskṛta) stem

संस्कृत संस्कृत#Sanskrit


सुप्त

suptá (romanization)
सुप्तः (nominative singular)
सुप्तौ (dual nominative)
सुप्ता1 (dual nominative)
सुप्ताः (nominative plural)
सुप्तासः1 (nominative plural)
सुप्त (singular vocative)
सुप्तौ (dual vocative)
सुप्ता1 (dual vocative)
सुप्ताः (plural vocative)
सुप्तासः1 (plural vocative)
सुप्तम् (accusative singular)
सुप्तौ (accusative dual)
सुप्ता1 (accusative dual)
सुप्तान् (accusative plural)
सुप्तेन (instrumental singular)
सुप्ताभ्याम् (dual instrumental)
सुप्तैः (instrumental plural)
सुप्तेभिः1 (instrumental plural)
सुप्ताय (dative singular)
सुप्ताभ्याम् (dative dual)
सुप्तेभ्यः (dative plural)
सुप्तात् (ablative singular)
सुप्ताभ्याम् (ablative dual)
सुप्तेभ्यः (ablative plural)
सुप्तस्य (genitive singular)
सुप्तयोः (dual genitive)
सुप्तानाम् (genitive plural)
सुप्ते (locative singular)
सुप्तयोः (dual locative)
सुप्तेषु (locative plural)
सुप्ता (nominative singular)
सुप्ते (dual nominative)
सुप्ताः (nominative plural)
सुप्ते (singular vocative)
सुप्ते (dual vocative)
सुप्ताः (plural vocative)
सुप्ताम् (accusative singular)
सुप्ते (accusative dual)
सुप्ताः (accusative plural)
सुप्तया (instrumental singular)
सुप्ता1 (instrumental singular)
सुप्ताभ्याम् (dual instrumental)
सुप्ताभिः (instrumental plural)
सुप्तायै (dative singular)
सुप्ताभ्याम् (dative dual)
सुप्ताभ्यः (dative plural)
सुप्तायाः (ablative singular)
सुप्तायै2 (ablative singular)
सुप्ताभ्याम् (ablative dual)
सुप्ताभ्यः (ablative plural)
सुप्तायाः (genitive singular)
सुप्तायै2 (genitive singular)
सुप्तयोः (dual genitive)
सुप्तानाम् (genitive plural)
सुप्तायाम् (locative singular)
सुप्तयोः (dual locative)
सुप्तासु (locative plural)
सुप्तम् (nominative singular)
सुप्ते (dual nominative)
सुप्तानि (nominative plural)
सुप्ता1 (nominative plural)
सुप्त (singular vocative)
सुप्ते (dual vocative)
सुप्तानि (plural vocative)
सुप्ता1 (plural vocative)
सुप्तम् (accusative singular)
सुप्ते (accusative dual)
सुप्तानि (accusative plural)
सुप्ता1 (accusative plural)
सुप्तेन (instrumental singular)
सुप्ताभ्याम् (dual instrumental)
सुप्तैः (instrumental plural)
सुप्तेभिः1 (instrumental plural)
सुप्ताय (dative singular)
सुप्ताभ्याम् (dative dual)
सुप्तेभ्यः (dative plural)
सुप्तात् (ablative singular)
सुप्ताभ्याम् (ablative dual)
सुप्तेभ्यः (ablative plural)
सुप्तस्य (genitive singular)
सुप्तयोः (dual genitive)
सुप्तानाम् (genitive plural)
सुप्ते (locative singular)
सुप्तयोः (dual locative)
सुप्तेषु (locative plural)

Pali: sutta

Prakrit: 𑀲𑀼𑀢𑁆𑀢 (sutta)

Hindi: सूतना (sūtnā, “to sleep”, verb)

Old Marwari: सुतो (suto, “asleep”)

Romani: suto (“asleep”)

Sindhi: suto (“asleep”)

Arabic script: سُتو

Devanagari script: सुतो

→ Kannada: ಸುಪ್ತ (supta)

From Proto-Indo-Iranian *suptás, from Proto-Indo-European *sup-tó-s, from *swep- (“to sleep”). Cognate with Middle Persian hwptk (xuftag) (whence Persian خفته (xofte, “asleep, dormant”)), Parthian [script needed] (xuft, “asleep”), Gilaki خفت (xuft), Sogdian [script needed] (՚wβṭyy), Pashto ويده (widë, “asleep”).

cog

यज्जाग्रतो दूरमुदैति दैवं तदु सुप्तस्य तथैवैति ।
दूरंगमं ज्योतिषां ज्योतिरेकं तन्मे मनः शिवसंकल्पमस्तु ॥
yajjāgrato dūramudaiti daivaṃ tadu suptasya tathaivaiti.

c. 1200 BCE – 800 BCE, Śukla-Yajurveda (Vājasenayi Saṃhitā) 34.1

That which is divine and mounts far when man is waking, and which returns to him when he is asleep,
The one light among the many lights that goeth to a distance, may that mind of mine, be moved by the right intention.

dūraṃgamaṃ jyotiṣāṃ jyotirekaṃ tanme manaḥ śivasaṃkalpamastu.


ग्रैष्म

graíṣma (romanization)
ग्रैष्मः (nominative singular)
ग्रैष्मौ (dual nominative)
ग्रैष्मा1 (dual nominative)
ग्रैष्माः (nominative plural)
ग्रैष्मासः1 (nominative plural)
ग्रैष्म (singular vocative)
ग्रैष्मौ (dual vocative)
ग्रैष्मा1 (dual vocative)
ग्रैष्माः (plural vocative)
ग्रैष्मासः1 (plural vocative)
ग्रैष्मम् (accusative singular)
ग्रैष्मौ (accusative dual)
ग्रैष्मा1 (accusative dual)
ग्रैष्मान् (accusative plural)
ग्रैष्मेण (instrumental singular)
ग्रैष्माभ्याम् (dual instrumental)
ग्रैष्मैः (instrumental plural)
ग्रैष्मेभिः1 (instrumental plural)
ग्रैष्माय (dative singular)
ग्रैष्माभ्याम् (dative dual)
ग्रैष्मेभ्यः (dative plural)
ग्रैष्मात् (ablative singular)
ग्रैष्माभ्याम् (ablative dual)
ग्रैष्मेभ्यः (ablative plural)
ग्रैष्मस्य (genitive singular)
ग्रैष्मयोः (dual genitive)
ग्रैष्माणाम् (genitive plural)
ग्रैष्मे (locative singular)
ग्रैष्मयोः (dual locative)
ग्रैष्मेषु (locative plural)
ग्रैष्मी (nominative singular)
ग्रैष्म्यौ (dual nominative)
ग्रैष्मी1 (dual nominative)
ग्रैष्म्यः (nominative plural)
ग्रैष्मीः1 (nominative plural)
ग्रैष्मि (singular vocative)
ग्रैष्म्यौ (dual vocative)
ग्रैष्मी1 (dual vocative)
ग्रैष्म्यः (plural vocative)
ग्रैष्मीः1 (plural vocative)
ग्रैष्मीम् (accusative singular)
ग्रैष्म्यौ (accusative dual)
ग्रैष्मी1 (accusative dual)
ग्रैष्मीः (accusative plural)
ग्रैष्म्या (instrumental singular)
ग्रैष्मीभ्याम् (dual instrumental)
ग्रैष्मीभिः (instrumental plural)
ग्रैष्म्यै (dative singular)
ग्रैष्मीभ्याम् (dative dual)
ग्रैष्मीभ्यः (dative plural)
ग्रैष्म्याः (ablative singular)
ग्रैष्म्यै2 (ablative singular)
ग्रैष्मीभ्याम् (ablative dual)
ग्रैष्मीभ्यः (ablative plural)
ग्रैष्म्याः (genitive singular)
ग्रैष्म्यै2 (genitive singular)
ग्रैष्म्योः (dual genitive)
ग्रैष्मीणाम् (genitive plural)
ग्रैष्म्याम् (locative singular)
ग्रैष्म्योः (dual locative)
ग्रैष्मीषु (locative plural)
ग्रैष्मम् (nominative singular)
ग्रैष्मे (dual nominative)
ग्रैष्माणि (nominative plural)
ग्रैष्मा1 (nominative plural)
ग्रैष्म (singular vocative)
ग्रैष्मे (dual vocative)
ग्रैष्माणि (plural vocative)
ग्रैष्मा1 (plural vocative)
ग्रैष्मम् (accusative singular)
ग्रैष्मे (accusative dual)
ग्रैष्माणि (accusative plural)
ग्रैष्मा1 (accusative plural)
ग्रैष्मेण (instrumental singular)
ग्रैष्माभ्याम् (dual instrumental)
ग्रैष्मैः (instrumental plural)
ग्रैष्मेभिः1 (instrumental plural)
ग्रैष्माय (dative singular)
ग्रैष्माभ्याम् (dative dual)
ग्रैष्मेभ्यः (dative plural)
ग्रैष्मात् (ablative singular)
ग्रैष्माभ्याम् (ablative dual)
ग्रैष्मेभ्यः (ablative plural)
ग्रैष्मस्य (genitive singular)
ग्रैष्मयोः (dual genitive)
ग्रैष्माणाम् (genitive plural)
ग्रैष्मे (locative singular)
ग्रैष्मयोः (dual locative)
ग्रैष्मेषु (locative plural)

/ɡɾɑ́ːjʂ.mɐ/

ग्रैष्मौ मासौ गोप्ताराव् अकुर्वन् यज्ञायज्ञियं च वामदेव्यं चानुष्ठातारौ ।
ग्रैष्माव् एनं मासौ दक्षिणाया दिशो गोपायतो यज्ञायज्ञियं च वामदेव्यं चानु तिष्ठतो य एवं वेद।।
graiṣmau māsau goptārāv akurvan yajñāyajñiyaṃ ca vāmadevyaṃ cānuṣṭhātārau.
graiṣmāv enaṃ māsau dakṣiṇāyā diśo gopāyato yajñāyajñiyaṃ ca vāmadevyaṃ cānu tiṣṭhato ya evaṃ veda..

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 15.4.2

For him they made the two Summer months protectors from the southern region, and Yajnāyajniya and Vāmadevya superintendents. The two Summer months protect from the southern region, and Yajnāyajniya and Vāmadevya superintend, the man who possesses this knowledge.

तृतीयकं वितृतीयं सदन्दिमुत शारदम् ।
तक्मानं शीतं रूरं ग्रैष्मं नाशय वार्षिकम् ॥
tṛtīyakaṃ vitṛtīyaṃ sadandimuta śāradam.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 5.22.13

Chase Fever, whether cold or hot, brought by the summer or the rains,Tertian, intermittent, or autumnal, or continual.

takmānaṃ śītaṃ rūraṃ graiṣmaṃ nāśaya vārṣikam.


विच्छिन्न

vícchinna (romanization)
विच्छिन्नः (nominative singular)
विच्छिन्नौ (dual nominative)
विच्छिन्ना1 (dual nominative)
विच्छिन्नाः (nominative plural)
विच्छिन्नासः1 (nominative plural)
विच्छिन्न (singular vocative)
विच्छिन्नौ (dual vocative)
विच्छिन्ना1 (dual vocative)
विच्छिन्नाः (plural vocative)
विच्छिन्नासः1 (plural vocative)
विच्छिन्नम् (accusative singular)
विच्छिन्नौ (accusative dual)
विच्छिन्ना1 (accusative dual)
विच्छिन्नान् (accusative plural)
विच्छिन्नेन (instrumental singular)
विच्छिन्नाभ्याम् (dual instrumental)
विच्छिन्नैः (instrumental plural)
विच्छिन्नेभिः1 (instrumental plural)
विच्छिन्नाय (dative singular)
विच्छिन्नाभ्याम् (dative dual)
विच्छिन्नेभ्यः (dative plural)
विच्छिन्नात् (ablative singular)
विच्छिन्नाभ्याम् (ablative dual)
विच्छिन्नेभ्यः (ablative plural)
विच्छिन्नस्य (genitive singular)
विच्छिन्नयोः (dual genitive)
विच्छिन्नानाम् (genitive plural)
विच्छिन्ने (locative singular)
विच्छिन्नयोः (dual locative)
विच्छिन्नेषु (locative plural)
विच्छिन्ना (nominative singular)
विच्छिन्ने (dual nominative)
विच्छिन्नाः (nominative plural)
विच्छिन्ने (singular vocative)
विच्छिन्ने (dual vocative)
विच्छिन्नाः (plural vocative)
विच्छिन्नाम् (accusative singular)
विच्छिन्ने (accusative dual)
विच्छिन्नाः (accusative plural)
विच्छिन्नया (instrumental singular)
विच्छिन्ना1 (instrumental singular)
विच्छिन्नाभ्याम् (dual instrumental)
विच्छिन्नाभिः (instrumental plural)
विच्छिन्नायै (dative singular)
विच्छिन्नाभ्याम् (dative dual)
विच्छिन्नाभ्यः (dative plural)
विच्छिन्नायाः (ablative singular)
विच्छिन्नायै2 (ablative singular)
विच्छिन्नाभ्याम् (ablative dual)
विच्छिन्नाभ्यः (ablative plural)
विच्छिन्नायाः (genitive singular)
विच्छिन्नायै2 (genitive singular)
विच्छिन्नयोः (dual genitive)
विच्छिन्नानाम् (genitive plural)
विच्छिन्नायाम् (locative singular)
विच्छिन्नयोः (dual locative)
विच्छिन्नासु (locative plural)
विच्छिन्नम् (nominative singular)
विच्छिन्ने (dual nominative)
विच्छिन्नानि (nominative plural)
विच्छिन्ना1 (nominative plural)
विच्छिन्न (singular vocative)
विच्छिन्ने (dual vocative)
विच्छिन्नानि (plural vocative)
विच्छिन्ना1 (plural vocative)
विच्छिन्नम् (accusative singular)
विच्छिन्ने (accusative dual)
विच्छिन्नानि (accusative plural)
विच्छिन्ना1 (accusative plural)
विच्छिन्नेन (instrumental singular)
विच्छिन्नाभ्याम् (dual instrumental)
विच्छिन्नैः (instrumental plural)
विच्छिन्नेभिः1 (instrumental plural)
विच्छिन्नाय (dative singular)
विच्छिन्नाभ्याम् (dative dual)
विच्छिन्नेभ्यः (dative plural)
विच्छिन्नात् (ablative singular)
विच्छिन्नाभ्याम् (ablative dual)
विच्छिन्नेभ्यः (ablative plural)
विच्छिन्नस्य (genitive singular)
विच्छिन्नयोः (dual genitive)
विच्छिन्नानाम् (genitive plural)
विच्छिन्ने (locative singular)
विच्छिन्नयोः (dual locative)
विच्छिन्नेषु (locative plural)

/ʋit̪ˈt͡ɕʰin̪.n̪ɐ/

[ʋit̪̚ˈt͡ɕʰin̪.n̪ɐ]

From वि- (vi-) + छिद् (chid) + -न (-na), from Proto-Indo-European *skeyd-.


आर्यमण

āryamaṇa (romanization)
आर्यमणः (nominative singular)
आर्यमणौ (dual nominative)
आर्यमणा1 (dual nominative)
आर्यमणाः (nominative plural)
आर्यमणासः1 (nominative plural)
आर्यमण (singular vocative)
आर्यमणौ (dual vocative)
आर्यमणा1 (dual vocative)
आर्यमणाः (plural vocative)
आर्यमणासः1 (plural vocative)
आर्यमणम् (accusative singular)
आर्यमणौ (accusative dual)
आर्यमणा1 (accusative dual)
आर्यमणान् (accusative plural)
आर्यमणेन (instrumental singular)
आर्यमणाभ्याम् (dual instrumental)
आर्यमणैः (instrumental plural)
आर्यमणेभिः1 (instrumental plural)
आर्यमणाय (dative singular)
आर्यमणाभ्याम् (dative dual)
आर्यमणेभ्यः (dative plural)
आर्यमणात् (ablative singular)
आर्यमणाभ्याम् (ablative dual)
आर्यमणेभ्यः (ablative plural)
आर्यमणस्य (genitive singular)
आर्यमणयोः (dual genitive)
आर्यमणानाम् (genitive plural)
आर्यमणे (locative singular)
आर्यमणयोः (dual locative)
आर्यमणेषु (locative plural)
आर्यमणी (nominative singular)
आर्यमण्यौ (dual nominative)
आर्यमणी1 (dual nominative)
आर्यमण्यः (nominative plural)
आर्यमणीः1 (nominative plural)
आर्यमणि (singular vocative)
आर्यमण्यौ (dual vocative)
आर्यमणी1 (dual vocative)
आर्यमण्यः (plural vocative)
आर्यमणीः1 (plural vocative)
आर्यमणीम् (accusative singular)
आर्यमण्यौ (accusative dual)
आर्यमणी1 (accusative dual)
आर्यमणीः (accusative plural)
आर्यमण्या (instrumental singular)
आर्यमणीभ्याम् (dual instrumental)
आर्यमणीभिः (instrumental plural)
आर्यमण्यै (dative singular)
आर्यमणीभ्याम् (dative dual)
आर्यमणीभ्यः (dative plural)
आर्यमण्याः (ablative singular)
आर्यमण्यै2 (ablative singular)
आर्यमणीभ्याम् (ablative dual)
आर्यमणीभ्यः (ablative plural)
आर्यमण्याः (genitive singular)
आर्यमण्यै2 (genitive singular)
आर्यमण्योः (dual genitive)
आर्यमणीनाम् (genitive plural)
आर्यमण्याम् (locative singular)
आर्यमण्योः (dual locative)
आर्यमणीषु (locative plural)
आर्यमणम् (nominative singular)
आर्यमणे (dual nominative)
आर्यमणानि (nominative plural)
आर्यमणा1 (nominative plural)
आर्यमण (singular vocative)
आर्यमणे (dual vocative)
आर्यमणानि (plural vocative)
आर्यमणा1 (plural vocative)
आर्यमणम् (accusative singular)
आर्यमणे (accusative dual)
आर्यमणानि (accusative plural)
आर्यमणा1 (accusative plural)
आर्यमणेन (instrumental singular)
आर्यमणाभ्याम् (dual instrumental)
आर्यमणैः (instrumental plural)
आर्यमणेभिः1 (instrumental plural)
आर्यमणाय (dative singular)
आर्यमणाभ्याम् (dative dual)
आर्यमणेभ्यः (dative plural)
आर्यमणात् (ablative singular)
आर्यमणाभ्याम् (ablative dual)
आर्यमणेभ्यः (ablative plural)
आर्यमणस्य (genitive singular)
आर्यमणयोः (dual genitive)
आर्यमणानाम् (genitive plural)
आर्यमणे (locative singular)
आर्यमणयोः (dual locative)
आर्यमणेषु (locative plural)

/ɑːɾ.jɐ.mɐ.ɳɐ/

/ˈɑːɾ.jɐ.mɐ.ɳɐ/


कार्पूर

kārpūra (romanization)
कार्पूरः (nominative singular)
कार्पूरौ (dual nominative)
कार्पूरा1 (dual nominative)
कार्पूराः (nominative plural)
कार्पूरासः1 (nominative plural)
कार्पूर (singular vocative)
कार्पूरौ (dual vocative)
कार्पूरा1 (dual vocative)
कार्पूराः (plural vocative)
कार्पूरासः1 (plural vocative)
कार्पूरम् (accusative singular)
कार्पूरौ (accusative dual)
कार्पूरा1 (accusative dual)
कार्पूरान् (accusative plural)
कार्पूरेण (instrumental singular)
कार्पूराभ्याम् (dual instrumental)
कार्पूरैः (instrumental plural)
कार्पूरेभिः1 (instrumental plural)
कार्पूराय (dative singular)
कार्पूराभ्याम् (dative dual)
कार्पूरेभ्यः (dative plural)
कार्पूरात् (ablative singular)
कार्पूराभ्याम् (ablative dual)
कार्पूरेभ्यः (ablative plural)
कार्पूरस्य (genitive singular)
कार्पूरयोः (dual genitive)
कार्पूराणाम् (genitive plural)
कार्पूरे (locative singular)
कार्पूरयोः (dual locative)
कार्पूरेषु (locative plural)
कार्पूरी (nominative singular)
कार्पूर्यौ (dual nominative)
कार्पूरी1 (dual nominative)
कार्पूर्यः (nominative plural)
कार्पूरीः1 (nominative plural)
कार्पूरि (singular vocative)
कार्पूर्यौ (dual vocative)
कार्पूरी1 (dual vocative)
कार्पूर्यः (plural vocative)
कार्पूरीः1 (plural vocative)
कार्पूरीम् (accusative singular)
कार्पूर्यौ (accusative dual)
कार्पूरी1 (accusative dual)
कार्पूरीः (accusative plural)
कार्पूर्या (instrumental singular)
कार्पूरीभ्याम् (dual instrumental)
कार्पूरीभिः (instrumental plural)
कार्पूर्यै (dative singular)
कार्पूरीभ्याम् (dative dual)
कार्पूरीभ्यः (dative plural)
कार्पूर्याः (ablative singular)
कार्पूर्यै2 (ablative singular)
कार्पूरीभ्याम् (ablative dual)
कार्पूरीभ्यः (ablative plural)
कार्पूर्याः (genitive singular)
कार्पूर्यै2 (genitive singular)
कार्पूर्योः (dual genitive)
कार्पूरीणाम् (genitive plural)
कार्पूर्याम् (locative singular)
कार्पूर्योः (dual locative)
कार्पूरीषु (locative plural)
कार्पूरम् (nominative singular)
कार्पूरे (dual nominative)
कार्पूराणि (nominative plural)
कार्पूरा1 (nominative plural)
कार्पूर (singular vocative)
कार्पूरे (dual vocative)
कार्पूराणि (plural vocative)
कार्पूरा1 (plural vocative)
कार्पूरम् (accusative singular)
कार्पूरे (accusative dual)
कार्पूराणि (accusative plural)
कार्पूरा1 (accusative plural)
कार्पूरेण (instrumental singular)
कार्पूराभ्याम् (dual instrumental)
कार्पूरैः (instrumental plural)
कार्पूरेभिः1 (instrumental plural)
कार्पूराय (dative singular)
कार्पूराभ्याम् (dative dual)
कार्पूरेभ्यः (dative plural)
कार्पूरात् (ablative singular)
कार्पूराभ्याम् (ablative dual)
कार्पूरेभ्यः (ablative plural)
कार्पूरस्य (genitive singular)
कार्पूरयोः (dual genitive)
कार्पूराणाम् (genitive plural)
कार्पूरे (locative singular)
कार्पूरयोः (dual locative)
कार्पूरेषु (locative plural)

/kɑːɾˈpuː.ɾɐ/

Vṛddhi derivative of कर्पूर (karpū́ra, “camphor”).


अष्टम

sa-adj

अष्टम • (aṣṭamá) stem

aṣṭamá (romanization)
अष्टमः (nominative singular)
अष्टमौ (dual nominative)
अष्टमा1 (dual nominative)
अष्टमाः (nominative plural)
अष्टमासः1 (nominative plural)
अष्टम (singular vocative)
अष्टमौ (dual vocative)
अष्टमा1 (dual vocative)
अष्टमाः (plural vocative)
अष्टमासः1 (plural vocative)
अष्टमम् (accusative singular)
अष्टमौ (accusative dual)
अष्टमा1 (accusative dual)
अष्टमान् (accusative plural)
अष्टमेन (instrumental singular)
अष्टमाभ्याम् (dual instrumental)
अष्टमैः (instrumental plural)
अष्टमेभिः1 (instrumental plural)
अष्टमाय (dative singular)
अष्टमाभ्याम् (dative dual)
अष्टमेभ्यः (dative plural)
अष्टमात् (ablative singular)
अष्टमाभ्याम् (ablative dual)
अष्टमेभ्यः (ablative plural)
अष्टमस्य (genitive singular)
अष्टमयोः (dual genitive)
अष्टमानाम् (genitive plural)
अष्टमे (locative singular)
अष्टमयोः (dual locative)
अष्टमेषु (locative plural)
अष्टमा (nominative singular)
अष्टमे (dual nominative)
अष्टमाः (nominative plural)
अष्टमे (singular vocative)
अष्टमे (dual vocative)
अष्टमाः (plural vocative)
अष्टमाम् (accusative singular)
अष्टमे (accusative dual)
अष्टमाः (accusative plural)
अष्टमया (instrumental singular)
अष्टमा1 (instrumental singular)
अष्टमाभ्याम् (dual instrumental)
अष्टमाभिः (instrumental plural)
अष्टमायै (dative singular)
अष्टमाभ्याम् (dative dual)
अष्टमाभ्यः (dative plural)
अष्टमायाः (ablative singular)
अष्टमायै2 (ablative singular)
अष्टमाभ्याम् (ablative dual)
अष्टमाभ्यः (ablative plural)
अष्टमायाः (genitive singular)
अष्टमायै2 (genitive singular)
अष्टमयोः (dual genitive)
अष्टमानाम् (genitive plural)
अष्टमायाम् (locative singular)
अष्टमयोः (dual locative)
अष्टमासु (locative plural)
अष्टमम् (nominative singular)
अष्टमे (dual nominative)
अष्टमानि (nominative plural)
अष्टमा1 (nominative plural)
अष्टम (singular vocative)
अष्टमे (dual vocative)
अष्टमानि (plural vocative)
अष्टमा1 (plural vocative)
अष्टमम् (accusative singular)
अष्टमे (accusative dual)
अष्टमानि (accusative plural)
अष्टमा1 (accusative plural)
अष्टमेन (instrumental singular)
अष्टमाभ्याम् (dual instrumental)
अष्टमैः (instrumental plural)
अष्टमेभिः1 (instrumental plural)
अष्टमाय (dative singular)
अष्टमाभ्याम् (dative dual)
अष्टमेभ्यः (dative plural)
अष्टमात् (ablative singular)
अष्टमाभ्याम् (ablative dual)
अष्टमेभ्यः (ablative plural)
अष्टमस्य (genitive singular)
अष्टमयोः (dual genitive)
अष्टमानाम् (genitive plural)
अष्टमे (locative singular)
अष्टमयोः (dual locative)
अष्टमेषु (locative plural)

Gandhari: 𐨀𐨛𐨨 (aṭhama)

desctree

Pali: aṭṭhama
→ Burmese: အဋ္ဌမ (athta.ma.)

Prakrit: 𑀅𑀝𑁆𑀞𑀫 (aṭṭhama)

Khasa Prakrit:

Nepali: आठौं (āṭha͠u)

Maharastri Prakrit:

Konkani: आठवें (āṭhvẽ)

Marathi: आठवे (āṭhve)

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Punjabi: ਅੱਠਵਾਂ (aṭṭhavā̃)

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: aṭhõ

Arabic script: اٺون

Devanagari script: अठों

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: આઠમું (āṭhamũ)

Hindustani: āṭhvā̃

Hindi: आठवाँ

desc

Urdu: آٹھواں (āṭhvā̃)

Urdu: آٹھواں (āṭhvā̃)

→ Bengali: অষ্টম (ośṭom)

→ Kannada: ಅಷ್ಟಮ (aṣṭama)

Inherited from Proto-Indo-Iranian *aštamás; ultimately from Proto-Indo-European *oḱtṓw (“eight”). Cognate with Avestan 𐬀𐬱𐬙𐬆𐬨𐬀 (aštəma), Persian هشتم (haštom), Ossetian ӕстӕм (æstæm).

inh+

कश्छन्दसां योगमावेद धीरः को धिष्ण्यां प्रति वाचं पपाद ।
कमृत्विजाम्अष्टमं शूरमाहुर्हरी इन्द्रस्य नि चिकाय कः स्वित् ॥
kaśchandasāṃ yogamāveda dhīraḥ ko dhiṣṇyāṃ prati vācaṃ papāda.
kamṛtvijāmaṣṭamaṃ śūramāhurharī indrasya ni cikāya kaḥ svit.

Which ministering priest is called the eighth Hero? Who then hath tracked the two Bay Steeds of Indra?

What sage hath learned the metres' application? Who hath gained Vāk, the spirit's aim and object?


क्लान्त

klānta (romanization)
क्लान्तः (nominative singular)
क्लान्तौ (dual nominative)
क्लान्ता1 (dual nominative)
क्लान्ताः (nominative plural)
क्लान्तासः1 (nominative plural)
क्लान्त (singular vocative)
क्लान्तौ (dual vocative)
क्लान्ता1 (dual vocative)
क्लान्ताः (plural vocative)
क्लान्तासः1 (plural vocative)
क्लान्तम् (accusative singular)
क्लान्तौ (accusative dual)
क्लान्ता1 (accusative dual)
क्लान्तान् (accusative plural)
क्लान्तेन (instrumental singular)
क्लान्ताभ्याम् (dual instrumental)
क्लान्तैः (instrumental plural)
क्लान्तेभिः1 (instrumental plural)
क्लान्ताय (dative singular)
क्लान्ताभ्याम् (dative dual)
क्लान्तेभ्यः (dative plural)
क्लान्तात् (ablative singular)
क्लान्ताभ्याम् (ablative dual)
क्लान्तेभ्यः (ablative plural)
क्लान्तस्य (genitive singular)
क्लान्तयोः (dual genitive)
क्लान्तानाम् (genitive plural)
क्लान्ते (locative singular)
क्लान्तयोः (dual locative)
क्लान्तेषु (locative plural)
क्लान्ता (nominative singular)
क्लान्ते (dual nominative)
क्लान्ताः (nominative plural)
क्लान्ते (singular vocative)
क्लान्ते (dual vocative)
क्लान्ताः (plural vocative)
क्लान्ताम् (accusative singular)
क्लान्ते (accusative dual)
क्लान्ताः (accusative plural)
क्लान्तया (instrumental singular)
क्लान्ता1 (instrumental singular)
क्लान्ताभ्याम् (dual instrumental)
क्लान्ताभिः (instrumental plural)
क्लान्तायै (dative singular)
क्लान्ताभ्याम् (dative dual)
क्लान्ताभ्यः (dative plural)
क्लान्तायाः (ablative singular)
क्लान्तायै2 (ablative singular)
क्लान्ताभ्याम् (ablative dual)
क्लान्ताभ्यः (ablative plural)
क्लान्तायाः (genitive singular)
क्लान्तायै2 (genitive singular)
क्लान्तयोः (dual genitive)
क्लान्तानाम् (genitive plural)
क्लान्तायाम् (locative singular)
क्लान्तयोः (dual locative)
क्लान्तासु (locative plural)
क्लान्तम् (nominative singular)
क्लान्ते (dual nominative)
क्लान्तानि (nominative plural)
क्लान्ता1 (nominative plural)
क्लान्त (singular vocative)
क्लान्ते (dual vocative)
क्लान्तानि (plural vocative)
क्लान्ता1 (plural vocative)
क्लान्तम् (accusative singular)
क्लान्ते (accusative dual)
क्लान्तानि (accusative plural)
क्लान्ता1 (accusative plural)
क्लान्तेन (instrumental singular)
क्लान्ताभ्याम् (dual instrumental)
क्लान्तैः (instrumental plural)
क्लान्तेभिः1 (instrumental plural)
क्लान्ताय (dative singular)
क्लान्ताभ्याम् (dative dual)
क्लान्तेभ्यः (dative plural)
क्लान्तात् (ablative singular)
क्लान्ताभ्याम् (ablative dual)
क्लान्तेभ्यः (ablative plural)
क्लान्तस्य (genitive singular)
क्लान्तयोः (dual genitive)
क्लान्तानाम् (genitive plural)
क्लान्ते (locative singular)
क्लान्तयोः (dual locative)
क्लान्तेषु (locative plural)

Pali: kilanta

desc

Prakrit: 𑀓𑀺𑀮𑀁𑀢 (kilaṃta), 𑀓𑀺𑀮𑀺𑀁𑀢 (kiliṃta)

→ Hindi: क्लांत (klānt) (learned)

/ˈkl̪ɑːn̪.t̪ɐ/

From the root क्लम् (klam, “to be or become fatigued, be weary or exhausted”) + -त (-ta). Beekes rejects a connection to Ancient Greek κλαμαράν (klamarán, “feeble, weak”) as unattractive. MacBain compares Proto-Celtic *klamos (“ill, sick”).

cog

tired, fatigued, exhausted, languishing, wearied


भाव्य

bhāvyà (romanization)
भाव्यः (nominative singular)
भाव्यौ (dual nominative)
भाव्या1 (dual nominative)
भाव्याः (nominative plural)
भाव्यासः1 (nominative plural)
भाव्य (singular vocative)
भाव्यौ (dual vocative)
भाव्या1 (dual vocative)
भाव्याः (plural vocative)
भाव्यासः1 (plural vocative)
भाव्यम् (accusative singular)
भाव्यौ (accusative dual)
भाव्या1 (accusative dual)
भाव्यान् (accusative plural)
भाव्येन (instrumental singular)
भाव्याभ्याम् (dual instrumental)
भाव्यैः (instrumental plural)
भाव्येभिः1 (instrumental plural)
भाव्याय (dative singular)
भाव्याभ्याम् (dative dual)
भाव्येभ्यः (dative plural)
भाव्यात् (ablative singular)
भाव्याभ्याम् (ablative dual)
भाव्येभ्यः (ablative plural)
भाव्यस्य (genitive singular)
भाव्ययोः (dual genitive)
भाव्यानाम् (genitive plural)
भाव्ये (locative singular)
भाव्ययोः (dual locative)
भाव्येषु (locative plural)
भाव्या (nominative singular)
भाव्ये (dual nominative)
भाव्याः (nominative plural)
भाव्ये (singular vocative)
भाव्ये (dual vocative)
भाव्याः (plural vocative)
भाव्याम् (accusative singular)
भाव्ये (accusative dual)
भाव्याः (accusative plural)
भाव्यया (instrumental singular)
भाव्या1 (instrumental singular)
भाव्याभ्याम् (dual instrumental)
भाव्याभिः (instrumental plural)
भाव्यायै (dative singular)
भाव्याभ्याम् (dative dual)
भाव्याभ्यः (dative plural)
भाव्यायाः (ablative singular)
भाव्यायै2 (ablative singular)
भाव्याभ्याम् (ablative dual)
भाव्याभ्यः (ablative plural)
भाव्यायाः (genitive singular)
भाव्यायै2 (genitive singular)
भाव्ययोः (dual genitive)
भाव्यानाम् (genitive plural)
भाव्यायाम् (locative singular)
भाव्ययोः (dual locative)
भाव्यासु (locative plural)
भाव्यम् (nominative singular)
भाव्ये (dual nominative)
भाव्यानि (nominative plural)
भाव्या1 (nominative plural)
भाव्य (singular vocative)
भाव्ये (dual vocative)
भाव्यानि (plural vocative)
भाव्या1 (plural vocative)
भाव्यम् (accusative singular)
भाव्ये (accusative dual)
भाव्यानि (accusative plural)
भाव्या1 (accusative plural)
भाव्येन (instrumental singular)
भाव्याभ्याम् (dual instrumental)
भाव्यैः (instrumental plural)
भाव्येभिः1 (instrumental plural)
भाव्याय (dative singular)
भाव्याभ्याम् (dative dual)
भाव्येभ्यः (dative plural)
भाव्यात् (ablative singular)
भाव्याभ्याम् (ablative dual)
भाव्येभ्यः (ablative plural)
भाव्यस्य (genitive singular)
भाव्ययोः (dual genitive)
भाव्यानाम् (genitive plural)
भाव्ये (locative singular)
भाव्ययोः (dual locative)
भाव्येषु (locative plural)

Pali: bhabba

/bʱɑː.ʋí.jɐ/

From Proto-Indo-European *bʰówH-yo-s, from *bʰuH- (“to be”). The Sanskrit root is भू (bhū).

गीर्भिरूर्ध्वान् कल्पयित्वा रोहितो भूमिमब्रवीत्।
त्वयीदं सर्वं जायतां यद्भूतं यच्च भाव्यम्॥
gīrbhirūrdhvān kalpayitvā rohito bhūmimabravīt.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 13.1.54

Then, having made the hills stand up, Rohita spake to Earth, and said:
In thee let every thing be born, what is and what is yet to be.

tvayīdaṃ sarvaṃ jāyatāṃ yadbhūtaṃ yacca bhāvyam.

future; about to be, yet to be, ought to be


शोकाकुल

śokākula (romanization)
शोकाकुलः (nominative singular)
शोकाकुलौ (dual nominative)
शोकाकुला1 (dual nominative)
शोकाकुलाः (nominative plural)
शोकाकुलासः1 (nominative plural)
शोकाकुल (singular vocative)
शोकाकुलौ (dual vocative)
शोकाकुला1 (dual vocative)
शोकाकुलाः (plural vocative)
शोकाकुलासः1 (plural vocative)
शोकाकुलम् (accusative singular)
शोकाकुलौ (accusative dual)
शोकाकुला1 (accusative dual)
शोकाकुलान् (accusative plural)
शोकाकुलेन (instrumental singular)
शोकाकुलाभ्याम् (dual instrumental)
शोकाकुलैः (instrumental plural)
शोकाकुलेभिः1 (instrumental plural)
शोकाकुलाय (dative singular)
शोकाकुलाभ्याम् (dative dual)
शोकाकुलेभ्यः (dative plural)
शोकाकुलात् (ablative singular)
शोकाकुलाभ्याम् (ablative dual)
शोकाकुलेभ्यः (ablative plural)
शोकाकुलस्य (genitive singular)
शोकाकुलयोः (dual genitive)
शोकाकुलानाम् (genitive plural)
शोकाकुले (locative singular)
शोकाकुलयोः (dual locative)
शोकाकुलेषु (locative plural)
शोकाकुला (nominative singular)
शोकाकुले (dual nominative)
शोकाकुलाः (nominative plural)
शोकाकुले (singular vocative)
शोकाकुले (dual vocative)
शोकाकुलाः (plural vocative)
शोकाकुलाम् (accusative singular)
शोकाकुले (accusative dual)
शोकाकुलाः (accusative plural)
शोकाकुलया (instrumental singular)
शोकाकुला1 (instrumental singular)
शोकाकुलाभ्याम् (dual instrumental)
शोकाकुलाभिः (instrumental plural)
शोकाकुलायै (dative singular)
शोकाकुलाभ्याम् (dative dual)
शोकाकुलाभ्यः (dative plural)
शोकाकुलायाः (ablative singular)
शोकाकुलायै2 (ablative singular)
शोकाकुलाभ्याम् (ablative dual)
शोकाकुलाभ्यः (ablative plural)
शोकाकुलायाः (genitive singular)
शोकाकुलायै2 (genitive singular)
शोकाकुलयोः (dual genitive)
शोकाकुलानाम् (genitive plural)
शोकाकुलायाम् (locative singular)
शोकाकुलयोः (dual locative)
शोकाकुलासु (locative plural)
शोकाकुलम् (nominative singular)
शोकाकुले (dual nominative)
शोकाकुलानि (nominative plural)
शोकाकुला1 (nominative plural)
शोकाकुल (singular vocative)
शोकाकुले (dual vocative)
शोकाकुलानि (plural vocative)
शोकाकुला1 (plural vocative)
शोकाकुलम् (accusative singular)
शोकाकुले (accusative dual)
शोकाकुलानि (accusative plural)
शोकाकुला1 (accusative plural)
शोकाकुलेन (instrumental singular)
शोकाकुलाभ्याम् (dual instrumental)
शोकाकुलैः (instrumental plural)
शोकाकुलेभिः1 (instrumental plural)
शोकाकुलाय (dative singular)
शोकाकुलाभ्याम् (dative dual)
शोकाकुलेभ्यः (dative plural)
शोकाकुलात् (ablative singular)
शोकाकुलाभ्याम् (ablative dual)
शोकाकुलेभ्यः (ablative plural)
शोकाकुलस्य (genitive singular)
शोकाकुलयोः (dual genitive)
शोकाकुलानाम् (genitive plural)
शोकाकुले (locative singular)
शोकाकुलयोः (dual locative)
शोकाकुलेषु (locative plural)

Compound of शोक (śóka, “sorrow, pain”) + आकुल (ākula, “filled, full, overburdened”).


अवैदिक

avaidika (romanization)
अवैदिकः (nominative singular)
अवैदिकौ (dual nominative)
अवैदिका1 (dual nominative)
अवैदिकाः (nominative plural)
अवैदिकासः1 (nominative plural)
अवैदिक (singular vocative)
अवैदिकौ (dual vocative)
अवैदिका1 (dual vocative)
अवैदिकाः (plural vocative)
अवैदिकासः1 (plural vocative)
अवैदिकम् (accusative singular)
अवैदिकौ (accusative dual)
अवैदिका1 (accusative dual)
अवैदिकान् (accusative plural)
अवैदिकेन (instrumental singular)
अवैदिकाभ्याम् (dual instrumental)
अवैदिकैः (instrumental plural)
अवैदिकेभिः1 (instrumental plural)
अवैदिकाय (dative singular)
अवैदिकाभ्याम् (dative dual)
अवैदिकेभ्यः (dative plural)
अवैदिकात् (ablative singular)
अवैदिकाभ्याम् (ablative dual)
अवैदिकेभ्यः (ablative plural)
अवैदिकस्य (genitive singular)
अवैदिकयोः (dual genitive)
अवैदिकानाम् (genitive plural)
अवैदिके (locative singular)
अवैदिकयोः (dual locative)
अवैदिकेषु (locative plural)
अवैदिकी (nominative singular)
अवैदिक्यौ (dual nominative)
अवैदिकी1 (dual nominative)
अवैदिक्यः (nominative plural)
अवैदिकीः1 (nominative plural)
अवैदिकि (singular vocative)
अवैदिक्यौ (dual vocative)
अवैदिकी1 (dual vocative)
अवैदिक्यः (plural vocative)
अवैदिकीः1 (plural vocative)
अवैदिकीम् (accusative singular)
अवैदिक्यौ (accusative dual)
अवैदिकी1 (accusative dual)
अवैदिकीः (accusative plural)
अवैदिक्या (instrumental singular)
अवैदिकीभ्याम् (dual instrumental)
अवैदिकीभिः (instrumental plural)
अवैदिक्यै (dative singular)
अवैदिकीभ्याम् (dative dual)
अवैदिकीभ्यः (dative plural)
अवैदिक्याः (ablative singular)
अवैदिक्यै2 (ablative singular)
अवैदिकीभ्याम् (ablative dual)
अवैदिकीभ्यः (ablative plural)
अवैदिक्याः (genitive singular)
अवैदिक्यै2 (genitive singular)
अवैदिक्योः (dual genitive)
अवैदिकीनाम् (genitive plural)
अवैदिक्याम् (locative singular)
अवैदिक्योः (dual locative)
अवैदिकीषु (locative plural)
अवैदिकम् (nominative singular)
अवैदिके (dual nominative)
अवैदिकानि (nominative plural)
अवैदिका1 (nominative plural)
अवैदिक (singular vocative)
अवैदिके (dual vocative)
अवैदिकानि (plural vocative)
अवैदिका1 (plural vocative)
अवैदिकम् (accusative singular)
अवैदिके (accusative dual)
अवैदिकानि (accusative plural)
अवैदिका1 (accusative plural)
अवैदिकेन (instrumental singular)
अवैदिकाभ्याम् (dual instrumental)
अवैदिकैः (instrumental plural)
अवैदिकेभिः1 (instrumental plural)
अवैदिकाय (dative singular)
अवैदिकाभ्याम् (dative dual)
अवैदिकेभ्यः (dative plural)
अवैदिकात् (ablative singular)
अवैदिकाभ्याम् (ablative dual)
अवैदिकेभ्यः (ablative plural)
अवैदिकस्य (genitive singular)
अवैदिकयोः (dual genitive)
अवैदिकानाम् (genitive plural)
अवैदिके (locative singular)
अवैदिकयोः (dual locative)
अवैदिकेषु (locative plural)

From अ- (a-, negative prefix) + वैदिक (vaidika, “Vedic”).

pre

non-Vedic; not related to the Vedas or the Vedic people


सुषुप्त

súṣupta (romanization)
सुषुप्तः (nominative singular)
सुषुप्तौ (dual nominative)
सुषुप्ता1 (dual nominative)
सुषुप्ताः (nominative plural)
सुषुप्तासः1 (nominative plural)
सुषुप्त (singular vocative)
सुषुप्तौ (dual vocative)
सुषुप्ता1 (dual vocative)
सुषुप्ताः (plural vocative)
सुषुप्तासः1 (plural vocative)
सुषुप्तम् (accusative singular)
सुषुप्तौ (accusative dual)
सुषुप्ता1 (accusative dual)
सुषुप्तान् (accusative plural)
सुषुप्तेन (instrumental singular)
सुषुप्ताभ्याम् (dual instrumental)
सुषुप्तैः (instrumental plural)
सुषुप्तेभिः1 (instrumental plural)
सुषुप्ताय (dative singular)
सुषुप्ताभ्याम् (dative dual)
सुषुप्तेभ्यः (dative plural)
सुषुप्तात् (ablative singular)
सुषुप्ताभ्याम् (ablative dual)
सुषुप्तेभ्यः (ablative plural)
सुषुप्तस्य (genitive singular)
सुषुप्तयोः (dual genitive)
सुषुप्तानाम् (genitive plural)
सुषुप्ते (locative singular)
सुषुप्तयोः (dual locative)
सुषुप्तेषु (locative plural)
सुषुप्ता (nominative singular)
सुषुप्ते (dual nominative)
सुषुप्ताः (nominative plural)
सुषुप्ते (singular vocative)
सुषुप्ते (dual vocative)
सुषुप्ताः (plural vocative)
सुषुप्ताम् (accusative singular)
सुषुप्ते (accusative dual)
सुषुप्ताः (accusative plural)
सुषुप्तया (instrumental singular)
सुषुप्ता1 (instrumental singular)
सुषुप्ताभ्याम् (dual instrumental)
सुषुप्ताभिः (instrumental plural)
सुषुप्तायै (dative singular)
सुषुप्ताभ्याम् (dative dual)
सुषुप्ताभ्यः (dative plural)
सुषुप्तायाः (ablative singular)
सुषुप्तायै2 (ablative singular)
सुषुप्ताभ्याम् (ablative dual)
सुषुप्ताभ्यः (ablative plural)
सुषुप्तायाः (genitive singular)
सुषुप्तायै2 (genitive singular)
सुषुप्तयोः (dual genitive)
सुषुप्तानाम् (genitive plural)
सुषुप्तायाम् (locative singular)
सुषुप्तयोः (dual locative)
सुषुप्तासु (locative plural)
सुषुप्तम् (nominative singular)
सुषुप्ते (dual nominative)
सुषुप्तानि (nominative plural)
सुषुप्ता1 (nominative plural)
सुषुप्त (singular vocative)
सुषुप्ते (dual vocative)
सुषुप्तानि (plural vocative)
सुषुप्ता1 (plural vocative)
सुषुप्तम् (accusative singular)
सुषुप्ते (accusative dual)
सुषुप्तानि (accusative plural)
सुषुप्ता1 (accusative plural)
सुषुप्तेन (instrumental singular)
सुषुप्ताभ्याम् (dual instrumental)
सुषुप्तैः (instrumental plural)
सुषुप्तेभिः1 (instrumental plural)
सुषुप्ताय (dative singular)
सुषुप्ताभ्याम् (dative dual)
सुषुप्तेभ्यः (dative plural)
सुषुप्तात् (ablative singular)
सुषुप्ताभ्याम् (ablative dual)
सुषुप्तेभ्यः (ablative plural)
सुषुप्तस्य (genitive singular)
सुषुप्तयोः (dual genitive)
सुषुप्तानाम् (genitive plural)
सुषुप्ते (locative singular)
सुषुप्तयोः (dual locative)
सुषुप्तेषु (locative plural)

From सु- (su-, “well, nicely”) + सुप्त (suptá, “asleep; sleep”).

af

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa

यथा सुषुप्तः पुरुषो विश्वं पश्यति चात्मनि। आत्मानमेकदेशस्थं मन्यते स्वप्न उत्थितः॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 6.16.53

When a person is in deep sleep, he dreams and sees in himself many other objects, such as great mountains and rivers or perhaps even the entire universe, although they are far away. Sometimes when one awakens from a dream he sees that he is in a human form, lying in his bed in one place.

yathā suṣuptaḥ puruṣo viśvaṃ paśyati cātmani. ātmānamekadeśasthaṃ manyate svapna utthitaḥ.


उद्वर्तन

udvartana (romanization)
उद्वर्तनः (nominative singular)
उद्वर्तनौ (dual nominative)
उद्वर्तना1 (dual nominative)
उद्वर्तनाः (nominative plural)
उद्वर्तनासः1 (nominative plural)
उद्वर्तन (singular vocative)
उद्वर्तनौ (dual vocative)
उद्वर्तना1 (dual vocative)
उद्वर्तनाः (plural vocative)
उद्वर्तनासः1 (plural vocative)
उद्वर्तनम् (accusative singular)
उद्वर्तनौ (accusative dual)
उद्वर्तना1 (accusative dual)
उद्वर्तनान् (accusative plural)
उद्वर्तनेन (instrumental singular)
उद्वर्तनाभ्याम् (dual instrumental)
उद्वर्तनैः (instrumental plural)
उद्वर्तनेभिः1 (instrumental plural)
उद्वर्तनाय (dative singular)
उद्वर्तनाभ्याम् (dative dual)
उद्वर्तनेभ्यः (dative plural)
उद्वर्तनात् (ablative singular)
उद्वर्तनाभ्याम् (ablative dual)
उद्वर्तनेभ्यः (ablative plural)
उद्वर्तनस्य (genitive singular)
उद्वर्तनयोः (dual genitive)
उद्वर्तनानाम् (genitive plural)
उद्वर्तने (locative singular)
उद्वर्तनयोः (dual locative)
उद्वर्तनेषु (locative plural)
उद्वर्तनी (nominative singular)
उद्वर्तन्यौ (dual nominative)
उद्वर्तनी1 (dual nominative)
उद्वर्तन्यः (nominative plural)
उद्वर्तनीः1 (nominative plural)
उद्वर्तनि (singular vocative)
उद्वर्तन्यौ (dual vocative)
उद्वर्तनी1 (dual vocative)
उद्वर्तन्यः (plural vocative)
उद्वर्तनीः1 (plural vocative)
उद्वर्तनीम् (accusative singular)
उद्वर्तन्यौ (accusative dual)
उद्वर्तनी1 (accusative dual)
उद्वर्तनीः (accusative plural)
उद्वर्तन्या (instrumental singular)
उद्वर्तनीभ्याम् (dual instrumental)
उद्वर्तनीभिः (instrumental plural)
उद्वर्तन्यै (dative singular)
उद्वर्तनीभ्याम् (dative dual)
उद्वर्तनीभ्यः (dative plural)
उद्वर्तन्याः (ablative singular)
उद्वर्तन्यै2 (ablative singular)
उद्वर्तनीभ्याम् (ablative dual)
उद्वर्तनीभ्यः (ablative plural)
उद्वर्तन्याः (genitive singular)
उद्वर्तन्यै2 (genitive singular)
उद्वर्तन्योः (dual genitive)
उद्वर्तनीनाम् (genitive plural)
उद्वर्तन्याम् (locative singular)
उद्वर्तन्योः (dual locative)
उद्वर्तनीषु (locative plural)
उद्वर्तनम् (nominative singular)
उद्वर्तने (dual nominative)
उद्वर्तनानि (nominative plural)
उद्वर्तना1 (nominative plural)
उद्वर्तन (singular vocative)
उद्वर्तने (dual vocative)
उद्वर्तनानि (plural vocative)
उद्वर्तना1 (plural vocative)
उद्वर्तनम् (accusative singular)
उद्वर्तने (accusative dual)
उद्वर्तनानि (accusative plural)
उद्वर्तना1 (accusative plural)
उद्वर्तनेन (instrumental singular)
उद्वर्तनाभ्याम् (dual instrumental)
उद्वर्तनैः (instrumental plural)
उद्वर्तनेभिः1 (instrumental plural)
उद्वर्तनाय (dative singular)
उद्वर्तनाभ्याम् (dative dual)
उद्वर्तनेभ्यः (dative plural)
उद्वर्तनात् (ablative singular)
उद्वर्तनाभ्याम् (ablative dual)
उद्वर्तनेभ्यः (ablative plural)
उद्वर्तनस्य (genitive singular)
उद्वर्तनयोः (dual genitive)
उद्वर्तनानाम् (genitive plural)
उद्वर्तने (locative singular)
उद्वर्तनयोः (dual locative)
उद्वर्तनेषु (locative plural)

/ud̪ˈʋɐɾ.t̪ɐ.n̪ɐ/

From उद्- (ud-) + वृत् (vṛt) + -अन (-ana).


यजत

yajatá (romanization)
यजतः (nominative singular)
यजतौ (dual nominative)
यजता1 (dual nominative)
यजताः (nominative plural)
यजतासः1 (nominative plural)
यजत (singular vocative)
यजतौ (dual vocative)
यजता1 (dual vocative)
यजताः (plural vocative)
यजतासः1 (plural vocative)
यजतम् (accusative singular)
यजतौ (accusative dual)
यजता1 (accusative dual)
यजतान् (accusative plural)
यजतेन (instrumental singular)
यजताभ्याम् (dual instrumental)
यजतैः (instrumental plural)
यजतेभिः1 (instrumental plural)
यजताय (dative singular)
यजताभ्याम् (dative dual)
यजतेभ्यः (dative plural)
यजतात् (ablative singular)
यजताभ्याम् (ablative dual)
यजतेभ्यः (ablative plural)
यजतस्य (genitive singular)
यजतयोः (dual genitive)
यजतानाम् (genitive plural)
यजते (locative singular)
यजतयोः (dual locative)
यजतेषु (locative plural)
यजता (nominative singular)
यजते (dual nominative)
यजताः (nominative plural)
यजते (singular vocative)
यजते (dual vocative)
यजताः (plural vocative)
यजताम् (accusative singular)
यजते (accusative dual)
यजताः (accusative plural)
यजतया (instrumental singular)
यजता1 (instrumental singular)
यजताभ्याम् (dual instrumental)
यजताभिः (instrumental plural)
यजतायै (dative singular)
यजताभ्याम् (dative dual)
यजताभ्यः (dative plural)
यजतायाः (ablative singular)
यजतायै2 (ablative singular)
यजताभ्याम् (ablative dual)
यजताभ्यः (ablative plural)
यजतायाः (genitive singular)
यजतायै2 (genitive singular)
यजतयोः (dual genitive)
यजतानाम् (genitive plural)
यजतायाम् (locative singular)
यजतयोः (dual locative)
यजतासु (locative plural)
यजतम् (nominative singular)
यजते (dual nominative)
यजतानि (nominative plural)
यजता1 (nominative plural)
यजत (singular vocative)
यजते (dual vocative)
यजतानि (plural vocative)
यजता1 (plural vocative)
यजतम् (accusative singular)
यजते (accusative dual)
यजतानि (accusative plural)
यजता1 (accusative plural)
यजतेन (instrumental singular)
यजताभ्याम् (dual instrumental)
यजतैः (instrumental plural)
यजतेभिः1 (instrumental plural)
यजताय (dative singular)
यजताभ्याम् (dative dual)
यजतेभ्यः (dative plural)
यजतात् (ablative singular)
यजताभ्याम् (ablative dual)
यजतेभ्यः (ablative plural)
यजतस्य (genitive singular)
यजतयोः (dual genitive)
यजतानाम् (genitive plural)
यजते (locative singular)
यजतयोः (dual locative)
यजतेषु (locative plural)

/ˈjɐ.d͡ʑɐ.t̪ɐ/

From Proto-Indo-Iranian *Hyaȷ́atás (“holy, worthy of worship”); ultimately from Proto-Indo-European *h₁yaǵ- (“to worship”). Cognate with Avestan 𐬫𐬀𐬰𐬀𐬙𐬀 (yazata, “worthy of worship”).

cog

त्वामग्न ऋतायवः समीधिरे प्रत्नं प्रत्नास ऊतये सहस्कृत ।
पुरुश्चन्द्रं यजतं विश्वधायसं दमूनसं गृहपतिं वरेण्यम् ॥
tvāmagna ṛtāyavaḥ samīdhire pratnaṃ pratnāsa ūtaye sahaskṛta.

O Agni, urged to strength, the men of old who loved the Law enkindled you, the Ancient, for their aid,
You who are very bright, and holy, nourisher of all, most excellent, the Friend and Master of the home.

puruścandraṃ yajataṃ viśvadhāyasaṃ damūnasaṃ gṛhapatiṃ vareṇyam.


अरस

arasá (romanization)
अरसः (nominative singular)
अरसौ (dual nominative)
अरसा1 (dual nominative)
अरसाः (nominative plural)
अरसासः1 (nominative plural)
अरस (singular vocative)
अरसौ (dual vocative)
अरसा1 (dual vocative)
अरसाः (plural vocative)
अरसासः1 (plural vocative)
अरसम् (accusative singular)
अरसौ (accusative dual)
अरसा1 (accusative dual)
अरसान् (accusative plural)
अरसेन (instrumental singular)
अरसाभ्याम् (dual instrumental)
अरसैः (instrumental plural)
अरसेभिः1 (instrumental plural)
अरसाय (dative singular)
अरसाभ्याम् (dative dual)
अरसेभ्यः (dative plural)
अरसात् (ablative singular)
अरसाभ्याम् (ablative dual)
अरसेभ्यः (ablative plural)
अरसस्य (genitive singular)
अरसयोः (dual genitive)
अरसानाम् (genitive plural)
अरसे (locative singular)
अरसयोः (dual locative)
अरसेषु (locative plural)
अरसा (nominative singular)
अरसे (dual nominative)
अरसाः (nominative plural)
अरसे (singular vocative)
अरसे (dual vocative)
अरसाः (plural vocative)
अरसाम् (accusative singular)
अरसे (accusative dual)
अरसाः (accusative plural)
अरसया (instrumental singular)
अरसा1 (instrumental singular)
अरसाभ्याम् (dual instrumental)
अरसाभिः (instrumental plural)
अरसायै (dative singular)
अरसाभ्याम् (dative dual)
अरसाभ्यः (dative plural)
अरसायाः (ablative singular)
अरसायै2 (ablative singular)
अरसाभ्याम् (ablative dual)
अरसाभ्यः (ablative plural)
अरसायाः (genitive singular)
अरसायै2 (genitive singular)
अरसयोः (dual genitive)
अरसानाम् (genitive plural)
अरसायाम् (locative singular)
अरसयोः (dual locative)
अरसासु (locative plural)
अरसम् (nominative singular)
अरसे (dual nominative)
अरसानि (nominative plural)
अरसा1 (nominative plural)
अरस (singular vocative)
अरसे (dual vocative)
अरसानि (plural vocative)
अरसा1 (plural vocative)
अरसम् (accusative singular)
अरसे (accusative dual)
अरसानि (accusative plural)
अरसा1 (accusative plural)
अरसेन (instrumental singular)
अरसाभ्याम् (dual instrumental)
अरसैः (instrumental plural)
अरसेभिः1 (instrumental plural)
अरसाय (dative singular)
अरसाभ्याम् (dative dual)
अरसेभ्यः (dative plural)
अरसात् (ablative singular)
अरसाभ्याम् (ablative dual)
अरसेभ्यः (ablative plural)
अरसस्य (genitive singular)
अरसयोः (dual genitive)
अरसानाम् (genitive plural)
अरसे (locative singular)
अरसयोः (dual locative)
अरसेषु (locative plural)

Pali: arasa

Prakrit: 𑀅𑀭𑀲 (arasa)

→ Hindi: अरस (aras) (learned)

From अ- (a-, negative prefix) + रस (rása, “sap, elixir, semen; charm, delight, taste, pleasure”). Later Vedic अलस (alasá, “lazy, tired”) is a corruption of this term.

pre

कुषुम्भकस्तदब्रवीद्गिरेः प्रवर्तमानकः।
वृश्चिकस्य्आरसं विषम्अरसं वृश्चिक ते विषम्॥
kuṣumbhakastadabravīdgireḥ pravartamānakaḥ.

Appearing forth from the mountain's side the poison-insect said:
"The scorpion's venom is weak. O Scorpion, your venom is weak."

vṛścikasyārasaṃ viṣamarasaṃ vṛścika te viṣam.

weak, having no strength, inefficacious, impotent


ज्यायस्

jyā́yas (romanization)
ज्यायान् (nominative singular)
ज्यायांसौ (dual nominative)
ज्यायांसा1 (dual nominative)
ज्यायांसः (nominative plural)
ज्यायन् (singular vocative)
ज्यायः2 (singular vocative)
ज्यायांसौ (dual vocative)
ज्यायांसा1 (dual vocative)
ज्यायांसः (plural vocative)
ज्यायांसम् (accusative singular)
ज्यायांसौ (accusative dual)
ज्यायांसा1 (accusative dual)
ज्यायसः (accusative plural)
ज्यायसा (instrumental singular)
ज्यायोभ्याम् (dual instrumental)
ज्यायोभिः (instrumental plural)
ज्यायसे (dative singular)
ज्यायोभ्याम् (dative dual)
ज्यायोभ्यः (dative plural)
ज्यायसः (ablative singular)
ज्यायोभ्याम् (ablative dual)
ज्यायोभ्यः (ablative plural)
ज्यायसः (genitive singular)
ज्यायसोः (dual genitive)
ज्यायसाम् (genitive plural)
ज्यायसि (locative singular)
ज्यायसोः (dual locative)
ज्यायःसु (locative plural)
ज्यायसी (nominative singular)
ज्यायस्यौ (dual nominative)
ज्यायसी1 (dual nominative)
ज्यायस्यः (nominative plural)
ज्यायसीः1 (nominative plural)
ज्यायसि (singular vocative)
ज्यायस्यौ (dual vocative)
ज्यायसी1 (dual vocative)
ज्यायस्यः (plural vocative)
ज्यायसीः1 (plural vocative)
ज्यायसीम् (accusative singular)
ज्यायस्यौ (accusative dual)
ज्यायसी1 (accusative dual)
ज्यायसीः (accusative plural)
ज्यायस्या (instrumental singular)
ज्यायसीभ्याम् (dual instrumental)
ज्यायसीभिः (instrumental plural)
ज्यायस्यै (dative singular)
ज्यायसीभ्याम् (dative dual)
ज्यायसीभ्यः (dative plural)
ज्यायस्याः (ablative singular)
ज्यायस्यै2 (ablative singular)
ज्यायसीभ्याम् (ablative dual)
ज्यायसीभ्यः (ablative plural)
ज्यायस्याः (genitive singular)
ज्यायस्यै2 (genitive singular)
ज्यायस्योः (dual genitive)
ज्यायसीनाम् (genitive plural)
ज्यायस्याम् (locative singular)
ज्यायस्योः (dual locative)
ज्यायसीषु (locative plural)
ज्यायः (nominative singular)
ज्यायसी (dual nominative)
ज्यायांसि (nominative plural)
ज्यायः (singular vocative)
ज्यायसी (dual vocative)
ज्यायांसि (plural vocative)
ज्यायः (accusative singular)
ज्यायसी (accusative dual)
ज्यायांसि (accusative plural)
ज्यायसा (instrumental singular)
ज्यायोभ्याम् (dual instrumental)
ज्यायोभिः (instrumental plural)
ज्यायसे (dative singular)
ज्यायोभ्याम् (dative dual)
ज्यायोभ्यः (dative plural)
ज्यायसः (ablative singular)
ज्यायोभ्याम् (ablative dual)
ज्यायोभ्यः (ablative plural)
ज्यायसः (genitive singular)
ज्यायसोः (dual genitive)
ज्यायसाम् (genitive plural)
ज्यायसि (locative singular)
ज्यायसोः (dual locative)
ज्यायःसु (locative plural)

/ˈd͡ʑjɑː.jɐs̪/

From the root ज्या (jyā, “to overpower, defeat, oppress”), itself from the root जि (ji, “to conquer”).

sa-root

अर्जुन उवाच
ज्यायसी चेत्कर्मणस्ते मता बुद्धिर्जनार्दन। तत्किं कर्मणि घोरे मां नियोजयसि केशव॥
arjuna uvāca
jyāyasī cetkarmaṇaste matā buddhirjanārdana. tatkiṃ karmaṇi ghore māṃ niyojayasi keśava.

Arjuna said: O Janārdana, O Keśava, why do you want to engage me in this ghastly warfare, if you think that intelligence is better than fruitive work?

नियतं कुरु कर्म त्वं कर्म ज्यायो ह्यकर्मणः। शरीरयात्रापि च ते न प्रसिद्धयेदकर्मणः॥

Do your duties with discipline, for doing something is better than being without work. One's body cannot even be maintained without doing work.

niyataṃ kuru karma tvaṃ karma jyāyo hyakarmaṇaḥ. śarīrayātrāpi ca te na prasiddhayedakarmaṇaḥ.

(law) having come of age; answerable for one's conduct as an adult; no longer a minor

(by further extension) decayed, worn out


व्यृद्ध

vyṛ̀ddha (romanization)
víyṛddha (Vedic)
व्यृद्धः (nominative singular)
व्यृद्धौ (dual nominative)
व्यृद्धा1 (dual nominative)
व्यृद्धाः (nominative plural)
व्यृद्धासः1 (nominative plural)
व्यृद्ध (singular vocative)
व्यृद्धौ (dual vocative)
व्यृद्धा1 (dual vocative)
व्यृद्धाः (plural vocative)
व्यृद्धासः1 (plural vocative)
व्यृद्धम् (accusative singular)
व्यृद्धौ (accusative dual)
व्यृद्धा1 (accusative dual)
व्यृद्धान् (accusative plural)
व्यृद्धेन (instrumental singular)
व्यृद्धाभ्याम् (dual instrumental)
व्यृद्धैः (instrumental plural)
व्यृद्धेभिः1 (instrumental plural)
व्यृद्धाय (dative singular)
व्यृद्धाभ्याम् (dative dual)
व्यृद्धेभ्यः (dative plural)
व्यृद्धात् (ablative singular)
व्यृद्धाभ्याम् (ablative dual)
व्यृद्धेभ्यः (ablative plural)
व्यृद्धस्य (genitive singular)
व्यृद्धयोः (dual genitive)
व्यृद्धानाम् (genitive plural)
व्यृद्धे (locative singular)
व्यृद्धयोः (dual locative)
व्यृद्धेषु (locative plural)
व्यृद्धा (nominative singular)
व्यृद्धे (dual nominative)
व्यृद्धाः (nominative plural)
व्यृद्धे (singular vocative)
व्यृद्धे (dual vocative)
व्यृद्धाः (plural vocative)
व्यृद्धाम् (accusative singular)
व्यृद्धे (accusative dual)
व्यृद्धाः (accusative plural)
व्यृद्धया (instrumental singular)
व्यृद्धा1 (instrumental singular)
व्यृद्धाभ्याम् (dual instrumental)
व्यृद्धाभिः (instrumental plural)
व्यृद्धायै (dative singular)
व्यृद्धाभ्याम् (dative dual)
व्यृद्धाभ्यः (dative plural)
व्यृद्धायाः (ablative singular)
व्यृद्धायै2 (ablative singular)
व्यृद्धाभ्याम् (ablative dual)
व्यृद्धाभ्यः (ablative plural)
व्यृद्धायाः (genitive singular)
व्यृद्धायै2 (genitive singular)
व्यृद्धयोः (dual genitive)
व्यृद्धानाम् (genitive plural)
व्यृद्धायाम् (locative singular)
व्यृद्धयोः (dual locative)
व्यृद्धासु (locative plural)
व्यृद्धम् (nominative singular)
व्यृद्धे (dual nominative)
व्यृद्धानि (nominative plural)
व्यृद्धा1 (nominative plural)
व्यृद्ध (singular vocative)
व्यृद्धे (dual vocative)
व्यृद्धानि (plural vocative)
व्यृद्धा1 (plural vocative)
व्यृद्धम् (accusative singular)
व्यृद्धे (accusative dual)
व्यृद्धानि (accusative plural)
व्यृद्धा1 (accusative plural)
व्यृद्धेन (instrumental singular)
व्यृद्धाभ्याम् (dual instrumental)
व्यृद्धैः (instrumental plural)
व्यृद्धेभिः1 (instrumental plural)
व्यृद्धाय (dative singular)
व्यृद्धाभ्याम् (dative dual)
व्यृद्धेभ्यः (dative plural)
व्यृद्धात् (ablative singular)
व्यृद्धाभ्याम् (ablative dual)
व्यृद्धेभ्यः (ablative plural)
व्यृद्धस्य (genitive singular)
व्यृद्धयोः (dual genitive)
व्यृद्धानाम् (genitive plural)
व्यृद्धे (locative singular)
व्यृद्धयोः (dual locative)
व्यृद्धेषु (locative plural)

[ʋí.jr̩d̪̚.d̪ʱɐ]

/ˈʋjr̩d̪.d̪ʱɐ/

[ˈʋjr̩d̪̚.d̪ʱɐ]

वि- (vi-, prefix to denote opposition) + ऋद्ध (ṛddha, “prosperous, accomplished, successful”), from Proto-Indo-European *h₃erdʰ-.

af

समंबिला योनिर्वा इयं रेत इदं यद्वै रेतसो योनिमतिरिच्यतेऽमुया तद्भवत्यथ यन्न्यूनं व्यृद्धं तदेतद्वै रेतसः समृद्धं यत्समम्बिलं चतुःस्रक्तिरेष कूपो भवति चतस्रो वै दिशः सर्वाभ्य एवैनमेतद्दिग्भ्यः खनति

It (the lump of clay) should be as large as the hole: thus this earth (or clay) becomes his (Agni's) self. And as to its (being) as large as the hole, -- this earth is the womb, and this clay is seed; and whatever part of the seed exceeds the womb, becomes useless; and what is deficient, is unsuccessful; but that part of the seed which is within the hole is successful. Four-cornered is this hole, for there are four quarters: from all the four quarters he thus digs him out.

samaṃbilā yonirvā iyaṃ reta idaṃ yadvai retaso yonimatiricyateʼmuyā tadbhavatyatha yannyūnaṃ vyṛddhaṃ tadetadvai retasaḥ samṛddhaṃ yatsamambilaṃ catuḥsraktireṣa kūpo bhavati catasro vai diśaḥ sarvābhya evainametaddigbhyaḥ khanati


उद्विग्न

udvigna (romanization)
उद्विग्नः (nominative singular)
उद्विग्नौ (dual nominative)
उद्विग्ना1 (dual nominative)
उद्विग्नाः (nominative plural)
उद्विग्नासः1 (nominative plural)
उद्विग्न (singular vocative)
उद्विग्नौ (dual vocative)
उद्विग्ना1 (dual vocative)
उद्विग्नाः (plural vocative)
उद्विग्नासः1 (plural vocative)
उद्विग्नम् (accusative singular)
उद्विग्नौ (accusative dual)
उद्विग्ना1 (accusative dual)
उद्विग्नान् (accusative plural)
उद्विग्नेन (instrumental singular)
उद्विग्नाभ्याम् (dual instrumental)
उद्विग्नैः (instrumental plural)
उद्विग्नेभिः1 (instrumental plural)
उद्विग्नाय (dative singular)
उद्विग्नाभ्याम् (dative dual)
उद्विग्नेभ्यः (dative plural)
उद्विग्नात् (ablative singular)
उद्विग्नाभ्याम् (ablative dual)
उद्विग्नेभ्यः (ablative plural)
उद्विग्नस्य (genitive singular)
उद्विग्नयोः (dual genitive)
उद्विग्नानाम् (genitive plural)
उद्विग्ने (locative singular)
उद्विग्नयोः (dual locative)
उद्विग्नेषु (locative plural)
उद्विग्ना (nominative singular)
उद्विग्ने (dual nominative)
उद्विग्नाः (nominative plural)
उद्विग्ने (singular vocative)
उद्विग्ने (dual vocative)
उद्विग्नाः (plural vocative)
उद्विग्नाम् (accusative singular)
उद्विग्ने (accusative dual)
उद्विग्नाः (accusative plural)
उद्विग्नया (instrumental singular)
उद्विग्ना1 (instrumental singular)
उद्विग्नाभ्याम् (dual instrumental)
उद्विग्नाभिः (instrumental plural)
उद्विग्नायै (dative singular)
उद्विग्नाभ्याम् (dative dual)
उद्विग्नाभ्यः (dative plural)
उद्विग्नायाः (ablative singular)
उद्विग्नायै2 (ablative singular)
उद्विग्नाभ्याम् (ablative dual)
उद्विग्नाभ्यः (ablative plural)
उद्विग्नायाः (genitive singular)
उद्विग्नायै2 (genitive singular)
उद्विग्नयोः (dual genitive)
उद्विग्नानाम् (genitive plural)
उद्विग्नायाम् (locative singular)
उद्विग्नयोः (dual locative)
उद्विग्नासु (locative plural)
उद्विग्नम् (nominative singular)
उद्विग्ने (dual nominative)
उद्विग्नानि (nominative plural)
उद्विग्ना1 (nominative plural)
उद्विग्न (singular vocative)
उद्विग्ने (dual vocative)
उद्विग्नानि (plural vocative)
उद्विग्ना1 (plural vocative)
उद्विग्नम् (accusative singular)
उद्विग्ने (accusative dual)
उद्विग्नानि (accusative plural)
उद्विग्ना1 (accusative plural)
उद्विग्नेन (instrumental singular)
उद्विग्नाभ्याम् (dual instrumental)
उद्विग्नैः (instrumental plural)
उद्विग्नेभिः1 (instrumental plural)
उद्विग्नाय (dative singular)
उद्विग्नाभ्याम् (dative dual)
उद्विग्नेभ्यः (dative plural)
उद्विग्नात् (ablative singular)
उद्विग्नाभ्याम् (ablative dual)
उद्विग्नेभ्यः (ablative plural)
उद्विग्नस्य (genitive singular)
उद्विग्नयोः (dual genitive)
उद्विग्नानाम् (genitive plural)
उद्विग्ने (locative singular)
उद्विग्नयोः (dual locative)
उद्विग्नेषु (locative plural)

Pali: ubbigga

desc

Prakrit: 𑀉𑀯𑁆𑀯𑀺𑀕𑁆𑀕 (uvvigga), 𑀉𑀯𑁆𑀯𑀺𑀡𑁆𑀡 (uvviṇṇa)

From उद्- (ud-) + विग्न (vigna, “terrified, alarmed”).

pre

ते तु तूर्णमुपव्रज्य देवक्या गर्भजन्म तत्। आचख्युर्भोजराजाय यद्उद्विग्नः प्रतीक्षते॥
te tu tūrṇamupavrajya devakyā garbhajanma tat. ācakhyurbhojarājāya yadudvignaḥ pratīkṣate.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.4.2

Thereafter, all the watchmen very quickly approached King Kaṃsa, the ruler of the Bhoja dynasty, and submitted the news of the birth of Devakī’s child. Anxious Kaṃsa, who was waiting for this news, immediately took action.

तन्नावकल्पयोः कंसान्नित्यम्उद्विग्नचेतसोः। मोघमेते व्यतिक्रान्ता दिवसा वामनर्चतोः॥
tannāvakalpayoḥ kaṃsānnityamudvignacetasoḥ. moghamete vyatikrāntā divasā vāmanarcatoḥ.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.45.8

Thus we have wasted all these days, unable as we were to properly honor you because our minds were always disturbed by fear of Kaṃsa.

बह्वेवम्उद्विग्नदृशोच्यमाने जनेन दक्षस्य मुहुर्महात्मनः। उत्पेतुरुत्पाततमाः सहस्रशो भयावहा दिवि भूमौ च पर्यक्॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 4.5.12

While all the people talked amongst themselves, with nervous glances, Dakṣa saw dangerous omens from all sides, from the earth and from the sky.

किमुद्यमैः करिष्यन्ति देवाः समरभीरवः। नित्यम्उद्विग्नमनसो ज्याघोषैर्धनुषस्तव॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.4.32

The devas always fear the sound of your bowstring. They are anxious, afraid of fighting. Therefore, what can they do by their endeavors to harm you?

kimudyamaiḥ kariṣyanti devāḥ samarabhīravaḥ. nityamudvignamanaso jyāghoṣairdhanuṣastava.

shuddering, disturbed, frightened, terrified,


नवम

navamá (romanization)
नवमः (nominative singular)
नवमौ (dual nominative)
नवमा1 (dual nominative)
नवमाः (nominative plural)
नवमासः1 (nominative plural)
नवम (singular vocative)
नवमौ (dual vocative)
नवमा1 (dual vocative)
नवमाः (plural vocative)
नवमासः1 (plural vocative)
नवमम् (accusative singular)
नवमौ (accusative dual)
नवमा1 (accusative dual)
नवमान् (accusative plural)
नवमेन (instrumental singular)
नवमाभ्याम् (dual instrumental)
नवमैः (instrumental plural)
नवमेभिः1 (instrumental plural)
नवमाय (dative singular)
नवमाभ्याम् (dative dual)
नवमेभ्यः (dative plural)
नवमात् (ablative singular)
नवमाभ्याम् (ablative dual)
नवमेभ्यः (ablative plural)
नवमस्य (genitive singular)
नवमयोः (dual genitive)
नवमानाम् (genitive plural)
नवमे (locative singular)
नवमयोः (dual locative)
नवमेषु (locative plural)
नवमी (nominative singular)
नवम्यौ (dual nominative)
नवमी1 (dual nominative)
नवम्यः (nominative plural)
नवमीः1 (nominative plural)
नवमि (singular vocative)
नवम्यौ (dual vocative)
नवमी1 (dual vocative)
नवम्यः (plural vocative)
नवमीः1 (plural vocative)
नवमीम् (accusative singular)
नवम्यौ (accusative dual)
नवमी1 (accusative dual)
नवमीः (accusative plural)
नवम्या (instrumental singular)
नवमीभ्याम् (dual instrumental)
नवमीभिः (instrumental plural)
नवम्यै (dative singular)
नवमीभ्याम् (dative dual)
नवमीभ्यः (dative plural)
नवम्याः (ablative singular)
नवम्यै2 (ablative singular)
नवमीभ्याम् (ablative dual)
नवमीभ्यः (ablative plural)
नवम्याः (genitive singular)
नवम्यै2 (genitive singular)
नवम्योः (dual genitive)
नवमीनाम् (genitive plural)
नवम्याम् (locative singular)
नवम्योः (dual locative)
नवमीषु (locative plural)
नवमम् (nominative singular)
नवमे (dual nominative)
नवमानि (nominative plural)
नवमा1 (nominative plural)
नवम (singular vocative)
नवमे (dual vocative)
नवमानि (plural vocative)
नवमा1 (plural vocative)
नवमम् (accusative singular)
नवमे (accusative dual)
नवमानि (accusative plural)
नवमा1 (accusative plural)
नवमेन (instrumental singular)
नवमाभ्याम् (dual instrumental)
नवमैः (instrumental plural)
नवमेभिः1 (instrumental plural)
नवमाय (dative singular)
नवमाभ्याम् (dative dual)
नवमेभ्यः (dative plural)
नवमात् (ablative singular)
नवमाभ्याम् (ablative dual)
नवमेभ्यः (ablative plural)
नवमस्य (genitive singular)
नवमयोः (dual genitive)
नवमानाम् (genitive plural)
नवमे (locative singular)
नवमयोः (dual locative)
नवमेषु (locative plural)

Gandhari: 𐨣𐨬𐨨 (navama)

Pali: navama
→ Burmese: နဝမ (na.wa.ma.)

Prakrit: 𑀡𑀯𑀫 (ṇavama)

Khasa Prakrit:

Nepali: नवौं (nawa͠u)

Magadhi Prakrit:

Old Awadhi: नवउं (navaüṃ)

Maharastri Prakrit:

Konkani: णवें (ṇavẽ)

Marathi: नववे (navve)

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Punjabi: ਨੌਵਾਂ (nauvā̃)

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: nā̃õ

Arabic script: نائون

Devanagari script: नांओं

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: નવમું (navmũ)

Hindustani: navā̃

Hindi: नवाँ

Urdu: نَواں (navā̃)

→ Bengali: নবম (nobom)

→ Kannada: ನವಮ (navama)

/ˈn̪ɐ.ʋɐ.mɐ/

Inherited from Proto-Indo-Iranian *Hnawamás (“ninth”); ultimately from Proto-Indo-European *h₁néwn̥ (“nine”). Cognate with Old Persian 𐎴𐎺𐎶 (n-v-m /navama/), Avestan 𐬥𐬀𐬊𐬨𐬀 (naoma), 𐬥𐬁𐬎𐬨𐬀 (nāuma), Khotanese 𑀦𑁅𑀫 (nauma), Sogdian [script needed] (nʾwmyk).

inh+

एवा ते अग्ने सुमतिं चकानो नविष्ठाय नवमं त्रसदस्युः ।

So Trasadasyu served thee, O Most Youthful God, craving thy favour for the ninth time, Agni

evā te agne sumatiṃ cakāno naviṣṭhāya navamaṃ trasadasyuḥ.


यातयामन्

sa-adj

यातयामन् • (yātáyāman) stem

yātáyāman (romanization)
यातयामा (nominative singular)
यातयामानौ (dual nominative)
यातयामाना1 (dual nominative)
यातयामानः (nominative plural)
यातयामन् (singular vocative)
यातयामानौ (dual vocative)
यातयामाना1 (dual vocative)
यातयामानः (plural vocative)
यातयामानम् (accusative singular)
यातयामानौ (accusative dual)
यातयामाना1 (accusative dual)
यातयाम्नः (accusative plural)
यातयाम्ना (instrumental singular)
यातयामभ्याम् (dual instrumental)
यातयामभिः (instrumental plural)
यातयाम्ने (dative singular)
यातयामभ्याम् (dative dual)
यातयामभ्यः (dative plural)
यातयाम्नः (ablative singular)
यातयामभ्याम् (ablative dual)
यातयामभ्यः (ablative plural)
यातयाम्नः (genitive singular)
यातयाम्नोः (dual genitive)
यातयाम्नाम् (genitive plural)
यातयाम्नि (locative singular)
यातयामनि (locative singular)
यातयामन्1 (locative singular)
यातयाम्नोः (dual locative)
यातयामसु (locative plural)
यातयाम्नी (nominative singular)
यातयाम्न्यौ (dual nominative)
यातयाम्नी1 (dual nominative)
यातयाम्न्यः (nominative plural)
यातयाम्नीः1 (nominative plural)
यातयाम्नि (singular vocative)
यातयाम्न्यौ (dual vocative)
यातयाम्नी1 (dual vocative)
यातयाम्न्यः (plural vocative)
यातयाम्नीः1 (plural vocative)
यातयाम्नीम् (accusative singular)
यातयाम्न्यौ (accusative dual)
यातयाम्नी1 (accusative dual)
यातयाम्नीः (accusative plural)
यातयाम्न्या (instrumental singular)
यातयाम्नीभ्याम् (dual instrumental)
यातयाम्नीभिः (instrumental plural)
यातयाम्न्यै (dative singular)
यातयाम्नीभ्याम् (dative dual)
यातयाम्नीभ्यः (dative plural)
यातयाम्न्याः (ablative singular)
यातयाम्न्यै2 (ablative singular)
यातयाम्नीभ्याम् (ablative dual)
यातयाम्नीभ्यः (ablative plural)
यातयाम्न्याः (genitive singular)
यातयाम्न्यै2 (genitive singular)
यातयाम्न्योः (dual genitive)
यातयाम्नीनाम् (genitive plural)
यातयाम्न्याम् (locative singular)
यातयाम्न्योः (dual locative)
यातयाम्नीषु (locative plural)
यातयाम (nominative singular)
यातयाम्नी (dual nominative)
यातयामनी (dual nominative)
यातयामानि (nominative plural)
यातयाम1 (nominative plural)
यातयामा1 (nominative plural)
यातयामन् (singular vocative)
यातयाम (singular vocative)
यातयाम्नी (dual vocative)
यातयामनी (dual vocative)
यातयामानि (plural vocative)
यातयाम1 (plural vocative)
यातयामा1 (plural vocative)
यातयाम (accusative singular)
यातयाम्नी (accusative dual)
यातयामनी (accusative dual)
यातयामानि (accusative plural)
यातयाम1 (accusative plural)
यातयामा1 (accusative plural)
यातयाम्ना (instrumental singular)
यातयामभ्याम् (dual instrumental)
यातयामभिः (instrumental plural)
यातयाम्ने (dative singular)
यातयामभ्याम् (dative dual)
यातयामभ्यः (dative plural)
यातयाम्नः (ablative singular)
यातयामभ्याम् (ablative dual)
यातयामभ्यः (ablative plural)
यातयाम्नः (genitive singular)
यातयाम्नोः (dual genitive)
यातयाम्नाम् (genitive plural)
यातयाम्नि (locative singular)
यातयामनि (locative singular)
यातयामन्1 (locative singular)
यातयाम्नोः (dual locative)
यातयामसु (locative plural)

/jɑː.t̪ɐˈjɑː.mɐn̪/

यातयाम यातयाम#Sanskrit


सप्तथ

saptátha (romanization)
सप्तथः (nominative singular)
सप्तथौ (dual nominative)
सप्तथा1 (dual nominative)
सप्तथाः (nominative plural)
सप्तथासः1 (nominative plural)
सप्तथ (singular vocative)
सप्तथौ (dual vocative)
सप्तथा1 (dual vocative)
सप्तथाः (plural vocative)
सप्तथासः1 (plural vocative)
सप्तथम् (accusative singular)
सप्तथौ (accusative dual)
सप्तथा1 (accusative dual)
सप्तथान् (accusative plural)
सप्तथेन (instrumental singular)
सप्तथाभ्याम् (dual instrumental)
सप्तथैः (instrumental plural)
सप्तथेभिः1 (instrumental plural)
सप्तथाय (dative singular)
सप्तथाभ्याम् (dative dual)
सप्तथेभ्यः (dative plural)
सप्तथात् (ablative singular)
सप्तथाभ्याम् (ablative dual)
सप्तथेभ्यः (ablative plural)
सप्तथस्य (genitive singular)
सप्तथयोः (dual genitive)
सप्तथानाम् (genitive plural)
सप्तथे (locative singular)
सप्तथयोः (dual locative)
सप्तथेषु (locative plural)
सप्तथी (nominative singular)
सप्तथ्यौ (dual nominative)
सप्तथी1 (dual nominative)
सप्तथ्यः (nominative plural)
सप्तथीः1 (nominative plural)
सप्तथि (singular vocative)
सप्तथ्यौ (dual vocative)
सप्तथी1 (dual vocative)
सप्तथ्यः (plural vocative)
सप्तथीः1 (plural vocative)
सप्तथीम् (accusative singular)
सप्तथ्यौ (accusative dual)
सप्तथी1 (accusative dual)
सप्तथीः (accusative plural)
सप्तथ्या (instrumental singular)
सप्तथीभ्याम् (dual instrumental)
सप्तथीभिः (instrumental plural)
सप्तथ्यै (dative singular)
सप्तथीभ्याम् (dative dual)
सप्तथीभ्यः (dative plural)
सप्तथ्याः (ablative singular)
सप्तथ्यै2 (ablative singular)
सप्तथीभ्याम् (ablative dual)
सप्तथीभ्यः (ablative plural)
सप्तथ्याः (genitive singular)
सप्तथ्यै2 (genitive singular)
सप्तथ्योः (dual genitive)
सप्तथीनाम् (genitive plural)
सप्तथ्याम् (locative singular)
सप्तथ्योः (dual locative)
सप्तथीषु (locative plural)
सप्तथम् (nominative singular)
सप्तथे (dual nominative)
सप्तथानि (nominative plural)
सप्तथा1 (nominative plural)
सप्तथ (singular vocative)
सप्तथे (dual vocative)
सप्तथानि (plural vocative)
सप्तथा1 (plural vocative)
सप्तथम् (accusative singular)
सप्तथे (accusative dual)
सप्तथानि (accusative plural)
सप्तथा1 (accusative plural)
सप्तथेन (instrumental singular)
सप्तथाभ्याम् (dual instrumental)
सप्तथैः (instrumental plural)
सप्तथेभिः1 (instrumental plural)
सप्तथाय (dative singular)
सप्तथाभ्याम् (dative dual)
सप्तथेभ्यः (dative plural)
सप्तथात् (ablative singular)
सप्तथाभ्याम् (ablative dual)
सप्तथेभ्यः (ablative plural)
सप्तथस्य (genitive singular)
सप्तथयोः (dual genitive)
सप्तथानाम् (genitive plural)
सप्तथे (locative singular)
सप्तथयोः (dual locative)
सप्तथेषु (locative plural)

/ˈs̪ɐp.t̪ɐ.t̪ʰɐ/

[ˈs̪ɐp̚.t̪ɐ.t̪ʰɐ]

From Proto-Indo-Iranian *saptátʰas, from Proto-Indo-European *septm̥-th₂ó-s (“seventh”), from *septḿ̥ (“seven”). Cognate with Avestan 𐬵𐬀𐬞𐬙𐬀𐬚𐬀 (haptaθa), Lithuanian septiñtas, Proto-Germanic *sebundô (whence English seventh).

आ यत्सा॒कं य॒शसो॑ वावशा॒नाः सर॑स्वती स॒प्तथी॒ सिन्धु॑माता ।
ā́ yátsākáṃ yaśáso vāvaśānā́ḥ sárasvatī saptáthī síndhumātā.
Coming together, the glorious, the loudly roaring - Sarasvatī, the Mother of Floods, the seventh [river]...


यातयाम

yātáyāma (romanization)
यातयामः (nominative singular)
यातयामौ (dual nominative)
यातयामा1 (dual nominative)
यातयामाः (nominative plural)
यातयामासः1 (nominative plural)
यातयाम (singular vocative)
यातयामौ (dual vocative)
यातयामा1 (dual vocative)
यातयामाः (plural vocative)
यातयामासः1 (plural vocative)
यातयामम् (accusative singular)
यातयामौ (accusative dual)
यातयामा1 (accusative dual)
यातयामान् (accusative plural)
यातयामेन (instrumental singular)
यातयामाभ्याम् (dual instrumental)
यातयामैः (instrumental plural)
यातयामेभिः1 (instrumental plural)
यातयामाय (dative singular)
यातयामाभ्याम् (dative dual)
यातयामेभ्यः (dative plural)
यातयामात् (ablative singular)
यातयामाभ्याम् (ablative dual)
यातयामेभ्यः (ablative plural)
यातयामस्य (genitive singular)
यातयामयोः (dual genitive)
यातयामानाम् (genitive plural)
यातयामे (locative singular)
यातयामयोः (dual locative)
यातयामेषु (locative plural)
यातयामा (nominative singular)
यातयामे (dual nominative)
यातयामाः (nominative plural)
यातयामे (singular vocative)
यातयामे (dual vocative)
यातयामाः (plural vocative)
यातयामाम् (accusative singular)
यातयामे (accusative dual)
यातयामाः (accusative plural)
यातयामया (instrumental singular)
यातयामा1 (instrumental singular)
यातयामाभ्याम् (dual instrumental)
यातयामाभिः (instrumental plural)
यातयामायै (dative singular)
यातयामाभ्याम् (dative dual)
यातयामाभ्यः (dative plural)
यातयामायाः (ablative singular)
यातयामायै2 (ablative singular)
यातयामाभ्याम् (ablative dual)
यातयामाभ्यः (ablative plural)
यातयामायाः (genitive singular)
यातयामायै2 (genitive singular)
यातयामयोः (dual genitive)
यातयामानाम् (genitive plural)
यातयामायाम् (locative singular)
यातयामयोः (dual locative)
यातयामासु (locative plural)
यातयामम् (nominative singular)
यातयामे (dual nominative)
यातयामानि (nominative plural)
यातयामा1 (nominative plural)
यातयाम (singular vocative)
यातयामे (dual vocative)
यातयामानि (plural vocative)
यातयामा1 (plural vocative)
यातयामम् (accusative singular)
यातयामे (accusative dual)
यातयामानि (accusative plural)
यातयामा1 (accusative plural)
यातयामेन (instrumental singular)
यातयामाभ्याम् (dual instrumental)
यातयामैः (instrumental plural)
यातयामेभिः1 (instrumental plural)
यातयामाय (dative singular)
यातयामाभ्याम् (dative dual)
यातयामेभ्यः (dative plural)
यातयामात् (ablative singular)
यातयामाभ्याम् (ablative dual)
यातयामेभ्यः (ablative plural)
यातयामस्य (genitive singular)
यातयामयोः (dual genitive)
यातयामानाम् (genitive plural)
यातयामे (locative singular)
यातयामयोः (dual locative)
यातयामेषु (locative plural)

/jɑː.t̪ɐˈjɑː.mɐ/

Compound of यात (yātá, “gone, escaped, finished”) + याम (yā́ma, “motion, course, going, progress; night watch of three hours”), literally “[of which the] progress/motion/course is finished/gone; something which has spent 3 hours”, both from the root या (yā, “to go, move”).

com

􂀿of which the􂁀 progress/motion/course is finished/gone; something which has spent 3 hours

used, spoilt, useless, rejected, exhausted, worn out

यातयामं गतरसं पूति पर्युषितं च यत्। उच्छिष्टमपि चामेध्यं भोजनं तामसप्रियम्॥

yātayāmaṃ gatarasaṃ pūti paryuṣitaṃ ca yat. ucchiṣṭamapi cāmedhyaṃ bhojanaṃ tāmasapriyam.

stale, unfresh (especially, of food which has been prepared more than three hours before being eaten)


ರುದ್ರ

रुद्र रुद्र#Sanskrit


गतरस

gatarasa (romanization)
गतरसः (nominative singular)
गतरसौ (dual nominative)
गतरसा1 (dual nominative)
गतरसाः (nominative plural)
गतरसासः1 (nominative plural)
गतरस (singular vocative)
गतरसौ (dual vocative)
गतरसा1 (dual vocative)
गतरसाः (plural vocative)
गतरसासः1 (plural vocative)
गतरसम् (accusative singular)
गतरसौ (accusative dual)
गतरसा1 (accusative dual)
गतरसान् (accusative plural)
गतरसेन (instrumental singular)
गतरसाभ्याम् (dual instrumental)
गतरसैः (instrumental plural)
गतरसेभिः1 (instrumental plural)
गतरसाय (dative singular)
गतरसाभ्याम् (dative dual)
गतरसेभ्यः (dative plural)
गतरसात् (ablative singular)
गतरसाभ्याम् (ablative dual)
गतरसेभ्यः (ablative plural)
गतरसस्य (genitive singular)
गतरसयोः (dual genitive)
गतरसानाम् (genitive plural)
गतरसे (locative singular)
गतरसयोः (dual locative)
गतरसेषु (locative plural)
गतरसा (nominative singular)
गतरसे (dual nominative)
गतरसाः (nominative plural)
गतरसे (singular vocative)
गतरसे (dual vocative)
गतरसाः (plural vocative)
गतरसाम् (accusative singular)
गतरसे (accusative dual)
गतरसाः (accusative plural)
गतरसया (instrumental singular)
गतरसा1 (instrumental singular)
गतरसाभ्याम् (dual instrumental)
गतरसाभिः (instrumental plural)
गतरसायै (dative singular)
गतरसाभ्याम् (dative dual)
गतरसाभ्यः (dative plural)
गतरसायाः (ablative singular)
गतरसायै2 (ablative singular)
गतरसाभ्याम् (ablative dual)
गतरसाभ्यः (ablative plural)
गतरसायाः (genitive singular)
गतरसायै2 (genitive singular)
गतरसयोः (dual genitive)
गतरसानाम् (genitive plural)
गतरसायाम् (locative singular)
गतरसयोः (dual locative)
गतरसासु (locative plural)
गतरसम् (nominative singular)
गतरसे (dual nominative)
गतरसानि (nominative plural)
गतरसा1 (nominative plural)
गतरस (singular vocative)
गतरसे (dual vocative)
गतरसानि (plural vocative)
गतरसा1 (plural vocative)
गतरसम् (accusative singular)
गतरसे (accusative dual)
गतरसानि (accusative plural)
गतरसा1 (accusative plural)
गतरसेन (instrumental singular)
गतरसाभ्याम् (dual instrumental)
गतरसैः (instrumental plural)
गतरसेभिः1 (instrumental plural)
गतरसाय (dative singular)
गतरसाभ्याम् (dative dual)
गतरसेभ्यः (dative plural)
गतरसात् (ablative singular)
गतरसाभ्याम् (ablative dual)
गतरसेभ्यः (ablative plural)
गतरसस्य (genitive singular)
गतरसयोः (dual genitive)
गतरसानाम् (genitive plural)
गतरसे (locative singular)
गतरसयोः (dual locative)
गतरसेषु (locative plural)

/ˈɡɐ.t̪ɐ.ɾɐ.s̪ɐ/

Compound of गत (gatá, “gone”) + रस (rása, “flavour, taste”).

having lost its flavour or taste, tasteless


ख्यात

khyāta (romanization)
ख्यातः (nominative singular)
ख्यातौ (dual nominative)
ख्याता1 (dual nominative)
ख्याताः (nominative plural)
ख्यातासः1 (nominative plural)
ख्यात (singular vocative)
ख्यातौ (dual vocative)
ख्याता1 (dual vocative)
ख्याताः (plural vocative)
ख्यातासः1 (plural vocative)
ख्यातम् (accusative singular)
ख्यातौ (accusative dual)
ख्याता1 (accusative dual)
ख्यातान् (accusative plural)
ख्यातेन (instrumental singular)
ख्याताभ्याम् (dual instrumental)
ख्यातैः (instrumental plural)
ख्यातेभिः1 (instrumental plural)
ख्याताय (dative singular)
ख्याताभ्याम् (dative dual)
ख्यातेभ्यः (dative plural)
ख्यातात् (ablative singular)
ख्याताभ्याम् (ablative dual)
ख्यातेभ्यः (ablative plural)
ख्यातस्य (genitive singular)
ख्यातयोः (dual genitive)
ख्यातानाम् (genitive plural)
ख्याते (locative singular)
ख्यातयोः (dual locative)
ख्यातेषु (locative plural)
ख्याता (nominative singular)
ख्याते (dual nominative)
ख्याताः (nominative plural)
ख्याते (singular vocative)
ख्याते (dual vocative)
ख्याताः (plural vocative)
ख्याताम् (accusative singular)
ख्याते (accusative dual)
ख्याताः (accusative plural)
ख्यातया (instrumental singular)
ख्याता1 (instrumental singular)
ख्याताभ्याम् (dual instrumental)
ख्याताभिः (instrumental plural)
ख्यातायै (dative singular)
ख्याताभ्याम् (dative dual)
ख्याताभ्यः (dative plural)
ख्यातायाः (ablative singular)
ख्यातायै2 (ablative singular)
ख्याताभ्याम् (ablative dual)
ख्याताभ्यः (ablative plural)
ख्यातायाः (genitive singular)
ख्यातायै2 (genitive singular)
ख्यातयोः (dual genitive)
ख्यातानाम् (genitive plural)
ख्यातायाम् (locative singular)
ख्यातयोः (dual locative)
ख्यातासु (locative plural)
ख्यातम् (nominative singular)
ख्याते (dual nominative)
ख्यातानि (nominative plural)
ख्याता1 (nominative plural)
ख्यात (singular vocative)
ख्याते (dual vocative)
ख्यातानि (plural vocative)
ख्याता1 (plural vocative)
ख्यातम् (accusative singular)
ख्याते (accusative dual)
ख्यातानि (accusative plural)
ख्याता1 (accusative plural)
ख्यातेन (instrumental singular)
ख्याताभ्याम् (dual instrumental)
ख्यातैः (instrumental plural)
ख्यातेभिः1 (instrumental plural)
ख्याताय (dative singular)
ख्याताभ्याम् (dative dual)
ख्यातेभ्यः (dative plural)
ख्यातात् (ablative singular)
ख्याताभ्याम् (ablative dual)
ख्यातेभ्यः (ablative plural)
ख्यातस्य (genitive singular)
ख्यातयोः (dual genitive)
ख्यातानाम् (genitive plural)
ख्याते (locative singular)
ख्यातयोः (dual locative)
ख्यातेषु (locative plural)

/ˈkʰjɑː.t̪ɐ/

From the root ख्या (khyā, “to be known, named, famous”) + -त (-ta).

sa-root

चण्डवेग इति ख्यातो गन्धर्वाधिपतिर्नृप। गन्धर्वास्तस्य बलिनः षष्ट्युत्तरशतत्रयम्॥
caṇḍavega iti khyāto gandharvādhipatirnṛpa. gandharvāstasya balinaḥ ṣaṣṭyuttaraśatatrayam.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 4.27.13

O King! In Gandharvaloka there is a king named Caṇḍavega. Under him there are 360 very powerful Gandharva soldiers.

ज्ञात्वा मम मतं साध्वि पिता दुहितृवत्सलः। बृहत्सेन इति ख्यातस्तत्रोपायमचीकरत् ॥
jñātvā mama mataṃ sādhvi pitā duhitṛvatsalaḥ. bṛhatsena iti khyātastatropāyamacīkarat.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.83.18

My father, named Bṛhatsena, was by nature compassionate to his daughter, and knowing how I felt, O saintly lady, he arranged to fulfil my desire.

स वै पूर्वमभूद्राजा पाण्ड्यो द्रविडसत्तमः। इन्द्रद्युम्न इति ख्यातो विष्णुव्रतपरायणः॥
sa vai pūrvamabhūdrājā pāṇḍyo draviḍasattamaḥ. indradyumna iti khyāto viṣṇuvrataparāyaṇaḥ.
He [the elephant Gajendra] had formerly been a Vaiṣṇava and the king of the country known as Pāṇḍya, which is in the province of Draviḍa [South India]. In his previous life, he was known as Indradyumna Mahārāja.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 8.4.7

आसीद्राजा सार्वभौमः शूरसेनेषु वै नृप। चित्रकेतुरिति ख्यातो यस्यासीत्कामधुङ्मही॥
āsīdrājā sārvabhaumaḥ śūraseneṣu vai nṛpa. citraketuriti khyāto yasyāsītkāmadhuṅmahī.
O King [Parīkṣita], in the province of Śūrasena there was a king named Citraketu, who ruled the entire earth. During his reign, the earth produced all the necessities for life.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 6.14.10

known
known as; named, called, denominated

यो रातो देवयजने देवैर्गाधिषु तापसः। देवरात इति ख्यातः शुनःशेफस्तु भार्गवः॥
yo rāto devayajane devairgādhiṣu tāpasaḥ. devarāta iti khyātaḥ śunaḥśephastu bhārgavaḥ.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 9.16.32

Although Śunaḥśepha was born in the Bhārgava dynasty, he was greatly advanced in spiritual life, and therefore the demigods involved in the sacrifice protected him. Consequently he was also celebrated as the descendant of Gādhi named Devarāta.

धर्मस्य सूनृतायां तु भगवान्पुरुषोत्तमः। सत्यसेन इति ख्यातो जातः सत्यव्रतैः सह॥
dharmasya sūnṛtāyāṃ tu bhagavānpuruṣottamaḥ. satyasena iti khyāto jātaḥ satyavrataiḥ saha.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 8.1.25

In this manvantara, the Supreme Personality of Godhead appeared from the womb of Sūnṛtā, who was the wife of Dharma, the demigod in charge of religion. The Lord was celebrated as Satyasena, and he appeared with other demigods, known as the Satyavratas.

known for something negative; notorious, infamous


अमेध्य

amedhyá (romanization)
अमेध्यः (nominative singular)
अमेध्यौ (dual nominative)
अमेध्या1 (dual nominative)
अमेध्याः (nominative plural)
अमेध्यासः1 (nominative plural)
अमेध्य (singular vocative)
अमेध्यौ (dual vocative)
अमेध्या1 (dual vocative)
अमेध्याः (plural vocative)
अमेध्यासः1 (plural vocative)
अमेध्यम् (accusative singular)
अमेध्यौ (accusative dual)
अमेध्या1 (accusative dual)
अमेध्यान् (accusative plural)
अमेध्येन (instrumental singular)
अमेध्याभ्याम् (dual instrumental)
अमेध्यैः (instrumental plural)
अमेध्येभिः1 (instrumental plural)
अमेध्याय (dative singular)
अमेध्याभ्याम् (dative dual)
अमेध्येभ्यः (dative plural)
अमेध्यात् (ablative singular)
अमेध्याभ्याम् (ablative dual)
अमेध्येभ्यः (ablative plural)
अमेध्यस्य (genitive singular)
अमेध्ययोः (dual genitive)
अमेध्यानाम् (genitive plural)
अमेध्ये (locative singular)
अमेध्ययोः (dual locative)
अमेध्येषु (locative plural)
अमेध्या (nominative singular)
अमेध्ये (dual nominative)
अमेध्याः (nominative plural)
अमेध्ये (singular vocative)
अमेध्ये (dual vocative)
अमेध्याः (plural vocative)
अमेध्याम् (accusative singular)
अमेध्ये (accusative dual)
अमेध्याः (accusative plural)
अमेध्यया (instrumental singular)
अमेध्या1 (instrumental singular)
अमेध्याभ्याम् (dual instrumental)
अमेध्याभिः (instrumental plural)
अमेध्यायै (dative singular)
अमेध्याभ्याम् (dative dual)
अमेध्याभ्यः (dative plural)
अमेध्यायाः (ablative singular)
अमेध्यायै2 (ablative singular)
अमेध्याभ्याम् (ablative dual)
अमेध्याभ्यः (ablative plural)
अमेध्यायाः (genitive singular)
अमेध्यायै2 (genitive singular)
अमेध्ययोः (dual genitive)
अमेध्यानाम् (genitive plural)
अमेध्यायाम् (locative singular)
अमेध्ययोः (dual locative)
अमेध्यासु (locative plural)
अमेध्यम् (nominative singular)
अमेध्ये (dual nominative)
अमेध्यानि (nominative plural)
अमेध्या1 (nominative plural)
अमेध्य (singular vocative)
अमेध्ये (dual vocative)
अमेध्यानि (plural vocative)
अमेध्या1 (plural vocative)
अमेध्यम् (accusative singular)
अमेध्ये (accusative dual)
अमेध्यानि (accusative plural)
अमेध्या1 (accusative plural)
अमेध्येन (instrumental singular)
अमेध्याभ्याम् (dual instrumental)
अमेध्यैः (instrumental plural)
अमेध्येभिः1 (instrumental plural)
अमेध्याय (dative singular)
अमेध्याभ्याम् (dative dual)
अमेध्येभ्यः (dative plural)
अमेध्यात् (ablative singular)
अमेध्याभ्याम् (ablative dual)
अमेध्येभ्यः (ablative plural)
अमेध्यस्य (genitive singular)
अमेध्ययोः (dual genitive)
अमेध्यानाम् (genitive plural)
अमेध्ये (locative singular)
अमेध्ययोः (dual locative)
अमेध्येषु (locative plural)

From अ- (a-, negative prefix) + मेध्य (médhya, “fit for sacrifice; pure”).

pre

ततोऽमेध्यम्अयं वर्षं बल्वलेन विनिर्मितम्। अभवद्यज्ञशालायां सोऽन्वदृश्यत शूलधृक्॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.79.2

Next, onto the sacrificial arena came a downpour of abominable [things] sent by Balvala, after which the demon himself appeared, trident in hand.

unfit for sacrifice; impure, unholy, filthy, foul, dirty, abominable, unlucky, inauspicious


पूति

pū́ti (romanization)
पूतिः (nominative singular)
पूती (dual nominative)
पूतयः (nominative plural)
पूते (singular vocative)
पूती (dual vocative)
पूतयः (plural vocative)
पूतिम् (accusative singular)
पूती (accusative dual)
पूतीन् (accusative plural)
पूतिना (instrumental singular)
पूत्या1 (instrumental singular)
पूतिभ्याम् (dual instrumental)
पूतिभिः (instrumental plural)
पूतये (dative singular)
पूतिभ्याम् (dative dual)
पूतिभ्यः (dative plural)
पूतेः (ablative singular)
पूत्यः1 (ablative singular)
पूतिभ्याम् (ablative dual)
पूतिभ्यः (ablative plural)
पूतेः (genitive singular)
पूत्यः1 (genitive singular)
पूत्योः (dual genitive)
पूतीनाम् (genitive plural)
पूतौ (locative singular)
पूता1 (locative singular)
पूत्योः (dual locative)
पूतिषु (locative plural)
पूतिः (nominative singular)
पूती (dual nominative)
पूतयः (nominative plural)
पूते (singular vocative)
पूती (dual vocative)
पूतयः (plural vocative)
पूतिम् (accusative singular)
पूती (accusative dual)
पूतीः (accusative plural)
पूत्या (instrumental singular)
पूती1 (instrumental singular)
पूतिभ्याम् (dual instrumental)
पूतिभिः (instrumental plural)
पूतये (dative singular)
पूत्यै2 (dative singular)
पूती1 (dative singular)
पूतिभ्याम् (dative dual)
पूतिभ्यः (dative plural)
पूतेः (ablative singular)
पूत्याः2 (ablative singular)
पूत्यै3 (ablative singular)
पूतिभ्याम् (ablative dual)
पूतिभ्यः (ablative plural)
पूतेः (genitive singular)
पूत्याः2 (genitive singular)
पूत्यै3 (genitive singular)
पूत्योः (dual genitive)
पूतीनाम् (genitive plural)
पूतौ (locative singular)
पूत्याम्2 (locative singular)
पूता1 (locative singular)
पूत्योः (dual locative)
पूतिषु (locative plural)
पूति (nominative singular)
पूतिनी (dual nominative)
पूतीनि (nominative plural)
पूति1 (nominative plural)
पूती1 (nominative plural)
पूति (singular vocative)
पूते (singular vocative)
पूतिनी (dual vocative)
पूतीनि (plural vocative)
पूति1 (plural vocative)
पूती1 (plural vocative)
पूति (accusative singular)
पूतिनी (accusative dual)
पूतीनि (accusative plural)
पूति1 (accusative plural)
पूती1 (accusative plural)
पूतिना (instrumental singular)
पूत्या1 (instrumental singular)
पूतिभ्याम् (dual instrumental)
पूतिभिः (instrumental plural)
पूतिने (dative singular)
पूतये1 (dative singular)
पूतिभ्याम् (dative dual)
पूतिभ्यः (dative plural)
पूतिनः (ablative singular)
पूतेः1 (ablative singular)
पूतिभ्याम् (ablative dual)
पूतिभ्यः (ablative plural)
पूतिनः (genitive singular)
पूतेः1 (genitive singular)
पूतिनोः (dual genitive)
पूतीनाम् (genitive plural)
पूतिनि (locative singular)
पूतौ1 (locative singular)
पूता1 (locative singular)
पूतिनोः (dual locative)
पूतिषु (locative plural)

Pali: pūti

Prakrit: 𑀧𑀽𑀇 (pūi)

From the root पूय् (pūy, “to become foul or putrid; to stink”).

sa-root

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda

करम्भपूतिसौरभ्यशान्तोग्राम्लादिभिः पृथक्। द्रव्यावयववैषम्याद्गन्ध एको विभिद्यते॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 3.26.45

Odor, although one, becomes many — as mixed, stinking, fragrant, mild, strong, acidic and so on — according to the proportions of associated substances.

karambhapūtisaurabhyaśāntogrāmlādibhiḥ pṛthak. dravyāvayavavaiṣamyādgandha eko vibhidyate.

Food prepared more than three hours before being eaten, food that is tasteless, putrid and decomposed, and left-over food that is untouchable and impure is dear to those in the mode of darkness.


युवानम्

युवन् युवन्#Sanskrit


युवानस्

/juˈʋɑː.n̪ɐs̪/

युवन् युवन्#Sanskrit

nominative/vocative plural of युवन् (yúvan)


अपर्युषित

aparyuṣita (romanization)
अपर्युषितः (nominative singular)
अपर्युषितौ (dual nominative)
अपर्युषिता1 (dual nominative)
अपर्युषिताः (nominative plural)
अपर्युषितासः1 (nominative plural)
अपर्युषित (singular vocative)
अपर्युषितौ (dual vocative)
अपर्युषिता1 (dual vocative)
अपर्युषिताः (plural vocative)
अपर्युषितासः1 (plural vocative)
अपर्युषितम् (accusative singular)
अपर्युषितौ (accusative dual)
अपर्युषिता1 (accusative dual)
अपर्युषितान् (accusative plural)
अपर्युषितेन (instrumental singular)
अपर्युषिताभ्याम् (dual instrumental)
अपर्युषितैः (instrumental plural)
अपर्युषितेभिः1 (instrumental plural)
अपर्युषिताय (dative singular)
अपर्युषिताभ्याम् (dative dual)
अपर्युषितेभ्यः (dative plural)
अपर्युषितात् (ablative singular)
अपर्युषिताभ्याम् (ablative dual)
अपर्युषितेभ्यः (ablative plural)
अपर्युषितस्य (genitive singular)
अपर्युषितयोः (dual genitive)
अपर्युषितानाम् (genitive plural)
अपर्युषिते (locative singular)
अपर्युषितयोः (dual locative)
अपर्युषितेषु (locative plural)
अपर्युषिता (nominative singular)
अपर्युषिते (dual nominative)
अपर्युषिताः (nominative plural)
अपर्युषिते (singular vocative)
अपर्युषिते (dual vocative)
अपर्युषिताः (plural vocative)
अपर्युषिताम् (accusative singular)
अपर्युषिते (accusative dual)
अपर्युषिताः (accusative plural)
अपर्युषितया (instrumental singular)
अपर्युषिता1 (instrumental singular)
अपर्युषिताभ्याम् (dual instrumental)
अपर्युषिताभिः (instrumental plural)
अपर्युषितायै (dative singular)
अपर्युषिताभ्याम् (dative dual)
अपर्युषिताभ्यः (dative plural)
अपर्युषितायाः (ablative singular)
अपर्युषितायै2 (ablative singular)
अपर्युषिताभ्याम् (ablative dual)
अपर्युषिताभ्यः (ablative plural)
अपर्युषितायाः (genitive singular)
अपर्युषितायै2 (genitive singular)
अपर्युषितयोः (dual genitive)
अपर्युषितानाम् (genitive plural)
अपर्युषितायाम् (locative singular)
अपर्युषितयोः (dual locative)
अपर्युषितासु (locative plural)
अपर्युषितम् (nominative singular)
अपर्युषिते (dual nominative)
अपर्युषितानि (nominative plural)
अपर्युषिता1 (nominative plural)
अपर्युषित (singular vocative)
अपर्युषिते (dual vocative)
अपर्युषितानि (plural vocative)
अपर्युषिता1 (plural vocative)
अपर्युषितम् (accusative singular)
अपर्युषिते (accusative dual)
अपर्युषितानि (accusative plural)
अपर्युषिता1 (accusative plural)
अपर्युषितेन (instrumental singular)
अपर्युषिताभ्याम् (dual instrumental)
अपर्युषितैः (instrumental plural)
अपर्युषितेभिः1 (instrumental plural)
अपर्युषिताय (dative singular)
अपर्युषिताभ्याम् (dative dual)
अपर्युषितेभ्यः (dative plural)
अपर्युषितात् (ablative singular)
अपर्युषिताभ्याम् (ablative dual)
अपर्युषितेभ्यः (ablative plural)
अपर्युषितस्य (genitive singular)
अपर्युषितयोः (dual genitive)
अपर्युषितानाम् (genitive plural)
अपर्युषिते (locative singular)
अपर्युषितयोः (dual locative)
अपर्युषितेषु (locative plural)

From अ- (a-, negative) + पर्युषित (paryuṣita, “stale, unfresh, decomposed”).


अक्लान्त

aklānta (romanization)
अक्लान्तः (nominative singular)
अक्लान्तौ (dual nominative)
अक्लान्ता1 (dual nominative)
अक्लान्ताः (nominative plural)
अक्लान्तासः1 (nominative plural)
अक्लान्त (singular vocative)
अक्लान्तौ (dual vocative)
अक्लान्ता1 (dual vocative)
अक्लान्ताः (plural vocative)
अक्लान्तासः1 (plural vocative)
अक्लान्तम् (accusative singular)
अक्लान्तौ (accusative dual)
अक्लान्ता1 (accusative dual)
अक्लान्तान् (accusative plural)
अक्लान्तेन (instrumental singular)
अक्लान्ताभ्याम् (dual instrumental)
अक्लान्तैः (instrumental plural)
अक्लान्तेभिः1 (instrumental plural)
अक्लान्ताय (dative singular)
अक्लान्ताभ्याम् (dative dual)
अक्लान्तेभ्यः (dative plural)
अक्लान्तात् (ablative singular)
अक्लान्ताभ्याम् (ablative dual)
अक्लान्तेभ्यः (ablative plural)
अक्लान्तस्य (genitive singular)
अक्लान्तयोः (dual genitive)
अक्लान्तानाम् (genitive plural)
अक्लान्ते (locative singular)
अक्लान्तयोः (dual locative)
अक्लान्तेषु (locative plural)
अक्लान्ता (nominative singular)
अक्लान्ते (dual nominative)
अक्लान्ताः (nominative plural)
अक्लान्ते (singular vocative)
अक्लान्ते (dual vocative)
अक्लान्ताः (plural vocative)
अक्लान्ताम् (accusative singular)
अक्लान्ते (accusative dual)
अक्लान्ताः (accusative plural)
अक्लान्तया (instrumental singular)
अक्लान्ता1 (instrumental singular)
अक्लान्ताभ्याम् (dual instrumental)
अक्लान्ताभिः (instrumental plural)
अक्लान्तायै (dative singular)
अक्लान्ताभ्याम् (dative dual)
अक्लान्ताभ्यः (dative plural)
अक्लान्तायाः (ablative singular)
अक्लान्तायै2 (ablative singular)
अक्लान्ताभ्याम् (ablative dual)
अक्लान्ताभ्यः (ablative plural)
अक्लान्तायाः (genitive singular)
अक्लान्तायै2 (genitive singular)
अक्लान्तयोः (dual genitive)
अक्लान्तानाम् (genitive plural)
अक्लान्तायाम् (locative singular)
अक्लान्तयोः (dual locative)
अक्लान्तासु (locative plural)
अक्लान्तम् (nominative singular)
अक्लान्ते (dual nominative)
अक्लान्तानि (nominative plural)
अक्लान्ता1 (nominative plural)
अक्लान्त (singular vocative)
अक्लान्ते (dual vocative)
अक्लान्तानि (plural vocative)
अक्लान्ता1 (plural vocative)
अक्लान्तम् (accusative singular)
अक्लान्ते (accusative dual)
अक्लान्तानि (accusative plural)
अक्लान्ता1 (accusative plural)
अक्लान्तेन (instrumental singular)
अक्लान्ताभ्याम् (dual instrumental)
अक्लान्तैः (instrumental plural)
अक्लान्तेभिः1 (instrumental plural)
अक्लान्ताय (dative singular)
अक्लान्ताभ्याम् (dative dual)
अक्लान्तेभ्यः (dative plural)
अक्लान्तात् (ablative singular)
अक्लान्ताभ्याम् (ablative dual)
अक्लान्तेभ्यः (ablative plural)
अक्लान्तस्य (genitive singular)
अक्लान्तयोः (dual genitive)
अक्लान्तानाम् (genitive plural)
अक्लान्ते (locative singular)
अक्लान्तयोः (dual locative)
अक्लान्तेषु (locative plural)

/ɐkˈl̪ɑːn̪.t̪ɐ/

From अ- (a-, negative) + क्लान्त (klānta, “tired, exhausted”).


चिक्किण

चिक्कण चिक्कण#Sanskrit