साध्य

head

साध्य • (sādhyá)

sādhyá (romanization)
साध्यः (nominative singular)
साध्यौ (dual nominative)
साध्याः (nominative plural)
साध्य (singular vocative)
साध्यौ (dual vocative)
साध्याः (plural vocative)
साध्यम् (accusative singular)
साध्यौ (accusative dual)
साध्यान् (accusative plural)
साध्येन (instrumental singular)
साध्याभ्याम् (dual instrumental)
साध्यैः (instrumental plural)
साध्याय (dative singular)
साध्याभ्याम् (dative dual)
साध्येभ्यः (dative plural)
साध्यात् (ablative singular)
साध्याभ्याम् (ablative dual)
साध्येभ्यः (ablative plural)
साध्यस्य (genitive singular)
साध्ययोः (dual genitive)
साध्यानाम् (genitive plural)
साध्ये (locative singular)
साध्ययोः (dual locative)
साध्येषु (locative plural)
साध्या (nominative singular)
साध्ये (dual nominative)
साध्याः (nominative plural)
साध्ये (singular vocative)
साध्ये (dual vocative)
साध्याः (plural vocative)
साध्याम् (accusative singular)
साध्ये (accusative dual)
साध्याः (accusative plural)
साध्यया (instrumental singular)
साध्याभ्याम् (dual instrumental)
साध्याभिः (instrumental plural)
साध्यायै (dative singular)
साध्याभ्याम् (dative dual)
साध्याभ्यः (dative plural)
साध्यायाः (ablative singular)
साध्याभ्याम् (ablative dual)
साध्याभ्यः (ablative plural)
साध्यायाः (genitive singular)
साध्ययोः (dual genitive)
साध्यानाम् (genitive plural)
साध्यायाम् (locative singular)
साध्ययोः (dual locative)
साध्यासु (locative plural)
साध्यम् (nominative singular)
साध्ये (dual nominative)
साध्यानि (nominative plural)
साध्य (singular vocative)
साध्ये (dual vocative)
साध्यानि (plural vocative)
साध्यम् (accusative singular)
साध्ये (accusative dual)
साध्यानि (accusative plural)
साध्येन (instrumental singular)
साध्याभ्याम् (dual instrumental)
साध्यैः (instrumental plural)
साध्याय (dative singular)
साध्याभ्याम् (dative dual)
साध्येभ्यः (dative plural)
साध्यात् (ablative singular)
साध्याभ्याम् (ablative dual)
साध्येभ्यः (ablative plural)
साध्यस्य (genitive singular)
साध्ययोः (dual genitive)
साध्यानाम् (genitive plural)
साध्ये (locative singular)
साध्ययोः (dual locative)
साध्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of साध्य

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of साध्य

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">साध्य</i>

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

/ˈs̪ɑːd̪ʱ.jɐ/


साध्य

sādhyá (romanization)
साध्यः (nominative singular)
साध्यौ (dual nominative)
साध्याः (nominative plural)
साध्य (singular vocative)
साध्यौ (dual vocative)
साध्याः (plural vocative)
साध्यम् (accusative singular)
साध्यौ (accusative dual)
साध्यान् (accusative plural)
साध्येन (instrumental singular)
साध्याभ्याम् (dual instrumental)
साध्यैः (instrumental plural)
साध्याय (dative singular)
साध्याभ्याम् (dative dual)
साध्येभ्यः (dative plural)
साध्यात् (ablative singular)
साध्याभ्याम् (ablative dual)
साध्येभ्यः (ablative plural)
साध्यस्य (genitive singular)
साध्ययोः (dual genitive)
साध्यानाम् (genitive plural)
साध्ये (locative singular)
साध्ययोः (dual locative)
साध्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of साध्य

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

/ˈs̪ɑːd̪ʱ.jɐ/

"they that are to be propitiated", i.e. Sādhyas, a class of celestial beings


साध्य

sādhyá (romanization)
साध्यम् (nominative singular)
साध्ये (dual nominative)
साध्यानि (nominative plural)
साध्य (singular vocative)
साध्ये (dual vocative)
साध्यानि (plural vocative)
साध्यम् (accusative singular)
साध्ये (accusative dual)
साध्यानि (accusative plural)
साध्येन (instrumental singular)
साध्याभ्याम् (dual instrumental)
साध्यैः (instrumental plural)
साध्याय (dative singular)
साध्याभ्याम् (dative dual)
साध्येभ्यः (dative plural)
साध्यात् (ablative singular)
साध्याभ्याम् (ablative dual)
साध्येभ्यः (ablative plural)
साध्यस्य (genitive singular)
साध्ययोः (dual genitive)
साध्यानाम् (genitive plural)
साध्ये (locative singular)
साध्ययोः (dual locative)
साध्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

साध्याभ्याम्

Pali: sajjha

/ˈs̪ɑːd̪ʱ.jɐ/

an object to be accomplished, thing to be proved or established, matter in debate

सामन् सामन्#Sanskrit


साधारण

head

साधारण • (sādhāraṇa)

sādhāraṇa (romanization)
साधारणः (nominative singular)
साधारणौ (dual nominative)
साधारणा1 (dual nominative)
साधारणाः (nominative plural)
साधारणासः1 (nominative plural)
साधारण (singular vocative)
साधारणौ (dual vocative)
साधारणा1 (dual vocative)
साधारणाः (plural vocative)
साधारणासः1 (plural vocative)
साधारणम् (accusative singular)
साधारणौ (accusative dual)
साधारणा1 (accusative dual)
साधारणान् (accusative plural)
साधारणेन (instrumental singular)
साधारणाभ्याम् (dual instrumental)
साधारणैः (instrumental plural)
साधारणेभिः1 (instrumental plural)
साधारणाय (dative singular)
साधारणाभ्याम् (dative dual)
साधारणेभ्यः (dative plural)
साधारणात् (ablative singular)
साधारणाभ्याम् (ablative dual)
साधारणेभ्यः (ablative plural)
साधारणस्य (genitive singular)
साधारणयोः (dual genitive)
साधारणानाम् (genitive plural)
साधारणे (locative singular)
साधारणयोः (dual locative)
साधारणेषु (locative plural)
साधारणा (nominative singular)
साधारणे (dual nominative)
साधारणाः (nominative plural)
साधारणे (singular vocative)
साधारणे (dual vocative)
साधारणाः (plural vocative)
साधारणाम् (accusative singular)
साधारणे (accusative dual)
साधारणाः (accusative plural)
साधारणया (instrumental singular)
साधारणा1 (instrumental singular)
साधारणाभ्याम् (dual instrumental)
साधारणाभिः (instrumental plural)
साधारणायै (dative singular)
साधारणाभ्याम् (dative dual)
साधारणाभ्यः (dative plural)
साधारणायाः (ablative singular)
साधारणायै2 (ablative singular)
साधारणाभ्याम् (ablative dual)
साधारणाभ्यः (ablative plural)
साधारणायाः (genitive singular)
साधारणायै2 (genitive singular)
साधारणयोः (dual genitive)
साधारणानाम् (genitive plural)
साधारणायाम् (locative singular)
साधारणयोः (dual locative)
साधारणासु (locative plural)
साधारणम् (nominative singular)
साधारणे (dual nominative)
साधारणानि (nominative plural)
साधारणा1 (nominative plural)
साधारण (singular vocative)
साधारणे (dual vocative)
साधारणानि (plural vocative)
साधारणा1 (plural vocative)
साधारणम् (accusative singular)
साधारणे (accusative dual)
साधारणानि (accusative plural)
साधारणा1 (accusative plural)
साधारणेन (instrumental singular)
साधारणाभ्याम् (dual instrumental)
साधारणैः (instrumental plural)
साधारणेभिः1 (instrumental plural)
साधारणाय (dative singular)
साधारणाभ्याम् (dative dual)
साधारणेभ्यः (dative plural)
साधारणात् (ablative singular)
साधारणाभ्याम् (ablative dual)
साधारणेभ्यः (ablative plural)
साधारणस्य (genitive singular)
साधारणयोः (dual genitive)
साधारणानाम् (genitive plural)
साधारणे (locative singular)
साधारणयोः (dual locative)
साधारणेषु (locative plural)

"having or resting on the same support or basis", belonging or applicable to many or all, general, common to all, universal, common to (genitive, dative, instrumental with and without सह (saha), or compound)

like, equal or similar to (instrumental or compound)

having something of two opposite properties, occupying a middle position, mean (between two extremes e.g. "neither too dry nor too wet", "neither too cool nor too hot")

अनैकान्तिक अनैकान्तिक#Sanskrit

(logic) belonging to more than the one instance alleged (one of the three divisions of the fallacy called अनैकान्तिक (anaikāntika))


साधारण

sādhāraṇa (romanization)
साधारणः (nominative singular)
साधारणौ (dual nominative)
साधारणा1 (dual nominative)
साधारणाः (nominative plural)
साधारणासः1 (nominative plural)
साधारण (singular vocative)
साधारणौ (dual vocative)
साधारणा1 (dual vocative)
साधारणाः (plural vocative)
साधारणासः1 (plural vocative)
साधारणम् (accusative singular)
साधारणौ (accusative dual)
साधारणा1 (accusative dual)
साधारणान् (accusative plural)
साधारणेन (instrumental singular)
साधारणाभ्याम् (dual instrumental)
साधारणैः (instrumental plural)
साधारणेभिः1 (instrumental plural)
साधारणाय (dative singular)
साधारणाभ्याम् (dative dual)
साधारणेभ्यः (dative plural)
साधारणात् (ablative singular)
साधारणाभ्याम् (ablative dual)
साधारणेभ्यः (ablative plural)
साधारणस्य (genitive singular)
साधारणयोः (dual genitive)
साधारणानाम् (genitive plural)
साधारणे (locative singular)
साधारणयोः (dual locative)
साधारणेषु (locative plural)

name of the 44th (or 18th) year of Jupiter's cycle of 60 years

a twig of bamboo (perhaps used as a bolt)

गादधर गादधर#Sanskrit

(or n?) name of a Nyaya work by गादधर (Gādadhara)


साधारण

sādhāraṇa (romanization)
साधारणम् (nominative singular)
साधारणे (dual nominative)
साधारणानि (nominative plural)
साधारणा1 (nominative plural)
साधारण (singular vocative)
साधारणे (dual vocative)
साधारणानि (plural vocative)
साधारणा1 (plural vocative)
साधारणम् (accusative singular)
साधारणे (accusative dual)
साधारणानि (accusative plural)
साधारणा1 (accusative plural)
साधारणेन (instrumental singular)
साधारणाभ्याम् (dual instrumental)
साधारणैः (instrumental plural)
साधारणेभिः1 (instrumental plural)
साधारणाय (dative singular)
साधारणाभ्याम् (dative dual)
साधारणेभ्यः (dative plural)
साधारणात् (ablative singular)
साधारणाभ्याम् (ablative dual)
साधारणेभ्यः (ablative plural)
साधारणस्य (genitive singular)
साधारणयोः (dual genitive)
साधारणानाम् (genitive plural)
साधारणे (locative singular)
साधारणयोः (dual locative)
साधारणेषु (locative plural)

Hindi: साधारण (sādhāraṇ)

Khmer: សាធារណៈ (saathiərĕəʼnaʼ)

Lao: ສາທາລະນະ (sā thā la na)

Malay: sederhana (“simple”)

Indonesian: sederhana

Pali: sādhāraṇa

Tamil: சாதாரணம் (cātāraṇam)

Thai: สาธารณะ (sǎa-taa-rá-ná)

desc

Urdu: سادھارن

Urdu: سادھارن

something in common, a league or alliance with (compound)

a common rule or one generally applicable

a generic property, a character common to all the individuals of a species or to all the species of a genus etc.


विपक्ष

vi-pakṣa (romanization)
विपक्षः (nominative singular)
विपक्षौ (dual nominative)
विपक्षाः (nominative plural)
विपक्ष (singular vocative)
विपक्षौ (dual vocative)
विपक्षाः (plural vocative)
विपक्षम् (accusative singular)
विपक्षौ (accusative dual)
विपक्षान् (accusative plural)
विपक्षेण (instrumental singular)
विपक्षाभ्याम् (dual instrumental)
विपक्षैः (instrumental plural)
विपक्षाय (dative singular)
विपक्षाभ्याम् (dative dual)
विपक्षेभ्यः (dative plural)
विपक्षात् (ablative singular)
विपक्षाभ्याम् (ablative dual)
विपक्षेभ्यः (ablative plural)
विपक्षस्य (genitive singular)
विपक्षयोः (dual genitive)
विपक्षाणाम् (genitive plural)
विपक्षे (locative singular)
विपक्षयोः (dual locative)
विपक्षेषु (locative plural)
विपक्षा (nominative singular)
विपक्षे (dual nominative)
विपक्षाः (nominative plural)
विपक्षे (singular vocative)
विपक्षे (dual vocative)
विपक्षाः (plural vocative)
विपक्षाम् (accusative singular)
विपक्षे (accusative dual)
विपक्षाः (accusative plural)
विपक्षया (instrumental singular)
विपक्षाभ्याम् (dual instrumental)
विपक्षाभिः (instrumental plural)
विपक्षायै (dative singular)
विपक्षाभ्याम् (dative dual)
विपक्षाभ्यः (dative plural)
विपक्षायाः (ablative singular)
विपक्षाभ्याम् (ablative dual)
विपक्षाभ्यः (ablative plural)
विपक्षायाः (genitive singular)
विपक्षयोः (dual genitive)
विपक्षाणाम् (genitive plural)
विपक्षायाम् (locative singular)
विपक्षयोः (dual locative)
विपक्षासु (locative plural)
विपक्षम् (nominative singular)
विपक्षे (dual nominative)
विपक्षाणि (nominative plural)
विपक्ष (singular vocative)
विपक्षे (dual vocative)
विपक्षाणि (plural vocative)
विपक्षम् (accusative singular)
विपक्षे (accusative dual)
विपक्षाणि (accusative plural)
विपक्षेण (instrumental singular)
विपक्षाभ्याम् (dual instrumental)
विपक्षैः (instrumental plural)
विपक्षाय (dative singular)
विपक्षाभ्याम् (dative dual)
विपक्षेभ्यः (dative plural)
विपक्षात् (ablative singular)
विपक्षाभ्याम् (ablative dual)
विपक्षेभ्यः (ablative plural)
विपक्षस्य (genitive singular)
विपक्षयोः (dual genitive)
विपक्षाणाम् (genitive plural)
विपक्षे (locative singular)
विपक्षयोः (dual locative)
विपक्षेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of विपक्ष

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of विपक्ष

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">विपक्ष</i>

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्


विपक्ष

vi-pakṣa (romanization)
विपक्षः (nominative singular)
विपक्षौ (dual nominative)
विपक्षाः (nominative plural)
विपक्ष (singular vocative)
विपक्षौ (dual vocative)
विपक्षाः (plural vocative)
विपक्षम् (accusative singular)
विपक्षौ (accusative dual)
विपक्षान् (accusative plural)
विपक्षेण (instrumental singular)
विपक्षाभ्याम् (dual instrumental)
विपक्षैः (instrumental plural)
विपक्षाय (dative singular)
विपक्षाभ्याम् (dative dual)
विपक्षेभ्यः (dative plural)
विपक्षात् (ablative singular)
विपक्षाभ्याम् (ablative dual)
विपक्षेभ्यः (ablative plural)
विपक्षस्य (genitive singular)
विपक्षयोः (dual genitive)
विपक्षाणाम् (genitive plural)
विपक्षे (locative singular)
विपक्षयोः (dual locative)
विपक्षेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of विपक्ष

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

"being on a different side", an opponent, adversary, enemy

the day of transition from one half of a lunar month to another

(logic) a counter-statement, counter-instance, argument proving the contrary (e.g. "there cannot be fire in a lake, because there is no smoke there")


गोपाल

gopālá (romanization)
गोपालः (nominative singular)
गोपालौ (dual nominative)
गोपाला1 (dual nominative)
गोपालाः (nominative plural)
गोपालासः1 (nominative plural)
गोपाल (singular vocative)
गोपालौ (dual vocative)
गोपाला1 (dual vocative)
गोपालाः (plural vocative)
गोपालासः1 (plural vocative)
गोपालम् (accusative singular)
गोपालौ (accusative dual)
गोपाला1 (accusative dual)
गोपालान् (accusative plural)
गोपालेन (instrumental singular)
गोपालाभ्याम् (dual instrumental)
गोपालैः (instrumental plural)
गोपालेभिः1 (instrumental plural)
गोपालाय (dative singular)
गोपालाभ्याम् (dative dual)
गोपालेभ्यः (dative plural)
गोपालात् (ablative singular)
गोपालाभ्याम् (ablative dual)
गोपालेभ्यः (ablative plural)
गोपालस्य (genitive singular)
गोपालयोः (dual genitive)
गोपालानाम् (genitive plural)
गोपाले (locative singular)
गोपालयोः (dual locative)
गोपालेषु (locative plural)

Pali: gopāla

Niya Prakrit: 𐨒𐨆𐨬𐨫 (govala)

desc

Prakrit: 𑀕𑁄𑀯𑀸𑀮 (govāla), 𑀕𑁄𑀯𑀸𑀮𑀅 (govālaa)

Assamese: গোৱাল (güal), গুৱাল (gual)

Bengali: গোয়ালা (gōẇala)

Gujarati: ગોવાળ (govāḷ)

Hindi: ग्वाला (gvālā)

Maithili: गोआर (gōār)

Marathi: गोवळा (govḷā)

→ Kannada: ಗೊಲ್ಲ (golla)

→ Kannada: ಗೋಪಾಲ (gōpāla)

→ Tamil: கோபாலன் (kōpālaṉ)

→ Telugu: గోపాలుడు (gōpāluḍu)

→ Thai: โคบาล

→ Thai: โคบาล

/ɡoːˈpɑː.l̪ɐ/

गो (gó, “cow, cattle, kine”) + पाल (pāla, “protector, guard”).

com

c. 1200 BCE – 800 BCE, Śukla-Yajurveda (Vājasenayi Saṃhitā)

शर्यातो ह वा ईक्षां चक्रे । यत्किमकरं तस्मादिदमापदीति स गोपालांश्चाविपालांश्च संह्वयितवा उवाच । स होवाच । को वोऽद्येह किंचिदद्राक्षीदिति ते होचुः पुरुष एवायं जीर्णिः कृत्यारूपः शेते तमनर्थ्यं मन्यमानाः कुमारा लोष्टैर्व्यपिक्षन्निति स विदांचकार स वै च्यवन इति ।
śaryāto ha vā īkṣāṃ cakre. yatkimakaraṃ tasmādidamāpadīti sa gopālāṃścāvipālāṃśca saṃhvayitavā uvāca. sa hovāca. ko voʼdyeha kiṃcidadrākṣīditi te hocuḥ puruṣa evāyaṃ jīrṇiḥ kṛtyārūpaḥ śete tamanarthyaṃ manyamānāḥ kumārā loṣṭairvyapikṣanniti sa vidāṃcakāra sa vai cyavana iti.

Śaryāta then bethought him, "This has come to pass for something or other I have done!" He called the cowherds and shepherds together, and said: "Which of you has seen anything here to-day?" They said, "Yonder lies a man, decrepit and ghostlike: him the boys have pelted with clods, setting him at nought." Then Śaryāta knew that this was Cyavana.


मुरली

muralī (romanization)
मुरली (nominative singular)
मुरल्यौ (dual nominative)
मुरल्यः (nominative plural)
मुरलि (singular vocative)
मुरल्यौ (dual vocative)
मुरल्यः (plural vocative)
मुरलीम् (accusative singular)
मुरल्यौ (accusative dual)
मुरलीः (accusative plural)
मुरल्या (instrumental singular)
मुरलीभ्याम् (dual instrumental)
मुरलीभिः (instrumental plural)
मुरल्यै (dative singular)
मुरलीभ्याम् (dative dual)
मुरलीभ्यः (dative plural)
मुरल्याः (ablative singular)
मुरलीभ्याम् (ablative dual)
मुरलीभ्यः (ablative plural)
मुरल्याः (genitive singular)
मुरल्योः (dual genitive)
मुरलीनाम् (genitive plural)
मुरल्याम् (locative singular)
मुरल्योः (dual locative)
मुरलीषु (locative plural)

sa-decl-noun

Feminine ī-stem declension of मुरली

desc

Assamese: মুৰুৰী (mururi), মুৰুলী (muruli)

Bengali: মুরলি (murli), মুরলী (murli)

Hindi: murlī

Hindi: मुरली

Urdu: مُرْلِی

Urdu: مُرْلِی

Nepali: मुरलि (murali)

Punjabi: murliyu

Gurmukhi script: ਮੁਰਲੀ

Shahmukhi script: مُرْلِی

Sindhi: murlī

Arabic script: مُرلِيُ

Devanagari script: मुर्लियु

→ Tamil: முரளி (muraḷi)

Borrowed from Dravidian, ultimately from Proto-Dravidian *mur. Cognate to Sanskrit मुरज (muraja). Compare Tamil முரல் (mural), Telugu మొరయు (morayu).


प्रथस्

práthas (romanization)
प्रथः (nominative singular)
प्रथसी (dual nominative)
प्रथांसि (nominative plural)
प्रथः (singular vocative)
प्रथसी (dual vocative)
प्रथांसि (plural vocative)
प्रथः (accusative singular)
प्रथसी (accusative dual)
प्रथांसि (accusative plural)
प्रथसा (instrumental singular)
प्रथोभ्याम् (dual instrumental)
प्रथोभिः (instrumental plural)
प्रथसे (dative singular)
प्रथोभ्याम् (dative dual)
प्रथोभ्यः (dative plural)
प्रथसः (ablative singular)
प्रथोभ्याम् (ablative dual)
प्रथोभ्यः (ablative plural)
प्रथसः (genitive singular)
प्रथसोः (dual genitive)
प्रथसाम् (genitive plural)
प्रथसि (locative singular)
प्रथसोः (dual locative)
प्रथःसु (locative plural)

/ˈpɾɐ.t̪ʰɐs̪/

From Proto-Indo-Aryan *prátʰas, from Proto-Indo-Iranian *prátʰas, from Proto-Indo-European *pléth₂os (“breadth”). Cognate with Younger Avestan 𐬟𐬭𐬀𐬚𐬀𐬵 (fraθah), Ancient Greek πλάτος (plátos), Old Armenian լայն (layn).


जगदीश

jagadīśá (romanization)
जगदीशः (nominative singular)
जगदीशौ (dual nominative)
जगदीशा1 (dual nominative)
जगदीशाः (nominative plural)
जगदीशासः1 (nominative plural)
जगदीश (singular vocative)
जगदीशौ (dual vocative)
जगदीशा1 (dual vocative)
जगदीशाः (plural vocative)
जगदीशासः1 (plural vocative)
जगदीशम् (accusative singular)
जगदीशौ (accusative dual)
जगदीशा1 (accusative dual)
जगदीशान् (accusative plural)
जगदीशेन (instrumental singular)
जगदीशाभ्याम् (dual instrumental)
जगदीशैः (instrumental plural)
जगदीशेभिः1 (instrumental plural)
जगदीशाय (dative singular)
जगदीशाभ्याम् (dative dual)
जगदीशेभ्यः (dative plural)
जगदीशात् (ablative singular)
जगदीशाभ्याम् (ablative dual)
जगदीशेभ्यः (ablative plural)
जगदीशस्य (genitive singular)
जगदीशयोः (dual genitive)
जगदीशानाम् (genitive plural)
जगदीशे (locative singular)
जगदीशयोः (dual locative)
जगदीशेषु (locative plural)

/d͡ʑɐ.ɡɐ.diː.ɕɐ́/

/d͡ʑɐ.ɡɐˈd̪iː.ɕɐ/

From जगत् (jágat, “world”) + ईश (īśá, “lord”).


शुनक

śunaka (romanization)
शुनकः (nominative singular)
शुनकौ (dual nominative)
शुनका1 (dual nominative)
शुनकाः (nominative plural)
शुनकासः1 (nominative plural)
शुनक (singular vocative)
शुनकौ (dual vocative)
शुनका1 (dual vocative)
शुनकाः (plural vocative)
शुनकासः1 (plural vocative)
शुनकम् (accusative singular)
शुनकौ (accusative dual)
शुनका1 (accusative dual)
शुनकान् (accusative plural)
शुनकेन (instrumental singular)
शुनकाभ्याम् (dual instrumental)
शुनकैः (instrumental plural)
शुनकेभिः1 (instrumental plural)
शुनकाय (dative singular)
शुनकाभ्याम् (dative dual)
शुनकेभ्यः (dative plural)
शुनकात् (ablative singular)
शुनकाभ्याम् (ablative dual)
शुनकेभ्यः (ablative plural)
शुनकस्य (genitive singular)
शुनकयोः (dual genitive)
शुनकानाम् (genitive plural)
शुनके (locative singular)
शुनकयोः (dual locative)
शुनकेषु (locative plural)

→ Telugu: శునకము (śunakamu)

→ Thai: สุนัข (su nak)

Possibly derived from Vedic Sanskrit श्वन् (śván, gen. sg. शुनः (śúnaḥ), nom. sg. श्वा (śvā́)).

cog

एतौ शुनकौ उच्चैः बुक्कतः।

name of an Āṅgirasa and disciple of Pathya

name of the slayer of Puraṃ-jaya and father of Pradyota

(in the plural) the family or race of Śunaka


सूकर

sūkará (romanization)
सूकरः (nominative singular)
सूकरौ (dual nominative)
सूकरा1 (dual nominative)
सूकराः (nominative plural)
सूकरासः1 (nominative plural)
सूकर (singular vocative)
सूकरौ (dual vocative)
सूकरा1 (dual vocative)
सूकराः (plural vocative)
सूकरासः1 (plural vocative)
सूकरम् (accusative singular)
सूकरौ (accusative dual)
सूकरा1 (accusative dual)
सूकरान् (accusative plural)
सूकरेण (instrumental singular)
सूकराभ्याम् (dual instrumental)
सूकरैः (instrumental plural)
सूकरेभिः1 (instrumental plural)
सूकराय (dative singular)
सूकराभ्याम् (dative dual)
सूकरेभ्यः (dative plural)
सूकरात् (ablative singular)
सूकराभ्याम् (ablative dual)
सूकरेभ्यः (ablative plural)
सूकरस्य (genitive singular)
सूकरयोः (dual genitive)
सूकराणाम् (genitive plural)
सूकरे (locative singular)
सूकरयोः (dual locative)
सूकरेषु (locative plural)

Ashokan Prakrit: *𑀲𑀽𑀓𑀭 (*sūkara), 𑀲𑀼𑀓𑀮 (sukala /sūkala/)

Khasa Prakrit:

Nepali: सुँगुर् (sũgur)

Magadhi Prakrit: *𑀲𑀽𑀅𑀭 (*sūara)

Bengali: শুয়োর (śuẏōr)

Rohingya: cúwor

Maharastri Prakrit: 𑀲𑀽𑀅𑀭 (sūara)

Old Marathi: सोवर (sovara)

desc

Sauraseni Prakrit: 𑀲𑀽𑀕𑀭 (sūgara), *𑀲𑀽𑀅𑀭 (*sūara)

Gurjara Apabhramsa:

Gujarati: સૂવર (sūvar)

Sauraseni Apabhramsa:

Hindi: सूअर (sūar)

Urdu: سؤر (sūar)

Paisaci Prakrit:

Punjabi: ਸੂਰ (sūr) / سُوْر (sūr)

Pali: sūkara

→ Thai: สุกร (sù-gɔɔn)

→ Old Marathi: सुक्र (sukra), सूकर (sūkara)

→ Proto-Munda: *sukuri

Mundari: [script needed] (suku'ri) (Darigutu)

Santali: ᱥᱩᱠᱨᱤ (sukri)

→ Telugu: సూకరము (sūkaramu)

From Proto-Indo-Iranian *suHkarás (“pig, boar”), from Proto-Indo-European *suH- (“pig, hog, swine”).
Cognate with Ancient Greek ὗς (hûs, “pig”), Latin sūs (“pig”), Avestan 𐬵𐬏 (hū), Persian خوک (xuk), Old English swīn (whence English swine), English sow, Bulgarian свиня́ (svinjá).

inh

त्वं सूकरस्य दर्दृहि तव दर्दर्तु सूकरः ।

Be on thy guard against the boar, and let the boar beware of thee.

tvaṃ sūkarasya dardṛhi tava dardartu sūkaraḥ.


आहार

āhāra (romanization)
आहारः (nominative singular)
आहारौ (dual nominative)
आहारा1 (dual nominative)
आहाराः (nominative plural)
आहारासः1 (nominative plural)
आहार (singular vocative)
आहारौ (dual vocative)
आहारा1 (dual vocative)
आहाराः (plural vocative)
आहारासः1 (plural vocative)
आहारम् (accusative singular)
आहारौ (accusative dual)
आहारा1 (accusative dual)
आहारान् (accusative plural)
आहारेण (instrumental singular)
आहाराभ्याम् (dual instrumental)
आहारैः (instrumental plural)
आहारेभिः1 (instrumental plural)
आहाराय (dative singular)
आहाराभ्याम् (dative dual)
आहारेभ्यः (dative plural)
आहारात् (ablative singular)
आहाराभ्याम् (ablative dual)
आहारेभ्यः (ablative plural)
आहारस्य (genitive singular)
आहारयोः (dual genitive)
आहाराणाम् (genitive plural)
आहारे (locative singular)
आहारयोः (dual locative)
आहारेषु (locative plural)
आहारी (nominative singular)
आहार्यौ (dual nominative)
आहारी1 (dual nominative)
आहार्यः (nominative plural)
आहारीः1 (nominative plural)
आहारि (singular vocative)
आहार्यौ (dual vocative)
आहारी1 (dual vocative)
आहार्यः (plural vocative)
आहारीः1 (plural vocative)
आहारीम् (accusative singular)
आहार्यौ (accusative dual)
आहारी1 (accusative dual)
आहारीः (accusative plural)
आहार्या (instrumental singular)
आहारीभ्याम् (dual instrumental)
आहारीभिः (instrumental plural)
आहार्यै (dative singular)
आहारीभ्याम् (dative dual)
आहारीभ्यः (dative plural)
आहार्याः (ablative singular)
आहार्यै2 (ablative singular)
आहारीभ्याम् (ablative dual)
आहारीभ्यः (ablative plural)
आहार्याः (genitive singular)
आहार्यै2 (genitive singular)
आहार्योः (dual genitive)
आहारीणाम् (genitive plural)
आहार्याम् (locative singular)
आहार्योः (dual locative)
आहारीषु (locative plural)
आहारम् (nominative singular)
आहारे (dual nominative)
आहाराणि (nominative plural)
आहारा1 (nominative plural)
आहार (singular vocative)
आहारे (dual vocative)
आहाराणि (plural vocative)
आहारा1 (plural vocative)
आहारम् (accusative singular)
आहारे (accusative dual)
आहाराणि (accusative plural)
आहारा1 (accusative plural)
आहारेण (instrumental singular)
आहाराभ्याम् (dual instrumental)
आहारैः (instrumental plural)
आहारेभिः1 (instrumental plural)
आहाराय (dative singular)
आहाराभ्याम् (dative dual)
आहारेभ्यः (dative plural)
आहारात् (ablative singular)
आहाराभ्याम् (ablative dual)
आहारेभ्यः (ablative plural)
आहारस्य (genitive singular)
आहारयोः (dual genitive)
आहाराणाम् (genitive plural)
आहारे (locative singular)
आहारयोः (dual locative)
आहारेषु (locative plural)

From आहृ (āhṛ, “to bring near, fetch”), from आ- (ā-) + हृ (hṛ).

(at the end of a compound) bringing near, procuring


आहार

āhāra (romanization)
आहारः (nominative singular)
आहारौ (dual nominative)
आहारा1 (dual nominative)
आहाराः (nominative plural)
आहारासः1 (nominative plural)
आहार (singular vocative)
आहारौ (dual vocative)
आहारा1 (dual vocative)
आहाराः (plural vocative)
आहारासः1 (plural vocative)
आहारम् (accusative singular)
आहारौ (accusative dual)
आहारा1 (accusative dual)
आहारान् (accusative plural)
आहारेण (instrumental singular)
आहाराभ्याम् (dual instrumental)
आहारैः (instrumental plural)
आहारेभिः1 (instrumental plural)
आहाराय (dative singular)
आहाराभ्याम् (dative dual)
आहारेभ्यः (dative plural)
आहारात् (ablative singular)
आहाराभ्याम् (ablative dual)
आहारेभ्यः (ablative plural)
आहारस्य (genitive singular)
आहारयोः (dual genitive)
आहाराणाम् (genitive plural)
आहारे (locative singular)
आहारयोः (dual locative)
आहारेषु (locative plural)

→ Khmer: អាហារ (ʼaahaa)

desc

→ Lao: ອາຫານ (ʼā hān)

→ Lao: ອາຫານ (ʼā hān)

desctree

→ Old Javanese: āhāra
→ Indonesian: hara (“nutrient”) (learned)

→ Telugu: ఆహారము (āhāramu)

→ Thai: อาหาร (aa-hǎan)

→ Tocharian B: āhār

→ Tocharian B: āhāra-krtya

→ Malayalam: ആഹാരം (āhāraṁ)

आहारम्-कृ


सहाय

sahā-ya (romanization)
सहायः (nominative singular)
सहायौ (dual nominative)
सहायाः (nominative plural)
सहाय (singular vocative)
सहायौ (dual vocative)
सहायाः (plural vocative)
सहायम् (accusative singular)
सहायौ (accusative dual)
सहायान् (accusative plural)
सहायेन (instrumental singular)
सहायाभ्याम् (dual instrumental)
सहायैः (instrumental plural)
सहायाय (dative singular)
सहायाभ्याम् (dative dual)
सहायेभ्यः (dative plural)
सहायात् (ablative singular)
सहायाभ्याम् (ablative dual)
सहायेभ्यः (ablative plural)
सहायस्य (genitive singular)
सहाययोः (dual genitive)
सहायानाम् (genitive plural)
सहाये (locative singular)
सहाययोः (dual locative)
सहायेषु (locative plural)
सहाया (nominative singular)
सहाये (dual nominative)
सहायाः (nominative plural)
सहाये (singular vocative)
सहाये (dual vocative)
सहायाः (plural vocative)
सहायाम् (accusative singular)
सहाये (accusative dual)
सहायाः (accusative plural)
सहायया (instrumental singular)
सहायाभ्याम् (dual instrumental)
सहायाभिः (instrumental plural)
सहायायै (dative singular)
सहायाभ्याम् (dative dual)
सहायाभ्यः (dative plural)
सहायायाः (ablative singular)
सहायाभ्याम् (ablative dual)
सहायाभ्यः (ablative plural)
सहायायाः (genitive singular)
सहाययोः (dual genitive)
सहायानाम् (genitive plural)
सहायायाम् (locative singular)
सहाययोः (dual locative)
सहायासु (locative plural)
सहायम् (nominative singular)
सहाये (dual nominative)
सहायानि (nominative plural)
सहाय (singular vocative)
सहाये (dual vocative)
सहायानि (plural vocative)
सहायम् (accusative singular)
सहाये (accusative dual)
सहायानि (accusative plural)
सहायेन (instrumental singular)
सहायाभ्याम् (dual instrumental)
सहायैः (instrumental plural)
सहायाय (dative singular)
सहायाभ्याम् (dative dual)
सहायेभ्यः (dative plural)
सहायात् (ablative singular)
सहायाभ्याम् (ablative dual)
सहायेभ्यः (ablative plural)
सहायस्य (genitive singular)
सहाययोः (dual genitive)
सहायानाम् (genitive plural)
सहाये (locative singular)
सहाययोः (dual locative)
सहायेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of सहाय

Feminine ā-stem declension of सहाय

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">सहाय</i>

/s̪ɐˈɦɑː.jɐ/


सहाय

sahā-ya (romanization)
सहायः (nominative singular)
सहायौ (dual nominative)
सहायाः (nominative plural)
सहाय (singular vocative)
सहायौ (dual vocative)
सहायाः (plural vocative)
सहायम् (accusative singular)
सहायौ (accusative dual)
सहायान् (accusative plural)
सहायेन (instrumental singular)
सहायाभ्याम् (dual instrumental)
सहायैः (instrumental plural)
सहायाय (dative singular)
सहायाभ्याम् (dative dual)
सहायेभ्यः (dative plural)
सहायात् (ablative singular)
सहायाभ्याम् (ablative dual)
सहायेभ्यः (ablative plural)
सहायस्य (genitive singular)
सहाययोः (dual genitive)
सहायानाम् (genitive plural)
सहाये (locative singular)
सहाययोः (dual locative)
सहायेषु (locative plural)

Masculine a-stem declension of सहाय

Lü: ᦉᦠᦻ (ṡḣaay)

Malay: sahaya

Indonesian: sahaya

Malay: saya

Indonesian: saya

Old Javanese: sahāya

Thai: สหาย (sà-hǎai)

Probably from सह (saha, “companion”) + अय (aya, “go”) (compare सहायन (sahā-yana)). An alternate derivation from a Prakrit form of सखाय (sakhāya) (for which see सखि (sakhi, “friend”) for more) is less likely.

/s̪ɐˈɦɑː.jɐ/

"one who goes along with (another)", a companion, follower, adherent, ally, assistant, helper in or to (locative or compound)

(at the end of a compound) "having as a companion or assistant, accompanied or supported by"


समर्थ

samartha (romanization)
समर्थः (nominative singular)
समर्थौ (dual nominative)
समर्थाः (nominative plural)
समर्थ (singular vocative)
समर्थौ (dual vocative)
समर्थाः (plural vocative)
समर्थम् (accusative singular)
समर्थौ (accusative dual)
समर्थान् (accusative plural)
समर्थेन (instrumental singular)
समर्थाभ्याम् (dual instrumental)
समर्थैः (instrumental plural)
समर्थाय (dative singular)
समर्थाभ्याम् (dative dual)
समर्थेभ्यः (dative plural)
समर्थात् (ablative singular)
समर्थाभ्याम् (ablative dual)
समर्थेभ्यः (ablative plural)
समर्थस्य (genitive singular)
समर्थयोः (dual genitive)
समर्थानाम् (genitive plural)
समर्थे (locative singular)
समर्थयोः (dual locative)
समर्थेषु (locative plural)
समर्था (nominative singular)
समर्थे (dual nominative)
समर्थाः (nominative plural)
समर्थे (singular vocative)
समर्थे (dual vocative)
समर्थाः (plural vocative)
समर्थाम् (accusative singular)
समर्थे (accusative dual)
समर्थाः (accusative plural)
समर्थया (instrumental singular)
समर्थाभ्याम् (dual instrumental)
समर्थाभिः (instrumental plural)
समर्थायै (dative singular)
समर्थाभ्याम् (dative dual)
समर्थाभ्यः (dative plural)
समर्थायाः (ablative singular)
समर्थाभ्याम् (ablative dual)
समर्थाभ्यः (ablative plural)
समर्थायाः (genitive singular)
समर्थयोः (dual genitive)
समर्थानाम् (genitive plural)
समर्थायाम् (locative singular)
समर्थयोः (dual locative)
समर्थासु (locative plural)
समर्थम् (nominative singular)
समर्थे (dual nominative)
समर्थानि (nominative plural)
समर्थ (singular vocative)
समर्थे (dual vocative)
समर्थानि (plural vocative)
समर्थम् (accusative singular)
समर्थे (accusative dual)
समर्थानि (accusative plural)
समर्थेन (instrumental singular)
समर्थाभ्याम् (dual instrumental)
समर्थैः (instrumental plural)
समर्थाय (dative singular)
समर्थाभ्याम् (dative dual)
समर्थेभ्यः (dative plural)
समर्थात् (ablative singular)
समर्थाभ्याम् (ablative dual)
समर्थेभ्यः (ablative plural)
समर्थस्य (genitive singular)
समर्थयोः (dual genitive)
समर्थानाम् (genitive plural)
समर्थे (locative singular)
समर्थयोः (dual locative)
समर्थेषु (locative plural)

Masculine a-stem declension of समर्थ

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of समर्थ

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">समर्थ</i>

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

→ Thai: สามารถ (sǎa-mâat)

/s̪ɐˈmɐɾ.t̪ʰɐ/

Compound of सम (sama, “same”) + अर्थ (artha, “aim, purpose”).

com+

having a similar or suitable aim or object, having proper aim or force, very forcible or adequate, well answering or corresponding to, suitable or fit for (genitive or compound)

वराङ्गनासु समर्थ (varā-ṅganāsu sam-artha)

very strong or powerful, competent, capable of, able to, a match for (genitive, dative, locative, infinitive, or compound; rarely accusative, ablative, or pr. p.)

तुल्यार्थ तुल्यार्थ#Sanskrit

एकार्थ एकार्थ#Sanskrit

having the same sense or meaning (= तुल्यार्थ (tulyā-rtha), एकार्थ (ekā-rtha))

सम्बद्धार्थ सम्बद्धार्थ#Sanskrit

connected in sense, having the same grammatical construction (= सम्बद्धार्थ (sambaddhā-rtha))


समर्थ

samartha (romanization)
समर्थः (nominative singular)
समर्थौ (dual nominative)
समर्थाः (nominative plural)
समर्थ (singular vocative)
समर्थौ (dual vocative)
समर्थाः (plural vocative)
समर्थम् (accusative singular)
समर्थौ (accusative dual)
समर्थान् (accusative plural)
समर्थेन (instrumental singular)
समर्थाभ्याम् (dual instrumental)
समर्थैः (instrumental plural)
समर्थाय (dative singular)
समर्थाभ्याम् (dative dual)
समर्थेभ्यः (dative plural)
समर्थात् (ablative singular)
समर्थाभ्याम् (ablative dual)
समर्थेभ्यः (ablative plural)
समर्थस्य (genitive singular)
समर्थयोः (dual genitive)
समर्थानाम् (genitive plural)
समर्थे (locative singular)
समर्थयोः (dual locative)
समर्थेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of समर्थ

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

/s̪ɐˈmɐɾ.t̪ʰɐ/

a word which has force or meaning, significant word

the construction or coherence of words in a significant sentence


समर्थ

samartha (romanization)
समर्थम् (nominative singular)
समर्थे (dual nominative)
समर्थानि (nominative plural)
समर्थ (singular vocative)
समर्थे (dual vocative)
समर्थानि (plural vocative)
समर्थम् (accusative singular)
समर्थे (accusative dual)
समर्थानि (accusative plural)
समर्थेन (instrumental singular)
समर्थाभ्याम् (dual instrumental)
समर्थैः (instrumental plural)
समर्थाय (dative singular)
समर्थाभ्याम् (dative dual)
समर्थेभ्यः (dative plural)
समर्थात् (ablative singular)
समर्थाभ्याम् (ablative dual)
समर्थेभ्यः (ablative plural)
समर्थस्य (genitive singular)
समर्थयोः (dual genitive)
समर्थानाम् (genitive plural)
समर्थे (locative singular)
समर्थयोः (dual locative)
समर्थेषु (locative plural)

sa-decl-noun

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

समर्थाभ्याम्

→ Telugu: సమర్థుడు (samarthuḍu)

/s̪ɐˈmɐɾ.t̪ʰɐ/

समर्थयुक्त समर्थयुक्त#Sanskrit

ability, competence (compare समर्थयुक्त (sam-artha-yukta))

दुह्समर्थ दुह्समर्थ#Sanskrit

conception, intelligibility (compare दुह्समर्थ (duh-sam-artha)


प्रदेश

pradeśa (romanization)
प्रदेशः (nominative singular)
प्रदेशौ (dual nominative)
प्रदेशाः (nominative plural)
प्रदेश (singular vocative)
प्रदेशौ (dual vocative)
प्रदेशाः (plural vocative)
प्रदेशम् (accusative singular)
प्रदेशौ (accusative dual)
प्रदेशान् (accusative plural)
प्रदेशेन (instrumental singular)
प्रदेशाभ्याम् (dual instrumental)
प्रदेशैः (instrumental plural)
प्रदेशाय (dative singular)
प्रदेशाभ्याम् (dative dual)
प्रदेशेभ्यः (dative plural)
प्रदेशात् (ablative singular)
प्रदेशाभ्याम् (ablative dual)
प्रदेशेभ्यः (ablative plural)
प्रदेशस्य (genitive singular)
प्रदेशयोः (dual genitive)
प्रदेशानाम् (genitive plural)
प्रदेशे (locative singular)
प्रदेशयोः (dual locative)
प्रदेशेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of प्रदेश

प्रदेशाभ्याम्

प्रदेशाभ्याम्

प्रदेशाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

प्रदेशाभ्याम्

प्रदेशाभ्याम्

प्रदेशाभ्याम्

Paisaci Prakrit: 𑀧𑀢𑁂𑀲 (patesa)

→ Hindustani:

desctree

Hindi: प्रदेश (pradeś)
→ English: Pradesh

Urdu: پْرَدیش (pradeś)

→ Khmer: ប្រទេស (prɑteeh)

→ Lao: ປະເທດ (pa thēt)

→ Malayalam: പ്രദേശം (pradēśaṁ)

→ Tamil: பிரதேசம் (piratēcam)

→ Telugu: ప్రదేశము (pradēśamu)

→ Thai: ประเทศ (bprà-têet)

/pɾɐˈd̪eː.ɕɐ/

pointing out, showing, indication, direction, decision, determination

कण्ठप्रदेश कण्ठप्रदेश#Sanskrit

हृदयप्रदेश हृदयप्रदेश#Sanskrit

spot, region, place, country, district (often in compounds with a part of the body, e.g. कण्ठप्रदेश (kaṇṭhapradeśa), हृदयप्रदेश (hṛdayapradeśa) etc.)

a short span (measured from the tip of the thumb to that of the forefinger)

(Jainism) one of the obstacles to liberation Sarvad, "atomic individuality"


सार

sāra (romanization)
सारः (nominative singular)
सारौ (dual nominative)
साराः (nominative plural)
सार (singular vocative)
सारौ (dual vocative)
साराः (plural vocative)
सारम् (accusative singular)
सारौ (accusative dual)
सारान् (accusative plural)
सारेण (instrumental singular)
साराभ्याम् (dual instrumental)
सारैः (instrumental plural)
साराय (dative singular)
साराभ्याम् (dative dual)
सारेभ्यः (dative plural)
सारात् (ablative singular)
साराभ्याम् (ablative dual)
सारेभ्यः (ablative plural)
सारस्य (genitive singular)
सारयोः (dual genitive)
साराणाम् (genitive plural)
सारे (locative singular)
सारयोः (dual locative)
सारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of सार

पूर्वसार (pūrva-sāra)


सार

sāra (romanization)
सारः (nominative singular)
सारौ (dual nominative)
साराः (nominative plural)
सार (singular vocative)
सारौ (dual vocative)
साराः (plural vocative)
सारम् (accusative singular)
सारौ (accusative dual)
सारान् (accusative plural)
सारेण (instrumental singular)
साराभ्याम् (dual instrumental)
सारैः (instrumental plural)
साराय (dative singular)
साराभ्याम् (dative dual)
सारेभ्यः (dative plural)
सारात् (ablative singular)
साराभ्याम् (ablative dual)
सारेभ्यः (ablative plural)
सारस्य (genitive singular)
सारयोः (dual genitive)
साराणाम् (genitive plural)
सारे (locative singular)
सारयोः (dual locative)
सारेषु (locative plural)
सारा (nominative singular)
सारे (dual nominative)
साराः (nominative plural)
सारे (singular vocative)
सारे (dual vocative)
साराः (plural vocative)
साराम् (accusative singular)
सारे (accusative dual)
साराः (accusative plural)
सारया (instrumental singular)
साराभ्याम् (dual instrumental)
साराभिः (instrumental plural)
सारायै (dative singular)
साराभ्याम् (dative dual)
साराभ्यः (dative plural)
सारायाः (ablative singular)
साराभ्याम् (ablative dual)
साराभ्यः (ablative plural)
सारायाः (genitive singular)
सारयोः (dual genitive)
साराणाम् (genitive plural)
सारायाम् (locative singular)
सारयोः (dual locative)
सारासु (locative plural)
सारम् (nominative singular)
सारे (dual nominative)
साराणि (nominative plural)
सार (singular vocative)
सारे (dual vocative)
साराणि (plural vocative)
सारम् (accusative singular)
सारे (accusative dual)
साराणि (accusative plural)
सारेण (instrumental singular)
साराभ्याम् (dual instrumental)
सारैः (instrumental plural)
साराय (dative singular)
साराभ्याम् (dative dual)
सारेभ्यः (dative plural)
सारात् (ablative singular)
साराभ्याम् (ablative dual)
सारेभ्यः (ablative plural)
सारस्य (genitive singular)
सारयोः (dual genitive)
साराणाम् (genitive plural)
सारे (locative singular)
सारयोः (dual locative)
सारेषु (locative plural)

Masculine a-stem declension of सार

Feminine ā-stem declension of सार

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">सार</i>


सार

sā́ra (romanization)
सारः (nominative singular)
सारौ (dual nominative)
साराः (nominative plural)
सार (singular vocative)
सारौ (dual vocative)
साराः (plural vocative)
सारम् (accusative singular)
सारौ (accusative dual)
सारान् (accusative plural)
सारेण (instrumental singular)
साराभ्याम् (dual instrumental)
सारैः (instrumental plural)
साराय (dative singular)
साराभ्याम् (dative dual)
सारेभ्यः (dative plural)
सारात् (ablative singular)
साराभ्याम् (ablative dual)
सारेभ्यः (ablative plural)
सारस्य (genitive singular)
सारयोः (dual genitive)
साराणाम् (genitive plural)
सारे (locative singular)
सारयोः (dual locative)
सारेषु (locative plural)
सारम् (nominative singular)
सारे (dual nominative)
साराणि (nominative plural)
सार (singular vocative)
सारे (dual vocative)
साराणि (plural vocative)
सारम् (accusative singular)
सारे (accusative dual)
साराणि (accusative plural)
सारेण (instrumental singular)
साराभ्याम् (dual instrumental)
सारैः (instrumental plural)
साराय (dative singular)
साराभ्याम् (dative dual)
सारेभ्यः (dative plural)
सारात् (ablative singular)
साराभ्याम् (ablative dual)
सारेभ्यः (ablative plural)
सारस्य (genitive singular)
सारयोः (dual genitive)
साराणाम् (genitive plural)
सारे (locative singular)
सारयोः (dual locative)
सारेषु (locative plural)

Masculine a-stem declension of सार

Bengali: সার (śar)

Malayalam: സാരം (sāraṁ)

desctree

Old Javanese: sāra, sāri
→ Balinese: ᬲᬵᬭ (sara, “energy”)
Javanese: ꦱꦫꦶ (sari)
→ Balinese: ᬲᬭᬶ (sari, “milk”), ᬲᬵᬭᬶ (sari, “flower”)
→ Malay: sari
Indonesian: sari

Telugu: సారము (sāramu)

Tamil: ஸாரம் (sāram)

Of uncertain origin. Various connections have been suggested based on the word's multiple meanings, such as to Proto-Indo-European *séh₂ls (“salt”) from the "essence" meaning, Ancient Greek ῥώμη (rhṓmē, “strength”) from the "power" meaning, and सर्व (sarva, “whole”) from the "chief" meaning. A connection to Latin sorbus (“sorb tree”) has also been suggested, taking "red" as the original meaning for "sorbus"; this must be rejected based on De Vaan's analysis that "red" was not the original meaning.

the core or pith or solid interior of anything

the substance or essence or marrow or cream or heart or essential part of anything, best part, quintessence

धर्मसारं जगत् (dharma-sāraṃ jagat)

तूष्णींसार (tūṣṇīṃ-sāra)

सारत् सारम् (sārat sāram)

(at the end of a compound) "chiefly consisting of or depending on etc.", compare पर (para)

a compendium, summary, epitome (often at the end of a compound in titles of books)

सत्त्व सत्त्व#Sanskrit

शुक्र शुक्र#Sanskrit

मज्जन् मज्जन्#Sanskrit

अस्थि अस्थि#Sanskrit

मेदस् मेदस्#Sanskrit

a chief-ingredient or constituent part of the body (causing the peculiarities of temperament; reckoned to be 7, namely सत्त्व (sattva), शुक्र (śukra), मज्जन् (majjan), अस्थि (asthi), मेदस् (medas), मांस (māṃsa), रक्त (rakta))

सरेण (sareṇa)

the matter formed in a boil or ulcer, pus

m (=शार (śāra)) a piece at chess or backgammon etc.


सार

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of सार

Feminine ā-stem declension of सार

sound (as an argument that has been thoroughly proved)


सार

Masculine a-stem declension of सार

Feminine ā-stem declension of सार


संसार

saṃsāra (romanization)
संसारः (nominative singular)
संसारौ (dual nominative)
संसारा1 (dual nominative)
संसाराः (nominative plural)
संसारासः1 (nominative plural)
संसार (singular vocative)
संसारौ (dual vocative)
संसारा1 (dual vocative)
संसाराः (plural vocative)
संसारासः1 (plural vocative)
संसारम् (accusative singular)
संसारौ (accusative dual)
संसारा1 (accusative dual)
संसारान् (accusative plural)
संसारेण (instrumental singular)
संसाराभ्याम् (dual instrumental)
संसारैः (instrumental plural)
संसारेभिः1 (instrumental plural)
संसाराय (dative singular)
संसाराभ्याम् (dative dual)
संसारेभ्यः (dative plural)
संसारात् (ablative singular)
संसाराभ्याम् (ablative dual)
संसारेभ्यः (ablative plural)
संसारस्य (genitive singular)
संसारयोः (dual genitive)
संसाराणाम् (genitive plural)
संसारे (locative singular)
संसारयोः (dual locative)
संसारेषु (locative plural)

→ English: samsara

→ Indonesian: sengsara

→ Hindi: संसार (sansār)

→ Bengali: সংসার (śoṅśar)

→ Khmer: សង្សារ (sɑɑsɑngsaa)

→ Lao: ສົງສານ (song sān)

desc

→ Lü: ᦉᦳᧂᦉᦱᧃ (ṡungṡaan)

→ Lü: ᦉᦳᧂᦉᦱᧃ (ṡungṡaan)

→ Malay: sengsara

→ Mongolian: сансар (sansar)

→ Polish: samsara

→ Russian: самса́ра (samsára)

→ Serbo-Croatian: samsàra/самса̀ра

→ Telugu: సంసారము (saṁsāramu)

→ Thai: สังสาร, สงสาร (sǒng-sǎan)

→ Tocharian B: saṃsār

→ Urdu: سنسار (sansār)

/sɐ̃.sɑː.ɾɐ/

/s̪ɐ̃ˈs̪ɑː.ɾɐ/

going or wandering through, undergoing transmigration; samsara

course, passage, passing through a succession of states, circuit of mundane existence, transmigration, metempsychosis

आ संसारात्

the world, secular life, worldly illusion


ऋष्व

sa-adj

ऋष्व • (ṛṣvá) stem

ṛṣvá (romanization)
ऋष्वः (nominative singular)
ऋष्वौ (dual nominative)
ऋष्वा1 (dual nominative)
ऋष्वाः (nominative plural)
ऋष्वासः1 (nominative plural)
ऋष्व (singular vocative)
ऋष्वौ (dual vocative)
ऋष्वा1 (dual vocative)
ऋष्वाः (plural vocative)
ऋष्वासः1 (plural vocative)
ऋष्वम् (accusative singular)
ऋष्वौ (accusative dual)
ऋष्वा1 (accusative dual)
ऋष्वान् (accusative plural)
ऋष्वेण (instrumental singular)
ऋष्वाभ्याम् (dual instrumental)
ऋष्वैः (instrumental plural)
ऋष्वेभिः1 (instrumental plural)
ऋष्वाय (dative singular)
ऋष्वाभ्याम् (dative dual)
ऋष्वेभ्यः (dative plural)
ऋष्वात् (ablative singular)
ऋष्वाभ्याम् (ablative dual)
ऋष्वेभ्यः (ablative plural)
ऋष्वस्य (genitive singular)
ऋष्वयोः (dual genitive)
ऋष्वाणाम् (genitive plural)
ऋष्वे (locative singular)
ऋष्वयोः (dual locative)
ऋष्वेषु (locative plural)
ऋष्वा (nominative singular)
ऋष्वे (dual nominative)
ऋष्वाः (nominative plural)
ऋष्वे (singular vocative)
ऋष्वे (dual vocative)
ऋष्वाः (plural vocative)
ऋष्वाम् (accusative singular)
ऋष्वे (accusative dual)
ऋष्वाः (accusative plural)
ऋष्वया (instrumental singular)
ऋष्वा1 (instrumental singular)
ऋष्वाभ्याम् (dual instrumental)
ऋष्वाभिः (instrumental plural)
ऋष्वायै (dative singular)
ऋष्वाभ्याम् (dative dual)
ऋष्वाभ्यः (dative plural)
ऋष्वायाः (ablative singular)
ऋष्वायै2 (ablative singular)
ऋष्वाभ्याम् (ablative dual)
ऋष्वाभ्यः (ablative plural)
ऋष्वायाः (genitive singular)
ऋष्वायै2 (genitive singular)
ऋष्वयोः (dual genitive)
ऋष्वाणाम् (genitive plural)
ऋष्वायाम् (locative singular)
ऋष्वयोः (dual locative)
ऋष्वासु (locative plural)
ऋष्वम् (nominative singular)
ऋष्वे (dual nominative)
ऋष्वाणि (nominative plural)
ऋष्वा1 (nominative plural)
ऋष्व (singular vocative)
ऋष्वे (dual vocative)
ऋष्वाणि (plural vocative)
ऋष्वा1 (plural vocative)
ऋष्वम् (accusative singular)
ऋष्वे (accusative dual)
ऋष्वाणि (accusative plural)
ऋष्वा1 (accusative plural)
ऋष्वेण (instrumental singular)
ऋष्वाभ्याम् (dual instrumental)
ऋष्वैः (instrumental plural)
ऋष्वेभिः1 (instrumental plural)
ऋष्वाय (dative singular)
ऋष्वाभ्याम् (dative dual)
ऋष्वेभ्यः (dative plural)
ऋष्वात् (ablative singular)
ऋष्वाभ्याम् (ablative dual)
ऋष्वेभ्यः (ablative plural)
ऋष्वस्य (genitive singular)
ऋष्वयोः (dual genitive)
ऋष्वाणाम् (genitive plural)
ऋष्वे (locative singular)
ऋष्वयोः (dual locative)
ऋष्वेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *Hr̥šwás, from Proto-Indo-European *h₃r̥s-wó-s, ultimately from the root *h₃er- (“to rise”). Cognate with Avestan 𐬆𐬭𐬆𐬱𐬬𐬀 (ər^əšva), Ancient Greek ὄρος (óros).


विधवा

vidhávā (romanization)
विधवा (nominative singular)
विधवे (dual nominative)
विधवाः (nominative plural)
विधवे (singular vocative)
विधवे (dual vocative)
विधवाः (plural vocative)
विधवाम् (accusative singular)
विधवे (accusative dual)
विधवाः (accusative plural)
विधवया (instrumental singular)
विधवा1 (instrumental singular)
विधवाभ्याम् (dual instrumental)
विधवाभिः (instrumental plural)
विधवायै (dative singular)
विधवाभ्याम् (dative dual)
विधवाभ्यः (dative plural)
विधवायाः (ablative singular)
विधवायै2 (ablative singular)
विधवाभ्याम् (ablative dual)
विधवाभ्यः (ablative plural)
विधवायाः (genitive singular)
विधवायै2 (genitive singular)
विधवयोः (dual genitive)
विधवानाम् (genitive plural)
विधवायाम् (locative singular)
विधवयोः (dual locative)
विधवासु (locative plural)

Pali: vidhavā

Maharastri Prakrit: 𑀯𑀺𑀳𑀯𑀸 (vihavā)

→ Hindi: विधवा (vidhvā)

→ Kannada: ವಿಧವೆ (vidhave)

→ Khmer: វិធវា (vithĕəʼviə)

→ Malayalam: വിധവ (vidhava)

→ Marathi: विधवा (vidhvā)

→ Tamil: விதவை (vitavai)

→ Telugu: విధవ (vidhava)

/ʋi.dʱɐ́.ʋɑː/

/ˈʋi.d̪ʱɐ.ʋɑː/

From Proto-Indo-Iranian *HwidʰáwaH (“widow”), from Proto-Indo-European *h₁widʰéwh₂ (“widow”). Cognate with Latin vidua, Ancient Greek ἠΐθεος (ēḯtheos), Russian вдова (vdova), Old English widuwe (whence English widow).

युवं ह कृशं युवमश्विना शयुं युवं विधन्तं विधवाम्उरुष्यथः।
yuvám ha kṛśám yuvámaśvinā śayúm yuvám vidhántam vidhávāmuruṣyathaḥ

Krsa and Śayu ye protect, ye Aśvins Twain: ye Two assist the widow and the worshipper.


अङ्कस्

áṅkas (romanization)
अञ्च् (root)
अङ्कः (nominative singular)
अङ्कसी (dual nominative)
अङ्कांसि (nominative plural)
अङ्कः (singular vocative)
अङ्कसी (dual vocative)
अङ्कांसि (plural vocative)
अङ्कः (accusative singular)
अङ्कसी (accusative dual)
अङ्कांसि (accusative plural)
अङ्कसा (instrumental singular)
अङ्कोभ्याम् (dual instrumental)
अङ्कोभिः (instrumental plural)
अङ्कसे (dative singular)
अङ्कोभ्याम् (dative dual)
अङ्कोभ्यः (dative plural)
अङ्कसः (ablative singular)
अङ्कोभ्याम् (ablative dual)
अङ्कोभ्यः (ablative plural)
अङ्कसः (genitive singular)
अङ्कसोः (dual genitive)
अङ्कसाम् (genitive plural)
अङ्कसि (locative singular)
अङ्कसोः (dual locative)
अङ्कःसु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *Hánkas, from Proto-Indo-Iranian *Hánkas, from Proto-Indo-European *h₂énkos (“curve, bend”). Cognate with Ancient Greek ἄγκος (ánkos), Latin ancus, Old Armenian անկիւն (ankiwn, “angle”).

inh

RV 4.40.4d
करतुं दधिक्रा अनु संतवीत्वत पथाम अङकांस्य अन्व आपनीफणत ||
kratuṃ dadhikrā anu saṃtavītvat pathām aṅkāṃsy anv āpanīphaṇat ||
Drawing himself together, as his strength allows, Dadhikrās springs along the windings of the paths.


तायु

tāyú (romanization)
तायुः (nominative singular)
तायू (dual nominative)
तायवः (nominative plural)
तायो (singular vocative)
तायू (dual vocative)
तायवः (plural vocative)
तायुम् (accusative singular)
तायू (accusative dual)
तायून् (accusative plural)
तायुना (instrumental singular)
ताय्वा1 (instrumental singular)
तायुभ्याम् (dual instrumental)
तायुभिः (instrumental plural)
तायवे (dative singular)
ताय्वे1 (dative singular)
तायुभ्याम् (dative dual)
तायुभ्यः (dative plural)
तायोः (ablative singular)
ताय्वः1 (ablative singular)
तायुभ्याम् (ablative dual)
तायुभ्यः (ablative plural)
तायोः (genitive singular)
ताय्वः1 (genitive singular)
ताय्वोः (dual genitive)
तायूनाम् (genitive plural)
तायौ (locative singular)
ताय्वोः (dual locative)
तायुषु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *(s)taHyúṣ, from Proto-Indo-Iranian *(s)taHyúš, from Proto-Indo-European *(s)teh₂y- (“to steal”). Variant of स्तायु (stāyú). Cognate with Avestan 𐬙𐬁𐬌𐬌𐬎 (tāiiu, “thief”).

der

अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः।
सूराय विश्वचक्षसे॥
apa tye tāyavo yathā nakṣatrā yantyaktubhiḥ.

The constellations pass away, like thieves, together with their beams,
Before the all-beholding Sun.


अनेकान्तवाद

an-ekānta-vāda (romanization)
अनेकान्तवादः (nominative singular)
अनेकान्तवादौ (dual nominative)
अनेकान्तवादाः (nominative plural)
अनेकान्तवाद (singular vocative)
अनेकान्तवादौ (dual vocative)
अनेकान्तवादाः (plural vocative)
अनेकान्तवादम् (accusative singular)
अनेकान्तवादौ (accusative dual)
अनेकान्तवादान् (accusative plural)
अनेकान्तवादेन (instrumental singular)
अनेकान्तवादाभ्याम् (dual instrumental)
अनेकान्तवादैः (instrumental plural)
अनेकान्तवादाय (dative singular)
अनेकान्तवादाभ्याम् (dative dual)
अनेकान्तवादेभ्यः (dative plural)
अनेकान्तवादात् (ablative singular)
अनेकान्तवादाभ्याम् (ablative dual)
अनेकान्तवादेभ्यः (ablative plural)
अनेकान्तवादस्य (genitive singular)
अनेकान्तवादयोः (dual genitive)
अनेकान्तवादानाम् (genitive plural)
अनेकान्तवादे (locative singular)
अनेकान्तवादयोः (dual locative)
अनेकान्तवादेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of अनेकान्तवाद

अनेकान्तवादः

अनेकान्तवादौ

अनेकान्तवादाः

अनेकान्तवादौ

अनेकान्तवादाः

अनेकान्तवादम्

अनेकान्तवादौ

अनेकान्तवादान्

अनेकान्तवादेन

अनेकान्तवादाभ्याम्

अनेकान्तवादैः

अनेकान्तवादाय

अनेकान्तवादाभ्याम्

अनेकान्तवादेभ्यः

अनेकान्तवादात्

अनेकान्तवादाभ्याम्

अनेकान्तवादेभ्यः

अनेकान्तवादस्य

अनेकान्तवादयोः

अनेकान्तवादानाम्

अनेकान्तवादे

अनेकान्तवादयोः

अनेकान्तवादेषु

sa-decl-noun/cell

अनेकान्तवादः

अनेकान्तवादस्य

अनेकान्तवादः

अनेकान्तवादौ

अनेकान्तवादाः

अनेकान्तवादौ

अनेकान्तवादाः

अनेकान्तवादम्

अनेकान्तवादौ

अनेकान्तवादान्

अनेकान्तवादेन

अनेकान्तवादाभ्याम्

अनेकान्तवादैः

अनेकान्तवादाय

अनेकान्तवादाभ्याम्

अनेकान्तवादेभ्यः

अनेकान्तवादात्

अनेकान्तवादाभ्याम्

अनेकान्तवादेभ्यः

अनेकान्तवादस्य

अनेकान्तवादयोः

अनेकान्तवादानाम्

अनेकान्तवादे

अनेकान्तवादयोः

अनेकान्तवादेषु


क्षिति

kṣíti (romanization)
क्षितिः (nominative singular)
क्षिती (dual nominative)
क्षितयः (nominative plural)
क्षिते (singular vocative)
क्षिती (dual vocative)
क्षितयः (plural vocative)
क्षितिम् (accusative singular)
क्षिती (accusative dual)
क्षितीः (accusative plural)
क्षित्या (instrumental singular)
क्षिती1 (instrumental singular)
क्षितिभ्याम् (dual instrumental)
क्षितिभिः (instrumental plural)
क्षितये (dative singular)
क्षित्यै2 (dative singular)
क्षिती1 (dative singular)
क्षितिभ्याम् (dative dual)
क्षितिभ्यः (dative plural)
क्षितेः (ablative singular)
क्षित्याः2 (ablative singular)
क्षित्यै3 (ablative singular)
क्षितिभ्याम् (ablative dual)
क्षितिभ्यः (ablative plural)
क्षितेः (genitive singular)
क्षित्याः2 (genitive singular)
क्षित्यै3 (genitive singular)
क्षित्योः (dual genitive)
क्षितीनाम् (genitive plural)
क्षितौ (locative singular)
क्षित्याम्2 (locative singular)
क्षिता1 (locative singular)
क्षित्योः (dual locative)
क्षितिषु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *gẓʰítiṣ, from Proto-Indo-Iranian *gžʰítiš, from Proto-Indo-European *dʰgʷʰítis (“perishing, decrease”). Cognate with Ancient Greek φθίσις (phthísis, “decrease, emaciation”), Latin sitis (“thirst”).

cog

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda


क्षिति

kṣití (romanization)
क्षितिः (nominative singular)
क्षिती (dual nominative)
क्षितयः (nominative plural)
क्षिते (singular vocative)
क्षिती (dual vocative)
क्षितयः (plural vocative)
क्षितिम् (accusative singular)
क्षिती (accusative dual)
क्षितीः (accusative plural)
क्षित्या (instrumental singular)
क्षिती1 (instrumental singular)
क्षितिभ्याम् (dual instrumental)
क्षितिभिः (instrumental plural)
क्षितये (dative singular)
क्षित्यै2 (dative singular)
क्षिती1 (dative singular)
क्षितिभ्याम् (dative dual)
क्षितिभ्यः (dative plural)
क्षितेः (ablative singular)
क्षित्याः2 (ablative singular)
क्षित्यै3 (ablative singular)
क्षितिभ्याम् (ablative dual)
क्षितिभ्यः (ablative plural)
क्षितेः (genitive singular)
क्षित्याः2 (genitive singular)
क्षित्यै3 (genitive singular)
क्षित्योः (dual genitive)
क्षितीनाम् (genitive plural)
क्षितौ (locative singular)
क्षित्याम्2 (locative singular)
क्षिता1 (locative singular)
क्षित्योः (dual locative)
क्षितिषु (locative plural)

→ Telugu: క్షితి (kṣiti)

desctree

→ Old Javanese: kṣiti, siti
> Javanese: ꦱꦶꦠꦶ (siti) (inherited)
→ Balinese: ᬓ᭄ᬱᬶᬢᬶ (siti), ᬲᬶᬢᬶ (siti)

From Proto-Indo-Aryan *ṭṣítiṣ, from Proto-Indo-Iranian *ćšítiš, from Proto-Indo-European *tḱí-ti-s, from *tḱey- (“to settle, live”). Cognate with Ancient Greek κτίσις (ktísis, “founding, setting”), Avestan 𐬱𐬌𐬙𐬌 (šiti).

cog

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

c. 500 BCE – 100 BCE, Rāmāyaṇa

c. 400 BCE, Mahābhārata


बोधिसत्त्व

bodhi-sattva (romanization)
बोधिसत्त्वः (nominative singular)
बोधिसत्त्वौ (dual nominative)
बोधिसत्त्वाः (nominative plural)
बोधिसत्त्व (singular vocative)
बोधिसत्त्वौ (dual vocative)
बोधिसत्त्वाः (plural vocative)
बोधिसत्त्वम् (accusative singular)
बोधिसत्त्वौ (accusative dual)
बोधिसत्त्वान् (accusative plural)
बोधिसत्त्वेन (instrumental singular)
बोधिसत्त्वाभ्याम् (dual instrumental)
बोधिसत्त्वैः (instrumental plural)
बोधिसत्त्वाय (dative singular)
बोधिसत्त्वाभ्याम् (dative dual)
बोधिसत्त्वेभ्यः (dative plural)
बोधिसत्त्वात् (ablative singular)
बोधिसत्त्वाभ्याम् (ablative dual)
बोधिसत्त्वेभ्यः (ablative plural)
बोधिसत्त्वस्य (genitive singular)
बोधिसत्त्वयोः (dual genitive)
बोधिसत्त्वानाम् (genitive plural)
बोधिसत्त्वे (locative singular)
बोधिसत्त्वयोः (dual locative)
बोधिसत्त्वेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of बोधिसत्त्व

बोधिसत्त्वाः

बोधिसत्त्वाः

बोधिसत्त्वम्

बोधिसत्त्वान्

बोधिसत्त्वेन

बोधिसत्त्वाभ्याम्

बोधिसत्त्वैः

बोधिसत्त्वाय

बोधिसत्त्वाभ्याम्

बोधिसत्त्वेभ्यः

बोधिसत्त्वात्

बोधिसत्त्वाभ्याम्

बोधिसत्त्वेभ्यः

बोधिसत्त्वस्य

बोधिसत्त्वयोः

बोधिसत्त्वानाम्

बोधिसत्त्वयोः

बोधिसत्त्वेषु

sa-decl-noun/cell

बोधिसत्त्वस्य

बोधिसत्त्वाः

बोधिसत्त्वाः

बोधिसत्त्वम्

बोधिसत्त्वान्

बोधिसत्त्वेन

बोधिसत्त्वाभ्याम्

बोधिसत्त्वैः

बोधिसत्त्वाय

बोधिसत्त्वाभ्याम्

बोधिसत्त्वेभ्यः

बोधिसत्त्वात्

बोधिसत्त्वाभ्याम्

बोधिसत्त्वेभ्यः

बोधिसत्त्वस्य

बोधिसत्त्वयोः

बोधिसत्त्वानाम्

बोधिसत्त्वयोः

बोधिसत्त्वेषु

→ Bengali: বোধিসত্ত্ব (bōdhiśotto)

Pali: bodhisatta

Burmese: ဗောဓိသတ် (bau:dhi.sat)

→ English: bodhisattva

desc

→ Chinese: 菩提薩埵／菩提萨埵 (pútísàduǒ), 菩薩／菩萨 (púsà)

→ Japanese: 菩提薩埵 (bodai-satta), 菩薩 (bosatsu)

→ Korean: 보살 (bosal)

→ Manchu: ᡦᡠᠰᠠ (pusa)

→ Vietnamese: bồ tát

→ Classical Mongolian: [script needed] (bodisadu)

→ Manchu: ᠪᠣᡩᡳᠰᠠᡨᡠ (bodisatu)

→ Sinhalese: බෝධිසත්ත්ව (bōdhisattwa)

போதிசத்துவன்

Tamil: போதிசத்துவன் (pōticattuvaṉ)

→ Thai: โพธิสัตว์ (poo-tí-sàt)

→ Tocharian A: bodʰisattu

[boː.d̪ʱiˈs̪ɐt̪̚.t̪ʋɐ]

From बोधि (bodhí, “perfect knowledge”) + सत्त्व (sattvá, “essence”).

"one whose essence is perfect knowledge", one who is on the way to the attainment of perfect knowledge (i.e. a Buddhist saint) when he has only one birth to undergo before obtaining the state of a supreme Buddha and then nirvana

name of the principal Buddha of the present era (before he became a Buddha)


अङ्गुरि

aṅgúri (romanization)
अङ्गुरिः (nominative singular)
अङ्गुरी (dual nominative)
अङ्गुरयः (nominative plural)
अङ्गुरे (singular vocative)
अङ्गुरी (dual vocative)
अङ्गुरयः (plural vocative)
अङ्गुरिम् (accusative singular)
अङ्गुरी (accusative dual)
अङ्गुरीः (accusative plural)
अङ्गुर्या (instrumental singular)
अङ्गुरी1 (instrumental singular)
अङ्गुरिभ्याम् (dual instrumental)
अङ्गुरिभिः (instrumental plural)
अङ्गुरये (dative singular)
अङ्गुर्यै2 (dative singular)
अङ्गुरी1 (dative singular)
अङ्गुरिभ्याम् (dative dual)
अङ्गुरिभ्यः (dative plural)
अङ्गुरेः (ablative singular)
अङ्गुर्याः2 (ablative singular)
अङ्गुर्यै3 (ablative singular)
अङ्गुरिभ्याम् (ablative dual)
अङ्गुरिभ्यः (ablative plural)
अङ्गुरेः (genitive singular)
अङ्गुर्याः2 (genitive singular)
अङ्गुर्यै3 (genitive singular)
अङ्गुर्योः (dual genitive)
अङ्गुरीणाम् (genitive plural)
अङ्गुरौ (locative singular)
अङ्गुर्याम्2 (locative singular)
अङ्गुरा1 (locative singular)
अङ्गुर्योः (dual locative)
अङ्गुरिषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *Hanguri-, from Proto-Indo-European *h₂eng-ul- (“joint?”), *h₂engulos, from *h₂eng-, *ang- (“corner, hirn”). Cognates include Latin angulus (“corner, angle”), Old High German enchil (“ankle, joint”) and Old Church Slavonic ѫгълъ (ǫgŭlŭ, “angle”).


अङ्गुलि

aṅgúli (romanization)
अङ्गुलिः (nominative singular)
अङ्गुली (dual nominative)
अङ्गुलयः (nominative plural)
अङ्गुले (singular vocative)
अङ्गुली (dual vocative)
अङ्गुलयः (plural vocative)
अङ्गुलिम् (accusative singular)
अङ्गुली (accusative dual)
अङ्गुलीः (accusative plural)
अङ्गुल्या (instrumental singular)
अङ्गुली1 (instrumental singular)
अङ्गुलिभ्याम् (dual instrumental)
अङ्गुलिभिः (instrumental plural)
अङ्गुलये (dative singular)
अङ्गुल्यै2 (dative singular)
अङ्गुली1 (dative singular)
अङ्गुलिभ्याम् (dative dual)
अङ्गुलिभ्यः (dative plural)
अङ्गुलेः (ablative singular)
अङ्गुल्याः2 (ablative singular)
अङ्गुल्यै3 (ablative singular)
अङ्गुलिभ्याम् (ablative dual)
अङ्गुलिभ्यः (ablative plural)
अङ्गुलेः (genitive singular)
अङ्गुल्याः2 (genitive singular)
अङ्गुल्यै3 (genitive singular)
अङ्गुल्योः (dual genitive)
अङ्गुलीनाम् (genitive plural)
अङ्गुलौ (locative singular)
अङ्गुल्याम्2 (locative singular)
अङ्गुला1 (locative singular)
अङ्गुल्योः (dual locative)
अङ्गुलिषु (locative plural)

Dardic:

Dameli: āṅguŕi

Grangali: aṅgū́

Gawar-Bati: انڑک (aṅguṛṛík)

Indus Kohistani: [script needed] (agui)

Kalami: انگیر (äŋir)

Kalasha: ạ́ŋgu

Kashmiri: اوٚنٛگٕج (ongụj)

Khowar: انگڵ (aṅgúḷ)

Phalura: angúṛu

Shina: اگی (agúi), ہگڑ (háguṛi)

Kohistani Shina: ہڠی (haṅui)

Shumashti: ãṇuṛem

Tirahi: aṅguṛə

Torwali: انگی (äṅgī́)

→ Proto-Nuristani:

Ashkun: aṅǘṛ

Kamkata-viri: aṅyúŕ

Prasuni: ügü

Waigali: aṅře

Pali: aṅguli

desc

→ Thai: องคุลี

→ Thai: องคุลี

Prakrit: 𑀅𑀁𑀕𑀼𑀮𑀻 (aṃgulī)

Central:

Sauraseni Prakrit: 𑀅𑀁𑀕𑀼𑀮𑀻 (aṃgulī), 𑀅𑀁𑀕𑀼𑀮𑀺 (aṃguli)

Braj: आंगुरी (āṅgurī)

Domaaki: اگول (agūla)

Old Hindi: अंगुली (aṃgulī)

Hindustani: aṅgulī, uṅglī, aṅgul, uṅgal

Hindi: अंगुली, उंगली, अंगुल, उंगल

Hindi: अंगुली, उंगली, अंगुल, उंगल

Urdu: انگُلِی, اُنگلِی, انگُل, اُنگَل

Urdu: انگُلِی, اُنگلِی, انگُل, اُنگَل

Romani: angul, úngli

Eastern:

Magadhi Prakrit:

Assamese: আঙুলি (aṅuli)

আঙ্গুলিয়াইব

⇒ Assamese: আঙ্গুলিয়াইব (aṅguliaibo)

Bengali: আঙ্গুল (aṅgul), আঙুল (aṅul), আঙ্গুলি (aṅguli)

⇒ Bengali: আঙলানো (aṅlanō)

Bihari:

Maithili: आँगर (ā̃gar), अङ्गुरिआ (aṅguriā)

Odia: ଆଙ୍ଗୁଳି (āṅguḷi)

Odia: ଆଙ୍ଗୁଳି (āṅguḷi)

Northern:

Khasa Prakrit:

Central Pahari:

Kumaoni: अङ्गुलि (aṅuli), अङ्गुलो (āṅulo)

Eastern Pahari:

Nepali: अउँलि (a͠uli), अउँलो (a͠ulo)

Western Pahari:

Bhadrawahi: अङ्गुलि (aṅguli)

Northwestern:

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Punjabi: aṅgulī, uṅgul, uṅgulī, uṅgal, uṅgalī

Gurmukhi script: ਅੰਗੁਲੀ, ਉਂਗੁਲ, ਉਂਗੁਲੀ, ਉਂਗਲ, ਉਂਗਲੀ

Shahmukhi script: انگُلِی, اُنگُل, اُنگُلِی, اُنگَل, اُنگَلِی

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: āṅuri

Arabic script: آڱُرِ

Devanagari script: आङुरि

Southern:

Helu Prakrit:

Dhivehi: އިނގިލި (iⁿgili)

Sinhalese: ඇඟිලි (æⁿgili), ඇඟිල (æⁿgila)

Maharastri Prakrit:

Marathi: आंगोळी (āṅgoḷī), आंगळी (āṅgḷī)

Marathi: आंगोळी (āṅgoḷī), आंगळी (āṅgḷī)

Western:

Old Gujarati: अंगुली (aṃgulī)

Gujarati: આંગળી (ā̃gaḷī), આંગળું (ā̃gaḷũ)

⇒ Gujarati: આંગળિયું (ā̃gaḷiyũ)

etymon

अङ्गुरि>finger

the finger-like tip of an elephant's trunk

अङ्गुल अङ्गुल#Sanskrit


हर

hara (romanization)
हरः (nominative singular)
हरौ (dual nominative)
हराः (nominative plural)
हर (singular vocative)
हरौ (dual vocative)
हराः (plural vocative)
हरम् (accusative singular)
हरौ (accusative dual)
हरान् (accusative plural)
हरेन (instrumental singular)
हराभ्याम् (dual instrumental)
हरैः (instrumental plural)
हराय (dative singular)
हराभ्याम् (dative dual)
हरेभ्यः (dative plural)
हरात् (ablative singular)
हराभ्याम् (ablative dual)
हरेभ्यः (ablative plural)
हरस्य (genitive singular)
हरयोः (dual genitive)
हरानाम् (genitive plural)
हरे (locative singular)
हरयोः (dual locative)
हरेषु (locative plural)
हरा (nominative singular)
हरे (dual nominative)
हराः (nominative plural)
हरे (singular vocative)
हरे (dual vocative)
हराः (plural vocative)
हराम् (accusative singular)
हरे (accusative dual)
हराः (accusative plural)
हरया (instrumental singular)
हराभ्याम् (dual instrumental)
हराभिः (instrumental plural)
हरायै (dative singular)
हराभ्याम् (dative dual)
हराभ्यः (dative plural)
हरायाः (ablative singular)
हराभ्याम् (ablative dual)
हराभ्यः (ablative plural)
हरायाः (genitive singular)
हरयोः (dual genitive)
हरानाम् (genitive plural)
हरायाम् (locative singular)
हरयोः (dual locative)
हरासु (locative plural)
हरम् (nominative singular)
हरे (dual nominative)
हरानि (nominative plural)
हर (singular vocative)
हरे (dual vocative)
हरानि (plural vocative)
हरम् (accusative singular)
हरे (accusative dual)
हरानि (accusative plural)
हरेन (instrumental singular)
हराभ्याम् (dual instrumental)
हरैः (instrumental plural)
हराय (dative singular)
हराभ्याम् (dative dual)
हरेभ्यः (dative plural)
हरात् (ablative singular)
हराभ्याम् (ablative dual)
हरेभ्यः (ablative plural)
हरस्य (genitive singular)
हरयोः (dual genitive)
हरानाम् (genitive plural)
हरे (locative singular)
हरयोः (dual locative)
हरेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of हर

Feminine ā-stem declension of हर

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">हर</i>

→ Telugu: హరము (haramu)

bearing, wearing, taking, conveying, bringing (» कवच-, वार्त्ता-ह्°), taking away, carrying off, removing, destroying (» बल-, शक्ति-ह्°)


हर

hara (romanization)
हरः (nominative singular)
हरौ (dual nominative)
हरा1 (dual nominative)
हराः (nominative plural)
हरासः1 (nominative plural)
हर (singular vocative)
हरौ (dual vocative)
हरा1 (dual vocative)
हराः (plural vocative)
हरासः1 (plural vocative)
हरम् (accusative singular)
हरौ (accusative dual)
हरा1 (accusative dual)
हरान् (accusative plural)
हरेण (instrumental singular)
हराभ्याम् (dual instrumental)
हरैः (instrumental plural)
हरेभिः1 (instrumental plural)
हराय (dative singular)
हराभ्याम् (dative dual)
हरेभ्यः (dative plural)
हरात् (ablative singular)
हराभ्याम् (ablative dual)
हरेभ्यः (ablative plural)
हरस्य (genitive singular)
हरयोः (dual genitive)
हराणाम् (genitive plural)
हरे (locative singular)
हरयोः (dual locative)
हरेषु (locative plural)


हर

→ English: Hara

→ Malayalam: അരൻ (araṉ)

→ Tamil: அரன் (araṉ)

→ Telugu: హరుడు (haruḍu)

(Hinduism) ‘Seizer’, ‘Destroyer’, name of शिव


शृकाल

śṛkāla (romanization)
शृकालः (nominative singular)
शृकालौ (dual nominative)
शृकाला1 (dual nominative)
शृकालाः (nominative plural)
शृकालासः1 (nominative plural)
शृकाल (singular vocative)
शृकालौ (dual vocative)
शृकाला1 (dual vocative)
शृकालाः (plural vocative)
शृकालासः1 (plural vocative)
शृकालम् (accusative singular)
शृकालौ (accusative dual)
शृकाला1 (accusative dual)
शृकालान् (accusative plural)
शृकालेन (instrumental singular)
शृकालाभ्याम् (dual instrumental)
शृकालैः (instrumental plural)
शृकालेभिः1 (instrumental plural)
शृकालाय (dative singular)
शृकालाभ्याम् (dative dual)
शृकालेभ्यः (dative plural)
शृकालात् (ablative singular)
शृकालाभ्याम् (ablative dual)
शृकालेभ्यः (ablative plural)
शृकालस्य (genitive singular)
शृकालयोः (dual genitive)
शृकालानाम् (genitive plural)
शृकाले (locative singular)
शृकालयोः (dual locative)
शृकालेषु (locative plural)

/ɕr̩ˈkɑː.l̪ɐ/

सृगाल सृगाल#Sanskrit


शृगाल

śṛgāla (romanization)
शृगालः (nominative singular)
शृगालौ (dual nominative)
शृगाला1 (dual nominative)
शृगालाः (nominative plural)
शृगालासः1 (nominative plural)
शृगाल (singular vocative)
शृगालौ (dual vocative)
शृगाला1 (dual vocative)
शृगालाः (plural vocative)
शृगालासः1 (plural vocative)
शृगालम् (accusative singular)
शृगालौ (accusative dual)
शृगाला1 (accusative dual)
शृगालान् (accusative plural)
शृगालेन (instrumental singular)
शृगालाभ्याम् (dual instrumental)
शृगालैः (instrumental plural)
शृगालेभिः1 (instrumental plural)
शृगालाय (dative singular)
शृगालाभ्याम् (dative dual)
शृगालेभ्यः (dative plural)
शृगालात् (ablative singular)
शृगालाभ्याम् (ablative dual)
शृगालेभ्यः (ablative plural)
शृगालस्य (genitive singular)
शृगालयोः (dual genitive)
शृगालानाम् (genitive plural)
शृगाले (locative singular)
शृगालयोः (dual locative)
शृगालेषु (locative plural)

→ Middle Persian: 𐬱𐬖𐬀𐬮 (šγal) (see there for further descendants)

→ Malay: serigala (“wolf”)

→ Thai: ศิคาล (sì-kaan, “fox”)

/ɕr̩.ɡɑː.lɐ/

/ɕr̩ˈɡɑː.l̪ɐ/

सृगाल सृगाल#Sanskrit


चिन्तन

cintana (romanization)
चिन्तनम् (nominative singular)
चिन्तने (dual nominative)
चिन्तनानि (nominative plural)
चिन्तन (singular vocative)
चिन्तने (dual vocative)
चिन्तनानि (plural vocative)
चिन्तनम् (accusative singular)
चिन्तने (accusative dual)
चिन्तनानि (accusative plural)
चिन्तनेन (instrumental singular)
चिन्तनाभ्याम् (dual instrumental)
चिन्तनैः (instrumental plural)
चिन्तनाय (dative singular)
चिन्तनाभ्याम् (dative dual)
चिन्तनेभ्यः (dative plural)
चिन्तनात् (ablative singular)
चिन्तनाभ्याम् (ablative dual)
चिन्तनेभ्यः (ablative plural)
चिन्तनस्य (genitive singular)
चिन्तनयोः (dual genitive)
चिन्तनानाम् (genitive plural)
चिन्तने (locative singular)
चिन्तनयोः (dual locative)
चिन्तनेषु (locative plural)

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">चिन्तन</i>

चिन्तनाभ्याम्

चिन्तनाभ्याम्

चिन्तनाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

चिन्तनाभ्याम्

चिन्तनाभ्याम्

चिन्तनाभ्याम्

Thai: จินตนา (jintana)


प्रसाद

prasāda (romanization)
प्रसादः (nominative singular)
प्रसादौ (dual nominative)
प्रसादाः (nominative plural)
प्रसाद (singular vocative)
प्रसादौ (dual vocative)
प्रसादाः (plural vocative)
प्रसादम् (accusative singular)
प्रसादौ (accusative dual)
प्रसादान् (accusative plural)
प्रसादेन (instrumental singular)
प्रसादाभ्याम् (dual instrumental)
प्रसादैः (instrumental plural)
प्रसादाय (dative singular)
प्रसादाभ्याम् (dative dual)
प्रसादेभ्यः (dative plural)
प्रसादात् (ablative singular)
प्रसादाभ्याम् (ablative dual)
प्रसादेभ्यः (ablative plural)
प्रसादस्य (genitive singular)
प्रसादयोः (dual genitive)
प्रसादानाम् (genitive plural)
प्रसादे (locative singular)
प्रसादयोः (dual locative)
प्रसादेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of प्रसाद

प्रसादाभ्याम्

प्रसादाभ्याम्

प्रसादाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

प्रसादाभ्याम्

प्रसादाभ्याम्

प्रसादाभ्याम्

→ Kannada: ಪ್ರಸಾದ (prasāda)

→ Khmer: ប្រាសាទ (praasaat)

→ Malayalam: പ്രസാദം (prasādaṁ)

→ Tamil: பிரசாதம் (piracātam)

→ Telugu: ప్రసాదము (prasādamu)

→ Thai: ประสาท (bprà-sàat)

/pɾɐˈs̪ɑː.d̪ɐ/

From प्रसद् (prasad, “to fall into the power of”).

अम्बुप्रसाद (ambu-prasāda)

the clearing nut tree, Strychnos potatorum

प्र्सादति (prsādati)

clearness, brightness, pellucidness, purity

calmness, tranquillity, absence of excitement

प्रसादात् (prasādāt)

through the kindness or by the favour of

prasādaṃ √kṛ

दुष्प्रसाद (duṣ-prasāda)

graciousness, kindness, kind behaviour, favour, aid, mediation

Kindness personified as a son of Dharma and Maitrī

प्रसादद्रव्य प्रसादद्रव्य#Sanskrit

प्रसादान्न प्रसादान्न#Sanskrit

a propitiatory offering or gift (of food = प्रसादद्रव्य (prasāda-dravya), प्रसादान्न (prasādā-nna))

the food presented to an idol, or the remnants of food left by a spiritual teacher (which any one may freely appropriate to his own use)

name of a commentator on the prakriyā-kaumudī


सृगाल

sṛgālá (romanization)
सृगालः (nominative singular)
सृगालौ (dual nominative)
सृगाला1 (dual nominative)
सृगालाः (nominative plural)
सृगालासः1 (nominative plural)
सृगाल (singular vocative)
सृगालौ (dual vocative)
सृगाला1 (dual vocative)
सृगालाः (plural vocative)
सृगालासः1 (plural vocative)
सृगालम् (accusative singular)
सृगालौ (accusative dual)
सृगाला1 (accusative dual)
सृगालान् (accusative plural)
सृगालेन (instrumental singular)
सृगालाभ्याम् (dual instrumental)
सृगालैः (instrumental plural)
सृगालेभिः1 (instrumental plural)
सृगालाय (dative singular)
सृगालाभ्याम् (dative dual)
सृगालेभ्यः (dative plural)
सृगालात् (ablative singular)
सृगालाभ्याम् (ablative dual)
सृगालेभ्यः (ablative plural)
सृगालस्य (genitive singular)
सृगालयोः (dual genitive)
सृगालानाम् (genitive plural)
सृगाले (locative singular)
सृगालयोः (dual locative)
सृगालेषु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri: شال (śāl)

→ Kamkata-viri:

Kativiri: ṣyōl

→ Prasuni: ṣil

Magadhi Prakrit:

Assamese: শিয়াল (xial)

Bengali: শিয়াল (śiẏal)

Sylheti: ꠢꠤꠀꠟ (hial)

Sauraseni Prakrit: 𑀲𑀺𑀕𑀸𑀮 (sigāla)

Gujarati: શિયાળ (śiyāḷ)

Hindi: सियार (siyār)

Urdu: سیار (siyār)

→ Malay: serigala
Indonesian: serigala

Pali: sigāla

/s̪r̩ˈɡɑː.l̪ɐ/

From Proto-Indo-Aryan *śr̥gālás, a suffixed derivative from Proto-Indo-Iranian *ćárguš (“predatory animal”).


आश्रम

ā-śrama (romanization)
आश्रमः (nominative singular)
आश्रमौ (dual nominative)
आश्रमाः (nominative plural)
आश्रम (singular vocative)
आश्रमौ (dual vocative)
आश्रमाः (plural vocative)
आश्रमम् (accusative singular)
आश्रमौ (accusative dual)
आश्रमान् (accusative plural)
आश्रमेण (instrumental singular)
आश्रमाभ्याम् (dual instrumental)
आश्रमैः (instrumental plural)
आश्रमाय (dative singular)
आश्रमाभ्याम् (dative dual)
आश्रमेभ्यः (dative plural)
आश्रमात् (ablative singular)
आश्रमाभ्याम् (ablative dual)
आश्रमेभ्यः (ablative plural)
आश्रमस्य (genitive singular)
आश्रमयोः (dual genitive)
आश्रमाणाम् (genitive plural)
आश्रमे (locative singular)
आश्रमयोः (dual locative)
आश्रमेषु (locative plural)
आश्रमम् (nominative singular)
आश्रमे (dual nominative)
आश्रमाणि (nominative plural)
आश्रम (singular vocative)
आश्रमे (dual vocative)
आश्रमाणि (plural vocative)
आश्रमम् (accusative singular)
आश्रमे (accusative dual)
आश्रमाणि (accusative plural)
आश्रमेण (instrumental singular)
आश्रमाभ्याम् (dual instrumental)
आश्रमैः (instrumental plural)
आश्रमाय (dative singular)
आश्रमाभ्याम् (dative dual)
आश्रमेभ्यः (dative plural)
आश्रमात् (ablative singular)
आश्रमाभ्याम् (ablative dual)
आश्रमेभ्यः (ablative plural)
आश्रमस्य (genitive singular)
आश्रमयोः (dual genitive)
आश्रमाणाम् (genitive plural)
आश्रमे (locative singular)
आश्रमयोः (dual locative)
आश्रमेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of आश्रम

आश्रमाभ्याम्

आश्रमाभ्याम्

आश्रमाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

आश्रमाभ्याम्

आश्रमाभ्याम्

आश्रमाभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">आश्रम</i>

आश्रमाभ्याम्

आश्रमाभ्याम्

आश्रमाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

आश्रमाभ्याम्

आश्रमाभ्याम्

आश्रमाभ्याम्

→ English: ashram

→ German: Aschram

→ Hindi: आश्रम (āśram)

→ Khmer: អាស្រម (ʼaasrɑɑm)

desctree

→ Old Javanese: āśrama
Javanese: ꦲꦱꦿꦩ (asrama)
→ Balinese: ᬆᬰ᭄ᬭᬫ (asrama), ᬰ᭄ᬭᬫ (srama)

→ Malay: asrama

→ Thai: อาศรม (aa-sǒm)

→ Tocharian B: aśrām

hermitage, the abode of ascetics, the cell of a hermit or of retired saints or sages; ashram

ब्रह्मचारिन् ब्रह्मचारिन्#Sanskrit

गृहस्थ गृहस्थ#Sanskrit

वानप्रस्थ वानप्रस्थ#Sanskrit

संन्यासिन् संन्यासिन्#Sanskrit

भिक्षु भिक्षु#Sanskrit

a stage in the life of a Brahman (of which there are four corresponding to four different periods or conditions, namely 1st, ब्रह्मचारिन् (brahmacārin, “student of the veda”); 2nd, गृहस्थ (gṛha-stha, “householder”); 3rd, वानप्रस्थ (vānaprastha, “anchorite”); and 4th, संन्यासिन् (saṃnyāsin, “abandoner of all worldly concerns”), or sometimes भिक्षु (bhikṣu, “religious beggar”); in some places the law-givers mention only three such periods of religious life, the first being then omitted)

(masculine) name of a pupil of Pṛthvī-dhara


बणिज्

baṇíj (romanization)
बणिक् (nominative singular)
बणिजौ (dual nominative)
बणिजा1 (dual nominative)
बणिजः (nominative plural)
बणिक् (singular vocative)
बणिजौ (dual vocative)
बणिजा1 (dual vocative)
बणिजः (plural vocative)
बणिजम् (accusative singular)
बणिजौ (accusative dual)
बणिजा1 (accusative dual)
बणिजः (accusative plural)
बणिजा (instrumental singular)
बणिग्भ्याम् (dual instrumental)
बणिग्भिः (instrumental plural)
बणिजे (dative singular)
बणिग्भ्याम् (dative dual)
बणिग्भ्यः (dative plural)
बणिजः (ablative singular)
बणिग्भ्याम् (ablative dual)
बणिग्भ्यः (ablative plural)
बणिजः (genitive singular)
बणिजोः (dual genitive)
बणिजाम् (genitive plural)
बणिजि (locative singular)
बणिजोः (dual locative)
बणिक्षु (locative plural)

वणिज् वणिज्#Sanskrit

Alternative form of वणिज् (vaṇíj, “merchant, trader”)


घोटक

sa-noun

घोटक • (ghoṭaka) stem, m (feminine घोटकी or घोटिका)

ghoṭaka (romanization)
घोटकी (feminine)
घोटिका (feminine)
घोटकः (nominative singular)
घोटकौ (dual nominative)
घोटका1 (dual nominative)
घोटकाः (nominative plural)
घोटकासः1 (nominative plural)
घोटक (singular vocative)
घोटकौ (dual vocative)
घोटका1 (dual vocative)
घोटकाः (plural vocative)
घोटकासः1 (plural vocative)
घोटकम् (accusative singular)
घोटकौ (accusative dual)
घोटका1 (accusative dual)
घोटकान् (accusative plural)
घोटकेन (instrumental singular)
घोटकाभ्याम् (dual instrumental)
घोटकैः (instrumental plural)
घोटकेभिः1 (instrumental plural)
घोटकाय (dative singular)
घोटकाभ्याम् (dative dual)
घोटकेभ्यः (dative plural)
घोटकात् (ablative singular)
घोटकाभ्याम् (ablative dual)
घोटकेभ्यः (ablative plural)
घोटकस्य (genitive singular)
घोटकयोः (dual genitive)
घोटकानाम् (genitive plural)
घोटके (locative singular)
घोटकयोः (dual locative)
घोटकेषु (locative plural)

Ardhamagadhi Prakrit:

Fiji Hindi: ghorra

Magadhi Prakrit:

desctree

Early Assamese: ঘোড়া (ghöṛa)
Assamese: ঘোঁৰা (ghü̃ra)

Bengali: ঘোড়া (ghōṛa)

Odia: ଘୋଡ଼ା (ghoṛā)

Rohingya: gúra

Sylheti: ꠊꠥꠠꠣ (gúṛa)

Maharastri Prakrit:

Konkani: घोडो (ghoḍô)

Old Marathi: 𑘑𑘻𑘚𑘳 (ghoḍu)

Marathi: घोडा (ghoḍā)

Sauraseni Prakrit: 𑀖𑁄𑀟𑀕 (ghoḍaga)

Gurjara Apabhramsa:

Old Gujarati:

Gujarati: ઘોડો (ghoḍo)

Marwari: घोड़ौ (ghoṛau)

Saurashtra: ꢕꣁꢞꣁ (ghoḍo)

Hindustani:

Hindi: घोड़ा (ghoṛā)

Urdu: گھوڑا (ghoṛā)

Nepali: घोडा (ghoḍā)

Punjabi: ਘੋੜਾ (ghoṛā) / گھوڑا (ghoṛā)

Romani: khuro

Sindhi: گهوڙو / घोड़ो (ghoṛo)

→ Old Javanese: kuda
> Javanese: ꦏꦸꦢ (kuda) (inherited)
>? Malay: kuda (see there for further descendants)

/ɡʱɐw.ʈɐ.kɐ/

/ˈɡʱoː.ʈɐ.kɐ/

A foreign borrowing; compare Proto-Dravidian *kut-ir-ay (“horse”), whence Tamil குதிரை (kutirai). However, due to the traditional lack of presence and utility of horses in South and Southeast Asia, ultimate origins from Dravidian and Munda are doubtful, and alternative, more western or northern sources of the borrowing have been considered.


मरण

maraṇa (romanization)
मरणम् (nominative singular)
मरणे (dual nominative)
मरणानि (nominative plural)
मरणा1 (nominative plural)
मरण (singular vocative)
मरणे (dual vocative)
मरणानि (plural vocative)
मरणा1 (plural vocative)
मरणम् (accusative singular)
मरणे (accusative dual)
मरणानि (accusative plural)
मरणा1 (accusative plural)
मरणेन (instrumental singular)
मरणाभ्याम् (dual instrumental)
मरणैः (instrumental plural)
मरणेभिः1 (instrumental plural)
मरणाय (dative singular)
मरणाभ्याम् (dative dual)
मरणेभ्यः (dative plural)
मरणात् (ablative singular)
मरणाभ्याम् (ablative dual)
मरणेभ्यः (ablative plural)
मरणस्य (genitive singular)
मरणयोः (dual genitive)
मरणानाम् (genitive plural)
मरणे (locative singular)
मरणयोः (dual locative)
मरणेषु (locative plural)

Bengali: মরণ (moron)

Gujarati: મરણ (maraṇ)

Hindi: मरण (maraṇ)

→ Kannada: ಮರಣ (maraṇa)

→ Malayalam: മരണം (maraṇaṁ)

Marathi: मरण (maraṇ)

→ Malay: merana

Indonesian: merana

→ Santali: ᱢᱳᱨᱳᱱ (moron)

Sinhalese: මරණය (maraṇaya)

→ Tamil: மரணம் (maraṇam)

→ Telugu: మరణము (maraṇamu)

→ Thai: มรณะ (morana), มรณ์

desc

→ Parthian: [script needed] (mrn /maran/)

From मृ (mṛ, “to die”, root) + -अन (-ana, nominalization suffix) with guṇa and sandhi.

suffix

मरणं कुरुते

He/She/It dies. (Lit., "does/makes death", in the middle voice)

passing away; cessation (as of lightning or rain)

a kind of poison (probably wrong reading for मारण (māraṇa))

refuge; asylum (probably wrong reading for शरण (śaraṇa))


क्रोश

króśa (romanization)
क्रोशः (nominative singular)
क्रोशौ (dual nominative)
क्रोशा1 (dual nominative)
क्रोशाः (nominative plural)
क्रोशासः1 (nominative plural)
क्रोश (singular vocative)
क्रोशौ (dual vocative)
क्रोशा1 (dual vocative)
क्रोशाः (plural vocative)
क्रोशासः1 (plural vocative)
क्रोशम् (accusative singular)
क्रोशौ (accusative dual)
क्रोशा1 (accusative dual)
क्रोशान् (accusative plural)
क्रोशेन (instrumental singular)
क्रोशाभ्याम् (dual instrumental)
क्रोशैः (instrumental plural)
क्रोशेभिः1 (instrumental plural)
क्रोशाय (dative singular)
क्रोशाभ्याम् (dative dual)
क्रोशेभ्यः (dative plural)
क्रोशात् (ablative singular)
क्रोशाभ्याम् (ablative dual)
क्रोशेभ्यः (ablative plural)
क्रोशस्य (genitive singular)
क्रोशयोः (dual genitive)
क्रोशानाम् (genitive plural)
क्रोशे (locative singular)
क्रोशयोः (dual locative)
क्रोशेषु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri: کریکھ (kryekh)

Magadhi Prakrit:

Bengali: কোশ (kōś)

desc

Odia: କୁଶ୍ (kuś), କୁଶ (kuśa), କୋଶ (kośa)

Maharastri Prakrit: 𑀓𑁄𑀲 (kosa)

Konkani: कोसु (kosu)

Marathi: कोस (kos)

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: કોસ (kos)

Pali: kosa

→ Burmese: ကောသ (kau:sa.)

Hindustani:

Hindi: कोस (kos)

Urdu: کوس (kos)

Nepali: कोस् (kos)

Punjabi: ਕਰੋਹ (karoh), ਕੋਹ (koh)

→ Assamese: ক্রোশ (krüx)

→ Bengali: ক্রোশ (krōś)

→ Hindustani:

Hindi: क्रोश (kroś)

Urdu: کروش (kroś), کروه (karoh)

→ Odia: କ୍ରୋଶ (krośa)

→ Tamil: கோசு (kōcu) (via Prakrit)

→ Telugu: కోసు (kōsu) (via Prakrit)

→ Telugu: క్రోశము (krōśamu)

Etymology tree
Proto-Indo-Iranian *krawć-
Sanskrit क्रुश् (kruś)
Sanskrit -अ (-a)
Sanskrit क्रोश (krośa)
From the root क्रुश् (kruś, “to cry out, shriek, call out”), from Proto-Indo-Iranian *krawć- (“to cry, to call out”).
Cognate with Middle Persian [script needed] (hlws /xrōs/, “rooster, cock”), Classical Persian خروش (xuroš, “loud cry; mourning”). Related to Avestan 𐬑𐬭𐬀𐬊𐬯𐬆𐬧𐬙𐬄𐬨 𐬎𐬞𐬁 (xraosəṇtąm upā), Younger Avestan 𐬑𐬭𐬀𐬊𐬯𐬌𐬌𐬈𐬌𐬙𐬌 (xraosiieⁱti, “to call out, cry”), Middle Persian [script needed] (hlwstn' /xrōstan/, “to call, cry”), Parthian xrws (“to call out”).

cog

𐬑𐬭𐬀𐬊𐬯𐬆𐬧𐬙𐬄𐬨 𐬎𐬞𐬁

कर्णक्रोश

an affection of the ear, singing in the ears

"the range of the voice in calling or hallooing", a measure of distance (an Indian league, commonly called a Kos = 1000 daṇḍas = 4000 hastas = 1÷4 yojana; according to others = 2000 daṇḍas = 8000 hastas = 1 gavyūti)


क्रोश

head

क्रोश • (króśa) n

króśa (romanization)
क्रोशम् (nominative singular)
क्रोशे (dual nominative)
क्रोशानि (nominative plural)
क्रोशा1 (nominative plural)
क्रोश (singular vocative)
क्रोशे (dual vocative)
क्रोशानि (plural vocative)
क्रोशा1 (plural vocative)
क्रोशम् (accusative singular)
क्रोशे (accusative dual)
क्रोशानि (accusative plural)
क्रोशा1 (accusative plural)
क्रोशेन (instrumental singular)
क्रोशाभ्याम् (dual instrumental)
क्रोशैः (instrumental plural)
क्रोशेभिः1 (instrumental plural)
क्रोशाय (dative singular)
क्रोशाभ्याम् (dative dual)
क्रोशेभ्यः (dative plural)
क्रोशात् (ablative singular)
क्रोशाभ्याम् (ablative dual)
क्रोशेभ्यः (ablative plural)
क्रोशस्य (genitive singular)
क्रोशयोः (dual genitive)
क्रोशानाम् (genitive plural)
क्रोशे (locative singular)
क्रोशयोः (dual locative)
क्रोशेषु (locative plural)

cog

𐬑𐬭𐬀𐬊𐬯𐬆𐬧𐬙𐬄𐬨 𐬎𐬞𐬁


वाणिज

vāṇijá (romanization)
वाणिजः (nominative singular)
वाणिजौ (dual nominative)
वाणिजा1 (dual nominative)
वाणिजाः (nominative plural)
वाणिजासः1 (nominative plural)
वाणिज (singular vocative)
वाणिजौ (dual vocative)
वाणिजा1 (dual vocative)
वाणिजाः (plural vocative)
वाणिजासः1 (plural vocative)
वाणिजम् (accusative singular)
वाणिजौ (accusative dual)
वाणिजा1 (accusative dual)
वाणिजान् (accusative plural)
वाणिजेन (instrumental singular)
वाणिजाभ्याम् (dual instrumental)
वाणिजैः (instrumental plural)
वाणिजेभिः1 (instrumental plural)
वाणिजाय (dative singular)
वाणिजाभ्याम् (dative dual)
वाणिजेभ्यः (dative plural)
वाणिजात् (ablative singular)
वाणिजाभ्याम् (ablative dual)
वाणिजेभ्यः (ablative plural)
वाणिजस्य (genitive singular)
वाणिजयोः (dual genitive)
वाणिजानाम् (genitive plural)
वाणिजे (locative singular)
वाणिजयोः (dual locative)
वाणिजेषु (locative plural)

Dardic:

desc

Kashmiri: वोञु॒ (wōñu॒), वाञुरु॒ (wāñuru॒)

Pali: vāṇija, vāṇijaka

Prakrit: 𑀯𑀸𑀡𑀺𑀅 (vāṇia), 𑀯𑀸𑀡𑀺𑀅𑀬 (vāṇiaya)

Bengali: বানিয়া (baniẏa), বেনে (bene)

Konkani: वाणि (vāṇi)

Old Gujarati: वाणीउ (vāṇīu), वाणीडु (vāṇīḍu)

Gujarati: વાણિયો (vāṇiyo)

→ Arabic: بَنِيَان (baniyān)

→ Portuguese: baniano
→ English: banyan

→ Spanish: baniano

→ Swahili: baniani

Marathi: वाणी (vāṇī)

Marwari: 𑅪𑅐𑅧𑅢𑅛õ (banṇjõ)

Punjabi: ਬਾਨਿਆ (bāniā)

Sinhalese: වේණඳ (wēṇaⁿda), වේණේඳ (wēṇēⁿda), වේණද (wēṇada), වේඏඅඳ (wēl̥aⁿda), වේඏඒඳ (wēl̥ēⁿda)

Sindhi: 𑋛𑋠𑋌𑋪𑋘𑋠𑋌𑋢 (vāṇyāṇī), 𑋛𑋠𑋅𑋠𑋌𑋢 (vāñāṇī)

Urdu: بنيان (baniyān, “vest, undershirt”)

/ʋɑː.ɳi.d͡ʑɐ́/

/ˈʋɑː.ɳi.d͡ʑɐ/

Vṛddhi derivative of वणिज् (vaṇíj, “merchant, trader”).

vrd

(mythology) the submarine fire (supposed to be at the south-pole)


मिथुन

mithuná (romanization)
मिथुनः (nominative singular)
मिथुनौ (dual nominative)
मिथुना1 (dual nominative)
मिथुनाः (nominative plural)
मिथुनासः1 (nominative plural)
मिथुन (singular vocative)
मिथुनौ (dual vocative)
मिथुना1 (dual vocative)
मिथुनाः (plural vocative)
मिथुनासः1 (plural vocative)
मिथुनम् (accusative singular)
मिथुनौ (accusative dual)
मिथुना1 (accusative dual)
मिथुनान् (accusative plural)
मिथुनेन (instrumental singular)
मिथुनाभ्याम् (dual instrumental)
मिथुनैः (instrumental plural)
मिथुनेभिः1 (instrumental plural)
मिथुनाय (dative singular)
मिथुनाभ्याम् (dative dual)
मिथुनेभ्यः (dative plural)
मिथुनात् (ablative singular)
मिथुनाभ्याम् (ablative dual)
मिथुनेभ्यः (ablative plural)
मिथुनस्य (genitive singular)
मिथुनयोः (dual genitive)
मिथुनानाम् (genitive plural)
मिथुने (locative singular)
मिथुनयोः (dual locative)
मिथुनेषु (locative plural)
मिथुना (nominative singular)
मिथुने (dual nominative)
मिथुनाः (nominative plural)
मिथुने (singular vocative)
मिथुने (dual vocative)
मिथुनाः (plural vocative)
मिथुनाम् (accusative singular)
मिथुने (accusative dual)
मिथुनाः (accusative plural)
मिथुनया (instrumental singular)
मिथुना1 (instrumental singular)
मिथुनाभ्याम् (dual instrumental)
मिथुनाभिः (instrumental plural)
मिथुनायै (dative singular)
मिथुनाभ्याम् (dative dual)
मिथुनाभ्यः (dative plural)
मिथुनायाः (ablative singular)
मिथुनायै2 (ablative singular)
मिथुनाभ्याम् (ablative dual)
मिथुनाभ्यः (ablative plural)
मिथुनायाः (genitive singular)
मिथुनायै2 (genitive singular)
मिथुनयोः (dual genitive)
मिथुनानाम् (genitive plural)
मिथुनायाम् (locative singular)
मिथुनयोः (dual locative)
मिथुनासु (locative plural)
मिथुनम् (nominative singular)
मिथुने (dual nominative)
मिथुनानि (nominative plural)
मिथुना1 (nominative plural)
मिथुन (singular vocative)
मिथुने (dual vocative)
मिथुनानि (plural vocative)
मिथुना1 (plural vocative)
मिथुनम् (accusative singular)
मिथुने (accusative dual)
मिथुनानि (accusative plural)
मिथुना1 (accusative plural)
मिथुनेन (instrumental singular)
मिथुनाभ्याम् (dual instrumental)
मिथुनैः (instrumental plural)
मिथुनेभिः1 (instrumental plural)
मिथुनाय (dative singular)
मिथुनाभ्याम् (dative dual)
मिथुनेभ्यः (dative plural)
मिथुनात् (ablative singular)
मिथुनाभ्याम् (ablative dual)
मिथुनेभ्यः (ablative plural)
मिथुनस्य (genitive singular)
मिथुनयोः (dual genitive)
मिथुनानाम् (genitive plural)
मिथुने (locative singular)
मिथुनयोः (dual locative)
मिथुनेषु (locative plural)

From Proto-Indo-European *meyth₂- (“to exchange”) an extension of *mey- (“to exchange”). Cognate with Latin mutō whence English mutate, mutual; Latin mittō (“send”) whence English emit, mission, etc.; Proto-Slavic *mьstь (“revenge, vengeance”); English mis-, miss.
Also cf. Mitra, the Indo-Iranian god of contracts.

cog

अर्च॒द्वृषा॒ वृष॑भि॒: स्वेदु॑हव्यैर्मृ॒गो नाश्नो॒ अति॒ यज्जु॑गु॒र्यात्।
प्र म॑न्द॒युर्म॒नां गू॑र्त॒ होता॒ भर॑ते॒ मर्यो॑ मिथु॒ना यज॑त्रः॥
árcadvṛ́ṣā vṛ́ṣabhi: svéduhavyairmṛgó nā́śno áti yájjuguryā́t.

Let the Bull sing with Bulls whose toil is worship, with a loud roar like some wild beast that hungers.
Praised God! the glad priest brings his heart's devotion; the holy youth presents twofold oblation.

prá mandayúrmanā́ṃ gūrta hótā bhárate máryo mithunā́ yájatraḥ.


मिथुन

mithuná (romanization)
मिथुनः (nominative singular)
मिथुनौ (dual nominative)
मिथुना1 (dual nominative)
मिथुनाः (nominative plural)
मिथुनासः1 (nominative plural)
मिथुन (singular vocative)
मिथुनौ (dual vocative)
मिथुना1 (dual vocative)
मिथुनाः (plural vocative)
मिथुनासः1 (plural vocative)
मिथुनम् (accusative singular)
मिथुनौ (accusative dual)
मिथुना1 (accusative dual)
मिथुनान् (accusative plural)
मिथुनेन (instrumental singular)
मिथुनाभ्याम् (dual instrumental)
मिथुनैः (instrumental plural)
मिथुनेभिः1 (instrumental plural)
मिथुनाय (dative singular)
मिथुनाभ्याम् (dative dual)
मिथुनेभ्यः (dative plural)
मिथुनात् (ablative singular)
मिथुनाभ्याम् (ablative dual)
मिथुनेभ्यः (ablative plural)
मिथुनस्य (genitive singular)
मिथुनयोः (dual genitive)
मिथुनानाम् (genitive plural)
मिथुने (locative singular)
मिथुनयोः (dual locative)
मिथुनेषु (locative plural)

यमीं॒ द्वा सव॑यसा सप॒र्यत॑: समा॒ने योना॑ मिथु॒ना समो॑कसा।
दिवा॒ न नक्तं॑ पलि॒तो युवा॑जनि पु॒रू चर॑न्न॒जरो॒ मानु॑षा यु॒गा॥
yámīṃ dvā́ sávayasā saparyáta: samāné yónā mithunā́ sámokasā.

He whom the two co-partners with observance tend, the pair who dwell together in the same abode, by night as in the day the grey one was born young, passing untouched by elders through many an age of man.

dívā ná náktaṃ palitó yúvājani purū́ cárannajáro mā́nuṣā yugā́.

a pair (male and female; but also "any couple or pair")


मिथुन

mithuná (romanization)
मिथुनम् (nominative singular)
मिथुने (dual nominative)
मिथुनानि (nominative plural)
मिथुना1 (nominative plural)
मिथुन (singular vocative)
मिथुने (dual vocative)
मिथुनानि (plural vocative)
मिथुना1 (plural vocative)
मिथुनम् (accusative singular)
मिथुने (accusative dual)
मिथुनानि (accusative plural)
मिथुना1 (accusative plural)
मिथुनेन (instrumental singular)
मिथुनाभ्याम् (dual instrumental)
मिथुनैः (instrumental plural)
मिथुनेभिः1 (instrumental plural)
मिथुनाय (dative singular)
मिथुनाभ्याम् (dative dual)
मिथुनेभ्यः (dative plural)
मिथुनात् (ablative singular)
मिथुनाभ्याम् (ablative dual)
मिथुनेभ्यः (ablative plural)
मिथुनस्य (genitive singular)
मिथुनयोः (dual genitive)
मिथुनानाम् (genitive plural)
मिथुने (locative singular)
मिथुनयोः (dual locative)
मिथुनेषु (locative plural)

→ Burmese: မေထုန် (mehtun)

→ English: mithuna (learned)

→ Khmer: មិថុនា (mithonaa)

Pali: mithuna

→ Malayalam: മിഥുനം (mithunaṁ)

Marathi: मिथुन (mithun)

→ Tamil: மிதுனம் (mituṉam)

→ Telugu: మిథునము (mithunamu)

desc

→ Thai: เมถุน (mee-tǔn), มิถุนายน (mí-tù-naa-yon)

→ Malay: mintuna (مينتونا)

(astrology, sometimes masculine) the sign of the zodiac Gemini or the third arc of 30 degrees in a circle

the other part, complement or companion of anything (also applied to a kind of small statue at the entrance of a temple)

(grammar) root compounded with a preposition


वृषभ

vṛṣabhá (romanization)
वृषभः (nominative singular)
वृषभौ (dual nominative)
वृषभा1 (dual nominative)
वृषभाः (nominative plural)
वृषभासः1 (nominative plural)
वृषभ (singular vocative)
वृषभौ (dual vocative)
वृषभा1 (dual vocative)
वृषभाः (plural vocative)
वृषभासः1 (plural vocative)
वृषभम् (accusative singular)
वृषभौ (accusative dual)
वृषभा1 (accusative dual)
वृषभान् (accusative plural)
वृषभेण (instrumental singular)
वृषभाभ्याम् (dual instrumental)
वृषभैः (instrumental plural)
वृषभेभिः1 (instrumental plural)
वृषभाय (dative singular)
वृषभाभ्याम् (dative dual)
वृषभेभ्यः (dative plural)
वृषभात् (ablative singular)
वृषभाभ्याम् (ablative dual)
वृषभेभ्यः (ablative plural)
वृषभस्य (genitive singular)
वृषभयोः (dual genitive)
वृषभाणाम् (genitive plural)
वृषभे (locative singular)
वृषभयोः (dual locative)
वृषभेषु (locative plural)

/ʋr̩.ʂɐ.bʱɐ́/

/ˈʋr̩.ʂɐ.bʱɐ/

From Proto-Indo-Iranian *(w)r̥šabʰás, from Proto-Indo-European *wr̥sn̥-bʰó-s, from *wérsēn (“male animal; manly man”).
Cognate with Avestan 𐬀𐬭𐬆𐬱𐬀𐬥 (ar^əšan), Ancient Greek ἄρσην (ársēn), Latin verrēs. Also related to ऋषभ (ṛṣabhá), वृषन् (vṛṣan).

त्वम॑ग्ने वृष॒भः पु॑ष्टि॒वर्ध॑न॒ उद्य॑तस्रुचे भवसि श्र॒वाय्य॑:।
य आहु॑तिं॒ परि॒ वेदा॒ वष॑ट्कृति॒मेका॑यु॒रग्रे॒ विश॑ आ॒विवा॑ससि॥
tvámagne vṛṣabháḥ puṣṭivárdhana údyatasruce bhavasi śravā́yya:.

Thou, Agni, art a Bull who makes our store increase, to be invoked by him who lifts the ladle up.
Well knowing the oblation with the hallowing word, uniting all who live, thou lightenest first our folk.

yá ā́hutiṃ pári védā váṣaṭkṛtimékāyurágre víśa āvívāsasi.

a bull (used as an epithet of various gods in the Vedas)

the chief, most excellent or eminent, lord or best among (in later language mostly at the end of a compound, or with genitive)

a particular drug (described as a root brought from the Himalaya mountains, resembling the horn of a bull, of cooling and tonic properties, and serviceable in catarrh and consumption)


वृषभ

vṛṣabhá (romanization)
वृषभः (nominative singular)
वृषभौ (dual nominative)
वृषभा1 (dual nominative)
वृषभाः (nominative plural)
वृषभासः1 (nominative plural)
वृषभ (singular vocative)
वृषभौ (dual vocative)
वृषभा1 (dual vocative)
वृषभाः (plural vocative)
वृषभासः1 (plural vocative)
वृषभम् (accusative singular)
वृषभौ (accusative dual)
वृषभा1 (accusative dual)
वृषभान् (accusative plural)
वृषभेण (instrumental singular)
वृषभाभ्याम् (dual instrumental)
वृषभैः (instrumental plural)
वृषभेभिः1 (instrumental plural)
वृषभाय (dative singular)
वृषभाभ्याम् (dative dual)
वृषभेभ्यः (dative plural)
वृषभात् (ablative singular)
वृषभाभ्याम् (ablative dual)
वृषभेभ्यः (ablative plural)
वृषभस्य (genitive singular)
वृषभयोः (dual genitive)
वृषभाणाम् (genitive plural)
वृषभे (locative singular)
वृषभयोः (dual locative)
वृषभेषु (locative plural)
वृषभा (nominative singular)
वृषभे (dual nominative)
वृषभाः (nominative plural)
वृषभे (singular vocative)
वृषभे (dual vocative)
वृषभाः (plural vocative)
वृषभाम् (accusative singular)
वृषभे (accusative dual)
वृषभाः (accusative plural)
वृषभया (instrumental singular)
वृषभा1 (instrumental singular)
वृषभाभ्याम् (dual instrumental)
वृषभाभिः (instrumental plural)
वृषभायै (dative singular)
वृषभाभ्याम् (dative dual)
वृषभाभ्यः (dative plural)
वृषभायाः (ablative singular)
वृषभायै2 (ablative singular)
वृषभाभ्याम् (ablative dual)
वृषभाभ्यः (ablative plural)
वृषभायाः (genitive singular)
वृषभायै2 (genitive singular)
वृषभयोः (dual genitive)
वृषभाणाम् (genitive plural)
वृषभायाम् (locative singular)
वृषभयोः (dual locative)
वृषभासु (locative plural)
वृषभम् (nominative singular)
वृषभे (dual nominative)
वृषभाणि (nominative plural)
वृषभा1 (nominative plural)
वृषभ (singular vocative)
वृषभे (dual vocative)
वृषभाणि (plural vocative)
वृषभा1 (plural vocative)
वृषभम् (accusative singular)
वृषभे (accusative dual)
वृषभाणि (accusative plural)
वृषभा1 (accusative plural)
वृषभेण (instrumental singular)
वृषभाभ्याम् (dual instrumental)
वृषभैः (instrumental plural)
वृषभेभिः1 (instrumental plural)
वृषभाय (dative singular)
वृषभाभ्याम् (dative dual)
वृषभेभ्यः (dative plural)
वृषभात् (ablative singular)
वृषभाभ्याम् (ablative dual)
वृषभेभ्यः (ablative plural)
वृषभस्य (genitive singular)
वृषभयोः (dual genitive)
वृषभाणाम् (genitive plural)
वृषभे (locative singular)
वृषभयोः (dual locative)
वृषभेषु (locative plural)

→ Pali: vasabha

Northern:

Nepali: बसाबा (basābā)

Southern:

Dhivehi: އިސަބަ (isaba)

Sinhalese: වැහැප් (wæhæp, “ox, steer”)

Marathi: वसू (vasū)

Eastern:

Bhojpuri: बसहा (basᵊhā)

Maithili: बसह (basah)

Western:

Maharastri Prakrit: 𑀯𑀲𑀳 (vasaha)

desctree

→ Kannada: ಬಸವ (basava)
→ Tamil: வசவன் (vacavaṉ)

Central:

Sauraseni Prakrit: 𑀯𑀲𑀳 (vasaha)

Hindi: बसह (basah)

Old Awadhi: बसह (basaha)

→ Burmese: ပြိဿ (pri.ssa.)

→ Khmer: ព្រឹសភៈ (prɨhphĕəʼ)

→ Telugu: వృషభము (vr̥ṣabhamu)

→ Thai: พฤษภ (prʉ́-sòp)

/ʋr̩.ʂɐ.bʱɐ́/

/ˈʋr̩.ʂɐ.bʱɐ/

प्र ब॒भ्रवे॑ वृष॒भाय॑ श्विती॒चे म॒हो म॒हीं सु॑ष्टु॒तिमी॑रयामि। न॒म॒स्या क॑ल्मली॒किनं॒ नमो॑भिर्गृणी॒मसि॑ त्वे॒षं रु॒द्रस्य॒ नाम॑॥

To him the strong, great, tawny, fair-complexioned, I utter forth a mighty hymn of praises.
We serve the brilliant God with adorations, we glorify, the splendid name of Rudra.

prá babhráve vṛṣabhā́ya śvitīcé mahó mahī́ṃ suṣṭutímīrayāmi. namasyā́ kalmalīkínaṃ námobhirgṛṇīmási tveṣáṃ rudrásya nā́ma.


चूर्ण

cūrṇa (romanization)
चूर्णः (nominative singular)
चूर्णौ (dual nominative)
चूर्णा1 (dual nominative)
चूर्णाः (nominative plural)
चूर्णासः1 (nominative plural)
चूर्ण (singular vocative)
चूर्णौ (dual vocative)
चूर्णा1 (dual vocative)
चूर्णाः (plural vocative)
चूर्णासः1 (plural vocative)
चूर्णम् (accusative singular)
चूर्णौ (accusative dual)
चूर्णा1 (accusative dual)
चूर्णान् (accusative plural)
चूर्णेन (instrumental singular)
चूर्णाभ्याम् (dual instrumental)
चूर्णैः (instrumental plural)
चूर्णेभिः1 (instrumental plural)
चूर्णाय (dative singular)
चूर्णाभ्याम् (dative dual)
चूर्णेभ्यः (dative plural)
चूर्णात् (ablative singular)
चूर्णाभ्याम् (ablative dual)
चूर्णेभ्यः (ablative plural)
चूर्णस्य (genitive singular)
चूर्णयोः (dual genitive)
चूर्णानाम् (genitive plural)
चूर्णे (locative singular)
चूर्णयोः (dual locative)
चूर्णेषु (locative plural)
चूर्णा (nominative singular)
चूर्णे (dual nominative)
चूर्णाः (nominative plural)
चूर्णे (singular vocative)
चूर्णे (dual vocative)
चूर्णाः (plural vocative)
चूर्णाम् (accusative singular)
चूर्णे (accusative dual)
चूर्णाः (accusative plural)
चूर्णया (instrumental singular)
चूर्णा1 (instrumental singular)
चूर्णाभ्याम् (dual instrumental)
चूर्णाभिः (instrumental plural)
चूर्णायै (dative singular)
चूर्णाभ्याम् (dative dual)
चूर्णाभ्यः (dative plural)
चूर्णायाः (ablative singular)
चूर्णायै2 (ablative singular)
चूर्णाभ्याम् (ablative dual)
चूर्णाभ्यः (ablative plural)
चूर्णायाः (genitive singular)
चूर्णायै2 (genitive singular)
चूर्णयोः (dual genitive)
चूर्णानाम् (genitive plural)
चूर्णायाम् (locative singular)
चूर्णयोः (dual locative)
चूर्णासु (locative plural)
चूर्णम् (nominative singular)
चूर्णे (dual nominative)
चूर्णानि (nominative plural)
चूर्णा1 (nominative plural)
चूर्ण (singular vocative)
चूर्णे (dual vocative)
चूर्णानि (plural vocative)
चूर्णा1 (plural vocative)
चूर्णम् (accusative singular)
चूर्णे (accusative dual)
चूर्णानि (accusative plural)
चूर्णा1 (accusative plural)
चूर्णेन (instrumental singular)
चूर्णाभ्याम् (dual instrumental)
चूर्णैः (instrumental plural)
चूर्णेभिः1 (instrumental plural)
चूर्णाय (dative singular)
चूर्णाभ्याम् (dative dual)
चूर्णेभ्यः (dative plural)
चूर्णात् (ablative singular)
चूर्णाभ्याम् (ablative dual)
चूर्णेभ्यः (ablative plural)
चूर्णस्य (genitive singular)
चूर्णयोः (dual genitive)
चूर्णानाम् (genitive plural)
चूर्णे (locative singular)
चूर्णयोः (dual locative)
चूर्णेषु (locative plural)

/ˈt͡ɕuːɾ.ɳɐ/


चूर्ण

cūrṇa (romanization)
चूर्णः (nominative singular)
चूर्णौ (dual nominative)
चूर्णा1 (dual nominative)
चूर्णाः (nominative plural)
चूर्णासः1 (nominative plural)
चूर्ण (singular vocative)
चूर्णौ (dual vocative)
चूर्णा1 (dual vocative)
चूर्णाः (plural vocative)
चूर्णासः1 (plural vocative)
चूर्णम् (accusative singular)
चूर्णौ (accusative dual)
चूर्णा1 (accusative dual)
चूर्णान् (accusative plural)
चूर्णेन (instrumental singular)
चूर्णाभ्याम् (dual instrumental)
चूर्णैः (instrumental plural)
चूर्णेभिः1 (instrumental plural)
चूर्णाय (dative singular)
चूर्णाभ्याम् (dative dual)
चूर्णेभ्यः (dative plural)
चूर्णात् (ablative singular)
चूर्णाभ्याम् (ablative dual)
चूर्णेभ्यः (ablative plural)
चूर्णस्य (genitive singular)
चूर्णयोः (dual genitive)
चूर्णानाम् (genitive plural)
चूर्णे (locative singular)
चूर्णयोः (dual locative)
चूर्णेषु (locative plural)

/ˈt͡ɕuːɾ.ɳɐ/

powder flour, aromatic powder, pounded sandal


चूर्ण

cūrṇa (romanization)
चूर्णम् (nominative singular)
चूर्णे (dual nominative)
चूर्णानि (nominative plural)
चूर्णा1 (nominative plural)
चूर्ण (singular vocative)
चूर्णे (dual vocative)
चूर्णानि (plural vocative)
चूर्णा1 (plural vocative)
चूर्णम् (accusative singular)
चूर्णे (accusative dual)
चूर्णानि (accusative plural)
चूर्णा1 (accusative plural)
चूर्णेन (instrumental singular)
चूर्णाभ्याम् (dual instrumental)
चूर्णैः (instrumental plural)
चूर्णेभिः1 (instrumental plural)
चूर्णाय (dative singular)
चूर्णाभ्याम् (dative dual)
चूर्णेभ्यः (dative plural)
चूर्णात् (ablative singular)
चूर्णाभ्याम् (ablative dual)
चूर्णेभ्यः (ablative plural)
चूर्णस्य (genitive singular)
चूर्णयोः (dual genitive)
चूर्णानाम् (genitive plural)
चूर्णे (locative singular)
चूर्णयोः (dual locative)
चूर्णेषु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri: ژوٗر (ċūr)

Prakrit: 𑀘𑀽𑀭 (cūra)

Central:

Sauraseni Prakrit:

Hindustani: cūr, cūrā

desc

Hindi: चूर, चूरा

Hindi: चूर, चूरा

Urdu: چُور (cūr), چُورَا (cūrā)

Eastern:

Magadhi Prakrit:

Assamese: চূৰ (sur), চূণ (sun)

Bengali: চুর (cur), চুন (cun)

Odia: ଚୂର (cura)

Northern:

Khasa Prakrit:

Central Pahari:

Kumaoni: चुरो (curo)

Eastern Pahari:

Nepali: चुर (cura)

Northwestern:

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Punjabi: cūr

Gurmukhi script: ਚੂਰ

Shahmukhi script: چُور

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: cūru, cūro, cūrī

Arabic script: چُورُ, چُورو, چُورِي

Arabic script: چُورُ, چُورو, چُورِي

Devanagari script: चूरु, चूरो, चूरी

Southern:

Helu Prakrit:

Dhivehi: ހުނި (huni)

Sinhalese: හුනු (hunu)

Maharastri Prakrit:

Marathi: चूर (cūr), चुरा (curā), चुरी (curī)

Western:

Sauraseni Prakrit:

Gurjara Apabhramsa:

Gujarati: ચૂર (cūr), ચૂરો (cūro), ચૂરી (cūrī)

Prakrit: 𑀘𑀽𑀭𑁂𑀇 (cūrei)

Central:

Sauraseni Prakrit:

Hindustani: cūrnā

Hindi: चूरना

Urdu: چُورنَا (cūrnā)

Eastern:

Magadhi Prakrit:

Odia: ଚୂରିବା (curibā)

Northwestern:

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Punjabi: cūrṇā

Gurmukhi script: ਚੂਰਣਾ

Shahmukhi script: چُورݨَا

Southern:

Maharastri Prakrit:

Marathi: चुरणे (curṇe)

Western:

Sauraseni Prakrit:

Gurjara Apabhramsa:

Old Gujarati: चूरीइ (cūrīi)

Gujarati: ચુરવું (curvũ)

Pali: cuṇṇa

Prakrit: 𑀘𑀼𑀡𑁆𑀡 (cuṇṇa)

→ Malayalam: ചുണ്ണം (cuṇṇaṁ), ചുണ്ണാമ്പ് (cuṇṇāmpŭ)

→ Tamil: சுண்ணம் (cuṇṇam), சுண்ணாம்பு (cuṇṇāmpu)

→ Telugu: సున్నము (sunnamu)

→ Malayalam: ചൂർണ്ണം (cūṟṇṇaṁ)

→ Telugu: చూర్ణము (cūrṇamu)

/ˈt͡ɕuːɾ.ɳɐ/

dividing a word by separating double consonant for obtaining a different sense (in a riddle etc.)