धुनि

dhúni (romanization)
धुनिः (nominative singular)
धुनी (dual nominative)
धुनयः (nominative plural)
धुने (singular vocative)
धुनी (dual vocative)
धुनयः (plural vocative)
धुनिम् (accusative singular)
धुनी (accusative dual)
धुनीन् (accusative plural)
धुनिना (instrumental singular)
धुन्या1 (instrumental singular)
धुनिभ्याम् (dual instrumental)
धुनिभिः (instrumental plural)
धुनये (dative singular)
धुनिभ्याम् (dative dual)
धुनिभ्यः (dative plural)
धुनेः (ablative singular)
धुन्यः1 (ablative singular)
धुनिभ्याम् (ablative dual)
धुनिभ्यः (ablative plural)
धुनेः (genitive singular)
धुन्यः1 (genitive singular)
धुन्योः (dual genitive)
धुनीनाम् (genitive plural)
धुनौ (locative singular)
धुना1 (locative singular)
धुन्योः (dual locative)
धुनिषु (locative plural)
धुनिः (nominative singular)
धुनी (dual nominative)
धुनयः (nominative plural)
धुने (singular vocative)
धुनी (dual vocative)
धुनयः (plural vocative)
धुनिम् (accusative singular)
धुनी (accusative dual)
धुनीः (accusative plural)
धुन्या (instrumental singular)
धुनी1 (instrumental singular)
धुनिभ्याम् (dual instrumental)
धुनिभिः (instrumental plural)
धुनये (dative singular)
धुन्यै2 (dative singular)
धुनी1 (dative singular)
धुनिभ्याम् (dative dual)
धुनिभ्यः (dative plural)
धुनेः (ablative singular)
धुन्याः2 (ablative singular)
धुन्यै3 (ablative singular)
धुनिभ्याम् (ablative dual)
धुनिभ्यः (ablative plural)
धुनेः (genitive singular)
धुन्याः2 (genitive singular)
धुन्यै3 (genitive singular)
धुन्योः (dual genitive)
धुनीनाम् (genitive plural)
धुनौ (locative singular)
धुन्याम्2 (locative singular)
धुना1 (locative singular)
धुन्योः (dual locative)
धुनिषु (locative plural)
धुनि (nominative singular)
धुनिनी (dual nominative)
धुनीनि (nominative plural)
धुनि1 (nominative plural)
धुनी1 (nominative plural)
धुनि (singular vocative)
धुने (singular vocative)
धुनिनी (dual vocative)
धुनीनि (plural vocative)
धुनि1 (plural vocative)
धुनी1 (plural vocative)
धुनि (accusative singular)
धुनिनी (accusative dual)
धुनीनि (accusative plural)
धुनि1 (accusative plural)
धुनी1 (accusative plural)
धुनिना (instrumental singular)
धुन्या1 (instrumental singular)
धुनिभ्याम् (dual instrumental)
धुनिभिः (instrumental plural)
धुनिने (dative singular)
धुनये1 (dative singular)
धुनिभ्याम् (dative dual)
धुनिभ्यः (dative plural)
धुनिनः (ablative singular)
धुनेः1 (ablative singular)
धुनिभ्याम् (ablative dual)
धुनिभ्यः (ablative plural)
धुनिनः (genitive singular)
धुनेः1 (genitive singular)
धुनिनोः (dual genitive)
धुनीनाम् (genitive plural)
धुनिनि (locative singular)
धुनौ1 (locative singular)
धुना1 (locative singular)
धुनिनोः (dual locative)
धुनिषु (locative plural)

Paisaci Prakrit:

Punjabi: ਧੁਨ (dhun)

Sauraseni Prakrit: 𑀥𑀼𑀡𑀺 (dhuṇi)

Gujarati: ધૂન (dhūn)

Hindustani: dhun

Hindi: धुन

Urdu: دھن

From Proto-Indo-European *dʰún-is, from *dʰwen- (“to make noise”). Cognate with English din. Also related to ध्वनि (dhvani).

प्रैषामज्मेषु विथुरेव रेजते भूमिर्यामेषु यद्ध युञ्जते शुभे ।
ते क्रीळयो धुनयो भ्राजदृष्टयः स्वयं महित्वं पनयन्त धूतयः ॥
praiṣāmajmeṣu vithureva rejate bhūmiryāmeṣu yaddha yuñjate śubhe.

At their racings the Earth trembles as if weak and worn, when they yoke their cars for victory on their ways.
They, sportive, boisterous, armed with glittering spears, causing tremors, admire their own might.

te krīḷayo dhunayo bhrājadṛṣṭayaḥ svayaṃ mahitvaṃ panayanta dhūtayaḥ.

noisy, boisterous, roaring loudly, sounding


अप्रति

a-pratí (romanization)
अप्रतिः (nominative singular)
अप्रती (dual nominative)
अप्रतयः (nominative plural)
अप्रते (singular vocative)
अप्रती (dual vocative)
अप्रतयः (plural vocative)
अप्रतिम् (accusative singular)
अप्रती (accusative dual)
अप्रतीन् (accusative plural)
अप्रतिना (instrumental singular)
अप्रत्या1 (instrumental singular)
अप्रतिभ्याम् (dual instrumental)
अप्रतिभिः (instrumental plural)
अप्रतये (dative singular)
अप्रतिभ्याम् (dative dual)
अप्रतिभ्यः (dative plural)
अप्रतेः (ablative singular)
अप्रत्यः1 (ablative singular)
अप्रतिभ्याम् (ablative dual)
अप्रतिभ्यः (ablative plural)
अप्रतेः (genitive singular)
अप्रत्यः1 (genitive singular)
अप्रत्योः (dual genitive)
अप्रतीनाम् (genitive plural)
अप्रतौ (locative singular)
अप्रता1 (locative singular)
अप्रत्योः (dual locative)
अप्रतिषु (locative plural)
अप्रतिः (nominative singular)
अप्रती (dual nominative)
अप्रतयः (nominative plural)
अप्रते (singular vocative)
अप्रती (dual vocative)
अप्रतयः (plural vocative)
अप्रतिम् (accusative singular)
अप्रती (accusative dual)
अप्रतीः (accusative plural)
अप्रत्या (instrumental singular)
अप्रती1 (instrumental singular)
अप्रतिभ्याम् (dual instrumental)
अप्रतिभिः (instrumental plural)
अप्रतये (dative singular)
अप्रत्यै2 (dative singular)
अप्रती1 (dative singular)
अप्रतिभ्याम् (dative dual)
अप्रतिभ्यः (dative plural)
अप्रतेः (ablative singular)
अप्रत्याः2 (ablative singular)
अप्रत्यै3 (ablative singular)
अप्रतिभ्याम् (ablative dual)
अप्रतिभ्यः (ablative plural)
अप्रतेः (genitive singular)
अप्रत्याः2 (genitive singular)
अप्रत्यै3 (genitive singular)
अप्रत्योः (dual genitive)
अप्रतीनाम् (genitive plural)
अप्रतौ (locative singular)
अप्रत्याम्2 (locative singular)
अप्रता1 (locative singular)
अप्रत्योः (dual locative)
अप्रतिषु (locative plural)
अप्रति (nominative singular)
अप्रतिनी (dual nominative)
अप्रतीनि (nominative plural)
अप्रति1 (nominative plural)
अप्रती1 (nominative plural)
अप्रति (singular vocative)
अप्रते (singular vocative)
अप्रतिनी (dual vocative)
अप्रतीनि (plural vocative)
अप्रति1 (plural vocative)
अप्रती1 (plural vocative)
अप्रति (accusative singular)
अप्रतिनी (accusative dual)
अप्रतीनि (accusative plural)
अप्रति1 (accusative plural)
अप्रती1 (accusative plural)
अप्रतिना (instrumental singular)
अप्रत्या1 (instrumental singular)
अप्रतिभ्याम् (dual instrumental)
अप्रतिभिः (instrumental plural)
अप्रतिने (dative singular)
अप्रतये1 (dative singular)
अप्रतिभ्याम् (dative dual)
अप्रतिभ्यः (dative plural)
अप्रतिनः (ablative singular)
अप्रतेः1 (ablative singular)
अप्रतिभ्याम् (ablative dual)
अप्रतिभ्यः (ablative plural)
अप्रतिनः (genitive singular)
अप्रतेः1 (genitive singular)
अप्रतिनोः (dual genitive)
अप्रतीनाम् (genitive plural)
अप्रतिनि (locative singular)
अप्रतौ1 (locative singular)
अप्रता1 (locative singular)
अप्रतिनोः (dual locative)
अप्रतिषु (locative plural)

→ Hindi: अप्रति (aprati) (learned)


अप्रति

head

अप्रति • (a-pratí)

sa-adv

अप्रति • (a-pratí)


पादग्रन्थि

pādagranthi (romanization)
पादग्रन्थिः (nominative singular)
पादग्रन्थी (dual nominative)
पादग्रन्थयः (nominative plural)
पादग्रन्थे (singular vocative)
पादग्रन्थी (dual vocative)
पादग्रन्थयः (plural vocative)
पादग्रन्थिम् (accusative singular)
पादग्रन्थी (accusative dual)
पादग्रन्थीन् (accusative plural)
पादग्रन्थिना (instrumental singular)
पादग्रन्थ्या1 (instrumental singular)
पादग्रन्थिभ्याम् (dual instrumental)
पादग्रन्थिभिः (instrumental plural)
पादग्रन्थये (dative singular)
पादग्रन्थिभ्याम् (dative dual)
पादग्रन्थिभ्यः (dative plural)
पादग्रन्थेः (ablative singular)
पादग्रन्थिभ्याम् (ablative dual)
पादग्रन्थिभ्यः (ablative plural)
पादग्रन्थेः (genitive singular)
पादग्रन्थ्योः (dual genitive)
पादग्रन्थीनाम् (genitive plural)
पादग्रन्थौ (locative singular)
पादग्रन्था1 (locative singular)
पादग्रन्थ्योः (dual locative)
पादग्रन्थिषु (locative plural)

desc

→ Hindi: पादग्रंथि (pādagranthi) (learned)

/pɑː.d̪ɐɡˈɾɐn̪.t̪ʰi/

From पाद (pā́da, “foot”) + ग्रन्थि (granthí, “knot”), literally “knot of the foot”.

com

कुल्फ (kulphá)

Thesaurus:पादग्रन्थि

गुल्फ m

Thesaurus:पादग्रन्थि

प्रमद m

Thesaurus:पादग्रन्थि

पादाष्ठील m or n

Thesaurus:पादग्रन्थि

खुडक (khuḍaka)

Thesaurus:पादग्रन्थि

खुलक m

Thesaurus:पादग्रन्थि

स्थूर m

Thesaurus:पादग्रन्थि

अङ्घ्रिस्कन्ध

Thesaurus:पादग्रन्थि

चरणग्रन्थि (caraṇagranthi)

Thesaurus:पादग्रन्थि

अङ्घ्रिसंधि m (aṅghrisaṃdhi)

Thesaurus:पादग्रन्थि

चरणपर्वन् n

Thesaurus:पादग्रन्थि

घुट (ghuṭa)

Thesaurus:पादग्रन्थि

घुण्ट (ghuṇṭa)

Thesaurus:पादग्रन्थि

घुण्टक (ghuṇṭaka)

Thesaurus:पादग्रन्थि

घुटिक (ghuṭika)

Thesaurus:पादग्रन्थि

घटक m (ghaṭaka)

Thesaurus:पादग्रन्थि

घुटिका (ghuṭikā)

Thesaurus:पादग्रन्थि

घुण्टिका (ghuṇṭikā)

Thesaurus:पादग्रन्थि

घुटी (ghuṭī)

Thesaurus:पादग्रन्थि

घुटि f

Thesaurus:पादग्रन्थि


हीरक

hīraka (romanization)
हीरकः (nominative singular)
हीरकौ (dual nominative)
हीरका1 (dual nominative)
हीरकाः (nominative plural)
हीरकासः1 (nominative plural)
हीरक (singular vocative)
हीरकौ (dual vocative)
हीरका1 (dual vocative)
हीरकाः (plural vocative)
हीरकासः1 (plural vocative)
हीरकम् (accusative singular)
हीरकौ (accusative dual)
हीरका1 (accusative dual)
हीरकान् (accusative plural)
हीरकेण (instrumental singular)
हीरकाभ्याम् (dual instrumental)
हीरकैः (instrumental plural)
हीरकेभिः1 (instrumental plural)
हीरकाय (dative singular)
हीरकाभ्याम् (dative dual)
हीरकेभ्यः (dative plural)
हीरकात् (ablative singular)
हीरकाभ्याम् (ablative dual)
हीरकेभ्यः (ablative plural)
हीरकस्य (genitive singular)
हीरकयोः (dual genitive)
हीरकाणाम् (genitive plural)
हीरके (locative singular)
हीरकयोः (dual locative)
हीरकेषु (locative plural)
हीरकम् (nominative singular)
हीरके (dual nominative)
हीरकाणि (nominative plural)
हीरका1 (nominative plural)
हीरक (singular vocative)
हीरके (dual vocative)
हीरकाणि (plural vocative)
हीरका1 (plural vocative)
हीरकम् (accusative singular)
हीरके (accusative dual)
हीरकाणि (accusative plural)
हीरका1 (accusative plural)
हीरकेण (instrumental singular)
हीरकाभ्याम् (dual instrumental)
हीरकैः (instrumental plural)
हीरकेभिः1 (instrumental plural)
हीरकाय (dative singular)
हीरकाभ्याम् (dative dual)
हीरकेभ्यः (dative plural)
हीरकात् (ablative singular)
हीरकाभ्याम् (ablative dual)
हीरकेभ्यः (ablative plural)
हीरकस्य (genitive singular)
हीरकयोः (dual genitive)
हीरकाणाम् (genitive plural)
हीरके (locative singular)
हीरकयोः (dual locative)
हीरकेषु (locative plural)

/ˈɦiː.ɾɐ.kɐ/


पुरुषोत्तम

From पुरुष (puruṣa, “man”) + उत्तम (uttama, “best”).

c. 300 CE, Harivaṃśa

the best among men; an excellent or a superior man


पुरुषोत्तम

puruṣottama (romanization)
पुरुषोत्तमः (nominative singular)
पुरुषोत्तमौ (dual nominative)
पुरुषोत्तमा1 (dual nominative)
पुरुषोत्तमाः (nominative plural)
पुरुषोत्तमासः1 (nominative plural)
पुरुषोत्तम (singular vocative)
पुरुषोत्तमौ (dual vocative)
पुरुषोत्तमा1 (dual vocative)
पुरुषोत्तमाः (plural vocative)
पुरुषोत्तमासः1 (plural vocative)
पुरुषोत्तमम् (accusative singular)
पुरुषोत्तमौ (accusative dual)
पुरुषोत्तमा1 (accusative dual)
पुरुषोत्तमान् (accusative plural)
पुरुषोत्तमेन (instrumental singular)
पुरुषोत्तमाभ्याम् (dual instrumental)
पुरुषोत्तमैः (instrumental plural)
पुरुषोत्तमेभिः1 (instrumental plural)
पुरुषोत्तमाय (dative singular)
पुरुषोत्तमाभ्याम् (dative dual)
पुरुषोत्तमेभ्यः (dative plural)
पुरुषोत्तमात् (ablative singular)
पुरुषोत्तमाभ्याम् (ablative dual)
पुरुषोत्तमेभ्यः (ablative plural)
पुरुषोत्तमस्य (genitive singular)
पुरुषोत्तमयोः (dual genitive)
पुरुषोत्तमानाम् (genitive plural)
पुरुषोत्तमे (locative singular)
पुरुषोत्तमयोः (dual locative)
पुरुषोत्तमेषु (locative plural)

c. 400 BCE, Mahābhārata

"The Supreme Being", an epithet of Vishnu or Krishna


ಕಾರ್ಯ

head

ಕಾರ್ಯ • (kāryà)

sa-participle

ಕಾರ್ಯ • (kāryà)

कार्य कार्य#Sanskrit

Kannada script form of कार्य (future passive participle of कृ (kṛ, “to do”))


ಕಾರ್ಯ

कार्य कार्य#Sanskrit

Kannada script form of कार्य (“fit to be done”)


ಕಾರ್ಯ

कार्य कार्य#Sanskrit


शिशयिषा

sa-noun

शिशयिषा • (śiśayiṣā) stem, f

śiśayiṣā (romanization)
शिशयिषा (nominative singular)
शिशयिषे (dual nominative)
शिशयिषाः (nominative plural)
शिशयिषे (singular vocative)
शिशयिषे (dual vocative)
शिशयिषाः (plural vocative)
शिशयिषाम् (accusative singular)
शिशयिषे (accusative dual)
शिशयिषाः (accusative plural)
शिशयिषया (instrumental singular)
शिशयिषा1 (instrumental singular)
शिशयिषाभ्याम् (dual instrumental)
शिशयिषाभिः (instrumental plural)
शिशयिषायै (dative singular)
शिशयिषाभ्याम् (dative dual)
शिशयिषाभ्यः (dative plural)
शिशयिषायाः (ablative singular)
शिशयिषायै2 (ablative singular)
शिशयिषाभ्याम् (ablative dual)
शिशयिषाभ्यः (ablative plural)
शिशयिषायाः (genitive singular)
शिशयिषायै2 (genitive singular)
शिशयिषयोः (dual genitive)
शिशयिषाणाम् (genitive plural)
शिशयिषायाम् (locative singular)
शिशयिषयोः (dual locative)
शिशयिषासु (locative plural)

Back-formation from शिशयिषते (śiśayiṣate, “wishes to sleep”, desiderative) + -आ (-ā), from the root शी (śī, “to sleep”).


ကရုဏာ

करुणा करुणा#Sanskrit


ကရုဏာ

करुणा करुणा#Sanskrit

Burmese script form of करुणा (feminine nominative singular of करुण (karuṇa))


द्रोघ

drógha (romanization)
द्रोघः (nominative singular)
द्रोघौ (dual nominative)
द्रोघा1 (dual nominative)
द्रोघाः (nominative plural)
द्रोघासः1 (nominative plural)
द्रोघ (singular vocative)
द्रोघौ (dual vocative)
द्रोघा1 (dual vocative)
द्रोघाः (plural vocative)
द्रोघासः1 (plural vocative)
द्रोघम् (accusative singular)
द्रोघौ (accusative dual)
द्रोघा1 (accusative dual)
द्रोघान् (accusative plural)
द्रोघेण (instrumental singular)
द्रोघाभ्याम् (dual instrumental)
द्रोघैः (instrumental plural)
द्रोघेभिः1 (instrumental plural)
द्रोघाय (dative singular)
द्रोघाभ्याम् (dative dual)
द्रोघेभ्यः (dative plural)
द्रोघात् (ablative singular)
द्रोघाभ्याम् (ablative dual)
द्रोघेभ्यः (ablative plural)
द्रोघस्य (genitive singular)
द्रोघयोः (dual genitive)
द्रोघाणाम् (genitive plural)
द्रोघे (locative singular)
द्रोघयोः (dual locative)
द्रोघेषु (locative plural)
द्रोघा (nominative singular)
द्रोघे (dual nominative)
द्रोघाः (nominative plural)
द्रोघे (singular vocative)
द्रोघे (dual vocative)
द्रोघाः (plural vocative)
द्रोघाम् (accusative singular)
द्रोघे (accusative dual)
द्रोघाः (accusative plural)
द्रोघया (instrumental singular)
द्रोघा1 (instrumental singular)
द्रोघाभ्याम् (dual instrumental)
द्रोघाभिः (instrumental plural)
द्रोघायै (dative singular)
द्रोघाभ्याम् (dative dual)
द्रोघाभ्यः (dative plural)
द्रोघायाः (ablative singular)
द्रोघायै2 (ablative singular)
द्रोघाभ्याम् (ablative dual)
द्रोघाभ्यः (ablative plural)
द्रोघायाः (genitive singular)
द्रोघायै2 (genitive singular)
द्रोघयोः (dual genitive)
द्रोघाणाम् (genitive plural)
द्रोघायाम् (locative singular)
द्रोघयोः (dual locative)
द्रोघासु (locative plural)
द्रोघम् (nominative singular)
द्रोघे (dual nominative)
द्रोघाणि (nominative plural)
द्रोघा1 (nominative plural)
द्रोघ (singular vocative)
द्रोघे (dual vocative)
द्रोघाणि (plural vocative)
द्रोघा1 (plural vocative)
द्रोघम् (accusative singular)
द्रोघे (accusative dual)
द्रोघाणि (accusative plural)
द्रोघा1 (accusative plural)
द्रोघेण (instrumental singular)
द्रोघाभ्याम् (dual instrumental)
द्रोघैः (instrumental plural)
द्रोघेभिः1 (instrumental plural)
द्रोघाय (dative singular)
द्रोघाभ्याम् (dative dual)
द्रोघेभ्यः (dative plural)
द्रोघात् (ablative singular)
द्रोघाभ्याम् (ablative dual)
द्रोघेभ्यः (ablative plural)
द्रोघस्य (genitive singular)
द्रोघयोः (dual genitive)
द्रोघाणाम् (genitive plural)
द्रोघे (locative singular)
द्रोघयोः (dual locative)
द्रोघेषु (locative plural)

/ˈd̪ɾoː.ɡʱɐ/

From Proto-Indo-Iranian *dʰráwgʰas, from Proto-Indo-European *dʰrówgʰos (“lie, falsehood, deception”). Cognate with Avestan 𐬛𐬭𐬀𐬊𐬖𐬀 (draoγa), Old Persian 𐎭𐎼𐎢𐎥 (d-r-u-g /drauga/) (whence Persian دروغ (dorôğ)), Baluchi دروگ (darog, “lie”). See also द्रोह (droha) and द्रुह् (druh).

inh

गम्भीराय रक्षसे हेतिमस्य द्रोघाय चिद्वचस आनवाय ॥

[May he] cast forth his weapon against the secret demon and against the lying words that strangers utter.

gambhīrāya rakṣase hetimasya droghāya cidvacasa ānavāya.


नाका

sandhi form of nominative/vocative plural masculine

sandhi form of nominative/vocative/accusative plural feminine


नाका

sa-noun form

नाका • (nākā)

sandhi form of nominative/vocative plural masculine of नाक (nāka, “happy”)


अर्धक

ardhaka (romanization)
अर्धकः (nominative singular)
अर्धकौ (dual nominative)
अर्धका1 (dual nominative)
अर्धकाः (nominative plural)
अर्धकासः1 (nominative plural)
अर्धक (singular vocative)
अर्धकौ (dual vocative)
अर्धका1 (dual vocative)
अर्धकाः (plural vocative)
अर्धकासः1 (plural vocative)
अर्धकम् (accusative singular)
अर्धकौ (accusative dual)
अर्धका1 (accusative dual)
अर्धकान् (accusative plural)
अर्धकेन (instrumental singular)
अर्धकाभ्याम् (dual instrumental)
अर्धकैः (instrumental plural)
अर्धकेभिः1 (instrumental plural)
अर्धकाय (dative singular)
अर्धकाभ्याम् (dative dual)
अर्धकेभ्यः (dative plural)
अर्धकात् (ablative singular)
अर्धकाभ्याम् (ablative dual)
अर्धकेभ्यः (ablative plural)
अर्धकस्य (genitive singular)
अर्धकयोः (dual genitive)
अर्धकानाम् (genitive plural)
अर्धके (locative singular)
अर्धकयोः (dual locative)
अर्धकेषु (locative plural)
अर्धिका (nominative singular)
अर्धिके (dual nominative)
अर्धिकाः (nominative plural)
अर्धिके (singular vocative)
अर्धिके (dual vocative)
अर्धिकाः (plural vocative)
अर्धिकाम् (accusative singular)
अर्धिके (accusative dual)
अर्धिकाः (accusative plural)
अर्धिकया (instrumental singular)
अर्धिका1 (instrumental singular)
अर्धिकाभ्याम् (dual instrumental)
अर्धिकाभिः (instrumental plural)
अर्धिकायै (dative singular)
अर्धिकाभ्याम् (dative dual)
अर्धिकाभ्यः (dative plural)
अर्धिकायाः (ablative singular)
अर्धिकायै2 (ablative singular)
अर्धिकाभ्याम् (ablative dual)
अर्धिकाभ्यः (ablative plural)
अर्धिकायाः (genitive singular)
अर्धिकायै2 (genitive singular)
अर्धिकयोः (dual genitive)
अर्धिकानाम् (genitive plural)
अर्धिकायाम् (locative singular)
अर्धिकयोः (dual locative)
अर्धिकासु (locative plural)
अर्धकम् (nominative singular)
अर्धके (dual nominative)
अर्धकानि (nominative plural)
अर्धका1 (nominative plural)
अर्धक (singular vocative)
अर्धके (dual vocative)
अर्धकानि (plural vocative)
अर्धका1 (plural vocative)
अर्धकम् (accusative singular)
अर्धके (accusative dual)
अर्धकानि (accusative plural)
अर्धका1 (accusative plural)
अर्धकेन (instrumental singular)
अर्धकाभ्याम् (dual instrumental)
अर्धकैः (instrumental plural)
अर्धकेभिः1 (instrumental plural)
अर्धकाय (dative singular)
अर्धकाभ्याम् (dative dual)
अर्धकेभ्यः (dative plural)
अर्धकात् (ablative singular)
अर्धकाभ्याम् (ablative dual)
अर्धकेभ्यः (ablative plural)
अर्धकस्य (genitive singular)
अर्धकयोः (dual genitive)
अर्धकानाम् (genitive plural)
अर्धके (locative singular)
अर्धकयोः (dual locative)
अर्धकेषु (locative plural)

/ˈɐɾ.d̪ʱɐ.kɐ/


अर्धक

ardhaka (romanization)
अर्धकम् (nominative singular)
अर्धके (dual nominative)
अर्धकानि (nominative plural)
अर्धका1 (nominative plural)
अर्धक (singular vocative)
अर्धके (dual vocative)
अर्धकानि (plural vocative)
अर्धका1 (plural vocative)
अर्धकम् (accusative singular)
अर्धके (accusative dual)
अर्धकानि (accusative plural)
अर्धका1 (accusative plural)
अर्धकेन (instrumental singular)
अर्धकाभ्याम् (dual instrumental)
अर्धकैः (instrumental plural)
अर्धकेभिः1 (instrumental plural)
अर्धकाय (dative singular)
अर्धकाभ्याम् (dative dual)
अर्धकेभ्यः (dative plural)
अर्धकात् (ablative singular)
अर्धकाभ्याम् (ablative dual)
अर्धकेभ्यः (ablative plural)
अर्धकस्य (genitive singular)
अर्धकयोः (dual genitive)
अर्धकानाम् (genitive plural)
अर्धके (locative singular)
अर्धकयोः (dual locative)
अर्धकेषु (locative plural)

Punjabi: ਅਧਕ m (adhak)

/ˈɐɾ.d̪ʱɐ.kɐ/

a fault in the utterance of a vowel of the kind of abridgement of a long utterance


आशी

āśī (romanization)
आशी (nominative singular)
आश्यौ (dual nominative)
आशी1 (dual nominative)
आश्यः (nominative plural)
आशीः1 (nominative plural)
आशि (singular vocative)
आश्यौ (dual vocative)
आशी1 (dual vocative)
आश्यः (plural vocative)
आशीः1 (plural vocative)
आशीम् (accusative singular)
आश्यौ (accusative dual)
आशी1 (accusative dual)
आशीः (accusative plural)
आश्या (instrumental singular)
आशीभ्याम् (dual instrumental)
आशीभिः (instrumental plural)
आश्यै (dative singular)
आशीभ्याम् (dative dual)
आशीभ्यः (dative plural)
आश्याः (ablative singular)
आश्यै2 (ablative singular)
आशीभ्याम् (ablative dual)
आशीभ्यः (ablative plural)
आश्याः (genitive singular)
आश्यै2 (genitive singular)
आश्योः (dual genitive)
आशीनाम् (genitive plural)
आश्याम् (locative singular)
आश्योः (dual locative)
आशीषु (locative plural)

Clipping of आशीविष (āśīviṣa, “a kind of venomous snake”).


आशी

From आ- (ā-) + शी (śī, “to sleep”, root).


आशी

आशिस् आशिस्#Sanskrit

Alternative form of आशिस् (āśis, “blessing, benediction”)


छृद्

head

छृद् • (chṛd)

sa-root

छृद् • (chṛd)


देवतासहायिन्

devatāsahāyin (romanization)
देवतासहायी (nominative singular)
देवतासहायिनौ (dual nominative)
देवतासहायिना1 (dual nominative)
देवतासहायिनः (nominative plural)
देवतासहायिन् (singular vocative)
देवतासहायिनौ (dual vocative)
देवतासहायिना1 (dual vocative)
देवतासहायिनः (plural vocative)
देवतासहायिनम् (accusative singular)
देवतासहायिनौ (accusative dual)
देवतासहायिना1 (accusative dual)
देवतासहायिनः (accusative plural)
देवतासहायिना (instrumental singular)
देवतासहायिभ्याम् (dual instrumental)
देवतासहायिभिः (instrumental plural)
देवतासहायिने (dative singular)
देवतासहायिभ्याम् (dative dual)
देवतासहायिभ्यः (dative plural)
देवतासहायिनः (ablative singular)
देवतासहायिभ्याम् (ablative dual)
देवतासहायिभ्यः (ablative plural)
देवतासहायिनः (genitive singular)
देवतासहायिनोः (dual genitive)
देवतासहायिनाम् (genitive plural)
देवतासहायिनि (locative singular)
देवतासहायिनोः (dual locative)
देवतासहायिषु (locative plural)
देवतासहायिनी (nominative singular)
देवतासहायिन्यौ (dual nominative)
देवतासहायिनी1 (dual nominative)
देवतासहायिन्यः (nominative plural)
देवतासहायिनीः1 (nominative plural)
देवतासहायिनि (singular vocative)
देवतासहायिन्यौ (dual vocative)
देवतासहायिनी1 (dual vocative)
देवतासहायिन्यः (plural vocative)
देवतासहायिनीः1 (plural vocative)
देवतासहायिनीम् (accusative singular)
देवतासहायिन्यौ (accusative dual)
देवतासहायिनी1 (accusative dual)
देवतासहायिनीः (accusative plural)
देवतासहायिन्या (instrumental singular)
देवतासहायिनीभ्याम् (dual instrumental)
देवतासहायिनीभिः (instrumental plural)
देवतासहायिन्यै (dative singular)
देवतासहायिनीभ्याम् (dative dual)
देवतासहायिनीभ्यः (dative plural)
देवतासहायिन्याः (ablative singular)
देवतासहायिन्यै2 (ablative singular)
देवतासहायिनीभ्याम् (ablative dual)
देवतासहायिनीभ्यः (ablative plural)
देवतासहायिन्याः (genitive singular)
देवतासहायिन्यै2 (genitive singular)
देवतासहायिन्योः (dual genitive)
देवतासहायिनीनाम् (genitive plural)
देवतासहायिन्याम् (locative singular)
देवतासहायिन्योः (dual locative)
देवतासहायिनीषु (locative plural)
देवतासहायि (nominative singular)
देवतासहायिनी (dual nominative)
देवतासहायीनि (nominative plural)
देवतासहायि (singular vocative)
देवतासहायिन् (singular vocative)
देवतासहायिनी (dual vocative)
देवतासहायीनि (plural vocative)
देवतासहायि (accusative singular)
देवतासहायिनी (accusative dual)
देवतासहायीनि (accusative plural)
देवतासहायिना (instrumental singular)
देवतासहायिभ्याम् (dual instrumental)
देवतासहायिभिः (instrumental plural)
देवतासहायिने (dative singular)
देवतासहायिभ्याम् (dative dual)
देवतासहायिभ्यः (dative plural)
देवतासहायिनः (ablative singular)
देवतासहायिभ्याम् (ablative dual)
देवतासहायिभ्यः (ablative plural)
देवतासहायिनः (genitive singular)
देवतासहायिनोः (dual genitive)
देवतासहायिनाम् (genitive plural)
देवतासहायिनि (locative singular)
देवतासहायिनोः (dual locative)
देवतासहायिषु (locative plural)

sa-decl-adj-mfn

देवतासहायिनी

sa-decl-noun-f

देवतासहायिनी

/d̪eː.ʋɐ.t̪ɑː.s̪ɐˈɦɑː.jin̪/

From देवता (devátā) + सहाय (sahāya) + -इन् (-in), literally “accompanied [only] by the gods”.


छर्दि

chardí (romanization)
छर्दिः (nominative singular)
छर्दी (dual nominative)
छर्दयः (nominative plural)
छर्दे (singular vocative)
छर्दी (dual vocative)
छर्दयः (plural vocative)
छर्दिम् (accusative singular)
छर्दी (accusative dual)
छर्दीः (accusative plural)
छर्द्या (instrumental singular)
छर्दी1 (instrumental singular)
छर्दिभ्याम् (dual instrumental)
छर्दिभिः (instrumental plural)
छर्दये (dative singular)
छर्द्यै2 (dative singular)
छर्दी1 (dative singular)
छर्दिभ्याम् (dative dual)
छर्दिभ्यः (dative plural)
छर्देः (ablative singular)
छर्द्याः2 (ablative singular)
छर्द्यै3 (ablative singular)
छर्दिभ्याम् (ablative dual)
छर्दिभ्यः (ablative plural)
छर्देः (genitive singular)
छर्द्याः2 (genitive singular)
छर्द्यै3 (genitive singular)
छर्द्योः (dual genitive)
छर्दीनाम् (genitive plural)
छर्दौ (locative singular)
छर्द्याम्2 (locative singular)
छर्दा1 (locative singular)
छर्द्योः (dual locative)
छर्दिषु (locative plural)

/ˈt͡ɕʰɐɾ.d̪i/


विशिष्

head

विशिष् • (viśiṣ)

sa-root

विशिष् • (viśiṣ)

to distinguish, make distinct or different, particularise, specify, define

to be pre-eminent, excel, be better than or best among


शिष्

head

शिष् • (śiṣ)

sa-root

शिष् • (śiṣ)

No certain cognates outside of Indo-Iranian. Compare Avestan 𐬯𐬌𐬌𐬀𐬰𐬛𐬀𐬝 (siiazdat̰, “should move away”). Possibly inherited from Proto-Indo-European *ḱeys- (“to leave behind”).


शिष्

head

शिष् • (śiṣ)

sa-root

शिष् • (śiṣ)


शिष्

head

शिष् • (śiṣ)

sa-root

शिष् • (śiṣ)

See the etymology of the corresponding lemma form.


वर्ज्य

varjya (romanization)
वृज् (root)
वर्ज्यः (nominative singular)
वर्ज्यौ (dual nominative)
वर्ज्या1 (dual nominative)
वर्ज्याः (nominative plural)
वर्ज्यासः1 (nominative plural)
वर्ज्य (singular vocative)
वर्ज्यौ (dual vocative)
वर्ज्या1 (dual vocative)
वर्ज्याः (plural vocative)
वर्ज्यासः1 (plural vocative)
वर्ज्यम् (accusative singular)
वर्ज्यौ (accusative dual)
वर्ज्या1 (accusative dual)
वर्ज्यान् (accusative plural)
वर्ज्येन (instrumental singular)
वर्ज्याभ्याम् (dual instrumental)
वर्ज्यैः (instrumental plural)
वर्ज्येभिः1 (instrumental plural)
वर्ज्याय (dative singular)
वर्ज्याभ्याम् (dative dual)
वर्ज्येभ्यः (dative plural)
वर्ज्यात् (ablative singular)
वर्ज्याभ्याम् (ablative dual)
वर्ज्येभ्यः (ablative plural)
वर्ज्यस्य (genitive singular)
वर्ज्ययोः (dual genitive)
वर्ज्यानाम् (genitive plural)
वर्ज्ये (locative singular)
वर्ज्ययोः (dual locative)
वर्ज्येषु (locative plural)
वर्ज्या (nominative singular)
वर्ज्ये (dual nominative)
वर्ज्याः (nominative plural)
वर्ज्ये (singular vocative)
वर्ज्ये (dual vocative)
वर्ज्याः (plural vocative)
वर्ज्याम् (accusative singular)
वर्ज्ये (accusative dual)
वर्ज्याः (accusative plural)
वर्ज्यया (instrumental singular)
वर्ज्या1 (instrumental singular)
वर्ज्याभ्याम् (dual instrumental)
वर्ज्याभिः (instrumental plural)
वर्ज्यायै (dative singular)
वर्ज्याभ्याम् (dative dual)
वर्ज्याभ्यः (dative plural)
वर्ज्यायाः (ablative singular)
वर्ज्यायै2 (ablative singular)
वर्ज्याभ्याम् (ablative dual)
वर्ज्याभ्यः (ablative plural)
वर्ज्यायाः (genitive singular)
वर्ज्यायै2 (genitive singular)
वर्ज्ययोः (dual genitive)
वर्ज्यानाम् (genitive plural)
वर्ज्यायाम् (locative singular)
वर्ज्ययोः (dual locative)
वर्ज्यासु (locative plural)
वर्ज्यम् (nominative singular)
वर्ज्ये (dual nominative)
वर्ज्यानि (nominative plural)
वर्ज्या1 (nominative plural)
वर्ज्य (singular vocative)
वर्ज्ये (dual vocative)
वर्ज्यानि (plural vocative)
वर्ज्या1 (plural vocative)
वर्ज्यम् (accusative singular)
वर्ज्ये (accusative dual)
वर्ज्यानि (accusative plural)
वर्ज्या1 (accusative plural)
वर्ज्येन (instrumental singular)
वर्ज्याभ्याम् (dual instrumental)
वर्ज्यैः (instrumental plural)
वर्ज्येभिः1 (instrumental plural)
वर्ज्याय (dative singular)
वर्ज्याभ्याम् (dative dual)
वर्ज्येभ्यः (dative plural)
वर्ज्यात् (ablative singular)
वर्ज्याभ्याम् (ablative dual)
वर्ज्येभ्यः (ablative plural)
वर्ज्यस्य (genitive singular)
वर्ज्ययोः (dual genitive)
वर्ज्यानाम् (genitive plural)
वर्ज्ये (locative singular)
वर्ज्ययोः (dual locative)
वर्ज्येषु (locative plural)

Pali: vajja

Sinhalese: වද (wada)

→ Hindi: वर्ज्य (varjya) (learned)

/ˈʋɐɾ.d͡ʑjɐ/

A gerundive from the root वृज् (vṛj) + -य (-ya).


नोद्

head

नोद् • (nod)

sa-adv

नोद् • (nod)

From न (ná, “not”) + उद् (ud, “above, upwards”), literally “not above [something]”.


-अ

-a (alternative)
-अः (nominative singular)
-औ (dual nominative)
-आः (nominative plural)
-आसः1 (nominative plural)
-अ (singular vocative)
-औ (dual vocative)
-आः (plural vocative)
-आसः1 (plural vocative)
-अम् (accusative singular)
-औ (accusative dual)
-आन् (accusative plural)
-एन (instrumental singular)
-आभ्याम् (dual instrumental)
-ऐः (instrumental plural)
-एभिः1 (instrumental plural)
-आय (dative singular)
-आभ्याम् (dative dual)
-एभ्यः (dative plural)
-आत् (ablative singular)
-आभ्याम् (ablative dual)
-एभ्यः (ablative plural)
-अस्य (genitive singular)
-अयोः (dual genitive)
-आनाम् (genitive plural)
-ए (locative singular)
-अयोः (dual locative)
-एषु (locative plural)

Etymology tree
Proto-Indo-European *-os
Sanskrit -अ (-a)From Proto-Indo-European *-os. Cognate with Ancient Greek -ος (-os) and Latin -us.


पक्व

pakvá (romanization)
पक्वः (nominative singular)
पक्वौ (dual nominative)
पक्वा1 (dual nominative)
पक्वाः (nominative plural)
पक्वासः1 (nominative plural)
पक्व (singular vocative)
पक्वौ (dual vocative)
पक्वा1 (dual vocative)
पक्वाः (plural vocative)
पक्वासः1 (plural vocative)
पक्वम् (accusative singular)
पक्वौ (accusative dual)
पक्वा1 (accusative dual)
पक्वान् (accusative plural)
पक्वेन (instrumental singular)
पक्वाभ्याम् (dual instrumental)
पक्वैः (instrumental plural)
पक्वेभिः1 (instrumental plural)
पक्वाय (dative singular)
पक्वाभ्याम् (dative dual)
पक्वेभ्यः (dative plural)
पक्वात् (ablative singular)
पक्वाभ्याम् (ablative dual)
पक्वेभ्यः (ablative plural)
पक्वस्य (genitive singular)
पक्वयोः (dual genitive)
पक्वानाम् (genitive plural)
पक्वे (locative singular)
पक्वयोः (dual locative)
पक्वेषु (locative plural)
पक्वा (nominative singular)
पक्वे (dual nominative)
पक्वाः (nominative plural)
पक्वे (singular vocative)
पक्वे (dual vocative)
पक्वाः (plural vocative)
पक्वाम् (accusative singular)
पक्वे (accusative dual)
पक्वाः (accusative plural)
पक्वया (instrumental singular)
पक्वा1 (instrumental singular)
पक्वाभ्याम् (dual instrumental)
पक्वाभिः (instrumental plural)
पक्वायै (dative singular)
पक्वाभ्याम् (dative dual)
पक्वाभ्यः (dative plural)
पक्वायाः (ablative singular)
पक्वायै2 (ablative singular)
पक्वाभ्याम् (ablative dual)
पक्वाभ्यः (ablative plural)
पक्वायाः (genitive singular)
पक्वायै2 (genitive singular)
पक्वयोः (dual genitive)
पक्वानाम् (genitive plural)
पक्वायाम् (locative singular)
पक्वयोः (dual locative)
पक्वासु (locative plural)
पक्वम् (nominative singular)
पक्वे (dual nominative)
पक्वानि (nominative plural)
पक्वा1 (nominative plural)
पक्व (singular vocative)
पक्वे (dual vocative)
पक्वानि (plural vocative)
पक्वा1 (plural vocative)
पक्वम् (accusative singular)
पक्वे (accusative dual)
पक्वानि (accusative plural)
पक्वा1 (accusative plural)
पक्वेन (instrumental singular)
पक्वाभ्याम् (dual instrumental)
पक्वैः (instrumental plural)
पक्वेभिः1 (instrumental plural)
पक्वाय (dative singular)
पक्वाभ्याम् (dative dual)
पक्वेभ्यः (dative plural)
पक्वात् (ablative singular)
पक्वाभ्याम् (ablative dual)
पक्वेभ्यः (ablative plural)
पक्वस्य (genitive singular)
पक्वयोः (dual genitive)
पक्वानाम् (genitive plural)
पक्वे (locative singular)
पक्वयोः (dual locative)
पक्वेषु (locative plural)

From Proto-Indo-European *pₔkʷ-wó-s, from the root *pekʷ- (“to cook”). The Sanskrit root is पच् (pac). See पचति (pacati) for cognates.

मध्व ऊ षु मधूयुवा रुद्रा सिषक्ति पिप्युषी ।
यत्समुद्राति पर्षथः पक्वाः पृक्षो भरन्त वाम् ॥
madhva ū ṣu madhūyuvā rudrā siṣakti pipyuṣī.

Lovers of sweetness, Rudras, she who streams with sweetness waits on you.
When ye have travelled through the seas men bring you gifts of well-cooked food.

yatsamudrāti parṣathaḥ pakvāḥ pṛkṣo bharanta vām.

cooked, baked, roasted, baked, boiled, prepared on a fire

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa

burnt, baked (of bricks and earthen pots)

वृक्षं पक्वं फलमङ्कीव धूनुहीन्द्र सम्पारणं वसु ॥

Shake, Indra, as with hooks, the tree for ripened fruit, for wealth to satisfy our wish.

vṛkṣaṃ pakvaṃ phalamaṅkīva dhūnuhīndra sampāraṇaṃ vasu.

accomplished, perfect, fully developed (as the understanding, character)

ripe for decay, near to death, decrepit, perishing, decaying


पक्व

pakvá (romanization)
पक्वः (nominative singular)
पक्वौ (dual nominative)
पक्वा1 (dual nominative)
पक्वाः (nominative plural)
पक्वासः1 (nominative plural)
पक्व (singular vocative)
पक्वौ (dual vocative)
पक्वा1 (dual vocative)
पक्वाः (plural vocative)
पक्वासः1 (plural vocative)
पक्वम् (accusative singular)
पक्वौ (accusative dual)
पक्वा1 (accusative dual)
पक्वान् (accusative plural)
पक्वेन (instrumental singular)
पक्वाभ्याम् (dual instrumental)
पक्वैः (instrumental plural)
पक्वेभिः1 (instrumental plural)
पक्वाय (dative singular)
पक्वाभ्याम् (dative dual)
पक्वेभ्यः (dative plural)
पक्वात् (ablative singular)
पक्वाभ्याम् (ablative dual)
पक्वेभ्यः (ablative plural)
पक्वस्य (genitive singular)
पक्वयोः (dual genitive)
पक्वानाम् (genitive plural)
पक्वे (locative singular)
पक्वयोः (dual locative)
पक्वेषु (locative plural)

Pali: pakka

desctree

Prakrit: 𑀧𑀓𑁆𑀓 (pakka)
Old Awadhi: पाक (pāka)
Gujarati: પાક (pāk, “boiled sugar”)
Marathi: पाक (pāk)
→ Kannada: ಪಾಕ (pāka, “sugar syrup”)
Konkani: pā̃k (“sugar syrup”)
Devanagari script: पांक
Kannada script: ಪಾಂಕ
Latin script: pank
Punjabi: pakk
Gurmukhi script: ਪੱਕ
Shahmukhi script: پَکّ
→ Tamil: பக்கா (pakkā)

→ Hindi: पक्व (pakva)

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda


पक्ति

pákti (romanization)
paktí (romanization)
पक्तिः (nominative singular)
पक्ती (dual nominative)
पक्तयः (nominative plural)
पक्ते (singular vocative)
पक्ती (dual vocative)
पक्तयः (plural vocative)
पक्तिम् (accusative singular)
पक्ती (accusative dual)
पक्तीः (accusative plural)
पक्त्या (instrumental singular)
पक्ती1 (instrumental singular)
पक्तिभ्याम् (dual instrumental)
पक्तिभिः (instrumental plural)
पक्तये (dative singular)
पक्त्यै2 (dative singular)
पक्ती1 (dative singular)
पक्तिभ्याम् (dative dual)
पक्तिभ्यः (dative plural)
पक्तेः (ablative singular)
पक्त्याः2 (ablative singular)
पक्त्यै3 (ablative singular)
पक्तिभ्याम् (ablative dual)
पक्तिभ्यः (ablative plural)
पक्तेः (genitive singular)
पक्त्याः2 (genitive singular)
पक्त्यै3 (genitive singular)
पक्त्योः (dual genitive)
पक्तीनाम् (genitive plural)
पक्तौ (locative singular)
पक्त्याम्2 (locative singular)
पक्ता1 (locative singular)
पक्त्योः (dual locative)
पक्तिषु (locative plural)
पक्तिः (nominative singular)
पक्ती (dual nominative)
पक्तयः (nominative plural)
पक्ते (singular vocative)
पक्ती (dual vocative)
पक्तयः (plural vocative)
पक्तिम् (accusative singular)
पक्ती (accusative dual)
पक्तीः (accusative plural)
पक्त्या (instrumental singular)
पक्ती1 (instrumental singular)
पक्तिभ्याम् (dual instrumental)
पक्तिभिः (instrumental plural)
पक्तये (dative singular)
पक्त्यै2 (dative singular)
पक्ती1 (dative singular)
पक्तिभ्याम् (dative dual)
पक्तिभ्यः (dative plural)
पक्तेः (ablative singular)
पक्त्याः2 (ablative singular)
पक्त्यै3 (ablative singular)
पक्तिभ्याम् (ablative dual)
पक्तिभ्यः (ablative plural)
पक्तेः (genitive singular)
पक्त्याः2 (genitive singular)
पक्त्यै3 (genitive singular)
पक्त्योः (dual genitive)
पक्तीनाम् (genitive plural)
पक्तौ (locative singular)
पक्त्याम्2 (locative singular)
पक्ता1 (locative singular)
पक्त्योः (dual locative)
पक्तिषु (locative plural)

Inherited from Proto-Indo-European *pékʷ-tis ~ *pkʷ-téy-s (“cooking, ripening, digestion”), from *pekʷ-. By surface analysis, पच् (pac, “to cook”, root) + -ति (-ti). Cognate with Ancient Greek πέψῐς (pépsis, “cooking, digestion, ripening”), Proto-Slavic *pȅťь.


पक्तृ

sa-noun

पक्तृ • (paktṛ́) stem, m (feminine पक्त्री)

paktṛ́ (romanization)
पक्त्री (feminine)
पक्ता (nominative singular)
पक्तारौ (dual nominative)
पक्तारा1 (dual nominative)
पक्तारः (nominative plural)
पक्तः (singular vocative)
पक्तारौ (dual vocative)
पक्तारा1 (dual vocative)
पक्तारः (plural vocative)
पक्तारम् (accusative singular)
पक्तारौ (accusative dual)
पक्तारा1 (accusative dual)
पक्तॄन् (accusative plural)
पक्त्रा (instrumental singular)
पक्तृभ्याम् (dual instrumental)
पक्तृभिः (instrumental plural)
पक्त्रे (dative singular)
पक्तृभ्याम् (dative dual)
पक्तृभ्यः (dative plural)
पक्तुः (ablative singular)
पक्तृभ्याम् (ablative dual)
पक्तृभ्यः (ablative plural)
पक्तुः (genitive singular)
पक्त्रोः (dual genitive)
पक्तॄणाम् (genitive plural)
पक्तरि (locative singular)
पक्त्रोः (dual locative)
पक्तृषु (locative plural)

From Proto-Indo-European *pékʷ-tōr (“one who cooks”), from the root *pekʷ- (“to cook”). Cognate with Ancient Greek πέπτρια (péptria, “female baker”), Latin coctor (“cook”).

cog

अनूनं पात्रं निहितं न एतत् पक्तारं पक्वः पुनर् आ विशाति ॥

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 12.3.48

We have laid down this vessel in perfection: the cooked food shall re-enter him who cooked it.

anūnaṃ pātraṃ nihitaṃ na etat paktāraṃ pakvaḥ punar ā viśāti.


पक्तृ

paktṛ́ (romanization)
पक्ता (nominative singular)
पक्तारौ (dual nominative)
पक्तारा1 (dual nominative)
पक्तारः (nominative plural)
पक्तः (singular vocative)
पक्तारौ (dual vocative)
पक्तारा1 (dual vocative)
पक्तारः (plural vocative)
पक्तारम् (accusative singular)
पक्तारौ (accusative dual)
पक्तारा1 (accusative dual)
पक्तॄन् (accusative plural)
पक्त्रा (instrumental singular)
पक्तृभ्याम् (dual instrumental)
पक्तृभिः (instrumental plural)
पक्त्रे (dative singular)
पक्तृभ्याम् (dative dual)
पक्तृभ्यः (dative plural)
पक्तुः (ablative singular)
पक्तृभ्याम् (ablative dual)
पक्तृभ्यः (ablative plural)
पक्तुः (genitive singular)
पक्त्रोः (dual genitive)
पक्तॄणाम् (genitive plural)
पक्तरि (locative singular)
पक्त्रोः (dual locative)
पक्तृषु (locative plural)
पक्त्री (nominative singular)
पक्त्र्यौ (dual nominative)
पक्त्री1 (dual nominative)
पक्त्र्यः (nominative plural)
पक्त्रीः1 (nominative plural)
पक्त्रि (singular vocative)
पक्त्र्यौ (dual vocative)
पक्त्री1 (dual vocative)
पक्त्र्यः (plural vocative)
पक्त्रीः1 (plural vocative)
पक्त्रीम् (accusative singular)
पक्त्र्यौ (accusative dual)
पक्त्री1 (accusative dual)
पक्त्रीः (accusative plural)
पक्त्र्या (instrumental singular)
पक्त्रीभ्याम् (dual instrumental)
पक्त्रीभिः (instrumental plural)
पक्त्र्यै (dative singular)
पक्त्रीभ्याम् (dative dual)
पक्त्रीभ्यः (dative plural)
पक्त्र्याः (ablative singular)
पक्त्र्यै2 (ablative singular)
पक्त्रीभ्याम् (ablative dual)
पक्त्रीभ्यः (ablative plural)
पक्त्र्याः (genitive singular)
पक्त्र्यै2 (genitive singular)
पक्त्र्योः (dual genitive)
पक्त्रीणाम् (genitive plural)
पक्त्र्याम् (locative singular)
पक्त्र्योः (dual locative)
पक्त्रीषु (locative plural)
पक्तृ (nominative singular)
पक्तृणी (dual nominative)
पक्तॄणि (nominative plural)
पक्तृ (singular vocative)
पक्तः (singular vocative)
पक्तृणी (dual vocative)
पक्तॄणि (plural vocative)
पक्तृ (accusative singular)
पक्तृणी (accusative dual)
पक्तॄणि (accusative plural)
पक्तृणा (instrumental singular)
पक्तृभ्याम् (dual instrumental)
पक्तृभिः (instrumental plural)
पक्तृणे (dative singular)
पक्तृभ्याम् (dative dual)
पक्तृभ्यः (dative plural)
पक्तृणः (ablative singular)
पक्तृभ्याम् (ablative dual)
पक्तृभ्यः (ablative plural)
पक्तृणः (genitive singular)
पक्तृणोः (dual genitive)
पक्तॄणाम् (genitive plural)
पक्तृणि (locative singular)
पक्तृणोः (dual locative)
पक्तृषु (locative plural)

→ Hindi: पक्ता (paktā) (learned)


पक्ता

head

पक्ता • (paktā́)

[ˈpɐk̚.t̪ɑː]

पक्तृ पक्तृ#Sanskrit

masculine nominative singular of पक्तृ (paktṛ́)


पक्ता

पक्ता • (paktā́)

[ˈpɐk̚.t̪ɑː]

पक्तृ पक्तृ#Sanskrit


प्रास्यति

sa-verb

प्रास्यति • (prāsyati) third-singular indicative (class 4, type P, root प्रास्)

From प्र- (pra-, “forth, forward”) + अस्यति (asyati, “to throw”).


चन्द्रकान्ति

candrakānti (romanization)
चन्द्रकान्तिः (nominative singular)
चन्द्रकान्ती (dual nominative)
चन्द्रकान्तयः (nominative plural)
चन्द्रकान्ते (singular vocative)
चन्द्रकान्ती (dual vocative)
चन्द्रकान्तयः (plural vocative)
चन्द्रकान्तिम् (accusative singular)
चन्द्रकान्ती (accusative dual)
चन्द्रकान्तीः (accusative plural)
चन्द्रकान्त्या (instrumental singular)
चन्द्रकान्ती1 (instrumental singular)
चन्द्रकान्तिभ्याम् (dual instrumental)
चन्द्रकान्तिभिः (instrumental plural)
चन्द्रकान्तये (dative singular)
चन्द्रकान्त्यै2 (dative singular)
चन्द्रकान्ती1 (dative singular)
चन्द्रकान्तिभ्याम् (dative dual)
चन्द्रकान्तिभ्यः (dative plural)
चन्द्रकान्तेः (ablative singular)
चन्द्रकान्त्याः2 (ablative singular)
चन्द्रकान्त्यै3 (ablative singular)
चन्द्रकान्तिभ्याम् (ablative dual)
चन्द्रकान्तिभ्यः (ablative plural)
चन्द्रकान्तेः (genitive singular)
चन्द्रकान्त्याः2 (genitive singular)
चन्द्रकान्त्यै3 (genitive singular)
चन्द्रकान्त्योः (dual genitive)
चन्द्रकान्तीनाम् (genitive plural)
चन्द्रकान्तौ (locative singular)
चन्द्रकान्त्याम्2 (locative singular)
चन्द्रकान्ता1 (locative singular)
चन्द्रकान्त्योः (dual locative)
चन्द्रकान्तिषु (locative plural)

desc

→ Hindi: चंद्रकांति (candrakānti) (learned)

/t͡ɕɐn̪.d̪ɾɐˈkɑːn̪.t̪i/

From चन्द्र (candrá, “moon”) + कान्ति (kānti, “lustre”).

com

the brilliancy or lustre of the moon, moonlight

name of the moon's disc on the ninth day


चुम्बा

cumbā (romanization)
चुम्बा (nominative singular)
चुम्बे (dual nominative)
चुम्बाः (nominative plural)
चुम्बे (singular vocative)
चुम्बे (dual vocative)
चुम्बाः (plural vocative)
चुम्बाम् (accusative singular)
चुम्बे (accusative dual)
चुम्बाः (accusative plural)
चुम्बया (instrumental singular)
चुम्बा1 (instrumental singular)
चुम्बाभ्याम् (dual instrumental)
चुम्बाभिः (instrumental plural)
चुम्बायै (dative singular)
चुम्बाभ्याम् (dative dual)
चुम्बाभ्यः (dative plural)
चुम्बायाः (ablative singular)
चुम्बायै2 (ablative singular)
चुम्बाभ्याम् (ablative dual)
चुम्बाभ्यः (ablative plural)
चुम्बायाः (genitive singular)
चुम्बायै2 (genitive singular)
चुम्बयोः (dual genitive)
चुम्बानाम् (genitive plural)
चुम्बायाम् (locative singular)
चुम्बयोः (dual locative)
चुम्बासु (locative plural)

From चुम्ब् (cumb, “to kiss”, root) + -आ (-ā).

suf

चुम्बन चुम्बन#Sanskrit


प्रास

prāsa (romanization)
प्रासः (nominative singular)
प्रासौ (dual nominative)
प्रासा1 (dual nominative)
प्रासाः (nominative plural)
प्रासासः1 (nominative plural)
प्रास (singular vocative)
प्रासौ (dual vocative)
प्रासा1 (dual vocative)
प्रासाः (plural vocative)
प्रासासः1 (plural vocative)
प्रासम् (accusative singular)
प्रासौ (accusative dual)
प्रासा1 (accusative dual)
प्रासान् (accusative plural)
प्रासेन (instrumental singular)
प्रासाभ्याम् (dual instrumental)
प्रासैः (instrumental plural)
प्रासेभिः1 (instrumental plural)
प्रासाय (dative singular)
प्रासाभ्याम् (dative dual)
प्रासेभ्यः (dative plural)
प्रासात् (ablative singular)
प्रासाभ्याम् (ablative dual)
प्रासेभ्यः (ablative plural)
प्रासस्य (genitive singular)
प्रासयोः (dual genitive)
प्रासानाम् (genitive plural)
प्रासे (locative singular)
प्रासयोः (dual locative)
प्रासेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀧𑀸𑀲 (pāsa)

Pali: pāsa

→ Hindi: प्रास (prās) (learned)

From the verb प्रास्यति (prāsyati, “to throw, hurl, shoot”); see there for more.

c. 400 BCE, Mahābhārata


गृद्धि

gṛddhi (romanization)
गृद्धिः (nominative singular)
गृद्धी (dual nominative)
गृद्धयः (nominative plural)
गृद्धे (singular vocative)
गृद्धी (dual vocative)
गृद्धयः (plural vocative)
गृद्धिम् (accusative singular)
गृद्धी (accusative dual)
गृद्धीः (accusative plural)
गृद्ध्या (instrumental singular)
गृद्धी1 (instrumental singular)
गृद्धिभ्याम् (dual instrumental)
गृद्धिभिः (instrumental plural)
गृद्धये (dative singular)
गृद्ध्यै2 (dative singular)
गृद्धी1 (dative singular)
गृद्धिभ्याम् (dative dual)
गृद्धिभ्यः (dative plural)
गृद्धेः (ablative singular)
गृद्ध्याः2 (ablative singular)
गृद्ध्यै3 (ablative singular)
गृद्धिभ्याम् (ablative dual)
गृद्धिभ्यः (ablative plural)
गृद्धेः (genitive singular)
गृद्ध्याः2 (genitive singular)
गृद्ध्यै3 (genitive singular)
गृद्ध्योः (dual genitive)
गृद्धीनाम् (genitive plural)
गृद्धौ (locative singular)
गृद्ध्याम्2 (locative singular)
गृद्धा1 (locative singular)
गृद्ध्योः (dual locative)
गृद्धिषु (locative plural)

[ˈɡr̩d̪̚.d̪ʱi]

From Proto-Indo-European *g⁽ʷ⁾éldʰ-ti-s ~ *g⁽ʷ⁾l̥dʰ-téy-s. See also गृध्र (gṛdhra).


अस्यति

sa-verb

अस्यति • (ásyati) third-singular indicative (class 4, type P, root अस्)

ásyati (romanization)
अस् (root)
अस्यति (present)
अस्यते (present)
अस्यति (active indicative singular third-person)
अस्यतः (active dual indicative third-person)
अस्यन्ति (active indicative plural third-person)
अस्यते (indicative singular third-person)
अस्येते (dual indicative third-person)
अस्यन्ते (indicative plural third-person)
अस्यसि (active indicative second-person singular)
अस्यथः (active dual indicative second-person)
अस्यथ (active indicative plural second-person)
अस्यसे (indicative second-person singular)
अस्येथे (dual indicative second-person)
अस्यध्वे (indicative plural second-person)
अस्यामि (active first-person indicative singular)
अस्यावः (active dual first-person indicative)
अस्यामः (active first-person indicative plural)
अस्यामसि1 (active first-person indicative plural)
अस्ये (first-person indicative singular)
अस्यावहे (dual first-person indicative)
अस्यामहे (first-person indicative plural)
अस्यतु (active imperative singular third-person)
अस्यताम् (active dual imperative third-person)
अस्यन्तु (active imperative plural third-person)
अस्यताम् (imperative singular third-person)
अस्येताम् (dual imperative third-person)
अस्यन्ताम् (imperative plural third-person)
अस्य (active imperative second-person singular)
अस्यतम् (active dual imperative second-person)
अस्यत (active imperative plural second-person)
अस्यस्व (imperative second-person singular)
अस्येथाम् (dual imperative second-person)
अस्यध्वम् (imperative plural second-person)
अस्यानि (active first-person imperative singular)
अस्याव (active dual first-person imperative)
अस्याम (active first-person imperative plural)
अस्यै (first-person imperative singular)
अस्यावहै (dual first-person imperative)
अस्यामहै (first-person imperative plural)
अस्येत् (active imperative singular third-person)
अस्येताम् (active dual imperative third-person)
अस्येयुः (active imperative plural third-person)
अस्येत (imperative singular third-person)
अस्येयाताम् (dual imperative third-person)
अस्येरन् (imperative plural third-person)
अस्येः (active imperative second-person singular)
अस्येतम् (active dual imperative second-person)
अस्येत (active imperative plural second-person)
अस्येथाः (imperative second-person singular)
अस्येयाथाम् (dual imperative second-person)
अस्येध्वम् (imperative plural second-person)
अस्येयम् (active first-person imperative singular)
अस्येव (active dual first-person imperative)
अस्येम (active first-person imperative plural)
अस्येय (first-person imperative singular)
अस्येवहि (dual first-person imperative)
अस्येमहि (first-person imperative plural)
अस्यात् (active singular subjunctive third-person)
अस्याति (active singular subjunctive third-person)
अस्यातः (active dual subjunctive third-person)
अस्यान् (active plural subjunctive third-person)
अस्याते (singular subjunctive third-person)
अस्यातै (singular subjunctive third-person)
अस्यैते (dual subjunctive third-person)
अस्यन्त (plural subjunctive third-person)
अस्यान्तै (plural subjunctive third-person)
अस्याः (active second-person singular subjunctive)
अस्यासि (active second-person singular subjunctive)
अस्याथः (active dual second-person subjunctive)
अस्याथ (active plural second-person subjunctive)
अस्यासे (second-person singular subjunctive)
अस्यासै (second-person singular subjunctive)
अस्यैथे (dual second-person subjunctive)
अस्याध्वै (plural second-person subjunctive)
अस्यानि (active first-person singular subjunctive)
अस्याव (active dual first-person subjunctive)
अस्याम (active first-person plural subjunctive)
अस्यै (first-person singular subjunctive)
अस्यावहै (dual first-person subjunctive)
अस्यामहै (first-person plural subjunctive)
अस्यत् (active participle)
अस्यमान (participle)
आस्यत् (imperfect)
आस्यत (imperfect)
आस्यत् (active indicative singular third-person)
आस्यताम् (active dual indicative third-person)
आस्यन् (active indicative plural third-person)
आस्यत (indicative singular third-person)
आस्येताम् (dual indicative third-person)
आस्यन्त (indicative plural third-person)
आस्यः (active indicative second-person singular)
आस्यतम् (active dual indicative second-person)
आस्यत (active indicative plural second-person)
आस्यथाः (indicative second-person singular)
आस्येथाम् (dual indicative second-person)
आस्यध्वम् (indicative plural second-person)
आस्यम् (active first-person indicative singular)
आस्याव (active dual first-person indicative)
आस्याम (active first-person indicative plural)
आस्ये (first-person indicative singular)
आस्यावहि (dual first-person indicative)
आस्यामहि (first-person indicative plural)

From Proto-Indo-Iranian *Hásyati (“to throw”) from the root *Has- (“to throw, fling”). Cognate with Avestan 𐬀𐬣𐬵𐬌𐬌𐬈𐬌𐬙𐬌 (aŋ́hiieⁱti, “to throw”), Younger Avestan 𐬵𐬎𐬎𐬀𐬌𐬡𐬌𐬌𐬁𐬯𐬙𐬀 (huuaⁱβiiāsta, “well thrown”) Old Persian 𐎠𐏃𐎹𐎫𐎠 (a-h-y-t-a /āhyatā/, “[it] was thrown”). Cognates outside of Indo-Iranian are uncertain; compare perhaps Hittite [script needed] (siye-, “to throw, release”), which may derive from a different root, Proto-Indo-European *seH₁i- (“to release”), instead.

cog

𐬵𐬎𐬎𐬀𐬌𐬡𐬌𐬌𐬁𐬯𐬙𐬀


वायुमण्डल

vāyumaṇḍala (romanization)
वायुमण्डलम् (nominative singular)
वायुमण्डले (dual nominative)
वायुमण्डलानि (nominative plural)
वायुमण्डला1 (nominative plural)
वायुमण्डल (singular vocative)
वायुमण्डले (dual vocative)
वायुमण्डलानि (plural vocative)
वायुमण्डला1 (plural vocative)
वायुमण्डलम् (accusative singular)
वायुमण्डले (accusative dual)
वायुमण्डलानि (accusative plural)
वायुमण्डला1 (accusative plural)
वायुमण्डलेन (instrumental singular)
वायुमण्डलाभ्याम् (dual instrumental)
वायुमण्डलैः (instrumental plural)
वायुमण्डलेभिः1 (instrumental plural)
वायुमण्डलाय (dative singular)
वायुमण्डलाभ्याम् (dative dual)
वायुमण्डलेभ्यः (dative plural)
वायुमण्डलात् (ablative singular)
वायुमण्डलाभ्याम् (ablative dual)
वायुमण्डलेभ्यः (ablative plural)
वायुमण्डलस्य (genitive singular)
वायुमण्डलयोः (dual genitive)
वायुमण्डलानाम् (genitive plural)
वायुमण्डले (locative singular)
वायुमण्डलयोः (dual locative)
वायुमण्डलेषु (locative plural)

/ʋɑː.juˈmɐɳ.ɖɐ.l̪ɐ/

com

वायु (vāyú) + मण्डल (maṇḍala)


वियुत

víyuta (romanization)
वियुतः (nominative singular)
वियुतौ (dual nominative)
वियुता1 (dual nominative)
वियुताः (nominative plural)
वियुतासः1 (nominative plural)
वियुत (singular vocative)
वियुतौ (dual vocative)
वियुता1 (dual vocative)
वियुताः (plural vocative)
वियुतासः1 (plural vocative)
वियुतम् (accusative singular)
वियुतौ (accusative dual)
वियुता1 (accusative dual)
वियुतान् (accusative plural)
वियुतेन (instrumental singular)
वियुताभ्याम् (dual instrumental)
वियुतैः (instrumental plural)
वियुतेभिः1 (instrumental plural)
वियुताय (dative singular)
वियुताभ्याम् (dative dual)
वियुतेभ्यः (dative plural)
वियुतात् (ablative singular)
वियुताभ्याम् (ablative dual)
वियुतेभ्यः (ablative plural)
वियुतस्य (genitive singular)
वियुतयोः (dual genitive)
वियुतानाम् (genitive plural)
वियुते (locative singular)
वियुतयोः (dual locative)
वियुतेषु (locative plural)
वियुता (nominative singular)
वियुते (dual nominative)
वियुताः (nominative plural)
वियुते (singular vocative)
वियुते (dual vocative)
वियुताः (plural vocative)
वियुताम् (accusative singular)
वियुते (accusative dual)
वियुताः (accusative plural)
वियुतया (instrumental singular)
वियुता1 (instrumental singular)
वियुताभ्याम् (dual instrumental)
वियुताभिः (instrumental plural)
वियुतायै (dative singular)
वियुताभ्याम् (dative dual)
वियुताभ्यः (dative plural)
वियुतायाः (ablative singular)
वियुतायै2 (ablative singular)
वियुताभ्याम् (ablative dual)
वियुताभ्यः (ablative plural)
वियुतायाः (genitive singular)
वियुतायै2 (genitive singular)
वियुतयोः (dual genitive)
वियुतानाम् (genitive plural)
वियुतायाम् (locative singular)
वियुतयोः (dual locative)
वियुतासु (locative plural)
वियुतम् (nominative singular)
वियुते (dual nominative)
वियुतानि (nominative plural)
वियुता1 (nominative plural)
वियुत (singular vocative)
वियुते (dual vocative)
वियुतानि (plural vocative)
वियुता1 (plural vocative)
वियुतम् (accusative singular)
वियुते (accusative dual)
वियुतानि (accusative plural)
वियुता1 (accusative plural)
वियुतेन (instrumental singular)
वियुताभ्याम् (dual instrumental)
वियुतैः (instrumental plural)
वियुतेभिः1 (instrumental plural)
वियुताय (dative singular)
वियुताभ्याम् (dative dual)
वियुतेभ्यः (dative plural)
वियुतात् (ablative singular)
वियुताभ्याम् (ablative dual)
वियुतेभ्यः (ablative plural)
वियुतस्य (genitive singular)
वियुतयोः (dual genitive)
वियुतानाम् (genitive plural)
वियुते (locative singular)
वियुतयोः (dual locative)
वियुतेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *wíyutas (“separate; kept off”). Cognate with Avestan 𐬬𐬌𐬌𐬏𐬙𐬀 (viiūta). By surface analysis, वि- (vi-) + युत (yuta); see there for more.

surf

समत्र गावोऽभितोऽनवन्तेहेह वत्सैर्वियुता यदासन् ।
सं ता इन्द्रो असृजदस्य शाकैर्यदीं सोमासः सुषुता अमन्दन् ॥
samatra gāvoʼbhitoʼnavanteheha vatsairviyutā yadāsan.

Separated from their calves the Cows went lowing around, on every side, hither and thither.
Indra re-united them with his helpers, when the well-pressed Soma made him joyful.

saṃ tā indro asṛjadasya śākairyadīṃ somāsaḥ suṣutā amandan.

separated from; deprived of (in compounds or with the instrumental of the object)


जड

jaḍá (romanization)
जडः (nominative singular)
जडौ (dual nominative)
जडा1 (dual nominative)
जडाः (nominative plural)
जडासः1 (nominative plural)
जड (singular vocative)
जडौ (dual vocative)
जडा1 (dual vocative)
जडाः (plural vocative)
जडासः1 (plural vocative)
जडम् (accusative singular)
जडौ (accusative dual)
जडा1 (accusative dual)
जडान् (accusative plural)
जडेन (instrumental singular)
जडाभ्याम् (dual instrumental)
जडैः (instrumental plural)
जडेभिः1 (instrumental plural)
जडाय (dative singular)
जडाभ्याम् (dative dual)
जडेभ्यः (dative plural)
जडात् (ablative singular)
जडाभ्याम् (ablative dual)
जडेभ्यः (ablative plural)
जडस्य (genitive singular)
जडयोः (dual genitive)
जडानाम् (genitive plural)
जडे (locative singular)
जडयोः (dual locative)
जडेषु (locative plural)
जडा (nominative singular)
जडे (dual nominative)
जडाः (nominative plural)
जडे (singular vocative)
जडे (dual vocative)
जडाः (plural vocative)
जडाम् (accusative singular)
जडे (accusative dual)
जडाः (accusative plural)
जडया (instrumental singular)
जडा1 (instrumental singular)
जडाभ्याम् (dual instrumental)
जडाभिः (instrumental plural)
जडायै (dative singular)
जडाभ्याम् (dative dual)
जडाभ्यः (dative plural)
जडायाः (ablative singular)
जडायै2 (ablative singular)
जडाभ्याम् (ablative dual)
जडाभ्यः (ablative plural)
जडायाः (genitive singular)
जडायै2 (genitive singular)
जडयोः (dual genitive)
जडानाम् (genitive plural)
जडायाम् (locative singular)
जडयोः (dual locative)
जडासु (locative plural)
जडम् (nominative singular)
जडे (dual nominative)
जडानि (nominative plural)
जडा1 (nominative plural)
जड (singular vocative)
जडे (dual vocative)
जडानि (plural vocative)
जडा1 (plural vocative)
जडम् (accusative singular)
जडे (accusative dual)
जडानि (accusative plural)
जडा1 (accusative plural)
जडेन (instrumental singular)
जडाभ्याम् (dual instrumental)
जडैः (instrumental plural)
जडेभिः1 (instrumental plural)
जडाय (dative singular)
जडाभ्याम् (dative dual)
जडेभ्यः (dative plural)
जडात् (ablative singular)
जडाभ्याम् (ablative dual)
जडेभ्यः (ablative plural)
जडस्य (genitive singular)
जडयोः (dual genitive)
जडानाम् (genitive plural)
जडे (locative singular)
जडयोः (dual locative)
जडेषु (locative plural)

Pali: jaḷa (“dull, stupid”)

desc

Prakrit: 𑀚𑀟 (jaḍa, “lifeless, foolish, cold”), 𑀚𑀮 n (jala, “coldness”), 𑀚𑀟𑁆𑀟 (jaḍḍa, “weak”)

Gujarati: જડ (jaḍ)

Hindustani:

Hindi: जड़ (jaṛ)

Urdu: جَڑ (jaṛ)

Sindhi: جَڙُ (jaṛu) / जड़ु (jaṛu)

Odia: ଜଡ଼ (jaṛa)

Bengali: জড় (joṛ)

According to Turner, probably of non-Indo-Aryan origin. In the meaning of "cold", probably contaminated with descendants of Proto-Indo-European *gel- (“to be cold”) (whence English cold and Latin gelū), compare जळ्हु (jaḷhu, “cool”).


पाश

pā́śa (romanization)
पाशः (nominative singular)
पाशौ (dual nominative)
पाशा1 (dual nominative)
पाशाः (nominative plural)
पाशासः1 (nominative plural)
पाश (singular vocative)
पाशौ (dual vocative)
पाशा1 (dual vocative)
पाशाः (plural vocative)
पाशासः1 (plural vocative)
पाशम् (accusative singular)
पाशौ (accusative dual)
पाशा1 (accusative dual)
पाशान् (accusative plural)
पाशेन (instrumental singular)
पाशाभ्याम् (dual instrumental)
पाशैः (instrumental plural)
पाशेभिः1 (instrumental plural)
पाशाय (dative singular)
पाशाभ्याम् (dative dual)
पाशेभ्यः (dative plural)
पाशात् (ablative singular)
पाशाभ्याम् (ablative dual)
पाशेभ्यः (ablative plural)
पाशस्य (genitive singular)
पाशयोः (dual genitive)
पाशानाम् (genitive plural)
पाशे (locative singular)
पाशयोः (dual locative)
पाशेषु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀧𑀸𑀲 (pāsa)

Pali: pāsa

→ Tamil: பாசம் (pācam)

From Proto-Indo-Iranian *paHćás, from Proto-Indo-European *poh₂ḱ-ó-s, from *peh₂ḱ- (“to join, tie, fasten”). Cognate with Middle Persian pštk' (paštag, “bond”), Parthian [script needed] (pštg, “bound, fettered”), Avestan 𐬀𐬎𐬎𐬀-𐬞𐬀𐬱𐬁𐬝 (auua-pašāt̰, 3rd person singular subjunctive), Proto-Germanic *fōgijaną (“to join together”).

cog

ध्रुवासु त्वासु क्षितिषु क्षियन्तो व्य् अस्मत् पाशं वरुणो मुमोचत् ।
अवो वन्वाना अदितेर् उपस्थाद् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
dhruvāsu tvāsu kṣitiṣu kṣiyanto vy asmat pāśaṃ varuṇo mumocat.
avo vanvānā aditer upasthād yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ.
While we abide in these fixed habitations, and from the lap of Aditi win favour,

May Varuṇa untie the bond that binds us. Preserve us evermore, ye Gods, with blessings.

a noose, cord, bond, chain or a fetter; a snare, trap (literally and figuratively)

(especially) the noose carried by Shiva, Yama or Varuna

anything that binds or fetters the soul; the outer world, nature

selvage, edge, border (of anything woven)


पाश

pāśa (romanization)
पाशः (nominative singular)
पाशौ (dual nominative)
पाशा1 (dual nominative)
पाशाः (nominative plural)
पाशासः1 (nominative plural)
पाश (singular vocative)
पाशौ (dual vocative)
पाशा1 (dual vocative)
पाशाः (plural vocative)
पाशासः1 (plural vocative)
पाशम् (accusative singular)
पाशौ (accusative dual)
पाशा1 (accusative dual)
पाशान् (accusative plural)
पाशेन (instrumental singular)
पाशाभ्याम् (dual instrumental)
पाशैः (instrumental plural)
पाशेभिः1 (instrumental plural)
पाशाय (dative singular)
पाशाभ्याम् (dative dual)
पाशेभ्यः (dative plural)
पाशात् (ablative singular)
पाशाभ्याम् (ablative dual)
पाशेभ्यः (ablative plural)
पाशस्य (genitive singular)
पाशयोः (dual genitive)
पाशानाम् (genitive plural)
पाशे (locative singular)
पाशयोः (dual locative)
पाशेषु (locative plural)

Sanskritized from Prakrit 𑀧𑀸𑀲 (pāsa, “dice”), from Sanskrit प्रास (prāsa, “throwing, casting”); related to प्रास्यति (prāsyati, “to throw, cast; to lay a wager”).


सुभद्र

súbhadra (romanization)
सुभद्रः (nominative singular)
सुभद्रौ (dual nominative)
सुभद्रा1 (dual nominative)
सुभद्राः (nominative plural)
सुभद्रासः1 (nominative plural)
सुभद्र (singular vocative)
सुभद्रौ (dual vocative)
सुभद्रा1 (dual vocative)
सुभद्राः (plural vocative)
सुभद्रासः1 (plural vocative)
सुभद्रम् (accusative singular)
सुभद्रौ (accusative dual)
सुभद्रा1 (accusative dual)
सुभद्रान् (accusative plural)
सुभद्रेण (instrumental singular)
सुभद्राभ्याम् (dual instrumental)
सुभद्रैः (instrumental plural)
सुभद्रेभिः1 (instrumental plural)
सुभद्राय (dative singular)
सुभद्राभ्याम् (dative dual)
सुभद्रेभ्यः (dative plural)
सुभद्रात् (ablative singular)
सुभद्राभ्याम् (ablative dual)
सुभद्रेभ्यः (ablative plural)
सुभद्रस्य (genitive singular)
सुभद्रयोः (dual genitive)
सुभद्राणाम् (genitive plural)
सुभद्रे (locative singular)
सुभद्रयोः (dual locative)
सुभद्रेषु (locative plural)
सुभद्रा (nominative singular)
सुभद्रे (dual nominative)
सुभद्राः (nominative plural)
सुभद्रे (singular vocative)
सुभद्रे (dual vocative)
सुभद्राः (plural vocative)
सुभद्राम् (accusative singular)
सुभद्रे (accusative dual)
सुभद्राः (accusative plural)
सुभद्रया (instrumental singular)
सुभद्रा1 (instrumental singular)
सुभद्राभ्याम् (dual instrumental)
सुभद्राभिः (instrumental plural)
सुभद्रायै (dative singular)
सुभद्राभ्याम् (dative dual)
सुभद्राभ्यः (dative plural)
सुभद्रायाः (ablative singular)
सुभद्रायै2 (ablative singular)
सुभद्राभ्याम् (ablative dual)
सुभद्राभ्यः (ablative plural)
सुभद्रायाः (genitive singular)
सुभद्रायै2 (genitive singular)
सुभद्रयोः (dual genitive)
सुभद्राणाम् (genitive plural)
सुभद्रायाम् (locative singular)
सुभद्रयोः (dual locative)
सुभद्रासु (locative plural)
सुभद्रम् (nominative singular)
सुभद्रे (dual nominative)
सुभद्राणि (nominative plural)
सुभद्रा1 (nominative plural)
सुभद्र (singular vocative)
सुभद्रे (dual vocative)
सुभद्राणि (plural vocative)
सुभद्रा1 (plural vocative)
सुभद्रम् (accusative singular)
सुभद्रे (accusative dual)
सुभद्राणि (accusative plural)
सुभद्रा1 (accusative plural)
सुभद्रेण (instrumental singular)
सुभद्राभ्याम् (dual instrumental)
सुभद्रैः (instrumental plural)
सुभद्रेभिः1 (instrumental plural)
सुभद्राय (dative singular)
सुभद्राभ्याम् (dative dual)
सुभद्रेभ्यः (dative plural)
सुभद्रात् (ablative singular)
सुभद्राभ्याम् (ablative dual)
सुभद्रेभ्यः (ablative plural)
सुभद्रस्य (genitive singular)
सुभद्रयोः (dual genitive)
सुभद्राणाम् (genitive plural)
सुभद्रे (locative singular)
सुभद्रयोः (dual locative)
सुभद्रेषु (locative plural)

/s̪uˈbʱɐd̪.ɾɐ/

From Proto-Indo-Iranian *Hsúbʰadras, from *bʰadrás (“fortunate, auspicious, blessed”). Cognate with Avestan 𐬵𐬎𐬠𐬀𐬜𐬭𐬀 (hubaδra). See भद्र (bhadra) for more.

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

c. 400 BCE, Mahābhārata

very auspicious or fortunate; very glorious or splendid


भल्ल

bhalla (romanization)
भल्लः (nominative singular)
भल्लौ (dual nominative)
भल्ला1 (dual nominative)
भल्लाः (nominative plural)
भल्लासः1 (nominative plural)
भल्ल (singular vocative)
भल्लौ (dual vocative)
भल्ला1 (dual vocative)
भल्लाः (plural vocative)
भल्लासः1 (plural vocative)
भल्लम् (accusative singular)
भल्लौ (accusative dual)
भल्ला1 (accusative dual)
भल्लान् (accusative plural)
भल्लेन (instrumental singular)
भल्लाभ्याम् (dual instrumental)
भल्लैः (instrumental plural)
भल्लेभिः1 (instrumental plural)
भल्लाय (dative singular)
भल्लाभ्याम् (dative dual)
भल्लेभ्यः (dative plural)
भल्लात् (ablative singular)
भल्लाभ्याम् (ablative dual)
भल्लेभ्यः (ablative plural)
भल्लस्य (genitive singular)
भल्लयोः (dual genitive)
भल्लानाम् (genitive plural)
भल्ले (locative singular)
भल्लयोः (dual locative)
भल्लेषु (locative plural)

The origin is uncertain.
Chatterji considers the word as borrowed from Dravidian; compare Tamil வேல் (vēl, “spear, lance”). Alternatively, Burrow and Turner derive the word from an unattested *भत्ल (bhatla), and connect it to Latin battuo (“to hit; to fight”).

/ˈbʱɐl̪.l̪ɐ/

a a kind of arrow or missile with a point of a particular shape


भल्ल

bhalla (romanization)
भल्लम् (nominative singular)
भल्ले (dual nominative)
भल्लानि (nominative plural)
भल्ला1 (nominative plural)
भल्ल (singular vocative)
भल्ले (dual vocative)
भल्लानि (plural vocative)
भल्ला1 (plural vocative)
भल्लम् (accusative singular)
भल्ले (accusative dual)
भल्लानि (accusative plural)
भल्ला1 (accusative plural)
भल्लेन (instrumental singular)
भल्लाभ्याम् (dual instrumental)
भल्लैः (instrumental plural)
भल्लेभिः1 (instrumental plural)
भल्लाय (dative singular)
भल्लाभ्याम् (dative dual)
भल्लेभ्यः (dative plural)
भल्लात् (ablative singular)
भल्लाभ्याम् (ablative dual)
भल्लेभ्यः (ablative plural)
भल्लस्य (genitive singular)
भल्लयोः (dual genitive)
भल्लानाम् (genitive plural)
भल्ले (locative singular)
भल्लयोः (dual locative)
भल्लेषु (locative plural)

/ˈbʱɐl̪.l̪ɐ/


भल्ल

bhalla (romanization)
भल्लः (nominative singular)
भल्लौ (dual nominative)
भल्ला1 (dual nominative)
भल्लाः (nominative plural)
भल्लासः1 (nominative plural)
भल्ल (singular vocative)
भल्लौ (dual vocative)
भल्ला1 (dual vocative)
भल्लाः (plural vocative)
भल्लासः1 (plural vocative)
भल्लम् (accusative singular)
भल्लौ (accusative dual)
भल्ला1 (accusative dual)
भल्लान् (accusative plural)
भल्लेन (instrumental singular)
भल्लाभ्याम् (dual instrumental)
भल्लैः (instrumental plural)
भल्लेभिः1 (instrumental plural)
भल्लाय (dative singular)
भल्लाभ्याम् (dative dual)
भल्लेभ्यः (dative plural)
भल्लात् (ablative singular)
भल्लाभ्याम् (ablative dual)
भल्लेभ्यः (ablative plural)
भल्लस्य (genitive singular)
भल्लयोः (dual genitive)
भल्लानाम् (genitive plural)
भल्ले (locative singular)
भल्लयोः (dual locative)
भल्लेषु (locative plural)
भल्ला (nominative singular)
भल्ले (dual nominative)
भल्लाः (nominative plural)
भल्ले (singular vocative)
भल्ले (dual vocative)
भल्लाः (plural vocative)
भल्लाम् (accusative singular)
भल्ले (accusative dual)
भल्लाः (accusative plural)
भल्लया (instrumental singular)
भल्ला1 (instrumental singular)
भल्लाभ्याम् (dual instrumental)
भल्लाभिः (instrumental plural)
भल्लायै (dative singular)
भल्लाभ्याम् (dative dual)
भल्लाभ्यः (dative plural)
भल्लायाः (ablative singular)
भल्लायै2 (ablative singular)
भल्लाभ्याम् (ablative dual)
भल्लाभ्यः (ablative plural)
भल्लायाः (genitive singular)
भल्लायै2 (genitive singular)
भल्लयोः (dual genitive)
भल्लानाम् (genitive plural)
भल्लायाम् (locative singular)
भल्लयोः (dual locative)
भल्लासु (locative plural)
भल्लम् (nominative singular)
भल्ले (dual nominative)
भल्लानि (nominative plural)
भल्ला1 (nominative plural)
भल्ल (singular vocative)
भल्ले (dual vocative)
भल्लानि (plural vocative)
भल्ला1 (plural vocative)
भल्लम् (accusative singular)
भल्ले (accusative dual)
भल्लानि (accusative plural)
भल्ला1 (accusative plural)
भल्लेन (instrumental singular)
भल्लाभ्याम् (dual instrumental)
भल्लैः (instrumental plural)
भल्लेभिः1 (instrumental plural)
भल्लाय (dative singular)
भल्लाभ्याम् (dative dual)
भल्लेभ्यः (dative plural)
भल्लात् (ablative singular)
भल्लाभ्याम् (ablative dual)
भल्लेभ्यः (ablative plural)
भल्लस्य (genitive singular)
भल्लयोः (dual genitive)
भल्लानाम् (genitive plural)
भल्ले (locative singular)
भल्लयोः (dual locative)
भल्लेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀪𑀮𑁆𑀮 (bhalla)

Magadhi Prakrit:

Bengali: ভাল (bhal), ভালো (bhalō)

desctree

Early Assamese: ভাল (bhalo)
Assamese: ভাল (bhal)

Sylheti: ꠜꠣꠟꠣ (bála)

⇒ Sauraseni Prakrit: *𑀪𑀮𑁆𑀮𑀕 (*bhallaga)

Hindustani:

Hindi: भला (bhalā)

Urdu: بھلا

Old Gujarati: भलउं (bhalaüṃ)

Gujarati: ભલું (bhalũ)

From an earlier *bhadlá, from an even earlier भद्र (bhadrá, “favourable, auspicious”).

/ˈbʱɐl̪.l̪ɐ/


भल्ल

The origin is uncertain.
Perhaps from the same origin as Etymology 1; flattering euphemisms for bears were common in ancient India.
Alternatively, from Proto-Indo-European *bʰerH- (“brown, bear”), itself a possibly-euphemistic replacement for Proto-Indo-European *h₂ŕ̥tḱos (“bear”), phonetically modified by taboo.

inh

/ˈbʱɐl̪.l̪ɐ/

c. 800 CE – 950 CE, Nārāyaṇa, Hitopadeśa


भल्ल

Related to मल्ल (malla, “wrestler, boxer by profession”).

/ˈbʱɐl̪.l̪ɐ/

(in the plural) the name of a tribe of people


श्वाविध्

sa-noun

श्वाविध् • (śvāvídh) stem, m

śvāvídh (romanization)
श्वावित् (nominative singular)
श्वाविधौ (dual nominative)
श्वाविधा1 (dual nominative)
श्वाविधः (nominative plural)
श्वावित् (singular vocative)
श्वाविधौ (dual vocative)
श्वाविधा1 (dual vocative)
श्वाविधः (plural vocative)
श्वाविधम् (accusative singular)
श्वाविधौ (accusative dual)
श्वाविधा1 (accusative dual)
श्वाविधः (accusative plural)
श्वाविधा (instrumental singular)
श्वाविद्भ्याम् (dual instrumental)
श्वाविद्भिः (instrumental plural)
श्वाविधे (dative singular)
श्वाविद्भ्याम् (dative dual)
श्वाविद्भ्यः (dative plural)
श्वाविधः (ablative singular)
श्वाविद्भ्याम् (ablative dual)
श्वाविद्भ्यः (ablative plural)
श्वाविधः (genitive singular)
श्वाविधोः (dual genitive)
श्वाविधाम् (genitive plural)
श्वाविधि (locative singular)
श्वाविधोः (dual locative)
श्वावित्सु (locative plural)

Dardic:

Kalasha: šu

Khowar: شُو (šu)

Pali: sāmi

Prakrit: 𑀲𑀸𑀯𑀺𑀳 (sāviha)

Magadhi Prakrit:

Odia: ସାଇଁ (sāĩ)

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: શાહુડી (śāhuḍī)

Hindustani:

Hindi: साही (sāhī)

Urdu: ساہی (sāhī)

/ˈɕʋɑː.ʋid̪ʱ/

From Proto-Indo-Aryan *śwaHwídʰ-, from *śwá (“dog”) + *Hwídʰ- (“piercing, perforating, wounding”), from the zero grades of Proto-Indo-European *ḱwṓ (“dog”) and *h₁weydʰh₁- respectively. Literally "dog-piercer". See also व्यध् (vyadh, “to pierce, hurt”, root). The constituent components are श्वन् (śvan, “dog”) + व्यध् (vyadh, “to pierce”).

com

कर्णा श्वावित् तद् अब्रवीद् गिरेर् अवचरन्तिका ।
याः काश् चेमाः खनित्रिमास् तासाम् अरसतमं विषम् ॥
karṇā śvāvit tad abravīd girer avacarantikā.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 5.13.9

Dwelling beside the mountain's slope, the quick-eared porcupine exclaimed:
The poison which is in all these she-snakes homed in earth is most powerless.

yāḥ kāś cemāḥ khanitrimās tāsām arasatamaṃ viṣam.


क्रन्दन

krandana (romanization)
क्रन्दनम् (nominative singular)
क्रन्दने (dual nominative)
क्रन्दनानि (nominative plural)
क्रन्दना1 (nominative plural)
क्रन्दन (singular vocative)
क्रन्दने (dual vocative)
क्रन्दनानि (plural vocative)
क्रन्दना1 (plural vocative)
क्रन्दनम् (accusative singular)
क्रन्दने (accusative dual)
क्रन्दनानि (accusative plural)
क्रन्दना1 (accusative plural)
क्रन्दनेन (instrumental singular)
क्रन्दनाभ्याम् (dual instrumental)
क्रन्दनैः (instrumental plural)
क्रन्दनेभिः1 (instrumental plural)
क्रन्दनाय (dative singular)
क्रन्दनाभ्याम् (dative dual)
क्रन्दनेभ्यः (dative plural)
क्रन्दनात् (ablative singular)
क्रन्दनाभ्याम् (ablative dual)
क्रन्दनेभ्यः (ablative plural)
क्रन्दनस्य (genitive singular)
क्रन्दनयोः (dual genitive)
क्रन्दनानाम् (genitive plural)
क्रन्दने (locative singular)
क्रन्दनयोः (dual locative)
क्रन्दनेषु (locative plural)

Pali: kandana

desc

Maharastri Prakrit: 𑀓𑀦𑁆𑀤𑀡𑀬𑀸 (kandaṇayā, “crying”)

→ Hindi: क्रंदन (krandan, “weeping”) (learned)

/ˈkɾɐn̪.d̪ɐ.n̪ɐ/

From क्रन्द् (krand, “to cry”, root) + -अन (-ana).

suf

a cry of distress or weeping, lamentation


क्रन्दन

krandana (romanization)
क्रन्दनः (nominative singular)
क्रन्दनौ (dual nominative)
क्रन्दना1 (dual nominative)
क्रन्दनाः (nominative plural)
क्रन्दनासः1 (nominative plural)
क्रन्दन (singular vocative)
क्रन्दनौ (dual vocative)
क्रन्दना1 (dual vocative)
क्रन्दनाः (plural vocative)
क्रन्दनासः1 (plural vocative)
क्रन्दनम् (accusative singular)
क्रन्दनौ (accusative dual)
क्रन्दना1 (accusative dual)
क्रन्दनान् (accusative plural)
क्रन्दनेन (instrumental singular)
क्रन्दनाभ्याम् (dual instrumental)
क्रन्दनैः (instrumental plural)
क्रन्दनेभिः1 (instrumental plural)
क्रन्दनाय (dative singular)
क्रन्दनाभ्याम् (dative dual)
क्रन्दनेभ्यः (dative plural)
क्रन्दनात् (ablative singular)
क्रन्दनाभ्याम् (ablative dual)
क्रन्दनेभ्यः (ablative plural)
क्रन्दनस्य (genitive singular)
क्रन्दनयोः (dual genitive)
क्रन्दनानाम् (genitive plural)
क्रन्दने (locative singular)
क्रन्दनयोः (dual locative)
क्रन्दनेषु (locative plural)

desc

→ Hindi: क्रंदन (krandan, “cat”) (learned)

/ˈkɾɐn̪.d̪ɐ.n̪ɐ/


वैकल्पिकता

vaikalpikatā (romanization)
वैकल्पिकता (nominative singular)
वैकल्पिकते (dual nominative)
वैकल्पिकताः (nominative plural)
वैकल्पिकते (singular vocative)
वैकल्पिकते (dual vocative)
वैकल्पिकताः (plural vocative)
वैकल्पिकताम् (accusative singular)
वैकल्पिकते (accusative dual)
वैकल्पिकताः (accusative plural)
वैकल्पिकतया (instrumental singular)
वैकल्पिकता1 (instrumental singular)
वैकल्पिकताभ्याम् (dual instrumental)
वैकल्पिकताभिः (instrumental plural)
वैकल्पिकतायै (dative singular)
वैकल्पिकताभ्याम् (dative dual)
वैकल्पिकताभ्यः (dative plural)
वैकल्पिकतायाः (ablative singular)
वैकल्पिकतायै2 (ablative singular)
वैकल्पिकताभ्याम् (ablative dual)
वैकल्पिकताभ्यः (ablative plural)
वैकल्पिकतायाः (genitive singular)
वैकल्पिकतायै2 (genitive singular)
वैकल्पिकतयोः (dual genitive)
वैकल्पिकतानाम् (genitive plural)
वैकल्पिकतायाम् (locative singular)
वैकल्पिकतयोः (dual locative)
वैकल्पिकतासु (locative plural)

→ Hindi: वैकल्पिकता (vaikalpiktā) (learned)


वैकल्पिकत्व

vaikalpikatva (romanization)
वैकल्पिकत्वम् (nominative singular)
वैकल्पिकत्वे (dual nominative)
वैकल्पिकत्वानि (nominative plural)
वैकल्पिकत्वा1 (nominative plural)
वैकल्पिकत्व (singular vocative)
वैकल्पिकत्वे (dual vocative)
वैकल्पिकत्वानि (plural vocative)
वैकल्पिकत्वा1 (plural vocative)
वैकल्पिकत्वम् (accusative singular)
वैकल्पिकत्वे (accusative dual)
वैकल्पिकत्वानि (accusative plural)
वैकल्पिकत्वा1 (accusative plural)
वैकल्पिकत्वेन (instrumental singular)
वैकल्पिकत्वाभ्याम् (dual instrumental)
वैकल्पिकत्वैः (instrumental plural)
वैकल्पिकत्वेभिः1 (instrumental plural)
वैकल्पिकत्वाय (dative singular)
वैकल्पिकत्वाभ्याम् (dative dual)
वैकल्पिकत्वेभ्यः (dative plural)
वैकल्पिकत्वात् (ablative singular)
वैकल्पिकत्वाभ्याम् (ablative dual)
वैकल्पिकत्वेभ्यः (ablative plural)
वैकल्पिकत्वस्य (genitive singular)
वैकल्पिकत्वयोः (dual genitive)
वैकल्पिकत्वानाम् (genitive plural)
वैकल्पिकत्वे (locative singular)
वैकल्पिकत्वयोः (dual locative)
वैकल्पिकत्वेषु (locative plural)

→ Hindi: वैकल्पिकत्व (vaikalpikatva) (learned)

From वैकल्पिक (vaikalpika) + -त्व (-tva).

वैकल्पिकता वैकल्पिकता#Sanskrit

Synonym of वैकल्पिकता (vaikalpikatā, “optionality”)


गर

gará (romanization)
गरः (nominative singular)
गरौ (dual nominative)
गरा1 (dual nominative)
गराः (nominative plural)
गरासः1 (nominative plural)
गर (singular vocative)
गरौ (dual vocative)
गरा1 (dual vocative)
गराः (plural vocative)
गरासः1 (plural vocative)
गरम् (accusative singular)
गरौ (accusative dual)
गरा1 (accusative dual)
गरान् (accusative plural)
गरेण (instrumental singular)
गराभ्याम् (dual instrumental)
गरैः (instrumental plural)
गरेभिः1 (instrumental plural)
गराय (dative singular)
गराभ्याम् (dative dual)
गरेभ्यः (dative plural)
गरात् (ablative singular)
गराभ्याम् (ablative dual)
गरेभ्यः (ablative plural)
गरस्य (genitive singular)
गरयोः (dual genitive)
गराणाम् (genitive plural)
गरे (locative singular)
गरयोः (dual locative)
गरेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *garHás, from Proto-Indo-Iranian *garHás, from Proto-Indo-European *gʷorh₃-ó-s, from the root *gʷerh₃- (“to devour”). The Sanskrit root is गॄ (gṝ, “to devour”).

a kind of disease (perhaps one attended with difficulty of swallowing?); disease in general


वैकल्पिक

vaikalpika (romanization)
वैकल्पिकः (nominative singular)
वैकल्पिकौ (dual nominative)
वैकल्पिका1 (dual nominative)
वैकल्पिकाः (nominative plural)
वैकल्पिकासः1 (nominative plural)
वैकल्पिक (singular vocative)
वैकल्पिकौ (dual vocative)
वैकल्पिका1 (dual vocative)
वैकल्पिकाः (plural vocative)
वैकल्पिकासः1 (plural vocative)
वैकल्पिकम् (accusative singular)
वैकल्पिकौ (accusative dual)
वैकल्पिका1 (accusative dual)
वैकल्पिकान् (accusative plural)
वैकल्पिकेन (instrumental singular)
वैकल्पिकाभ्याम् (dual instrumental)
वैकल्पिकैः (instrumental plural)
वैकल्पिकेभिः1 (instrumental plural)
वैकल्पिकाय (dative singular)
वैकल्पिकाभ्याम् (dative dual)
वैकल्पिकेभ्यः (dative plural)
वैकल्पिकात् (ablative singular)
वैकल्पिकाभ्याम् (ablative dual)
वैकल्पिकेभ्यः (ablative plural)
वैकल्पिकस्य (genitive singular)
वैकल्पिकयोः (dual genitive)
वैकल्पिकानाम् (genitive plural)
वैकल्पिके (locative singular)
वैकल्पिकयोः (dual locative)
वैकल्पिकेषु (locative plural)
वैकल्पिकी (nominative singular)
वैकल्पिक्यौ (dual nominative)
वैकल्पिकी1 (dual nominative)
वैकल्पिक्यः (nominative plural)
वैकल्पिकीः1 (nominative plural)
वैकल्पिकि (singular vocative)
वैकल्पिक्यौ (dual vocative)
वैकल्पिकी1 (dual vocative)
वैकल्पिक्यः (plural vocative)
वैकल्पिकीः1 (plural vocative)
वैकल्पिकीम् (accusative singular)
वैकल्पिक्यौ (accusative dual)
वैकल्पिकी1 (accusative dual)
वैकल्पिकीः (accusative plural)
वैकल्पिक्या (instrumental singular)
वैकल्पिकीभ्याम् (dual instrumental)
वैकल्पिकीभिः (instrumental plural)
वैकल्पिक्यै (dative singular)
वैकल्पिकीभ्याम् (dative dual)
वैकल्पिकीभ्यः (dative plural)
वैकल्पिक्याः (ablative singular)
वैकल्पिक्यै2 (ablative singular)
वैकल्पिकीभ्याम् (ablative dual)
वैकल्पिकीभ्यः (ablative plural)
वैकल्पिक्याः (genitive singular)
वैकल्पिक्यै2 (genitive singular)
वैकल्पिक्योः (dual genitive)
वैकल्पिकीनाम् (genitive plural)
वैकल्पिक्याम् (locative singular)
वैकल्पिक्योः (dual locative)
वैकल्पिकीषु (locative plural)
वैकल्पिकम् (nominative singular)
वैकल्पिके (dual nominative)
वैकल्पिकानि (nominative plural)
वैकल्पिका1 (nominative plural)
वैकल्पिक (singular vocative)
वैकल्पिके (dual vocative)
वैकल्पिकानि (plural vocative)
वैकल्पिका1 (plural vocative)
वैकल्पिकम् (accusative singular)
वैकल्पिके (accusative dual)
वैकल्पिकानि (accusative plural)
वैकल्पिका1 (accusative plural)
वैकल्पिकेन (instrumental singular)
वैकल्पिकाभ्याम् (dual instrumental)
वैकल्पिकैः (instrumental plural)
वैकल्पिकेभिः1 (instrumental plural)
वैकल्पिकाय (dative singular)
वैकल्पिकाभ्याम् (dative dual)
वैकल्पिकेभ्यः (dative plural)
वैकल्पिकात् (ablative singular)
वैकल्पिकाभ्याम् (ablative dual)
वैकल्पिकेभ्यः (ablative plural)
वैकल्पिकस्य (genitive singular)
वैकल्पिकयोः (dual genitive)
वैकल्पिकानाम् (genitive plural)
वैकल्पिके (locative singular)
वैकल्पिकयोः (dual locative)
वैकल्पिकेषु (locative plural)

→ Hindi: वैकल्पिक (vaikalpik) (learned)


विनति

vinati (romanization)
विनतिः (nominative singular)
विनती (dual nominative)
विनतयः (nominative plural)
विनते (singular vocative)
विनती (dual vocative)
विनतयः (plural vocative)
विनतिम् (accusative singular)
विनती (accusative dual)
विनतीः (accusative plural)
विनत्या (instrumental singular)
विनती1 (instrumental singular)
विनतिभ्याम् (dual instrumental)
विनतिभिः (instrumental plural)
विनतये (dative singular)
विनत्यै2 (dative singular)
विनती1 (dative singular)
विनतिभ्याम् (dative dual)
विनतिभ्यः (dative plural)
विनतेः (ablative singular)
विनत्याः2 (ablative singular)
विनत्यै3 (ablative singular)
विनतिभ्याम् (ablative dual)
विनतिभ्यः (ablative plural)
विनतेः (genitive singular)
विनत्याः2 (genitive singular)
विनत्यै3 (genitive singular)
विनत्योः (dual genitive)
विनतीनाम् (genitive plural)
विनतौ (locative singular)
विनत्याम्2 (locative singular)
विनता1 (locative singular)
विनत्योः (dual locative)
विनतिषु (locative plural)

→ Hindi: विनति (vinti) (learned)

→ Telugu: వినతి (vinati) (learned)

From Proto-Indo-Iranian *winatiš, from Proto-Indo-European *wi- + *nem- + *-tis. By surface analysis, वि- (vi-) + नम् (nam) + -ति (-ti).


जज्झती

head

जज्झती • (jájjhatī) f

/d͡ʑɐ́d.d͡ʑʱɐ.tiː/

[d͡ʑɐ́d̚.d͡ʑʱɐ.tiː]

/ˈd͡ʑɐd̪.d͡ʑʱɐ.t̪iː/

[ˈd͡ʑɐd̪̚.d͡ʑʱɐ.t̪iː]

Monier-Williams transcribes this cryptic Rigvedic hapax legomenon as जझ्झती (jajhjhatī) and interprets it as a noun meaning "splashing or rushing waters". Apte on the other hand constructs a root जज्झ् (jajjh, “to make a dashing sound”) and interprets the lemma as *जज्झति (*jajjhati, thematic 3rd person singular present). Notwithstanding these interpretations, it is very likely that the term is in fact an Old Indo Aryan dialectal parallel of Vedic जक्षत् (jákṣat, “laughing”, present participle), being derived from Proto-Indo-Aryan *źʰáȷ́źʰatiH (reduplicated feminine present participle of *źʰas- (“to laugh”)). See also जक्षत् (jákṣat), हस् (has, “to laugh”).

inh

*źʰáȷ́źʰatiH

reduplicated feminine present participle of <i class="Latn mention" lang="inc-pro">*źʰas-</i> (“to laugh”)

आ रुक्मैरा युधा नर ऋष्वा ऋष्टीरसृक्षत ।
अन्वेनाँ अह विद्युतो मरुतो जज्झतीर्इव भानुरर्त त्मना दिवः
ā́ rukmáirā́ yudhā́ nára ṛṣvā́ ṛṣṭī́rasṛkṣata.

The lofty Heroes cast their spears and weapons bright with gleaming gold.
A splendour of its own accord followed close after these Maruts, like laughing lightning flashes from the sky.

ánvenām̐ áha vidyúto marúto jájjhatīriva bhānúrarta tmánā diváḥ.

जज्झ् जज्झ्#Sanskrit

feminine present participle of जज्झ् (jajjh); laughing (loudly); roaring with laughter

जज्झ्

Helmut Rix
Lexikon der indogermanischen Verben


प्रक्षालित

prakṣālita (romanization)
प्रक्षालितः (nominative singular)
प्रक्षालितौ (dual nominative)
प्रक्षालिता1 (dual nominative)
प्रक्षालिताः (nominative plural)
प्रक्षालितासः1 (nominative plural)
प्रक्षालित (singular vocative)
प्रक्षालितौ (dual vocative)
प्रक्षालिता1 (dual vocative)
प्रक्षालिताः (plural vocative)
प्रक्षालितासः1 (plural vocative)
प्रक्षालितम् (accusative singular)
प्रक्षालितौ (accusative dual)
प्रक्षालिता1 (accusative dual)
प्रक्षालितान् (accusative plural)
प्रक्षालितेन (instrumental singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (dual instrumental)
प्रक्षालितैः (instrumental plural)
प्रक्षालितेभिः1 (instrumental plural)
प्रक्षालिताय (dative singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (dative dual)
प्रक्षालितेभ्यः (dative plural)
प्रक्षालितात् (ablative singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (ablative dual)
प्रक्षालितेभ्यः (ablative plural)
प्रक्षालितस्य (genitive singular)
प्रक्षालितयोः (dual genitive)
प्रक्षालितानाम् (genitive plural)
प्रक्षालिते (locative singular)
प्रक्षालितयोः (dual locative)
प्रक्षालितेषु (locative plural)
प्रक्षालिता (nominative singular)
प्रक्षालिते (dual nominative)
प्रक्षालिताः (nominative plural)
प्रक्षालिते (singular vocative)
प्रक्षालिते (dual vocative)
प्रक्षालिताः (plural vocative)
प्रक्षालिताम् (accusative singular)
प्रक्षालिते (accusative dual)
प्रक्षालिताः (accusative plural)
प्रक्षालितया (instrumental singular)
प्रक्षालिता1 (instrumental singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (dual instrumental)
प्रक्षालिताभिः (instrumental plural)
प्रक्षालितायै (dative singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (dative dual)
प्रक्षालिताभ्यः (dative plural)
प्रक्षालितायाः (ablative singular)
प्रक्षालितायै2 (ablative singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (ablative dual)
प्रक्षालिताभ्यः (ablative plural)
प्रक्षालितायाः (genitive singular)
प्रक्षालितायै2 (genitive singular)
प्रक्षालितयोः (dual genitive)
प्रक्षालितानाम् (genitive plural)
प्रक्षालितायाम् (locative singular)
प्रक्षालितयोः (dual locative)
प्रक्षालितासु (locative plural)
प्रक्षालितम् (nominative singular)
प्रक्षालिते (dual nominative)
प्रक्षालितानि (nominative plural)
प्रक्षालिता1 (nominative plural)
प्रक्षालित (singular vocative)
प्रक्षालिते (dual vocative)
प्रक्षालितानि (plural vocative)
प्रक्षालिता1 (plural vocative)
प्रक्षालितम् (accusative singular)
प्रक्षालिते (accusative dual)
प्रक्षालितानि (accusative plural)
प्रक्षालिता1 (accusative plural)
प्रक्षालितेन (instrumental singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (dual instrumental)
प्रक्षालितैः (instrumental plural)
प्रक्षालितेभिः1 (instrumental plural)
प्रक्षालिताय (dative singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (dative dual)
प्रक्षालितेभ्यः (dative plural)
प्रक्षालितात् (ablative singular)
प्रक्षालिताभ्याम् (ablative dual)
प्रक्षालितेभ्यः (ablative plural)
प्रक्षालितस्य (genitive singular)
प्रक्षालितयोः (dual genitive)
प्रक्षालितानाम् (genitive plural)
प्रक्षालिते (locative singular)
प्रक्षालितयोः (dual locative)
प्रक्षालितेषु (locative plural)

desc

→ Hindi: प्रक्षालित (prakṣālit) (learned)

/pɾɐkˈʂɑː.l̪i.t̪ɐ/


क्षालन

kṣālana (romanization)
क्षालनः (nominative singular)
क्षालनौ (dual nominative)
क्षालना1 (dual nominative)
क्षालनाः (nominative plural)
क्षालनासः1 (nominative plural)
क्षालन (singular vocative)
क्षालनौ (dual vocative)
क्षालना1 (dual vocative)
क्षालनाः (plural vocative)
क्षालनासः1 (plural vocative)
क्षालनम् (accusative singular)
क्षालनौ (accusative dual)
क्षालना1 (accusative dual)
क्षालनान् (accusative plural)
क्षालनेन (instrumental singular)
क्षालनाभ्याम् (dual instrumental)
क्षालनैः (instrumental plural)
क्षालनेभिः1 (instrumental plural)
क्षालनाय (dative singular)
क्षालनाभ्याम् (dative dual)
क्षालनेभ्यः (dative plural)
क्षालनात् (ablative singular)
क्षालनाभ्याम् (ablative dual)
क्षालनेभ्यः (ablative plural)
क्षालनस्य (genitive singular)
क्षालनयोः (dual genitive)
क्षालनानाम् (genitive plural)
क्षालने (locative singular)
क्षालनयोः (dual locative)
क्षालनेषु (locative plural)
क्षालनी (nominative singular)
क्षालन्यौ (dual nominative)
क्षालनी1 (dual nominative)
क्षालन्यः (nominative plural)
क्षालनीः1 (nominative plural)
क्षालनि (singular vocative)
क्षालन्यौ (dual vocative)
क्षालनी1 (dual vocative)
क्षालन्यः (plural vocative)
क्षालनीः1 (plural vocative)
क्षालनीम् (accusative singular)
क्षालन्यौ (accusative dual)
क्षालनी1 (accusative dual)
क्षालनीः (accusative plural)
क्षालन्या (instrumental singular)
क्षालनीभ्याम् (dual instrumental)
क्षालनीभिः (instrumental plural)
क्षालन्यै (dative singular)
क्षालनीभ्याम् (dative dual)
क्षालनीभ्यः (dative plural)
क्षालन्याः (ablative singular)
क्षालन्यै2 (ablative singular)
क्षालनीभ्याम् (ablative dual)
क्षालनीभ्यः (ablative plural)
क्षालन्याः (genitive singular)
क्षालन्यै2 (genitive singular)
क्षालन्योः (dual genitive)
क्षालनीनाम् (genitive plural)
क्षालन्याम् (locative singular)
क्षालन्योः (dual locative)
क्षालनीषु (locative plural)
क्षालनम् (nominative singular)
क्षालने (dual nominative)
क्षालनानि (nominative plural)
क्षालना1 (nominative plural)
क्षालन (singular vocative)
क्षालने (dual vocative)
क्षालनानि (plural vocative)
क्षालना1 (plural vocative)
क्षालनम् (accusative singular)
क्षालने (accusative dual)
क्षालनानि (accusative plural)
क्षालना1 (accusative plural)
क्षालनेन (instrumental singular)
क्षालनाभ्याम् (dual instrumental)
क्षालनैः (instrumental plural)
क्षालनेभिः1 (instrumental plural)
क्षालनाय (dative singular)
क्षालनाभ्याम् (dative dual)
क्षालनेभ्यः (dative plural)
क्षालनात् (ablative singular)
क्षालनाभ्याम् (ablative dual)
क्षालनेभ्यः (ablative plural)
क्षालनस्य (genitive singular)
क्षालनयोः (dual genitive)
क्षालनानाम् (genitive plural)
क्षालने (locative singular)
क्षालनयोः (dual locative)
क्षालनेषु (locative plural)

/ˈkʂɑː.l̪ɐ.n̪ɐ/

From क्षल् (kṣal, “to clean, wash”, root) + -अन (-ana).


क्षालन

kṣālana (romanization)
क्षालनम् (nominative singular)
क्षालने (dual nominative)
क्षालनानि (nominative plural)
क्षालना1 (nominative plural)
क्षालन (singular vocative)
क्षालने (dual vocative)
क्षालनानि (plural vocative)
क्षालना1 (plural vocative)
क्षालनम् (accusative singular)
क्षालने (accusative dual)
क्षालनानि (accusative plural)
क्षालना1 (accusative plural)
क्षालनेन (instrumental singular)
क्षालनाभ्याम् (dual instrumental)
क्षालनैः (instrumental plural)
क्षालनेभिः1 (instrumental plural)
क्षालनाय (dative singular)
क्षालनाभ्याम् (dative dual)
क्षालनेभ्यः (dative plural)
क्षालनात् (ablative singular)
क्षालनाभ्याम् (ablative dual)
क्षालनेभ्यः (ablative plural)
क्षालनस्य (genitive singular)
क्षालनयोः (dual genitive)
क्षालनानाम् (genitive plural)
क्षालने (locative singular)
क्षालनयोः (dual locative)
क्षालनेषु (locative plural)

→ Hindi: क्षालन (kṣālan) (learned)

/ˈkʂɑː.l̪ɐ.n̪ɐ/


क्षालित

kṣālita (romanization)
क्षालितः (nominative singular)
क्षालितौ (dual nominative)
क्षालिता1 (dual nominative)
क्षालिताः (nominative plural)
क्षालितासः1 (nominative plural)
क्षालित (singular vocative)
क्षालितौ (dual vocative)
क्षालिता1 (dual vocative)
क्षालिताः (plural vocative)
क्षालितासः1 (plural vocative)
क्षालितम् (accusative singular)
क्षालितौ (accusative dual)
क्षालिता1 (accusative dual)
क्षालितान् (accusative plural)
क्षालितेन (instrumental singular)
क्षालिताभ्याम् (dual instrumental)
क्षालितैः (instrumental plural)
क्षालितेभिः1 (instrumental plural)
क्षालिताय (dative singular)
क्षालिताभ्याम् (dative dual)
क्षालितेभ्यः (dative plural)
क्षालितात् (ablative singular)
क्षालिताभ्याम् (ablative dual)
क्षालितेभ्यः (ablative plural)
क्षालितस्य (genitive singular)
क्षालितयोः (dual genitive)
क्षालितानाम् (genitive plural)
क्षालिते (locative singular)
क्षालितयोः (dual locative)
क्षालितेषु (locative plural)
क्षालिता (nominative singular)
क्षालिते (dual nominative)
क्षालिताः (nominative plural)
क्षालिते (singular vocative)
क्षालिते (dual vocative)
क्षालिताः (plural vocative)
क्षालिताम् (accusative singular)
क्षालिते (accusative dual)
क्षालिताः (accusative plural)
क्षालितया (instrumental singular)
क्षालिता1 (instrumental singular)
क्षालिताभ्याम् (dual instrumental)
क्षालिताभिः (instrumental plural)
क्षालितायै (dative singular)
क्षालिताभ्याम् (dative dual)
क्षालिताभ्यः (dative plural)
क्षालितायाः (ablative singular)
क्षालितायै2 (ablative singular)
क्षालिताभ्याम् (ablative dual)
क्षालिताभ्यः (ablative plural)
क्षालितायाः (genitive singular)
क्षालितायै2 (genitive singular)
क्षालितयोः (dual genitive)
क्षालितानाम् (genitive plural)
क्षालितायाम् (locative singular)
क्षालितयोः (dual locative)
क्षालितासु (locative plural)
क्षालितम् (nominative singular)
क्षालिते (dual nominative)
क्षालितानि (nominative plural)
क्षालिता1 (nominative plural)
क्षालित (singular vocative)
क्षालिते (dual vocative)
क्षालितानि (plural vocative)
क्षालिता1 (plural vocative)
क्षालितम् (accusative singular)
क्षालिते (accusative dual)
क्षालितानि (accusative plural)
क्षालिता1 (accusative plural)
क्षालितेन (instrumental singular)
क्षालिताभ्याम् (dual instrumental)
क्षालितैः (instrumental plural)
क्षालितेभिः1 (instrumental plural)
क्षालिताय (dative singular)
क्षालिताभ्याम् (dative dual)
क्षालितेभ्यः (dative plural)
क्षालितात् (ablative singular)
क्षालिताभ्याम् (ablative dual)
क्षालितेभ्यः (ablative plural)
क्षालितस्य (genitive singular)
क्षालितयोः (dual genitive)
क्षालितानाम् (genitive plural)
क्षालिते (locative singular)
क्षालितयोः (dual locative)
क्षालितेषु (locative plural)

→ Hindi: क्षालित (kṣālit) (learned)

From क्षल् (kṣal, “to wash, clean”, root) + -इत (-ita).


बैजिक

baijika (romanization)
बैजिकः (nominative singular)
बैजिकौ (dual nominative)
बैजिका1 (dual nominative)
बैजिकाः (nominative plural)
बैजिकासः1 (nominative plural)
बैजिक (singular vocative)
बैजिकौ (dual vocative)
बैजिका1 (dual vocative)
बैजिकाः (plural vocative)
बैजिकासः1 (plural vocative)
बैजिकम् (accusative singular)
बैजिकौ (accusative dual)
बैजिका1 (accusative dual)
बैजिकान् (accusative plural)
बैजिकेन (instrumental singular)
बैजिकाभ्याम् (dual instrumental)
बैजिकैः (instrumental plural)
बैजिकेभिः1 (instrumental plural)
बैजिकाय (dative singular)
बैजिकाभ्याम् (dative dual)
बैजिकेभ्यः (dative plural)
बैजिकात् (ablative singular)
बैजिकाभ्याम् (ablative dual)
बैजिकेभ्यः (ablative plural)
बैजिकस्य (genitive singular)
बैजिकयोः (dual genitive)
बैजिकानाम् (genitive plural)
बैजिके (locative singular)
बैजिकयोः (dual locative)
बैजिकेषु (locative plural)
बैजिकी (nominative singular)
बैजिक्यौ (dual nominative)
बैजिकी1 (dual nominative)
बैजिक्यः (nominative plural)
बैजिकीः1 (nominative plural)
बैजिकि (singular vocative)
बैजिक्यौ (dual vocative)
बैजिकी1 (dual vocative)
बैजिक्यः (plural vocative)
बैजिकीः1 (plural vocative)
बैजिकीम् (accusative singular)
बैजिक्यौ (accusative dual)
बैजिकी1 (accusative dual)
बैजिकीः (accusative plural)
बैजिक्या (instrumental singular)
बैजिकीभ्याम् (dual instrumental)
बैजिकीभिः (instrumental plural)
बैजिक्यै (dative singular)
बैजिकीभ्याम् (dative dual)
बैजिकीभ्यः (dative plural)
बैजिक्याः (ablative singular)
बैजिक्यै2 (ablative singular)
बैजिकीभ्याम् (ablative dual)
बैजिकीभ्यः (ablative plural)
बैजिक्याः (genitive singular)
बैजिक्यै2 (genitive singular)
बैजिक्योः (dual genitive)
बैजिकीनाम् (genitive plural)
बैजिक्याम् (locative singular)
बैजिक्योः (dual locative)
बैजिकीषु (locative plural)
बैजिकम् (nominative singular)
बैजिके (dual nominative)
बैजिकानि (nominative plural)
बैजिका1 (nominative plural)
बैजिक (singular vocative)
बैजिके (dual vocative)
बैजिकानि (plural vocative)
बैजिका1 (plural vocative)
बैजिकम् (accusative singular)
बैजिके (accusative dual)
बैजिकानि (accusative plural)
बैजिका1 (accusative plural)
बैजिकेन (instrumental singular)
बैजिकाभ्याम् (dual instrumental)
बैजिकैः (instrumental plural)
बैजिकेभिः1 (instrumental plural)
बैजिकाय (dative singular)
बैजिकाभ्याम् (dative dual)
बैजिकेभ्यः (dative plural)
बैजिकात् (ablative singular)
बैजिकाभ्याम् (ablative dual)
बैजिकेभ्यः (ablative plural)
बैजिकस्य (genitive singular)
बैजिकयोः (dual genitive)
बैजिकानाम् (genitive plural)
बैजिके (locative singular)
बैजिकयोः (dual locative)
बैजिकेषु (locative plural)

From बीज (bīja, “seed, semen”) + -इक (-ika).

belonging to any primary cause or source or principle, original


बैजिक

baijika (romanization)
बैजिकः (nominative singular)
बैजिकौ (dual nominative)
बैजिका1 (dual nominative)
बैजिकाः (nominative plural)
बैजिकासः1 (nominative plural)
बैजिक (singular vocative)
बैजिकौ (dual vocative)
बैजिका1 (dual vocative)
बैजिकाः (plural vocative)
बैजिकासः1 (plural vocative)
बैजिकम् (accusative singular)
बैजिकौ (accusative dual)
बैजिका1 (accusative dual)
बैजिकान् (accusative plural)
बैजिकेन (instrumental singular)
बैजिकाभ्याम् (dual instrumental)
बैजिकैः (instrumental plural)
बैजिकेभिः1 (instrumental plural)
बैजिकाय (dative singular)
बैजिकाभ्याम् (dative dual)
बैजिकेभ्यः (dative plural)
बैजिकात् (ablative singular)
बैजिकाभ्याम् (ablative dual)
बैजिकेभ्यः (ablative plural)
बैजिकस्य (genitive singular)
बैजिकयोः (dual genitive)
बैजिकानाम् (genitive plural)
बैजिके (locative singular)
बैजिकयोः (dual locative)
बैजिकेषु (locative plural)


बैजिक

baijika (romanization)
बैजिकम् (nominative singular)
बैजिके (dual nominative)
बैजिकानि (nominative plural)
बैजिका1 (nominative plural)
बैजिक (singular vocative)
बैजिके (dual vocative)
बैजिकानि (plural vocative)
बैजिका1 (plural vocative)
बैजिकम् (accusative singular)
बैजिके (accusative dual)
बैजिकानि (accusative plural)
बैजिका1 (accusative plural)
बैजिकेन (instrumental singular)
बैजिकाभ्याम् (dual instrumental)
बैजिकैः (instrumental plural)
बैजिकेभिः1 (instrumental plural)
बैजिकाय (dative singular)
बैजिकाभ्याम् (dative dual)
बैजिकेभ्यः (dative plural)
बैजिकात् (ablative singular)
बैजिकाभ्याम् (ablative dual)
बैजिकेभ्यः (ablative plural)
बैजिकस्य (genitive singular)
बैजिकयोः (dual genitive)
बैजिकानाम् (genitive plural)
बैजिके (locative singular)
बैजिकयोः (dual locative)
बैजिकेषु (locative plural)

Moringa oleifera
Moringa oleifera#Translingual

the spiritual cause of existence, soul, spirit


वह्य

vahyá (romanization)
वह्यः (nominative singular)
वह्यौ (dual nominative)
वह्या1 (dual nominative)
वह्याः (nominative plural)
वह्यासः1 (nominative plural)
वह्य (singular vocative)
वह्यौ (dual vocative)
वह्या1 (dual vocative)
वह्याः (plural vocative)
वह्यासः1 (plural vocative)
वह्यम् (accusative singular)
वह्यौ (accusative dual)
वह्या1 (accusative dual)
वह्यान् (accusative plural)
वह्येन (instrumental singular)
वह्याभ्याम् (dual instrumental)
वह्यैः (instrumental plural)
वह्येभिः1 (instrumental plural)
वह्याय (dative singular)
वह्याभ्याम् (dative dual)
वह्येभ्यः (dative plural)
वह्यात् (ablative singular)
वह्याभ्याम् (ablative dual)
वह्येभ्यः (ablative plural)
वह्यस्य (genitive singular)
वह्ययोः (dual genitive)
वह्यानाम् (genitive plural)
वह्ये (locative singular)
वह्ययोः (dual locative)
वह्येषु (locative plural)
वह्या (nominative singular)
वह्ये (dual nominative)
वह्याः (nominative plural)
वह्ये (singular vocative)
वह्ये (dual vocative)
वह्याः (plural vocative)
वह्याम् (accusative singular)
वह्ये (accusative dual)
वह्याः (accusative plural)
वह्यया (instrumental singular)
वह्या1 (instrumental singular)
वह्याभ्याम् (dual instrumental)
वह्याभिः (instrumental plural)
वह्यायै (dative singular)
वह्याभ्याम् (dative dual)
वह्याभ्यः (dative plural)
वह्यायाः (ablative singular)
वह्यायै2 (ablative singular)
वह्याभ्याम् (ablative dual)
वह्याभ्यः (ablative plural)
वह्यायाः (genitive singular)
वह्यायै2 (genitive singular)
वह्ययोः (dual genitive)
वह्यानाम् (genitive plural)
वह्यायाम् (locative singular)
वह्ययोः (dual locative)
वह्यासु (locative plural)
वह्यम् (nominative singular)
वह्ये (dual nominative)
वह्यानि (nominative plural)
वह्या1 (nominative plural)
वह्य (singular vocative)
वह्ये (dual vocative)
वह्यानि (plural vocative)
वह्या1 (plural vocative)
वह्यम् (accusative singular)
वह्ये (accusative dual)
वह्यानि (accusative plural)
वह्या1 (accusative plural)
वह्येन (instrumental singular)
वह्याभ्याम् (dual instrumental)
वह्यैः (instrumental plural)
वह्येभिः1 (instrumental plural)
वह्याय (dative singular)
वह्याभ्याम् (dative dual)
वह्येभ्यः (dative plural)
वह्यात् (ablative singular)
वह्याभ्याम् (ablative dual)
वह्येभ्यः (ablative plural)
वह्यस्य (genitive singular)
वह्ययोः (dual genitive)
वह्यानाम् (genitive plural)
वह्ये (locative singular)
वह्ययोः (dual locative)
वह्येषु (locative plural)

From Proto-Indo-European *wóǵʰ-yo-s (“fit to be carried”), from *weǵʰ- (“to carry, draw”).


वह्य

vahyá (romanization)
वह्यम् (nominative singular)
वह्ये (dual nominative)
वह्यानि (nominative plural)
वह्या1 (nominative plural)
वह्य (singular vocative)
वह्ये (dual vocative)
वह्यानि (plural vocative)
वह्या1 (plural vocative)
वह्यम् (accusative singular)
वह्ये (accusative dual)
वह्यानि (accusative plural)
वह्या1 (accusative plural)
वह्येन (instrumental singular)
वह्याभ्याम् (dual instrumental)
वह्यैः (instrumental plural)
वह्येभिः1 (instrumental plural)
वह्याय (dative singular)
वह्याभ्याम् (dative dual)
वह्येभ्यः (dative plural)
वह्यात् (ablative singular)
वह्याभ्याम् (ablative dual)
वह्येभ्यः (ablative plural)
वह्यस्य (genitive singular)
वह्ययोः (dual genitive)
वह्यानाम् (genitive plural)
वह्ये (locative singular)
वह्ययोः (dual locative)
वह्येषु (locative plural)

Pali: vahya (“vehicle”)

Prakrit: 𑀯𑁄𑀚𑁆𑀛 (vojjha, “burden”)

Magadhi Prakrit:

Bengali: বোঝা (bōjha)

Sauraseni Prakrit:

Hindustani: bojh, bojhā

Hindi: बोझ, बोझा

Urdu: بوجھ (bojh), بوجھا (bojhā)

→ Arabic: بُوجَة (būja)

→ Kannada: ವಜ್ಜೆ (vajje), ಒಜ್ಜೆ (ojje)

सा भूमिमा रुरोहिथ वह्यं श्रान्ता वधूरिव ॥

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 4.20.3

On earth hast thou alighted as a weary woman seeks her couch.

sā bhūmimā rurohitha vahyaṃ śrāntā vadhūriva.

"fit to be carried"; a portable bed, couch or palanquin


डीन

ḍīna (romanization)
डीनः (nominative singular)
डीनौ (dual nominative)
डीना1 (dual nominative)
डीनाः (nominative plural)
डीनासः1 (nominative plural)
डीन (singular vocative)
डीनौ (dual vocative)
डीना1 (dual vocative)
डीनाः (plural vocative)
डीनासः1 (plural vocative)
डीनम् (accusative singular)
डीनौ (accusative dual)
डीना1 (accusative dual)
डीनान् (accusative plural)
डीनेन (instrumental singular)
डीनाभ्याम् (dual instrumental)
डीनैः (instrumental plural)
डीनेभिः1 (instrumental plural)
डीनाय (dative singular)
डीनाभ्याम् (dative dual)
डीनेभ्यः (dative plural)
डीनात् (ablative singular)
डीनाभ्याम् (ablative dual)
डीनेभ्यः (ablative plural)
डीनस्य (genitive singular)
डीनयोः (dual genitive)
डीनानाम् (genitive plural)
डीने (locative singular)
डीनयोः (dual locative)
डीनेषु (locative plural)
डीना (nominative singular)
डीने (dual nominative)
डीनाः (nominative plural)
डीने (singular vocative)
डीने (dual vocative)
डीनाः (plural vocative)
डीनाम् (accusative singular)
डीने (accusative dual)
डीनाः (accusative plural)
डीनया (instrumental singular)
डीना1 (instrumental singular)
डीनाभ्याम् (dual instrumental)
डीनाभिः (instrumental plural)
डीनायै (dative singular)
डीनाभ्याम् (dative dual)
डीनाभ्यः (dative plural)
डीनायाः (ablative singular)
डीनायै2 (ablative singular)
डीनाभ्याम् (ablative dual)
डीनाभ्यः (ablative plural)
डीनायाः (genitive singular)
डीनायै2 (genitive singular)
डीनयोः (dual genitive)
डीनानाम् (genitive plural)
डीनायाम् (locative singular)
डीनयोः (dual locative)
डीनासु (locative plural)
डीनम् (nominative singular)
डीने (dual nominative)
डीनानि (nominative plural)
डीना1 (nominative plural)
डीन (singular vocative)
डीने (dual vocative)
डीनानि (plural vocative)
डीना1 (plural vocative)
डीनम् (accusative singular)
डीने (accusative dual)
डीनानि (accusative plural)
डीना1 (accusative plural)
डीनेन (instrumental singular)
डीनाभ्याम् (dual instrumental)
डीनैः (instrumental plural)
डीनेभिः1 (instrumental plural)
डीनाय (dative singular)
डीनाभ्याम् (dative dual)
डीनेभ्यः (dative plural)
डीनात् (ablative singular)
डीनाभ्याम् (ablative dual)
डीनेभ्यः (ablative plural)
डीनस्य (genitive singular)
डीनयोः (dual genitive)
डीनानाम् (genitive plural)
डीने (locative singular)
डीनयोः (dual locative)
डीनेषु (locative plural)

From डी (ḍī, “to fly”, root) + -न (-na, “-ed”).


डीन

ḍīna (romanization)
डीनम् (nominative singular)
डीने (dual nominative)
डीनानि (nominative plural)
डीना1 (nominative plural)
डीन (singular vocative)
डीने (dual vocative)
डीनानि (plural vocative)
डीना1 (plural vocative)
डीनम् (accusative singular)
डीने (accusative dual)
डीनानि (accusative plural)
डीना1 (accusative plural)
डीनेन (instrumental singular)
डीनाभ्याम् (dual instrumental)
डीनैः (instrumental plural)
डीनेभिः1 (instrumental plural)
डीनाय (dative singular)
डीनाभ्याम् (dative dual)
डीनेभ्यः (dative plural)
डीनात् (ablative singular)
डीनाभ्याम् (ablative dual)
डीनेभ्यः (ablative plural)
डीनस्य (genitive singular)
डीनयोः (dual genitive)
डीनानाम् (genitive plural)
डीने (locative singular)
डीनयोः (dual locative)
डीनेषु (locative plural)


लेण्ड

leṇḍa (romanization)
लेण्डम् (nominative singular)
लेण्डे (dual nominative)
लेण्डानि (nominative plural)
लेण्डा1 (nominative plural)
लेण्ड (singular vocative)
लेण्डे (dual vocative)
लेण्डानि (plural vocative)
लेण्डा1 (plural vocative)
लेण्डम् (accusative singular)
लेण्डे (accusative dual)
लेण्डानि (accusative plural)
लेण्डा1 (accusative plural)
लेण्डेन (instrumental singular)
लेण्डाभ्याम् (dual instrumental)
लेण्डैः (instrumental plural)
लेण्डेभिः1 (instrumental plural)
लेण्डाय (dative singular)
लेण्डाभ्याम् (dative dual)
लेण्डेभ्यः (dative plural)
लेण्डात् (ablative singular)
लेण्डाभ्याम् (ablative dual)
लेण्डेभ्यः (ablative plural)
लेण्डस्य (genitive singular)
लेण्डयोः (dual genitive)
लेण्डानाम् (genitive plural)
लेण्डे (locative singular)
लेण्डयोः (dual locative)
लेण्डेषु (locative plural)

Alternative form of लण्ड (laṇḍa, “excrement”)