वज्रहस्त

vájrahasta (romanization)
वज्रहस्तः (nominative singular)
वज्रहस्तौ (dual nominative)
वज्रहस्ता1 (dual nominative)
वज्रहस्ताः (nominative plural)
वज्रहस्तासः1 (nominative plural)
वज्रहस्त (singular vocative)
वज्रहस्तौ (dual vocative)
वज्रहस्ता1 (dual vocative)
वज्रहस्ताः (plural vocative)
वज्रहस्तासः1 (plural vocative)
वज्रहस्तम् (accusative singular)
वज्रहस्तौ (accusative dual)
वज्रहस्ता1 (accusative dual)
वज्रहस्तान् (accusative plural)
वज्रहस्तेन (instrumental singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (dual instrumental)
वज्रहस्तैः (instrumental plural)
वज्रहस्तेभिः1 (instrumental plural)
वज्रहस्ताय (dative singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (dative dual)
वज्रहस्तेभ्यः (dative plural)
वज्रहस्तात् (ablative singular)
वज्रहस्ताभ्याम् (ablative dual)
वज्रहस्तेभ्यः (ablative plural)
वज्रहस्तस्य (genitive singular)
वज्रहस्तयोः (dual genitive)
वज्रहस्तानाम् (genitive plural)
वज्रहस्ते (locative singular)
वज्रहस्तयोः (dual locative)
वज्रहस्तेषु (locative plural)

/ʋɐ́d͡ʑ.ɾɐ.ɦɐs.tɐ/

/ʋɐd͡ʑ.ɾɐˈɦɐs̪.t̪ɐ/


यष्टृ

sa-noun

यष्टृ • (yaṣṭṛ́ or yáṣṭṛ) stem, m (feminine यष्ट्री)

yaṣṭṛ́ (romanization)
yáṣṭṛ (romanization)
यष्ट्री (feminine)
यष्टा (nominative singular)
यष्टारौ (dual nominative)
यष्टारा1 (dual nominative)
यष्टारः (nominative plural)
यष्टः (singular vocative)
यष्टारौ (dual vocative)
यष्टारा1 (dual vocative)
यष्टारः (plural vocative)
यष्टारम् (accusative singular)
यष्टारौ (accusative dual)
यष्टारा1 (accusative dual)
यष्टॄन् (accusative plural)
यष्ट्रा (instrumental singular)
यष्टृभ्याम् (dual instrumental)
यष्टृभिः (instrumental plural)
यष्ट्रे (dative singular)
यष्टृभ्याम् (dative dual)
यष्टृभ्यः (dative plural)
यष्टुः (ablative singular)
यष्टृभ्याम् (ablative dual)
यष्टृभ्यः (ablative plural)
यष्टुः (genitive singular)
यष्ट्रोः (dual genitive)
यष्टॄणाम् (genitive plural)
यष्टरि (locative singular)
यष्ट्रोः (dual locative)
यष्टृषु (locative plural)
यष्टा (nominative singular)
यष्टारौ (dual nominative)
यष्टारा1 (dual nominative)
यष्टारः (nominative plural)
यष्टः (singular vocative)
यष्टारौ (dual vocative)
यष्टारा1 (dual vocative)
यष्टारः (plural vocative)
यष्टारम् (accusative singular)
यष्टारौ (accusative dual)
यष्टारा1 (accusative dual)
यष्टॄन् (accusative plural)
यष्ट्रा (instrumental singular)
यष्टृभ्याम् (dual instrumental)
यष्टृभिः (instrumental plural)
यष्ट्रे (dative singular)
यष्टृभ्याम् (dative dual)
यष्टृभ्यः (dative plural)
यष्टुः (ablative singular)
यष्टृभ्याम् (ablative dual)
यष्टृभ्यः (ablative plural)
यष्टुः (genitive singular)
यष्ट्रोः (dual genitive)
यष्टॄणाम् (genitive plural)
यष्टरि (locative singular)
यष्ट्रोः (dual locative)
यष्टृषु (locative plural)

→ Malayalam: യഷ്ടാവ് (yaṣṭāvŭ)

→ Hindi: यष्टा (yaṣṭā)

From Proto-Indo-Iranian *Hyáštā (“worshipper”), from Proto-Indo-European *h₁yaǵ-tōr ~ *h₁iǵ-tr-és (“one who worships, worshipper”); from the root *h₁yaǵ- (“to worship”). Cognate with Avestan 𐬫𐬀𐬱𐬙𐬀𐬭 (yaštar, “worshipper”).

inh

सैनानी॑केन सुवि॒दत्रो॑ अ॒स्मे यष्टा॑ दे॒वाँ आय॑जिष्ठः स्व॒स्ति ।

May he, benevolent with this fair aspect, best worshipper, bring the Gods to bless us.

saínā́nīkena suvidátro asmé yáṣṭā devā́m̐ ā́yajiṣṭhaḥ svastí.


सहस्रनेत्र

sahasranetra (romanization)
सहस्रनेत्रः (nominative singular)
सहस्रनेत्रौ (dual nominative)
सहस्रनेत्रा1 (dual nominative)
सहस्रनेत्राः (nominative plural)
सहस्रनेत्रासः1 (nominative plural)
सहस्रनेत्र (singular vocative)
सहस्रनेत्रौ (dual vocative)
सहस्रनेत्रा1 (dual vocative)
सहस्रनेत्राः (plural vocative)
सहस्रनेत्रासः1 (plural vocative)
सहस्रनेत्रम् (accusative singular)
सहस्रनेत्रौ (accusative dual)
सहस्रनेत्रा1 (accusative dual)
सहस्रनेत्रान् (accusative plural)
सहस्रनेत्रेण (instrumental singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (dual instrumental)
सहस्रनेत्रैः (instrumental plural)
सहस्रनेत्रेभिः1 (instrumental plural)
सहस्रनेत्राय (dative singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (dative dual)
सहस्रनेत्रेभ्यः (dative plural)
सहस्रनेत्रात् (ablative singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (ablative dual)
सहस्रनेत्रेभ्यः (ablative plural)
सहस्रनेत्रस्य (genitive singular)
सहस्रनेत्रयोः (dual genitive)
सहस्रनेत्राणाम् (genitive plural)
सहस्रनेत्रे (locative singular)
सहस्रनेत्रयोः (dual locative)
सहस्रनेत्रेषु (locative plural)
सहस्रनेत्रा (nominative singular)
सहस्रनेत्रे (dual nominative)
सहस्रनेत्राः (nominative plural)
सहस्रनेत्रे (singular vocative)
सहस्रनेत्रे (dual vocative)
सहस्रनेत्राः (plural vocative)
सहस्रनेत्राम् (accusative singular)
सहस्रनेत्रे (accusative dual)
सहस्रनेत्राः (accusative plural)
सहस्रनेत्रया (instrumental singular)
सहस्रनेत्रा1 (instrumental singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (dual instrumental)
सहस्रनेत्राभिः (instrumental plural)
सहस्रनेत्रायै (dative singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (dative dual)
सहस्रनेत्राभ्यः (dative plural)
सहस्रनेत्रायाः (ablative singular)
सहस्रनेत्रायै2 (ablative singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (ablative dual)
सहस्रनेत्राभ्यः (ablative plural)
सहस्रनेत्रायाः (genitive singular)
सहस्रनेत्रायै2 (genitive singular)
सहस्रनेत्रयोः (dual genitive)
सहस्रनेत्राणाम् (genitive plural)
सहस्रनेत्रायाम् (locative singular)
सहस्रनेत्रयोः (dual locative)
सहस्रनेत्रासु (locative plural)
सहस्रनेत्रम् (nominative singular)
सहस्रनेत्रे (dual nominative)
सहस्रनेत्राणि (nominative plural)
सहस्रनेत्रा1 (nominative plural)
सहस्रनेत्र (singular vocative)
सहस्रनेत्रे (dual vocative)
सहस्रनेत्राणि (plural vocative)
सहस्रनेत्रा1 (plural vocative)
सहस्रनेत्रम् (accusative singular)
सहस्रनेत्रे (accusative dual)
सहस्रनेत्राणि (accusative plural)
सहस्रनेत्रा1 (accusative plural)
सहस्रनेत्रेण (instrumental singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (dual instrumental)
सहस्रनेत्रैः (instrumental plural)
सहस्रनेत्रेभिः1 (instrumental plural)
सहस्रनेत्राय (dative singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (dative dual)
सहस्रनेत्रेभ्यः (dative plural)
सहस्रनेत्रात् (ablative singular)
सहस्रनेत्राभ्याम् (ablative dual)
सहस्रनेत्रेभ्यः (ablative plural)
सहस्रनेत्रस्य (genitive singular)
सहस्रनेत्रयोः (dual genitive)
सहस्रनेत्राणाम् (genitive plural)
सहस्रनेत्रे (locative singular)
सहस्रनेत्रयोः (dual locative)
सहस्रनेत्रेषु (locative plural)

/s̪ɐ.ɦɐs̪.ɾɐˈn̪eːt̪.ɾɐ/

Compound of सहस्र (sahasra, “thousand”) + नेत्र (netra, “eye”). Indra was given the title after he was cursed by Gautama for adultery with Ahalya; the curse was for a thousand vulvae to appear on his body, which later became eyes.


सहस्रनेत्र

sahasranetra (romanization)
सहस्रनेत्रः (nominative singular)
सहस्रनेत्र (singular vocative)
सहस्रनेत्रम् (accusative singular)
सहस्रनेत्रेण (instrumental singular)
सहस्रनेत्राय (dative singular)
सहस्रनेत्रात् (ablative singular)
सहस्रनेत्रस्य (genitive singular)
सहस्रनेत्रे (locative singular)

/s̪ɐ.ɦɐs̪.ɾɐˈn̪eːt̪.ɾɐ/


कृच्छ्रम्

[kr̩t̚.t͡ɕʰɾɐ́m]

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾɐm/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾɐm]

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

neuter nominative/accusative singular of कृच्छ्र (kṛcchrá)

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

masculine accusative singular of कृच्छ्र (kṛcchrá)


कृच्छ्रम्

sa-noun form

कृच्छ्रम् • (kṛcchrám)

[kr̩t̚.t͡ɕʰɾɐ́m]

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾɐm/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾɐm]

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit


कृच्छ्रम्

[kr̩t̚.t͡ɕʰɾɐ́m]

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾɐm/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾɐm]

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

accusative singular of कृच्छ्र (kṛcchrá, “Vishnu”)


खष्प

khaṣpa (romanization)
खष्पः (nominative singular)
खष्पौ (dual nominative)
खष्पा1 (dual nominative)
खष्पाः (nominative plural)
खष्पासः1 (nominative plural)
खष्प (singular vocative)
खष्पौ (dual vocative)
खष्पा1 (dual vocative)
खष्पाः (plural vocative)
खष्पासः1 (plural vocative)
खष्पम् (accusative singular)
खष्पौ (accusative dual)
खष्पा1 (accusative dual)
खष्पान् (accusative plural)
खष्पेण (instrumental singular)
खष्पाभ्याम् (dual instrumental)
खष्पैः (instrumental plural)
खष्पेभिः1 (instrumental plural)
खष्पाय (dative singular)
खष्पाभ्याम् (dative dual)
खष्पेभ्यः (dative plural)
खष्पात् (ablative singular)
खष्पाभ्याम् (ablative dual)
खष्पेभ्यः (ablative plural)
खष्पस्य (genitive singular)
खष्पयोः (dual genitive)
खष्पाणाम् (genitive plural)
खष्पे (locative singular)
खष्पयोः (dual locative)
खष्पेषु (locative plural)


क्ष्वेडित

kṣveḍita (romanization)
क्ष्वेडितः (nominative singular)
क्ष्वेडितौ (dual nominative)
क्ष्वेडिता1 (dual nominative)
क्ष्वेडिताः (nominative plural)
क्ष्वेडितासः1 (nominative plural)
क्ष्वेडित (singular vocative)
क्ष्वेडितौ (dual vocative)
क्ष्वेडिता1 (dual vocative)
क्ष्वेडिताः (plural vocative)
क्ष्वेडितासः1 (plural vocative)
क्ष्वेडितम् (accusative singular)
क्ष्वेडितौ (accusative dual)
क्ष्वेडिता1 (accusative dual)
क्ष्वेडितान् (accusative plural)
क्ष्वेडितेन (instrumental singular)
क्ष्वेडिताभ्याम् (dual instrumental)
क्ष्वेडितैः (instrumental plural)
क्ष्वेडितेभिः1 (instrumental plural)
क्ष्वेडिताय (dative singular)
क्ष्वेडिताभ्याम् (dative dual)
क्ष्वेडितेभ्यः (dative plural)
क्ष्वेडितात् (ablative singular)
क्ष्वेडिताभ्याम् (ablative dual)
क्ष्वेडितेभ्यः (ablative plural)
क्ष्वेडितस्य (genitive singular)
क्ष्वेडितयोः (dual genitive)
क्ष्वेडितानाम् (genitive plural)
क्ष्वेडिते (locative singular)
क्ष्वेडितयोः (dual locative)
क्ष्वेडितेषु (locative plural)
क्ष्वेडितम् (nominative singular)
क्ष्वेडिते (dual nominative)
क्ष्वेडितानि (nominative plural)
क्ष्वेडिता1 (nominative plural)
क्ष्वेडित (singular vocative)
क्ष्वेडिते (dual vocative)
क्ष्वेडितानि (plural vocative)
क्ष्वेडिता1 (plural vocative)
क्ष्वेडितम् (accusative singular)
क्ष्वेडिते (accusative dual)
क्ष्वेडितानि (accusative plural)
क्ष्वेडिता1 (accusative plural)
क्ष्वेडितेन (instrumental singular)
क्ष्वेडिताभ्याम् (dual instrumental)
क्ष्वेडितैः (instrumental plural)
क्ष्वेडितेभिः1 (instrumental plural)
क्ष्वेडिताय (dative singular)
क्ष्वेडिताभ्याम् (dative dual)
क्ष्वेडितेभ्यः (dative plural)
क्ष्वेडितात् (ablative singular)
क्ष्वेडिताभ्याम् (ablative dual)
क्ष्वेडितेभ्यः (ablative plural)
क्ष्वेडितस्य (genitive singular)
क्ष्वेडितयोः (dual genitive)
क्ष्वेडितानाम् (genitive plural)
क्ष्वेडिते (locative singular)
क्ष्वेडितयोः (dual locative)
क्ष्वेडितेषु (locative plural)

From the root क्ष्विड् (kṣviḍ, “to utter an inarticulate sound, hum, murmur, growl, roar, hiss, whistle”) + -इत (-ita).


उदाहरणम्

sa-noun form

उदाहरणम् • (udāharaṇam) n

/uˈd̪ɑː.ɦɐ.ɾɐ.ɳɐm/

उदाहरण उदाहरण#Sanskrit

nominative/accusative singular of उदाहरण (udāharaṇa)


उदाहरणे

उदाहरणे • (udāharaṇe)

/u.dɑ́ː.ɦɐ.ɾɐ.ɳɐj/

/uˈd̪ɑː.ɦɐ.ɾɐ.ɳeː/

उदाहरण उदाहरण#Sanskrit

neuter nominative/accusative/vocative dual of उदाहरण (udāharaṇa)

उदाहरण उदाहरण#Sanskrit

neuter locative singular of उदाहरण (udāharaṇa)


बहुविकल्पीय

बहुविकल्पीय (canonical)
bahuvikalpīya (romanization)

From बहु- (bahu-, “multiple, many”) + विकल्प (vikalpa, “option, choice”) + -ईय (-īya).

af

multiple-choice; having multiple possible options or answers


कृच्छ्रे

sa-noun form

कृच्छ्रे • (kṛcchre)

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾeː/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾeː]

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

m or n locative singular of कृच्छ्र (kṛcchrá)

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

n nominative/vocative/accusative singular of कृच्छ्र (kṛcchrá)


कृच्छ्रे

sa-proper noun form

कृच्छ्रे • (kṛcchre) m

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾeː/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾeː]

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit


कृच्छ्रे

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾeː/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾeː]

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

inflection of कृच्छ्र (kṛcchrá):
masculine/neuter locative singular

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

कृच्छ्र कृच्छ्र#Sanskrit

inflection of कृच्छ्र (kṛcchrá):
feminine vocative singular


धार्मिकत्व

/d̪ʱɑːɾ.miˈkɐt̪.ʋɐ/


करणीयम्

करणीय करणीय#Sanskrit

inflection of करणीय (karaṇīya):
neuter nominative/accusative singular

करणीय करणीय#Sanskrit

inflection of करणीय (karaṇīya):
masculine accusative singular


वत्सल

/ˈʋɐt̪.s̪ɐ.l̪ɐ/

loving, tender, kind, fond of, devoted to

affectionate towards offspring; child-loving


वत्सल

vatsala (romanization)
वत्सलः (nominative singular)
वत्सलौ (dual nominative)
वत्सला1 (dual nominative)
वत्सलाः (nominative plural)
वत्सलासः1 (nominative plural)
वत्सल (singular vocative)
वत्सलौ (dual vocative)
वत्सला1 (dual vocative)
वत्सलाः (plural vocative)
वत्सलासः1 (plural vocative)
वत्सलम् (accusative singular)
वत्सलौ (accusative dual)
वत्सला1 (accusative dual)
वत्सलान् (accusative plural)
वत्सलेन (instrumental singular)
वत्सलाभ्याम् (dual instrumental)
वत्सलैः (instrumental plural)
वत्सलेभिः1 (instrumental plural)
वत्सलाय (dative singular)
वत्सलाभ्याम् (dative dual)
वत्सलेभ्यः (dative plural)
वत्सलात् (ablative singular)
वत्सलाभ्याम् (ablative dual)
वत्सलेभ्यः (ablative plural)
वत्सलस्य (genitive singular)
वत्सलयोः (dual genitive)
वत्सलानाम् (genitive plural)
वत्सले (locative singular)
वत्सलयोः (dual locative)
वत्सलेषु (locative plural)

/ˈʋɐt̪.s̪ɐ.l̪ɐ/


करणीयः

[kɐ.ɾɐˈɳiː.jɐhɐ̆]

करणीयस् करणीयस्#Sanskrit

करणीय करणीय#Sanskrit

Combining form of करणीयस् (karaṇīyas, masculine nominative singular of करणीय (karaṇīya))


करणीया

/kɐ.ɾɐˈɳiː.jɑː/

करणीय करणीय#Sanskrit

feminine nominative singular of करणीय (karaṇīya)


करणीयान्

/kɐ.ɾɐˈɳiː.jɑːn̪/

करणीय करणीय#Sanskrit

masculine accusative plural of करणीय (karaṇīya)


करणीयौ

करणीय करणीय#Sanskrit

masculine nominative/accusative/vocative dual of करणीय (karaṇīya)


करणीयास्

/kɐ.ɾɐˈɳiː.jɑːs̪/

करणीय करणीय#Sanskrit

inflection of करणीय (karaṇīya):
masculine nominative/vocative plural

करणीय करणीय#Sanskrit


करणीयानि

करणीय करणीय#Sanskrit

neuter nominative/vocative/accusative plural of करणीय (karaṇīya)


करणीये

करणीय करणीय#Sanskrit

करणीय करणीय#Sanskrit

inflection of करणीय (karaṇīya):
feminine vocative singular

करणीय करणीय#Sanskrit

inflection of करणीय (karaṇīya):
masculine/neuter locative singular


तप्त

sa-part

तप्त • (taptá) past passive participle (root तप्)

taptá (romanization)
तप् (root)
तप्तः (nominative singular)
तप्तौ (dual nominative)
तप्ता1 (dual nominative)
तप्ताः (nominative plural)
तप्तासः1 (nominative plural)
तप्त (singular vocative)
तप्तौ (dual vocative)
तप्ता1 (dual vocative)
तप्ताः (plural vocative)
तप्तासः1 (plural vocative)
तप्तम् (accusative singular)
तप्तौ (accusative dual)
तप्ता1 (accusative dual)
तप्तान् (accusative plural)
तप्तेन (instrumental singular)
तप्ताभ्याम् (dual instrumental)
तप्तैः (instrumental plural)
तप्तेभिः1 (instrumental plural)
तप्ताय (dative singular)
तप्ताभ्याम् (dative dual)
तप्तेभ्यः (dative plural)
तप्तात् (ablative singular)
तप्ताभ्याम् (ablative dual)
तप्तेभ्यः (ablative plural)
तप्तस्य (genitive singular)
तप्तयोः (dual genitive)
तप्तानाम् (genitive plural)
तप्ते (locative singular)
तप्तयोः (dual locative)
तप्तेषु (locative plural)
तप्ता (nominative singular)
तप्ते (dual nominative)
तप्ताः (nominative plural)
तप्ते (singular vocative)
तप्ते (dual vocative)
तप्ताः (plural vocative)
तप्ताम् (accusative singular)
तप्ते (accusative dual)
तप्ताः (accusative plural)
तप्तया (instrumental singular)
तप्ता1 (instrumental singular)
तप्ताभ्याम् (dual instrumental)
तप्ताभिः (instrumental plural)
तप्तायै (dative singular)
तप्ताभ्याम् (dative dual)
तप्ताभ्यः (dative plural)
तप्तायाः (ablative singular)
तप्तायै2 (ablative singular)
तप्ताभ्याम् (ablative dual)
तप्ताभ्यः (ablative plural)
तप्तायाः (genitive singular)
तप्तायै2 (genitive singular)
तप्तयोः (dual genitive)
तप्तानाम् (genitive plural)
तप्तायाम् (locative singular)
तप्तयोः (dual locative)
तप्तासु (locative plural)
तप्तम् (nominative singular)
तप्ते (dual nominative)
तप्तानि (nominative plural)
तप्ता1 (nominative plural)
तप्त (singular vocative)
तप्ते (dual vocative)
तप्तानि (plural vocative)
तप्ता1 (plural vocative)
तप्तम् (accusative singular)
तप्ते (accusative dual)
तप्तानि (accusative plural)
तप्ता1 (accusative plural)
तप्तेन (instrumental singular)
तप्ताभ्याम् (dual instrumental)
तप्तैः (instrumental plural)
तप्तेभिः1 (instrumental plural)
तप्ताय (dative singular)
तप्ताभ्याम् (dative dual)
तप्तेभ्यः (dative plural)
तप्तात् (ablative singular)
तप्ताभ्याम् (ablative dual)
तप्तेभ्यः (ablative plural)
तप्तस्य (genitive singular)
तप्तयोः (dual genitive)
तप्तानाम् (genitive plural)
तप्ते (locative singular)
तप्तयोः (dual locative)
तप्तेषु (locative plural)

[ˈt̪ɐp̚.t̪ɐ]

From Proto-Indo-Iranian *taptás (“hot, heated, warm”), from Proto-Indo-European *tₔp-tó-s, from *tep- (“to be hot, warm”). By surface analysis, तप् (tap) + -त (-ta).
Cognates
Cognate with Avestan (𐬵𐬄𐬨-)𐬙𐬀𐬞𐬙𐬀 ((hąm-)tapta, “hot”), Middle Persian [script needed] (tʾpt /tāft/), Pashto توده (tawda), Sogdian ܬܒܬܐܟ (tβtʾk), Bactrian ταβδο (tabdo), Ossetian тӕвдӕ (tævdæ).


तप्त

taptá (romanization)
तप्तः (nominative singular)
तप्तौ (dual nominative)
तप्ता1 (dual nominative)
तप्ताः (nominative plural)
तप्तासः1 (nominative plural)
तप्त (singular vocative)
तप्तौ (dual vocative)
तप्ता1 (dual vocative)
तप्ताः (plural vocative)
तप्तासः1 (plural vocative)
तप्तम् (accusative singular)
तप्तौ (accusative dual)
तप्ता1 (accusative dual)
तप्तान् (accusative plural)
तप्तेन (instrumental singular)
तप्ताभ्याम् (dual instrumental)
तप्तैः (instrumental plural)
तप्तेभिः1 (instrumental plural)
तप्ताय (dative singular)
तप्ताभ्याम् (dative dual)
तप्तेभ्यः (dative plural)
तप्तात् (ablative singular)
तप्ताभ्याम् (ablative dual)
तप्तेभ्यः (ablative plural)
तप्तस्य (genitive singular)
तप्तयोः (dual genitive)
तप्तानाम् (genitive plural)
तप्ते (locative singular)
तप्तयोः (dual locative)
तप्तेषु (locative plural)
तप्ता (nominative singular)
तप्ते (dual nominative)
तप्ताः (nominative plural)
तप्ते (singular vocative)
तप्ते (dual vocative)
तप्ताः (plural vocative)
तप्ताम् (accusative singular)
तप्ते (accusative dual)
तप्ताः (accusative plural)
तप्तया (instrumental singular)
तप्ता1 (instrumental singular)
तप्ताभ्याम् (dual instrumental)
तप्ताभिः (instrumental plural)
तप्तायै (dative singular)
तप्ताभ्याम् (dative dual)
तप्ताभ्यः (dative plural)
तप्तायाः (ablative singular)
तप्तायै2 (ablative singular)
तप्ताभ्याम् (ablative dual)
तप्ताभ्यः (ablative plural)
तप्तायाः (genitive singular)
तप्तायै2 (genitive singular)
तप्तयोः (dual genitive)
तप्तानाम् (genitive plural)
तप्तायाम् (locative singular)
तप्तयोः (dual locative)
तप्तासु (locative plural)
तप्तम् (nominative singular)
तप्ते (dual nominative)
तप्तानि (nominative plural)
तप्ता1 (nominative plural)
तप्त (singular vocative)
तप्ते (dual vocative)
तप्तानि (plural vocative)
तप्ता1 (plural vocative)
तप्तम् (accusative singular)
तप्ते (accusative dual)
तप्तानि (accusative plural)
तप्ता1 (accusative plural)
तप्तेन (instrumental singular)
तप्ताभ्याम् (dual instrumental)
तप्तैः (instrumental plural)
तप्तेभिः1 (instrumental plural)
तप्ताय (dative singular)
तप्ताभ्याम् (dative dual)
तप्तेभ्यः (dative plural)
तप्तात् (ablative singular)
तप्ताभ्याम् (ablative dual)
तप्तेभ्यः (ablative plural)
तप्तस्य (genitive singular)
तप्तयोः (dual genitive)
तप्तानाम् (genitive plural)
तप्ते (locative singular)
तप्तयोः (dual locative)
तप्तेषु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri: tot

Arabic script: تۆت

Devanagari script: तॊत

Phalura: táatu

Shina: taáto

Arabic script: تاتو

Devanagari script: ततॊ

Gandhari: 𐨟𐨟 (tata)

Pali: tatta

Prakrit: 𑀢𑀢𑁆𑀢 (tatta) (see there for further descendants)

[ˈt̪ɐp̚.t̪ɐ]

चतुः॑सहस्रं॒ गव्य॑स्य प॒श्वः प्रत्य् अ॑ग्रभीष्म रु॒शमे॑ष्व् अग्ने ।
घ॒र्मश् चि॑त् त॒प्तः प्र॒वृजे॒ य आसी॑द् अय॒स्मय॒स् तम् व् आदा॑म॒ विप्राः॑ ॥
cátuḥsahasraṃ gávyasya paśváḥ práty agrabhīṣma ruśámeṣv agne.

We have received four thousand head of cattle presented by the Rusamas, O Agni.
And we, the singers, have received the caldron of metal which was heated for Pravargya.

gharmáś cit taptáḥ pravṛ́je yá ā́sīd ayasmáyas tám v ā́dāma víprāḥ.

inflamed, made red hot, molten, refined (of metals)

c. 400 BCE, Mahābhārata


तप्त

taptá (romanization)
तप्तम् (nominative singular)
तप्ते (dual nominative)
तप्तानि (nominative plural)
तप्ता1 (nominative plural)
तप्त (singular vocative)
तप्ते (dual vocative)
तप्तानि (plural vocative)
तप्ता1 (plural vocative)
तप्तम् (accusative singular)
तप्ते (accusative dual)
तप्तानि (accusative plural)
तप्ता1 (accusative plural)
तप्तेन (instrumental singular)
तप्ताभ्याम् (dual instrumental)
तप्तैः (instrumental plural)
तप्तेभिः1 (instrumental plural)
तप्ताय (dative singular)
तप्ताभ्याम् (dative dual)
तप्तेभ्यः (dative plural)
तप्तात् (ablative singular)
तप्ताभ्याम् (ablative dual)
तप्तेभ्यः (ablative plural)
तप्तस्य (genitive singular)
तप्तयोः (dual genitive)
तप्तानाम् (genitive plural)
तप्ते (locative singular)
तप्तयोः (dual locative)
तप्तेषु (locative plural)

[ˈt̪ɐp̚.t̪ɐ]

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa


गमनीय

gamanīya (romanization)
गमनीयः (nominative singular)
गमनीयौ (dual nominative)
गमनीया1 (dual nominative)
गमनीयाः (nominative plural)
गमनीयासः1 (nominative plural)
गमनीय (singular vocative)
गमनीयौ (dual vocative)
गमनीया1 (dual vocative)
गमनीयाः (plural vocative)
गमनीयासः1 (plural vocative)
गमनीयम् (accusative singular)
गमनीयौ (accusative dual)
गमनीया1 (accusative dual)
गमनीयान् (accusative plural)
गमनीयेन (instrumental singular)
गमनीयाभ्याम् (dual instrumental)
गमनीयैः (instrumental plural)
गमनीयेभिः1 (instrumental plural)
गमनीयाय (dative singular)
गमनीयाभ्याम् (dative dual)
गमनीयेभ्यः (dative plural)
गमनीयात् (ablative singular)
गमनीयाभ्याम् (ablative dual)
गमनीयेभ्यः (ablative plural)
गमनीयस्य (genitive singular)
गमनीययोः (dual genitive)
गमनीयानाम् (genitive plural)
गमनीये (locative singular)
गमनीययोः (dual locative)
गमनीयेषु (locative plural)
गमनीया (nominative singular)
गमनीये (dual nominative)
गमनीयाः (nominative plural)
गमनीये (singular vocative)
गमनीये (dual vocative)
गमनीयाः (plural vocative)
गमनीयाम् (accusative singular)
गमनीये (accusative dual)
गमनीयाः (accusative plural)
गमनीयया (instrumental singular)
गमनीया1 (instrumental singular)
गमनीयाभ्याम् (dual instrumental)
गमनीयाभिः (instrumental plural)
गमनीयायै (dative singular)
गमनीयाभ्याम् (dative dual)
गमनीयाभ्यः (dative plural)
गमनीयायाः (ablative singular)
गमनीयायै2 (ablative singular)
गमनीयाभ्याम् (ablative dual)
गमनीयाभ्यः (ablative plural)
गमनीयायाः (genitive singular)
गमनीयायै2 (genitive singular)
गमनीययोः (dual genitive)
गमनीयानाम् (genitive plural)
गमनीयायाम् (locative singular)
गमनीययोः (dual locative)
गमनीयासु (locative plural)
गमनीयम् (nominative singular)
गमनीये (dual nominative)
गमनीयानि (nominative plural)
गमनीया1 (nominative plural)
गमनीय (singular vocative)
गमनीये (dual vocative)
गमनीयानि (plural vocative)
गमनीया1 (plural vocative)
गमनीयम् (accusative singular)
गमनीये (accusative dual)
गमनीयानि (accusative plural)
गमनीया1 (accusative plural)
गमनीयेन (instrumental singular)
गमनीयाभ्याम् (dual instrumental)
गमनीयैः (instrumental plural)
गमनीयेभिः1 (instrumental plural)
गमनीयाय (dative singular)
गमनीयाभ्याम् (dative dual)
गमनीयेभ्यः (dative plural)
गमनीयात् (ablative singular)
गमनीयाभ्याम् (ablative dual)
गमनीयेभ्यः (ablative plural)
गमनीयस्य (genitive singular)
गमनीययोः (dual genitive)
गमनीयानाम् (genitive plural)
गमनीये (locative singular)
गमनीययोः (dual locative)
गमनीयेषु (locative plural)

accessible, approachable, that which one can/should reach or go to


नरौ

nominative/accusative/vocative dual of नर (nára)


नरस्य

/n̪ɐˈɾɐs̪.jɐ/

the man's; genitive singular of नर (nára)


नरेण

/nɐ.ɾɐ́j.ɳɐ/

/n̪ɐˈɾeː.ɳɐ/


नरान्

sa-noun form

नरान् • (narān) m

/ˈn̪ɐ.ɾɑːn̪/


नराणाम्

नराणाम् • (narāṇām) m

/nɐ.ɾɑ́ː.ɳɑːm/

/n̪ɐˈɾɑː.ɳɑːm/

of the men; genitive plural of नर (nára)


नरेषु

/n̪ɐˈɾeː.ʂu/

in/on the men; locative plural of नर (nára)


नरात्

नरात् • (narāt) m

/ˈn̪ɐ.ɾɑːt̪/

from the man; ablative singular of नर (nára)


नराभ्याम्

नराभ्याम् • (narābhyām) m

/nɐ.ɾɑ́ːbʱ.jɑːm/

/n̪ɐˈɾɑːbʱ.jɑːm/

instrumental/dative/ablative dual of नर (nára)


नरयोः

नरयोस् नरयोस्#Sanskrit

Combining form of नरयोस् (narayos, genitive/locative dual of नर (nára))


नरे

in/on the man; locative singular of नर (nára)


नरैः

[ˈn̪ɐ.ɾɑjhɑ̆]

नरैस् नरैस्#Sanskrit

by/using the men; Combining form of नरैस् (narais, instrumental plural of नर (nára))


नराः

नराः • (nárāḥ) m

[ˈn̪ɐ.ɾɑːhɑ̆]

नरास् नरास्#Sanskrit

Combining form of नरास् (narās, nominative/vocative plural of नर (nára))


नरेभ्यः

[n̪ɐˈɾeːbʱ.jɐhɐ̆]

नरेभ्यस् नरेभ्यस्#Sanskrit

Combining form of नरेभ्यस् (narebhyas, dative/ablative plural of नर (nára))


नराय

/nɐ.ɾɑ́ː.jɐ/

/n̪ɐˈɾɑː.jɐ/

for the man; dative singular of नर (nára)


अचिरौ

/ɐ.t͡ɕí.ɾɑːw/

/ɐˈt͡ɕi.ɾɑw/

masculine nominative/accusative/vocative dual of अचिर (acira)


अचिरः

/ɐ.t͡ɕí.ɾɐh/

/ɐˈt͡ɕi.ɾɐh/

[ɐˈt͡ɕi.ɾɐhɐ̆]

masculine nominative singular of अचिर (acira)


अचिराः

/ɐ.t͡ɕí.ɾɑːh/

/ɐˈt͡ɕi.ɾɑːh/

[ɐˈt͡ɕi.ɾɑːhɑ̆]

masculine nominative/vocative plural of अचिर (acira)

feminine nominative/accusative/vocative plural of अचिर (acira)


अचिरम्

/ɐ.t͡ɕí.ɾɐm/

/ɐˈt͡ɕi.ɾɐm/

masculine accusative singular of अचिर (acira)

neuter nominative/accusative singular of अचिर (acira)


नायकाधिप

nāyakādhipa (romanization)
नायकाधिपः (nominative singular)
नायकाधिपौ (dual nominative)
नायकाधिपा1 (dual nominative)
नायकाधिपाः (nominative plural)
नायकाधिपासः1 (nominative plural)
नायकाधिप (singular vocative)
नायकाधिपौ (dual vocative)
नायकाधिपा1 (dual vocative)
नायकाधिपाः (plural vocative)
नायकाधिपासः1 (plural vocative)
नायकाधिपम् (accusative singular)
नायकाधिपौ (accusative dual)
नायकाधिपा1 (accusative dual)
नायकाधिपान् (accusative plural)
नायकाधिपेन (instrumental singular)
नायकाधिपाभ्याम् (dual instrumental)
नायकाधिपैः (instrumental plural)
नायकाधिपेभिः1 (instrumental plural)
नायकाधिपाय (dative singular)
नायकाधिपाभ्याम् (dative dual)
नायकाधिपेभ्यः (dative plural)
नायकाधिपात् (ablative singular)
नायकाधिपाभ्याम् (ablative dual)
नायकाधिपेभ्यः (ablative plural)
नायकाधिपस्य (genitive singular)
नायकाधिपयोः (dual genitive)
नायकाधिपानाम् (genitive plural)
नायकाधिपे (locative singular)
नायकाधिपयोः (dual locative)
नायकाधिपेषु (locative plural)

From नायक (nāyaka, “leader”) + अधिप (adhipa, “king, lord”).


आकाशेश

sa-adj

आकाशेश • (ākāśeśá) stem

ākāśeśá (romanization)
आकाशेशः (nominative singular)
आकाशेशौ (dual nominative)
आकाशेशा1 (dual nominative)
आकाशेशाः (nominative plural)
आकाशेशासः1 (nominative plural)
आकाशेश (singular vocative)
आकाशेशौ (dual vocative)
आकाशेशा1 (dual vocative)
आकाशेशाः (plural vocative)
आकाशेशासः1 (plural vocative)
आकाशेशम् (accusative singular)
आकाशेशौ (accusative dual)
आकाशेशा1 (accusative dual)
आकाशेशान् (accusative plural)
आकाशेशेन (instrumental singular)
आकाशेशाभ्याम् (dual instrumental)
आकाशेशैः (instrumental plural)
आकाशेशेभिः1 (instrumental plural)
आकाशेशाय (dative singular)
आकाशेशाभ्याम् (dative dual)
आकाशेशेभ्यः (dative plural)
आकाशेशात् (ablative singular)
आकाशेशाभ्याम् (ablative dual)
आकाशेशेभ्यः (ablative plural)
आकाशेशस्य (genitive singular)
आकाशेशयोः (dual genitive)
आकाशेशानाम् (genitive plural)
आकाशेशे (locative singular)
आकाशेशयोः (dual locative)
आकाशेशेषु (locative plural)
आकाशेशा (nominative singular)
आकाशेशे (dual nominative)
आकाशेशाः (nominative plural)
आकाशेशे (singular vocative)
आकाशेशे (dual vocative)
आकाशेशाः (plural vocative)
आकाशेशाम् (accusative singular)
आकाशेशे (accusative dual)
आकाशेशाः (accusative plural)
आकाशेशया (instrumental singular)
आकाशेशा1 (instrumental singular)
आकाशेशाभ्याम् (dual instrumental)
आकाशेशाभिः (instrumental plural)
आकाशेशायै (dative singular)
आकाशेशाभ्याम् (dative dual)
आकाशेशाभ्यः (dative plural)
आकाशेशायाः (ablative singular)
आकाशेशायै2 (ablative singular)
आकाशेशाभ्याम् (ablative dual)
आकाशेशाभ्यः (ablative plural)
आकाशेशायाः (genitive singular)
आकाशेशायै2 (genitive singular)
आकाशेशयोः (dual genitive)
आकाशेशानाम् (genitive plural)
आकाशेशायाम् (locative singular)
आकाशेशयोः (dual locative)
आकाशेशासु (locative plural)
आकाशेशम् (nominative singular)
आकाशेशे (dual nominative)
आकाशेशानि (nominative plural)
आकाशेशा1 (nominative plural)
आकाशेश (singular vocative)
आकाशेशे (dual vocative)
आकाशेशानि (plural vocative)
आकाशेशा1 (plural vocative)
आकाशेशम् (accusative singular)
आकाशेशे (accusative dual)
आकाशेशानि (accusative plural)
आकाशेशा1 (accusative plural)
आकाशेशेन (instrumental singular)
आकाशेशाभ्याम् (dual instrumental)
आकाशेशैः (instrumental plural)
आकाशेशेभिः1 (instrumental plural)
आकाशेशाय (dative singular)
आकाशेशाभ्याम् (dative dual)
आकाशेशेभ्यः (dative plural)
आकाशेशात् (ablative singular)
आकाशेशाभ्याम् (ablative dual)
आकाशेशेभ्यः (ablative plural)
आकाशेशस्य (genitive singular)
आकाशेशयोः (dual genitive)
आकाशेशानाम् (genitive plural)
आकाशेशे (locative singular)
आकाशेशयोः (dual locative)
आकाशेशेषु (locative plural)

/ɑː.kɑː.ɕɐj.ɕɐ́/

/ɑː.kɑːˈɕeː.ɕɐ/

Compound of आकाश (ākāśá, “sky; emptiness”) + ईश (īśá, “possessing; lord”).

com+

"possessing only the sky/emptiness" helpless


आकाशेश

sa-prop

आकाशेश • (ākāśeśá) stem, m

ākāśeśá (romanization)
आकाशेशः (nominative singular)
आकाशेशौ (dual nominative)
आकाशेशा1 (dual nominative)
आकाशेशाः (nominative plural)
आकाशेशासः1 (nominative plural)
आकाशेश (singular vocative)
आकाशेशौ (dual vocative)
आकाशेशा1 (dual vocative)
आकाशेशाः (plural vocative)
आकाशेशासः1 (plural vocative)
आकाशेशम् (accusative singular)
आकाशेशौ (accusative dual)
आकाशेशा1 (accusative dual)
आकाशेशान् (accusative plural)
आकाशेशेन (instrumental singular)
आकाशेशाभ्याम् (dual instrumental)
आकाशेशैः (instrumental plural)
आकाशेशेभिः1 (instrumental plural)
आकाशेशाय (dative singular)
आकाशेशाभ्याम् (dative dual)
आकाशेशेभ्यः (dative plural)
आकाशेशात् (ablative singular)
आकाशेशाभ्याम् (ablative dual)
आकाशेशेभ्यः (ablative plural)
आकाशेशस्य (genitive singular)
आकाशेशयोः (dual genitive)
आकाशेशानाम् (genitive plural)
आकाशेशे (locative singular)
आकाशेशयोः (dual locative)
आकाशेशेषु (locative plural)

/ɑː.kɑː.ɕɐj.ɕɐ́/

/ɑː.kɑːˈɕeː.ɕɐ/

(Hinduism, Vedic religion) "lord of the sky" an epithet of Indra


नराधिप

नराधिप (canonical)
narādhipa (romanization)
नराधिपः (nominative singular)
नराधिपौ (dual nominative)
नराधिपा1 (dual nominative)
नराधिपाः (nominative plural)
नराधिपासः1 (nominative plural)
नराधिप (singular vocative)
नराधिपौ (dual vocative)
नराधिपा1 (dual vocative)
नराधिपाः (plural vocative)
नराधिपासः1 (plural vocative)
नराधिपम् (accusative singular)
नराधिपौ (accusative dual)
नराधिपा1 (accusative dual)
नराधिपान् (accusative plural)
नराधिपेन (instrumental singular)
नराधिपाभ्याम् (dual instrumental)
नराधिपैः (instrumental plural)
नराधिपेभिः1 (instrumental plural)
नराधिपाय (dative singular)
नराधिपाभ्याम् (dative dual)
नराधिपेभ्यः (dative plural)
नराधिपात् (ablative singular)
नराधिपाभ्याम् (ablative dual)
नराधिपेभ्यः (ablative plural)
नराधिपस्य (genitive singular)
नराधिपयोः (dual genitive)
नराधिपानाम् (genitive plural)
नराधिपे (locative singular)
नराधिपयोः (dual locative)
नराधिपेषु (locative plural)

/n̪ɐˈɾɑː.d̪ʱi.pɐ/

From नर (nara, “man”) + अधिप (adhipa, “king, lord”).

af

king of men, lord of men; a title for a king


-अनीय

-anīya (romanization)
-अनीयः (nominative singular)
-अनीयौ (dual nominative)
-अनीया1 (dual nominative)
-अनीयाः (nominative plural)
-अनीयासः1 (nominative plural)
-अनीय (singular vocative)
-अनीयौ (dual vocative)
-अनीया1 (dual vocative)
-अनीयाः (plural vocative)
-अनीयासः1 (plural vocative)
-अनीयम् (accusative singular)
-अनीयौ (accusative dual)
-अनीया1 (accusative dual)
-अनीयान् (accusative plural)
-अनीयेन (instrumental singular)
-अनीयाभ्याम् (dual instrumental)
-अनीयैः (instrumental plural)
-अनीयेभिः1 (instrumental plural)
-अनीयाय (dative singular)
-अनीयाभ्याम् (dative dual)
-अनीयेभ्यः (dative plural)
-अनीयात् (ablative singular)
-अनीयाभ्याम् (ablative dual)
-अनीयेभ्यः (ablative plural)
-अनीयस्य (genitive singular)
-अनीययोः (dual genitive)
-अनीयानाम् (genitive plural)
-अनीये (locative singular)
-अनीययोः (dual locative)
-अनीयेषु (locative plural)
-अनीया (nominative singular)
-अनीये (dual nominative)
-अनीयाः (nominative plural)
-अनीये (singular vocative)
-अनीये (dual vocative)
-अनीयाः (plural vocative)
-अनीयाम् (accusative singular)
-अनीये (accusative dual)
-अनीयाः (accusative plural)
-अनीयया (instrumental singular)
-अनीया1 (instrumental singular)
-अनीयाभ्याम् (dual instrumental)
-अनीयाभिः (instrumental plural)
-अनीयायै (dative singular)
-अनीयाभ्याम् (dative dual)
-अनीयाभ्यः (dative plural)
-अनीयायाः (ablative singular)
-अनीयायै2 (ablative singular)
-अनीयाभ्याम् (ablative dual)
-अनीयाभ्यः (ablative plural)
-अनीयायाः (genitive singular)
-अनीयायै2 (genitive singular)
-अनीययोः (dual genitive)
-अनीयानाम् (genitive plural)
-अनीयायाम् (locative singular)
-अनीययोः (dual locative)
-अनीयासु (locative plural)
-अनीयम् (nominative singular)
-अनीये (dual nominative)
-अनीयानि (nominative plural)
-अनीया1 (nominative plural)
-अनीय (singular vocative)
-अनीये (dual vocative)
-अनीयानि (plural vocative)
-अनीया1 (plural vocative)
-अनीयम् (accusative singular)
-अनीये (accusative dual)
-अनीयानि (accusative plural)
-अनीया1 (accusative plural)
-अनीयेन (instrumental singular)
-अनीयाभ्याम् (dual instrumental)
-अनीयैः (instrumental plural)
-अनीयेभिः1 (instrumental plural)
-अनीयाय (dative singular)
-अनीयाभ्याम् (dative dual)
-अनीयेभ्यः (dative plural)
-अनीयात् (ablative singular)
-अनीयाभ्याम् (ablative dual)
-अनीयेभ्यः (ablative plural)
-अनीयस्य (genitive singular)
-अनीययोः (dual genitive)
-अनीयानाम् (genitive plural)
-अनीये (locative singular)
-अनीययोः (dual locative)
-अनीयेषु (locative plural)

Etymology tree
Proto-Indo-European *-nós
Sanskrit -अन (-ana)
Proto-Indo-Iranian *-iHyas
Sanskrit -ईय (-īya)
Sanskrit -अनीय (-anīya)
From -अन (-ana) + -ईय (-īya).

etymon

गम् (gam, “to go”) + -अनीय (-anīya) → गमनीय (gamanīya, “that which can, should or is to be reached or gone to”)

कृ (kṛ, “to do”) + -अनीय (-anīya) → करणीय (karaṇīya, “that which can, should or is to be done”)


सुराधिपः

sa-proper noun form

सुराधिपः • (surādhipaḥ) m

[s̪uˈɾɑː.d̪ʱi.pɐhɐ̆]

सुराधिपस् सुराधिपस्#Sanskrit

सुराधिप सुराधिप#Sanskrit

Combining form of सुराधिपस् (surādhipas, nominative singular of सुराधिप (surādhipa, “Indra”))


बलीवर्दः

/bɐ.l̪iːˈʋɐɾ.d̪ɐh/

[bɐ.l̪iːˈʋɐɾ.d̪ɐhɐ̆]

बलीवर्दः क्षेत्रकर्षणम् करोति।

बलीवर्द बलीवर्द#Sanskrit

bull; masculine nominative singular of बलीवर्द (balīvárda)


सुराधिप

surādhipa (romanization)
सुराधिपः (nominative singular)
सुराधिपौ (dual nominative)
सुराधिपा1 (dual nominative)
सुराधिपाः (nominative plural)
सुराधिपासः1 (nominative plural)
सुराधिप (singular vocative)
सुराधिपौ (dual vocative)
सुराधिपा1 (dual vocative)
सुराधिपाः (plural vocative)
सुराधिपासः1 (plural vocative)
सुराधिपम् (accusative singular)
सुराधिपौ (accusative dual)
सुराधिपा1 (accusative dual)
सुराधिपान् (accusative plural)
सुराधिपेन (instrumental singular)
सुराधिपाभ्याम् (dual instrumental)
सुराधिपैः (instrumental plural)
सुराधिपेभिः1 (instrumental plural)
सुराधिपाय (dative singular)
सुराधिपाभ्याम् (dative dual)
सुराधिपेभ्यः (dative plural)
सुराधिपात् (ablative singular)
सुराधिपाभ्याम् (ablative dual)
सुराधिपेभ्यः (ablative plural)
सुराधिपस्य (genitive singular)
सुराधिपयोः (dual genitive)
सुराधिपानाम् (genitive plural)
सुराधिपे (locative singular)
सुराधिपयोः (dual locative)
सुराधिपेषु (locative plural)

From सुर (sura, “god, deva”) + अधिप (adhipa, “king, lord”).

af

सुरभेरिमामवस्थां दृष्ट्वा सुरधिपः तामपृच्छत्-
surabherimāmavasthāṃ dṛṣṭvā suradhipaḥ tāmapṛcchat-

Seeing this state of the holy mother cow, Indra asked her-

Monier Williams
w:Monier Monier-Williams

Clarendon Press
w:Oxford University Press


महर्षि

mahárṣi (romanization)
महर्षिः (nominative singular)
महर्षी (dual nominative)
महर्षयः (nominative plural)
महर्षे (singular vocative)
महर्षी (dual vocative)
महर्षयः (plural vocative)
महर्षिम् (accusative singular)
महर्षी (accusative dual)
महर्षीन् (accusative plural)
महर्षिणा (instrumental singular)
महर्ष्या1 (instrumental singular)
महर्षिभ्याम् (dual instrumental)
महर्षिभिः (instrumental plural)
महर्षये (dative singular)
महर्षिभ्याम् (dative dual)
महर्षिभ्यः (dative plural)
महर्षेः (ablative singular)
महर्षिभ्याम् (ablative dual)
महर्षिभ्यः (ablative plural)
महर्षेः (genitive singular)
महर्ष्योः (dual genitive)
महर्षीणाम् (genitive plural)
महर्षौ (locative singular)
महर्षा1 (locative singular)
महर्ष्योः (dual locative)
महर्षिषु (locative plural)

/mɐ.ɦɐ́ɾ.ʂi/

Compound of महा (mahā́, “great”) + ऋषि (ṛ́ṣi, “rishi, sage, poet”).

com+

a Maharishi; a member of the highest order of sages/seers in ancient India

a title for a sage of great renown, used for Valmiki and Dayanand


अचिर

acira (romanization)
अचिरः (nominative singular)
अचिरौ (dual nominative)
अचिरा1 (dual nominative)
अचिराः (nominative plural)
अचिरासः1 (nominative plural)
अचिर (singular vocative)
अचिरौ (dual vocative)
अचिरा1 (dual vocative)
अचिराः (plural vocative)
अचिरासः1 (plural vocative)
अचिरम् (accusative singular)
अचिरौ (accusative dual)
अचिरा1 (accusative dual)
अचिरान् (accusative plural)
अचिरेण (instrumental singular)
अचिराभ्याम् (dual instrumental)
अचिरैः (instrumental plural)
अचिरेभिः1 (instrumental plural)
अचिराय (dative singular)
अचिराभ्याम् (dative dual)
अचिरेभ्यः (dative plural)
अचिरात् (ablative singular)
अचिराभ्याम् (ablative dual)
अचिरेभ्यः (ablative plural)
अचिरस्य (genitive singular)
अचिरयोः (dual genitive)
अचिराणाम् (genitive plural)
अचिरे (locative singular)
अचिरयोः (dual locative)
अचिरेषु (locative plural)
अचिरा (nominative singular)
अचिरे (dual nominative)
अचिराः (nominative plural)
अचिरे (singular vocative)
अचिरे (dual vocative)
अचिराः (plural vocative)
अचिराम् (accusative singular)
अचिरे (accusative dual)
अचिराः (accusative plural)
अचिरया (instrumental singular)
अचिरा1 (instrumental singular)
अचिराभ्याम् (dual instrumental)
अचिराभिः (instrumental plural)
अचिरायै (dative singular)
अचिराभ्याम् (dative dual)
अचिराभ्यः (dative plural)
अचिरायाः (ablative singular)
अचिरायै2 (ablative singular)
अचिराभ्याम् (ablative dual)
अचिराभ्यः (ablative plural)
अचिरायाः (genitive singular)
अचिरायै2 (genitive singular)
अचिरयोः (dual genitive)
अचिराणाम् (genitive plural)
अचिरायाम् (locative singular)
अचिरयोः (dual locative)
अचिरासु (locative plural)
अचिरम् (nominative singular)
अचिरे (dual nominative)
अचिराणि (nominative plural)
अचिरा1 (nominative plural)
अचिर (singular vocative)
अचिरे (dual vocative)
अचिराणि (plural vocative)
अचिरा1 (plural vocative)
अचिरम् (accusative singular)
अचिरे (accusative dual)
अचिराणि (accusative plural)
अचिरा1 (accusative plural)
अचिरेण (instrumental singular)
अचिराभ्याम् (dual instrumental)
अचिरैः (instrumental plural)
अचिरेभिः1 (instrumental plural)
अचिराय (dative singular)
अचिराभ्याम् (dative dual)
अचिरेभ्यः (dative plural)
अचिरात् (ablative singular)
अचिराभ्याम् (ablative dual)
अचिरेभ्यः (ablative plural)
अचिरस्य (genitive singular)
अचिरयोः (dual genitive)
अचिराणाम् (genitive plural)
अचिरे (locative singular)
अचिरयोः (dual locative)
अचिरेषु (locative plural)


करणीय

sa-part

करणीय • (karaṇī́ya) future passive participle (root कृ)

karaṇī́ya (romanization)
कृ (root)
करणीयः (nominative singular)
करणीयौ (dual nominative)
करणीया1 (dual nominative)
करणीयाः (nominative plural)
करणीयासः1 (nominative plural)
करणीय (singular vocative)
करणीयौ (dual vocative)
करणीया1 (dual vocative)
करणीयाः (plural vocative)
करणीयासः1 (plural vocative)
करणीयम् (accusative singular)
करणीयौ (accusative dual)
करणीया1 (accusative dual)
करणीयान् (accusative plural)
करणीयेन (instrumental singular)
करणीयाभ्याम् (dual instrumental)
करणीयैः (instrumental plural)
करणीयेभिः1 (instrumental plural)
करणीयाय (dative singular)
करणीयाभ्याम् (dative dual)
करणीयेभ्यः (dative plural)
करणीयात् (ablative singular)
करणीयाभ्याम् (ablative dual)
करणीयेभ्यः (ablative plural)
करणीयस्य (genitive singular)
करणीययोः (dual genitive)
करणीयानाम् (genitive plural)
करणीये (locative singular)
करणीययोः (dual locative)
करणीयेषु (locative plural)
करणीया (nominative singular)
करणीये (dual nominative)
करणीयाः (nominative plural)
करणीये (singular vocative)
करणीये (dual vocative)
करणीयाः (plural vocative)
करणीयाम् (accusative singular)
करणीये (accusative dual)
करणीयाः (accusative plural)
करणीयया (instrumental singular)
करणीया1 (instrumental singular)
करणीयाभ्याम् (dual instrumental)
करणीयाभिः (instrumental plural)
करणीयायै (dative singular)
करणीयाभ्याम् (dative dual)
करणीयाभ्यः (dative plural)
करणीयायाः (ablative singular)
करणीयायै2 (ablative singular)
करणीयाभ्याम् (ablative dual)
करणीयाभ्यः (ablative plural)
करणीयायाः (genitive singular)
करणीयायै2 (genitive singular)
करणीययोः (dual genitive)
करणीयानाम् (genitive plural)
करणीयायाम् (locative singular)
करणीययोः (dual locative)
करणीयासु (locative plural)
करणीयम् (nominative singular)
करणीये (dual nominative)
करणीयानि (nominative plural)
करणीया1 (nominative plural)
करणीय (singular vocative)
करणीये (dual vocative)
करणीयानि (plural vocative)
करणीया1 (plural vocative)
करणीयम् (accusative singular)
करणीये (accusative dual)
करणीयानि (accusative plural)
करणीया1 (accusative plural)
करणीयेन (instrumental singular)
करणीयाभ्याम् (dual instrumental)
करणीयैः (instrumental plural)
करणीयेभिः1 (instrumental plural)
करणीयाय (dative singular)
करणीयाभ्याम् (dative dual)
करणीयेभ्यः (dative plural)
करणीयात् (ablative singular)
करणीयाभ्याम् (ablative dual)
करणीयेभ्यः (ablative plural)
करणीयस्य (genitive singular)
करणीययोः (dual genitive)
करणीयानाम् (genitive plural)
करणीये (locative singular)
करणीययोः (dual locative)
करणीयेषु (locative plural)

/kɐ.ɾɐ.ɳíː.jɐ/

/kɐ.ɾɐˈɳiː.jɐ/


नरः

sa-noun form

नरः • (náraḥ) m

[ˈn̪ɐ.ɾɐhɐ̆]

Combining form of नरस् (náras, nominative singular of नर (nára))


कृच्छ्र

kṛcchrá (romanization)
कृच्छ्रम् (nominative singular)
कृच्छ्रे (dual nominative)
कृच्छ्राणि (nominative plural)
कृच्छ्रा1 (nominative plural)
कृच्छ्र (singular vocative)
कृच्छ्रे (dual vocative)
कृच्छ्राणि (plural vocative)
कृच्छ्रा1 (plural vocative)
कृच्छ्रम् (accusative singular)
कृच्छ्रे (accusative dual)
कृच्छ्राणि (accusative plural)
कृच्छ्रा1 (accusative plural)
कृच्छ्रेण (instrumental singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dual instrumental)
कृच्छ्रैः (instrumental plural)
कृच्छ्रेभिः1 (instrumental plural)
कृच्छ्राय (dative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dative dual)
कृच्छ्रेभ्यः (dative plural)
कृच्छ्रात् (ablative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (ablative dual)
कृच्छ्रेभ्यः (ablative plural)
कृच्छ्रस्य (genitive singular)
कृच्छ्रयोः (dual genitive)
कृच्छ्राणाम् (genitive plural)
कृच्छ्रे (locative singular)
कृच्छ्रयोः (dual locative)
कृच्छ्रेषु (locative plural)

/kr̩t.t͡ɕʰɾɐ́/

[kr̩t̚.t͡ɕʰɾɐ́]

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾɐ/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾɐ]

व्यसने वार्थ कृच्छ्रे वा भये वा जीवितान्तगे ।
विमृशन् वै स्वया बुद्ध्या धृतिमान् नावसीदति ॥
vyasane vārtha kṛcchre vā bhaye vā jīvitāntage.

In misfortune or in hardship, in terror or in mortal peril,
It is the sensible and firm who stays afloat by his own wisdom.

vimṛśan vai svayā buddhyā dhṛtimān nāvasīdati.

trouble; pain; calamity; difficulty; hardship; affliction


कृच्छ्र

kṛcchrá (romanization)
कृच्छ्रः (nominative singular)
कृच्छ्रौ (dual nominative)
कृच्छ्रा1 (dual nominative)
कृच्छ्राः (nominative plural)
कृच्छ्रासः1 (nominative plural)
कृच्छ्र (singular vocative)
कृच्छ्रौ (dual vocative)
कृच्छ्रा1 (dual vocative)
कृच्छ्राः (plural vocative)
कृच्छ्रासः1 (plural vocative)
कृच्छ्रम् (accusative singular)
कृच्छ्रौ (accusative dual)
कृच्छ्रा1 (accusative dual)
कृच्छ्रान् (accusative plural)
कृच्छ्रेण (instrumental singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dual instrumental)
कृच्छ्रैः (instrumental plural)
कृच्छ्रेभिः1 (instrumental plural)
कृच्छ्राय (dative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dative dual)
कृच्छ्रेभ्यः (dative plural)
कृच्छ्रात् (ablative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (ablative dual)
कृच्छ्रेभ्यः (ablative plural)
कृच्छ्रस्य (genitive singular)
कृच्छ्रयोः (dual genitive)
कृच्छ्राणाम् (genitive plural)
कृच्छ्रे (locative singular)
कृच्छ्रयोः (dual locative)
कृच्छ्रेषु (locative plural)
कृच्छ्रा (nominative singular)
कृच्छ्रे (dual nominative)
कृच्छ्राः (nominative plural)
कृच्छ्रे (singular vocative)
कृच्छ्रे (dual vocative)
कृच्छ्राः (plural vocative)
कृच्छ्राम् (accusative singular)
कृच्छ्रे (accusative dual)
कृच्छ्राः (accusative plural)
कृच्छ्रया (instrumental singular)
कृच्छ्रा1 (instrumental singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dual instrumental)
कृच्छ्राभिः (instrumental plural)
कृच्छ्रायै (dative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dative dual)
कृच्छ्राभ्यः (dative plural)
कृच्छ्रायाः (ablative singular)
कृच्छ्रायै2 (ablative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (ablative dual)
कृच्छ्राभ्यः (ablative plural)
कृच्छ्रायाः (genitive singular)
कृच्छ्रायै2 (genitive singular)
कृच्छ्रयोः (dual genitive)
कृच्छ्राणाम् (genitive plural)
कृच्छ्रायाम् (locative singular)
कृच्छ्रयोः (dual locative)
कृच्छ्रासु (locative plural)
कृच्छ्रम् (nominative singular)
कृच्छ्रे (dual nominative)
कृच्छ्राणि (nominative plural)
कृच्छ्रा1 (nominative plural)
कृच्छ्र (singular vocative)
कृच्छ्रे (dual vocative)
कृच्छ्राणि (plural vocative)
कृच्छ्रा1 (plural vocative)
कृच्छ्रम् (accusative singular)
कृच्छ्रे (accusative dual)
कृच्छ्राणि (accusative plural)
कृच्छ्रा1 (accusative plural)
कृच्छ्रेण (instrumental singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dual instrumental)
कृच्छ्रैः (instrumental plural)
कृच्छ्रेभिः1 (instrumental plural)
कृच्छ्राय (dative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (dative dual)
कृच्छ्रेभ्यः (dative plural)
कृच्छ्रात् (ablative singular)
कृच्छ्राभ्याम् (ablative dual)
कृच्छ्रेभ्यः (ablative plural)
कृच्छ्रस्य (genitive singular)
कृच्छ्रयोः (dual genitive)
कृच्छ्राणाम् (genitive plural)
कृच्छ्रे (locative singular)
कृच्छ्रयोः (dual locative)
कृच्छ्रेषु (locative plural)

Bengali: কেচ্ছা (keccha)

/kr̩t.t͡ɕʰɾɐ́/

[kr̩t̚.t͡ɕʰɾɐ́]

/ˈkr̩t̪.t͡ɕʰɾɐ/

[ˈkr̩t̪̚.t͡ɕʰɾɐ]

पुनश्च कलुषं कृत्वा कृच्छ्रे लोके भवन्ति ते।

Having done evil deeds repeatedly, they (sinners) stay in the evil world.

punaśca kaluṣaṃ kṛtvā kṛcchre loke bhavanti te.


कुर्कुर

kurkura (romanization)
कुर्कुरः (nominative singular)
कुर्कुरौ (dual nominative)
कुर्कुरा1 (dual nominative)
कुर्कुराः (nominative plural)
कुर्कुरासः1 (nominative plural)
कुर्कुर (singular vocative)
कुर्कुरौ (dual vocative)
कुर्कुरा1 (dual vocative)
कुर्कुराः (plural vocative)
कुर्कुरासः1 (plural vocative)
कुर्कुरम् (accusative singular)
कुर्कुरौ (accusative dual)
कुर्कुरा1 (accusative dual)
कुर्कुरान् (accusative plural)
कुर्कुरेण (instrumental singular)
कुर्कुराभ्याम् (dual instrumental)
कुर्कुरैः (instrumental plural)
कुर्कुरेभिः1 (instrumental plural)
कुर्कुराय (dative singular)
कुर्कुराभ्याम् (dative dual)
कुर्कुरेभ्यः (dative plural)
कुर्कुरात् (ablative singular)
कुर्कुराभ्याम् (ablative dual)
कुर्कुरेभ्यः (ablative plural)
कुर्कुरस्य (genitive singular)
कुर्कुरयोः (dual genitive)
कुर्कुराणाम् (genitive plural)
कुर्कुरे (locative singular)
कुर्कुरयोः (dual locative)
कुर्कुरेषु (locative plural)

An onomatopoeic word evocative of a dog's barking, possibly borrowed from a substrate language.


निष्टप्त

sa-adj

निष्टप्त • (níṣṭapta) stem

níṣṭapta (romanization)
निष्टप्तः (nominative singular)
निष्टप्तौ (dual nominative)
निष्टप्ता1 (dual nominative)
निष्टप्ताः (nominative plural)
निष्टप्तासः1 (nominative plural)
निष्टप्त (singular vocative)
निष्टप्तौ (dual vocative)
निष्टप्ता1 (dual vocative)
निष्टप्ताः (plural vocative)
निष्टप्तासः1 (plural vocative)
निष्टप्तम् (accusative singular)
निष्टप्तौ (accusative dual)
निष्टप्ता1 (accusative dual)
निष्टप्तान् (accusative plural)
निष्टप्तेन (instrumental singular)
निष्टप्ताभ्याम् (dual instrumental)
निष्टप्तैः (instrumental plural)
निष्टप्तेभिः1 (instrumental plural)
निष्टप्ताय (dative singular)
निष्टप्ताभ्याम् (dative dual)
निष्टप्तेभ्यः (dative plural)
निष्टप्तात् (ablative singular)
निष्टप्ताभ्याम् (ablative dual)
निष्टप्तेभ्यः (ablative plural)
निष्टप्तस्य (genitive singular)
निष्टप्तयोः (dual genitive)
निष्टप्तानाम् (genitive plural)
निष्टप्ते (locative singular)
निष्टप्तयोः (dual locative)
निष्टप्तेषु (locative plural)
निष्टप्ता (nominative singular)
निष्टप्ते (dual nominative)
निष्टप्ताः (nominative plural)
निष्टप्ते (singular vocative)
निष्टप्ते (dual vocative)
निष्टप्ताः (plural vocative)
निष्टप्ताम् (accusative singular)
निष्टप्ते (accusative dual)
निष्टप्ताः (accusative plural)
निष्टप्तया (instrumental singular)
निष्टप्ता1 (instrumental singular)
निष्टप्ताभ्याम् (dual instrumental)
निष्टप्ताभिः (instrumental plural)
निष्टप्तायै (dative singular)
निष्टप्ताभ्याम् (dative dual)
निष्टप्ताभ्यः (dative plural)
निष्टप्तायाः (ablative singular)
निष्टप्तायै2 (ablative singular)
निष्टप्ताभ्याम् (ablative dual)
निष्टप्ताभ्यः (ablative plural)
निष्टप्तायाः (genitive singular)
निष्टप्तायै2 (genitive singular)
निष्टप्तयोः (dual genitive)
निष्टप्तानाम् (genitive plural)
निष्टप्तायाम् (locative singular)
निष्टप्तयोः (dual locative)
निष्टप्तासु (locative plural)
निष्टप्तम् (nominative singular)
निष्टप्ते (dual nominative)
निष्टप्तानि (nominative plural)
निष्टप्ता1 (nominative plural)
निष्टप्त (singular vocative)
निष्टप्ते (dual vocative)
निष्टप्तानि (plural vocative)
निष्टप्ता1 (plural vocative)
निष्टप्तम् (accusative singular)
निष्टप्ते (accusative dual)
निष्टप्तानि (accusative plural)
निष्टप्ता1 (accusative plural)
निष्टप्तेन (instrumental singular)
निष्टप्ताभ्याम् (dual instrumental)
निष्टप्तैः (instrumental plural)
निष्टप्तेभिः1 (instrumental plural)
निष्टप्ताय (dative singular)
निष्टप्ताभ्याम् (dative dual)
निष्टप्तेभ्यः (dative plural)
निष्टप्तात् (ablative singular)
निष्टप्ताभ्याम् (ablative dual)
निष्टप्तेभ्यः (ablative plural)
निष्टप्तस्य (genitive singular)
निष्टप्तयोः (dual genitive)
निष्टप्तानाम् (genitive plural)
निष्टप्ते (locative singular)
निष्टप्तयोः (dual locative)
निष्टप्तेषु (locative plural)

/n̪iʂˈʈɐp.t̪ɐ/

[n̪iʂˈʈɐp̚.t̪ɐ]

From निस् (nis) + तप्त (tapta, “hot, heated, warm”).

af

निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।

c. 1200 BCE – 800 BCE, Śukla-Yajurveda (Vājasenayi Saṃhitā) 1.7

The demon is burnt and the malignant beings are all burnt


उच्चार

uccāra (romanization)
उच्चारः (nominative singular)
उच्चारौ (dual nominative)
उच्चारा1 (dual nominative)
उच्चाराः (nominative plural)
उच्चारासः1 (nominative plural)
उच्चार (singular vocative)
उच्चारौ (dual vocative)
उच्चारा1 (dual vocative)
उच्चाराः (plural vocative)
उच्चारासः1 (plural vocative)
उच्चारम् (accusative singular)
उच्चारौ (accusative dual)
उच्चारा1 (accusative dual)
उच्चारान् (accusative plural)
उच्चारेण (instrumental singular)
उच्चाराभ्याम् (dual instrumental)
उच्चारैः (instrumental plural)
उच्चारेभिः1 (instrumental plural)
उच्चाराय (dative singular)
उच्चाराभ्याम् (dative dual)
उच्चारेभ्यः (dative plural)
उच्चारात् (ablative singular)
उच्चाराभ्याम् (ablative dual)
उच्चारेभ्यः (ablative plural)
उच्चारस्य (genitive singular)
उच्चारयोः (dual genitive)
उच्चाराणाम् (genitive plural)
उच्चारे (locative singular)
उच्चारयोः (dual locative)
उच्चारेषु (locative plural)
उच्चारा (nominative singular)
उच्चारे (dual nominative)
उच्चाराः (nominative plural)
उच्चारे (singular vocative)
उच्चारे (dual vocative)
उच्चाराः (plural vocative)
उच्चाराम् (accusative singular)
उच्चारे (accusative dual)
उच्चाराः (accusative plural)
उच्चारया (instrumental singular)
उच्चारा1 (instrumental singular)
उच्चाराभ्याम् (dual instrumental)
उच्चाराभिः (instrumental plural)
उच्चारायै (dative singular)
उच्चाराभ्याम् (dative dual)
उच्चाराभ्यः (dative plural)
उच्चारायाः (ablative singular)
उच्चारायै2 (ablative singular)
उच्चाराभ्याम् (ablative dual)
उच्चाराभ्यः (ablative plural)
उच्चारायाः (genitive singular)
उच्चारायै2 (genitive singular)
उच्चारयोः (dual genitive)
उच्चाराणाम् (genitive plural)
उच्चारायाम् (locative singular)
उच्चारयोः (dual locative)
उच्चारासु (locative plural)
उच्चारम् (nominative singular)
उच्चारे (dual nominative)
उच्चाराणि (nominative plural)
उच्चारा1 (nominative plural)
उच्चार (singular vocative)
उच्चारे (dual vocative)
उच्चाराणि (plural vocative)
उच्चारा1 (plural vocative)
उच्चारम् (accusative singular)
उच्चारे (accusative dual)
उच्चाराणि (accusative plural)
उच्चारा1 (accusative plural)
उच्चारेण (instrumental singular)
उच्चाराभ्याम् (dual instrumental)
उच्चारैः (instrumental plural)
उच्चारेभिः1 (instrumental plural)
उच्चाराय (dative singular)
उच्चाराभ्याम् (dative dual)
उच्चारेभ्यः (dative plural)
उच्चारात् (ablative singular)
उच्चाराभ्याम् (ablative dual)
उच्चारेभ्यः (ablative plural)
उच्चारस्य (genitive singular)
उच्चारयोः (dual genitive)
उच्चाराणाम् (genitive plural)
उच्चारे (locative singular)
उच्चारयोः (dual locative)
उच्चारेषु (locative plural)

/út.t͡ɕɑː.ɾɐ/

[út̚.t͡ɕɑː.ɾɐ]

/ut̪ˈt͡ɕɑː.ɾɐ/

[ut̪̚ˈt͡ɕɑː.ɾɐ]


उच्चार

uccāra (romanization)
उच्चारम् (nominative singular)
उच्चारे (dual nominative)
उच्चाराणि (nominative plural)
उच्चारा1 (nominative plural)
उच्चार (singular vocative)
उच्चारे (dual vocative)
उच्चाराणि (plural vocative)
उच्चारा1 (plural vocative)
उच्चारम् (accusative singular)
उच्चारे (accusative dual)
उच्चाराणि (accusative plural)
उच्चारा1 (accusative plural)
उच्चारेण (instrumental singular)
उच्चाराभ्याम् (dual instrumental)
उच्चारैः (instrumental plural)
उच्चारेभिः1 (instrumental plural)
उच्चाराय (dative singular)
उच्चाराभ्याम् (dative dual)
उच्चारेभ्यः (dative plural)
उच्चारात् (ablative singular)
उच्चाराभ्याम् (ablative dual)
उच्चारेभ्यः (ablative plural)
उच्चारस्य (genitive singular)
उच्चारयोः (dual genitive)
उच्चाराणाम् (genitive plural)
उच्चारे (locative singular)
उच्चारयोः (dual locative)
उच्चारेषु (locative plural)

/út.t͡ɕɑː.ɾɐ/

[út̚.t͡ɕɑː.ɾɐ]

/ut̪ˈt͡ɕɑː.ɾɐ/

[ut̪̚ˈt͡ɕɑː.ɾɐ]


सांवादिक

sa-adj

सांवादिक • (sāṃvādika) stem

sāṃvādika (romanization)
सांवादिकः (nominative singular)
सांवादिकौ (dual nominative)
सांवादिका1 (dual nominative)
सांवादिकाः (nominative plural)
सांवादिकासः1 (nominative plural)
सांवादिक (singular vocative)
सांवादिकौ (dual vocative)
सांवादिका1 (dual vocative)
सांवादिकाः (plural vocative)
सांवादिकासः1 (plural vocative)
सांवादिकम् (accusative singular)
सांवादिकौ (accusative dual)
सांवादिका1 (accusative dual)
सांवादिकान् (accusative plural)
सांवादिकेन (instrumental singular)
सांवादिकाभ्याम् (dual instrumental)
सांवादिकैः (instrumental plural)
सांवादिकेभिः1 (instrumental plural)
सांवादिकाय (dative singular)
सांवादिकाभ्याम् (dative dual)
सांवादिकेभ्यः (dative plural)
सांवादिकात् (ablative singular)
सांवादिकाभ्याम् (ablative dual)
सांवादिकेभ्यः (ablative plural)
सांवादिकस्य (genitive singular)
सांवादिकयोः (dual genitive)
सांवादिकानाम् (genitive plural)
सांवादिके (locative singular)
सांवादिकयोः (dual locative)
सांवादिकेषु (locative plural)
सांवादिकी (nominative singular)
सांवादिक्यौ (dual nominative)
सांवादिकी1 (dual nominative)
सांवादिक्यः (nominative plural)
सांवादिकीः1 (nominative plural)
सांवादिकि (singular vocative)
सांवादिक्यौ (dual vocative)
सांवादिकी1 (dual vocative)
सांवादिक्यः (plural vocative)
सांवादिकीः1 (plural vocative)
सांवादिकीम् (accusative singular)
सांवादिक्यौ (accusative dual)
सांवादिकी1 (accusative dual)
सांवादिकीः (accusative plural)
सांवादिक्या (instrumental singular)
सांवादिकीभ्याम् (dual instrumental)
सांवादिकीभिः (instrumental plural)
सांवादिक्यै (dative singular)
सांवादिकीभ्याम् (dative dual)
सांवादिकीभ्यः (dative plural)
सांवादिक्याः (ablative singular)
सांवादिक्यै2 (ablative singular)
सांवादिकीभ्याम् (ablative dual)
सांवादिकीभ्यः (ablative plural)
सांवादिक्याः (genitive singular)
सांवादिक्यै2 (genitive singular)
सांवादिक्योः (dual genitive)
सांवादिकीनाम् (genitive plural)
सांवादिक्याम् (locative singular)
सांवादिक्योः (dual locative)
सांवादिकीषु (locative plural)
सांवादिकम् (nominative singular)
सांवादिके (dual nominative)
सांवादिकानि (nominative plural)
सांवादिका1 (nominative plural)
सांवादिक (singular vocative)
सांवादिके (dual vocative)
सांवादिकानि (plural vocative)
सांवादिका1 (plural vocative)
सांवादिकम् (accusative singular)
सांवादिके (accusative dual)
सांवादिकानि (accusative plural)
सांवादिका1 (accusative plural)
सांवादिकेन (instrumental singular)
सांवादिकाभ्याम् (dual instrumental)
सांवादिकैः (instrumental plural)
सांवादिकेभिः1 (instrumental plural)
सांवादिकाय (dative singular)
सांवादिकाभ्याम् (dative dual)
सांवादिकेभ्यः (dative plural)
सांवादिकात् (ablative singular)
सांवादिकाभ्याम् (ablative dual)
सांवादिकेभ्यः (ablative plural)
सांवादिकस्य (genitive singular)
सांवादिकयोः (dual genitive)
सांवादिकानाम् (genitive plural)
सांवादिके (locative singular)
सांवादिकयोः (dual locative)
सांवादिकेषु (locative plural)

/s̪ɑ̃ːˈʋɑː.d̪i.kɐ/

From संवाद (saṃvādá, “conversation, colloquy; cause”) + -इक (-ika).


सांवादिक

sāṃvādika (romanization)
सांवादिकः (nominative singular)
सांवादिकौ (dual nominative)
सांवादिका1 (dual nominative)
सांवादिकाः (nominative plural)
सांवादिकासः1 (nominative plural)
सांवादिक (singular vocative)
सांवादिकौ (dual vocative)
सांवादिका1 (dual vocative)
सांवादिकाः (plural vocative)
सांवादिकासः1 (plural vocative)
सांवादिकम् (accusative singular)
सांवादिकौ (accusative dual)
सांवादिका1 (accusative dual)
सांवादिकान् (accusative plural)
सांवादिकेन (instrumental singular)
सांवादिकाभ्याम् (dual instrumental)
सांवादिकैः (instrumental plural)
सांवादिकेभिः1 (instrumental plural)
सांवादिकाय (dative singular)
सांवादिकाभ्याम् (dative dual)
सांवादिकेभ्यः (dative plural)
सांवादिकात् (ablative singular)
सांवादिकाभ्याम् (ablative dual)
सांवादिकेभ्यः (ablative plural)
सांवादिकस्य (genitive singular)
सांवादिकयोः (dual genitive)
सांवादिकानाम् (genitive plural)
सांवादिके (locative singular)
सांवादिकयोः (dual locative)
सांवादिकेषु (locative plural)

Bengali: সাংবাদিক (śaṅbadik)

Hindi: सांवादिक (sāmvādik)

/s̪ɑ̃ːˈʋɑː.d̪i.kɐ/


चिच्छक्ति

cicchakti (romanization)
चिच्छक्तिः (nominative singular)
चिच्छक्ती (dual nominative)
चिच्छक्तयः (nominative plural)
चिच्छक्ते (singular vocative)
चिच्छक्ती (dual vocative)
चिच्छक्तयः (plural vocative)
चिच्छक्तिम् (accusative singular)
चिच्छक्ती (accusative dual)
चिच्छक्तीः (accusative plural)
चिच्छक्त्या (instrumental singular)
चिच्छक्तिभ्याम् (dual instrumental)
चिच्छक्तिभिः (instrumental plural)
चिच्छक्तये (dative singular)
चिच्छक्त्यै1 (dative singular)
चिच्छक्तिभ्याम् (dative dual)
चिच्छक्तिभ्यः (dative plural)
चिच्छक्तेः (ablative singular)
चिच्छक्त्याः1 (ablative singular)
चिच्छक्तिभ्याम् (ablative dual)
चिच्छक्तिभ्यः (ablative plural)
चिच्छक्तेः (genitive singular)
चिच्छक्त्याः1 (genitive singular)
चिच्छक्त्योः (dual genitive)
चिच्छक्तीनाम् (genitive plural)
चिच्छक्तौ (locative singular)
चिच्छक्त्याम्1 (locative singular)
चिच्छक्त्योः (dual locative)
चिच्छक्तिषु (locative plural)

[t͡ɕit̪̚ˈt͡ɕʰɐk̚.t̪i]

Tatpuruṣa compound of चित् (cít, “mind”) + शक्ति (śakti, “power, capacity”).

com

त्वमाद्यः पुरुषः साक्षादीश्वरः प्रकृतेः परः ।
मायां व्युदस्य चिच्छक्त्या कैवल्ये स्थित आत्मनि ॥
tvamādyaḥ puruṣaḥ sākṣādīśvaraḥ prakṛteḥ paraḥ.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 1.7.23

You are the original man who expands himself all over the creations and is transcendental to material energy. You have cast away the effects of the illusion by mental capacity. You are always situated in eternal bliss and transcendental knowledge.

māyāṃ vyudasya cicchaktyā kaivalye sthita ātmani.


कौर्पि

kaurpi (romanization)
कौर्पिः (nominative singular)
कौर्पी (dual nominative)
कौर्पयः (nominative plural)
कौर्पे (singular vocative)
कौर्पी (dual vocative)
कौर्पयः (plural vocative)
कौर्पिम् (accusative singular)
कौर्पी (accusative dual)
कौर्पीन् (accusative plural)
कौर्पिणा (instrumental singular)
कौर्पिभ्याम् (dual instrumental)
कौर्पिभिः (instrumental plural)
कौर्पये (dative singular)
कौर्पिभ्याम् (dative dual)
कौर्पिभ्यः (dative plural)
कौर्पेः (ablative singular)
कौर्पिभ्याम् (ablative dual)
कौर्पिभ्यः (ablative plural)
कौर्पेः (genitive singular)
कौर्प्योः (dual genitive)
कौर्पीणाम् (genitive plural)
कौर्पौ (locative singular)
कौर्प्योः (dual locative)
कौर्पिषु (locative plural)

Borrowed from Ancient Greek σκορπίος (skorpíos).


मुहूर्त

muhūrtá (romanization)
मुहूर्तः (nominative singular)
मुहूर्तौ (dual nominative)
मुहूर्ता1 (dual nominative)
मुहूर्ताः (nominative plural)
मुहूर्तासः1 (nominative plural)
मुहूर्त (singular vocative)
मुहूर्तौ (dual vocative)
मुहूर्ता1 (dual vocative)
मुहूर्ताः (plural vocative)
मुहूर्तासः1 (plural vocative)
मुहूर्तम् (accusative singular)
मुहूर्तौ (accusative dual)
मुहूर्ता1 (accusative dual)
मुहूर्तान् (accusative plural)
मुहूर्तेन (instrumental singular)
मुहूर्ताभ्याम् (dual instrumental)
मुहूर्तैः (instrumental plural)
मुहूर्तेभिः1 (instrumental plural)
मुहूर्ताय (dative singular)
मुहूर्ताभ्याम् (dative dual)
मुहूर्तेभ्यः (dative plural)
मुहूर्तात् (ablative singular)
मुहूर्ताभ्याम् (ablative dual)
मुहूर्तेभ्यः (ablative plural)
मुहूर्तस्य (genitive singular)
मुहूर्तयोः (dual genitive)
मुहूर्तानाम् (genitive plural)
मुहूर्ते (locative singular)
मुहूर्तयोः (dual locative)
मुहूर्तेषु (locative plural)
मुहूर्तम् (nominative singular)
मुहूर्ते (dual nominative)
मुहूर्तानि (nominative plural)
मुहूर्ता1 (nominative plural)
मुहूर्त (singular vocative)
मुहूर्ते (dual vocative)
मुहूर्तानि (plural vocative)
मुहूर्ता1 (plural vocative)
मुहूर्तम् (accusative singular)
मुहूर्ते (accusative dual)
मुहूर्तानि (accusative plural)
मुहूर्ता1 (accusative plural)
मुहूर्तेन (instrumental singular)
मुहूर्ताभ्याम् (dual instrumental)
मुहूर्तैः (instrumental plural)
मुहूर्तेभिः1 (instrumental plural)
मुहूर्ताय (dative singular)
मुहूर्ताभ्याम् (dative dual)
मुहूर्तेभ्यः (dative plural)
मुहूर्तात् (ablative singular)
मुहूर्ताभ्याम् (ablative dual)
मुहूर्तेभ्यः (ablative plural)
मुहूर्तस्य (genitive singular)
मुहूर्तयोः (dual genitive)
मुहूर्तानाम् (genitive plural)
मुहूर्ते (locative singular)
मुहूर्तयोः (dual locative)
मुहूर्तेषु (locative plural)

→ Bengali: মুহূর্ত (muhurto)

→ Chinese: 牟呼栗多 (móuhūlìduō)

→ English: muhurta

desc

→ Hindi: मुहूर्त (muhūrt), महूरत (mahūrat)

→ Kannada: ಮುಹೂರ್ತ (muhūrta)

→ Malayalam: മുഹൂർത്തം (muhūṟttaṁ)

Pali: muhutta

Prakrit: 𑀫𑀼𑀳𑀼𑀢𑁆𑀢 (muhutta)

→ Tamil: முகூர்த்தம் (mukūrttam)

→ Telugu: ముహూర్తము (muhūrtamu)

Derived from Proto-Indo-Iranian *mr̥ȷ́ʰúš (“brief, short”), from Proto-Indo-European *mr̥ǵʰ-ú-s (“short, brief”). Related to Ancient Greek βραχύς (brakhús), Latin brevis (“short”) and also to मुहुर् (múhur, “in a moment; suddenly”).

der

रमध्वं मे वचसे सोम्याय ऋतावरीर् उप मुहूर्तम् एवैः ।

Come to rest and stand still for a moment, you truthful ones, for the sake of my soma-like word.

ramadhvaṃ me vacase somyāya ṛtāvarīr upa muhūrtam evaiḥ.

a moment, an instant; a fleeting or a brief period of time

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa


नक्र

Of Dravidian origin, ultimately from Proto-South Dravidian *nekVḷ; compare Kannada ನೆಗಳೆ (negaḷe).


नक्र

nakra (romanization)
नक्रः (nominative singular)
नक्रौ (dual nominative)
नक्राः (nominative plural)
नक्र (singular vocative)
नक्रौ (dual vocative)
नक्राः (plural vocative)
नक्रम् (accusative singular)
नक्रौ (accusative dual)
नक्रान् (accusative plural)
नक्रेण (instrumental singular)
नक्राभ्याम् (dual instrumental)
नक्रैः (instrumental plural)
नक्राय (dative singular)
नक्राभ्याम् (dative dual)
नक्रेभ्यः (dative plural)
नक्रात् (ablative singular)
नक्राभ्याम् (ablative dual)
नक्रेभ्यः (ablative plural)
नक्रस्य (genitive singular)
नक्रयोः (dual genitive)
नक्राणाम् (genitive plural)
नक्रे (locative singular)
नक्रयोः (dual locative)
नक्रेषु (locative plural)
नक्रम् (nominative singular)
नक्रे (dual nominative)
नक्राणि (nominative plural)
नक्र (singular vocative)
नक्रे (dual vocative)
नक्राणि (plural vocative)
नक्रम् (accusative singular)
नक्रे (accusative dual)
नक्राणि (accusative plural)
नक्रेण (instrumental singular)
नक्राभ्याम् (dual instrumental)
नक्रैः (instrumental plural)
नक्राय (dative singular)
नक्राभ्याम् (dative dual)
नक्रेभ्यः (dative plural)
नक्रात् (ablative singular)
नक्राभ्याम् (ablative dual)
नक्रेभ्यः (ablative plural)
नक्रस्य (genitive singular)
नक्रयोः (dual genitive)
नक्राणाम् (genitive plural)
नक्रे (locative singular)
नक्रयोः (dual locative)
नक्रेषु (locative plural)

Pali: nakka

Prakrit: णक्क (ṇakka) (see there for further descendants)

श्रुत्वा हरिस्तमरणार्थिनमप्रमेयश्चक्रायुधः पतगराजभुजाधिरूढः। चक्रेण नक्रवदनं विनिपाट्य तस्माद्धस्ते प्रगृह्य भगवान् कृपयोज्जहार॥
śrutvā haristamaraṇārthinamaprameyaścakrāyudhaḥ patagarājabhujādhirūḍhaḥ. cakreṇa nakravadanaṃ vinipāṭya tasmāddhaste pragṛhya bhagavān kṛpayojjahāra.
Hari [Kṛṣna], after hearing the elephant’s plea, felt that the elephant needed his immediate help, for he was in great distress. Thus at once the Lord appeared there on the wings of the king of birds, Garuḍa, fully equipped with his weapon, the cakra. With the wheel he cut to pieces the mouth of the crocodile to save the elephant, and he delivered the elephant by lifting him by his trunk.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 2.7.16

उपर्यधश्चात्मनि गोत्रनेत्रयोः परेण ते प्राविशता समेधिताः। ममन्थुरब्धिं तरसा मदोत्कटा महाद्रिणा क्षोभितनक्रचक्रम्॥
uparyadhaścātmani gotranetrayoḥ pareṇa te prāviśatā samedhitāḥ. mamanthurabdhiṃ tarasā madotkaṭā mahādriṇā kṣobhitanakracakram.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 8.7.13

The demigods and demons worked almost madly for the nectar, encouraged by the Lord, who was above and below the mountain and who had entered the demigods, the demons, Vāsuki and the mountain itself. Because of the strength of the demigods and demons, the ocean of milk was so powerfully agitated that all the alligators in the water were very much perturbed. Nonetheless the churning of the ocean continued in this way.

यस्मा अदादुदधिरूढभयाङ्गवेपो मार्गं सपद्यरिपुरं हरवद् दिधक्षोः। दूरे सुहृन्मथितरोषसुशोणदृष्टया तातप्यमानमकरोरगनक्रचक्रः॥
Rāmacandra, being aggrieved for his distant intimate friend [Sītā], glanced over the city of the enemy Rāvaṇa with red-hot eyes like those of Hara [who wanted to burn the kingdom of heaven]. The great ocean, trembling in fear, gave his his way because its family members, the aquatics like the sharks, snakes and crocodiles, were being burnt by the heat of the angry red-hot eyes of the Lord.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 2.7.24

ततो व्यदृश्यन्त चतुःसमुद्राः समन्ततः क्ष्मातलमाग्रसन्तः। समीरवेगोर्मिभिरुग्रनक्रमहाभयावर्तगभीरघोषाः॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 12.9.12

Then the four great oceans appeared on all sides, swallowing up the surface of the earth with their wind-tossed waves. In these oceans were terrible sea monsters, fearful whirlpools and ominous rumblings.

tato vyadṛśyanta catuḥsamudrāḥ samantataḥ kṣmātalamāgrasantaḥ. samīravegormibhirugranakramahābhayāvartagabhīraghoṣāḥ.


नक्र

nakra (romanization)
नक्रम् (nominative singular)
नक्रे (dual nominative)
नक्राणि (nominative plural)
नक्रा1 (nominative plural)
नक्र (singular vocative)
नक्रे (dual vocative)
नक्राणि (plural vocative)
नक्रा1 (plural vocative)
नक्रम् (accusative singular)
नक्रे (accusative dual)
नक्राणि (accusative plural)
नक्रा1 (accusative plural)
नक्रेण (instrumental singular)
नक्राभ्याम् (dual instrumental)
नक्रैः (instrumental plural)
नक्रेभिः1 (instrumental plural)
नक्राय (dative singular)
नक्राभ्याम् (dative dual)
नक्रेभ्यः (dative plural)
नक्रात् (ablative singular)
नक्राभ्याम् (ablative dual)
नक्रेभ्यः (ablative plural)
नक्रस्य (genitive singular)
नक्रयोः (dual genitive)
नक्राणाम् (genitive plural)
नक्रे (locative singular)
नक्रयोः (dual locative)
नक्रेषु (locative plural)

Sanskritization of Prakrit णक्क (ṇakka) or Ashokan Prakrit *𑀦𑀓𑁆𑀓 (*nakka), itself ultimately from Sanskrit नस् (nás) + -क (-ka).


स्वतवस्

/ˈs̪ʋɐ.t̪ɐ.ʋɐs̪/

From स्व (sva) + तवस् (tavas). Cognate to Proto-Iranian *hwatā́wā (“lord, god”).

self-strong, inherently powerful, valiant (god)


भीत

bhītá (romanization)
भीतः (nominative singular)
भीतौ (dual nominative)
भीता1 (dual nominative)
भीताः (nominative plural)
भीतासः1 (nominative plural)
भीत (singular vocative)
भीतौ (dual vocative)
भीता1 (dual vocative)
भीताः (plural vocative)
भीतासः1 (plural vocative)
भीतम् (accusative singular)
भीतौ (accusative dual)
भीता1 (accusative dual)
भीतान् (accusative plural)
भीतेन (instrumental singular)
भीताभ्याम् (dual instrumental)
भीतैः (instrumental plural)
भीतेभिः1 (instrumental plural)
भीताय (dative singular)
भीताभ्याम् (dative dual)
भीतेभ्यः (dative plural)
भीतात् (ablative singular)
भीताभ्याम् (ablative dual)
भीतेभ्यः (ablative plural)
भीतस्य (genitive singular)
भीतयोः (dual genitive)
भीतानाम् (genitive plural)
भीते (locative singular)
भीतयोः (dual locative)
भीतेषु (locative plural)
भीता (nominative singular)
भीते (dual nominative)
भीताः (nominative plural)
भीते (singular vocative)
भीते (dual vocative)
भीताः (plural vocative)
भीताम् (accusative singular)
भीते (accusative dual)
भीताः (accusative plural)
भीतया (instrumental singular)
भीता1 (instrumental singular)
भीताभ्याम् (dual instrumental)
भीताभिः (instrumental plural)
भीतायै (dative singular)
भीताभ्याम् (dative dual)
भीताभ्यः (dative plural)
भीतायाः (ablative singular)
भीतायै2 (ablative singular)
भीताभ्याम् (ablative dual)
भीताभ्यः (ablative plural)
भीतायाः (genitive singular)
भीतायै2 (genitive singular)
भीतयोः (dual genitive)
भीतानाम् (genitive plural)
भीतायाम् (locative singular)
भीतयोः (dual locative)
भीतासु (locative plural)
भीतम् (nominative singular)
भीते (dual nominative)
भीतानि (nominative plural)
भीता1 (nominative plural)
भीत (singular vocative)
भीते (dual vocative)
भीतानि (plural vocative)
भीता1 (plural vocative)
भीतम् (accusative singular)
भीते (accusative dual)
भीतानि (accusative plural)
भीता1 (accusative plural)
भीतेन (instrumental singular)
भीताभ्याम् (dual instrumental)
भीतैः (instrumental plural)
भीतेभिः1 (instrumental plural)
भीताय (dative singular)
भीताभ्याम् (dative dual)
भीतेभ्यः (dative plural)
भीतात् (ablative singular)
भीताभ्याम् (ablative dual)
भीतेभ्यः (ablative plural)
भीतस्य (genitive singular)
भीतयोः (dual genitive)
भीतानाम् (genitive plural)
भीते (locative singular)
भीतयोः (dual locative)
भीतेषु (locative plural)

Gandhari: 𐨧𐨁𐨡 (bhida)

Pali: bhīta

Bengali: ভীত (bhit)

Prakrit: 𑀪𑀻𑀅 (bhīa)

⇒ Hindi: भयभीत (bhaybhīt)

From Proto-Indo-European *bʰih₂-tó-s, from *bʰeyh₂- (“to fear”). See भय (bhaya) for cognates. Equivalent to भी (bhī, root) + -त (-ta).

अहे॑र्या॒तारं॒ कम॑पश्य इंद्र हृ॒दि यत्ते॑ ज॒घ्नुषो॒ भीरग॑च्छत् ।
नव॑ च॒ यन्न॑व॒तिं च॒ स्रवं॑तीः श्ये॒नो न भी॒तो अत॑रो॒ रजां॑सि ॥
áheryātā́ram kámapaśya indra hṛdí yátte jaghnúṣo bhī́rágacchat

Whom did you see, O Indra, after you had killed the Dragon that your heart was filled with fear
That you crossed the ninety nine streams and the regions like a frightened hawk?

náva ca yánnavatím ca srávantīḥ śyenó ná bhītó átaro rájāṃsi


खनित्रिम

sa-adj

खनित्रिम • (khanítrima or khanitríma) stem

khanítrima (romanization)
khanitríma (romanization)
खनित्रिमः (nominative singular)
खनित्रिमौ (dual nominative)
खनित्रिमा1 (dual nominative)
खनित्रिमाः (nominative plural)
खनित्रिमासः1 (nominative plural)
खनित्रिम (singular vocative)
खनित्रिमौ (dual vocative)
खनित्रिमा1 (dual vocative)
खनित्रिमाः (plural vocative)
खनित्रिमासः1 (plural vocative)
खनित्रिमम् (accusative singular)
खनित्रिमौ (accusative dual)
खनित्रिमा1 (accusative dual)
खनित्रिमान् (accusative plural)
खनित्रिमेण (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमैः (instrumental plural)
खनित्रिमेभिः1 (instrumental plural)
खनित्रिमाय (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमेभ्यः (dative plural)
खनित्रिमात् (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमेभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमस्य (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमे (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमेषु (locative plural)
खनित्रिमा (nominative singular)
खनित्रिमे (dual nominative)
खनित्रिमाः (nominative plural)
खनित्रिमे (singular vocative)
खनित्रिमे (dual vocative)
खनित्रिमाः (plural vocative)
खनित्रिमाम् (accusative singular)
खनित्रिमे (accusative dual)
खनित्रिमाः (accusative plural)
खनित्रिमया (instrumental singular)
खनित्रिमा1 (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमाभिः (instrumental plural)
खनित्रिमायै (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमाभ्यः (dative plural)
खनित्रिमायाः (ablative singular)
खनित्रिमायै2 (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमाभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमायाः (genitive singular)
खनित्रिमायै2 (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमायाम् (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमासु (locative plural)
खनित्रिमम् (nominative singular)
खनित्रिमे (dual nominative)
खनित्रिमाणि (nominative plural)
खनित्रिमा1 (nominative plural)
खनित्रिम (singular vocative)
खनित्रिमे (dual vocative)
खनित्रिमाणि (plural vocative)
खनित्रिमा1 (plural vocative)
खनित्रिमम् (accusative singular)
खनित्रिमे (accusative dual)
खनित्रिमाणि (accusative plural)
खनित्रिमा1 (accusative plural)
खनित्रिमेण (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमैः (instrumental plural)
खनित्रिमेभिः1 (instrumental plural)
खनित्रिमाय (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमेभ्यः (dative plural)
खनित्रिमात् (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमेभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमस्य (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमे (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमेषु (locative plural)
खनित्रिमः (nominative singular)
खनित्रिमौ (dual nominative)
खनित्रिमा1 (dual nominative)
खनित्रिमाः (nominative plural)
खनित्रिमासः1 (nominative plural)
खनित्रिम (singular vocative)
खनित्रिमौ (dual vocative)
खनित्रिमा1 (dual vocative)
खनित्रिमाः (plural vocative)
खनित्रिमासः1 (plural vocative)
खनित्रिमम् (accusative singular)
खनित्रिमौ (accusative dual)
खनित्रिमा1 (accusative dual)
खनित्रिमान् (accusative plural)
खनित्रिमेण (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमैः (instrumental plural)
खनित्रिमेभिः1 (instrumental plural)
खनित्रिमाय (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमेभ्यः (dative plural)
खनित्रिमात् (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमेभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमस्य (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमे (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमेषु (locative plural)
खनित्रिमा (nominative singular)
खनित्रिमे (dual nominative)
खनित्रिमाः (nominative plural)
खनित्रिमे (singular vocative)
खनित्रिमे (dual vocative)
खनित्रिमाः (plural vocative)
खनित्रिमाम् (accusative singular)
खनित्रिमे (accusative dual)
खनित्रिमाः (accusative plural)
खनित्रिमया (instrumental singular)
खनित्रिमा1 (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमाभिः (instrumental plural)
खनित्रिमायै (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमाभ्यः (dative plural)
खनित्रिमायाः (ablative singular)
खनित्रिमायै2 (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमाभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमायाः (genitive singular)
खनित्रिमायै2 (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमायाम् (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमासु (locative plural)
खनित्रिमम् (nominative singular)
खनित्रिमे (dual nominative)
खनित्रिमाणि (nominative plural)
खनित्रिमा1 (nominative plural)
खनित्रिम (singular vocative)
खनित्रिमे (dual vocative)
खनित्रिमाणि (plural vocative)
खनित्रिमा1 (plural vocative)
खनित्रिमम् (accusative singular)
खनित्रिमे (accusative dual)
खनित्रिमाणि (accusative plural)
खनित्रिमा1 (accusative plural)
खनित्रिमेण (instrumental singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dual instrumental)
खनित्रिमैः (instrumental plural)
खनित्रिमेभिः1 (instrumental plural)
खनित्रिमाय (dative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (dative dual)
खनित्रिमेभ्यः (dative plural)
खनित्रिमात् (ablative singular)
खनित्रिमाभ्याम् (ablative dual)
खनित्रिमेभ्यः (ablative plural)
खनित्रिमस्य (genitive singular)
खनित्रिमयोः (dual genitive)
खनित्रिमाणाम् (genitive plural)
खनित्रिमे (locative singular)
खनित्रिमयोः (dual locative)
खनित्रिमेषु (locative plural)

From खनित्र (khanítra, “digging tool”) + -इम (-ima).

suf

या आपो॑ दि॒व्या उ॒त वा॒ स्रव॑न्ति ख॒नित्रि॑मा उ॒त वा॒ याः स्व॑यं॒जाः। स॒मु॒द्रार्था॒ याः शुच॑यः पाव॒कास्ता आपो॑ दे॒वीरि॒ह माम॑वन्तु॥

Waters which come from heaven, or those that wander dug from the earth, or flowing free by nature, Bright, purifying, speeding to the Ocean, here let those Waters. Goddesses, protect me.

yā́ ā́po divyā́ utá vā srávanti khanítrimā utá vā yā́ḥ svayaṃjā́ḥ. samudrā́rthā yā́ḥ śúcayaḥ pāvakā́stā́ ā́po devī́rihá mā́mavantu.


सुहृन्नारी

sa-noun

सुहृन्नारी • (suhṛnnārī) stem, f

suhṛnnārī (romanization)
सुहृन्नारी (nominative singular)
सुहृन्नार्यौ (dual nominative)
सुहृन्नार्यः (nominative plural)
सुहृन्नारि (singular vocative)
सुहृन्नार्यौ (dual vocative)
सुहृन्नार्यः (plural vocative)
सुहृन्नारीम् (accusative singular)
सुहृन्नार्यौ (accusative dual)
सुहृन्नारीः (accusative plural)
सुहृन्नार्या (instrumental singular)
सुहृन्नारीभ्याम् (dual instrumental)
सुहृन्नारीभिः (instrumental plural)
सुहृन्नार्यै (dative singular)
सुहृन्नारीभ्याम् (dative dual)
सुहृन्नारीभ्यः (dative plural)
सुहृन्नार्याः (ablative singular)
सुहृन्नारीभ्याम् (ablative dual)
सुहृन्नारीभ्यः (ablative plural)
सुहृन्नार्याः (genitive singular)
सुहृन्नार्योः (dual genitive)
सुहृन्नारीणाम् (genitive plural)
सुहृन्नार्याम् (locative singular)
सुहृन्नार्योः (dual locative)
सुहृन्नारीषु (locative plural)

/s̪u.ɦr̩n̪ˈn̪ɑː.ɾiː/

Compound of सुहृद् (suhṛd, “friend”) + नारी (nā́rī, “woman; female”).


क्रेय

kreya (romanization)
क्रेयः (nominative singular)
क्रेयौ (dual nominative)
क्रेया1 (dual nominative)
क्रेयाः (nominative plural)
क्रेयासः1 (nominative plural)
क्रेय (singular vocative)
क्रेयौ (dual vocative)
क्रेया1 (dual vocative)
क्रेयाः (plural vocative)
क्रेयासः1 (plural vocative)
क्रेयम् (accusative singular)
क्रेयौ (accusative dual)
क्रेया1 (accusative dual)
क्रेयान् (accusative plural)
क्रेयेण (instrumental singular)
क्रेयाभ्याम् (dual instrumental)
क्रेयैः (instrumental plural)
क्रेयेभिः1 (instrumental plural)
क्रेयाय (dative singular)
क्रेयाभ्याम् (dative dual)
क्रेयेभ्यः (dative plural)
क्रेयात् (ablative singular)
क्रेयाभ्याम् (ablative dual)
क्रेयेभ्यः (ablative plural)
क्रेयस्य (genitive singular)
क्रेययोः (dual genitive)
क्रेयाणाम् (genitive plural)
क्रेये (locative singular)
क्रेययोः (dual locative)
क्रेयेषु (locative plural)
क्रेया (nominative singular)
क्रेये (dual nominative)
क्रेयाः (nominative plural)
क्रेये (singular vocative)
क्रेये (dual vocative)
क्रेयाः (plural vocative)
क्रेयाम् (accusative singular)
क्रेये (accusative dual)
क्रेयाः (accusative plural)
क्रेयया (instrumental singular)
क्रेया1 (instrumental singular)
क्रेयाभ्याम् (dual instrumental)
क्रेयाभिः (instrumental plural)
क्रेयायै (dative singular)
क्रेयाभ्याम् (dative dual)
क्रेयाभ्यः (dative plural)
क्रेयायाः (ablative singular)
क्रेयायै2 (ablative singular)
क्रेयाभ्याम् (ablative dual)
क्रेयाभ्यः (ablative plural)
क्रेयायाः (genitive singular)
क्रेयायै2 (genitive singular)
क्रेययोः (dual genitive)
क्रेयाणाम् (genitive plural)
क्रेयायाम् (locative singular)
क्रेययोः (dual locative)
क्रेयासु (locative plural)
क्रेयम् (nominative singular)
क्रेये (dual nominative)
क्रेयाणि (nominative plural)
क्रेया1 (nominative plural)
क्रेय (singular vocative)
क्रेये (dual vocative)
क्रेयाणि (plural vocative)
क्रेया1 (plural vocative)
क्रेयम् (accusative singular)
क्रेये (accusative dual)
क्रेयाणि (accusative plural)
क्रेया1 (accusative plural)
क्रेयेण (instrumental singular)
क्रेयाभ्याम् (dual instrumental)
क्रेयैः (instrumental plural)
क्रेयेभिः1 (instrumental plural)
क्रेयाय (dative singular)
क्रेयाभ्याम् (dative dual)
क्रेयेभ्यः (dative plural)
क्रेयात् (ablative singular)
क्रेयाभ्याम् (ablative dual)
क्रेयेभ्यः (ablative plural)
क्रेयस्य (genitive singular)
क्रेययोः (dual genitive)
क्रेयाणाम् (genitive plural)
क्रेये (locative singular)
क्रेययोः (dual locative)
क्रेयेषु (locative plural)

क्रय्य क्रय्य#Sanskrit

Alternative form of क्रय्य (krayya, “purchasable; exhibited for sale”)


अनीश

anīśa (romanization)
अनीशः (nominative singular)
अनीशौ (dual nominative)
अनीशाः (nominative plural)
अनीश (singular vocative)
अनीशौ (dual vocative)
अनीशाः (plural vocative)
अनीशम् (accusative singular)
अनीशौ (accusative dual)
अनीशान् (accusative plural)
अनीशेन (instrumental singular)
अनीशाभ्याम् (dual instrumental)
अनीशैः (instrumental plural)
अनीशाय (dative singular)
अनीशाभ्याम् (dative dual)
अनीशेभ्यः (dative plural)
अनीशात् (ablative singular)
अनीशाभ्याम् (ablative dual)
अनीशेभ्यः (ablative plural)
अनीशस्य (genitive singular)
अनीशयोः (dual genitive)
अनीशानाम् (genitive plural)
अनीशे (locative singular)
अनीशयोः (dual locative)
अनीशेषु (locative plural)
अनीशा (nominative singular)
अनीशे (dual nominative)
अनीशाः (nominative plural)
अनीशे (singular vocative)
अनीशे (dual vocative)
अनीशाः (plural vocative)
अनीशाम् (accusative singular)
अनीशे (accusative dual)
अनीशाः (accusative plural)
अनीशया (instrumental singular)
अनीशाभ्याम् (dual instrumental)
अनीशाभिः (instrumental plural)
अनीशायै (dative singular)
अनीशाभ्याम् (dative dual)
अनीशाभ्यः (dative plural)
अनीशायाः (ablative singular)
अनीशाभ्याम् (ablative dual)
अनीशाभ्यः (ablative plural)
अनीशायाः (genitive singular)
अनीशयोः (dual genitive)
अनीशानाम् (genitive plural)
अनीशायाम् (locative singular)
अनीशयोः (dual locative)
अनीशासु (locative plural)
अनीशम् (nominative singular)
अनीशे (dual nominative)
अनीशानि (nominative plural)
अनीश (singular vocative)
अनीशे (dual vocative)
अनीशानि (plural vocative)
अनीशम् (accusative singular)
अनीशे (accusative dual)
अनीशानि (accusative plural)
अनीशेन (instrumental singular)
अनीशाभ्याम् (dual instrumental)
अनीशैः (instrumental plural)
अनीशाय (dative singular)
अनीशाभ्याम् (dative dual)
अनीशेभ्यः (dative plural)
अनीशात् (ablative singular)
अनीशाभ्याम् (ablative dual)
अनीशेभ्यः (ablative plural)
अनीशस्य (genitive singular)
अनीशयोः (dual genitive)
अनीशानाम् (genitive plural)
अनीशे (locative singular)
अनीशयोः (dual locative)
अनीशेषु (locative plural)

From अन्- (an-, negative) + ईश (īśá, “possessing; master/controller/lord [of]; God”). Possibly coined after Atharvavedic अनीश्वर (ánīśvara).

af

possessing; master/controller/lord 􂀿of􂁀; God

सर्वज्ञस्त्वमविज्ञातः सर्वयोनिस्त्वमात्मभूः । सर्वप्रभुर्अनीशस्त्वमेकस्त्वं सर्वरूपभाक् ॥

You are omniscient; you are unknown; you are the source of all, you are self-born. You are the lord of all, you are paramount; you are unique; you are the assumer of all forms.

sarvajñastvamavijñātaḥ sarvayonistvamātmabhūḥ. sarvaprabhuranīśastvamekastvaṃ sarvarūpabhāk.

"[having] no lord/master/controller" paramount, supreme, uncontrolled

यदहं गात्रसंस्पर्शं रावणस्य बलाद्गता । अनीशा किं करिष्यामि विनाथा विवशा सती ॥
yadahaṃ gātrasaṃsparśaṃ rāvaṇasya balādgatā. anīśā kiṃ kariṣyāmi vināthā vivaśā satī.
That I went forcibly, touching Rāvaṇa's body. What will I, a helpless, unprotected, powerless Satī [faithful wife], do?

नन्दो गोपाश्च गोप्यश्च गोविन्दचरणाम्बुजे । मनः क्षिप्तं पुनर्हर्तुम्अनीशा मथुरां ययुः ॥
nando gopāśca gopyaśca govindacaraṇāmbuje. manaḥ kṣiptaṃ punarhartumanīśā mathurāṃ yayuḥ.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 10.84.69

Unable to withdraw their minds from Lord Krishna’s lotus feet, where they had surrendered them, Nanda and the cowherd men and women returned to Mathurā.

विससर्ज तदा बाणं मत्वा तं स्वजितं स्मरः । सर्वं तत्राभवन्मोघम्अनीशस्य यथोद्यमः ॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 12.8.28

Then, Kamadeva shot the love-arrow, thinking he had conquered him (Markandeya). All this was fruitless, like an incompetent's endeavour.

visasarja tadā bāṇaṃ matvā taṃ svajitaṃ smaraḥ. sarvaṃ tatrābhavanmoghamanīśasya yathodyamaḥ.

"not possessing [anything]" helpless, powerless, unable, incompetent, incapable

अविद्वानेवमात्मानं मन्यतेऽनीशम्ईश्वरम् ।

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 6.12.12.1

An ignorant [person] only considers himself, who is dependent, as supreme.

"not [one's own] master" dependent, not independent


क्रय्य

kráyya (romanization)
क्रय्यः (nominative singular)
क्रय्यौ (dual nominative)
क्रय्या1 (dual nominative)
क्रय्याः (nominative plural)
क्रय्यासः1 (nominative plural)
क्रय्य (singular vocative)
क्रय्यौ (dual vocative)
क्रय्या1 (dual vocative)
क्रय्याः (plural vocative)
क्रय्यासः1 (plural vocative)
क्रय्यम् (accusative singular)
क्रय्यौ (accusative dual)
क्रय्या1 (accusative dual)
क्रय्यान् (accusative plural)
क्रय्येण (instrumental singular)
क्रय्याभ्याम् (dual instrumental)
क्रय्यैः (instrumental plural)
क्रय्येभिः1 (instrumental plural)
क्रय्याय (dative singular)
क्रय्याभ्याम् (dative dual)
क्रय्येभ्यः (dative plural)
क्रय्यात् (ablative singular)
क्रय्याभ्याम् (ablative dual)
क्रय्येभ्यः (ablative plural)
क्रय्यस्य (genitive singular)
क्रय्ययोः (dual genitive)
क्रय्याणाम् (genitive plural)
क्रय्ये (locative singular)
क्रय्ययोः (dual locative)
क्रय्येषु (locative plural)
क्रय्या (nominative singular)
क्रय्ये (dual nominative)
क्रय्याः (nominative plural)
क्रय्ये (singular vocative)
क्रय्ये (dual vocative)
क्रय्याः (plural vocative)
क्रय्याम् (accusative singular)
क्रय्ये (accusative dual)
क्रय्याः (accusative plural)
क्रय्यया (instrumental singular)
क्रय्या1 (instrumental singular)
क्रय्याभ्याम् (dual instrumental)
क्रय्याभिः (instrumental plural)
क्रय्यायै (dative singular)
क्रय्याभ्याम् (dative dual)
क्रय्याभ्यः (dative plural)
क्रय्यायाः (ablative singular)
क्रय्यायै2 (ablative singular)
क्रय्याभ्याम् (ablative dual)
क्रय्याभ्यः (ablative plural)
क्रय्यायाः (genitive singular)
क्रय्यायै2 (genitive singular)
क्रय्ययोः (dual genitive)
क्रय्याणाम् (genitive plural)
क्रय्यायाम् (locative singular)
क्रय्ययोः (dual locative)
क्रय्यासु (locative plural)
क्रय्यम् (nominative singular)
क्रय्ये (dual nominative)
क्रय्याणि (nominative plural)
क्रय्या1 (nominative plural)
क्रय्य (singular vocative)
क्रय्ये (dual vocative)
क्रय्याणि (plural vocative)
क्रय्या1 (plural vocative)
क्रय्यम् (accusative singular)
क्रय्ये (accusative dual)
क्रय्याणि (accusative plural)
क्रय्या1 (accusative plural)
क्रय्येण (instrumental singular)
क्रय्याभ्याम् (dual instrumental)
क्रय्यैः (instrumental plural)
क्रय्येभिः1 (instrumental plural)
क्रय्याय (dative singular)
क्रय्याभ्याम् (dative dual)
क्रय्येभ्यः (dative plural)
क्रय्यात् (ablative singular)
क्रय्याभ्याम् (ablative dual)
क्रय्येभ्यः (ablative plural)
क्रय्यस्य (genitive singular)
क्रय्ययोः (dual genitive)
क्रय्याणाम् (genitive plural)
क्रय्ये (locative singular)
क्रय्ययोः (dual locative)
क्रय्येषु (locative plural)

Pali: keyya

desctree

Prakrit: 𑀓𑁂𑀚𑁆𑀚 (kĕjja)
Marathi: केजें (kejẽ, “grain or coconuts given in barter for vegetables”)

From Proto-Indo-European *kʷróyh₂-yo-s (“purchasable”), from *kʷreyh₂- (“to buy”). The Sanskrit root is क्री (krī).

स वै राजानं पणते । स यद्राजानं पणते तस्मादिदं सकृत्सर्वं पण्यं स आह सोमविक्रयिन्क्रय्यस्ते सोमो राजा३ इति क्रय्य इत्याह सोमविक्रयी तं वै ते क्रीणानीति क्रीणीहीत्याह सोमविक्रयी कलया ते क्रीणानीति भूयो वा अतः सोमो राजार्हतीत्याह सोमविक्रयी भूय एवातः सोमो राजार्हति महांस्त्वेव गोर्महिमेत्यध्वर्युः

He bargains for the Soma; and because he bargains for the Soma, therefore any and everything is exchangeable [for Soma] here. He says, "Soma-seller, is thy Soma for sale?"
"It is for sale," says the Soma-seller.
"I will buy it of thee!"
"Buy it!", says the Soma-seller.
"I will buy it of thee for one-sixteenth [of the cow]."
"Soma, surely, is worth more than that!", says the Soma-seller.
"Yea, Soma is worth more than that; but great, surely, is the greatness of the cow," says the Adhvaryu.

sa vai rā́jānam paṇate. sa yadrā́jānam páṇate tásmādidáṃ sakṛtsárvam páṇyaṃ sá āha sómavikrayinkráyyaste sómo rājā3 íti kráyya ítyāha somavikrayī taṃ vaí te krīṇānī́ti krīṇīhī́tyāha somavikrayī́ kaláyā te krīṇānīti bhū́yo vā átaḥ sómo rā́jārhatī́tyāha somavikrayī bhū́ya evā́taḥ sómo rājā́rhati mahāṃstvèva górmahimétyadhvaryúḥ.


सत्तम

sáttama (romanization)
सत्तमः (nominative singular)
सत्तमौ (dual nominative)
सत्तमा1 (dual nominative)
सत्तमाः (nominative plural)
सत्तमासः1 (nominative plural)
सत्तम (singular vocative)
सत्तमौ (dual vocative)
सत्तमा1 (dual vocative)
सत्तमाः (plural vocative)
सत्तमासः1 (plural vocative)
सत्तमम् (accusative singular)
सत्तमौ (accusative dual)
सत्तमा1 (accusative dual)
सत्तमान् (accusative plural)
सत्तमेन (instrumental singular)
सत्तमाभ्याम् (dual instrumental)
सत्तमैः (instrumental plural)
सत्तमेभिः1 (instrumental plural)
सत्तमाय (dative singular)
सत्तमाभ्याम् (dative dual)
सत्तमेभ्यः (dative plural)
सत्तमात् (ablative singular)
सत्तमाभ्याम् (ablative dual)
सत्तमेभ्यः (ablative plural)
सत्तमस्य (genitive singular)
सत्तमयोः (dual genitive)
सत्तमानाम् (genitive plural)
सत्तमे (locative singular)
सत्तमयोः (dual locative)
सत्तमेषु (locative plural)
सत्तमा (nominative singular)
सत्तमे (dual nominative)
सत्तमाः (nominative plural)
सत्तमे (singular vocative)
सत्तमे (dual vocative)
सत्तमाः (plural vocative)
सत्तमाम् (accusative singular)
सत्तमे (accusative dual)
सत्तमाः (accusative plural)
सत्तमया (instrumental singular)
सत्तमा1 (instrumental singular)
सत्तमाभ्याम् (dual instrumental)
सत्तमाभिः (instrumental plural)
सत्तमायै (dative singular)
सत्तमाभ्याम् (dative dual)
सत्तमाभ्यः (dative plural)
सत्तमायाः (ablative singular)
सत्तमायै2 (ablative singular)
सत्तमाभ्याम् (ablative dual)
सत्तमाभ्यः (ablative plural)
सत्तमायाः (genitive singular)
सत्तमायै2 (genitive singular)
सत्तमयोः (dual genitive)
सत्तमानाम् (genitive plural)
सत्तमायाम् (locative singular)
सत्तमयोः (dual locative)
सत्तमासु (locative plural)
सत्तमम् (nominative singular)
सत्तमे (dual nominative)
सत्तमानि (nominative plural)
सत्तमा1 (nominative plural)
सत्तम (singular vocative)
सत्तमे (dual vocative)
सत्तमानि (plural vocative)
सत्तमा1 (plural vocative)
सत्तमम् (accusative singular)
सत्तमे (accusative dual)
सत्तमानि (accusative plural)
सत्तमा1 (accusative plural)
सत्तमेन (instrumental singular)
सत्तमाभ्याम् (dual instrumental)
सत्तमैः (instrumental plural)
सत्तमेभिः1 (instrumental plural)
सत्तमाय (dative singular)
सत्तमाभ्याम् (dative dual)
सत्तमेभ्यः (dative plural)
सत्तमात् (ablative singular)
सत्तमाभ्याम् (ablative dual)
सत्तमेभ्यः (ablative plural)
सत्तमस्य (genitive singular)
सत्तमयोः (dual genitive)
सत्तमानाम् (genitive plural)
सत्तमे (locative singular)
सत्तमयोः (dual locative)
सत्तमेषु (locative plural)

[ˈs̪ɐt̪̚.t̪ɐ.mɐ]

From Proto-Indo-Iranian *Hsatˢtamás (“best”), from Proto-Indo-European *h₁sn̥t-tm̥mós. Cognate with Avestan 𐬵𐬀𐬯𐬙𐬆𐬨𐬀 (hastəma, “most capable”), Khotanese 𑀳𑀲𑁆𑀢𑀫 (hastama, “best”). By surface analysis, सत् (sat) + -तम (-tama).


समृद्धि

sámṛddhi (romanization)
समृद्धिः (nominative singular)
समृद्धी (dual nominative)
समृद्धयः (nominative plural)
समृद्धे (singular vocative)
समृद्धी (dual vocative)
समृद्धयः (plural vocative)
समृद्धिम् (accusative singular)
समृद्धी (accusative dual)
समृद्धीः (accusative plural)
समृद्ध्या (instrumental singular)
समृद्धी1 (instrumental singular)
समृद्धिभ्याम् (dual instrumental)
समृद्धिभिः (instrumental plural)
समृद्धये (dative singular)
समृद्ध्यै2 (dative singular)
समृद्धी1 (dative singular)
समृद्धिभ्याम् (dative dual)
समृद्धिभ्यः (dative plural)
समृद्धेः (ablative singular)
समृद्ध्याः2 (ablative singular)
समृद्ध्यै3 (ablative singular)
समृद्धिभ्याम् (ablative dual)
समृद्धिभ्यः (ablative plural)
समृद्धेः (genitive singular)
समृद्ध्याः2 (genitive singular)
समृद्ध्यै3 (genitive singular)
समृद्ध्योः (dual genitive)
समृद्धीनाम् (genitive plural)
समृद्धौ (locative singular)
समृद्ध्याम्2 (locative singular)
समृद्धा1 (locative singular)
समृद्ध्योः (dual locative)
समृद्धिषु (locative plural)

desc

Prakrit: 𑀲𑀫𑀺𑀤𑁆𑀥𑀺 (samiddhi), 𑀲𑀫𑀤𑁆𑀥𑀺 (samaddhi)

Pali: samiddhi

→ Kannada: ಸಮೃದ್ಧಿ (samṛddhi)

→ Telugu: సమృద్ధి (samr̥ddhi)

सम्- (sam-) + ऋद्धि (ṛddhi), from Proto-Indo-European *h₃ŕ̥dʰ-tis.

अथो खलु संभृत्या एव संभराः कर्तव्यं यजुर्यज्ञस्य समृद्ध्यै

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā) I.5.2.4

Likewise, they say: "the apparatus should be collected and the Yajus should be performed, for the success of the ritual worship."

átho khálu sambhṛ́tyā evá sambhārā́ḥ kartavyàṃ yájuryajñásya sámṛddhyai


वयन

vayana (romanization)
वयनम् (nominative singular)
वयने (dual nominative)
वयनानि (nominative plural)
वयन (singular vocative)
वयने (dual vocative)
वयनानि (plural vocative)
वयनम् (accusative singular)
वयने (accusative dual)
वयनानि (accusative plural)
वयनेन (instrumental singular)
वयनाभ्याम् (dual instrumental)
वयनैः (instrumental plural)
वयनाय (dative singular)
वयनाभ्याम् (dative dual)
वयनेभ्यः (dative plural)
वयनात् (ablative singular)
वयनाभ्याम् (ablative dual)
वयनेभ्यः (ablative plural)
वयनस्य (genitive singular)
वयनयोः (dual genitive)
वयनानाम् (genitive plural)
वयने (locative singular)
वयनयोः (dual locative)
वयनेषु (locative plural)

/ˈʋɐ.jɐ.n̪ɐ/

From the root वे (ve, “to weave”) + -अन (-ana).


ऐन्दव

aindava (romanization)
ऐन्दवः (nominative singular)
ऐन्दवौ (dual nominative)
ऐन्दवाः (nominative plural)
ऐन्दव (singular vocative)
ऐन्दवौ (dual vocative)
ऐन्दवाः (plural vocative)
ऐन्दवम् (accusative singular)
ऐन्दवौ (accusative dual)
ऐन्दवान् (accusative plural)
ऐन्दवेन (instrumental singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dual instrumental)
ऐन्दवैः (instrumental plural)
ऐन्दवाय (dative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dative dual)
ऐन्दवेभ्यः (dative plural)
ऐन्दवात् (ablative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (ablative dual)
ऐन्दवेभ्यः (ablative plural)
ऐन्दवस्य (genitive singular)
ऐन्दवयोः (dual genitive)
ऐन्दवानाम् (genitive plural)
ऐन्दवे (locative singular)
ऐन्दवयोः (dual locative)
ऐन्दवेषु (locative plural)
ऐन्दवी (nominative singular)
ऐन्दव्यौ (dual nominative)
ऐन्दव्यः (nominative plural)
ऐन्दवि (singular vocative)
ऐन्दव्यौ (dual vocative)
ऐन्दव्यः (plural vocative)
ऐन्दवीम् (accusative singular)
ऐन्दव्यौ (accusative dual)
ऐन्दवीः (accusative plural)
ऐन्दव्या (instrumental singular)
ऐन्दवीभ्याम् (dual instrumental)
ऐन्दवीभिः (instrumental plural)
ऐन्दव्यै (dative singular)
ऐन्दवीभ्याम् (dative dual)
ऐन्दवीभ्यः (dative plural)
ऐन्दव्याः (ablative singular)
ऐन्दवीभ्याम् (ablative dual)
ऐन्दवीभ्यः (ablative plural)
ऐन्दव्याः (genitive singular)
ऐन्दव्योः (dual genitive)
ऐन्दवीनाम् (genitive plural)
ऐन्दव्याम् (locative singular)
ऐन्दव्योः (dual locative)
ऐन्दवीषु (locative plural)
ऐन्दवम् (nominative singular)
ऐन्दवे (dual nominative)
ऐन्दवानि (nominative plural)
ऐन्दव (singular vocative)
ऐन्दवे (dual vocative)
ऐन्दवानि (plural vocative)
ऐन्दवम् (accusative singular)
ऐन्दवे (accusative dual)
ऐन्दवानि (accusative plural)
ऐन्दवेन (instrumental singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dual instrumental)
ऐन्दवैः (instrumental plural)
ऐन्दवाय (dative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dative dual)
ऐन्दवेभ्यः (dative plural)
ऐन्दवात् (ablative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (ablative dual)
ऐन्दवेभ्यः (ablative plural)
ऐन्दवस्य (genitive singular)
ऐन्दवयोः (dual genitive)
ऐन्दवानाम् (genitive plural)
ऐन्दवे (locative singular)
ऐन्दवयोः (dual locative)
ऐन्दवेषु (locative plural)

/ˈɑjn̪.d̪ɐ.ʋɐ/

Vṛddhi derivative of इन्दु (índu, “Moon”). Attested in Classical Sanskrit.


ऐन्दव

aindava (romanization)
ऐन्दवः (nominative singular)
ऐन्दवौ (dual nominative)
ऐन्दवाः (nominative plural)
ऐन्दव (singular vocative)
ऐन्दवौ (dual vocative)
ऐन्दवाः (plural vocative)
ऐन्दवम् (accusative singular)
ऐन्दवौ (accusative dual)
ऐन्दवान् (accusative plural)
ऐन्दवेन (instrumental singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dual instrumental)
ऐन्दवैः (instrumental plural)
ऐन्दवाय (dative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (dative dual)
ऐन्दवेभ्यः (dative plural)
ऐन्दवात् (ablative singular)
ऐन्दवाभ्याम् (ablative dual)
ऐन्दवेभ्यः (ablative plural)
ऐन्दवस्य (genitive singular)
ऐन्दवयोः (dual genitive)
ऐन्दवानाम् (genitive plural)
ऐन्दवे (locative singular)
ऐन्दवयोः (dual locative)
ऐन्दवेषु (locative plural)

/ˈɑjn̪.d̪ɐ.ʋɐ/


हव्य

havyá (romanization)
हव्यम् (nominative singular)
हव्ये (dual nominative)
हव्यानि (nominative plural)
हव्या1 (nominative plural)
हव्य (singular vocative)
हव्ये (dual vocative)
हव्यानि (plural vocative)
हव्या1 (plural vocative)
हव्यम् (accusative singular)
हव्ये (accusative dual)
हव्यानि (accusative plural)
हव्या1 (accusative plural)
हव्येन (instrumental singular)
हव्याभ्याम् (dual instrumental)
हव्यैः (instrumental plural)
हव्येभिः1 (instrumental plural)
हव्याय (dative singular)
हव्याभ्याम् (dative dual)
हव्येभ्यः (dative plural)
हव्यात् (ablative singular)
हव्याभ्याम् (ablative dual)
हव्येभ्यः (ablative plural)
हव्यस्य (genitive singular)
हव्ययोः (dual genitive)
हव्यानाम् (genitive plural)
हव्ये (locative singular)
हव्ययोः (dual locative)
हव्येषु (locative plural)

Pali: havya

Prakrit: 𑀳𑀯𑁆𑀯 (havva)

⇒ Kannada: ಹವ್ಯಕ (havyaka)

Gerundive of the root हु (hu, “to sprinkle, offer as oblation”), from Proto-Indo-European *ǵʰew-.

आ च वहासि ताँ इह देवाँ उप प्रशस्तये ।
हव्या सुश्चन्द्र वीतये ॥
ā ca vahāsi tām̐ iha devām̐ upa praśastaye.

Here shalt thou bring these Gods to our laudation and to taste
These offered foods, O fair-shining One.

anything to be offered as an oblation, sacred offering of food