आनन्ददत्त

ānandadatta (romanization)
आनन्ददत्तः (nominative singular)
आनन्ददत्तौ (dual nominative)
आनन्ददत्ता1 (dual nominative)
आनन्ददत्ताः (nominative plural)
आनन्ददत्तासः1 (nominative plural)
आनन्ददत्त (singular vocative)
आनन्ददत्तौ (dual vocative)
आनन्ददत्ता1 (dual vocative)
आनन्ददत्ताः (plural vocative)
आनन्ददत्तासः1 (plural vocative)
आनन्ददत्तम् (accusative singular)
आनन्ददत्तौ (accusative dual)
आनन्ददत्ता1 (accusative dual)
आनन्ददत्तान् (accusative plural)
आनन्ददत्तेन (instrumental singular)
आनन्ददत्ताभ्याम् (dual instrumental)
आनन्ददत्तैः (instrumental plural)
आनन्ददत्तेभिः1 (instrumental plural)
आनन्ददत्ताय (dative singular)
आनन्ददत्ताभ्याम् (dative dual)
आनन्ददत्तेभ्यः (dative plural)
आनन्ददत्तात् (ablative singular)
आनन्ददत्ताभ्याम् (ablative dual)
आनन्ददत्तेभ्यः (ablative plural)
आनन्ददत्तस्य (genitive singular)
आनन्ददत्तयोः (dual genitive)
आनन्ददत्तानाम् (genitive plural)
आनन्ददत्ते (locative singular)
आनन्ददत्तयोः (dual locative)
आनन्ददत्तेषु (locative plural)

/ɑː.n̪ɐn̪.d̪ɐˈd̪ɐt̪.t̪ɐ/

[ɑː.n̪ɐn̪.d̪ɐˈd̪ɐt̪̚.t̪ɐ]

From आनन्द (ānandá, “happiness, sexual pleasure”) + दत्त (dattá, “given, gift”), literally “the gift of sexual pleasure”.


शुश्रूषा

sa-noun

शुश्रूषा • (śuśrūṣā) stem, f

śuśrūṣā (romanization)
शुश्रूषा (nominative singular)
शुश्रूषे (dual nominative)
शुश्रूषाः (nominative plural)
शुश्रूषे (singular vocative)
शुश्रूषे (dual vocative)
शुश्रूषाः (plural vocative)
शुश्रूषाम् (accusative singular)
शुश्रूषे (accusative dual)
शुश्रूषाः (accusative plural)
शुश्रूषया (instrumental singular)
शुश्रूषा1 (instrumental singular)
शुश्रूषाभ्याम् (dual instrumental)
शुश्रूषाभिः (instrumental plural)
शुश्रूषायै (dative singular)
शुश्रूषाभ्याम् (dative dual)
शुश्रूषाभ्यः (dative plural)
शुश्रूषायाः (ablative singular)
शुश्रूषायै2 (ablative singular)
शुश्रूषाभ्याम् (ablative dual)
शुश्रूषाभ्यः (ablative plural)
शुश्रूषायाः (genitive singular)
शुश्रूषायै2 (genitive singular)
शुश्रूषयोः (dual genitive)
शुश्रूषाणाम् (genitive plural)
शुश्रूषायाम् (locative singular)
शुश्रूषयोः (dual locative)
शुश्रूषासु (locative plural)

/ɕuɕ.ɾuː.ʂɑː/

/ɕuɕˈɾuː.ʂɑː/

Back-formation from शुश्रूषते (śuśrūṣate, desiderative) + -आ (-ā).


मणिबन्ध

maṇibandha (romanization)
मणिबन्धः (nominative singular)
मणिबन्धौ (dual nominative)
मणिबन्धा1 (dual nominative)
मणिबन्धाः (nominative plural)
मणिबन्धासः1 (nominative plural)
मणिबन्ध (singular vocative)
मणिबन्धौ (dual vocative)
मणिबन्धा1 (dual vocative)
मणिबन्धाः (plural vocative)
मणिबन्धासः1 (plural vocative)
मणिबन्धम् (accusative singular)
मणिबन्धौ (accusative dual)
मणिबन्धा1 (accusative dual)
मणिबन्धान् (accusative plural)
मणिबन्धेन (instrumental singular)
मणिबन्धाभ्याम् (dual instrumental)
मणिबन्धैः (instrumental plural)
मणिबन्धेभिः1 (instrumental plural)
मणिबन्धाय (dative singular)
मणिबन्धाभ्याम् (dative dual)
मणिबन्धेभ्यः (dative plural)
मणिबन्धात् (ablative singular)
मणिबन्धाभ्याम् (ablative dual)
मणिबन्धेभ्यः (ablative plural)
मणिबन्धस्य (genitive singular)
मणिबन्धयोः (dual genitive)
मणिबन्धानाम् (genitive plural)
मणिबन्धे (locative singular)
मणिबन्धयोः (dual locative)
मणिबन्धेषु (locative plural)

→ Hindi: मणिबंध (maṇibandh) (learned)

From मणि (maṇí, “jewel”) + बन्ध (bandhá, “fastening, binding”).


ಕರ್ತವ್ಯ

कर्तव्य कर्तव्य#Sanskrit


विमाता

sa-noun form

विमाता • (vimātā)

/ʋiˈmɑː.t̪ɑː/

विमातृ विमातृ#Sanskrit

feminine nominative singular of विमातृ (vimātṛ)


विमातृ

vimātṛ (romanization)
विमाता (nominative singular)
विमातरौ (dual nominative)
विमातरा1 (dual nominative)
विमातरः (nominative plural)
विमातः (singular vocative)
विमातरौ (dual vocative)
विमातरा1 (dual vocative)
विमातरः (plural vocative)
विमातरम् (accusative singular)
विमातरौ (accusative dual)
विमातरा1 (accusative dual)
विमातॄः (accusative plural)
विमात्रा (instrumental singular)
विमातृभ्याम् (dual instrumental)
विमातृभिः (instrumental plural)
विमात्रे (dative singular)
विमातृभ्याम् (dative dual)
विमातृभ्यः (dative plural)
विमातुः (ablative singular)
विमातृभ्याम् (ablative dual)
विमातृभ्यः (ablative plural)
विमातुः (genitive singular)
विमात्रोः (dual genitive)
विमातॄणाम् (genitive plural)
विमातरि (locative singular)
विमात्रोः (dual locative)
विमातृषु (locative plural)

→ Hindi: विमाता (vimātā) (learned)

From वि- (vi-) + मातृ (mā́tṛ, mātṛ́, “mother”).

pre

mā́tṛ, mātṛ́


मेय

méya (romanization)
मेयः (nominative singular)
मेयौ (dual nominative)
मेया1 (dual nominative)
मेयाः (nominative plural)
मेयासः1 (nominative plural)
मेय (singular vocative)
मेयौ (dual vocative)
मेया1 (dual vocative)
मेयाः (plural vocative)
मेयासः1 (plural vocative)
मेयम् (accusative singular)
मेयौ (accusative dual)
मेया1 (accusative dual)
मेयान् (accusative plural)
मेयेन (instrumental singular)
मेयाभ्याम् (dual instrumental)
मेयैः (instrumental plural)
मेयेभिः1 (instrumental plural)
मेयाय (dative singular)
मेयाभ्याम् (dative dual)
मेयेभ्यः (dative plural)
मेयात् (ablative singular)
मेयाभ्याम् (ablative dual)
मेयेभ्यः (ablative plural)
मेयस्य (genitive singular)
मेययोः (dual genitive)
मेयानाम् (genitive plural)
मेये (locative singular)
मेययोः (dual locative)
मेयेषु (locative plural)
मेया (nominative singular)
मेये (dual nominative)
मेयाः (nominative plural)
मेये (singular vocative)
मेये (dual vocative)
मेयाः (plural vocative)
मेयाम् (accusative singular)
मेये (accusative dual)
मेयाः (accusative plural)
मेयया (instrumental singular)
मेया1 (instrumental singular)
मेयाभ्याम् (dual instrumental)
मेयाभिः (instrumental plural)
मेयायै (dative singular)
मेयाभ्याम् (dative dual)
मेयाभ्यः (dative plural)
मेयायाः (ablative singular)
मेयायै2 (ablative singular)
मेयाभ्याम् (ablative dual)
मेयाभ्यः (ablative plural)
मेयायाः (genitive singular)
मेयायै2 (genitive singular)
मेययोः (dual genitive)
मेयानाम् (genitive plural)
मेयायाम् (locative singular)
मेययोः (dual locative)
मेयासु (locative plural)
मेयम् (nominative singular)
मेये (dual nominative)
मेयानि (nominative plural)
मेया1 (nominative plural)
मेय (singular vocative)
मेये (dual vocative)
मेयानि (plural vocative)
मेया1 (plural vocative)
मेयम् (accusative singular)
मेये (accusative dual)
मेयानि (accusative plural)
मेया1 (accusative plural)
मेयेन (instrumental singular)
मेयाभ्याम् (dual instrumental)
मेयैः (instrumental plural)
मेयेभिः1 (instrumental plural)
मेयाय (dative singular)
मेयाभ्याम् (dative dual)
मेयेभ्यः (dative plural)
मेयात् (ablative singular)
मेयाभ्याम् (ablative dual)
मेयेभ्यः (ablative plural)
मेयस्य (genitive singular)
मेययोः (dual genitive)
मेयानाम् (genitive plural)
मेये (locative singular)
मेययोः (dual locative)
मेयेषु (locative plural)

desc

Maharastri Prakrit: 𑀫𑁂𑀅 (mea), 𑀫𑁂𑀚𑁆𑀚 (mejja)

Marathi: मेज (mej)

⇒ Marathi: मेजणे (mejṇe)

From Proto-Indo-European *móh₁-yo-s (“measurable”), from *meh₁- (“to measure”).

अभीशुना मेया आसन् व्यामेनानुमेयाः ।
केशा नडा इव वर्धन्तां शीर्ष्णस्ते असिताः परि ॥
abhī́śunā méyā āsan vyāménānuméyāḥ.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 6.137.2

They might be measured with a rein or measurable with both extended arms.
Let the black locks spring thick and strong and grow like reeds upon thy head.

kéśā naḍā́ iva vardhantāṃ śīrṣṇáste asitā́ḥ pári.


मलीयस्

malīyas (romanization)
मलीयान् (nominative singular)
मलीयांसौ (dual nominative)
मलीयांसा1 (dual nominative)
मलीयांसः (nominative plural)
मलीयन् (singular vocative)
मलीयः2 (singular vocative)
मलीयांसौ (dual vocative)
मलीयांसा1 (dual vocative)
मलीयांसः (plural vocative)
मलीयांसम् (accusative singular)
मलीयांसौ (accusative dual)
मलीयांसा1 (accusative dual)
मलीयसः (accusative plural)
मलीयसा (instrumental singular)
मलीयोभ्याम् (dual instrumental)
मलीयोभिः (instrumental plural)
मलीयसे (dative singular)
मलीयोभ्याम् (dative dual)
मलीयोभ्यः (dative plural)
मलीयसः (ablative singular)
मलीयोभ्याम् (ablative dual)
मलीयोभ्यः (ablative plural)
मलीयसः (genitive singular)
मलीयसोः (dual genitive)
मलीयसाम् (genitive plural)
मलीयसि (locative singular)
मलीयसोः (dual locative)
मलीयःसु (locative plural)
मलीयसी (nominative singular)
मलीयस्यौ (dual nominative)
मलीयसी1 (dual nominative)
मलीयस्यः (nominative plural)
मलीयसीः1 (nominative plural)
मलीयसि (singular vocative)
मलीयस्यौ (dual vocative)
मलीयसी1 (dual vocative)
मलीयस्यः (plural vocative)
मलीयसीः1 (plural vocative)
मलीयसीम् (accusative singular)
मलीयस्यौ (accusative dual)
मलीयसी1 (accusative dual)
मलीयसीः (accusative plural)
मलीयस्या (instrumental singular)
मलीयसीभ्याम् (dual instrumental)
मलीयसीभिः (instrumental plural)
मलीयस्यै (dative singular)
मलीयसीभ्याम् (dative dual)
मलीयसीभ्यः (dative plural)
मलीयस्याः (ablative singular)
मलीयस्यै2 (ablative singular)
मलीयसीभ्याम् (ablative dual)
मलीयसीभ्यः (ablative plural)
मलीयस्याः (genitive singular)
मलीयस्यै2 (genitive singular)
मलीयस्योः (dual genitive)
मलीयसीनाम् (genitive plural)
मलीयस्याम् (locative singular)
मलीयस्योः (dual locative)
मलीयसीषु (locative plural)
मलीयः (nominative singular)
मलीयसी (dual nominative)
मलीयांसि (nominative plural)
मलीयः (singular vocative)
मलीयसी (dual vocative)
मलीयांसि (plural vocative)
मलीयः (accusative singular)
मलीयसी (accusative dual)
मलीयांसि (accusative plural)
मलीयसा (instrumental singular)
मलीयोभ्याम् (dual instrumental)
मलीयोभिः (instrumental plural)
मलीयसे (dative singular)
मलीयोभ्याम् (dative dual)
मलीयोभ्यः (dative plural)
मलीयसः (ablative singular)
मलीयोभ्याम् (ablative dual)
मलीयोभ्यः (ablative plural)
मलीयसः (genitive singular)
मलीयसोः (dual genitive)
मलीयसाम् (genitive plural)
मलीयसि (locative singular)
मलीयसोः (dual locative)
मलीयःसु (locative plural)

From Proto-Indo-European *mélh₂-yōs ~ *ml̥h₂-is-és, from *melh₂- (“black”). Related to मल (mála).


भोगवस्तु

bhogavastu (romanization)
भोगवस्तु (nominative singular)
भोगवस्तुनी (dual nominative)
भोगवस्तूनि (nominative plural)
भोगवस्तु1 (nominative plural)
भोगवस्तू1 (nominative plural)
भोगवस्तु (singular vocative)
भोगवस्तो (singular vocative)
भोगवस्तुनी (dual vocative)
भोगवस्तूनि (plural vocative)
भोगवस्तु1 (plural vocative)
भोगवस्तू1 (plural vocative)
भोगवस्तु (accusative singular)
भोगवस्तुनी (accusative dual)
भोगवस्तूनि (accusative plural)
भोगवस्तु1 (accusative plural)
भोगवस्तू1 (accusative plural)
भोगवस्तुना (instrumental singular)
भोगवस्त्वा1 (instrumental singular)
भोगवस्तुभ्याम् (dual instrumental)
भोगवस्तुभिः (instrumental plural)
भोगवस्तुने (dative singular)
भोगवस्तवे1 (dative singular)
भोगवस्तुभ्याम् (dative dual)
भोगवस्तुभ्यः (dative plural)
भोगवस्तुनः (ablative singular)
भोगवस्तोः1 (ablative singular)
भोगवस्तुभ्याम् (ablative dual)
भोगवस्तुभ्यः (ablative plural)
भोगवस्तुनः (genitive singular)
भोगवस्तोः1 (genitive singular)
भोगवस्तुनोः (dual genitive)
भोगवस्तूनाम् (genitive plural)
भोगवस्तुनि (locative singular)
भोगवस्तौ1 (locative singular)
भोगवस्तुनोः (dual locative)
भोगवस्तुषु (locative plural)

→ Hindi: भोगवस्तु (bhogvastu) (learned)

/bʱoː.ɡɐˈʋɐs̪.t̪u/

From भोग (bhogá, “enjoyment”) + वस्तु (vástu, “thing, object”).


आगामिन्

sa-adj

आगामिन् • (āgāmin) stem

āgāmin (romanization)
आगामी (nominative singular)
आगामिनौ (dual nominative)
आगामिना1 (dual nominative)
आगामिनः (nominative plural)
आगामिन् (singular vocative)
आगामिनौ (dual vocative)
आगामिना1 (dual vocative)
आगामिनः (plural vocative)
आगामिनम् (accusative singular)
आगामिनौ (accusative dual)
आगामिना1 (accusative dual)
आगामिनः (accusative plural)
आगामिना (instrumental singular)
आगामिभ्याम् (dual instrumental)
आगामिभिः (instrumental plural)
आगामिने (dative singular)
आगामिभ्याम् (dative dual)
आगामिभ्यः (dative plural)
आगामिनः (ablative singular)
आगामिभ्याम् (ablative dual)
आगामिभ्यः (ablative plural)
आगामिनः (genitive singular)
आगामिनोः (dual genitive)
आगामिनाम् (genitive plural)
आगामिनि (locative singular)
आगामिनोः (dual locative)
आगामिषु (locative plural)
आगामिनी (nominative singular)
आगामिन्यौ (dual nominative)
आगामिनी1 (dual nominative)
आगामिन्यः (nominative plural)
आगामिनीः1 (nominative plural)
आगामिनि (singular vocative)
आगामिन्यौ (dual vocative)
आगामिनी1 (dual vocative)
आगामिन्यः (plural vocative)
आगामिनीः1 (plural vocative)
आगामिनीम् (accusative singular)
आगामिन्यौ (accusative dual)
आगामिनी1 (accusative dual)
आगामिनीः (accusative plural)
आगामिन्या (instrumental singular)
आगामिनीभ्याम् (dual instrumental)
आगामिनीभिः (instrumental plural)
आगामिन्यै (dative singular)
आगामिनीभ्याम् (dative dual)
आगामिनीभ्यः (dative plural)
आगामिन्याः (ablative singular)
आगामिन्यै2 (ablative singular)
आगामिनीभ्याम् (ablative dual)
आगामिनीभ्यः (ablative plural)
आगामिन्याः (genitive singular)
आगामिन्यै2 (genitive singular)
आगामिन्योः (dual genitive)
आगामिनीनाम् (genitive plural)
आगामिन्याम् (locative singular)
आगामिन्योः (dual locative)
आगामिनीषु (locative plural)
आगामि (nominative singular)
आगामिनी (dual nominative)
आगामीनि (nominative plural)
आगामि (singular vocative)
आगामिन् (singular vocative)
आगामिनी (dual vocative)
आगामीनि (plural vocative)
आगामि (accusative singular)
आगामिनी (accusative dual)
आगामीनि (accusative plural)
आगामिना (instrumental singular)
आगामिभ्याम् (dual instrumental)
आगामिभिः (instrumental plural)
आगामिने (dative singular)
आगामिभ्याम् (dative dual)
आगामिभ्यः (dative plural)
आगामिनः (ablative singular)
आगामिभ्याम् (ablative dual)
आगामिभ्यः (ablative plural)
आगामिनः (genitive singular)
आगामिनोः (dual genitive)
आगामिनाम् (genitive plural)
आगामिनि (locative singular)
आगामिनोः (dual locative)
आगामिषु (locative plural)

Pali: āgāmin

Prakrit: 𑀆𑀕𑀸𑀫𑀺 (āgāmi)

→ Bengali: আগামী (agami) (learned)

→ Gujarati: આગામી (āgāmī) (learned)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: आगामी (āgāmī)

→ Marathi: आगामी (āgāmī) (learned)

→ Odia: ଆଗାମୀ (āgāmi) (learned)

→ Sinhalese: ආගාමි (āgāmi) (learned)

→ Telugu: ఆగామి (āgāmi) (learned)

/ɑːˈɡɑː.min̪/

From आ- (ā-) + गामिन् (gāmin, “going anywhere”), from गम् (gam, “to go”).

pre

upcoming, impending (about to happen in future)


तुष्टि

tuṣṭi (romanization)
तुष्टिः (nominative singular)
तुष्टी (dual nominative)
तुष्टयः (nominative plural)
तुष्टे (singular vocative)
तुष्टी (dual vocative)
तुष्टयः (plural vocative)
तुष्टिम् (accusative singular)
तुष्टी (accusative dual)
तुष्टीः (accusative plural)
तुष्ट्या (instrumental singular)
तुष्टी1 (instrumental singular)
तुष्टिभ्याम् (dual instrumental)
तुष्टिभिः (instrumental plural)
तुष्टये (dative singular)
तुष्ट्यै2 (dative singular)
तुष्टी1 (dative singular)
तुष्टिभ्याम् (dative dual)
तुष्टिभ्यः (dative plural)
तुष्टेः (ablative singular)
तुष्ट्याः2 (ablative singular)
तुष्ट्यै3 (ablative singular)
तुष्टिभ्याम् (ablative dual)
तुष्टिभ्यः (ablative plural)
तुष्टेः (genitive singular)
तुष्ट्याः2 (genitive singular)
तुष्ट्यै3 (genitive singular)
तुष्ट्योः (dual genitive)
तुष्टीनाम् (genitive plural)
तुष्टौ (locative singular)
तुष्ट्याम्2 (locative singular)
तुष्टा1 (locative singular)
तुष्ट्योः (dual locative)
तुष्टिषु (locative plural)

Pali: tuṭṭhi

Prakrit: 𑀢𑀼𑀝𑁆𑀞𑀺 (tuṭṭhi)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: तुष्टि (tuṣṭi)

→ Khmer: តុស្តី (tohsdəy) (learned)

→ Thai: ดุษฎี (dùt-sà-dii) (learned)

From Proto-Indo-European *téws-tis ~ *tus-téy-s. By surface analysis, तुष् (tuṣ, “to be satisfied”, root) + -ति (-ti).

surf

acquiescence, indifference to everything except what is possessed


बद्धक

báddhaka (romanization)
बद्धकः (nominative singular)
बद्धकौ (dual nominative)
बद्धका1 (dual nominative)
बद्धकाः (nominative plural)
बद्धकासः1 (nominative plural)
बद्धक (singular vocative)
बद्धकौ (dual vocative)
बद्धका1 (dual vocative)
बद्धकाः (plural vocative)
बद्धकासः1 (plural vocative)
बद्धकम् (accusative singular)
बद्धकौ (accusative dual)
बद्धका1 (accusative dual)
बद्धकान् (accusative plural)
बद्धकेन (instrumental singular)
बद्धकाभ्याम् (dual instrumental)
बद्धकैः (instrumental plural)
बद्धकेभिः1 (instrumental plural)
बद्धकाय (dative singular)
बद्धकाभ्याम् (dative dual)
बद्धकेभ्यः (dative plural)
बद्धकात् (ablative singular)
बद्धकाभ्याम् (ablative dual)
बद्धकेभ्यः (ablative plural)
बद्धकस्य (genitive singular)
बद्धकयोः (dual genitive)
बद्धकानाम् (genitive plural)
बद्धके (locative singular)
बद्धकयोः (dual locative)
बद्धकेषु (locative plural)

[ˈbɐd̪̚.d̪ʱɐ.kɐ]

From बद्ध (baddhá, “bound, tied”) + -क (-ka).


लण्ड्र

laṇḍra (romanization)
लण्ड्रः (nominative singular)
लण्ड्र (singular vocative)
लण्ड्रम् (accusative singular)
लण्ड्रेण (instrumental singular)
लण्ड्राय (dative singular)
लण्ड्रात् (ablative singular)
लण्ड्रस्य (genitive singular)
लण्ड्रे (locative singular)

From French Londres, ultimately from Latin Londinium.

(New Sanskrit) London (the capital city of the United Kingdom; capital city of England)


लिङ्ग्

head

लिङ्ग् • (liṅg)

sa-root

लिङ्ग् • (liṅg)

to change or inflect a noun according to its gender


प्रकोप

prakopa (romanization)
प्रकोपः (nominative singular)
प्रकोपौ (dual nominative)
प्रकोपा1 (dual nominative)
प्रकोपाः (nominative plural)
प्रकोपासः1 (nominative plural)
प्रकोप (singular vocative)
प्रकोपौ (dual vocative)
प्रकोपा1 (dual vocative)
प्रकोपाः (plural vocative)
प्रकोपासः1 (plural vocative)
प्रकोपम् (accusative singular)
प्रकोपौ (accusative dual)
प्रकोपा1 (accusative dual)
प्रकोपान् (accusative plural)
प्रकोपेण (instrumental singular)
प्रकोपाभ्याम् (dual instrumental)
प्रकोपैः (instrumental plural)
प्रकोपेभिः1 (instrumental plural)
प्रकोपाय (dative singular)
प्रकोपाभ्याम् (dative dual)
प्रकोपेभ्यः (dative plural)
प्रकोपात् (ablative singular)
प्रकोपाभ्याम् (ablative dual)
प्रकोपेभ्यः (ablative plural)
प्रकोपस्य (genitive singular)
प्रकोपयोः (dual genitive)
प्रकोपाणाम् (genitive plural)
प्रकोपे (locative singular)
प्रकोपयोः (dual locative)
प्रकोपेषु (locative plural)

→ Hindi: प्रकोप (prakop) (learned)

(medicine) excess, superabundance, vitiation


लिङ्गन

liṅgana (romanization)
लिङ्गनम् (nominative singular)
लिङ्गने (dual nominative)
लिङ्गनानि (nominative plural)
लिङ्गना1 (nominative plural)
लिङ्गन (singular vocative)
लिङ्गने (dual vocative)
लिङ्गनानि (plural vocative)
लिङ्गना1 (plural vocative)
लिङ्गनम् (accusative singular)
लिङ्गने (accusative dual)
लिङ्गनानि (accusative plural)
लिङ्गना1 (accusative plural)
लिङ्गनेन (instrumental singular)
लिङ्गनाभ्याम् (dual instrumental)
लिङ्गनैः (instrumental plural)
लिङ्गनेभिः1 (instrumental plural)
लिङ्गनाय (dative singular)
लिङ्गनाभ्याम् (dative dual)
लिङ्गनेभ्यः (dative plural)
लिङ्गनात् (ablative singular)
लिङ्गनाभ्याम् (ablative dual)
लिङ्गनेभ्यः (ablative plural)
लिङ्गनस्य (genitive singular)
लिङ्गनयोः (dual genitive)
लिङ्गनानाम् (genitive plural)
लिङ्गने (locative singular)
लिङ्गनयोः (dual locative)
लिङ्गनेषु (locative plural)

→ Hindi: लिंगन (liṅgan) (learned)

/ˈl̪iŋ.ɡɐ.n̪ɐ/

आलिङ्गन आलिङ्गन#Sanskrit

Synonym of आलिङ्गन (āliṅgana, “the act of embracing; a hug, embrace”)


आलिङ्गन

āliṅgana (romanization)
आलिङ्गनम् (nominative singular)
आलिङ्गने (dual nominative)
आलिङ्गनानि (nominative plural)
आलिङ्गना1 (nominative plural)
आलिङ्गन (singular vocative)
आलिङ्गने (dual vocative)
आलिङ्गनानि (plural vocative)
आलिङ्गना1 (plural vocative)
आलिङ्गनम् (accusative singular)
आलिङ्गने (accusative dual)
आलिङ्गनानि (accusative plural)
आलिङ्गना1 (accusative plural)
आलिङ्गनेन (instrumental singular)
आलिङ्गनाभ्याम् (dual instrumental)
आलिङ्गनैः (instrumental plural)
आलिङ्गनेभिः1 (instrumental plural)
आलिङ्गनाय (dative singular)
आलिङ्गनाभ्याम् (dative dual)
आलिङ्गनेभ्यः (dative plural)
आलिङ्गनात् (ablative singular)
आलिङ्गनाभ्याम् (ablative dual)
आलिङ्गनेभ्यः (ablative plural)
आलिङ्गनस्य (genitive singular)
आलिङ्गनयोः (dual genitive)
आलिङ्गनानाम् (genitive plural)
आलिङ्गने (locative singular)
आलिङ्गनयोः (dual locative)
आलिङ्गनेषु (locative plural)

Assamese: আলিঙ্গন (aliṅgon)

Bengali: আলিঙ্গন (aliṅgon)

Gujarati: આલિંગન (āliṅgan)

Hindustani: āliṅgan

desc

Hindi: आलिंगन

Hindi: आलिंगन

Urdu: آلِنگَن (ālingan)

Kannada: ಆಲಿಂಗನ (āliṅgana)

Maithili:

Devanagari script: आलिङ्गन (āliṅgan)

Tirhuta script: 𑒂𑒪𑒱𑒓𑓂𑒑𑒢 (āliṅgana)

Malayalam: ആലിംഗനം (āliṅganaṁ)

Marathi: आलिंगन (āliṅgan)

Odia: ଆଲିଙ୍ଗନ (āliṅgana)

Sinhalese: ආලිංගනය (āliṁganaya)

Tamil: ஆலிங்கனம் (āliṅkaṉam)

Telugu: ఆలింగనము (āliṅganamu)

/ɑːˈl̪iŋ.ɡɐ.n̪ɐ/


पितुस्

sa-noun form

पितुस् • (pitús)

masculine genitive singular of पितृ (pitṛ́, “father”); father's


पितुस्

पितुस् • (pitús)

masculine nominative singular of पितु (pitú, “food”)


पितुःष्वसा

पितुःष्वसा • (pituḥṣvasā)

पितुःष्वसृ पितुःष्वसृ#Sanskrit

feminine nominative singular of पितुःष्वसृ (pituḥṣvasṛ)


पितृष्वसृ

pitṛṣvasṛ (romanization)
पितृष्वसा (nominative singular)
पितृष्वसारौ (dual nominative)
पितृष्वसारा1 (dual nominative)
पितृष्वसारः (nominative plural)
पितृष्वसः (singular vocative)
पितृष्वसारौ (dual vocative)
पितृष्वसारा1 (dual vocative)
पितृष्वसारः (plural vocative)
पितृष्वसारम् (accusative singular)
पितृष्वसारौ (accusative dual)
पितृष्वसारा1 (accusative dual)
पितृष्वसॄः (accusative plural)
पितृष्वस्रा (instrumental singular)
पितृष्वसृभ्याम् (dual instrumental)
पितृष्वसृभिः (instrumental plural)
पितृष्वस्रे (dative singular)
पितृष्वसृभ्याम् (dative dual)
पितृष्वसृभ्यः (dative plural)
पितृष्वसुः (ablative singular)
पितृष्वसृभ्याम् (ablative dual)
पितृष्वसृभ्यः (ablative plural)
पितृष्वसुः (genitive singular)
पितृष्वस्रोः (dual genitive)
पितृष्वसॄणाम् (genitive plural)
पितृष्वसरि (locative singular)
पितृष्वस्रोः (dual locative)
पितृष्वसृषु (locative plural)

desc

→ Hindi: पितृष्वसा (pitŕṣvasā) (learned)

From पितृ (pitṛ́, “father”) + स्वसृ (svásṛ, “sister”).


पितुः

sa-noun form

पितुः • (pitúḥ)

पितुस् पितुस्#Sanskrit

Combining form of पितुस् (pitús, “father's”)


पितुः

पितुः • (pitúḥ)

पितुस् पितुस्#Sanskrit

Combining form of पितुस् (pitús, “food”)


पितृष्वसा

पितृष्वसा • (pitṛṣvasā)

/piˈt̪r̩ʂ.ʋɐ.s̪ɑː/

पितृष्वसृ पितृष्वसृ#Sanskrit

feminine nominative singular of पितृष्वसृ (pitṛṣvasṛ)


पितुःष्वसृ

pituḥṣvasṛ (romanization)
पितुःष्वसा (nominative singular)
पितुःष्वसारौ (dual nominative)
पितुःष्वसारा1 (dual nominative)
पितुःष्वसारः (nominative plural)
पितुःष्वसः (singular vocative)
पितुःष्वसारौ (dual vocative)
पितुःष्वसारा1 (dual vocative)
पितुःष्वसारः (plural vocative)
पितुःष्वसारम् (accusative singular)
पितुःष्वसारौ (accusative dual)
पितुःष्वसारा1 (accusative dual)
पितुःष्वसॄः (accusative plural)
पितुःष्वस्रा (instrumental singular)
पितुःष्वसृभ्याम् (dual instrumental)
पितुःष्वसृभिः (instrumental plural)
पितुःष्वस्रे (dative singular)
पितुःष्वसृभ्याम् (dative dual)
पितुःष्वसृभ्यः (dative plural)
पितुःष्वसुः (ablative singular)
पितुःष्वसृभ्याम् (ablative dual)
पितुःष्वसृभ्यः (ablative plural)
पितुःष्वसुः (genitive singular)
पितुःष्वस्रोः (dual genitive)
पितुःष्वसॄणाम् (genitive plural)
पितुःष्वसरि (locative singular)
पितुःष्वस्रोः (dual locative)
पितुःष्वसृषु (locative plural)

Pali: pitucchā

Prakrit: 𑀧𑀺𑀉𑀲𑁆𑀲𑀺𑀬𑀸 (piussiyā), 𑀧𑀺𑀉𑀲𑀺𑀆 (piusiā), 𑀧𑀺𑀉𑀘𑁆𑀙𑀸 (piucchā)

Assamese: পেহী (pehi)

Bengali: পিসি (piśi)

Odia: ପିଉସୀ (piusi)

From पितुः (pitúḥ, “father's”) + स्वसृ (svásṛ, “sister”). Compare पितृष्वसृ (pitṛṣvasṛ).


तोष

toṣa (romanization)
तोषः (nominative singular)
तोषौ (dual nominative)
तोषा1 (dual nominative)
तोषाः (nominative plural)
तोषासः1 (nominative plural)
तोष (singular vocative)
तोषौ (dual vocative)
तोषा1 (dual vocative)
तोषाः (plural vocative)
तोषासः1 (plural vocative)
तोषम् (accusative singular)
तोषौ (accusative dual)
तोषा1 (accusative dual)
तोषान् (accusative plural)
तोषेण (instrumental singular)
तोषाभ्याम् (dual instrumental)
तोषैः (instrumental plural)
तोषेभिः1 (instrumental plural)
तोषाय (dative singular)
तोषाभ्याम् (dative dual)
तोषेभ्यः (dative plural)
तोषात् (ablative singular)
तोषाभ्याम् (ablative dual)
तोषेभ्यः (ablative plural)
तोषस्य (genitive singular)
तोषयोः (dual genitive)
तोषाणाम् (genitive plural)
तोषे (locative singular)
तोषयोः (dual locative)
तोषेषु (locative plural)

Pali: tosa

Prakrit: 𑀢𑁄𑀲 (tosa)

→ Hindi: तोष (toṣ) (learned)

→ Tamil: தோஷம் (tōṣam) (learned)

From Proto-Indo-European *tews-os. By surface analysis, तुष् (tuṣ, “to be satisfied”, root) + -अ (-a).

surf

satisfaction, contentment, pleasure, joy


सासु

sa-proper noun form

सासु • (sāsu)

locative plural of सा (sā, “name of Lakshmi or Gauri”)


-अस्

-as (romanization)
-अः (nominative singular)
-असी (dual nominative)
-आंसि (nominative plural)
-अः (singular vocative)
-असी (dual vocative)
-आंसि (plural vocative)
-अः (accusative singular)
-असी (accusative dual)
-आंसि (accusative plural)
-असा (instrumental singular)
-ओभ्याम् (dual instrumental)
-ओभिः (instrumental plural)
-असे (dative singular)
-ओभ्याम् (dative dual)
-ओभ्यः (dative plural)
-असः (ablative singular)
-ओभ्याम् (ablative dual)
-ओभ्यः (ablative plural)
-असः (genitive singular)
-असोः (dual genitive)
-असाम् (genitive plural)
-असि (locative singular)
-असोः (dual locative)
-अःसु (locative plural)


हरिमा

head

हरिमा • (harimā́)

/ɦɐ.ɾi.mɑ́ː/

/ˈɦɐ.ɾi.mɑː/

हरिमन् हरिमन्#Sanskrit

masculine nominative singular of हरिमन् (harimán)


त्रीणि

त्रीणि • (trī́ṇi)


हरिमन्

harimán (romanization)
हरिमा (nominative singular)
हरिमाणौ (dual nominative)
हरिमाणा1 (dual nominative)
हरिमाणः (nominative plural)
हरिमन् (singular vocative)
हरिमाणौ (dual vocative)
हरिमाणा1 (dual vocative)
हरिमाणः (plural vocative)
हरिमाणम् (accusative singular)
हरिमाणौ (accusative dual)
हरिमाणा1 (accusative dual)
हरिम्णः (accusative plural)
हरिम्णा (instrumental singular)
हरिमभ्याम् (dual instrumental)
हरिमभिः (instrumental plural)
हरिम्णे (dative singular)
हरिमभ्याम् (dative dual)
हरिमभ्यः (dative plural)
हरिम्णः (ablative singular)
हरिमभ्याम् (ablative dual)
हरिमभ्यः (ablative plural)
हरिम्णः (genitive singular)
हरिम्णोः (dual genitive)
हरिम्णाम् (genitive plural)
हरिम्णि (locative singular)
हरिमणि (locative singular)
हरिमन्1 (locative singular)
हरिम्णोः (dual locative)
हरिमसु (locative plural)

→ Hindi: हरिमा (harimā) (learned)

From Proto-Indo-European *ǵʰelh₃-mḗn (“yellowness”), from *ǵʰelh₃- (“yellow”).

हृद्रोगं मम सूर्य हरिमाणं च नाशय ॥
hṛdrogaṃ mama sūrya harimāṇaṃ ca nāśaya.
O Sūrya remove my heart's disease, take from me this my yellow hue [jaundice].

हरिमाणं ते अङ्गेभ्योऽप्वामन्तरोदरात्।
यक्ष्मोधामन्तरात्मनो बहिर्निर्मन्त्रयामहे ॥
harimāṇaṃ te aṅgebhyoʼpvāmantarodarāt.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 9.8.1

The yellow Jaundice from thy limbs, and Colic from the parts within,
And Phthisis from thine inward soul we charm away with this our spell.

yellow colour
yellowness (as a disease); jaundice


लिङ्गाग्र

liṅgāgra (romanization)
लिङ्गाग्रम् (nominative singular)
लिङ्गाग्रे (dual nominative)
लिङ्गाग्राणि (nominative plural)
लिङ्गाग्रा1 (nominative plural)
लिङ्गाग्र (singular vocative)
लिङ्गाग्रे (dual vocative)
लिङ्गाग्राणि (plural vocative)
लिङ्गाग्रा1 (plural vocative)
लिङ्गाग्रम् (accusative singular)
लिङ्गाग्रे (accusative dual)
लिङ्गाग्राणि (accusative plural)
लिङ्गाग्रा1 (accusative plural)
लिङ्गाग्रेण (instrumental singular)
लिङ्गाग्राभ्याम् (dual instrumental)
लिङ्गाग्रैः (instrumental plural)
लिङ्गाग्रेभिः1 (instrumental plural)
लिङ्गाग्राय (dative singular)
लिङ्गाग्राभ्याम् (dative dual)
लिङ्गाग्रेभ्यः (dative plural)
लिङ्गाग्रात् (ablative singular)
लिङ्गाग्राभ्याम् (ablative dual)
लिङ्गाग्रेभ्यः (ablative plural)
लिङ्गाग्रस्य (genitive singular)
लिङ्गाग्रयोः (dual genitive)
लिङ्गाग्राणाम् (genitive plural)
लिङ्गाग्रे (locative singular)
लिङ्गाग्रयोः (dual locative)
लिङ्गाग्रेषु (locative plural)

→ Hindi: लिंगाग्र (liṅgāgra) (learned)

/liŋ.ɡɑːɡ.ɾɐ/

/l̪iŋˈɡɑːɡ.ɾɐ/

From लिङ्ग (liṅga, “penis”) + अग्र (ágra, “forward, ahead”).


इस्लामधर्म

islāmadharma (romanization)
इस्लामधर्मः (nominative singular)
इस्लामधर्मौ (dual nominative)
इस्लामधर्मा1 (dual nominative)
इस्लामधर्माः (nominative plural)
इस्लामधर्मासः1 (nominative plural)
इस्लामधर्म (singular vocative)
इस्लामधर्मौ (dual vocative)
इस्लामधर्मा1 (dual vocative)
इस्लामधर्माः (plural vocative)
इस्लामधर्मासः1 (plural vocative)
इस्लामधर्मम् (accusative singular)
इस्लामधर्मौ (accusative dual)
इस्लामधर्मा1 (accusative dual)
इस्लामधर्मान् (accusative plural)
इस्लामधर्मेण (instrumental singular)
इस्लामधर्माभ्याम् (dual instrumental)
इस्लामधर्मैः (instrumental plural)
इस्लामधर्मेभिः1 (instrumental plural)
इस्लामधर्माय (dative singular)
इस्लामधर्माभ्याम् (dative dual)
इस्लामधर्मेभ्यः (dative plural)
इस्लामधर्मात् (ablative singular)
इस्लामधर्माभ्याम् (ablative dual)
इस्लामधर्मेभ्यः (ablative plural)
इस्लामधर्मस्य (genitive singular)
इस्लामधर्मयोः (dual genitive)
इस्लामधर्माणाम् (genitive plural)
इस्लामधर्मे (locative singular)
इस्लामधर्मयोः (dual locative)
इस्लामधर्मेषु (locative plural)

/is̪.l̪ɑː.mɐˈd̪ʱɐɾ.mɐ/

From इस्लाम (islāma, “Islam”) + धर्म (dhárma, “religion”).


वषट्

head

वषट् • (váṣaṭ)

पूष्णे वषट्
pūṣṇe vaṣaṭ
To Pūṣan [be this offering]

An exclamation uttered by the hotr priest (with the dative case of the object), following which the oblation is cast into the fire as an offering to a deity


प्रजेश

lord of creatures, creator, genius presiding over procreation, lord of the people, prince, king


यवनधर्म

yavanadharma (romanization)
यवनधर्मः (nominative singular)
यवनधर्मौ (dual nominative)
यवनधर्मा1 (dual nominative)
यवनधर्माः (nominative plural)
यवनधर्मासः1 (nominative plural)
यवनधर्म (singular vocative)
यवनधर्मौ (dual vocative)
यवनधर्मा1 (dual vocative)
यवनधर्माः (plural vocative)
यवनधर्मासः1 (plural vocative)
यवनधर्मम् (accusative singular)
यवनधर्मौ (accusative dual)
यवनधर्मा1 (accusative dual)
यवनधर्मान् (accusative plural)
यवनधर्मेण (instrumental singular)
यवनधर्माभ्याम् (dual instrumental)
यवनधर्मैः (instrumental plural)
यवनधर्मेभिः1 (instrumental plural)
यवनधर्माय (dative singular)
यवनधर्माभ्याम् (dative dual)
यवनधर्मेभ्यः (dative plural)
यवनधर्मात् (ablative singular)
यवनधर्माभ्याम् (ablative dual)
यवनधर्मेभ्यः (ablative plural)
यवनधर्मस्य (genitive singular)
यवनधर्मयोः (dual genitive)
यवनधर्माणाम् (genitive plural)
यवनधर्मे (locative singular)
यवनधर्मयोः (dual locative)
यवनधर्मेषु (locative plural)

/jɐ.ʋɐ.n̪ɐˈd̪ʱɐɾ.mɐ/

From यवन (yavana, “Muslim”) + धर्म (dhárma, “religion”).


रमजानमास

ramajānamāsa (romanization)
रमजानमासः (nominative singular)
रमजानमासौ (dual nominative)
रमजानमासाः (nominative plural)
रमजानमास (singular vocative)
रमजानमासौ (dual vocative)
रमजानमासाः (plural vocative)
रमजानमासम् (accusative singular)
रमजानमासौ (accusative dual)
रमजानमासान् (accusative plural)
रमजानमासेन (instrumental singular)
रमजानमासाभ्याम् (dual instrumental)
रमजानमासैः (instrumental plural)
रमजानमासाय (dative singular)
रमजानमासाभ्याम् (dative dual)
रमजानमासेभ्यः (dative plural)
रमजानमासात् (ablative singular)
रमजानमासाभ्याम् (ablative dual)
रमजानमासेभ्यः (ablative plural)
रमजानमासस्य (genitive singular)
रमजानमासयोः (dual genitive)
रमजानमासानाम् (genitive plural)
रमजानमासे (locative singular)
रमजानमासयोः (dual locative)
रमजानमासेषु (locative plural)

/ɾɐ.mɐ.d͡ʑɑː.n̪ɐˈmɑː.s̪ɐ/

From रमजान (ramajāna, “Ramadan”) + मास (mā́sa, “month”).

(New Sanskrit, neologism, Islam) Ramadan


उल्लास

ullāsa (romanization)
उल्लासः (nominative singular)
उल्लासौ (dual nominative)
उल्लासा1 (dual nominative)
उल्लासाः (nominative plural)
उल्लासासः1 (nominative plural)
उल्लास (singular vocative)
उल्लासौ (dual vocative)
उल्लासा1 (dual vocative)
उल्लासाः (plural vocative)
उल्लासासः1 (plural vocative)
उल्लासम् (accusative singular)
उल्लासौ (accusative dual)
उल्लासा1 (accusative dual)
उल्लासान् (accusative plural)
उल्लासेन (instrumental singular)
उल्लासाभ्याम् (dual instrumental)
उल्लासैः (instrumental plural)
उल्लासेभिः1 (instrumental plural)
उल्लासाय (dative singular)
उल्लासाभ्याम् (dative dual)
उल्लासेभ्यः (dative plural)
उल्लासात् (ablative singular)
उल्लासाभ्याम् (ablative dual)
उल्लासेभ्यः (ablative plural)
उल्लासस्य (genitive singular)
उल्लासयोः (dual genitive)
उल्लासानाम् (genitive plural)
उल्लासे (locative singular)
उल्लासयोः (dual locative)
उल्लासेषु (locative plural)

Prakrit: *𑀉𑀮𑁆𑀮𑀸𑀲 (*ullāsa) (compare 𑀉𑀮𑁆𑀮𑀸𑀲𑀕 (ullāsaga))

Maharastri Prakrit:

→ Telugu: ఉల్లాసం (ullāsaṁ)

→ Hindi: उल्लास (ullās) (learned)

→ Malayalam: ഉല്ലാസം (ullāsaṁ)

/ul̪ˈl̪ɑː.s̪ɐ/

From उद्- (ud-, “over, upon”) + लास (lāsa, “jumping, dancing”).

affix

the coming forth, becoming visible, appearing

(rhetoric) giving prominence to any object by comparison or opposition


मुस्लिमधर्म

muslimadharma (romanization)
मुस्लिमधर्मः (nominative singular)
मुस्लिमधर्मौ (dual nominative)
मुस्लिमधर्मा1 (dual nominative)
मुस्लिमधर्माः (nominative plural)
मुस्लिमधर्मासः1 (nominative plural)
मुस्लिमधर्म (singular vocative)
मुस्लिमधर्मौ (dual vocative)
मुस्लिमधर्मा1 (dual vocative)
मुस्लिमधर्माः (plural vocative)
मुस्लिमधर्मासः1 (plural vocative)
मुस्लिमधर्मम् (accusative singular)
मुस्लिमधर्मौ (accusative dual)
मुस्लिमधर्मा1 (accusative dual)
मुस्लिमधर्मान् (accusative plural)
मुस्लिमधर्मेण (instrumental singular)
मुस्लिमधर्माभ्याम् (dual instrumental)
मुस्लिमधर्मैः (instrumental plural)
मुस्लिमधर्मेभिः1 (instrumental plural)
मुस्लिमधर्माय (dative singular)
मुस्लिमधर्माभ्याम् (dative dual)
मुस्लिमधर्मेभ्यः (dative plural)
मुस्लिमधर्मात् (ablative singular)
मुस्लिमधर्माभ्याम् (ablative dual)
मुस्लिमधर्मेभ्यः (ablative plural)
मुस्लिमधर्मस्य (genitive singular)
मुस्लिमधर्मयोः (dual genitive)
मुस्लिमधर्माणाम् (genitive plural)
मुस्लिमधर्मे (locative singular)
मुस्लिमधर्मयोः (dual locative)
मुस्लिमधर्मेषु (locative plural)

From मुस्लिम (muslima, “Muslim”) + धर्म (dhárma, “religion”).


रमजान

ramajāna (romanization)
रमजानः (nominative singular)
रमजानौ (dual nominative)
रमजानाः (nominative plural)
रमजान (singular vocative)
रमजानौ (dual vocative)
रमजानाः (plural vocative)
रमजानम् (accusative singular)
रमजानौ (accusative dual)
रमजानान् (accusative plural)
रमजानेन (instrumental singular)
रमजानाभ्याम् (dual instrumental)
रमजानैः (instrumental plural)
रमजानाय (dative singular)
रमजानाभ्याम् (dative dual)
रमजानेभ्यः (dative plural)
रमजानात् (ablative singular)
रमजानाभ्याम् (ablative dual)
रमजानेभ्यः (ablative plural)
रमजानस्य (genitive singular)
रमजानयोः (dual genitive)
रमजानानाम् (genitive plural)
रमजाने (locative singular)
रमजानयोः (dual locative)
रमजानेषु (locative plural)

/ɾɐ.mɐˈd͡ʑɑː.n̪ɐ/

From Hindustani رمضان / रमज़ान (ramzān, “Ramadan”), phono-semantic translation as रम (Rama, an Indic hero) + जान (jāna, birth).


क्रीत

krītá (romanization)
क्रीतः (nominative singular)
क्रीतौ (dual nominative)
क्रीता1 (dual nominative)
क्रीताः (nominative plural)
क्रीतासः1 (nominative plural)
क्रीत (singular vocative)
क्रीतौ (dual vocative)
क्रीता1 (dual vocative)
क्रीताः (plural vocative)
क्रीतासः1 (plural vocative)
क्रीतम् (accusative singular)
क्रीतौ (accusative dual)
क्रीता1 (accusative dual)
क्रीतान् (accusative plural)
क्रीतेन (instrumental singular)
क्रीताभ्याम् (dual instrumental)
क्रीतैः (instrumental plural)
क्रीतेभिः1 (instrumental plural)
क्रीताय (dative singular)
क्रीताभ्याम् (dative dual)
क्रीतेभ्यः (dative plural)
क्रीतात् (ablative singular)
क्रीताभ्याम् (ablative dual)
क्रीतेभ्यः (ablative plural)
क्रीतस्य (genitive singular)
क्रीतयोः (dual genitive)
क्रीतानाम् (genitive plural)
क्रीते (locative singular)
क्रीतयोः (dual locative)
क्रीतेषु (locative plural)
क्रीता (nominative singular)
क्रीते (dual nominative)
क्रीताः (nominative plural)
क्रीते (singular vocative)
क्रीते (dual vocative)
क्रीताः (plural vocative)
क्रीताम् (accusative singular)
क्रीते (accusative dual)
क्रीताः (accusative plural)
क्रीतया (instrumental singular)
क्रीता1 (instrumental singular)
क्रीताभ्याम् (dual instrumental)
क्रीताभिः (instrumental plural)
क्रीतायै (dative singular)
क्रीताभ्याम् (dative dual)
क्रीताभ्यः (dative plural)
क्रीतायाः (ablative singular)
क्रीतायै2 (ablative singular)
क्रीताभ्याम् (ablative dual)
क्रीताभ्यः (ablative plural)
क्रीतायाः (genitive singular)
क्रीतायै2 (genitive singular)
क्रीतयोः (dual genitive)
क्रीतानाम् (genitive plural)
क्रीतायाम् (locative singular)
क्रीतयोः (dual locative)
क्रीतासु (locative plural)
क्रीतम् (nominative singular)
क्रीते (dual nominative)
क्रीतानि (nominative plural)
क्रीता1 (nominative plural)
क्रीत (singular vocative)
क्रीते (dual vocative)
क्रीतानि (plural vocative)
क्रीता1 (plural vocative)
क्रीतम् (accusative singular)
क्रीते (accusative dual)
क्रीतानि (accusative plural)
क्रीता1 (accusative plural)
क्रीतेन (instrumental singular)
क्रीताभ्याम् (dual instrumental)
क्रीतैः (instrumental plural)
क्रीतेभिः1 (instrumental plural)
क्रीताय (dative singular)
क्रीताभ्याम् (dative dual)
क्रीतेभ्यः (dative plural)
क्रीतात् (ablative singular)
क्रीताभ्याम् (ablative dual)
क्रीतेभ्यः (ablative plural)
क्रीतस्य (genitive singular)
क्रीतयोः (dual genitive)
क्रीतानाम् (genitive plural)
क्रीते (locative singular)
क्रीतयोः (dual locative)
क्रीतेषु (locative plural)

Pali: kīta

Prakrit: 𑀓𑀺𑀭𑀻𑀢 (kirīta), 𑀓𑀻𑀬 (kīya), 𑀓𑀺𑀡𑀺𑀬 (kiṇiya)

→ Hindi: क्रीत (krīt) (learned)

From Proto-Indo-European *kʷrih₂-tó-s, from *kʷreyh₂- (“to buy”). Equivalent to क्री (krī, “to buy”, root) + -त (-ta).

शफेन ते क्रीणानीति । भूयो वा अतः सोमो राजार्हतीत्याह सोमविक्रयी भूय एवातः सोमो राजार्हति महांस्त्वेव गोर्महिमेत्यध्वर्युरेतान्येव दशवीर्याण्युदाख्यायाह पदा तेऽर्धेन ते गवा ते क्रीणामीति क्रीतः सोमो राजेत्याह सोमविक्रयी

"I will buy [Soma] of thee for one hoof!", [says the buyer]. "King Soma, surely, is worth more than that!" says the Soma-seller. "Yea, King Soma is worth more than that, but great, surely, is the greatness of the cow," replies the buyer; and, having enumerated the ten virtues [of the cow], he says, "I will buy Soma of thee for one foot", [he then says:] "for half (the cow)", [he then says:] "for the [whole] cow!". "Soma has been bought [by thee]!" says the Soma-seller

śaphena te krīṇānīti. bhūyo vā ataḥ somo rājārhatītyāha somavikrayī bhūya evātaḥ somo rājārhati mahāṃstveva gormahimetyadhvaryuretānyeva daśavīryāṇyudākhyāyāha padā teʼrdhena te gavā te krīṇāmīti krītaḥ somo rājetyāha somavikrayī

c. 200 BCE – 200 CE, Manusmṛti


क्रीत

krītá (romanization)
क्रीतम् (nominative singular)
क्रीते (dual nominative)
क्रीतानि (nominative plural)
क्रीता1 (nominative plural)
क्रीत (singular vocative)
क्रीते (dual vocative)
क्रीतानि (plural vocative)
क्रीता1 (plural vocative)
क्रीतम् (accusative singular)
क्रीते (accusative dual)
क्रीतानि (accusative plural)
क्रीता1 (accusative plural)
क्रीतेन (instrumental singular)
क्रीताभ्याम् (dual instrumental)
क्रीतैः (instrumental plural)
क्रीतेभिः1 (instrumental plural)
क्रीताय (dative singular)
क्रीताभ्याम् (dative dual)
क्रीतेभ्यः (dative plural)
क्रीतात् (ablative singular)
क्रीताभ्याम् (ablative dual)
क्रीतेभ्यः (ablative plural)
क्रीतस्य (genitive singular)
क्रीतयोः (dual genitive)
क्रीतानाम् (genitive plural)
क्रीते (locative singular)
क्रीतयोः (dual locative)
क्रीतेषु (locative plural)


पलाश

Assamese: পলাশ (polax)

Bengali: পলাশ (polaś)

Hindi: पलाश (palāś)

Marathi: पळस (paḷas)

Nepali: पलाँस् (palā̃s)

Odia: ପଳାଶ (paḷāśa)

Punjabi: ਪਲਾਸ (palās)

Sindhi: پَلاسُ

→ Tamil: பலாசம் (palācam)

→ Telugu: పలాశము (palāśamu)

/pɐˈl̪ɑː.ɕɐ/


मञ्जुषा

mañjuṣā (romanization)
मञ्जुषा (nominative singular)
मञ्जुषे (dual nominative)
मञ्जुषाः (nominative plural)
मञ्जुषे (singular vocative)
मञ्जुषे (dual vocative)
मञ्जुषाः (plural vocative)
मञ्जुषाम् (accusative singular)
मञ्जुषे (accusative dual)
मञ्जुषाः (accusative plural)
मञ्जुषया (instrumental singular)
मञ्जुषा1 (instrumental singular)
मञ्जुषाभ्याम् (dual instrumental)
मञ्जुषाभिः (instrumental plural)
मञ्जुषायै (dative singular)
मञ्जुषाभ्याम् (dative dual)
मञ्जुषाभ्यः (dative plural)
मञ्जुषायाः (ablative singular)
मञ्जुषायै2 (ablative singular)
मञ्जुषाभ्याम् (ablative dual)
मञ्जुषाभ्यः (ablative plural)
मञ्जुषायाः (genitive singular)
मञ्जुषायै2 (genitive singular)
मञ्जुषयोः (dual genitive)
मञ्जुषाणाम् (genitive plural)
मञ्जुषायाम् (locative singular)
मञ्जुषयोः (dual locative)
मञ्जुषासु (locative plural)

/mɐɲ.d͡ʑu.ʂɑː/

/ˈmɐɲ.d͡ʑu.ʂɑː/

मञ्जूषा मञ्जूषा#Sanskrit


𑐳𑑄𑐳𑑂𑐎𑐺𑐟

sa-adj

𑐳𑑄𑐳𑑂𑐎𑐺𑐟 • (sáṃskṛta) stem

संस्कृत संस्कृत#Sanskrit


𑐳𑑄𑐳𑑂𑐎𑐺𑐟

संस्कृत संस्कृत#Sanskrit


मञ्जूषा

sa-noun

मञ्जूषा • (mañjūṣā) stem, f

mañjūṣā (romanization)
मञ्जूषा (nominative singular)
मञ्जूषे (dual nominative)
मञ्जूषाः (nominative plural)
मञ्जूषे (singular vocative)
मञ्जूषे (dual vocative)
मञ्जूषाः (plural vocative)
मञ्जूषाम् (accusative singular)
मञ्जूषे (accusative dual)
मञ्जूषाः (accusative plural)
मञ्जूषया (instrumental singular)
मञ्जूषा1 (instrumental singular)
मञ्जूषाभ्याम् (dual instrumental)
मञ्जूषाभिः (instrumental plural)
मञ्जूषायै (dative singular)
मञ्जूषाभ्याम् (dative dual)
मञ्जूषाभ्यः (dative plural)
मञ्जूषायाः (ablative singular)
मञ्जूषायै2 (ablative singular)
मञ्जूषाभ्याम् (ablative dual)
मञ्जूषाभ्यः (ablative plural)
मञ्जूषायाः (genitive singular)
मञ्जूषायै2 (genitive singular)
मञ्जूषयोः (dual genitive)
मञ्जूषाणाम् (genitive plural)
मञ्जूषायाम् (locative singular)
मञ्जूषयोः (dual locative)
मञ्जूषासु (locative plural)

Pali: mañjūsā

Prakrit: 𑀫𑀁𑀚𑀽𑀲𑀸 (maṃjūsā)

Maharastri Prakrit:

→ Hindi: मंजूषा (mañjūṣā) (learned)

/mɐɲ.d͡ʑuː.ʂɑː/

/mɐɲˈd͡ʑuː.ʂɑː/

Borrowed from Dravidian. Compare Tamil மஞ்சிகை (mañcikai), மஞ்சிகம் (mañcikam).


डाकिनी

ḍākinī (romanization)
डाकिनी (nominative singular)
डाकिन्यौ (dual nominative)
डाकिनी1 (dual nominative)
डाकिन्यः (nominative plural)
डाकिनीः1 (nominative plural)
डाकिनि (singular vocative)
डाकिन्यौ (dual vocative)
डाकिनी1 (dual vocative)
डाकिन्यः (plural vocative)
डाकिनीः1 (plural vocative)
डाकिनीम् (accusative singular)
डाकिन्यौ (accusative dual)
डाकिनी1 (accusative dual)
डाकिनीः (accusative plural)
डाकिन्या (instrumental singular)
डाकिनीभ्याम् (dual instrumental)
डाकिनीभिः (instrumental plural)
डाकिन्यै (dative singular)
डाकिनीभ्याम् (dative dual)
डाकिनीभ्यः (dative plural)
डाकिन्याः (ablative singular)
डाकिन्यै2 (ablative singular)
डाकिनीभ्याम् (ablative dual)
डाकिनीभ्यः (ablative plural)
डाकिन्याः (genitive singular)
डाकिन्यै2 (genitive singular)
डाकिन्योः (dual genitive)
डाकिनीनाम् (genitive plural)
डाकिन्याम् (locative singular)
डाकिन्योः (dual locative)
डाकिनीषु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri: डा॑गिन् (ḍögin, “witch”)

Magadhi Prakrit:

Assamese: ডাইনি (daini)

Bengali: ডাইনি (ḍaini)

Maharastri Prakrit: 𑀟𑀸𑀇𑀡𑀻 (ḍāiṇī)

Paisaci Prakrit:

Punjabi: ਡੈਣ (ḍaiṇ)

Sauraseni Prakrit: 𑀟𑀸𑀕𑀺𑀡𑀻 (ḍāgiṇī)

Hindi: डाइन (ḍāin), डायन (ḍāyan)

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa


निष्णात

sa-adj

निष्णात • (niṣṇāta) stem

niṣṇāta (romanization)
निष्णातः (nominative singular)
निष्णातौ (dual nominative)
निष्णाता1 (dual nominative)
निष्णाताः (nominative plural)
निष्णातासः1 (nominative plural)
निष्णात (singular vocative)
निष्णातौ (dual vocative)
निष्णाता1 (dual vocative)
निष्णाताः (plural vocative)
निष्णातासः1 (plural vocative)
निष्णातम् (accusative singular)
निष्णातौ (accusative dual)
निष्णाता1 (accusative dual)
निष्णातान् (accusative plural)
निष्णातेन (instrumental singular)
निष्णाताभ्याम् (dual instrumental)
निष्णातैः (instrumental plural)
निष्णातेभिः1 (instrumental plural)
निष्णाताय (dative singular)
निष्णाताभ्याम् (dative dual)
निष्णातेभ्यः (dative plural)
निष्णातात् (ablative singular)
निष्णाताभ्याम् (ablative dual)
निष्णातेभ्यः (ablative plural)
निष्णातस्य (genitive singular)
निष्णातयोः (dual genitive)
निष्णातानाम् (genitive plural)
निष्णाते (locative singular)
निष्णातयोः (dual locative)
निष्णातेषु (locative plural)
निष्णाता (nominative singular)
निष्णाते (dual nominative)
निष्णाताः (nominative plural)
निष्णाते (singular vocative)
निष्णाते (dual vocative)
निष्णाताः (plural vocative)
निष्णाताम् (accusative singular)
निष्णाते (accusative dual)
निष्णाताः (accusative plural)
निष्णातया (instrumental singular)
निष्णाता1 (instrumental singular)
निष्णाताभ्याम् (dual instrumental)
निष्णाताभिः (instrumental plural)
निष्णातायै (dative singular)
निष्णाताभ्याम् (dative dual)
निष्णाताभ्यः (dative plural)
निष्णातायाः (ablative singular)
निष्णातायै2 (ablative singular)
निष्णाताभ्याम् (ablative dual)
निष्णाताभ्यः (ablative plural)
निष्णातायाः (genitive singular)
निष्णातायै2 (genitive singular)
निष्णातयोः (dual genitive)
निष्णातानाम् (genitive plural)
निष्णातायाम् (locative singular)
निष्णातयोः (dual locative)
निष्णातासु (locative plural)
निष्णातम् (nominative singular)
निष्णाते (dual nominative)
निष्णातानि (nominative plural)
निष्णाता1 (nominative plural)
निष्णात (singular vocative)
निष्णाते (dual vocative)
निष्णातानि (plural vocative)
निष्णाता1 (plural vocative)
निष्णातम् (accusative singular)
निष्णाते (accusative dual)
निष्णातानि (accusative plural)
निष्णाता1 (accusative plural)
निष्णातेन (instrumental singular)
निष्णाताभ्याम् (dual instrumental)
निष्णातैः (instrumental plural)
निष्णातेभिः1 (instrumental plural)
निष्णाताय (dative singular)
निष्णाताभ्याम् (dative dual)
निष्णातेभ्यः (dative plural)
निष्णातात् (ablative singular)
निष्णाताभ्याम् (ablative dual)
निष्णातेभ्यः (ablative plural)
निष्णातस्य (genitive singular)
निष्णातयोः (dual genitive)
निष्णातानाम् (genitive plural)
निष्णाते (locative singular)
निष्णातयोः (dual locative)
निष्णातेषु (locative plural)

/n̪iʂˈɳɑː.t̪ɐ/

From नि- (ni-) + स्नात (snātá, “bathed in”).

deeply versed in, skilful, clever, learned


पुरंदर

puraṃdará (romanization)
पुरंदरः (nominative singular)
पुरंदरौ (dual nominative)
पुरंदरा1 (dual nominative)
पुरंदराः (nominative plural)
पुरंदरासः1 (nominative plural)
पुरंदर (singular vocative)
पुरंदरौ (dual vocative)
पुरंदरा1 (dual vocative)
पुरंदराः (plural vocative)
पुरंदरासः1 (plural vocative)
पुरंदरम् (accusative singular)
पुरंदरौ (accusative dual)
पुरंदरा1 (accusative dual)
पुरंदरान् (accusative plural)
पुरंदरेण (instrumental singular)
पुरंदराभ्याम् (dual instrumental)
पुरंदरैः (instrumental plural)
पुरंदरेभिः1 (instrumental plural)
पुरंदराय (dative singular)
पुरंदराभ्याम् (dative dual)
पुरंदरेभ्यः (dative plural)
पुरंदरात् (ablative singular)
पुरंदराभ्याम् (ablative dual)
पुरंदरेभ्यः (ablative plural)
पुरंदरस्य (genitive singular)
पुरंदरयोः (dual genitive)
पुरंदराणाम् (genitive plural)
पुरंदरे (locative singular)
पुरंदरयोः (dual locative)
पुरंदरेषु (locative plural)

/puˈɾɐn̪.d̪ɐ.ɾɐ/

पुरम् (puram, accusative singular of पुर् (pur, “fortress, stronghold, castle”)) + दर (dara, “breaking, destroying, cleaving”).

af

accusative singular of <i class="Deva mention" lang="sa">पुर्</i> (pur, “fortress, stronghold, castle”)

स वृत्रहेन्द्रः कृष्णयोनीः पुरंदरो दासीरैरयद्वि ।
अजनयन्मनवे क्षामपश्च सत्रा शंसं यजमानस्य तूतोत् ॥
sa vṛtrahendraḥ kṛṣṇayonīḥ puraṃdaro dāsīrairayadvi.
ajanayanmanave kṣāmapaśca satrā śaṃsaṃ yajamānasya tūtot.

For men hath he created earth and waters, and ever helped the prayer of him who worships.

Indra the Vṛtra-slayer, Fort-destroyer, scattered the Dāsa hosts who dwelt in darkness.

"destroyer of forts/strongholds"; an epithet of Indra


आषाढ

Assamese: আহাৰ (ahar)

Sylheti: ꠀꠠ (aáṛ)

→ Malayalam: ആഷാഢം (āṣāḍhaṁ)

→ Tamil: ஆடி (āṭi)

→ Tulu: ಆಟಿ (āṭi), ആടി (āṭi)

/ɑː.ʂɑː.ɖʱɐ/

/ɑːˈʂɑː.ɖʱɐ/

(Hinduism) The fourth month of the Hindu lunar calendar


कपर्दिन्

kapardín (romanization)
कपर्दी (nominative singular)
कपर्दिनौ (dual nominative)
कपर्दिना1 (dual nominative)
कपर्दिनः (nominative plural)
कपर्दिन् (singular vocative)
कपर्दिनौ (dual vocative)
कपर्दिना1 (dual vocative)
कपर्दिनः (plural vocative)
कपर्दिनम् (accusative singular)
कपर्दिनौ (accusative dual)
कपर्दिना1 (accusative dual)
कपर्दिनः (accusative plural)
कपर्दिना (instrumental singular)
कपर्दिभ्याम् (dual instrumental)
कपर्दिभिः (instrumental plural)
कपर्दिने (dative singular)
कपर्दिभ्याम् (dative dual)
कपर्दिभ्यः (dative plural)
कपर्दिनः (ablative singular)
कपर्दिभ्याम् (ablative dual)
कपर्दिभ्यः (ablative plural)
कपर्दिनः (genitive singular)
कपर्दिनोः (dual genitive)
कपर्दिनाम् (genitive plural)
कपर्दिनि (locative singular)
कपर्दिनोः (dual locative)
कपर्दिषु (locative plural)
कपर्दिनी (nominative singular)
कपर्दिन्यौ (dual nominative)
कपर्दिनी1 (dual nominative)
कपर्दिन्यः (nominative plural)
कपर्दिनीः1 (nominative plural)
कपर्दिनि (singular vocative)
कपर्दिन्यौ (dual vocative)
कपर्दिनी1 (dual vocative)
कपर्दिन्यः (plural vocative)
कपर्दिनीः1 (plural vocative)
कपर्दिनीम् (accusative singular)
कपर्दिन्यौ (accusative dual)
कपर्दिनी1 (accusative dual)
कपर्दिनीः (accusative plural)
कपर्दिन्या (instrumental singular)
कपर्दिनीभ्याम् (dual instrumental)
कपर्दिनीभिः (instrumental plural)
कपर्दिन्यै (dative singular)
कपर्दिनीभ्याम् (dative dual)
कपर्दिनीभ्यः (dative plural)
कपर्दिन्याः (ablative singular)
कपर्दिन्यै2 (ablative singular)
कपर्दिनीभ्याम् (ablative dual)
कपर्दिनीभ्यः (ablative plural)
कपर्दिन्याः (genitive singular)
कपर्दिन्यै2 (genitive singular)
कपर्दिन्योः (dual genitive)
कपर्दिनीनाम् (genitive plural)
कपर्दिन्याम् (locative singular)
कपर्दिन्योः (dual locative)
कपर्दिनीषु (locative plural)
कपर्दि (nominative singular)
कपर्दिनी (dual nominative)
कपर्दीनि (nominative plural)
कपर्दि (singular vocative)
कपर्दिन् (singular vocative)
कपर्दिनी (dual vocative)
कपर्दीनि (plural vocative)
कपर्दि (accusative singular)
कपर्दिनी (accusative dual)
कपर्दीनि (accusative plural)
कपर्दिना (instrumental singular)
कपर्दिभ्याम् (dual instrumental)
कपर्दिभिः (instrumental plural)
कपर्दिने (dative singular)
कपर्दिभ्याम् (dative dual)
कपर्दिभ्यः (dative plural)
कपर्दिनः (ablative singular)
कपर्दिभ्याम् (ablative dual)
कपर्दिभ्यः (ablative plural)
कपर्दिनः (genitive singular)
कपर्दिनोः (dual genitive)
कपर्दिनाम् (genitive plural)
कपर्दिनि (locative singular)
कपर्दिनोः (dual locative)
कपर्दिषु (locative plural)

Hindustani: kauṛiyā

desc

Hindi: कौड़िया

Hindi: कौड़िया

Urdu: کَوڑِیا

Urdu: کَوڑِیا

Odia: କଉଡ଼ିଆ (kauṛiā), ଅକଉଡ଼ିଆ (akauṛiā)

Punjabi: kauḍīā

Gurmukhi script: ਕੌਡੀਆ

Shahmukhi script: کَوڈِیئا

इ॒मा रु॒द्राय॑ त॒वसे॑ कप॒र्दिने॑ क्ष॒यद्वी॑राय॒ प्र भ॑रामहे म॒तीः।
यथा॒ शमस॑द्द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे॒ विश्वं॑ पु॒ष्टं ग्रामे॑ अ॒स्मिन्न॑नातु॒रम्॥
imā́ rudrā́ya taváse kapardíne kṣayádvīrāya prá bharāmahe matī́ḥ.

To the strong Rudra, to the Lord of Heroes, to him with braided hair we bring these our songs of praise,
That it be well with all our cattle and our men, that in this village all be healthy and well-fed.

yáthā śámásaddvipáde cátuṣpade víśvaṃ puṣṭáṃ grā́me asmínnanāturám.

नमः॑ कप॒र्दिने॑ च॒ व्यु॑प्तकेशाय च॒ नमः॑

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā) IV.5.5.4

Homage to him [Rudra] of long, braided hair, and to him of shaven hair.

námaḥ kapardíne ca vyùptakeśāya ca námaḥ

having braided and knotted locks of hair (often applied to Rudra-Shiva)


द्रमिड

dramiḍa (romanization)
द्रमिडः (nominative singular)
द्रमिडौ (dual nominative)
द्रमिडा1 (dual nominative)
द्रमिडाः (nominative plural)
द्रमिडासः1 (nominative plural)
द्रमिड (singular vocative)
द्रमिडौ (dual vocative)
द्रमिडा1 (dual vocative)
द्रमिडाः (plural vocative)
द्रमिडासः1 (plural vocative)
द्रमिडम् (accusative singular)
द्रमिडौ (accusative dual)
द्रमिडा1 (accusative dual)
द्रमिडान् (accusative plural)
द्रमिडेन (instrumental singular)
द्रमिडाभ्याम् (dual instrumental)
द्रमिडैः (instrumental plural)
द्रमिडेभिः1 (instrumental plural)
द्रमिडाय (dative singular)
द्रमिडाभ्याम् (dative dual)
द्रमिडेभ्यः (dative plural)
द्रमिडात् (ablative singular)
द्रमिडाभ्याम् (ablative dual)
द्रमिडेभ्यः (ablative plural)
द्रमिडस्य (genitive singular)
द्रमिडयोः (dual genitive)
द्रमिडानाम् (genitive plural)
द्रमिडे (locative singular)
द्रमिडयोः (dual locative)
द्रमिडेषु (locative plural)

द्रमिल द्रमिल#Sanskrit


द्रमिल

dramila (romanization)
द्रमिलः (nominative singular)
द्रमिलौ (dual nominative)
द्रमिला1 (dual nominative)
द्रमिलाः (nominative plural)
द्रमिलासः1 (nominative plural)
द्रमिल (singular vocative)
द्रमिलौ (dual vocative)
द्रमिला1 (dual vocative)
द्रमिलाः (plural vocative)
द्रमिलासः1 (plural vocative)
द्रमिलम् (accusative singular)
द्रमिलौ (accusative dual)
द्रमिला1 (accusative dual)
द्रमिलान् (accusative plural)
द्रमिलेन (instrumental singular)
द्रमिलाभ्याम् (dual instrumental)
द्रमिलैः (instrumental plural)
द्रमिलेभिः1 (instrumental plural)
द्रमिलाय (dative singular)
द्रमिलाभ्याम् (dative dual)
द्रमिलेभ्यः (dative plural)
द्रमिलात् (ablative singular)
द्रमिलाभ्याम् (ablative dual)
द्रमिलेभ्यः (ablative plural)
द्रमिलस्य (genitive singular)
द्रमिलयोः (dual genitive)
द्रमिलानाम् (genitive plural)
द्रमिले (locative singular)
द्रमिलयोः (dual locative)
द्रमिलेषु (locative plural)

Sanskritized from Prakrit 𑀤𑀫𑀺𑀮 (damila), most likely borrowed from an older form of Tamil தமிழ் (tamiḻ, “Tamil”).

द्रविड द्रविड#Sanskrit


प्रातिपद

prātipadá (romanization)
प्रातिपदः (nominative singular)
प्रातिपदौ (dual nominative)
प्रातिपदा1 (dual nominative)
प्रातिपदाः (nominative plural)
प्रातिपदासः1 (nominative plural)
प्रातिपद (singular vocative)
प्रातिपदौ (dual vocative)
प्रातिपदा1 (dual vocative)
प्रातिपदाः (plural vocative)
प्रातिपदासः1 (plural vocative)
प्रातिपदम् (accusative singular)
प्रातिपदौ (accusative dual)
प्रातिपदा1 (accusative dual)
प्रातिपदान् (accusative plural)
प्रातिपदेन (instrumental singular)
प्रातिपदाभ्याम् (dual instrumental)
प्रातिपदैः (instrumental plural)
प्रातिपदेभिः1 (instrumental plural)
प्रातिपदाय (dative singular)
प्रातिपदाभ्याम् (dative dual)
प्रातिपदेभ्यः (dative plural)
प्रातिपदात् (ablative singular)
प्रातिपदाभ्याम् (ablative dual)
प्रातिपदेभ्यः (ablative plural)
प्रातिपदस्य (genitive singular)
प्रातिपदयोः (dual genitive)
प्रातिपदानाम् (genitive plural)
प्रातिपदे (locative singular)
प्रातिपदयोः (dual locative)
प्रातिपदेषु (locative plural)
प्रातिपदी (nominative singular)
प्रातिपद्यौ (dual nominative)
प्रातिपदी1 (dual nominative)
प्रातिपद्यः (nominative plural)
प्रातिपदीः1 (nominative plural)
प्रातिपदि (singular vocative)
प्रातिपद्यौ (dual vocative)
प्रातिपदी1 (dual vocative)
प्रातिपद्यः (plural vocative)
प्रातिपदीः1 (plural vocative)
प्रातिपदीम् (accusative singular)
प्रातिपद्यौ (accusative dual)
प्रातिपदी1 (accusative dual)
प्रातिपदीः (accusative plural)
प्रातिपद्या (instrumental singular)
प्रातिपदीभ्याम् (dual instrumental)
प्रातिपदीभिः (instrumental plural)
प्रातिपद्यै (dative singular)
प्रातिपदीभ्याम् (dative dual)
प्रातिपदीभ्यः (dative plural)
प्रातिपद्याः (ablative singular)
प्रातिपद्यै2 (ablative singular)
प्रातिपदीभ्याम् (ablative dual)
प्रातिपदीभ्यः (ablative plural)
प्रातिपद्याः (genitive singular)
प्रातिपद्यै2 (genitive singular)
प्रातिपद्योः (dual genitive)
प्रातिपदीनाम् (genitive plural)
प्रातिपद्याम् (locative singular)
प्रातिपद्योः (dual locative)
प्रातिपदीषु (locative plural)
प्रातिपदम् (nominative singular)
प्रातिपदे (dual nominative)
प्रातिपदानि (nominative plural)
प्रातिपदा1 (nominative plural)
प्रातिपद (singular vocative)
प्रातिपदे (dual vocative)
प्रातिपदानि (plural vocative)
प्रातिपदा1 (plural vocative)
प्रातिपदम् (accusative singular)
प्रातिपदे (accusative dual)
प्रातिपदानि (accusative plural)
प्रातिपदा1 (accusative plural)
प्रातिपदेन (instrumental singular)
प्रातिपदाभ्याम् (dual instrumental)
प्रातिपदैः (instrumental plural)
प्रातिपदेभिः1 (instrumental plural)
प्रातिपदाय (dative singular)
प्रातिपदाभ्याम् (dative dual)
प्रातिपदेभ्यः (dative plural)
प्रातिपदात् (ablative singular)
प्रातिपदाभ्याम् (ablative dual)
प्रातिपदेभ्यः (ablative plural)
प्रातिपदस्य (genitive singular)
प्रातिपदयोः (dual genitive)
प्रातिपदानाम् (genitive plural)
प्रातिपदे (locative singular)
प्रातिपदयोः (dual locative)
प्रातिपदेषु (locative plural)

Pali: pāṭipada

Prakrit: 𑀧𑀸𑀟𑀺𑀯𑀬 (pāḍivaya)

Maharastri Prakrit:

→ Hindi: प्रातिपद (prātipad) (learned)

Vṛddhi derivative of प्रतिपदा (pratipadā, “the first day of lunar fortnight”).


शिश्नदेव

śiśnádeva (romanization)
शिश्नदेवः (nominative singular)
शिश्नदेवौ (dual nominative)
शिश्नदेवा1 (dual nominative)
शिश्नदेवाः (nominative plural)
शिश्नदेवासः1 (nominative plural)
शिश्नदेव (singular vocative)
शिश्नदेवौ (dual vocative)
शिश्नदेवा1 (dual vocative)
शिश्नदेवाः (plural vocative)
शिश्नदेवासः1 (plural vocative)
शिश्नदेवम् (accusative singular)
शिश्नदेवौ (accusative dual)
शिश्नदेवा1 (accusative dual)
शिश्नदेवान् (accusative plural)
शिश्नदेवेन (instrumental singular)
शिश्नदेवाभ्याम् (dual instrumental)
शिश्नदेवैः (instrumental plural)
शिश्नदेवेभिः1 (instrumental plural)
शिश्नदेवाय (dative singular)
शिश्नदेवाभ्याम् (dative dual)
शिश्नदेवेभ्यः (dative plural)
शिश्नदेवात् (ablative singular)
शिश्नदेवाभ्याम् (ablative dual)
शिश्नदेवेभ्यः (ablative plural)
शिश्नदेवस्य (genitive singular)
शिश्नदेवयोः (dual genitive)
शिश्नदेवानाम् (genitive plural)
शिश्नदेवे (locative singular)
शिश्नदेवयोः (dual locative)
शिश्नदेवेषु (locative plural)

/ɕiɕ.n̪ɐˈd̪eː.ʋɐ/

Compound of शिश्न (śiśná, “penis, phallus”) + देव (devá, “god, deity”), referring to the phallus-worship by the indigenous, non-Vedic tribal populations of India; a practice that was unknown to and detested by the Vedic people.
In later times, after this practise was adopted (with लिङ्ग (liṅga, literally “sign, mark; phallus; lingam”) being the term given), becoming an integral part of Hinduism and a widespread practice across India, commentators on the Vedas from would interpret the term as an adjective meaning "lewd; unchaste", "addicted to sexual pleasure" or "sporting with the penis" with influence from दीव्यति (dī́vyati, “to sport, play”) and भगदेव (bhaga-deva, “lustful”, literally “whose god is the female organ”).

com

न यातव इन्द्र जूजुवुर्नो न वन्दना शविष्ठ वेद्याभिः ।
स शर्धदर्यो विषुणस्य जन्तोर्मा शिश्नदेवा अपि गुरृतं नः ॥
na yātava indra jūjuvurno na vandanā śaviṣṭha vedyābhiḥ.

No evil spirits have impelled us, Indra, nor demons, O Mightiest God, with their devices.
Let our true God subdue the hostile rabble: let not the phallus worshippers approach our holy worship.

sa śardhadaryo viṣuṇasya jantormā śiśnadevā api gurṛtaṃ naḥ.

स वाजं यातापदुष्पदा यन्स्वर्षाता परि षदत्सनिष्यन् ।
अनर्वा यच्छतदुरस्य वेदो घ्नञ्छिश्नदेवाँ अभि वर्पसा भूत् ॥
sa vājaṃ yātāpaduṣpadā yansvarṣātā pari ṣadatsaniṣyan.
anarvā yacchatadurasya vedo ghnañchiśnadevām̐ abhi varpasā bhūt.
On most auspicious path he [Indra] goes to battle; he toiled to win heaven's light, full fain to gain it;

He seized the hundred-gated castle's treasure by craft, unchecked, and slew the phallus worshippers.

"having the phallus for a god"; a contemptuous term applied to the indigenous, non-Vedic people


शिश्नदेव

sa-adj

शिश्नदेव • (śiśnádeva) stem

śiśnádeva (romanization)
शिश्नदेवः (nominative singular)
शिश्नदेवौ (dual nominative)
शिश्नदेवा1 (dual nominative)
शिश्नदेवाः (nominative plural)
शिश्नदेवासः1 (nominative plural)
शिश्नदेव (singular vocative)
शिश्नदेवौ (dual vocative)
शिश्नदेवा1 (dual vocative)
शिश्नदेवाः (plural vocative)
शिश्नदेवासः1 (plural vocative)
शिश्नदेवम् (accusative singular)
शिश्नदेवौ (accusative dual)
शिश्नदेवा1 (accusative dual)
शिश्नदेवान् (accusative plural)
शिश्नदेवेन (instrumental singular)
शिश्नदेवाभ्याम् (dual instrumental)
शिश्नदेवैः (instrumental plural)
शिश्नदेवेभिः1 (instrumental plural)
शिश्नदेवाय (dative singular)
शिश्नदेवाभ्याम् (dative dual)
शिश्नदेवेभ्यः (dative plural)
शिश्नदेवात् (ablative singular)
शिश्नदेवाभ्याम् (ablative dual)
शिश्नदेवेभ्यः (ablative plural)
शिश्नदेवस्य (genitive singular)
शिश्नदेवयोः (dual genitive)
शिश्नदेवानाम् (genitive plural)
शिश्नदेवे (locative singular)
शिश्नदेवयोः (dual locative)
शिश्नदेवेषु (locative plural)
शिश्नदेवा (nominative singular)
शिश्नदेवे (dual nominative)
शिश्नदेवाः (nominative plural)
शिश्नदेवे (singular vocative)
शिश्नदेवे (dual vocative)
शिश्नदेवाः (plural vocative)
शिश्नदेवाम् (accusative singular)
शिश्नदेवे (accusative dual)
शिश्नदेवाः (accusative plural)
शिश्नदेवया (instrumental singular)
शिश्नदेवा1 (instrumental singular)
शिश्नदेवाभ्याम् (dual instrumental)
शिश्नदेवाभिः (instrumental plural)
शिश्नदेवायै (dative singular)
शिश्नदेवाभ्याम् (dative dual)
शिश्नदेवाभ्यः (dative plural)
शिश्नदेवायाः (ablative singular)
शिश्नदेवायै2 (ablative singular)
शिश्नदेवाभ्याम् (ablative dual)
शिश्नदेवाभ्यः (ablative plural)
शिश्नदेवायाः (genitive singular)
शिश्नदेवायै2 (genitive singular)
शिश्नदेवयोः (dual genitive)
शिश्नदेवानाम् (genitive plural)
शिश्नदेवायाम् (locative singular)
शिश्नदेवयोः (dual locative)
शिश्नदेवासु (locative plural)
शिश्नदेवम् (nominative singular)
शिश्नदेवे (dual nominative)
शिश्नदेवानि (nominative plural)
शिश्नदेवा1 (nominative plural)
शिश्नदेव (singular vocative)
शिश्नदेवे (dual vocative)
शिश्नदेवानि (plural vocative)
शिश्नदेवा1 (plural vocative)
शिश्नदेवम् (accusative singular)
शिश्नदेवे (accusative dual)
शिश्नदेवानि (accusative plural)
शिश्नदेवा1 (accusative plural)
शिश्नदेवेन (instrumental singular)
शिश्नदेवाभ्याम् (dual instrumental)
शिश्नदेवैः (instrumental plural)
शिश्नदेवेभिः1 (instrumental plural)
शिश्नदेवाय (dative singular)
शिश्नदेवाभ्याम् (dative dual)
शिश्नदेवेभ्यः (dative plural)
शिश्नदेवात् (ablative singular)
शिश्नदेवाभ्याम् (ablative dual)
शिश्नदेवेभ्यः (ablative plural)
शिश्नदेवस्य (genitive singular)
शिश्नदेवयोः (dual genitive)
शिश्नदेवानाम् (genitive plural)
शिश्नदेवे (locative singular)
शिश्नदेवयोः (dual locative)
शिश्नदेवेषु (locative plural)

/ɕiɕ.n̪ɐˈd̪eː.ʋɐ/

...(शिश्नदेवाः) अब्रह्मचर्याः कामिनो ये शिश्नेन दीव्यन्ति क्रीडन्ति ते।

2009, Gurukula patrika, volume 21, page 259:

Śiśnadevas are those unchaste and lustful [people] who play or sport with their penis.

...(śiśnadevāḥ) abrahmacaryāḥ kāmino ye śiśnena dīvyanti krīḍanti te.


सुखो

sandhi form of nominative singular masculine of सुख (sukha)


सुखो

sandhi form of nominative singular of सुख (sukha)


साण्ड

साण्ड • (sā́ṇḍa) stem

sā́ṇḍa (romanization)
साण्डः (nominative singular)
साण्डौ (dual nominative)
साण्डा1 (dual nominative)
साण्डाः (nominative plural)
साण्डासः1 (nominative plural)
साण्ड (singular vocative)
साण्डौ (dual vocative)
साण्डा1 (dual vocative)
साण्डाः (plural vocative)
साण्डासः1 (plural vocative)
साण्डम् (accusative singular)
साण्डौ (accusative dual)
साण्डा1 (accusative dual)
साण्डान् (accusative plural)
साण्डेन (instrumental singular)
साण्डाभ्याम् (dual instrumental)
साण्डैः (instrumental plural)
साण्डेभिः1 (instrumental plural)
साण्डाय (dative singular)
साण्डाभ्याम् (dative dual)
साण्डेभ्यः (dative plural)
साण्डात् (ablative singular)
साण्डाभ्याम् (ablative dual)
साण्डेभ्यः (ablative plural)
साण्डस्य (genitive singular)
साण्डयोः (dual genitive)
साण्डानाम् (genitive plural)
साण्डे (locative singular)
साण्डयोः (dual locative)
साण्डेषु (locative plural)

Ashokan Prakrit: 𑀲𑀁𑀟𑀓 (saṃḍaka)

Dardic:

Phalura: saṇḍá (“bull”)

Prakrit: 𑀲𑀁𑀟 (saṃḍa)

Magadhi Prakrit:

Early Assamese: ষাণ্ড (ṣaṇḍo)

Assamese: ষাঁড় (xãr)

Bengali: ষাঁড় (śãṛ)

Sauraseni Prakrit:

Hindi: साँड़ (sā̃ṛ)

स (sa, “with”) + आण्ड (āṇḍa, “testicle”).

com

(of a bull) having testicles, uncastrated


आण्ड

sa-noun

आण्ड • (āṇḍá) stem, m

āṇḍá (romanization)
आण्डः (nominative singular)
आण्डौ (dual nominative)
आण्डा1 (dual nominative)
आण्डाः (nominative plural)
आण्डासः1 (nominative plural)
आण्ड (singular vocative)
आण्डौ (dual vocative)
आण्डा1 (dual vocative)
आण्डाः (plural vocative)
आण्डासः1 (plural vocative)
आण्डम् (accusative singular)
आण्डौ (accusative dual)
आण्डा1 (accusative dual)
आण्डान् (accusative plural)
आण्डेन (instrumental singular)
आण्डाभ्याम् (dual instrumental)
आण्डैः (instrumental plural)
आण्डेभिः1 (instrumental plural)
आण्डाय (dative singular)
आण्डाभ्याम् (dative dual)
आण्डेभ्यः (dative plural)
आण्डात् (ablative singular)
आण्डाभ्याम् (ablative dual)
आण्डेभ्यः (ablative plural)
आण्डस्य (genitive singular)
आण्डयोः (dual genitive)
आण्डानाम् (genitive plural)
आण्डे (locative singular)
आण्डयोः (dual locative)
आण्डेषु (locative plural)

⇒ Sanskrit: अण्ड (aṇḍá) (later form) (see there for further descendants)

Uncertain. A late Vedic corruption of an earlier *āndrá, from Proto-Indo-Aryan *āndrám, compare Kalasha ónḍrak (“egg”).
Perhaps ultimately from Proto-Indo-European *en-dʰró-m, from *én (“in”), compare Proto-Slavic *ędro (“kernel”). Or perhaps related to Proto-Iranian *Hāwyám (“egg”) and reshaped under the influence of a substrate term, perhaps the origin for पिण्ड (piṇḍa, “lump”) and मण्डल (maṇḍala, “circle”), which also denote round things. Or borrowed from Proto-Munda [Term?], compare Sora [script needed] (adre, “egg”), Kharia [script needed] (eṇḍá, “egg”).

बृहस्पतिरमत हि त्यदासां नाम स्वरीणां सदने गुहा यत् ।
आण्डेव भित्त्वा शकुनस्य गर्भमुदुस्रियाः पर्वतस्य त्मनाजत् ॥
bṛhaspatiramata hi tyadāsāṃ nāma svarīṇāṃ sadane guhā yat.
āṇḍeva bhittvā śakunasya garbhamudusriyāḥ parvatasya tmanājat.

And drove, himself, the bright kine from the mountain, like a bird's young after the egg's breaking.

That secret name borne by the lowing cattle within the cave Bṛhaspati discovered,

क्रोधो वृक्कौ मन्युर् आण्डौ प्रजा शेपः ॥

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 9.7.13

Wrath [represents] the kidneys, anger the testes, offspring the generative organ [of the Divine Bull].


संस्कृतज्ञ

sa-adj

संस्कृतज्ञ • (saṃskṛtajña) stem

saṃskṛtajña (romanization)
संस्कृतज्ञः (nominative singular)
संस्कृतज्ञौ (dual nominative)
संस्कृतज्ञाः (nominative plural)
संस्कृतज्ञ (singular vocative)
संस्कृतज्ञौ (dual vocative)
संस्कृतज्ञाः (plural vocative)
संस्कृतज्ञम् (accusative singular)
संस्कृतज्ञौ (accusative dual)
संस्कृतज्ञान् (accusative plural)
संस्कृतज्ञेन (instrumental singular)
संस्कृतज्ञाभ्याम् (dual instrumental)
संस्कृतज्ञैः (instrumental plural)
संस्कृतज्ञाय (dative singular)
संस्कृतज्ञाभ्याम् (dative dual)
संस्कृतज्ञेभ्यः (dative plural)
संस्कृतज्ञात् (ablative singular)
संस्कृतज्ञाभ्याम् (ablative dual)
संस्कृतज्ञेभ्यः (ablative plural)
संस्कृतज्ञस्य (genitive singular)
संस्कृतज्ञयोः (dual genitive)
संस्कृतज्ञानाम् (genitive plural)
संस्कृतज्ञे (locative singular)
संस्कृतज्ञयोः (dual locative)
संस्कृतज्ञेषु (locative plural)
संस्कृतज्ञा (nominative singular)
संस्कृतज्ञे (dual nominative)
संस्कृतज्ञाः (nominative plural)
संस्कृतज्ञे (singular vocative)
संस्कृतज्ञे (dual vocative)
संस्कृतज्ञाः (plural vocative)
संस्कृतज्ञाम् (accusative singular)
संस्कृतज्ञे (accusative dual)
संस्कृतज्ञाः (accusative plural)
संस्कृतज्ञया (instrumental singular)
संस्कृतज्ञाभ्याम् (dual instrumental)
संस्कृतज्ञाभिः (instrumental plural)
संस्कृतज्ञायै (dative singular)
संस्कृतज्ञाभ्याम् (dative dual)
संस्कृतज्ञाभ्यः (dative plural)
संस्कृतज्ञायाः (ablative singular)
संस्कृतज्ञाभ्याम् (ablative dual)
संस्कृतज्ञाभ्यः (ablative plural)
संस्कृतज्ञायाः (genitive singular)
संस्कृतज्ञयोः (dual genitive)
संस्कृतज्ञानाम् (genitive plural)
संस्कृतज्ञायाम् (locative singular)
संस्कृतज्ञयोः (dual locative)
संस्कृतज्ञासु (locative plural)
संस्कृतज्ञम् (nominative singular)
संस्कृतज्ञे (dual nominative)
संस्कृतज्ञानि (nominative plural)
संस्कृतज्ञ (singular vocative)
संस्कृतज्ञे (dual vocative)
संस्कृतज्ञानि (plural vocative)
संस्कृतज्ञम् (accusative singular)
संस्कृतज्ञे (accusative dual)
संस्कृतज्ञानि (accusative plural)
संस्कृतज्ञेन (instrumental singular)
संस्कृतज्ञाभ्याम् (dual instrumental)
संस्कृतज्ञैः (instrumental plural)
संस्कृतज्ञाय (dative singular)
संस्कृतज्ञाभ्याम् (dative dual)
संस्कृतज्ञेभ्यः (dative plural)
संस्कृतज्ञात् (ablative singular)
संस्कृतज्ञाभ्याम् (ablative dual)
संस्कृतज्ञेभ्यः (ablative plural)
संस्कृतज्ञस्य (genitive singular)
संस्कृतज्ञयोः (dual genitive)
संस्कृतज्ञानाम् (genitive plural)
संस्कृतज्ञे (locative singular)
संस्कृतज्ञयोः (dual locative)
संस्कृतज्ञेषु (locative plural)

/s̪ɐs̪.kr̩ˈt̪ɐd͡ʑ.ɲɐ/

From संस्कृत (saṃ-skṛtá, sáṃ-skṛta, “Sanskrit language”) + -ज्ञ (-jña, “knower, learned”).

suf

...भारतस्य च प्रत्येक प्रदेशेऽद्यापि संस्कृतज्ञानाम् अभावो नास्ति।

2017, Bhāratodayaḥ - Volume 93, page 10:

And in each of India's state, there is no lack of pundits [people learned in Sanskrit].

...bhāratasya ca pratyeka pradeśeʼdyāpi saṃskṛtajñānām abhāvo nāsti.

...वयं संस्कृतज्ञाः अभिमानिनः वा 'संस्कृतं भारतस्य सम्पर्कभाषा भवेत्' इति सभासु भाषणेषु अभियाचनां कुर्मः।

1999, चमू कृष्ण शास्त्री, सङ्क्रमणम्, page 67:

We, proud or pundits, propose in meetings and speeches, that Sanskrit be India's communication-language.

...vayaṃ saṃskṛtajñāḥ abhimāninaḥ vā 'saṃskṛtaṃ bhāratasya samparkabhāṣā bhavet' iti sabhāsu bhāṣaṇeṣu abhiyācanāṃ kurmaḥ.

...अतः संस्कृत-भाषायाः प्रचाराय प्रसाराय च संस्कृतज्ञाः संस्कृतमाश्रित्यैव व्यवहरेयुः।

1995, Sāhitya-sauhityam: Śrīkāntarāmakiśorīyam abhinandana-granthah, page 264:

Hence, for spreading and promoting Sanskrit, pundits should deal [with any transaction in business] or act, speak, only using or speaking [lit. only by taking shelter in or resorting to] Sanskrit.

...ataḥ saṃskṛta-bhāṣāyāḥ pracārāya prasārāya ca saṃskṛtajñāḥ saṃskṛtamāśrityaiva vyavahareyuḥ.

well-versed, learned in Sanskrit language


संस्कृतज्ञ

sa-noun

संस्कृतज्ञ • (saṃskṛtajña) stem, m (feminine संस्कृतज्ञा)

saṃskṛtajña (romanization)
संस्कृतज्ञा (feminine)
संस्कृतज्ञः (nominative singular)
संस्कृतज्ञौ (dual nominative)
संस्कृतज्ञाः (nominative plural)
संस्कृतज्ञ (singular vocative)
संस्कृतज्ञौ (dual vocative)
संस्कृतज्ञाः (plural vocative)
संस्कृतज्ञम् (accusative singular)
संस्कृतज्ञौ (accusative dual)
संस्कृतज्ञान् (accusative plural)
संस्कृतज्ञेन (instrumental singular)
संस्कृतज्ञाभ्याम् (dual instrumental)
संस्कृतज्ञैः (instrumental plural)
संस्कृतज्ञाय (dative singular)
संस्कृतज्ञाभ्याम् (dative dual)
संस्कृतज्ञेभ्यः (dative plural)
संस्कृतज्ञात् (ablative singular)
संस्कृतज्ञाभ्याम् (ablative dual)
संस्कृतज्ञेभ्यः (ablative plural)
संस्कृतज्ञस्य (genitive singular)
संस्कृतज्ञयोः (dual genitive)
संस्कृतज्ञानाम् (genitive plural)
संस्कृतज्ञे (locative singular)
संस्कृतज्ञयोः (dual locative)
संस्कृतज्ञेषु (locative plural)

/s̪ɐs̪.kr̩ˈt̪ɐd͡ʑ.ɲɐ/

a pundit (one who is learned in Sanskrit language)


पुलकित

pulakita (romanization)
पुलकितः (nominative singular)
पुलकितौ (dual nominative)
पुलकिता1 (dual nominative)
पुलकिताः (nominative plural)
पुलकितासः1 (nominative plural)
पुलकित (singular vocative)
पुलकितौ (dual vocative)
पुलकिता1 (dual vocative)
पुलकिताः (plural vocative)
पुलकितासः1 (plural vocative)
पुलकितम् (accusative singular)
पुलकितौ (accusative dual)
पुलकिता1 (accusative dual)
पुलकितान् (accusative plural)
पुलकितेन (instrumental singular)
पुलकिताभ्याम् (dual instrumental)
पुलकितैः (instrumental plural)
पुलकितेभिः1 (instrumental plural)
पुलकिताय (dative singular)
पुलकिताभ्याम् (dative dual)
पुलकितेभ्यः (dative plural)
पुलकितात् (ablative singular)
पुलकिताभ्याम् (ablative dual)
पुलकितेभ्यः (ablative plural)
पुलकितस्य (genitive singular)
पुलकितयोः (dual genitive)
पुलकितानाम् (genitive plural)
पुलकिते (locative singular)
पुलकितयोः (dual locative)
पुलकितेषु (locative plural)
पुलकिता (nominative singular)
पुलकिते (dual nominative)
पुलकिताः (nominative plural)
पुलकिते (singular vocative)
पुलकिते (dual vocative)
पुलकिताः (plural vocative)
पुलकिताम् (accusative singular)
पुलकिते (accusative dual)
पुलकिताः (accusative plural)
पुलकितया (instrumental singular)
पुलकिता1 (instrumental singular)
पुलकिताभ्याम् (dual instrumental)
पुलकिताभिः (instrumental plural)
पुलकितायै (dative singular)
पुलकिताभ्याम् (dative dual)
पुलकिताभ्यः (dative plural)
पुलकितायाः (ablative singular)
पुलकितायै2 (ablative singular)
पुलकिताभ्याम् (ablative dual)
पुलकिताभ्यः (ablative plural)
पुलकितायाः (genitive singular)
पुलकितायै2 (genitive singular)
पुलकितयोः (dual genitive)
पुलकितानाम् (genitive plural)
पुलकितायाम् (locative singular)
पुलकितयोः (dual locative)
पुलकितासु (locative plural)
पुलकितम् (nominative singular)
पुलकिते (dual nominative)
पुलकितानि (nominative plural)
पुलकिता1 (nominative plural)
पुलकित (singular vocative)
पुलकिते (dual vocative)
पुलकितानि (plural vocative)
पुलकिता1 (plural vocative)
पुलकितम् (accusative singular)
पुलकिते (accusative dual)
पुलकितानि (accusative plural)
पुलकिता1 (accusative plural)
पुलकितेन (instrumental singular)
पुलकिताभ्याम् (dual instrumental)
पुलकितैः (instrumental plural)
पुलकितेभिः1 (instrumental plural)
पुलकिताय (dative singular)
पुलकिताभ्याम् (dative dual)
पुलकितेभ्यः (dative plural)
पुलकितात् (ablative singular)
पुलकिताभ्याम् (ablative dual)
पुलकितेभ्यः (ablative plural)
पुलकितस्य (genitive singular)
पुलकितयोः (dual genitive)
पुलकितानाम् (genitive plural)
पुलकिते (locative singular)
पुलकितयोः (dual locative)
पुलकितेषु (locative plural)

→ Hindi: पुलकित (pulkit) (learned)

From पुलक (pulaka, “erection of hair [caused by joy, delight or fear]”) + -इत (-ita, “-ed”), literally “having the hair of the body erect”.

suf

erection of hair 􂀿caused by joy, delight or fear􂁀

thrilled with joy, enraptured, jubilant, happy


भगवद्गीता

bhagavadgītā́ (romanization)
भगवद्गीता (nominative singular)
भगवद्गीते (dual nominative)
भगवद्गीताः (nominative plural)
भगवद्गीते (singular vocative)
भगवद्गीते (dual vocative)
भगवद्गीताः (plural vocative)
भगवद्गीताम् (accusative singular)
भगवद्गीते (accusative dual)
भगवद्गीताः (accusative plural)
भगवद्गीतया (instrumental singular)
भगवद्गीता1 (instrumental singular)
भगवद्गीताभ्याम् (dual instrumental)
भगवद्गीताभिः (instrumental plural)
भगवद्गीतायै (dative singular)
भगवद्गीताभ्याम् (dative dual)
भगवद्गीताभ्यः (dative plural)
भगवद्गीतायाः (ablative singular)
भगवद्गीतायै2 (ablative singular)
भगवद्गीताभ्याम् (ablative dual)
भगवद्गीताभ्यः (ablative plural)
भगवद्गीतायाः (genitive singular)
भगवद्गीतायै2 (genitive singular)
भगवद्गीतयोः (dual genitive)
भगवद्गीतानाम् (genitive plural)
भगवद्गीतायाम् (locative singular)
भगवद्गीतयोः (dual locative)
भगवद्गीतासु (locative plural)

/bʱɐ.ɡɐ.ʋɐd.ɡiː.tɑ́ː/

[bʱɐ.ɡɐ.ʋɐd̚.ɡiː.tɑ́ː]

/bʱɐ.ɡɐ.ʋɐd̪ˈɡiː.t̪ɑː/

[bʱɐ.ɡɐ.ʋɐd̪̚ˈɡiː.t̪ɑː]

Compound of भगवद् (bhágavad, “divine”) + गीता (gītā́, “song”).


वध्रि

vadhri (romanization)
वध्रिः (nominative singular)
वध्री (dual nominative)
वध्रयः (nominative plural)
वध्रे (singular vocative)
वध्री (dual vocative)
वध्रयः (plural vocative)
वध्रिम् (accusative singular)
वध्री (accusative dual)
वध्रीन् (accusative plural)
वध्रिणा (instrumental singular)
वध्र्या1 (instrumental singular)
वध्रिभ्याम् (dual instrumental)
वध्रिभिः (instrumental plural)
वध्रये (dative singular)
वध्रिभ्याम् (dative dual)
वध्रिभ्यः (dative plural)
वध्रेः (ablative singular)
वध्रिभ्याम् (ablative dual)
वध्रिभ्यः (ablative plural)
वध्रेः (genitive singular)
वध्र्योः (dual genitive)
वध्रीणाम् (genitive plural)
वध्रौ (locative singular)
वध्रा1 (locative singular)
वध्र्योः (dual locative)
वध्रिषु (locative plural)
वध्रिः (nominative singular)
वध्री (dual nominative)
वध्रयः (nominative plural)
वध्रे (singular vocative)
वध्री (dual vocative)
वध्रयः (plural vocative)
वध्रिम् (accusative singular)
वध्री (accusative dual)
वध्रीः (accusative plural)
वध्र्या (instrumental singular)
वध्री1 (instrumental singular)
वध्रिभ्याम् (dual instrumental)
वध्रिभिः (instrumental plural)
वध्रये (dative singular)
वध्र्यै2 (dative singular)
वध्री1 (dative singular)
वध्रिभ्याम् (dative dual)
वध्रिभ्यः (dative plural)
वध्रेः (ablative singular)
वध्र्याः2 (ablative singular)
वध्र्यै3 (ablative singular)
वध्रिभ्याम् (ablative dual)
वध्रिभ्यः (ablative plural)
वध्रेः (genitive singular)
वध्र्याः2 (genitive singular)
वध्र्यै3 (genitive singular)
वध्र्योः (dual genitive)
वध्रीणाम् (genitive plural)
वध्रौ (locative singular)
वध्र्याम्2 (locative singular)
वध्रा1 (locative singular)
वध्र्योः (dual locative)
वध्रिषु (locative plural)
वध्रि (nominative singular)
वध्रिणी (dual nominative)
वध्रीणि (nominative plural)
वध्रि1 (nominative plural)
वध्री1 (nominative plural)
वध्रि (singular vocative)
वध्रे (singular vocative)
वध्रिणी (dual vocative)
वध्रीणि (plural vocative)
वध्रि1 (plural vocative)
वध्री1 (plural vocative)
वध्रि (accusative singular)
वध्रिणी (accusative dual)
वध्रीणि (accusative plural)
वध्रि1 (accusative plural)
वध्री1 (accusative plural)
वध्रिणा (instrumental singular)
वध्र्या1 (instrumental singular)
वध्रिभ्याम् (dual instrumental)
वध्रिभिः (instrumental plural)
वध्रिणे (dative singular)
वध्रये1 (dative singular)
वध्रिभ्याम् (dative dual)
वध्रिभ्यः (dative plural)
वध्रिणः (ablative singular)
वध्रेः1 (ablative singular)
वध्रिभ्याम् (ablative dual)
वध्रिभ्यः (ablative plural)
वध्रिणः (genitive singular)
वध्रेः1 (genitive singular)
वध्रिणोः (dual genitive)
वध्रीणाम् (genitive plural)
वध्रिणि (locative singular)
वध्रौ1 (locative singular)
वध्रा1 (locative singular)
वध्रिणोः (dual locative)
वध्रिषु (locative plural)

Prakrit: 𑀯𑀤𑁆𑀥𑀺𑀅 (vaddhia)

Sauraseni Prakrit:

→ Hindi: वध्रि (vadhri) (learned)

From Proto-Indo-European *wedʰ-ri-, whence also Ancient Greek ἔθρις (éthris, “castrated”). The Sanskrit root is वध् (vadh, “to kill, destroy [a man's ability to procreate]”).


विष्ठित

sa-adj

विष्ठित • (víṣṭhita) stem

víṣṭhita (romanization)
विष्ठितः (nominative singular)
विष्ठितौ (dual nominative)
विष्ठिता1 (dual nominative)
विष्ठिताः (nominative plural)
विष्ठितासः1 (nominative plural)
विष्ठित (singular vocative)
विष्ठितौ (dual vocative)
विष्ठिता1 (dual vocative)
विष्ठिताः (plural vocative)
विष्ठितासः1 (plural vocative)
विष्ठितम् (accusative singular)
विष्ठितौ (accusative dual)
विष्ठिता1 (accusative dual)
विष्ठितान् (accusative plural)
विष्ठितेन (instrumental singular)
विष्ठिताभ्याम् (dual instrumental)
विष्ठितैः (instrumental plural)
विष्ठितेभिः1 (instrumental plural)
विष्ठिताय (dative singular)
विष्ठिताभ्याम् (dative dual)
विष्ठितेभ्यः (dative plural)
विष्ठितात् (ablative singular)
विष्ठिताभ्याम् (ablative dual)
विष्ठितेभ्यः (ablative plural)
विष्ठितस्य (genitive singular)
विष्ठितयोः (dual genitive)
विष्ठितानाम् (genitive plural)
विष्ठिते (locative singular)
विष्ठितयोः (dual locative)
विष्ठितेषु (locative plural)
विष्ठिता (nominative singular)
विष्ठिते (dual nominative)
विष्ठिताः (nominative plural)
विष्ठिते (singular vocative)
विष्ठिते (dual vocative)
विष्ठिताः (plural vocative)
विष्ठिताम् (accusative singular)
विष्ठिते (accusative dual)
विष्ठिताः (accusative plural)
विष्ठितया (instrumental singular)
विष्ठिता1 (instrumental singular)
विष्ठिताभ्याम् (dual instrumental)
विष्ठिताभिः (instrumental plural)
विष्ठितायै (dative singular)
विष्ठिताभ्याम् (dative dual)
विष्ठिताभ्यः (dative plural)
विष्ठितायाः (ablative singular)
विष्ठितायै2 (ablative singular)
विष्ठिताभ्याम् (ablative dual)
विष्ठिताभ्यः (ablative plural)
विष्ठितायाः (genitive singular)
विष्ठितायै2 (genitive singular)
विष्ठितयोः (dual genitive)
विष्ठितानाम् (genitive plural)
विष्ठितायाम् (locative singular)
विष्ठितयोः (dual locative)
विष्ठितासु (locative plural)
विष्ठितम् (nominative singular)
विष्ठिते (dual nominative)
विष्ठितानि (nominative plural)
विष्ठिता1 (nominative plural)
विष्ठित (singular vocative)
विष्ठिते (dual vocative)
विष्ठितानि (plural vocative)
विष्ठिता1 (plural vocative)
विष्ठितम् (accusative singular)
विष्ठिते (accusative dual)
विष्ठितानि (accusative plural)
विष्ठिता1 (accusative plural)
विष्ठितेन (instrumental singular)
विष्ठिताभ्याम् (dual instrumental)
विष्ठितैः (instrumental plural)
विष्ठितेभिः1 (instrumental plural)
विष्ठिताय (dative singular)
विष्ठिताभ्याम् (dative dual)
विष्ठितेभ्यः (dative plural)
विष्ठितात् (ablative singular)
विष्ठिताभ्याम् (ablative dual)
विष्ठितेभ्यः (ablative plural)
विष्ठितस्य (genitive singular)
विष्ठितयोः (dual genitive)
विष्ठितानाम् (genitive plural)
विष्ठिते (locative singular)
विष्ठितयोः (dual locative)
विष्ठितेषु (locative plural)

/ʋíʂ.ʈʰi.tɐ/

/ˈʋiʂ.ʈʰi.t̪ɐ/


ಗ್ಲಾನಿ

ಯದಾ ಯದಾ ಹಿ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಗ್ಲಾನಿರ್ ಭವತಿ ಭಾರತ।
ಅಭ್ಯುತ್ಥಾನಮಧರ್ಮಸ್ಯ ತದಾತ್ಮಾನಂ ಸೃಜಾಮ್ಯಹಮ್ ॥
yadā yadā hi dharmasya glānir bhavati bhārata.
abhyutthānamadharmasya tadātmānaṃ sṛjāmyaham .
[And the Lord said:] "Whenever and wherever there is a decline in Dharma and a predominant rise of immoral and unethical behaviour, O Bhārata, at that time I manifest myself.

ग्लानि ग्लानि#Sanskrit


पण्डा

paṇḍā (romanization)
पण्डा (nominative singular)
पण्डे (dual nominative)
पण्डाः (nominative plural)
पण्डे (singular vocative)
पण्डे (dual vocative)
पण्डाः (plural vocative)
पण्डाम् (accusative singular)
पण्डे (accusative dual)
पण्डाः (accusative plural)
पण्डया (instrumental singular)
पण्डा1 (instrumental singular)
पण्डाभ्याम् (dual instrumental)
पण्डाभिः (instrumental plural)
पण्डायै (dative singular)
पण्डाभ्याम् (dative dual)
पण्डाभ्यः (dative plural)
पण्डायाः (ablative singular)
पण्डायै2 (ablative singular)
पण्डाभ्याम् (ablative dual)
पण्डाभ्यः (ablative plural)
पण्डायाः (genitive singular)
पण्डायै2 (genitive singular)
पण्डयोः (dual genitive)
पण्डानाम् (genitive plural)
पण्डायाम् (locative singular)
पण्डयोः (dual locative)
पण्डासु (locative plural)

→ Hindi: पंडा (paṇḍā) (learned)

Probably a Sanskritized form of Prakrit 𑀧𑀡𑁆𑀡𑀸 (paṇṇā), which is itself from Sanskrit प्रज्ञा (prajñā́, “wisdom, intelligence, knowledge”).


आत्मग्लानि

ātmaglāni (romanization)
आत्मग्लानिः (nominative singular)
आत्मग्लानी (dual nominative)
आत्मग्लानयः (nominative plural)
आत्मग्लाने (singular vocative)
आत्मग्लानी (dual vocative)
आत्मग्लानयः (plural vocative)
आत्मग्लानिम् (accusative singular)
आत्मग्लानी (accusative dual)
आत्मग्लानीः (accusative plural)
आत्मग्लान्या (instrumental singular)
आत्मग्लानिभ्याम् (dual instrumental)
आत्मग्लानिभिः (instrumental plural)
आत्मग्लानये (dative singular)
आत्मग्लान्यै1 (dative singular)
आत्मग्लानिभ्याम् (dative dual)
आत्मग्लानिभ्यः (dative plural)
आत्मग्लानेः (ablative singular)
आत्मग्लान्याः1 (ablative singular)
आत्मग्लानिभ्याम् (ablative dual)
आत्मग्लानिभ्यः (ablative plural)
आत्मग्लानेः (genitive singular)
आत्मग्लान्याः1 (genitive singular)
आत्मग्लान्योः (dual genitive)
आत्मग्लानीनाम् (genitive plural)
आत्मग्लानौ (locative singular)
आत्मग्लान्याम्1 (locative singular)
आत्मग्लान्योः (dual locative)
आत्मग्लानिषु (locative plural)

/ɑːt̪.mɐɡˈl̪ɑː.n̪i/

Tatpuruṣa compound of आत्मन् (ātman, “soul, self”) + ग्लानि (glāni, “exhaustion, fatigue”).


याता

sa-noun form

याता • (yā́tā)

feminine nominative singular of यातृ (yā́tṛ, “co-sister-in-law”)

masculine nominative singular of यातृ (yā́tṛ, “charioteer”)


याता

यातृ

inflection of यातृ (yā́tṛ, “one who goes, goer, traveller, killer, destroyer”)


ग्लानि

glāní (romanization)
ग्लानिः (nominative singular)
ग्लानी (dual nominative)
ग्लानयः (nominative plural)
ग्लाने (singular vocative)
ग्लानी (dual vocative)
ग्लानयः (plural vocative)
ग्लानिम् (accusative singular)
ग्लानी (accusative dual)
ग्लानीः (accusative plural)
ग्लान्या (instrumental singular)
ग्लानी1 (instrumental singular)
ग्लानिभ्याम् (dual instrumental)
ग्लानिभिः (instrumental plural)
ग्लानये (dative singular)
ग्लान्यै2 (dative singular)
ग्लानी1 (dative singular)
ग्लानिभ्याम् (dative dual)
ग्लानिभ्यः (dative plural)
ग्लानेः (ablative singular)
ग्लान्याः2 (ablative singular)
ग्लान्यै3 (ablative singular)
ग्लानिभ्याम् (ablative dual)
ग्लानिभ्यः (ablative plural)
ग्लानेः (genitive singular)
ग्लान्याः2 (genitive singular)
ग्लान्यै3 (genitive singular)
ग्लान्योः (dual genitive)
ग्लानीनाम् (genitive plural)
ग्लानौ (locative singular)
ग्लान्याम्2 (locative singular)
ग्लाना1 (locative singular)
ग्लान्योः (dual locative)
ग्लानिषु (locative plural)

Prakrit: 𑀕𑀺𑀮𑀸𑀦𑀺 (gilāni)

→ Assamese: গ্লানি (glani)

→ Bengali: গ্লানি (glani)

→ Gujarati: ગ્લાનિ (glāni)

→ Hindustani: glāni

desc

Hindi: ग्लानि

Hindi: ग्लानि

Urdu: گلانی

→ Kannada: ಗ್ಲಾನಿ (glāni)

→ Malayalam: ഗ്ലാനി (glāni)

→ Marathi: ग्लानी (glānī)

→ Odia: ଗ୍ଲାନି (glāni)

→ Telugu: గ్లాని (glāni)

/ˈɡl̪ɑː.n̪i/

From the root ग्लै (glai, “to be weary, to be reluctant, to feel averse”), from Proto-Indo-European *gʷelH- (“to suffer”). Cognate with Lithuanian gėlà (“pain”), Proto-Germanic *kwelaną (“to suffer”), Old Irish at-baill (“to die”).

der

यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर् भवति भारत।
अभ्युत्थानम् अधर्मस्य तदात्मानं सृजाम्य् अहम् ॥
yadā yadā hi dharmasya glānir bhavati bhārata.
abhyutthānam adharmasya tadātmānaṃ sṛjāmy aham.
[And the Lord said:] "Whenever and wherever there is a decline in Dharma and a predominant rise of immoral and unethical behaviour, O Bhārata, at that time I manifest myself."


𑀚𑁆𑀬𑁄𑀢𑀺𑀭𑁆

sa-noun form

𑀚𑁆𑀬𑁄𑀢𑀺𑀭𑁆 • (jyotir)

ज्योतिर् ज्योतिर्#Sanskrit


तल्लीन

tallīna (romanization)
तल्लीनः (nominative singular)
तल्लीनौ (dual nominative)
तल्लीनाः (nominative plural)
तल्लीन (singular vocative)
तल्लीनौ (dual vocative)
तल्लीनाः (plural vocative)
तल्लीनम् (accusative singular)
तल्लीनौ (accusative dual)
तल्लीनान् (accusative plural)
तल्लीनेन (instrumental singular)
तल्लीनाभ्याम् (dual instrumental)
तल्लीनैः (instrumental plural)
तल्लीनाय (dative singular)
तल्लीनाभ्याम् (dative dual)
तल्लीनेभ्यः (dative plural)
तल्लीनात् (ablative singular)
तल्लीनाभ्याम् (ablative dual)
तल्लीनेभ्यः (ablative plural)
तल्लीनस्य (genitive singular)
तल्लीनयोः (dual genitive)
तल्लीनानाम् (genitive plural)
तल्लीने (locative singular)
तल्लीनयोः (dual locative)
तल्लीनेषु (locative plural)
तल्लीना (nominative singular)
तल्लीने (dual nominative)
तल्लीनाः (nominative plural)
तल्लीने (singular vocative)
तल्लीने (dual vocative)
तल्लीनाः (plural vocative)
तल्लीनाम् (accusative singular)
तल्लीने (accusative dual)
तल्लीनाः (accusative plural)
तल्लीनया (instrumental singular)
तल्लीनाभ्याम् (dual instrumental)
तल्लीनाभिः (instrumental plural)
तल्लीनायै (dative singular)
तल्लीनाभ्याम् (dative dual)
तल्लीनाभ्यः (dative plural)
तल्लीनायाः (ablative singular)
तल्लीनाभ्याम् (ablative dual)
तल्लीनाभ्यः (ablative plural)
तल्लीनायाः (genitive singular)
तल्लीनयोः (dual genitive)
तल्लीनानाम् (genitive plural)
तल्लीनायाम् (locative singular)
तल्लीनयोः (dual locative)
तल्लीनासु (locative plural)
तल्लीनम् (nominative singular)
तल्लीने (dual nominative)
तल्लीनानि (nominative plural)
तल्लीन (singular vocative)
तल्लीने (dual vocative)
तल्लीनानि (plural vocative)
तल्लीनम् (accusative singular)
तल्लीने (accusative dual)
तल्लीनानि (accusative plural)
तल्लीनेन (instrumental singular)
तल्लीनाभ्याम् (dual instrumental)
तल्लीनैः (instrumental plural)
तल्लीनाय (dative singular)
तल्लीनाभ्याम् (dative dual)
तल्लीनेभ्यः (dative plural)
तल्लीनात् (ablative singular)
तल्लीनाभ्याम् (ablative dual)
तल्लीनेभ्यः (ablative plural)
तल्लीनस्य (genitive singular)
तल्लीनयोः (dual genitive)
तल्लीनानाम् (genitive plural)
तल्लीने (locative singular)
तल्लीनयोः (dual locative)
तल्लीनेषु (locative plural)

/t̪ɐl̪ˈl̪iː.n̪ɐ/

From तद् (tad) + लीन (līna, “clung to”).


𑀓𑁆𑀭𑀻𑀢

क्रीत क्रीत#Sanskrit

Brahmi script form of क्रीत (“bought, purchased, won”)


𑀓𑁆𑀭𑀻𑀢

क्रीत क्रीत#Sanskrit

Brahmi script form of क्रीत (“a son bought from his biological parents”)


𑀓𑁆𑀭𑀻𑀢

क्रीत क्रीत#Sanskrit


𑀅𑀪𑀺𑀱𑁂𑀓

अभिषेक अभिषेक#Sanskrit


छुबुक

chúbuka (romanization)
छुबुकम् (nominative singular)
छुबुके (dual nominative)
छुबुकानि (nominative plural)
छुबुका1 (nominative plural)
छुबुक (singular vocative)
छुबुके (dual vocative)
छुबुकानि (plural vocative)
छुबुका1 (plural vocative)
छुबुकम् (accusative singular)
छुबुके (accusative dual)
छुबुकानि (accusative plural)
छुबुका1 (accusative plural)
छुबुकेन (instrumental singular)
छुबुकाभ्याम् (dual instrumental)
छुबुकैः (instrumental plural)
छुबुकेभिः1 (instrumental plural)
छुबुकाय (dative singular)
छुबुकाभ्याम् (dative dual)
छुबुकेभ्यः (dative plural)
छुबुकात् (ablative singular)
छुबुकाभ्याम् (ablative dual)
छुबुकेभ्यः (ablative plural)
छुबुकस्य (genitive singular)
छुबुकयोः (dual genitive)
छुबुकानाम् (genitive plural)
छुबुके (locative singular)
छुबुकयोः (dual locative)
छुबुकेषु (locative plural)

अक्षीभ्यां ते नासिकाभ्यां कर्णाभ्यां छुबुकाद् अधि ।
यक्ष्मं शीर्षण्यम् मस्तिष्काज् जिह्वाया वि वृहामि ते ॥
akṣībhyāṃ te nāsikābhyāṃ karṇābhyāṃ chubukād adhi.

I banish disease from your eyes, from your nostrils, from your ears, from your chin, from your head, from your brain, from your tongue.

yakṣmaṃ śīrṣaṇyam mastiṣkāj jihvāyā vi vṛhāmi te.

चुबुक चुबुक#Sanskrit

alternative form of चुबुक (cubuka, “chin”)


अन्तम

ántama (romanization)
antamá (romanization)
अन्तमः (nominative singular)
अन्तमौ (dual nominative)
अन्तमा1 (dual nominative)
अन्तमाः (nominative plural)
अन्तमासः1 (nominative plural)
अन्तम (singular vocative)
अन्तमौ (dual vocative)
अन्तमा1 (dual vocative)
अन्तमाः (plural vocative)
अन्तमासः1 (plural vocative)
अन्तमम् (accusative singular)
अन्तमौ (accusative dual)
अन्तमा1 (accusative dual)
अन्तमान् (accusative plural)
अन्तमेन (instrumental singular)
अन्तमाभ्याम् (dual instrumental)
अन्तमैः (instrumental plural)
अन्तमेभिः1 (instrumental plural)
अन्तमाय (dative singular)
अन्तमाभ्याम् (dative dual)
अन्तमेभ्यः (dative plural)
अन्तमात् (ablative singular)
अन्तमाभ्याम् (ablative dual)
अन्तमेभ्यः (ablative plural)
अन्तमस्य (genitive singular)
अन्तमयोः (dual genitive)
अन्तमानाम् (genitive plural)
अन्तमे (locative singular)
अन्तमयोः (dual locative)
अन्तमेषु (locative plural)
अन्तमा (nominative singular)
अन्तमे (dual nominative)
अन्तमाः (nominative plural)
अन्तमे (singular vocative)
अन्तमे (dual vocative)
अन्तमाः (plural vocative)
अन्तमाम् (accusative singular)
अन्तमे (accusative dual)
अन्तमाः (accusative plural)
अन्तमया (instrumental singular)
अन्तमा1 (instrumental singular)
अन्तमाभ्याम् (dual instrumental)
अन्तमाभिः (instrumental plural)
अन्तमायै (dative singular)
अन्तमाभ्याम् (dative dual)
अन्तमाभ्यः (dative plural)
अन्तमायाः (ablative singular)
अन्तमायै2 (ablative singular)
अन्तमाभ्याम् (ablative dual)
अन्तमाभ्यः (ablative plural)
अन्तमायाः (genitive singular)
अन्तमायै2 (genitive singular)
अन्तमयोः (dual genitive)
अन्तमानाम् (genitive plural)
अन्तमायाम् (locative singular)
अन्तमयोः (dual locative)
अन्तमासु (locative plural)
अन्तमम् (nominative singular)
अन्तमे (dual nominative)
अन्तमानि (nominative plural)
अन्तमा1 (nominative plural)
अन्तम (singular vocative)
अन्तमे (dual vocative)
अन्तमानि (plural vocative)
अन्तमा1 (plural vocative)
अन्तमम् (accusative singular)
अन्तमे (accusative dual)
अन्तमानि (accusative plural)
अन्तमा1 (accusative plural)
अन्तमेन (instrumental singular)
अन्तमाभ्याम् (dual instrumental)
अन्तमैः (instrumental plural)
अन्तमेभिः1 (instrumental plural)
अन्तमाय (dative singular)
अन्तमाभ्याम् (dative dual)
अन्तमेभ्यः (dative plural)
अन्तमात् (ablative singular)
अन्तमाभ्याम् (ablative dual)
अन्तमेभ्यः (ablative plural)
अन्तमस्य (genitive singular)
अन्तमयोः (dual genitive)
अन्तमानाम् (genitive plural)
अन्तमे (locative singular)
अन्तमयोः (dual locative)
अन्तमेषु (locative plural)
अन्तमः (nominative singular)
अन्तमौ (dual nominative)
अन्तमा1 (dual nominative)
अन्तमाः (nominative plural)
अन्तमासः1 (nominative plural)
अन्तम (singular vocative)
अन्तमौ (dual vocative)
अन्तमा1 (dual vocative)
अन्तमाः (plural vocative)
अन्तमासः1 (plural vocative)
अन्तमम् (accusative singular)
अन्तमौ (accusative dual)
अन्तमा1 (accusative dual)
अन्तमान् (accusative plural)
अन्तमेन (instrumental singular)
अन्तमाभ्याम् (dual instrumental)
अन्तमैः (instrumental plural)
अन्तमेभिः1 (instrumental plural)
अन्तमाय (dative singular)
अन्तमाभ्याम् (dative dual)
अन्तमेभ्यः (dative plural)
अन्तमात् (ablative singular)
अन्तमाभ्याम् (ablative dual)
अन्तमेभ्यः (ablative plural)
अन्तमस्य (genitive singular)
अन्तमयोः (dual genitive)
अन्तमानाम् (genitive plural)
अन्तमे (locative singular)
अन्तमयोः (dual locative)
अन्तमेषु (locative plural)
अन्तमा (nominative singular)
अन्तमे (dual nominative)
अन्तमाः (nominative plural)
अन्तमे (singular vocative)
अन्तमे (dual vocative)
अन्तमाः (plural vocative)
अन्तमाम् (accusative singular)
अन्तमे (accusative dual)
अन्तमाः (accusative plural)
अन्तमया (instrumental singular)
अन्तमा1 (instrumental singular)
अन्तमाभ्याम् (dual instrumental)
अन्तमाभिः (instrumental plural)
अन्तमायै (dative singular)
अन्तमाभ्याम् (dative dual)
अन्तमाभ्यः (dative plural)
अन्तमायाः (ablative singular)
अन्तमायै2 (ablative singular)
अन्तमाभ्याम् (ablative dual)
अन्तमाभ्यः (ablative plural)
अन्तमायाः (genitive singular)
अन्तमायै2 (genitive singular)
अन्तमयोः (dual genitive)
अन्तमानाम् (genitive plural)
अन्तमायाम् (locative singular)
अन्तमयोः (dual locative)
अन्तमासु (locative plural)
अन्तमम् (nominative singular)
अन्तमे (dual nominative)
अन्तमानि (nominative plural)
अन्तमा1 (nominative plural)
अन्तम (singular vocative)
अन्तमे (dual vocative)
अन्तमानि (plural vocative)
अन्तमा1 (plural vocative)
अन्तमम् (accusative singular)
अन्तमे (accusative dual)
अन्तमानि (accusative plural)
अन्तमा1 (accusative plural)
अन्तमेन (instrumental singular)
अन्तमाभ्याम् (dual instrumental)
अन्तमैः (instrumental plural)
अन्तमेभिः1 (instrumental plural)
अन्तमाय (dative singular)
अन्तमाभ्याम् (dative dual)
अन्तमेभ्यः (dative plural)
अन्तमात् (ablative singular)
अन्तमाभ्याम् (ablative dual)
अन्तमेभ्यः (ablative plural)
अन्तमस्य (genitive singular)
अन्तमयोः (dual genitive)
अन्तमानाम् (genitive plural)
अन्तमे (locative singular)
अन्तमयोः (dual locative)
अन्तमेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *Hantamás, from Proto-Indo-European *h₁én-tm̥-h₂o-s (“closest, intimate”), from *h₁én (“in”). Cognate with Avestan 𐬀𐬧𐬙𐬆𐬨𐬀 (aṇtəma, “intimate”), Latin intimus.

inh

अग्ने त्वं नो अन्तम उत त्राता शिवो भवा वरूथ्यः ॥

O Agni, be our closest friend, be thou a kind protector and a gracious Friend.

agne tvaṃ no antama uta trātā śivo bhavā varūthyaḥ.


अन्तम

antamá (romanization)
अन्तमः (nominative singular)
अन्तमौ (dual nominative)
अन्तमा1 (dual nominative)
अन्तमाः (nominative plural)
अन्तमासः1 (nominative plural)
अन्तम (singular vocative)
अन्तमौ (dual vocative)
अन्तमा1 (dual vocative)
अन्तमाः (plural vocative)
अन्तमासः1 (plural vocative)
अन्तमम् (accusative singular)
अन्तमौ (accusative dual)
अन्तमा1 (accusative dual)
अन्तमान् (accusative plural)
अन्तमेन (instrumental singular)
अन्तमाभ्याम् (dual instrumental)
अन्तमैः (instrumental plural)
अन्तमेभिः1 (instrumental plural)
अन्तमाय (dative singular)
अन्तमाभ्याम् (dative dual)
अन्तमेभ्यः (dative plural)
अन्तमात् (ablative singular)
अन्तमाभ्याम् (ablative dual)
अन्तमेभ्यः (ablative plural)
अन्तमस्य (genitive singular)
अन्तमयोः (dual genitive)
अन्तमानाम् (genitive plural)
अन्तमे (locative singular)
अन्तमयोः (dual locative)
अन्तमेषु (locative plural)
अन्तमा (nominative singular)
अन्तमे (dual nominative)
अन्तमाः (nominative plural)
अन्तमे (singular vocative)
अन्तमे (dual vocative)
अन्तमाः (plural vocative)
अन्तमाम् (accusative singular)
अन्तमे (accusative dual)
अन्तमाः (accusative plural)
अन्तमया (instrumental singular)
अन्तमा1 (instrumental singular)
अन्तमाभ्याम् (dual instrumental)
अन्तमाभिः (instrumental plural)
अन्तमायै (dative singular)
अन्तमाभ्याम् (dative dual)
अन्तमाभ्यः (dative plural)
अन्तमायाः (ablative singular)
अन्तमायै2 (ablative singular)
अन्तमाभ्याम् (ablative dual)
अन्तमाभ्यः (ablative plural)
अन्तमायाः (genitive singular)
अन्तमायै2 (genitive singular)
अन्तमयोः (dual genitive)
अन्तमानाम् (genitive plural)
अन्तमायाम् (locative singular)
अन्तमयोः (dual locative)
अन्तमासु (locative plural)
अन्तमम् (nominative singular)
अन्तमे (dual nominative)
अन्तमानि (nominative plural)
अन्तमा1 (nominative plural)
अन्तम (singular vocative)
अन्तमे (dual vocative)
अन्तमानि (plural vocative)
अन्तमा1 (plural vocative)
अन्तमम् (accusative singular)
अन्तमे (accusative dual)
अन्तमानि (accusative plural)
अन्तमा1 (accusative plural)
अन्तमेन (instrumental singular)
अन्तमाभ्याम् (dual instrumental)
अन्तमैः (instrumental plural)
अन्तमेभिः1 (instrumental plural)
अन्तमाय (dative singular)
अन्तमाभ्याम् (dative dual)
अन्तमेभ्यः (dative plural)
अन्तमात् (ablative singular)
अन्तमाभ्याम् (ablative dual)
अन्तमेभ्यः (ablative plural)
अन्तमस्य (genitive singular)
अन्तमयोः (dual genitive)
अन्तमानाम् (genitive plural)
अन्तमे (locative singular)
अन्तमयोः (dual locative)
अन्तमेषु (locative plural)


व्युष्

vyúṣ (romanization)
metrical Vedic viyúṣ (romanization)

From वि- (vi-, “in different directions, about”) + उष् (uṣ, “dawn”) from Proto-Indo-European *h₂ús (“dawn”).

com

त्वामस्या व्युषि देव पूर्वे दूतं कृण्वाना अयजन्त हव्यैः ।

At this dawn's breaking, O deity, our ancient fathers served thee with offerings, making thee their envoy.

tvāmasyā vyuṣi deva pūrve dūtaṃ kṛṇvānā ayajanta havyaiḥ.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda


बोल्लक

bollaka (romanization)
बोल्लकः (nominative singular)
बोल्लकौ (dual nominative)
बोल्लका1 (dual nominative)
बोल्लकाः (nominative plural)
बोल्लकासः1 (nominative plural)
बोल्लक (singular vocative)
बोल्लकौ (dual vocative)
बोल्लका1 (dual vocative)
बोल्लकाः (plural vocative)
बोल्लकासः1 (plural vocative)
बोल्लकम् (accusative singular)
बोल्लकौ (accusative dual)
बोल्लका1 (accusative dual)
बोल्लकान् (accusative plural)
बोल्लकेन (instrumental singular)
बोल्लकाभ्याम् (dual instrumental)
बोल्लकैः (instrumental plural)
बोल्लकेभिः1 (instrumental plural)
बोल्लकाय (dative singular)
बोल्लकाभ्याम् (dative dual)
बोल्लकेभ्यः (dative plural)
बोल्लकात् (ablative singular)
बोल्लकाभ्याम् (ablative dual)
बोल्लकेभ्यः (ablative plural)
बोल्लकस्य (genitive singular)
बोल्लकयोः (dual genitive)
बोल्लकानाम् (genitive plural)
बोल्लके (locative singular)
बोल्लकयोः (dual locative)
बोल्लकेषु (locative plural)

From Ashokan Prakrit *𑀩𑁄𑀮𑁆𑀮𑁆 (*boll, “to speak, utter”, root) + -अक (-aka); itself ultimately from Sanskrit ब्रू (brū, “to speak”, root).


परिणी

head

परिणी • (pariṇī)

sa-root

परिणी • (pariṇī)

to lead a bride and bridegroom round the sacrificial fire


पुरम्

sa-noun form

पुरम् • (púram) f

feminine accusative singular of पुर् (púr, “stronghold, fortress”)

neuter nominative/accusative singular of पुर (púra)


पुरन्दर

purandará (romanization)
पुरन्दरः (nominative singular)
पुरन्दर (singular vocative)
पुरन्दरम् (accusative singular)
पुरन्दरेण (instrumental singular)
पुरन्दराय (dative singular)
पुरन्दरात् (ablative singular)
पुरन्दरस्य (genitive singular)
पुरन्दरे (locative singular)

/puˈɾɐn̪.d̪ɐ.ɾɐ/

pronunciation spelling
pronunciation spelling

पुरंदर पुरंदर#Sanskrit

pronunciation spelling of पुरंदर (puraṃdará, “Indra”).


श्रीवत्स

/ɕɾiːˈʋɐt̪.s̪ɐ/


परिणीत

pariṇīta (romanization)
परिणीतः (nominative singular)
परिणीतौ (dual nominative)
परिणीता1 (dual nominative)
परिणीताः (nominative plural)
परिणीतासः1 (nominative plural)
परिणीत (singular vocative)
परिणीतौ (dual vocative)
परिणीता1 (dual vocative)
परिणीताः (plural vocative)
परिणीतासः1 (plural vocative)
परिणीतम् (accusative singular)
परिणीतौ (accusative dual)
परिणीता1 (accusative dual)
परिणीतान् (accusative plural)
परिणीतेन (instrumental singular)
परिणीताभ्याम् (dual instrumental)
परिणीतैः (instrumental plural)
परिणीतेभिः1 (instrumental plural)
परिणीताय (dative singular)
परिणीताभ्याम् (dative dual)
परिणीतेभ्यः (dative plural)
परिणीतात् (ablative singular)
परिणीताभ्याम् (ablative dual)
परिणीतेभ्यः (ablative plural)
परिणीतस्य (genitive singular)
परिणीतयोः (dual genitive)
परिणीतानाम् (genitive plural)
परिणीते (locative singular)
परिणीतयोः (dual locative)
परिणीतेषु (locative plural)
परिणीता (nominative singular)
परिणीते (dual nominative)
परिणीताः (nominative plural)
परिणीते (singular vocative)
परिणीते (dual vocative)
परिणीताः (plural vocative)
परिणीताम् (accusative singular)
परिणीते (accusative dual)
परिणीताः (accusative plural)
परिणीतया (instrumental singular)
परिणीता1 (instrumental singular)
परिणीताभ्याम् (dual instrumental)
परिणीताभिः (instrumental plural)
परिणीतायै (dative singular)
परिणीताभ्याम् (dative dual)
परिणीताभ्यः (dative plural)
परिणीतायाः (ablative singular)
परिणीतायै2 (ablative singular)
परिणीताभ्याम् (ablative dual)
परिणीताभ्यः (ablative plural)
परिणीतायाः (genitive singular)
परिणीतायै2 (genitive singular)
परिणीतयोः (dual genitive)
परिणीतानाम् (genitive plural)
परिणीतायाम् (locative singular)
परिणीतयोः (dual locative)
परिणीतासु (locative plural)
परिणीतम् (nominative singular)
परिणीते (dual nominative)
परिणीतानि (nominative plural)
परिणीता1 (nominative plural)
परिणीत (singular vocative)
परिणीते (dual vocative)
परिणीतानि (plural vocative)
परिणीता1 (plural vocative)
परिणीतम् (accusative singular)
परिणीते (accusative dual)
परिणीतानि (accusative plural)
परिणीता1 (accusative plural)
परिणीतेन (instrumental singular)
परिणीताभ्याम् (dual instrumental)
परिणीतैः (instrumental plural)
परिणीतेभिः1 (instrumental plural)
परिणीताय (dative singular)
परिणीताभ्याम् (dative dual)
परिणीतेभ्यः (dative plural)
परिणीतात् (ablative singular)
परिणीताभ्याम् (ablative dual)
परिणीतेभ्यः (ablative plural)
परिणीतस्य (genitive singular)
परिणीतयोः (dual genitive)
परिणीतानाम् (genitive plural)
परिणीते (locative singular)
परिणीतयोः (dual locative)
परिणीतेषु (locative plural)

Prakrit:

Maharastri Prakrit: 𑀧𑀭𑀺𑀡𑀻𑀅 (pariṇīa)

Paisaci Prakrit:

Punjabi: ਪਰਨਾਈ (parnāī)

desctree

Sauraseni Prakrit: 𑀧𑀭𑀺𑀡𑀻𑀤 (pariṇīda)
Hindustani: parnī
Hindi: परनी
Urdu: پَرْنی (parnī)

Assamese: পৰিণীত (porinit)

Bengali: পরিণীত (porinit)

Gujarati: પરિણીત (pariṇīt)

Hindi: परिणीत (pariṇīt)

Maithili:

Devanagari script: परिणीत (pariṇīt)

Tirhuta script: 𑒣𑒩𑒱𑒝𑒲𑒞 (pariṇīta)

Odia: ପରିଣୀତ (pariṇita)

From परि- (pari-, “round, towards, around”) + नीत (nīta, “guided, led”), literally “led around [a sacred fire, as a part of a wedding ceremony]”, from the root परिणी (pariṇī).

pre

led around 􂀿a sacred fire, as a part of a wedding ceremony􂁀


परिणीत

pariṇīta (romanization)
परिणीतम् (nominative singular)
परिणीते (dual nominative)
परिणीतानि (nominative plural)
परिणीता1 (nominative plural)
परिणीत (singular vocative)
परिणीते (dual vocative)
परिणीतानि (plural vocative)
परिणीता1 (plural vocative)
परिणीतम् (accusative singular)
परिणीते (accusative dual)
परिणीतानि (accusative plural)
परिणीता1 (accusative plural)
परिणीतेन (instrumental singular)
परिणीताभ्याम् (dual instrumental)
परिणीतैः (instrumental plural)
परिणीतेभिः1 (instrumental plural)
परिणीताय (dative singular)
परिणीताभ्याम् (dative dual)
परिणीतेभ्यः (dative plural)
परिणीतात् (ablative singular)
परिणीताभ्याम् (ablative dual)
परिणीतेभ्यः (ablative plural)
परिणीतस्य (genitive singular)
परिणीतयोः (dual genitive)
परिणीतानाम् (genitive plural)
परिणीते (locative singular)
परिणीतयोः (dual locative)
परिणीतेषु (locative plural)