मघवन्

maghávan (romanization)
मघवा (nominative singular)
मघवानौ (dual nominative)
मघवाना1 (dual nominative)
मघवानः (nominative plural)
मघवन् (singular vocative)
मघवानौ (dual vocative)
मघवाना1 (dual vocative)
मघवानः (plural vocative)
मघवानम् (accusative singular)
मघवानौ (accusative dual)
मघवाना1 (accusative dual)
मघोनः (accusative plural)
मघोना (instrumental singular)
मघवभ्याम् (dual instrumental)
मघवद्भ्याम् (dual instrumental)
मघवभिः (instrumental plural)
मघवद्भिः (instrumental plural)
मघोने (dative singular)
मघवभ्याम् (dative dual)
मघवद्भ्याम् (dative dual)
मघवभ्यः (dative plural)
मघवद्भ्यः (dative plural)
मघोनः (ablative singular)
मघवभ्याम् (ablative dual)
मघवद्भ्याम् (ablative dual)
मघवभ्यः (ablative plural)
मघवद्भ्यः (ablative plural)
मघोनः (genitive singular)
मघोनोः (dual genitive)
मघोनाम् (genitive plural)
मघोनि (locative singular)
मघवनि (locative singular)
मघवन्1 (locative singular)
मघोनोः (dual locative)
मघवसु (locative plural)
मघवत्सु (locative plural)
मघोनी (nominative singular)
मघोन्यौ (dual nominative)
मघोनी1 (dual nominative)
मघोन्यः (nominative plural)
मघोनीः1 (nominative plural)
मघोनि (singular vocative)
मघोन्यौ (dual vocative)
मघोनी1 (dual vocative)
मघोन्यः (plural vocative)
मघोनीः1 (plural vocative)
मघोनीम् (accusative singular)
मघोन्यौ (accusative dual)
मघोनी1 (accusative dual)
मघोनीः (accusative plural)
मघोन्या (instrumental singular)
मघोनीभ्याम् (dual instrumental)
मघोनीभिः (instrumental plural)
मघोन्यै (dative singular)
मघोनीभ्याम् (dative dual)
मघोनीभ्यः (dative plural)
मघोन्याः (ablative singular)
मघोन्यै2 (ablative singular)
मघोनीभ्याम् (ablative dual)
मघोनीभ्यः (ablative plural)
मघोन्याः (genitive singular)
मघोन्यै2 (genitive singular)
मघोन्योः (dual genitive)
मघोनीनाम् (genitive plural)
मघोन्याम् (locative singular)
मघोन्योः (dual locative)
मघोनीषु (locative plural)
मघवती (nominative singular)
मघवत्यौ (dual nominative)
मघवती1 (dual nominative)
मघवत्यः (nominative plural)
मघवतीः1 (nominative plural)
मघवति (singular vocative)
मघवत्यौ (dual vocative)
मघवती1 (dual vocative)
मघवत्यः (plural vocative)
मघवतीः1 (plural vocative)
मघवतीम् (accusative singular)
मघवत्यौ (accusative dual)
मघवती1 (accusative dual)
मघवतीः (accusative plural)
मघवत्या (instrumental singular)
मघवतीभ्याम् (dual instrumental)
मघवतीभिः (instrumental plural)
मघवत्यै (dative singular)
मघवतीभ्याम् (dative dual)
मघवतीभ्यः (dative plural)
मघवत्याः (ablative singular)
मघवत्यै2 (ablative singular)
मघवतीभ्याम् (ablative dual)
मघवतीभ्यः (ablative plural)
मघवत्याः (genitive singular)
मघवत्यै2 (genitive singular)
मघवत्योः (dual genitive)
मघवतीनाम् (genitive plural)
मघवत्याम् (locative singular)
मघवत्योः (dual locative)
मघवतीषु (locative plural)
मघव (nominative singular)
मघोनी (dual nominative)
मघवनी (dual nominative)
मघवानि (nominative plural)
मघव1 (nominative plural)
मघवा1 (nominative plural)
मघवन् (singular vocative)
मघव (singular vocative)
मघोनी (dual vocative)
मघवनी (dual vocative)
मघवानि (plural vocative)
मघव1 (plural vocative)
मघवा1 (plural vocative)
मघव (accusative singular)
मघोनी (accusative dual)
मघवनी (accusative dual)
मघवानि (accusative plural)
मघव1 (accusative plural)
मघवा1 (accusative plural)
मघोना (instrumental singular)
मघवभ्याम् (dual instrumental)
मघवद्भ्याम् (dual instrumental)
मघवभिः (instrumental plural)
मघवद्भिः (instrumental plural)
मघोने (dative singular)
मघवभ्याम् (dative dual)
मघवद्भ्याम् (dative dual)
मघवभ्यः (dative plural)
मघवद्भ्यः (dative plural)
मघोनः (ablative singular)
मघवभ्याम् (ablative dual)
मघवद्भ्याम् (ablative dual)
मघवभ्यः (ablative plural)
मघवद्भ्यः (ablative plural)
मघोनः (genitive singular)
मघोनोः (dual genitive)
मघोनाम् (genitive plural)
मघोनि (locative singular)
मघवनि (locative singular)
मघवन्1 (locative singular)
मघोनोः (dual locative)
मघवसु (locative plural)
मघवत्सु (locative plural)

/mɐ.ɡʱɐ́.ʋɐn/

/ˈmɐ.ɡʱɐ.ʋɐn̪/


मघवन्

maghávan (romanization)
मघवा (nominative singular)
मघवन् (singular vocative)
मघवानम् (accusative singular)
मघोना (instrumental singular)
मघोने (dative singular)
मघोनः (ablative singular)
मघोनः (genitive singular)
मघोनि (locative singular)
मघवनि (locative singular)
मघवन्1 (locative singular)

/mɐ.ɡʱɐ́.ʋɐn/

/ˈmɐ.ɡʱɐ.ʋɐn̪/


चतुष्क

/t͡ɕɐˈt̪uʂ.kɐ/


चतुष्क

Dardic:

Kashmiri: [script needed] (ċôkᵘ)

Pali: catukka

desctree

Prakrit: 𑀘𑀉𑀓𑁆𑀓 (caükka)
Central:
Hindustani: cauk, caukā, cauk
Hindi: चौक, चौका, चौकी
Urdu: چَوک, چَوکَا, چَوکِی
Eastern:
Assamese: চৌকা (souka), চকী (soki)
Bengali: চক (cok), চৌক (cōuk), চৌকা (cōuka)
Bihari:
Bhojpuri: चउक (cauk), चउका (caukā)
Maithili: चौकी (caukī)
Odia: ଚଉକ (cauka), ଚୌକା (caukā), ଚଉକି (cauki)
Northern:
Western Pahari:
Bhadrawahi: [script needed] (ċöuk)
Central Pahari:
Kumaoni: चौक, चौखो, चौको
Eastern Pahari:
Nepali: चौक (cauk), चौको (cauko), चौकि (cauki)
Northwestern:
Sindhi: caũku, caũko, caũkī
Arabic script: چَونڪُ, چَونڪو, چَونڪِي
Devanagari script: चौँकु, चौँको, चौँकी
Punjabi: cauk, caukkā, caukā, caukī
Gurmukhi script: ਚੌਕ, ਚੌੱਕਾ, ਚੌਕਾ, ਚੌਕੀ
Shahmukhi script: چَوک, چَوکَّا, چَوکَا, چَوکِی
Southern:
Konkani: cauku
Devanagari script: चौक
Latin script: chouk
Kannada script: ಚೌಕ್
Old Marathi: cauka
Devanagari script: चौक
Modi script: 𑘓𑘼𑘎
Marathi: चौक (cauk)
Western:
Gujarati: ચોક (cok), ચોકો (coko), ચોકી (cokī), ચોકિયું (cokiyũ)

/t͡ɕɐˈt̪uʂ.kɐ/


टोपिका

टुप्पिका टुप्पिका#Sanskrit


क्षिप्र

sa-adj

क्षिप्र • (kṣiprá) stem (comparative क्षेपीयस्, superlative क्षेपिष्ठ)

kṣiprá (romanization)
क्षेपीयस् (comparative)
क्षेपिष्ठ (superlative)
क्षिप्रः (nominative singular)
क्षिप्रौ (dual nominative)
क्षिप्रा1 (dual nominative)
क्षिप्राः (nominative plural)
क्षिप्रासः1 (nominative plural)
क्षिप्र (singular vocative)
क्षिप्रौ (dual vocative)
क्षिप्रा1 (dual vocative)
क्षिप्राः (plural vocative)
क्षिप्रासः1 (plural vocative)
क्षिप्रम् (accusative singular)
क्षिप्रौ (accusative dual)
क्षिप्रा1 (accusative dual)
क्षिप्रान् (accusative plural)
क्षिप्रेण (instrumental singular)
क्षिप्राभ्याम् (dual instrumental)
क्षिप्रैः (instrumental plural)
क्षिप्रेभिः1 (instrumental plural)
क्षिप्राय (dative singular)
क्षिप्राभ्याम् (dative dual)
क्षिप्रेभ्यः (dative plural)
क्षिप्रात् (ablative singular)
क्षिप्राभ्याम् (ablative dual)
क्षिप्रेभ्यः (ablative plural)
क्षिप्रस्य (genitive singular)
क्षिप्रयोः (dual genitive)
क्षिप्राणाम् (genitive plural)
क्षिप्रे (locative singular)
क्षिप्रयोः (dual locative)
क्षिप्रेषु (locative plural)
क्षिप्रा (nominative singular)
क्षिप्रे (dual nominative)
क्षिप्राः (nominative plural)
क्षिप्रे (singular vocative)
क्षिप्रे (dual vocative)
क्षिप्राः (plural vocative)
क्षिप्राम् (accusative singular)
क्षिप्रे (accusative dual)
क्षिप्राः (accusative plural)
क्षिप्रया (instrumental singular)
क्षिप्रा1 (instrumental singular)
क्षिप्राभ्याम् (dual instrumental)
क्षिप्राभिः (instrumental plural)
क्षिप्रायै (dative singular)
क्षिप्राभ्याम् (dative dual)
क्षिप्राभ्यः (dative plural)
क्षिप्रायाः (ablative singular)
क्षिप्रायै2 (ablative singular)
क्षिप्राभ्याम् (ablative dual)
क्षिप्राभ्यः (ablative plural)
क्षिप्रायाः (genitive singular)
क्षिप्रायै2 (genitive singular)
क्षिप्रयोः (dual genitive)
क्षिप्राणाम् (genitive plural)
क्षिप्रायाम् (locative singular)
क्षिप्रयोः (dual locative)
क्षिप्रासु (locative plural)
क्षिप्रम् (nominative singular)
क्षिप्रे (dual nominative)
क्षिप्राणि (nominative plural)
क्षिप्रा1 (nominative plural)
क्षिप्र (singular vocative)
क्षिप्रे (dual vocative)
क्षिप्राणि (plural vocative)
क्षिप्रा1 (plural vocative)
क्षिप्रम् (accusative singular)
क्षिप्रे (accusative dual)
क्षिप्राणि (accusative plural)
क्षिप्रा1 (accusative plural)
क्षिप्रेण (instrumental singular)
क्षिप्राभ्याम् (dual instrumental)
क्षिप्रैः (instrumental plural)
क्षिप्रेभिः1 (instrumental plural)
क्षिप्राय (dative singular)
क्षिप्राभ्याम् (dative dual)
क्षिप्रेभ्यः (dative plural)
क्षिप्रात् (ablative singular)
क्षिप्राभ्याम् (ablative dual)
क्षिप्रेभ्यः (ablative plural)
क्षिप्रस्य (genitive singular)
क्षिप्रयोः (dual genitive)
क्षिप्राणाम् (genitive plural)
क्षिप्रे (locative singular)
क्षिप्रयोः (dual locative)
क्षिप्रेषु (locative plural)

Synchronically क्षिप् (kṣip) + -र (-ra).


चर्मयष्टि

/t͡ɕɐɾ.mɐˈjɐʂ.ʈi/

Compound of चर्म (carma) + यष्टि (yaṣṭi).


उडुप

From Proto-Indo-Iranian *r̥tupa- (“guardian of the right time”).


कुश

kuśa (romanization)
कुशम् (nominative singular)
कुशे (dual nominative)
कुशानि (nominative plural)
कुशा1 (nominative plural)
कुश (singular vocative)
कुशे (dual vocative)
कुशानि (plural vocative)
कुशा1 (plural vocative)
कुशम् (accusative singular)
कुशे (accusative dual)
कुशानि (accusative plural)
कुशा1 (accusative plural)
कुशेन (instrumental singular)
कुशाभ्याम् (dual instrumental)
कुशैः (instrumental plural)
कुशेभिः1 (instrumental plural)
कुशाय (dative singular)
कुशाभ्याम् (dative dual)
कुशेभ्यः (dative plural)
कुशात् (ablative singular)
कुशाभ्याम् (ablative dual)
कुशेभ्यः (ablative plural)
कुशस्य (genitive singular)
कुशयोः (dual genitive)
कुशानाम् (genitive plural)
कुशे (locative singular)
कुशयोः (dual locative)
कुशेषु (locative plural)

(Hinduism) Kusha, a type of grass, also called Darbha or Pavitram.


कुश

kuśa (romanization)
कुशः (nominative singular)
कुशौ (dual nominative)
कुशाः (nominative plural)
कुश (singular vocative)
कुशौ (dual vocative)
कुशाः (plural vocative)
कुशम् (accusative singular)
कुशौ (accusative dual)
कुशान् (accusative plural)
कुशेन (instrumental singular)
कुशाभ्याम् (dual instrumental)
कुशैः (instrumental plural)
कुशाय (dative singular)
कुशाभ्याम् (dative dual)
कुशेभ्यः (dative plural)
कुशात् (ablative singular)
कुशाभ्याम् (ablative dual)
कुशेभ्यः (ablative plural)
कुशस्य (genitive singular)
कुशयोः (dual genitive)
कुशानाम् (genitive plural)
कुशे (locative singular)
कुशयोः (dual locative)
कुशेषु (locative plural)

(Hinduism) Kusha, one of the twin sons of Sita and Rāma, alongside Lava.


धर्मराज

dharmarāja (romanization)
धर्मराजः (nominative singular)
धर्मराजौ (dual nominative)
धर्मराजा1 (dual nominative)
धर्मराजाः (nominative plural)
धर्मराजासः1 (nominative plural)
धर्मराज (singular vocative)
धर्मराजौ (dual vocative)
धर्मराजा1 (dual vocative)
धर्मराजाः (plural vocative)
धर्मराजासः1 (plural vocative)
धर्मराजम् (accusative singular)
धर्मराजौ (accusative dual)
धर्मराजा1 (accusative dual)
धर्मराजान् (accusative plural)
धर्मराजेन (instrumental singular)
धर्मराजाभ्याम् (dual instrumental)
धर्मराजैः (instrumental plural)
धर्मराजेभिः1 (instrumental plural)
धर्मराजाय (dative singular)
धर्मराजाभ्याम् (dative dual)
धर्मराजेभ्यः (dative plural)
धर्मराजात् (ablative singular)
धर्मराजाभ्याम् (ablative dual)
धर्मराजेभ्यः (ablative plural)
धर्मराजस्य (genitive singular)
धर्मराजयोः (dual genitive)
धर्मराजानाम् (genitive plural)
धर्मराजे (locative singular)
धर्मराजयोः (dual locative)
धर्मराजेषु (locative plural)

/dʱɐɾ.mɐ.ɾɑː.d͡ʑɐ/

/d̪ʱɐɾ.mɐˈɾɑː.d͡ʑɐ/

Compound of धर्म (dhárma, “Dharma”) + राजन् (rājan, “king”)


त्रिवेदिन्

trivédin (romanization)
त्रिवेदी (nominative singular)
त्रिवेदिनौ (dual nominative)
त्रिवेदिना1 (dual nominative)
त्रिवेदिनः (nominative plural)
त्रिवेदिन् (singular vocative)
त्रिवेदिनौ (dual vocative)
त्रिवेदिना1 (dual vocative)
त्रिवेदिनः (plural vocative)
त्रिवेदिनम् (accusative singular)
त्रिवेदिनौ (accusative dual)
त्रिवेदिना1 (accusative dual)
त्रिवेदिनः (accusative plural)
त्रिवेदिना (instrumental singular)
त्रिवेदिभ्याम् (dual instrumental)
त्रिवेदिभिः (instrumental plural)
त्रिवेदिने (dative singular)
त्रिवेदिभ्याम् (dative dual)
त्रिवेदिभ्यः (dative plural)
त्रिवेदिनः (ablative singular)
त्रिवेदिभ्याम् (ablative dual)
त्रिवेदिभ्यः (ablative plural)
त्रिवेदिनः (genitive singular)
त्रिवेदिनोः (dual genitive)
त्रिवेदिनाम् (genitive plural)
त्रिवेदिनि (locative singular)
त्रिवेदिनोः (dual locative)
त्रिवेदिषु (locative plural)
त्रिवेदी (nominative singular)
त्रिवेद्यौ (dual nominative)
त्रिवेदी1 (dual nominative)
त्रिवेद्यः (nominative plural)
त्रिवेदीः1 (nominative plural)
त्रिवेदि (singular vocative)
त्रिवेद्यौ (dual vocative)
त्रिवेदी1 (dual vocative)
त्रिवेद्यः (plural vocative)
त्रिवेदीः1 (plural vocative)
त्रिवेदीम् (accusative singular)
त्रिवेद्यौ (accusative dual)
त्रिवेदी1 (accusative dual)
त्रिवेदीः (accusative plural)
त्रिवेद्या (instrumental singular)
त्रिवेदीभ्याम् (dual instrumental)
त्रिवेदीभिः (instrumental plural)
त्रिवेद्यै (dative singular)
त्रिवेदीभ्याम् (dative dual)
त्रिवेदीभ्यः (dative plural)
त्रिवेद्याः (ablative singular)
त्रिवेद्यै2 (ablative singular)
त्रिवेदीभ्याम् (ablative dual)
त्रिवेदीभ्यः (ablative plural)
त्रिवेद्याः (genitive singular)
त्रिवेद्यै2 (genitive singular)
त्रिवेद्योः (dual genitive)
त्रिवेदीनाम् (genitive plural)
त्रिवेद्याम् (locative singular)
त्रिवेद्योः (dual locative)
त्रिवेदीषु (locative plural)
त्रिवेदि (nominative singular)
त्रिवेदिनी (dual nominative)
त्रिवेदीनि (nominative plural)
त्रिवेदि (singular vocative)
त्रिवेदिन् (singular vocative)
त्रिवेदिनी (dual vocative)
त्रिवेदीनि (plural vocative)
त्रिवेदि (accusative singular)
त्रिवेदिनी (accusative dual)
त्रिवेदीनि (accusative plural)
त्रिवेदिना (instrumental singular)
त्रिवेदिभ्याम् (dual instrumental)
त्रिवेदिभिः (instrumental plural)
त्रिवेदिने (dative singular)
त्रिवेदिभ्याम् (dative dual)
त्रिवेदिभ्यः (dative plural)
त्रिवेदिनः (ablative singular)
त्रिवेदिभ्याम् (ablative dual)
त्रिवेदिभ्यः (ablative plural)
त्रिवेदिनः (genitive singular)
त्रिवेदिनोः (dual genitive)
त्रिवेदिनाम् (genitive plural)
त्रिवेदिनि (locative singular)
त्रिवेदिनोः (dual locative)
त्रिवेदिषु (locative plural)

Compound of त्रि (trí, “three”) + वेद (véda, “Veda”) + -इन् (-in, “possessing”)


आर्यावर्त

āryāvárta (romanization)
आर्यावर्तः (nominative singular)
आर्यावर्तौ (dual nominative)
आर्यावर्ता1 (dual nominative)
आर्यावर्ताः (nominative plural)
आर्यावर्तासः1 (nominative plural)
आर्यावर्त (singular vocative)
आर्यावर्तौ (dual vocative)
आर्यावर्ता1 (dual vocative)
आर्यावर्ताः (plural vocative)
आर्यावर्तासः1 (plural vocative)
आर्यावर्तम् (accusative singular)
आर्यावर्तौ (accusative dual)
आर्यावर्ता1 (accusative dual)
आर्यावर्तान् (accusative plural)
आर्यावर्तेन (instrumental singular)
आर्यावर्ताभ्याम् (dual instrumental)
आर्यावर्तैः (instrumental plural)
आर्यावर्तेभिः1 (instrumental plural)
आर्यावर्ताय (dative singular)
आर्यावर्ताभ्याम् (dative dual)
आर्यावर्तेभ्यः (dative plural)
आर्यावर्तात् (ablative singular)
आर्यावर्ताभ्याम् (ablative dual)
आर्यावर्तेभ्यः (ablative plural)
आर्यावर्तस्य (genitive singular)
आर्यावर्तयोः (dual genitive)
आर्यावर्तानाम् (genitive plural)
आर्यावर्ते (locative singular)
आर्यावर्तयोः (dual locative)
आर्यावर्तेषु (locative plural)

→ Assamese: আৰ্যাৱৰ্ত (arzawort)

→ Bengali: আর্যাবর্ত (arjaborto)

→ Gujarati: આર્યાવર્ત (āryāvart)

→ Punjabi: ਆਰ੍ਯਾਵਰ੍ਤ (āryāvrt)

→ Hindi: आर्यावर्त (āryāvart)

→ Nepali: आर्यावर्त (āryāvarta)

→ Kannada: ಆರ್ಯಾವರ್ತ (āryāvarta)

→ Malayalam: ആര്യാവര്ത (āryāvarta)

→ Tamil: ஆர்யாவர்த (āryāvarta)

→ Telugu: ఆర్యావర్త (āryāvarta)

/ɑː.ɾi.jɑː.ʋɐ́ɾ.tɐ/

/ɑːɾ.jɑː.ʋɐ́ɾ.tɐ/

/ɑːɾ.jɑːˈʋɐɾ.t̪ɐ/

Compound of आर्य (ā́rya) + आवर्त (āvárta), literally "land of the Aryans". Compare Avestan 𐬀𐬌𐬭𐬌𐬌𐬀𐬥𐬀 𐬬𐬀𐬉𐬘𐬀𐬵 (aⁱriiana vaējah).

cog

𐬀𐬌𐬭𐬌𐬌𐬀𐬥𐬀 𐬬𐬀𐬉𐬘𐬀𐬵

Aryavarta, (land of the Aryans), corresponding to the northern parts of the Indian subcontinent.


मान्य

to be respected or honoured, worthy of honour, respectable, venerable


सम्भार

/s̪ɐmˈbʱɑː.ɾɐ/

पुण्य-स् पुण्य-स्

preparation, equipment, provision, necessaries, materials, requisite, collection of things required for any purpose (with Buddhists twofold , viz. 1. पुण्य-स्, “meritorious acts”

high degree, excess of (love, anger etc.)


शुद्धि

śuddhi (romanization)
शुध् (root)
शुद्धिः (nominative singular)
शुद्धी (dual nominative)
शुद्धयः (nominative plural)
शुद्धे (singular vocative)
शुद्धी (dual vocative)
शुद्धयः (plural vocative)
शुद्धिम् (accusative singular)
शुद्धी (accusative dual)
शुद्धीः (accusative plural)
शुद्ध्या (instrumental singular)
शुद्धी1 (instrumental singular)
शुद्धिभ्याम् (dual instrumental)
शुद्धिभिः (instrumental plural)
शुद्धये (dative singular)
शुद्ध्यै2 (dative singular)
शुद्धी1 (dative singular)
शुद्धिभ्याम् (dative dual)
शुद्धिभ्यः (dative plural)
शुद्धेः (ablative singular)
शुद्ध्याः2 (ablative singular)
शुद्ध्यै3 (ablative singular)
शुद्धिभ्याम् (ablative dual)
शुद्धिभ्यः (ablative plural)
शुद्धेः (genitive singular)
शुद्ध्याः2 (genitive singular)
शुद्ध्यै3 (genitive singular)
शुद्ध्योः (dual genitive)
शुद्धीनाम् (genitive plural)
शुद्धौ (locative singular)
शुद्ध्याम्2 (locative singular)
शुद्धा1 (locative singular)
शुद्ध्योः (dual locative)
शुद्धिषु (locative plural)

Pali: suddhi f (“purification”)

desc

Prakrit: 𑀲𑀼𑀤𑁆𑀥𑀺 f (suddhi, “purification, information”)

Northwestern:

Sindhi: سدھ (sudhi)

Punjabi: سدھ / ਸੁੱਧ (suddha)

Northern:

Nepali: सुधि (sudhi), सुद्धि (suddhi)

Eastern:

Bengali: সুধ (śudh), সুধি (śudhi)

Assamese: সুধি (xudhi)

Central:

Hindustani:

Hindi: सुध (sudh), सुधी (sudhī)

Urdu: سدھ, سدھی

Urdu: سدھ, سدھی

Gujarati: સૂધ (sūdh)

Marathi: सुधी (sudhī)

(literal, figurative) cleansing, purification, purity, holiness, freedom from defilement, purificatory rite

Kām

550 CE, Varāhamihira, Bṛhat Saṃhitā

setting free or securing (from any danger), rendering secure

justification, exculpation, innocence (established by ordeal or trial), acquittal

MW

quittance, clearing off or payingoff, discharge (of a debt, etc)

Yājñ

verification, correction, making true, correctness, accuracy, genuineness, truth

शुद्धिंकृ

clearness, certainty, accurate knowledge regarding (with genitive case or in compounds)

शुद्धिमि

subtraction of a quantity or a quantity to be subtracted

of Dākṣāyaṇī as worshipped at Kapāla-mocana


शुध्यति

sa-verb

शुध्यति • (śudhyati) third-singular indicative

śudhyati (romanization)
शुध्यति (present)
शुध्यते (present)
शुध्यति (active indicative singular third-person)
शुध्यतः (active dual indicative third-person)
शुध्यन्ति (active indicative plural third-person)
शुध्यते (indicative singular third-person)
शुध्येते (dual indicative third-person)
शुध्यन्ते (indicative plural third-person)
शुध्यसि (active indicative second-person singular)
शुध्यथः (active dual indicative second-person)
शुध्यथ (active indicative plural second-person)
शुध्यसे (indicative second-person singular)
शुध्येथे (dual indicative second-person)
शुध्यध्वे (indicative plural second-person)
शुध्यामि (active first-person indicative singular)
शुध्यावः (active dual first-person indicative)
शुध्यामः (active first-person indicative plural)
शुध्यामसि1 (active first-person indicative plural)
शुध्ये (first-person indicative singular)
शुध्यावहे (dual first-person indicative)
शुध्यामहे (first-person indicative plural)
शुध्यतु (active imperative singular third-person)
शुध्यताम् (active dual imperative third-person)
शुध्यन्तु (active imperative plural third-person)
शुध्यताम् (imperative singular third-person)
शुध्येताम् (dual imperative third-person)
शुध्यन्ताम् (imperative plural third-person)
शुध्य (active imperative second-person singular)
शुध्यतम् (active dual imperative second-person)
शुध्यत (active imperative plural second-person)
शुध्यस्व (imperative second-person singular)
शुध्येथाम् (dual imperative second-person)
शुध्यध्वम् (imperative plural second-person)
शुध्यानि (active first-person imperative singular)
शुध्याव (active dual first-person imperative)
शुध्याम (active first-person imperative plural)
शुध्यै (first-person imperative singular)
शुध्यावहै (dual first-person imperative)
शुध्यामहै (first-person imperative plural)
शुध्येत् (active imperative singular third-person)
शुध्येताम् (active dual imperative third-person)
शुध्येयुः (active imperative plural third-person)
शुध्येत (imperative singular third-person)
शुध्येयाताम् (dual imperative third-person)
शुध्येरन् (imperative plural third-person)
शुध्येः (active imperative second-person singular)
शुध्येतम् (active dual imperative second-person)
शुध्येत (active imperative plural second-person)
शुध्येथाः (imperative second-person singular)
शुध्येयाथाम् (dual imperative second-person)
शुध्येध्वम् (imperative plural second-person)
शुध्येयम् (active first-person imperative singular)
शुध्येव (active dual first-person imperative)
शुध्येम (active first-person imperative plural)
शुध्येय (first-person imperative singular)
शुध्येवहि (dual first-person imperative)
शुध्येमहि (first-person imperative plural)
शुध्यात् (active singular subjunctive third-person)
शुध्याति (active singular subjunctive third-person)
शुध्यातः (active dual subjunctive third-person)
शुध्यान् (active plural subjunctive third-person)
शुध्याते (singular subjunctive third-person)
शुध्यातै (singular subjunctive third-person)
शुध्यैते (dual subjunctive third-person)
शुध्यन्त (plural subjunctive third-person)
शुध्यान्तै (plural subjunctive third-person)
शुध्याः (active second-person singular subjunctive)
शुध्यासि (active second-person singular subjunctive)
शुध्याथः (active dual second-person subjunctive)
शुध्याथ (active plural second-person subjunctive)
शुध्यासे (second-person singular subjunctive)
शुध्यासै (second-person singular subjunctive)
शुध्यैथे (dual second-person subjunctive)
शुध्याध्वै (plural second-person subjunctive)
शुध्यानि (active first-person singular subjunctive)
शुध्याव (active dual first-person subjunctive)
शुध्याम (active first-person plural subjunctive)
शुध्यै (first-person singular subjunctive)
शुध्यावहै (dual first-person subjunctive)
शुध्यामहै (first-person plural subjunctive)
शुध्यत् (active participle)
शुध्यमान (participle)
अशुध्यत् (imperfect)
अशुध्यत (imperfect)
अशुध्यत् (active indicative singular third-person)
अशुध्यताम् (active dual indicative third-person)
अशुध्यन् (active indicative plural third-person)
अशुध्यत (indicative singular third-person)
अशुध्येताम् (dual indicative third-person)
अशुध्यन्त (indicative plural third-person)
अशुध्यः (active indicative second-person singular)
अशुध्यतम् (active dual indicative second-person)
अशुध्यत (active indicative plural second-person)
अशुध्यथाः (indicative second-person singular)
अशुध्येथाम् (dual indicative second-person)
अशुध्यध्वम् (indicative plural second-person)
अशुध्यम् (active first-person indicative singular)
अशुध्याव (active dual first-person indicative)
अशुध्याम (active first-person indicative plural)
अशुध्ये (first-person indicative singular)
अशुध्यावहि (dual first-person indicative)
अशुध्यामहि (first-person indicative plural)

Pali: sujjhati (“becomes clear”)

Prakrit: 𑀲𑀼𑀚𑁆𑀛𑀇 (sujjhaï)

Northwestern:

Punjabi: ਸੁੱਝਣਾ (sujjhaṇā)

Northern:

Nepali: सुझ्नु (sujhnu)

Eastern:

Bengali: সুঝা (śujha)

Assamese: সুঝা (xuzha)

Central:

Hindustani:

Hindi: सूझना (sūjhnā)

desc

Urdu: سوجھنا

Urdu: سوجھنا

Gujarati: સુઝવું (sujhvũ)

c. 1200 BCE – 800 BCE, Śukla-Yajurveda (Vājasenayi Saṃhitā)

c. 200 BCE – 200 CE, Manusmṛti

c. 400 BCE, Mahābhārata

is cleared or cleansed or purified, becomes pure (especially in a ceremonial sense)

c. 500 BCE – 100 BCE, Rāmāyaṇa

c. 400 CE – 500 CE, Śūdraka, Mṛcchakaṭikam

c. 1000, Somadeva, Kathāsaritsāgara

is cleared or excused from blame, is excusable


प्रशान्त

praśānta (romanization)
प्रशान्तः (nominative singular)
प्रशान्तौ (dual nominative)
प्रशान्ता1 (dual nominative)
प्रशान्ताः (nominative plural)
प्रशान्तासः1 (nominative plural)
प्रशान्त (singular vocative)
प्रशान्तौ (dual vocative)
प्रशान्ता1 (dual vocative)
प्रशान्ताः (plural vocative)
प्रशान्तासः1 (plural vocative)
प्रशान्तम् (accusative singular)
प्रशान्तौ (accusative dual)
प्रशान्ता1 (accusative dual)
प्रशान्तान् (accusative plural)
प्रशान्तेन (instrumental singular)
प्रशान्ताभ्याम् (dual instrumental)
प्रशान्तैः (instrumental plural)
प्रशान्तेभिः1 (instrumental plural)
प्रशान्ताय (dative singular)
प्रशान्ताभ्याम् (dative dual)
प्रशान्तेभ्यः (dative plural)
प्रशान्तात् (ablative singular)
प्रशान्ताभ्याम् (ablative dual)
प्रशान्तेभ्यः (ablative plural)
प्रशान्तस्य (genitive singular)
प्रशान्तयोः (dual genitive)
प्रशान्तानाम् (genitive plural)
प्रशान्ते (locative singular)
प्रशान्तयोः (dual locative)
प्रशान्तेषु (locative plural)
प्रशान्ता (nominative singular)
प्रशान्ते (dual nominative)
प्रशान्ताः (nominative plural)
प्रशान्ते (singular vocative)
प्रशान्ते (dual vocative)
प्रशान्ताः (plural vocative)
प्रशान्ताम् (accusative singular)
प्रशान्ते (accusative dual)
प्रशान्ताः (accusative plural)
प्रशान्तया (instrumental singular)
प्रशान्ता1 (instrumental singular)
प्रशान्ताभ्याम् (dual instrumental)
प्रशान्ताभिः (instrumental plural)
प्रशान्तायै (dative singular)
प्रशान्ताभ्याम् (dative dual)
प्रशान्ताभ्यः (dative plural)
प्रशान्तायाः (ablative singular)
प्रशान्तायै2 (ablative singular)
प्रशान्ताभ्याम् (ablative dual)
प्रशान्ताभ्यः (ablative plural)
प्रशान्तायाः (genitive singular)
प्रशान्तायै2 (genitive singular)
प्रशान्तयोः (dual genitive)
प्रशान्तानाम् (genitive plural)
प्रशान्तायाम् (locative singular)
प्रशान्तयोः (dual locative)
प्रशान्तासु (locative plural)
प्रशान्तम् (nominative singular)
प्रशान्ते (dual nominative)
प्रशान्तानि (nominative plural)
प्रशान्ता1 (nominative plural)
प्रशान्त (singular vocative)
प्रशान्ते (dual vocative)
प्रशान्तानि (plural vocative)
प्रशान्ता1 (plural vocative)
प्रशान्तम् (accusative singular)
प्रशान्ते (accusative dual)
प्रशान्तानि (accusative plural)
प्रशान्ता1 (accusative plural)
प्रशान्तेन (instrumental singular)
प्रशान्ताभ्याम् (dual instrumental)
प्रशान्तैः (instrumental plural)
प्रशान्तेभिः1 (instrumental plural)
प्रशान्ताय (dative singular)
प्रशान्ताभ्याम् (dative dual)
प्रशान्तेभ्यः (dative plural)
प्रशान्तात् (ablative singular)
प्रशान्ताभ्याम् (ablative dual)
प्रशान्तेभ्यः (ablative plural)
प्रशान्तस्य (genitive singular)
प्रशान्तयोः (dual genitive)
प्रशान्तानाम् (genitive plural)
प्रशान्ते (locative singular)
प्रशान्तयोः (dual locative)
प्रशान्तेषु (locative plural)

/pɾɐˈɕɑːn̪.t̪ɐ/

Compound of प्र- (pra-, “pro-”) + शान्त (śāntá, “calm”)


प्रद्युम्न

pradyumna (romanization)
प्रद्युम्नः (nominative singular)
प्रद्युम्नौ (dual nominative)
प्रद्युम्ना1 (dual nominative)
प्रद्युम्नाः (nominative plural)
प्रद्युम्नासः1 (nominative plural)
प्रद्युम्न (singular vocative)
प्रद्युम्नौ (dual vocative)
प्रद्युम्ना1 (dual vocative)
प्रद्युम्नाः (plural vocative)
प्रद्युम्नासः1 (plural vocative)
प्रद्युम्नम् (accusative singular)
प्रद्युम्नौ (accusative dual)
प्रद्युम्ना1 (accusative dual)
प्रद्युम्नान् (accusative plural)
प्रद्युम्नेन (instrumental singular)
प्रद्युम्नाभ्याम् (dual instrumental)
प्रद्युम्नैः (instrumental plural)
प्रद्युम्नेभिः1 (instrumental plural)
प्रद्युम्नाय (dative singular)
प्रद्युम्नाभ्याम् (dative dual)
प्रद्युम्नेभ्यः (dative plural)
प्रद्युम्नात् (ablative singular)
प्रद्युम्नाभ्याम् (ablative dual)
प्रद्युम्नेभ्यः (ablative plural)
प्रद्युम्नस्य (genitive singular)
प्रद्युम्नयोः (dual genitive)
प्रद्युम्नानाम् (genitive plural)
प्रद्युम्ने (locative singular)
प्रद्युम्नयोः (dual locative)
प्रद्युम्नेषु (locative plural)

Compound of प्र- (pra-, “pro-, towards”) + द्युम्न (dyumna, “glory”)


शुश्राव

sa-verb

शुश्राव • (śuśrā́va) third-singular indicative (perfect, root श्रु)

śuśrā́va (romanization)
श्रु (root)
शुश्राव (perfect)
शुश्रुवे (perfect)
शुश्राव (active indicative singular third-person)
शुश्रुवतुः (active dual indicative third-person)
शुश्रुवुः (active indicative plural third-person)
शुश्रुवे (indicative singular third-person)
शुश्रुवाते (dual indicative third-person)
शुश्रुविरे (indicative plural third-person)
शुश्रोथ (active indicative second-person singular)
शुश्रुवथुः (active dual indicative second-person)
शुश्रुव (active indicative plural second-person)
शुश्रुषे (indicative second-person singular)
शुश्रुवाथे (dual indicative second-person)
शुश्रुध्वे (indicative plural second-person)
शुश्रव (active first-person indicative singular)
शुश्राव1 (active first-person indicative singular)
शुश्रुव (active dual first-person indicative)
शुश्रुम (active first-person indicative plural)
शुश्रुमः (active first-person indicative plural)
शुश्रुवे (first-person indicative singular)
शुश्रुवहे (dual first-person indicative)
शुश्रुमहे (first-person indicative plural)
शुश्रुवांस् (active participle)
शुश्रुवाण (participle)

/ɕuɕ.ɾɑ́ː.ʋɐ/

/ɕuɕˈɾɑː.ʋɐ/


श्रूयते

श्रूयते • (śrūyáte) third-singular indicative (type A, passive, root श्रु)

śrūyáte (romanization)
श्रु (root)
श्रूयते (present)
श्रूयते (indicative singular third-person)
श्रूयेते (dual indicative third-person)
श्रूयन्ते (indicative plural third-person)
श्रूयसे (indicative second-person singular)
श्रूयेथे (dual indicative second-person)
श्रूयध्वे (indicative plural second-person)
श्रूये (first-person indicative singular)
श्रूयावहे (dual first-person indicative)
श्रूयामहे (first-person indicative plural)
श्रूयताम् (imperative singular third-person)
श्रूयेताम् (dual imperative third-person)
श्रूयन्ताम् (imperative plural third-person)
श्रूयस्व (imperative second-person singular)
श्रूयेथाम् (dual imperative second-person)
श्रूयध्वम् (imperative plural second-person)
श्रूयै (first-person imperative singular)
श्रूयावहै (dual first-person imperative)
श्रूयामहै (first-person imperative plural)
श्रूयेत (imperative singular third-person)
श्रूयेयाताम् (dual imperative third-person)
श्रूयेरन् (imperative plural third-person)
श्रूयेथाः (imperative second-person singular)
श्रूयेयाथाम् (dual imperative second-person)
श्रूयेध्वम् (imperative plural second-person)
श्रूयेय (first-person imperative singular)
श्रूयेवहि (dual first-person imperative)
श्रूयेमहि (first-person imperative plural)
श्रूयाते (singular subjunctive third-person)
श्रूयातै (singular subjunctive third-person)
श्रूयैते (dual subjunctive third-person)
श्रूयन्त (plural subjunctive third-person)
श्रूयान्तै (plural subjunctive third-person)
श्रूयासे (second-person singular subjunctive)
श्रूयासै (second-person singular subjunctive)
श्रूयैथे (dual second-person subjunctive)
श्रूयाध्वै (plural second-person subjunctive)
श्रूयै (first-person singular subjunctive)
श्रूयावहै (dual first-person subjunctive)
श्रूयामहै (first-person plural subjunctive)
श्रूयमाण (participle)
अश्रूयत (imperfect)
अश्रूयत (indicative singular third-person)
अश्रूयेताम् (dual indicative third-person)
अश्रूयन्त (indicative plural third-person)
अश्रूयथाः (indicative second-person singular)
अश्रूयेथाम् (dual indicative second-person)
अश्रूयध्वम् (indicative plural second-person)
अश्रूये (first-person indicative singular)
अश्रूयावहि (dual first-person indicative)
अश्रूयामहि (first-person indicative plural)


अश्रौषीत्

sa-verb form

अश्रौषीत् • (aśrauṣīt)

aśrauṣīt (romanization)
अश्रौषीत् (aorist)
अश्रौः (aorist)
अश्रौषीत् (active indicative singular third-person)
अश्रौः1 (active indicative singular third-person)
अश्रौष्टाम् (active dual indicative third-person)
अश्रौषुः (active indicative plural third-person)
अश्रौषीः (active indicative second-person singular)
अश्रौः1 (active indicative second-person singular)
अश्रौष्टम् (active dual indicative second-person)
अश्रौष्ट (active indicative plural second-person)
अश्रौषम् (active first-person indicative singular)
अश्रौष्व (active dual first-person indicative)
अश्रौष्म (active first-person indicative plural)
श्रौषीत् (active injunctive singular third-person)
श्रौः1 (active injunctive singular third-person)
श्रौष्टाम् (active dual injunctive third-person)
श्रौषुः (active injunctive plural third-person)
श्रौषीः (active injunctive second-person singular)
श्रौः1 (active injunctive second-person singular)
श्रौष्टम् (active dual injunctive second-person)
श्रौष्ट (active injunctive plural second-person)
श्रौषम् (active first-person injunctive singular)
श्रौष्व (active dual first-person injunctive)
श्रौष्म (active first-person injunctive plural)
श्रोषत् (active singular subjunctive third-person)
श्रोषति (active singular subjunctive third-person)
श्रोषतः (active dual subjunctive third-person)
श्रोषन् (active plural subjunctive third-person)
श्रोषः (active second-person singular subjunctive)
श्रोषसि (active second-person singular subjunctive)
श्रोषथः (active dual second-person subjunctive)
श्रोषथ (active plural second-person subjunctive)
श्रोषाणि (active first-person singular subjunctive)
श्रोषाव (active dual first-person subjunctive)
श्रोषाम (active first-person plural subjunctive)

/ɐɕ.ɾɑːw.ʂiːt/

/ɐɕˈɾɑw.ʂiːt̪/

third-person singular aorist active of श्रु (śru): heard, listened


ओड्रदेश

Central:

Bengali: উড়িষ্যা (uṛiśśa)

Hindustani: uṛīsā

Hindi: उड़ीसा (uṛīsā)

Urdu: اڑیسہ

Eastern:

desc

Odia: ଓଡ଼ିଶା (oṛiśā)

Odia: ଓଡ଼ିଶା (oṛiśā)

/oːɖ.ɾɐˈd̪eː.ɕɐ/


तितिक्षा

titikṣā (romanization)
तितिक्षा (nominative singular)
तितिक्षे (dual nominative)
तितिक्षाः (nominative plural)
तितिक्षे (singular vocative)
तितिक्षे (dual vocative)
तितिक्षाः (plural vocative)
तितिक्षाम् (accusative singular)
तितिक्षे (accusative dual)
तितिक्षाः (accusative plural)
तितिक्षया (instrumental singular)
तितिक्षा1 (instrumental singular)
तितिक्षाभ्याम् (dual instrumental)
तितिक्षाभिः (instrumental plural)
तितिक्षायै (dative singular)
तितिक्षाभ्याम् (dative dual)
तितिक्षाभ्यः (dative plural)
तितिक्षायाः (ablative singular)
तितिक्षायै2 (ablative singular)
तितिक्षाभ्याम् (ablative dual)
तितिक्षाभ्यः (ablative plural)
तितिक्षायाः (genitive singular)
तितिक्षायै2 (genitive singular)
तितिक्षयोः (dual genitive)
तितिक्षाणाम् (genitive plural)
तितिक्षायाम् (locative singular)
तितिक्षयोः (dual locative)
तितिक्षासु (locative plural)

Pali: titikkhā

Traditionally derived from the desiderative form of तिज् (tij, “to be sharp”). However, Mayrhofer rejects this, and instead derives the word from त्यज् (tyaj, “to leave, resign”).

Patience (daughter of Dakṣa; wife of Dharma; mother of Kṣema)


प्राञ्च्

sa-adj

प्राञ्च् • (prā́ñc) stem

prā́ñc (romanization)
प्राङ् (nominative singular)
प्राञ्चौ (dual nominative)
प्राञ्चा1 (dual nominative)
प्राञ्चः (nominative plural)
प्राङ् (singular vocative)
प्राञ्चौ (dual vocative)
प्राञ्चा1 (dual vocative)
प्राञ्चः (plural vocative)
प्राञ्चम् (accusative singular)
प्राञ्चौ (accusative dual)
प्राञ्चा1 (accusative dual)
प्राचः (accusative plural)
प्राचा (instrumental singular)
प्राग्भ्याम् (dual instrumental)
प्राग्भिः (instrumental plural)
प्राचे (dative singular)
प्राग्भ्याम् (dative dual)
प्राग्भ्यः (dative plural)
प्राचः (ablative singular)
प्राग्भ्याम् (ablative dual)
प्राग्भ्यः (ablative plural)
प्राचः (genitive singular)
प्राचोः (dual genitive)
प्राचाम् (genitive plural)
प्राचि (locative singular)
प्राचोः (dual locative)
प्राक्षु (locative plural)
प्राची (nominative singular)
प्राच्यौ (dual nominative)
प्राची1 (dual nominative)
प्राच्यः (nominative plural)
प्राचीः1 (nominative plural)
प्राचि (singular vocative)
प्राच्यौ (dual vocative)
प्राची1 (dual vocative)
प्राच्यः (plural vocative)
प्राचीः1 (plural vocative)
प्राचीम् (accusative singular)
प्राच्यौ (accusative dual)
प्राची1 (accusative dual)
प्राचीः (accusative plural)
प्राच्या (instrumental singular)
प्राचीभ्याम् (dual instrumental)
प्राचीभिः (instrumental plural)
प्राच्यै (dative singular)
प्राचीभ्याम् (dative dual)
प्राचीभ्यः (dative plural)
प्राच्याः (ablative singular)
प्राच्यै2 (ablative singular)
प्राचीभ्याम् (ablative dual)
प्राचीभ्यः (ablative plural)
प्राच्याः (genitive singular)
प्राच्यै2 (genitive singular)
प्राच्योः (dual genitive)
प्राचीनाम् (genitive plural)
प्राच्याम् (locative singular)
प्राच्योः (dual locative)
प्राचीषु (locative plural)
प्राक् (nominative singular)
प्राची (dual nominative)
प्राञ्चि (nominative plural)
प्राक् (singular vocative)
प्राची (dual vocative)
प्राञ्चि (plural vocative)
प्राक् (accusative singular)
प्राची (accusative dual)
प्राञ्चि (accusative plural)
प्राचा (instrumental singular)
प्राग्भ्याम् (dual instrumental)
प्राग्भिः (instrumental plural)
प्राचे (dative singular)
प्राग्भ्याम् (dative dual)
प्राग्भ्यः (dative plural)
प्राचः (ablative singular)
प्राग्भ्याम् (ablative dual)
प्राग्भ्यः (ablative plural)
प्राचः (genitive singular)
प्राचोः (dual genitive)
प्राचाम् (genitive plural)
प्राचि (locative singular)
प्राचोः (dual locative)
प्राक्षु (locative plural)

प्र- (pra-) + अञ्च् (añc, “turned to, going towards”)


हिरण्यगर्भ

hiraṇyagarbha (romanization)
हिरण्यगर्भम् (nominative singular)
हिरण्यगर्भे (dual nominative)
हिरण्यगर्भाणि (nominative plural)
हिरण्यगर्भा1 (nominative plural)
हिरण्यगर्भ (singular vocative)
हिरण्यगर्भे (dual vocative)
हिरण्यगर्भाणि (plural vocative)
हिरण्यगर्भा1 (plural vocative)
हिरण्यगर्भम् (accusative singular)
हिरण्यगर्भे (accusative dual)
हिरण्यगर्भाणि (accusative plural)
हिरण्यगर्भा1 (accusative plural)
हिरण्यगर्भेण (instrumental singular)
हिरण्यगर्भाभ्याम् (dual instrumental)
हिरण्यगर्भैः (instrumental plural)
हिरण्यगर्भेभिः1 (instrumental plural)
हिरण्यगर्भाय (dative singular)
हिरण्यगर्भाभ्याम् (dative dual)
हिरण्यगर्भेभ्यः (dative plural)
हिरण्यगर्भात् (ablative singular)
हिरण्यगर्भाभ्याम् (ablative dual)
हिरण्यगर्भेभ्यः (ablative plural)
हिरण्यगर्भस्य (genitive singular)
हिरण्यगर्भयोः (dual genitive)
हिरण्यगर्भाणाम् (genitive plural)
हिरण्यगर्भे (locative singular)
हिरण्यगर्भयोः (dual locative)
हिरण्यगर्भेषु (locative plural)

/ɦi.ɾɐɳ.jɐ.ɡɐ́ɾ.bʱɐ/

[ɦi.ɾɐj̃.jɐ.ɡɐ́ɾ.bʱɐ]

/ɦi.ɾɐɳ.jɐˈɡɐɾ.bʱɐ/

Compound of हिरण्य (híraṇya, “golden”) + गर्भ (gárbha, “womb”)

com+

(Hinduism) Hiranyagarbha, the cosmic egg of creation


भृक्त

sa-part

भृक्त • (bhṛkta) past passive participle (root भ्रज्ज्)

Formed from भृज्जति (bhṛjjati) by analogy to alterations like अजति (ajati, “drives”) ~ अक्त (akta, “driven”).


भ्रष्ट्र

bhraṣṭra (romanization)
भ्रष्ट्रम् (nominative singular)
भ्रष्ट्रे (dual nominative)
भ्रष्ट्राणि (nominative plural)
भ्रष्ट्रा1 (nominative plural)
भ्रष्ट्र (singular vocative)
भ्रष्ट्रे (dual vocative)
भ्रष्ट्राणि (plural vocative)
भ्रष्ट्रा1 (plural vocative)
भ्रष्ट्रम् (accusative singular)
भ्रष्ट्रे (accusative dual)
भ्रष्ट्राणि (accusative plural)
भ्रष्ट्रा1 (accusative plural)
भ्रष्ट्रेण (instrumental singular)
भ्रष्ट्राभ्याम् (dual instrumental)
भ्रष्ट्रैः (instrumental plural)
भ्रष्ट्रेभिः1 (instrumental plural)
भ्रष्ट्राय (dative singular)
भ्रष्ट्राभ्याम् (dative dual)
भ्रष्ट्रेभ्यः (dative plural)
भ्रष्ट्रात् (ablative singular)
भ्रष्ट्राभ्याम् (ablative dual)
भ्रष्ट्रेभ्यः (ablative plural)
भ्रष्ट्रस्य (genitive singular)
भ्रष्ट्रयोः (dual genitive)
भ्रष्ट्राणाम् (genitive plural)
भ्रष्ट्रे (locative singular)
भ्रष्ट्रयोः (dual locative)
भ्रष्ट्रेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀪𑀝𑁆𑀞 (bhaṭṭha)

Northwestern:

Punjabi: ਭੱਠ (bhaṭṭha)

desc

→ Hindi: भट्ठा (bhaṭṭhā), भट्ठी (bhaṭṭhī)

→ Urdu: بھٹّھا, بھٹّھی

→ Urdu: بھٹّھا, بھٹّھی

/ˈbʱɾɐʂ.ʈɾɐ/


भ्राष्ट्र

sa-adj

भ्राष्ट्र • (bhrāṣṭra) stem (root भ्रज्ज्)

bhrāṣṭra (romanization)
भ्रज्ज् (root)
भ्राष्ट्रः (nominative singular)
भ्राष्ट्रौ (dual nominative)
भ्राष्ट्रा1 (dual nominative)
भ्राष्ट्राः (nominative plural)
भ्राष्ट्रासः1 (nominative plural)
भ्राष्ट्र (singular vocative)
भ्राष्ट्रौ (dual vocative)
भ्राष्ट्रा1 (dual vocative)
भ्राष्ट्राः (plural vocative)
भ्राष्ट्रासः1 (plural vocative)
भ्राष्ट्रम् (accusative singular)
भ्राष्ट्रौ (accusative dual)
भ्राष्ट्रा1 (accusative dual)
भ्राष्ट्रान् (accusative plural)
भ्राष्ट्रेण (instrumental singular)
भ्राष्ट्राभ्याम् (dual instrumental)
भ्राष्ट्रैः (instrumental plural)
भ्राष्ट्रेभिः1 (instrumental plural)
भ्राष्ट्राय (dative singular)
भ्राष्ट्राभ्याम् (dative dual)
भ्राष्ट्रेभ्यः (dative plural)
भ्राष्ट्रात् (ablative singular)
भ्राष्ट्राभ्याम् (ablative dual)
भ्राष्ट्रेभ्यः (ablative plural)
भ्राष्ट्रस्य (genitive singular)
भ्राष्ट्रयोः (dual genitive)
भ्राष्ट्राणाम् (genitive plural)
भ्राष्ट्रे (locative singular)
भ्राष्ट्रयोः (dual locative)
भ्राष्ट्रेषु (locative plural)
भ्राष्ट्री (nominative singular)
भ्राष्ट्र्यौ (dual nominative)
भ्राष्ट्री1 (dual nominative)
भ्राष्ट्र्यः (nominative plural)
भ्राष्ट्रीः1 (nominative plural)
भ्राष्ट्रि (singular vocative)
भ्राष्ट्र्यौ (dual vocative)
भ्राष्ट्री1 (dual vocative)
भ्राष्ट्र्यः (plural vocative)
भ्राष्ट्रीः1 (plural vocative)
भ्राष्ट्रीम् (accusative singular)
भ्राष्ट्र्यौ (accusative dual)
भ्राष्ट्री1 (accusative dual)
भ्राष्ट्रीः (accusative plural)
भ्राष्ट्र्या (instrumental singular)
भ्राष्ट्रीभ्याम् (dual instrumental)
भ्राष्ट्रीभिः (instrumental plural)
भ्राष्ट्र्यै (dative singular)
भ्राष्ट्रीभ्याम् (dative dual)
भ्राष्ट्रीभ्यः (dative plural)
भ्राष्ट्र्याः (ablative singular)
भ्राष्ट्र्यै2 (ablative singular)
भ्राष्ट्रीभ्याम् (ablative dual)
भ्राष्ट्रीभ्यः (ablative plural)
भ्राष्ट्र्याः (genitive singular)
भ्राष्ट्र्यै2 (genitive singular)
भ्राष्ट्र्योः (dual genitive)
भ्राष्ट्रीणाम् (genitive plural)
भ्राष्ट्र्याम् (locative singular)
भ्राष्ट्र्योः (dual locative)
भ्राष्ट्रीषु (locative plural)
भ्राष्ट्रम् (nominative singular)
भ्राष्ट्रे (dual nominative)
भ्राष्ट्राणि (nominative plural)
भ्राष्ट्रा1 (nominative plural)
भ्राष्ट्र (singular vocative)
भ्राष्ट्रे (dual vocative)
भ्राष्ट्राणि (plural vocative)
भ्राष्ट्रा1 (plural vocative)
भ्राष्ट्रम् (accusative singular)
भ्राष्ट्रे (accusative dual)
भ्राष्ट्राणि (accusative plural)
भ्राष्ट्रा1 (accusative plural)
भ्राष्ट्रेण (instrumental singular)
भ्राष्ट्राभ्याम् (dual instrumental)
भ्राष्ट्रैः (instrumental plural)
भ्राष्ट्रेभिः1 (instrumental plural)
भ्राष्ट्राय (dative singular)
भ्राष्ट्राभ्याम् (dative dual)
भ्राष्ट्रेभ्यः (dative plural)
भ्राष्ट्रात् (ablative singular)
भ्राष्ट्राभ्याम् (ablative dual)
भ्राष्ट्रेभ्यः (ablative plural)
भ्राष्ट्रस्य (genitive singular)
भ्राष्ट्रयोः (dual genitive)
भ्राष्ट्राणाम् (genitive plural)
भ्राष्ट्रे (locative singular)
भ्राष्ट्रयोः (dual locative)
भ्राष्ट्रेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀪𑀸𑀟 (bhāḍa) (irregular, from Eastern dialects where -ḍh- < -ṭh- < -ṭṭh-, with loss of aspirate somehow)

Hindustani:

Hindi: भाड़ (bhāṛ)

Urdu: بھاڑ (bhāṛ)

Marathi: भाड (bhāḍ)

Gujarati: ભાડ (bhāḍ)

/bʱɾɑːʂ.ʈɾɐ/

/ˈbʱɾɑːʂ.ʈɾɐ/

Vṛddhi derivative of भ्रष्ट्र (bhraṣṭra).


भृष्ट

sa-part

भृष्ट • (bhṛṣṭa) past passive participle (root भ्रज्ज्)

bhṛṣṭa (romanization)
भ्रज्ज् (root)
भृष्टः (nominative singular)
भृष्टौ (dual nominative)
भृष्टा1 (dual nominative)
भृष्टाः (nominative plural)
भृष्टासः1 (nominative plural)
भृष्ट (singular vocative)
भृष्टौ (dual vocative)
भृष्टा1 (dual vocative)
भृष्टाः (plural vocative)
भृष्टासः1 (plural vocative)
भृष्टम् (accusative singular)
भृष्टौ (accusative dual)
भृष्टा1 (accusative dual)
भृष्टान् (accusative plural)
भृष्टेन (instrumental singular)
भृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
भृष्टैः (instrumental plural)
भृष्टेभिः1 (instrumental plural)
भृष्टाय (dative singular)
भृष्टाभ्याम् (dative dual)
भृष्टेभ्यः (dative plural)
भृष्टात् (ablative singular)
भृष्टाभ्याम् (ablative dual)
भृष्टेभ्यः (ablative plural)
भृष्टस्य (genitive singular)
भृष्टयोः (dual genitive)
भृष्टानाम् (genitive plural)
भृष्टे (locative singular)
भृष्टयोः (dual locative)
भृष्टेषु (locative plural)
बृष्टा (nominative singular)
बृष्टे (dual nominative)
बृष्टाः (nominative plural)
बृष्टे (singular vocative)
बृष्टे (dual vocative)
बृष्टाः (plural vocative)
बृष्टाम् (accusative singular)
बृष्टे (accusative dual)
बृष्टाः (accusative plural)
बृष्टया (instrumental singular)
बृष्टा1 (instrumental singular)
बृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
बृष्टाभिः (instrumental plural)
बृष्टायै (dative singular)
बृष्टाभ्याम् (dative dual)
बृष्टाभ्यः (dative plural)
बृष्टायाः (ablative singular)
बृष्टायै2 (ablative singular)
बृष्टाभ्याम् (ablative dual)
बृष्टाभ्यः (ablative plural)
बृष्टायाः (genitive singular)
बृष्टायै2 (genitive singular)
बृष्टयोः (dual genitive)
बृष्टानाम् (genitive plural)
बृष्टायाम् (locative singular)
बृष्टयोः (dual locative)
बृष्टासु (locative plural)
भृष्टम् (nominative singular)
भृष्टे (dual nominative)
भृष्टानि (nominative plural)
भृष्टा1 (nominative plural)
भृष्ट (singular vocative)
भृष्टे (dual vocative)
भृष्टानि (plural vocative)
भृष्टा1 (plural vocative)
भृष्टम् (accusative singular)
भृष्टे (accusative dual)
भृष्टानि (accusative plural)
भृष्टा1 (accusative plural)
भृष्टेन (instrumental singular)
भृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
भृष्टैः (instrumental plural)
भृष्टेभिः1 (instrumental plural)
भृष्टाय (dative singular)
भृष्टाभ्याम् (dative dual)
भृष्टेभ्यः (dative plural)
भृष्टात् (ablative singular)
भृष्टाभ्याम् (ablative dual)
भृष्टेभ्यः (ablative plural)
भृष्टस्य (genitive singular)
भृष्टयोः (dual genitive)
भृष्टानाम् (genitive plural)
भृष्टे (locative singular)
भृष्टयोः (dual locative)
भृष्टेषु (locative plural)

desc

Nepali: भुट्नु (bhuṭnu, “to fry, roast”)

Bengali: ভুট্টা (bhuṭṭa)

Gujarati: ભુઠ્ઠો (bhuṭhṭho)

Marathi: भुटा (bhuṭā)

Hindi: भुट्टा (bhuṭṭā)

Urdu: بھٹا (bhuṭṭā)

Inherited from Proto-Indo-Aryan *bʰr̥ṣṭás, from Proto-Indo-Iranian *bʰr̥štás, from Proto-Indo-European *bhr̥ǵ-tó-s (“roasted, fried”).

inh

भ्रज्ज् भ्रज्ज्#Sanskrit

past passive participle of भ्रज्ज् (bhrajj); roasted, fried


भर्जयति

sa-verb

भर्जयति • (bharjayati) third-singular indicative (class 10, type P, causative, root भ्रज्ज्)

bharjayati (romanization)
भ्रज्ज् (root)
भर्जयति (present)
भर्जयति (active indicative singular third-person)
भर्जयतः (active dual indicative third-person)
भर्जयन्ति (active indicative plural third-person)
भर्जयसि (active indicative second-person singular)
भर्जयथः (active dual indicative second-person)
भर्जयथ (active indicative plural second-person)
भर्जयामि (active first-person indicative singular)
भर्जयावः (active dual first-person indicative)
भर्जयामः (active first-person indicative plural)
भर्जयामसि1 (active first-person indicative plural)
भर्जयतु (active imperative singular third-person)
भर्जयताम् (active dual imperative third-person)
भर्जयन्तु (active imperative plural third-person)
भर्जय (active imperative second-person singular)
भर्जयतम् (active dual imperative second-person)
भर्जयत (active imperative plural second-person)
भर्जयानि (active first-person imperative singular)
भर्जयाव (active dual first-person imperative)
भर्जयाम (active first-person imperative plural)
भर्जयेत् (active imperative singular third-person)
भर्जयेताम् (active dual imperative third-person)
भर्जयेयुः (active imperative plural third-person)
भर्जयेः (active imperative second-person singular)
भर्जयेतम् (active dual imperative second-person)
भर्जयेत (active imperative plural second-person)
भर्जयेयम् (active first-person imperative singular)
भर्जयेव (active dual first-person imperative)
भर्जयेम (active first-person imperative plural)
भर्जयात् (active singular subjunctive third-person)
भर्जयाति (active singular subjunctive third-person)
भर्जयातः (active dual subjunctive third-person)
भर्जयान् (active plural subjunctive third-person)
भर्जयाः (active second-person singular subjunctive)
भर्जयासि (active second-person singular subjunctive)
भर्जयाथः (active dual second-person subjunctive)
भर्जयाथ (active plural second-person subjunctive)
भर्जयानि (active first-person singular subjunctive)
भर्जयाव (active dual first-person subjunctive)
भर्जयाम (active first-person plural subjunctive)
भर्जयत् (active participle)
अभर्जयत् (imperfect)
अभर्जयत् (active indicative singular third-person)
अभर्जयताम् (active dual indicative third-person)
अभर्जयन् (active indicative plural third-person)
अभर्जयः (active indicative second-person singular)
अभर्जयतम् (active dual indicative second-person)
अभर्जयत (active indicative plural second-person)
अभर्जयम् (active first-person indicative singular)
अभर्जयाव (active dual first-person indicative)
अभर्जयाम (active first-person indicative plural)

desc

Prakrit: 𑀪𑀚𑁆𑀚𑁂𑀇 (bhajjei, “roasts, is roasted”) (merged with भृज्यते (bhṛjyate, “is roasted”, passive))

Central

Old Hindi: भाजना (bhājanā)

Southern:

Marathi: भाजणे (bhājṇe)

Konkani: भाज्चे (bhājce)

Eastern:

Assamese: ভজা (bhoza), ভাজা (bhaza)

Bengali: ভাজা (bhaja)

Sylheti: ꠜꠣꠎꠣ (báza)

Inherited from Proto-Indo-Aryan *bʰarȷ́áyati, from Proto-Indo-Iranian *bʰarȷ́áyati, from Proto-Indo-European *bʰorǵ-éye-ti (“causes to roast”). Compare Latin frigo.


भर्जित

sa-part

भर्जित • (bharjita) past passive causative participle (root भ्रज्ज्)

bharjita (romanization)
भ्रज्ज् (root)
भर्जितः (nominative singular)
भर्जितौ (dual nominative)
भर्जिता1 (dual nominative)
भर्जिताः (nominative plural)
भर्जितासः1 (nominative plural)
भर्जित (singular vocative)
भर्जितौ (dual vocative)
भर्जिता1 (dual vocative)
भर्जिताः (plural vocative)
भर्जितासः1 (plural vocative)
भर्जितम् (accusative singular)
भर्जितौ (accusative dual)
भर्जिता1 (accusative dual)
भर्जितान् (accusative plural)
भर्जितेन (instrumental singular)
भर्जिताभ्याम् (dual instrumental)
भर्जितैः (instrumental plural)
भर्जितेभिः1 (instrumental plural)
भर्जिताय (dative singular)
भर्जिताभ्याम् (dative dual)
भर्जितेभ्यः (dative plural)
भर्जितात् (ablative singular)
भर्जिताभ्याम् (ablative dual)
भर्जितेभ्यः (ablative plural)
भर्जितस्य (genitive singular)
भर्जितयोः (dual genitive)
भर्जितानाम् (genitive plural)
भर्जिते (locative singular)
भर्जितयोः (dual locative)
भर्जितेषु (locative plural)
भर्जिता (nominative singular)
भर्जिते (dual nominative)
भर्जिताः (nominative plural)
भर्जिते (singular vocative)
भर्जिते (dual vocative)
भर्जिताः (plural vocative)
भर्जिताम् (accusative singular)
भर्जिते (accusative dual)
भर्जिताः (accusative plural)
भर्जितया (instrumental singular)
भर्जिता1 (instrumental singular)
भर्जिताभ्याम् (dual instrumental)
भर्जिताभिः (instrumental plural)
भर्जितायै (dative singular)
भर्जिताभ्याम् (dative dual)
भर्जिताभ्यः (dative plural)
भर्जितायाः (ablative singular)
भर्जितायै2 (ablative singular)
भर्जिताभ्याम् (ablative dual)
भर्जिताभ्यः (ablative plural)
भर्जितायाः (genitive singular)
भर्जितायै2 (genitive singular)
भर्जितयोः (dual genitive)
भर्जितानाम् (genitive plural)
भर्जितायाम् (locative singular)
भर्जितयोः (dual locative)
भर्जितासु (locative plural)
भर्जितम् (nominative singular)
भर्जिते (dual nominative)
भर्जितानि (nominative plural)
भर्जिता1 (nominative plural)
भर्जित (singular vocative)
भर्जिते (dual vocative)
भर्जितानि (plural vocative)
भर्जिता1 (plural vocative)
भर्जितम् (accusative singular)
भर्जिते (accusative dual)
भर्जितानि (accusative plural)
भर्जिता1 (accusative plural)
भर्जितेन (instrumental singular)
भर्जिताभ्याम् (dual instrumental)
भर्जितैः (instrumental plural)
भर्जितेभिः1 (instrumental plural)
भर्जिताय (dative singular)
भर्जिताभ्याम् (dative dual)
भर्जितेभ्यः (dative plural)
भर्जितात् (ablative singular)
भर्जिताभ्याम् (ablative dual)
भर्जितेभ्यः (ablative plural)
भर्जितस्य (genitive singular)
भर्जितयोः (dual genitive)
भर्जितानाम् (genitive plural)
भर्जिते (locative singular)
भर्जितयोः (dual locative)
भर्जितेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀪𑀚𑁆𑀚𑀺𑀅 (bhajjia, “fried”), 𑀪𑀚𑁆𑀚𑀺𑀆 f (bhajjiā, “(fried) vegetables”)

Central:

Hindustani:

Hindi: भाजी (bhājī)

Urdu: بھاجی (bhājī)

→ English: bhaji

>? Guyanese Creole English: baaji

Gujarati: ભાજી (bhājī)

Southern:

Marathi: भाजी (bhājī)

/ˈbʱɐɾ.d͡ʑi.t̪ɐ/

भ्रज्ज् भ्रज्ज्#Sanskrit

causative past passive participle of भ्रज्ज् (bhrajj); fried, roasted


सुषिर

→ Malayalam: സുഷിരം (suṣiraṁ)


वल्कल

valkala (romanization)
वल्कलः (nominative singular)
वल्कलौ (dual nominative)
वल्कला1 (dual nominative)
वल्कलाः (nominative plural)
वल्कलासः1 (nominative plural)
वल्कल (singular vocative)
वल्कलौ (dual vocative)
वल्कला1 (dual vocative)
वल्कलाः (plural vocative)
वल्कलासः1 (plural vocative)
वल्कलम् (accusative singular)
वल्कलौ (accusative dual)
वल्कला1 (accusative dual)
वल्कलान् (accusative plural)
वल्कलेन (instrumental singular)
वल्कलाभ्याम् (dual instrumental)
वल्कलैः (instrumental plural)
वल्कलेभिः1 (instrumental plural)
वल्कलाय (dative singular)
वल्कलाभ्याम् (dative dual)
वल्कलेभ्यः (dative plural)
वल्कलात् (ablative singular)
वल्कलाभ्याम् (ablative dual)
वल्कलेभ्यः (ablative plural)
वल्कलस्य (genitive singular)
वल्कलयोः (dual genitive)
वल्कलानाम् (genitive plural)
वल्कले (locative singular)
वल्कलयोः (dual locative)
वल्कलेषु (locative plural)
वल्कलम् (nominative singular)
वल्कले (dual nominative)
वल्कलानि (nominative plural)
वल्कला1 (nominative plural)
वल्कल (singular vocative)
वल्कले (dual vocative)
वल्कलानि (plural vocative)
वल्कला1 (plural vocative)
वल्कलम् (accusative singular)
वल्कले (accusative dual)
वल्कलानि (accusative plural)
वल्कला1 (accusative plural)
वल्कलेन (instrumental singular)
वल्कलाभ्याम् (dual instrumental)
वल्कलैः (instrumental plural)
वल्कलेभिः1 (instrumental plural)
वल्कलाय (dative singular)
वल्कलाभ्याम् (dative dual)
वल्कलेभ्यः (dative plural)
वल्कलात् (ablative singular)
वल्कलाभ्याम् (ablative dual)
वल्कलेभ्यः (ablative plural)
वल्कलस्य (genitive singular)
वल्कलयोः (dual genitive)
वल्कलानाम् (genitive plural)
वल्कले (locative singular)
वल्कलयोः (dual locative)
वल्कलेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀯𑀓𑁆𑀓𑀮 (vakkala)

Central:

Hindustani: bakkal, bakal, baklā

desc

Hindi: बक्कल, बकल, बकला

Hindi: बक्कल, बकल, बकला

Urdu: بَکَّل, بَکَل, بَکْلَا

Urdu: بَکَّل, بَکَل, بَکْلَا

Eastern:

Assamese: বাকল (bakol), বাকলি (bakoli), বকলা (bokola)

Bengali: বাকল (bakol)

Bihari: बाकल

Odia: ବକଳ (bakaḷa), ବକଳା (bakaḷā)

Northern:

Kumaoni: बकल

Western:

Old Gujarati: वाकलाऊं (vākalāūṃ)

Gujarati: વાકલ (vākal)

Pali: vakkala

/ˈʋɐl̪.kɐ.l̪ɐ/


वेदक

vedaka (romanization)
वेदकः (nominative singular)
वेदकौ (dual nominative)
वेदका1 (dual nominative)
वेदकाः (nominative plural)
वेदकासः1 (nominative plural)
वेदक (singular vocative)
वेदकौ (dual vocative)
वेदका1 (dual vocative)
वेदकाः (plural vocative)
वेदकासः1 (plural vocative)
वेदकम् (accusative singular)
वेदकौ (accusative dual)
वेदका1 (accusative dual)
वेदकान् (accusative plural)
वेदकेन (instrumental singular)
वेदकाभ्याम् (dual instrumental)
वेदकैः (instrumental plural)
वेदकेभिः1 (instrumental plural)
वेदकाय (dative singular)
वेदकाभ्याम् (dative dual)
वेदकेभ्यः (dative plural)
वेदकात् (ablative singular)
वेदकाभ्याम् (ablative dual)
वेदकेभ्यः (ablative plural)
वेदकस्य (genitive singular)
वेदकयोः (dual genitive)
वेदकानाम् (genitive plural)
वेदके (locative singular)
वेदकयोः (dual locative)
वेदकेषु (locative plural)
वेदिका (nominative singular)
वेदिके (dual nominative)
वेदिकाः (nominative plural)
वेदिके (singular vocative)
वेदिके (dual vocative)
वेदिकाः (plural vocative)
वेदिकाम् (accusative singular)
वेदिके (accusative dual)
वेदिकाः (accusative plural)
वेदिकया (instrumental singular)
वेदिका1 (instrumental singular)
वेदिकाभ्याम् (dual instrumental)
वेदिकाभिः (instrumental plural)
वेदिकायै (dative singular)
वेदिकाभ्याम् (dative dual)
वेदिकाभ्यः (dative plural)
वेदिकायाः (ablative singular)
वेदिकायै2 (ablative singular)
वेदिकाभ्याम् (ablative dual)
वेदिकाभ्यः (ablative plural)
वेदिकायाः (genitive singular)
वेदिकायै2 (genitive singular)
वेदिकयोः (dual genitive)
वेदिकानाम् (genitive plural)
वेदिकायाम् (locative singular)
वेदिकयोः (dual locative)
वेदिकासु (locative plural)
वेदकम् (nominative singular)
वेदके (dual nominative)
वेदकानि (nominative plural)
वेदका1 (nominative plural)
वेदक (singular vocative)
वेदके (dual vocative)
वेदकानि (plural vocative)
वेदका1 (plural vocative)
वेदकम् (accusative singular)
वेदके (accusative dual)
वेदकानि (accusative plural)
वेदका1 (accusative plural)
वेदकेन (instrumental singular)
वेदकाभ्याम् (dual instrumental)
वेदकैः (instrumental plural)
वेदकेभिः1 (instrumental plural)
वेदकाय (dative singular)
वेदकाभ्याम् (dative dual)
वेदकेभ्यः (dative plural)
वेदकात् (ablative singular)
वेदकाभ्याम् (ablative dual)
वेदकेभ्यः (ablative plural)
वेदकस्य (genitive singular)
वेदकयोः (dual genitive)
वेदकानाम् (genitive plural)
वेदके (locative singular)
वेदकयोः (dual locative)
वेदकेषु (locative plural)

Rājat


श्लाघ्य

sa-noun

श्लाघ्य • (ślāghya) stem, ? (root श्लाघ्)

desc

→ Malayalam: ചാക്യാർ (cākyāṟ), ചാക്യാൻ (cākyāṉ), ശ്ലാഘ്യ (ślāghya), ശ്ലാഘ്യൻ (ślāghyaṉ)

→ Tamil: சாக்கையர் (cākkaiyar)

→ Kannada: ಶ್ಲಾಘ್ಯ (ślāghya)

/ˈɕl̪ɑːɡʱ.jɐ/

From the root श्लाघ् (ślāgh, “to trust, praise”) + -य (-ya).


हिरण्याक्ष

hiraṇyākṣa (romanization)
हिरण्याक्षः (nominative singular)
हिरण्याक्षौ (dual nominative)
हिरण्याक्षा1 (dual nominative)
हिरण्याक्षाः (nominative plural)
हिरण्याक्षासः1 (nominative plural)
हिरण्याक्ष (singular vocative)
हिरण्याक्षौ (dual vocative)
हिरण्याक्षा1 (dual vocative)
हिरण्याक्षाः (plural vocative)
हिरण्याक्षासः1 (plural vocative)
हिरण्याक्षम् (accusative singular)
हिरण्याक्षौ (accusative dual)
हिरण्याक्षा1 (accusative dual)
हिरण्याक्षान् (accusative plural)
हिरण्याक्षेण (instrumental singular)
हिरण्याक्षाभ्याम् (dual instrumental)
हिरण्याक्षैः (instrumental plural)
हिरण्याक्षेभिः1 (instrumental plural)
हिरण्याक्षाय (dative singular)
हिरण्याक्षाभ्याम् (dative dual)
हिरण्याक्षेभ्यः (dative plural)
हिरण्याक्षात् (ablative singular)
हिरण्याक्षाभ्याम् (ablative dual)
हिरण्याक्षेभ्यः (ablative plural)
हिरण्याक्षस्य (genitive singular)
हिरण्याक्षयोः (dual genitive)
हिरण्याक्षाणाम् (genitive plural)
हिरण्याक्षे (locative singular)
हिरण्याक्षयोः (dual locative)
हिरण्याक्षेषु (locative plural)

/ɦi.ɾɐɳ.jɑːk.ʂɐ/

/ɦi.ɾɐɳˈjɑːk.ʂɐ/

Compound of हिरण्य (híraṇya, “gold”) + अक्ष (ákṣa, “eye”)

com+

(Hinduism) Hiranyaksha, a daitya, brother of Hiranyakashipu, slayed by the Varāha avatar of Vishnu.


वर्धापयति

sa-verb

वर्धापयति • (vardhāpayati) third-singular indicative

vardhāpayati (romanization)
वर्धापयति (present)
वर्धापयते (present)
वर्धापयति (active indicative singular third-person)
वर्धापयतः (active dual indicative third-person)
वर्धापयन्ति (active indicative plural third-person)
वर्धापयते (indicative singular third-person)
वर्धापयेते (dual indicative third-person)
वर्धापयन्ते (indicative plural third-person)
वर्धापयसि (active indicative second-person singular)
वर्धापयथः (active dual indicative second-person)
वर्धापयथ (active indicative plural second-person)
वर्धापयसे (indicative second-person singular)
वर्धापयेथे (dual indicative second-person)
वर्धापयध्वे (indicative plural second-person)
वर्धापयामि (active first-person indicative singular)
वर्धापयावः (active dual first-person indicative)
वर्धापयामः (active first-person indicative plural)
वर्धापयामसि1 (active first-person indicative plural)
वर्धापये (first-person indicative singular)
वर्धापयावहे (dual first-person indicative)
वर्धापयामहे (first-person indicative plural)
वर्धापयतु (active imperative singular third-person)
वर्धापयताम् (active dual imperative third-person)
वर्धापयन्तु (active imperative plural third-person)
वर्धापयताम् (imperative singular third-person)
वर्धापयेताम् (dual imperative third-person)
वर्धापयन्ताम् (imperative plural third-person)
वर्धापय (active imperative second-person singular)
वर्धापयतम् (active dual imperative second-person)
वर्धापयत (active imperative plural second-person)
वर्धापयस्व (imperative second-person singular)
वर्धापयेथाम् (dual imperative second-person)
वर्धापयध्वम् (imperative plural second-person)
वर्धापयानि (active first-person imperative singular)
वर्धापयाव (active dual first-person imperative)
वर्धापयाम (active first-person imperative plural)
वर्धापयै (first-person imperative singular)
वर्धापयावहै (dual first-person imperative)
वर्धापयामहै (first-person imperative plural)
वर्धापयेत् (active imperative singular third-person)
वर्धापयेताम् (active dual imperative third-person)
वर्धापयेयुः (active imperative plural third-person)
वर्धापयेत (imperative singular third-person)
वर्धापयेयाताम् (dual imperative third-person)
वर्धापयेरन् (imperative plural third-person)
वर्धापयेः (active imperative second-person singular)
वर्धापयेतम् (active dual imperative second-person)
वर्धापयेत (active imperative plural second-person)
वर्धापयेथाः (imperative second-person singular)
वर्धापयेयाथाम् (dual imperative second-person)
वर्धापयेध्वम् (imperative plural second-person)
वर्धापयेयम् (active first-person imperative singular)
वर्धापयेव (active dual first-person imperative)
वर्धापयेम (active first-person imperative plural)
वर्धापयेय (first-person imperative singular)
वर्धापयेवहि (dual first-person imperative)
वर्धापयेमहि (first-person imperative plural)
वर्धापयात् (active singular subjunctive third-person)
वर्धापयाति (active singular subjunctive third-person)
वर्धापयातः (active dual subjunctive third-person)
वर्धापयान् (active plural subjunctive third-person)
वर्धापयाते (singular subjunctive third-person)
वर्धापयातै (singular subjunctive third-person)
वर्धापयैते (dual subjunctive third-person)
वर्धापयन्त (plural subjunctive third-person)
वर्धापयान्तै (plural subjunctive third-person)
वर्धापयाः (active second-person singular subjunctive)
वर्धापयासि (active second-person singular subjunctive)
वर्धापयाथः (active dual second-person subjunctive)
वर्धापयाथ (active plural second-person subjunctive)
वर्धापयासे (second-person singular subjunctive)
वर्धापयासै (second-person singular subjunctive)
वर्धापयैथे (dual second-person subjunctive)
वर्धापयाध्वै (plural second-person subjunctive)
वर्धापयानि (active first-person singular subjunctive)
वर्धापयाव (active dual first-person subjunctive)
वर्धापयाम (active first-person plural subjunctive)
वर्धापयै (first-person singular subjunctive)
वर्धापयावहै (dual first-person subjunctive)
वर्धापयामहै (first-person plural subjunctive)
वर्धापयत् (active participle)
वर्धापयमान (participle)
वर्धापयान2 (participle)
अवर्धापयत् (imperfect)
अवर्धापयत (imperfect)
अवर्धापयत् (active indicative singular third-person)
अवर्धापयताम् (active dual indicative third-person)
अवर्धापयन् (active indicative plural third-person)
अवर्धापयत (indicative singular third-person)
अवर्धापयेताम् (dual indicative third-person)
अवर्धापयन्त (indicative plural third-person)
अवर्धापयः (active indicative second-person singular)
अवर्धापयतम् (active dual indicative second-person)
अवर्धापयत (active indicative plural second-person)
अवर्धापयथाः (indicative second-person singular)
अवर्धापयेथाम् (dual indicative second-person)
अवर्धापयध्वम् (indicative plural second-person)
अवर्धापयम् (active first-person indicative singular)
अवर्धापयाव (active dual first-person indicative)
अवर्धापयाम (active first-person indicative plural)
अवर्धापये (first-person indicative singular)
अवर्धापयावहि (dual first-person indicative)
अवर्धापयामहि (first-person indicative plural)

Pali: vaḍḍhāpeti

desc

Prakrit: 𑀯𑀟𑁆𑀠𑀸𑀯𑀇 (vaḍḍhāvaï), 𑀯𑀟𑁆𑀠𑀯𑀇 (vaḍḍhavaï)

Central:

Hindustani:

Hindi: बढ़ाना (baṛhānā)

Urdu: بڈھانا (baṛhānā)

Northern:

Nepali: बढ़ाउनु (baṛhāunu)

Southern:

Marathi: वाढविणे (vāḍhviṇe)

Prakrit: 𑀯𑀤𑁆𑀥𑀸𑀯𑁂𑀇 (vaddhāvei)

Northwestern:

Punjabi: ਵਧਾਉਣਾ (vadhāuṇā)

Central:

Hindustani:

Hindi: बधाना (badhānā)

Urdu: بدھانا (badhānā)

Gujarati: વધાવવું (vadhāvvũ)

(past participle) Prakrit: 𑀯𑀟𑁆𑀠𑀸𑀯𑀺𑀅 (vaḍḍhāvia, “increased”), *𑀯𑀤𑁆𑀥𑀸𑀯𑀺𑀅 (*vaddhāvia, “congratulated, increased”)

Northwestern:

Punjabi: ਵਧਾਈ (vadhāī)

Central:

Hindustani:

Hindi: बधाई (badhāī)

Urdu: بدھائی (badhāī)

Gujarati: વધાઈ (vadhāī)

/ʋɐɾˈd̪ʱɑː.pɐ.jɐ.t̪i/

From the root वृध् (vṛdh) + -आपयति (-āpayati).

sa-root

causes to increase or grow, augments, increases, makes larger or longer, heightens, strengthens, furthers, promotes ((in the mediopassive) for one's self)

c. 400 BCE, Mahābhārata

elevates, raises to power, causes to prosper or thrive

(Vedic) (in the mediopassive) rejoices, is joyful, takes delight in [with instrumental], enjoys

exalts, magnifies, glorifies (especially of the gods), makes joyful, gladden


तया

instrumental singular of सा (sā́, “she”)


तस्यै

to her, for her; dative singular of सा (sā́, “she”)


तस्या

/ˈt̪ɐs̪.jɑː/

sandhi form of dative singular of सा (sā́, “she”)

sandhi form of ablative/genitive singular of सा (sā́, “she”)


किं तु

head

किं तु • (kiṃ tu)

sa-adv

किं तु • (kiṃ tu)

→ Hindi: किंतु (kintu)


परम्

inflection of पर (para):
masculine accusative singular

inflection of पर (para):
neuter nominative singular

inflection of पर (para):
neuter accusative singular


परम्

masculine accusative singular of पर (para)


लज्जते

sa-verb

लज्जते • (lajjate) third-singular indicative (class 6, type A, root लज्ज्)

lajjate (romanization)
लज्ज् (root)
लज्जते (present)
लज्जते (indicative singular third-person)
लज्जेते (dual indicative third-person)
लज्जन्ते (indicative plural third-person)
लज्जसे (indicative second-person singular)
लज्जेथे (dual indicative second-person)
लज्जध्वे (indicative plural second-person)
लज्जे (first-person indicative singular)
लज्जावहे (dual first-person indicative)
लज्जामहे (first-person indicative plural)
लज्जताम् (imperative singular third-person)
लज्जेताम् (dual imperative third-person)
लज्जन्ताम् (imperative plural third-person)
लज्जस्व (imperative second-person singular)
लज्जेथाम् (dual imperative second-person)
लज्जध्वम् (imperative plural second-person)
लज्जै (first-person imperative singular)
लज्जावहै (dual first-person imperative)
लज्जामहै (first-person imperative plural)
लज्जेत (imperative singular third-person)
लज्जेयाताम् (dual imperative third-person)
लज्जेरन् (imperative plural third-person)
लज्जेथाः (imperative second-person singular)
लज्जेयाथाम् (dual imperative second-person)
लज्जेध्वम् (imperative plural second-person)
लज्जेय (first-person imperative singular)
लज्जेवहि (dual first-person imperative)
लज्जेमहि (first-person imperative plural)
लज्जाते (singular subjunctive third-person)
लज्जातै (singular subjunctive third-person)
लज्जैते (dual subjunctive third-person)
लज्जन्त (plural subjunctive third-person)
लज्जान्तै (plural subjunctive third-person)
लज्जासे (second-person singular subjunctive)
लज्जासै (second-person singular subjunctive)
लज्जैथे (dual second-person subjunctive)
लज्जाध्वै (plural second-person subjunctive)
लज्जै (first-person singular subjunctive)
लज्जावहै (dual first-person subjunctive)
लज्जामहै (first-person plural subjunctive)
लज्जमान (participle)
अलज्जत (imperfect)
अलज्जत (indicative singular third-person)
अलज्जेताम् (dual indicative third-person)
अलज्जन्त (indicative plural third-person)
अलज्जथाः (indicative second-person singular)
अलज्जेथाम् (dual indicative second-person)
अलज्जध्वम् (indicative plural second-person)
अलज्जे (first-person indicative singular)
अलज्जावहि (dual first-person indicative)
अलज्जामहि (first-person indicative plural)

Pali: lajjati, lajjana (“shame”)

Dardic:

Phalura: laǰíǰa

Prakrit: 𑀮𑀚𑁆𑀚𑀇 (lajjaï)

Central:

Hindustani:

Hindi: लाजना (lājnā)

Urdu: لاجنا (lājnā)

Old Gujarati:

Gujarati: લાજવું (lājvũ)

/ˈl̪ɐd̪.d͡ʑɐ.t̪eː/

[ˈl̪ɐd̪̚.d͡ʑɐ.t̪eː]


अस्माक

asmā́ka (romanization)
अस्माकः (nominative singular)
अस्माकौ (dual nominative)
अस्माका1 (dual nominative)
अस्माकाः (nominative plural)
अस्माकासः1 (nominative plural)
अस्माक (singular vocative)
अस्माकौ (dual vocative)
अस्माका1 (dual vocative)
अस्माकाः (plural vocative)
अस्माकासः1 (plural vocative)
अस्माकम् (accusative singular)
अस्माकौ (accusative dual)
अस्माका1 (accusative dual)
अस्माकान् (accusative plural)
अस्माकेन (instrumental singular)
अस्माकाभ्याम् (dual instrumental)
अस्माकैः (instrumental plural)
अस्माकेभिः1 (instrumental plural)
अस्माकाय (dative singular)
अस्माकाभ्याम् (dative dual)
अस्माकेभ्यः (dative plural)
अस्माकात् (ablative singular)
अस्माकाभ्याम् (ablative dual)
अस्माकेभ्यः (ablative plural)
अस्माकस्य (genitive singular)
अस्माकयोः (dual genitive)
अस्माकानाम् (genitive plural)
अस्माके (locative singular)
अस्माकयोः (dual locative)
अस्माकेषु (locative plural)
अस्माका (nominative singular)
अस्माके (dual nominative)
अस्माकाः (nominative plural)
अस्माके (singular vocative)
अस्माके (dual vocative)
अस्माकाः (plural vocative)
अस्माकाम् (accusative singular)
अस्माके (accusative dual)
अस्माकाः (accusative plural)
अस्माकया (instrumental singular)
अस्माका1 (instrumental singular)
अस्माकाभ्याम् (dual instrumental)
अस्माकाभिः (instrumental plural)
अस्माकायै (dative singular)
अस्माकाभ्याम् (dative dual)
अस्माकाभ्यः (dative plural)
अस्माकायाः (ablative singular)
अस्माकायै2 (ablative singular)
अस्माकाभ्याम् (ablative dual)
अस्माकाभ्यः (ablative plural)
अस्माकायाः (genitive singular)
अस्माकायै2 (genitive singular)
अस्माकयोः (dual genitive)
अस्माकानाम् (genitive plural)
अस्माकायाम् (locative singular)
अस्माकयोः (dual locative)
अस्माकासु (locative plural)
अस्माकम् (nominative singular)
अस्माके (dual nominative)
अस्माकानि (nominative plural)
अस्माका1 (nominative plural)
अस्माक (singular vocative)
अस्माके (dual vocative)
अस्माकानि (plural vocative)
अस्माका1 (plural vocative)
अस्माकम् (accusative singular)
अस्माके (accusative dual)
अस्माकानि (accusative plural)
अस्माका1 (accusative plural)
अस्माकेन (instrumental singular)
अस्माकाभ्याम् (dual instrumental)
अस्माकैः (instrumental plural)
अस्माकेभिः1 (instrumental plural)
अस्माकाय (dative singular)
अस्माकाभ्याम् (dative dual)
अस्माकेभ्यः (dative plural)
अस्माकात् (ablative singular)
अस्माकाभ्याम् (ablative dual)
अस्माकेभ्यः (ablative plural)
अस्माकस्य (genitive singular)
अस्माकयोः (dual genitive)
अस्माकानाम् (genitive plural)
अस्माके (locative singular)
अस्माकयोः (dual locative)
अस्माकेषु (locative plural)

/ɐs̪ˈmɑː.kɐ/

अस्माकम्

functioning as genitive plural of अहम् (ahám)


आस्माक

sa-adj

आस्माक • (āsmāká) stem

āsmāká (romanization)
आस्माकः (nominative singular)
आस्माकौ (dual nominative)
आस्माका1 (dual nominative)
आस्माकाः (nominative plural)
आस्माकासः1 (nominative plural)
आस्माक (singular vocative)
आस्माकौ (dual vocative)
आस्माका1 (dual vocative)
आस्माकाः (plural vocative)
आस्माकासः1 (plural vocative)
आस्माकम् (accusative singular)
आस्माकौ (accusative dual)
आस्माका1 (accusative dual)
आस्माकान् (accusative plural)
आस्माकेन (instrumental singular)
आस्माकाभ्याम् (dual instrumental)
आस्माकैः (instrumental plural)
आस्माकेभिः1 (instrumental plural)
आस्माकाय (dative singular)
आस्माकाभ्याम् (dative dual)
आस्माकेभ्यः (dative plural)
आस्माकात् (ablative singular)
आस्माकाभ्याम् (ablative dual)
आस्माकेभ्यः (ablative plural)
आस्माकस्य (genitive singular)
आस्माकयोः (dual genitive)
आस्माकानाम् (genitive plural)
आस्माके (locative singular)
आस्माकयोः (dual locative)
आस्माकेषु (locative plural)
आस्माकी (nominative singular)
आस्माक्यौ (dual nominative)
आस्माकी1 (dual nominative)
आस्माक्यः (nominative plural)
आस्माकीः1 (nominative plural)
आस्माकि (singular vocative)
आस्माक्यौ (dual vocative)
आस्माकी1 (dual vocative)
आस्माक्यः (plural vocative)
आस्माकीः1 (plural vocative)
आस्माकीम् (accusative singular)
आस्माक्यौ (accusative dual)
आस्माकी1 (accusative dual)
आस्माकीः (accusative plural)
आस्माक्या (instrumental singular)
आस्माकीभ्याम् (dual instrumental)
आस्माकीभिः (instrumental plural)
आस्माक्यै (dative singular)
आस्माकीभ्याम् (dative dual)
आस्माकीभ्यः (dative plural)
आस्माक्याः (ablative singular)
आस्माक्यै2 (ablative singular)
आस्माकीभ्याम् (ablative dual)
आस्माकीभ्यः (ablative plural)
आस्माक्याः (genitive singular)
आस्माक्यै2 (genitive singular)
आस्माक्योः (dual genitive)
आस्माकीनाम् (genitive plural)
आस्माक्याम् (locative singular)
आस्माक्योः (dual locative)
आस्माकीषु (locative plural)
आस्माकम् (nominative singular)
आस्माके (dual nominative)
आस्माकानि (nominative plural)
आस्माका1 (nominative plural)
आस्माक (singular vocative)
आस्माके (dual vocative)
आस्माकानि (plural vocative)
आस्माका1 (plural vocative)
आस्माकम् (accusative singular)
आस्माके (accusative dual)
आस्माकानि (accusative plural)
आस्माका1 (accusative plural)
आस्माकेन (instrumental singular)
आस्माकाभ्याम् (dual instrumental)
आस्माकैः (instrumental plural)
आस्माकेभिः1 (instrumental plural)
आस्माकाय (dative singular)
आस्माकाभ्याम् (dative dual)
आस्माकेभ्यः (dative plural)
आस्माकात् (ablative singular)
आस्माकाभ्याम् (ablative dual)
आस्माकेभ्यः (ablative plural)
आस्माकस्य (genitive singular)
आस्माकयोः (dual genitive)
आस्माकानाम् (genitive plural)
आस्माके (locative singular)
आस्माकयोः (dual locative)
आस्माकेषु (locative plural)

/ɑːs̪ˈmɑː.kɐ/


यौष्माक

yauṣmāka (romanization)
यौष्माकः (nominative singular)
यौष्माकौ (dual nominative)
यौष्माका1 (dual nominative)
यौष्माकाः (nominative plural)
यौष्माकासः1 (nominative plural)
यौष्माक (singular vocative)
यौष्माकौ (dual vocative)
यौष्माका1 (dual vocative)
यौष्माकाः (plural vocative)
यौष्माकासः1 (plural vocative)
यौष्माकम् (accusative singular)
यौष्माकौ (accusative dual)
यौष्माका1 (accusative dual)
यौष्माकान् (accusative plural)
यौष्माकेण (instrumental singular)
यौष्माकाभ्याम् (dual instrumental)
यौष्माकैः (instrumental plural)
यौष्माकेभिः1 (instrumental plural)
यौष्माकाय (dative singular)
यौष्माकाभ्याम् (dative dual)
यौष्माकेभ्यः (dative plural)
यौष्माकात् (ablative singular)
यौष्माकाभ्याम् (ablative dual)
यौष्माकेभ्यः (ablative plural)
यौष्माकस्य (genitive singular)
यौष्माकयोः (dual genitive)
यौष्माकाणाम् (genitive plural)
यौष्माके (locative singular)
यौष्माकयोः (dual locative)
यौष्माकेषु (locative plural)
यौष्माकी (nominative singular)
यौष्माक्यौ (dual nominative)
यौष्माकी1 (dual nominative)
यौष्माक्यः (nominative plural)
यौष्माकीः1 (nominative plural)
यौष्माकि (singular vocative)
यौष्माक्यौ (dual vocative)
यौष्माकी1 (dual vocative)
यौष्माक्यः (plural vocative)
यौष्माकीः1 (plural vocative)
यौष्माकीम् (accusative singular)
यौष्माक्यौ (accusative dual)
यौष्माकी1 (accusative dual)
यौष्माकीः (accusative plural)
यौष्माक्या (instrumental singular)
यौष्माकीभ्याम् (dual instrumental)
यौष्माकीभिः (instrumental plural)
यौष्माक्यै (dative singular)
यौष्माकीभ्याम् (dative dual)
यौष्माकीभ्यः (dative plural)
यौष्माक्याः (ablative singular)
यौष्माक्यै2 (ablative singular)
यौष्माकीभ्याम् (ablative dual)
यौष्माकीभ्यः (ablative plural)
यौष्माक्याः (genitive singular)
यौष्माक्यै2 (genitive singular)
यौष्माक्योः (dual genitive)
यौष्माकीणाम् (genitive plural)
यौष्माक्याम् (locative singular)
यौष्माक्योः (dual locative)
यौष्माकीषु (locative plural)
यौष्माकम् (nominative singular)
यौष्माके (dual nominative)
यौष्माकाणि (nominative plural)
यौष्माका1 (nominative plural)
यौष्माक (singular vocative)
यौष्माके (dual vocative)
यौष्माकाणि (plural vocative)
यौष्माका1 (plural vocative)
यौष्माकम् (accusative singular)
यौष्माके (accusative dual)
यौष्माकाणि (accusative plural)
यौष्माका1 (accusative plural)
यौष्माकेण (instrumental singular)
यौष्माकाभ्याम् (dual instrumental)
यौष्माकैः (instrumental plural)
यौष्माकेभिः1 (instrumental plural)
यौष्माकाय (dative singular)
यौष्माकाभ्याम् (dative dual)
यौष्माकेभ्यः (dative plural)
यौष्माकात् (ablative singular)
यौष्माकाभ्याम् (ablative dual)
यौष्माकेभ्यः (ablative plural)
यौष्माकस्य (genitive singular)
यौष्माकयोः (dual genitive)
यौष्माकाणाम् (genitive plural)
यौष्माके (locative singular)
यौष्माकयोः (dual locative)
यौष्माकेषु (locative plural)


मेण्ढ

meṇḍha (romanization)
मेण्ढः (nominative singular)
मेण्ढौ (dual nominative)
मेण्ढा1 (dual nominative)
मेण्ढाः (nominative plural)
मेण्ढासः1 (nominative plural)
मेण्ढ (singular vocative)
मेण्ढौ (dual vocative)
मेण्ढा1 (dual vocative)
मेण्ढाः (plural vocative)
मेण्ढासः1 (plural vocative)
मेण्ढम् (accusative singular)
मेण्ढौ (accusative dual)
मेण्ढा1 (accusative dual)
मेण्ढान् (accusative plural)
मेण्ढेन (instrumental singular)
मेण्ढाभ्याम् (dual instrumental)
मेण्ढैः (instrumental plural)
मेण्ढेभिः1 (instrumental plural)
मेण्ढाय (dative singular)
मेण्ढाभ्याम् (dative dual)
मेण्ढेभ्यः (dative plural)
मेण्ढात् (ablative singular)
मेण्ढाभ्याम् (ablative dual)
मेण्ढेभ्यः (ablative plural)
मेण्ढस्य (genitive singular)
मेण्ढयोः (dual genitive)
मेण्ढानाम् (genitive plural)
मेण्ढे (locative singular)
मेण्ढयोः (dual locative)
मेण्ढेषु (locative plural)

Pali: meṇḍa (“ram”)

Dardic:

Phalura: miṇḍ

desc

Prakrit: 𑀫𑁂𑀟𑁆𑀠 (mĕḍḍha), 𑀫𑁂𑀁𑀠 (meṃḍha), 𑀫𑁂𑀁𑀟 (meṃḍa), 𑀫𑀺𑀁𑀠 (miṃḍha)

Northern:

Nepali: मेढ़ो (meṛho), मेड़ो (meṛo)

Eastern:

Bengali: মেড়া (meṛa)

Central:

Marathi: मेंढा (meṇḍhā)

Gujarati: મેંઢું (meṇḍhũ)

Hindustani:

Hindi: मेढ़ (meṛh), मेढ़ा (meṛhā), मेंढा (meṇḍhā)

Urdu: میڑھ (meṛh), میڑھا (meṛhā), مینڈھا (meṇḍhā)

Prakrit: 𑀫𑁂𑀁𑀞𑀻 (meṃṭhī, “sheep”)

Central:

Old Hindi: मेठा (meṭhā, “ram”)

Prakrit: [script needed] (*mĕjjha)

Central:

Old Hindi: मेझुका (mejhukā, “ram”)

Probably borrowed from Munda or some other substrate; see also भेड्र (bheḍra).
The "penis" sense may come from a collision and conflation with मेढ्र (meḍhra, “penis (organ of urination)”); see there for more.


सग्धि

/ˈs̪ɐɡ.d̪ʱi/

[ˈs̪ɐɡ̚.d̪ʱi]


हिरण्यकशिपु

hiraṇyakaśipu (romanization)
हिरण्यकशिपुः (nominative singular)
हिरण्यकशिपू (dual nominative)
हिरण्यकशिपवः (nominative plural)
हिरण्यकशिपो (singular vocative)
हिरण्यकशिपू (dual vocative)
हिरण्यकशिपवः (plural vocative)
हिरण्यकशिपुम् (accusative singular)
हिरण्यकशिपू (accusative dual)
हिरण्यकशिपून् (accusative plural)
हिरण्यकशिपुना (instrumental singular)
हिरण्यकशिपुभ्याम् (dual instrumental)
हिरण्यकशिपुभिः (instrumental plural)
हिरण्यकशिपवे (dative singular)
हिरण्यकशिपुभ्याम् (dative dual)
हिरण्यकशिपुभ्यः (dative plural)
हिरण्यकशिपोः (ablative singular)
हिरण्यकशिपुभ्याम् (ablative dual)
हिरण्यकशिपुभ्यः (ablative plural)
हिरण्यकशिपोः (genitive singular)
हिरण्यकशिप्वोः (dual genitive)
हिरण्यकशिपूनाम् (genitive plural)
हिरण्यकशिपौ (locative singular)
हिरण्यकशिप्वोः (dual locative)
हिरण्यकशिपुषु (locative plural)

Compound of हिरण्य (hiraṇya, “golden”) + कशिपु (kaśipu, “hair”).

com+

(Hinduism) Hiranyakashipu, son of Kashyapa and Diti, father of Prahlada, slain by the Narasimha avatar of Vishnu


तिलोत्तमा

tilottamā́ (romanization)
तिलोत्तमा (nominative singular)
तिलोत्तमे (dual nominative)
तिलोत्तमाः (nominative plural)
तिलोत्तमे (singular vocative)
तिलोत्तमे (dual vocative)
तिलोत्तमाः (plural vocative)
तिलोत्तमाम् (accusative singular)
तिलोत्तमे (accusative dual)
तिलोत्तमाः (accusative plural)
तिलोत्तमया (instrumental singular)
तिलोत्तमा1 (instrumental singular)
तिलोत्तमाभ्याम् (dual instrumental)
तिलोत्तमाभिः (instrumental plural)
तिलोत्तमायै (dative singular)
तिलोत्तमाभ्याम् (dative dual)
तिलोत्तमाभ्यः (dative plural)
तिलोत्तमायाः (ablative singular)
तिलोत्तमायै2 (ablative singular)
तिलोत्तमाभ्याम् (ablative dual)
तिलोत्तमाभ्यः (ablative plural)
तिलोत्तमायाः (genitive singular)
तिलोत्तमायै2 (genitive singular)
तिलोत्तमयोः (dual genitive)
तिलोत्तमानाम् (genitive plural)
तिलोत्तमायाम् (locative singular)
तिलोत्तमयोः (dual locative)
तिलोत्तमासु (locative plural)

Compound of तिल (tila, “particle”) + उत्तम (uttamá, “greatest”)

(Hinduism) an apsara, featured in the Mahabharata.


त्यागिन्

tyāgin (romanization)
त्यज् (root)
त्यागी (nominative singular)
त्यागिनौ (dual nominative)
त्यागिना1 (dual nominative)
त्यागिनः (nominative plural)
त्यागिन् (singular vocative)
त्यागिनौ (dual vocative)
त्यागिना1 (dual vocative)
त्यागिनः (plural vocative)
त्यागिनम् (accusative singular)
त्यागिनौ (accusative dual)
त्यागिना1 (accusative dual)
त्यागिनः (accusative plural)
त्यागिना (instrumental singular)
त्यागिभ्याम् (dual instrumental)
त्यागिभिः (instrumental plural)
त्यागिने (dative singular)
त्यागिभ्याम् (dative dual)
त्यागिभ्यः (dative plural)
त्यागिनः (ablative singular)
त्यागिभ्याम् (ablative dual)
त्यागिभ्यः (ablative plural)
त्यागिनः (genitive singular)
त्यागिनोः (dual genitive)
त्यागिनाम् (genitive plural)
त्यागिनि (locative singular)
त्यागिनोः (dual locative)
त्यागिषु (locative plural)
त्यागी (nominative singular)
त्यागिनौ (dual nominative)
त्यागिना1 (dual nominative)
त्यागिनः (nominative plural)
त्यागिन् (singular vocative)
त्यागिनौ (dual vocative)
त्यागिना1 (dual vocative)
त्यागिनः (plural vocative)
त्यागिनम् (accusative singular)
त्यागिनौ (accusative dual)
त्यागिना1 (accusative dual)
त्यागिनः (accusative plural)
त्यागिना (instrumental singular)
त्यागिभ्याम् (dual instrumental)
त्यागिभिः (instrumental plural)
त्यागिने (dative singular)
त्यागिभ्याम् (dative dual)
त्यागिभ्यः (dative plural)
त्यागिनः (ablative singular)
त्यागिभ्याम् (ablative dual)
त्यागिभ्यः (ablative plural)
त्यागिनः (genitive singular)
त्यागिनोः (dual genitive)
त्यागिनाम् (genitive plural)
त्यागिनि (locative singular)
त्यागिनोः (dual locative)
त्यागिषु (locative plural)
त्यागि (nominative singular)
त्यागिनी (dual nominative)
त्यागीनि (nominative plural)
त्यागि (singular vocative)
त्यागिन् (singular vocative)
त्यागिनी (dual vocative)
त्यागीनि (plural vocative)
त्यागि (accusative singular)
त्यागिनी (accusative dual)
त्यागीनि (accusative plural)
त्यागिना (instrumental singular)
त्यागिभ्याम् (dual instrumental)
त्यागिभिः (instrumental plural)
त्यागिने (dative singular)
त्यागिभ्याम् (dative dual)
त्यागिभ्यः (dative plural)
त्यागिनः (ablative singular)
त्यागिभ्याम् (ablative dual)
त्यागिभ्यः (ablative plural)
त्यागिनः (genitive singular)
त्यागिनोः (dual genitive)
त्यागिनाम् (genitive plural)
त्यागिनि (locative singular)
त्यागिनोः (dual locative)
त्यागिषु (locative plural)

(At the end of a compound) giving up, resigning

c. 400 BCE, Mahābhārata

one who has resigned (as an ascetic who abandons worldly objects)

आत्मनः त्यागिन्


त्यागिन्

tyāgin (romanization)
त्यागी (nominative singular)
त्यागिनौ (dual nominative)
त्यागिना1 (dual nominative)
त्यागिनः (nominative plural)
त्यागिन् (singular vocative)
त्यागिनौ (dual vocative)
त्यागिना1 (dual vocative)
त्यागिनः (plural vocative)
त्यागिनम् (accusative singular)
त्यागिनौ (accusative dual)
त्यागिना1 (accusative dual)
त्यागिनः (accusative plural)
त्यागिना (instrumental singular)
त्यागिभ्याम् (dual instrumental)
त्यागिभिः (instrumental plural)
त्यागिने (dative singular)
त्यागिभ्याम् (dative dual)
त्यागिभ्यः (dative plural)
त्यागिनः (ablative singular)
त्यागिभ्याम् (ablative dual)
त्यागिभ्यः (ablative plural)
त्यागिनः (genitive singular)
त्यागिनोः (dual genitive)
त्यागिनाम् (genitive plural)
त्यागिनि (locative singular)
त्यागिनोः (dual locative)
त्यागिषु (locative plural)

→ Hindi: त्यागी (tyāgī)


त्याज्य

tyājya (romanization)
त्याज्यम् (nominative singular)
त्याज्ये (dual nominative)
त्याज्यानि (nominative plural)
त्याज्या1 (nominative plural)
त्याज्य (singular vocative)
त्याज्ये (dual vocative)
त्याज्यानि (plural vocative)
त्याज्या1 (plural vocative)
त्याज्यम् (accusative singular)
त्याज्ये (accusative dual)
त्याज्यानि (accusative plural)
त्याज्या1 (accusative plural)
त्याज्येन (instrumental singular)
त्याज्याभ्याम् (dual instrumental)
त्याज्यैः (instrumental plural)
त्याज्येभिः1 (instrumental plural)
त्याज्याय (dative singular)
त्याज्याभ्याम् (dative dual)
त्याज्येभ्यः (dative plural)
त्याज्यात् (ablative singular)
त्याज्याभ्याम् (ablative dual)
त्याज्येभ्यः (ablative plural)
त्याज्यस्य (genitive singular)
त्याज्ययोः (dual genitive)
त्याज्यानाम् (genitive plural)
त्याज्ये (locative singular)
त्याज्ययोः (dual locative)
त्याज्येषु (locative plural)

/ˈt̪jɑːd͡ʑ.jɐ/

(astrology) part of an asterism or its duration considered as unlucky


त्याज्य

sa-part

त्याज्य • (tyājya) future passive participle (root त्यज्)

tyājya (romanization)
त्यज् (root)
त्याज्यः (nominative singular)
त्याज्यौ (dual nominative)
त्याज्या1 (dual nominative)
त्याज्याः (nominative plural)
त्याज्यासः1 (nominative plural)
त्याज्य (singular vocative)
त्याज्यौ (dual vocative)
त्याज्या1 (dual vocative)
त्याज्याः (plural vocative)
त्याज्यासः1 (plural vocative)
त्याज्यम् (accusative singular)
त्याज्यौ (accusative dual)
त्याज्या1 (accusative dual)
त्याज्यान् (accusative plural)
त्याज्येन (instrumental singular)
त्याज्याभ्याम् (dual instrumental)
त्याज्यैः (instrumental plural)
त्याज्येभिः1 (instrumental plural)
त्याज्याय (dative singular)
त्याज्याभ्याम् (dative dual)
त्याज्येभ्यः (dative plural)
त्याज्यात् (ablative singular)
त्याज्याभ्याम् (ablative dual)
त्याज्येभ्यः (ablative plural)
त्याज्यस्य (genitive singular)
त्याज्ययोः (dual genitive)
त्याज्यानाम् (genitive plural)
त्याज्ये (locative singular)
त्याज्ययोः (dual locative)
त्याज्येषु (locative plural)
त्याज्या (nominative singular)
त्याज्ये (dual nominative)
त्याज्याः (nominative plural)
त्याज्ये (singular vocative)
त्याज्ये (dual vocative)
त्याज्याः (plural vocative)
त्याज्याम् (accusative singular)
त्याज्ये (accusative dual)
त्याज्याः (accusative plural)
त्याज्यया (instrumental singular)
त्याज्या1 (instrumental singular)
त्याज्याभ्याम् (dual instrumental)
त्याज्याभिः (instrumental plural)
त्याज्यायै (dative singular)
त्याज्याभ्याम् (dative dual)
त्याज्याभ्यः (dative plural)
त्याज्यायाः (ablative singular)
त्याज्यायै2 (ablative singular)
त्याज्याभ्याम् (ablative dual)
त्याज्याभ्यः (ablative plural)
त्याज्यायाः (genitive singular)
त्याज्यायै2 (genitive singular)
त्याज्ययोः (dual genitive)
त्याज्यानाम् (genitive plural)
त्याज्यायाम् (locative singular)
त्याज्ययोः (dual locative)
त्याज्यासु (locative plural)
त्याज्यम् (nominative singular)
त्याज्ये (dual nominative)
त्याज्यानि (nominative plural)
त्याज्या1 (nominative plural)
त्याज्य (singular vocative)
त्याज्ये (dual vocative)
त्याज्यानि (plural vocative)
त्याज्या1 (plural vocative)
त्याज्यम् (accusative singular)
त्याज्ये (accusative dual)
त्याज्यानि (accusative plural)
त्याज्या1 (accusative plural)
त्याज्येन (instrumental singular)
त्याज्याभ्याम् (dual instrumental)
त्याज्यैः (instrumental plural)
त्याज्येभिः1 (instrumental plural)
त्याज्याय (dative singular)
त्याज्याभ्याम् (dative dual)
त्याज्येभ्यः (dative plural)
त्याज्यात् (ablative singular)
त्याज्याभ्याम् (ablative dual)
त्याज्येभ्यः (ablative plural)
त्याज्यस्य (genitive singular)
त्याज्ययोः (dual genitive)
त्याज्यानाम् (genitive plural)
त्याज्ये (locative singular)
त्याज्ययोः (dual locative)
त्याज्येषु (locative plural)

→ Hindi: त्याज्य (tyājya)

/ˈt̪jɑːd͡ʑ.jɐ/

त्यज् त्यज्#Sanskrit

future passive participle of त्यज् (tyaj)

to be left or abandoned or quitted or shunned or expelled or removed


केशव

keśava (romanization)
केशवः (nominative singular)
केशवौ (dual nominative)
केशवा1 (dual nominative)
केशवाः (nominative plural)
केशवासः1 (nominative plural)
केशव (singular vocative)
केशवौ (dual vocative)
केशवा1 (dual vocative)
केशवाः (plural vocative)
केशवासः1 (plural vocative)
केशवम् (accusative singular)
केशवौ (accusative dual)
केशवा1 (accusative dual)
केशवान् (accusative plural)
केशवेन (instrumental singular)
केशवाभ्याम् (dual instrumental)
केशवैः (instrumental plural)
केशवेभिः1 (instrumental plural)
केशवाय (dative singular)
केशवाभ्याम् (dative dual)
केशवेभ्यः (dative plural)
केशवात् (ablative singular)
केशवाभ्याम् (ablative dual)
केशवेभ्यः (ablative plural)
केशवस्य (genitive singular)
केशवयोः (dual genitive)
केशवानाम् (genitive plural)
केशवे (locative singular)
केशवयोः (dual locative)
केशवेषु (locative plural)

/ˈkeː.ɕɐ.ʋɐ/

(Hinduism) an epithet of Vishnu and Krishna.


गुर्जर

/ɡuɾ.d͡ʑɐ.ɾɐ/

/ˈɡuɾ.d͡ʑɐ.ɾɐ/


वीरभद्र

vīrabhadrá (romanization)
वीरभद्रः (nominative singular)
वीरभद्रौ (dual nominative)
वीरभद्रा1 (dual nominative)
वीरभद्राः (nominative plural)
वीरभद्रासः1 (nominative plural)
वीरभद्र (singular vocative)
वीरभद्रौ (dual vocative)
वीरभद्रा1 (dual vocative)
वीरभद्राः (plural vocative)
वीरभद्रासः1 (plural vocative)
वीरभद्रम् (accusative singular)
वीरभद्रौ (accusative dual)
वीरभद्रा1 (accusative dual)
वीरभद्रान् (accusative plural)
वीरभद्रेण (instrumental singular)
वीरभद्राभ्याम् (dual instrumental)
वीरभद्रैः (instrumental plural)
वीरभद्रेभिः1 (instrumental plural)
वीरभद्राय (dative singular)
वीरभद्राभ्याम् (dative dual)
वीरभद्रेभ्यः (dative plural)
वीरभद्रात् (ablative singular)
वीरभद्राभ्याम् (ablative dual)
वीरभद्रेभ्यः (ablative plural)
वीरभद्रस्य (genitive singular)
वीरभद्रयोः (dual genitive)
वीरभद्राणाम् (genitive plural)
वीरभद्रे (locative singular)
वीरभद्रयोः (dual locative)
वीरभद्रेषु (locative plural)

/ʋiː.ɾɐ.bʱɐd.ɾɐ́/

/ʋiː.ɾɐˈbʱɐd̪.ɾɐ/

Compound of वीर (vīrá, “hero”) + भद्र (bhadrá, “auspicious”)


ढाली

/ˈɖʱɑː.l̪iː/


कडच्छक

kaḍacchaka (romanization)
कडच्छकः (nominative singular)
कडच्छकौ (dual nominative)
कडच्छका1 (dual nominative)
कडच्छकाः (nominative plural)
कडच्छकासः1 (nominative plural)
कडच्छक (singular vocative)
कडच्छकौ (dual vocative)
कडच्छका1 (dual vocative)
कडच्छकाः (plural vocative)
कडच्छकासः1 (plural vocative)
कडच्छकम् (accusative singular)
कडच्छकौ (accusative dual)
कडच्छका1 (accusative dual)
कडच्छकान् (accusative plural)
कडच्छकेन (instrumental singular)
कडच्छकाभ्याम् (dual instrumental)
कडच्छकैः (instrumental plural)
कडच्छकेभिः1 (instrumental plural)
कडच्छकाय (dative singular)
कडच्छकाभ्याम् (dative dual)
कडच्छकेभ्यः (dative plural)
कडच्छकात् (ablative singular)
कडच्छकाभ्याम् (ablative dual)
कडच्छकेभ्यः (ablative plural)
कडच्छकस्य (genitive singular)
कडच्छकयोः (dual genitive)
कडच्छकानाम् (genitive plural)
कडच्छके (locative singular)
कडच्छकयोः (dual locative)
कडच्छकेषु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri: क्र॑छ़ु॒ (kra॑ċhu॒)

Prakrit: 𑀓𑀟𑀘𑁆𑀙𑀼 (kaḍacchu)

Central:

Sauraseni Prakrit:

Hindustani: karchī

Hindi: करछी (karchī)

Urdu: کرچھی

Northwestern:

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Punjabi: kaṛchī

Gurmukhi script: ਕੜਛੀ

Shahmukhi script: کَڑچھی

[kɐ.ɖɐt̚.t͡ɕʰɐ.kɐ]

/kɐˈɖɐt̪.t͡ɕʰɐ.kɐ/

[kɐˈɖɐt̪̚.t͡ɕʰɐ.kɐ]


बलिवर्द

balivarda (romanization)
बलिवर्दः (nominative singular)
बलिवर्दौ (dual nominative)
बलिवर्दा1 (dual nominative)
बलिवर्दाः (nominative plural)
बलिवर्दासः1 (nominative plural)
बलिवर्द (singular vocative)
बलिवर्दौ (dual vocative)
बलिवर्दा1 (dual vocative)
बलिवर्दाः (plural vocative)
बलिवर्दासः1 (plural vocative)
बलिवर्दम् (accusative singular)
बलिवर्दौ (accusative dual)
बलिवर्दा1 (accusative dual)
बलिवर्दान् (accusative plural)
बलिवर्देन (instrumental singular)
बलिवर्दाभ्याम् (dual instrumental)
बलिवर्दैः (instrumental plural)
बलिवर्देभिः1 (instrumental plural)
बलिवर्दाय (dative singular)
बलिवर्दाभ्याम् (dative dual)
बलिवर्देभ्यः (dative plural)
बलिवर्दात् (ablative singular)
बलिवर्दाभ्याम् (ablative dual)
बलिवर्देभ्यः (ablative plural)
बलिवर्दस्य (genitive singular)
बलिवर्दयोः (dual genitive)
बलिवर्दानाम् (genitive plural)
बलिवर्दे (locative singular)
बलिवर्दयोः (dual locative)
बलिवर्देषु (locative plural)

/bɐ.l̪iˈʋɐɾ.d̪ɐ/

बलीवर्द बलीवर्द#Sanskrit


विश्वेश्वर

viśveśvara (romanization)
विश्वेश्वरः (nominative singular)
विश्वेश्वरौ (dual nominative)
विश्वेश्वरा1 (dual nominative)
विश्वेश्वराः (nominative plural)
विश्वेश्वरासः1 (nominative plural)
विश्वेश्वर (singular vocative)
विश्वेश्वरौ (dual vocative)
विश्वेश्वरा1 (dual vocative)
विश्वेश्वराः (plural vocative)
विश्वेश्वरासः1 (plural vocative)
विश्वेश्वरम् (accusative singular)
विश्वेश्वरौ (accusative dual)
विश्वेश्वरा1 (accusative dual)
विश्वेश्वरान् (accusative plural)
विश्वेश्वरेण (instrumental singular)
विश्वेश्वराभ्याम् (dual instrumental)
विश्वेश्वरैः (instrumental plural)
विश्वेश्वरेभिः1 (instrumental plural)
विश्वेश्वराय (dative singular)
विश्वेश्वराभ्याम् (dative dual)
विश्वेश्वरेभ्यः (dative plural)
विश्वेश्वरात् (ablative singular)
विश्वेश्वराभ्याम् (ablative dual)
विश्वेश्वरेभ्यः (ablative plural)
विश्वेश्वरस्य (genitive singular)
विश्वेश्वरयोः (dual genitive)
विश्वेश्वराणाम् (genitive plural)
विश्वेश्वरे (locative singular)
विश्वेश्वरयोः (dual locative)
विश्वेश्वरेषु (locative plural)

/ʋiɕ.ʋɐjɕ.ʋɐ.ɾɐ/

/ʋiɕˈʋeːɕ.ʋɐ.ɾɐ/

Compound of विश्व (víśva, “world”) + ईश्वर (īśvará, “lord”).

नम॑स्ते अस्तु भगवन् विश्वेश्वराय॑ महादेवाय॑ त्र्यम्बकाय॑ त्रिपुरान्तकाय॑ त्रिकाग्निकालाय॑ कालाग्निरुद्राय॑ नीलकण्ठाय॑ मृत्युञ्जयाय॑ सर्वेश्वराय॑ सदाशिवाय॑ श्रीमन्महादेवाय नम॑:॥

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā) 4.5

Salutations to you God, who is the lord of the universe, who is the greatest among Gods, who has three eyes, who is the destroyer of Tripura, who is the master of the three fires, who is the Rudra who burns the world, who has a blue neck, who wins over death, who is Lord of every thing, who is ever peaceful, and who is the greatest God with goodness, salutations again.

námaste astu bhagavan viśveśvarāya mahādevāya tryambakāya tripurāntakāya trikāgnikālāya kālāgnirudrāya nīlakaṇṭhāya mṛtyuñjayāya sarveśvarāya sadāśivāya śrīmanmahādevāya nama:.


भक्षण

→ Gujarati: ભક્ષણ (bhakṣaṇ)

→ Hindi: भक्षण (bhakṣaṇ)

→ Kannada: ಭಕ್ಷಣ (bhakṣaṇa)

→ Malayalam: ഭക്ഷണം (bhakṣaṇaṁ)

→ Marathi: भक्षण (bhakṣaṇ)

desc

→ Tamil: பட்சணம் (paṭcaṇam), பக்ஷணம் (pakṣaṇam)

→ Telugu: భక్షణము (bhakṣaṇamu)

/bʱɐk.ʂɐ.ɳɐ/

/ˈbʱɐk.ʂɐ.ɳɐ/


दन्तवक्र

dántavakra (romanization)
दन्तवक्रः (nominative singular)
दन्तवक्रौ (dual nominative)
दन्तवक्रा1 (dual nominative)
दन्तवक्राः (nominative plural)
दन्तवक्रासः1 (nominative plural)
दन्तवक्र (singular vocative)
दन्तवक्रौ (dual vocative)
दन्तवक्रा1 (dual vocative)
दन्तवक्राः (plural vocative)
दन्तवक्रासः1 (plural vocative)
दन्तवक्रम् (accusative singular)
दन्तवक्रौ (accusative dual)
दन्तवक्रा1 (accusative dual)
दन्तवक्रान् (accusative plural)
दन्तवक्रेण (instrumental singular)
दन्तवक्राभ्याम् (dual instrumental)
दन्तवक्रैः (instrumental plural)
दन्तवक्रेभिः1 (instrumental plural)
दन्तवक्राय (dative singular)
दन्तवक्राभ्याम् (dative dual)
दन्तवक्रेभ्यः (dative plural)
दन्तवक्रात् (ablative singular)
दन्तवक्राभ्याम् (ablative dual)
दन्तवक्रेभ्यः (ablative plural)
दन्तवक्रस्य (genitive singular)
दन्तवक्रयोः (dual genitive)
दन्तवक्राणाम् (genitive plural)
दन्तवक्रे (locative singular)
दन्तवक्रयोः (dual locative)
दन्तवक्रेषु (locative plural)

/d̪ɐn̪.t̪ɐˈʋɐk.ɾɐ/

Compound of दन्त (dánta, “teeth”) + वक्र (vakra, “crooked”)

com+

(Hinduism) Dantavakra, paternal cousin of Krishna, third incarnation of Vijaya.


बलिन्

balin (romanization)
बली (nominative singular)
बलिनौ (dual nominative)
बलिना1 (dual nominative)
बलिनः (nominative plural)
बलिन् (singular vocative)
बलिनौ (dual vocative)
बलिना1 (dual vocative)
बलिनः (plural vocative)
बलिनम् (accusative singular)
बलिनौ (accusative dual)
बलिना1 (accusative dual)
बलिनः (accusative plural)
बलिना (instrumental singular)
बलिभ्याम् (dual instrumental)
बलिभिः (instrumental plural)
बलिने (dative singular)
बलिभ्याम् (dative dual)
बलिभ्यः (dative plural)
बलिनः (ablative singular)
बलिभ्याम् (ablative dual)
बलिभ्यः (ablative plural)
बलिनः (genitive singular)
बलिनोः (dual genitive)
बलिनाम् (genitive plural)
बलिनि (locative singular)
बलिनोः (dual locative)
बलिषु (locative plural)
बली (nominative singular)
बलिनौ (dual nominative)
बलिना1 (dual nominative)
बलिनः (nominative plural)
बलिन् (singular vocative)
बलिनौ (dual vocative)
बलिना1 (dual vocative)
बलिनः (plural vocative)
बलिनम् (accusative singular)
बलिनौ (accusative dual)
बलिना1 (accusative dual)
बलिनः (accusative plural)
बलिना (instrumental singular)
बलिभ्याम् (dual instrumental)
बलिभिः (instrumental plural)
बलिने (dative singular)
बलिभ्याम् (dative dual)
बलिभ्यः (dative plural)
बलिनः (ablative singular)
बलिभ्याम् (ablative dual)
बलिभ्यः (ablative plural)
बलिनः (genitive singular)
बलिनोः (dual genitive)
बलिनाम् (genitive plural)
बलिनि (locative singular)
बलिनोः (dual locative)
बलिषु (locative plural)
बलि (nominative singular)
बलिनी (dual nominative)
बलीनि (nominative plural)
बलि (singular vocative)
बलिन् (singular vocative)
बलिनी (dual vocative)
बलीनि (plural vocative)
बलि (accusative singular)
बलिनी (accusative dual)
बलीनि (accusative plural)
बलिना (instrumental singular)
बलिभ्याम् (dual instrumental)
बलिभिः (instrumental plural)
बलिने (dative singular)
बलिभ्याम् (dative dual)
बलिभ्यः (dative plural)
बलिनः (ablative singular)
बलिभ्याम् (ablative dual)
बलिभ्यः (ablative plural)
बलिनः (genitive singular)
बलिनोः (dual genitive)
बलिनाम् (genitive plural)
बलिनि (locative singular)
बलिनोः (dual locative)
बलिषु (locative plural)

Pali: balin, balika

Prakrit: 𑀩𑀮𑀺 (bali), 𑀩𑀮𑀺𑀅 (balia)

Nepali: बलियो (baliyo)

Bengali: বলী (boli)

Assamese: বলী (boli)

Gujarati: બળી (baḷī), બળિયું (baḷiyũ)

Marathi: बळी (baḷī), बळिया (baḷiyā)

→ Hindi: बली (balī)

Compound of बल (bala, “strong”) + -इन् (-in). Most descendants mean "ox", for which compare and see descendants of बलिवर्द (balivarda).


बलिन्

balin (romanization)
बली (nominative singular)
बलिनौ (dual nominative)
बलिना1 (dual nominative)
बलिनः (nominative plural)
बलिन् (singular vocative)
बलिनौ (dual vocative)
बलिना1 (dual vocative)
बलिनः (plural vocative)
बलिनम् (accusative singular)
बलिनौ (accusative dual)
बलिना1 (accusative dual)
बलिनः (accusative plural)
बलिना (instrumental singular)
बलिभ्याम् (dual instrumental)
बलिभिः (instrumental plural)
बलिने (dative singular)
बलिभ्याम् (dative dual)
बलिभ्यः (dative plural)
बलिनः (ablative singular)
बलिभ्याम् (ablative dual)
बलिभ्यः (ablative plural)
बलिनः (genitive singular)
बलिनोः (dual genitive)
बलिनाम् (genitive plural)
बलिनि (locative singular)
बलिनोः (dual locative)
बलिषु (locative plural)

desc

Prakrit: 𑀩𑀇𑀮𑁆𑀮 (baïlla, “ox”), 𑀩𑁂𑀮𑁆𑀮𑀕 (bĕllaga)

Punjabi: ਬੈਲ (bail)

Hindustani:

Hindi: बैल (bail)

Urdu: بیل (bail)

Marathi: बैल (bail)

a hog bull, buffalo, camel, kind of sheep, serpent


पाचक

/ˈpɑː.t͡ɕɐ.kɐ/


परेत

/pɐˈɾeː.t̪ɐ/


भ्रियात्

sa-verb

भ्रियात् • (bhriyā́t) third-singular indicative (type P, benedictive, root भृ)

bhriyā́t (romanization)
benedictive (type-p)
भृ (root)
भ्रियात् (active singular third-person)
भ्रियाः1 (active singular third-person)
भ्रियास्ताम् (active dual third-person)
भ्रियासुः (active plural third-person)
भ्रियाः (active second-person singular)
भ्रियास्तम् (active dual second-person)
भ्रियास्त (active plural second-person)
भ्रियासम् (active first-person singular)
भ्रियास्व (active dual first-person)
भ्रियास्म (active first-person plural)


भूति

bhūti (romanization)
भूतिः (nominative singular)
भूती (dual nominative)
भूतयः (nominative plural)
भूते (singular vocative)
भूती (dual vocative)
भूतयः (plural vocative)
भूतिम् (accusative singular)
भूती (accusative dual)
भूतीः (accusative plural)
भूत्या (instrumental singular)
भूती1 (instrumental singular)
भूतिभ्याम् (dual instrumental)
भूतिभिः (instrumental plural)
भूतये (dative singular)
भूत्यै2 (dative singular)
भूती1 (dative singular)
भूतिभ्याम् (dative dual)
भूतिभ्यः (dative plural)
भूतेः (ablative singular)
भूत्याः2 (ablative singular)
भूत्यै3 (ablative singular)
भूतिभ्याम् (ablative dual)
भूतिभ्यः (ablative plural)
भूतेः (genitive singular)
भूत्याः2 (genitive singular)
भूत्यै3 (genitive singular)
भूत्योः (dual genitive)
भूतीनाम् (genitive plural)
भूतौ (locative singular)
भूत्याम्2 (locative singular)
भूता1 (locative singular)
भूत्योः (dual locative)
भूतिषु (locative plural)

→ Tagalog: buti

→ Thai: ภูติ (puu-dtì)

Feminine form of भूत (bhūta, “living being”).

well-being, thriving, prosperity, might, power, wealth, fortune

superhuman power (as attainable by the practice of austerity and magical rites)


अभार्षीत्

अभार्षीत् • (ábhārṣīt) third-singular indicative (type P, aorist, root भृ)

ábhārṣīt (romanization)
भृ (root)
अभार्षीत् (aorist)
अभाः (aorist)
अभार्षीत् (active indicative singular third-person)
अभाः1 (active indicative singular third-person)
अभार्ष्टाम् (active dual indicative third-person)
अभार्षुः (active indicative plural third-person)
अभार्षीः (active indicative second-person singular)
अभाः1 (active indicative second-person singular)
अभार्ष्टम् (active dual indicative second-person)
अभार्ष्ट (active indicative plural second-person)
अभार्षम् (active first-person indicative singular)
अभार्ष्व (active dual first-person indicative)
अभार्ष्म (active first-person indicative plural)
भार्षीत् (active injunctive singular third-person)
भाः1 (active injunctive singular third-person)
भार्ष्टाम् (active dual injunctive third-person)
भार्षुः (active injunctive plural third-person)
भार्षीः (active injunctive second-person singular)
भाः1 (active injunctive second-person singular)
भार्ष्टम् (active dual injunctive second-person)
भार्ष्ट (active injunctive plural second-person)
भार्षम् (active first-person injunctive singular)
भार्ष्व (active dual first-person injunctive)
भार्ष्म (active first-person injunctive plural)
भर्षत् (active singular subjunctive third-person)
भर्षति (active singular subjunctive third-person)
भर्षतः (active dual subjunctive third-person)
भर्षन् (active plural subjunctive third-person)
भर्षः (active second-person singular subjunctive)
भर्षसि (active second-person singular subjunctive)
भर्षथः (active dual second-person subjunctive)
भर्षथ (active plural second-person subjunctive)
भर्षाणि (active first-person singular subjunctive)
भर्षाव (active dual first-person subjunctive)
भर्षाम (active first-person plural subjunctive)

/ɐ́.bʱɑːɾ.ʂiːt/

/ɐˈbʱɑːɾ.ʂiːt̪/