वज्र

head

वज्र • (vájra)

vájra (romanization)
वज्रः (nominative singular)
वज्रौ (dual nominative)
वज्रा1 (dual nominative)
वज्राः (nominative plural)
वज्रासः1 (nominative plural)
वज्र (singular vocative)
वज्रौ (dual vocative)
वज्रा1 (dual vocative)
वज्राः (plural vocative)
वज्रासः1 (plural vocative)
वज्रम् (accusative singular)
वज्रौ (accusative dual)
वज्रा1 (accusative dual)
वज्रान् (accusative plural)
वज्रेण (instrumental singular)
वज्राभ्याम् (dual instrumental)
वज्रैः (instrumental plural)
वज्रेभिः1 (instrumental plural)
वज्राय (dative singular)
वज्राभ्याम् (dative dual)
वज्रेभ्यः (dative plural)
वज्रात् (ablative singular)
वज्राभ्याम् (ablative dual)
वज्रेभ्यः (ablative plural)
वज्रस्य (genitive singular)
वज्रयोः (dual genitive)
वज्राणाम् (genitive plural)
वज्रे (locative singular)
वज्रयोः (dual locative)
वज्रेषु (locative plural)
वज्रा (nominative singular)
वज्रे (dual nominative)
वज्राः (nominative plural)
वज्रे (singular vocative)
वज्रे (dual vocative)
वज्राः (plural vocative)
वज्राम् (accusative singular)
वज्रे (accusative dual)
वज्राः (accusative plural)
वज्रया (instrumental singular)
वज्रा1 (instrumental singular)
वज्राभ्याम् (dual instrumental)
वज्राभिः (instrumental plural)
वज्रायै (dative singular)
वज्राभ्याम् (dative dual)
वज्राभ्यः (dative plural)
वज्रायाः (ablative singular)
वज्रायै2 (ablative singular)
वज्राभ्याम् (ablative dual)
वज्राभ्यः (ablative plural)
वज्रायाः (genitive singular)
वज्रायै2 (genitive singular)
वज्रयोः (dual genitive)
वज्राणाम् (genitive plural)
वज्रायाम् (locative singular)
वज्रयोः (dual locative)
वज्रासु (locative plural)
वज्रम् (nominative singular)
वज्रे (dual nominative)
वज्राणि (nominative plural)
वज्रा1 (nominative plural)
वज्र (singular vocative)
वज्रे (dual vocative)
वज्राणि (plural vocative)
वज्रा1 (plural vocative)
वज्रम् (accusative singular)
वज्रे (accusative dual)
वज्राणि (accusative plural)
वज्रा1 (accusative plural)
वज्रेण (instrumental singular)
वज्राभ्याम् (dual instrumental)
वज्रैः (instrumental plural)
वज्रेभिः1 (instrumental plural)
वज्राय (dative singular)
वज्राभ्याम् (dative dual)
वज्रेभ्यः (dative plural)
वज्रात् (ablative singular)
वज्राभ्याम् (ablative dual)
वज्रेभ्यः (ablative plural)
वज्रस्य (genitive singular)
वज्रयोः (dual genitive)
वज्राणाम् (genitive plural)
वज्रे (locative singular)
वज्रयोः (dual locative)
वज्रेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀯𑁃𑀭 (vaira)

→ English: vajra

→ Japanese: 伐折羅, 伐闍羅, 跋折羅, 縛日羅 (basara)

→ Old Khmer: bejra

→ Khmer: ពេជ្រ (pɨc), ពេជ្ (péch)

→ Thai: เพชร (pét)

desctree

→ Old Javanese: bajra, braja
> Javanese: ꦧꦿꦗ (braja) (inherited)

→ Lao: ເພັດ (phet)

desc

→ Malayalam: വജ്രം (vajraṁ), വൈരം (vairaṁ)

→ Pali: vajira

→ Burmese: စိန် (cin)

→ Shan: ၸိင်ႇ (tsìng)

→ Thai: วิเชียร (wí-chiian)

→ Tamil: வைரம் (vairam)

→ Telugu: వజ్రము (vajramu)

→ Tibetan: བཇྲ (bjra) (benza)

shaped like a kind of cross (compare above ), forked, zigzag (ib.)


कोटि

koṭi (romanization)
कोटिः (nominative singular)
कोटी (dual nominative)
कोटयः (nominative plural)
कोटे (singular vocative)
कोटी (dual vocative)
कोटयः (plural vocative)
कोटिम् (accusative singular)
कोटी (accusative dual)
कोटीः (accusative plural)
कोट्या (instrumental singular)
कोटी1 (instrumental singular)
कोटिभ्याम् (dual instrumental)
कोटिभिः (instrumental plural)
कोटये (dative singular)
कोट्यै2 (dative singular)
कोटी1 (dative singular)
कोटिभ्याम् (dative dual)
कोटिभ्यः (dative plural)
कोटेः (ablative singular)
कोट्याः2 (ablative singular)
कोट्यै3 (ablative singular)
कोटिभ्याम् (ablative dual)
कोटिभ्यः (ablative plural)
कोटेः (genitive singular)
कोट्याः2 (genitive singular)
कोट्यै3 (genitive singular)
कोट्योः (dual genitive)
कोटीनाम् (genitive plural)
कोटौ (locative singular)
कोट्याम्2 (locative singular)
कोटा1 (locative singular)
कोट्योः (dual locative)
कोटिषु (locative plural)

Pali: koṭi

→ Khmer: កោដិ (kaot)

→ Burmese: ကုဋေ (ku.te)

→ Thai: โกฏิ (gòot)

Prakrit: 𑀓𑁄𑀟𑀺 (koḍi)

Central:

Sauraseni Prakrit: 𑀓𑁄𑀟𑀺 (koḍi):

Hindustani: karoṛ koṛī, kor, korī

Hindi: करोड़, कोड़ी, कोर, कोरी

Hindi: करोड़, कोड़ी, कोर, कोरी

Urdu: کروڑ, کوڑِی (koṛī), کور (kor), کورِی (korī)

→ English: crore

Northern:

Khasa Prakrit:

Nepali: करोड (karoḍ)

Northwestern:

Paisaci Prakrit:

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: koṛi

Arabic script: ڪوڙِ

Devanagari script: कोड़ि

Southern:

Helu Prakrit:

Dhivehi: ކޮޅު (koḷu), ކެޑެ (keḍe)

Sinhalese: කෙළ (keḷa)

Maharastri Prakrit:

Marathi: करोड (karoḍ)

Western:

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: કરોડ (karoḍ)

Borrowed terms

→ Assamese: কোটি (kûti)

→ Bengali: কোটি (kōṭi)

→ Kannada: ಕೋಟಿ (kōṭi)

desctree

→ Malay: keti
Indonesian: keti
→ Malagasy: hetsi

→ Malayalam: കോടി (kōṭi)

→ Tagalog: kati

→ Tamil: கோடி (kōṭi)

→ Telugu: కోటి (kōṭi)

→ Tocharian A: kor (learned)

→ Tocharian B: koṭ (learned)

Of uncertain origin.
For the "curved end of a bow, tip" meanings, Burrow compares Latin cautēs (“pointy rock”). He also considered a borrowing from Dravidian in the past, but later rejects this.
The "large number" meaning is often considered to be of a separate origin from the other meanings, and is traditionally considered of substrate (possibly Munda) origin; compare Bodo Gadaba [script needed] (koɽi, “twenty”) (in small-scale counting, 20 would be considered a large number). However, Mayrhofer later doubts this derivation, and considers the "large number" meaning as a semantic transfer from the "tip" meaning.

cog

the curved end of a bow or of claws, end or top of anything, edge or point (of a sword), horns or cusps (of the moon)

the highest point, eminence, excellence, end, extremity

‘a point or side in an argument or disputation’, (if there are two) ‘alternative’

the perpendicular side of a right-angled triangle

the highest number in the older system of numbers; a krore, ten million (10,000,000), or 100 lakhs (1,00,00,000) in the South Asian numeral system


बृहस्पतिवार

bṛhaspativāra (romanization)
बृहस्पतिवारः (nominative singular)
बृहस्पतिवारौ (dual nominative)
बृहस्पतिवारा1 (dual nominative)
बृहस्पतिवाराः (nominative plural)
बृहस्पतिवारासः1 (nominative plural)
बृहस्पतिवार (singular vocative)
बृहस्पतिवारौ (dual vocative)
बृहस्पतिवारा1 (dual vocative)
बृहस्पतिवाराः (plural vocative)
बृहस्पतिवारासः1 (plural vocative)
बृहस्पतिवारम् (accusative singular)
बृहस्पतिवारौ (accusative dual)
बृहस्पतिवारा1 (accusative dual)
बृहस्पतिवारान् (accusative plural)
बृहस्पतिवारेण (instrumental singular)
बृहस्पतिवाराभ्याम् (dual instrumental)
बृहस्पतिवारैः (instrumental plural)
बृहस्पतिवारेभिः1 (instrumental plural)
बृहस्पतिवाराय (dative singular)
बृहस्पतिवाराभ्याम् (dative dual)
बृहस्पतिवारेभ्यः (dative plural)
बृहस्पतिवारात् (ablative singular)
बृहस्पतिवाराभ्याम् (ablative dual)
बृहस्पतिवारेभ्यः (ablative plural)
बृहस्पतिवारस्य (genitive singular)
बृहस्पतिवारयोः (dual genitive)
बृहस्पतिवाराणाम् (genitive plural)
बृहस्पतिवारे (locative singular)
बृहस्पतिवारयोः (dual locative)
बृहस्पतिवारेषु (locative plural)

/br̩.ɦɐs̪.pɐ.t̪iˈʋɑː.ɾɐ/

Compound of बृहस्पति (bṛhaspati, "Jupiter") + वार (vāra, "day").


यज्ञ

yajñá (romanization)
यज्ञः (nominative singular)
यज्ञौ (dual nominative)
यज्ञा1 (dual nominative)
यज्ञाः (nominative plural)
यज्ञासः1 (nominative plural)
यज्ञ (singular vocative)
यज्ञौ (dual vocative)
यज्ञा1 (dual vocative)
यज्ञाः (plural vocative)
यज्ञासः1 (plural vocative)
यज्ञम् (accusative singular)
यज्ञौ (accusative dual)
यज्ञा1 (accusative dual)
यज्ञान् (accusative plural)
यज्ञेन (instrumental singular)
यज्ञाभ्याम् (dual instrumental)
यज्ञैः (instrumental plural)
यज्ञेभिः1 (instrumental plural)
यज्ञाय (dative singular)
यज्ञाभ्याम् (dative dual)
यज्ञेभ्यः (dative plural)
यज्ञात् (ablative singular)
यज्ञाभ्याम् (ablative dual)
यज्ञेभ्यः (ablative plural)
यज्ञस्य (genitive singular)
यज्ञयोः (dual genitive)
यज्ञानाम् (genitive plural)
यज्ञे (locative singular)
यज्ञयोः (dual locative)
यज्ञेषु (locative plural)

→ Balinese: yadnya

→ English: yajna

→ Indonesian: yadnya

→ Javanese: yadnya

Magadhi Prakrit:

Assamese: যগ্গু (zoggu)

Sauraseni Prakrit: 𑀚𑀡𑁆𑀡 (jaṇṇa)

→ Sauraseni Prakrit: *𑀬𑀕𑁆𑀕 (*yagga)

Gujarati: યાગ (yāg)

Punjabi:

Gurmukhi script: ਯੱਗ (yagga)

Shahmukhi script: یگّ (yagg)

Pali: yañña

From Proto-Indo-Iranian *Hyaȷ́nás. Cognate with Avestan 𐬫𐬀𐬯𐬥𐬀 (yasna, “act of worship”), Latin ieiunus (“fasting, abstinent”), Persian جشن (jašn, “festival”). The Sanskrit root is यज् (yaj).

अ॒ग्निमी॑ळे पु॒रोहि॑तं य॒ज्ञस्य॑ दे॒वमृ॒त्विज॑म् ।
होता॑रं रत्न॒धात॑मम् ॥
agnímīḷe puróhitaṃ yajñásya devámṛtvíjam.

I glorify Agni, the high priest of the sacrifice, the divine, the ministrant, who presents the oblation to the gods, and is possessor of great wealth

act of worship or devotion, offering, oblation, sacrifice


यजुर्वेद

yajurvéda (romanization)
यजुर्वेदः (nominative singular)
यजुर्वेदौ (dual nominative)
यजुर्वेदा1 (dual nominative)
यजुर्वेदाः (nominative plural)
यजुर्वेदासः1 (nominative plural)
यजुर्वेद (singular vocative)
यजुर्वेदौ (dual vocative)
यजुर्वेदा1 (dual vocative)
यजुर्वेदाः (plural vocative)
यजुर्वेदासः1 (plural vocative)
यजुर्वेदम् (accusative singular)
यजुर्वेदौ (accusative dual)
यजुर्वेदा1 (accusative dual)
यजुर्वेदान् (accusative plural)
यजुर्वेदेन (instrumental singular)
यजुर्वेदाभ्याम् (dual instrumental)
यजुर्वेदैः (instrumental plural)
यजुर्वेदेभिः1 (instrumental plural)
यजुर्वेदाय (dative singular)
यजुर्वेदाभ्याम् (dative dual)
यजुर्वेदेभ्यः (dative plural)
यजुर्वेदात् (ablative singular)
यजुर्वेदाभ्याम् (ablative dual)
यजुर्वेदेभ्यः (ablative plural)
यजुर्वेदस्य (genitive singular)
यजुर्वेदयोः (dual genitive)
यजुर्वेदानाम् (genitive plural)
यजुर्वेदे (locative singular)
यजुर्वेदयोः (dual locative)
यजुर्वेदेषु (locative plural)

/jɐ.d͡ʑuɾˈʋeː.d̪ɐ/

Compound of यजुस् (yájus, “sacrifice”) + वेद (véda, “knowledge”).

(Hinduism) Yajurveda, third of the four Vedas, and one of the most important Ancient Hindu scriptures containing a collection of sacrificial formulas and prayers.


सत्संग

सत् (sat, “true”) + सङ्ग (saṅga, “company”).

compound

(Indian philosophy) A company of pious people seeking truth, such as honorable companions or a guru who are listening to or reading scriptures, and reflection, discussion, application and meditation


कालिदास

head

कालिदास • (Kālidā́sa) m

Kālidā́sa (romanization)
कालिदासः (nominative singular)
कालिदासौ (dual nominative)
कालिदासाः (nominative plural)
कालिदास (singular vocative)
कालिदासौ (dual vocative)
कालिदासाः (plural vocative)
कालिदासम् (accusative singular)
कालिदासौ (accusative dual)
कालिदासान् (accusative plural)
कालिदासेन (instrumental singular)
कालिदासाभ्याम् (dual instrumental)
कालिदासैः (instrumental plural)
कालिदासाय (dative singular)
कालिदासाभ्याम् (dative dual)
कालिदासेभ्यः (dative plural)
कालिदासात् (ablative singular)
कालिदासाभ्याम् (ablative dual)
कालिदासेभ्यः (ablative plural)
कालिदासस्य (genitive singular)
कालिदासयोः (dual genitive)
कालिदासानाम् (genitive plural)
कालिदासे (locative singular)
कालिदासयोः (dual locative)
कालिदासेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of कालिदास

कालिदासाभ्याम्

कालिदासाभ्याम्

कालिदासेभ्यः

कालिदासाभ्याम्

कालिदासेभ्यः

कालिदासानाम्

sa-decl-noun/cell

कालिदासाभ्याम्

कालिदासाभ्याम्

कालिदासेभ्यः

कालिदासाभ्याम्

कालिदासेभ्यः

कालिदासानाम्

काली (kālī, “Kali, a Hindu goddess”) + दास (dāsa, “slave”)


वृत्त

vṛttá (romanization)
वृत्तः (nominative singular)
वृत्तौ (dual nominative)
वृत्ता1 (dual nominative)
वृत्ताः (nominative plural)
वृत्तासः1 (nominative plural)
वृत्त (singular vocative)
वृत्तौ (dual vocative)
वृत्ता1 (dual vocative)
वृत्ताः (plural vocative)
वृत्तासः1 (plural vocative)
वृत्तम् (accusative singular)
वृत्तौ (accusative dual)
वृत्ता1 (accusative dual)
वृत्तान् (accusative plural)
वृत्तेन (instrumental singular)
वृत्ताभ्याम् (dual instrumental)
वृत्तैः (instrumental plural)
वृत्तेभिः1 (instrumental plural)
वृत्ताय (dative singular)
वृत्ताभ्याम् (dative dual)
वृत्तेभ्यः (dative plural)
वृत्तात् (ablative singular)
वृत्ताभ्याम् (ablative dual)
वृत्तेभ्यः (ablative plural)
वृत्तस्य (genitive singular)
वृत्तयोः (dual genitive)
वृत्तानाम् (genitive plural)
वृत्ते (locative singular)
वृत्तयोः (dual locative)
वृत्तेषु (locative plural)
वृत्ता (nominative singular)
वृत्ते (dual nominative)
वृत्ताः (nominative plural)
वृत्ते (singular vocative)
वृत्ते (dual vocative)
वृत्ताः (plural vocative)
वृत्ताम् (accusative singular)
वृत्ते (accusative dual)
वृत्ताः (accusative plural)
वृत्तया (instrumental singular)
वृत्ता1 (instrumental singular)
वृत्ताभ्याम् (dual instrumental)
वृत्ताभिः (instrumental plural)
वृत्तायै (dative singular)
वृत्ताभ्याम् (dative dual)
वृत्ताभ्यः (dative plural)
वृत्तायाः (ablative singular)
वृत्तायै2 (ablative singular)
वृत्ताभ्याम् (ablative dual)
वृत्ताभ्यः (ablative plural)
वृत्तायाः (genitive singular)
वृत्तायै2 (genitive singular)
वृत्तयोः (dual genitive)
वृत्तानाम् (genitive plural)
वृत्तायाम् (locative singular)
वृत्तयोः (dual locative)
वृत्तासु (locative plural)
वृत्तिः (nominative singular)
वृत्ती (dual nominative)
वृत्तयः (nominative plural)
वृत्ते (singular vocative)
वृत्ती (dual vocative)
वृत्तयः (plural vocative)
वृत्तिम् (accusative singular)
वृत्ती (accusative dual)
वृत्तीः (accusative plural)
वृत्त्या (instrumental singular)
वृत्ती1 (instrumental singular)
वृत्तिभ्याम् (dual instrumental)
वृत्तिभिः (instrumental plural)
वृत्तये (dative singular)
वृत्त्यै2 (dative singular)
वृत्ती1 (dative singular)
वृत्तिभ्याम् (dative dual)
वृत्तिभ्यः (dative plural)
वृत्तेः (ablative singular)
वृत्त्याः2 (ablative singular)
वृत्त्यै3 (ablative singular)
वृत्तिभ्याम् (ablative dual)
वृत्तिभ्यः (ablative plural)
वृत्तेः (genitive singular)
वृत्त्याः2 (genitive singular)
वृत्त्यै3 (genitive singular)
वृत्त्योः (dual genitive)
वृत्तीनाम् (genitive plural)
वृत्तौ (locative singular)
वृत्त्याम्2 (locative singular)
वृत्ता1 (locative singular)
वृत्त्योः (dual locative)
वृत्तिषु (locative plural)
वृत्तम् (nominative singular)
वृत्ते (dual nominative)
वृत्तानि (nominative plural)
वृत्ता1 (nominative plural)
वृत्त (singular vocative)
वृत्ते (dual vocative)
वृत्तानि (plural vocative)
वृत्ता1 (plural vocative)
वृत्तम् (accusative singular)
वृत्ते (accusative dual)
वृत्तानि (accusative plural)
वृत्ता1 (accusative plural)
वृत्तेन (instrumental singular)
वृत्ताभ्याम् (dual instrumental)
वृत्तैः (instrumental plural)
वृत्तेभिः1 (instrumental plural)
वृत्ताय (dative singular)
वृत्ताभ्याम् (dative dual)
वृत्तेभ्यः (dative plural)
वृत्तात् (ablative singular)
वृत्ताभ्याम् (ablative dual)
वृत्तेभ्यः (ablative plural)
वृत्तस्य (genitive singular)
वृत्तयोः (dual genitive)
वृत्तानाम् (genitive plural)
वृत्ते (locative singular)
वृत्तयोः (dual locative)
वृत्तेषु (locative plural)

/ˈʋr̩t̪.t̪ɐ/

[ˈʋr̩t̪̚.t̪ɐ]

Compound of वृत् (vṛt, “to turn”) + -त (-ta). Cognate with Persian گرد (gard), Russian вертеть (vertetʹ), English worth.

com+

Having continued, lasted for a certain time


वृत्त

vṛttá (romanization)
वृत्तः (nominative singular)
वृत्तौ (dual nominative)
वृत्ता1 (dual nominative)
वृत्ताः (nominative plural)
वृत्तासः1 (nominative plural)
वृत्त (singular vocative)
वृत्तौ (dual vocative)
वृत्ता1 (dual vocative)
वृत्ताः (plural vocative)
वृत्तासः1 (plural vocative)
वृत्तम् (accusative singular)
वृत्तौ (accusative dual)
वृत्ता1 (accusative dual)
वृत्तान् (accusative plural)
वृत्तेन (instrumental singular)
वृत्ताभ्याम् (dual instrumental)
वृत्तैः (instrumental plural)
वृत्तेभिः1 (instrumental plural)
वृत्ताय (dative singular)
वृत्ताभ्याम् (dative dual)
वृत्तेभ्यः (dative plural)
वृत्तात् (ablative singular)
वृत्ताभ्याम् (ablative dual)
वृत्तेभ्यः (ablative plural)
वृत्तस्य (genitive singular)
वृत्तयोः (dual genitive)
वृत्तानाम् (genitive plural)
वृत्ते (locative singular)
वृत्तयोः (dual locative)
वृत्तेषु (locative plural)

/ˈʋr̩t̪.t̪ɐ/

[ˈʋr̩t̪̚.t̪ɐ]


वृत्त

vṛttá (romanization)
वृत्तम् (nominative singular)
वृत्ते (dual nominative)
वृत्तानि (nominative plural)
वृत्ता1 (nominative plural)
वृत्त (singular vocative)
वृत्ते (dual vocative)
वृत्तानि (plural vocative)
वृत्ता1 (plural vocative)
वृत्तम् (accusative singular)
वृत्ते (accusative dual)
वृत्तानि (accusative plural)
वृत्ता1 (accusative plural)
वृत्तेन (instrumental singular)
वृत्ताभ्याम् (dual instrumental)
वृत्तैः (instrumental plural)
वृत्तेभिः1 (instrumental plural)
वृत्ताय (dative singular)
वृत्ताभ्याम् (dative dual)
वृत्तेभ्यः (dative plural)
वृत्तात् (ablative singular)
वृत्ताभ्याम् (ablative dual)
वृत्तेभ्यः (ablative plural)
वृत्तस्य (genitive singular)
वृत्तयोः (dual genitive)
वृत्तानाम् (genitive plural)
वृत्ते (locative singular)
वृत्तयोः (dual locative)
वृत्तेषु (locative plural)

desctree

→ Malay: berita
Indonesian: berita
→ Bikol Central: bareta
→ Cebuano: balita
→ Hiligaynon: balita
→ Matigsalug Manobo: balita
→ Tagalog: balita
→ Tausug: bayta'

→ Malayalam: വൃത്തം (vr̥ttaṁ)

Pali: 𑀯𑀝𑁆𑀝 (vaṭṭa)

desc

Prakrit: 𑀯𑀝𑁆𑀝 (vaṭṭa), 𑀯𑀢𑁆𑀢 (vatta), 𑀯𑀺𑀢𑁆𑀢 (vitta), 𑀯𑀼𑀢𑁆𑀢 (vutta)

Sinhalese: වට (waṭa)

→ Malayalam: വട്ടം (vaṭṭaṁ), വട (vaṭa)

→ Tamil: வட்டம் (vaṭṭam)

desctree

→ Tamil: வடை (vaṭai)
→ Hindi: वड़ा (vaṛā)
→ Marathi: वडा (vaḍā)

/ˈʋr̩t̪.t̪ɐ/

[ˈʋr̩t̪̚.t̪ɐ]

procedure, practice, action, mode of life, conduct, behaviour

(prosody) the rhythm at the end of a verse, final rhythm

(prosody) any metre containing a fixed number of syllables

(prosody) a metre consisting of 10 trochees


केतक

ketaka (romanization)
केतकः (nominative singular)
केतकौ (dual nominative)
केतकाः (nominative plural)
केतक (singular vocative)
केतकौ (dual vocative)
केतकाः (plural vocative)
केतकम् (accusative singular)
केतकौ (accusative dual)
केतकान् (accusative plural)
केतकेन (instrumental singular)
केतकाभ्याम् (dual instrumental)
केतकैः (instrumental plural)
केतकाय (dative singular)
केतकाभ्याम् (dative dual)
केतकेभ्यः (dative plural)
केतकात् (ablative singular)
केतकाभ्याम् (ablative dual)
केतकेभ्यः (ablative plural)
केतकस्य (genitive singular)
केतकयोः (dual genitive)
केतकानाम् (genitive plural)
केतके (locative singular)
केतकयोः (dual locative)
केतकेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of केतक

Pali: ketaka, ketakī f

Prakrit: 𑀓𑁂𑀅𑀕 (keaga), 𑀓𑁂𑀅𑀬 (keaya), 𑀓𑁂𑀅𑀕𑀻 f (keagī)

Helu Prakrit:

Dhivehi: ކަށިކެޔޮ (kaṣikeyo)

Sinhalese: කේ (kē)

Magadhi Prakrit:

Bengali: কেয়া (keẏa)

Odia: କିଆ (kiā)

desc

→? Middle Persian: [script needed] (gytyk /gēdīg/)

desctree

Persian: گیدی (gidi)
→ Arabic: كَاذِيّ (kāḏiyy)
→ Ottoman Turkish: كاذی (kazi)

tooltip

reshaped by analogy or addition of morphemes

q

with Middle Indo-Aryan <i class="Brah mention" lang="inc-ash">-𑀟-</i> (-ḍa-)

⇒ Prakrit: 𑀓𑁂𑀅𑀬𑁆𑀟 (keayḍa) (with Middle Indo-Aryan -𑀟- (-ḍa-))

Magadhi Prakrit:

Bengali: কেওড়া (keōṛa)

Maharastri Prakrit:

Marathi: केवडा (kevḍā)

Paisaci Prakrit:

Vracada Apabhramsa:

Sindhi:

Arabic script: ڪيلو (also < कदल (kadala)), ڪيوِڙو (“banana, plantain”)

Devanagari script: केलो (also < कदल (kadala)), केविड़ो (“banana, plantain”)

Sauraseni Prakrit:

Gurjara Apabhramsa:

Gujarati: કેવડો (kevḍo)

Sauraseni Apabhramsa:

Hindustani: kevṛā

desc

Hindi: केवड़ा

Hindi: केवड़ा

Urdu: کیوڑا (kyoṛā), کیوڑہ (kyoṛh)

→ Bengali: কেতকী (ketoki)

→ Gujarati: કેતક (ketak), કેતકી f (ketkī)

→ Kannada: ಕೇದಗೆ (kēdage)

→ Hindustani: ketkī f

Hindi: केतकी

Urdu: کیتْکِی (ketkī)

→ Malayalam: കേതകി (kētaki)

→ Marathi: केतकी (ketkī) f

→ Odia: କେତକୀ (ketaki)

→ Sindhi:

Arabic script: ڪيتڪي

→ Tamil: கேதகை (kētakai); கைதை (kaitai)

→ Telugu: కేతకి (kētaki)

→ Tulu: ಕೇತಗೆ (kētage), ಕೇದಗೆ (kēdage), ಕೇದಯಿ (kēdayi), ಕೇದಿಗೆ (kēdige)

8th c., Bhavabhuti, Uttararāmacarita (Rama's Last Act), Prelude to act III:
किसलयमिव मुग्धं बन्धनाद्विप्रलूनम् । हृदय कुसुम शोषी दारुणो दीर्घ शोकः
ग्लपयति परिपाण्डु क्षाममस्याः शरीरं । शरदि ज इव धर्मः केतकी गर्भ पत्रं ॥
kisalayam iva mugdhaṃ bandhanād vipralūnam / ḥrdaya kusuma śoṣī dāruṇo dīrgha śokaḥ
glapayati paripāṇḍu kṣāmam asyāḥ śarīraṃ / śaradi ja iva dharmaḥ ketakī garbha patram.
Like a tender bud sheared off from its stem / her pallid and haggard body has been withered
by long hard grief parching her heart’s flower / like autumn heat a leaf in a ketaki bud.

screw pine (Pandanus fascicularis or odoratissimus) (MBh., R., Megh. etc.)


मद

máda (romanization)
मदः (nominative singular)
मदौ (dual nominative)
मदाः (nominative plural)
मद (singular vocative)
मदौ (dual vocative)
मदाः (plural vocative)
मदम् (accusative singular)
मदौ (accusative dual)
मदान् (accusative plural)
मदेन (instrumental singular)
मदाभ्याम् (dual instrumental)
मदैः (instrumental plural)
मदाय (dative singular)
मदाभ्याम् (dative dual)
मदेभ्यः (dative plural)
मदात् (ablative singular)
मदाभ्याम् (ablative dual)
मदेभ्यः (ablative plural)
मदस्य (genitive singular)
मदयोः (dual genitive)
मदानाम् (genitive plural)
मदे (locative singular)
मदयोः (dual locative)
मदेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of मद

Hindi: मद (mad)

Old Javanese: mada

Pali: mada

Tamil: மதம் (matam)

Malayalam: മദം (madaṁ)

Related to मदिर (madirá) and मत्त (mattá), all three being ultimately from Proto-Indo-European *meh₂d-. Cognate with Avestan 𐬨𐬀𐬜𐬀- (maδa-, “intoxication”).

viniścetuṃ śakyo / na sukham iti vā duḥkham iti vā / pramoho nidrā vā / kim u viṣa|visarpaḥ kim u madaḥ?
tava sparśe sparśe / mama hi parimūḍh’|êndriya|gaṇo/vikāraś caitanyaṃ / bhramayati ca sammīlayati ca.

8th c., Bhavabhuti, Uttararāmacarita (Rama's Last Act), Act I, verse 36

Every single time you touch me / a kind of transformation— / it can’t be described as joy or sorrow, / ecstasy or sleep,
a state of intoxication / or all-suffusing poison— / confuses my senses and at once / excites and dulls my awareness.

hilarity, rapture, excitement, inspiration, intoxication (RV. etc.)

मदस्य मदस्य#Sanskrit

(dual with मदस्य (madasya)) name of 2 sāmans (ĀrshBr.)

(in compounds) ardent passion for (MBh.)


अपोहति

sa-verb

अपोहति • (apohati) third-singular indicative (class 1, type P, present, root अपोह्)

apohati (romanization)
अपोह् (root)
अपोहति (present)
अपोहते (present)
अपोहति (active indicative singular third-person)
अपोहतः (active dual indicative third-person)
अपोहन्ति (active indicative plural third-person)
अपोहते (indicative singular third-person)
अपोहेते (dual indicative third-person)
अपोहन्ते (indicative plural third-person)
अपोहसि (active indicative second-person singular)
अपोहथः (active dual indicative second-person)
अपोहथ (active indicative plural second-person)
अपोहसे (indicative second-person singular)
अपोहेथे (dual indicative second-person)
अपोहध्वे (indicative plural second-person)
अपोहामि (active first-person indicative singular)
अपोहावः (active dual first-person indicative)
अपोहामः (active first-person indicative plural)
अपोहामसि1 (active first-person indicative plural)
अपोहे (first-person indicative singular)
अपोहावहे (dual first-person indicative)
अपोहामहे (first-person indicative plural)
अपोहतु (active imperative singular third-person)
अपोहताम् (active dual imperative third-person)
अपोहन्तु (active imperative plural third-person)
अपोहताम् (imperative singular third-person)
अपोहेताम् (dual imperative third-person)
अपोहन्ताम् (imperative plural third-person)
अपोह (active imperative second-person singular)
अपोहतम् (active dual imperative second-person)
अपोहत (active imperative plural second-person)
अपोहस्व (imperative second-person singular)
अपोहेथाम् (dual imperative second-person)
अपोहध्वम् (imperative plural second-person)
अपोहानि (active first-person imperative singular)
अपोहाव (active dual first-person imperative)
अपोहाम (active first-person imperative plural)
अपोहै (first-person imperative singular)
अपोहावहै (dual first-person imperative)
अपोहामहै (first-person imperative plural)
अपोहेत् (active imperative singular third-person)
अपोहेताम् (active dual imperative third-person)
अपोहेयुः (active imperative plural third-person)
अपोहेत (imperative singular third-person)
अपोहेयाताम् (dual imperative third-person)
अपोहेरन् (imperative plural third-person)
अपोहेः (active imperative second-person singular)
अपोहेतम् (active dual imperative second-person)
अपोहेत (active imperative plural second-person)
अपोहेथाः (imperative second-person singular)
अपोहेयाथाम् (dual imperative second-person)
अपोहेध्वम् (imperative plural second-person)
अपोहेयम् (active first-person imperative singular)
अपोहेव (active dual first-person imperative)
अपोहेम (active first-person imperative plural)
अपोहेय (first-person imperative singular)
अपोहेवहि (dual first-person imperative)
अपोहेमहि (first-person imperative plural)
अपोहात् (active singular subjunctive third-person)
अपोहाति (active singular subjunctive third-person)
अपोहातः (active dual subjunctive third-person)
अपोहान् (active plural subjunctive third-person)
अपोहाते (singular subjunctive third-person)
अपोहातै (singular subjunctive third-person)
अपोहैते (dual subjunctive third-person)
अपोहन्त (plural subjunctive third-person)
अपोहान्तै (plural subjunctive third-person)
अपोहाः (active second-person singular subjunctive)
अपोहासि (active second-person singular subjunctive)
अपोहाथः (active dual second-person subjunctive)
अपोहाथ (active plural second-person subjunctive)
अपोहासे (second-person singular subjunctive)
अपोहासै (second-person singular subjunctive)
अपोहैथे (dual second-person subjunctive)
अपोहाध्वै (plural second-person subjunctive)
अपोहानि (active first-person singular subjunctive)
अपोहाव (active dual first-person subjunctive)
अपोहाम (active first-person plural subjunctive)
अपोहै (first-person singular subjunctive)
अपोहावहै (dual first-person subjunctive)
अपोहामहै (first-person plural subjunctive)
अपोहत् (active participle)
अपोहमान (participle)
अपौहत् (imperfect)
अपौहत (imperfect)
अपौहत् (active indicative singular third-person)
अपौहताम् (active dual indicative third-person)
अपौहन् (active indicative plural third-person)
अपौहत (indicative singular third-person)
अपौहेताम् (dual indicative third-person)
अपौहन्त (indicative plural third-person)
अपौहः (active indicative second-person singular)
अपौहतम् (active dual indicative second-person)
अपौहत (active indicative plural second-person)
अपौहथाः (indicative second-person singular)
अपौहेथाम् (dual indicative second-person)
अपौहध्वम् (indicative plural second-person)
अपौहम् (active first-person indicative singular)
अपौहाव (active dual first-person indicative)
अपौहाम (active first-person indicative plural)
अपौहे (first-person indicative singular)
अपौहावहि (dual first-person indicative)
अपौहामहि (first-person indicative plural)

From अप- (apa-, “away, off”) + ऊहति (ūhati, “to push, thrust, move”).

af

to strip off, push away, drive off, frighten away


क्षितिज

From Sanskrit क्षिति (kṣití, "earth"), from Proto-Indo-Aryan *ṭṣítiṣ, from Proto-Indo-Iranian *ćšítiš, from Proto-Indo-European *tḱí-ti-s, from *tḱey- (“to settle, live”). Cognate with Ancient Greek κτίσις (ktísis, “founding, setting”), Avestan 𐬱𐬌𐬙𐬌 (šiti).

Name of the demon Naraka killed by Viṣṇu


साम्राज्य

sāmrā́jya (romanization)
साम्राज्यम् (nominative singular)
साम्राज्ये (dual nominative)
साम्राज्यानि (nominative plural)
साम्राज्या1 (nominative plural)
साम्राज्य (singular vocative)
साम्राज्ये (dual vocative)
साम्राज्यानि (plural vocative)
साम्राज्या1 (plural vocative)
साम्राज्यम् (accusative singular)
साम्राज्ये (accusative dual)
साम्राज्यानि (accusative plural)
साम्राज्या1 (accusative plural)
साम्राज्येन (instrumental singular)
साम्राज्याभ्याम् (dual instrumental)
साम्राज्यैः (instrumental plural)
साम्राज्येभिः1 (instrumental plural)
साम्राज्याय (dative singular)
साम्राज्याभ्याम् (dative dual)
साम्राज्येभ्यः (dative plural)
साम्राज्यात् (ablative singular)
साम्राज्याभ्याम् (ablative dual)
साम्राज्येभ्यः (ablative plural)
साम्राज्यस्य (genitive singular)
साम्राज्ययोः (dual genitive)
साम्राज्यानाम् (genitive plural)
साम्राज्ये (locative singular)
साम्राज्ययोः (dual locative)
साम्राज्येषु (locative plural)

/sɑːm.ɾɑ́ːd͡ʑ.jɐ/

/s̪ɑːmˈɾɑːd͡ʑ.jɐ/

Compound of सम्- (sam-, “wholly”) + राज्य (rā́jya, “realm”)


ष्ठीवति

sa-verb

ष्ठीवति • (ṣṭhī́vati) third-singular indicative (class 6, type P, root ष्ठीव्)

ṣṭhī́vati (romanization)
ष्ठीव् (root)
ष्ठीवति (present)
ष्ठीवते (present)
ष्ठीव्यते (present)
ष्ठीवति (active indicative singular third-person)
ष्ठीवतः (active dual indicative third-person)
ष्ठीवन्ति (active indicative plural third-person)
ष्ठीवते (indicative middle-voice singular third-person)
ष्ठीवेते (dual indicative middle-voice third-person)
ष्ठीवन्ते (indicative middle-voice plural third-person)
ष्ठीव्यते (indicative passive singular third-person)
ष्ठीव्येते (dual indicative passive third-person)
ष्ठीव्यन्ते (indicative passive plural third-person)
ष्ठीवसि (active indicative second-person singular)
ष्ठीवथः (active dual indicative second-person)
ष्ठीवथ (active indicative plural second-person)
ष्ठीवसे (indicative middle-voice second-person singular)
ष्ठीवेथे (dual indicative middle-voice second-person)
ष्ठीवध्वे (indicative middle-voice plural second-person)
ष्ठीव्यसे (indicative passive second-person singular)
ष्ठीव्येथे (dual indicative passive second-person)
ष्ठीव्यध्वे (indicative passive plural second-person)
ष्ठीवामि (active first-person indicative singular)
ष्ठीवावः (active dual first-person indicative)
ष्ठीवामः (active first-person indicative plural)
ष्ठीवे (first-person indicative middle-voice singular)
ष्ठीवावहे (dual first-person indicative middle-voice)
ष्ठीवामहे (first-person indicative middle-voice plural)
ष्ठीव्ये (first-person indicative passive singular)
ष्ठीव्यावहे (dual first-person indicative passive)
ष्ठीव्यामहे (first-person indicative passive plural)
ष्ठीवतु (active indicative singular third-person)
ष्ठीवताम् (active dual indicative third-person)
ष्ठीवन्तु (active indicative plural third-person)
ष्ठीवताम् (indicative middle-voice singular third-person)
ष्ठीवेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
ष्ठीवन्ताम् (indicative middle-voice plural third-person)
ष्ठीव्यताम् (indicative passive singular third-person)
ष्ठीव्येताम् (dual indicative passive third-person)
ष्ठीव्यन्ताम् (indicative passive plural third-person)
ष्ठीव (active indicative second-person singular)
ष्ठीवतम् (active dual indicative second-person)
ष्ठीवत (active indicative plural second-person)
ष्ठीवस्व (indicative middle-voice second-person singular)
ष्ठीवेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
ष्ठीवध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
ष्ठीव्यस्व (indicative passive second-person singular)
ष्ठीव्येथाम् (dual indicative passive second-person)
ष्ठीव्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
ष्ठीवानि (active first-person indicative singular)
ष्ठीवाव (active dual first-person indicative)
ष्ठीवाम (active first-person indicative plural)
ष्ठीवै (first-person indicative middle-voice singular)
ष्ठीवावहै (dual first-person indicative middle-voice)
ष्ठीवामहै (first-person indicative middle-voice plural)
ष्ठीव्यै (first-person indicative passive singular)
ष्ठीव्यावहै (dual first-person indicative passive)
ष्ठीव्यामहै (first-person indicative passive plural)
ष्ठीवेत् (active indicative singular third-person)
ष्ठीवेताम् (active dual indicative third-person)
ष्ठीवेयुः (active indicative plural third-person)
ष्ठीवेत (indicative middle-voice singular third-person)
ष्ठीवेयाताम् (dual indicative middle-voice third-person)
ष्ठीवेरन् (indicative middle-voice plural third-person)
ष्ठीव्येत (indicative passive singular third-person)
ष्ठीव्येयाताम् (dual indicative passive third-person)
ष्ठीव्येरन् (indicative passive plural third-person)
ष्ठीवेः (active indicative second-person singular)
ष्ठीवेतम् (active dual indicative second-person)
ष्ठीवेत (active indicative plural second-person)
ष्ठीवेथाः (indicative middle-voice second-person singular)
ष्ठीवेयाथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
ष्ठीवेध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
ष्ठीव्येथाः (indicative passive second-person singular)
ष्ठीव्येयाथाम् (dual indicative passive second-person)
ष्ठीव्येध्वम् (indicative passive plural second-person)
ष्ठीवेयम् (active first-person indicative singular)
ष्ठीवेव (active dual first-person indicative)
ष्ठीवेमः (active first-person indicative plural)
ष्ठीवेय (first-person indicative middle-voice singular)
ष्ठीवेवहि (dual first-person indicative middle-voice)
ष्ठीवेमहि (first-person indicative middle-voice plural)
ष्ठीव्येय (first-person indicative passive singular)
ष्ठीव्येवहि (dual first-person indicative passive)
ष्ठीव्येमहि (first-person indicative passive plural)
ष्ठीवत् (active participle singular)
or (active dual participle)
ष्ठीवन्त् (active participle plural)
ष्ठीवमान (middle-voice participle)
ष्ठीव्यमान (participle passive)
अष्ठीवत् (imperfect)
अष्ठीवत (imperfect)
अष्ठीव्यत (imperfect)
अष्ठीवत् (active indicative singular third-person)
अष्ठीवताम् (active dual indicative third-person)
अष्ठीवन् (active indicative plural third-person)
अष्ठीवत (indicative middle-voice singular third-person)
अष्ठीवेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
अष्ठीवन्त (indicative middle-voice plural third-person)
अष्ठीव्यत (indicative passive singular third-person)
अष्ठीव्येताम् (dual indicative passive third-person)
अष्ठीव्यन्त (indicative passive plural third-person)
अष्ठीवः (active indicative second-person singular)
अष्ठीवतम् (active dual indicative second-person)
अष्ठीवत (active indicative plural second-person)
अष्ठीवथाः (indicative middle-voice second-person singular)
अष्ठीवेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
अष्ठीवध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
अष्ठीव्यथाः (indicative passive second-person singular)
अष्ठीव्येथाम् (dual indicative passive second-person)
अष्ठीव्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
अष्ठीवम् (active first-person indicative singular)
अष्ठीवाव (active dual first-person indicative)
अष्ठीवाम (active first-person indicative plural)
अष्ठीवे (first-person indicative middle-voice singular)
अष्ठीवावहि (dual first-person indicative middle-voice)
अष्ठीवामहि (first-person indicative middle-voice plural)
अष्ठीव्ये (first-person indicative passive singular)
अष्ठीव्यावहि (dual first-person indicative passive)
अष्ठीव्यामहि (first-person indicative passive plural)

/ʂʈʰíː.ʋɐ.ti/

/ˈʂʈʰiː.ʋɐ.t̪i/

From Proto-Indo-European *sp(t)yewH- (“to spit, spew”) (with metathesis of *-iwH- to *-iHw-, thus reflecting a pre-form *sp(t)iHw-), compare *(s)ptyēw-. Cognate with Old Armenian թուք (tʻukʻ), Persian تف (tof, “spittle”), Ossetian ту (tu, “spittle”), Ancient Greek πτύω (ptúō, “I spit out”), Latin spuo (whence Italian sputare), Old Church Slavonic пльвати (plĭvati), Russian плевать (plevatʹ), Old English spīwan (whence English spew).

der

अन्नं च भैक्ष्यसम्पन्नं भुञ्जानस्य सरित्तटे। मूत्रयन्ति च पापिष्ठाः ष्ठीवन्त्य्अस्य च मूर्धनि॥

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 11.23.35

When he was sitting on the bank of a river about to partake of the food that he had collected by his begging, sinful rascals would come and urinate on it and spit on his head.

annaṃ ca bhaikṣyasampannaṃ bhuñjānasya sarittaṭe. mūtrayanti ca pāpiṣṭhāḥ ṣṭhīvantyasya ca mūrdhani.

to spit, expectorate; to spit upon (with locative case)


कर्म

कर्मन् कर्मन्#Sanskrit


नायक

nāyaka (romanization)
नायकः (nominative singular)
नायकौ (dual nominative)
नायका1 (dual nominative)
नायकाः (nominative plural)
नायकासः1 (nominative plural)
नायक (singular vocative)
नायकौ (dual vocative)
नायका1 (dual vocative)
नायकाः (plural vocative)
नायकासः1 (plural vocative)
नायकम् (accusative singular)
नायकौ (accusative dual)
नायका1 (accusative dual)
नायकान् (accusative plural)
नायकेन (instrumental singular)
नायकाभ्याम् (dual instrumental)
नायकैः (instrumental plural)
नायकेभिः1 (instrumental plural)
नायकाय (dative singular)
नायकाभ्याम् (dative dual)
नायकेभ्यः (dative plural)
नायकात् (ablative singular)
नायकाभ्याम् (ablative dual)
नायकेभ्यः (ablative plural)
नायकस्य (genitive singular)
नायकयोः (dual genitive)
नायकानाम् (genitive plural)
नायके (locative singular)
नायकयोः (dual locative)
नायकेषु (locative plural)

→ Bengali: নায়ক (naẏok) (learned)

→ Hindi: नायक (nāyak) (learned)

desctree

→ Old Javanese: nāyaka (“chief, leader, commander”)
Javanese: ꦤꦪꦏ (nayaka, “leader, adviser, minister”)
→ Malay: nayaka (“minister”)
Indonesian: nayaka (“minister”)

→ Tamil: நாயகன் (nāyakaṉ) (learned)

→ Telugu: నాయకుడు (nāyakuḍu) (learned)

Vṛddhi derivative of नी (nī, “to guide, govern”, root) + -अक (-aka).


ईर्ष्या

sa-noun

ईर्ष्या • (īrṣyā) stem, f

īrṣyā (romanization)
ईर्ष्या (nominative singular)
ईर्ष्ये (dual nominative)
ईर्ष्याः (nominative plural)
ईर्ष्ये (singular vocative)
ईर्ष्ये (dual vocative)
ईर्ष्याः (plural vocative)
ईर्ष्याम् (accusative singular)
ईर्ष्ये (accusative dual)
ईर्ष्याः (accusative plural)
ईर्ष्यया (instrumental singular)
ईर्ष्या1 (instrumental singular)
ईर्ष्याभ्याम् (dual instrumental)
ईर्ष्याभिः (instrumental plural)
ईर्ष्यायै (dative singular)
ईर्ष्याभ्याम् (dative dual)
ईर्ष्याभ्यः (dative plural)
ईर्ष्यायाः (ablative singular)
ईर्ष्यायै2 (ablative singular)
ईर्ष्याभ्याम् (ablative dual)
ईर्ष्याभ्यः (ablative plural)
ईर्ष्यायाः (genitive singular)
ईर्ष्यायै2 (genitive singular)
ईर्ष्ययोः (dual genitive)
ईर्ष्याणाम् (genitive plural)
ईर्ष्यायाम् (locative singular)
ईर्ष्ययोः (dual locative)
ईर्ष्यासु (locative plural)

Magahi: 𑂅𑂩𑂹𑂎𑂰 (irkhā)

From a root ईर्ष्य् (īrṣy). See ईर्ष्यति (īrṣyati) for more.

envy or impatience over another's success, jealousy


वर्तते

sa-verb

वर्तते • (vártate) third-singular indicative (class 1, type A, root वृत्)

Ashokan Prakrit:

Ardhamagadhi Prakrit: 𑀯𑀝𑁆𑀝𑀇 (vaṭṭaï)

Awadhi: बाटे (bāṭe)

desctree

Magadhi Prakrit: 𑀯𑀝𑁆𑀝𑀤𑀺 (vaṭṭadi), 𑀯𑀝𑁆𑀝𑀇 (vaṭṭaï) — Māhārāṣṭrī, Ardhamāgadhī
Bhojpuri: बाटे (bāṭē)
Sindhi:
Arabic script: وَٽَڻُ (vaṭaṇu)
Devanagari script: वटणु (vaṭaṇu)

Maharastri Prakrit: 𑀯𑀝𑁆𑀝𑀇 (vaṭṭaï)

Old Marathi: 𑘪𑘰𑘘𑘜𑘹 (vāṭaṇe)

Marathi: वाटणे (vāṭṇe)

Sauraseni Prakrit: 𑀯𑀝𑁆𑀝𑀤𑀺 (vaṭṭadi), 𑀯𑀝𑁆𑀝𑀇 (vaṭṭaï) — Māhārāṣṭrī, Ardhamāgadhī
Bhojpuri: बाटे (bāṭē)
Sindhi:
Arabic script: وَٽَڻُ (vaṭaṇu)
Devanagari script: वटणु (vaṭaṇu)

Helu Prakrit:

Sinhalese: වටිනවා (waṭinawā)

Pali: vattati, vaṭṭati

/ˈʋɐɾ.t̪ɐ.t̪eː/

From Proto-Indo-Aryan *wártatay, from Proto-Indo-Iranian *wártatay, from Proto-Indo-European *wert-. Cognate with Latin vertō, Proto-Slavic *vьrtě̀ti.


गविष्टि

gáviṣṭi (romanization)
गविष्टिः (nominative singular)
गविष्टी (dual nominative)
गविष्टयः (nominative plural)
गविष्टे (singular vocative)
गविष्टी (dual vocative)
गविष्टयः (plural vocative)
गविष्टिम् (accusative singular)
गविष्टी (accusative dual)
गविष्टीः (accusative plural)
गविष्ट्या (instrumental singular)
गविष्टिभ्याम् (dual instrumental)
गविष्टिभिः (instrumental plural)
गविष्ट्यै (dative singular)
गविष्टये (dative singular)
गविष्टिभ्याम् (dative dual)
गविष्टिभ्यः (dative plural)
गविष्ट्याः (ablative singular)
गविष्टेः (ablative singular)
गविष्टिभ्याम् (ablative dual)
गविष्टिभ्यः (ablative plural)
गविष्ट्याः (genitive singular)
गविष्टेः (genitive singular)
गविष्ट्योः (dual genitive)
गविष्टीनाम् (genitive plural)
गविष्ट्याम् (locative singular)
गविष्टौ (locative singular)
गविष्ट्योः (dual locative)
गविष्टिषु (locative plural)

sa-decl-noun

Feminine i-stem declension of गविष्टि

गविष्टिभ्याम्

गविष्ट्यै / गविष्टये

गविष्टिभ्याम्

गविष्ट्याः / गविष्टेः

गविष्टिभ्याम्

गविष्ट्याः / गविष्टेः

गविष्ट्याम् / गविष्टौ

sa-decl-noun/cell

गविष्ट्याः / गविष्टेः

गविष्टिभ्याम्

गविष्ट्यै / गविष्टये

गविष्टिभ्याम्

गविष्ट्याः / गविष्टेः

गविष्टिभ्याम्

गविष्ट्याः / गविष्टेः

गविष्ट्याम् / गविष्टौ

/ɡɐ́.ʋiʂ.ʈi/

From गविष् (gavíṣ, “wishing for cows, desirous (in general), eager, fervent”) + -ति (-ti), from गो (gó, “cow”) + इष् (√iṣ, “to endeavour to obtain, strive, seek”).


पुर्

púr (romanization)
पूः (nominative singular)
पुरौ (dual nominative)
पुरा1 (dual nominative)
पुरः (nominative plural)
पूः (singular vocative)
पुरौ (dual vocative)
पुरा1 (dual vocative)
पुरः (plural vocative)
पुरम् (accusative singular)
पुरौ (accusative dual)
पुरा1 (accusative dual)
पुरः (accusative plural)
पुरा (instrumental singular)
पूर्भ्याम् (dual instrumental)
पूर्भिः (instrumental plural)
पुरे (dative singular)
पूर्भ्याम् (dative dual)
पूर्भ्यः (dative plural)
पुरः (ablative singular)
पूर्भ्याम् (ablative dual)
पूर्भ्यः (ablative plural)
पुरः (genitive singular)
पुरोः (dual genitive)
पुराम् (genitive plural)
पुरि (locative singular)
पुरोः (dual locative)
पूर्षु (locative plural)

From Proto-Indo-European *(t)pĺ̥H (“city, fortress, stronghold”). Cognate with Ancient Greek πτόλις (ptólis), πόλις (pólis), Lithuanian pilis, Latvian pils.

inh

प्र क्षोदसा धायसा सस्र एषा सरस्वती धरुणमायसी पूः।
pra kṣodasā dhāyasā sasra eṣā sarasvatī dharuṇamāyasī pūḥ.

THIS stream Sarasvatī with fostering current comes forth, our sure defence, our fort of iron.


अद्रि

ádri (romanization)
अद्रिः (nominative singular)
अद्री (dual nominative)
अद्रयः (nominative plural)
अद्रे (singular vocative)
अद्री (dual vocative)
अद्रयः (plural vocative)
अद्रिम् (accusative singular)
अद्री (accusative dual)
अद्रीन् (accusative plural)
अद्रिणा (instrumental singular)
अद्र्या1 (instrumental singular)
अद्रिभ्याम् (dual instrumental)
अद्रिभिः (instrumental plural)
अद्रये (dative singular)
अद्रिभ्याम् (dative dual)
अद्रिभ्यः (dative plural)
अद्रेः (ablative singular)
अद्रिभ्याम् (ablative dual)
अद्रिभ्यः (ablative plural)
अद्रेः (genitive singular)
अद्र्योः (dual genitive)
अद्रीणाम् (genitive plural)
अद्रौ (locative singular)
अद्रा1 (locative singular)
अद्र्योः (dual locative)
अद्रिषु (locative plural)

desctree

→ Old Javanese: adri (“mountain”), ardi
Javanese: ꦲꦢꦿꦶ (adri), ꦢꦿꦶ (dri), ꦉꦢꦶ (redi)
→ Balinese: ᬅᬤ᭄ᬭᬶ (adri, “mountain”)
→ Malay: adri (“mountain”)
Indonesian: adri (“mountain”)

From Proto-Indo-Aryan *Hádriṣ, from Proto-Indo-Iranian *Hádriš, from Proto-Indo-European *Hód-ris, from *Hond- (“stone”). Cognate with Middle Irish ond.

अ॒यं नि॒धिः स॑रमे॒ अद्रि॑बुध्नो॒ गोभि॒रश्वे॑भि॒र्वसु॑भि॒र्न्यृ॑ष्टः।
रक्ष॑न्ति॒ तं प॒णयो॒ ये सु॑गो॒पा रेकु॑ प॒दमल॑क॒मा ज॑गन्थ॥
ayáṃ nidhíḥ sarame ádribudhno góbhiráśvebhirvásubhirnyṛ̀ṣṭaḥ.
rákṣanti táṃ paṇáyo yé sugopā́ réku padámálakamā́ jagantha.
Paved with the rock is this our treasure-chamber; filled full of precious things, of kine, and horses.

These Paṇis who are watchful keepers guard it. In vain hast thou approached this lonely station.


अन्ताराष्ट्रिय

head

अन्ताराष्ट्रिय • (antārāṣṭriya)

antārāṣṭriya (romanization)
अन्ताराष्ट्रियः (nominative singular)
अन्ताराष्ट्रियौ (dual nominative)
अन्ताराष्ट्रियाः (nominative plural)
अन्ताराष्ट्रिय (singular vocative)
अन्ताराष्ट्रियौ (dual vocative)
अन्ताराष्ट्रियाः (plural vocative)
अन्ताराष्ट्रियम् (accusative singular)
अन्ताराष्ट्रियौ (accusative dual)
अन्ताराष्ट्रियान् (accusative plural)
अन्ताराष्ट्रियेन (instrumental singular)
अन्ताराष्ट्रियाभ्याम् (dual instrumental)
अन्ताराष्ट्रियैः (instrumental plural)
अन्ताराष्ट्रियाय (dative singular)
अन्ताराष्ट्रियाभ्याम् (dative dual)
अन्ताराष्ट्रियेभ्यः (dative plural)
अन्ताराष्ट्रियात् (ablative singular)
अन्ताराष्ट्रियाभ्याम् (ablative dual)
अन्ताराष्ट्रियेभ्यः (ablative plural)
अन्ताराष्ट्रियस्य (genitive singular)
अन्ताराष्ट्रिययोः (dual genitive)
अन्ताराष्ट्रियानाम् (genitive plural)
अन्ताराष्ट्रिये (locative singular)
अन्ताराष्ट्रिययोः (dual locative)
अन्ताराष्ट्रियेषु (locative plural)
अन्ताराष्ट्रिया (nominative singular)
अन्ताराष्ट्रिये (dual nominative)
अन्ताराष्ट्रियाः (nominative plural)
अन्ताराष्ट्रिये (singular vocative)
अन्ताराष्ट्रिये (dual vocative)
अन्ताराष्ट्रियाः (plural vocative)
अन्ताराष्ट्रियाम् (accusative singular)
अन्ताराष्ट्रिये (accusative dual)
अन्ताराष्ट्रियाः (accusative plural)
अन्ताराष्ट्रियया (instrumental singular)
अन्ताराष्ट्रियाभ्याम् (dual instrumental)
अन्ताराष्ट्रियाभिः (instrumental plural)
अन्ताराष्ट्रियायै (dative singular)
अन्ताराष्ट्रियाभ्याम् (dative dual)
अन्ताराष्ट्रियाभ्यः (dative plural)
अन्ताराष्ट्रियायाः (ablative singular)
अन्ताराष्ट्रियाभ्याम् (ablative dual)
अन्ताराष्ट्रियाभ्यः (ablative plural)
अन्ताराष्ट्रियायाः (genitive singular)
अन्ताराष्ट्रिययोः (dual genitive)
अन्ताराष्ट्रियानाम् (genitive plural)
अन्ताराष्ट्रियायाम् (locative singular)
अन्ताराष्ट्रिययोः (dual locative)
अन्ताराष्ट्रियासु (locative plural)
अन्ताराष्ट्रियम् (nominative singular)
अन्ताराष्ट्रिये (dual nominative)
अन्ताराष्ट्रियानि (nominative plural)
अन्ताराष्ट्रिय (singular vocative)
अन्ताराष्ट्रिये (dual vocative)
अन्ताराष्ट्रियानि (plural vocative)
अन्ताराष्ट्रियम् (accusative singular)
अन्ताराष्ट्रिये (accusative dual)
अन्ताराष्ट्रियानि (accusative plural)
अन्ताराष्ट्रियेन (instrumental singular)
अन्ताराष्ट्रियाभ्याम् (dual instrumental)
अन्ताराष्ट्रियैः (instrumental plural)
अन्ताराष्ट्रियाय (dative singular)
अन्ताराष्ट्रियाभ्याम् (dative dual)
अन्ताराष्ट्रियेभ्यः (dative plural)
अन्ताराष्ट्रियात् (ablative singular)
अन्ताराष्ट्रियाभ्याम् (ablative dual)
अन्ताराष्ट्रियेभ्यः (ablative plural)
अन्ताराष्ट्रियस्य (genitive singular)
अन्ताराष्ट्रिययोः (dual genitive)
अन्ताराष्ट्रियानाम् (genitive plural)
अन्ताराष्ट्रिये (locative singular)
अन्ताराष्ट्रिययोः (dual locative)
अन्ताराष्ट्रियेषु (locative plural)

sa-decl-adj

अन्ताराष्ट्रि

sa-decl-noun-a-m

अन्ताराष्ट्रि

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of अन्ताराष्ट्रिय

अन्ताराष्ट्रियः

अन्ताराष्ट्रियौ

अन्ताराष्ट्रियाः

अन्ताराष्ट्रिय

अन्ताराष्ट्रियौ

अन्ताराष्ट्रियाः

अन्ताराष्ट्रियम्

अन्ताराष्ट्रियौ

अन्ताराष्ट्रियान्

अन्ताराष्ट्रियेन

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियैः

अन्ताराष्ट्रियाय

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियेभ्यः

अन्ताराष्ट्रियात्

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियेभ्यः

अन्ताराष्ट्रियस्य

अन्ताराष्ट्रिययोः

अन्ताराष्ट्रियानाम्

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रिययोः

अन्ताराष्ट्रियेषु

sa-decl-noun/cell

अन्ताराष्ट्रियः

अन्ताराष्ट्रियस्य

अन्ताराष्ट्रियः

अन्ताराष्ट्रियौ

अन्ताराष्ट्रियाः

अन्ताराष्ट्रिय

अन्ताराष्ट्रियौ

अन्ताराष्ट्रियाः

अन्ताराष्ट्रियम्

अन्ताराष्ट्रियौ

अन्ताराष्ट्रियान्

अन्ताराष्ट्रियेन

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियैः

अन्ताराष्ट्रियाय

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियेभ्यः

अन्ताराष्ट्रियात्

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियेभ्यः

अन्ताराष्ट्रियस्य

अन्ताराष्ट्रिययोः

अन्ताराष्ट्रियानाम्

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रिययोः

अन्ताराष्ट्रियेषु

sa-decl-noun-ā-f

अन्ताराष्ट्रि

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of अन्ताराष्ट्रिय

अन्ताराष्ट्रिया

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रियाः

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रियाः

अन्ताराष्ट्रियाम्

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रियाः

अन्ताराष्ट्रियया

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियाभिः

अन्ताराष्ट्रियायै

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियाभ्यः

अन्ताराष्ट्रियायाः

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियाभ्यः

अन्ताराष्ट्रियायाः

अन्ताराष्ट्रिययोः

अन्ताराष्ट्रियानाम्

अन्ताराष्ट्रियायाम्

अन्ताराष्ट्रिययोः

अन्ताराष्ट्रियासु

sa-decl-noun/cell

अन्ताराष्ट्रिया

अन्ताराष्ट्रियायाः

अन्ताराष्ट्रिया

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रियाः

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रियाः

अन्ताराष्ट्रियाम्

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रियाः

अन्ताराष्ट्रियया

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियाभिः

अन्ताराष्ट्रियायै

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियाभ्यः

अन्ताराष्ट्रियायाः

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियाभ्यः

अन्ताराष्ट्रियायाः

अन्ताराष्ट्रिययोः

अन्ताराष्ट्रियानाम्

अन्ताराष्ट्रियायाम्

अन्ताराष्ट्रिययोः

अन्ताराष्ट्रियासु

sa-decl-noun-a-n

अन्ताराष्ट्रि

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">अन्ताराष्ट्रिय</i>

अन्ताराष्ट्रियम्

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रियानि

अन्ताराष्ट्रिय

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रियानि

अन्ताराष्ट्रियम्

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रियानि

अन्ताराष्ट्रियेन

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियैः

अन्ताराष्ट्रियाय

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियेभ्यः

अन्ताराष्ट्रियात्

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियेभ्यः

अन्ताराष्ट्रियस्य

अन्ताराष्ट्रिययोः

अन्ताराष्ट्रियानाम्

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रिययोः

अन्ताराष्ट्रियेषु

sa-decl-noun/cell

अन्ताराष्ट्रियम्

अन्ताराष्ट्रियस्य

अन्ताराष्ट्रियम्

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रियानि

अन्ताराष्ट्रिय

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रियानि

अन्ताराष्ट्रियम्

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रियानि

अन्ताराष्ट्रियेन

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियैः

अन्ताराष्ट्रियाय

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियेभ्यः

अन्ताराष्ट्रियात्

अन्ताराष्ट्रियाभ्याम्

अन्ताराष्ट्रियेभ्यः

अन्ताराष्ट्रियस्य

अन्ताराष्ट्रिययोः

अन्ताराष्ट्रियानाम्

अन्ताराष्ट्रिये

अन्ताराष्ट्रिययोः

अन्ताराष्ट्रियेषु

अन्तर् (antar) + राष्ट्रीय (rāṣṭrīya)

com

अन्तर् (antar) + राष्ट्रीय (rāṣṭrīya)


स्मयते

sa-verb

स्मयते • (smáyate) third-singular indicative (class 1, type A, root स्मि)

From Proto-Indo-Aryan *smáyatay, from Proto-Indo-Iranian *smáyatay, from Proto-Indo-European *smey- (“to laugh, to be glad”). Cognate with Latin cōmis, Proto-Germanic *smīlijaną (whence English smile), Russian смеяться (smejatʹsja) .


आप्त्य

head

आप्त्य • (āptya)

āptya (romanization)
आप्त्यः (nominative singular)
आप्त्यौ (dual nominative)
आप्त्याः (nominative plural)
आप्त्य (singular vocative)
आप्त्यौ (dual vocative)
आप्त्याः (plural vocative)
आप्त्यम् (accusative singular)
आप्त्यौ (accusative dual)
आप्त्यान् (accusative plural)
आप्त्येन (instrumental singular)
आप्त्याभ्याम् (dual instrumental)
आप्त्यैः (instrumental plural)
आप्त्याय (dative singular)
आप्त्याभ्याम् (dative dual)
आप्त्येभ्यः (dative plural)
आप्त्यात् (ablative singular)
आप्त्याभ्याम् (ablative dual)
आप्त्येभ्यः (ablative plural)
आप्त्यस्य (genitive singular)
आप्त्ययोः (dual genitive)
आप्त्यानाम् (genitive plural)
आप्त्ये (locative singular)
आप्त्ययोः (dual locative)
आप्त्येषु (locative plural)
आप्त्या (nominative singular)
आप्त्ये (dual nominative)
आप्त्याः (nominative plural)
आप्त्ये (singular vocative)
आप्त्ये (dual vocative)
आप्त्याः (plural vocative)
आप्त्याम् (accusative singular)
आप्त्ये (accusative dual)
आप्त्याः (accusative plural)
आप्त्यया (instrumental singular)
आप्त्याभ्याम् (dual instrumental)
आप्त्याभिः (instrumental plural)
आप्त्यायै (dative singular)
आप्त्याभ्याम् (dative dual)
आप्त्याभ्यः (dative plural)
आप्त्यायाः (ablative singular)
आप्त्याभ्याम् (ablative dual)
आप्त्याभ्यः (ablative plural)
आप्त्यायाः (genitive singular)
आप्त्ययोः (dual genitive)
आप्त्यानाम् (genitive plural)
आप्त्यायाम् (locative singular)
आप्त्ययोः (dual locative)
आप्त्यासु (locative plural)
आप्त्यम् (nominative singular)
आप्त्ये (dual nominative)
आप्त्यानि (nominative plural)
आप्त्य (singular vocative)
आप्त्ये (dual vocative)
आप्त्यानि (plural vocative)
आप्त्यम् (accusative singular)
आप्त्ये (accusative dual)
आप्त्यानि (accusative plural)
आप्त्येन (instrumental singular)
आप्त्याभ्याम् (dual instrumental)
आप्त्यैः (instrumental plural)
आप्त्याय (dative singular)
आप्त्याभ्याम् (dative dual)
आप्त्येभ्यः (dative plural)
आप्त्यात् (ablative singular)
आप्त्याभ्याम् (ablative dual)
आप्त्येभ्यः (ablative plural)
आप्त्यस्य (genitive singular)
आप्त्ययोः (dual genitive)
आप्त्यानाम् (genitive plural)
आप्त्ये (locative singular)
आप्त्ययोः (dual locative)
आप्त्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of आप्त्य

आप्त्याभ्याम्

आप्त्याभ्याम्

आप्त्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

आप्त्याभ्याम्

आप्त्याभ्याम्

आप्त्याभ्याम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of आप्त्य

आप्त्याभ्याम्

आप्त्याभ्याम्

आप्त्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

आप्त्याभ्याम्

आप्त्याभ्याम्

आप्त्याभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">आप्त्य</i>

आप्त्याभ्याम्

आप्त्याभ्याम्

आप्त्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

आप्त्याभ्याम्

आप्त्याभ्याम्

आप्त्याभ्याम्


गृहपति

gṛhápati (romanization)
गृहपतिः (nominative singular)
गृहपती (dual nominative)
गृहपतयः (nominative plural)
गृहपते (singular vocative)
गृहपती (dual vocative)
गृहपतयः (plural vocative)
गृहपतिम् (accusative singular)
गृहपती (accusative dual)
गृहपतीन् (accusative plural)
गृहपतिना (instrumental singular)
गृहपत्या1 (instrumental singular)
गृहपतिभ्याम् (dual instrumental)
गृहपतिभिः (instrumental plural)
गृहपतये (dative singular)
गृहपतिभ्याम् (dative dual)
गृहपतिभ्यः (dative plural)
गृहपतेः (ablative singular)
गृहपत्यः1 (ablative singular)
गृहपतिभ्याम् (ablative dual)
गृहपतिभ्यः (ablative plural)
गृहपतेः (genitive singular)
गृहपत्यः1 (genitive singular)
गृहपत्योः (dual genitive)
गृहपतीनाम् (genitive plural)
गृहपतौ (locative singular)
गृहपता1 (locative singular)
गृहपत्योः (dual locative)
गृहपतिषु (locative plural)

desc

Prakrit: 𑀕𑀺𑀳𑀯𑀇 (gihavaï), 𑀕𑀳𑀯𑀇 (gahavaï)

Helu Prakrit:

Dhivehi: ގެވެހި (gevehi), ގެވަށި (gevaṣi)

Sinhalese: ගැහවියා (gæhawiyā), ගැහවි (gæhawi)


रक्षोहन्

head

रक्षोहन् • (rakṣohán)

rakṣohán (romanization)
रक्षोहा (nominative singular)
रक्षोहाणौ (dual nominative)
रक्षोहाणा1 (dual nominative)
रक्षोहाणः (nominative plural)
रक्षोहन् (singular vocative)
रक्षोहाणौ (dual vocative)
रक्षोहाणा1 (dual vocative)
रक्षोहाणः (plural vocative)
रक्षोहाणम् (accusative singular)
रक्षोहाणौ (accusative dual)
रक्षोहाणा1 (accusative dual)
रक्षोह्णः (accusative plural)
रक्षोह्णा (instrumental singular)
रक्षोहभ्याम् (dual instrumental)
रक्षोहभिः (instrumental plural)
रक्षोह्णे (dative singular)
रक्षोहभ्याम् (dative dual)
रक्षोहभ्यः (dative plural)
रक्षोह्णः (ablative singular)
रक्षोहभ्याम् (ablative dual)
रक्षोहभ्यः (ablative plural)
रक्षोह्णः (genitive singular)
रक्षोह्णोः (dual genitive)
रक्षोह्णाम् (genitive plural)
रक्षोह्णि (locative singular)
रक्षोहणि (locative singular)
रक्षोहन्1 (locative singular)
रक्षोह्णोः (dual locative)
रक्षोहसु (locative plural)
रक्षोघ्नी (nominative singular)
रक्षोघ्न्यौ (dual nominative)
रक्षोघ्नी1 (dual nominative)
रक्षोघ्न्यः (nominative plural)
रक्षोघ्नीः1 (nominative plural)
रक्षोघ्णि (singular vocative)
रक्षोघ्न्यौ (dual vocative)
रक्षोघ्नी1 (dual vocative)
रक्षोघ्न्यः (plural vocative)
रक्षोघ्नीः1 (plural vocative)
रक्षोघ्नीम् (accusative singular)
रक्षोघ्न्यौ (accusative dual)
रक्षोघ्नी1 (accusative dual)
रक्षोघ्नीः (accusative plural)
रक्षोघ्न्या (instrumental singular)
रक्षोघ्नीभ्याम् (dual instrumental)
रक्षोघ्नीभिः (instrumental plural)
रक्षोघ्न्यै (dative singular)
रक्षोघ्नीभ्याम् (dative dual)
रक्षोघ्नीभ्यः (dative plural)
रक्षोघ्न्याः (ablative singular)
रक्षोघ्न्यै2 (ablative singular)
रक्षोघ्नीभ्याम् (ablative dual)
रक्षोघ्नीभ्यः (ablative plural)
रक्षोघ्न्याः (genitive singular)
रक्षोघ्न्यै2 (genitive singular)
रक्षोघ्न्योः (dual genitive)
रक्षोघ्नीनाम् (genitive plural)
रक्षोघ्न्याम् (locative singular)
रक्षोघ्न्योः (dual locative)
रक्षोघ्नीषु (locative plural)
रक्षोह (nominative singular)
रक्षोह्णी (dual nominative)
रक्षोहणी (dual nominative)
रक्षोहाणि (nominative plural)
रक्षोह1 (nominative plural)
रक्षोहा1 (nominative plural)
रक्षोहन् (singular vocative)
रक्षोह (singular vocative)
रक्षोह्णी (dual vocative)
रक्षोहणी (dual vocative)
रक्षोहाणि (plural vocative)
रक्षोह1 (plural vocative)
रक्षोहा1 (plural vocative)
रक्षोह (accusative singular)
रक्षोह्णी (accusative dual)
रक्षोहणी (accusative dual)
रक्षोहाणि (accusative plural)
रक्षोह1 (accusative plural)
रक्षोहा1 (accusative plural)
रक्षोह्णा (instrumental singular)
रक्षोहभ्याम् (dual instrumental)
रक्षोहभिः (instrumental plural)
रक्षोह्णे (dative singular)
रक्षोहभ्याम् (dative dual)
रक्षोहभ्यः (dative plural)
रक्षोह्णः (ablative singular)
रक्षोहभ्याम् (ablative dual)
रक्षोहभ्यः (ablative plural)
रक्षोह्णः (genitive singular)
रक्षोह्णोः (dual genitive)
रक्षोह्णाम् (genitive plural)
रक्षोह्णि (locative singular)
रक्षोहणि (locative singular)
रक्षोहन्1 (locative singular)
रक्षोह्णोः (dual locative)
रक्षोहसु (locative plural)

/ɾɐk.ʂɐw.ɦɐ́n/

/ɾɐkˈʂoː.ɦɐn̪/

bráhmaṇāgníḥ saṃvidānó rakṣohā́ bādʰatām itáḥ


वर्ण

várṇa (romanization)
वर्णः (nominative singular)
वर्णौ (dual nominative)
वर्णा1 (dual nominative)
वर्णाः (nominative plural)
वर्णासः1 (nominative plural)
वर्ण (singular vocative)
वर्णौ (dual vocative)
वर्णा1 (dual vocative)
वर्णाः (plural vocative)
वर्णासः1 (plural vocative)
वर्णम् (accusative singular)
वर्णौ (accusative dual)
वर्णा1 (accusative dual)
वर्णान् (accusative plural)
वर्णेन (instrumental singular)
वर्णाभ्याम् (dual instrumental)
वर्णैः (instrumental plural)
वर्णेभिः1 (instrumental plural)
वर्णाय (dative singular)
वर्णाभ्याम् (dative dual)
वर्णेभ्यः (dative plural)
वर्णात् (ablative singular)
वर्णाभ्याम् (ablative dual)
वर्णेभ्यः (ablative plural)
वर्णस्य (genitive singular)
वर्णयोः (dual genitive)
वर्णानाम् (genitive plural)
वर्णे (locative singular)
वर्णयोः (dual locative)
वर्णेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *wárnas, from Proto-Indo-European *wer- (“to cover”). By surface analysis, वृ (vṛ, “cover”, root) + -न (-na). Compare वृणोति (vṛṇoti, “to cover”), Avestan 𐬬𐬀𐬭𐬆𐬥𐬀𐬵 (var^ənah, “covering”), English warn.

surf

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

outward appearance, exterior, figure, form, shape, color

color of the face, (esp. good color or complexion), luster, beauty

(by extension) race, species, kind, caste

color, tint, dye, pigment
race, species, kind, caste

the order or arrangement of a song or poem


वर्ण

desctree

Prakrit: 𑀯𑀡𑁆𑀡 (vaṇṇa)
Gujarati: વાન (vān)
Hindi: बान (bān)
Old Marathi: 𑘪𑘰𑘜 (vāṇa), 𑘪𑘰𑘜𑘹𑘽 (vāṇeṃ), 𑘪𑘰𑘡 (vāna)
Marathi: वाण (vāṇ)
→ Tamil: வண்ணம் (vaṇṇam) (or from Pali)
→ Telugu: వన్నె (vanne)
→ Kannada: ಬಣ್ಣ (baṇṇa)

Pali: vaṇṇa
→ Burmese: ဝဏ္ဏ (wanna.)
→ Kannada: ಬಣ್ಣ (baṇṇa, “color”)
→ Khmer: វណ្ណ (vannaʼ)
→ Tamil: வண்ணம் (vaṇṇam) (or from Prakrit)

→ Assamese: বৰ্ণ (borno)

→ Early Assamese: বৰণ (boroṇo)

Assamese: বৰণ (boron)

→ Bengali: বরন (boron), বর্ণ (borno)

→ Santali: ᱵᱳᱨᱳᱱ (boron)

→ English: varna

→ Gujarati: વર્ણ (varṇ)

→ Hindi: वर्ण (varṇ)

→ Kannada: ವರ್ಣ (varṇa)

→ Khmer: ពណ៌ (pɔə)

→ Madurese: bârna

→ Malay: warna (ورنا), rona (رونا) (through metathesis)

Indonesian: warna

→ Marathi: वर्ण (varṇa)

→ Old Marathi: 𑘪𑘨𑘿𑘜 (varṇa)

→ Old Javanese: warṇa
> Javanese: ꦮꦂꦤ (warna) (inherited)
→ Balinese: ᬯᬃᬡ (warna)

→ Tamil: வர்ணம் (varṇam) (learned)

→ Telugu: వర్ణము (varṇamu)

→ Thai: วรรณ (wan)

Probably a semantic extension of the "color, species" meaning above.

a musical sound or note (also applied to the voice of animals)


शारद

śāradá (romanization)
शारदः (nominative singular)
शारदौ (dual nominative)
शारदाः (nominative plural)
शारद (singular vocative)
शारदौ (dual vocative)
शारदाः (plural vocative)
शारदम् (accusative singular)
शारदौ (accusative dual)
शारदान् (accusative plural)
शारदेन (instrumental singular)
शारदाभ्याम् (dual instrumental)
शारदैः (instrumental plural)
शारदाय (dative singular)
शारदाभ्याम् (dative dual)
शारदेभ्यः (dative plural)
शारदात् (ablative singular)
शारदाभ्याम् (ablative dual)
शारदेभ्यः (ablative plural)
शारदस्य (genitive singular)
शारदयोः (dual genitive)
शारदानाम् (genitive plural)
शारदे (locative singular)
शारदयोः (dual locative)
शारदेषु (locative plural)
शारदी (nominative singular)
शारद्यौ (dual nominative)
शारद्यः (nominative plural)
शारदि (singular vocative)
शारद्यौ (dual vocative)
शारद्यः (plural vocative)
शारदीम् (accusative singular)
शारद्यौ (accusative dual)
शारदीः (accusative plural)
शारद्या (instrumental singular)
शारदीभ्याम् (dual instrumental)
शारदीभिः (instrumental plural)
शारद्यै (dative singular)
शारदीभ्याम् (dative dual)
शारदीभ्यः (dative plural)
शारद्याः (ablative singular)
शारदीभ्याम् (ablative dual)
शारदीभ्यः (ablative plural)
शारद्याः (genitive singular)
शारद्योः (dual genitive)
शारदीनाम् (genitive plural)
शारद्याम् (locative singular)
शारद्योः (dual locative)
शारदीषु (locative plural)
शारदम् (nominative singular)
शारदे (dual nominative)
शारदानि (nominative plural)
शारद (singular vocative)
शारदे (dual vocative)
शारदानि (plural vocative)
शारदम् (accusative singular)
शारदे (accusative dual)
शारदानि (accusative plural)
शारदेन (instrumental singular)
शारदाभ्याम् (dual instrumental)
शारदैः (instrumental plural)
शारदाय (dative singular)
शारदाभ्याम् (dative dual)
शारदेभ्यः (dative plural)
शारदात् (ablative singular)
शारदाभ्याम् (ablative dual)
शारदेभ्यः (ablative plural)
शारदस्य (genitive singular)
शारदयोः (dual genitive)
शारदानाम् (genitive plural)
शारदे (locative singular)
शारदयोः (dual locative)
शारदेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of शारद

Feminine ī-stem declension of शारद

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">शारद</i>

/ɕɑː.ɾɐ.dɐ́/

/ˈɕɑː.ɾɐ.d̪ɐ/

Vṛddhi derivative of शरद् (śarad). Inherited from Proto-Indo-Aryan *śāradás, from Proto-Indo-Iranian *ćāradás, possibly from Proto-Indo-European *ḱelh₁- (“to warm up, be hot”) (compare Latin caleō (“to be warm”)).


इन्दु

índu (romanization)
इन्दुः (nominative singular)
इन्दू (dual nominative)
इन्दवः (nominative plural)
इन्दो (singular vocative)
इन्दू (dual vocative)
इन्दवः (plural vocative)
इन्दुम् (accusative singular)
इन्दू (accusative dual)
इन्दून् (accusative plural)
इन्दुना (instrumental singular)
इन्द्वा1 (instrumental singular)
इन्दुभ्याम् (dual instrumental)
इन्दुभिः (instrumental plural)
इन्दवे (dative singular)
इन्दुभ्याम् (dative dual)
इन्दुभ्यः (dative plural)
इन्दोः (ablative singular)
इन्दुभ्याम् (ablative dual)
इन्दुभ्यः (ablative plural)
इन्दोः (genitive singular)
इन्द्वोः (dual genitive)
इन्दूनाम् (genitive plural)
इन्दौ (locative singular)
इन्द्वोः (dual locative)
इन्दुषु (locative plural)

Javanese: ꦆꦤ꧀ꦢꦸ (indu)

Khmer: ឥន្ទុ (ʼɨn)

Related to the root उन्द् (und, “to flow or issue out, spring (as water); to wet, bathe”), ultimately root cognate with English water. Compare Latin unda (“wave”).

a drop, especially of Soma (Vedic), a bright drop, a spark (Vedic)

the moon; time of moonlight, night (Vedic); (in the plural) the periodic changes of the moon

a point, the point on a die (AV 7.109.6), a symbolic expression for the number "one"; designation of the Anusvara


मन्यु

manyú (romanization)
मन्युः (nominative singular)
मन्यू (dual nominative)
मन्यवः (nominative plural)
मन्यो (singular vocative)
मन्यू (dual vocative)
मन्यवः (plural vocative)
मन्युम् (accusative singular)
मन्यू (accusative dual)
मन्यून् (accusative plural)
मन्युना (instrumental singular)
मन्य्वा1 (instrumental singular)
मन्युभ्याम् (dual instrumental)
मन्युभिः (instrumental plural)
मन्यवे (dative singular)
मन्युभ्याम् (dative dual)
मन्युभ्यः (dative plural)
मन्योः (ablative singular)
मन्युभ्याम् (ablative dual)
मन्युभ्यः (ablative plural)
मन्योः (genitive singular)
मन्य्वोः (dual genitive)
मन्यूनाम् (genitive plural)
मन्यौ (locative singular)
मन्य्वोः (dual locative)
मन्युषु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *manyúṣ, from Proto-Indo-Iranian *manyúš. Cognate with Avestan 𐬨𐬀𐬌𐬥𐬌𐬌𐬎 (maⁱniiu), 𐬀𐬢𐬭𐬀⸱𐬨𐬀𐬌𐬥𐬌𐬌𐬎 (aŋra.maⁱniiu) (whence English Angra Mainyu).


धातृ

dhātṛ́ (romanization)
धाता (nominative singular)
धातारौ (dual nominative)
धातारा1 (dual nominative)
धातारः (nominative plural)
धातः (singular vocative)
धातारौ (dual vocative)
धातारा1 (dual vocative)
धातारः (plural vocative)
धातारम् (accusative singular)
धातारौ (accusative dual)
धातारा1 (accusative dual)
धातॄन् (accusative plural)
धात्रा (instrumental singular)
धातृभ्याम् (dual instrumental)
धातृभिः (instrumental plural)
धात्रे (dative singular)
धातृभ्याम् (dative dual)
धातृभ्यः (dative plural)
धातुः (ablative singular)
धातृभ्याम् (ablative dual)
धातृभ्यः (ablative plural)
धातुः (genitive singular)
धात्रोः (dual genitive)
धातॄणाम् (genitive plural)
धातरि (locative singular)
धात्रोः (dual locative)
धातृषु (locative plural)

/ˈd̪ʱɑː.t̪r̩/

From Proto-Indo-Aryan *dʰaHtā́, from Proto-Indo-Iranian *dʰaHtā́, from Proto-Indo-European *dʰeh₁-tḗr, from *dʰeh₁- (“to do, put, place”). Cognate with Avestan 𐬛𐬁𐬙𐬀𐬭 (dātar).

the god who is responsible for the creation and maintenance of existence


प्रजापति

prajāpáti (romanization)
प्रजापतिः (nominative singular)
प्रजापती (dual nominative)
प्रजापतयः (nominative plural)
प्रजापते (singular vocative)
प्रजापती (dual vocative)
प्रजापतयः (plural vocative)
प्रजापतिम् (accusative singular)
प्रजापती (accusative dual)
प्रजापतीन् (accusative plural)
प्रजापतिना (instrumental singular)
प्रजापत्या1 (instrumental singular)
प्रजापतिभ्याम् (dual instrumental)
प्रजापतिभिः (instrumental plural)
प्रजापतये (dative singular)
प्रजापतिभ्याम् (dative dual)
प्रजापतिभ्यः (dative plural)
प्रजापतेः (ablative singular)
प्रजापत्यः1 (ablative singular)
प्रजापतिभ्याम् (ablative dual)
प्रजापतिभ्यः (ablative plural)
प्रजापतेः (genitive singular)
प्रजापत्यः1 (genitive singular)
प्रजापत्योः (dual genitive)
प्रजापतीनाम् (genitive plural)
प्रजापतौ (locative singular)
प्रजापता1 (locative singular)
प्रजापत्योः (dual locative)
प्रजापतिषु (locative plural)

→ Bengali: প্রজাপতি (prôjapôti)

→ English: Prajapati

/pɾɐˈd͡ʑɑː.pɐ.t̪i/

Compound of प्रजा (prajā́, “creatures”) + पति (páti, “lord”).

com+

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

(Vedic religion, Hinduism) Prajapati, a deity later identified with Brahma.


कामदुह्

head

कामदुह् • (kāmaduh)


श्रद्धा

śraddhā́ (romanization)
श्रद्धा (nominative singular)
श्रद्धे (dual nominative)
श्रद्धाः (nominative plural)
श्रद्धे (singular vocative)
श्रद्धे (dual vocative)
श्रद्धाः (plural vocative)
श्रद्धाम् (accusative singular)
श्रद्धे (accusative dual)
श्रद्धाः (accusative plural)
श्रद्धया (instrumental singular)
श्रद्धा1 (instrumental singular)
श्रद्धाभ्याम् (dual instrumental)
श्रद्धाभिः (instrumental plural)
श्रद्धायै (dative singular)
श्रद्धाभ्याम् (dative dual)
श्रद्धाभ्यः (dative plural)
श्रद्धायाः (ablative singular)
श्रद्धायै2 (ablative singular)
श्रद्धाभ्याम् (ablative dual)
श्रद्धाभ्यः (ablative plural)
श्रद्धायाः (genitive singular)
श्रद्धायै2 (genitive singular)
श्रद्धयोः (dual genitive)
श्रद्धानाम् (genitive plural)
श्रद्धायाम् (locative singular)
श्रद्धयोः (dual locative)
श्रद्धासु (locative plural)

/ɕɾɐd.dʱɑ́ː/

[ɕɾɐd̚.dʱɑ́ː]

/ˈɕɾɐd̪.d̪ʱɑː/

[ˈɕɾɐd̪̚.d̪ʱɑː]

From Proto-Indo-Iranian *ćradᶻdʰáH (“faith, trust, belief”), from Proto-Indo-European *ḱred-dʰh₁-éh₂, from *ḱred dʰeh₁- (“to place one's heart, to believe”). Cognate with Avestan 𐬰𐬭𐬀𐬰𐬛𐬁 (zrazdā), Latin crēdō (“I believe”), Old Irish creitid.

inh

आ पवस्व दिशां पत आर्जीकात्सोम मीढ्वः ।
ऋतवाकेन सत्येन श्रद्धया तपसा सुत इन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥
ā pavasva diśāṃ pata ārjīkātsoma mīḍhvaḥ.

Lord of the Quarters, flow thou on, boon Soma, from Arjika land,
Effused with ardour and with faith, and the true hymn of sacrifice. Flow, Indu, flow for Indra's sake.

ṛtavākena satyena śraddhayā tapasā suta indrāyendo pari srava.

faith, trust, confidence, loyalty, belief in


श्रद्धा

Pali: saddhā

Prakrit: 𑀲𑀤𑁆𑀥𑀸 (saddhā)

Bengali: সাধ (śadh), সাদ (śad)

Hindi: साध (sādh), साद (sād)

Odia: ସାଧ (sādha), ସାଦ (sāda)

→ English: shraddha

→ Old Marathi: श्रद्धा (śraddhā)

Marathi: श्रद्धा (śraddhā)

→ Hindi: श्रद्धा (śraddhā) (learned)

→ Kannada: ಶ್ರದ್ಧೆ (śraddhe) (learned)

/ɕɾɐd.dʱɑ́ː/

[ɕɾɐd̚.dʱɑ́ː]

/ˈɕɾɐd̪.d̪ʱɑː/

[ˈɕɾɐd̪̚.d̪ʱɑː]

the personification of faith as a goddess


अगोह्य

agohya (romanization)
अगोह्यः (nominative singular)
अगोह्यौ (dual nominative)
अगोह्याः (nominative plural)
अगोह्य (singular vocative)
अगोह्यौ (dual vocative)
अगोह्याः (plural vocative)
अगोह्यम् (accusative singular)
अगोह्यौ (accusative dual)
अगोह्यान् (accusative plural)
अगोह्येन (instrumental singular)
अगोह्याभ्याम् (dual instrumental)
अगोह्यैः (instrumental plural)
अगोह्याय (dative singular)
अगोह्याभ्याम् (dative dual)
अगोह्येभ्यः (dative plural)
अगोह्यात् (ablative singular)
अगोह्याभ्याम् (ablative dual)
अगोह्येभ्यः (ablative plural)
अगोह्यस्य (genitive singular)
अगोह्ययोः (dual genitive)
अगोह्यानाम् (genitive plural)
अगोह्ये (locative singular)
अगोह्ययोः (dual locative)
अगोह्येषु (locative plural)
अगोह्यम् (nominative singular)
अगोह्ये (dual nominative)
अगोह्यानि (nominative plural)
अगोह्य (singular vocative)
अगोह्ये (dual vocative)
अगोह्यानि (plural vocative)
अगोह्यम् (accusative singular)
अगोह्ये (accusative dual)
अगोह्यानि (accusative plural)
अगोह्येन (instrumental singular)
अगोह्याभ्याम् (dual instrumental)
अगोह्यैः (instrumental plural)
अगोह्याय (dative singular)
अगोह्याभ्याम् (dative dual)
अगोह्येभ्यः (dative plural)
अगोह्यात् (ablative singular)
अगोह्याभ्याम् (ablative dual)
अगोह्येभ्यः (ablative plural)
अगोह्यस्य (genitive singular)
अगोह्ययोः (dual genitive)
अगोह्यानाम् (genitive plural)
अगोह्ये (locative singular)
अगोह्ययोः (dual locative)
अगोह्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of अगोह्य

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">अगोह्य</i>

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

sa-decl-noun/cell

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्

अगोह्याभ्याम्


अघ्न्या

aghnyā́ (romanization)
ághnyā (romanization)
अघ्न्या (nominative singular)
अघ्न्ये (dual nominative)
अघ्न्याः (nominative plural)
अघ्न्ये (singular vocative)
अघ्न्ये (dual vocative)
अघ्न्याः (plural vocative)
अघ्न्याम् (accusative singular)
अघ्न्ये (accusative dual)
अघ्न्याः (accusative plural)
अघ्न्यया (instrumental singular)
अघ्न्या1 (instrumental singular)
अघ्न्याभ्याम् (dual instrumental)
अघ्न्याभिः (instrumental plural)
अघ्न्यायै (dative singular)
अघ्न्याभ्याम् (dative dual)
अघ्न्याभ्यः (dative plural)
अघ्न्यायाः (ablative singular)
अघ्न्यायै2 (ablative singular)
अघ्न्याभ्याम् (ablative dual)
अघ्न्याभ्यः (ablative plural)
अघ्न्यायाः (genitive singular)
अघ्न्यायै2 (genitive singular)
अघ्न्ययोः (dual genitive)
अघ्न्यानाम् (genitive plural)
अघ्न्यायाम् (locative singular)
अघ्न्ययोः (dual locative)
अघ्न्यासु (locative plural)
अघ्न्या (nominative singular)
अघ्न्ये (dual nominative)
अघ्न्याः (nominative plural)
अघ्न्ये (singular vocative)
अघ्न्ये (dual vocative)
अघ्न्याः (plural vocative)
अघ्न्याम् (accusative singular)
अघ्न्ये (accusative dual)
अघ्न्याः (accusative plural)
अघ्न्यया (instrumental singular)
अघ्न्या1 (instrumental singular)
अघ्न्याभ्याम् (dual instrumental)
अघ्न्याभिः (instrumental plural)
अघ्न्यायै (dative singular)
अघ्न्याभ्याम् (dative dual)
अघ्न्याभ्यः (dative plural)
अघ्न्यायाः (ablative singular)
अघ्न्यायै2 (ablative singular)
अघ्न्याभ्याम् (ablative dual)
अघ्न्याभ्यः (ablative plural)
अघ्न्यायाः (genitive singular)
अघ्न्यायै2 (genitive singular)
अघ्न्ययोः (dual genitive)
अघ्न्यानाम् (genitive plural)
अघ्न्यायाम् (locative singular)
अघ्न्ययोः (dual locative)
अघ्न्यासु (locative plural)

/ɐɡʱ.n̪jɑ́ː/

[ɐɡʱ.j̃jɑ́ː]

/ɐ́ɡʱ.n̪jɑː/

[ɐ́ɡʱ.j̃jɑː]

/ˈɐɡʱ.n̪jɑː/

From Proto-Indo-Iranian *agʰnyáH (“milch cow”, literally “not to be killed”), from Proto-Indo-European *n̥-gʷʰn̥-yéh₂ (literally “not to be killed”), from *gʷʰen- (“to kill”). Cognate with Avestan 𐬀𐬔𐬆𐬥𐬌𐬌𐬁 (agəniiā, “milch cow”).

inh

म॒हान्तं॒ कोश॒म् उद् अ॑चा॒ नि षि॑ञ्च॒ स्यन्द॑न्तां कु॒ल्या विषि॑ताः पु॒रस्ता॑त् ।
घृ॒तेन॒ द्यावा॑पृथि॒वी व्य् उ॑न्धि सुप्रपा॒णं भ॑वत्व् अ॒घ्न्याभ्यः॑ ॥
mahā́ntaṃ kóśam úd acā ní ṣiñca syándantāṃ kulyā́ víṣitāḥ purástāt.

Lift up the mighty vessel, pour down water, and let the liberated streams rush forward.
Saturate both the earth and heaven with clarified butter, and for the cows let there be drink abundant.

ghṛténa dyā́vāpṛthivī́ vy undhi suprapāṇáṃ bhavatv aghnyā́bhyaḥ.


अघ्न्या

head

अघ्न्या • (aghnyā)

/ɐɡʱ.n̪jɑ́ː/

[ɐɡʱ.j̃jɑ́ː]

/ɐ́ɡʱ.n̪jɑː/

[ɐ́ɡʱ.j̃jɑː]

/ˈɐɡʱ.n̪jɑː/

अघ्न्य अघ्न्य#Sanskrit

feminine singular nominative of अघ्न्य (aghnya)


ओषधि

óṣadhi (romanization)
ओषधिः (nominative singular)
ओषधी (dual nominative)
ओषधयः (nominative plural)
ओषधे (singular vocative)
ओषधी (dual vocative)
ओषधयः (plural vocative)
ओषधिम् (accusative singular)
ओषधी (accusative dual)
ओषधीः (accusative plural)
ओषध्या (instrumental singular)
ओषधी1 (instrumental singular)
ओषधिभ्याम् (dual instrumental)
ओषधिभिः (instrumental plural)
ओषधये (dative singular)
ओषध्यै2 (dative singular)
ओषधी1 (dative singular)
ओषधिभ्याम् (dative dual)
ओषधिभ्यः (dative plural)
ओषधेः (ablative singular)
ओषध्याः2 (ablative singular)
ओषध्यै3 (ablative singular)
ओषधिभ्याम् (ablative dual)
ओषधिभ्यः (ablative plural)
ओषधेः (genitive singular)
ओषध्याः2 (genitive singular)
ओषध्यै3 (genitive singular)
ओषध्योः (dual genitive)
ओषधीनाम् (genitive plural)
ओषधौ (locative singular)
ओषध्याम्2 (locative singular)
ओषधा1 (locative singular)
ओषध्योः (dual locative)
ओषधिषु (locative plural)

desctree

→ Old Javanese: oṣadhi
→ Balinese: ᬑᬱᬥᬶ (osadi)

Of unclear origin. The latter component, धि (dhi), is likely derived from the root धा (dhā, “to put, place”). The former component, ओष् (oṣ), has been subject to vigorous debate and multiple competing theories:
* Related to अवस् (avas, “favor, protection”) and अवस (avasa, “refreshment, food, provisions”).
* Derived from the root उष् (uṣ, “to burn”).
* Related to Gothic 𐌹𐌿𐍃𐌹𐌶𐌰 (iusiza, “better”) or Lithuanian auštis (“to refresh, revive”).

cog

यस्य॑ व्र॒ते पृ॑थि॒वी नन्न॑मीति॒ यस्य॑ व्र॒ते श॒फव॒ज्जर्भु॑रीति।
यस्य॑ व्र॒त ओष॑धीर्वि॒श्वरू॑पा॒: स न॑: पर्जन्य॒ महि॒ शर्म॑ यच्छ॥
yásya vraté pṛthivī́ nánnamīti yásya vraté śaphávajjárbhurīti.

Do you, Parjanya, through whose function the earth is bowed down; through whose function hoofed cattle thrive; through whose function plants assume all kinds of forms, grant us great felicity.

yásya vratá óṣadhīrviśvárūpā: sá na: parjanya máhi śárma yaccha.

an herb, plant, especially a medicinal herb

an annual plant or herb (which dies after becoming ripe)


दस्यु

dasyu (romanization)
दस्युः (nominative singular)
दस्यू (dual nominative)
दस्यवः (nominative plural)
दस्यो (singular vocative)
दस्यू (dual vocative)
दस्यवः (plural vocative)
दस्युम् (accusative singular)
दस्यू (accusative dual)
दस्यून् (accusative plural)
दस्युना (instrumental singular)
दस्युभ्याम् (dual instrumental)
दस्युभिः (instrumental plural)
दस्यवे (dative singular)
दस्युभ्याम् (dative dual)
दस्युभ्यः (dative plural)
दस्योः (ablative singular)
दस्युभ्याम् (ablative dual)
दस्युभ्यः (ablative plural)
दस्योः (genitive singular)
दस्य्वोः (dual genitive)
दस्यूनाम् (genitive plural)
दस्यौ (locative singular)
दस्य्वोः (dual locative)
दस्युषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine u-stem declension of दस्यु

Inherited from Proto-Indo-Iranian *dásyuš- (“enemy, foreigner, foreign people, foreign land”), from Proto-Indo-European *des- (“enemy, foreigner”). See दास (dāsa, “demon, slave, foreigner”).


दास

dā́sa (romanization)
Ṛgvedic dáasa (romanization)
दासः (nominative singular)
दासौ (dual nominative)
दासा1 (dual nominative)
दासाः (nominative plural)
दासासः1 (nominative plural)
दास (singular vocative)
दासौ (dual vocative)
दासा1 (dual vocative)
दासाः (plural vocative)
दासासः1 (plural vocative)
दासम् (accusative singular)
दासौ (accusative dual)
दासा1 (accusative dual)
दासान् (accusative plural)
दासेन (instrumental singular)
दासाभ्याम् (dual instrumental)
दासैः (instrumental plural)
दासेभिः1 (instrumental plural)
दासाय (dative singular)
दासाभ्याम् (dative dual)
दासेभ्यः (dative plural)
दासात् (ablative singular)
दासाभ्याम् (ablative dual)
दासेभ्यः (ablative plural)
दासस्य (genitive singular)
दासयोः (dual genitive)
दासानाम् (genitive plural)
दासे (locative singular)
दासयोः (dual locative)
दासेषु (locative plural)

Ashokan Prakrit:

Prakrit:

Helu Prakrit:

Sinhalese: දාසයා (dāsayā)

Khasa Prakrit:

Nepali: दास (dās)

Magadhi Prakrit:

Kamarupi Prakrit:

Early Assamese:

Middle Assamese:

Assamese: দাস (dax)

Old Bengali:

Middle Bengali:

Bengali: দাস (daś)

Sauraseni Prakrit: 𑀤𑀸𑀲 (dāsa)

Romani: das

Hindi: दास (dās)

Pali: dāsa

desctree

→ Old Javanese: dāsa
> Javanese: ꦢꦱ (dasa) (inherited)
→ Balinese: ᬤᬵᬲ (dasa)

→ Telugu: దాసుడు (dāsuḍu)

→ Thai: ทาส (tâat)

Related to Proto-Indo-Iranian *dásyuš (“enemy, foreigner, foreign people, foreign land”), from Proto-Indo-European *des- (“enemy, foreigner”).
See also Persian ده, Old Avestan 𐬛𐬀𐬒𐬌𐬌𐬎 (dax́iiu, “country”), Younger Avestan 𐬛𐬀𐬣𐬵𐬎 (daŋ́hu). Ancient Greek δοῦλος (doûlos, “slave”) perhaps belongs in this group as well. Related to दस्यु (dasyu, “barbarian”).

inh

វិវធ៌យន្តិយេទេវ
ភូមិទាសាំគ្ច*ធាម្ម៌ិកាះ
ស្វគ្គ៌េតេសវ្វ៌ទេវេន
បូជ្យន្តាន្និត្យសំបទះ ៕
* Read គ្ច as ឝ្ច

900-1100 AD; copied later, Arlo Griffiths, Kunthea Chhom, “A problematic inscription (K.1237)”, in Udaya: Journal of Khmer Studies, volume 14 (PDF), Yosothor, published 2019, halshs-02168837, page 10:

The pious ones who make the god's land and servants prosper, may they be honoured in heaven by all the gods and always be prosperous.

vivardhayanti ye deva
bhūmidāsāṃś ca dhārmmikāḥ
svargge te sarvvadevena
pūjyantān nityasaṃpadaḥ ॥


सुर

sura (romanization)
सुरः (nominative singular)
सुरौ (dual nominative)
सुरा1 (dual nominative)
सुराः (nominative plural)
सुरासः1 (nominative plural)
सुर (singular vocative)
सुरौ (dual vocative)
सुरा1 (dual vocative)
सुराः (plural vocative)
सुरासः1 (plural vocative)
सुरम् (accusative singular)
सुरौ (accusative dual)
सुरा1 (accusative dual)
सुरान् (accusative plural)
सुरेण (instrumental singular)
सुराभ्याम् (dual instrumental)
सुरैः (instrumental plural)
सुरेभिः1 (instrumental plural)
सुराय (dative singular)
सुराभ्याम् (dative dual)
सुरेभ्यः (dative plural)
सुरात् (ablative singular)
सुराभ्याम् (ablative dual)
सुरेभ्यः (ablative plural)
सुरस्य (genitive singular)
सुरयोः (dual genitive)
सुराणाम् (genitive plural)
सुरे (locative singular)
सुरयोः (dual locative)
सुरेषु (locative plural)

Hindi: सुर (sur)

desctree

→ Old Javanese: sura
> Javanese: ꦱꦸꦫ (sura) (inherited)
→ Balinese: ᬲᬸᬭ (sura)

Probably from स्वर् (svar, “heaven”), or from असुर (asura) as an antonym, cf. Avestan 𐬀𐬵𐬎 (ahu, “lord; life, existence”) and 𐬀𐬵𐬎𐬭𐬀 (ahura, “lord”), Hittite 𒈗 (ḥaššū, “king”), Old Norse æsir (“gods”) and Old English ōs (“god”). Possibly ultimately from Proto-Indo-European *h₂ens- (“to engender, beget”).


अदिति

áditi (romanization)
अदितिः (nominative singular)
अदिती (dual nominative)
अदितयः (nominative plural)
अदिते (singular vocative)
अदिती (dual vocative)
अदितयः (plural vocative)
अदितिम् (accusative singular)
अदिती (accusative dual)
अदितीः (accusative plural)
अदित्या (instrumental singular)
अदिती1 (instrumental singular)
अदितिभ्याम् (dual instrumental)
अदितिभिः (instrumental plural)
अदितये (dative singular)
अदित्यै2 (dative singular)
अदिती1 (dative singular)
अदितिभ्याम् (dative dual)
अदितिभ्यः (dative plural)
अदितेः (ablative singular)
अदित्याः2 (ablative singular)
अदित्यै3 (ablative singular)
अदितिभ्याम् (ablative dual)
अदितिभ्यः (ablative plural)
अदितेः (genitive singular)
अदित्याः2 (genitive singular)
अदित्यै3 (genitive singular)
अदित्योः (dual genitive)
अदितीनाम् (genitive plural)
अदितौ (locative singular)
अदित्याम्2 (locative singular)
अदिता1 (locative singular)
अदित्योः (dual locative)
अदितिषु (locative plural)

Probably a Compound of अ- (a-, “not”) + दिति (díti, “giving”); figuratively "being free".


अदिति

áditi (romanization)
अदितिः (nominative singular)
अदिती (dual nominative)
अदितयः (nominative plural)
अदिते (singular vocative)
अदिती (dual vocative)
अदितयः (plural vocative)
अदितिम् (accusative singular)
अदिती (accusative dual)
अदितीन् (accusative plural)
अदितिना (instrumental singular)
अदित्या1 (instrumental singular)
अदितिभ्याम् (dual instrumental)
अदितिभिः (instrumental plural)
अदितये (dative singular)
अदितिभ्याम् (dative dual)
अदितिभ्यः (dative plural)
अदितेः (ablative singular)
अदित्यः1 (ablative singular)
अदितिभ्याम् (ablative dual)
अदितिभ्यः (ablative plural)
अदितेः (genitive singular)
अदित्यः1 (genitive singular)
अदित्योः (dual genitive)
अदितीनाम् (genitive plural)
अदितौ (locative singular)
अदिता1 (locative singular)
अदित्योः (dual locative)
अदितिषु (locative plural)
अदितिः (nominative singular)
अदिती (dual nominative)
अदितयः (nominative plural)
अदिते (singular vocative)
अदिती (dual vocative)
अदितयः (plural vocative)
अदितिम् (accusative singular)
अदिती (accusative dual)
अदितीः (accusative plural)
अदित्या (instrumental singular)
अदिती1 (instrumental singular)
अदितिभ्याम् (dual instrumental)
अदितिभिः (instrumental plural)
अदितये (dative singular)
अदित्यै2 (dative singular)
अदिती1 (dative singular)
अदितिभ्याम् (dative dual)
अदितिभ्यः (dative plural)
अदितेः (ablative singular)
अदित्याः2 (ablative singular)
अदित्यै3 (ablative singular)
अदितिभ्याम् (ablative dual)
अदितिभ्यः (ablative plural)
अदितेः (genitive singular)
अदित्याः2 (genitive singular)
अदित्यै3 (genitive singular)
अदित्योः (dual genitive)
अदितीनाम् (genitive plural)
अदितौ (locative singular)
अदित्याम्2 (locative singular)
अदिता1 (locative singular)
अदित्योः (dual locative)
अदितिषु (locative plural)
अदिति (nominative singular)
अदितिनी (dual nominative)
अदितीनि (nominative plural)
अदिति1 (nominative plural)
अदिती1 (nominative plural)
अदिति (singular vocative)
अदिते (singular vocative)
अदितिनी (dual vocative)
अदितीनि (plural vocative)
अदिति1 (plural vocative)
अदिती1 (plural vocative)
अदिति (accusative singular)
अदितिनी (accusative dual)
अदितीनि (accusative plural)
अदिति1 (accusative plural)
अदिती1 (accusative plural)
अदितिना (instrumental singular)
अदित्या1 (instrumental singular)
अदितिभ्याम् (dual instrumental)
अदितिभिः (instrumental plural)
अदितिने (dative singular)
अदितये1 (dative singular)
अदितिभ्याम् (dative dual)
अदितिभ्यः (dative plural)
अदितिनः (ablative singular)
अदितेः1 (ablative singular)
अदितिभ्याम् (ablative dual)
अदितिभ्यः (ablative plural)
अदितिनः (genitive singular)
अदितेः1 (genitive singular)
अदितिनोः (dual genitive)
अदितीनाम् (genitive plural)
अदितिनि (locative singular)
अदितौ1 (locative singular)
अदिता1 (locative singular)
अदितिनोः (dual locative)
अदितिषु (locative plural)


अदिति

अदि॑ति॒र् द्यौर् अदि॑ति॒र् अ॒न्तरि॑क्षम् अदि॑ति॒र् माता स पि॒ता स पु॒त्रः।
विश्वे॑ दे॒वा अदि॑ति॒: पञ्च॒ जना॒ अदि॑तिर् जा॒तम् अदि॑ति॒र् जनि॑त्वम्॥
áditir dyaúr áditir antárikṣam aditir mā́tā́ sá pitā́ sá putráḥ.
víśve devā́ áditi: páñca jánā áditir jātám áditir jánitvam.

Aditi is heaven; Aditi is the firmament; Aditi is mother, father and son; Aditi is all the gods; Aditi is the five tribes; Aditi is genitive ration and birth.

Aditi, wife of Kashyapa and the mother of the Adityas.


अदिति

aditi (romanization)
अदितिः (nominative singular)
अदिती (dual nominative)
अदितयः (nominative plural)
अदिते (singular vocative)
अदिती (dual vocative)
अदितयः (plural vocative)
अदितिम् (accusative singular)
अदिती (accusative dual)
अदितीन् (accusative plural)
अदितिना (instrumental singular)
अदित्या1 (instrumental singular)
अदितिभ्याम् (dual instrumental)
अदितिभिः (instrumental plural)
अदितये (dative singular)
अदितिभ्याम् (dative dual)
अदितिभ्यः (dative plural)
अदितेः (ablative singular)
अदित्यः1 (ablative singular)
अदितिभ्याम् (ablative dual)
अदितिभ्यः (ablative plural)
अदितेः (genitive singular)
अदित्यः1 (genitive singular)
अदित्योः (dual genitive)
अदितीनाम् (genitive plural)
अदितौ (locative singular)
अदिता1 (locative singular)
अदित्योः (dual locative)
अदितिषु (locative plural)


शल्मलि

śalmali (romanization)
शल्मलिः (nominative singular)
शल्मली (dual nominative)
शल्मलयः (nominative plural)
शल्मले (singular vocative)
शल्मली (dual vocative)
शल्मलयः (plural vocative)
शल्मलिम् (accusative singular)
शल्मली (accusative dual)
शल्मलीन् (accusative plural)
शल्मलिना (instrumental singular)
शल्मलिभ्याम् (dual instrumental)
शल्मलिभिः (instrumental plural)
शल्मलये (dative singular)
शल्मलिभ्याम् (dative dual)
शल्मलिभ्यः (dative plural)
शल्मलेः (ablative singular)
शल्मलिभ्याम् (ablative dual)
शल्मलिभ्यः (ablative plural)
शल्मलेः (genitive singular)
शल्मल्योः (dual genitive)
शल्मलीनाम् (genitive plural)
शल्मलौ (locative singular)
शल्मल्योः (dual locative)
शल्मलिषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine i-stem declension of शल्मलि

शल्मलिभ्याम्

शल्मलिभ्याम्

शल्मलिभ्याम्

sa-decl-noun/cell

शल्मलिभ्याम्

शल्मलिभ्याम्

शल्मलिभ्याम्

Maharastri Prakrit:

desc

Old Marathi: सावेरी (sāverī), सालै (sālai)

Marathi: सांवर (sāuvar)

Perhaps related to शिम्बल (śimbala). Connected tentatively (by Parpola) to Akkadian 𒊷 (gišimmarum, “date palm”). According to Przyluski, of Austroasiatic origin.


पुरंधि

puraṃdhi (romanization)
पुरंधिः (nominative singular)
पुरंधी (dual nominative)
पुरंधयः (nominative plural)
पुरंधे (singular vocative)
पुरंधी (dual vocative)
पुरंधयः (plural vocative)
पुरंधिम् (accusative singular)
पुरंधी (accusative dual)
पुरंधीन् (accusative plural)
पुरंधिना (instrumental singular)
पुरंधिभ्याम् (dual instrumental)
पुरंधिभिः (instrumental plural)
पुरंधये (dative singular)
पुरंधिभ्याम् (dative dual)
पुरंधिभ्यः (dative plural)
पुरंधेः (ablative singular)
पुरंधिभ्याम् (ablative dual)
पुरंधिभ्यः (ablative plural)
पुरंधेः (genitive singular)
पुरंध्योः (dual genitive)
पुरंधीनाम् (genitive plural)
पुरंधौ (locative singular)
पुरंध्योः (dual locative)
पुरंधिषु (locative plural)
पुरंधि (nominative singular)
पुरंधिनी (dual nominative)
पुरंधीनि (nominative plural)
पुरंधि (singular vocative)
पुरंधिनी (dual vocative)
पुरंधीनि (plural vocative)
पुरंधि (accusative singular)
पुरंधिनी (accusative dual)
पुरंधीनि (accusative plural)
पुरंधिना (instrumental singular)
पुरंधिभ्याम् (dual instrumental)
पुरंधिभिः (instrumental plural)
पुरंधिने (dative singular)
पुरंधिभ्याम् (dative dual)
पुरंधिभ्यः (dative plural)
पुरंधिनः (ablative singular)
पुरंधिभ्याम् (ablative dual)
पुरंधिभ्यः (ablative plural)
पुरंधिनः (genitive singular)
पुरंधिनोः (dual genitive)
पुरंधीनाम् (genitive plural)
पुरंधिनि (locative singular)
पुरंधिनोः (dual locative)
पुरंधिषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine i-stem declension of पुरंधि

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

sa-decl-noun/cell

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

sa-decl-noun

Neuter i-stem declension of पुरंधि

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

sa-decl-noun/cell

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्

पुरंधिभ्याम्


पुरंधि

puraṃdhi (romanization)
पुरंधिः (nominative singular)
पुरंधी (dual nominative)
पुरंधयः (nominative plural)
पुरंधे (singular vocative)
पुरंधी (dual vocative)
पुरंधयः (plural vocative)
पुरंधिम् (accusative singular)
पुरंधी (accusative dual)
पुरंधीः (accusative plural)
पुरंध्या (instrumental singular)
पुरंधिभ्याम् (dual instrumental)
पुरंधिभिः (instrumental plural)
पुरंध्यै (dative singular)
पुरंधये (dative singular)
पुरंधिभ्याम् (dative dual)
पुरंधिभ्यः (dative plural)
पुरंध्याः (ablative singular)
पुरंधेः (ablative singular)
पुरंधिभ्याम् (ablative dual)
पुरंधिभ्यः (ablative plural)
पुरंध्याः (genitive singular)
पुरंधेः (genitive singular)
पुरंध्योः (dual genitive)
पुरंधीनाम् (genitive plural)
पुरंध्याम् (locative singular)
पुरंधौ (locative singular)
पुरंध्योः (dual locative)
पुरंधिषु (locative plural)

sa-decl-noun

Feminine i-stem declension of पुरंधि

पुरंधिभ्याम्

पुरंध्यै / पुरंधये

पुरंधिभ्याम्

पुरंध्याः / पुरंधेः

पुरंधिभ्याम्

पुरंध्याः / पुरंधेः

पुरंध्याम् / पुरंधौ

sa-decl-noun/cell

पुरंध्याः / पुरंधेः

पुरंधिभ्याम्

पुरंध्यै / पुरंधये

पुरंधिभ्याम्

पुरंध्याः / पुरंधेः

पुरंधिभ्याम्

पुरंध्याः / पुरंधेः

पुरंध्याम् / पुरंधौ

personification of generosity and abundance as a goddess


असत्

head

असत् • (ásat)

From earlier Vedic Sanskrit आसत् (ā́sat), from Proto-Indo-Aryan *áHsant, from Proto-Indo-Iranian *áHsant, from Proto-Indo-European *n̥-h₁sónts, from *n̥- (“not, un-”) + *h₁sónts (“being, existence”). Equivalent to अ- (a-) + सत् (sat).


असत्

→ Burmese: အသတ် (a.sat)

desctree

→ Old Javanese: asat (“non-being”)
Javanese: ꦲꦱꦠ꧀ (asat, “dried, to become dry”)
→ Indonesian: asat (“dried”)

→ Hindi: असत् (asat)


ब्रह्मोद्य

head

ब्रह्मोद्य • (brahmodya)

brahmodya (romanization)
ब्रह्मोद्यः (nominative singular)
ब्रह्मोद्यौ (dual nominative)
ब्रह्मोद्याः (nominative plural)
ब्रह्मोद्य (singular vocative)
ब्रह्मोद्यौ (dual vocative)
ब्रह्मोद्याः (plural vocative)
ब्रह्मोद्यम् (accusative singular)
ब्रह्मोद्यौ (accusative dual)
ब्रह्मोद्यान् (accusative plural)
ब्रह्मोद्येन (instrumental singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dual instrumental)
ब्रह्मोद्यैः (instrumental plural)
ब्रह्मोद्याय (dative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dative dual)
ब्रह्मोद्येभ्यः (dative plural)
ब्रह्मोद्यात् (ablative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (ablative dual)
ब्रह्मोद्येभ्यः (ablative plural)
ब्रह्मोद्यस्य (genitive singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual genitive)
ब्रह्मोद्यानाम् (genitive plural)
ब्रह्मोद्ये (locative singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual locative)
ब्रह्मोद्येषु (locative plural)
ब्रह्मोद्या (nominative singular)
ब्रह्मोद्ये (dual nominative)
ब्रह्मोद्याः (nominative plural)
ब्रह्मोद्ये (singular vocative)
ब्रह्मोद्ये (dual vocative)
ब्रह्मोद्याः (plural vocative)
ब्रह्मोद्याम् (accusative singular)
ब्रह्मोद्ये (accusative dual)
ब्रह्मोद्याः (accusative plural)
ब्रह्मोद्यया (instrumental singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dual instrumental)
ब्रह्मोद्याभिः (instrumental plural)
ब्रह्मोद्यायै (dative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dative dual)
ब्रह्मोद्याभ्यः (dative plural)
ब्रह्मोद्यायाः (ablative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (ablative dual)
ब्रह्मोद्याभ्यः (ablative plural)
ब्रह्मोद्यायाः (genitive singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual genitive)
ब्रह्मोद्यानाम् (genitive plural)
ब्रह्मोद्यायाम् (locative singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual locative)
ब्रह्मोद्यासु (locative plural)
ब्रह्मोद्यम् (nominative singular)
ब्रह्मोद्ये (dual nominative)
ब्रह्मोद्यानि (nominative plural)
ब्रह्मोद्य (singular vocative)
ब्रह्मोद्ये (dual vocative)
ब्रह्मोद्यानि (plural vocative)
ब्रह्मोद्यम् (accusative singular)
ब्रह्मोद्ये (accusative dual)
ब्रह्मोद्यानि (accusative plural)
ब्रह्मोद्येन (instrumental singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dual instrumental)
ब्रह्मोद्यैः (instrumental plural)
ब्रह्मोद्याय (dative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dative dual)
ब्रह्मोद्येभ्यः (dative plural)
ब्रह्मोद्यात् (ablative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (ablative dual)
ब्रह्मोद्येभ्यः (ablative plural)
ब्रह्मोद्यस्य (genitive singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual genitive)
ब्रह्मोद्यानाम् (genitive plural)
ब्रह्मोद्ये (locative singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual locative)
ब्रह्मोद्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of ब्रह्मोद्य

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यान्

ब्रह्मोद्येन

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्यैः

ब्रह्मोद्याय

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यात्

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्येषु

sa-decl-noun/cell

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यान्

ब्रह्मोद्येन

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्यैः

ब्रह्मोद्याय

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यात्

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्येषु

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of ब्रह्मोद्य

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्याम्

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्यया

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्याभिः

ब्रह्मोद्यायै

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्याभ्यः

ब्रह्मोद्यायाः

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्याभ्यः

ब्रह्मोद्यायाः

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्यायाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यासु

sa-decl-noun/cell

ब्रह्मोद्यायाः

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्याम्

ब्रह्मोद्याः

ब्रह्मोद्यया

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्याभिः

ब्रह्मोद्यायै

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्याभ्यः

ब्रह्मोद्यायाः

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्याभ्यः

ब्रह्मोद्यायाः

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्यायाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यासु

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">ब्रह्मोद्य</i>

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्येन

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्यैः

ब्रह्मोद्याय

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यात्

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्येषु

sa-decl-noun/cell

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्येन

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्यैः

ब्रह्मोद्याय

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यात्

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्येषु


ब्रह्मोद्य

brahmodya (romanization)
ब्रह्मोद्यम् (nominative singular)
ब्रह्मोद्ये (dual nominative)
ब्रह्मोद्यानि (nominative plural)
ब्रह्मोद्य (singular vocative)
ब्रह्मोद्ये (dual vocative)
ब्रह्मोद्यानि (plural vocative)
ब्रह्मोद्यम् (accusative singular)
ब्रह्मोद्ये (accusative dual)
ब्रह्मोद्यानि (accusative plural)
ब्रह्मोद्येन (instrumental singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dual instrumental)
ब्रह्मोद्यैः (instrumental plural)
ब्रह्मोद्याय (dative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (dative dual)
ब्रह्मोद्येभ्यः (dative plural)
ब्रह्मोद्यात् (ablative singular)
ब्रह्मोद्याभ्याम् (ablative dual)
ब्रह्मोद्येभ्यः (ablative plural)
ब्रह्मोद्यस्य (genitive singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual genitive)
ब्रह्मोद्यानाम् (genitive plural)
ब्रह्मोद्ये (locative singular)
ब्रह्मोद्ययोः (dual locative)
ब्रह्मोद्येषु (locative plural)

sa-decl-noun

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्येन

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्यैः

ब्रह्मोद्याय

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यात्

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्येषु

sa-decl-noun/cell

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्यम्

ब्रह्मोद्यानि

ब्रह्मोद्येन

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्यैः

ब्रह्मोद्याय

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यात्

ब्रह्मोद्याभ्याम्

ब्रह्मोद्येभ्यः

ब्रह्मोद्यस्य

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्यानाम्

ब्रह्मोद्ययोः

ब्रह्मोद्येषु


सूक्त

sūktá (romanization)
सूक्तः (nominative singular)
सूक्तौ (dual nominative)
सूक्ता1 (dual nominative)
सूक्ताः (nominative plural)
सूक्तासः1 (nominative plural)
सूक्त (singular vocative)
सूक्तौ (dual vocative)
सूक्ता1 (dual vocative)
सूक्ताः (plural vocative)
सूक्तासः1 (plural vocative)
सूक्तम् (accusative singular)
सूक्तौ (accusative dual)
सूक्ता1 (accusative dual)
सूक्तान् (accusative plural)
सूक्तेन (instrumental singular)
सूक्ताभ्याम् (dual instrumental)
सूक्तैः (instrumental plural)
सूक्तेभिः1 (instrumental plural)
सूक्ताय (dative singular)
सूक्ताभ्याम् (dative dual)
सूक्तेभ्यः (dative plural)
सूक्तात् (ablative singular)
सूक्ताभ्याम् (ablative dual)
सूक्तेभ्यः (ablative plural)
सूक्तस्य (genitive singular)
सूक्तयोः (dual genitive)
सूक्तानाम् (genitive plural)
सूक्ते (locative singular)
सूक्तयोः (dual locative)
सूक्तेषु (locative plural)
सूक्ता (nominative singular)
सूक्ते (dual nominative)
सूक्ताः (nominative plural)
सूक्ते (singular vocative)
सूक्ते (dual vocative)
सूक्ताः (plural vocative)
सूक्ताम् (accusative singular)
सूक्ते (accusative dual)
सूक्ताः (accusative plural)
सूक्तया (instrumental singular)
सूक्ता1 (instrumental singular)
सूक्ताभ्याम् (dual instrumental)
सूक्ताभिः (instrumental plural)
सूक्तायै (dative singular)
सूक्ताभ्याम् (dative dual)
सूक्ताभ्यः (dative plural)
सूक्तायाः (ablative singular)
सूक्तायै2 (ablative singular)
सूक्ताभ्याम् (ablative dual)
सूक्ताभ्यः (ablative plural)
सूक्तायाः (genitive singular)
सूक्तायै2 (genitive singular)
सूक्तयोः (dual genitive)
सूक्तानाम् (genitive plural)
सूक्तायाम् (locative singular)
सूक्तयोः (dual locative)
सूक्तासु (locative plural)
सूक्तम् (nominative singular)
सूक्ते (dual nominative)
सूक्तानि (nominative plural)
सूक्ता1 (nominative plural)
सूक्त (singular vocative)
सूक्ते (dual vocative)
सूक्तानि (plural vocative)
सूक्ता1 (plural vocative)
सूक्तम् (accusative singular)
सूक्ते (accusative dual)
सूक्तानि (accusative plural)
सूक्ता1 (accusative plural)
सूक्तेन (instrumental singular)
सूक्ताभ्याम् (dual instrumental)
सूक्तैः (instrumental plural)
सूक्तेभिः1 (instrumental plural)
सूक्ताय (dative singular)
सूक्ताभ्याम् (dative dual)
सूक्तेभ्यः (dative plural)
सूक्तात् (ablative singular)
सूक्ताभ्याम् (ablative dual)
सूक्तेभ्यः (ablative plural)
सूक्तस्य (genitive singular)
सूक्तयोः (dual genitive)
सूक्तानाम् (genitive plural)
सूक्ते (locative singular)
सूक्तयोः (dual locative)
सूक्तेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *Hsūktás (“well spoken; a good word”), from Proto-Indo-European *h₁su-ukt-ó-s, from *h₁su- + *wekʷ-. Cognate with Avestan 𐬵𐬏𐬑𐬙𐬀 (hūxta). By surface analysis, सु- (su-, “good, well”) + उक्त (ukta, “said, spoken”).


सूक्त

sūktá (romanization)
सूक्तम् (nominative singular)
सूक्ते (dual nominative)
सूक्तानि (nominative plural)
सूक्ता1 (nominative plural)
सूक्त (singular vocative)
सूक्ते (dual vocative)
सूक्तानि (plural vocative)
सूक्ता1 (plural vocative)
सूक्तम् (accusative singular)
सूक्ते (accusative dual)
सूक्तानि (accusative plural)
सूक्ता1 (accusative plural)
सूक्तेन (instrumental singular)
सूक्ताभ्याम् (dual instrumental)
सूक्तैः (instrumental plural)
सूक्तेभिः1 (instrumental plural)
सूक्ताय (dative singular)
सूक्ताभ्याम् (dative dual)
सूक्तेभ्यः (dative plural)
सूक्तात् (ablative singular)
सूक्ताभ्याम् (ablative dual)
सूक्तेभ्यः (ablative plural)
सूक्तस्य (genitive singular)
सूक्तयोः (dual genitive)
सूक्तानाम् (genitive plural)
सूक्ते (locative singular)
सूक्तयोः (dual locative)
सूक्तेषु (locative plural)


यव

yáva (romanization)
यवः (nominative singular)
यवौ (dual nominative)
यवा1 (dual nominative)
यवाः (nominative plural)
यवासः1 (nominative plural)
यव (singular vocative)
यवौ (dual vocative)
यवा1 (dual vocative)
यवाः (plural vocative)
यवासः1 (plural vocative)
यवम् (accusative singular)
यवौ (accusative dual)
यवा1 (accusative dual)
यवान् (accusative plural)
यवेन (instrumental singular)
यवाभ्याम् (dual instrumental)
यवैः (instrumental plural)
यवेभिः1 (instrumental plural)
यवाय (dative singular)
यवाभ्याम् (dative dual)
यवेभ्यः (dative plural)
यवात् (ablative singular)
यवाभ्याम् (ablative dual)
यवेभ्यः (ablative plural)
यवस्य (genitive singular)
यवयोः (dual genitive)
यवानाम् (genitive plural)
यवे (locative singular)
यवयोः (dual locative)
यवेषु (locative plural)

Dardic:

Dameli: [script needed] (žō)

Gawar-Bati: [script needed] (žō)

Grangali: [script needed] (zō)

Indus Kohistani: [script needed] (yåw)

Kalami: [script needed] (yō)

Kalasha: ژو (žō)

Khowar: [script needed] (žō)

Kohistani Shina: [script needed] (yō)

Northeast Pashayi: [script needed] (yō)

Northwest Pashayi: [script needed] (žā)

Phalura: [script needed] (yū)

Savi: [script needed] (yū)

Shina: यो (yō)

Shumashti: [script needed] (zo)

Southeast Pashayi: [script needed] (yā)

Tirahi: [script needed] (zau)

Torwali: [script needed] (yōu)

desc

Wotapuri-Katarqalai: [script needed] (zō)

Pali: yava

desctree

Prakrit: 𑀚𑀯 (java)
Helu Prakrit:
Sinhalese: යව (yawa)
Khasa Prakrit:
Garhwali: जो (jo)
Kumaoni: जौ (jau)
Nepali: जौ (jau)
Magadhi Prakrit:
Bengali: যব (jbo)
Bihari: जौ (jau)
Maithili: जौ (jau)
Odia: ଯଅ (jaa)
Maharastri Prakrit:
Old Marathi: jau
Devanagari script: जउ (jaü)
Modi script: 𑘕𑘄 (jau)
Marathi: जव (jav)
Paisaci Prakrit:
Takka Apabhramsa:
Punjabi:
Gurmukhi script: ਜੌਂ (jaũ)
Shahmukhi script: جوں (joṉ)
Lahnda: ਜੋ (jo)
Sauraseni Prakrit:
Gurjara Apabhramsa:
Gujarati: જવ (jav)
Sauraseni Apabhramsa:
Hindustani: jau
Hindi: जौ
Urdu: جَو (jau)
Romani: džov

From Proto-Indo-Iranian *yáwas (“barley, cereal”), from Proto-Indo-European *yéwos (“barley, cereal”).
Cognate with Avestan 𐬫𐬀𐬎𐬎𐬀 (yauua), Ancient Greek ζειά (zeiá), Old Irish eórna (whence Irish eorna (“barley”)), Lithuanian javaĩ, Persian جو (jow).

inh

गावो॒ यवं॒ प्रयु॑ता अ॒र्यो अ॑क्ष॒न्ता अ॑पश्यं स॒हगो॑पा॒श्चर॑न्तीः ।

The freed kine eat the barley of the pious; I saw them as they wandered with the herdsman.

gā́vo yávaṃ práyutā aryó akṣantā́ apaśyaṃ sahágopāścárantīḥ.

name for island of Java, whence perhaps came the English "Java"

a unit of measurement of weight or length


प्रमन्थ

pramantha (romanization)
प्रमन्थः (nominative singular)
प्रमन्थौ (dual nominative)
प्रमन्थाः (nominative plural)
प्रमन्थ (singular vocative)
प्रमन्थौ (dual vocative)
प्रमन्थाः (plural vocative)
प्रमन्थम् (accusative singular)
प्रमन्थौ (accusative dual)
प्रमन्थान् (accusative plural)
प्रमन्थेन (instrumental singular)
प्रमन्थाभ्याम् (dual instrumental)
प्रमन्थैः (instrumental plural)
प्रमन्थाय (dative singular)
प्रमन्थाभ्याम् (dative dual)
प्रमन्थेभ्यः (dative plural)
प्रमन्थात् (ablative singular)
प्रमन्थाभ्याम् (ablative dual)
प्रमन्थेभ्यः (ablative plural)
प्रमन्थस्य (genitive singular)
प्रमन्थयोः (dual genitive)
प्रमन्थानाम् (genitive plural)
प्रमन्थे (locative singular)
प्रमन्थयोः (dual locative)
प्रमन्थेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of प्रमन्थ

प्रमन्थाभ्याम्

प्रमन्थाभ्याम्

प्रमन्थेभ्यः

प्रमन्थाभ्याम्

प्रमन्थेभ्यः

प्रमन्थानाम्

sa-decl-noun/cell

प्रमन्थाभ्याम्

प्रमन्थाभ्याम्

प्रमन्थेभ्यः

प्रमन्थाभ्याम्

प्रमन्थेभ्यः

प्रमन्थानाम्