तापयति

sa-verb

तापयति • (tāpayati) third-singular indicative (class 10, type P, causative, root तप्)

tāpayati (romanization)
तप् (root)
तापयितुम् (infinitive)
तापित्वा (gerund)
तापयितव्य (participle)
तापनीय (participle)
तापयितव्या (participle)
तापनीया (participle)
तापित (participle)
तापिता (participle)
तापितवत् (participle)
तापितवती (participle)
तापयति (present)
तापयते (present)
तापयति (active indicative singular third-person)
तापयतः (active dual indicative third-person)
तापयन्ति (active indicative plural third-person)
तापयते (indicative singular third-person)
तापयेते (dual indicative third-person)
तापयन्ते (indicative plural third-person)
तापयसि (active indicative second-person singular)
तापयथः (active dual indicative second-person)
तापयथ (active indicative plural second-person)
तापयसे (indicative second-person singular)
तापयेथे (dual indicative second-person)
तापयध्वे (indicative plural second-person)
तापयामि (active first-person indicative singular)
तापयावः (active dual first-person indicative)
तापयामः (active first-person indicative plural)
तापयामसि1 (active first-person indicative plural)
तापये (first-person indicative singular)
तापयावहे (dual first-person indicative)
तापयामहे (first-person indicative plural)
तापयतु (active imperative singular third-person)
तापयताम् (active dual imperative third-person)
तापयन्तु (active imperative plural third-person)
तापयताम् (imperative singular third-person)
तापयेताम् (dual imperative third-person)
तापयन्ताम् (imperative plural third-person)
तापय (active imperative second-person singular)
तापयतम् (active dual imperative second-person)
तापयत (active imperative plural second-person)
तापयस्व (imperative second-person singular)
तापयेथाम् (dual imperative second-person)
तापयध्वम् (imperative plural second-person)
तापयानि (active first-person imperative singular)
तापयाव (active dual first-person imperative)
तापयाम (active first-person imperative plural)
तापयै (first-person imperative singular)
तापयावहै (dual first-person imperative)
तापयामहै (first-person imperative plural)
तापयेत् (active imperative singular third-person)
तापयेताम् (active dual imperative third-person)
तापयेयुः (active imperative plural third-person)
तापयेत (imperative singular third-person)
तापयेयाताम् (dual imperative third-person)
तापयेरन् (imperative plural third-person)
तापयेः (active imperative second-person singular)
तापयेतम् (active dual imperative second-person)
तापयेत (active imperative plural second-person)
तापयेथाः (imperative second-person singular)
तापयेयाथाम् (dual imperative second-person)
तापयेध्वम् (imperative plural second-person)
तापयेयम् (active first-person imperative singular)
तापयेव (active dual first-person imperative)
तापयेम (active first-person imperative plural)
तापयेय (first-person imperative singular)
तापयेवहि (dual first-person imperative)
तापयेमहि (first-person imperative plural)
तापयात् (active singular subjunctive third-person)
तापयाति (active singular subjunctive third-person)
तापयातः (active dual subjunctive third-person)
तापयान् (active plural subjunctive third-person)
तापयाते (singular subjunctive third-person)
तापयातै (singular subjunctive third-person)
तापयैते (dual subjunctive third-person)
तापयन्त (plural subjunctive third-person)
तापयान्तै (plural subjunctive third-person)
तापयाः (active second-person singular subjunctive)
तापयासि (active second-person singular subjunctive)
तापयाथः (active dual second-person subjunctive)
तापयाथ (active plural second-person subjunctive)
तापयासे (second-person singular subjunctive)
तापयासै (second-person singular subjunctive)
तापयैथे (dual second-person subjunctive)
तापयाध्वै (plural second-person subjunctive)
तापयानि (active first-person singular subjunctive)
तापयाव (active dual first-person subjunctive)
तापयाम (active first-person plural subjunctive)
तापयै (first-person singular subjunctive)
तापयावहै (dual first-person subjunctive)
तापयामहै (first-person plural subjunctive)
तापयत् (active participle)
तापयमान (participle)
तापयान2 (participle)
अतापयत् (imperfect)
अतापयत (imperfect)
अतापयत् (active indicative singular third-person)
अतापयताम् (active dual indicative third-person)
अतापयन् (active indicative plural third-person)
अतापयत (indicative singular third-person)
अतापयेताम् (dual indicative third-person)
अतापयन्त (indicative plural third-person)
अतापयः (active indicative second-person singular)
अतापयतम् (active dual indicative second-person)
अतापयत (active indicative plural second-person)
अतापयथाः (indicative second-person singular)
अतापयेथाम् (dual indicative second-person)
अतापयध्वम् (indicative plural second-person)
अतापयम् (active first-person indicative singular)
अतापयाव (active dual first-person indicative)
अतापयाम (active first-person indicative plural)
अतापये (first-person indicative singular)
अतापयावहि (dual first-person indicative)
अतापयामहि (first-person indicative plural)
तापयिष्यति (future)
तापयिष्यते (future)
तापयिष्यति (active indicative singular third-person)
तापयिष्यतः (active dual indicative third-person)
तापयिष्यन्ति (active indicative plural third-person)
तापयिष्यते (indicative singular third-person)
तापयिष्येते (dual indicative third-person)
तापयिष्यन्ते (indicative plural third-person)
तापयिष्यसि (active indicative second-person singular)
तापयिष्यथः (active dual indicative second-person)
तापयिष्यथ (active indicative plural second-person)
तापयिष्यसे (indicative second-person singular)
तापयिष्येथे (dual indicative second-person)
तापयिष्यध्वे (indicative plural second-person)
तापयिष्यामि (active first-person indicative singular)
तापयिष्यावः (active dual first-person indicative)
तापयिष्यामः (active first-person indicative plural)
तापयिष्यामसि1 (active first-person indicative plural)
तापयिष्ये (first-person indicative singular)
तापयिष्यावहे (dual first-person indicative)
तापयिष्यामहे (first-person indicative plural)
तापयिष्यत् (active participle)
तापयिष्यमाण (participle)
अतापयिष्यत् (conditional)
अतापयिष्यत (conditional)
अतापयिष्यत् (active indicative singular third-person)
अतापयिष्यताम् (active dual indicative third-person)
अतापयिष्यन् (active indicative plural third-person)
अतापयिष्यत (indicative singular third-person)
अतापयिष्येताम् (dual indicative third-person)
अतापयिष्यन्त (indicative plural third-person)
अतापयिष्यः (active indicative second-person singular)
अतापयिष्यतम् (active dual indicative second-person)
अतापयिष्यत (active indicative plural second-person)
अतापयिष्यथाः (indicative second-person singular)
अतापयिष्येथाम् (dual indicative second-person)
अतापयिष्यध्वम् (indicative plural second-person)
अतापयिष्यम् (active first-person indicative singular)
अतापयिष्याव (active dual first-person indicative)
अतापयिष्याम (active first-person indicative plural)
अतापयिष्ये (first-person indicative singular)
अतापयिष्यावहि (dual first-person indicative)
अतापयिष्यामहि (first-person indicative plural)
ताप्यात् (active singular third-person)
ताप्याः1 (active singular third-person)
ताप्यास्ताम् (active dual third-person)
ताप्यासुः (active plural third-person)
तापयिषीष्ट (singular third-person)
तापयिषीयास्ताम्2 (dual third-person)
तापयिषीरन् (plural third-person)
ताप्याः (active second-person singular)
ताप्यास्तम् (active dual second-person)
ताप्यास्त (active plural second-person)
तापयिषीष्ठाः (second-person singular)
तापयिषीयास्थाम्2 (dual second-person)
तापयिषीढ्वम् (plural second-person)
ताप्यासम् (active first-person singular)
ताप्यास्व (active dual first-person)
ताप्यास्म (active first-person plural)
तापयिषीय (first-person singular)
तापयिषीवहि (dual first-person)
तापयिषीमहि (first-person plural)
तापयामास (perfect)
तापयांचकार (perfect)
तापयांचक्रे (perfect)
तापयामास (active indicative singular third-person)
तापयांचकार (active indicative singular third-person)
तापयामासतुः (active dual indicative third-person)
तापयांचक्रतुः (active dual indicative third-person)
तापयामासुः (active indicative plural third-person)
तापयांचक्रुः (active indicative plural third-person)
तापयांचक्रे (indicative singular third-person)
तापयांचक्राते (dual indicative third-person)
तापयांचक्रिरे (indicative plural third-person)
तापयामासिथ (active indicative second-person singular)
तापयांचकर्थ (active indicative second-person singular)
तापयामासथुः (active dual indicative second-person)
तापयांचक्रथुः (active dual indicative second-person)
तापयामास (active indicative plural second-person)
तापयांचक्र (active indicative plural second-person)
तापयांचकृषे (indicative second-person singular)
तापयांचक्राथे (dual indicative second-person)
तापयांचकृध्वे (indicative plural second-person)
तापयामास (active first-person indicative singular)
तापयांचकर (active first-person indicative singular)
तापयामासिव (active dual first-person indicative)
तापयांचकृव (active dual first-person indicative)
तापयामासिम (active first-person indicative plural)
तापयांचकृम (active first-person indicative plural)
तापयांचक्रे (first-person indicative singular)
तापयांचकृवहे (dual first-person indicative)
तापयांचकृमहे (first-person indicative plural)
तापयामासिवांस् (active participle)
तापयांचकृवांस् (active participle)
तापयांचक्राण (participle)

sa-conj

tāpayā́ṃcakṛṣé

Pali: tāpeti

Prakrit:

Helu Prakrit:

From the root तप् (tap) + -अयति (-ayati).
From Proto-Indo-Iranian *tāpáyati, from Proto-Indo-European *top-éye-ti (“to heat”). Cognate with Avestan 𐬙𐬁𐬞𐬀𐬌𐬌𐬈𐬌𐬙𐬌 (tāpaiieⁱti).


उत्पीठिका

utpīṭhikā (romanization)
उत्पीठिका (nominative singular)
उत्पीठिके (dual nominative)
उत्पीठिकाः (nominative plural)
उत्पीठिके (singular vocative)
उत्पीठिके (dual vocative)
उत्पीठिकाः (plural vocative)
उत्पीठिकाम् (accusative singular)
उत्पीठिके (accusative dual)
उत्पीठिकाः (accusative plural)
उत्पीठिकया (instrumental singular)
उत्पीठिका1 (instrumental singular)
उत्पीठिकाभ्याम् (dual instrumental)
उत्पीठिकाभिः (instrumental plural)
उत्पीठिकायै (dative singular)
उत्पीठिकाभ्याम् (dative dual)
उत्पीठिकाभ्यः (dative plural)
उत्पीठिकायाः (ablative singular)
उत्पीठिकायै2 (ablative singular)
उत्पीठिकाभ्याम् (ablative dual)
उत्पीठिकाभ्यः (ablative plural)
उत्पीठिकायाः (genitive singular)
उत्पीठिकायै2 (genitive singular)
उत्पीठिकयोः (dual genitive)
उत्पीठिकानाम् (genitive plural)
उत्पीठिकायाम् (locative singular)
उत्पीठिकयोः (dual locative)
उत्पीठिकासु (locative plural)

From उद्- (ud-) + पीठ (pīṭha) + -इका (-ikā).


मश

maśa (romanization)
मशः (nominative singular)
मशौ (dual nominative)
मशा1 (dual nominative)
मशाः (nominative plural)
मशासः1 (nominative plural)
मश (singular vocative)
मशौ (dual vocative)
मशा1 (dual vocative)
मशाः (plural vocative)
मशासः1 (plural vocative)
मशम् (accusative singular)
मशौ (accusative dual)
मशा1 (accusative dual)
मशान् (accusative plural)
मशेन (instrumental singular)
मशाभ्याम् (dual instrumental)
मशैः (instrumental plural)
मशेभिः1 (instrumental plural)
मशाय (dative singular)
मशाभ्याम् (dative dual)
मशेभ्यः (dative plural)
मशात् (ablative singular)
मशाभ्याम् (ablative dual)
मशेभ्यः (ablative plural)
मशस्य (genitive singular)
मशयोः (dual genitive)
मशानाम् (genitive plural)
मशे (locative singular)
मशयोः (dual locative)
मशेषु (locative plural)


अन्तर्जाल

antarjāla (romanization)
अन्तर्जालम् (nominative singular)
अन्तर्जाले (dual nominative)
अन्तर्जालानि (nominative plural)
अन्तर्जाला1 (nominative plural)
अन्तर्जाल (singular vocative)
अन्तर्जाले (dual vocative)
अन्तर्जालानि (plural vocative)
अन्तर्जाला1 (plural vocative)
अन्तर्जालम् (accusative singular)
अन्तर्जाले (accusative dual)
अन्तर्जालानि (accusative plural)
अन्तर्जाला1 (accusative plural)
अन्तर्जालेन (instrumental singular)
अन्तर्जालाभ्याम् (dual instrumental)
अन्तर्जालैः (instrumental plural)
अन्तर्जालेभिः1 (instrumental plural)
अन्तर्जालाय (dative singular)
अन्तर्जालाभ्याम् (dative dual)
अन्तर्जालेभ्यः (dative plural)
अन्तर्जालात् (ablative singular)
अन्तर्जालाभ्याम् (ablative dual)
अन्तर्जालेभ्यः (ablative plural)
अन्तर्जालस्य (genitive singular)
अन्तर्जालयोः (dual genitive)
अन्तर्जालानाम् (genitive plural)
अन्तर्जाले (locative singular)
अन्तर्जालयोः (dual locative)
अन्तर्जालेषु (locative plural)

/ɐn̪.t̪ɐɾˈd͡ʑɑː.l̪ɐ/

Calque of English internet; compound of अन्तर् (antar, “inter-”) + जाल (jāla, “net”).

com

किं त्वं कार्याणि कर्तुम् अन्तर्जाले एव निर्भरः असि?

2019, नई दीप मणिका (ICSE)-3, Delhi: New Saraswati House, →ISBN, page 59:

For doing work, are you dependent on the internet only?

kiṃ tvaṃ kāryāṇi kartum antarjāle eva nirbharaḥ asi?

sa:अन्तर्जालम्


गर्भिणी

sa-adj

गर्भिणी • (garbhíṇī) stem

garbhíṇī (romanization)
गर्भिणी (nominative singular)
गर्भिण्यौ (dual nominative)
गर्भिणी1 (dual nominative)
गर्भिण्यः (nominative plural)
गर्भिणीः1 (nominative plural)
गर्भिणि (singular vocative)
गर्भिण्यौ (dual vocative)
गर्भिणी1 (dual vocative)
गर्भिण्यः (plural vocative)
गर्भिणीः1 (plural vocative)
गर्भिणीम् (accusative singular)
गर्भिण्यौ (accusative dual)
गर्भिणी1 (accusative dual)
गर्भिणीः (accusative plural)
गर्भिण्या (instrumental singular)
गर्भिणीभ्याम् (dual instrumental)
गर्भिणीभिः (instrumental plural)
गर्भिण्यै (dative singular)
गर्भिणीभ्याम् (dative dual)
गर्भिणीभ्यः (dative plural)
गर्भिण्याः (ablative singular)
गर्भिण्यै2 (ablative singular)
गर्भिणीभ्याम् (ablative dual)
गर्भिणीभ्यः (ablative plural)
गर्भिण्याः (genitive singular)
गर्भिण्यै2 (genitive singular)
गर्भिण्योः (dual genitive)
गर्भिणीनाम् (genitive plural)
गर्भिण्याम् (locative singular)
गर्भिण्योः (dual locative)
गर्भिणीषु (locative plural)

desc

Ashokan Prakrit: 𑀕𑀪𑀺𑀦𑀻 (gabhinī /gabbhinī/)

Prakrit: *𑀕𑀩𑁆𑀪𑀺𑀡𑀻 (*gabbhiṇī)

Central:

Hindi: गाभिन (gābhin), गाभन (gābhan)

Eastern:

Assamese: গাভিনী (gabhini)

Bengali: গাভিন (gabhin)

Sylheti: ꠉꠣꠜꠤꠘ (gabíno)

Northwestern:

Lahnda: گبھݨ (gabbhaṇ)

Punjabi: ਗੱਭਣ (gabbhaṇ)

Sindhi: ڳَڀِڻِ (g̠abhiṇi)

Southern:

Marathi: गाभीण (gābhīṇ), गाभंण (gābhanṇa)

Sinhalese: ගැබිණි (gæbiṇi)

Western:

Gujarati: ગાભણ (gābhaṇ)

Romani: khabni

Dardic:

Khowar: گاربین (garbiín)

Niya Prakrit: 𐨒𐨪𐨿𐨧𐨁𐨣𐨁 (garbhini)

Pali: gabbhinī

/ɡɐɾ.bʱí.ɳiː/

/ɡɐɾˈbʱi.ɳiː/

From गर्भ (garbhá, “fetus, embryo”) + -इन् (-in).

compound

अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इव सुधितो गर्भिणीषु।

In the two fire-sticks the Fire God lieth, just like the well-placed embryo in pregnant women.

aráṇyorníhito jātávedā gárbha iva súdhito garbhíṇīṣu


अस्थिर

asthira (romanization)
अस्थिरः (nominative singular)
अस्थिरौ (dual nominative)
अस्थिरा1 (dual nominative)
अस्थिराः (nominative plural)
अस्थिरासः1 (nominative plural)
अस्थिर (singular vocative)
अस्थिरौ (dual vocative)
अस्थिरा1 (dual vocative)
अस्थिराः (plural vocative)
अस्थिरासः1 (plural vocative)
अस्थिरम् (accusative singular)
अस्थिरौ (accusative dual)
अस्थिरा1 (accusative dual)
अस्थिरान् (accusative plural)
अस्थिरेण (instrumental singular)
अस्थिराभ्याम् (dual instrumental)
अस्थिरैः (instrumental plural)
अस्थिरेभिः1 (instrumental plural)
अस्थिराय (dative singular)
अस्थिराभ्याम् (dative dual)
अस्थिरेभ्यः (dative plural)
अस्थिरात् (ablative singular)
अस्थिराभ्याम् (ablative dual)
अस्थिरेभ्यः (ablative plural)
अस्थिरस्य (genitive singular)
अस्थिरयोः (dual genitive)
अस्थिराणाम् (genitive plural)
अस्थिरे (locative singular)
अस्थिरयोः (dual locative)
अस्थिरेषु (locative plural)
अस्थिरा (nominative singular)
अस्थिरे (dual nominative)
अस्थिराः (nominative plural)
अस्थिरे (singular vocative)
अस्थिरे (dual vocative)
अस्थिराः (plural vocative)
अस्थिराम् (accusative singular)
अस्थिरे (accusative dual)
अस्थिराः (accusative plural)
अस्थिरया (instrumental singular)
अस्थिरा1 (instrumental singular)
अस्थिराभ्याम् (dual instrumental)
अस्थिराभिः (instrumental plural)
अस्थिरायै (dative singular)
अस्थिराभ्याम् (dative dual)
अस्थिराभ्यः (dative plural)
अस्थिरायाः (ablative singular)
अस्थिरायै2 (ablative singular)
अस्थिराभ्याम् (ablative dual)
अस्थिराभ्यः (ablative plural)
अस्थिरायाः (genitive singular)
अस्थिरायै2 (genitive singular)
अस्थिरयोः (dual genitive)
अस्थिराणाम् (genitive plural)
अस्थिरायाम् (locative singular)
अस्थिरयोः (dual locative)
अस्थिरासु (locative plural)
अस्थिरम् (nominative singular)
अस्थिरे (dual nominative)
अस्थिराणि (nominative plural)
अस्थिरा1 (nominative plural)
अस्थिर (singular vocative)
अस्थिरे (dual vocative)
अस्थिराणि (plural vocative)
अस्थिरा1 (plural vocative)
अस्थिरम् (accusative singular)
अस्थिरे (accusative dual)
अस्थिराणि (accusative plural)
अस्थिरा1 (accusative plural)
अस्थिरेण (instrumental singular)
अस्थिराभ्याम् (dual instrumental)
अस्थिरैः (instrumental plural)
अस्थिरेभिः1 (instrumental plural)
अस्थिराय (dative singular)
अस्थिराभ्याम् (dative dual)
अस्थिरेभ्यः (dative plural)
अस्थिरात् (ablative singular)
अस्थिराभ्याम् (ablative dual)
अस्थिरेभ्यः (ablative plural)
अस्थिरस्य (genitive singular)
अस्थिरयोः (dual genitive)
अस्थिराणाम् (genitive plural)
अस्थिरे (locative singular)
अस्थिरयोः (dual locative)
अस्थिरेषु (locative plural)

Assamese: আথৰ (athor)

→ Assamese: অস্থিৰ (osthir)

→ Bengali: অস্থির (osthir)

→ Hindi: अस्थिर (asthir)

→ Marathi: अस्थिर (asthir)

→ Nepali: अस्थिर (asthira)

/ˈɐs̪.t̪ʰi.ɾɐ/


दूरीकरण

dūrīkaraṇa (romanization)
दूरीकरणम् (nominative singular)
दूरीकरणे (dual nominative)
दूरीकरणानि (nominative plural)
दूरीकरणा1 (nominative plural)
दूरीकरण (singular vocative)
दूरीकरणे (dual vocative)
दूरीकरणानि (plural vocative)
दूरीकरणा1 (plural vocative)
दूरीकरणम् (accusative singular)
दूरीकरणे (accusative dual)
दूरीकरणानि (accusative plural)
दूरीकरणा1 (accusative plural)
दूरीकरणेन (instrumental singular)
दूरीकरणाभ्याम् (dual instrumental)
दूरीकरणैः (instrumental plural)
दूरीकरणेभिः1 (instrumental plural)
दूरीकरणाय (dative singular)
दूरीकरणाभ्याम् (dative dual)
दूरीकरणेभ्यः (dative plural)
दूरीकरणात् (ablative singular)
दूरीकरणाभ्याम् (ablative dual)
दूरीकरणेभ्यः (ablative plural)
दूरीकरणस्य (genitive singular)
दूरीकरणयोः (dual genitive)
दूरीकरणानाम् (genitive plural)
दूरीकरणे (locative singular)
दूरीकरणयोः (dual locative)
दूरीकरणेषु (locative plural)

→ Hindi: दूरीकरण (dūrīkraṇ)

/d̪uːˈɾiː.kɐ.ɾɐ.ɳɐ/


तृढ

tṛḍhá (romanization)
तृढः (nominative singular)
तृढौ (dual nominative)
तृढा1 (dual nominative)
तृढाः (nominative plural)
तृढासः1 (nominative plural)
तृढ (singular vocative)
तृढौ (dual vocative)
तृढा1 (dual vocative)
तृढाः (plural vocative)
तृढासः1 (plural vocative)
तृढम् (accusative singular)
तृढौ (accusative dual)
तृढा1 (accusative dual)
तृढान् (accusative plural)
तृढेन (instrumental singular)
तृढाभ्याम् (dual instrumental)
तृढैः (instrumental plural)
तृढेभिः1 (instrumental plural)
तृढाय (dative singular)
तृढाभ्याम् (dative dual)
तृढेभ्यः (dative plural)
तृढात् (ablative singular)
तृढाभ्याम् (ablative dual)
तृढेभ्यः (ablative plural)
तृढस्य (genitive singular)
तृढयोः (dual genitive)
तृढानाम् (genitive plural)
तृढे (locative singular)
तृढयोः (dual locative)
तृढेषु (locative plural)
तृढा (nominative singular)
तृढे (dual nominative)
तृढाः (nominative plural)
तृढे (singular vocative)
तृढे (dual vocative)
तृढाः (plural vocative)
तृढाम् (accusative singular)
तृढे (accusative dual)
तृढाः (accusative plural)
तृढया (instrumental singular)
तृढा1 (instrumental singular)
तृढाभ्याम् (dual instrumental)
तृढाभिः (instrumental plural)
तृढायै (dative singular)
तृढाभ्याम् (dative dual)
तृढाभ्यः (dative plural)
तृढायाः (ablative singular)
तृढायै2 (ablative singular)
तृढाभ्याम् (ablative dual)
तृढाभ्यः (ablative plural)
तृढायाः (genitive singular)
तृढायै2 (genitive singular)
तृढयोः (dual genitive)
तृढानाम् (genitive plural)
तृढायाम् (locative singular)
तृढयोः (dual locative)
तृढासु (locative plural)
तृढम् (nominative singular)
तृढे (dual nominative)
तृढानि (nominative plural)
तृढा1 (nominative plural)
तृढ (singular vocative)
तृढे (dual vocative)
तृढानि (plural vocative)
तृढा1 (plural vocative)
तृढम् (accusative singular)
तृढे (accusative dual)
तृढानि (accusative plural)
तृढा1 (accusative plural)
तृढेन (instrumental singular)
तृढाभ्याम् (dual instrumental)
तृढैः (instrumental plural)
तृढेभिः1 (instrumental plural)
तृढाय (dative singular)
तृढाभ्याम् (dative dual)
तृढेभ्यः (dative plural)
तृढात् (ablative singular)
तृढाभ्याम् (ablative dual)
तृढेभ्यः (ablative plural)
तृढस्य (genitive singular)
तृढयोः (dual genitive)
तृढानाम् (genitive plural)
तृढे (locative singular)
तृढयोः (dual locative)
तृढेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Aryan *tr̥ẓḍʰás, from Proto-Indo-European *(s)terǵʰ-. Cognate with Hittite [Term?] (/istarkzi/, “to make sick”). The Sanskrit root is तृह् (tṛh).

cog

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda


अज्ञ

From अ- (a-, “not”) + -ज्ञ (-jña, “one who knows, knower”), from ज्ञा (jñā, “to know”).


वैकुण्ठ

→ English: Vaikuntha

→ Hindi: वैकुण्ठ (vaikuṇṭh)

→ Kannada: ವೈಕುಂಠ (vaikuṇṭha)

→ Nepali: वैकुण्ठ (vaikuṇṭha)

→ Old Marathi:

Devanagari script: वैकुंठ (vaikuṃṭha)

Modi script: 𑘪𑘺𑘎𑘳𑘽𑘙 (vaikuṃṭha)

→ Tamil: வைகுண்டம் (vaikuṇṭam)

desc

⇒ Telugu: వైకుంఠుడు (vaikuṇṭhuḍu), వైకుంఠము (vaikuṇṭhamu)

/ʋɑjˈkuɳ.ʈʰɐ/

Vṛddhi derivative of विकुण्ठ (vikuṇṭha).

(Hinduism) The paradise or heaven, abode of Vishnu


दायिनी

dāyinī (romanization)
दायिनी (nominative singular)
दायिन्यौ (dual nominative)
दायिनी1 (dual nominative)
दायिन्यः (nominative plural)
दायिनीः1 (nominative plural)
दायिनि (singular vocative)
दायिन्यौ (dual vocative)
दायिनी1 (dual vocative)
दायिन्यः (plural vocative)
दायिनीः1 (plural vocative)
दायिनीम् (accusative singular)
दायिन्यौ (accusative dual)
दायिनी1 (accusative dual)
दायिनीः (accusative plural)
दायिन्या (instrumental singular)
दायिनीभ्याम् (dual instrumental)
दायिनीभिः (instrumental plural)
दायिन्यै (dative singular)
दायिनीभ्याम् (dative dual)
दायिनीभ्यः (dative plural)
दायिन्याः (ablative singular)
दायिन्यै2 (ablative singular)
दायिनीभ्याम् (ablative dual)
दायिनीभ्यः (ablative plural)
दायिन्याः (genitive singular)
दायिन्यै2 (genitive singular)
दायिन्योः (dual genitive)
दायिनीनाम् (genitive plural)
दायिन्याम् (locative singular)
दायिन्योः (dual locative)
दायिनीषु (locative plural)

From the root of दा (to give). Feminine of दायिन्.


दायी

दायिन् दायिन्#Sanskrit

masculine nominative singular of दायिन् (dāyin)


दायिन्

dāyin (romanization)
दायी (nominative singular)
दायिनौ (dual nominative)
दायिना1 (dual nominative)
दायिनः (nominative plural)
दायिन् (singular vocative)
दायिनौ (dual vocative)
दायिना1 (dual vocative)
दायिनः (plural vocative)
दायिनम् (accusative singular)
दायिनौ (accusative dual)
दायिना1 (accusative dual)
दायिनः (accusative plural)
दायिना (instrumental singular)
दायिभ्याम् (dual instrumental)
दायिभिः (instrumental plural)
दायिने (dative singular)
दायिभ्याम् (dative dual)
दायिभ्यः (dative plural)
दायिनः (ablative singular)
दायिभ्याम् (ablative dual)
दायिभ्यः (ablative plural)
दायिनः (genitive singular)
दायिनोः (dual genitive)
दायिनाम् (genitive plural)
दायिनि (locative singular)
दायिनोः (dual locative)
दायिषु (locative plural)


संज्ञापद

saṃjñāpada (romanization)
संज्ञापदम् (nominative singular)
संज्ञापदे (dual nominative)
संज्ञापदानि (nominative plural)
संज्ञापदा1 (nominative plural)
संज्ञापद (singular vocative)
संज्ञापदे (dual vocative)
संज्ञापदानि (plural vocative)
संज्ञापदा1 (plural vocative)
संज्ञापदम् (accusative singular)
संज्ञापदे (accusative dual)
संज्ञापदानि (accusative plural)
संज्ञापदा1 (accusative plural)
संज्ञापदेन (instrumental singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dual instrumental)
संज्ञापदैः (instrumental plural)
संज्ञापदेभिः1 (instrumental plural)
संज्ञापदाय (dative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dative dual)
संज्ञापदेभ्यः (dative plural)
संज्ञापदात् (ablative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (ablative dual)
संज्ञापदेभ्यः (ablative plural)
संज्ञापदस्य (genitive singular)
संज्ञापदयोः (dual genitive)
संज्ञापदानाम् (genitive plural)
संज्ञापदे (locative singular)
संज्ञापदयोः (dual locative)
संज्ञापदेषु (locative plural)

/sɐɲd͡ʑ.ɲɑː.pɐ.dɐ/

/s̪ɐɲd͡ʑˈɲɑː.pɐ.d̪ɐ/

From संज्ञा (saṃjñā, “noun”) + पद (pada, “word (grammar)”).


क्षिणाति

sa-verb

क्षिणाति • (kṣiṇā́ti) third-singular indicative (class 9, type P, present, root क्षि)

kṣiṇā́ti (romanization)
क्षि (root)
क्षिणाति (present)
क्षिणाति (active indicative singular third-person)
क्षिणीतः (active dual indicative third-person)
क्षिणन्ति (active indicative plural third-person)
क्षिणासि (active indicative second-person singular)
क्षिणीथः (active dual indicative second-person)
क्षिणीथ (active indicative plural second-person)
क्षिणामि (active first-person indicative singular)
क्षिणीवः (active dual first-person indicative)
क्षिणीमः (active first-person indicative plural)
क्षिणीमसि1 (active first-person indicative plural)
क्षिणातु (active imperative singular third-person)
क्षिणीताम् (active dual imperative third-person)
क्षिणन्तु (active imperative plural third-person)
क्षिणीहि (active imperative second-person singular)
क्षिणीतम् (active dual imperative second-person)
क्षिणीत (active imperative plural second-person)
क्षिणानि (active first-person imperative singular)
क्षिणाव (active dual first-person imperative)
क्षिणाम (active first-person imperative plural)
क्षिणीयात् (active imperative singular third-person)
क्षिणीयाताम् (active dual imperative third-person)
क्षिणीयुः (active imperative plural third-person)
क्षिणीयाः (active imperative second-person singular)
क्षिणीयातम् (active dual imperative second-person)
क्षिणीयात (active imperative plural second-person)
क्षिणीयाम् (active first-person imperative singular)
क्षिणीयाव (active dual first-person imperative)
क्षिणीयाम (active first-person imperative plural)
क्षिणात् (active singular subjunctive third-person)
क्षिणाति (active singular subjunctive third-person)
क्षिणातः (active dual subjunctive third-person)
क्षिणान् (active plural subjunctive third-person)
क्षिणाः (active second-person singular subjunctive)
क्षिणासि (active second-person singular subjunctive)
क्षिणाथः (active dual second-person subjunctive)
क्षिणाथ (active plural second-person subjunctive)
क्षिणानि (active first-person singular subjunctive)
क्षिणा (active first-person singular subjunctive)
क्षिणाव (active dual first-person subjunctive)
क्षिणाम (active first-person plural subjunctive)
क्षिणत् (active participle)
अक्षिणात् (imperfect)
अक्षिणात् (active indicative singular third-person)
अक्षिणीताम् (active dual indicative third-person)
अक्षिणन् (active indicative plural third-person)
अक्षिणाः (active indicative second-person singular)
अक्षिणीतम् (active dual indicative second-person)
अक्षिणीत (active indicative plural second-person)
अक्षिणाम् (active first-person indicative singular)
अक्षिणीव (active dual first-person indicative)
अक्षिणीम (active first-person indicative plural)

From Proto-Indo-Aryan *gẓʰináHti, from Proto-Indo-Iranian *gžʰináHti, from Proto-Indo-European *dʰgʷʰi-néH-ti, from the root *dʰgʷʰey-. Cognate with Younger Avestan 𐬘𐬌𐬥𐬁𐬌𐬙𐬌 (jināⁱti), Khotanese jända, jindä, Old Norse dvína, Old English dwīnan (whence English dwindle).

Helmut Rix
Lexikon der indogermanischen Verben


रोगिन्

sa-noun

रोगिन् • (rogin) stem, m (feminine रोगिणी)

rogin (romanization)
रोगिणी (feminine)
रोगी (nominative singular)
रोगिणौ (dual nominative)
रोगिणा1 (dual nominative)
रोगिणः (nominative plural)
रोगिन् (singular vocative)
रोगिणौ (dual vocative)
रोगिणा1 (dual vocative)
रोगिणः (plural vocative)
रोगिणम् (accusative singular)
रोगिणौ (accusative dual)
रोगिणा1 (accusative dual)
रोगिणः (accusative plural)
रोगिणा (instrumental singular)
रोगिभ्याम् (dual instrumental)
रोगिभिः (instrumental plural)
रोगिणे (dative singular)
रोगिभ्याम् (dative dual)
रोगिभ्यः (dative plural)
रोगिणः (ablative singular)
रोगिभ्याम् (ablative dual)
रोगिभ्यः (ablative plural)
रोगिणः (genitive singular)
रोगिणोः (dual genitive)
रोगिणाम् (genitive plural)
रोगिणि (locative singular)
रोगिणोः (dual locative)
रोगिषु (locative plural)

From रोग (roga, “illness”) + -इन् (-in).


योगिन्

योगिन् • (yogin) stem, m (feminine योगिनी)

yogin (romanization)
योगिनी (feminine)
योगी (nominative singular)
योगिनौ (dual nominative)
योगिना1 (dual nominative)
योगिनः (nominative plural)
योगिन् (singular vocative)
योगिनौ (dual vocative)
योगिना1 (dual vocative)
योगिनः (plural vocative)
योगिनम् (accusative singular)
योगिनौ (accusative dual)
योगिना1 (accusative dual)
योगिनः (accusative plural)
योगिना (instrumental singular)
योगिभ्याम् (dual instrumental)
योगिभिः (instrumental plural)
योगिने (dative singular)
योगिभ्याम् (dative dual)
योगिभ्यः (dative plural)
योगिनः (ablative singular)
योगिभ्याम् (ablative dual)
योगिभ्यः (ablative plural)
योगिनः (genitive singular)
योगिनोः (dual genitive)
योगिनाम् (genitive plural)
योगिनि (locative singular)
योगिनोः (dual locative)
योगिषु (locative plural)

→ English: Yogi

→ Hindustani:

Hindi: योगी (yogī)

Urdu: یوگی (yogī)

→ Polish: jogin

→ Punjabi:

Gurmukhi script: ਯੋਗੀ (yogī)

Shahmukhi script: یوگی (yogī)

→ Burmese: ဇော်ဂျီ (jaugyi)


साक्षिणी

साक्षिणी • (sākṣiṇī) stem, f (masculine साक्षिन्)

sākṣiṇī (romanization)
साक्षिन् (masculine)
साक्षिणी (nominative singular)
साक्षिण्यौ (dual nominative)
साक्षिणी1 (dual nominative)
साक्षिण्यः (nominative plural)
साक्षिणीः1 (nominative plural)
साक्षिणि (singular vocative)
साक्षिण्यौ (dual vocative)
साक्षिणी1 (dual vocative)
साक्षिण्यः (plural vocative)
साक्षिणीः1 (plural vocative)
साक्षिणीम् (accusative singular)
साक्षिण्यौ (accusative dual)
साक्षिणी1 (accusative dual)
साक्षिणीः (accusative plural)
साक्षिण्या (instrumental singular)
साक्षिणीभ्याम् (dual instrumental)
साक्षिणीभिः (instrumental plural)
साक्षिण्यै (dative singular)
साक्षिणीभ्याम् (dative dual)
साक्षिणीभ्यः (dative plural)
साक्षिण्याः (ablative singular)
साक्षिण्यै2 (ablative singular)
साक्षिणीभ्याम् (ablative dual)
साक्षिणीभ्यः (ablative plural)
साक्षिण्याः (genitive singular)
साक्षिण्यै2 (genitive singular)
साक्षिण्योः (dual genitive)
साक्षिणीनाम् (genitive plural)
साक्षिण्याम् (locative singular)
साक्षिण्योः (dual locative)
साक्षिणीषु (locative plural)

af

साक्ष (sākṣa) + -इणी (-iṇī)


रोगिणी

sa-noun

रोगिणी • (rogiṇī) stem, f (masculine रोगिन्)

rogiṇī (romanization)
रोगिन् (masculine)
रोगिणी (nominative singular)
रोगिण्यौ (dual nominative)
रोगिणी1 (dual nominative)
रोगिण्यः (nominative plural)
रोगिणीः1 (nominative plural)
रोगिणि (singular vocative)
रोगिण्यौ (dual vocative)
रोगिणी1 (dual vocative)
रोगिण्यः (plural vocative)
रोगिणीः1 (plural vocative)
रोगिणीम् (accusative singular)
रोगिण्यौ (accusative dual)
रोगिणी1 (accusative dual)
रोगिणीः (accusative plural)
रोगिण्या (instrumental singular)
रोगिणीभ्याम् (dual instrumental)
रोगिणीभिः (instrumental plural)
रोगिण्यै (dative singular)
रोगिणीभ्याम् (dative dual)
रोगिणीभ्यः (dative plural)
रोगिण्याः (ablative singular)
रोगिण्यै2 (ablative singular)
रोगिणीभ्याम् (ablative dual)
रोगिणीभ्यः (ablative plural)
रोगिण्याः (genitive singular)
रोगिण्यै2 (genitive singular)
रोगिण्योः (dual genitive)
रोगिणीनाम् (genitive plural)
रोगिण्याम् (locative singular)
रोगिण्योः (dual locative)
रोगिणीषु (locative plural)

From रोग (roga, “illness”) + -इणी (-iṇī).


योगिनी

योगिनी • (yoginī) stem, f (masculine योगिन्)

yoginī (romanization)
योगिन् (masculine)
योगिनी (nominative singular)
योगिन्यौ (dual nominative)
योगिनी1 (dual nominative)
योगिन्यः (nominative plural)
योगिनीः1 (nominative plural)
योगिनि (singular vocative)
योगिन्यौ (dual vocative)
योगिनी1 (dual vocative)
योगिन्यः (plural vocative)
योगिनीः1 (plural vocative)
योगिनीम् (accusative singular)
योगिन्यौ (accusative dual)
योगिनी1 (accusative dual)
योगिनीः (accusative plural)
योगिन्या (instrumental singular)
योगिनीभ्याम् (dual instrumental)
योगिनीभिः (instrumental plural)
योगिन्यै (dative singular)
योगिनीभ्याम् (dative dual)
योगिनीभ्यः (dative plural)
योगिन्याः (ablative singular)
योगिन्यै2 (ablative singular)
योगिनीभ्याम् (ablative dual)
योगिनीभ्यः (ablative plural)
योगिन्याः (genitive singular)
योगिन्यै2 (genitive singular)
योगिन्योः (dual genitive)
योगिनीनाम् (genitive plural)
योगिन्याम् (locative singular)
योगिन्योः (dual locative)
योगिनीषु (locative plural)

Hindi: योगिनी (yoginī)

English: yogini

Yogini, one who practises Yoga (feminine)


अधिकारिन्

adhikārin (romanization)
अधिकारी (nominative singular)
अधिकारिणौ (dual nominative)
अधिकारिणा1 (dual nominative)
अधिकारिणः (nominative plural)
अधिकारिन् (singular vocative)
अधिकारिणौ (dual vocative)
अधिकारिणा1 (dual vocative)
अधिकारिणः (plural vocative)
अधिकारिणम् (accusative singular)
अधिकारिणौ (accusative dual)
अधिकारिणा1 (accusative dual)
अधिकारिणः (accusative plural)
अधिकारिणा (instrumental singular)
अधिकारिभ्याम् (dual instrumental)
अधिकारिभिः (instrumental plural)
अधिकारिणे (dative singular)
अधिकारिभ्याम् (dative dual)
अधिकारिभ्यः (dative plural)
अधिकारिणः (ablative singular)
अधिकारिभ्याम् (ablative dual)
अधिकारिभ्यः (ablative plural)
अधिकारिणः (genitive singular)
अधिकारिणोः (dual genitive)
अधिकारिणाम् (genitive plural)
अधिकारिणि (locative singular)
अधिकारिणोः (dual locative)
अधिकारिषु (locative plural)

Compound of अधिकार (adhikāra, “authority”) + -इन् (-in).


साक्षी

head

साक्षी • (sākṣī)

/ˈs̪ɑːk.ʂiː/

साक्षिन् साक्षिन्#Sanskrit

masculine nominative singular of साक्षिन् (sākṣin)


मघ

maghá (romanization)
मघम् (nominative singular)
मघे (dual nominative)
मघानि (nominative plural)
मघा1 (nominative plural)
मघ (singular vocative)
मघे (dual vocative)
मघानि (plural vocative)
मघा1 (plural vocative)
मघम् (accusative singular)
मघे (accusative dual)
मघानि (accusative plural)
मघा1 (accusative plural)
मघेन (instrumental singular)
मघाभ्याम् (dual instrumental)
मघैः (instrumental plural)
मघेभिः1 (instrumental plural)
मघाय (dative singular)
मघाभ्याम् (dative dual)
मघेभ्यः (dative plural)
मघात् (ablative singular)
मघाभ्याम् (ablative dual)
मघेभ्यः (ablative plural)
मघस्य (genitive singular)
मघयोः (dual genitive)
मघानाम् (genitive plural)
मघे (locative singular)
मघयोः (dual locative)
मघेषु (locative plural)

From Proto-Indo-Iranian *magʰám, from Proto-Indo-European *megʰóm. Cognate with Avestan 𐬨𐬀𐬔𐬀 (maga), Old Persian 𐎶𐎦𐏁 (m-gu-š /maguš/), English may.


ओजोदा

/oːˈd͡ʑoː.d̪ɑː/

From Proto-Indo-Iranian *HawǰazdáH ~ *HawgazdáH (“giving strength”), from Proto-Indo-European *h₂éwgos + *deh₃- (“to give”). Compare Avestan 𐬀𐬊𐬔𐬀𐬰𐬛𐬁 (aogazdā).

inh

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

strengthening, giving strength, granting power


साक्षिन्

sa-noun

साक्षिन् • (sākṣin) stem, m (feminine साक्षिणी)

sākṣin (romanization)
साक्षिणी (feminine)
साक्षी (nominative singular)
साक्षिणौ (dual nominative)
साक्षिणा1 (dual nominative)
साक्षिणः (nominative plural)
साक्षिन् (singular vocative)
साक्षिणौ (dual vocative)
साक्षिणा1 (dual vocative)
साक्षिणः (plural vocative)
साक्षिणम् (accusative singular)
साक्षिणौ (accusative dual)
साक्षिणा1 (accusative dual)
साक्षिणः (accusative plural)
साक्षिणा (instrumental singular)
साक्षिभ्याम् (dual instrumental)
साक्षिभिः (instrumental plural)
साक्षिणे (dative singular)
साक्षिभ्याम् (dative dual)
साक्षिभ्यः (dative plural)
साक्षिणः (ablative singular)
साक्षिभ्याम् (ablative dual)
साक्षिभ्यः (ablative plural)
साक्षिणः (genitive singular)
साक्षिणोः (dual genitive)
साक्षिणाम् (genitive plural)
साक्षिणि (locative singular)
साक्षिणोः (dual locative)
साक्षिषु (locative plural)

Dardic:

Shina: [script needed] (sāc̣)

Pali: sakkhi

Prakrit: 𑀲𑀓𑁆𑀔𑀺 (sakkhi)

Central:

Sauraseni Prakrit:

Awadhi: साखी (sākhī)

Hindustani: sākhī

Hindi: साखी

Urdu: سَاکھِی (sākhī)

Eastern:

Magadhi Prakrit:

Assamese: সাখি (xakhi)

Bengali: সাখি (śakhi)

Bihari:

Maithili: साखि (sākhɨ)

Odia: ସାଖୀ (sākhi)

Northern:

Khasa Prakrit:

Central Pahari:

Kumaoni: साखी (sākhī), शाकि (śākⁱ)

Northwestern:

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Punjabi: sākhī

Gurmukhi script: ਸਾਖੀ

Shahmukhi script: سَاکھِی

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: sākhī

Arabic script: سَاڪِي

Devanagari script: साखी

Southern:

Helu Prakrit:

Dhivehi: ހެކި (heki)

Western:

Gurjara Apabhramsa:

Old Gujarati: साखी (sākhī)

→ Bengali: সাক্ষী (śakkhi)

→ Burmese: သက်သေ (sakse)

desc

→ Hindi: साक्षी (sākṣī)

→ Hindi: साक्षी (sākṣī)

→ Khmer: សាក្សី (saksəy)

→ Lao: ສັກຂີ (sak khī), ສະຂິ (sa khi)

desctree

→ Malay: saksi
Indonesian: saksi
→ Cebuano: saksi
→ Higaonon: saksi
→ Ilocano: saksi
→ Masbatenyo: saksi
→ Min Nan: 肖示 (siau-sī), 肖視 (siau-sī)
→ Tagalog: saksi

→ Old Javanese: sākṣī
Javanese: ꦱꦏ꧀ꦱꦶ (saksi)
Javanese: ꦱꦼꦏ꧀ꦱꦶ (seksi)
→ Balinese: ᬲᬵᬓ᭄ᬱᬷ (saksi)

→ Tamil: சாட்சி (cāṭci)

→ Thai: สักขี (sàk-kǐi)

From a compound of साक्ष (sākṣa) + -इन् (-in), with the first element itself being a compound of स (sa, “with, having (the same)”) + अक्ष (akṣa, “eyes”), literally meaning "with or having eyes".


उत्तराधिकारिणी

sa-noun

उत्तराधिकारिणी • (uttarādhikāriṇī) stem, f

uttarādhikāriṇī (romanization)
उत्तराधिकारिणी (nominative singular)
उत्तराधिकारिण्यौ (dual nominative)
उत्तराधिकारिणी1 (dual nominative)
उत्तराधिकारिण्यः (nominative plural)
उत्तराधिकारिणीः1 (nominative plural)
उत्तराधिकारिणि (singular vocative)
उत्तराधिकारिण्यौ (dual vocative)
उत्तराधिकारिणी1 (dual vocative)
उत्तराधिकारिण्यः (plural vocative)
उत्तराधिकारिणीः1 (plural vocative)
उत्तराधिकारिणीम् (accusative singular)
उत्तराधिकारिण्यौ (accusative dual)
उत्तराधिकारिणी1 (accusative dual)
उत्तराधिकारिणीः (accusative plural)
उत्तराधिकारिण्या (instrumental singular)
उत्तराधिकारिणीभ्याम् (dual instrumental)
उत्तराधिकारिणीभिः (instrumental plural)
उत्तराधिकारिण्यै (dative singular)
उत्तराधिकारिणीभ्याम् (dative dual)
उत्तराधिकारिणीभ्यः (dative plural)
उत्तराधिकारिण्याः (ablative singular)
उत्तराधिकारिण्यै2 (ablative singular)
उत्तराधिकारिणीभ्याम् (ablative dual)
उत्तराधिकारिणीभ्यः (ablative plural)
उत्तराधिकारिण्याः (genitive singular)
उत्तराधिकारिण्यै2 (genitive singular)
उत्तराधिकारिण्योः (dual genitive)
उत्तराधिकारिणीनाम् (genitive plural)
उत्तराधिकारिण्याम् (locative singular)
उत्तराधिकारिण्योः (dual locative)
उत्तराधिकारिणीषु (locative plural)

[ut̪̚.t̪ɐ.ɾɑː.d̪ʱiˈkɑː.ɾi.ɳiː]

Compound of उत्तर (uttara, “after”) + अधिकार (adhikāra, “authority”) + -इणी (-iṇī), feminine of अधिकारिन्.


उत्तराधिकारिन्

sa-noun

उत्तराधिकारिन् • (úttarādhikārin) stem, m

úttarādhikārin (romanization)
उत्तराधिकारी (nominative singular)
उत्तराधिकारिणौ (dual nominative)
उत्तराधिकारिणा1 (dual nominative)
उत्तराधिकारिणः (nominative plural)
उत्तराधिकारिन् (singular vocative)
उत्तराधिकारिणौ (dual vocative)
उत्तराधिकारिणा1 (dual vocative)
उत्तराधिकारिणः (plural vocative)
उत्तराधिकारिणम् (accusative singular)
उत्तराधिकारिणौ (accusative dual)
उत्तराधिकारिणा1 (accusative dual)
उत्तराधिकारिणः (accusative plural)
उत्तराधिकारिणा (instrumental singular)
उत्तराधिकारिभ्याम् (dual instrumental)
उत्तराधिकारिभिः (instrumental plural)
उत्तराधिकारिणे (dative singular)
उत्तराधिकारिभ्याम् (dative dual)
उत्तराधिकारिभ्यः (dative plural)
उत्तराधिकारिणः (ablative singular)
उत्तराधिकारिभ्याम् (ablative dual)
उत्तराधिकारिभ्यः (ablative plural)
उत्तराधिकारिणः (genitive singular)
उत्तराधिकारिणोः (dual genitive)
उत्तराधिकारिणाम् (genitive plural)
उत्तराधिकारिणि (locative singular)
उत्तराधिकारिणोः (dual locative)
उत्तराधिकारिषु (locative plural)

[ut̪̚.t̪ɐ.ɾɑː.d̪ʱiˈkɑː.ɾin̪]

Compound of उत्तर (úttara, “later”) + अधिकार (adhikāra, “title”) + -इन् (-in, “possessing”).


यात्रिन्

sa-noun

यात्रिन् • (yātrin) stem, m (feminine यात्रिणी)

yātrin (romanization)
यात्रिणी (feminine)
यात्री (nominative singular)
यात्रिणौ (dual nominative)
यात्रिणा1 (dual nominative)
यात्रिणः (nominative plural)
यात्रिन् (singular vocative)
यात्रिणौ (dual vocative)
यात्रिणा1 (dual vocative)
यात्रिणः (plural vocative)
यात्रिणम् (accusative singular)
यात्रिणौ (accusative dual)
यात्रिणा1 (accusative dual)
यात्रिणः (accusative plural)
यात्रिणा (instrumental singular)
यात्रिभ्याम् (dual instrumental)
यात्रिभिः (instrumental plural)
यात्रिणे (dative singular)
यात्रिभ्याम् (dative dual)
यात्रिभ्यः (dative plural)
यात्रिणः (ablative singular)
यात्रिभ्याम् (ablative dual)
यात्रिभ्यः (ablative plural)
यात्रिणः (genitive singular)
यात्रिणोः (dual genitive)
यात्रिणाम् (genitive plural)
यात्रिणि (locative singular)
यात्रिणोः (dual locative)
यात्रिषु (locative plural)

From यात्रा (yātrā, “voyage, journey”) + -इन् (-in).


यात्रिणी

sa-noun

यात्रिणी • (yātriṇī) stem, f (masculine यात्रिन्)

yātriṇī (romanization)
यात्रिन् (masculine)
यात्रिणी (nominative singular)
यात्रिण्यौ (dual nominative)
यात्रिणी1 (dual nominative)
यात्रिण्यः (nominative plural)
यात्रिणीः1 (nominative plural)
यात्रिणि (singular vocative)
यात्रिण्यौ (dual vocative)
यात्रिणी1 (dual vocative)
यात्रिण्यः (plural vocative)
यात्रिणीः1 (plural vocative)
यात्रिणीम् (accusative singular)
यात्रिण्यौ (accusative dual)
यात्रिणी1 (accusative dual)
यात्रिणीः (accusative plural)
यात्रिण्या (instrumental singular)
यात्रिणीभ्याम् (dual instrumental)
यात्रिणीभिः (instrumental plural)
यात्रिण्यै (dative singular)
यात्रिणीभ्याम् (dative dual)
यात्रिणीभ्यः (dative plural)
यात्रिण्याः (ablative singular)
यात्रिण्यै2 (ablative singular)
यात्रिणीभ्याम् (ablative dual)
यात्रिणीभ्यः (ablative plural)
यात्रिण्याः (genitive singular)
यात्रिण्यै2 (genitive singular)
यात्रिण्योः (dual genitive)
यात्रिणीनाम् (genitive plural)
यात्रिण्याम् (locative singular)
यात्रिण्योः (dual locative)
यात्रिणीषु (locative plural)

From यात्रा (yātrā, “voyage, journey”) + -इणी (-iṇī).


भौम

bhaumá (romanization)
भौमः (nominative singular)
भौमौ (dual nominative)
भौमा1 (dual nominative)
भौमाः (nominative plural)
भौमासः1 (nominative plural)
भौम (singular vocative)
भौमौ (dual vocative)
भौमा1 (dual vocative)
भौमाः (plural vocative)
भौमासः1 (plural vocative)
भौमम् (accusative singular)
भौमौ (accusative dual)
भौमा1 (accusative dual)
भौमान् (accusative plural)
भौमेन (instrumental singular)
भौमाभ्याम् (dual instrumental)
भौमैः (instrumental plural)
भौमेभिः1 (instrumental plural)
भौमाय (dative singular)
भौमाभ्याम् (dative dual)
भौमेभ्यः (dative plural)
भौमात् (ablative singular)
भौमाभ्याम् (ablative dual)
भौमेभ्यः (ablative plural)
भौमस्य (genitive singular)
भौमयोः (dual genitive)
भौमानाम् (genitive plural)
भौमे (locative singular)
भौमयोः (dual locative)
भौमेषु (locative plural)
भौमा (nominative singular)
भौमे (dual nominative)
भौमाः (nominative plural)
भौमे (singular vocative)
भौमे (dual vocative)
भौमाः (plural vocative)
भौमाम् (accusative singular)
भौमे (accusative dual)
भौमाः (accusative plural)
भौमया (instrumental singular)
भौमा1 (instrumental singular)
भौमाभ्याम् (dual instrumental)
भौमाभिः (instrumental plural)
भौमायै (dative singular)
भौमाभ्याम् (dative dual)
भौमाभ्यः (dative plural)
भौमायाः (ablative singular)
भौमायै2 (ablative singular)
भौमाभ्याम् (ablative dual)
भौमाभ्यः (ablative plural)
भौमायाः (genitive singular)
भौमायै2 (genitive singular)
भौमयोः (dual genitive)
भौमानाम् (genitive plural)
भौमायाम् (locative singular)
भौमयोः (dual locative)
भौमासु (locative plural)
भौमम् (nominative singular)
भौमे (dual nominative)
भौमानि (nominative plural)
भौमा1 (nominative plural)
भौम (singular vocative)
भौमे (dual vocative)
भौमानि (plural vocative)
भौमा1 (plural vocative)
भौमम् (accusative singular)
भौमे (accusative dual)
भौमानि (accusative plural)
भौमा1 (accusative plural)
भौमेन (instrumental singular)
भौमाभ्याम् (dual instrumental)
भौमैः (instrumental plural)
भौमेभिः1 (instrumental plural)
भौमाय (dative singular)
भौमाभ्याम् (dative dual)
भौमेभ्यः (dative plural)
भौमात् (ablative singular)
भौमाभ्याम् (ablative dual)
भौमेभ्यः (ablative plural)
भौमस्य (genitive singular)
भौमयोः (dual genitive)
भौमानाम् (genitive plural)
भौमे (locative singular)
भौमयोः (dual locative)
भौमेषु (locative plural)

Vṛddhi derivative of भूमि (bhūmi); literally meaning "relating to or produced from the earth". The sense "Mars" comes from the Hindu mythology, where the deity Maṅgala, the personification of the planet Mars, is considered to be the son of the goddess Bhūmi, the personification of the earth.

earthly, terrestrial; relating to the earth, produced or coming from the earth


भौम

Maharastri Prakrit: 𑀪𑁄𑀫 (bhoma)


अपराधिनी

sa-noun

अपराधिनी • (aparādhinī) stem, f (masculine अपराधिन्)

aparādhinī (romanization)
अपराधिन् (masculine)
अपराधिनी (nominative singular)
अपराधिन्यौ (dual nominative)
अपराधिनी1 (dual nominative)
अपराधिन्यः (nominative plural)
अपराधिनीः1 (nominative plural)
अपराधिनि (singular vocative)
अपराधिन्यौ (dual vocative)
अपराधिनी1 (dual vocative)
अपराधिन्यः (plural vocative)
अपराधिनीः1 (plural vocative)
अपराधिनीम् (accusative singular)
अपराधिन्यौ (accusative dual)
अपराधिनी1 (accusative dual)
अपराधिनीः (accusative plural)
अपराधिन्या (instrumental singular)
अपराधिनीभ्याम् (dual instrumental)
अपराधिनीभिः (instrumental plural)
अपराधिन्यै (dative singular)
अपराधिनीभ्याम् (dative dual)
अपराधिनीभ्यः (dative plural)
अपराधिन्याः (ablative singular)
अपराधिन्यै2 (ablative singular)
अपराधिनीभ्याम् (ablative dual)
अपराधिनीभ्यः (ablative plural)
अपराधिन्याः (genitive singular)
अपराधिन्यै2 (genitive singular)
अपराधिन्योः (dual genitive)
अपराधिनीनाम् (genitive plural)
अपराधिन्याम् (locative singular)
अपराधिन्योः (dual locative)
अपराधिनीषु (locative plural)

/ɐ.pɐˈɾɑː.d̪ʱi.n̪iː/

From अपराध (aparādha, “crime”) + -इनी (-inī).

criminal, one who commits crime (feminine)


अधिकारिणी

अधिकारिणी • (adhikāriṇī) stem, f (masculine अधिकारिन्)

adhikāriṇī (romanization)
अधिकारिन् (masculine)
अधिकारिणी (nominative singular)
अधिकारिण्यौ (dual nominative)
अधिकारिणी1 (dual nominative)
अधिकारिण्यः (nominative plural)
अधिकारिणीः1 (nominative plural)
अधिकारिणि (singular vocative)
अधिकारिण्यौ (dual vocative)
अधिकारिणी1 (dual vocative)
अधिकारिण्यः (plural vocative)
अधिकारिणीः1 (plural vocative)
अधिकारिणीम् (accusative singular)
अधिकारिण्यौ (accusative dual)
अधिकारिणी1 (accusative dual)
अधिकारिणीः (accusative plural)
अधिकारिण्या (instrumental singular)
अधिकारिणीभ्याम् (dual instrumental)
अधिकारिणीभिः (instrumental plural)
अधिकारिण्यै (dative singular)
अधिकारिणीभ्याम् (dative dual)
अधिकारिणीभ्यः (dative plural)
अधिकारिण्याः (ablative singular)
अधिकारिण्यै2 (ablative singular)
अधिकारिणीभ्याम् (ablative dual)
अधिकारिणीभ्यः (ablative plural)
अधिकारिण्याः (genitive singular)
अधिकारिण्यै2 (genitive singular)
अधिकारिण्योः (dual genitive)
अधिकारिणीनाम् (genitive plural)
अधिकारिण्याम् (locative singular)
अधिकारिण्योः (dual locative)
अधिकारिणीषु (locative plural)

Compound of अधिकार (adhikāra, “authority”) + -इणी (-iṇī).


अपराधिन्

aparādhin (romanization)
अपराधी (nominative singular)
अपराधिनौ (dual nominative)
अपराधिना1 (dual nominative)
अपराधिनः (nominative plural)
अपराधिन् (singular vocative)
अपराधिनौ (dual vocative)
अपराधिना1 (dual vocative)
अपराधिनः (plural vocative)
अपराधिनम् (accusative singular)
अपराधिनौ (accusative dual)
अपराधिना1 (accusative dual)
अपराधिनः (accusative plural)
अपराधिना (instrumental singular)
अपराधिभ्याम् (dual instrumental)
अपराधिभिः (instrumental plural)
अपराधिने (dative singular)
अपराधिभ्याम् (dative dual)
अपराधिभ्यः (dative plural)
अपराधिनः (ablative singular)
अपराधिभ्याम् (ablative dual)
अपराधिभ्यः (ablative plural)
अपराधिनः (genitive singular)
अपराधिनोः (dual genitive)
अपराधिनाम् (genitive plural)
अपराधिनि (locative singular)
अपराधिनोः (dual locative)
अपराधिषु (locative plural)
अपराधिनी (nominative singular)
अपराधिन्यौ (dual nominative)
अपराधिनी1 (dual nominative)
अपराधिन्यः (nominative plural)
अपराधिनीः1 (nominative plural)
अपराधिनि (singular vocative)
अपराधिन्यौ (dual vocative)
अपराधिनी1 (dual vocative)
अपराधिन्यः (plural vocative)
अपराधिनीः1 (plural vocative)
अपराधिनीम् (accusative singular)
अपराधिन्यौ (accusative dual)
अपराधिनी1 (accusative dual)
अपराधिनीः (accusative plural)
अपराधिन्या (instrumental singular)
अपराधिनीभ्याम् (dual instrumental)
अपराधिनीभिः (instrumental plural)
अपराधिन्यै (dative singular)
अपराधिनीभ्याम् (dative dual)
अपराधिनीभ्यः (dative plural)
अपराधिन्याः (ablative singular)
अपराधिन्यै2 (ablative singular)
अपराधिनीभ्याम् (ablative dual)
अपराधिनीभ्यः (ablative plural)
अपराधिन्याः (genitive singular)
अपराधिन्यै2 (genitive singular)
अपराधिन्योः (dual genitive)
अपराधिनीनाम् (genitive plural)
अपराधिन्याम् (locative singular)
अपराधिन्योः (dual locative)
अपराधिनीषु (locative plural)
अपराधि (nominative singular)
अपराधिनी (dual nominative)
अपराधीनि (nominative plural)
अपराधि (singular vocative)
अपराधिन् (singular vocative)
अपराधिनी (dual vocative)
अपराधीनि (plural vocative)
अपराधि (accusative singular)
अपराधिनी (accusative dual)
अपराधीनि (accusative plural)
अपराधिना (instrumental singular)
अपराधिभ्याम् (dual instrumental)
अपराधिभिः (instrumental plural)
अपराधिने (dative singular)
अपराधिभ्याम् (dative dual)
अपराधिभ्यः (dative plural)
अपराधिनः (ablative singular)
अपराधिभ्याम् (ablative dual)
अपराधिभ्यः (ablative plural)
अपराधिनः (genitive singular)
अपराधिनोः (dual genitive)
अपराधिनाम् (genitive plural)
अपराधिनि (locative singular)
अपराधिनोः (dual locative)
अपराधिषु (locative plural)

→ Old Hindi: अपराधी (aparādhī)

→ Hindustani: aprādhī

desc

Hindi: अपराधी

Hindi: अपराधी

Urdu: اَپْرادِھی (aprādhī)

Urdu: اَپْرادِھی (aprādhī)

/ɐ.pɐˈɾɑː.d̪ʱin̪/

From अपराध (aparādha, “crime, offence”) + -इन् (-in, “-er”).


कालिका

kālikā (romanization)
कालिका (nominative singular)
कालिके (dual nominative)
कालिकाः (nominative plural)
कालिके (singular vocative)
कालिके (dual vocative)
कालिकाः (plural vocative)
कालिकाम् (accusative singular)
कालिके (accusative dual)
कालिकाः (accusative plural)
कालिकया (instrumental singular)
कालिका1 (instrumental singular)
कालिकाभ्याम् (dual instrumental)
कालिकाभिः (instrumental plural)
कालिकायै (dative singular)
कालिकाभ्याम् (dative dual)
कालिकाभ्यः (dative plural)
कालिकायाः (ablative singular)
कालिकायै2 (ablative singular)
कालिकाभ्याम् (ablative dual)
कालिकाभ्यः (ablative plural)
कालिकायाः (genitive singular)
कालिकायै2 (genitive singular)
कालिकयोः (dual genitive)
कालिकानाम् (genitive plural)
कालिकायाम् (locative singular)
कालिकयोः (dual locative)
कालिकासु (locative plural)

From काल (kāla, “destruction, blackness”) + -इका (-ikā).

(Hinduism) Kali, title of goddess Durga. Also known as काली.

the most terrifying Goddess, wife of Shiva, identified as Parvati in her benevolent aspect.


उपयोगिनी

उपयोगिन् उपयोगिन्


कन्दुक

kanduka (romanization)
कन्दुकम् (nominative singular)
कन्दुके (dual nominative)
कन्दुकानि (nominative plural)
कन्दुका1 (nominative plural)
कन्दुक (singular vocative)
कन्दुके (dual vocative)
कन्दुकानि (plural vocative)
कन्दुका1 (plural vocative)
कन्दुकम् (accusative singular)
कन्दुके (accusative dual)
कन्दुकानि (accusative plural)
कन्दुका1 (accusative plural)
कन्दुकेन (instrumental singular)
कन्दुकाभ्याम् (dual instrumental)
कन्दुकैः (instrumental plural)
कन्दुकेभिः1 (instrumental plural)
कन्दुकाय (dative singular)
कन्दुकाभ्याम् (dative dual)
कन्दुकेभ्यः (dative plural)
कन्दुकात् (ablative singular)
कन्दुकाभ्याम् (ablative dual)
कन्दुकेभ्यः (ablative plural)
कन्दुकस्य (genitive singular)
कन्दुकयोः (dual genitive)
कन्दुकानाम् (genitive plural)
कन्दुके (locative singular)
कन्दुकयोः (dual locative)
कन्दुकेषु (locative plural)

From Proto-Dravidian [Term?]. Compare Sanskrit कन्द (kanda).


उपयोगिन्

upayogin (romanization)
उपयोगी (nominative singular)
उपयोगिनौ (dual nominative)
उपयोगिना1 (dual nominative)
उपयोगिनः (nominative plural)
उपयोगिन् (singular vocative)
उपयोगिनौ (dual vocative)
उपयोगिना1 (dual vocative)
उपयोगिनः (plural vocative)
उपयोगिनम् (accusative singular)
उपयोगिनौ (accusative dual)
उपयोगिना1 (accusative dual)
उपयोगिनः (accusative plural)
उपयोगिना (instrumental singular)
उपयोगिभ्याम् (dual instrumental)
उपयोगिभिः (instrumental plural)
उपयोगिने (dative singular)
उपयोगिभ्याम् (dative dual)
उपयोगिभ्यः (dative plural)
उपयोगिनः (ablative singular)
उपयोगिभ्याम् (ablative dual)
उपयोगिभ्यः (ablative plural)
उपयोगिनः (genitive singular)
उपयोगिनोः (dual genitive)
उपयोगिनाम् (genitive plural)
उपयोगिनि (locative singular)
उपयोगिनोः (dual locative)
उपयोगिषु (locative plural)
उपयोगिनी (nominative singular)
उपयोगिन्यौ (dual nominative)
उपयोगिनी1 (dual nominative)
उपयोगिन्यः (nominative plural)
उपयोगिनीः1 (nominative plural)
उपयोगिनि (singular vocative)
उपयोगिन्यौ (dual vocative)
उपयोगिनी1 (dual vocative)
उपयोगिन्यः (plural vocative)
उपयोगिनीः1 (plural vocative)
उपयोगिनीम् (accusative singular)
उपयोगिन्यौ (accusative dual)
उपयोगिनी1 (accusative dual)
उपयोगिनीः (accusative plural)
उपयोगिन्या (instrumental singular)
उपयोगिनीभ्याम् (dual instrumental)
उपयोगिनीभिः (instrumental plural)
उपयोगिन्यै (dative singular)
उपयोगिनीभ्याम् (dative dual)
उपयोगिनीभ्यः (dative plural)
उपयोगिन्याः (ablative singular)
उपयोगिन्यै2 (ablative singular)
उपयोगिनीभ्याम् (ablative dual)
उपयोगिनीभ्यः (ablative plural)
उपयोगिन्याः (genitive singular)
उपयोगिन्यै2 (genitive singular)
उपयोगिन्योः (dual genitive)
उपयोगिनीनाम् (genitive plural)
उपयोगिन्याम् (locative singular)
उपयोगिन्योः (dual locative)
उपयोगिनीषु (locative plural)
उपयोगि (nominative singular)
उपयोगिनी (dual nominative)
उपयोगीनि (nominative plural)
उपयोगि (singular vocative)
उपयोगिन् (singular vocative)
उपयोगिनी (dual vocative)
उपयोगीनि (plural vocative)
उपयोगि (accusative singular)
उपयोगिनी (accusative dual)
उपयोगीनि (accusative plural)
उपयोगिना (instrumental singular)
उपयोगिभ्याम् (dual instrumental)
उपयोगिभिः (instrumental plural)
उपयोगिने (dative singular)
उपयोगिभ्याम् (dative dual)
उपयोगिभ्यः (dative plural)
उपयोगिनः (ablative singular)
उपयोगिभ्याम् (ablative dual)
उपयोगिभ्यः (ablative plural)
उपयोगिनः (genitive singular)
उपयोगिनोः (dual genitive)
उपयोगिनाम् (genitive plural)
उपयोगिनि (locative singular)
उपयोगिनोः (dual locative)
उपयोगिषु (locative plural)

Compounded from उपयोग (upayoga, “use”) + -इन् (-in).


क्षमते

sa-verb

क्षमते • (kṣámate) third-singular indicative (class 1, type A, root क्षम्)

kṣámate (romanization)
क्षम् (root)
क्षन्तुम् (infinitive)
क्षमितुम् (infinitive)
क्षमित्वा (gerund)
क्षम्य (participle)
क्षमितव्य (participle)
क्षमणीय (participle)
क्षम्या (participle)
क्षमितव्या (participle)
क्षमणीया (participle)
क्षमित (participle)
क्षमिता (participle)
क्षमितवत् (participle)
क्षमितवती (participle)
क्षमते (present)
क्षमते (indicative singular third-person)
क्षमेते (dual indicative third-person)
क्षमन्ते (indicative plural third-person)
क्षमसे (indicative second-person singular)
क्षमेथे (dual indicative second-person)
क्षमध्वे (indicative plural second-person)
क्षमे (first-person indicative singular)
क्षमावहे (dual first-person indicative)
क्षमामहे (first-person indicative plural)
क्षमताम् (imperative singular third-person)
क्षमेताम् (dual imperative third-person)
क्षमन्ताम् (imperative plural third-person)
क्षमस्व (imperative second-person singular)
क्षमेथाम् (dual imperative second-person)
क्षमध्वम् (imperative plural second-person)
क्षमै (first-person imperative singular)
क्षमावहै (dual first-person imperative)
क्षमामहै (first-person imperative plural)
क्षमेत (imperative singular third-person)
क्षमेयाताम् (dual imperative third-person)
क्षमेरन् (imperative plural third-person)
क्षमेथाः (imperative second-person singular)
क्षमेयाथाम् (dual imperative second-person)
क्षमेध्वम् (imperative plural second-person)
क्षमेय (first-person imperative singular)
क्षमेवहि (dual first-person imperative)
क्षमेमहि (first-person imperative plural)
क्षमाते (singular subjunctive third-person)
क्षमातै (singular subjunctive third-person)
क्षमैते (dual subjunctive third-person)
क्षमन्त (plural subjunctive third-person)
क्षमान्तै (plural subjunctive third-person)
क्षमासे (second-person singular subjunctive)
क्षमासै (second-person singular subjunctive)
क्षमैथे (dual second-person subjunctive)
क्षमाध्वै (plural second-person subjunctive)
क्षमै (first-person singular subjunctive)
क्षमावहै (dual first-person subjunctive)
क्षमामहै (first-person plural subjunctive)
क्षममाण (participle)
अक्षमत (imperfect)
अक्षमत (indicative singular third-person)
अक्षमेताम् (dual indicative third-person)
अक्षमन्त (indicative plural third-person)
अक्षमथाः (indicative second-person singular)
अक्षमेथाम् (dual indicative second-person)
अक्षमध्वम् (indicative plural second-person)
अक्षमे (first-person indicative singular)
अक्षमावहि (dual first-person indicative)
अक्षमामहि (first-person indicative plural)
क्षंस्यते (future)
क्षंस्यते (indicative singular third-person)
क्षंस्येते (dual indicative third-person)
क्षंस्यन्ते (indicative plural third-person)
क्षंस्यसे (indicative second-person singular)
क्षंस्येथे (dual indicative second-person)
क्षंस्यध्वे (indicative plural second-person)
क्षंस्ये (first-person indicative singular)
क्षंस्यावहे (dual first-person indicative)
क्षंस्यामहे (first-person indicative plural)
क्षंस्यमान (participle)
अक्षंस्यत (conditional)
अक्षंस्यत (indicative singular third-person)
अक्षंस्येताम् (dual indicative third-person)
अक्षंस्यन्त (indicative plural third-person)
अक्षंस्यथाः (indicative second-person singular)
अक्षंस्येथाम् (dual indicative second-person)
अक्षंस्यध्वम् (indicative plural second-person)
अक्षंस्ये (first-person indicative singular)
अक्षंस्यावहि (dual first-person indicative)
अक्षंस्यामहि (first-person indicative plural)
अक्षंस्त (aorist)
अक्षंस्त (indicative singular third-person)
अक्षंसाताम् (dual indicative third-person)
अक्षंसत (indicative plural third-person)
अक्षंस्थाः (indicative second-person singular)
अक्षंसाथाम् (dual indicative second-person)
अक्षन्ध्वम् (indicative plural second-person)
अक्षंसि (first-person indicative singular)
अक्षंस्वहि (dual first-person indicative)
अक्षंस्महि (first-person indicative plural)
क्षंस्त (injunctive singular third-person)
क्षंसाताम् (dual injunctive third-person)
क्षंसत (injunctive plural third-person)
क्षंस्थाः (injunctive second-person singular)
क्षंसाथाम् (dual injunctive second-person)
क्षन्ध्वम् (injunctive plural second-person)
क्षंसि (first-person injunctive singular)
क्षंस्वहि (dual first-person injunctive)
क्षंस्महि (first-person injunctive plural)
क्षंसते (singular subjunctive third-person)
क्षंसातै (singular subjunctive third-person)
क्षंसैते (dual subjunctive third-person)
क्षंसन्त (plural subjunctive third-person)
क्षंससे (second-person singular subjunctive)
क्षंसासै (second-person singular subjunctive)
क्षंसैथे (dual second-person subjunctive)
क्षंसध्वे (plural second-person subjunctive)
क्षंसाध्वै (plural second-person subjunctive)
क्षंसै (first-person singular subjunctive)
क्षंसावहै (dual first-person subjunctive)
क्षंसामहे (first-person plural subjunctive)
क्षंसामहै (first-person plural subjunctive)
क्षंसीष्ट (singular third-person)
क्षंसीयास्ताम्1 (dual third-person)
क्षंसीरन् (plural third-person)
क्षंसीष्ठाः (second-person singular)
क्षंसीयास्थाम्1 (dual second-person)
क्षंसीढ्वम् (plural second-person)
क्षंसीय (first-person singular)
क्षंसीवहि (dual first-person)
क्षंसीमहि (first-person plural)
चक्षमे (perfect)
चक्षमे (indicative singular third-person)
चक्षमाते (dual indicative third-person)
चक्षमिरे (indicative plural third-person)
चक्षम्रे1 (indicative plural third-person)
चक्षमिषे (indicative second-person singular)
चक्षंसे1 (indicative second-person singular)
चक्षमाथे (dual indicative second-person)
चक्षमिध्वे (indicative plural second-person)
चक्षन्ध्वे1 (indicative plural second-person)
चक्षमे (first-person indicative singular)
चक्षमिवहे (dual first-person indicative)
चक्षण्वहे1 (dual first-person indicative)
चक्षमिमहे (first-person indicative plural)
चक्षण्महे1 (first-person indicative plural)
चक्षमाण (participle)

sa-conj

kṣaṃsīṣṭá,kṣamiṣīṣṭá

Maharastri Prakrit: 𑀔𑀫𑀇 (khamaï)

Pali: khamati

Sauraseni Prakrit: 𑀔𑀫𑀤𑀺 (khamadi)

Gujarati: ખમવું (khamvũ)

From Proto-Indo-Iranian *kšamH- ~ *zgʰamH- (“to endure, bear”), from Proto-Indo-European *segʷʰ-. Cognate with Avestan 𐬑𐬴𐬄𐬥𐬨𐬇𐬥𐬉 (xṣ̌ąnmə̄nē), Pashto زغمل (zğëmël, “to endure, to bear, to go through”). See the root क्षम् (kṣam) for more.

cog

Avestan 𐬑𐬴𐬄𐬥𐬨𐬇𐬥𐬉 (xṣ̌ąnmə̄nē)

to bear patiently, endure, to put up with, to suffer


पादकन्दुकक्रीडा

sa-noun

पादकन्दुकक्रीडा • (pādakandukakrīḍā) stem, f

pādakandukakrīḍā (romanization)
पादकन्दुकक्रीडा (nominative singular)
पादकन्दुकक्रीडे (dual nominative)
पादकन्दुकक्रीडाः (nominative plural)
पादकन्दुकक्रीडे (singular vocative)
पादकन्दुकक्रीडे (dual vocative)
पादकन्दुकक्रीडाः (plural vocative)
पादकन्दुकक्रीडाम् (accusative singular)
पादकन्दुकक्रीडे (accusative dual)
पादकन्दुकक्रीडाः (accusative plural)
पादकन्दुकक्रीडया (instrumental singular)
पादकन्दुकक्रीडाभ्याम् (dual instrumental)
पादकन्दुकक्रीडाभिः (instrumental plural)
पादकन्दुकक्रीडायै (dative singular)
पादकन्दुकक्रीडाभ्याम् (dative dual)
पादकन्दुकक्रीडाभ्यः (dative plural)
पादकन्दुकक्रीडायाः (ablative singular)
पादकन्दुकक्रीडाभ्याम् (ablative dual)
पादकन्दुकक्रीडाभ्यः (ablative plural)
पादकन्दुकक्रीडायाः (genitive singular)
पादकन्दुकक्रीडयोः (dual genitive)
पादकन्दुकक्रीडानाम् (genitive plural)
पादकन्दुकक्रीडायाम् (locative singular)
पादकन्दुकक्रीडयोः (dual locative)
पादकन्दुकक्रीडासु (locative plural)

From पादकन्दुक (pādakanduka, “football”) + क्रीडा (krīḍā, “game”).

com

(New Sanskrit) football, the game played using a football


पादकन्दुक

pādakanduka (romanization)
पादकन्दुकः (nominative singular)
पादकन्दुकौ (dual nominative)
पादकन्दुकाः (nominative plural)
पादकन्दुक (singular vocative)
पादकन्दुकौ (dual vocative)
पादकन्दुकाः (plural vocative)
पादकन्दुकम् (accusative singular)
पादकन्दुकौ (accusative dual)
पादकन्दुकान् (accusative plural)
पादकन्दुकेन (instrumental singular)
पादकन्दुकाभ्याम् (dual instrumental)
पादकन्दुकैः (instrumental plural)
पादकन्दुकाय (dative singular)
पादकन्दुकाभ्याम् (dative dual)
पादकन्दुकेभ्यः (dative plural)
पादकन्दुकात् (ablative singular)
पादकन्दुकाभ्याम् (ablative dual)
पादकन्दुकेभ्यः (ablative plural)
पादकन्दुकस्य (genitive singular)
पादकन्दुकयोः (dual genitive)
पादकन्दुकानाम् (genitive plural)
पादकन्दुके (locative singular)
पादकन्दुकयोः (dual locative)
पादकन्दुकेषु (locative plural)

From पाद (pāda, “foot”) + कन्दुक (kanduka, “ball”). Calque of English football.

(New Sanskrit) football, the ball used to play football (game)


अहंकारिणी

head

अहंकारिणी • (ahaṃkāriṇī)

/ɐ.ɦɐŋ.kɑː.ɾi.ɳiː/

/ɐ.ɦɐŋˈkɑː.ɾi.ɳiː/

अहंकारिन् अहंकारिन्#Sanskrit

feminine nominative singular of अहंकारिन् (ahaṃkārin)


भङ्ग

bhaṅgá (romanization)
भङ्गः (nominative singular)
भङ्गौ (dual nominative)
भङ्गा1 (dual nominative)
भङ्गाः (nominative plural)
भङ्गासः1 (nominative plural)
भङ्ग (singular vocative)
भङ्गौ (dual vocative)
भङ्गा1 (dual vocative)
भङ्गाः (plural vocative)
भङ्गासः1 (plural vocative)
भङ्गम् (accusative singular)
भङ्गौ (accusative dual)
भङ्गा1 (accusative dual)
भङ्गान् (accusative plural)
भङ्गेन (instrumental singular)
भङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
भङ्गैः (instrumental plural)
भङ्गेभिः1 (instrumental plural)
भङ्गाय (dative singular)
भङ्गाभ्याम् (dative dual)
भङ्गेभ्यः (dative plural)
भङ्गात् (ablative singular)
भङ्गाभ्याम् (ablative dual)
भङ्गेभ्यः (ablative plural)
भङ्गस्य (genitive singular)
भङ्गयोः (dual genitive)
भङ्गानाम् (genitive plural)
भङ्गे (locative singular)
भङ्गयोः (dual locative)
भङ्गेषु (locative plural)

→ English: bong

→ French: bang

→ Indonesian: bong

→ Lithuanian: bongas

→ Russian: бонг (bong)

→ Tamil: பங்கம் (paṅkam)

→ Thai: บ้อง (bɔ̂ng)

breaking, splitting, dividing, shattering

a break or breach, disturbance, interruption, frustration, humiliation, abatement, downfall, decay, ruin, destruction

अस्थिभङ्ग अस्थिभङ्ग#Sanskrit

Synonym of अस्थिभङ्ग (asthibhaṅga, “fracture of the bones”)

a tortuous course, roundabout way of speaking

(Buddhism) the constant decay taking place in the universe, constant flux or change


भङ्ग

bhaṅgá (romanization)
भङ्गः (nominative singular)
भङ्गौ (dual nominative)
भङ्गा1 (dual nominative)
भङ्गाः (nominative plural)
भङ्गासः1 (nominative plural)
भङ्ग (singular vocative)
भङ्गौ (dual vocative)
भङ्गा1 (dual vocative)
भङ्गाः (plural vocative)
भङ्गासः1 (plural vocative)
भङ्गम् (accusative singular)
भङ्गौ (accusative dual)
भङ्गा1 (accusative dual)
भङ्गान् (accusative plural)
भङ्गेन (instrumental singular)
भङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
भङ्गैः (instrumental plural)
भङ्गेभिः1 (instrumental plural)
भङ्गाय (dative singular)
भङ्गाभ्याम् (dative dual)
भङ्गेभ्यः (dative plural)
भङ्गात् (ablative singular)
भङ्गाभ्याम् (ablative dual)
भङ्गेभ्यः (ablative plural)
भङ्गस्य (genitive singular)
भङ्गयोः (dual genitive)
भङ्गानाम् (genitive plural)
भङ्गे (locative singular)
भङ्गयोः (dual locative)
भङ्गेषु (locative plural)
भङ्गा (nominative singular)
भङ्गे (dual nominative)
भङ्गाः (nominative plural)
भङ्गे (singular vocative)
भङ्गे (dual vocative)
भङ्गाः (plural vocative)
भङ्गाम् (accusative singular)
भङ्गे (accusative dual)
भङ्गाः (accusative plural)
भङ्गया (instrumental singular)
भङ्गा1 (instrumental singular)
भङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
भङ्गाभिः (instrumental plural)
भङ्गायै (dative singular)
भङ्गाभ्याम् (dative dual)
भङ्गाभ्यः (dative plural)
भङ्गायाः (ablative singular)
भङ्गायै2 (ablative singular)
भङ्गाभ्याम् (ablative dual)
भङ्गाभ्यः (ablative plural)
भङ्गायाः (genitive singular)
भङ्गायै2 (genitive singular)
भङ्गयोः (dual genitive)
भङ्गानाम् (genitive plural)
भङ्गायाम् (locative singular)
भङ्गयोः (dual locative)
भङ्गासु (locative plural)
भङ्गम् (nominative singular)
भङ्गे (dual nominative)
भङ्गानि (nominative plural)
भङ्गा1 (nominative plural)
भङ्ग (singular vocative)
भङ्गे (dual vocative)
भङ्गानि (plural vocative)
भङ्गा1 (plural vocative)
भङ्गम् (accusative singular)
भङ्गे (accusative dual)
भङ्गानि (accusative plural)
भङ्गा1 (accusative plural)
भङ्गेन (instrumental singular)
भङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
भङ्गैः (instrumental plural)
भङ्गेभिः1 (instrumental plural)
भङ्गाय (dative singular)
भङ्गाभ्याम् (dative dual)
भङ्गेभ्यः (dative plural)
भङ्गात् (ablative singular)
भङ्गाभ्याम् (ablative dual)
भङ्गेभ्यः (ablative plural)
भङ्गस्य (genitive singular)
भङ्गयोः (dual genitive)
भङ्गानाम् (genitive plural)
भङ्गे (locative singular)
भङ्गयोः (dual locative)
भङ्गेषु (locative plural)


नो

Pali: no

From न (ná, “no, not”) + उ (u, “and, also”), from Proto-Indo-European *né.

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa

c. 400 BCE, Mahābhārata


नो

Form of नस् (nas) if the following word starts with अ (a) or with a voiced consonant.

sandhi form of accusative plural of अहम् (aham)

sandhi form of dative plural of अहम् (aham)

sandhi form of genitive plural of अहम् (aham)


अहंकारिन्

ahaṃkārin (romanization)
अहंकारी (nominative singular)
अहंकारिणौ (dual nominative)
अहंकारिणा1 (dual nominative)
अहंकारिणः (nominative plural)
अहंकारिन् (singular vocative)
अहंकारिणौ (dual vocative)
अहंकारिणा1 (dual vocative)
अहंकारिणः (plural vocative)
अहंकारिणम् (accusative singular)
अहंकारिणौ (accusative dual)
अहंकारिणा1 (accusative dual)
अहंकारिणः (accusative plural)
अहंकारिणा (instrumental singular)
अहंकारिभ्याम् (dual instrumental)
अहंकारिभिः (instrumental plural)
अहंकारिणे (dative singular)
अहंकारिभ्याम् (dative dual)
अहंकारिभ्यः (dative plural)
अहंकारिणः (ablative singular)
अहंकारिभ्याम् (ablative dual)
अहंकारिभ्यः (ablative plural)
अहंकारिणः (genitive singular)
अहंकारिणोः (dual genitive)
अहंकारिणाम् (genitive plural)
अहंकारिणि (locative singular)
अहंकारिणोः (dual locative)
अहंकारिषु (locative plural)
अहंकारिणी (nominative singular)
अहंकारिण्यौ (dual nominative)
अहंकारिणी1 (dual nominative)
अहंकारिण्यः (nominative plural)
अहंकारिणीः1 (nominative plural)
अहंकारिणि (singular vocative)
अहंकारिण्यौ (dual vocative)
अहंकारिणी1 (dual vocative)
अहंकारिण्यः (plural vocative)
अहंकारिणीः1 (plural vocative)
अहंकारिणीम् (accusative singular)
अहंकारिण्यौ (accusative dual)
अहंकारिणी1 (accusative dual)
अहंकारिणीः (accusative plural)
अहंकारिण्या (instrumental singular)
अहंकारिणीभ्याम् (dual instrumental)
अहंकारिणीभिः (instrumental plural)
अहंकारिण्यै (dative singular)
अहंकारिणीभ्याम् (dative dual)
अहंकारिणीभ्यः (dative plural)
अहंकारिण्याः (ablative singular)
अहंकारिण्यै2 (ablative singular)
अहंकारिणीभ्याम् (ablative dual)
अहंकारिणीभ्यः (ablative plural)
अहंकारिण्याः (genitive singular)
अहंकारिण्यै2 (genitive singular)
अहंकारिण्योः (dual genitive)
अहंकारिणीनाम् (genitive plural)
अहंकारिण्याम् (locative singular)
अहंकारिण्योः (dual locative)
अहंकारिणीषु (locative plural)
अहंकारि (nominative singular)
अहंकारिणी (dual nominative)
अहंकारीणि (nominative plural)
अहंकारि (singular vocative)
अहंकारिन् (singular vocative)
अहंकारिणी (dual vocative)
अहंकारीणि (plural vocative)
अहंकारि (accusative singular)
अहंकारिणी (accusative dual)
अहंकारीणि (accusative plural)
अहंकारिणा (instrumental singular)
अहंकारिभ्याम् (dual instrumental)
अहंकारिभिः (instrumental plural)
अहंकारिणे (dative singular)
अहंकारिभ्याम् (dative dual)
अहंकारिभ्यः (dative plural)
अहंकारिणः (ablative singular)
अहंकारिभ्याम् (ablative dual)
अहंकारिभ्यः (ablative plural)
अहंकारिणः (genitive singular)
अहंकारिणोः (dual genitive)
अहंकारिणाम् (genitive plural)
अहंकारिणि (locative singular)
अहंकारिणोः (dual locative)
अहंकारिषु (locative plural)

→ Hindi: अहंकारी (ahaṅkārī)

/ɐ.ɦɐŋˈkɑː.ɾin̪/

From अहंकार (ahaṃkāra, “egotism, self-consciousness”) + -इन् (-in).

af

having conception of one's individuality, self-consciousness.

having the making of self, thinking of self, egoistic.


विद्यार्थिन्

sa-noun

विद्यार्थिनी

विद्यार्थिन् • (vidyārthin) stem, m (feminine विद्यार्थिनी)

vidyārthin (romanization)
विद्यार्थिनी (feminine)
विद्यार्थी (nominative singular)
विद्यार्थिनौ (dual nominative)
विद्यार्थिना1 (dual nominative)
विद्यार्थिनः (nominative plural)
विद्यार्थिन् (singular vocative)
विद्यार्थिनौ (dual vocative)
विद्यार्थिना1 (dual vocative)
विद्यार्थिनः (plural vocative)
विद्यार्थिनम् (accusative singular)
विद्यार्थिनौ (accusative dual)
विद्यार्थिना1 (accusative dual)
विद्यार्थिनः (accusative plural)
विद्यार्थिना (instrumental singular)
विद्यार्थिभ्याम् (dual instrumental)
विद्यार्थिभिः (instrumental plural)
विद्यार्थिने (dative singular)
विद्यार्थिभ्याम् (dative dual)
विद्यार्थिभ्यः (dative plural)
विद्यार्थिनः (ablative singular)
विद्यार्थिभ्याम् (ablative dual)
विद्यार्थिभ्यः (ablative plural)
विद्यार्थिनः (genitive singular)
विद्यार्थिनोः (dual genitive)
विद्यार्थिनाम् (genitive plural)
विद्यार्थिनि (locative singular)
विद्यार्थिनोः (dual locative)
विद्यार्थिषु (locative plural)

/ʋid̪ˈjɑːɾ.t̪ʰin̪/

Compound of विद्या (vidyā, “knowledge, teaching”) + अर्थ (artha, “aim”) + -इन् (-in).

af

student, one who desires or aims for knowledge


दत्त

dattá (romanization)
दत्तः (nominative singular)
दत्तौ (dual nominative)
दत्ता1 (dual nominative)
दत्ताः (nominative plural)
दत्तासः1 (nominative plural)
दत्त (singular vocative)
दत्तौ (dual vocative)
दत्ता1 (dual vocative)
दत्ताः (plural vocative)
दत्तासः1 (plural vocative)
दत्तम् (accusative singular)
दत्तौ (accusative dual)
दत्ता1 (accusative dual)
दत्तान् (accusative plural)
दत्तेन (instrumental singular)
दत्ताभ्याम् (dual instrumental)
दत्तैः (instrumental plural)
दत्तेभिः1 (instrumental plural)
दत्ताय (dative singular)
दत्ताभ्याम् (dative dual)
दत्तेभ्यः (dative plural)
दत्तात् (ablative singular)
दत्ताभ्याम् (ablative dual)
दत्तेभ्यः (ablative plural)
दत्तस्य (genitive singular)
दत्तयोः (dual genitive)
दत्तानाम् (genitive plural)
दत्ते (locative singular)
दत्तयोः (dual locative)
दत्तेषु (locative plural)
दत्ता (nominative singular)
दत्ते (dual nominative)
दत्ताः (nominative plural)
दत्ते (singular vocative)
दत्ते (dual vocative)
दत्ताः (plural vocative)
दत्ताम् (accusative singular)
दत्ते (accusative dual)
दत्ताः (accusative plural)
दत्तया (instrumental singular)
दत्ता1 (instrumental singular)
दत्ताभ्याम् (dual instrumental)
दत्ताभिः (instrumental plural)
दत्तायै (dative singular)
दत्ताभ्याम् (dative dual)
दत्ताभ्यः (dative plural)
दत्तायाः (ablative singular)
दत्तायै2 (ablative singular)
दत्ताभ्याम् (ablative dual)
दत्ताभ्यः (ablative plural)
दत्तायाः (genitive singular)
दत्तायै2 (genitive singular)
दत्तयोः (dual genitive)
दत्तानाम् (genitive plural)
दत्तायाम् (locative singular)
दत्तयोः (dual locative)
दत्तासु (locative plural)
दत्तम् (nominative singular)
दत्ते (dual nominative)
दत्तानि (nominative plural)
दत्ता1 (nominative plural)
दत्त (singular vocative)
दत्ते (dual vocative)
दत्तानि (plural vocative)
दत्ता1 (plural vocative)
दत्तम् (accusative singular)
दत्ते (accusative dual)
दत्तानि (accusative plural)
दत्ता1 (accusative plural)
दत्तेन (instrumental singular)
दत्ताभ्याम् (dual instrumental)
दत्तैः (instrumental plural)
दत्तेभिः1 (instrumental plural)
दत्ताय (dative singular)
दत्ताभ्याम् (dative dual)
दत्तेभ्यः (dative plural)
दत्तात् (ablative singular)
दत्ताभ्याम् (ablative dual)
दत्तेभ्यः (ablative plural)
दत्तस्य (genitive singular)
दत्तयोः (dual genitive)
दत्तानाम् (genitive plural)
दत्ते (locative singular)
दत्तयोः (dual locative)
दत्तेषु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀤𑀢𑁆𑀢 (datta) (chiefly proper nouns)

Pali: datta

Malayalam: ദത്ത് (dattŭ)

/ˈd̪ɐt̪.t̪ɐ/

[ˈd̪ɐt̪̚.t̪ɐ]

Etymology tree
Proto-Indo-European *deh₃-der.
Sanskrit दत्त (datta)
Inherited from Proto-Indo-European *de-dh₃-tó-s, from *deh₃- (“to give”). Related to Avestan 𐬛𐬁𐬙𐬀 (dāta, “given”), Latin datus (“given”).

inh+

त्वादत्तेभी रुद्र शंतमेभिः शतं हिमा अशीय भेषजेभिः ।
व्यस्मद्द्वेषो वितरं व्यंहो व्यमीवाश्चातयस्वा विषूचीः ॥
tvādattebhī rudra śaṃtamebhiḥ śataṃ himā aśīya bheṣajebhiḥ.

With the most beneficent medicines given by thee, Rudra, may I attain a hundred winters.
Far from us banish enmity and hatred, and to all quarters maladies and trouble.

vyasmaddveṣo vitaraṃ vyaṃho vyamīvāścātayasvā viṣūcīḥ.

giving: -ka, a. given to be adopted (son)


अभियन्ता

head

अभियन्ता • (abhiyantā)

अभियन्तृ अभियन्तृ#Sanskrit

masculine nominative singular of अभियन्तृ (abhiyantṛ)


शिष्या

sa-noun

शिष्या • (śiṣyā) stem, f (masculine शिष्य)

śiṣyā (romanization)
शिष्य (masculine)
शिष्या (nominative singular)
शिष्ये (dual nominative)
शिष्याः (nominative plural)
शिष्ये (singular vocative)
शिष्ये (dual vocative)
शिष्याः (plural vocative)
शिष्याम् (accusative singular)
शिष्ये (accusative dual)
शिष्याः (accusative plural)
शिष्यया (instrumental singular)
शिष्या1 (instrumental singular)
शिष्याभ्याम् (dual instrumental)
शिष्याभिः (instrumental plural)
शिष्यायै (dative singular)
शिष्याभ्याम् (dative dual)
शिष्याभ्यः (dative plural)
शिष्यायाः (ablative singular)
शिष्यायै2 (ablative singular)
शिष्याभ्याम् (ablative dual)
शिष्याभ्यः (ablative plural)
शिष्यायाः (genitive singular)
शिष्यायै2 (genitive singular)
शिष्ययोः (dual genitive)
शिष्याणाम् (genitive plural)
शिष्यायाम् (locative singular)
शिष्ययोः (dual locative)
शिष्यासु (locative plural)


अभियन्तृ

abhiyantṛ (romanization)
अभियन्ता (nominative singular)
अभियन्तारौ (dual nominative)
अभियन्तारा1 (dual nominative)
अभियन्तारः (nominative plural)
अभियन्तः (singular vocative)
अभियन्तारौ (dual vocative)
अभियन्तारा1 (dual vocative)
अभियन्तारः (plural vocative)
अभियन्तारम् (accusative singular)
अभियन्तारौ (accusative dual)
अभियन्तारा1 (accusative dual)
अभियन्तॄन् (accusative plural)
अभियन्त्रा (instrumental singular)
अभियन्तृभ्याम् (dual instrumental)
अभियन्तृभिः (instrumental plural)
अभियन्त्रे (dative singular)
अभियन्तृभ्याम् (dative dual)
अभियन्तृभ्यः (dative plural)
अभियन्तुः (ablative singular)
अभियन्तृभ्याम् (ablative dual)
अभियन्तृभ्यः (ablative plural)
अभियन्तुः (genitive singular)
अभियन्त्रोः (dual genitive)
अभियन्तॄणाम् (genitive plural)
अभियन्तरि (locative singular)
अभियन्त्रोः (dual locative)
अभियन्तृषु (locative plural)


छत्र

chatra (romanization)
छत्रम् (nominative singular)
छत्रे (dual nominative)
छत्राणि (nominative plural)
छत्रा1 (nominative plural)
छत्र (singular vocative)
छत्रे (dual vocative)
छत्राणि (plural vocative)
छत्रा1 (plural vocative)
छत्रम् (accusative singular)
छत्रे (accusative dual)
छत्राणि (accusative plural)
छत्रा1 (accusative plural)
छत्रेण (instrumental singular)
छत्राभ्याम् (dual instrumental)
छत्रैः (instrumental plural)
छत्रेभिः1 (instrumental plural)
छत्राय (dative singular)
छत्राभ्याम् (dative dual)
छत्रेभ्यः (dative plural)
छत्रात् (ablative singular)
छत्राभ्याम् (ablative dual)
छत्रेभ्यः (ablative plural)
छत्रस्य (genitive singular)
छत्रयोः (dual genitive)
छत्राणाम् (genitive plural)
छत्रे (locative singular)
छत्रयोः (dual locative)
छत्रेषु (locative plural)

/ˈt͡ɕʰɐt̪.ɾɐ/

छत्त्र छत्त्र#Sanskrit

Alternative spelling of छत्त्र (chattra)


विद्यार्थिनी

विद्यार्थिन्

विद्यार्थिनी • (vidyārthinī) stem, f (masculine विद्यार्थिन्)

vidyārthinī (romanization)
विद्यार्थिन् (masculine)
विद्यार्थिनी (nominative singular)
विद्यार्थिन्यौ (dual nominative)
विद्यार्थिनी1 (dual nominative)
विद्यार्थिन्यः (nominative plural)
विद्यार्थिनीः1 (nominative plural)
विद्यार्थिनि (singular vocative)
विद्यार्थिन्यौ (dual vocative)
विद्यार्थिनी1 (dual vocative)
विद्यार्थिन्यः (plural vocative)
विद्यार्थिनीः1 (plural vocative)
विद्यार्थिनीम् (accusative singular)
विद्यार्थिन्यौ (accusative dual)
विद्यार्थिनी1 (accusative dual)
विद्यार्थिनीः (accusative plural)
विद्यार्थिन्या (instrumental singular)
विद्यार्थिनीभ्याम् (dual instrumental)
विद्यार्थिनीभिः (instrumental plural)
विद्यार्थिन्यै (dative singular)
विद्यार्थिनीभ्याम् (dative dual)
विद्यार्थिनीभ्यः (dative plural)
विद्यार्थिन्याः (ablative singular)
विद्यार्थिन्यै2 (ablative singular)
विद्यार्थिनीभ्याम् (ablative dual)
विद्यार्थिनीभ्यः (ablative plural)
विद्यार्थिन्याः (genitive singular)
विद्यार्थिन्यै2 (genitive singular)
विद्यार्थिन्योः (dual genitive)
विद्यार्थिनीनाम् (genitive plural)
विद्यार्थिन्याम् (locative singular)
विद्यार्थिन्योः (dual locative)
विद्यार्थिनीषु (locative plural)

Compound of विद्या (vidyā, “knowledge, teaching”) + अर्थ (artha, “aim”) + -इनी (-inī).

af

student, one who desires or aims for knowledge (feminine)


काण

sa-adj

काण • (kāṇá) stem

kāṇá (romanization)
काणः (nominative singular)
काणौ (dual nominative)
काणा1 (dual nominative)
काणाः (nominative plural)
काणासः1 (nominative plural)
काण (singular vocative)
काणौ (dual vocative)
काणा1 (dual vocative)
काणाः (plural vocative)
काणासः1 (plural vocative)
काणम् (accusative singular)
काणौ (accusative dual)
काणा1 (accusative dual)
काणान् (accusative plural)
काणेन (instrumental singular)
काणाभ्याम् (dual instrumental)
काणैः (instrumental plural)
काणेभिः1 (instrumental plural)
काणाय (dative singular)
काणाभ्याम् (dative dual)
काणेभ्यः (dative plural)
काणात् (ablative singular)
काणाभ्याम् (ablative dual)
काणेभ्यः (ablative plural)
काणस्य (genitive singular)
काणयोः (dual genitive)
काणानाम् (genitive plural)
काणे (locative singular)
काणयोः (dual locative)
काणेषु (locative plural)
काणा (nominative singular)
काणे (dual nominative)
काणाः (nominative plural)
काणे (singular vocative)
काणे (dual vocative)
काणाः (plural vocative)
काणाम् (accusative singular)
काणे (accusative dual)
काणाः (accusative plural)
काणया (instrumental singular)
काणा1 (instrumental singular)
काणाभ्याम् (dual instrumental)
काणाभिः (instrumental plural)
काणायै (dative singular)
काणाभ्याम् (dative dual)
काणाभ्यः (dative plural)
काणायाः (ablative singular)
काणायै2 (ablative singular)
काणाभ्याम् (ablative dual)
काणाभ्यः (ablative plural)
काणायाः (genitive singular)
काणायै2 (genitive singular)
काणयोः (dual genitive)
काणानाम् (genitive plural)
काणायाम् (locative singular)
काणयोः (dual locative)
काणासु (locative plural)
काणम् (nominative singular)
काणे (dual nominative)
काणानि (nominative plural)
काणा1 (nominative plural)
काण (singular vocative)
काणे (dual vocative)
काणानि (plural vocative)
काणा1 (plural vocative)
काणम् (accusative singular)
काणे (accusative dual)
काणानि (accusative plural)
काणा1 (accusative plural)
काणेन (instrumental singular)
काणाभ्याम् (dual instrumental)
काणैः (instrumental plural)
काणेभिः1 (instrumental plural)
काणाय (dative singular)
काणाभ्याम् (dative dual)
काणेभ्यः (dative plural)
काणात् (ablative singular)
काणाभ्याम् (ablative dual)
काणेभ्यः (ablative plural)
काणस्य (genitive singular)
काणयोः (dual genitive)
काणानाम् (genitive plural)
काणे (locative singular)
काणयोः (dual locative)
काणेषु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri: کۄنُ (kọnu)

Khowar: کان (kāṇu)

Tirahi: kā́na

→ Proto-Nuristani:

Ashkun: kā̃ṛa, kā̃ṛī

Kamkata-viri: kãŕ

Prasuni: kə̄̃

Waigali: kŕǟ̃

Pali: kāṇa

Prakrit: 𑀓𑀸𑀡 (kāṇa)

Central:

Sauraseni Prakrit: 𑀓𑀸𑀡 (kāṇa)

Hindustani: kān, kānā

desc

Hindi: कान, काना

Hindi: कान, काना

Urdu: کَان (kān), کانا (kānā)

Eastern:

Magadhi Prakrit:

Assamese: কনা (kona), কানা (kana)

Bengali: কানা (kana)

Bihari:

Bhojpuri: कान (kān), कानि (kāni), कन्वा (kanvā)

Maithili: कान (kān), काना (kānā), कनहा (kanᵊhā)

Odia: କଣା (kaṇā), କାଣୀ (kāṇi)

Northern:

Khasa Prakrit:

Central Pahari:

Kumaoni: काणो (kāṇo), काण (kā̃ṛ̃)

Eastern Pahari:

Nepali: कानु (kānu)

Northwestern:

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Lahnda: کاݨاں (kāṇā̃)

Punjabi: kāṇā

Gurmukhi script: ਕਾਣਾ

Shahmukhi script: کَاݨَا

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: kāṇo

Arabic script: ڪَاڻو

Devanagari script: काणो

Southern:

Helu Prakrit:

Dhivehi: ކަނު (kanu), ކަޱަ (kaṇa)

Sinhalese: කණ (kaṇa)

Maharastri Prakrit:

Marathi: काणा (kāṇā)

Western:

Sauraseni Prakrit: 𑀓𑀸𑀡 (kāṇa)

Gujarati: કાણુ (kāṇu)

Borrowed from Dravidian, ultimately from Proto-Dravidian *kāṇ-ā (“not seeing”). Compare Tamil காண் (kāṇ), Telugu కాను (kānu).

अरा॑यि॒ काणे॒ विक॑टे गि॒रिं ग॑च्छ सदान्वे।
शि॒रिम्बि॑ठस्य॒ सत्व॑भि॒स्तेभि॑ष्ट्वा चातयामसि॥
árāyi kā́ṇe víkaṭe giríṃ gaccha sadānve.

1896 translation by Ralph T. H. Griffith
ARAYI, one-eyed limping hag, fly, ever-screeching, to the hill.
We frighten thee away with these, the heroes of Sirimbitha.

कूटयास्य सं शीर्यन्ते श्लोणया काटमर्दति ।
बण्डया दह्यन्ते गृहाः काणया दीयते स्वम् ॥
kūṭayāsya saṃ śīryante śloṇayā kāṭamardati.

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda 12.4.3

They perish through a hornless cow, a lame cow sinks them in a pit.
Through a maimed cow his house is burnt: a one-eyed cow destroys his wealth.

baṇḍayā dahyante gṛhāḥ kāṇayā dīyate svam.

c. 1200 BCE – 800 BCE, Kṛṣṇa-Yajurveda (Taittirīya Saṃhitā) 2.5.1.7

c. 200 BCE – 200 CE, Manusmṛti

c. 400 BCE, Mahābhārata

c. 800 CE – 950 CE, Nārāyaṇa, Hitopadeśa

c. 300 BCE, Pañcatantra

c. 400 CE, Bhartṛhari


कटु

Maharastri Prakrit: 𑀓𑀟𑀼 (kaḍu)

⇒ Sanskrit: कटुक (káṭuka) (+ Middle Indo-Aryan -𑀓- (-ka-))

Pali: kaṭuka

Prakrit: 𑀓𑀟𑀼𑀅 (kaḍua)

Central:

Sauraseni Prakrit:

Gurjara Apabhramsa:

desctree

Old Gujarati: कडूउं (kaḍūuṃ)
Gojri: کوڑو (koṛo)
Middle Gujarati: कडूउं, कडुय, कडुवय
Gujarati: કડવું (kaḍvũ)
Marwari:
Devanagari script: कड़वौ (kaṛvau)
Mahajani script: 𑅕𑅲𑅯𑅒 (kṛvu)

Sauraseni Apabhramsa:

Old Hindi: करवा (karavā)
Hindustani: kaṛvā
Hindi: कड़वा
Urdu: کَڑْوَا (kaṛvā)

Eastern:

Magadhi Prakrit:

Old Bengali: কডুআ (kaḍuā), কডু (kaḍu)

Middle Bengali: কড়ুয়া (koṛuẏa)

Bengali: কড়া (koṛa), কড়ুয়া (koṛuẏa)

Maithili: kaṛū

Devanagari script: कड़ू

Tirhuta script: 𑒏𑒛𑓃𑒴

Southern:

Maharastri Prakrit: 𑀓𑀟𑀼𑀅 (kaḍua)

Konkani: koḍū

Devanagari script: कोडू (koḍū)

Kannada script: ಕೊಡೂ

Latin script: kodum

Old Marathi:

Devanagari script: कडू (kaḍū)

Modi script: 𑘎𑘚𑘳 (kaḍu)
Marathi: कडू (kaḍū)

Western:

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Old Punjabi: ਕਉੜਾ (kauṛā), ਕਊਰਾ (kaūrā), ਕਵਰਾ (kavarā), ਕੜੂਆ (kaṛūā)
Punjabi: kauṛā
Gurmukhi script: ਕੌੜਾ
Shahmukhi script: کَوڑا

Vracada Apabhramsa:

Sindhi:

Arabic script: ڪَوْڙو, ڪَڙو

Devanagari script: कौड़ो, कड़ो

Khudawadi script: 𑊺𑋨𑋊𑋧 (kauṛo), 𑊺𑋊𑋧 (kaṛo)

→ Gujarati: કટુ (kaṭu) (learned)

→ Hindi: कटु (kaṭu) (learned)

→ Kannada: ಕಟು (kaṭu) (learned)

→ Marathi: कटू (kaṭū) (learned)

→ Odia: କଟୁ (kaṭu) (learned)

Borrowed from Dravidian, ultimately from Proto-Dravidian *kaṭu (“be pungent; sting”). Compare Old Tamil 𑀓𑀝𑀼 (kaṭu).
Sanskrit grammarians tied it to the root कृत् (kṛt, “to cut”) but this is not accepted in modern scholarship.

der

c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda


स्वेदक

svedaka (romanization)
स्वेदकः (nominative singular)
स्वेदकौ (dual nominative)
स्वेदका1 (dual nominative)
स्वेदकाः (nominative plural)
स्वेदकासः1 (nominative plural)
स्वेदक (singular vocative)
स्वेदकौ (dual vocative)
स्वेदका1 (dual vocative)
स्वेदकाः (plural vocative)
स्वेदकासः1 (plural vocative)
स्वेदकम् (accusative singular)
स्वेदकौ (accusative dual)
स्वेदका1 (accusative dual)
स्वेदकान् (accusative plural)
स्वेदकेन (instrumental singular)
स्वेदकाभ्याम् (dual instrumental)
स्वेदकैः (instrumental plural)
स्वेदकेभिः1 (instrumental plural)
स्वेदकाय (dative singular)
स्वेदकाभ्याम् (dative dual)
स्वेदकेभ्यः (dative plural)
स्वेदकात् (ablative singular)
स्वेदकाभ्याम् (ablative dual)
स्वेदकेभ्यः (ablative plural)
स्वेदकस्य (genitive singular)
स्वेदकयोः (dual genitive)
स्वेदकानाम् (genitive plural)
स्वेदके (locative singular)
स्वेदकयोः (dual locative)
स्वेदकेषु (locative plural)

From the root स्विद् (svid, “to sweat”) + -अक (-aka, “doer, maker”).

af

sweater, something which causes sweating


स्वेदन

svedana (romanization)
स्वेदनः (nominative singular)
स्वेदनौ (dual nominative)
स्वेदना1 (dual nominative)
स्वेदनाः (nominative plural)
स्वेदनासः1 (nominative plural)
स्वेदन (singular vocative)
स्वेदनौ (dual vocative)
स्वेदना1 (dual vocative)
स्वेदनाः (plural vocative)
स्वेदनासः1 (plural vocative)
स्वेदनम् (accusative singular)
स्वेदनौ (accusative dual)
स्वेदना1 (accusative dual)
स्वेदनान् (accusative plural)
स्वेदनेन (instrumental singular)
स्वेदनाभ्याम् (dual instrumental)
स्वेदनैः (instrumental plural)
स्वेदनेभिः1 (instrumental plural)
स्वेदनाय (dative singular)
स्वेदनाभ्याम् (dative dual)
स्वेदनेभ्यः (dative plural)
स्वेदनात् (ablative singular)
स्वेदनाभ्याम् (ablative dual)
स्वेदनेभ्यः (ablative plural)
स्वेदनस्य (genitive singular)
स्वेदनयोः (dual genitive)
स्वेदनानाम् (genitive plural)
स्वेदने (locative singular)
स्वेदनयोः (dual locative)
स्वेदनेषु (locative plural)
स्वेदना (nominative singular)
स्वेदने (dual nominative)
स्वेदनाः (nominative plural)
स्वेदने (singular vocative)
स्वेदने (dual vocative)
स्वेदनाः (plural vocative)
स्वेदनाम् (accusative singular)
स्वेदने (accusative dual)
स्वेदनाः (accusative plural)
स्वेदनया (instrumental singular)
स्वेदना1 (instrumental singular)
स्वेदनाभ्याम् (dual instrumental)
स्वेदनाभिः (instrumental plural)
स्वेदनायै (dative singular)
स्वेदनाभ्याम् (dative dual)
स्वेदनाभ्यः (dative plural)
स्वेदनायाः (ablative singular)
स्वेदनायै2 (ablative singular)
स्वेदनाभ्याम् (ablative dual)
स्वेदनाभ्यः (ablative plural)
स्वेदनायाः (genitive singular)
स्वेदनायै2 (genitive singular)
स्वेदनयोः (dual genitive)
स्वेदनानाम् (genitive plural)
स्वेदनायाम् (locative singular)
स्वेदनयोः (dual locative)
स्वेदनासु (locative plural)
स्वेदनम् (nominative singular)
स्वेदने (dual nominative)
स्वेदनानि (nominative plural)
स्वेदना1 (nominative plural)
स्वेदन (singular vocative)
स्वेदने (dual vocative)
स्वेदनानि (plural vocative)
स्वेदना1 (plural vocative)
स्वेदनम् (accusative singular)
स्वेदने (accusative dual)
स्वेदनानि (accusative plural)
स्वेदना1 (accusative plural)
स्वेदनेन (instrumental singular)
स्वेदनाभ्याम् (dual instrumental)
स्वेदनैः (instrumental plural)
स्वेदनेभिः1 (instrumental plural)
स्वेदनाय (dative singular)
स्वेदनाभ्याम् (dative dual)
स्वेदनेभ्यः (dative plural)
स्वेदनात् (ablative singular)
स्वेदनाभ्याम् (ablative dual)
स्वेदनेभ्यः (ablative plural)
स्वेदनस्य (genitive singular)
स्वेदनयोः (dual genitive)
स्वेदनानाम् (genitive plural)
स्वेदने (locative singular)
स्वेदनयोः (dual locative)
स्वेदनेषु (locative plural)

/ˈs̪ʋeː.d̪ɐ.n̪ɐ/

From the root स्विद् (svid, “to sweat”) + -अन (-ana).


स्वेदन

svedana (romanization)
स्वेदनम् (nominative singular)
स्वेदने (dual nominative)
स्वेदनानि (nominative plural)
स्वेदना1 (nominative plural)
स्वेदन (singular vocative)
स्वेदने (dual vocative)
स्वेदनानि (plural vocative)
स्वेदना1 (plural vocative)
स्वेदनम् (accusative singular)
स्वेदने (accusative dual)
स्वेदनानि (accusative plural)
स्वेदना1 (accusative plural)
स्वेदनेन (instrumental singular)
स्वेदनाभ्याम् (dual instrumental)
स्वेदनैः (instrumental plural)
स्वेदनेभिः1 (instrumental plural)
स्वेदनाय (dative singular)
स्वेदनाभ्याम् (dative dual)
स्वेदनेभ्यः (dative plural)
स्वेदनात् (ablative singular)
स्वेदनाभ्याम् (ablative dual)
स्वेदनेभ्यः (ablative plural)
स्वेदनस्य (genitive singular)
स्वेदनयोः (dual genitive)
स्वेदनानाम् (genitive plural)
स्वेदने (locative singular)
स्वेदनयोः (dual locative)
स्वेदनेषु (locative plural)

/ˈs̪ʋeː.d̪ɐ.n̪ɐ/

any instrument or remedy for causing perspiration, a diaphoretic, sudorific

a particular process to which quicksilver is subjected


संयमी

संयमिन् संयमिन्

masculine nominative singular of संयमिन् (saṃyamin)


संयमिनी

From सम्- (sam-) + यम (yama) + -इनी (-inī).

one who practises restraint, self-control, discipline, refraining, abstinence (feminine)

संयमिन् संयमिन्


संन्यासिन्

sa-noun

संन्यासिन् • (saṃnyāsin) stem, m (feminine संन्यासिनी)

saṃnyāsin (romanization)
संन्यासिनी (feminine)
संन्यासी (nominative singular)
संन्यासिनौ (dual nominative)
संन्यासिना1 (dual nominative)
संन्यासिनः (nominative plural)
संन्यासिन् (singular vocative)
संन्यासिनौ (dual vocative)
संन्यासिना1 (dual vocative)
संन्यासिनः (plural vocative)
संन्यासिनम् (accusative singular)
संन्यासिनौ (accusative dual)
संन्यासिना1 (accusative dual)
संन्यासिनः (accusative plural)
संन्यासिना (instrumental singular)
संन्यासिभ्याम् (dual instrumental)
संन्यासिभिः (instrumental plural)
संन्यासिने (dative singular)
संन्यासिभ्याम् (dative dual)
संन्यासिभ्यः (dative plural)
संन्यासिनः (ablative singular)
संन्यासिभ्याम् (ablative dual)
संन्यासिभ्यः (ablative plural)
संन्यासिनः (genitive singular)
संन्यासिनोः (dual genitive)
संन्यासिनाम् (genitive plural)
संन्यासिनि (locative singular)
संन्यासिनोः (dual locative)
संन्यासिषु (locative plural)

→ Hindi: संन्यासी (sannyāsī)

→ English: sannyasi

→ Kannada: ಸನ್ಯಾಸಿ (sanyāsi)

→ Malayalam: സന്യാസി (sanyāsi)

→ Tamil: சந்நியாசி (canniyāci)

→ Telugu: సన్యాసి (sanyāsi)

/s̪ɐ̃ˈn̪jɑː.s̪in̪/

From सम्- (sam-) + न्यास (nyāsa, “putting down”) + -इन् (-in, “doer”).

af

ascetic, one who has renounced the world


संयमिन्

saṃyamin (romanization)
संयमी (nominative singular)
संयमिनौ (dual nominative)
संयमिना1 (dual nominative)
संयमिनः (nominative plural)
संयमिन् (singular vocative)
संयमिनौ (dual vocative)
संयमिना1 (dual vocative)
संयमिनः (plural vocative)
संयमिनम् (accusative singular)
संयमिनौ (accusative dual)
संयमिना1 (accusative dual)
संयमिनः (accusative plural)
संयमिना (instrumental singular)
संयमिभ्याम् (dual instrumental)
संयमिभिः (instrumental plural)
संयमिने (dative singular)
संयमिभ्याम् (dative dual)
संयमिभ्यः (dative plural)
संयमिनः (ablative singular)
संयमिभ्याम् (ablative dual)
संयमिभ्यः (ablative plural)
संयमिनः (genitive singular)
संयमिनोः (dual genitive)
संयमिनाम् (genitive plural)
संयमिनि (locative singular)
संयमिनोः (dual locative)
संयमिषु (locative plural)
संयमिनी (nominative singular)
संयमिन्यौ (dual nominative)
संयमिनी1 (dual nominative)
संयमिन्यः (nominative plural)
संयमिनीः1 (nominative plural)
संयमिनि (singular vocative)
संयमिन्यौ (dual vocative)
संयमिनी1 (dual vocative)
संयमिन्यः (plural vocative)
संयमिनीः1 (plural vocative)
संयमिनीम् (accusative singular)
संयमिन्यौ (accusative dual)
संयमिनी1 (accusative dual)
संयमिनीः (accusative plural)
संयमिन्या (instrumental singular)
संयमिनीभ्याम् (dual instrumental)
संयमिनीभिः (instrumental plural)
संयमिन्यै (dative singular)
संयमिनीभ्याम् (dative dual)
संयमिनीभ्यः (dative plural)
संयमिन्याः (ablative singular)
संयमिन्यै2 (ablative singular)
संयमिनीभ्याम् (ablative dual)
संयमिनीभ्यः (ablative plural)
संयमिन्याः (genitive singular)
संयमिन्यै2 (genitive singular)
संयमिन्योः (dual genitive)
संयमिनीनाम् (genitive plural)
संयमिन्याम् (locative singular)
संयमिन्योः (dual locative)
संयमिनीषु (locative plural)
संयमि (nominative singular)
संयमिनी (dual nominative)
संयमीनि (nominative plural)
संयमि (singular vocative)
संयमिन् (singular vocative)
संयमिनी (dual vocative)
संयमीनि (plural vocative)
संयमि (accusative singular)
संयमिनी (accusative dual)
संयमीनि (accusative plural)
संयमिना (instrumental singular)
संयमिभ्याम् (dual instrumental)
संयमिभिः (instrumental plural)
संयमिने (dative singular)
संयमिभ्याम् (dative dual)
संयमिभ्यः (dative plural)
संयमिनः (ablative singular)
संयमिभ्याम् (ablative dual)
संयमिभ्यः (ablative plural)
संयमिनः (genitive singular)
संयमिनोः (dual genitive)
संयमिनाम् (genitive plural)
संयमिनि (locative singular)
संयमिनोः (dual locative)
संयमिषु (locative plural)

From संयम (saṃyama, “restraint”) + -इन् (-in).


स्वार्थिनी

sa-adj

स्वार्थिनी • (svārthinī) stem

/ˈs̪ʋɑːɾ.t̪ʰi.n̪iː/

स्वार्थिन् स्वार्थिन्


संन्यासिनी

sa-noun

संन्यासिनी • (saṃnyāsinī) stem, f (masculine संन्यासिन्)

saṃnyāsinī (romanization)
संन्यासिन् (masculine)
संन्यासिनी (nominative singular)
संन्यासिन्यौ (dual nominative)
संन्यासिनी1 (dual nominative)
संन्यासिन्यः (nominative plural)
संन्यासिनीः1 (nominative plural)
संन्यासिनि (singular vocative)
संन्यासिन्यौ (dual vocative)
संन्यासिनी1 (dual vocative)
संन्यासिन्यः (plural vocative)
संन्यासिनीः1 (plural vocative)
संन्यासिनीम् (accusative singular)
संन्यासिन्यौ (accusative dual)
संन्यासिनी1 (accusative dual)
संन्यासिनीः (accusative plural)
संन्यासिन्या (instrumental singular)
संन्यासिनीभ्याम् (dual instrumental)
संन्यासिनीभिः (instrumental plural)
संन्यासिन्यै (dative singular)
संन्यासिनीभ्याम् (dative dual)
संन्यासिनीभ्यः (dative plural)
संन्यासिन्याः (ablative singular)
संन्यासिन्यै2 (ablative singular)
संन्यासिनीभ्याम् (ablative dual)
संन्यासिनीभ्यः (ablative plural)
संन्यासिन्याः (genitive singular)
संन्यासिन्यै2 (genitive singular)
संन्यासिन्योः (dual genitive)
संन्यासिनीनाम् (genitive plural)
संन्यासिन्याम् (locative singular)
संन्यासिन्योः (dual locative)
संन्यासिनीषु (locative plural)

→ English: sannyasini

→ Hindi: संन्यासिनी (sannyāsinī)

→ Telugu: సన్యాసిని (sanyāsini)

From सम् (sam, “putting down”) + न्यास (nyāsa) + -इनी (-inī).

af

ascetic, one who has renounced the world (feminine)


अगरु

agaru (romanization)
अगरुः (nominative singular)
अगरू (dual nominative)
अगरवः (nominative plural)
अगरो (singular vocative)
अगरू (dual vocative)
अगरवः (plural vocative)
अगरुम् (accusative singular)
अगरू (accusative dual)
अगरून् (accusative plural)
अगरुणा (instrumental singular)
अगर्वा1 (instrumental singular)
अगरुभ्याम् (dual instrumental)
अगरुभिः (instrumental plural)
अगरवे (dative singular)
अगर्वे1 (dative singular)
अगरुभ्याम् (dative dual)
अगरुभ्यः (dative plural)
अगरोः (ablative singular)
अगर्वः1 (ablative singular)
अगरुभ्याम् (ablative dual)
अगरुभ्यः (ablative plural)
अगरोः (genitive singular)
अगर्वः1 (genitive singular)
अगर्वोः (dual genitive)
अगरूणाम् (genitive plural)
अगरौ (locative singular)
अगर्वोः (dual locative)
अगरुषु (locative plural)

→ Tocharian B: akaru (“aloe”)

→ Tocharian B: okaro (“agarwood”) (possibly)

Borrowed from Dravidian language, compare Tamil அகில் (akil, “eagle-wood”).


स्वार्थिन्

svārthin (romanization)
स्वार्थी (nominative singular)
स्वार्थिनौ (dual nominative)
स्वार्थिना1 (dual nominative)
स्वार्थिनः (nominative plural)
स्वार्थिन् (singular vocative)
स्वार्थिनौ (dual vocative)
स्वार्थिना1 (dual vocative)
स्वार्थिनः (plural vocative)
स्वार्थिनम् (accusative singular)
स्वार्थिनौ (accusative dual)
स्वार्थिना1 (accusative dual)
स्वार्थिनः (accusative plural)
स्वार्थिना (instrumental singular)
स्वार्थिभ्याम् (dual instrumental)
स्वार्थिभिः (instrumental plural)
स्वार्थिने (dative singular)
स्वार्थिभ्याम् (dative dual)
स्वार्थिभ्यः (dative plural)
स्वार्थिनः (ablative singular)
स्वार्थिभ्याम् (ablative dual)
स्वार्थिभ्यः (ablative plural)
स्वार्थिनः (genitive singular)
स्वार्थिनोः (dual genitive)
स्वार्थिनाम् (genitive plural)
स्वार्थिनि (locative singular)
स्वार्थिनोः (dual locative)
स्वार्थिषु (locative plural)
स्वार्थिनी (nominative singular)
स्वार्थिन्यौ (dual nominative)
स्वार्थिनी1 (dual nominative)
स्वार्थिन्यः (nominative plural)
स्वार्थिनीः1 (nominative plural)
स्वार्थिनि (singular vocative)
स्वार्थिन्यौ (dual vocative)
स्वार्थिनी1 (dual vocative)
स्वार्थिन्यः (plural vocative)
स्वार्थिनीः1 (plural vocative)
स्वार्थिनीम् (accusative singular)
स्वार्थिन्यौ (accusative dual)
स्वार्थिनी1 (accusative dual)
स्वार्थिनीः (accusative plural)
स्वार्थिन्या (instrumental singular)
स्वार्थिनीभ्याम् (dual instrumental)
स्वार्थिनीभिः (instrumental plural)
स्वार्थिन्यै (dative singular)
स्वार्थिनीभ्याम् (dative dual)
स्वार्थिनीभ्यः (dative plural)
स्वार्थिन्याः (ablative singular)
स्वार्थिन्यै2 (ablative singular)
स्वार्थिनीभ्याम् (ablative dual)
स्वार्थिनीभ्यः (ablative plural)
स्वार्थिन्याः (genitive singular)
स्वार्थिन्यै2 (genitive singular)
स्वार्थिन्योः (dual genitive)
स्वार्थिनीनाम् (genitive plural)
स्वार्थिन्याम् (locative singular)
स्वार्थिन्योः (dual locative)
स्वार्थिनीषु (locative plural)
स्वार्थि (nominative singular)
स्वार्थिनी (dual nominative)
स्वार्थीनि (nominative plural)
स्वार्थि (singular vocative)
स्वार्थिन् (singular vocative)
स्वार्थिनी (dual vocative)
स्वार्थीनि (plural vocative)
स्वार्थि (accusative singular)
स्वार्थिनी (accusative dual)
स्वार्थीनि (accusative plural)
स्वार्थिना (instrumental singular)
स्वार्थिभ्याम् (dual instrumental)
स्वार्थिभिः (instrumental plural)
स्वार्थिने (dative singular)
स्वार्थिभ्याम् (dative dual)
स्वार्थिभ्यः (dative plural)
स्वार्थिनः (ablative singular)
स्वार्थिभ्याम् (ablative dual)
स्वार्थिभ्यः (ablative plural)
स्वार्थिनः (genitive singular)
स्वार्थिनोः (dual genitive)
स्वार्थिनाम् (genitive plural)
स्वार्थिनि (locative singular)
स्वार्थिनोः (dual locative)
स्वार्थिषु (locative plural)

/ˈs̪ʋɑːɾ.t̪ʰin̪/

From स्वार्थ (svārtha, “selfishness”) + -इन् (-in).


भोग्य

bhógya (romanization)
भोग्यः (nominative singular)
भोग्यौ (dual nominative)
भोग्या1 (dual nominative)
भोग्याः (nominative plural)
भोग्यासः1 (nominative plural)
भोग्य (singular vocative)
भोग्यौ (dual vocative)
भोग्या1 (dual vocative)
भोग्याः (plural vocative)
भोग्यासः1 (plural vocative)
भोग्यम् (accusative singular)
भोग्यौ (accusative dual)
भोग्या1 (accusative dual)
भोग्यान् (accusative plural)
भोग्येन (instrumental singular)
भोग्याभ्याम् (dual instrumental)
भोग्यैः (instrumental plural)
भोग्येभिः1 (instrumental plural)
भोग्याय (dative singular)
भोग्याभ्याम् (dative dual)
भोग्येभ्यः (dative plural)
भोग्यात् (ablative singular)
भोग्याभ्याम् (ablative dual)
भोग्येभ्यः (ablative plural)
भोग्यस्य (genitive singular)
भोग्ययोः (dual genitive)
भोग्यानाम् (genitive plural)
भोग्ये (locative singular)
भोग्ययोः (dual locative)
भोग्येषु (locative plural)
भोग्या (nominative singular)
भोग्ये (dual nominative)
भोग्याः (nominative plural)
भोग्ये (singular vocative)
भोग्ये (dual vocative)
भोग्याः (plural vocative)
भोग्याम् (accusative singular)
भोग्ये (accusative dual)
भोग्याः (accusative plural)
भोग्यया (instrumental singular)
भोग्या1 (instrumental singular)
भोग्याभ्याम् (dual instrumental)
भोग्याभिः (instrumental plural)
भोग्यायै (dative singular)
भोग्याभ्याम् (dative dual)
भोग्याभ्यः (dative plural)
भोग्यायाः (ablative singular)
भोग्यायै2 (ablative singular)
भोग्याभ्याम् (ablative dual)
भोग्याभ्यः (ablative plural)
भोग्यायाः (genitive singular)
भोग्यायै2 (genitive singular)
भोग्ययोः (dual genitive)
भोग्यानाम् (genitive plural)
भोग्यायाम् (locative singular)
भोग्ययोः (dual locative)
भोग्यासु (locative plural)
भोग्यम् (nominative singular)
भोग्ये (dual nominative)
भोग्यानि (nominative plural)
भोग्या1 (nominative plural)
भोग्य (singular vocative)
भोग्ये (dual vocative)
भोग्यानि (plural vocative)
भोग्या1 (plural vocative)
भोग्यम् (accusative singular)
भोग्ये (accusative dual)
भोग्यानि (accusative plural)
भोग्या1 (accusative plural)
भोग्येन (instrumental singular)
भोग्याभ्याम् (dual instrumental)
भोग्यैः (instrumental plural)
भोग्येभिः1 (instrumental plural)
भोग्याय (dative singular)
भोग्याभ्याम् (dative dual)
भोग्येभ्यः (dative plural)
भोग्यात् (ablative singular)
भोग्याभ्याम् (ablative dual)
भोग्येभ्यः (ablative plural)
भोग्यस्य (genitive singular)
भोग्ययोः (dual genitive)
भोग्यानाम् (genitive plural)
भोग्ये (locative singular)
भोग्ययोः (dual locative)
भोग्येषु (locative plural)

Maharastri Prakrit: 𑀪𑁄𑀕𑁆𑀕 (bhogga)

Pali: bhogga

From Proto-Indo-European *bʰewg- (“to enjoy, benefit”).

der

c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda

fit to be enjoyed, fit to be used; useful, profitable


कपीश

kapīśa (romanization)
कपीशः (nominative singular)
कपीशौ (dual nominative)
कपीशा1 (dual nominative)
कपीशाः (nominative plural)
कपीशासः1 (nominative plural)
कपीश (singular vocative)
कपीशौ (dual vocative)
कपीशा1 (dual vocative)
कपीशाः (plural vocative)
कपीशासः1 (plural vocative)
कपीशम् (accusative singular)
कपीशौ (accusative dual)
कपीशा1 (accusative dual)
कपीशान् (accusative plural)
कपीशेन (instrumental singular)
कपीशाभ्याम् (dual instrumental)
कपीशैः (instrumental plural)
कपीशेभिः1 (instrumental plural)
कपीशाय (dative singular)
कपीशाभ्याम् (dative dual)
कपीशेभ्यः (dative plural)
कपीशात् (ablative singular)
कपीशाभ्याम् (ablative dual)
कपीशेभ्यः (ablative plural)
कपीशस्य (genitive singular)
कपीशयोः (dual genitive)
कपीशानाम् (genitive plural)
कपीशे (locative singular)
कपीशयोः (dual locative)
कपीशेषु (locative plural)

Compound of कपि (kapi, “monkey”) + ईश (īśa, “god”), literally, the monkey god.