मूर्धन्

mūrdhán (romanization)
मूर्धा (nominative singular)
मूर्धानौ (dual nominative)
मूर्धाना1 (dual nominative)
मूर्धानः (nominative plural)
मूर्धन् (singular vocative)
मूर्धानौ (dual vocative)
मूर्धाना1 (dual vocative)
मूर्धानः (plural vocative)
मूर्धानम् (accusative singular)
मूर्धानौ (accusative dual)
मूर्धाना1 (accusative dual)
मूर्ध्नः (accusative plural)
मूर्ध्ना (instrumental singular)
मूर्धभ्याम् (dual instrumental)
मूर्धभिः (instrumental plural)
मूर्ध्ने (dative singular)
मूर्धभ्याम् (dative dual)
मूर्धभ्यः (dative plural)
मूर्ध्नः (ablative singular)
मूर्धभ्याम् (ablative dual)
मूर्धभ्यः (ablative plural)
मूर्ध्नः (genitive singular)
मूर्ध्नोः (dual genitive)
मूर्ध्नाम् (genitive plural)
मूर्ध्नि (locative singular)
मूर्धनि (locative singular)
मूर्धन्1 (locative singular)
मूर्ध्नोः (dual locative)
मूर्धसु (locative plural)

Dardic:

Chilisso: [script needed] (mudə)

desc

Grangali: [script needed] (mūndə, “neck”)

Kalasha: mọn

Northeast Pashayi: [script needed] (muda, “upwards”)

Northwest Pashayi: [script needed] (mundā)

Helu Prakrit:

Sinhalese: මුදුන (muduna)

Magadhi Prakrit: 𑀫𑀼𑀟𑁆𑀠 (muḍḍha), 𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥 (muddha)

Assamese: মূধ (mudh, “ridge of the roof”)

Old Bengali: মোঢ (moḍha)

Middle Bengali: মোঢ় (mōṛh)

Bengali: মোড় (mōṛ, “roadhead”)

Bengali: মউড়া (mouṛa, “forefront”)

Bengali: মুড়ো (muṛō, “terminal”)

Bihari: मूढ (mūṛh, “root of sugarcane”)

Maithili: मुड (mūṛ)

Odia: ମୁଣ୍ଡ (muṇḍa)

Maharastri Prakrit: 𑀫𑀼𑀟𑁆𑀠 (muḍḍha), 𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥 (muddha)

Marathi: मुंढी (muṇḍhī)

Pali: muddhan

Sauraseni Prakrit: 𑀫𑀼𑀟𑁆𑀠 (muḍḍha), 𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥 (muddha)

Garhwali: मुंड (muṇḍ)

Gujarati: મંડી (maṇḍī)

Hindustani:

Hindi: मुढ (muḍh)

Kumaoni: मुंड (muṇḍ)

Nepali: मुंड (muṇḍa)

Punjabi: ਮੁੱਢ (muḍḍha), ਮੁੰਢ (muṇḍh)

Sindhi: मुण्ढु (muṇḍhu), मुण्ढी f (muṇḍhī)

/ˈmuːɾ.d̪ʱɐn̪/

Etymology tree
Proto-Indo-European *ml̥Hdʰṓ
Proto-Indo-Iranian *mr̥Hdʰā́
Sanskrit मूर्धन् (mūrdhan)
Inherited from Proto-Indo-Aryan *mr̥Hdʰā́, from Proto-Indo-Iranian *mr̥Hdʰā́, from Proto-Indo-European *ml̥Hdʰṓ. Cognate with Avestan 𐬐𐬀𐬨𐬆𐬭𐬆𐬜𐬀 (kamər^əδa, “head”), Old English molda, Tocharian A malto (“firstly”), and perhaps Ancient Greek βλωθρός (blōthrós, “high (of trees)”).

cog

(linguistics) the roof/top of the palate


घकार

ghakāra (romanization)
खकारः (nominative singular)
खकारौ (dual nominative)
खकाराः (nominative plural)
खकार (singular vocative)
खकारौ (dual vocative)
खकाराः (plural vocative)
खकारम् (accusative singular)
खकारौ (accusative dual)
खकारान् (accusative plural)
खकारेन (instrumental singular)
खकाराभ्याम् (dual instrumental)
खकारैः (instrumental plural)
खकाराय (dative singular)
खकाराभ्याम् (dative dual)
खकारेभ्यः (dative plural)
खकारात् (ablative singular)
खकाराभ्याम् (ablative dual)
खकारेभ्यः (ablative plural)
खकारस्य (genitive singular)
खकारयोः (dual genitive)
खकारानाम् (genitive plural)
खकारे (locative singular)
खकारयोः (dual locative)
खकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of घकार

/ɡʱɐˈkɑː.ɾɐ/

घ (gha, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter घ (gha).


खकार

khakāra (romanization)
खकारः (nominative singular)
खकारौ (dual nominative)
खकाराः (nominative plural)
खकार (singular vocative)
खकारौ (dual vocative)
खकाराः (plural vocative)
खकारम् (accusative singular)
खकारौ (accusative dual)
खकारान् (accusative plural)
खकारेन (instrumental singular)
खकाराभ्याम् (dual instrumental)
खकारैः (instrumental plural)
खकाराय (dative singular)
खकाराभ्याम् (dative dual)
खकारेभ्यः (dative plural)
खकारात् (ablative singular)
खकाराभ्याम् (ablative dual)
खकारेभ्यः (ablative plural)
खकारस्य (genitive singular)
खकारयोः (dual genitive)
खकारानाम् (genitive plural)
खकारे (locative singular)
खकारयोः (dual locative)
खकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of खकार

/kʰɐ.kɑː.ɾɐ/

/kʰɐˈkɑː.ɾɐ/

ख (kha, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter ख (kha).


गकार

gakāra (romanization)
गकारः (nominative singular)
गकारौ (dual nominative)
गकाराः (nominative plural)
गकार (singular vocative)
गकारौ (dual vocative)
गकाराः (plural vocative)
गकारम् (accusative singular)
गकारौ (accusative dual)
गकारान् (accusative plural)
गकारेन (instrumental singular)
गकाराभ्याम् (dual instrumental)
गकारैः (instrumental plural)
गकाराय (dative singular)
गकाराभ्याम् (dative dual)
गकारेभ्यः (dative plural)
गकारात् (ablative singular)
गकाराभ्याम् (ablative dual)
गकारेभ्यः (ablative plural)
गकारस्य (genitive singular)
गकारयोः (dual genitive)
गकारानाम् (genitive plural)
गकारे (locative singular)
गकारयोः (dual locative)
गकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of गकार

ग (ga, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter ग (ga).


छकार

chakāra (romanization)
छकारः (nominative singular)
छकारौ (dual nominative)
छकाराः (nominative plural)
छकार (singular vocative)
छकारौ (dual vocative)
छकाराः (plural vocative)
छकारम् (accusative singular)
छकारौ (accusative dual)
छकारान् (accusative plural)
छकारेन (instrumental singular)
छकाराभ्याम् (dual instrumental)
छकारैः (instrumental plural)
छकाराय (dative singular)
छकाराभ्याम् (dative dual)
छकारेभ्यः (dative plural)
छकारात् (ablative singular)
छकाराभ्याम् (ablative dual)
छकारेभ्यः (ablative plural)
छकारस्य (genitive singular)
छकारयोः (dual genitive)
छकारानाम् (genitive plural)
छकारे (locative singular)
छकारयोः (dual locative)
छकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of छकार

/t͡ɕʰɐˈkɑː.ɾɐ/

छ (cha, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter छ (cha).


ङकार

ṅakāra (romanization)
ङकारः (nominative singular)
ङकारौ (dual nominative)
ङकाराः (nominative plural)
ङकार (singular vocative)
ङकारौ (dual vocative)
ङकाराः (plural vocative)
ङकारम् (accusative singular)
ङकारौ (accusative dual)
ङकारान् (accusative plural)
ङकारेन (instrumental singular)
ङकाराभ्याम् (dual instrumental)
ङकारैः (instrumental plural)
ङकाराय (dative singular)
ङकाराभ्याम् (dative dual)
ङकारेभ्यः (dative plural)
ङकारात् (ablative singular)
ङकाराभ्याम् (ablative dual)
ङकारेभ्यः (ablative plural)
ङकारस्य (genitive singular)
ङकारयोः (dual genitive)
ङकारानाम् (genitive plural)
ङकारे (locative singular)
ङकारयोः (dual locative)
ङकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of ङकार

ङ (ṅa, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter ङ (ṅa).


जकार

jakāra (romanization)
जकारः (nominative singular)
जकारौ (dual nominative)
जकाराः (nominative plural)
जकार (singular vocative)
जकारौ (dual vocative)
जकाराः (plural vocative)
जकारम् (accusative singular)
जकारौ (accusative dual)
जकारान् (accusative plural)
जकारेन (instrumental singular)
जकाराभ्याम् (dual instrumental)
जकारैः (instrumental plural)
जकाराय (dative singular)
जकाराभ्याम् (dative dual)
जकारेभ्यः (dative plural)
जकारात् (ablative singular)
जकाराभ्याम् (ablative dual)
जकारेभ्यः (ablative plural)
जकारस्य (genitive singular)
जकारयोः (dual genitive)
जकारानाम् (genitive plural)
जकारे (locative singular)
जकारयोः (dual locative)
जकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of जकार

/d͡ʑɐˈkɑː.ɾɐ/

ज (ja, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter ज (ja).


ञकार

ñakāra (romanization)
ञकारः (nominative singular)
ञकारौ (dual nominative)
ञकाराः (nominative plural)
ञकार (singular vocative)
ञकारौ (dual vocative)
ञकाराः (plural vocative)
ञकारम् (accusative singular)
ञकारौ (accusative dual)
ञकारान् (accusative plural)
ञकारेन (instrumental singular)
ञकाराभ्याम् (dual instrumental)
ञकारैः (instrumental plural)
ञकाराय (dative singular)
ञकाराभ्याम् (dative dual)
ञकारेभ्यः (dative plural)
ञकारात् (ablative singular)
ञकाराभ्याम् (ablative dual)
ञकारेभ्यः (ablative plural)
ञकारस्य (genitive singular)
ञकारयोः (dual genitive)
ञकारानाम् (genitive plural)
ञकारे (locative singular)
ञकारयोः (dual locative)
ञकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of ञकार

ञ (ña, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter ञ (ña).


झकार

jhakāra (romanization)
झकारः (nominative singular)
झकारौ (dual nominative)
झकाराः (nominative plural)
झकार (singular vocative)
झकारौ (dual vocative)
झकाराः (plural vocative)
झकारम् (accusative singular)
झकारौ (accusative dual)
झकारान् (accusative plural)
झकारेन (instrumental singular)
झकाराभ्याम् (dual instrumental)
झकारैः (instrumental plural)
झकाराय (dative singular)
झकाराभ्याम् (dative dual)
झकारेभ्यः (dative plural)
झकारात् (ablative singular)
झकाराभ्याम् (ablative dual)
झकारेभ्यः (ablative plural)
झकारस्य (genitive singular)
झकारयोः (dual genitive)
झकारानाम् (genitive plural)
झकारे (locative singular)
झकारयोः (dual locative)
झकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of झकार

/d͡ʑʱɐˈkɑː.ɾɐ/

झ (jha, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter झ (jha).


ककार

kakāra (romanization)
ककारः (nominative singular)
ककारौ (dual nominative)
ककाराः (nominative plural)
ककार (singular vocative)
ककारौ (dual vocative)
ककाराः (plural vocative)
ककारम् (accusative singular)
ककारौ (accusative dual)
ककारान् (accusative plural)
ककारेन (instrumental singular)
ककाराभ्याम् (dual instrumental)
ककारैः (instrumental plural)
ककाराय (dative singular)
ककाराभ्याम् (dative dual)
ककारेभ्यः (dative plural)
ककारात् (ablative singular)
ककाराभ्याम् (ablative dual)
ककारेभ्यः (ablative plural)
ककारस्य (genitive singular)
ककारयोः (dual genitive)
ककारानाम् (genitive plural)
ककारे (locative singular)
ककारयोः (dual locative)
ककारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of ककार

क (ka, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter क (ka).


हकार

hakāra (romanization)
हकारः (nominative singular)
हकारौ (dual nominative)
हकाराः (nominative plural)
हकार (singular vocative)
हकारौ (dual vocative)
हकाराः (plural vocative)
हकारम् (accusative singular)
हकारौ (accusative dual)
हकारान् (accusative plural)
हकारेन (instrumental singular)
हकाराभ्याम् (dual instrumental)
हकारैः (instrumental plural)
हकाराय (dative singular)
हकाराभ्याम् (dative dual)
हकारेभ्यः (dative plural)
हकारात् (ablative singular)
हकाराभ्याम् (ablative dual)
हकारेभ्यः (ablative plural)
हकारस्य (genitive singular)
हकारयोः (dual genitive)
हकारानाम् (genitive plural)
हकारे (locative singular)
हकारयोः (dual locative)
हकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of हकार

ह (ha, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter ह (ha).


महाप्राण

sa-adj

महाप्राण • (mahāprāṇa) stem

mahāprāṇa (romanization)
महाप्राणः (nominative singular)
महाप्राणौ (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणौ (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणौ (accusative dual)
महाप्राणान् (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)
महाप्राणा (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राणे (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणाम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणाः (accusative plural)
महाप्राणया (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणाभिः (instrumental plural)
महाप्राणायै (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणाभ्यः (dative plural)
महाप्राणायाः (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणाभ्यः (ablative plural)
महाप्राणायाः (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणायाम् (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणासु (locative plural)
महाप्राणम् (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणानि (nominative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणानि (plural vocative)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणानि (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">महाप्राण</i>

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

/mɐ.ɦɑːpˈɾɑː.ɳɐ/

महा (mahā, “big, great”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 600 BCE – 400 BCE, Pāṇini


शकार

śakāra (romanization)
शकारः (nominative singular)
शकारौ (dual nominative)
शकाराः (nominative plural)
शकार (singular vocative)
शकारौ (dual vocative)
शकाराः (plural vocative)
शकारम् (accusative singular)
शकारौ (accusative dual)
शकारान् (accusative plural)
शकारेन (instrumental singular)
शकाराभ्याम् (dual instrumental)
शकारैः (instrumental plural)
शकाराय (dative singular)
शकाराभ्याम् (dative dual)
शकारेभ्यः (dative plural)
शकारात् (ablative singular)
शकाराभ्याम् (ablative dual)
शकारेभ्यः (ablative plural)
शकारस्य (genitive singular)
शकारयोः (dual genitive)
शकारानाम् (genitive plural)
शकारे (locative singular)
शकारयोः (dual locative)
शकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of शकार

श (śa, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter श (śa).


चकार

cakāra (romanization)
चकारः (nominative singular)
चकारौ (dual nominative)
चकाराः (nominative plural)
चकार (singular vocative)
चकारौ (dual vocative)
चकाराः (plural vocative)
चकारम् (accusative singular)
चकारौ (accusative dual)
चकारान् (accusative plural)
चकारेण (instrumental singular)
चकाराभ्याम् (dual instrumental)
चकारैः (instrumental plural)
चकाराय (dative singular)
चकाराभ्याम् (dative dual)
चकारेभ्यः (dative plural)
चकारात् (ablative singular)
चकाराभ्याम् (ablative dual)
चकारेभ्यः (ablative plural)
चकारस्य (genitive singular)
चकारयोः (dual genitive)
चकाराणाम् (genitive plural)
चकारे (locative singular)
चकारयोः (dual locative)
चकारेषु (locative plural)

/t͡ɕɐˈkɑː.ɾɐ/

Compound of च (ca, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

com+

The name of the Devanagari letter च (ca).


यकार

yakāra (romanization)
यकारः (nominative singular)
यकारौ (dual nominative)
यकाराः (nominative plural)
यकार (singular vocative)
यकारौ (dual vocative)
यकाराः (plural vocative)
यकारम् (accusative singular)
यकारौ (accusative dual)
यकारान् (accusative plural)
यकारेन (instrumental singular)
यकाराभ्याम् (dual instrumental)
यकारैः (instrumental plural)
यकाराय (dative singular)
यकाराभ्याम् (dative dual)
यकारेभ्यः (dative plural)
यकारात् (ablative singular)
यकाराभ्याम् (ablative dual)
यकारेभ्यः (ablative plural)
यकारस्य (genitive singular)
यकारयोः (dual genitive)
यकारानाम् (genitive plural)
यकारे (locative singular)
यकारयोः (dual locative)
यकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of यकार

य (ya, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter य (ya).


कण्ठ्य

sa-adj

कण्ठ्य • (káṇṭhya) stem

káṇṭhya (romanization)
कण्ठ्यः (nominative singular)
कण्ठ्यौ (dual nominative)
कण्ठ्या1 (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्यासः1 (nominative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्यौ (dual vocative)
कण्ठ्या1 (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्यासः1 (plural vocative)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्यौ (accusative dual)
कण्ठ्या1 (accusative dual)
कण्ठ्यान् (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)
कण्ठ्या (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्ये (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्याम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्याः (accusative plural)
कण्ठ्यया (instrumental singular)
कण्ठ्या1 (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्याभिः (instrumental plural)
कण्ठ्यायै (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्याभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यायाः (ablative singular)
कण्ठ्यायै2 (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्याभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यायाः (genitive singular)
कण्ठ्यायै2 (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्यायाम् (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्यासु (locative plural)
कण्ठ्यम् (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्यानि (nominative plural)
कण्ठ्या1 (nominative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्यानि (plural vocative)
कण्ठ्या1 (plural vocative)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्यानि (accusative plural)
कण्ठ्या1 (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)

Derived from कण्ठ (kaṇṭhá, “throat, neck”).

place of articulation
place of articulation#English

(phonetics) guttural (used to describe the place of articulation of the letters क (ka), ख (kha), ग (ga), घ (gha), ङ (ṅa), ह (ha))


कण्ठ्य

káṇṭhyas (romanization)
कण्ठ्यान् (nominative singular)
कण्ठ्यांसौ (dual nominative)
कण्ठ्यांसा1 (dual nominative)
कण्ठ्यांसः (nominative plural)
कण्ठ्यन् (singular vocative)
कण्ठ्यः2 (singular vocative)
कण्ठ्यांसौ (dual vocative)
कण्ठ्यांसा1 (dual vocative)
कण्ठ्यांसः (plural vocative)
कण्ठ्यांसम् (accusative singular)
कण्ठ्यांसौ (accusative dual)
कण्ठ्यांसा1 (accusative dual)
कण्ठ्यसः (accusative plural)
कण्ठ्यसा (instrumental singular)
कण्ठ्योभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्योभिः (instrumental plural)
कण्ठ्यसे (dative singular)
कण्ठ्योभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्योभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यसः (ablative singular)
कण्ठ्योभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्योभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यसः (genitive singular)
कण्ठ्यसोः (dual genitive)
कण्ठ्यसाम् (genitive plural)
कण्ठ्यसि (locative singular)
कण्ठ्यसोः (dual locative)
कण्ठ्यःसु (locative plural)

(linguistics, phonology) A guttural sound or letter; (used to describe the letters क (ka), ख (kha), ग (ga), घ (gha), ङ (ṅa), ह (ha))


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)

/ɐl̪.pɐpˈɾɑː.ɳɐ/

From अल्प (alpa, “small, little”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 1600 – 1700, Varadarāja, Laghusiddhāntakaumudī 10

(phonetics) slight breathing or weak aspiration


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)
अल्पप्राणा (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणे (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणाम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणाः (accusative plural)
अल्पप्राणया (instrumental singular)
अल्पप्राणा1 (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणाभिः (instrumental plural)
अल्पप्राणायै (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणायाः (ablative singular)
अल्पप्राणायै2 (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणायाः (genitive singular)
अल्पप्राणायै2 (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणायाम् (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणासु (locative plural)
अल्पप्राणम् (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणानि (nominative plural)
अल्पप्राणा1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणानि (plural vocative)
अल्पप्राणा1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणानि (accusative plural)
अल्पप्राणा1 (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)

/ɐl̪.pɐpˈɾɑː.ɳɐ/

श्लिष्टम् अस्पृष्टशैथिल्यम् अल्पप्राणाक्षरोत्तरम् ।
शिथिलं मालतीमाला लोलालिकलिला यथा ॥
śliṣṭam aspṛṣṭaśaithilyam alpaprāṇākṣarottaram.
śithilaṃ mālatīmālā lolālikalilā yathā.
Cohesion means being untouched by the lax sounds, which largely consist of unaspirated syllables;
Laxity: for example, as in "mālatīmālā lolālikalilā" (a garland of jasmines in the throng of tossing bees).


ओष्ठ्य

oṣṭhya (romanization)
ओष्ठ्यः (nominative singular)
ओष्ठ्यौ (dual nominative)
ओष्ठ्या1 (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्यासः1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्यौ (dual vocative)
ओष्ठ्या1 (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्यासः1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्यौ (accusative dual)
ओष्ठ्या1 (accusative dual)
ओष्ठ्यान् (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)
ओष्ठ्या (nominative singular)
ओष्ठ्ये (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्ये (singular vocative)
ओष्ठ्ये (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्याम् (accusative singular)
ओष्ठ्ये (accusative dual)
ओष्ठ्याः (accusative plural)
ओष्ठ्यया (instrumental singular)
ओष्ठ्या1 (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्याभिः (instrumental plural)
ओष्ठ्यायै (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्याभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यायाः (ablative singular)
ओष्ठ्यायै2 (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्याभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यायाः (genitive singular)
ओष्ठ्यायै2 (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्यायाम् (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्यासु (locative plural)
ओष्ठ्यम् (nominative singular)
ओष्ठ्ये (dual nominative)
ओष्ठ्यानि (nominative plural)
ओष्ठ्या1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्ये (dual vocative)
ओष्ठ्यानि (plural vocative)
ओष्ठ्या1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्ये (accusative dual)
ओष्ठ्यानि (accusative plural)
ओष्ठ्या1 (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)

(phonetics) labial (used to describe the place of articulation of the letters प (pa), फ (pha), ब (ba), भ (bha), म (ma), व (va))


ओष्ठ्य

oṣṭhya (romanization)
ओष्ठ्यः (nominative singular)
ओष्ठ्यौ (dual nominative)
ओष्ठ्या1 (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्यासः1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्यौ (dual vocative)
ओष्ठ्या1 (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्यासः1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्यौ (accusative dual)
ओष्ठ्या1 (accusative dual)
ओष्ठ्यान् (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)

→ English: osthya

→ Hindi: ओष्ठ्य (oṣṭhya) (learned)

(linguistics, phonology) A labial sound or letter; (used to describe the letters प (pa), फ (pha), ब (ba), भ (bha), म (ma), व (va))


जीर्ण

jīrṇá (romanization)
जीर्णः (nominative singular)
जीर्णौ (dual nominative)
जीर्णा1 (dual nominative)
जीर्णाः (nominative plural)
जीर्णासः1 (nominative plural)
जीर्ण (singular vocative)
जीर्णौ (dual vocative)
जीर्णा1 (dual vocative)
जीर्णाः (plural vocative)
जीर्णासः1 (plural vocative)
जीर्णम् (accusative singular)
जीर्णौ (accusative dual)
जीर्णा1 (accusative dual)
जीर्णान् (accusative plural)
जीर्णेन (instrumental singular)
जीर्णाभ्याम् (dual instrumental)
जीर्णैः (instrumental plural)
जीर्णेभिः1 (instrumental plural)
जीर्णाय (dative singular)
जीर्णाभ्याम् (dative dual)
जीर्णेभ्यः (dative plural)
जीर्णात् (ablative singular)
जीर्णाभ्याम् (ablative dual)
जीर्णेभ्यः (ablative plural)
जीर्णस्य (genitive singular)
जीर्णयोः (dual genitive)
जीर्णानाम् (genitive plural)
जीर्णे (locative singular)
जीर्णयोः (dual locative)
जीर्णेषु (locative plural)

⇒ Telugu: జీర్ణించు (jīrṇiñcu)

/d͡ʑiːɾ.ɳɐ́/

/ˈd͡ʑiːɾ.ɳɐ/

From Proto-Indo-European *ǵr̥h₂-nó-s, from *ǵerh₂- (“to grow old, mature”). Doublet of जूर्ण (jūrṇá).


भिक्षा

sa-noun

भि॒क्षा • (bhikṣā́) stem, f (root भिक्ष्)

भि॒क्षा (canonical)
bhikṣā́ (romanization)
भिक्ष् (root)
भिक्षा (nominative singular)
भिक्षे (dual nominative)
भिक्षाः (nominative plural)
भिक्षे (singular vocative)
भिक्षे (dual vocative)
भिक्षाः (plural vocative)
भिक्षाम् (accusative singular)
भिक्षे (accusative dual)
भिक्षाः (accusative plural)
भिक्षया (instrumental singular)
भिक्षा1 (instrumental singular)
भिक्षाभ्याम् (dual instrumental)
भिक्षाभिः (instrumental plural)
भिक्षायै (dative singular)
भिक्षाभ्याम् (dative dual)
भिक्षाभ्यः (dative plural)
भिक्षायाः (ablative singular)
भिक्षायै2 (ablative singular)
भिक्षाभ्याम् (ablative dual)
भिक्षाभ्यः (ablative plural)
भिक्षायाः (genitive singular)
भिक्षायै2 (genitive singular)
भिक्षयोः (dual genitive)
भिक्षाणाम् (genitive plural)
भिक्षायाम् (locative singular)
भिक्षयोः (dual locative)
भिक्षासु (locative plural)

Prakrit: 𑀪𑀺𑀓𑁆𑀔𑀸 (bhikkhā) (see there for further descendants)

desctree

Pali: bhikkhā
→ Khmer: ភិក្ខា (phikkhaa)
→ Thai: ภิกขา

Borrowed terms

→ Odia: ଭିକ୍ଷା (bhikṣa) (learned)

→ Lao: ພິກສາ (phik sā) (learned)

→ Tamil: பிச்சை (piccai) (learned)

Etymology tree
Proto-Indo-European *bʰeh₂g-
Sanskrit भज् (bhaj)
Sanskrit भिक्ष् (bhikṣ)
Sanskrit -आ (-ā)
Sanskrit भि॒क्षा (bhikṣā́)
From the root भिक्ष् (bhikṣ) + -आ (-ā).

etymon

भि॒क्षा


ध्रुव

→ English: Dhruva

Inherited from Proto-Indo-Aryan *dʰruwás, from Proto-Indo-Iranian *dʰruwás (“fixed, firm, strong”), from Proto-Indo-European *dʰru-wó-s, from *dʰer-us ~ *dʰr-éws + *-wós, from *dʰer- (“to support, hold”) + *-us. Cognate with Avestan 𐬛𐬭𐬎𐬎𐬀 (druua), Old Persian 𐎯𐎽𐎺 (duruva, “firm, certain”), Persian درست (dorost, “healthy”).

ध्रुववक

the unchangeable longitude of fixed stars


युक्त

yuktá (romanization)
युक्तः (nominative singular)
युक्तौ (dual nominative)
युक्ता1 (dual nominative)
युक्ताः (nominative plural)
युक्तासः1 (nominative plural)
युक्त (singular vocative)
युक्तौ (dual vocative)
युक्ता1 (dual vocative)
युक्ताः (plural vocative)
युक्तासः1 (plural vocative)
युक्तम् (accusative singular)
युक्तौ (accusative dual)
युक्ता1 (accusative dual)
युक्तान् (accusative plural)
युक्तेन (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्तैः (instrumental plural)
युक्तेभिः1 (instrumental plural)
युक्ताय (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्तेभ्यः (dative plural)
युक्तात् (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्तेभ्यः (ablative plural)
युक्तस्य (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्ते (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तेषु (locative plural)
युक्ता (nominative singular)
युक्ते (dual nominative)
युक्ताः (nominative plural)
युक्ते (singular vocative)
युक्ते (dual vocative)
युक्ताः (plural vocative)
युक्ताम् (accusative singular)
युक्ते (accusative dual)
युक्ताः (accusative plural)
युक्तया (instrumental singular)
युक्ता1 (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्ताभिः (instrumental plural)
युक्तायै (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्ताभ्यः (dative plural)
युक्तायाः (ablative singular)
युक्तायै2 (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्ताभ्यः (ablative plural)
युक्तायाः (genitive singular)
युक्तायै2 (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्तायाम् (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तासु (locative plural)
युक्तम् (nominative singular)
युक्ते (dual nominative)
युक्तानि (nominative plural)
युक्ता1 (nominative plural)
युक्त (singular vocative)
युक्ते (dual vocative)
युक्तानि (plural vocative)
युक्ता1 (plural vocative)
युक्तम् (accusative singular)
युक्ते (accusative dual)
युक्तानि (accusative plural)
युक्ता1 (accusative plural)
युक्तेन (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्तैः (instrumental plural)
युक्तेभिः1 (instrumental plural)
युक्ताय (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्तेभ्यः (dative plural)
युक्तात् (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्तेभ्यः (ablative plural)
युक्तस्य (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्ते (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तेषु (locative plural)

⇒? Prakrit: 𑀚𑁄𑀟𑁂𑀇 (joḍei)

Prakrit: 𑀚𑀼𑀢𑁆𑀢 (jutta) (see there for further descendants)

Pali: yutta

→ Hindi: युक्त (yukt)

→ Thai: ยุกต์ (yúk)

Etymology tree
Proto-Indo-European *yewg-
Proto-Indo-European *-tós
Proto-Indo-European *yugtós
Sanskrit युक्त (yukta)
From Proto-Indo-Iranian *yuktás, from Proto-Indo-European *yugtós, from *yewg- (“to yoke”). Cognate to Avestan 𐬫𐬎𐬑𐬙𐬀 (yuxta), Old English ġeiht, and possibly Ancient Greek ζευκτός (zeuktós). By surface analysis, युज् (yuj) + -त (-ta).


व्यधिकरण

/ʋjɐˈd̪ʱi.kɐ.ɾɐ.ɳɐ/

(grammar) in an opposite case relation; a tatpuruṣa compound in which the secondary member is inflected


कर्मधारय

karmadhāraya (romanization)
कर्मधारयः (nominative singular)
कर्मधारयौ (dual nominative)
कर्मधारया1 (dual nominative)
कर्मधारयाः (nominative plural)
कर्मधारयासः1 (nominative plural)
कर्मधारय (singular vocative)
कर्मधारयौ (dual vocative)
कर्मधारया1 (dual vocative)
कर्मधारयाः (plural vocative)
कर्मधारयासः1 (plural vocative)
कर्मधारयम् (accusative singular)
कर्मधारयौ (accusative dual)
कर्मधारया1 (accusative dual)
कर्मधारयान् (accusative plural)
कर्मधारयेण (instrumental singular)
कर्मधारयाभ्याम् (dual instrumental)
कर्मधारयैः (instrumental plural)
कर्मधारयेभिः1 (instrumental plural)
कर्मधारयाय (dative singular)
कर्मधारयाभ्याम् (dative dual)
कर्मधारयेभ्यः (dative plural)
कर्मधारयात् (ablative singular)
कर्मधारयाभ्याम् (ablative dual)
कर्मधारयेभ्यः (ablative plural)
कर्मधारयस्य (genitive singular)
कर्मधारययोः (dual genitive)
कर्मधारयाणाम् (genitive plural)
कर्मधारये (locative singular)
कर्मधारययोः (dual locative)
कर्मधारयेषु (locative plural)

→ Danish: karmadharaya

→ English: karmadharaya

→ German: karmadharaya

→ Telugu: కర్మధారయము (karmadhārayamu)

/kɐɾ.mɐˈd̪ʱɑː.ɾɐ.jɐ/

From कर्मन् (karman, “work; duty; act; first member of a compound”) + धारय (dhāraya, “bearing”).

af

(grammar, lexicography) a karmadharaya, a tatpuruṣa compound in which the first member modifies the second; if split the two components would be in the same case


आम्रेडित

āmreḍita (romanization)
आम्रेडितम् (nominative singular)
आम्रेडिते (dual nominative)
आम्रेडितानि (nominative plural)
आम्रेडिता1 (nominative plural)
आम्रेडित (singular vocative)
आम्रेडिते (dual vocative)
आम्रेडितानि (plural vocative)
आम्रेडिता1 (plural vocative)
आम्रेडितम् (accusative singular)
आम्रेडिते (accusative dual)
आम्रेडितानि (accusative plural)
आम्रेडिता1 (accusative plural)
आम्रेडितेन (instrumental singular)
आम्रेडिताभ्याम् (dual instrumental)
आम्रेडितैः (instrumental plural)
आम्रेडितेभिः1 (instrumental plural)
आम्रेडिताय (dative singular)
आम्रेडिताभ्याम् (dative dual)
आम्रेडितेभ्यः (dative plural)
आम्रेडितात् (ablative singular)
आम्रेडिताभ्याम् (ablative dual)
आम्रेडितेभ्यः (ablative plural)
आम्रेडितस्य (genitive singular)
आम्रेडितयोः (dual genitive)
आम्रेडितानाम् (genitive plural)
आम्रेडिते (locative singular)
आम्रेडितयोः (dual locative)
आम्रेडितेषु (locative plural)

/ɑːmˈɾeː.ɖi.t̪ɐ/

Past participle of आम्रेडयति (āmreḍayati, “to repeat”). From आ- (ā-, “to, towards”) + म्रेड् (mreḍ, “to turn”).

(grammar, lexicography) a reduplication; specifically a compound made of the same component repeated, with the first component accented


द्विगु

dvigu (romanization)
द्विगुः (nominative singular)
द्विगू (dual nominative)
द्विगवः (nominative plural)
द्विगो (singular vocative)
द्विगू (dual vocative)
द्विगवः (plural vocative)
द्विगुम् (accusative singular)
द्विगू (accusative dual)
द्विगून् (accusative plural)
द्विगुना (instrumental singular)
द्विग्वा1 (instrumental singular)
द्विगुभ्याम् (dual instrumental)
द्विगुभिः (instrumental plural)
द्विगवे (dative singular)
द्विग्वे1 (dative singular)
द्विगुभ्याम् (dative dual)
द्विगुभ्यः (dative plural)
द्विगोः (ablative singular)
द्विग्वः1 (ablative singular)
द्विगुभ्याम् (ablative dual)
द्विगुभ्यः (ablative plural)
द्विगोः (genitive singular)
द्विग्वः1 (genitive singular)
द्विग्वोः (dual genitive)
द्विगूनाम् (genitive plural)
द्विगौ (locative singular)
द्विग्वोः (dual locative)
द्विगुषु (locative plural)

द्वि (dvi, “two”) + गु (gu, “cow”), an example of itself.

(lexicography) a kind of tatpuruṣa compound of which the first component is a numeral


आत्मनेपद

ātmanepada (romanization)
आत्मनेपदम् (nominative singular)
आत्मनेपदे (dual nominative)
आत्मनेपदानि (nominative plural)
आत्मनेपदा1 (nominative plural)
आत्मनेपद (singular vocative)
आत्मनेपदे (dual vocative)
आत्मनेपदानि (plural vocative)
आत्मनेपदा1 (plural vocative)
आत्मनेपदम् (accusative singular)
आत्मनेपदे (accusative dual)
आत्मनेपदानि (accusative plural)
आत्मनेपदा1 (accusative plural)
आत्मनेपदेन (instrumental singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (dual instrumental)
आत्मनेपदैः (instrumental plural)
आत्मनेपदेभिः1 (instrumental plural)
आत्मनेपदाय (dative singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (dative dual)
आत्मनेपदेभ्यः (dative plural)
आत्मनेपदात् (ablative singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (ablative dual)
आत्मनेपदेभ्यः (ablative plural)
आत्मनेपदस्य (genitive singular)
आत्मनेपदयोः (dual genitive)
आत्मनेपदानाम् (genitive plural)
आत्मनेपदे (locative singular)
आत्मनेपदयोः (dual locative)
आत्मनेपदेषु (locative plural)

→ Pali: attanopada

(grammar) "word for the self"; the middle voice (a verb form indicating an action to be done for oneself)


अनुप्रास

anuprāsa (romanization)
अनुप्रासः (nominative singular)
अनुप्रासौ (dual nominative)
अनुप्रासा1 (dual nominative)
अनुप्रासाः (nominative plural)
अनुप्रासासः1 (nominative plural)
अनुप्रास (singular vocative)
अनुप्रासौ (dual vocative)
अनुप्रासा1 (dual vocative)
अनुप्रासाः (plural vocative)
अनुप्रासासः1 (plural vocative)
अनुप्रासम् (accusative singular)
अनुप्रासौ (accusative dual)
अनुप्रासा1 (accusative dual)
अनुप्रासान् (accusative plural)
अनुप्रासेन (instrumental singular)
अनुप्रासाभ्याम् (dual instrumental)
अनुप्रासैः (instrumental plural)
अनुप्रासेभिः1 (instrumental plural)
अनुप्रासाय (dative singular)
अनुप्रासाभ्याम् (dative dual)
अनुप्रासेभ्यः (dative plural)
अनुप्रासात् (ablative singular)
अनुप्रासाभ्याम् (ablative dual)
अनुप्रासेभ्यः (ablative plural)
अनुप्रासस्य (genitive singular)
अनुप्रासयोः (dual genitive)
अनुप्रासानाम् (genitive plural)
अनुप्रासे (locative singular)
अनुप्रासयोः (dual locative)
अनुप्रासेषु (locative plural)

/ɐ.n̪upˈɾɑː.s̪ɐ/

From अनु- (anu-, “following; along”) + प्रास (prāsa, “throwing”).

prefix

वर्णावृत्तिर् अनुप्रासः पादेषु च पदेषु च ।
पूर्वानुभवसंस्कारबोधिनी यद्यदूरता ॥
varṇāvṛttir anuprāsaḥ pādeṣu ca padeṣu ca.

Alliteration is the rolling of (certain) syllables in metrical feet as well as in words,
If the collocation is intent upon creating the recall of prior impressions.


समुच्चय

samuccaya (romanization)
समुच्चयः (nominative singular)
समुच्चयौ (dual nominative)
समुच्चया1 (dual nominative)
समुच्चयाः (nominative plural)
समुच्चयासः1 (nominative plural)
समुच्चय (singular vocative)
समुच्चयौ (dual vocative)
समुच्चया1 (dual vocative)
समुच्चयाः (plural vocative)
समुच्चयासः1 (plural vocative)
समुच्चयम् (accusative singular)
समुच्चयौ (accusative dual)
समुच्चया1 (accusative dual)
समुच्चयान् (accusative plural)
समुच्चयेन (instrumental singular)
समुच्चयाभ्याम् (dual instrumental)
समुच्चयैः (instrumental plural)
समुच्चयेभिः1 (instrumental plural)
समुच्चयाय (dative singular)
समुच्चयाभ्याम् (dative dual)
समुच्चयेभ्यः (dative plural)
समुच्चयात् (ablative singular)
समुच्चयाभ्याम् (ablative dual)
समुच्चयेभ्यः (ablative plural)
समुच्चयस्य (genitive singular)
समुच्चययोः (dual genitive)
समुच्चयानाम् (genitive plural)
समुच्चये (locative singular)
समुच्चययोः (dual locative)
समुच्चयेषु (locative plural)

(rhetoric) a figure of speech (the joining together of two or more independent things associated in idea with some common action)


त्रिष्टुभ्

From त्रि (tri, “three”) + स्तुभ् (stubh, “praising”).

com

(prosody) triṣṭubh: a metre comprising four lines of eleven syllables each per verse


समावेश

samāveśa (romanization)
समावेशः (nominative singular)
समावेशौ (dual nominative)
समावेशा1 (dual nominative)
समावेशाः (nominative plural)
समावेशासः1 (nominative plural)
समावेश (singular vocative)
समावेशौ (dual vocative)
समावेशा1 (dual vocative)
समावेशाः (plural vocative)
समावेशासः1 (plural vocative)
समावेशम् (accusative singular)
समावेशौ (accusative dual)
समावेशा1 (accusative dual)
समावेशान् (accusative plural)
समावेशेन (instrumental singular)
समावेशाभ्याम् (dual instrumental)
समावेशैः (instrumental plural)
समावेशेभिः1 (instrumental plural)
समावेशाय (dative singular)
समावेशाभ्याम् (dative dual)
समावेशेभ्यः (dative plural)
समावेशात् (ablative singular)
समावेशाभ्याम् (ablative dual)
समावेशेभ्यः (ablative plural)
समावेशस्य (genitive singular)
समावेशयोः (dual genitive)
समावेशानाम् (genitive plural)
समावेशे (locative singular)
समावेशयोः (dual locative)
समावेशेषु (locative plural)

/s̪ɐ.mɑːˈʋeː.ɕɐ/

From सम्- (sam-, “together”) + आवेश (āveśa, “entering, penetration”), from the root समाविश् (samāviś).

pre

(grammar) applying together, common applicability of a term


बहुल

bahulá (romanization)
बहुलः (nominative singular)
बहुलौ (dual nominative)
बहुला1 (dual nominative)
बहुलाः (nominative plural)
बहुलासः1 (nominative plural)
बहुल (singular vocative)
बहुलौ (dual vocative)
बहुला1 (dual vocative)
बहुलाः (plural vocative)
बहुलासः1 (plural vocative)
बहुलम् (accusative singular)
बहुलौ (accusative dual)
बहुला1 (accusative dual)
बहुलान् (accusative plural)
बहुलेन (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलैः (instrumental plural)
बहुलेभिः1 (instrumental plural)
बहुलाय (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलेभ्यः (dative plural)
बहुलात् (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलेभ्यः (ablative plural)
बहुलस्य (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुले (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलेषु (locative plural)
बहुला (nominative singular)
बहुले (dual nominative)
बहुलाः (nominative plural)
बहुले (singular vocative)
बहुले (dual vocative)
बहुलाः (plural vocative)
बहुलाम् (accusative singular)
बहुले (accusative dual)
बहुलाः (accusative plural)
बहुलया (instrumental singular)
बहुला1 (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलाभिः (instrumental plural)
बहुलायै (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलाभ्यः (dative plural)
बहुलायाः (ablative singular)
बहुलायै2 (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलाभ्यः (ablative plural)
बहुलायाः (genitive singular)
बहुलायै2 (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुलायाम् (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलासु (locative plural)
बहुलम् (nominative singular)
बहुले (dual nominative)
बहुलानि (nominative plural)
बहुला1 (nominative plural)
बहुल (singular vocative)
बहुले (dual vocative)
बहुलानि (plural vocative)
बहुला1 (plural vocative)
बहुलम् (accusative singular)
बहुले (accusative dual)
बहुलानि (accusative plural)
बहुला1 (accusative plural)
बहुलेन (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलैः (instrumental plural)
बहुलेभिः1 (instrumental plural)
बहुलाय (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलेभ्यः (dative plural)
बहुलात् (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलेभ्यः (ablative plural)
बहुलस्य (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुले (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलेषु (locative plural)

Magadhi Prakrit:

Assamese: বহুল (bohul)

Maharastri Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀮 (bahula)

Pali: bahula

Sauraseni Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀮 (bahula)

Kachchi: [script needed] (baurā)

Romani: buxlo

→ Old Gujarati: बहुल (bahula)

From Proto-Indo-Aryan *baźʰulás, from Proto-Indo-Iranian *bʰaȷ́ʰu-lás, from *bʰaȷ́ʰúš.

(grammar) variously applicable, comprehensive


द्वितीया

dvitī́yā (romanization)
द्वितीया (nominative singular)
द्वितीये (dual nominative)
द्वितीयाः (nominative plural)
द्वितीये (singular vocative)
द्वितीये (dual vocative)
द्वितीयाः (plural vocative)
द्वितीयाम् (accusative singular)
द्वितीये (accusative dual)
द्वितीयाः (accusative plural)
द्वितीयया (instrumental singular)
द्वितीया1 (instrumental singular)
द्वितीयाभ्याम् (dual instrumental)
द्वितीयाभिः (instrumental plural)
द्वितीयायै (dative singular)
द्वितीयाभ्याम् (dative dual)
द्वितीयाभ्यः (dative plural)
द्वितीयायाः (ablative singular)
द्वितीयायै2 (ablative singular)
द्वितीयाभ्याम् (ablative dual)
द्वितीयाभ्यः (ablative plural)
द्वितीयायाः (genitive singular)
द्वितीयायै2 (genitive singular)
द्वितीययोः (dual genitive)
द्वितीयानाम् (genitive plural)
द्वितीयायाम् (locative singular)
द्वितीययोः (dual locative)
द्वितीयासु (locative plural)


अलंकार

alaṃkāra (romanization)
अलंकारः (nominative singular)
अलंकारौ (dual nominative)
अलंकारा1 (dual nominative)
अलंकाराः (nominative plural)
अलंकारासः1 (nominative plural)
अलंकार (singular vocative)
अलंकारौ (dual vocative)
अलंकारा1 (dual vocative)
अलंकाराः (plural vocative)
अलंकारासः1 (plural vocative)
अलंकारम् (accusative singular)
अलंकारौ (accusative dual)
अलंकारा1 (accusative dual)
अलंकारान् (accusative plural)
अलंकारेण (instrumental singular)
अलंकाराभ्याम् (dual instrumental)
अलंकारैः (instrumental plural)
अलंकारेभिः1 (instrumental plural)
अलंकाराय (dative singular)
अलंकाराभ्याम् (dative dual)
अलंकारेभ्यः (dative plural)
अलंकारात् (ablative singular)
अलंकाराभ्याम् (ablative dual)
अलंकारेभ्यः (ablative plural)
अलंकारस्य (genitive singular)
अलंकारयोः (dual genitive)
अलंकाराणाम् (genitive plural)
अलंकारे (locative singular)
अलंकारयोः (dual locative)
अलंकारेषु (locative plural)

→ Hindustani:

Hindi: अलंकार (alaṅkār)

Urdu: النکار (alaṅkār)

desctree

→ Old Javanese: alaṅkara, alĕṅkara, laṅkara, lĕṅkara
Javanese: ꦊꦁꦏꦫ (lengkara, “impossible, improbable”)
→ Balinese: ᬍᬗ᭄ᬓᬭ (lengkara, “sentence”)

→ Malayalam: അലങ്കാരം (alaṅkāraṁ)

→ Tamil: அலங்காரம் (alaṅkāram)

/ɐ.lɐŋ.kɑː.ɾɐ/

/ɐ.l̪ɐŋˈkɑː.ɾɐ/

From the root अलंकृ (alaṃkṛ), equal to अलम् (alam) + कार (kāra).

śabdālaṃkāra शब्दालंकार

arthālaṃkāra अर्थालंकार

(rhetoric) an ornament of the sense or the sound, of which there are 2 types - śabdālaṃkāra(sound) and arthālaṃkāra (sense)


शुम्भति

sa-verb

शुम्भति • (śumbháti or śúmbhati) third-singular indicative (class 6, type UP, present, root शुभ्)

śumbháti (romanization)
śúmbhati (romanization)
शुभ् (root)
शुम्भति (present)
शुम्भते (present)
शुम्भति (active indicative singular third-person)
शुम्भतः (active dual indicative third-person)
शुम्भन्ति (active indicative plural third-person)
शुम्भते (indicative singular third-person)
शुम्भेते (dual indicative third-person)
शुम्भन्ते (indicative plural third-person)
शुम्भसि (active indicative second-person singular)
शुम्भथः (active dual indicative second-person)
शुम्भथ (active indicative plural second-person)
शुम्भसे (indicative second-person singular)
शुम्भेथे (dual indicative second-person)
शुम्भध्वे (indicative plural second-person)
शुम्भामि (active first-person indicative singular)
शुम्भावः (active dual first-person indicative)
शुम्भामः (active first-person indicative plural)
शुम्भामसि1 (active first-person indicative plural)
शुम्भे (first-person indicative singular)
शुम्भावहे (dual first-person indicative)
शुम्भामहे (first-person indicative plural)
शुम्भतु (active imperative singular third-person)
शुम्भताम् (active dual imperative third-person)
शुम्भन्तु (active imperative plural third-person)
शुम्भताम् (imperative singular third-person)
शुम्भेताम् (dual imperative third-person)
शुम्भन्ताम् (imperative plural third-person)
शुम्भ (active imperative second-person singular)
शुम्भतम् (active dual imperative second-person)
शुम्भत (active imperative plural second-person)
शुम्भस्व (imperative second-person singular)
शुम्भेथाम् (dual imperative second-person)
शुम्भध्वम् (imperative plural second-person)
शुम्भानि (active first-person imperative singular)
शुम्भाव (active dual first-person imperative)
शुम्भाम (active first-person imperative plural)
शुम्भै (first-person imperative singular)
शुम्भावहै (dual first-person imperative)
शुम्भामहै (first-person imperative plural)
शुम्भेत् (active imperative singular third-person)
शुम्भेताम् (active dual imperative third-person)
शुम्भेयुः (active imperative plural third-person)
शुम्भेत (imperative singular third-person)
शुम्भेयाताम् (dual imperative third-person)
शुम्भेरन् (imperative plural third-person)
शुम्भेः (active imperative second-person singular)
शुम्भेतम् (active dual imperative second-person)
शुम्भेत (active imperative plural second-person)
शुम्भेथाः (imperative second-person singular)
शुम्भेयाथाम् (dual imperative second-person)
शुम्भेध्वम् (imperative plural second-person)
शुम्भेयम् (active first-person imperative singular)
शुम्भेव (active dual first-person imperative)
शुम्भेम (active first-person imperative plural)
शुम्भेय (first-person imperative singular)
शुम्भेवहि (dual first-person imperative)
शुम्भेमहि (first-person imperative plural)
शुम्भात् (active singular subjunctive third-person)
शुम्भाति (active singular subjunctive third-person)
शुम्भातः (active dual subjunctive third-person)
शुम्भान् (active plural subjunctive third-person)
शुम्भाते (singular subjunctive third-person)
शुम्भातै (singular subjunctive third-person)
शुम्भैते (dual subjunctive third-person)
शुम्भन्त (plural subjunctive third-person)
शुम्भान्तै (plural subjunctive third-person)
शुम्भाः (active second-person singular subjunctive)
शुम्भासि (active second-person singular subjunctive)
शुम्भाथः (active dual second-person subjunctive)
शुम्भाथ (active plural second-person subjunctive)
शुम्भासे (second-person singular subjunctive)
शुम्भासै (second-person singular subjunctive)
शुम्भैथे (dual second-person subjunctive)
शुम्भाध्वै (plural second-person subjunctive)
शुम्भानि (active first-person singular subjunctive)
शुम्भाव (active dual first-person subjunctive)
शुम्भाम (active first-person plural subjunctive)
शुम्भै (first-person singular subjunctive)
शुम्भावहै (dual first-person subjunctive)
शुम्भामहै (first-person plural subjunctive)
शुम्भत् (active participle)
शुम्भमान (participle)
अशुम्भत् (imperfect)
अशुम्भत (imperfect)
अशुम्भत् (active indicative singular third-person)
अशुम्भताम् (active dual indicative third-person)
अशुम्भन् (active indicative plural third-person)
अशुम्भत (indicative singular third-person)
अशुम्भेताम् (dual indicative third-person)
अशुम्भन्त (indicative plural third-person)
अशुम्भः (active indicative second-person singular)
अशुम्भतम् (active dual indicative second-person)
अशुम्भत (active indicative plural second-person)
अशुम्भथाः (indicative second-person singular)
अशुम्भेथाम् (dual indicative second-person)
अशुम्भध्वम् (indicative plural second-person)
अशुम्भम् (active first-person indicative singular)
अशुम्भाव (active dual first-person indicative)
अशुम्भाम (active first-person indicative plural)
अशुम्भे (first-person indicative singular)
अशुम्भावहि (dual first-person indicative)
अशुम्भामहि (first-person indicative plural)

From Proto-Indo-European *ḱu-n-bʰ-é-ti (nasal-infix thematic present), from *ḱewbʰ-.


इङ्गति

sa-verb

इङ्गति • (iṅgati) third-singular indicative (class 1, type UP, present, root इङ्ग्)

iṅgati (romanization)
इङ्ग् (root)
इङ्गति (present)
इङ्गते (present)
इङ्ग्यते (present)
इङ्गति (active indicative singular third-person)
इङ्गतः (active dual indicative third-person)
इङ्गन्ति (active indicative plural third-person)
इङ्गते (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेते (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गन्ते (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्यते (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येते (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्यन्ते (indicative passive plural third-person)
इङ्गसि (active indicative second-person singular)
इङ्गथः (active dual indicative second-person)
इङ्गथ (active indicative plural second-person)
इङ्गसे (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेथे (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गध्वे (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्यसे (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येथे (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्यध्वे (indicative passive plural second-person)
इङ्गामि (active first-person indicative singular)
इङ्गावः (active dual first-person indicative)
इङ्गामः (active first-person indicative plural)
इङ्गे (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गावहे (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गामहे (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्ये (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्यावहे (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्यामहे (first-person indicative passive plural)
इङ्गतु (active indicative singular third-person)
इङ्गताम् (active dual indicative third-person)
इङ्गन्तु (active indicative plural third-person)
इङ्गताम् (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गन्ताम् (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्यताम् (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येताम् (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्यन्ताम् (indicative passive plural third-person)
इङ्ग (active indicative second-person singular)
इङ्गतम् (active dual indicative second-person)
इङ्गत (active indicative plural second-person)
इङ्गस्व (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्यस्व (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येथाम् (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
इङ्गानि (active first-person indicative singular)
इङ्गाव (active dual first-person indicative)
इङ्गाम (active first-person indicative plural)
इङ्गै (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गावहै (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गामहै (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्यै (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्यावहै (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्यामहै (first-person indicative passive plural)
इङ्गेत् (active indicative singular third-person)
इङ्गेताम् (active dual indicative third-person)
इङ्गेयुः (active indicative plural third-person)
इङ्गेत (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेयाताम् (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गेरन् (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्येत (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येयाताम् (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्येरन् (indicative passive plural third-person)
इङ्गेः (active indicative second-person singular)
इङ्गेतम् (active dual indicative second-person)
इङ्गेत (active indicative plural second-person)
इङ्गेथाः (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेयाथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गेध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्येथाः (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येयाथाम् (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्येध्वम् (indicative passive plural second-person)
इङ्गेयम् (active first-person indicative singular)
इङ्गेव (active dual first-person indicative)
इङ्गेमः (active first-person indicative plural)
इङ्गेय (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गेवहि (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गेमहि (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्येय (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्येवहि (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्येमहि (first-person indicative passive plural)
इङ्गत् (active participle singular)
or (active dual participle)
इङ्गन्त् (active participle plural)
इङ्गमान (middle-voice participle)
इङ्ग्यमान (participle passive)
ऐङ्गत् (imperfect)
ऐङ्गत (imperfect)
ऐङ्ग्यत (imperfect)
ऐङ्गत् (active indicative singular third-person)
ऐङ्गताम् (active dual indicative third-person)
ऐङ्गन् (active indicative plural third-person)
ऐङ्गत (indicative middle-voice singular third-person)
ऐङ्गेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
ऐङ्गन्त (indicative middle-voice plural third-person)
ऐङ्ग्यत (indicative passive singular third-person)
ऐङ्ग्येताम् (dual indicative passive third-person)
ऐङ्ग्यन्त (indicative passive plural third-person)
ऐङ्गः (active indicative second-person singular)
ऐङ्गतम् (active dual indicative second-person)
ऐङ्गत (active indicative plural second-person)
ऐङ्गथाः (indicative middle-voice second-person singular)
ऐङ्गेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
ऐङ्गध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
ऐङ्ग्यथाः (indicative passive second-person singular)
ऐङ्ग्येथाम् (dual indicative passive second-person)
ऐङ्ग्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
ऐङ्गम् (active first-person indicative singular)
ऐङ्गाव (active dual first-person indicative)
ऐङ्गाम (active first-person indicative plural)
ऐङ्गे (first-person indicative middle-voice singular)
ऐङ्गावहि (dual first-person indicative middle-voice)
ऐङ्गामहि (first-person indicative middle-voice plural)
ऐङ्ग्ये (first-person indicative passive singular)
ऐङ्ग्यावहि (dual first-person indicative passive)
ऐङ्ग्यामहि (first-person indicative passive plural)

(grammar) to separate the members of a compound


सर्ग

sárga (romanization)
सर्गः (nominative singular)
सर्गौ (dual nominative)
सर्गा1 (dual nominative)
सर्गाः (nominative plural)
सर्गासः1 (nominative plural)
सर्ग (singular vocative)
सर्गौ (dual vocative)
सर्गा1 (dual vocative)
सर्गाः (plural vocative)
सर्गासः1 (plural vocative)
सर्गम् (accusative singular)
सर्गौ (accusative dual)
सर्गा1 (accusative dual)
सर्गान् (accusative plural)
सर्गेण (instrumental singular)
सर्गाभ्याम् (dual instrumental)
सर्गैः (instrumental plural)
सर्गेभिः1 (instrumental plural)
सर्गाय (dative singular)
सर्गाभ्याम् (dative dual)
सर्गेभ्यः (dative plural)
सर्गात् (ablative singular)
सर्गाभ्याम् (ablative dual)
सर्गेभ्यः (ablative plural)
सर्गस्य (genitive singular)
सर्गयोः (dual genitive)
सर्गाणाम् (genitive plural)
सर्गे (locative singular)
सर्गयोः (dual locative)
सर्गेषु (locative plural)

→ Tocharian B: sargga

(grammar) visarga diacritic; an aspiration at the end of a word


चूडामणि

sa-noun

चूडामणि • (cūḍāmaṇi) stem, m

/t͡ɕuːˈɖɑː.mɐ.ɳi/

चूडा (cūḍā, “a crest”) + मणि (maṇi, “a jewel”).


पुंस्

púṃs (romanization)
पुमान् (nominative singular)

From Proto-Indo-European *péwmōs ~ *pumsés. Related to Latin pūbēs.

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa


विकल्प

vikalpa (romanization)
विकल्पः (nominative singular)
विकल्पौ (dual nominative)
विकल्पा1 (dual nominative)
विकल्पाः (nominative plural)
विकल्पासः1 (nominative plural)
विकल्प (singular vocative)
विकल्पौ (dual vocative)
विकल्पा1 (dual vocative)
विकल्पाः (plural vocative)
विकल्पासः1 (plural vocative)
विकल्पम् (accusative singular)
विकल्पौ (accusative dual)
विकल्पा1 (accusative dual)
विकल्पान् (accusative plural)
विकल्पेन (instrumental singular)
विकल्पाभ्याम् (dual instrumental)
विकल्पैः (instrumental plural)
विकल्पेभिः1 (instrumental plural)
विकल्पाय (dative singular)
विकल्पाभ्याम् (dative dual)
विकल्पेभ्यः (dative plural)
विकल्पात् (ablative singular)
विकल्पाभ्याम् (ablative dual)
विकल्पेभ्यः (ablative plural)
विकल्पस्य (genitive singular)
विकल्पयोः (dual genitive)
विकल्पानाम् (genitive plural)
विकल्पे (locative singular)
विकल्पयोः (dual locative)
विकल्पेषु (locative plural)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: विकल्प (vikalp)

Urdu: وِکَلپ (vikalp)

Tamil: விகற்பம் (vikaṟpam)

From वि- (vi-) + कॢप् (kḷp, root) + -अ (-a).

(grammar) admission of an option or alternative, the allowing a rule to be observed or not at pleasure


स्वरान्तर

svarāntara (romanization)
स्वरान्तरम् (nominative singular)
स्वरान्तरे (dual nominative)
स्वरान्तराणि (nominative plural)
स्वरान्तरा1 (nominative plural)
स्वरान्तर (singular vocative)
स्वरान्तरे (dual vocative)
स्वरान्तराणि (plural vocative)
स्वरान्तरा1 (plural vocative)
स्वरान्तरम् (accusative singular)
स्वरान्तरे (accusative dual)
स्वरान्तराणि (accusative plural)
स्वरान्तरा1 (accusative plural)
स्वरान्तरेण (instrumental singular)
स्वरान्तराभ्याम् (dual instrumental)
स्वरान्तरैः (instrumental plural)
स्वरान्तरेभिः1 (instrumental plural)
स्वरान्तराय (dative singular)
स्वरान्तराभ्याम् (dative dual)
स्वरान्तरेभ्यः (dative plural)
स्वरान्तरात् (ablative singular)
स्वरान्तराभ्याम् (ablative dual)
स्वरान्तरेभ्यः (ablative plural)
स्वरान्तरस्य (genitive singular)
स्वरान्तरयोः (dual genitive)
स्वरान्तराणाम् (genitive plural)
स्वरान्तरे (locative singular)
स्वरान्तरयोः (dual locative)
स्वरान्तरेषु (locative plural)

/sʋɐ.ɾɑːn.tɐ.ɾɐ/

/s̪ʋɐˈɾɑːn̪.t̪ɐ.ɾɐ/

From स्वर (svára, “vowel”) + अन्तर (ántara, “interval”).


दन्तमूलीय

head

दन्तमूलीय • (dántamūlīya)

dántamūlīya (romanization)
दन्तमूलीयः (nominative singular)
दन्तमूलीयौ (dual nominative)
दन्तमूलीया1 (dual nominative)
दन्तमूलीयाः (nominative plural)
दन्तमूलीयासः1 (nominative plural)
दन्तमूलीय (singular vocative)
दन्तमूलीयौ (dual vocative)
दन्तमूलीया1 (dual vocative)
दन्तमूलीयाः (plural vocative)
दन्तमूलीयासः1 (plural vocative)
दन्तमूलीयम् (accusative singular)
दन्तमूलीयौ (accusative dual)
दन्तमूलीया1 (accusative dual)
दन्तमूलीयान् (accusative plural)
दन्तमूलीयेन (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयैः (instrumental plural)
दन्तमूलीयेभिः1 (instrumental plural)
दन्तमूलीयाय (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयात् (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयस्य (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीये (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयेषु (locative plural)
दन्तमूलीया (nominative singular)
दन्तमूलीये (dual nominative)
दन्तमूलीयाः (nominative plural)
दन्तमूलीये (singular vocative)
दन्तमूलीये (dual vocative)
दन्तमूलीयाः (plural vocative)
दन्तमूलीयाम् (accusative singular)
दन्तमूलीये (accusative dual)
दन्तमूलीयाः (accusative plural)
दन्तमूलीयया (instrumental singular)
दन्तमूलीया1 (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयाभिः (instrumental plural)
दन्तमूलीयायै (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयाभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयायाः (ablative singular)
दन्तमूलीयायै2 (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयाभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयायाः (genitive singular)
दन्तमूलीयायै2 (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीयायाम् (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयासु (locative plural)
दन्तमूलीयम् (nominative singular)
दन्तमूलीये (dual nominative)
दन्तमूलीयानि (nominative plural)
दन्तमूलीया1 (nominative plural)
दन्तमूलीय (singular vocative)
दन्तमूलीये (dual vocative)
दन्तमूलीयानि (plural vocative)
दन्तमूलीया1 (plural vocative)
दन्तमूलीयम् (accusative singular)
दन्तमूलीये (accusative dual)
दन्तमूलीयानि (accusative plural)
दन्तमूलीया1 (accusative plural)
दन्तमूलीयेन (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयैः (instrumental plural)
दन्तमूलीयेभिः1 (instrumental plural)
दन्तमूलीयाय (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयात् (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयस्य (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीये (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयेषु (locative plural)

From दन्त (dánta, “tooth”) + मूल (mū́la, “root”).

(phonetics) "toothroot" - a type of dental pronounced with the tip of the tongue at the root of the teeth


जिह्वामूलीय

जिह्वामूलीय • (jihvā́mūlīya)

jihvā́mūlīya (romanization)
जिह्वामूलीयः (nominative singular)
जिह्वामूलीयौ (dual nominative)
जिह्वामूलीया1 (dual nominative)
जिह्वामूलीयाः (nominative plural)
जिह्वामूलीयासः1 (nominative plural)
जिह्वामूलीय (singular vocative)
जिह्वामूलीयौ (dual vocative)
जिह्वामूलीया1 (dual vocative)
जिह्वामूलीयाः (plural vocative)
जिह्वामूलीयासः1 (plural vocative)
जिह्वामूलीयम् (accusative singular)
जिह्वामूलीयौ (accusative dual)
जिह्वामूलीया1 (accusative dual)
जिह्वामूलीयान् (accusative plural)
जिह्वामूलीयेन (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयैः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयेभिः1 (instrumental plural)
जिह्वामूलीयाय (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयात् (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयस्य (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीये (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयेषु (locative plural)
जिह्वामूलीया (nominative singular)
जिह्वामूलीये (dual nominative)
जिह्वामूलीयाः (nominative plural)
जिह्वामूलीये (singular vocative)
जिह्वामूलीये (dual vocative)
जिह्वामूलीयाः (plural vocative)
जिह्वामूलीयाम् (accusative singular)
जिह्वामूलीये (accusative dual)
जिह्वामूलीयाः (accusative plural)
जिह्वामूलीयया (instrumental singular)
जिह्वामूलीया1 (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयाभिः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयायै (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयाभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयायाः (ablative singular)
जिह्वामूलीयायै2 (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयाभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयायाः (genitive singular)
जिह्वामूलीयायै2 (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीयायाम् (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयासु (locative plural)
जिह्वामूलीयम् (nominative singular)
जिह्वामूलीये (dual nominative)
जिह्वामूलीयानि (nominative plural)
जिह्वामूलीया1 (nominative plural)
जिह्वामूलीय (singular vocative)
जिह्वामूलीये (dual vocative)
जिह्वामूलीयानि (plural vocative)
जिह्वामूलीया1 (plural vocative)
जिह्वामूलीयम् (accusative singular)
जिह्वामूलीये (accusative dual)
जिह्वामूलीयानि (accusative plural)
जिह्वामूलीया1 (accusative plural)
जिह्वामूलीयेन (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयैः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयेभिः1 (instrumental plural)
जिह्वामूलीयाय (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयात् (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयस्य (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीये (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयेषु (locative plural)

From जिह्वा (jihvā́, “tongue”) + मूल (mū́la, “root”).

(phonetics) "tongueroot" - uttered from the root of the tongue; guttural


वकार

vakāra (romanization)
वकारः (nominative singular)
वकारौ (dual nominative)
वकाराः (nominative plural)
वकार (singular vocative)
वकारौ (dual vocative)
वकाराः (plural vocative)
वकारम् (accusative singular)
वकारौ (accusative dual)
वकारान् (accusative plural)
वकारेन (instrumental singular)
वकाराभ्याम् (dual instrumental)
वकारैः (instrumental plural)
वकाराय (dative singular)
वकाराभ्याम् (dative dual)
वकारेभ्यः (dative plural)
वकारात् (ablative singular)
वकाराभ्याम् (ablative dual)
वकारेभ्यः (ablative plural)
वकारस्य (genitive singular)
वकारयोः (dual genitive)
वकारानाम् (genitive plural)
वकारे (locative singular)
वकारयोः (dual locative)
वकारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of वकार

व (va, the letter) + कार (kāra, term designating a letter or sound).

compound

The name of the Devanagari letter व (va).


सर्वनामन्

sarvanāman (romanization)
सर्वनाम (nominative singular)
सर्वनाम्नी (dual nominative)
सर्वनामनी (dual nominative)
सर्वनामानि (nominative plural)
सर्वनाम1 (nominative plural)
सर्वनामा1 (nominative plural)
सर्वनामन् (singular vocative)
सर्वनाम (singular vocative)
सर्वनाम्नी (dual vocative)
सर्वनामनी (dual vocative)
सर्वनामानि (plural vocative)
सर्वनाम1 (plural vocative)
सर्वनामा1 (plural vocative)
सर्वनाम (accusative singular)
सर्वनाम्नी (accusative dual)
सर्वनामनी (accusative dual)
सर्वनामानि (accusative plural)
सर्वनाम1 (accusative plural)
सर्वनामा1 (accusative plural)
सर्वनाम्ना (instrumental singular)
सर्वनामभ्याम् (dual instrumental)
सर्वनामभिः (instrumental plural)
सर्वनाम्ने (dative singular)
सर्वनामभ्याम् (dative dual)
सर्वनामभ्यः (dative plural)
सर्वनाम्नः (ablative singular)
सर्वनामभ्याम् (ablative dual)
सर्वनामभ्यः (ablative plural)
सर्वनाम्नः (genitive singular)
सर्वनाम्नोः (dual genitive)
सर्वनाम्नाम् (genitive plural)
सर्वनाम्नि (locative singular)
सर्वनामनि (locative singular)
सर्वनामन्1 (locative singular)
सर्वनाम्नोः (dual locative)
सर्वनामसु (locative plural)

/s̪ɐɾ.ʋɐˈn̪ɑː.mɐn̪/

From सर्व (sarva, “all”) + नामन् (nāman, “name”), literally "a name for all".


संज्ञापद

saṃjñāpada (romanization)
संज्ञापदम् (nominative singular)
संज्ञापदे (dual nominative)
संज्ञापदानि (nominative plural)
संज्ञापदा1 (nominative plural)
संज्ञापद (singular vocative)
संज्ञापदे (dual vocative)
संज्ञापदानि (plural vocative)
संज्ञापदा1 (plural vocative)
संज्ञापदम् (accusative singular)
संज्ञापदे (accusative dual)
संज्ञापदानि (accusative plural)
संज्ञापदा1 (accusative plural)
संज्ञापदेन (instrumental singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dual instrumental)
संज्ञापदैः (instrumental plural)
संज्ञापदेभिः1 (instrumental plural)
संज्ञापदाय (dative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dative dual)
संज्ञापदेभ्यः (dative plural)
संज्ञापदात् (ablative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (ablative dual)
संज्ञापदेभ्यः (ablative plural)
संज्ञापदस्य (genitive singular)
संज्ञापदयोः (dual genitive)
संज्ञापदानाम् (genitive plural)
संज्ञापदे (locative singular)
संज्ञापदयोः (dual locative)
संज्ञापदेषु (locative plural)

/sɐɲd͡ʑ.ɲɑː.pɐ.dɐ/

/s̪ɐɲd͡ʑˈɲɑː.pɐ.d̪ɐ/

From संज्ञा (saṃjñā, “noun”) + पद (pada, “word (grammar)”).


क्रियाविशेषण

sa-noun

क्रियाविशेषण • (kriyāviśeṣaṇa) stem, n

kriyāviśeṣaṇa (romanization)
क्रियाविशेषणम् (nominative singular)
क्रियाविशेषणे (dual nominative)
क्रियाविशेषणानि (nominative plural)
क्रियाविशेषणा1 (nominative plural)
क्रियाविशेषण (singular vocative)
क्रियाविशेषणे (dual vocative)
क्रियाविशेषणानि (plural vocative)
क्रियाविशेषणा1 (plural vocative)
क्रियाविशेषणम् (accusative singular)
क्रियाविशेषणे (accusative dual)
क्रियाविशेषणानि (accusative plural)
क्रियाविशेषणा1 (accusative plural)
क्रियाविशेषणेन (instrumental singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (dual instrumental)
क्रियाविशेषणैः (instrumental plural)
क्रियाविशेषणेभिः1 (instrumental plural)
क्रियाविशेषणाय (dative singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (dative dual)
क्रियाविशेषणेभ्यः (dative plural)
क्रियाविशेषणात् (ablative singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (ablative dual)
क्रियाविशेषणेभ्यः (ablative plural)
क्रियाविशेषणस्य (genitive singular)
क्रियाविशेषणयोः (dual genitive)
क्रियाविशेषणानाम् (genitive plural)
क्रियाविशेषणे (locative singular)
क्रियाविशेषणयोः (dual locative)
क्रियाविशेषणेषु (locative plural)

Pali: kiriyāvisesana

desc

क्रियाविशेषण

→ Hindi: क्रियाविशेषण (kriyāviśeṣaṇ)

→ Hindi: क्रियाविशेषण (kriyāviśeṣaṇ)

ક્રિયાવિશેષણ

→ Gujarati: ક્રિયાવિશેષણ (kriyāviśeṣaṇ)

ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ

→ Kannada: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

→ Kannada: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ

→ Tulu: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

→ Tulu: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

កិរិយាវិសេសន៍

→ Khmer: កិរិយាវិសេសន៍ (keriyaa visaeh)

ക്രിയാവിശേഷണം

→ Malayalam: ക്രിയാവിശേഷണം (kriyāviśēṣaṇaṁ)

กริยาวิเศษณ์

→ Thai: กริยาวิเศษณ์ (grì-yaa-wí-sèet)

/kɾi.jɑː.ʋiˈɕeː.ʂɐ.ɳɐ/

From क्रिया (kriyā, “verb”) + विशेषण (viśeṣaṇa, “adjective”).

com

(grammar) that which defines an action more closely: adverb


लैङ्ग

laiṅga (romanization)
लैङ्गः (nominative singular)
लैङ्गौ (dual nominative)
लैङ्गा1 (dual nominative)
लैङ्गाः (nominative plural)
लैङ्गासः1 (nominative plural)
लैङ्ग (singular vocative)
लैङ्गौ (dual vocative)
लैङ्गा1 (dual vocative)
लैङ्गाः (plural vocative)
लैङ्गासः1 (plural vocative)
लैङ्गम् (accusative singular)
लैङ्गौ (accusative dual)
लैङ्गा1 (accusative dual)
लैङ्गान् (accusative plural)
लैङ्गेन (instrumental singular)
लैङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गैः (instrumental plural)
लैङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लैङ्गाय (dative singular)
लैङ्गाभ्याम् (dative dual)
लैङ्गेभ्यः (dative plural)
लैङ्गात् (ablative singular)
लैङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गेभ्यः (ablative plural)
लैङ्गस्य (genitive singular)
लैङ्गयोः (dual genitive)
लैङ्गानाम् (genitive plural)
लैङ्गे (locative singular)
लैङ्गयोः (dual locative)
लैङ्गेषु (locative plural)
लैङ्गी (nominative singular)
लैङ्ग्यौ (dual nominative)
लैङ्गी1 (dual nominative)
लैङ्ग्यः (nominative plural)
लैङ्गीः1 (nominative plural)
लैङ्गि (singular vocative)
लैङ्ग्यौ (dual vocative)
लैङ्गी1 (dual vocative)
लैङ्ग्यः (plural vocative)
लैङ्गीः1 (plural vocative)
लैङ्गीम् (accusative singular)
लैङ्ग्यौ (accusative dual)
लैङ्गी1 (accusative dual)
लैङ्गीः (accusative plural)
लैङ्ग्या (instrumental singular)
लैङ्गीभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गीभिः (instrumental plural)
लैङ्ग्यै (dative singular)
लैङ्गीभ्याम् (dative dual)
लैङ्गीभ्यः (dative plural)
लैङ्ग्याः (ablative singular)
लैङ्ग्यै2 (ablative singular)
लैङ्गीभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गीभ्यः (ablative plural)
लैङ्ग्याः (genitive singular)
लैङ्ग्यै2 (genitive singular)
लैङ्ग्योः (dual genitive)
लैङ्गीनाम् (genitive plural)
लैङ्ग्याम् (locative singular)
लैङ्ग्योः (dual locative)
लैङ्गीषु (locative plural)
लैङ्गम् (nominative singular)
लैङ्गे (dual nominative)
लैङ्गानि (nominative plural)
लैङ्गा1 (nominative plural)
लैङ्ग (singular vocative)
लैङ्गे (dual vocative)
लैङ्गानि (plural vocative)
लैङ्गा1 (plural vocative)
लैङ्गम् (accusative singular)
लैङ्गे (accusative dual)
लैङ्गानि (accusative plural)
लैङ्गा1 (accusative plural)
लैङ्गेन (instrumental singular)
लैङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गैः (instrumental plural)
लैङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लैङ्गाय (dative singular)
लैङ्गाभ्याम् (dative dual)
लैङ्गेभ्यः (dative plural)
लैङ्गात् (ablative singular)
लैङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गेभ्यः (ablative plural)
लैङ्गस्य (genitive singular)
लैङ्गयोः (dual genitive)
लैङ्गानाम् (genitive plural)
लैङ्गे (locative singular)
लैङ्गयोः (dual locative)
लैङ्गेषु (locative plural)


समास

samāsa (romanization)
समासः (nominative singular)
समासौ (dual nominative)
समासा1 (dual nominative)
समासाः (nominative plural)
समासासः1 (nominative plural)
समास (singular vocative)
समासौ (dual vocative)
समासा1 (dual vocative)
समासाः (plural vocative)
समासासः1 (plural vocative)
समासम् (accusative singular)
समासौ (accusative dual)
समासा1 (accusative dual)
समासान् (accusative plural)
समासेन (instrumental singular)
समासाभ्याम् (dual instrumental)
समासैः (instrumental plural)
समासेभिः1 (instrumental plural)
समासाय (dative singular)
समासाभ्याम् (dative dual)
समासेभ्यः (dative plural)
समासात् (ablative singular)
समासाभ्याम् (ablative dual)
समासेभ्यः (ablative plural)
समासस्य (genitive singular)
समासयोः (dual genitive)
समासानाम् (genitive plural)
समासे (locative singular)
समासयोः (dual locative)
समासेषु (locative plural)

Pali: samāsa

→ Thai: สมาส (sà-màat)

Prakrit: 𑀲𑀫𑀸𑀲 (samāsa)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: समास (samās)

Urdu: سماس (samās)

→ Telugu: సమాసము (samāsamu)

/s̪ɐˈmɑː.s̪ɐ/

dvaṃdva द्वंद्व

bahuvrīhi बहुव्रीहि

tatpuruṣa तत्पुरुष

dvigu द्विगु

avyayībhāva अव्ययीभाव

(grammar) composition of words, a compound word (of which there are 6 kinds according to native grammarians, viz. dvaṃdva, bahuvrīhi, karmadhāraya, tatpuruṣa, dvigu, and avyayībhāva, an improper compound is called asthānasamāsa)


समस्

From सम्- (sam-, “together”) + अस् (as, “throw”).

pre

(grammar) to be compounded, form a compound


विरोधालंकार

virodhālaṃkāra (romanization)
विरोधालंकारः (nominative singular)
विरोधालंकारौ (dual nominative)
विरोधालंकारा1 (dual nominative)
विरोधालंकाराः (nominative plural)
विरोधालंकारासः1 (nominative plural)
विरोधालंकार (singular vocative)
विरोधालंकारौ (dual vocative)
विरोधालंकारा1 (dual vocative)
विरोधालंकाराः (plural vocative)
विरोधालंकारासः1 (plural vocative)
विरोधालंकारम् (accusative singular)
विरोधालंकारौ (accusative dual)
विरोधालंकारा1 (accusative dual)
विरोधालंकारान् (accusative plural)
विरोधालंकारेण (instrumental singular)
विरोधालंकाराभ्याम् (dual instrumental)
विरोधालंकारैः (instrumental plural)
विरोधालंकारेभिः1 (instrumental plural)
विरोधालंकाराय (dative singular)
विरोधालंकाराभ्याम् (dative dual)
विरोधालंकारेभ्यः (dative plural)
विरोधालंकारात् (ablative singular)
विरोधालंकाराभ्याम् (ablative dual)
विरोधालंकारेभ्यः (ablative plural)
विरोधालंकारस्य (genitive singular)
विरोधालंकारयोः (dual genitive)
विरोधालंकाराणाम् (genitive plural)
विरोधालंकारे (locative singular)
विरोधालंकारयोः (dual locative)
विरोधालंकारेषु (locative plural)

/ʋi.ɾɐw.dʱɑː.lɐŋ.kɑː.ɾɐ/

/ʋi.ɾoː.d̪ʱɑː.l̪ɐŋˈkɑː.ɾɐ/

From वि- (vi-) + रोध (rodha) + अलंकार (alaṃkāra).

af

(rhetoric) a figure of speech implying incongruity


शब्दालंकार

śabdālaṃkāra (romanization)
शब्दालंकारः (nominative singular)
शब्दालंकारौ (dual nominative)
शब्दालंकारा1 (dual nominative)
शब्दालंकाराः (nominative plural)
शब्दालंकारासः1 (nominative plural)
शब्दालंकार (singular vocative)
शब्दालंकारौ (dual vocative)
शब्दालंकारा1 (dual vocative)
शब्दालंकाराः (plural vocative)
शब्दालंकारासः1 (plural vocative)
शब्दालंकारम् (accusative singular)
शब्दालंकारौ (accusative dual)
शब्दालंकारा1 (accusative dual)
शब्दालंकारान् (accusative plural)
शब्दालंकारेण (instrumental singular)
शब्दालंकाराभ्याम् (dual instrumental)
शब्दालंकारैः (instrumental plural)
शब्दालंकारेभिः1 (instrumental plural)
शब्दालंकाराय (dative singular)
शब्दालंकाराभ्याम् (dative dual)
शब्दालंकारेभ्यः (dative plural)
शब्दालंकारात् (ablative singular)
शब्दालंकाराभ्याम् (ablative dual)
शब्दालंकारेभ्यः (ablative plural)
शब्दालंकारस्य (genitive singular)
शब्दालंकारयोः (dual genitive)
शब्दालंकाराणाम् (genitive plural)
शब्दालंकारे (locative singular)
शब्दालंकारयोः (dual locative)
शब्दालंकारेषु (locative plural)

desc

→ Hindi: शब्दालंकार (śabdālaṅkār)

→ Hindi: शब्दालंकार (śabdālaṅkār)

/ɕɐb.dɑː.lɐŋ.kɑː.ɾɐ/

[ɕɐb̚.dɑː.lɐŋ.kɑː.ɾɐ]

/ɕɐb.d̪ɑː.l̪ɐŋˈkɑː.ɾɐ/

[ɕɐb̚.d̪ɑː.l̪ɐŋˈkɑː.ɾɐ]

(rhetoric) embellishment of the sound (of a sentence by rhyming, alliteration etc.)


अर्थालंकार

arthālaṃkāra (romanization)
अर्थालंकारः (nominative singular)
अर्थालंकारौ (dual nominative)
अर्थालंकारा1 (dual nominative)
अर्थालंकाराः (nominative plural)
अर्थालंकारासः1 (nominative plural)
अर्थालंकार (singular vocative)
अर्थालंकारौ (dual vocative)
अर्थालंकारा1 (dual vocative)
अर्थालंकाराः (plural vocative)
अर्थालंकारासः1 (plural vocative)
अर्थालंकारम् (accusative singular)
अर्थालंकारौ (accusative dual)
अर्थालंकारा1 (accusative dual)
अर्थालंकारान् (accusative plural)
अर्थालंकारेण (instrumental singular)
अर्थालंकाराभ्याम् (dual instrumental)
अर्थालंकारैः (instrumental plural)
अर्थालंकारेभिः1 (instrumental plural)
अर्थालंकाराय (dative singular)
अर्थालंकाराभ्याम् (dative dual)
अर्थालंकारेभ्यः (dative plural)
अर्थालंकारात् (ablative singular)
अर्थालंकाराभ्याम् (ablative dual)
अर्थालंकारेभ्यः (ablative plural)
अर्थालंकारस्य (genitive singular)
अर्थालंकारयोः (dual genitive)
अर्थालंकाराणाम् (genitive plural)
अर्थालंकारे (locative singular)
अर्थालंकारयोः (dual locative)
अर्थालंकारेषु (locative plural)

→ Hindi: अर्थालंकार (arthālaṅkār)

/ɐɾ.tʰɑː.lɐŋ.kɑː.ɾɐ/

/ɐɾ.t̪ʰɑː.l̪ɐŋˈkɑː.ɾɐ/

(rhetoric) embellishment of the sense by poetical figures, etc.


आलंकारिक

ālaṃkārika (romanization)
आलंकारिकः (nominative singular)
आलंकारिकौ (dual nominative)
आलंकारिका1 (dual nominative)
आलंकारिकाः (nominative plural)
आलंकारिकासः1 (nominative plural)
आलंकारिक (singular vocative)
आलंकारिकौ (dual vocative)
आलंकारिका1 (dual vocative)
आलंकारिकाः (plural vocative)
आलंकारिकासः1 (plural vocative)
आलंकारिकम् (accusative singular)
आलंकारिकौ (accusative dual)
आलंकारिका1 (accusative dual)
आलंकारिकान् (accusative plural)
आलंकारिकेण (instrumental singular)
आलंकारिकाभ्याम् (dual instrumental)
आलंकारिकैः (instrumental plural)
आलंकारिकेभिः1 (instrumental plural)
आलंकारिकाय (dative singular)
आलंकारिकाभ्याम् (dative dual)
आलंकारिकेभ्यः (dative plural)
आलंकारिकात् (ablative singular)
आलंकारिकाभ्याम् (ablative dual)
आलंकारिकेभ्यः (ablative plural)
आलंकारिकस्य (genitive singular)
आलंकारिकयोः (dual genitive)
आलंकारिकाणाम् (genitive plural)
आलंकारिके (locative singular)
आलंकारिकयोः (dual locative)
आलंकारिकेषु (locative plural)

/ɑː.l̪ɐŋˈkɑː.ɾi.kɐ/

(rhetoric) a writer on rhetoric, a rhetorician


नकार

nakāra (romanization)
नकारः (nominative singular)
नकारौ (dual nominative)
नकारा1 (dual nominative)
नकाराः (nominative plural)
नकारासः1 (nominative plural)
नकार (singular vocative)
नकारौ (dual vocative)
नकारा1 (dual vocative)
नकाराः (plural vocative)
नकारासः1 (plural vocative)
नकारम् (accusative singular)
नकारौ (accusative dual)
नकारा1 (accusative dual)
नकारान् (accusative plural)
नकारेण (instrumental singular)
नकाराभ्याम् (dual instrumental)
नकारैः (instrumental plural)
नकारेभिः1 (instrumental plural)
नकाराय (dative singular)
नकाराभ्याम् (dative dual)
नकारेभ्यः (dative plural)
नकारात् (ablative singular)
नकाराभ्याम् (ablative dual)
नकारेभ्यः (ablative plural)
नकारस्य (genitive singular)
नकारयोः (dual genitive)
नकाराणाम् (genitive plural)
नकारे (locative singular)
नकारयोः (dual locative)
नकारेषु (locative plural)

/n̪ɐˈkɑː.ɾɐ/

From न (na, “the Devanagari letter na”) + कार (kāra, “the term used in designating a letter or sound or indeclinable word”).


कान्ति

kānti (romanization)
कान्तिः (nominative singular)
कान्ती (dual nominative)
कान्तयः (nominative plural)
कान्ते (singular vocative)
कान्ती (dual vocative)
कान्तयः (plural vocative)
कान्तिम् (accusative singular)
कान्ती (accusative dual)
कान्तीः (accusative plural)
कान्त्या (instrumental singular)
कान्ती1 (instrumental singular)
कान्तिभ्याम् (dual instrumental)
कान्तिभिः (instrumental plural)
कान्तये (dative singular)
कान्त्यै2 (dative singular)
कान्ती1 (dative singular)
कान्तिभ्याम् (dative dual)
कान्तिभ्यः (dative plural)
कान्तेः (ablative singular)
कान्त्याः2 (ablative singular)
कान्त्यै3 (ablative singular)
कान्तिभ्याम् (ablative dual)
कान्तिभ्यः (ablative plural)
कान्तेः (genitive singular)
कान्त्याः2 (genitive singular)
कान्त्यै3 (genitive singular)
कान्त्योः (dual genitive)
कान्तीनाम् (genitive plural)
कान्तौ (locative singular)
कान्त्याम्2 (locative singular)
कान्ता1 (locative singular)
कान्त्योः (dual locative)
कान्तिषु (locative plural)

From कम् (kam, “to desire, wish”, root) + -ति (-ti).

सूर्यकान्ति

the splendor of the sun, sunlight, sunshine


इङ्गन

iṅgana (romanization)
इङ्गनम् (nominative singular)
इङ्गने (dual nominative)
इङ्गनानि (nominative plural)
इङ्गना1 (nominative plural)
इङ्गन (singular vocative)
इङ्गने (dual vocative)
इङ्गनानि (plural vocative)
इङ्गना1 (plural vocative)
इङ्गनम् (accusative singular)
इङ्गने (accusative dual)
इङ्गनानि (accusative plural)
इङ्गना1 (accusative plural)
इङ्गनेन (instrumental singular)
इङ्गनाभ्याम् (dual instrumental)
इङ्गनैः (instrumental plural)
इङ्गनेभिः1 (instrumental plural)
इङ्गनाय (dative singular)
इङ्गनाभ्याम् (dative dual)
इङ्गनेभ्यः (dative plural)
इङ्गनात् (ablative singular)
इङ्गनाभ्याम् (ablative dual)
इङ्गनेभ्यः (ablative plural)
इङ्गनस्य (genitive singular)
इङ्गनयोः (dual genitive)
इङ्गनानाम् (genitive plural)
इङ्गने (locative singular)
इङ्गनयोः (dual locative)
इङ्गनेषु (locative plural)

→ Hindi: इंगन (iṅgan)

/ˈiŋ.ɡɐ.n̪ɐ/

(grammar) separation of one member of a compound from another


युक्ति

yukti (romanization)
युक्तिः (nominative singular)
युक्ती (dual nominative)
युक्तयः (nominative plural)
युक्ते (singular vocative)
युक्ती (dual vocative)
युक्तयः (plural vocative)
युक्तिम् (accusative singular)
युक्ती (accusative dual)
युक्तीः (accusative plural)
युक्त्या (instrumental singular)
युक्ती1 (instrumental singular)
युक्तिभ्याम् (dual instrumental)
युक्तिभिः (instrumental plural)
युक्तये (dative singular)
युक्त्यै2 (dative singular)
युक्ती1 (dative singular)
युक्तिभ्याम् (dative dual)
युक्तिभ्यः (dative plural)
युक्तेः (ablative singular)
युक्त्याः2 (ablative singular)
युक्त्यै3 (ablative singular)
युक्तिभ्याम् (ablative dual)
युक्तिभ्यः (ablative plural)
युक्तेः (genitive singular)
युक्त्याः2 (genitive singular)
युक्त्यै3 (genitive singular)
युक्त्योः (dual genitive)
युक्तीनाम् (genitive plural)
युक्तौ (locative singular)
युक्त्याम्2 (locative singular)
युक्ता1 (locative singular)
युक्त्योः (dual locative)
युक्तिषु (locative plural)

desctree

Pali: yutti
→ Burmese: ယုတ္တိ (yutti.)
→ Khmer: យុត្តិ (yutteʼ)
→ Lao: ຍຸດຕິ (nyut ti)
→ Thai: ยุติ (yút-dtì)

Ashokan Prakrit:

Maharastri Prakrit: 𑀚𑀼𑀢𑁆𑀢𑀺 (jutti)

→ Bengali: যুক্তি (jukti) (learned)

→ Santali: ᱡᱩᱠᱛᱤ (jukti)

→ Telugu: యుక్తి (yukti) (learned)

→ Hindi: युक्ति (yukti) (learned)

From युज् (yuj) + -ति (-ti), ultimately from Proto-Indo-European *yewg-.

(rhetoric) emblematic or mystical expression of purpose

(grammar) connection of words, a sentence


विसर्ग

visargá (romanization)
विसर्गः (nominative singular)
विसर्गौ (dual nominative)
विसर्गा1 (dual nominative)
विसर्गाः (nominative plural)
विसर्गासः1 (nominative plural)
विसर्ग (singular vocative)
विसर्गौ (dual vocative)
विसर्गा1 (dual vocative)
विसर्गाः (plural vocative)
विसर्गासः1 (plural vocative)
विसर्गम् (accusative singular)
विसर्गौ (accusative dual)
विसर्गा1 (accusative dual)
विसर्गान् (accusative plural)
विसर्गेण (instrumental singular)
विसर्गाभ्याम् (dual instrumental)
विसर्गैः (instrumental plural)
विसर्गेभिः1 (instrumental plural)
विसर्गाय (dative singular)
विसर्गाभ्याम् (dative dual)
विसर्गेभ्यः (dative plural)
विसर्गात् (ablative singular)
विसर्गाभ्याम् (ablative dual)
विसर्गेभ्यः (ablative plural)
विसर्गस्य (genitive singular)
विसर्गयोः (dual genitive)
विसर्गाणाम् (genitive plural)
विसर्गे (locative singular)
विसर्गयोः (dual locative)
विसर्गेषु (locative plural)

→ English: visarga

/ʋi.sɐɾ.ɡɐ́/

/ʋiˈs̪ɐɾ.ɡɐ/

From वि- (vi-, “away; about; in different directions”) + सृज् (sṛj, “to send forth; to release; to emit; etc.”, root) + -अ (-a, nominalization suffix). The root is inherited from Proto-Indo-European *selǵ- (“to let go, send”).

inh

(phonetics) the visarga; the symbol "ः" denoting the voiceless glottal fricative


लोप

lópa (romanization)
लोपः (nominative singular)
लोपौ (dual nominative)
लोपा1 (dual nominative)
लोपाः (nominative plural)
लोपासः1 (nominative plural)
लोप (singular vocative)
लोपौ (dual vocative)
लोपा1 (dual vocative)
लोपाः (plural vocative)
लोपासः1 (plural vocative)
लोपम् (accusative singular)
लोपौ (accusative dual)
लोपा1 (accusative dual)
लोपान् (accusative plural)
लोपेन (instrumental singular)
लोपाभ्याम् (dual instrumental)
लोपैः (instrumental plural)
लोपेभिः1 (instrumental plural)
लोपाय (dative singular)
लोपाभ्याम् (dative dual)
लोपेभ्यः (dative plural)
लोपात् (ablative singular)
लोपाभ्याम् (ablative dual)
लोपेभ्यः (ablative plural)
लोपस्य (genitive singular)
लोपयोः (dual genitive)
लोपानाम् (genitive plural)
लोपे (locative singular)
लोपयोः (dual locative)
लोपेषु (locative plural)

Gujarati: લોપ (lop)

Hindi: लोप (lop)

Bengali: লোপ (lōp)

Pali: lopa

→ Thai: ลบ (lóp)

From Proto-Indo-Aryan *Hláwpas, from Proto-Indo-Iranian *Hláwpas, from Proto-Indo-European *Hrówp-o-s, from the root *Hrewp- (“to break, tear (up)”) + *-os. Cognate with Proto-Germanic *raubaz (“rape; robbery”).


स्पृष्ट

sa-adj

स्पृष्ट • (spṛṣṭa) stem

spṛṣṭa (romanization)
स्पृष्टः (nominative singular)
स्पृष्टौ (dual nominative)
स्पृष्टा1 (dual nominative)
स्पृष्टाः (nominative plural)
स्पृष्टासः1 (nominative plural)
स्पृष्ट (singular vocative)
स्पृष्टौ (dual vocative)
स्पृष्टा1 (dual vocative)
स्पृष्टाः (plural vocative)
स्पृष्टासः1 (plural vocative)
स्पृष्टम् (accusative singular)
स्पृष्टौ (accusative dual)
स्पृष्टा1 (accusative dual)
स्पृष्टान् (accusative plural)
स्पृष्टेन (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टैः (instrumental plural)
स्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
स्पृष्टाय (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टेभ्यः (dative plural)
स्पृष्टात् (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टस्य (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टे (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टेषु (locative plural)
स्पृष्टा (nominative singular)
स्पृष्टे (dual nominative)
स्पृष्टाः (nominative plural)
स्पृष्टे (singular vocative)
स्पृष्टे (dual vocative)
स्पृष्टाः (plural vocative)
स्पृष्टाम् (accusative singular)
स्पृष्टे (accusative dual)
स्पृष्टाः (accusative plural)
स्पृष्टया (instrumental singular)
स्पृष्टा1 (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टाभिः (instrumental plural)
स्पृष्टायै (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टाभ्यः (dative plural)
स्पृष्टायाः (ablative singular)
स्पृष्टायै2 (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टाभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टायाः (genitive singular)
स्पृष्टायै2 (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टायाम् (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टासु (locative plural)
स्पृष्टम् (nominative singular)
स्पृष्टे (dual nominative)
स्पृष्टानि (nominative plural)
स्पृष्टा1 (nominative plural)
स्पृष्ट (singular vocative)
स्पृष्टे (dual vocative)
स्पृष्टानि (plural vocative)
स्पृष्टा1 (plural vocative)
स्पृष्टम् (accusative singular)
स्पृष्टे (accusative dual)
स्पृष्टानि (accusative plural)
स्पृष्टा1 (accusative plural)
स्पृष्टेन (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टैः (instrumental plural)
स्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
स्पृष्टाय (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टेभ्यः (dative plural)
स्पृष्टात् (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टस्य (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टे (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टेषु (locative plural)

/ˈs̪pr̩ʂ.ʈɐ/

From स्पृश् (spṛś, “to touch”, root) + -त (-ta).

suf

(grammar) formed by complete contact of the organs of utterance


उल्लास

ullāsa (romanization)
उल्लासः (nominative singular)
उल्लासौ (dual nominative)
उल्लासा1 (dual nominative)
उल्लासाः (nominative plural)
उल्लासासः1 (nominative plural)
उल्लास (singular vocative)
उल्लासौ (dual vocative)
उल्लासा1 (dual vocative)
उल्लासाः (plural vocative)
उल्लासासः1 (plural vocative)
उल्लासम् (accusative singular)
उल्लासौ (accusative dual)
उल्लासा1 (accusative dual)
उल्लासान् (accusative plural)
उल्लासेन (instrumental singular)
उल्लासाभ्याम् (dual instrumental)
उल्लासैः (instrumental plural)
उल्लासेभिः1 (instrumental plural)
उल्लासाय (dative singular)
उल्लासाभ्याम् (dative dual)
उल्लासेभ्यः (dative plural)
उल्लासात् (ablative singular)
उल्लासाभ्याम् (ablative dual)
उल्लासेभ्यः (ablative plural)
उल्लासस्य (genitive singular)
उल्लासयोः (dual genitive)
उल्लासानाम् (genitive plural)
उल्लासे (locative singular)
उल्लासयोः (dual locative)
उल्लासेषु (locative plural)

Prakrit: *𑀉𑀮𑁆𑀮𑀸𑀲 (*ullāsa) (compare 𑀉𑀮𑁆𑀮𑀸𑀲𑀕 (ullāsaga))

Maharastri Prakrit:

→ Telugu: ఉల్లాసం (ullāsaṁ)

→ Hindi: उल्लास (ullās) (learned)

→ Malayalam: ഉല്ലാസം (ullāsaṁ)

/ul̪ˈl̪ɑː.s̪ɐ/

From उद्- (ud-, “over, upon”) + लास (lāsa, “jumping, dancing”).

affix

(rhetoric) giving prominence to any object by comparison or opposition


चिन्ता

cintā́ (romanization)
चिन्ता (nominative singular)
चिन्ते (dual nominative)
चिन्ताः (nominative plural)
चिन्ते (singular vocative)
चिन्ते (dual vocative)
चिन्ताः (plural vocative)
चिन्ताम् (accusative singular)
चिन्ते (accusative dual)
चिन्ताः (accusative plural)
चिन्तया (instrumental singular)
चिन्ता1 (instrumental singular)
चिन्ताभ्याम् (dual instrumental)
चिन्ताभिः (instrumental plural)
चिन्तायै (dative singular)
चिन्ताभ्याम् (dative dual)
चिन्ताभ्यः (dative plural)
चिन्तायाः (ablative singular)
चिन्तायै2 (ablative singular)
चिन्ताभ्याम् (ablative dual)
चिन्ताभ्यः (ablative plural)
चिन्तायाः (genitive singular)
चिन्तायै2 (genitive singular)
चिन्तयोः (dual genitive)
चिन्तानाम् (genitive plural)
चिन्तायाम् (locative singular)
चिन्तयोः (dual locative)
चिन्तासु (locative plural)

Pali: cintā

Prakrit: 𑀘𑀺𑀁𑀢𑀸 (ciṃtā)

Kannada: ಚಿಂತೆ (cinte)

Punjabi: ਚਿੰਦਾ (cindā)

→ Bengali: চিন্তা (cinta) (learned)

desc

→ Early Assamese: চিন্তা (cinta) (learned)

Assamese: চিন্তা (sinta)

→ Gujarati: ચિંતા (cintā) (learned)

→ Hindustani: cintā (learned)

Hindi: चिंता

Urdu: چِنْتا (cintā)

→ Marathi: चिंता (cintā) (learned)

→ Telugu: చింత (cinta) (learned)

→ Tamil: சிந்தை (cintai), சிந்தனை (cintaṉai)

Malay: cinta

Indonesian: cinta

Tagalog: sinta

/ˈt͡ɕin̪.t̪ɑː/

From चिन्त् (cint, “to think, worry”, root) + -आ (-ā).

suf

(rhetoric) anxiety, considered as one of the 33 subordinate feelings


अनुष्टुभ्

sa-noun

अनुष्टुभ् • (anuṣṭúbh) stem, f

anuṣṭúbh (romanization)
अनुष्टुप् (nominative singular)
अनुष्टुक् (nominative singular)
अनुष्टुभौ (dual nominative)
अनुष्टुभा1 (dual nominative)
अनुष्टुभः (nominative plural)
अनुष्टुप् (singular vocative)
अनुष्टुभौ (dual vocative)
अनुष्टुभा1 (dual vocative)
अनुष्टुभः (plural vocative)
अनुष्टुभम् (accusative singular)
अनुष्टुभौ (accusative dual)
अनुष्टुभा1 (accusative dual)
अनुष्टुभः (accusative plural)
अनुष्टुभा (instrumental singular)
अनुष्टुब्भ्याम् (dual instrumental)
अनुष्टुग्भ्याम् (dual instrumental)
अनुष्टुब्भिः (instrumental plural)
अनुष्टुभे (dative singular)
अनुष्टुब्भ्याम् (dative dual)
अनुष्टुग्भ्याम् (dative dual)
अनुष्टुब्भ्यः (dative plural)
अनुष्टुभः (ablative singular)
अनुष्टुब्भ्याम् (ablative dual)
अनुष्टुग्भ्याम् (ablative dual)
अनुष्टुब्भ्यः (ablative plural)
अनुष्टुभः (genitive singular)
अनुष्टुभोः (dual genitive)
अनुष्टुभाम् (genitive plural)
अनुष्टुभि (locative singular)
अनुष्टुभोः (dual locative)
अनुष्टुप्सु (locative plural)

Traditionally explained as अनु- (anu-, “after”) + स्तुभ् (stubh, “to praise; to utter a joyful sound”, root), literally “following in praise”, referring to the way it follows the three-pāda (8-syllable unit) गायत्री (gāyatrī) with its four pādas.

prefix

अ॒ग्नेर्गा॑य॒त्र्य॑भवत्स॒युग्वो॒ष्णिह॑या सवि॒ता सं ब॑भूव।
अ॒नु॒ष्टुभा॒ सोम॑ उ॒क्थैर्मह॑स्वा॒न्बृह॒स्पते॑र्बृह॒ती वाच॑मावत्॥
agnérgāyatryàbhavatsayúgvoṣṇíhayā savitā́ sáṃ babhūva.
anuṣṭúbhā sóma ukthaírmáhasvānbṛ́haspáterbṛhatī́ vā́camāvat.
Closely was Gāyatrī conjoined with Agni, and closely Savitā combined with Usnih.

Brilliant with Ukthas, Soma joined Anuṣṭubh: Bṛhaspati's voice by Bṛhati was aided.

(prosody) the Anuṣṭubh (a category of poetic measures characterised by 32-syllable verses)


कर्तृ

kartṛ́ (romanization)
कर्ता (nominative singular)
कर्तारौ (dual nominative)
कर्तारा1 (dual nominative)
कर्तारः (nominative plural)
कर्तः (singular vocative)
कर्तारौ (dual vocative)
कर्तारा1 (dual vocative)
कर्तारः (plural vocative)
कर्तारम् (accusative singular)
कर्तारौ (accusative dual)
कर्तारा1 (accusative dual)
कर्तॄन् (accusative plural)
कर्त्रा (instrumental singular)
कर्तृभ्याम् (dual instrumental)
कर्तृभिः (instrumental plural)
कर्त्रे (dative singular)
कर्तृभ्याम् (dative dual)
कर्तृभ्यः (dative plural)
कर्तुः (ablative singular)
कर्तृभ्याम् (ablative dual)
कर्तृभ्यः (ablative plural)
कर्तुः (genitive singular)
कर्त्रोः (dual genitive)
कर्तॄणाम् (genitive plural)
कर्तरि (locative singular)
कर्त्रोः (dual locative)
कर्तृषु (locative plural)
कर्ता (nominative singular)
कर्तारौ (dual nominative)
कर्तारा1 (dual nominative)
कर्तारः (nominative plural)
कर्तः (singular vocative)
कर्तारौ (dual vocative)
कर्तारा1 (dual vocative)
कर्तारः (plural vocative)
कर्तारम् (accusative singular)
कर्तारौ (accusative dual)
कर्तारा1 (accusative dual)
कर्तॄः (accusative plural)
कर्त्रा (instrumental singular)
कर्तृभ्याम् (dual instrumental)
कर्तृभिः (instrumental plural)
कर्त्रे (dative singular)
कर्तृभ्याम् (dative dual)
कर्तृभ्यः (dative plural)
कर्तुः (ablative singular)
कर्तृभ्याम् (ablative dual)
कर्तृभ्यः (ablative plural)
कर्तुः (genitive singular)
कर्त्रोः (dual genitive)
कर्तॄणाम् (genitive plural)
कर्तरि (locative singular)
कर्त्रोः (dual locative)
कर्तृषु (locative plural)
कर्तृ (nominative singular)
कर्तृणी (dual nominative)
कर्तॄणि (nominative plural)
कर्तृ (singular vocative)
कर्तः (singular vocative)
कर्तृणी (dual vocative)
कर्तॄणि (plural vocative)
कर्तृ (accusative singular)
कर्तृणी (accusative dual)
कर्तॄणि (accusative plural)
कर्तृणा (instrumental singular)
कर्तृभ्याम् (dual instrumental)
कर्तृभिः (instrumental plural)
कर्तृणे (dative singular)
कर्तृभ्याम् (dative dual)
कर्तृभ्यः (dative plural)
कर्तृणः (ablative singular)
कर्तृभ्याम् (ablative dual)
कर्तृभ्यः (ablative plural)
कर्तृणः (genitive singular)
कर्तृणोः (dual genitive)
कर्तॄणाम् (genitive plural)
कर्तृणि (locative singular)
कर्तृणोः (dual locative)
कर्तृषु (locative plural)

From कृ (kṛ, “to do; to make”, root) + -तृ (-tṛ, agent suffix) with guṇa. Compare Latin creātor.

suffix

(grammar, in the masculine) the agent of an action; the active noun; the subject


ऊष्मन्

sa-noun

ऊष्मन् • (ūṣmán) stem, m

ūṣmán (romanization)
ऊष्मा (nominative singular)
ऊष्माणौ (dual nominative)
ऊष्माणा1 (dual nominative)
ऊष्माणः (nominative plural)
ऊष्मन् (singular vocative)
ऊष्माणौ (dual vocative)
ऊष्माणा1 (dual vocative)
ऊष्माणः (plural vocative)
ऊष्माणम् (accusative singular)
ऊष्माणौ (accusative dual)
ऊष्माणा1 (accusative dual)
ऊष्मणः (accusative plural)
ऊष्मणा (instrumental singular)
ऊष्मभ्याम् (dual instrumental)
ऊष्मभिः (instrumental plural)
ऊष्मणे (dative singular)
ऊष्मभ्याम् (dative dual)
ऊष्मभ्यः (dative plural)
ऊष्मणः (ablative singular)
ऊष्मभ्याम् (ablative dual)
ऊष्मभ्यः (ablative plural)
ऊष्मणः (genitive singular)
ऊष्मणोः (dual genitive)
ऊष्मणाम् (genitive plural)
ऊष्मणि (locative singular)
ऊष्मन्1 (locative singular)
ऊष्मणोः (dual locative)
ऊष्मसु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri:

Arabic script: ووٗہہٕ (wūhụ)

Devanagari script: वूहॖ (wūhụ)

desctree

Prakrit: 𑀉𑀫𑁆𑀳 (umha)
Magadhi Prakrit:
Assamese: উম (um)
Middle Bengali: ওম (ōm); উম (um)
Maithili: ōph
Devanagari script: ओफ
Tirhuta script: 𑒍𑒤
Maharastri Prakrit:
Konkani: hūm
Devanagari script: हूम
Kannada script: ಹೂಮ್
Latin script: hum
Paisaci Prakrit:
Takka Apabhramsa:
Old Punjabi: ਹੁੰਮਸ (hummasa)
Punjabi: hummha, hummasa
Gurmukhi script: ਹੁੰਮ੍ਹ, ਹੁੰਮਸ
Shahmukhi script: ہُمھّ, ہُمَّھس
Vracada Apabhramsa:
Sindhi:
Arabic script: اُس
Devanagari script: उस
Sauraseni Prakrit:
Gurjara Apabhramsa:
Gujarati: હૂંફ (hū̃ph)
Marwari: ऊमस (ūmas)

(grammar) the name applied to certain sounds, namely श् (ś), ष् (ṣ), स् (s), ह् (h), ः (ḥ), ं (ṃ), ष्क् (ṣk), and ष्प् (ṣp)


मन्दाक्रान्त

(prosody) A poetic meter consisting of 4 X 17 syllables