कर्मन्

kárman (romanization)
कर्म (nominative singular)
कर्मणी (dual nominative)
कर्माणि (nominative plural)
कर्म1 (nominative plural)
कर्मा1 (nominative plural)
कर्मन् (singular vocative)
कर्म (singular vocative)
कर्मणी (dual vocative)
कर्माणि (plural vocative)
कर्म1 (plural vocative)
कर्मा1 (plural vocative)
कर्म (accusative singular)
कर्मणी (accusative dual)
कर्माणि (accusative plural)
कर्म1 (accusative plural)
कर्मा1 (accusative plural)
कर्मणा (instrumental singular)
कर्मभ्याम् (dual instrumental)
कर्मभिः (instrumental plural)
कर्मणे (dative singular)
कर्मभ्याम् (dative dual)
कर्मभ्यः (dative plural)
कर्मणः (ablative singular)
कर्मभ्याम् (ablative dual)
कर्मभ्यः (ablative plural)
कर्मणः (genitive singular)
कर्मणोः (dual genitive)
कर्मणाम् (genitive plural)
कर्मणि (locative singular)
कर्मन्1 (locative singular)
कर्मणोः (dual locative)
कर्मसु (locative plural)

Dardic:

Kalasha: krom

Kashmiri: کٲم (kạ̄m)

desctree

Prakrit: 𑀓𑀫𑁆𑀫 (kamma)
Central:
Western Hindi:
Old Hindi: काम (kāma)
Braj: काम (kām)
Hindustani: kām
Hindi: काम
Urdu: کَام
Eastern:
Bengali-Assamese:
Early Assamese: কাম (kamo)
Assamese: কাম (kam)
Old Bengali: কাম (kāma)
Middle Bengali: কাম (kam)
Bengali: কাম (kam)
Rohingya: ham
Chakma: 𑄇𑄟𑄴 (kām)
Bihari:
Bhojpuri: kām
Devanagari script: काम
Kaithi script: 𑂍𑂰𑂧
Maithili: kām
Devanagari script: काम
Tirhuta script: 𑒏𑒰𑒧
Odia: କାମ (kāma)
Northern:
Central Pahari:
Garhwali: काम (kām)
Eastern Pahari:
Nepali: काम (kām)
Western Pahari:
Dogri: kamma
Devanagari script: कम्म
Dogra script: 𑠊𑠢𑠹𑠢
Northwestern:
Kachchi: કમ (kam)
Old Punjabi: ਕੰਮੁ (kammu)
Punjabi: kamm
Gurmukhi script: ਕੰਮ
Shahmukhi script: کَمّ
Saraiki: kamm
Devanagari script: कम्म
Multani script: 𑊄𑊠
Shahmukhi script: کَمّ
Sindhi: kamu
Arabic script: ڪَمُ
Devanagari script: कमु
Khudawadi script: 𑊺𑋗𑋣
Southern:
Insular:
Dhivehi: ކަން (kan̊)
Sinhalese: කම (kama)
Marathi-Konkani:
Konkani: kām
Devanagari script: काम
Kannada script: ಕಾಮ್
Latin script: kam
Old Marathi: kāma
Devanagari script: काम
Modi script: 𑘎𑘰𑘦
Marathi: kām
Devanagari script: काम
Modi script: 𑘎𑘰𑘦
Varhadi: kām
Devanagari script: काम
Modi script: 𑘎𑘰𑘦
Western:
Ahirani: काम (kām)
Old Gujarati: कंम (kaṃma)
Gojri: کَم (kamm)
Middle Gujarati: काम
Gujarati: કામ (kām), કામું (kāmũ)
Malvi: काम (kām)
Marwari:
Devanagari script: काम (kām)
Mahajani script: 𑅕𑅬 (km)
Nimadi: काम (kām)

Pali: kamma
→ Burmese: ကံ (kam)
→ Khmer: កម្ម (kam)
→ Lao: ກຳ (kam)
→ Thai: กรรม (gam)

→ Bengali: কর্ম (kormo)

→ Middle Chinese: 羯磨 (MC kjot ma|maH)

→ Japanese: 羯磨 (katsuma)

→ Korean: 갈마 (galma)

→ Dutch: karma (perhaps via English)

→ English: karma

→ Esperanto: karmo

→ Finnish: karma

→ Georgian: კარმა (ḳarma)

→ German: Karma

→ Gujarati: કર્મ (karma)

→ Hindi: कर्म (karm)

→ Icelandic: karma

→ Italian: karma

→ Japanese: カルマ (karuma)

→ Kannada: ಕರ್ಮ (karma)

→ Old Khmer: karmma

→ Thai: กรรม (gam)

→ Malayalam: കർമ്മം (kaṟmmaṁ)

→ Marathi: कर्म (karma)

→ Old Marathi: 𑘎𑘨𑘿𑘦 (karma)

→ Odia: କର୍ମ (karma)

→ Polish: karma

→ Portuguese: carma

→ Punjabi: ਕਰਮ (karam)/→ Punjabi: کَرَم (karam)

→ Russian: ка́рма (kárma)

→ Serbo-Croatian: ка̏рма / kȁrma

→ Spanish: karma

desc

→ Tamil: கருமம் (karumam), கர்மா (karmā)

→ Telugu: కర్మ (karma), కర్మము (karmamu)

→ Tocharian B: kārm

→ Turkish: karma

Etymology tree
Proto-Indo-European *kʷer-
Sanskrit कृ (kṛ)
Sanskrit -मन् (-man)
Sanskrit कर्मन् (karman)
According to Uṇ. iv, 144 an inner-Sanskrit derivation from the root कृ (kṛ, “to do, make, perform etc.”) + -मन् (-man). If inherited from Proto-Indo-European *kʷérmn̥, the paradigm must have been leveled from the weak stem, e.g. Proto-Indo-Iranian *čárma, *kr̥mán- > Proto-Indo-Aryan *kárma, *kárman-.

sa-root

कटं करोति (kaṭaṃ karoti)

पुत्रं प्रसूते (putraṃ prasūte) — she bears a son; विकार्य (vi-kārya), when change is implied either of the substance and form:

काष्ठं भस्म करोति (kāṣṭhaṃ bhasma karoti)

he reduces fuel to ashes; or of the form only e.g.

सुवर्णं कुण्डलं करोति (suvarṇaṃ kuṇḍalaṃ karoti) — he fashions gold into an ear-ring; प्राप्य (prā-pya), when any desired object is attained:

ग्रामं गच्छति (grāmaṃ gacchati)

चन्द्रं पश्यति (candraṃ paśyati) — he sees the moon; अनीप्सित (an-īpsita), when an undesired object is abandoned:

पापं त्यजति (pāpaṃ tyajati)

कर्तृ कर्तृ#Sanskrit

निर्वर्त्य निर्वर्त्य#Sanskrit

(grammar) the object that it stands either in the accusative (in active construction), or in the nominative (in passive construction), or in the genitive (in connection with a noun of action); opposed to कर्तृ (kartṛ́), the subject. (Pāṇ. 1-4, 49 ff.) It is of four kinds, namely a. निर्वर्त्य (nir-vartya), when anything new is produced:


छन्दस्

chándas (romanization)
छन्दः (nominative singular)
छन्दसी (dual nominative)
छन्दांसि (nominative plural)
छन्दः (singular vocative)
छन्दसी (dual vocative)
छन्दांसि (plural vocative)
छन्दः (accusative singular)
छन्दसी (accusative dual)
छन्दांसि (accusative plural)
छन्दसा (instrumental singular)
छन्दोभ्याम् (dual instrumental)
छन्दोभिः (instrumental plural)
छन्दसे (dative singular)
छन्दोभ्याम् (dative dual)
छन्दोभ्यः (dative plural)
छन्दसः (ablative singular)
छन्दोभ्याम् (ablative dual)
छन्दोभ्यः (ablative plural)
छन्दसः (genitive singular)
छन्दसोः (dual genitive)
छन्दसाम् (genitive plural)
छन्दसि (locative singular)
छन्दसोः (dual locative)
छन्दःसु (locative plural)

/ˈt͡ɕʰɐn̪.d̪ɐs̪/

From the root छन्द् (chand), from Proto-Indo-European *sḱend-.

स्तोमा॑ आसन्प्रति॒धय॑: कु॒रीरं॒ छन्द॑ ओप॒शः।
सू॒र्याया॑ अ॒श्विना॑ व॒राग्निरा॑सीत्पुरोग॒वः॥
stómā āsanpratidháya: kurī́raṃ chánda opaśáḥ.

Hymns were the cross-bars of the pole, Kurira-metre decked the car: the bridesmen were the Asvin Pair, Agni was leader of the train.


कोश

kóśa (romanization)
कोशः (nominative singular)
कोशौ (dual nominative)
कोशा1 (dual nominative)
कोशाः (nominative plural)
कोशासः1 (nominative plural)
कोश (singular vocative)
कोशौ (dual vocative)
कोशा1 (dual vocative)
कोशाः (plural vocative)
कोशासः1 (plural vocative)
कोशम् (accusative singular)
कोशौ (accusative dual)
कोशा1 (accusative dual)
कोशान् (accusative plural)
कोशेन (instrumental singular)
कोशाभ्याम् (dual instrumental)
कोशैः (instrumental plural)
कोशेभिः1 (instrumental plural)
कोशाय (dative singular)
कोशाभ्याम् (dative dual)
कोशेभ्यः (dative plural)
कोशात् (ablative singular)
कोशाभ्याम् (ablative dual)
कोशेभ्यः (ablative plural)
कोशस्य (genitive singular)
कोशयोः (dual genitive)
कोशानाम् (genitive plural)
कोशे (locative singular)
कोशयोः (dual locative)
कोशेषु (locative plural)
कोशम् (nominative singular)
कोशे (dual nominative)
कोशानि (nominative plural)
कोशा1 (nominative plural)
कोश (singular vocative)
कोशे (dual vocative)
कोशानि (plural vocative)
कोशा1 (plural vocative)
कोशम् (accusative singular)
कोशे (accusative dual)
कोशानि (accusative plural)
कोशा1 (accusative plural)
कोशेन (instrumental singular)
कोशाभ्याम् (dual instrumental)
कोशैः (instrumental plural)
कोशेभिः1 (instrumental plural)
कोशाय (dative singular)
कोशाभ्याम् (dative dual)
कोशेभ्यः (dative plural)
कोशात् (ablative singular)
कोशाभ्याम् (ablative dual)
कोशेभ्यः (ablative plural)
कोशस्य (genitive singular)
कोशयोः (dual genitive)
कोशानाम् (genitive plural)
कोशे (locative singular)
कोशयोः (dual locative)
कोशेषु (locative plural)

→ Assamese: কোশ (küx)

→ Bengali: কোশ (kōś), কোষ (kōś)

→ English: kosha

→ Hindi: कोश (koś)

→ Malay: kosa

Indonesian: kosa

Nepali: कोश् (koś) / कोसो (koso)

→ Odia: କୋଷ (kosha)

Sindhi: ڪوشُ

→ Tamil: கோசம் (kōcam)

→ Telugu: కోశము (kōśamu)

→ Thai: โกศ (gòot)

Pali: kosa

desc

→ Punjabi: ਕੋਸ਼ (koś, “store, glossary, lexicon”)

Probably from the verb कुश्यति (kuśyati, “to embrace, enfold”), related to कुक्षि (kukṣí, “belly, interior”) and कोष्ठ (koṣṭha, “viscera of the body”), or from Proto-Indo-Iranian *káwćas, from Proto-Indo-European *(s)kówH-ḱo-s. Compare Kamkata-viri kuć, kyuć, Lithuanian káušas.

dictionary, lexicon or vocabulary - kosha

(in Vedânta philosophy) kosha: a term for the three sheaths or succession of cases which make up the various frames of the body enveloping the soul


हेतु

hetú (romanization)
हेतुः (nominative singular)
हेतू (dual nominative)
हेतवः (nominative plural)
हेतो (singular vocative)
हेतू (dual vocative)
हेतवः (plural vocative)
हेतुम् (accusative singular)
हेतू (accusative dual)
हेतून् (accusative plural)
हेतुना (instrumental singular)
हेत्वा1 (instrumental singular)
हेतुभ्याम् (dual instrumental)
हेतुभिः (instrumental plural)
हेतवे (dative singular)
हेत्वे1 (dative singular)
हेतुभ्याम् (dative dual)
हेतुभ्यः (dative plural)
हेतोः (ablative singular)
हेत्वः1 (ablative singular)
हेतुभ्याम् (ablative dual)
हेतुभ्यः (ablative plural)
हेतोः (genitive singular)
हेत्वः1 (genitive singular)
हेत्वोः (dual genitive)
हेतूनाम् (genitive plural)
हेतौ (locative singular)
हेत्वोः (dual locative)
हेतुषु (locative plural)

desctree

Pali: hetu
→ Khmer: ហេតុ (haet), ហែត (haet)
→ Northern Thai: เหตุ, ᩉᩮᨲᩩ, ᩉᩮ᩠ᨲᩩ
→ Thai: เหตุ (hèet)

→ Hindi: हेतु (hetu)

→ Marathi: हेतू (hetū)

→ Old Gujarati: हेतु (hetu)

काव्यलिङ्ग काव्यलिङ्ग#Sanskrit

= काव्यलिङ्ग (kāvya-liṅga)


बिन्दु

bindú (romanization)
बिन्दुः (nominative singular)
बिन्दू (dual nominative)
बिन्दवः (nominative plural)
बिन्दो (singular vocative)
बिन्दू (dual vocative)
बिन्दवः (plural vocative)
बिन्दुम् (accusative singular)
बिन्दू (accusative dual)
बिन्दून् (accusative plural)
बिन्दुना (instrumental singular)
बिन्द्वा1 (instrumental singular)
बिन्दुभ्याम् (dual instrumental)
बिन्दुभिः (instrumental plural)
बिन्दवे (dative singular)
बिन्दुभ्याम् (dative dual)
बिन्दुभ्यः (dative plural)
बिन्दोः (ablative singular)
बिन्दुभ्याम् (ablative dual)
बिन्दुभ्यः (ablative plural)
बिन्दोः (genitive singular)
बिन्द्वोः (dual genitive)
बिन्दूनाम् (genitive plural)
बिन्दौ (locative singular)
बिन्द्वोः (dual locative)
बिन्दुषु (locative plural)
बिन्दु (nominative singular)
बिन्दुनी (dual nominative)
बिन्दूनि (nominative plural)
बिन्दु1 (nominative plural)
बिन्दू1 (nominative plural)
बिन्दु (singular vocative)
बिन्दो (singular vocative)
बिन्दुनी (dual vocative)
बिन्दूनि (plural vocative)
बिन्दु1 (plural vocative)
बिन्दू1 (plural vocative)
बिन्दु (accusative singular)
बिन्दुनी (accusative dual)
बिन्दूनि (accusative plural)
बिन्दु1 (accusative plural)
बिन्दू1 (accusative plural)
बिन्दुना (instrumental singular)
बिन्द्वा1 (instrumental singular)
बिन्दुभ्याम् (dual instrumental)
बिन्दुभिः (instrumental plural)
बिन्दुने (dative singular)
बिन्दवे1 (dative singular)
बिन्दुभ्याम् (dative dual)
बिन्दुभ्यः (dative plural)
बिन्दुनः (ablative singular)
बिन्दोः1 (ablative singular)
बिन्दुभ्याम् (ablative dual)
बिन्दुभ्यः (ablative plural)
बिन्दुनः (genitive singular)
बिन्दोः1 (genitive singular)
बिन्दुनोः (dual genitive)
बिन्दूनाम् (genitive plural)
बिन्दुनि (locative singular)
बिन्दौ1 (locative singular)
बिन्दुनोः (dual locative)
बिन्दुषु (locative plural)

→ Bengali: বিন্দু (bindu)

→ Hindi: बिंदु (bindu)

→ Old Javanese: windu
Javanese: ꦮꦶꦤ꧀ꦢꦸ (windu, “a period of eight (Javanese) years”)
→ Indonesian: windu (“eight years”)
→ Balinese: ᬯᬶᬦ᭄ᬤᬸ (windu, “zero; dot, period, point”)

→ Punjabi: ਬਿੰਦੂ (bindū)

Pali: bindu

→ Tamil: பிந்து (pintu)

→ Telugu: బిందువు (binduvu)

→ Thai: พินทุ (pin-tú)

Inherited from Proto-Indo-Aryan *bindúṣ, of uncertain further origin. Per Turner, it is likely a substrate borrowing related to उण्डुक (uṇḍuka, “network”), इन्दु (indu, “drop”), इण्ड्व (iṇḍva, “(two) mats”), वीटा (vīṭā, “stick used in tipcat”), वृन्त (vṛnta, “stalk”) and विटप (viṭapa, “tree”).

बिन्दुक बिन्दुक#Sanskrit

(grammar, lexicography) (at the end of a compound also बिन्दुक (binduka)) the dot over a letter representing the anusvara (supposed to be connected with शिव (śiva) and of great mystical importance)


साधन

sā́dhana (romanization)
साधनम् (nominative singular)
साधने (dual nominative)
साधनानि (nominative plural)
साधना1 (nominative plural)
साधन (singular vocative)
साधने (dual vocative)
साधनानि (plural vocative)
साधना1 (plural vocative)
साधनम् (accusative singular)
साधने (accusative dual)
साधनानि (accusative plural)
साधना1 (accusative plural)
साधनेन (instrumental singular)
साधनाभ्याम् (dual instrumental)
साधनैः (instrumental plural)
साधनेभिः1 (instrumental plural)
साधनाय (dative singular)
साधनाभ्याम् (dative dual)
साधनेभ्यः (dative plural)
साधनात् (ablative singular)
साधनाभ्याम् (ablative dual)
साधनेभ्यः (ablative plural)
साधनस्य (genitive singular)
साधनयोः (dual genitive)
साधनानाम् (genitive plural)
साधने (locative singular)
साधनयोः (dual locative)
साधनेषु (locative plural)

Pali: sādhana

Prakrit: 𑀲𑀸𑀳𑀡 (sāhaṇa)

Assamese: সাহন (xahon)

Marathi: साधन (sādhan)

→ Kannada: ಸಾಧನ (sādhana)

→ Tamil: சாதனம் (cātaṉam)

→ Telugu: సాధనము (sādhanamu)

/ˈs̪ɑː.d̪ʱɐ.n̪ɐ/

(grammar) the sense of the instrumental or agent (as expressed by the case of a noun, as opposed to the action itself)


साधु

sādhú (romanization)
साधुः (nominative singular)
साधू (dual nominative)
साधवः (nominative plural)
साधो (singular vocative)
साधू (dual vocative)
साधवः (plural vocative)
साधुम् (accusative singular)
साधू (accusative dual)
साधून् (accusative plural)
साधुना (instrumental singular)
साध्वा1 (instrumental singular)
साधुभ्याम् (dual instrumental)
साधुभिः (instrumental plural)
साधवे (dative singular)
साध्वे1 (dative singular)
साधुभ्याम् (dative dual)
साधुभ्यः (dative plural)
साधोः (ablative singular)
साध्वः1 (ablative singular)
साधुभ्याम् (ablative dual)
साधुभ्यः (ablative plural)
साधोः (genitive singular)
साध्वः1 (genitive singular)
साध्वोः (dual genitive)
साधूनाम् (genitive plural)
साधौ (locative singular)
साध्वोः (dual locative)
साधुषु (locative plural)

/ˈs̪ɑː.d̪ʱu/

(grammar) a derivative or inflected noun


विपक्ष

vi-pakṣa (romanization)
विपक्षः (nominative singular)
विपक्षौ (dual nominative)
विपक्षाः (nominative plural)
विपक्ष (singular vocative)
विपक्षौ (dual vocative)
विपक्षाः (plural vocative)
विपक्षम् (accusative singular)
विपक्षौ (accusative dual)
विपक्षान् (accusative plural)
विपक्षेण (instrumental singular)
विपक्षाभ्याम् (dual instrumental)
विपक्षैः (instrumental plural)
विपक्षाय (dative singular)
विपक्षाभ्याम् (dative dual)
विपक्षेभ्यः (dative plural)
विपक्षात् (ablative singular)
विपक्षाभ्याम् (ablative dual)
विपक्षेभ्यः (ablative plural)
विपक्षस्य (genitive singular)
विपक्षयोः (dual genitive)
विपक्षाणाम् (genitive plural)
विपक्षे (locative singular)
विपक्षयोः (dual locative)
विपक्षेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of विपक्ष

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्

विपक्षाभ्याम्


सार

sā́ra (romanization)
सारः (nominative singular)
सारौ (dual nominative)
साराः (nominative plural)
सार (singular vocative)
सारौ (dual vocative)
साराः (plural vocative)
सारम् (accusative singular)
सारौ (accusative dual)
सारान् (accusative plural)
सारेण (instrumental singular)
साराभ्याम् (dual instrumental)
सारैः (instrumental plural)
साराय (dative singular)
साराभ्याम् (dative dual)
सारेभ्यः (dative plural)
सारात् (ablative singular)
साराभ्याम् (ablative dual)
सारेभ्यः (ablative plural)
सारस्य (genitive singular)
सारयोः (dual genitive)
साराणाम् (genitive plural)
सारे (locative singular)
सारयोः (dual locative)
सारेषु (locative plural)
सारम् (nominative singular)
सारे (dual nominative)
साराणि (nominative plural)
सार (singular vocative)
सारे (dual vocative)
साराणि (plural vocative)
सारम् (accusative singular)
सारे (accusative dual)
साराणि (accusative plural)
सारेण (instrumental singular)
साराभ्याम् (dual instrumental)
सारैः (instrumental plural)
साराय (dative singular)
साराभ्याम् (dative dual)
सारेभ्यः (dative plural)
सारात् (ablative singular)
साराभ्याम् (ablative dual)
सारेभ्यः (ablative plural)
सारस्य (genitive singular)
सारयोः (dual genitive)
साराणाम् (genitive plural)
सारे (locative singular)
सारयोः (dual locative)
सारेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of सार

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">सार</i>

Bengali: সার (śar)

Malayalam: സാരം (sāraṁ)

desctree

Old Javanese: sāra, sāri
→ Balinese: ᬲᬵᬭ (sara, “energy”)
Javanese: ꦱꦫꦶ (sari)
→ Balinese: ᬲᬭᬶ (sari, “milk”), ᬲᬵᬭᬶ (sari, “flower”)
→ Malay: sari
Indonesian: sari

Telugu: సారము (sāramu)

Tamil: ஸாரம் (sāram)

Of uncertain origin. Various connections have been suggested based on the word's multiple meanings, such as to Proto-Indo-European *séh₂ls (“salt”) from the "essence" meaning, Ancient Greek ῥώμη (rhṓmē, “strength”) from the "power" meaning, and सर्व (sarva, “whole”) from the "chief" meaning. A connection to Latin sorbus (“sorb tree”) has also been suggested, taking "red" as the original meaning for "sorbus"; this must be rejected based on De Vaan's analysis that "red" was not the original meaning.


मिथुन

mithuná (romanization)
मिथुनम् (nominative singular)
मिथुने (dual nominative)
मिथुनानि (nominative plural)
मिथुना1 (nominative plural)
मिथुन (singular vocative)
मिथुने (dual vocative)
मिथुनानि (plural vocative)
मिथुना1 (plural vocative)
मिथुनम् (accusative singular)
मिथुने (accusative dual)
मिथुनानि (accusative plural)
मिथुना1 (accusative plural)
मिथुनेन (instrumental singular)
मिथुनाभ्याम् (dual instrumental)
मिथुनैः (instrumental plural)
मिथुनेभिः1 (instrumental plural)
मिथुनाय (dative singular)
मिथुनाभ्याम् (dative dual)
मिथुनेभ्यः (dative plural)
मिथुनात् (ablative singular)
मिथुनाभ्याम् (ablative dual)
मिथुनेभ्यः (ablative plural)
मिथुनस्य (genitive singular)
मिथुनयोः (dual genitive)
मिथुनानाम् (genitive plural)
मिथुने (locative singular)
मिथुनयोः (dual locative)
मिथुनेषु (locative plural)

→ Burmese: မေထုန် (mehtun)

→ English: mithuna (learned)

→ Khmer: មិថុនា (mithonaa)

Pali: mithuna

→ Malayalam: മിഥുനം (mithunaṁ)

Marathi: मिथुन (mithun)

→ Tamil: மிதுனம் (mituṉam)

→ Telugu: మిథునము (mithunamu)

desc

→ Thai: เมถุน (mee-tǔn), มิถุนายน (mí-tù-naa-yon)

→ Malay: mintuna (مينتونا)

From Proto-Indo-European *meyth₂- (“to exchange”) an extension of *mey- (“to exchange”). Cognate with Latin mutō whence English mutate, mutual; Latin mittō (“send”) whence English emit, mission, etc.; Proto-Slavic *mьstь (“revenge, vengeance”); English mis-, miss.
Also cf. Mitra, the Indo-Iranian god of contracts.

cog

(grammar) root compounded with a preposition


कलम

kalama (romanization)
कलमः (nominative singular)
कलमौ (dual nominative)
कलमा1 (dual nominative)
कलमाः (nominative plural)
कलमासः1 (nominative plural)
कलम (singular vocative)
कलमौ (dual vocative)
कलमा1 (dual vocative)
कलमाः (plural vocative)
कलमासः1 (plural vocative)
कलमम् (accusative singular)
कलमौ (accusative dual)
कलमा1 (accusative dual)
कलमान् (accusative plural)
कलमेन (instrumental singular)
कलमाभ्याम् (dual instrumental)
कलमैः (instrumental plural)
कलमेभिः1 (instrumental plural)
कलमाय (dative singular)
कलमाभ्याम् (dative dual)
कलमेभ्यः (dative plural)
कलमात् (ablative singular)
कलमाभ्याम् (ablative dual)
कलमेभ्यः (ablative plural)
कलमस्य (genitive singular)
कलमयोः (dual genitive)
कलमानाम् (genitive plural)
कलमे (locative singular)
कलमयोः (dual locative)
कलमेषु (locative plural)

Borrowed from Ancient Greek κάλαμος (kálamos, “reed”).


संहिता

saṃ-hitā (romanization)
संहिता (nominative singular)
संहिते (dual nominative)
संहिताः (nominative plural)
संहिते (singular vocative)
संहिते (dual vocative)
संहिताः (plural vocative)
संहिताम् (accusative singular)
संहिते (accusative dual)
संहिताः (accusative plural)
संहितया (instrumental singular)
संहिता1 (instrumental singular)
संहिताभ्याम् (dual instrumental)
संहिताभिः (instrumental plural)
संहितायै (dative singular)
संहिताभ्याम् (dative dual)
संहिताभ्यः (dative plural)
संहितायाः (ablative singular)
संहितायै2 (ablative singular)
संहिताभ्याम् (ablative dual)
संहिताभ्यः (ablative plural)
संहितायाः (genitive singular)
संहितायै2 (genitive singular)
संहितयोः (dual genitive)
संहितानाम् (genitive plural)
संहितायाम् (locative singular)
संहितयोः (dual locative)
संहितासु (locative plural)

/ˈs̪ɐ̃.ɦi.t̪ɑː/

(grammar) the junction or combination of letters according to euphonic rules (sandhi, but sometimes considered rather as the state preparatory to the actual junction than the junction itself)


अपभ्रंश

apabhraṃśá (romanization)
अपभ्रंशः (nominative singular)
अपभ्रंशौ (dual nominative)
अपभ्रंशा1 (dual nominative)
अपभ्रंशाः (nominative plural)
अपभ्रंशासः1 (nominative plural)
अपभ्रंश (singular vocative)
अपभ्रंशौ (dual vocative)
अपभ्रंशा1 (dual vocative)
अपभ्रंशाः (plural vocative)
अपभ्रंशासः1 (plural vocative)
अपभ्रंशम् (accusative singular)
अपभ्रंशौ (accusative dual)
अपभ्रंशा1 (accusative dual)
अपभ्रंशान् (accusative plural)
अपभ्रंशेन (instrumental singular)
अपभ्रंशाभ्याम् (dual instrumental)
अपभ्रंशैः (instrumental plural)
अपभ्रंशेभिः1 (instrumental plural)
अपभ्रंशाय (dative singular)
अपभ्रंशाभ्याम् (dative dual)
अपभ्रंशेभ्यः (dative plural)
अपभ्रंशात् (ablative singular)
अपभ्रंशाभ्याम् (ablative dual)
अपभ्रंशेभ्यः (ablative plural)
अपभ्रंशस्य (genitive singular)
अपभ्रंशयोः (dual genitive)
अपभ्रंशानाम् (genitive plural)
अपभ्रंशे (locative singular)
अपभ्रंशयोः (dual locative)
अपभ्रंशेषु (locative plural)

/ɐ.pɐbʱ.ɾɐ̃.ɕɐ́/

/ɐ.pɐbʱˈɾɐ̃.ɕɐ/

Compound of अप- (apá-, “down, back”) + भ्रंश (bhraṃśá, “deviation”).

com+

(grammar, linguistics) corrupted form of a word, corruption

(grammar, linguistics) ungrammatical language

(grammar, linguistics) the most corrupt of the Prakrit dialects


अनुस्वार

anusvāra (romanization)
अनुस्वारः (nominative singular)
अनुस्वारौ (dual nominative)
अनुस्वाराः (nominative plural)
अनुस्वार (singular vocative)
अनुस्वारौ (dual vocative)
अनुस्वाराः (plural vocative)
अनुस्वारम् (accusative singular)
अनुस्वारौ (accusative dual)
अनुस्वारान् (accusative plural)
अनुस्वारेण (instrumental singular)
अनुस्वाराभ्याम् (dual instrumental)
अनुस्वारैः (instrumental plural)
अनुस्वाराय (dative singular)
अनुस्वाराभ्याम् (dative dual)
अनुस्वारेभ्यः (dative plural)
अनुस्वारात् (ablative singular)
अनुस्वाराभ्याम् (ablative dual)
अनुस्वारेभ्यः (ablative plural)
अनुस्वारस्य (genitive singular)
अनुस्वारयोः (dual genitive)
अनुस्वाराणाम् (genitive plural)
अनुस्वारे (locative singular)
अनुस्वारयोः (dual locative)
अनुस्वारेषु (locative plural)

/ɐ.n̪us̪ˈʋɑː.ɾɐ/

From अनु- (anu-, “along; with; after”) + स्वर् (svar, “to sound; to utter”, root) + -अ (-a, nominalization suffix) with vṛddhi of the root.

affix

(phonetics) anusvara, the "after-sound" (a nasal consonant following a vowel; denoted by a dot or circle in various scripts and by ṃ in IAST)


वर्ग

várga (romanization)
वर्गः (nominative singular)
वर्गौ (dual nominative)
वर्गा1 (dual nominative)
वर्गाः (nominative plural)
वर्गासः1 (nominative plural)
वर्ग (singular vocative)
वर्गौ (dual vocative)
वर्गा1 (dual vocative)
वर्गाः (plural vocative)
वर्गासः1 (plural vocative)
वर्गम् (accusative singular)
वर्गौ (accusative dual)
वर्गा1 (accusative dual)
वर्गान् (accusative plural)
वर्गेण (instrumental singular)
वर्गाभ्याम् (dual instrumental)
वर्गैः (instrumental plural)
वर्गेभिः1 (instrumental plural)
वर्गाय (dative singular)
वर्गाभ्याम् (dative dual)
वर्गेभ्यः (dative plural)
वर्गात् (ablative singular)
वर्गाभ्याम् (ablative dual)
वर्गेभ्यः (ablative plural)
वर्गस्य (genitive singular)
वर्गयोः (dual genitive)
वर्गाणाम् (genitive plural)
वर्गे (locative singular)
वर्गयोः (dual locative)
वर्गेषु (locative plural)

→ Hindi: वर्ग (varg)

→ Javanese: warga

→ Lao: ວັກ (wak)

desctree

→ Malay: warga
> Indonesian: warga (inherited)

→ Marathi: वर्ग (varga)

Nepali: बर्ग (barga)

→ Old Javanese: warga
> Javanese: ꦮꦂꦒ (warga) (inherited)

Pali: vagga
→ Burmese: ဝဂ် (wag)
→ Khmer: វគ្គ (vĕək)

→ Punjabi: ਵਰਗ (varag)

→ Thai: วรรค (wák), พรรค (pák)

→ Pattani Malay: ڤ̲اء / พะ (pá)

From वृज् (vṛj, root) + -अ (-a, nominalization suffix). The root carries a variety of senses, including "to pluck; to pick; to choose", etc.

suffix

चवर्ग ― cavarga ― the palatal series, the letters grouped under च (ca)

(phonetics) a class of letters or phonemes grouped together by place of articulation.

place of articulation
place of articulation

the things being grouped together
(grammar) a category of words

the things being grouped together
a category of words


करण

karaṇa (romanization)
करणम् (nominative singular)
करणे (dual nominative)
करणानि (nominative plural)
करणा1 (nominative plural)
करण (singular vocative)
करणे (dual vocative)
करणानि (plural vocative)
करणा1 (plural vocative)
करणम् (accusative singular)
करणे (accusative dual)
करणानि (accusative plural)
करणा1 (accusative plural)
करणेन (instrumental singular)
करणाभ्याम् (dual instrumental)
करणैः (instrumental plural)
करणेभिः1 (instrumental plural)
करणाय (dative singular)
करणाभ्याम् (dative dual)
करणेभ्यः (dative plural)
करणात् (ablative singular)
करणाभ्याम् (ablative dual)
करणेभ्यः (ablative plural)
करणस्य (genitive singular)
करणयोः (dual genitive)
करणानाम् (genitive plural)
करणे (locative singular)
करणयोः (dual locative)
करणेषु (locative plural)

→ Hindi: करण (karaṇ)

Pali: karaṇa

Derived from the root कृ (kṛ) + -अन (-ana).

(grammar) a sound or word as an independent part of speech

(grammar) the means or instrument by which an action is effected, the idea expressed by the instrumental case, instrumentality


व्याकरण

vyākaraṇa (romanization)
व्याकरणम् (nominative singular)
व्याकरणे (dual nominative)
व्याकरणानि (nominative plural)
व्याकरण (singular vocative)
व्याकरणे (dual vocative)
व्याकरणानि (plural vocative)
व्याकरणम् (accusative singular)
व्याकरणे (accusative dual)
व्याकरणानि (accusative plural)
व्याकरणेन (instrumental singular)
व्याकरणाभ्याम् (dual instrumental)
व्याकरणैः (instrumental plural)
व्याकरणाय (dative singular)
व्याकरणाभ्याम् (dative dual)
व्याकरणेभ्यः (dative plural)
व्याकरणात् (ablative singular)
व्याकरणाभ्याम् (ablative dual)
व्याकरणेभ्यः (ablative plural)
व्याकरणस्य (genitive singular)
व्याकरणयोः (dual genitive)
व्याकरणानाम् (genitive plural)
व्याकरणे (locative singular)
व्याकरणयोः (dual locative)
व्याकरणेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">व्याकरण</i>

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणेभ्यः

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणेभ्यः

व्याकरणानाम्

sa-decl-noun/cell

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणेभ्यः

व्याकरणाभ्याम्

व्याकरणेभ्यः

व्याकरणानाम्

Assamese: ব্যাকৰণ (byakoron)

Bengali: ব্যাকরণ (bêkron)

Gujarati: વ્યાકરણ (vyākraṇ)

Hindi: व्याकरण (vyākraṇ)

Kannada: ವ್ಯಾಕರಣ (vyākaraṇa)

Marathi: व्याकरण (vyākraṇ)

Telugu: వ్యాకరణము (vyākaraṇamu)

Malayalam: വ്യാകരണം (vyākaraṇaṁ)

desc

Urdu: ویاکرن

Urdu: ویاکرن

/ʋjɑː.kɐ.ɾɐ.ɳɐm/

/ˈʋjɑː.kɐ.ɾɐ.ɳɐm/

वि- (ví, “apart”) + आ- (ā, “towards; unto”) + करण (karaṇa, “performing, activity”)

affix

(grammar) grammatical correctness, polished or accurate language


व्यक्ति

vyakti (romanization)
व्यक्तिः (nominative singular)
व्यक्ती (dual nominative)
व्यक्तयः (nominative plural)
व्यक्ते (singular vocative)
व्यक्ती (dual vocative)
व्यक्तयः (plural vocative)
व्यक्तिम् (accusative singular)
व्यक्ती (accusative dual)
व्यक्तीः (accusative plural)
व्यक्त्या (instrumental singular)
व्यक्ती1 (instrumental singular)
व्यक्तिभ्याम् (dual instrumental)
व्यक्तिभिः (instrumental plural)
व्यक्तये (dative singular)
व्यक्त्यै2 (dative singular)
व्यक्ती1 (dative singular)
व्यक्तिभ्याम् (dative dual)
व्यक्तिभ्यः (dative plural)
व्यक्तेः (ablative singular)
व्यक्त्याः2 (ablative singular)
व्यक्त्यै3 (ablative singular)
व्यक्तिभ्याम् (ablative dual)
व्यक्तिभ्यः (ablative plural)
व्यक्तेः (genitive singular)
व्यक्त्याः2 (genitive singular)
व्यक्त्यै3 (genitive singular)
व्यक्त्योः (dual genitive)
व्यक्तीनाम् (genitive plural)
व्यक्तौ (locative singular)
व्यक्त्याम्2 (locative singular)
व्यक्ता1 (locative singular)
व्यक्त्योः (dual locative)
व्यक्तिषु (locative plural)

→ Malayalam: വ്യക്തി (vyakti)

desctree

→ Old Javanese: wyakti, yakti
> Javanese: ꦪꦏ꧀ꦠꦶ (yakti), ꦪꦼꦏ꧀ꦠꦶ (yekti) (inherited)


संज्ञा

sa-noun

संज्ञा • (saṃjñā́) stem, f

saṃjñā́ (romanization)
संज्ञा (nominative singular)
संज्ञे (dual nominative)
संज्ञाः (nominative plural)
संज्ञे (singular vocative)
संज्ञे (dual vocative)
संज्ञाः (plural vocative)
संज्ञाम् (accusative singular)
संज्ञे (accusative dual)
संज्ञाः (accusative plural)
संज्ञया (instrumental singular)
संज्ञा1 (instrumental singular)
संज्ञाभ्याम् (dual instrumental)
संज्ञाभिः (instrumental plural)
संज्ञायै (dative singular)
संज्ञाभ्याम् (dative dual)
संज्ञाभ्यः (dative plural)
संज्ञायाः (ablative singular)
संज्ञायै2 (ablative singular)
संज्ञाभ्याम् (ablative dual)
संज्ञाभ्यः (ablative plural)
संज्ञायाः (genitive singular)
संज्ञायै2 (genitive singular)
संज्ञयोः (dual genitive)
संज्ञानाम् (genitive plural)
संज्ञायाम् (locative singular)
संज्ञयोः (dual locative)
संज्ञासु (locative plural)

/sɐɲd͡ʑ.ɲɑ́ː/

/ˈs̪ɐɲd͡ʑ.ɲɑː/

From the root संज्ञा (saṃjñā) + -आ (-ā).

suf

संज्ञा (saṃjñā) + -आ (-ā)

(grammar) the name of anything thought of as standing by itself, any noun having a special meaning


वृत्त

vṛttá (romanization)
वृत्तम् (nominative singular)
वृत्ते (dual nominative)
वृत्तानि (nominative plural)
वृत्ता1 (nominative plural)
वृत्त (singular vocative)
वृत्ते (dual vocative)
वृत्तानि (plural vocative)
वृत्ता1 (plural vocative)
वृत्तम् (accusative singular)
वृत्ते (accusative dual)
वृत्तानि (accusative plural)
वृत्ता1 (accusative plural)
वृत्तेन (instrumental singular)
वृत्ताभ्याम् (dual instrumental)
वृत्तैः (instrumental plural)
वृत्तेभिः1 (instrumental plural)
वृत्ताय (dative singular)
वृत्ताभ्याम् (dative dual)
वृत्तेभ्यः (dative plural)
वृत्तात् (ablative singular)
वृत्ताभ्याम् (ablative dual)
वृत्तेभ्यः (ablative plural)
वृत्तस्य (genitive singular)
वृत्तयोः (dual genitive)
वृत्तानाम् (genitive plural)
वृत्ते (locative singular)
वृत्तयोः (dual locative)
वृत्तेषु (locative plural)

desctree

→ Malay: berita
Indonesian: berita
→ Bikol Central: bareta
→ Cebuano: balita
→ Hiligaynon: balita
→ Matigsalug Manobo: balita
→ Tagalog: balita
→ Tausug: bayta'

→ Malayalam: വൃത്തം (vr̥ttaṁ)

Pali: 𑀯𑀝𑁆𑀝 (vaṭṭa)

desc

Prakrit: 𑀯𑀝𑁆𑀝 (vaṭṭa), 𑀯𑀢𑁆𑀢 (vatta), 𑀯𑀺𑀢𑁆𑀢 (vitta), 𑀯𑀼𑀢𑁆𑀢 (vutta)

Sinhalese: වට (waṭa)

→ Malayalam: വട്ടം (vaṭṭaṁ), വട (vaṭa)

→ Tamil: வட்டம் (vaṭṭam)

desctree

→ Tamil: வடை (vaṭai)
→ Hindi: वड़ा (vaṛā)
→ Marathi: वडा (vaḍā)

/ˈʋr̩t̪.t̪ɐ/

[ˈʋr̩t̪̚.t̪ɐ]

Compound of वृत् (vṛt, “to turn”) + -त (-ta). Cognate with Persian گرد (gard), Russian вертеть (vertetʹ), English worth.

com+

(prosody) the rhythm at the end of a verse, final rhythm

(prosody) any metre containing a fixed number of syllables

(prosody) a metre consisting of 10 trochees


विराज्

virā́j (romanization)
विराज्ञी (nominative singular)
विराज्ञ्यौ (dual nominative)
विराज्ञी1 (dual nominative)
विराज्ञ्यः (nominative plural)
विराज्ञीः1 (nominative plural)
विराज्ञि (singular vocative)
विराज्ञ्यौ (dual vocative)
विराज्ञी1 (dual vocative)
विराज्ञ्यः (plural vocative)
विराज्ञीः1 (plural vocative)
विराज्ञीम् (accusative singular)
विराज्ञ्यौ (accusative dual)
विराज्ञी1 (accusative dual)
विराज्ञीः (accusative plural)
विराज्ञ्या (instrumental singular)
विराज्ञीभ्याम् (dual instrumental)
विराज्ञीभिः (instrumental plural)
विराज्ञ्यै (dative singular)
विराज्ञीभ्याम् (dative dual)
विराज्ञीभ्यः (dative plural)
विराज्ञ्याः (ablative singular)
विराज्ञ्यै2 (ablative singular)
विराज्ञीभ्याम् (ablative dual)
विराज्ञीभ्यः (ablative plural)
विराज्ञ्याः (genitive singular)
विराज्ञ्यै2 (genitive singular)
विराज्ञ्योः (dual genitive)
विराज्ञीनाम् (genitive plural)
विराज्ञ्याम् (locative singular)
विराज्ञ्योः (dual locative)
विराज्ञीषु (locative plural)

Compound of वि (ví, “apart, asunder”) + राज् (rā́j, “ruler, to rule”)

/ʋi.ɾɑ́ːd͡ʑ/

/ˈʋi.ɾɑːd͡ʑ/


विधान

vidhāna (romanization)
विधानम् (nominative singular)
विधाने (dual nominative)
विधानानि (nominative plural)
विधाना1 (nominative plural)
विधान (singular vocative)
विधाने (dual vocative)
विधानानि (plural vocative)
विधाना1 (plural vocative)
विधानम् (accusative singular)
विधाने (accusative dual)
विधानानि (accusative plural)
विधाना1 (accusative plural)
विधानेन (instrumental singular)
विधानाभ्याम् (dual instrumental)
विधानैः (instrumental plural)
विधानेभिः1 (instrumental plural)
विधानाय (dative singular)
विधानाभ्याम् (dative dual)
विधानेभ्यः (dative plural)
विधानात् (ablative singular)
विधानाभ्याम् (ablative dual)
विधानेभ्यः (ablative plural)
विधानस्य (genitive singular)
विधानयोः (dual genitive)
विधानानाम् (genitive plural)
विधाने (locative singular)
विधानयोः (dual locative)
विधानेषु (locative plural)

/ʋiˈd̪ʱɑː.n̪ɐ/

Compound of वि- (vi-) + धान (dhāna, “holding”)

(grammar) affixing, taking an affix (W.)


विधि

vidhi (romanization)
विधिः (nominative singular)
विधी (dual nominative)
विधयः (nominative plural)
विधे (singular vocative)
विधी (dual vocative)
विधयः (plural vocative)
विधिम् (accusative singular)
विधी (accusative dual)
विधीन् (accusative plural)
विधिना (instrumental singular)
विधिभ्याम् (dual instrumental)
विधिभिः (instrumental plural)
विधये (dative singular)
विधिभ्याम् (dative dual)
विधिभ्यः (dative plural)
विधेः (ablative singular)
विधिभ्याम् (ablative dual)
विधिभ्यः (ablative plural)
विधेः (genitive singular)
विध्योः (dual genitive)
विधीनाम् (genitive plural)
विधौ (locative singular)
विध्योः (dual locative)
विधिषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine i-stem declension of विधि

Assamese: বিধি (bidhi)

Bengali: বিধি (bidhi)

Marathi: विधी (vidhī)

desc

→ Khmer: ពិធី (pi’tʰii), វិធិ (vithiʼ), វិធី (vithii)

→ Lao: ພິທີ (phi thī)

Odia: ବିଧି (bidhi)

Punjabi: ਬਿਧ (bidh)

Sindhi: وڌي

→ Tamil: விதி (viti)

→ Telugu: విధి (vidhi)

→ Thai: พิธี (pí-tii)

Possibly from the root विधा (vidhā, “to accomplish, bring about, achieve”).


मध्यम

madhyama (romanization)
मध्यमः (nominative singular)
मध्यमौ (dual nominative)
मध्यमाः (nominative plural)
मध्यम (singular vocative)
मध्यमौ (dual vocative)
मध्यमाः (plural vocative)
मध्यमम् (accusative singular)
मध्यमौ (accusative dual)
मध्यमान् (accusative plural)
मध्यमेन (instrumental singular)
मध्यमाभ्याम् (dual instrumental)
मध्यमैः (instrumental plural)
मध्यमाय (dative singular)
मध्यमाभ्याम् (dative dual)
मध्यमेभ्यः (dative plural)
मध्यमात् (ablative singular)
मध्यमाभ्याम् (ablative dual)
मध्यमेभ्यः (ablative plural)
मध्यमस्य (genitive singular)
मध्यमयोः (dual genitive)
मध्यमानाम् (genitive plural)
मध्यमे (locative singular)
मध्यमयोः (dual locative)
मध्यमेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of मध्यम

मध्यमाभ्याम्

मध्यमाभ्याम्

मध्यमाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

मध्यमाभ्याम्

मध्यमाभ्याम्

मध्यमाभ्याम्


निपात

nipāta (romanization)
निपातः (nominative singular)
निपातौ (dual nominative)
निपाताः (nominative plural)
निपात (singular vocative)
निपातौ (dual vocative)
निपाताः (plural vocative)
निपातम् (accusative singular)
निपातौ (accusative dual)
निपातान् (accusative plural)
निपातेन (instrumental singular)
निपाताभ्याम् (dual instrumental)
निपातैः (instrumental plural)
निपाताय (dative singular)
निपाताभ्याम् (dative dual)
निपातेभ्यः (dative plural)
निपातात् (ablative singular)
निपाताभ्याम् (ablative dual)
निपातेभ्यः (ablative plural)
निपातस्य (genitive singular)
निपातयोः (dual genitive)
निपातानाम् (genitive plural)
निपाते (locative singular)
निपातयोः (dual locative)
निपातेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of निपात

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

sa-decl-noun/cell

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

From नि- (ni-) + पात (pāta), vṛddhi derivative of पत् (pat, “to fall”). Compare Old Armenian նպատակ (npatak).


विभक्ति

vibhaktí (romanization)
विभक्तिः (nominative singular)
विभक्ती (dual nominative)
विभक्तयः (nominative plural)
विभक्ते (singular vocative)
विभक्ती (dual vocative)
विभक्तयः (plural vocative)
विभक्तिम् (accusative singular)
विभक्ती (accusative dual)
विभक्तीः (accusative plural)
विभक्त्या (instrumental singular)
विभक्ती1 (instrumental singular)
विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
विभक्तिभिः (instrumental plural)
विभक्तये (dative singular)
विभक्त्यै2 (dative singular)
विभक्ती1 (dative singular)
विभक्तिभ्याम् (dative dual)
विभक्तिभ्यः (dative plural)
विभक्तेः (ablative singular)
विभक्त्याः2 (ablative singular)
विभक्त्यै3 (ablative singular)
विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
विभक्तिभ्यः (ablative plural)
विभक्तेः (genitive singular)
विभक्त्याः2 (genitive singular)
विभक्त्यै3 (genitive singular)
विभक्त्योः (dual genitive)
विभक्तीनाम् (genitive plural)
विभक्तौ (locative singular)
विभक्त्याम्2 (locative singular)
विभक्ता1 (locative singular)
विभक्त्योः (dual locative)
विभक्तिषु (locative plural)

→ Hindi: विभक्ति (vibhakti) (learned)

→ Kannada: ವಿಭಕ್ತಿ (vibhakti) (learned)

→ Telugu: విభక్తి (vibhakti) (learned)

Compound of वि- (vi-, “apart”) + भक्ति (bhaktí, “division”).

com+

(grammar) declension of nouns, declensional suffixes (TS., Br., etc.)


वचन

vácana (romanization)
वचनम् (nominative singular)
वचने (dual nominative)
वचनानि (nominative plural)
वचना1 (nominative plural)
वचन (singular vocative)
वचने (dual vocative)
वचनानि (plural vocative)
वचना1 (plural vocative)
वचनम् (accusative singular)
वचने (accusative dual)
वचनानि (accusative plural)
वचना1 (accusative plural)
वचनेन (instrumental singular)
वचनाभ्याम् (dual instrumental)
वचनैः (instrumental plural)
वचनेभिः1 (instrumental plural)
वचनाय (dative singular)
वचनाभ्याम् (dative dual)
वचनेभ्यः (dative plural)
वचनात् (ablative singular)
वचनाभ्याम् (ablative dual)
वचनेभ्यः (ablative plural)
वचनस्य (genitive singular)
वचनयोः (dual genitive)
वचनानाम् (genitive plural)
वचने (locative singular)
वचनयोः (dual locative)
वचनेषु (locative plural)

→ Hindi: वचन (vacan) (learned)

desctree

→ Old Javanese: wacana
> Javanese: ꦮꦕꦤ (wacana) (inherited)
→ Indonesian: wacana
→ Malay: wacana

→ Balinese: ᬯᬘᬦ (wacana)

Pali: vacana
→ Khmer: វចន (vaccaʼnaʼ)
→ Thai: พจน์ (pót)

→ Telugu: వచనము (vacanamu)

→ Tamil: வசனம் (vacaṉam)

Compound of वच् (vac, “to speak”) + -अन (-ana).


पर्वन्

párvan (romanization)
परुर् (nominative singular)
पर्व (nominative singular)
पर्वणी (dual nominative)
पर्वाणि (nominative plural)
पर्व1 (nominative plural)
पर्वा1 (nominative plural)
पर्वन् (singular vocative)
पर्व (singular vocative)
पर्वणी (dual vocative)
पर्वाणि (plural vocative)
पर्व1 (plural vocative)
पर्वा1 (plural vocative)
पर्व (accusative singular)
पर्वणी (accusative dual)
पर्वाणि (accusative plural)
पर्व1 (accusative plural)
पर्वा1 (accusative plural)
पर्वणा (instrumental singular)
पर्वभ्याम् (dual instrumental)
पर्वभिः (instrumental plural)
पर्वणे (dative singular)
पर्वभ्याम् (dative dual)
पर्वभ्यः (dative plural)
पर्वणः (ablative singular)
पर्वभ्याम् (ablative dual)
पर्वभ्यः (ablative plural)
पर्वणः (genitive singular)
पर्वणोः (dual genitive)
पर्वणाम् (genitive plural)
पर्वणि (locative singular)
पर्वन्1 (locative singular)
पर्वणोः (dual locative)
पर्वसु (locative plural)

→ Hindi: पर्व (parv) (learned)

→ Old Javanese: parwa, paro

desctree

Javanese: ꦥꦫꦺꦴ (paro)
→ Indonesian: paro

desc

→ Balinese: ᬧᬭᭀ (paro, “half”), ᬧᬃᬯ (parwa, “part of the Mahābhārata”)

→ Indonesian: parwa (learned)

→ Malay: paruh (“part”)

Indonesian: paruh (“part”)

From Proto-Indo-Aryan *párwr̥, from Proto-Indo-Iranian *párwr̥, from Proto-Indo-European *pérwr̥, from *per- + *-wr̥.

(grammar) member of a compound (Prāt., Nir.)


प्रहसन

prahasana (romanization)
प्रहसनम् (nominative singular)
प्रहसने (dual nominative)
प्रहसनानि (nominative plural)
प्रहसन (singular vocative)
प्रहसने (dual vocative)
प्रहसनानि (plural vocative)
प्रहसनम् (accusative singular)
प्रहसने (accusative dual)
प्रहसनानि (accusative plural)
प्रहसनेन (instrumental singular)
प्रहसनाभ्याम् (dual instrumental)
प्रहसनैः (instrumental plural)
प्रहसनाय (dative singular)
प्रहसनाभ्याम् (dative dual)
प्रहसनेभ्यः (dative plural)
प्रहसनात् (ablative singular)
प्रहसनाभ्याम् (ablative dual)
प्रहसनेभ्यः (ablative plural)
प्रहसनस्य (genitive singular)
प्रहसनयोः (dual genitive)
प्रहसनानाम् (genitive plural)
प्रहसने (locative singular)
प्रहसनयोः (dual locative)
प्रहसनेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">प्रहसन</i>

प्रहसनाभ्याम्

प्रहसनाभ्याम्

प्रहसनाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

प्रहसनाभ्याम्

प्रहसनाभ्याम्

प्रहसनाभ्याम्


प्रकृति

→ Bengali: প্রকৃতি (prokriti)

→ Hindi: प्रकृति (prakŕti)

→ Kannada: ಪ್ರಕೃತಿ (prakṛti)

→ Malayalam: പ്രകൃതി (prakr̥ti)

desctree

→ Old Javanese: prakṛti
> Javanese: ꦥꦏꦼꦂꦠꦶ (pakerti) (inherited)
→ Indonesian: pekerti

→ Tamil: பிரகிருதி (pirakiruti)

→ Telugu: ప్రకృతి (prakr̥ti)

(grammar) the crude or elementary form of a word, base, root, an uninflected word


प्रधान

pradhāna (romanization)
प्रधानम् (nominative singular)
प्रधाने (dual nominative)
प्रधानानि (nominative plural)
प्रधान (singular vocative)
प्रधाने (dual vocative)
प्रधानानि (plural vocative)
प्रधानम् (accusative singular)
प्रधाने (accusative dual)
प्रधानानि (accusative plural)
प्रधानेन (instrumental singular)
प्रधानाभ्याम् (dual instrumental)
प्रधानैः (instrumental plural)
प्रधानाय (dative singular)
प्रधानाभ्याम् (dative dual)
प्रधानेभ्यः (dative plural)
प्रधानात् (ablative singular)
प्रधानाभ्याम् (ablative dual)
प्रधानेभ्यः (ablative plural)
प्रधानस्य (genitive singular)
प्रधानयोः (dual genitive)
प्रधानानाम् (genitive plural)
प्रधाने (locative singular)
प्रधानयोः (dual locative)
प्रधानेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">प्रधान</i>

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

→ Bengali: প্রধান (prodhan)

→ Hindi: प्रधान (pradhān)

→ Indonesian: perdana

→ Malay: perdana (ڤردان)

→ Marathi: प्रधान (pradhān)

Inherited from Proto-Indo-Iranian *pradʰaHnás, from Proto-Indo-European *pro-dʰeh₁-nós, from *pro- (“forward”) + *dʰeh₁- (“to place”) + *-nós (adjectival suffix).

com

(grammar) the primary member of a compound


विशेष

viśeṣa (romanization)
विशेषः (nominative singular)
विशेषौ (dual nominative)
विशेषाः (nominative plural)
विशेष (singular vocative)
विशेषौ (dual vocative)
विशेषाः (plural vocative)
विशेषम् (accusative singular)
विशेषौ (accusative dual)
विशेषान् (accusative plural)
विशेषेण (instrumental singular)
विशेषाभ्याम् (dual instrumental)
विशेषैः (instrumental plural)
विशेषाय (dative singular)
विशेषाभ्याम् (dative dual)
विशेषेभ्यः (dative plural)
विशेषात् (ablative singular)
विशेषाभ्याम् (ablative dual)
विशेषेभ्यः (ablative plural)
विशेषस्य (genitive singular)
विशेषयोः (dual genitive)
विशेषाणाम् (genitive plural)
विशेषे (locative singular)
विशेषयोः (dual locative)
विशेषेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of विशेष

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

→ Hindi: विशेष (viśeṣ)

→ Kannada: ವಿಶೇಷ (viśēṣa)

→ Malay: wisesa

Indonesian: wisésa

→ Newar: विशेष (wiśeṣa)

→ Old Javanese: wiśeṣa

Javanese: ꦮꦶꦱꦺꦱ (wisésa)

→ Old Khmer: viśeṣa, biśeṣa

desc

→ Thai: วิเศษ (wí-sèet), พิเศษ (pí-sèet)

desctree

Pali: visesa
→ Burmese: ဝိသေသ (wi.sesa.)
→ Khmer: វិសេស (visaeh)

→ Punjabi: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ (viśeś)

desc

→ Tamil: விசேடம் (vicēṭam), விசேஷம் (vicēṣam)

वि- (vi-, “separation prefix”) + शेष (śeṣa, “residue, that which is saved”).

af

(grammar) a word which defines the meaning of another

(rhetoric) statement of difference, individualization (Kuval.)


The candrabindu nasal vowel diacritic of the Devanagari script.


अङ्ग

áṅga (romanization)
अङ्गः (nominative singular)
अङ्गौ (dual nominative)
अङ्गा1 (dual nominative)
अङ्गाः (nominative plural)
अङ्गासः1 (nominative plural)
अङ्ग (singular vocative)
अङ्गौ (dual vocative)
अङ्गा1 (dual vocative)
अङ्गाः (plural vocative)
अङ्गासः1 (plural vocative)
अङ्गम् (accusative singular)
अङ्गौ (accusative dual)
अङ्गा1 (accusative dual)
अङ्गान् (accusative plural)
अङ्गेन (instrumental singular)
अङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
अङ्गैः (instrumental plural)
अङ्गेभिः1 (instrumental plural)
अङ्गाय (dative singular)
अङ्गाभ्याम् (dative dual)
अङ्गेभ्यः (dative plural)
अङ्गात् (ablative singular)
अङ्गाभ्याम् (ablative dual)
अङ्गेभ्यः (ablative plural)
अङ्गस्य (genitive singular)
अङ्गयोः (dual genitive)
अङ्गानाम् (genitive plural)
अङ्गे (locative singular)
अङ्गयोः (dual locative)
अङ्गेषु (locative plural)

Dardic:

Kalasha: oŋg

Kashmiri: انگ

Pali: aṅga

Prakrit: 𑀅𑀁𑀔 (aṃkha)

Central:

Sauraseni Prakrit:

Hindustani: ã̄g, ã̄gā

desc

Hindi: आँग, आँगा (āṅgā)

Hindi: आँग, आँगा (āṅgā)

Urdu: آںگ (ā̃g), آںگَہ (ā̃ga)

Eastern:

Magadhi Prakrit:

Assamese: আঙ্গ (aṅgo)

Bengali: আঙ (aṅ)

Bihari:

Maithili: आँग (ā̃g)

Northern:

Khasa Prakrit:

Central Pahari:

Kumaoni: आङ (āṅ)

Eastern Pahari:

Nepali: आङ (āṅ)

Western Pahari:

Bhadrawahi: अङ्ग (aṅg)

Northwestern:

Paisaci Prakrit:

Takka Apabhramsa:

Punjabi: aṅg

Gurmukhi script: ਅੰਗ

Shahmukhi script: انگ

Vracada Apabhramsa:

Sindhi: aṅu

Arabic script: اڱُ

Devanagari script: अङु

Southern:

Helu Prakrit:

Dhivehi: އަންގަ (an̊ga)

Sinhalese: අඟ (aⁿga), ඇඟ (æⁿga)

Maharastri Prakrit:

Konkani: āṅga

Devanagari script: आंग

Latin script: ang

Kannada script: ಆಂಗ್

Marathi: आँग (āĕṅga)

⇒ Marathi: अँगाविणे (aĕṅgāviṇe)

Western:

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: આઁગ (ām̐ga)

⇒ Gujarati: આગવું (āgavũ), અઁગાઉ (am̐gāu)

Prakrit: *𑀅𑀁𑀔~𑀟

Northern:

Khasa Prakrit:

Central Pahari:

Garhwali: आँगड़ी (āṅgṛī)

Kumaoni: आङर (āṅar), आङड़ो (āṅṛo)

Western:

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: આંગડીી (ā̃gaḍīī)

Prakrit: *𑀅𑀁𑀔~𑀮𑁆𑀮

Western:

Sauraseni Prakrit:

Gujarati: આંગલી (ā̃galī), આંગલું (ā̃galũ)

From Proto-Indo-Aryan *Hángas, from Proto-Indo-Iranian *Hángas, from Proto-Indo-European *h₂eng- (“corner”).

(grammar) the base of a word, but in the strong cases only


संयुक्त

sáṃyukta (romanization)
संयुक्तः (nominative singular)
संयुक्तौ (dual nominative)
संयुक्ता1 (dual nominative)
संयुक्ताः (nominative plural)
संयुक्तासः1 (nominative plural)
संयुक्त (singular vocative)
संयुक्तौ (dual vocative)
संयुक्ता1 (dual vocative)
संयुक्ताः (plural vocative)
संयुक्तासः1 (plural vocative)
संयुक्तम् (accusative singular)
संयुक्तौ (accusative dual)
संयुक्ता1 (accusative dual)
संयुक्तान् (accusative plural)
संयुक्तेन (instrumental singular)
संयुक्ताभ्याम् (dual instrumental)
संयुक्तैः (instrumental plural)
संयुक्तेभिः1 (instrumental plural)
संयुक्ताय (dative singular)
संयुक्ताभ्याम् (dative dual)
संयुक्तेभ्यः (dative plural)
संयुक्तात् (ablative singular)
संयुक्ताभ्याम् (ablative dual)
संयुक्तेभ्यः (ablative plural)
संयुक्तस्य (genitive singular)
संयुक्तयोः (dual genitive)
संयुक्तानाम् (genitive plural)
संयुक्ते (locative singular)
संयुक्तयोः (dual locative)
संयुक्तेषु (locative plural)
संयुक्ता (nominative singular)
संयुक्ते (dual nominative)
संयुक्ताः (nominative plural)
संयुक्ते (singular vocative)
संयुक्ते (dual vocative)
संयुक्ताः (plural vocative)
संयुक्ताम् (accusative singular)
संयुक्ते (accusative dual)
संयुक्ताः (accusative plural)
संयुक्तया (instrumental singular)
संयुक्ता1 (instrumental singular)
संयुक्ताभ्याम् (dual instrumental)
संयुक्ताभिः (instrumental plural)
संयुक्तायै (dative singular)
संयुक्ताभ्याम् (dative dual)
संयुक्ताभ्यः (dative plural)
संयुक्तायाः (ablative singular)
संयुक्तायै2 (ablative singular)
संयुक्ताभ्याम् (ablative dual)
संयुक्ताभ्यः (ablative plural)
संयुक्तायाः (genitive singular)
संयुक्तायै2 (genitive singular)
संयुक्तयोः (dual genitive)
संयुक्तानाम् (genitive plural)
संयुक्तायाम् (locative singular)
संयुक्तयोः (dual locative)
संयुक्तासु (locative plural)
संयुक्तम् (nominative singular)
संयुक्ते (dual nominative)
संयुक्तानि (nominative plural)
संयुक्ता1 (nominative plural)
संयुक्त (singular vocative)
संयुक्ते (dual vocative)
संयुक्तानि (plural vocative)
संयुक्ता1 (plural vocative)
संयुक्तम् (accusative singular)
संयुक्ते (accusative dual)
संयुक्तानि (accusative plural)
संयुक्ता1 (accusative plural)
संयुक्तेन (instrumental singular)
संयुक्ताभ्याम् (dual instrumental)
संयुक्तैः (instrumental plural)
संयुक्तेभिः1 (instrumental plural)
संयुक्ताय (dative singular)
संयुक्ताभ्याम् (dative dual)
संयुक्तेभ्यः (dative plural)
संयुक्तात् (ablative singular)
संयुक्ताभ्याम् (ablative dual)
संयुक्तेभ्यः (ablative plural)
संयुक्तस्य (genitive singular)
संयुक्तयोः (dual genitive)
संयुक्तानाम् (genitive plural)
संयुक्ते (locative singular)
संयुक्तयोः (dual locative)
संयुक्तेषु (locative plural)

From सम्- (sam-) + युक्त (yukta), from the root संयुज् (saṃyuj).


खण्ड

khaṇḍa (romanization)
खण्डः (nominative singular)
खण्डौ (dual nominative)
खण्डा1 (dual nominative)
खण्डाः (nominative plural)
खण्डासः1 (nominative plural)
खण्ड (singular vocative)
खण्डौ (dual vocative)
खण्डा1 (dual vocative)
खण्डाः (plural vocative)
खण्डासः1 (plural vocative)
खण्डम् (accusative singular)
खण्डौ (accusative dual)
खण्डा1 (accusative dual)
खण्डान् (accusative plural)
खण्डेन (instrumental singular)
खण्डाभ्याम् (dual instrumental)
खण्डैः (instrumental plural)
खण्डेभिः1 (instrumental plural)
खण्डाय (dative singular)
खण्डाभ्याम् (dative dual)
खण्डेभ्यः (dative plural)
खण्डात् (ablative singular)
खण्डाभ्याम् (ablative dual)
खण्डेभ्यः (ablative plural)
खण्डस्य (genitive singular)
खण्डयोः (dual genitive)
खण्डानाम् (genitive plural)
खण्डे (locative singular)
खण्डयोः (dual locative)
खण्डेषु (locative plural)
खण्डम् (nominative singular)
खण्डे (dual nominative)
खण्डानि (nominative plural)
खण्डा1 (nominative plural)
खण्ड (singular vocative)
खण्डे (dual vocative)
खण्डानि (plural vocative)
खण्डा1 (plural vocative)
खण्डम् (accusative singular)
खण्डे (accusative dual)
खण्डानि (accusative plural)
खण्डा1 (accusative plural)
खण्डेन (instrumental singular)
खण्डाभ्याम् (dual instrumental)
खण्डैः (instrumental plural)
खण्डेभिः1 (instrumental plural)
खण्डाय (dative singular)
खण्डाभ्याम् (dative dual)
खण्डेभ्यः (dative plural)
खण्डात् (ablative singular)
खण्डाभ्याम् (ablative dual)
खण्डेभ्यः (ablative plural)
खण्डस्य (genitive singular)
खण्डयोः (dual genitive)
खण्डानाम् (genitive plural)
खण्डे (locative singular)
खण्डयोः (dual locative)
खण्डेषु (locative plural)

Of non-Indo-European, probably Dravidian origin; compare Tamil கண்டு (kaṇṭu, “hard candy”), கண்டம் (kaṇṭam, “piece, part”), Tamil கட்டு (kaṭṭu, “to harden, condense”), Tamil கண்டி (kaṇṭi, “to cut”). Watkins instead suggests a borrowing from Munda.

cog

clause, chapter, section (of a work, document)


लेखनी

lekhanī (romanization)
लेखनी (nominative singular)
लेखन्यौ (dual nominative)
लेखनी1 (dual nominative)
लेखन्यः (nominative plural)
लेखनीः1 (nominative plural)
लेखनि (singular vocative)
लेखन्यौ (dual vocative)
लेखनी1 (dual vocative)
लेखन्यः (plural vocative)
लेखनीः1 (plural vocative)
लेखनीम् (accusative singular)
लेखन्यौ (accusative dual)
लेखनी1 (accusative dual)
लेखनीः (accusative plural)
लेखन्या (instrumental singular)
लेखनीभ्याम् (dual instrumental)
लेखनीभिः (instrumental plural)
लेखन्यै (dative singular)
लेखनीभ्याम् (dative dual)
लेखनीभ्यः (dative plural)
लेखन्याः (ablative singular)
लेखन्यै2 (ablative singular)
लेखनीभ्याम् (ablative dual)
लेखनीभ्यः (ablative plural)
लेखन्याः (genitive singular)
लेखन्यै2 (genitive singular)
लेखन्योः (dual genitive)
लेखनीनाम् (genitive plural)
लेखन्याम् (locative singular)
लेखन्योः (dual locative)
लेखनीषु (locative plural)

Hindustani:

→ Hindi: लेखनी (lekhnī)

→ Pashto: ليکني

→ Urdu: لیکھنی (lekhnī)

→ Khmer: លេខនី (leikhaʼnii)

From the feminine form of लेखन (lekhana, “scratching, scarifying, scraping”), from the root लिख् (likh, “to write”). The sense 'pen' is an innovation from Hindi.


माला

mālā (romanization)
माला (nominative singular)
माले (dual nominative)
मालाः (nominative plural)
माले (singular vocative)
माले (dual vocative)
मालाः (plural vocative)
मालाम् (accusative singular)
माले (accusative dual)
मालाः (accusative plural)
मालया (instrumental singular)
माला1 (instrumental singular)
मालाभ्याम् (dual instrumental)
मालाभिः (instrumental plural)
मालायै (dative singular)
मालाभ्याम् (dative dual)
मालाभ्यः (dative plural)
मालायाः (ablative singular)
मालायै2 (ablative singular)
मालाभ्याम् (ablative dual)
मालाभ्यः (ablative plural)
मालायाः (genitive singular)
मालायै2 (genitive singular)
मालयोः (dual genitive)
मालानाम् (genitive plural)
मालायाम् (locative singular)
मालयोः (dual locative)
मालासु (locative plural)

→ Bengali: মালা (mala) (learned)

→ Thai: มาลา (maa-laa)

Probably borrowed from Dravidian; compare Tamil மாலை (mālai, “garland”) and Telugu మాల (māla, “garland”). In this case, the Sanskrit term is borrowed from Dravidian, rather than the other way around.

(rhetoric) a series of epithets or similes


पञ्चमी

pañcamī (romanization)
पञ्चमी (nominative singular)
पञ्चम्यौ (dual nominative)
पञ्चमी1 (dual nominative)
पञ्चम्यः (nominative plural)
पञ्चमीः1 (nominative plural)
पञ्चमि (singular vocative)
पञ्चम्यौ (dual vocative)
पञ्चमी1 (dual vocative)
पञ्चम्यः (plural vocative)
पञ्चमीः1 (plural vocative)
पञ्चमीम् (accusative singular)
पञ्चम्यौ (accusative dual)
पञ्चमी1 (accusative dual)
पञ्चमीः (accusative plural)
पञ्चम्या (instrumental singular)
पञ्चमीभ्याम् (dual instrumental)
पञ्चमीभिः (instrumental plural)
पञ्चम्यै (dative singular)
पञ्चमीभ्याम् (dative dual)
पञ्चमीभ्यः (dative plural)
पञ्चम्याः (ablative singular)
पञ्चम्यै2 (ablative singular)
पञ्चमीभ्याम् (ablative dual)
पञ्चमीभ्यः (ablative plural)
पञ्चम्याः (genitive singular)
पञ्चम्यै2 (genitive singular)
पञ्चम्योः (dual genitive)
पञ्चमीनाम् (genitive plural)
पञ्चम्याम् (locative singular)
पञ्चम्योः (dual locative)
पञ्चमीषु (locative plural)

→ Tamil: பஞ்சமி (pañcami)

desc

→ Telugu: పంచమి (pañcami, “the fifth day of lunar fortnight”)

पञ्चमी विभक्ति
पञ्चमी विभक्ति#Sanskrit

(short for पञ्चमी विभक्ति (pañcamī vibhakti)) the 5th or ablative case

the 5th or ablative case
a word in the ablative


रञ्जन

rañjana (romanization)
रञ्जनम् (nominative singular)
रञ्जने (dual nominative)
रञ्जनानि (nominative plural)
रञ्जना1 (nominative plural)
रञ्जन (singular vocative)
रञ्जने (dual vocative)
रञ्जनानि (plural vocative)
रञ्जना1 (plural vocative)
रञ्जनम् (accusative singular)
रञ्जने (accusative dual)
रञ्जनानि (accusative plural)
रञ्जना1 (accusative plural)
रञ्जनेन (instrumental singular)
रञ्जनाभ्याम् (dual instrumental)
रञ्जनैः (instrumental plural)
रञ्जनेभिः1 (instrumental plural)
रञ्जनाय (dative singular)
रञ्जनाभ्याम् (dative dual)
रञ्जनेभ्यः (dative plural)
रञ्जनात् (ablative singular)
रञ्जनाभ्याम् (ablative dual)
रञ्जनेभ्यः (ablative plural)
रञ्जनस्य (genitive singular)
रञ्जनयोः (dual genitive)
रञ्जनानाम् (genitive plural)
रञ्जने (locative singular)
रञ्जनयोः (dual locative)
रञ्जनेषु (locative plural)

→ Hindi: रंजन (rañjan)

/ɾɐɲ.d͡ʑɐ.nɐ/

/ˈɾɐɲ.d͡ʑɐ.n̪ɐ/


गुण

guṇá (romanization)
गुणः (nominative singular)
गुणौ (dual nominative)
गुणा1 (dual nominative)
गुणाः (nominative plural)
गुणासः1 (nominative plural)
गुण (singular vocative)
गुणौ (dual vocative)
गुणा1 (dual vocative)
गुणाः (plural vocative)
गुणासः1 (plural vocative)
गुणम् (accusative singular)
गुणौ (accusative dual)
गुणा1 (accusative dual)
गुणान् (accusative plural)
गुणेन (instrumental singular)
गुणाभ्याम् (dual instrumental)
गुणैः (instrumental plural)
गुणेभिः1 (instrumental plural)
गुणाय (dative singular)
गुणाभ्याम् (dative dual)
गुणेभ्यः (dative plural)
गुणात् (ablative singular)
गुणाभ्याम् (ablative dual)
गुणेभ्यः (ablative plural)
गुणस्य (genitive singular)
गुणयोः (dual genitive)
गुणानाम् (genitive plural)
गुणे (locative singular)
गुणयोः (dual locative)
गुणेषु (locative plural)

desctree

Pali: guṇa
→ Khmer: គុណ (kun)
→ Burmese: ဂုဏ် (gun)
→ Shan: ၵုင်ႇ (kùng)
→ Thai: คุณ (kun)

→ English: guna

→ Hindi: गुण (guṇ)

→ Marathi: गुण m (guṇ)

→ Malay: guna

Indonesian: guna

→ Old Gujarati: गुण (guṇa)

→ Old Javanese: guṇa
Javanese: ꦒꦸꦤ (guna)
→ Balinese: ᬕᬸᬡ (guna)

→ Telugu: గుణము (guṇamu)

Of uncertain origin. The oldest attested meaning is probably “time, occurrence”, though the original meaning is probably "hair" or "string". The prevailing theory links the word to Persian گون (gun, “color; species”); see there for more. Other theories connect the word to Gothic 𐌺𐌿𐌽𐌰𐍅𐌹𐌳𐌰 (kunawida, “fetters”) and Avestan 𐬔𐬏𐬥𐬀𐬊𐬌𐬙𐬌 (gūnaoⁱti, “increases”).

cog

(grammar, ablaut) full grade of vowels, ie /a/, /ar/, /e/, and /o/ (contrasts with zero grade and lengthened grade/vṛddhi)


लिङ्ग

liṅga (romanization)
लिङ्गम् (nominative singular)
लिङ्गे (dual nominative)
लिङ्गानि (nominative plural)
लिङ्गा1 (nominative plural)
लिङ्ग (singular vocative)
लिङ्गे (dual vocative)
लिङ्गानि (plural vocative)
लिङ्गा1 (plural vocative)
लिङ्गम् (accusative singular)
लिङ्गे (accusative dual)
लिङ्गानि (accusative plural)
लिङ्गा1 (accusative plural)
लिङ्गेन (instrumental singular)
लिङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लिङ्गैः (instrumental plural)
लिङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लिङ्गाय (dative singular)
लिङ्गाभ्याम् (dative dual)
लिङ्गेभ्यः (dative plural)
लिङ्गात् (ablative singular)
लिङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लिङ्गेभ्यः (ablative plural)
लिङ्गस्य (genitive singular)
लिङ्गयोः (dual genitive)
लिङ्गानाम् (genitive plural)
लिङ्गे (locative singular)
लिङ्गयोः (dual locative)
लिङ्गेषु (locative plural)

Pali: liṅga

→ Thai: ลึงค์ (lʉng), ลิงค์ (ling) (or borrowed directly from Sanskrit)

Prakrit: 𑀮𑀺𑀁𑀕 (liṃga) (see there for further descendants)

→ English: lingam

→ Kannada: ಲಿಂಗ (liṅga)

→ Khmer: លិង្គ (lɨng)

From Proto-Indo-Iranian *lingás ~ *ringás (“mark, sign, token”). Cognate with Avestan -𐬌𐬭𐬌𐬧𐬔𐬀 (-iriṇga) (attested in 𐬵𐬀𐬞𐬙𐬋𐬌𐬭𐬌𐬧𐬔𐬀 (haptōⁱriṇga, “the constellation Ursa Major”, literally “having seven signs”)), Sogdian [script needed] (pryng /paring/, “damask textile with markings on it”) (< *upa-ringa-).


घोषणा

ghoṣaṇā (romanization)
घोषणा (nominative singular)
घोषणे (dual nominative)
घोषणाः (nominative plural)
घोषणे (singular vocative)
घोषणे (dual vocative)
घोषणाः (plural vocative)
घोषणाम् (accusative singular)
घोषणे (accusative dual)
घोषणाः (accusative plural)
घोषणया (instrumental singular)
घोषणाभ्याम् (dual instrumental)
घोषणाभिः (instrumental plural)
घोषणायै (dative singular)
घोषणाभ्याम् (dative dual)
घोषणाभ्यः (dative plural)
घोषणायाः (ablative singular)
घोषणाभ्याम् (ablative dual)
घोषणाभ्यः (ablative plural)
घोषणायाः (genitive singular)
घोषणयोः (dual genitive)
घोषणानाम् (genitive plural)
घोषणायाम् (locative singular)
घोषणयोः (dual locative)
घोषणासु (locative plural)

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of घोषणा

→ Assamese: ঘোষণা (ghüxona)

→ Bengali: ঘোষণা (ghōśona)

→ Hindi: घोषणा (ghoṣṇā)

→ Khmer: ឃោសនា (khoosaʼnaa)

→ Marathi: घोषणा (ghoṣṇā)

→ Thai: โฆษณา (kôot-sà-naa)


रामायण

rāmāyaṇa (romanization)
रामायणम् (nominative singular)
रामायणे (dual nominative)
रामायणानि (nominative plural)
रामायण (singular vocative)
रामायणे (dual vocative)
रामायणानि (plural vocative)
रामायणम् (accusative singular)
रामायणे (accusative dual)
रामायणानि (accusative plural)
रामायणेन (instrumental singular)
रामायणाभ्याम् (dual instrumental)
रामायणैः (instrumental plural)
रामायणाय (dative singular)
रामायणाभ्याम् (dative dual)
रामायणेभ्यः (dative plural)
रामायणात् (ablative singular)
रामायणाभ्याम् (ablative dual)
रामायणेभ्यः (ablative plural)
रामायणस्य (genitive singular)
रामायणयोः (dual genitive)
रामायणानाम् (genitive plural)
रामायणे (locative singular)
रामायणयोः (dual locative)
रामायणेषु (locative plural)

Prakrit: रामायण (rāmāyaṇa)

Takka Apabhramsa: 𑆫𑆳𑆩𑆳𑆪𑆟 (rāmāyaṇa)

desc

رَامَايَانَا

Arabic: رَامَايَانَا (rāmāyānā)

Arabic: رَامَايَانَا (rāmāyānā)

Armenian: Ռամայանա (Ṙamayana)

Assamese: ৰামায়ণ (ramayon)

Bengali: রামায়ণ (ramaẏon)

Burmese: ရာမာယဏ (ramaya.na.)

→ Chinese: 羅摩衍那／罗摩衍那 (Luómóyǎnnà)

Czech: Rámájana

English: Ramayana

Georgian: რამაიანა (ramaiana)

French: Ramayana

→ Vietnamese: Ra-ma-ya-na

Gujarati: રામાયણ (rāmāyaṇ)

Greek: Ραμαγιάνα (Ramagiána)

Hindustani:

Hindi: रामायण (rāmāyaṇ)

Urdu: رَامَایَن (rāmāyan), رَامَائِن (rāmā‘in)

Hungarian: Rámájana

Japanese: ラーマーヤナ (Rāmāyana)

Kannada: ರಾಮಾಯಣ (rāmāyaṇa)

Konkani: rāmāyaṇ

Devanagari script: रामायण

Kannada script: ರಾಮಾಯಣ್

Latin script: Ramayonn

Korean: 라마야나 (ramayana)

Malayalam: രാമായണം (rāmāyaṇaṁ)

Manipuri: ꯔꯥꯃꯥꯌꯟ (raamaayan)

Marathi: रामायण (rāmāyaṇ)

Marwari: रामायण (rāmāyaṇ)

→ Middle Chinese: 邏摩衍拏 (MC laH ma yenX nrae)

Nepali: रामायण (rāmāyaṇ)

Odia: ରାମାୟଣ (rāmāyaṇa)

Punjabi:

Gurmukhi script: ਰਮਾਇਣ (ramāiṇa), ਰਾਮਾਇਣ (rāmāiṇa)

Shahmukhi script: رمائن (rmā'in), رامائن (rāmā'in)

Persian: رامایانا (râmâyânâ)

Russian: Рамаяна (Ramajana)

Sindhi:

Arabic script: رامائـِڻُ

Tamil: இராமாயணம் (irāmāyaṇam)

Telugu: రామాయణము (rāmāyaṇamu)

Thai: รามายณะ (raa-maa-yá-ná)

/ɾɑːˈmɑː.jɐ.ɳɐ/

Compound of राम (rāma, “Rāma”) + अयन (ayana, “course”), literally “course[s] of Rāma”.

com+

(Classical Sanskrit, Hinduism, literature) Ramayana


मैथिली

→ English: Maithili

→ Maithili: मैथिली (maithilī)

→ Marathi: मैथिली (maithilī)


द्वंद्व

dvaṃdvá (romanization)
द्वंद्वम् (nominative singular)
द्वंद्वे (dual nominative)
द्वंद्वानि (nominative plural)
द्वंद्व (singular vocative)
द्वंद्वे (dual vocative)
द्वंद्वानि (plural vocative)
द्वंद्वम् (accusative singular)
द्वंद्वे (accusative dual)
द्वंद्वानि (accusative plural)
द्वंद्वेन (instrumental singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dual instrumental)
द्वंद्वैः (instrumental plural)
द्वंद्वाय (dative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dative dual)
द्वंद्वेभ्यः (dative plural)
द्वंद्वात् (ablative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (ablative dual)
द्वंद्वेभ्यः (ablative plural)
द्वंद्वस्य (genitive singular)
द्वंद्वयोः (dual genitive)
द्वंद्वानाम् (genitive plural)
द्वंद्वे (locative singular)
द्वंद्वयोः (dual locative)
द्वंद्वेषु (locative plural)
द्वंद्वः (nominative singular)
द्वंद्वौ (dual nominative)
द्वंद्वाः (nominative plural)
द्वंद्व (singular vocative)
द्वंद्वौ (dual vocative)
द्वंद्वाः (plural vocative)
द्वंद्वम् (accusative singular)
द्वंद्वौ (accusative dual)
द्वंद्वान् (accusative plural)
द्वंद्वेन (instrumental singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dual instrumental)
द्वंद्वैः (instrumental plural)
द्वंद्वाय (dative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dative dual)
द्वंद्वेभ्यः (dative plural)
द्वंद्वात् (ablative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (ablative dual)
द्वंद्वेभ्यः (ablative plural)
द्वंद्वस्य (genitive singular)
द्वंद्वयोः (dual genitive)
द्वंद्वानाम् (genitive plural)
द्वंद्वे (locative singular)
द्वंद्वयोः (dual locative)
द्वंद्वेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">द्वंद्व</i>

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

sa-decl-noun/cell

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of द्वंद्व

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

sa-decl-noun/cell

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

→ English: dvandva

→ Telugu: ద్వంద్వము (dvandvamu)

/ˈd̪ʋɐn̪d̪.ʋɐ/

A reduplication of the nominative द्व (dva, “two”).

(grammar, lexicography, rarely neuter) dvandva (type of compound word)


व्यय

Hindi: व्यय (vyay)

desctree

Old Javanese: byaya, beya
→ Malay: biaya
Indonesian: biaya
→ Tagalog: biyaya
Javanese: ꦧꦺꦪ (béya)
→ Malay: bea
Indonesian: bea
→ Min Nan: 傌仔／骂仔 (bé-á)

Telugu: వ్యయ (vyaya), వ్యయము (vyayamu)

From वि- (vi-) + अय् (ay, “to go”) + -अ (-a).


भाव

bhāvá (romanization)
भावः (nominative singular)
भावौ (dual nominative)
भावा1 (dual nominative)
भावाः (nominative plural)
भावासः1 (nominative plural)
भाव (singular vocative)
भावौ (dual vocative)
भावा1 (dual vocative)
भावाः (plural vocative)
भावासः1 (plural vocative)
भावम् (accusative singular)
भावौ (accusative dual)
भावा1 (accusative dual)
भावान् (accusative plural)
भावेन (instrumental singular)
भावाभ्याम् (dual instrumental)
भावैः (instrumental plural)
भावेभिः1 (instrumental plural)
भावाय (dative singular)
भावाभ्याम् (dative dual)
भावेभ्यः (dative plural)
भावात् (ablative singular)
भावाभ्याम् (ablative dual)
भावेभ्यः (ablative plural)
भावस्य (genitive singular)
भावयोः (dual genitive)
भावानाम् (genitive plural)
भावे (locative singular)
भावयोः (dual locative)
भावेषु (locative plural)

→ Lao: ພາບ (phāp)

→ Malay: bahawa
Indonesian: bahwa

Sinhalese: බව (bawa)

→ Tamil: பாவம் (pāvam)

→ Thai: ภาพ (pâap)

From भू (bhū, “to be; to become”, root) + -अ (-a, nominalization suffix) with vṛddhi and internal sandhi.

suffix

(grammar) the fundamental notion of the verb; the sense conveyed by the abstract noun (the impersonal sense conveyed by the verb)


लाघव

lāghava (romanization)
लाघवम् (nominative singular)
लाघवे (dual nominative)
लाघवानि (nominative plural)
लाघवा1 (nominative plural)
लाघव (singular vocative)
लाघवे (dual vocative)
लाघवानि (plural vocative)
लाघवा1 (plural vocative)
लाघवम् (accusative singular)
लाघवे (accusative dual)
लाघवानि (accusative plural)
लाघवा1 (accusative plural)
लाघवेन (instrumental singular)
लाघवाभ्याम् (dual instrumental)
लाघवैः (instrumental plural)
लाघवेभिः1 (instrumental plural)
लाघवाय (dative singular)
लाघवाभ्याम् (dative dual)
लाघवेभ्यः (dative plural)
लाघवात् (ablative singular)
लाघवाभ्याम् (ablative dual)
लाघवेभ्यः (ablative plural)
लाघवस्य (genitive singular)
लाघवयोः (dual genitive)
लाघवानाम् (genitive plural)
लाघवे (locative singular)
लाघवयोः (dual locative)
लाघवेषु (locative plural)

→ Bengali: লাঘব (laghob)

→ Hindi: लाघव (lāghav)

→ Kannada: ಲಾಘವ (lāghava)

→ Malayalam: ലാഘവം (lāghavaṁ)

→ Marathi: लाघव (lāghav)

→ Odia: ଲାଘବ (lāghaba)

→ Tamil: லாகவம் (lākavam)

→ Telugu: లాఘవము (lāghavamu)

(prosody) shortness of a vowel or syllable (opp. to गौरव), Piṅg.


तालव्य

head

तालव्य • (tālavya)

→ Hindi: तालव्य (tālavya)

Telugu: తాలవ్యము (tālavyamu)

/t̪ɑːˈl̪ɐʋ.jɐ/

(phonetics) palatal (the letters इ, ए and ऐ [called कण्ठ-त्°, ‘belonging to throat and palate’ Ṡiksh.], च्, छ्, ज्, झ्, ञ्, य्, श्).


दन्त्य

dantya (romanization)
दन्त्यः (nominative singular)
दन्त्यौ (dual nominative)
दन्त्या1 (dual nominative)
दन्त्याः (nominative plural)
दन्त्यासः1 (nominative plural)
दन्त्य (singular vocative)
दन्त्यौ (dual vocative)
दन्त्या1 (dual vocative)
दन्त्याः (plural vocative)
दन्त्यासः1 (plural vocative)
दन्त्यम् (accusative singular)
दन्त्यौ (accusative dual)
दन्त्या1 (accusative dual)
दन्त्यान् (accusative plural)
दन्त्येन (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्यैः (instrumental plural)
दन्त्येभिः1 (instrumental plural)
दन्त्याय (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्येभ्यः (dative plural)
दन्त्यात् (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्येभ्यः (ablative plural)
दन्त्यस्य (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्ये (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्येषु (locative plural)
दन्त्या (nominative singular)
दन्त्ये (dual nominative)
दन्त्याः (nominative plural)
दन्त्ये (singular vocative)
दन्त्ये (dual vocative)
दन्त्याः (plural vocative)
दन्त्याम् (accusative singular)
दन्त्ये (accusative dual)
दन्त्याः (accusative plural)
दन्त्यया (instrumental singular)
दन्त्या1 (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्याभिः (instrumental plural)
दन्त्यायै (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्याभ्यः (dative plural)
दन्त्यायाः (ablative singular)
दन्त्यायै2 (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्याभ्यः (ablative plural)
दन्त्यायाः (genitive singular)
दन्त्यायै2 (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्यायाम् (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्यासु (locative plural)
दन्त्यम् (nominative singular)
दन्त्ये (dual nominative)
दन्त्यानि (nominative plural)
दन्त्या1 (nominative plural)
दन्त्य (singular vocative)
दन्त्ये (dual vocative)
दन्त्यानि (plural vocative)
दन्त्या1 (plural vocative)
दन्त्यम् (accusative singular)
दन्त्ये (accusative dual)
दन्त्यानि (accusative plural)
दन्त्या1 (accusative plural)
दन्त्येन (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्यैः (instrumental plural)
दन्त्येभिः1 (instrumental plural)
दन्त्याय (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्येभ्यः (dative plural)
दन्त्यात् (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्येभ्यः (ablative plural)
दन्त्यस्य (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्ये (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्येषु (locative plural)

Telugu: దంత్యము (dantyamu)

place of articulation
place of articulation#English

(phonetics) dental (used to describe the place of articulation of the letters त (ta), थ (tha), द (da), ध (dha), न (na), ल (la))


तत्पुरुष

tatpuruṣa (romanization)
तत्पुरुषः (nominative singular)
तत्पुरुषौ (dual nominative)
तत्पुरुषा1 (dual nominative)
तत्पुरुषाः (nominative plural)
तत्पुरुषासः1 (nominative plural)
तत्पुरुष (singular vocative)
तत्पुरुषौ (dual vocative)
तत्पुरुषा1 (dual vocative)
तत्पुरुषाः (plural vocative)
तत्पुरुषासः1 (plural vocative)
तत्पुरुषम् (accusative singular)
तत्पुरुषौ (accusative dual)
तत्पुरुषा1 (accusative dual)
तत्पुरुषान् (accusative plural)
तत्पुरुषेण (instrumental singular)
तत्पुरुषाभ्याम् (dual instrumental)
तत्पुरुषैः (instrumental plural)
तत्पुरुषेभिः1 (instrumental plural)
तत्पुरुषाय (dative singular)
तत्पुरुषाभ्याम् (dative dual)
तत्पुरुषेभ्यः (dative plural)
तत्पुरुषात् (ablative singular)
तत्पुरुषाभ्याम् (ablative dual)
तत्पुरुषेभ्यः (ablative plural)
तत्पुरुषस्य (genitive singular)
तत्पुरुषयोः (dual genitive)
तत्पुरुषाणाम् (genitive plural)
तत्पुरुषे (locative singular)
तत्पुरुषयोः (dual locative)
तत्पुरुषेषु (locative plural)

→ English: tatpuruṣa

→ Telugu: తత్పురుషము (tatpuruṣamu)

Tatpuruṣa compound of तत् (tát, “that”) + पुरुष (purúṣa, “man”). A classic example of such a compound where "that" is being used to mean "that person's".

com

बहु-व्रीहि बहुव्रीहि

(linguistics, grammar, lexicography) a class of compounds (formed like the word तत्-पुरुष, ‘his servant’) in which the last member is qualified by the first without losing (as the last member of बहु-व्रीहि compounds) its grammatical independence (whether as noun or adj. or p.)

बहु-व्रीहि बहुव्रीहि

कर्म-धारय कर्मधारय

द्वि-गु द्विगु

two subdivisions of these compounds are called कर्म-धारय and द्वि-गु (qq.vv.)


संकर

Telugu: సంకరము (saṅkaramu)

(rhetoric) the confusion or blending together of metaphors which ought to be kept distinct


अव्यय

→ Malayalam: അവ്യയം (avyayaṁ)

→ Telugu: అవ్యయము (avyayamu)

From अ- (a-, “not, un-”) + व्यय (vyaya, “death; transient”).

prefix

(grammar) an indeclinable word, particle


दण्डक

(poetry) a class of metres the stanzas of which may extend from 4 x 27 to 4X 999 syllables


प्राकृत

prākṛta (romanization)
प्राकृतः (nominative singular)
प्राकृतौ (dual nominative)
प्राकृता1 (dual nominative)
प्राकृताः (nominative plural)
प्राकृतासः1 (nominative plural)
प्राकृत (singular vocative)
प्राकृतौ (dual vocative)
प्राकृता1 (dual vocative)
प्राकृताः (plural vocative)
प्राकृतासः1 (plural vocative)
प्राकृतम् (accusative singular)
प्राकृतौ (accusative dual)
प्राकृता1 (accusative dual)
प्राकृतान् (accusative plural)
प्राकृतेन (instrumental singular)
प्राकृताभ्याम् (dual instrumental)
प्राकृतैः (instrumental plural)
प्राकृतेभिः1 (instrumental plural)
प्राकृताय (dative singular)
प्राकृताभ्याम् (dative dual)
प्राकृतेभ्यः (dative plural)
प्राकृतात् (ablative singular)
प्राकृताभ्याम् (ablative dual)
प्राकृतेभ्यः (ablative plural)
प्राकृतस्य (genitive singular)
प्राकृतयोः (dual genitive)
प्राकृतानाम् (genitive plural)
प्राकृते (locative singular)
प्राकृतयोः (dual locative)
प्राकृतेषु (locative plural)
प्राकृता (nominative singular)
प्राकृते (dual nominative)
प्राकृताः (nominative plural)
प्राकृते (singular vocative)
प्राकृते (dual vocative)
प्राकृताः (plural vocative)
प्राकृताम् (accusative singular)
प्राकृते (accusative dual)
प्राकृताः (accusative plural)
प्राकृतया (instrumental singular)
प्राकृता1 (instrumental singular)
प्राकृताभ्याम् (dual instrumental)
प्राकृताभिः (instrumental plural)
प्राकृतायै (dative singular)
प्राकृताभ्याम् (dative dual)
प्राकृताभ्यः (dative plural)
प्राकृतायाः (ablative singular)
प्राकृतायै2 (ablative singular)
प्राकृताभ्याम् (ablative dual)
प्राकृताभ्यः (ablative plural)
प्राकृतायाः (genitive singular)
प्राकृतायै2 (genitive singular)
प्राकृतयोः (dual genitive)
प्राकृतानाम् (genitive plural)
प्राकृतायाम् (locative singular)
प्राकृतयोः (dual locative)
प्राकृतासु (locative plural)
प्राकृती (nominative singular)
प्राकृत्यौ (dual nominative)
प्राकृती1 (dual nominative)
प्राकृत्यः (nominative plural)
प्राकृतीः1 (nominative plural)
प्राकृति (singular vocative)
प्राकृत्यौ (dual vocative)
प्राकृती1 (dual vocative)
प्राकृत्यः (plural vocative)
प्राकृतीः1 (plural vocative)
प्राकृतीम् (accusative singular)
प्राकृत्यौ (accusative dual)
प्राकृती1 (accusative dual)
प्राकृतीः (accusative plural)
प्राकृत्या (instrumental singular)
प्राकृतीभ्याम् (dual instrumental)
प्राकृतीभिः (instrumental plural)
प्राकृत्यै (dative singular)
प्राकृतीभ्याम् (dative dual)
प्राकृतीभ्यः (dative plural)
प्राकृत्याः (ablative singular)
प्राकृत्यै2 (ablative singular)
प्राकृतीभ्याम् (ablative dual)
प्राकृतीभ्यः (ablative plural)
प्राकृत्याः (genitive singular)
प्राकृत्यै2 (genitive singular)
प्राकृत्योः (dual genitive)
प्राकृतीनाम् (genitive plural)
प्राकृत्याम् (locative singular)
प्राकृत्योः (dual locative)
प्राकृतीषु (locative plural)
प्राकृतम् (nominative singular)
प्राकृते (dual nominative)
प्राकृतानि (nominative plural)
प्राकृता1 (nominative plural)
प्राकृत (singular vocative)
प्राकृते (dual vocative)
प्राकृतानि (plural vocative)
प्राकृता1 (plural vocative)
प्राकृतम् (accusative singular)
प्राकृते (accusative dual)
प्राकृतानि (accusative plural)
प्राकृता1 (accusative plural)
प्राकृतेन (instrumental singular)
प्राकृताभ्याम् (dual instrumental)
प्राकृतैः (instrumental plural)
प्राकृतेभिः1 (instrumental plural)
प्राकृताय (dative singular)
प्राकृताभ्याम् (dative dual)
प्राकृतेभ्यः (dative plural)
प्राकृतात् (ablative singular)
प्राकृताभ्याम् (ablative dual)
प्राकृतेभ्यः (ablative plural)
प्राकृतस्य (genitive singular)
प्राकृतयोः (dual genitive)
प्राकृतानाम् (genitive plural)
प्राकृते (locative singular)
प्राकृतयोः (dual locative)
प्राकृतेषु (locative plural)


प्राकृत

prākṛta (romanization)
प्राकृतम् (nominative singular)
प्राकृते (dual nominative)
प्राकृतानि (nominative plural)
प्राकृता1 (nominative plural)
प्राकृत (singular vocative)
प्राकृते (dual vocative)
प्राकृतानि (plural vocative)
प्राकृता1 (plural vocative)
प्राकृतम् (accusative singular)
प्राकृते (accusative dual)
प्राकृतानि (accusative plural)
प्राकृता1 (accusative plural)
प्राकृतेन (instrumental singular)
प्राकृताभ्याम् (dual instrumental)
प्राकृतैः (instrumental plural)
प्राकृतेभिः1 (instrumental plural)
प्राकृताय (dative singular)
प्राकृताभ्याम् (dative dual)
प्राकृतेभ्यः (dative plural)
प्राकृतात् (ablative singular)
प्राकृताभ्याम् (ablative dual)
प्राकृतेभ्यः (ablative plural)
प्राकृतस्य (genitive singular)
प्राकृतयोः (dual genitive)
प्राकृतानाम् (genitive plural)
प्राकृते (locative singular)
प्राकृतयोः (dual locative)
प्राकृतेषु (locative plural)

(linguistics) a provincial or vernacular dialect


प्राकृत

Pali: pākata

Kannada: ಪಾಗದ (pāgada)

Prakrit: 𑀧𑀸𑀇𑀅 (pāia)

Hindustani: prākŕt

desc

Hindi: प्राकृत

Hindi: प्राकृत

Urdu: پراکرت

Urdu: پراکرت

Indonesian: Prakerta

Kannada: ಪ್ರಾಕೃತ (prākṛta)

Khmer: ប្រាក្រឹត (praakrət)

Old Marathi: prākṛta

Devanagari script: प्राकृत

Modi script: 𑘢𑘿𑘨𑘰𑘎𑘵𑘝

→ Old Javanese: prākṛta, prakṛta

Telugu: ప్రాకృతము (prākr̥tamu)

Thai: ปรากฤต (bpraa-grìt)

Prakrit (Middle-Indo-Aryan languages)
any one of those languages

Prakrit (Middle-Indo-Aryan languages)
collective term for the Prakrits


शृङ्गार

sa-noun

शृङ्गार • (śṛṅgāra) stem, m

Old Gujarati: सींगार (sīṅgāra)

desc

Hindi: श्रृंगार (śrŕṅgār, “makeup”), शृंगार (śŕṅgār)

Urdu: سنگار (singār)

→ Pashto: سينګار (“make-up”)

→ Telugu: శృంగారము (śr̥ṅgāramu)

→ Thai: ศฤงคาร (sà-rǐng-kaan)

सम्भोग सम्भोग

विप्रलम्भ विप्रलम्भ

(rhetoric) the erotic sentiment (one of the 8 or 10 रसs q.v. ; it has विष्णु for its tutelary deity and black for its colour ; accord. to most authorities it is of two kinds, viz. सम्भोग, ‘mutual enjoyment’, and विप्रलम्भ, ‘deception, disappointment’, to which by some is added as third अयोग, ‘separation’) Bhar. Daṡar. Sāh. &c.


रेफ

repha (romanization)
रेफः (nominative singular)
रेफौ (dual nominative)
रेफा1 (dual nominative)
रेफाः (nominative plural)
रेफासः1 (nominative plural)
रेफ (singular vocative)
रेफौ (dual vocative)
रेफा1 (dual vocative)
रेफाः (plural vocative)
रेफासः1 (plural vocative)
रेफम् (accusative singular)
रेफौ (accusative dual)
रेफा1 (accusative dual)
रेफान् (accusative plural)
रेफेण (instrumental singular)
रेफाभ्याम् (dual instrumental)
रेफैः (instrumental plural)
रेफेभिः1 (instrumental plural)
रेफाय (dative singular)
रेफाभ्याम् (dative dual)
रेफेभ्यः (dative plural)
रेफात् (ablative singular)
रेफाभ्याम् (ablative dual)
रेफेभ्यः (ablative plural)
रेफस्य (genitive singular)
रेफयोः (dual genitive)
रेफाणाम् (genitive plural)
रेफे (locative singular)
रेफयोः (dual locative)
रेफेषु (locative plural)


वाक्य

vākya (romanization)
वाक्यम् (nominative singular)
वाक्ये (dual nominative)
वाक्यानि (nominative plural)
वाक्या1 (nominative plural)
वाक्य (singular vocative)
वाक्ये (dual vocative)
वाक्यानि (plural vocative)
वाक्या1 (plural vocative)
वाक्यम् (accusative singular)
वाक्ये (accusative dual)
वाक्यानि (accusative plural)
वाक्या1 (accusative plural)
वाक्येन (instrumental singular)
वाक्याभ्याम् (dual instrumental)
वाक्यैः (instrumental plural)
वाक्येभिः1 (instrumental plural)
वाक्याय (dative singular)
वाक्याभ्याम् (dative dual)
वाक्येभ्यः (dative plural)
वाक्यात् (ablative singular)
वाक्याभ्याम् (ablative dual)
वाक्येभ्यः (ablative plural)
वाक्यस्य (genitive singular)
वाक्ययोः (dual genitive)
वाक्यानाम् (genitive plural)
वाक्ये (locative singular)
वाक्ययोः (dual locative)
वाक्येषु (locative plural)

desctree

Pali: vākya
→ Burmese: ဝါကျ (wa-kya.)
→ Khmer: ពាក្យ (piək), វាក្យ (viəkyaʼ)
→ Lao: ພາກ (phāk)
→ Thai: พากย์ (pâak)

→ Gujarati: વાક્ય (vākya)

→ Hindustani:

Hindi: वाक्य (vākya)

Urdu: واکیہ (vākya)

→ Kannada: ವಾಕ್ಯ (vākya)

→ Old Marathi:

Devanagari script: वाइक्य (vāikya), वाक्य (vākya)

Modi script: 𑘪𑘰𑘃𑘎𑘿𑘧 (vāīkya), 𑘪𑘰𑘎𑘿𑘧 (vākya)

→ Nepali: वाक्य (wākya)

→ Punjabi:

Gurmukhi script: ਵਾਕ (vāk)

Shahmukhi script: واکیہ (vāk)

⇒ Telugu: వాక్యము (vākyamu)

Vrddhi derivative of वच् (vac) with a -य (-ya) extension.


कथासरित्सागर

sa-proper noun

कथासरित्सागर • (kathāsaritsāgara) stem, m

desc

కథాసరిత్సాగరము

→ Telugu: కథాసరిత్సాగరము (kathāsaritsāgaramu)

/kɐ.t̪ʰɑː.s̪ɐ.ɾit̪ˈs̪ɑː.ɡɐ.ɾɐ/

कथा (kathā, “story”) + सरित् (sarit) + सागर (sāgara, “ocean”).


तत्सम

tatsamá (romanization)
तत्समः (nominative singular)
तत्समौ (dual nominative)
तत्समा1 (dual nominative)
तत्समाः (nominative plural)
तत्समासः1 (nominative plural)
तत्सम (singular vocative)
तत्समौ (dual vocative)
तत्समा1 (dual vocative)
तत्समाः (plural vocative)
तत्समासः1 (plural vocative)
तत्समम् (accusative singular)
तत्समौ (accusative dual)
तत्समा1 (accusative dual)
तत्समान् (accusative plural)
तत्समेन (instrumental singular)
तत्समाभ्याम् (dual instrumental)
तत्समैः (instrumental plural)
तत्समेभिः1 (instrumental plural)
तत्समाय (dative singular)
तत्समाभ्याम् (dative dual)
तत्समेभ्यः (dative plural)
तत्समात् (ablative singular)
तत्समाभ्याम् (ablative dual)
तत्समेभ्यः (ablative plural)
तत्समस्य (genitive singular)
तत्समयोः (dual genitive)
तत्समानाम् (genitive plural)
तत्समे (locative singular)
तत्समयोः (dual locative)
तत्समेषु (locative plural)

Compound of तत् (tat, “that”) + सम (samá, “same”)

com+

(lexicography) A Sanskrit learned loanword used in a South Asian language.


दशरथ

daśaratha (romanization)
दशरथः (nominative singular)
दशरथ (singular vocative)
दशरथम् (accusative singular)
दशरथेन (instrumental singular)
दशरथाय (dative singular)
दशरथात् (ablative singular)
दशरथस्य (genitive singular)
दशरथे (locative singular)

→ Hindi: दशरथ (daśrath)

→ Malayalam: ദശരഥൻ (daśarathaṉ)

→ Telugu: దశరథుడు (daśarathuḍu)

/dɐ́.ɕɐ.ɾɐ.tʰɐ/

/ˈd̪ɐ.ɕɐ.ɾɐ.t̪ʰɐ/

Compound of दश (dáśa, “ten”) + रथ (rátha, “chariot”).

(Hinduism) Name of Rāma's father (descendant of Ikshvaku, sovereign of Ayodhya).


तृतीया विभक्ति

sa-noun

तृतीया विभक्ति • (tṛtīyā vibhakti) stem, f

tṛtīyā vibhakti (romanization)
तृतीया विभक्तिः (nominative singular)
तृतीया विभक्ती (dual nominative)
तृतीया विभक्तयः (nominative plural)
तृतीया विभक्ते (singular vocative)
तृतीया विभक्ती (dual vocative)
तृतीया विभक्तयः (plural vocative)
तृतीया विभक्तिम् (accusative singular)
तृतीया विभक्ती (accusative dual)
तृतीया विभक्तीः (accusative plural)
तृतीया विभक्त्या (instrumental singular)
तृतीया विभक्ती1 (instrumental singular)
तृतीया विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
तृतीया विभक्तिभिः (instrumental plural)
तृतीया विभक्तये (dative singular)
तृतीया विभक्त्यै2 (dative singular)
तृतीया विभक्ती1 (dative singular)
तृतीया विभक्तिभ्याम् (dative dual)
तृतीया विभक्तिभ्यः (dative plural)
तृतीया विभक्तेः (ablative singular)
तृतीया विभक्त्याः2 (ablative singular)
तृतीया विभक्त्यै3 (ablative singular)
तृतीया विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
तृतीया विभक्तिभ्यः (ablative plural)
तृतीया विभक्तेः (genitive singular)
तृतीया विभक्त्याः2 (genitive singular)
तृतीया विभक्त्यै3 (genitive singular)
तृतीया विभक्त्योः (dual genitive)
तृतीया विभक्तीनाम् (genitive plural)
तृतीया विभक्तौ (locative singular)
तृतीया विभक्त्याम्2 (locative singular)
तृतीया विभक्ता1 (locative singular)
तृतीया विभक्त्योः (dual locative)
तृतीया विभक्तिषु (locative plural)


प्रथमा विभक्ति

प्रथमा विभक्ति • (prathamā vibhakti) stem, f

prathamā vibhakti (romanization)
प्रथमा विभक्तिः (nominative singular)
प्रथमा विभक्ती (dual nominative)
प्रथमा विभक्तयः (nominative plural)
प्रथमा विभक्ते (singular vocative)
प्रथमा विभक्ती (dual vocative)
प्रथमा विभक्तयः (plural vocative)
प्रथमा विभक्तिम् (accusative singular)
प्रथमा विभक्ती (accusative dual)
प्रथमा विभक्तीः (accusative plural)
प्रथमा विभक्त्या (instrumental singular)
प्रथमा विभक्ती1 (instrumental singular)
प्रथमा विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
प्रथमा विभक्तिभिः (instrumental plural)
प्रथमा विभक्तये (dative singular)
प्रथमा विभक्त्यै2 (dative singular)
प्रथमा विभक्ती1 (dative singular)
प्रथमा विभक्तिभ्याम् (dative dual)
प्रथमा विभक्तिभ्यः (dative plural)
प्रथमा विभक्तेः (ablative singular)
प्रथमा विभक्त्याः2 (ablative singular)
प्रथमा विभक्त्यै3 (ablative singular)
प्रथमा विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
प्रथमा विभक्तिभ्यः (ablative plural)
प्रथमा विभक्तेः (genitive singular)
प्रथमा विभक्त्याः2 (genitive singular)
प्रथमा विभक्त्यै3 (genitive singular)
प्रथमा विभक्त्योः (dual genitive)
प्रथमा विभक्तीनाम् (genitive plural)
प्रथमा विभक्तौ (locative singular)
प्रथमा विभक्त्याम्2 (locative singular)
प्रथमा विभक्ता1 (locative singular)
प्रथमा विभक्त्योः (dual locative)
प्रथमा विभक्तिषु (locative plural)


द्वितीया विभक्ति

द्वितीया विभक्ति • (dvitīyā vibhakti) stem, f

dvitīyā vibhakti (romanization)
द्वितीया विभक्तिः (nominative singular)
द्वितीया विभक्ती (dual nominative)
द्वितीया विभक्तयः (nominative plural)
द्वितीया विभक्ते (singular vocative)
द्वितीया विभक्ती (dual vocative)
द्वितीया विभक्तयः (plural vocative)
द्वितीया विभक्तिम् (accusative singular)
द्वितीया विभक्ती (accusative dual)
द्वितीया विभक्तीः (accusative plural)
द्वितीया विभक्त्या (instrumental singular)
द्वितीया विभक्ती1 (instrumental singular)
द्वितीया विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
द्वितीया विभक्तिभिः (instrumental plural)
द्वितीया विभक्तये (dative singular)
द्वितीया विभक्त्यै2 (dative singular)
द्वितीया विभक्ती1 (dative singular)
द्वितीया विभक्तिभ्याम् (dative dual)
द्वितीया विभक्तिभ्यः (dative plural)
द्वितीया विभक्तेः (ablative singular)
द्वितीया विभक्त्याः2 (ablative singular)
द्वितीया विभक्त्यै3 (ablative singular)
द्वितीया विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
द्वितीया विभक्तिभ्यः (ablative plural)
द्वितीया विभक्तेः (genitive singular)
द्वितीया विभक्त्याः2 (genitive singular)
द्वितीया विभक्त्यै3 (genitive singular)
द्वितीया विभक्त्योः (dual genitive)
द्वितीया विभक्तीनाम् (genitive plural)
द्वितीया विभक्तौ (locative singular)
द्वितीया विभक्त्याम्2 (locative singular)
द्वितीया विभक्ता1 (locative singular)
द्वितीया विभक्त्योः (dual locative)
द्वितीया विभक्तिषु (locative plural)


अयोध्या

ayodhyā (romanization)
अयोध्या (nominative singular)
अयोध्ये (dual nominative)
अयोध्याः (nominative plural)
अयोध्ये (singular vocative)
अयोध्ये (dual vocative)
अयोध्याः (plural vocative)
अयोध्याम् (accusative singular)
अयोध्ये (accusative dual)
अयोध्याः (accusative plural)
अयोध्यया (instrumental singular)
अयोध्याभ्याम् (dual instrumental)
अयोध्याभिः (instrumental plural)
अयोध्यायै (dative singular)
अयोध्याभ्याम् (dative dual)
अयोध्याभ्यः (dative plural)
अयोध्यायाः (ablative singular)
अयोध्याभ्याम् (ablative dual)
अयोध्याभ्यः (ablative plural)
अयोध्यायाः (genitive singular)
अयोध्ययोः (dual genitive)
अयोध्यानाम् (genitive plural)
अयोध्यायाम् (locative singular)
अयोध्ययोः (dual locative)
अयोध्यासु (locative plural)

→ Bengali: অযোধ্যা (ojōddha) (learned)

→ Gujarati: અયોધ્યા (ayodhyā) (learned)

→ Hindi: अयोध्या (ayodhyā) (learned)

→ Kannada: ಅಯೋಧ್ಯೆ (ayōdhye)

→ Khmer: អយុធ្យា (ʼɑɑyuthyiə) (learned)

desc

→ Malayalam: അയോദ്ധ്യ (ayōddhya), അയോധ്യ (ayōdhya)

→ Marathi: अयोध्या (ayodhyā) (learned)

→ Tamil: அயோத்தி (ayōtti)

→ Telugu: అయోధ్య (ayōdhya) (learned)

desctree

→ Thai: อยุธยา (à-yút-tá-yaa) (learned)
→ Burmese: အယုဓျာ (a.yu.dhya)
→ Burmese: ယိုးဒယား (yui:da.ya:)
→ Thai: โยดะยา (yoo-dà-yaa)

/ɐˈjoːd̪ʱ.jɑː/

Compound of अ- (a-, “un-”) + योध्य (yodhya, “subdue”) + आ (ā, feminine suffix), literally “unsubduable citadel”.

com+

A city, the administrative headquarters of Ayodhya district, Uttar Pradesh, India, on the bank of the Sarayu river.


षष्ठी विभक्ति

sa-noun

षष्ठी विभक्ति • (ṣaṣṭhī vibhakti) stem, f

ṣaṣṭhī vibhakti (romanization)
षष्ठी विभक्तिः (nominative singular)
षष्ठी विभक्ती (dual nominative)
षष्ठी विभक्तयः (nominative plural)
षष्ठी विभक्ते (singular vocative)
षष्ठी विभक्ती (dual vocative)
षष्ठी विभक्तयः (plural vocative)
षष्ठी विभक्तिम् (accusative singular)
षष्ठी विभक्ती (accusative dual)
षष्ठी विभक्तीः (accusative plural)
षष्ठी विभक्त्या (instrumental singular)
षष्ठी विभक्ती1 (instrumental singular)
षष्ठी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
षष्ठी विभक्तिभिः (instrumental plural)
षष्ठी विभक्तये (dative singular)
षष्ठी विभक्त्यै2 (dative singular)
षष्ठी विभक्ती1 (dative singular)
षष्ठी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
षष्ठी विभक्तिभ्यः (dative plural)
षष्ठी विभक्तेः (ablative singular)
षष्ठी विभक्त्याः2 (ablative singular)
षष्ठी विभक्त्यै3 (ablative singular)
षष्ठी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
षष्ठी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
षष्ठी विभक्तेः (genitive singular)
षष्ठी विभक्त्याः2 (genitive singular)
षष्ठी विभक्त्यै3 (genitive singular)
षष्ठी विभक्त्योः (dual genitive)
षष्ठी विभक्तीनाम् (genitive plural)
षष्ठी विभक्तौ (locative singular)
षष्ठी विभक्त्याम्2 (locative singular)
षष्ठी विभक्ता1 (locative singular)
षष्ठी विभक्त्योः (dual locative)
षष्ठी विभक्तिषु (locative plural)


चतुर्थी विभक्ति

चतुर्थी विभक्ति • (caturthī vibhakti) stem, f

caturthī vibhakti (romanization)
चतुर्थी विभक्तिः (nominative singular)
चतुर्थी विभक्ती (dual nominative)
चतुर्थी विभक्तयः (nominative plural)
चतुर्थी विभक्ते (singular vocative)
चतुर्थी विभक्ती (dual vocative)
चतुर्थी विभक्तयः (plural vocative)
चतुर्थी विभक्तिम् (accusative singular)
चतुर्थी विभक्ती (accusative dual)
चतुर्थी विभक्तीः (accusative plural)
चतुर्थी विभक्त्या (instrumental singular)
चतुर्थी विभक्ती1 (instrumental singular)
चतुर्थी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
चतुर्थी विभक्तिभिः (instrumental plural)
चतुर्थी विभक्तये (dative singular)
चतुर्थी विभक्त्यै2 (dative singular)
चतुर्थी विभक्ती1 (dative singular)
चतुर्थी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
चतुर्थी विभक्तिभ्यः (dative plural)
चतुर्थी विभक्तेः (ablative singular)
चतुर्थी विभक्त्याः2 (ablative singular)
चतुर्थी विभक्त्यै3 (ablative singular)
चतुर्थी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
चतुर्थी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
चतुर्थी विभक्तेः (genitive singular)
चतुर्थी विभक्त्याः2 (genitive singular)
चतुर्थी विभक्त्यै3 (genitive singular)
चतुर्थी विभक्त्योः (dual genitive)
चतुर्थी विभक्तीनाम् (genitive plural)
चतुर्थी विभक्तौ (locative singular)
चतुर्थी विभक्त्याम्2 (locative singular)
चतुर्थी विभक्ता1 (locative singular)
चतुर्थी विभक्त्योः (dual locative)
चतुर्थी विभक्तिषु (locative plural)


सप्तमी विभक्ति

सप्तमी विभक्ति • (saptamī vibhakti) stem, f

saptamī vibhakti (romanization)
सप्तमी विभक्तिः (nominative singular)
सप्तमी विभक्ती (dual nominative)
सप्तमी विभक्तयः (nominative plural)
सप्तमी विभक्ते (singular vocative)
सप्तमी विभक्ती (dual vocative)
सप्तमी विभक्तयः (plural vocative)
सप्तमी विभक्तिम् (accusative singular)
सप्तमी विभक्ती (accusative dual)
सप्तमी विभक्तीः (accusative plural)
सप्तमी विभक्त्या (instrumental singular)
सप्तमी विभक्ती1 (instrumental singular)
सप्तमी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
सप्तमी विभक्तिभिः (instrumental plural)
सप्तमी विभक्तये (dative singular)
सप्तमी विभक्त्यै2 (dative singular)
सप्तमी विभक्ती1 (dative singular)
सप्तमी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
सप्तमी विभक्तिभ्यः (dative plural)
सप्तमी विभक्तेः (ablative singular)
सप्तमी विभक्त्याः2 (ablative singular)
सप्तमी विभक्त्यै3 (ablative singular)
सप्तमी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
सप्तमी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
सप्तमी विभक्तेः (genitive singular)
सप्तमी विभक्त्याः2 (genitive singular)
सप्तमी विभक्त्यै3 (genitive singular)
सप्तमी विभक्त्योः (dual genitive)
सप्तमी विभक्तीनाम् (genitive plural)
सप्तमी विभक्तौ (locative singular)
सप्तमी विभक्त्याम्2 (locative singular)
सप्तमी विभक्ता1 (locative singular)
सप्तमी विभक्त्योः (dual locative)
सप्तमी विभक्तिषु (locative plural)


शिखा

śíkhā (romanization)
शिखा (nominative singular)
शिखे (dual nominative)
शिखाः (nominative plural)
शिखे (singular vocative)
शिखे (dual vocative)
शिखाः (plural vocative)
शिखाम् (accusative singular)
शिखे (accusative dual)
शिखाः (accusative plural)
शिखया (instrumental singular)
शिखा1 (instrumental singular)
शिखाभ्याम् (dual instrumental)
शिखाभिः (instrumental plural)
शिखायै (dative singular)
शिखाभ्याम् (dative dual)
शिखाभ्यः (dative plural)
शिखायाः (ablative singular)
शिखायै2 (ablative singular)
शिखाभ्याम् (ablative dual)
शिखाभ्यः (ablative plural)
शिखायाः (genitive singular)
शिखायै2 (genitive singular)
शिखयोः (dual genitive)
शिखानाम् (genitive plural)
शिखायाम् (locative singular)
शिखयोः (dual locative)
शिखासु (locative plural)

Pali: sikhā

desc

Prakrit: 𑀲𑀺𑀳𑀸 (sihā), 𑀲𑀺𑀳𑀮𑀻 (sihalī), 𑀙𑀺𑀳𑀮𑀻 (chihalī)

Sinhalese: සී (sī)


अभ्यास

From the root अभ्यस् (abhyas, “to concentrate on, repeat, practice”).

/ɐbʱˈjɑː.s̪ɐ/

(grammar) "what is prefixed", the first syllable of a reduplicated radical

(poetry) repetition of the last verse of a stanza or of the last word of a chapter


प्रस्तुत

prastuta (romanization)
प्रस्तुतम् (nominative singular)
प्रस्तुते (dual nominative)
प्रस्तुतानि (nominative plural)
प्रस्तुता1 (nominative plural)
प्रस्तुत (singular vocative)
प्रस्तुते (dual vocative)
प्रस्तुतानि (plural vocative)
प्रस्तुता1 (plural vocative)
प्रस्तुतम् (accusative singular)
प्रस्तुते (accusative dual)
प्रस्तुतानि (accusative plural)
प्रस्तुता1 (accusative plural)
प्रस्तुतेन (instrumental singular)
प्रस्तुताभ्याम् (dual instrumental)
प्रस्तुतैः (instrumental plural)
प्रस्तुतेभिः1 (instrumental plural)
प्रस्तुताय (dative singular)
प्रस्तुताभ्याम् (dative dual)
प्रस्तुतेभ्यः (dative plural)
प्रस्तुतात् (ablative singular)
प्रस्तुताभ्याम् (ablative dual)
प्रस्तुतेभ्यः (ablative plural)
प्रस्तुतस्य (genitive singular)
प्रस्तुतयोः (dual genitive)
प्रस्तुतानाम् (genitive plural)
प्रस्तुते (locative singular)
प्रस्तुतयोः (dual locative)
प्रस्तुतेषु (locative plural)

(rhetoric) the chief subject-matter, that which is the subject of any statement or comparison


परस्मैपद

parasmaipada (romanization)
परस्मैपदम् (nominative singular)
परस्मैपदे (dual nominative)
परस्मैपदानि (nominative plural)
परस्मैपदा1 (nominative plural)
परस्मैपद (singular vocative)
परस्मैपदे (dual vocative)
परस्मैपदानि (plural vocative)
परस्मैपदा1 (plural vocative)
परस्मैपदम् (accusative singular)
परस्मैपदे (accusative dual)
परस्मैपदानि (accusative plural)
परस्मैपदा1 (accusative plural)
परस्मैपदेन (instrumental singular)
परस्मैपदाभ्याम् (dual instrumental)
परस्मैपदैः (instrumental plural)
परस्मैपदेभिः1 (instrumental plural)
परस्मैपदाय (dative singular)
परस्मैपदाभ्याम् (dative dual)
परस्मैपदेभ्यः (dative plural)
परस्मैपदात् (ablative singular)
परस्मैपदाभ्याम् (ablative dual)
परस्मैपदेभ्यः (ablative plural)
परस्मैपदस्य (genitive singular)
परस्मैपदयोः (dual genitive)
परस्मैपदानाम् (genitive plural)
परस्मैपदे (locative singular)
परस्मैपदयोः (dual locative)
परस्मैपदेषु (locative plural)

→ Pali: parassapada

A compound of परस्मै (parasmai, “more remote”) + पद (pada, “word”), the first term being the dative of the comparative form of पर (para, “distant, remote”).

com

(grammar) "word for another", the transitive or active verb and its terminations (Pāṇi.)


कौशल्या

kauśalyā (romanization)
कौशल्या (nominative singular)
कौशल्ये (dual nominative)
कौशल्याः (nominative plural)
कौशल्ये (singular vocative)
कौशल्ये (dual vocative)
कौशल्याः (plural vocative)
कौशल्याम् (accusative singular)
कौशल्ये (accusative dual)
कौशल्याः (accusative plural)
कौशल्यया (instrumental singular)
कौशल्या1 (instrumental singular)
कौशल्याभ्याम् (dual instrumental)
कौशल्याभिः (instrumental plural)
कौशल्यायै (dative singular)
कौशल्याभ्याम् (dative dual)
कौशल्याभ्यः (dative plural)
कौशल्यायाः (ablative singular)
कौशल्यायै2 (ablative singular)
कौशल्याभ्याम् (ablative dual)
कौशल्याभ्यः (ablative plural)
कौशल्यायाः (genitive singular)
कौशल्यायै2 (genitive singular)
कौशल्ययोः (dual genitive)
कौशल्यानाम् (genitive plural)
कौशल्यायाम् (locative singular)
कौशल्ययोः (dual locative)
कौशल्यासु (locative plural)

Hindi: कौशल्या (kauśalyā)

desc

Malayalam: കൗശല്യ (kauśalya), കൗസല്യ (kausalya)

/kɑwˈɕɐl̪.jɑː/

Vṛddhi derivative of कुशल (kuśala) with a -या (-yā) extension.

(Hinduism) Name of Dasharatha's wife and Rāma's mother


वर्तमान

vartamāna (romanization)
वर्तमानः (nominative singular)
वर्तमानौ (dual nominative)
वर्तमाना1 (dual nominative)
वर्तमानाः (nominative plural)
वर्तमानासः1 (nominative plural)
वर्तमान (singular vocative)
वर्तमानौ (dual vocative)
वर्तमाना1 (dual vocative)
वर्तमानाः (plural vocative)
वर्तमानासः1 (plural vocative)
वर्तमानम् (accusative singular)
वर्तमानौ (accusative dual)
वर्तमाना1 (accusative dual)
वर्तमानान् (accusative plural)
वर्तमानेन (instrumental singular)
वर्तमानाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तमानैः (instrumental plural)
वर्तमानेभिः1 (instrumental plural)
वर्तमानाय (dative singular)
वर्तमानाभ्याम् (dative dual)
वर्तमानेभ्यः (dative plural)
वर्तमानात् (ablative singular)
वर्तमानाभ्याम् (ablative dual)
वर्तमानेभ्यः (ablative plural)
वर्तमानस्य (genitive singular)
वर्तमानयोः (dual genitive)
वर्तमानानाम् (genitive plural)
वर्तमाने (locative singular)
वर्तमानयोः (dual locative)
वर्तमानेषु (locative plural)
वर्तमाना (nominative singular)
वर्तमाने (dual nominative)
वर्तमानाः (nominative plural)
वर्तमाने (singular vocative)
वर्तमाने (dual vocative)
वर्तमानाः (plural vocative)
वर्तमानाम् (accusative singular)
वर्तमाने (accusative dual)
वर्तमानाः (accusative plural)
वर्तमानया (instrumental singular)
वर्तमाना1 (instrumental singular)
वर्तमानाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तमानाभिः (instrumental plural)
वर्तमानायै (dative singular)
वर्तमानाभ्याम् (dative dual)
वर्तमानाभ्यः (dative plural)
वर्तमानायाः (ablative singular)
वर्तमानायै2 (ablative singular)
वर्तमानाभ्याम् (ablative dual)
वर्तमानाभ्यः (ablative plural)
वर्तमानायाः (genitive singular)
वर्तमानायै2 (genitive singular)
वर्तमानयोः (dual genitive)
वर्तमानानाम् (genitive plural)
वर्तमानायाम् (locative singular)
वर्तमानयोः (dual locative)
वर्तमानासु (locative plural)
वर्तमानम् (nominative singular)
वर्तमाने (dual nominative)
वर्तमानानि (nominative plural)
वर्तमाना1 (nominative plural)
वर्तमान (singular vocative)
वर्तमाने (dual vocative)
वर्तमानानि (plural vocative)
वर्तमाना1 (plural vocative)
वर्तमानम् (accusative singular)
वर्तमाने (accusative dual)
वर्तमानानि (accusative plural)
वर्तमाना1 (accusative plural)
वर्तमानेन (instrumental singular)
वर्तमानाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तमानैः (instrumental plural)
वर्तमानेभिः1 (instrumental plural)
वर्तमानाय (dative singular)
वर्तमानाभ्याम् (dative dual)
वर्तमानेभ्यः (dative plural)
वर्तमानात् (ablative singular)
वर्तमानाभ्याम् (ablative dual)
वर्तमानेभ्यः (ablative plural)
वर्तमानस्य (genitive singular)
वर्तमानयोः (dual genitive)
वर्तमानानाम् (genitive plural)
वर्तमाने (locative singular)
वर्तमानयोः (dual locative)
वर्तमानेषु (locative plural)

→ Pali: vattamāna

desctree

Pali: vattamānā
→ Khmer: វត្តមានា (vŏəttaʼmaanaa)

/ʋɐɾ.t̪ɐˈmɑː.n̪ɐ/


तारक

tāraka (romanization)
तारकः (nominative singular)
तारकौ (dual nominative)
तारका1 (dual nominative)
तारकाः (nominative plural)
तारकासः1 (nominative plural)
तारक (singular vocative)
तारकौ (dual vocative)
तारका1 (dual vocative)
तारकाः (plural vocative)
तारकासः1 (plural vocative)
तारकम् (accusative singular)
तारकौ (accusative dual)
तारका1 (accusative dual)
तारकान् (accusative plural)
तारकेण (instrumental singular)
तारकाभ्याम् (dual instrumental)
तारकैः (instrumental plural)
तारकेभिः1 (instrumental plural)
तारकाय (dative singular)
तारकाभ्याम् (dative dual)
तारकेभ्यः (dative plural)
तारकात् (ablative singular)
तारकाभ्याम् (ablative dual)
तारकेभ्यः (ablative plural)
तारकस्य (genitive singular)
तारकयोः (dual genitive)
तारकाणाम् (genitive plural)
तारके (locative singular)
तारकयोः (dual locative)
तारकेषु (locative plural)

/ˈt̪ɑː.ɾɐ.kɐ/

From Proto-Indo-Iranian *Hstar-, from Proto-Indo-European *h₂stḗr.


ऊर्मिला

Name of daughter of Janaka and sister of Sita in Hindu epic Ramayana.


विभीषण

Bengali: বিভীষণ (bibhiśon)

Burmese: ဘိဘိသန (bhi.bhi.sa.na.)

English: Vibhishana

Hindi: विभीषण (vibhīṣaṇ)

Indonesian: Wibisana

Javanese: Wibisana

Malayalam: വിഭീഷണൻ (vibhīṣaṇaṉ)

Marathi: विभीषण (vibhīṣaṇ)

Nepali: विभीषण (vibhīṣaṇ)

Punjabi: ਵਿਭੀਸ਼ਣ (vibhīśaṇ)

Sinhalese: විභීෂණ (wibhīṣaṇa)

Tamil: விபீடணன் (vipīṭaṇaṉ)

Telugu: విభీషణుడు (vibhīṣaṇuḍu)

(Hinduism) Name of a brother of Ravana (his other brothers were कुबेर [by a different mother] and कुम्भ-कर्ण ; both रावण and विभीषण are said to have propitiated ब्रह्मा by their penances, so that the god granted them both boons, and the boon chosen by विभीषण was that he should never, even in the greatest calamity, stoop to any mean action ; hence he is represented in the रामायण as endeavouring to counteract the malice of his brother रावण, in consequence of which he was so ill-treated by him that, leaving लङ्का, he joined राम, by whom, after the death of रावण, विभीषण was placed on the throne of लङ्का)


सुग्रीव

/s̪uɡˈɾiː.ʋɐ/

Compound of सु- (su-, “good, well”) + ग्रीवा (grīvā, “neck”)

com+

(Hinduism) King of Kiṣkindhā, a son of Sūrya and the younger brother of Vālī in the Rāmāyaṇa.


शूर्पणखा

śūrpaṇakhā (romanization)
शूर्पणखा (nominative singular)
शूर्पणखे (dual nominative)
शूर्पणखाः (nominative plural)
शूर्पणखे (singular vocative)
शूर्पणखे (dual vocative)
शूर्पणखाः (plural vocative)
शूर्पणखाम् (accusative singular)
शूर्पणखे (accusative dual)
शूर्पणखाः (accusative plural)
शूर्पणखया (instrumental singular)
शूर्पणखाभ्याम् (dual instrumental)
शूर्पणखाभिः (instrumental plural)
शूर्पणखायै (dative singular)
शूर्पणखाभ्याम् (dative dual)
शूर्पणखाभ्यः (dative plural)
शूर्पणखायाः (ablative singular)
शूर्पणखाभ्याम् (ablative dual)
शूर्पणखाभ्यः (ablative plural)
शूर्पणखायाः (genitive singular)
शूर्पणखयोः (dual genitive)
शूर्पणखानाम् (genitive plural)
शूर्पणखायाम् (locative singular)
शूर्पणखयोः (dual locative)
शूर्पणखासु (locative plural)

/ˈɕuːɾ.pɐ.ɳɐ.kʰɑː/

Tatpuruṣa compound of शूर्प (śūrpa) + नख (nakha), literally “whose nails are like wallowing fans”

com

(Hinduism) Name of the sister of Ravana in Ramayana.