लैङ्ग

laiṅga (romanization)
लैङ्गः (nominative singular)
लैङ्गौ (dual nominative)
लैङ्गा1 (dual nominative)
लैङ्गाः (nominative plural)
लैङ्गासः1 (nominative plural)
लैङ्ग (singular vocative)
लैङ्गौ (dual vocative)
लैङ्गा1 (dual vocative)
लैङ्गाः (plural vocative)
लैङ्गासः1 (plural vocative)
लैङ्गम् (accusative singular)
लैङ्गौ (accusative dual)
लैङ्गा1 (accusative dual)
लैङ्गान् (accusative plural)
लैङ्गेन (instrumental singular)
लैङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गैः (instrumental plural)
लैङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लैङ्गाय (dative singular)
लैङ्गाभ्याम् (dative dual)
लैङ्गेभ्यः (dative plural)
लैङ्गात् (ablative singular)
लैङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गेभ्यः (ablative plural)
लैङ्गस्य (genitive singular)
लैङ्गयोः (dual genitive)
लैङ्गानाम् (genitive plural)
लैङ्गे (locative singular)
लैङ्गयोः (dual locative)
लैङ्गेषु (locative plural)
लैङ्गी (nominative singular)
लैङ्ग्यौ (dual nominative)
लैङ्गी1 (dual nominative)
लैङ्ग्यः (nominative plural)
लैङ्गीः1 (nominative plural)
लैङ्गि (singular vocative)
लैङ्ग्यौ (dual vocative)
लैङ्गी1 (dual vocative)
लैङ्ग्यः (plural vocative)
लैङ्गीः1 (plural vocative)
लैङ्गीम् (accusative singular)
लैङ्ग्यौ (accusative dual)
लैङ्गी1 (accusative dual)
लैङ्गीः (accusative plural)
लैङ्ग्या (instrumental singular)
लैङ्गीभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गीभिः (instrumental plural)
लैङ्ग्यै (dative singular)
लैङ्गीभ्याम् (dative dual)
लैङ्गीभ्यः (dative plural)
लैङ्ग्याः (ablative singular)
लैङ्ग्यै2 (ablative singular)
लैङ्गीभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गीभ्यः (ablative plural)
लैङ्ग्याः (genitive singular)
लैङ्ग्यै2 (genitive singular)
लैङ्ग्योः (dual genitive)
लैङ्गीनाम् (genitive plural)
लैङ्ग्याम् (locative singular)
लैङ्ग्योः (dual locative)
लैङ्गीषु (locative plural)
लैङ्गम् (nominative singular)
लैङ्गे (dual nominative)
लैङ्गानि (nominative plural)
लैङ्गा1 (nominative plural)
लैङ्ग (singular vocative)
लैङ्गे (dual vocative)
लैङ्गानि (plural vocative)
लैङ्गा1 (plural vocative)
लैङ्गम् (accusative singular)
लैङ्गे (accusative dual)
लैङ्गानि (accusative plural)
लैङ्गा1 (accusative plural)
लैङ्गेन (instrumental singular)
लैङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लैङ्गैः (instrumental plural)
लैङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लैङ्गाय (dative singular)
लैङ्गाभ्याम् (dative dual)
लैङ्गेभ्यः (dative plural)
लैङ्गात् (ablative singular)
लैङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लैङ्गेभ्यः (ablative plural)
लैङ्गस्य (genitive singular)
लैङ्गयोः (dual genitive)
लैङ्गानाम् (genitive plural)
लैङ्गे (locative singular)
लैङ्गयोः (dual locative)
लैङ्गेषु (locative plural)


समास

samāsa (romanization)
समासः (nominative singular)
समासौ (dual nominative)
समासा1 (dual nominative)
समासाः (nominative plural)
समासासः1 (nominative plural)
समास (singular vocative)
समासौ (dual vocative)
समासा1 (dual vocative)
समासाः (plural vocative)
समासासः1 (plural vocative)
समासम् (accusative singular)
समासौ (accusative dual)
समासा1 (accusative dual)
समासान् (accusative plural)
समासेन (instrumental singular)
समासाभ्याम् (dual instrumental)
समासैः (instrumental plural)
समासेभिः1 (instrumental plural)
समासाय (dative singular)
समासाभ्याम् (dative dual)
समासेभ्यः (dative plural)
समासात् (ablative singular)
समासाभ्याम् (ablative dual)
समासेभ्यः (ablative plural)
समासस्य (genitive singular)
समासयोः (dual genitive)
समासानाम् (genitive plural)
समासे (locative singular)
समासयोः (dual locative)
समासेषु (locative plural)

Pali: samāsa

→ Thai: สมาส (sà-màat)

Prakrit: 𑀲𑀫𑀸𑀲 (samāsa)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: समास (samās)

Urdu: سماس (samās)

→ Telugu: సమాసము (samāsamu)

/s̪ɐˈmɑː.s̪ɐ/

dvaṃdva द्वंद्व

bahuvrīhi बहुव्रीहि

tatpuruṣa तत्पुरुष

dvigu द्विगु

avyayībhāva अव्ययीभाव

(grammar) composition of words, a compound word (of which there are 6 kinds according to native grammarians, viz. dvaṃdva, bahuvrīhi, karmadhāraya, tatpuruṣa, dvigu, and avyayībhāva, an improper compound is called asthānasamāsa)


समस्

From सम्- (sam-, “together”) + अस् (as, “throw”).

pre

(grammar) to be compounded, form a compound


नकार

nakāra (romanization)
नकारः (nominative singular)
नकारौ (dual nominative)
नकारा1 (dual nominative)
नकाराः (nominative plural)
नकारासः1 (nominative plural)
नकार (singular vocative)
नकारौ (dual vocative)
नकारा1 (dual vocative)
नकाराः (plural vocative)
नकारासः1 (plural vocative)
नकारम् (accusative singular)
नकारौ (accusative dual)
नकारा1 (accusative dual)
नकारान् (accusative plural)
नकारेण (instrumental singular)
नकाराभ्याम् (dual instrumental)
नकारैः (instrumental plural)
नकारेभिः1 (instrumental plural)
नकाराय (dative singular)
नकाराभ्याम् (dative dual)
नकारेभ्यः (dative plural)
नकारात् (ablative singular)
नकाराभ्याम् (ablative dual)
नकारेभ्यः (ablative plural)
नकारस्य (genitive singular)
नकारयोः (dual genitive)
नकाराणाम् (genitive plural)
नकारे (locative singular)
नकारयोः (dual locative)
नकारेषु (locative plural)

/n̪ɐˈkɑː.ɾɐ/

From न (na, “the Devanagari letter na”) + कार (kāra, “the term used in designating a letter or sound or indeclinable word”).


इङ्गन

iṅgana (romanization)
इङ्गनम् (nominative singular)
इङ्गने (dual nominative)
इङ्गनानि (nominative plural)
इङ्गना1 (nominative plural)
इङ्गन (singular vocative)
इङ्गने (dual vocative)
इङ्गनानि (plural vocative)
इङ्गना1 (plural vocative)
इङ्गनम् (accusative singular)
इङ्गने (accusative dual)
इङ्गनानि (accusative plural)
इङ्गना1 (accusative plural)
इङ्गनेन (instrumental singular)
इङ्गनाभ्याम् (dual instrumental)
इङ्गनैः (instrumental plural)
इङ्गनेभिः1 (instrumental plural)
इङ्गनाय (dative singular)
इङ्गनाभ्याम् (dative dual)
इङ्गनेभ्यः (dative plural)
इङ्गनात् (ablative singular)
इङ्गनाभ्याम् (ablative dual)
इङ्गनेभ्यः (ablative plural)
इङ्गनस्य (genitive singular)
इङ्गनयोः (dual genitive)
इङ्गनानाम् (genitive plural)
इङ्गने (locative singular)
इङ्गनयोः (dual locative)
इङ्गनेषु (locative plural)

→ Hindi: इंगन (iṅgan)

/ˈiŋ.ɡɐ.n̪ɐ/

(grammar) separation of one member of a compound from another


युक्ति

yukti (romanization)
युक्तिः (nominative singular)
युक्ती (dual nominative)
युक्तयः (nominative plural)
युक्ते (singular vocative)
युक्ती (dual vocative)
युक्तयः (plural vocative)
युक्तिम् (accusative singular)
युक्ती (accusative dual)
युक्तीः (accusative plural)
युक्त्या (instrumental singular)
युक्ती1 (instrumental singular)
युक्तिभ्याम् (dual instrumental)
युक्तिभिः (instrumental plural)
युक्तये (dative singular)
युक्त्यै2 (dative singular)
युक्ती1 (dative singular)
युक्तिभ्याम् (dative dual)
युक्तिभ्यः (dative plural)
युक्तेः (ablative singular)
युक्त्याः2 (ablative singular)
युक्त्यै3 (ablative singular)
युक्तिभ्याम् (ablative dual)
युक्तिभ्यः (ablative plural)
युक्तेः (genitive singular)
युक्त्याः2 (genitive singular)
युक्त्यै3 (genitive singular)
युक्त्योः (dual genitive)
युक्तीनाम् (genitive plural)
युक्तौ (locative singular)
युक्त्याम्2 (locative singular)
युक्ता1 (locative singular)
युक्त्योः (dual locative)
युक्तिषु (locative plural)

desctree

Pali: yutti
→ Burmese: ယုတ္တိ (yutti.)
→ Khmer: យុត្តិ (yutteʼ)
→ Lao: ຍຸດຕິ (nyut ti)
→ Thai: ยุติ (yút-dtì)

Ashokan Prakrit:

Maharastri Prakrit: 𑀚𑀼𑀢𑁆𑀢𑀺 (jutti)

→ Bengali: যুক্তি (jukti) (learned)

→ Santali: ᱡᱩᱠᱛᱤ (jukti)

→ Telugu: యుక్తి (yukti) (learned)

→ Hindi: युक्ति (yukti) (learned)

From युज् (yuj) + -ति (-ti), ultimately from Proto-Indo-European *yewg-.

(grammar) connection of words, a sentence


विसर्ग

visargá (romanization)
विसर्गः (nominative singular)
विसर्गौ (dual nominative)
विसर्गा1 (dual nominative)
विसर्गाः (nominative plural)
विसर्गासः1 (nominative plural)
विसर्ग (singular vocative)
विसर्गौ (dual vocative)
विसर्गा1 (dual vocative)
विसर्गाः (plural vocative)
विसर्गासः1 (plural vocative)
विसर्गम् (accusative singular)
विसर्गौ (accusative dual)
विसर्गा1 (accusative dual)
विसर्गान् (accusative plural)
विसर्गेण (instrumental singular)
विसर्गाभ्याम् (dual instrumental)
विसर्गैः (instrumental plural)
विसर्गेभिः1 (instrumental plural)
विसर्गाय (dative singular)
विसर्गाभ्याम् (dative dual)
विसर्गेभ्यः (dative plural)
विसर्गात् (ablative singular)
विसर्गाभ्याम् (ablative dual)
विसर्गेभ्यः (ablative plural)
विसर्गस्य (genitive singular)
विसर्गयोः (dual genitive)
विसर्गाणाम् (genitive plural)
विसर्गे (locative singular)
विसर्गयोः (dual locative)
विसर्गेषु (locative plural)

→ English: visarga

/ʋi.sɐɾ.ɡɐ́/

/ʋiˈs̪ɐɾ.ɡɐ/

From वि- (vi-, “away; about; in different directions”) + सृज् (sṛj, “to send forth; to release; to emit; etc.”, root) + -अ (-a, nominalization suffix). The root is inherited from Proto-Indo-European *selǵ- (“to let go, send”).

inh

(phonetics) the visarga; the symbol "ः" denoting the voiceless glottal fricative


लोप

lópa (romanization)
लोपः (nominative singular)
लोपौ (dual nominative)
लोपा1 (dual nominative)
लोपाः (nominative plural)
लोपासः1 (nominative plural)
लोप (singular vocative)
लोपौ (dual vocative)
लोपा1 (dual vocative)
लोपाः (plural vocative)
लोपासः1 (plural vocative)
लोपम् (accusative singular)
लोपौ (accusative dual)
लोपा1 (accusative dual)
लोपान् (accusative plural)
लोपेन (instrumental singular)
लोपाभ्याम् (dual instrumental)
लोपैः (instrumental plural)
लोपेभिः1 (instrumental plural)
लोपाय (dative singular)
लोपाभ्याम् (dative dual)
लोपेभ्यः (dative plural)
लोपात् (ablative singular)
लोपाभ्याम् (ablative dual)
लोपेभ्यः (ablative plural)
लोपस्य (genitive singular)
लोपयोः (dual genitive)
लोपानाम् (genitive plural)
लोपे (locative singular)
लोपयोः (dual locative)
लोपेषु (locative plural)

Gujarati: લોપ (lop)

Hindi: लोप (lop)

Bengali: লোপ (lōp)

Pali: lopa

→ Thai: ลบ (lóp)

From Proto-Indo-Aryan *Hláwpas, from Proto-Indo-Iranian *Hláwpas, from Proto-Indo-European *Hrówp-o-s, from the root *Hrewp- (“to break, tear (up)”) + *-os. Cognate with Proto-Germanic *raubaz (“rape; robbery”).


स्पृष्ट

sa-adj

स्पृष्ट • (spṛṣṭa) stem

spṛṣṭa (romanization)
स्पृष्टः (nominative singular)
स्पृष्टौ (dual nominative)
स्पृष्टा1 (dual nominative)
स्पृष्टाः (nominative plural)
स्पृष्टासः1 (nominative plural)
स्पृष्ट (singular vocative)
स्पृष्टौ (dual vocative)
स्पृष्टा1 (dual vocative)
स्पृष्टाः (plural vocative)
स्पृष्टासः1 (plural vocative)
स्पृष्टम् (accusative singular)
स्पृष्टौ (accusative dual)
स्पृष्टा1 (accusative dual)
स्पृष्टान् (accusative plural)
स्पृष्टेन (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टैः (instrumental plural)
स्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
स्पृष्टाय (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टेभ्यः (dative plural)
स्पृष्टात् (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टस्य (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टे (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टेषु (locative plural)
स्पृष्टा (nominative singular)
स्पृष्टे (dual nominative)
स्पृष्टाः (nominative plural)
स्पृष्टे (singular vocative)
स्पृष्टे (dual vocative)
स्पृष्टाः (plural vocative)
स्पृष्टाम् (accusative singular)
स्पृष्टे (accusative dual)
स्पृष्टाः (accusative plural)
स्पृष्टया (instrumental singular)
स्पृष्टा1 (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टाभिः (instrumental plural)
स्पृष्टायै (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टाभ्यः (dative plural)
स्पृष्टायाः (ablative singular)
स्पृष्टायै2 (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टाभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टायाः (genitive singular)
स्पृष्टायै2 (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टायाम् (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टासु (locative plural)
स्पृष्टम् (nominative singular)
स्पृष्टे (dual nominative)
स्पृष्टानि (nominative plural)
स्पृष्टा1 (nominative plural)
स्पृष्ट (singular vocative)
स्पृष्टे (dual vocative)
स्पृष्टानि (plural vocative)
स्पृष्टा1 (plural vocative)
स्पृष्टम् (accusative singular)
स्पृष्टे (accusative dual)
स्पृष्टानि (accusative plural)
स्पृष्टा1 (accusative plural)
स्पृष्टेन (instrumental singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dual instrumental)
स्पृष्टैः (instrumental plural)
स्पृष्टेभिः1 (instrumental plural)
स्पृष्टाय (dative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (dative dual)
स्पृष्टेभ्यः (dative plural)
स्पृष्टात् (ablative singular)
स्पृष्टाभ्याम् (ablative dual)
स्पृष्टेभ्यः (ablative plural)
स्पृष्टस्य (genitive singular)
स्पृष्टयोः (dual genitive)
स्पृष्टानाम् (genitive plural)
स्पृष्टे (locative singular)
स्पृष्टयोः (dual locative)
स्पृष्टेषु (locative plural)

/ˈs̪pr̩ʂ.ʈɐ/

From स्पृश् (spṛś, “to touch”, root) + -त (-ta).

suf

(grammar) formed by complete contact of the organs of utterance


अनुष्टुभ्

sa-noun

अनुष्टुभ् • (anuṣṭúbh) stem, f

anuṣṭúbh (romanization)
अनुष्टुप् (nominative singular)
अनुष्टुक् (nominative singular)
अनुष्टुभौ (dual nominative)
अनुष्टुभा1 (dual nominative)
अनुष्टुभः (nominative plural)
अनुष्टुप् (singular vocative)
अनुष्टुभौ (dual vocative)
अनुष्टुभा1 (dual vocative)
अनुष्टुभः (plural vocative)
अनुष्टुभम् (accusative singular)
अनुष्टुभौ (accusative dual)
अनुष्टुभा1 (accusative dual)
अनुष्टुभः (accusative plural)
अनुष्टुभा (instrumental singular)
अनुष्टुब्भ्याम् (dual instrumental)
अनुष्टुग्भ्याम् (dual instrumental)
अनुष्टुब्भिः (instrumental plural)
अनुष्टुभे (dative singular)
अनुष्टुब्भ्याम् (dative dual)
अनुष्टुग्भ्याम् (dative dual)
अनुष्टुब्भ्यः (dative plural)
अनुष्टुभः (ablative singular)
अनुष्टुब्भ्याम् (ablative dual)
अनुष्टुग्भ्याम् (ablative dual)
अनुष्टुब्भ्यः (ablative plural)
अनुष्टुभः (genitive singular)
अनुष्टुभोः (dual genitive)
अनुष्टुभाम् (genitive plural)
अनुष्टुभि (locative singular)
अनुष्टुभोः (dual locative)
अनुष्टुप्सु (locative plural)

Traditionally explained as अनु- (anu-, “after”) + स्तुभ् (stubh, “to praise; to utter a joyful sound”, root), literally “following in praise”, referring to the way it follows the three-pāda (8-syllable unit) गायत्री (gāyatrī) with its four pādas.

prefix

अ॒ग्नेर्गा॑य॒त्र्य॑भवत्स॒युग्वो॒ष्णिह॑या सवि॒ता सं ब॑भूव।
अ॒नु॒ष्टुभा॒ सोम॑ उ॒क्थैर्मह॑स्वा॒न्बृह॒स्पते॑र्बृह॒ती वाच॑मावत्॥
agnérgāyatryàbhavatsayúgvoṣṇíhayā savitā́ sáṃ babhūva.
anuṣṭúbhā sóma ukthaírmáhasvānbṛ́haspáterbṛhatī́ vā́camāvat.
Closely was Gāyatrī conjoined with Agni, and closely Savitā combined with Usnih.

Brilliant with Ukthas, Soma joined Anuṣṭubh: Bṛhaspati's voice by Bṛhati was aided.

(prosody) the Anuṣṭubh (a category of poetic measures characterised by 32-syllable verses)


कर्तृ

kartṛ́ (romanization)
कर्ता (nominative singular)
कर्तारौ (dual nominative)
कर्तारा1 (dual nominative)
कर्तारः (nominative plural)
कर्तः (singular vocative)
कर्तारौ (dual vocative)
कर्तारा1 (dual vocative)
कर्तारः (plural vocative)
कर्तारम् (accusative singular)
कर्तारौ (accusative dual)
कर्तारा1 (accusative dual)
कर्तॄन् (accusative plural)
कर्त्रा (instrumental singular)
कर्तृभ्याम् (dual instrumental)
कर्तृभिः (instrumental plural)
कर्त्रे (dative singular)
कर्तृभ्याम् (dative dual)
कर्तृभ्यः (dative plural)
कर्तुः (ablative singular)
कर्तृभ्याम् (ablative dual)
कर्तृभ्यः (ablative plural)
कर्तुः (genitive singular)
कर्त्रोः (dual genitive)
कर्तॄणाम् (genitive plural)
कर्तरि (locative singular)
कर्त्रोः (dual locative)
कर्तृषु (locative plural)
कर्ता (nominative singular)
कर्तारौ (dual nominative)
कर्तारा1 (dual nominative)
कर्तारः (nominative plural)
कर्तः (singular vocative)
कर्तारौ (dual vocative)
कर्तारा1 (dual vocative)
कर्तारः (plural vocative)
कर्तारम् (accusative singular)
कर्तारौ (accusative dual)
कर्तारा1 (accusative dual)
कर्तॄः (accusative plural)
कर्त्रा (instrumental singular)
कर्तृभ्याम् (dual instrumental)
कर्तृभिः (instrumental plural)
कर्त्रे (dative singular)
कर्तृभ्याम् (dative dual)
कर्तृभ्यः (dative plural)
कर्तुः (ablative singular)
कर्तृभ्याम् (ablative dual)
कर्तृभ्यः (ablative plural)
कर्तुः (genitive singular)
कर्त्रोः (dual genitive)
कर्तॄणाम् (genitive plural)
कर्तरि (locative singular)
कर्त्रोः (dual locative)
कर्तृषु (locative plural)
कर्तृ (nominative singular)
कर्तृणी (dual nominative)
कर्तॄणि (nominative plural)
कर्तृ (singular vocative)
कर्तः (singular vocative)
कर्तृणी (dual vocative)
कर्तॄणि (plural vocative)
कर्तृ (accusative singular)
कर्तृणी (accusative dual)
कर्तॄणि (accusative plural)
कर्तृणा (instrumental singular)
कर्तृभ्याम् (dual instrumental)
कर्तृभिः (instrumental plural)
कर्तृणे (dative singular)
कर्तृभ्याम् (dative dual)
कर्तृभ्यः (dative plural)
कर्तृणः (ablative singular)
कर्तृभ्याम् (ablative dual)
कर्तृभ्यः (ablative plural)
कर्तृणः (genitive singular)
कर्तृणोः (dual genitive)
कर्तॄणाम् (genitive plural)
कर्तृणि (locative singular)
कर्तृणोः (dual locative)
कर्तृषु (locative plural)

From कृ (kṛ, “to do; to make”, root) + -तृ (-tṛ, agent suffix) with guṇa. Compare Latin creātor.

suffix

(grammar, in the masculine) the agent of an action; the active noun; the subject


ऊष्मन्

sa-noun

ऊष्मन् • (ūṣmán) stem, m

ūṣmán (romanization)
ऊष्मा (nominative singular)
ऊष्माणौ (dual nominative)
ऊष्माणा1 (dual nominative)
ऊष्माणः (nominative plural)
ऊष्मन् (singular vocative)
ऊष्माणौ (dual vocative)
ऊष्माणा1 (dual vocative)
ऊष्माणः (plural vocative)
ऊष्माणम् (accusative singular)
ऊष्माणौ (accusative dual)
ऊष्माणा1 (accusative dual)
ऊष्मणः (accusative plural)
ऊष्मणा (instrumental singular)
ऊष्मभ्याम् (dual instrumental)
ऊष्मभिः (instrumental plural)
ऊष्मणे (dative singular)
ऊष्मभ्याम् (dative dual)
ऊष्मभ्यः (dative plural)
ऊष्मणः (ablative singular)
ऊष्मभ्याम् (ablative dual)
ऊष्मभ्यः (ablative plural)
ऊष्मणः (genitive singular)
ऊष्मणोः (dual genitive)
ऊष्मणाम् (genitive plural)
ऊष्मणि (locative singular)
ऊष्मन्1 (locative singular)
ऊष्मणोः (dual locative)
ऊष्मसु (locative plural)

Dardic:

Kashmiri:

Arabic script: ووٗہہٕ (wūhụ)

Devanagari script: वूहॖ (wūhụ)

desctree

Prakrit: 𑀉𑀫𑁆𑀳 (umha)
Magadhi Prakrit:
Assamese: উম (um)
Middle Bengali: ওম (ōm); উম (um)
Maithili: ōph
Devanagari script: ओफ
Tirhuta script: 𑒍𑒤
Maharastri Prakrit:
Konkani: hūm
Devanagari script: हूम
Kannada script: ಹೂಮ್
Latin script: hum
Paisaci Prakrit:
Takka Apabhramsa:
Old Punjabi: ਹੁੰਮਸ (hummasa)
Punjabi: hummha, hummasa
Gurmukhi script: ਹੁੰਮ੍ਹ, ਹੁੰਮਸ
Shahmukhi script: ہُمھّ, ہُمَّھس
Vracada Apabhramsa:
Sindhi:
Arabic script: اُس
Devanagari script: उस
Sauraseni Prakrit:
Gurjara Apabhramsa:
Gujarati: હૂંફ (hū̃ph)
Marwari: ऊमस (ūmas)

(grammar) the name applied to certain sounds, namely श् (ś), ष् (ṣ), स् (s), ह् (h), ः (ḥ), ं (ṃ), ष्क् (ṣk), and ष्प् (ṣp)


मन्दाक्रान्त

(prosody) A poetic meter consisting of 4 X 17 syllables


पञ्चमी विभक्ति

sa-noun

पञ्चमी विभक्ति • (pañcamī vibhakti) stem, f

pañcamī vibhakti (romanization)
पञ्चमी विभक्तिः (nominative singular)
पञ्चमी विभक्ती (dual nominative)
पञ्चमी विभक्तयः (nominative plural)
पञ्चमी विभक्ते (singular vocative)
पञ्चमी विभक्ती (dual vocative)
पञ्चमी विभक्तयः (plural vocative)
पञ्चमी विभक्तिम् (accusative singular)
पञ्चमी विभक्ती (accusative dual)
पञ्चमी विभक्तीः (accusative plural)
पञ्चमी विभक्त्या (instrumental singular)
पञ्चमी विभक्ती1 (instrumental singular)
पञ्चमी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
पञ्चमी विभक्तिभिः (instrumental plural)
पञ्चमी विभक्तये (dative singular)
पञ्चमी विभक्त्यै2 (dative singular)
पञ्चमी विभक्ती1 (dative singular)
पञ्चमी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
पञ्चमी विभक्तिभ्यः (dative plural)
पञ्चमी विभक्तेः (ablative singular)
पञ्चमी विभक्त्याः2 (ablative singular)
पञ्चमी विभक्त्यै3 (ablative singular)
पञ्चमी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
पञ्चमी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
पञ्चमी विभक्तेः (genitive singular)
पञ्चमी विभक्त्याः2 (genitive singular)
पञ्चमी विभक्त्यै3 (genitive singular)
पञ्चमी विभक्त्योः (dual genitive)
पञ्चमी विभक्तीनाम् (genitive plural)
पञ्चमी विभक्तौ (locative singular)
पञ्चमी विभक्त्याम्2 (locative singular)
पञ्चमी विभक्ता1 (locative singular)
पञ्चमी विभक्त्योः (dual locative)
पञ्चमी विभक्तिषु (locative plural)


उपध्मानीय

head

उपध्मानीय • (upadhmānīya)

upadhmānīya (romanization)
उपध्मानीयः (nominative singular)
उपध्मानीयौ (dual nominative)
उपध्मानीया1 (dual nominative)
उपध्मानीयाः (nominative plural)
उपध्मानीयासः1 (nominative plural)
उपध्मानीय (singular vocative)
उपध्मानीयौ (dual vocative)
उपध्मानीया1 (dual vocative)
उपध्मानीयाः (plural vocative)
उपध्मानीयासः1 (plural vocative)
उपध्मानीयम् (accusative singular)
उपध्मानीयौ (accusative dual)
उपध्मानीया1 (accusative dual)
उपध्मानीयान् (accusative plural)
उपध्मानीयेन (instrumental singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dual instrumental)
उपध्मानीयैः (instrumental plural)
उपध्मानीयेभिः1 (instrumental plural)
उपध्मानीयाय (dative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (dative plural)
उपध्मानीयात् (ablative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (ablative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (ablative plural)
उपध्मानीयस्य (genitive singular)
उपध्मानीययोः (dual genitive)
उपध्मानीयानाम् (genitive plural)
उपध्मानीये (locative singular)
उपध्मानीययोः (dual locative)
उपध्मानीयेषु (locative plural)
उपध्मानीया (nominative singular)
उपध्मानीये (dual nominative)
उपध्मानीयाः (nominative plural)
उपध्मानीये (singular vocative)
उपध्मानीये (dual vocative)
उपध्मानीयाः (plural vocative)
उपध्मानीयाम् (accusative singular)
उपध्मानीये (accusative dual)
उपध्मानीयाः (accusative plural)
उपध्मानीयया (instrumental singular)
उपध्मानीया1 (instrumental singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dual instrumental)
उपध्मानीयाभिः (instrumental plural)
उपध्मानीयायै (dative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dative dual)
उपध्मानीयाभ्यः (dative plural)
उपध्मानीयायाः (ablative singular)
उपध्मानीयायै2 (ablative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (ablative dual)
उपध्मानीयाभ्यः (ablative plural)
उपध्मानीयायाः (genitive singular)
उपध्मानीयायै2 (genitive singular)
उपध्मानीययोः (dual genitive)
उपध्मानीयानाम् (genitive plural)
उपध्मानीयायाम् (locative singular)
उपध्मानीययोः (dual locative)
उपध्मानीयासु (locative plural)
उपध्मानीयम् (nominative singular)
उपध्मानीये (dual nominative)
उपध्मानीयानि (nominative plural)
उपध्मानीया1 (nominative plural)
उपध्मानीय (singular vocative)
उपध्मानीये (dual vocative)
उपध्मानीयानि (plural vocative)
उपध्मानीया1 (plural vocative)
उपध्मानीयम् (accusative singular)
उपध्मानीये (accusative dual)
उपध्मानीयानि (accusative plural)
उपध्मानीया1 (accusative plural)
उपध्मानीयेन (instrumental singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dual instrumental)
उपध्मानीयैः (instrumental plural)
उपध्मानीयेभिः1 (instrumental plural)
उपध्मानीयाय (dative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (dative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (dative plural)
उपध्मानीयात् (ablative singular)
उपध्मानीयाभ्याम् (ablative dual)
उपध्मानीयेभ्यः (ablative plural)
उपध्मानीयस्य (genitive singular)
उपध्मानीययोः (dual genitive)
उपध्मानीयानाम् (genitive plural)
उपध्मानीये (locative singular)
उपध्मानीययोः (dual locative)
उपध्मानीयेषु (locative plural)

(phonetics) uttered from the lips; labial


प्रपञ्च

prapañca (romanization)
प्रपञ्चः (nominative singular)
प्रपञ्चौ (dual nominative)
प्रपञ्चा1 (dual nominative)
प्रपञ्चाः (nominative plural)
प्रपञ्चासः1 (nominative plural)
प्रपञ्च (singular vocative)
प्रपञ्चौ (dual vocative)
प्रपञ्चा1 (dual vocative)
प्रपञ्चाः (plural vocative)
प्रपञ्चासः1 (plural vocative)
प्रपञ्चम् (accusative singular)
प्रपञ्चौ (accusative dual)
प्रपञ्चा1 (accusative dual)
प्रपञ्चान् (accusative plural)
प्रपञ्चेन (instrumental singular)
प्रपञ्चाभ्याम् (dual instrumental)
प्रपञ्चैः (instrumental plural)
प्रपञ्चेभिः1 (instrumental plural)
प्रपञ्चाय (dative singular)
प्रपञ्चाभ्याम् (dative dual)
प्रपञ्चेभ्यः (dative plural)
प्रपञ्चात् (ablative singular)
प्रपञ्चाभ्याम् (ablative dual)
प्रपञ्चेभ्यः (ablative plural)
प्रपञ्चस्य (genitive singular)
प्रपञ्चयोः (dual genitive)
प्रपञ्चानाम् (genitive plural)
प्रपञ्चे (locative singular)
प्रपञ्चयोः (dual locative)
प्रपञ्चेषु (locative plural)

/pɾɐ.pɐɲ.t͡ɕɐ/

/pɾɐˈpɐɲ.t͡ɕɐ/

प्र- (pra-, “pro-”) + पञ्च (pañca, “five”), literally "forwards five". The original meaning was probably "counting (with) the five (fingers of the hand)", which are used as symbolic of presenting and explaining or expanding something in detail; compare Ancient Greek πεμπάζειν (pempázein, “to count (on five fingers)”), Breton pempât (“to fold sheaves together”).

cog

(grammar) the repetition of an obscure rule in a clearer form


लुप्यते

sa-verb

लुप्यते • (lupyáte) third-singular indicative (class 4, type A, passive, root लुप्)

lupyáte (romanization)
लुप् (root)
लुप्यते (present)
लुप्यते (indicative singular third-person)
लुप्येते (dual indicative third-person)
लुप्यन्ते (indicative plural third-person)
लुप्यसे (indicative second-person singular)
लुप्येथे (dual indicative second-person)
लुप्यध्वे (indicative plural second-person)
लुप्ये (first-person indicative singular)
लुप्यावहे (dual first-person indicative)
लुप्यामहे (first-person indicative plural)
लुप्यताम् (imperative singular third-person)
लुप्येताम् (dual imperative third-person)
लुप्यन्ताम् (imperative plural third-person)
लुप्यस्व (imperative second-person singular)
लुप्येथाम् (dual imperative second-person)
लुप्यध्वम् (imperative plural second-person)
लुप्यै (first-person imperative singular)
लुप्यावहै (dual first-person imperative)
लुप्यामहै (first-person imperative plural)
लुप्येत (imperative singular third-person)
लुप्येयाताम् (dual imperative third-person)
लुप्येरन् (imperative plural third-person)
लुप्येथाः (imperative second-person singular)
लुप्येयाथाम् (dual imperative second-person)
लुप्येध्वम् (imperative plural second-person)
लुप्येय (first-person imperative singular)
लुप्येवहि (dual first-person imperative)
लुप्येमहि (first-person imperative plural)
लुप्याते (singular subjunctive third-person)
लुप्यातै (singular subjunctive third-person)
लुप्यैते (dual subjunctive third-person)
लुप्यन्त (plural subjunctive third-person)
लुप्यान्तै (plural subjunctive third-person)
लुप्यासे (second-person singular subjunctive)
लुप्यासै (second-person singular subjunctive)
लुप्यैथे (dual second-person subjunctive)
लुप्याध्वै (plural second-person subjunctive)
लुप्यै (first-person singular subjunctive)
लुप्यावहै (dual first-person subjunctive)
लुप्यामहै (first-person plural subjunctive)
लुप्यमान (participle)
अलुप्यत (imperfect)
अलुप्यत (indicative singular third-person)
अलुप्येताम् (dual indicative third-person)
अलुप्यन्त (indicative plural third-person)
अलुप्यथाः (indicative second-person singular)
अलुप्येथाम् (dual indicative second-person)
अलुप्यध्वम् (indicative plural second-person)
अलुप्ये (first-person indicative singular)
अलुप्यावहि (dual first-person indicative)
अलुप्यामहि (first-person indicative plural)

desc

Prakrit: 𑀮𑀼𑀧𑁆𑀧𑀇 (luppaï), 𑀮𑀼𑀓𑁆𑀓𑀇 (lukkaï) (see there for further descendants)

(grammar) is suppressed or lost or elided, disappears


लुम्पति

sa-verb

लुम्पति • (lumpáti) third-singular indicative (class 6, type P, present, root लुप्)

lumpáti (romanization)
लुप् (root)
लुम्पति (present)
लुम्पते (present)
लुम्पति (active indicative singular third-person)
लुम्पतः (active dual indicative third-person)
लुम्पन्ति (active indicative plural third-person)
लुम्पते (indicative singular third-person)
लुम्पेते (dual indicative third-person)
लुम्पन्ते (indicative plural third-person)
लुम्पसि (active indicative second-person singular)
लुम्पथः (active dual indicative second-person)
लुम्पथ (active indicative plural second-person)
लुम्पसे (indicative second-person singular)
लुम्पेथे (dual indicative second-person)
लुम्पध्वे (indicative plural second-person)
लुम्पामि (active first-person indicative singular)
लुम्पावः (active dual first-person indicative)
लुम्पामः (active first-person indicative plural)
लुम्पामसि1 (active first-person indicative plural)
लुम्पे (first-person indicative singular)
लुम्पावहे (dual first-person indicative)
लुम्पामहे (first-person indicative plural)
लुम्पतु (active imperative singular third-person)
लुम्पताम् (active dual imperative third-person)
लुम्पन्तु (active imperative plural third-person)
लुम्पताम् (imperative singular third-person)
लुम्पेताम् (dual imperative third-person)
लुम्पन्ताम् (imperative plural third-person)
लुम्प (active imperative second-person singular)
लुम्पतम् (active dual imperative second-person)
लुम्पत (active imperative plural second-person)
लुम्पस्व (imperative second-person singular)
लुम्पेथाम् (dual imperative second-person)
लुम्पध्वम् (imperative plural second-person)
लुम्पानि (active first-person imperative singular)
लुम्पाव (active dual first-person imperative)
लुम्पाम (active first-person imperative plural)
लुम्पै (first-person imperative singular)
लुम्पावहै (dual first-person imperative)
लुम्पामहै (first-person imperative plural)
लुम्पेत् (active imperative singular third-person)
लुम्पेताम् (active dual imperative third-person)
लुम्पेयुः (active imperative plural third-person)
लुम्पेत (imperative singular third-person)
लुम्पेयाताम् (dual imperative third-person)
लुम्पेरन् (imperative plural third-person)
लुम्पेः (active imperative second-person singular)
लुम्पेतम् (active dual imperative second-person)
लुम्पेत (active imperative plural second-person)
लुम्पेथाः (imperative second-person singular)
लुम्पेयाथाम् (dual imperative second-person)
लुम्पेध्वम् (imperative plural second-person)
लुम्पेयम् (active first-person imperative singular)
लुम्पेव (active dual first-person imperative)
लुम्पेम (active first-person imperative plural)
लुम्पेय (first-person imperative singular)
लुम्पेवहि (dual first-person imperative)
लुम्पेमहि (first-person imperative plural)
लुम्पात् (active singular subjunctive third-person)
लुम्पाति (active singular subjunctive third-person)
लुम्पातः (active dual subjunctive third-person)
लुम्पान् (active plural subjunctive third-person)
लुम्पाते (singular subjunctive third-person)
लुम्पातै (singular subjunctive third-person)
लुम्पैते (dual subjunctive third-person)
लुम्पन्त (plural subjunctive third-person)
लुम्पान्तै (plural subjunctive third-person)
लुम्पाः (active second-person singular subjunctive)
लुम्पासि (active second-person singular subjunctive)
लुम्पाथः (active dual second-person subjunctive)
लुम्पाथ (active plural second-person subjunctive)
लुम्पासे (second-person singular subjunctive)
लुम्पासै (second-person singular subjunctive)
लुम्पैथे (dual second-person subjunctive)
लुम्पाध्वै (plural second-person subjunctive)
लुम्पानि (active first-person singular subjunctive)
लुम्पाव (active dual first-person subjunctive)
लुम्पाम (active first-person plural subjunctive)
लुम्पै (first-person singular subjunctive)
लुम्पावहै (dual first-person subjunctive)
लुम्पामहै (first-person plural subjunctive)
लुम्पत् (active participle)
लुम्पमान (participle)
अलुम्पत् (imperfect)
अलुम्पत (imperfect)
अलुम्पत् (active indicative singular third-person)
अलुम्पताम् (active dual indicative third-person)
अलुम्पन् (active indicative plural third-person)
अलुम्पत (indicative singular third-person)
अलुम्पेताम् (dual indicative third-person)
अलुम्पन्त (indicative plural third-person)
अलुम्पः (active indicative second-person singular)
अलुम्पतम् (active dual indicative second-person)
अलुम्पत (active indicative plural second-person)
अलुम्पथाः (indicative second-person singular)
अलुम्पेथाम् (dual indicative second-person)
अलुम्पध्वम् (indicative plural second-person)
अलुम्पम् (active first-person indicative singular)
अलुम्पाव (active dual first-person indicative)
अलुम्पाम (active first-person indicative plural)
अलुम्पे (first-person indicative singular)
अलुम्पावहि (dual first-person indicative)
अलुम्पामहि (first-person indicative plural)

Prakrit: 𑀮𑀼𑀁𑀧𑀇 (luṃpaï, “breaks”)

Pali: lumpati (“breaks”)

Inherited from Proto-Indo-Aryan *Hrumpáti, from Proto-Indo-Iranian *Hrumpáti, regularized from Proto-Indo-European *Hru-né-p-ti ~ *Hru-m-pénti. Cognate with Latin rumpō (“break”).

inh

(grammar) elides, erases, omits (a letter, word, etc)


अन्तःस्थ

/ɐn̪ˈt̪ɐhs̪.t̪ʰɐ/

(phonetics) a term applied to the semivowels


तिङन्त

tiṅanta (romanization)
तिङन्तम् (nominative singular)
तिङन्ते (dual nominative)
तिङन्तानि (nominative plural)
तिङन्ता1 (nominative plural)
तिङन्त (singular vocative)
तिङन्ते (dual vocative)
तिङन्तानि (plural vocative)
तिङन्ता1 (plural vocative)
तिङन्तम् (accusative singular)
तिङन्ते (accusative dual)
तिङन्तानि (accusative plural)
तिङन्ता1 (accusative plural)
तिङन्तेन (instrumental singular)
तिङन्ताभ्याम् (dual instrumental)
तिङन्तैः (instrumental plural)
तिङन्तेभिः1 (instrumental plural)
तिङन्ताय (dative singular)
तिङन्ताभ्याम् (dative dual)
तिङन्तेभ्यः (dative plural)
तिङन्तात् (ablative singular)
तिङन्ताभ्याम् (ablative dual)
तिङन्तेभ्यः (ablative plural)
तिङन्तस्य (genitive singular)
तिङन्तयोः (dual genitive)
तिङन्तानाम् (genitive plural)
तिङन्ते (locative singular)
तिङन्तयोः (dual locative)
तिङन्तेषु (locative plural)

/t̪iˈŋɐn̪.t̪ɐ/

(linguistics, grammar) an inflected verbal base


सुबन्त

subanta (romanization)
सुबन्तम् (nominative singular)
सुबन्ते (dual nominative)
सुबन्तानि (nominative plural)
सुबन्ता1 (nominative plural)
सुबन्त (singular vocative)
सुबन्ते (dual vocative)
सुबन्तानि (plural vocative)
सुबन्ता1 (plural vocative)
सुबन्तम् (accusative singular)
सुबन्ते (accusative dual)
सुबन्तानि (accusative plural)
सुबन्ता1 (accusative plural)
सुबन्तेन (instrumental singular)
सुबन्ताभ्याम् (dual instrumental)
सुबन्तैः (instrumental plural)
सुबन्तेभिः1 (instrumental plural)
सुबन्ताय (dative singular)
सुबन्ताभ्याम् (dative dual)
सुबन्तेभ्यः (dative plural)
सुबन्तात् (ablative singular)
सुबन्ताभ्याम् (ablative dual)
सुबन्तेभ्यः (ablative plural)
सुबन्तस्य (genitive singular)
सुबन्तयोः (dual genitive)
सुबन्तानाम् (genitive plural)
सुबन्ते (locative singular)
सुबन्तयोः (dual locative)
सुबन्तेषु (locative plural)

सुप् (sup, “case ending”) + अन्त (anta, “end”)

compound

(linguistics, grammar) technical expression for an inflected noun as ending in a case-termination