विधान

vidhāna (romanization)
विधानम् (nominative singular)
विधाने (dual nominative)
विधानानि (nominative plural)
विधाना1 (nominative plural)
विधान (singular vocative)
विधाने (dual vocative)
विधानानि (plural vocative)
विधाना1 (plural vocative)
विधानम् (accusative singular)
विधाने (accusative dual)
विधानानि (accusative plural)
विधाना1 (accusative plural)
विधानेन (instrumental singular)
विधानाभ्याम् (dual instrumental)
विधानैः (instrumental plural)
विधानेभिः1 (instrumental plural)
विधानाय (dative singular)
विधानाभ्याम् (dative dual)
विधानेभ्यः (dative plural)
विधानात् (ablative singular)
विधानाभ्याम् (ablative dual)
विधानेभ्यः (ablative plural)
विधानस्य (genitive singular)
विधानयोः (dual genitive)
विधानानाम् (genitive plural)
विधाने (locative singular)
विधानयोः (dual locative)
विधानेषु (locative plural)

/ʋiˈd̪ʱɑː.n̪ɐ/

Compound of वि- (vi-) + धान (dhāna, “holding”)

(grammar) affixing, taking an affix (W.)


विधि

vidhi (romanization)
विधिः (nominative singular)
विधी (dual nominative)
विधयः (nominative plural)
विधे (singular vocative)
विधी (dual vocative)
विधयः (plural vocative)
विधिम् (accusative singular)
विधी (accusative dual)
विधीन् (accusative plural)
विधिना (instrumental singular)
विधिभ्याम् (dual instrumental)
विधिभिः (instrumental plural)
विधये (dative singular)
विधिभ्याम् (dative dual)
विधिभ्यः (dative plural)
विधेः (ablative singular)
विधिभ्याम् (ablative dual)
विधिभ्यः (ablative plural)
विधेः (genitive singular)
विध्योः (dual genitive)
विधीनाम् (genitive plural)
विधौ (locative singular)
विध्योः (dual locative)
विधिषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine i-stem declension of विधि

Assamese: বিধি (bidhi)

Bengali: বিধি (bidhi)

Marathi: विधी (vidhī)

desc

→ Khmer: ពិធី (pi’tʰii), វិធិ (vithiʼ), វិធី (vithii)

→ Lao: ພິທີ (phi thī)

Odia: ବିଧି (bidhi)

Punjabi: ਬਿਧ (bidh)

Sindhi: وڌي

→ Tamil: விதி (viti)

→ Telugu: విధి (vidhi)

→ Thai: พิธี (pí-tii)

Possibly from the root विधा (vidhā, “to accomplish, bring about, achieve”).


मध्यम

madhyama (romanization)
मध्यमः (nominative singular)
मध्यमौ (dual nominative)
मध्यमाः (nominative plural)
मध्यम (singular vocative)
मध्यमौ (dual vocative)
मध्यमाः (plural vocative)
मध्यमम् (accusative singular)
मध्यमौ (accusative dual)
मध्यमान् (accusative plural)
मध्यमेन (instrumental singular)
मध्यमाभ्याम् (dual instrumental)
मध्यमैः (instrumental plural)
मध्यमाय (dative singular)
मध्यमाभ्याम् (dative dual)
मध्यमेभ्यः (dative plural)
मध्यमात् (ablative singular)
मध्यमाभ्याम् (ablative dual)
मध्यमेभ्यः (ablative plural)
मध्यमस्य (genitive singular)
मध्यमयोः (dual genitive)
मध्यमानाम् (genitive plural)
मध्यमे (locative singular)
मध्यमयोः (dual locative)
मध्यमेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of मध्यम

मध्यमाभ्याम्

मध्यमाभ्याम्

मध्यमाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

मध्यमाभ्याम्

मध्यमाभ्याम्

मध्यमाभ्याम्


निपात

nipāta (romanization)
निपातः (nominative singular)
निपातौ (dual nominative)
निपाताः (nominative plural)
निपात (singular vocative)
निपातौ (dual vocative)
निपाताः (plural vocative)
निपातम् (accusative singular)
निपातौ (accusative dual)
निपातान् (accusative plural)
निपातेन (instrumental singular)
निपाताभ्याम् (dual instrumental)
निपातैः (instrumental plural)
निपाताय (dative singular)
निपाताभ्याम् (dative dual)
निपातेभ्यः (dative plural)
निपातात् (ablative singular)
निपाताभ्याम् (ablative dual)
निपातेभ्यः (ablative plural)
निपातस्य (genitive singular)
निपातयोः (dual genitive)
निपातानाम् (genitive plural)
निपाते (locative singular)
निपातयोः (dual locative)
निपातेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of निपात

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

sa-decl-noun/cell

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

निपाताभ्याम्

From नि- (ni-) + पात (pāta), vṛddhi derivative of पत् (pat, “to fall”). Compare Old Armenian նպատակ (npatak).


विभक्ति

vibhaktí (romanization)
विभक्तिः (nominative singular)
विभक्ती (dual nominative)
विभक्तयः (nominative plural)
विभक्ते (singular vocative)
विभक्ती (dual vocative)
विभक्तयः (plural vocative)
विभक्तिम् (accusative singular)
विभक्ती (accusative dual)
विभक्तीः (accusative plural)
विभक्त्या (instrumental singular)
विभक्ती1 (instrumental singular)
विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
विभक्तिभिः (instrumental plural)
विभक्तये (dative singular)
विभक्त्यै2 (dative singular)
विभक्ती1 (dative singular)
विभक्तिभ्याम् (dative dual)
विभक्तिभ्यः (dative plural)
विभक्तेः (ablative singular)
विभक्त्याः2 (ablative singular)
विभक्त्यै3 (ablative singular)
विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
विभक्तिभ्यः (ablative plural)
विभक्तेः (genitive singular)
विभक्त्याः2 (genitive singular)
विभक्त्यै3 (genitive singular)
विभक्त्योः (dual genitive)
विभक्तीनाम् (genitive plural)
विभक्तौ (locative singular)
विभक्त्याम्2 (locative singular)
विभक्ता1 (locative singular)
विभक्त्योः (dual locative)
विभक्तिषु (locative plural)

→ Hindi: विभक्ति (vibhakti) (learned)

→ Kannada: ವಿಭಕ್ತಿ (vibhakti) (learned)

→ Telugu: విభక్తి (vibhakti) (learned)

Compound of वि- (vi-, “apart”) + भक्ति (bhaktí, “division”).

com+

(grammar) declension of nouns, declensional suffixes (TS., Br., etc.)


वचन

vácana (romanization)
वचनम् (nominative singular)
वचने (dual nominative)
वचनानि (nominative plural)
वचना1 (nominative plural)
वचन (singular vocative)
वचने (dual vocative)
वचनानि (plural vocative)
वचना1 (plural vocative)
वचनम् (accusative singular)
वचने (accusative dual)
वचनानि (accusative plural)
वचना1 (accusative plural)
वचनेन (instrumental singular)
वचनाभ्याम् (dual instrumental)
वचनैः (instrumental plural)
वचनेभिः1 (instrumental plural)
वचनाय (dative singular)
वचनाभ्याम् (dative dual)
वचनेभ्यः (dative plural)
वचनात् (ablative singular)
वचनाभ्याम् (ablative dual)
वचनेभ्यः (ablative plural)
वचनस्य (genitive singular)
वचनयोः (dual genitive)
वचनानाम् (genitive plural)
वचने (locative singular)
वचनयोः (dual locative)
वचनेषु (locative plural)

Prakrit: 𑀯𑀬𑀡 (vayaṇa)

Assamese: বানা (bana)

→ Hindi: वचन (vacan) (learned)

desctree

→ Old Javanese: wacana
> Javanese: ꦮꦕꦤ (wacana) (inherited)
→ Indonesian: wacana
→ Malay: wacana

→ Balinese: ᬯᬘᬦ (wacana)

Pali: vacana
→ Khmer: វចន (vaccaʼnaʼ)
→ Thai: พจน์ (pót)

→ Telugu: వచనము (vacanamu)

→ Tamil: வசனம் (vacaṉam)

Etymology tree
Proto-Indo-European *wekʷ-
Sanskrit वच् (vac)
Proto-Indo-European *-nós
Sanskrit -अन (-ana)
Sanskrit वचन (vacana)
From the root वच् (vac, “to speak”) + -अन (-ana).


पर्वन्

párvan (romanization)
परुर् (nominative singular)
पर्व (nominative singular)
पर्वणी (dual nominative)
पर्वाणि (nominative plural)
पर्व1 (nominative plural)
पर्वा1 (nominative plural)
पर्वन् (singular vocative)
पर्व (singular vocative)
पर्वणी (dual vocative)
पर्वाणि (plural vocative)
पर्व1 (plural vocative)
पर्वा1 (plural vocative)
पर्व (accusative singular)
पर्वणी (accusative dual)
पर्वाणि (accusative plural)
पर्व1 (accusative plural)
पर्वा1 (accusative plural)
पर्वणा (instrumental singular)
पर्वभ्याम् (dual instrumental)
पर्वभिः (instrumental plural)
पर्वणे (dative singular)
पर्वभ्याम् (dative dual)
पर्वभ्यः (dative plural)
पर्वणः (ablative singular)
पर्वभ्याम् (ablative dual)
पर्वभ्यः (ablative plural)
पर्वणः (genitive singular)
पर्वणोः (dual genitive)
पर्वणाम् (genitive plural)
पर्वणि (locative singular)
पर्वन्1 (locative singular)
पर्वणोः (dual locative)
पर्वसु (locative plural)

→ Hindi: पर्व (parv) (learned)

→ Odia: ପର୍ବ (parba) (learned)

→ Punjabi: ਪਰਬ (parab) (learned)

→ Old Javanese: parwa, paro

desctree

Javanese: ꦥꦫꦺꦴ (paro)
→ Indonesian: paro

desc

→ Balinese: ᬧᬭᭀ (paro, “half”), ᬧᬃᬯ (parwa, “part of the Mahābhārata”)

→ Indonesian: parwa (learned)

→ Malay: paruh (“part”)

Indonesian: paruh (“part”)

From Proto-Indo-Aryan *párwr̥, from Proto-Indo-Iranian *párwr̥, from Proto-Indo-European *pérwr̥, from *per- + *-wr̥.

(grammar) member of a compound (Prāt., Nir.)


प्रकृति

prakṛti (romanization)
प्रकृतिः (nominative singular)
प्रकृती (dual nominative)
प्रकृतयः (nominative plural)
प्रकृते (singular vocative)
प्रकृती (dual vocative)
प्रकृतयः (plural vocative)
प्रकृतिम् (accusative singular)
प्रकृती (accusative dual)
प्रकृतीः (accusative plural)
प्रकृत्या (instrumental singular)
प्रकृती1 (instrumental singular)
प्रकृतिभ्याम् (dual instrumental)
प्रकृतिभिः (instrumental plural)
प्रकृतये (dative singular)
प्रकृत्यै2 (dative singular)
प्रकृती1 (dative singular)
प्रकृतिभ्याम् (dative dual)
प्रकृतिभ्यः (dative plural)
प्रकृतेः (ablative singular)
प्रकृत्याः2 (ablative singular)
प्रकृत्यै3 (ablative singular)
प्रकृतिभ्याम् (ablative dual)
प्रकृतिभ्यः (ablative plural)
प्रकृतेः (genitive singular)
प्रकृत्याः2 (genitive singular)
प्रकृत्यै3 (genitive singular)
प्रकृत्योः (dual genitive)
प्रकृतीनाम् (genitive plural)
प्रकृतौ (locative singular)
प्रकृत्याम्2 (locative singular)
प्रकृता1 (locative singular)
प्रकृत्योः (dual locative)
प्रकृतिषु (locative plural)

→ Bengali: প্রকৃতি (prokriti)

→ Hindi: प्रकृति (prakŕti)

→ Kannada: ಪ್ರಕೃತಿ (prakṛti)

→ Malayalam: പ്രകൃതി (prakr̥ti)

desctree

→ Old Javanese: prakṛti
> Javanese: ꦥꦏꦼꦂꦠꦶ (pakerti) (inherited)
→ Indonesian: pekerti

→ Tamil: பிரகிருதி (pirakiruti)

→ Telugu: ప్రకృతి (prakr̥ti)

From प्र- (pra-, “pro-”) + कृति (kṛ́ti, “creating”).

af

(grammar) the crude or elementary form of a word, base, root, an uninflected word


विशेष

viśeṣa (romanization)
विशेषः (nominative singular)
विशेषौ (dual nominative)
विशेषाः (nominative plural)
विशेष (singular vocative)
विशेषौ (dual vocative)
विशेषाः (plural vocative)
विशेषम् (accusative singular)
विशेषौ (accusative dual)
विशेषान् (accusative plural)
विशेषेण (instrumental singular)
विशेषाभ्याम् (dual instrumental)
विशेषैः (instrumental plural)
विशेषाय (dative singular)
विशेषाभ्याम् (dative dual)
विशेषेभ्यः (dative plural)
विशेषात् (ablative singular)
विशेषाभ्याम् (ablative dual)
विशेषेभ्यः (ablative plural)
विशेषस्य (genitive singular)
विशेषयोः (dual genitive)
विशेषाणाम् (genitive plural)
विशेषे (locative singular)
विशेषयोः (dual locative)
विशेषेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of विशेष

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

विशेषाभ्याम्

→ Hindi: विशेष (viśeṣ)

→ Kannada: ವಿಶೇಷ (viśēṣa)

→ Malay: wisesa

Indonesian: wisésa

→ Newar: विशेष (wiśeṣa)

→ Old Javanese: wiśeṣa

Javanese: ꦮꦶꦱꦺꦱ (wisésa)

→ Old Khmer: viśeṣa, biśeṣa

desc

→ Thai: วิเศษ (wí-sèet), พิเศษ (pí-sèet)

desctree

Pali: visesa
→ Burmese: ဝိသေသ (wi.sesa.)
→ Khmer: វិសេស (visaeh)

→ Punjabi: ਵਿਸ਼ੇਸ਼ (viśeś)

desc

→ Tamil: விசேடம் (vicēṭam), விசேஷம் (vicēṣam)

वि- (vi-, “separation prefix”) + शेष (śeṣa, “residue, that which is saved”).

af

(grammar) a word which defines the meaning of another


प्रधान

pradhāna (romanization)
प्रधानम् (nominative singular)
प्रधाने (dual nominative)
प्रधानानि (nominative plural)
प्रधान (singular vocative)
प्रधाने (dual vocative)
प्रधानानि (plural vocative)
प्रधानम् (accusative singular)
प्रधाने (accusative dual)
प्रधानानि (accusative plural)
प्रधानेन (instrumental singular)
प्रधानाभ्याम् (dual instrumental)
प्रधानैः (instrumental plural)
प्रधानाय (dative singular)
प्रधानाभ्याम् (dative dual)
प्रधानेभ्यः (dative plural)
प्रधानात् (ablative singular)
प्रधानाभ्याम् (ablative dual)
प्रधानेभ्यः (ablative plural)
प्रधानस्य (genitive singular)
प्रधानयोः (dual genitive)
प्रधानानाम् (genitive plural)
प्रधाने (locative singular)
प्रधानयोः (dual locative)
प्रधानेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">प्रधान</i>

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

sa-decl-noun/cell

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

प्रधानाभ्याम्

→ Bengali: প্রধান (prodhan)

→ Hindi: प्रधान (pradhān)

→ Indonesian: perdana

→ Malay: perdana (ڤردان)

→ Marathi: प्रधान (pradhān)

Inherited from Proto-Indo-Iranian *pradʰaHnás, from Proto-Indo-European *pro-dʰeh₁-nós, from *pro- (“forward”) + *dʰeh₁- (“to place”) + *-nós (adjectival suffix).

com

(grammar) the primary member of a compound


अङ्ग

अङ्ग ॑ (canonical)
áṅga (romanization)
अङ्ग् (root)
अङ्गः (nominative singular)
अङ्गौ (dual nominative)
अङ्गा1 (dual nominative)
अङ्गाः (nominative plural)
अङ्गासः1 (nominative plural)
अङ्ग (singular vocative)
अङ्गौ (dual vocative)
अङ्गा1 (dual vocative)
अङ्गाः (plural vocative)
अङ्गासः1 (plural vocative)
अङ्गम् (accusative singular)
अङ्गौ (accusative dual)
अङ्गा1 (accusative dual)
अङ्गान् (accusative plural)
अङ्गेन (instrumental singular)
अङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
अङ्गैः (instrumental plural)
अङ्गेभिः1 (instrumental plural)
अङ्गाय (dative singular)
अङ्गाभ्याम् (dative dual)
अङ्गेभ्यः (dative plural)
अङ्गात् (ablative singular)
अङ्गाभ्याम् (ablative dual)
अङ्गेभ्यः (ablative plural)
अङ्गस्य (genitive singular)
अङ्गयोः (dual genitive)
अङ्गानाम् (genitive plural)
अङ्गे (locative singular)
अङ्गयोः (dual locative)
अङ्गेषु (locative plural)

Dardic:

Kalasha: oŋg

Kashmiri: انگ

Pali: aṅga

Prakrit: 𑀅𑀁𑀕 (aṃga) (see there for further descendants)

Borrowed terms

→ Hindi: अंग (aṅg)

desctree

→ Malay: angka (“numeral”)
Indonesian: angka

→ Malayalam: അംഗം (aṅgaṁ)

desc

→ Mongolian: анги (angi, “class, grade, classroom”)

→ Old Javanese: aṅga

Javanese: ꦲꦁꦒ (angga)

→ Balinese: ᬳᬗ᭄ᬕ (angga)

→ Telugu: అంగము (aṅgamu)

→ Tocharian B: ānk

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₂eng-
Sanskrit अङ्ग॑ (áṅga)
Inherited from Proto-Indo-Aryan *Hángas, from Proto-Indo-Iranian *Hángas, from Proto-Indo-European *h₂eng- (“corner”).

etymon

अङ्ग॑

(grammar) the stem or base of a word, but in the strong cases only


संयुक्त

sáṃyukta (romanization)
संयुक्तः (nominative singular)
संयुक्तौ (dual nominative)
संयुक्ता1 (dual nominative)
संयुक्ताः (nominative plural)
संयुक्तासः1 (nominative plural)
संयुक्त (singular vocative)
संयुक्तौ (dual vocative)
संयुक्ता1 (dual vocative)
संयुक्ताः (plural vocative)
संयुक्तासः1 (plural vocative)
संयुक्तम् (accusative singular)
संयुक्तौ (accusative dual)
संयुक्ता1 (accusative dual)
संयुक्तान् (accusative plural)
संयुक्तेन (instrumental singular)
संयुक्ताभ्याम् (dual instrumental)
संयुक्तैः (instrumental plural)
संयुक्तेभिः1 (instrumental plural)
संयुक्ताय (dative singular)
संयुक्ताभ्याम् (dative dual)
संयुक्तेभ्यः (dative plural)
संयुक्तात् (ablative singular)
संयुक्ताभ्याम् (ablative dual)
संयुक्तेभ्यः (ablative plural)
संयुक्तस्य (genitive singular)
संयुक्तयोः (dual genitive)
संयुक्तानाम् (genitive plural)
संयुक्ते (locative singular)
संयुक्तयोः (dual locative)
संयुक्तेषु (locative plural)
संयुक्ता (nominative singular)
संयुक्ते (dual nominative)
संयुक्ताः (nominative plural)
संयुक्ते (singular vocative)
संयुक्ते (dual vocative)
संयुक्ताः (plural vocative)
संयुक्ताम् (accusative singular)
संयुक्ते (accusative dual)
संयुक्ताः (accusative plural)
संयुक्तया (instrumental singular)
संयुक्ता1 (instrumental singular)
संयुक्ताभ्याम् (dual instrumental)
संयुक्ताभिः (instrumental plural)
संयुक्तायै (dative singular)
संयुक्ताभ्याम् (dative dual)
संयुक्ताभ्यः (dative plural)
संयुक्तायाः (ablative singular)
संयुक्तायै2 (ablative singular)
संयुक्ताभ्याम् (ablative dual)
संयुक्ताभ्यः (ablative plural)
संयुक्तायाः (genitive singular)
संयुक्तायै2 (genitive singular)
संयुक्तयोः (dual genitive)
संयुक्तानाम् (genitive plural)
संयुक्तायाम् (locative singular)
संयुक्तयोः (dual locative)
संयुक्तासु (locative plural)
संयुक्तम् (nominative singular)
संयुक्ते (dual nominative)
संयुक्तानि (nominative plural)
संयुक्ता1 (nominative plural)
संयुक्त (singular vocative)
संयुक्ते (dual vocative)
संयुक्तानि (plural vocative)
संयुक्ता1 (plural vocative)
संयुक्तम् (accusative singular)
संयुक्ते (accusative dual)
संयुक्तानि (accusative plural)
संयुक्ता1 (accusative plural)
संयुक्तेन (instrumental singular)
संयुक्ताभ्याम् (dual instrumental)
संयुक्तैः (instrumental plural)
संयुक्तेभिः1 (instrumental plural)
संयुक्ताय (dative singular)
संयुक्ताभ्याम् (dative dual)
संयुक्तेभ्यः (dative plural)
संयुक्तात् (ablative singular)
संयुक्ताभ्याम् (ablative dual)
संयुक्तेभ्यः (ablative plural)
संयुक्तस्य (genitive singular)
संयुक्तयोः (dual genitive)
संयुक्तानाम् (genitive plural)
संयुक्ते (locative singular)
संयुक्तयोः (dual locative)
संयुक्तेषु (locative plural)

From सम्- (sam-) + युक्त (yukta), from the root संयुज् (saṃyuj).


पञ्चमी

pañcamī (romanization)
पञ्चमी (nominative singular)
पञ्चम्यौ (dual nominative)
पञ्चमी1 (dual nominative)
पञ्चम्यः (nominative plural)
पञ्चमीः1 (nominative plural)
पञ्चमि (singular vocative)
पञ्चम्यौ (dual vocative)
पञ्चमी1 (dual vocative)
पञ्चम्यः (plural vocative)
पञ्चमीः1 (plural vocative)
पञ्चमीम् (accusative singular)
पञ्चम्यौ (accusative dual)
पञ्चमी1 (accusative dual)
पञ्चमीः (accusative plural)
पञ्चम्या (instrumental singular)
पञ्चमीभ्याम् (dual instrumental)
पञ्चमीभिः (instrumental plural)
पञ्चम्यै (dative singular)
पञ्चमीभ्याम् (dative dual)
पञ्चमीभ्यः (dative plural)
पञ्चम्याः (ablative singular)
पञ्चम्यै2 (ablative singular)
पञ्चमीभ्याम् (ablative dual)
पञ्चमीभ्यः (ablative plural)
पञ्चम्याः (genitive singular)
पञ्चम्यै2 (genitive singular)
पञ्चम्योः (dual genitive)
पञ्चमीनाम् (genitive plural)
पञ्चम्याम् (locative singular)
पञ्चम्योः (dual locative)
पञ्चमीषु (locative plural)

→ Tamil: பஞ்சமி (pañcami)

desc

→ Telugu: పంచమి (pañcami, “the fifth day of lunar fortnight”)

पञ्चमी विभक्ति
पञ्चमी विभक्ति#Sanskrit

(short for पञ्चमी विभक्ति (pañcamī vibhakti)) the 5th or ablative case

the 5th or ablative case
a word in the ablative


रञ्जन

rañjana (romanization)
रञ्जनम् (nominative singular)
रञ्जने (dual nominative)
रञ्जनानि (nominative plural)
रञ्जना1 (nominative plural)
रञ्जन (singular vocative)
रञ्जने (dual vocative)
रञ्जनानि (plural vocative)
रञ्जना1 (plural vocative)
रञ्जनम् (accusative singular)
रञ्जने (accusative dual)
रञ्जनानि (accusative plural)
रञ्जना1 (accusative plural)
रञ्जनेन (instrumental singular)
रञ्जनाभ्याम् (dual instrumental)
रञ्जनैः (instrumental plural)
रञ्जनेभिः1 (instrumental plural)
रञ्जनाय (dative singular)
रञ्जनाभ्याम् (dative dual)
रञ्जनेभ्यः (dative plural)
रञ्जनात् (ablative singular)
रञ्जनाभ्याम् (ablative dual)
रञ्जनेभ्यः (ablative plural)
रञ्जनस्य (genitive singular)
रञ्जनयोः (dual genitive)
रञ्जनानाम् (genitive plural)
रञ्जने (locative singular)
रञ्जनयोः (dual locative)
रञ्जनेषु (locative plural)

→ Hindi: रंजन (rañjan)

/ɾɐɲ.d͡ʑɐ.nɐ/

/ˈɾɐɲ.d͡ʑɐ.n̪ɐ/


गुण

guṇá (romanization)
गुणः (nominative singular)
गुणौ (dual nominative)
गुणा1 (dual nominative)
गुणाः (nominative plural)
गुणासः1 (nominative plural)
गुण (singular vocative)
गुणौ (dual vocative)
गुणा1 (dual vocative)
गुणाः (plural vocative)
गुणासः1 (plural vocative)
गुणम् (accusative singular)
गुणौ (accusative dual)
गुणा1 (accusative dual)
गुणान् (accusative plural)
गुणेन (instrumental singular)
गुणाभ्याम् (dual instrumental)
गुणैः (instrumental plural)
गुणेभिः1 (instrumental plural)
गुणाय (dative singular)
गुणाभ्याम् (dative dual)
गुणेभ्यः (dative plural)
गुणात् (ablative singular)
गुणाभ्याम् (ablative dual)
गुणेभ्यः (ablative plural)
गुणस्य (genitive singular)
गुणयोः (dual genitive)
गुणानाम् (genitive plural)
गुणे (locative singular)
गुणयोः (dual locative)
गुणेषु (locative plural)

desctree

Pali: guṇa
→ Khmer: គុណ (kun)
→ Burmese: ဂုဏ် (gun)
→ Shan: ၵုင်ႇ (kùng)
→ Thai: คุณ (kun)

→ English: guna

→ Hindi: गुण (guṇ)

→ Marathi: गुण m (guṇ)

→ Malay: guna

Indonesian: guna

→ Old Gujarati: गुण (guṇa)

→ Old Javanese: guṇa
Javanese: ꦒꦸꦤ (guna)
→ Balinese: ᬕᬸᬡ (guna)

→ Telugu: గుణము (guṇamu)

Of uncertain origin. The oldest attested meaning is probably “time, occurrence”, though the original meaning is probably "hair" or "string". The prevailing theory links the word to Persian گون (gun, “color; species”); see there for more. Other theories connect the word to Gothic 𐌺𐌿𐌽𐌰𐍅𐌹𐌳𐌰 (kunawida, “fetters”) and Avestan 𐬔𐬏𐬥𐬀𐬊𐬌𐬙𐬌 (gūnaoⁱti, “increases”).

cog

(grammar, ablaut) full grade of vowels, ie /a/, /ar/, /e/, and /o/ (contrasts with zero grade and lengthened grade/vṛddhi)


लिङ्ग

liṅga (romanization)
लिङ्गम् (nominative singular)
लिङ्गे (dual nominative)
लिङ्गानि (nominative plural)
लिङ्गा1 (nominative plural)
लिङ्ग (singular vocative)
लिङ्गे (dual vocative)
लिङ्गानि (plural vocative)
लिङ्गा1 (plural vocative)
लिङ्गम् (accusative singular)
लिङ्गे (accusative dual)
लिङ्गानि (accusative plural)
लिङ्गा1 (accusative plural)
लिङ्गेन (instrumental singular)
लिङ्गाभ्याम् (dual instrumental)
लिङ्गैः (instrumental plural)
लिङ्गेभिः1 (instrumental plural)
लिङ्गाय (dative singular)
लिङ्गाभ्याम् (dative dual)
लिङ्गेभ्यः (dative plural)
लिङ्गात् (ablative singular)
लिङ्गाभ्याम् (ablative dual)
लिङ्गेभ्यः (ablative plural)
लिङ्गस्य (genitive singular)
लिङ्गयोः (dual genitive)
लिङ्गानाम् (genitive plural)
लिङ्गे (locative singular)
लिङ्गयोः (dual locative)
लिङ्गेषु (locative plural)

Pali: liṅga

→ Thai: ลึงค์ (lʉng), ลิงค์ (ling) (or borrowed directly from Sanskrit)

Prakrit: 𑀮𑀺𑀁𑀕 (liṃga) (see there for further descendants)

→ English: lingam

→ Kannada: ಲಿಂಗ (liṅga)

→ Khmer: លិង្គ (lɨng)

From Proto-Indo-Iranian *lingás ~ *ringás (“mark, sign, token”). Cognate with Avestan -𐬌𐬭𐬌𐬧𐬔𐬀 (-iriṇga) (attested in 𐬵𐬀𐬞𐬙𐬋𐬌𐬭𐬌𐬧𐬔𐬀 (haptōⁱriṇga, “the constellation Ursa Major”, literally “having seven signs”)), Sogdian [script needed] (pryng /paring/, “damask textile with markings on it”) (< *upa-ringa-).


द्वंद्व

dvaṃdvá (romanization)
द्वंद्वम् (nominative singular)
द्वंद्वे (dual nominative)
द्वंद्वानि (nominative plural)
द्वंद्व (singular vocative)
द्वंद्वे (dual vocative)
द्वंद्वानि (plural vocative)
द्वंद्वम् (accusative singular)
द्वंद्वे (accusative dual)
द्वंद्वानि (accusative plural)
द्वंद्वेन (instrumental singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dual instrumental)
द्वंद्वैः (instrumental plural)
द्वंद्वाय (dative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dative dual)
द्वंद्वेभ्यः (dative plural)
द्वंद्वात् (ablative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (ablative dual)
द्वंद्वेभ्यः (ablative plural)
द्वंद्वस्य (genitive singular)
द्वंद्वयोः (dual genitive)
द्वंद्वानाम् (genitive plural)
द्वंद्वे (locative singular)
द्वंद्वयोः (dual locative)
द्वंद्वेषु (locative plural)
द्वंद्वः (nominative singular)
द्वंद्वौ (dual nominative)
द्वंद्वाः (nominative plural)
द्वंद्व (singular vocative)
द्वंद्वौ (dual vocative)
द्वंद्वाः (plural vocative)
द्वंद्वम् (accusative singular)
द्वंद्वौ (accusative dual)
द्वंद्वान् (accusative plural)
द्वंद्वेन (instrumental singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dual instrumental)
द्वंद्वैः (instrumental plural)
द्वंद्वाय (dative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (dative dual)
द्वंद्वेभ्यः (dative plural)
द्वंद्वात् (ablative singular)
द्वंद्वाभ्याम् (ablative dual)
द्वंद्वेभ्यः (ablative plural)
द्वंद्वस्य (genitive singular)
द्वंद्वयोः (dual genitive)
द्वंद्वानाम् (genitive plural)
द्वंद्वे (locative singular)
द्वंद्वयोः (dual locative)
द्वंद्वेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">द्वंद्व</i>

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

sa-decl-noun/cell

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of द्वंद्व

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

sa-decl-noun/cell

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वाभ्याम्

द्वंद्वेभ्यः

द्वंद्वानाम्

→ English: dvandva

→ Telugu: ద్వంద్వము (dvandvamu)

/ˈd̪ʋɐn̪d̪.ʋɐ/

From earlier द्वाद्वा (dvā́dvā), a reduplication of the nominative of द्व (dva, “two”).

(grammar, lexicography, rarely neuter) dvandva (type of compound word)


भाव

bhāvá (romanization)
भावः (nominative singular)
भावौ (dual nominative)
भावा1 (dual nominative)
भावाः (nominative plural)
भावासः1 (nominative plural)
भाव (singular vocative)
भावौ (dual vocative)
भावा1 (dual vocative)
भावाः (plural vocative)
भावासः1 (plural vocative)
भावम् (accusative singular)
भावौ (accusative dual)
भावा1 (accusative dual)
भावान् (accusative plural)
भावेन (instrumental singular)
भावाभ्याम् (dual instrumental)
भावैः (instrumental plural)
भावेभिः1 (instrumental plural)
भावाय (dative singular)
भावाभ्याम् (dative dual)
भावेभ्यः (dative plural)
भावात् (ablative singular)
भावाभ्याम् (ablative dual)
भावेभ्यः (ablative plural)
भावस्य (genitive singular)
भावयोः (dual genitive)
भावानाम् (genitive plural)
भावे (locative singular)
भावयोः (dual locative)
भावेषु (locative plural)

→ Lao: ພາບ (phāp)

→ Malay: bahawa
Indonesian: bahwa

Sinhalese: බව (bawa)

→ Tamil: பாவம் (pāvam)

→ Thai: ภาพ (pâap)

From भू (bhū, “to be; to become”, root) + -अ (-a, nominalization suffix) with vṛddhi and internal sandhi.

suffix

(grammar) the fundamental notion of the verb; the sense conveyed by the abstract noun (the impersonal sense conveyed by the verb)


व्यय

Hindi: व्यय (vyay)

desctree

Old Javanese: byaya, beya
→ Malay: biaya
Indonesian: biaya
→ Tagalog: biyaya
Javanese: ꦧꦺꦪ (béya)
→ Malay: bea
Indonesian: bea
→ Min Nan: 傌仔／骂仔 (bé-á)

Telugu: వ్యయ (vyaya), వ్యయము (vyayamu)

From वि- (vi-) + अय् (ay, “to go”) + -अ (-a).


लाघव

lāghava (romanization)
लाघवम् (nominative singular)
लाघवे (dual nominative)
लाघवानि (nominative plural)
लाघवा1 (nominative plural)
लाघव (singular vocative)
लाघवे (dual vocative)
लाघवानि (plural vocative)
लाघवा1 (plural vocative)
लाघवम् (accusative singular)
लाघवे (accusative dual)
लाघवानि (accusative plural)
लाघवा1 (accusative plural)
लाघवेन (instrumental singular)
लाघवाभ्याम् (dual instrumental)
लाघवैः (instrumental plural)
लाघवेभिः1 (instrumental plural)
लाघवाय (dative singular)
लाघवाभ्याम् (dative dual)
लाघवेभ्यः (dative plural)
लाघवात् (ablative singular)
लाघवाभ्याम् (ablative dual)
लाघवेभ्यः (ablative plural)
लाघवस्य (genitive singular)
लाघवयोः (dual genitive)
लाघवानाम् (genitive plural)
लाघवे (locative singular)
लाघवयोः (dual locative)
लाघवेषु (locative plural)

→ Bengali: লাঘব (laghob)

→ Hindi: लाघव (lāghav)

→ Kannada: ಲಾಘವ (lāghava)

→ Malayalam: ലാഘവം (lāghavaṁ)

→ Marathi: लाघव (lāghav)

→ Old Javanese: lāghawa
> Javanese: ꦊꦒꦮ (legawa) (inherited)

→ Odia: ଲାଘବ (lāghaba)

→ Tamil: லாகவம் (lākavam)

→ Telugu: లాఘవము (lāghavamu)

(prosody) shortness of a vowel or syllable (opp. to गौरव), Piṅg.


तालव्य

head

तालव्य • (tālavya)

→ Hindi: तालव्य (tālavya)

Telugu: తాలవ్యము (tālavyamu)

/t̪ɑːˈl̪ɐʋ.jɐ/

(phonetics) palatal (the letters इ, ए and ऐ [called कण्ठ-त्°, ‘belonging to throat and palate’ Ṡiksh.], च्, छ्, ज्, झ्, ञ्, य्, श्).


तत्पुरुष

tatpúruṣa (romanization)
तत्पुरुषः (nominative singular)
तत्पुरुषौ (dual nominative)
तत्पुरुषा1 (dual nominative)
तत्पुरुषाः (nominative plural)
तत्पुरुषासः1 (nominative plural)
तत्पुरुष (singular vocative)
तत्पुरुषौ (dual vocative)
तत्पुरुषा1 (dual vocative)
तत्पुरुषाः (plural vocative)
तत्पुरुषासः1 (plural vocative)
तत्पुरुषम् (accusative singular)
तत्पुरुषौ (accusative dual)
तत्पुरुषा1 (accusative dual)
तत्पुरुषान् (accusative plural)
तत्पुरुषेण (instrumental singular)
तत्पुरुषाभ्याम् (dual instrumental)
तत्पुरुषैः (instrumental plural)
तत्पुरुषेभिः1 (instrumental plural)
तत्पुरुषाय (dative singular)
तत्पुरुषाभ्याम् (dative dual)
तत्पुरुषेभ्यः (dative plural)
तत्पुरुषात् (ablative singular)
तत्पुरुषाभ्याम् (ablative dual)
तत्पुरुषेभ्यः (ablative plural)
तत्पुरुषस्य (genitive singular)
तत्पुरुषयोः (dual genitive)
तत्पुरुषाणाम् (genitive plural)
तत्पुरुषे (locative singular)
तत्पुरुषयोः (dual locative)
तत्पुरुषेषु (locative plural)

→ English: tatpuruṣa

→ Telugu: తత్పురుషము (tatpuruṣamu)

Tatpuruṣa compound of तत् (tát, “that”) + पुरुष (púruṣa, “man”). A classic example of such a compound where "that" is being used to mean "that person's".

com

बहुव्रीहि बहुव्रीहि#Sanskrit

(linguistics, grammar, lexicography) a class of compounds (formed like the word तत्-पुरुष, ‘his servant’) in which the last member is qualified by the first without losing (as the last member of बहुव्रीहि (bahuvrīhi) compounds) its grammatical independence (whether as noun or adj. or p.)

बहुव्रीहि बहुव्रीहि#Sanskrit

कर्मधारय कर्मधारय#Sanskrit

द्विगु द्विगु#Sanskrit

two subdivisions of these compounds are called कर्मधारय (karmadhāraya) and द्विगु (dvigu) (qq.vv.)


दन्त्य

dantya (romanization)
दन्त्यः (nominative singular)
दन्त्यौ (dual nominative)
दन्त्या1 (dual nominative)
दन्त्याः (nominative plural)
दन्त्यासः1 (nominative plural)
दन्त्य (singular vocative)
दन्त्यौ (dual vocative)
दन्त्या1 (dual vocative)
दन्त्याः (plural vocative)
दन्त्यासः1 (plural vocative)
दन्त्यम् (accusative singular)
दन्त्यौ (accusative dual)
दन्त्या1 (accusative dual)
दन्त्यान् (accusative plural)
दन्त्येन (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्यैः (instrumental plural)
दन्त्येभिः1 (instrumental plural)
दन्त्याय (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्येभ्यः (dative plural)
दन्त्यात् (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्येभ्यः (ablative plural)
दन्त्यस्य (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्ये (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्येषु (locative plural)
दन्त्या (nominative singular)
दन्त्ये (dual nominative)
दन्त्याः (nominative plural)
दन्त्ये (singular vocative)
दन्त्ये (dual vocative)
दन्त्याः (plural vocative)
दन्त्याम् (accusative singular)
दन्त्ये (accusative dual)
दन्त्याः (accusative plural)
दन्त्यया (instrumental singular)
दन्त्या1 (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्याभिः (instrumental plural)
दन्त्यायै (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्याभ्यः (dative plural)
दन्त्यायाः (ablative singular)
दन्त्यायै2 (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्याभ्यः (ablative plural)
दन्त्यायाः (genitive singular)
दन्त्यायै2 (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्यायाम् (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्यासु (locative plural)
दन्त्यम् (nominative singular)
दन्त्ये (dual nominative)
दन्त्यानि (nominative plural)
दन्त्या1 (nominative plural)
दन्त्य (singular vocative)
दन्त्ये (dual vocative)
दन्त्यानि (plural vocative)
दन्त्या1 (plural vocative)
दन्त्यम् (accusative singular)
दन्त्ये (accusative dual)
दन्त्यानि (accusative plural)
दन्त्या1 (accusative plural)
दन्त्येन (instrumental singular)
दन्त्याभ्याम् (dual instrumental)
दन्त्यैः (instrumental plural)
दन्त्येभिः1 (instrumental plural)
दन्त्याय (dative singular)
दन्त्याभ्याम् (dative dual)
दन्त्येभ्यः (dative plural)
दन्त्यात् (ablative singular)
दन्त्याभ्याम् (ablative dual)
दन्त्येभ्यः (ablative plural)
दन्त्यस्य (genitive singular)
दन्त्ययोः (dual genitive)
दन्त्यानाम् (genitive plural)
दन्त्ये (locative singular)
दन्त्ययोः (dual locative)
दन्त्येषु (locative plural)

Telugu: దంత్యము (dantyamu)

place of articulation
place of articulation#English

(phonetics) dental (used to describe the place of articulation of the letters त (ta), थ (tha), द (da), ध (dha), न (na), ल (la))


अव्यय

→ Malayalam: അവ്യയം (avyayaṁ)

→ Telugu: అవ్యయము (avyayamu)

From अ- (a-, “not, un-”) + व्यय (vyaya, “death; transient”).

prefix

(grammar) an indeclinable word, particle


प्राकृत

prākṛta (romanization)
प्राकृतम् (nominative singular)
प्राकृते (dual nominative)
प्राकृतानि (nominative plural)
प्राकृता1 (nominative plural)
प्राकृत (singular vocative)
प्राकृते (dual vocative)
प्राकृतानि (plural vocative)
प्राकृता1 (plural vocative)
प्राकृतम् (accusative singular)
प्राकृते (accusative dual)
प्राकृतानि (accusative plural)
प्राकृता1 (accusative plural)
प्राकृतेन (instrumental singular)
प्राकृताभ्याम् (dual instrumental)
प्राकृतैः (instrumental plural)
प्राकृतेभिः1 (instrumental plural)
प्राकृताय (dative singular)
प्राकृताभ्याम् (dative dual)
प्राकृतेभ्यः (dative plural)
प्राकृतात् (ablative singular)
प्राकृताभ्याम् (ablative dual)
प्राकृतेभ्यः (ablative plural)
प्राकृतस्य (genitive singular)
प्राकृतयोः (dual genitive)
प्राकृतानाम् (genitive plural)
प्राकृते (locative singular)
प्राकृतयोः (dual locative)
प्राकृतेषु (locative plural)

(linguistics) a provincial or vernacular dialect


रेफ

repha (romanization)
रेफः (nominative singular)
रेफौ (dual nominative)
रेफा1 (dual nominative)
रेफाः (nominative plural)
रेफासः1 (nominative plural)
रेफ (singular vocative)
रेफौ (dual vocative)
रेफा1 (dual vocative)
रेफाः (plural vocative)
रेफासः1 (plural vocative)
रेफम् (accusative singular)
रेफौ (accusative dual)
रेफा1 (accusative dual)
रेफान् (accusative plural)
रेफेण (instrumental singular)
रेफाभ्याम् (dual instrumental)
रेफैः (instrumental plural)
रेफेभिः1 (instrumental plural)
रेफाय (dative singular)
रेफाभ्याम् (dative dual)
रेफेभ्यः (dative plural)
रेफात् (ablative singular)
रेफाभ्याम् (ablative dual)
रेफेभ्यः (ablative plural)
रेफस्य (genitive singular)
रेफयोः (dual genitive)
रेफाणाम् (genitive plural)
रेफे (locative singular)
रेफयोः (dual locative)
रेफेषु (locative plural)


वाक्य

vākya (romanization)
वाक्यम् (nominative singular)
वाक्ये (dual nominative)
वाक्यानि (nominative plural)
वाक्या1 (nominative plural)
वाक्य (singular vocative)
वाक्ये (dual vocative)
वाक्यानि (plural vocative)
वाक्या1 (plural vocative)
वाक्यम् (accusative singular)
वाक्ये (accusative dual)
वाक्यानि (accusative plural)
वाक्या1 (accusative plural)
वाक्येन (instrumental singular)
वाक्याभ्याम् (dual instrumental)
वाक्यैः (instrumental plural)
वाक्येभिः1 (instrumental plural)
वाक्याय (dative singular)
वाक्याभ्याम् (dative dual)
वाक्येभ्यः (dative plural)
वाक्यात् (ablative singular)
वाक्याभ्याम् (ablative dual)
वाक्येभ्यः (ablative plural)
वाक्यस्य (genitive singular)
वाक्ययोः (dual genitive)
वाक्यानाम् (genitive plural)
वाक्ये (locative singular)
वाक्ययोः (dual locative)
वाक्येषु (locative plural)

desctree

Pali: vākya
→ Burmese: ဝါကျ (wa-kya.)
→ Khmer: ពាក្យ (piək), វាក្យ (viəkyaʼ)
→ Lao: ພາກ (phāk)
→ Thai: พากย์ (pâak)

→ Gujarati: વાક્ય (vākya)

→ Hindustani:

Hindi: वाक्य (vākya)

Urdu: واکیہ (vākya)

→ Kannada: ವಾಕ್ಯ (vākya)

→ Old Marathi:

Devanagari script: वाइक्य (vāikya), वाक्य (vākya)

Modi script: 𑘪𑘰𑘃𑘎𑘿𑘧 (vāīkya), 𑘪𑘰𑘎𑘿𑘧 (vākya)

→ Nepali: वाक्य (wākya)

→ Punjabi:

Gurmukhi script: ਵਾਕ (vāk)

Shahmukhi script: واکیہ (vāk)

⇒ Telugu: వాక్యము (vākyamu)

Vrddhi derivative of वच् (vac) with a -य (-ya) extension.


तत्सम

tatsama (romanization)
तत्समः (nominative singular)
तत्समौ (dual nominative)
तत्समाः (nominative plural)
तत्सम (singular vocative)
तत्समौ (dual vocative)
तत्समाः (plural vocative)
तत्समम् (accusative singular)
तत्समौ (accusative dual)
तत्समान् (accusative plural)
तत्समेन (instrumental singular)
तत्समाभ्याम् (dual instrumental)
तत्समैः (instrumental plural)
तत्समाय (dative singular)
तत्समाभ्याम् (dative dual)
तत्समेभ्यः (dative plural)
तत्समात् (ablative singular)
तत्समाभ्याम् (ablative dual)
तत्समेभ्यः (ablative plural)
तत्समस्य (genitive singular)
तत्समयोः (dual genitive)
तत्समानाम् (genitive plural)
तत्समे (locative singular)
तत्समयोः (dual locative)
तत्समेषु (locative plural)

Compound of तत् (tat, “that”) + सम (sama, “same”).

com+

(lexicography) A Sanskrit learned loanword used in a South Asian language.


प्रथमा विभक्ति

sa-noun

प्रथमा विभक्ति • (prathamā vibhakti) stem, f

prathamā vibhakti (romanization)
प्रथमा विभक्तिः (nominative singular)
प्रथमा विभक्ती (dual nominative)
प्रथमा विभक्तयः (nominative plural)
प्रथमा विभक्ते (singular vocative)
प्रथमा विभक्ती (dual vocative)
प्रथमा विभक्तयः (plural vocative)
प्रथमा विभक्तिम् (accusative singular)
प्रथमा विभक्ती (accusative dual)
प्रथमा विभक्तीः (accusative plural)
प्रथमा विभक्त्या (instrumental singular)
प्रथमा विभक्ती1 (instrumental singular)
प्रथमा विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
प्रथमा विभक्तिभिः (instrumental plural)
प्रथमा विभक्तये (dative singular)
प्रथमा विभक्त्यै2 (dative singular)
प्रथमा विभक्ती1 (dative singular)
प्रथमा विभक्तिभ्याम् (dative dual)
प्रथमा विभक्तिभ्यः (dative plural)
प्रथमा विभक्तेः (ablative singular)
प्रथमा विभक्त्याः2 (ablative singular)
प्रथमा विभक्त्यै3 (ablative singular)
प्रथमा विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
प्रथमा विभक्तिभ्यः (ablative plural)
प्रथमा विभक्तेः (genitive singular)
प्रथमा विभक्त्याः2 (genitive singular)
प्रथमा विभक्त्यै3 (genitive singular)
प्रथमा विभक्त्योः (dual genitive)
प्रथमा विभक्तीनाम् (genitive plural)
प्रथमा विभक्तौ (locative singular)
प्रथमा विभक्त्याम्2 (locative singular)
प्रथमा विभक्ता1 (locative singular)
प्रथमा विभक्त्योः (dual locative)
प्रथमा विभक्तिषु (locative plural)


द्वितीया विभक्ति

द्वितीया विभक्ति • (dvitīyā vibhakti) stem, f

dvitīyā vibhakti (romanization)
द्वितीया विभक्तिः (nominative singular)
द्वितीया विभक्ती (dual nominative)
द्वितीया विभक्तयः (nominative plural)
द्वितीया विभक्ते (singular vocative)
द्वितीया विभक्ती (dual vocative)
द्वितीया विभक्तयः (plural vocative)
द्वितीया विभक्तिम् (accusative singular)
द्वितीया विभक्ती (accusative dual)
द्वितीया विभक्तीः (accusative plural)
द्वितीया विभक्त्या (instrumental singular)
द्वितीया विभक्ती1 (instrumental singular)
द्वितीया विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
द्वितीया विभक्तिभिः (instrumental plural)
द्वितीया विभक्तये (dative singular)
द्वितीया विभक्त्यै2 (dative singular)
द्वितीया विभक्ती1 (dative singular)
द्वितीया विभक्तिभ्याम् (dative dual)
द्वितीया विभक्तिभ्यः (dative plural)
द्वितीया विभक्तेः (ablative singular)
द्वितीया विभक्त्याः2 (ablative singular)
द्वितीया विभक्त्यै3 (ablative singular)
द्वितीया विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
द्वितीया विभक्तिभ्यः (ablative plural)
द्वितीया विभक्तेः (genitive singular)
द्वितीया विभक्त्याः2 (genitive singular)
द्वितीया विभक्त्यै3 (genitive singular)
द्वितीया विभक्त्योः (dual genitive)
द्वितीया विभक्तीनाम् (genitive plural)
द्वितीया विभक्तौ (locative singular)
द्वितीया विभक्त्याम्2 (locative singular)
द्वितीया विभक्ता1 (locative singular)
द्वितीया विभक्त्योः (dual locative)
द्वितीया विभक्तिषु (locative plural)


तृतीया विभक्ति

तृतीया विभक्ति • (tṛtīyā vibhakti) stem, f

tṛtīyā vibhakti (romanization)
तृतीया विभक्तिः (nominative singular)
तृतीया विभक्ती (dual nominative)
तृतीया विभक्तयः (nominative plural)
तृतीया विभक्ते (singular vocative)
तृतीया विभक्ती (dual vocative)
तृतीया विभक्तयः (plural vocative)
तृतीया विभक्तिम् (accusative singular)
तृतीया विभक्ती (accusative dual)
तृतीया विभक्तीः (accusative plural)
तृतीया विभक्त्या (instrumental singular)
तृतीया विभक्ती1 (instrumental singular)
तृतीया विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
तृतीया विभक्तिभिः (instrumental plural)
तृतीया विभक्तये (dative singular)
तृतीया विभक्त्यै2 (dative singular)
तृतीया विभक्ती1 (dative singular)
तृतीया विभक्तिभ्याम् (dative dual)
तृतीया विभक्तिभ्यः (dative plural)
तृतीया विभक्तेः (ablative singular)
तृतीया विभक्त्याः2 (ablative singular)
तृतीया विभक्त्यै3 (ablative singular)
तृतीया विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
तृतीया विभक्तिभ्यः (ablative plural)
तृतीया विभक्तेः (genitive singular)
तृतीया विभक्त्याः2 (genitive singular)
तृतीया विभक्त्यै3 (genitive singular)
तृतीया विभक्त्योः (dual genitive)
तृतीया विभक्तीनाम् (genitive plural)
तृतीया विभक्तौ (locative singular)
तृतीया विभक्त्याम्2 (locative singular)
तृतीया विभक्ता1 (locative singular)
तृतीया विभक्त्योः (dual locative)
तृतीया विभक्तिषु (locative plural)


षष्ठी विभक्ति

षष्ठी विभक्ति • (ṣaṣṭhī vibhakti) stem, f

ṣaṣṭhī vibhakti (romanization)
षष्ठी विभक्तिः (nominative singular)
षष्ठी विभक्ती (dual nominative)
षष्ठी विभक्तयः (nominative plural)
षष्ठी विभक्ते (singular vocative)
षष्ठी विभक्ती (dual vocative)
षष्ठी विभक्तयः (plural vocative)
षष्ठी विभक्तिम् (accusative singular)
षष्ठी विभक्ती (accusative dual)
षष्ठी विभक्तीः (accusative plural)
षष्ठी विभक्त्या (instrumental singular)
षष्ठी विभक्ती1 (instrumental singular)
षष्ठी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
षष्ठी विभक्तिभिः (instrumental plural)
षष्ठी विभक्तये (dative singular)
षष्ठी विभक्त्यै2 (dative singular)
षष्ठी विभक्ती1 (dative singular)
षष्ठी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
षष्ठी विभक्तिभ्यः (dative plural)
षष्ठी विभक्तेः (ablative singular)
षष्ठी विभक्त्याः2 (ablative singular)
षष्ठी विभक्त्यै3 (ablative singular)
षष्ठी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
षष्ठी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
षष्ठी विभक्तेः (genitive singular)
षष्ठी विभक्त्याः2 (genitive singular)
षष्ठी विभक्त्यै3 (genitive singular)
षष्ठी विभक्त्योः (dual genitive)
षष्ठी विभक्तीनाम् (genitive plural)
षष्ठी विभक्तौ (locative singular)
षष्ठी विभक्त्याम्2 (locative singular)
षष्ठी विभक्ता1 (locative singular)
षष्ठी विभक्त्योः (dual locative)
षष्ठी विभक्तिषु (locative plural)


चतुर्थी विभक्ति

चतुर्थी विभक्ति • (caturthī vibhakti) stem, f

caturthī vibhakti (romanization)
चतुर्थी विभक्तिः (nominative singular)
चतुर्थी विभक्ती (dual nominative)
चतुर्थी विभक्तयः (nominative plural)
चतुर्थी विभक्ते (singular vocative)
चतुर्थी विभक्ती (dual vocative)
चतुर्थी विभक्तयः (plural vocative)
चतुर्थी विभक्तिम् (accusative singular)
चतुर्थी विभक्ती (accusative dual)
चतुर्थी विभक्तीः (accusative plural)
चतुर्थी विभक्त्या (instrumental singular)
चतुर्थी विभक्ती1 (instrumental singular)
चतुर्थी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
चतुर्थी विभक्तिभिः (instrumental plural)
चतुर्थी विभक्तये (dative singular)
चतुर्थी विभक्त्यै2 (dative singular)
चतुर्थी विभक्ती1 (dative singular)
चतुर्थी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
चतुर्थी विभक्तिभ्यः (dative plural)
चतुर्थी विभक्तेः (ablative singular)
चतुर्थी विभक्त्याः2 (ablative singular)
चतुर्थी विभक्त्यै3 (ablative singular)
चतुर्थी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
चतुर्थी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
चतुर्थी विभक्तेः (genitive singular)
चतुर्थी विभक्त्याः2 (genitive singular)
चतुर्थी विभक्त्यै3 (genitive singular)
चतुर्थी विभक्त्योः (dual genitive)
चतुर्थी विभक्तीनाम् (genitive plural)
चतुर्थी विभक्तौ (locative singular)
चतुर्थी विभक्त्याम्2 (locative singular)
चतुर्थी विभक्ता1 (locative singular)
चतुर्थी विभक्त्योः (dual locative)
चतुर्थी विभक्तिषु (locative plural)


सप्तमी विभक्ति

सप्तमी विभक्ति • (saptamī vibhakti) stem, f

saptamī vibhakti (romanization)
सप्तमी विभक्तिः (nominative singular)
सप्तमी विभक्ती (dual nominative)
सप्तमी विभक्तयः (nominative plural)
सप्तमी विभक्ते (singular vocative)
सप्तमी विभक्ती (dual vocative)
सप्तमी विभक्तयः (plural vocative)
सप्तमी विभक्तिम् (accusative singular)
सप्तमी विभक्ती (accusative dual)
सप्तमी विभक्तीः (accusative plural)
सप्तमी विभक्त्या (instrumental singular)
सप्तमी विभक्ती1 (instrumental singular)
सप्तमी विभक्तिभ्याम् (dual instrumental)
सप्तमी विभक्तिभिः (instrumental plural)
सप्तमी विभक्तये (dative singular)
सप्तमी विभक्त्यै2 (dative singular)
सप्तमी विभक्ती1 (dative singular)
सप्तमी विभक्तिभ्याम् (dative dual)
सप्तमी विभक्तिभ्यः (dative plural)
सप्तमी विभक्तेः (ablative singular)
सप्तमी विभक्त्याः2 (ablative singular)
सप्तमी विभक्त्यै3 (ablative singular)
सप्तमी विभक्तिभ्याम् (ablative dual)
सप्तमी विभक्तिभ्यः (ablative plural)
सप्तमी विभक्तेः (genitive singular)
सप्तमी विभक्त्याः2 (genitive singular)
सप्तमी विभक्त्यै3 (genitive singular)
सप्तमी विभक्त्योः (dual genitive)
सप्तमी विभक्तीनाम् (genitive plural)
सप्तमी विभक्तौ (locative singular)
सप्तमी विभक्त्याम्2 (locative singular)
सप्तमी विभक्ता1 (locative singular)
सप्तमी विभक्त्योः (dual locative)
सप्तमी विभक्तिषु (locative plural)


अभ्यास

desctree

→ Old Javanese: abhyāsa, bhyāsa, byasa
>? Javanese: ꦧꦶꦱ (bisa)
→ Malay: بياسا (biasa)
> Indonesian: biasa (inherited)

From the root अभ्यस् (abhyas, “to concentrate on, repeat, practice”).

/ɐbʱˈjɑː.s̪ɐ/

(grammar) "what is prefixed", the first syllable of a reduplicated radical


परस्मैपद

parasmaipada (romanization)
परस्मैपदम् (nominative singular)
परस्मैपदे (dual nominative)
परस्मैपदानि (nominative plural)
परस्मैपदा1 (nominative plural)
परस्मैपद (singular vocative)
परस्मैपदे (dual vocative)
परस्मैपदानि (plural vocative)
परस्मैपदा1 (plural vocative)
परस्मैपदम् (accusative singular)
परस्मैपदे (accusative dual)
परस्मैपदानि (accusative plural)
परस्मैपदा1 (accusative plural)
परस्मैपदेन (instrumental singular)
परस्मैपदाभ्याम् (dual instrumental)
परस्मैपदैः (instrumental plural)
परस्मैपदेभिः1 (instrumental plural)
परस्मैपदाय (dative singular)
परस्मैपदाभ्याम् (dative dual)
परस्मैपदेभ्यः (dative plural)
परस्मैपदात् (ablative singular)
परस्मैपदाभ्याम् (ablative dual)
परस्मैपदेभ्यः (ablative plural)
परस्मैपदस्य (genitive singular)
परस्मैपदयोः (dual genitive)
परस्मैपदानाम् (genitive plural)
परस्मैपदे (locative singular)
परस्मैपदयोः (dual locative)
परस्मैपदेषु (locative plural)

→ Pali: parassapada

A compound of परस्मै (parasmai, “more remote”) + पद (pada, “word”), the first term being the dative of the comparative form of पर (para, “distant, remote”).

com

(grammar) "word for another", the transitive or active verb and its terminations (Pāṇi.)


वर्तमान

vartamāná (romanization)
वर्तमानः (nominative singular)
वर्तमानौ (dual nominative)
वर्तमाना1 (dual nominative)
वर्तमानाः (nominative plural)
वर्तमानासः1 (nominative plural)
वर्तमान (singular vocative)
वर्तमानौ (dual vocative)
वर्तमाना1 (dual vocative)
वर्तमानाः (plural vocative)
वर्तमानासः1 (plural vocative)
वर्तमानम् (accusative singular)
वर्तमानौ (accusative dual)
वर्तमाना1 (accusative dual)
वर्तमानान् (accusative plural)
वर्तमानेन (instrumental singular)
वर्तमानाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तमानैः (instrumental plural)
वर्तमानेभिः1 (instrumental plural)
वर्तमानाय (dative singular)
वर्तमानाभ्याम् (dative dual)
वर्तमानेभ्यः (dative plural)
वर्तमानात् (ablative singular)
वर्तमानाभ्याम् (ablative dual)
वर्तमानेभ्यः (ablative plural)
वर्तमानस्य (genitive singular)
वर्तमानयोः (dual genitive)
वर्तमानानाम् (genitive plural)
वर्तमाने (locative singular)
वर्तमानयोः (dual locative)
वर्तमानेषु (locative plural)
वर्तमाना (nominative singular)
वर्तमाने (dual nominative)
वर्तमानाः (nominative plural)
वर्तमाने (singular vocative)
वर्तमाने (dual vocative)
वर्तमानाः (plural vocative)
वर्तमानाम् (accusative singular)
वर्तमाने (accusative dual)
वर्तमानाः (accusative plural)
वर्तमानया (instrumental singular)
वर्तमाना1 (instrumental singular)
वर्तमानाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तमानाभिः (instrumental plural)
वर्तमानायै (dative singular)
वर्तमानाभ्याम् (dative dual)
वर्तमानाभ्यः (dative plural)
वर्तमानायाः (ablative singular)
वर्तमानायै2 (ablative singular)
वर्तमानाभ्याम् (ablative dual)
वर्तमानाभ्यः (ablative plural)
वर्तमानायाः (genitive singular)
वर्तमानायै2 (genitive singular)
वर्तमानयोः (dual genitive)
वर्तमानानाम् (genitive plural)
वर्तमानायाम् (locative singular)
वर्तमानयोः (dual locative)
वर्तमानासु (locative plural)
वर्तमानम् (nominative singular)
वर्तमाने (dual nominative)
वर्तमानानि (nominative plural)
वर्तमाना1 (nominative plural)
वर्तमान (singular vocative)
वर्तमाने (dual vocative)
वर्तमानानि (plural vocative)
वर्तमाना1 (plural vocative)
वर्तमानम् (accusative singular)
वर्तमाने (accusative dual)
वर्तमानानि (accusative plural)
वर्तमाना1 (accusative plural)
वर्तमानेन (instrumental singular)
वर्तमानाभ्याम् (dual instrumental)
वर्तमानैः (instrumental plural)
वर्तमानेभिः1 (instrumental plural)
वर्तमानाय (dative singular)
वर्तमानाभ्याम् (dative dual)
वर्तमानेभ्यः (dative plural)
वर्तमानात् (ablative singular)
वर्तमानाभ्याम् (ablative dual)
वर्तमानेभ्यः (ablative plural)
वर्तमानस्य (genitive singular)
वर्तमानयोः (dual genitive)
वर्तमानानाम् (genitive plural)
वर्तमाने (locative singular)
वर्तमानयोः (dual locative)
वर्तमानेषु (locative plural)

→ Pali: vattamāna

desctree

Pali: vattamānā
→ Khmer: វត្តមានា (vŏəttaʼmaanaa)

/ʋɐɾ.tɐ.mɑː.nɐ́/

/ʋɐɾ.t̪ɐˈmɑː.n̪ɐ/


ताल

tāla (romanization)
तालः (nominative singular)
तालौ (dual nominative)
ताला1 (dual nominative)
तालाः (nominative plural)
तालासः1 (nominative plural)
ताल (singular vocative)
तालौ (dual vocative)
ताला1 (dual vocative)
तालाः (plural vocative)
तालासः1 (plural vocative)
तालम् (accusative singular)
तालौ (accusative dual)
ताला1 (accusative dual)
तालान् (accusative plural)
तालेन (instrumental singular)
तालाभ्याम् (dual instrumental)
तालैः (instrumental plural)
तालेभिः1 (instrumental plural)
तालाय (dative singular)
तालाभ्याम् (dative dual)
तालेभ्यः (dative plural)
तालात् (ablative singular)
तालाभ्याम् (ablative dual)
तालेभ्यः (ablative plural)
तालस्य (genitive singular)
तालयोः (dual genitive)
तालानाम् (genitive plural)
ताले (locative singular)
तालयोः (dual locative)
तालेषु (locative plural)


मूर्धन्

mūrdhán (romanization)
मूर्धा (nominative singular)
मूर्धानौ (dual nominative)
मूर्धाना1 (dual nominative)
मूर्धानः (nominative plural)
मूर्धन् (singular vocative)
मूर्धानौ (dual vocative)
मूर्धाना1 (dual vocative)
मूर्धानः (plural vocative)
मूर्धानम् (accusative singular)
मूर्धानौ (accusative dual)
मूर्धाना1 (accusative dual)
मूर्ध्नः (accusative plural)
मूर्ध्ना (instrumental singular)
मूर्धभ्याम् (dual instrumental)
मूर्धभिः (instrumental plural)
मूर्ध्ने (dative singular)
मूर्धभ्याम् (dative dual)
मूर्धभ्यः (dative plural)
मूर्ध्नः (ablative singular)
मूर्धभ्याम् (ablative dual)
मूर्धभ्यः (ablative plural)
मूर्ध्नः (genitive singular)
मूर्ध्नोः (dual genitive)
मूर्ध्नाम् (genitive plural)
मूर्ध्नि (locative singular)
मूर्धनि (locative singular)
मूर्धन्1 (locative singular)
मूर्ध्नोः (dual locative)
मूर्धसु (locative plural)

Dardic:

Chilisso: [script needed] (mudə)

desc

Grangali: [script needed] (mūndə, “neck”)

Kalasha: mọn

Northeast Pashayi: [script needed] (muda, “upwards”)

Northwest Pashayi: [script needed] (mundā)

Helu Prakrit:

Sinhalese: මුදුන (muduna)

Magadhi Prakrit: 𑀫𑀼𑀟𑁆𑀠 (muḍḍha), 𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥 (muddha)

Assamese: মূধ (mudh, “ridge of the roof”)

Old Bengali: মোঢ (moḍha)

Middle Bengali: মোঢ় (mōṛh)

Bengali: মোড় (mōṛ, “roadhead”)

Bengali: মউড়া (mouṛa, “forefront”)

Bengali: মুড়ো (muṛō, “terminal”)

Bihari: मूढ (mūṛh, “root of sugarcane”)

Maithili: मुड (mūṛ)

Odia: ମୁଣ୍ଡ (muṇḍa)

Maharastri Prakrit: 𑀫𑀼𑀟𑁆𑀠 (muḍḍha), 𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥 (muddha)

Marathi: मुंढी (muṇḍhī)

Pali: muddhan

Sauraseni Prakrit: 𑀫𑀼𑀟𑁆𑀠 (muḍḍha), 𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥 (muddha)

Garhwali: मुंड (muṇḍ)

Gujarati: મંડી (maṇḍī)

Hindustani:

Hindi: मुढ (muḍh)

Kumaoni: मुंड (muṇḍ)

Nepali: मुंड (muṇḍa)

Punjabi: ਮੁੱਢ (muḍḍha), ਮੁੰਢ (muṇḍh)

Sindhi: मुण्ढु (muṇḍhu), मुण्ढी f (muṇḍhī)

/ˈmuːɾ.d̪ʱɐn̪/

Etymology tree
Proto-Indo-European *ml̥Hdʰṓ
Proto-Indo-Iranian *mr̥Hdʰā́
Sanskrit मूर्धन् (mūrdhan)
Inherited from Proto-Indo-Aryan *mr̥Hdʰā́, from Proto-Indo-Iranian *mr̥Hdʰā́, from Proto-Indo-European *ml̥Hdʰṓ. Cognate with Avestan 𐬐𐬀𐬨𐬆𐬭𐬆𐬜𐬀 (kamər^əδa, “head”), Old English molda, Tocharian A malto (“firstly”), and perhaps Ancient Greek βλωθρός (blōthrós, “high (of trees)”).

cog

(linguistics) the roof/top of the palate


महाप्राण

sa-adj

महाप्राण • (mahāprāṇa) stem

mahāprāṇa (romanization)
महाप्राणः (nominative singular)
महाप्राणौ (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणौ (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणौ (accusative dual)
महाप्राणान् (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)
महाप्राणा (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणाः (nominative plural)
महाप्राणे (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणाः (plural vocative)
महाप्राणाम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणाः (accusative plural)
महाप्राणया (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणाभिः (instrumental plural)
महाप्राणायै (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणाभ्यः (dative plural)
महाप्राणायाः (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणाभ्यः (ablative plural)
महाप्राणायाः (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणायाम् (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणासु (locative plural)
महाप्राणम् (nominative singular)
महाप्राणे (dual nominative)
महाप्राणानि (nominative plural)
महाप्राण (singular vocative)
महाप्राणे (dual vocative)
महाप्राणानि (plural vocative)
महाप्राणम् (accusative singular)
महाप्राणे (accusative dual)
महाप्राणानि (accusative plural)
महाप्राणेन (instrumental singular)
महाप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
महाप्राणैः (instrumental plural)
महाप्राणाय (dative singular)
महाप्राणाभ्याम् (dative dual)
महाप्राणेभ्यः (dative plural)
महाप्राणात् (ablative singular)
महाप्राणाभ्याम् (ablative dual)
महाप्राणेभ्यः (ablative plural)
महाप्राणस्य (genitive singular)
महाप्राणयोः (dual genitive)
महाप्राणानाम् (genitive plural)
महाप्राणे (locative singular)
महाप्राणयोः (dual locative)
महाप्राणेषु (locative plural)

sa-decl-noun

Masculine a-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun

Feminine ā-stem declension of महाप्राण

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभिः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्यः

महाप्राणायाः

महाप्राणानाम्

महाप्राणायाम्

sa-decl-noun

Neuter a-stem declension of <i class="Deva mention" lang="sa">महाप्राण</i>

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

sa-decl-noun/cell

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणाभ्याम्

महाप्राणेभ्यः

महाप्राणानाम्

/mɐ.ɦɑːpˈɾɑː.ɳɐ/

महा (mahā, “big, great”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 600 BCE – 400 BCE, Pāṇini


कण्ठ्य

sa-adj

कण्ठ्य • (káṇṭhya) stem

káṇṭhya (romanization)
कण्ठ्यः (nominative singular)
कण्ठ्यौ (dual nominative)
कण्ठ्या1 (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्यासः1 (nominative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्यौ (dual vocative)
कण्ठ्या1 (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्यासः1 (plural vocative)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्यौ (accusative dual)
कण्ठ्या1 (accusative dual)
कण्ठ्यान् (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)
कण्ठ्या (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्याः (nominative plural)
कण्ठ्ये (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्याः (plural vocative)
कण्ठ्याम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्याः (accusative plural)
कण्ठ्यया (instrumental singular)
कण्ठ्या1 (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्याभिः (instrumental plural)
कण्ठ्यायै (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्याभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यायाः (ablative singular)
कण्ठ्यायै2 (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्याभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यायाः (genitive singular)
कण्ठ्यायै2 (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्यायाम् (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्यासु (locative plural)
कण्ठ्यम् (nominative singular)
कण्ठ्ये (dual nominative)
कण्ठ्यानि (nominative plural)
कण्ठ्या1 (nominative plural)
कण्ठ्य (singular vocative)
कण्ठ्ये (dual vocative)
कण्ठ्यानि (plural vocative)
कण्ठ्या1 (plural vocative)
कण्ठ्यम् (accusative singular)
कण्ठ्ये (accusative dual)
कण्ठ्यानि (accusative plural)
कण्ठ्या1 (accusative plural)
कण्ठ्येन (instrumental singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्यैः (instrumental plural)
कण्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
कण्ठ्याय (dative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्येभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यात् (ablative singular)
कण्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्येभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यस्य (genitive singular)
कण्ठ्ययोः (dual genitive)
कण्ठ्यानाम् (genitive plural)
कण्ठ्ये (locative singular)
कण्ठ्ययोः (dual locative)
कण्ठ्येषु (locative plural)

Derived from कण्ठ (kaṇṭhá, “throat, neck”).

(phonetics) guttural (used to describe the place of articulation of the letters क (ka), ख (kha), ग (ga), घ (gha), ङ (ṅa), ह (ha))


कण्ठ्य

káṇṭhyas (romanization)
कण्ठ्यान् (nominative singular)
कण्ठ्यांसौ (dual nominative)
कण्ठ्यांसा1 (dual nominative)
कण्ठ्यांसः (nominative plural)
कण्ठ्यन् (singular vocative)
कण्ठ्यः2 (singular vocative)
कण्ठ्यांसौ (dual vocative)
कण्ठ्यांसा1 (dual vocative)
कण्ठ्यांसः (plural vocative)
कण्ठ्यांसम् (accusative singular)
कण्ठ्यांसौ (accusative dual)
कण्ठ्यांसा1 (accusative dual)
कण्ठ्यसः (accusative plural)
कण्ठ्यसा (instrumental singular)
कण्ठ्योभ्याम् (dual instrumental)
कण्ठ्योभिः (instrumental plural)
कण्ठ्यसे (dative singular)
कण्ठ्योभ्याम् (dative dual)
कण्ठ्योभ्यः (dative plural)
कण्ठ्यसः (ablative singular)
कण्ठ्योभ्याम् (ablative dual)
कण्ठ्योभ्यः (ablative plural)
कण्ठ्यसः (genitive singular)
कण्ठ्यसोः (dual genitive)
कण्ठ्यसाम् (genitive plural)
कण्ठ्यसि (locative singular)
कण्ठ्यसोः (dual locative)
कण्ठ्यःसु (locative plural)

(linguistics, phonology) A guttural sound or letter; (used to describe the letters क (ka), ख (kha), ग (ga), घ (gha), ङ (ṅa), ह (ha))


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)

/ɐl̪.pɐpˈɾɑː.ɳɐ/

From अल्प (alpa, “small, little”) + प्राण (prāṇa, “breath”).

compound

c. 1600 – 1700, Varadarāja, Laghusiddhāntakaumudī 10

(phonetics) slight breathing or weak aspiration


अल्पप्राण

alpaprāṇa (romanization)
अल्पप्राणः (nominative singular)
अल्पप्राणौ (dual nominative)
अल्पप्राणा1 (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणासः1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणौ (dual vocative)
अल्पप्राणा1 (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणासः1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणौ (accusative dual)
अल्पप्राणा1 (accusative dual)
अल्पप्राणान् (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)
अल्पप्राणा (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणाः (nominative plural)
अल्पप्राणे (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणाः (plural vocative)
अल्पप्राणाम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणाः (accusative plural)
अल्पप्राणया (instrumental singular)
अल्पप्राणा1 (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणाभिः (instrumental plural)
अल्पप्राणायै (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणायाः (ablative singular)
अल्पप्राणायै2 (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणाभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणायाः (genitive singular)
अल्पप्राणायै2 (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणायाम् (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणासु (locative plural)
अल्पप्राणम् (nominative singular)
अल्पप्राणे (dual nominative)
अल्पप्राणानि (nominative plural)
अल्पप्राणा1 (nominative plural)
अल्पप्राण (singular vocative)
अल्पप्राणे (dual vocative)
अल्पप्राणानि (plural vocative)
अल्पप्राणा1 (plural vocative)
अल्पप्राणम् (accusative singular)
अल्पप्राणे (accusative dual)
अल्पप्राणानि (accusative plural)
अल्पप्राणा1 (accusative plural)
अल्पप्राणेन (instrumental singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dual instrumental)
अल्पप्राणैः (instrumental plural)
अल्पप्राणेभिः1 (instrumental plural)
अल्पप्राणाय (dative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (dative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (dative plural)
अल्पप्राणात् (ablative singular)
अल्पप्राणाभ्याम् (ablative dual)
अल्पप्राणेभ्यः (ablative plural)
अल्पप्राणस्य (genitive singular)
अल्पप्राणयोः (dual genitive)
अल्पप्राणानाम् (genitive plural)
अल्पप्राणे (locative singular)
अल्पप्राणयोः (dual locative)
अल्पप्राणेषु (locative plural)

/ɐl̪.pɐpˈɾɑː.ɳɐ/

श्लिष्टम् अस्पृष्टशैथिल्यम् अल्पप्राणाक्षरोत्तरम् ।
शिथिलं मालतीमाला लोलालिकलिला यथा ॥
śliṣṭam aspṛṣṭaśaithilyam alpaprāṇākṣarottaram.
śithilaṃ mālatīmālā lolālikalilā yathā.
Cohesion means being untouched by the lax sounds, which largely consist of unaspirated syllables;
Laxity: for example, as in "mālatīmālā lolālikalilā" (a garland of jasmines in the throng of tossing bees).


ओष्ठ्य

oṣṭhya (romanization)
ओष्ठ्यः (nominative singular)
ओष्ठ्यौ (dual nominative)
ओष्ठ्या1 (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्यासः1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्यौ (dual vocative)
ओष्ठ्या1 (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्यासः1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्यौ (accusative dual)
ओष्ठ्या1 (accusative dual)
ओष्ठ्यान् (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)
ओष्ठ्या (nominative singular)
ओष्ठ्ये (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्ये (singular vocative)
ओष्ठ्ये (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्याम् (accusative singular)
ओष्ठ्ये (accusative dual)
ओष्ठ्याः (accusative plural)
ओष्ठ्यया (instrumental singular)
ओष्ठ्या1 (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्याभिः (instrumental plural)
ओष्ठ्यायै (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्याभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यायाः (ablative singular)
ओष्ठ्यायै2 (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्याभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यायाः (genitive singular)
ओष्ठ्यायै2 (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्यायाम् (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्यासु (locative plural)
ओष्ठ्यम् (nominative singular)
ओष्ठ्ये (dual nominative)
ओष्ठ्यानि (nominative plural)
ओष्ठ्या1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्ये (dual vocative)
ओष्ठ्यानि (plural vocative)
ओष्ठ्या1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्ये (accusative dual)
ओष्ठ्यानि (accusative plural)
ओष्ठ्या1 (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)

(phonetics) labial (used to describe the place of articulation of the letters प (pa), फ (pha), ब (ba), भ (bha), म (ma), व (va))


ओष्ठ्य

oṣṭhya (romanization)
ओष्ठ्यः (nominative singular)
ओष्ठ्यौ (dual nominative)
ओष्ठ्या1 (dual nominative)
ओष्ठ्याः (nominative plural)
ओष्ठ्यासः1 (nominative plural)
ओष्ठ्य (singular vocative)
ओष्ठ्यौ (dual vocative)
ओष्ठ्या1 (dual vocative)
ओष्ठ्याः (plural vocative)
ओष्ठ्यासः1 (plural vocative)
ओष्ठ्यम् (accusative singular)
ओष्ठ्यौ (accusative dual)
ओष्ठ्या1 (accusative dual)
ओष्ठ्यान् (accusative plural)
ओष्ठ्येन (instrumental singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dual instrumental)
ओष्ठ्यैः (instrumental plural)
ओष्ठ्येभिः1 (instrumental plural)
ओष्ठ्याय (dative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (dative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (dative plural)
ओष्ठ्यात् (ablative singular)
ओष्ठ्याभ्याम् (ablative dual)
ओष्ठ्येभ्यः (ablative plural)
ओष्ठ्यस्य (genitive singular)
ओष्ठ्ययोः (dual genitive)
ओष्ठ्यानाम् (genitive plural)
ओष्ठ्ये (locative singular)
ओष्ठ्ययोः (dual locative)
ओष्ठ्येषु (locative plural)

→ English: osthya

→ Hindi: ओष्ठ्य (oṣṭhya) (learned)

(linguistics, phonology) A labial sound or letter; (used to describe the letters प (pa), फ (pha), ब (ba), भ (bha), म (ma), व (va))


युक्त

yuktá (romanization)
युक्तः (nominative singular)
युक्तौ (dual nominative)
युक्ता1 (dual nominative)
युक्ताः (nominative plural)
युक्तासः1 (nominative plural)
युक्त (singular vocative)
युक्तौ (dual vocative)
युक्ता1 (dual vocative)
युक्ताः (plural vocative)
युक्तासः1 (plural vocative)
युक्तम् (accusative singular)
युक्तौ (accusative dual)
युक्ता1 (accusative dual)
युक्तान् (accusative plural)
युक्तेन (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्तैः (instrumental plural)
युक्तेभिः1 (instrumental plural)
युक्ताय (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्तेभ्यः (dative plural)
युक्तात् (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्तेभ्यः (ablative plural)
युक्तस्य (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्ते (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तेषु (locative plural)
युक्ता (nominative singular)
युक्ते (dual nominative)
युक्ताः (nominative plural)
युक्ते (singular vocative)
युक्ते (dual vocative)
युक्ताः (plural vocative)
युक्ताम् (accusative singular)
युक्ते (accusative dual)
युक्ताः (accusative plural)
युक्तया (instrumental singular)
युक्ता1 (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्ताभिः (instrumental plural)
युक्तायै (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्ताभ्यः (dative plural)
युक्तायाः (ablative singular)
युक्तायै2 (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्ताभ्यः (ablative plural)
युक्तायाः (genitive singular)
युक्तायै2 (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्तायाम् (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तासु (locative plural)
युक्तम् (nominative singular)
युक्ते (dual nominative)
युक्तानि (nominative plural)
युक्ता1 (nominative plural)
युक्त (singular vocative)
युक्ते (dual vocative)
युक्तानि (plural vocative)
युक्ता1 (plural vocative)
युक्तम् (accusative singular)
युक्ते (accusative dual)
युक्तानि (accusative plural)
युक्ता1 (accusative plural)
युक्तेन (instrumental singular)
युक्ताभ्याम् (dual instrumental)
युक्तैः (instrumental plural)
युक्तेभिः1 (instrumental plural)
युक्ताय (dative singular)
युक्ताभ्याम् (dative dual)
युक्तेभ्यः (dative plural)
युक्तात् (ablative singular)
युक्ताभ्याम् (ablative dual)
युक्तेभ्यः (ablative plural)
युक्तस्य (genitive singular)
युक्तयोः (dual genitive)
युक्तानाम् (genitive plural)
युक्ते (locative singular)
युक्तयोः (dual locative)
युक्तेषु (locative plural)

⇒? Prakrit: 𑀚𑁄𑀟𑁂𑀇 (joḍei)

Prakrit: 𑀚𑀼𑀢𑁆𑀢 (jutta) (see there for further descendants)

Pali: yutta

→ Hindi: युक्त (yukt)

→ Thai: ยุกต์ (yúk)

Etymology tree
Proto-Indo-European *yewg-
Proto-Indo-European *-tós
Proto-Indo-European *yugtós
Sanskrit युक्त (yukta)
From Proto-Indo-Iranian *yuktás, from Proto-Indo-European *yugtós, from *yewg- (“to yoke”). Cognate to Avestan 𐬫𐬎𐬑𐬙𐬀 (yuxta), Old English ġeiht, and possibly Ancient Greek ζευκτός (zeuktós). By surface analysis, युज् (yuj) + -त (-ta).


व्यधिकरण

/ʋjɐˈd̪ʱi.kɐ.ɾɐ.ɳɐ/

(grammar) in an opposite case relation; a tatpuruṣa compound in which the secondary member is inflected


कर्मधारय

karmadhāraya (romanization)
कर्मधारयः (nominative singular)
कर्मधारयौ (dual nominative)
कर्मधारया1 (dual nominative)
कर्मधारयाः (nominative plural)
कर्मधारयासः1 (nominative plural)
कर्मधारय (singular vocative)
कर्मधारयौ (dual vocative)
कर्मधारया1 (dual vocative)
कर्मधारयाः (plural vocative)
कर्मधारयासः1 (plural vocative)
कर्मधारयम् (accusative singular)
कर्मधारयौ (accusative dual)
कर्मधारया1 (accusative dual)
कर्मधारयान् (accusative plural)
कर्मधारयेण (instrumental singular)
कर्मधारयाभ्याम् (dual instrumental)
कर्मधारयैः (instrumental plural)
कर्मधारयेभिः1 (instrumental plural)
कर्मधारयाय (dative singular)
कर्मधारयाभ्याम् (dative dual)
कर्मधारयेभ्यः (dative plural)
कर्मधारयात् (ablative singular)
कर्मधारयाभ्याम् (ablative dual)
कर्मधारयेभ्यः (ablative plural)
कर्मधारयस्य (genitive singular)
कर्मधारययोः (dual genitive)
कर्मधारयाणाम् (genitive plural)
कर्मधारये (locative singular)
कर्मधारययोः (dual locative)
कर्मधारयेषु (locative plural)

→ Danish: karmadharaya

→ English: karmadharaya

→ German: karmadharaya

→ Telugu: కర్మధారయము (karmadhārayamu)

/kɐɾ.mɐˈd̪ʱɑː.ɾɐ.jɐ/

From कर्मन् (karman, “work; duty; act; first member of a compound”) + धारय (dhāraya, “bearing”).

af

(grammar, lexicography) a karmadharaya, a tatpuruṣa compound in which the first member modifies the second; if split the two components would be in the same case


आम्रेडित

āmreḍita (romanization)
आम्रेडितम् (nominative singular)
आम्रेडिते (dual nominative)
आम्रेडितानि (nominative plural)
आम्रेडिता1 (nominative plural)
आम्रेडित (singular vocative)
आम्रेडिते (dual vocative)
आम्रेडितानि (plural vocative)
आम्रेडिता1 (plural vocative)
आम्रेडितम् (accusative singular)
आम्रेडिते (accusative dual)
आम्रेडितानि (accusative plural)
आम्रेडिता1 (accusative plural)
आम्रेडितेन (instrumental singular)
आम्रेडिताभ्याम् (dual instrumental)
आम्रेडितैः (instrumental plural)
आम्रेडितेभिः1 (instrumental plural)
आम्रेडिताय (dative singular)
आम्रेडिताभ्याम् (dative dual)
आम्रेडितेभ्यः (dative plural)
आम्रेडितात् (ablative singular)
आम्रेडिताभ्याम् (ablative dual)
आम्रेडितेभ्यः (ablative plural)
आम्रेडितस्य (genitive singular)
आम्रेडितयोः (dual genitive)
आम्रेडितानाम् (genitive plural)
आम्रेडिते (locative singular)
आम्रेडितयोः (dual locative)
आम्रेडितेषु (locative plural)

/ɑːmˈɾeː.ɖi.t̪ɐ/

Past participle of आम्रेडयति (āmreḍayati, “to repeat”). From आ- (ā-, “to, towards”) + म्रेड् (mreḍ, “to turn”).

(grammar, lexicography) a reduplication; specifically a compound made of the same component repeated, with the first component accented


द्विगु

dvigu (romanization)
द्विगुः (nominative singular)
द्विगू (dual nominative)
द्विगवः (nominative plural)
द्विगो (singular vocative)
द्विगू (dual vocative)
द्विगवः (plural vocative)
द्विगुम् (accusative singular)
द्विगू (accusative dual)
द्विगून् (accusative plural)
द्विगुना (instrumental singular)
द्विग्वा1 (instrumental singular)
द्विगुभ्याम् (dual instrumental)
द्विगुभिः (instrumental plural)
द्विगवे (dative singular)
द्विग्वे1 (dative singular)
द्विगुभ्याम् (dative dual)
द्विगुभ्यः (dative plural)
द्विगोः (ablative singular)
द्विग्वः1 (ablative singular)
द्विगुभ्याम् (ablative dual)
द्विगुभ्यः (ablative plural)
द्विगोः (genitive singular)
द्विग्वः1 (genitive singular)
द्विग्वोः (dual genitive)
द्विगूनाम् (genitive plural)
द्विगौ (locative singular)
द्विग्वोः (dual locative)
द्विगुषु (locative plural)

द्वि (dvi, “two”) + गु (gu, “cow”), an example of itself.

(lexicography) a kind of tatpuruṣa compound of which the first component is a numeral


आत्मनेपद

ātmanepada (romanization)
आत्मनेपदम् (nominative singular)
आत्मनेपदे (dual nominative)
आत्मनेपदानि (nominative plural)
आत्मनेपदा1 (nominative plural)
आत्मनेपद (singular vocative)
आत्मनेपदे (dual vocative)
आत्मनेपदानि (plural vocative)
आत्मनेपदा1 (plural vocative)
आत्मनेपदम् (accusative singular)
आत्मनेपदे (accusative dual)
आत्मनेपदानि (accusative plural)
आत्मनेपदा1 (accusative plural)
आत्मनेपदेन (instrumental singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (dual instrumental)
आत्मनेपदैः (instrumental plural)
आत्मनेपदेभिः1 (instrumental plural)
आत्मनेपदाय (dative singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (dative dual)
आत्मनेपदेभ्यः (dative plural)
आत्मनेपदात् (ablative singular)
आत्मनेपदाभ्याम् (ablative dual)
आत्मनेपदेभ्यः (ablative plural)
आत्मनेपदस्य (genitive singular)
आत्मनेपदयोः (dual genitive)
आत्मनेपदानाम् (genitive plural)
आत्मनेपदे (locative singular)
आत्मनेपदयोः (dual locative)
आत्मनेपदेषु (locative plural)

→ Pali: attanopada

(grammar) "word for the self"; the middle voice (a verb form indicating an action to be done for oneself)


अनुप्रास

anuprāsa (romanization)
अनुप्रासः (nominative singular)
अनुप्रासौ (dual nominative)
अनुप्रासा1 (dual nominative)
अनुप्रासाः (nominative plural)
अनुप्रासासः1 (nominative plural)
अनुप्रास (singular vocative)
अनुप्रासौ (dual vocative)
अनुप्रासा1 (dual vocative)
अनुप्रासाः (plural vocative)
अनुप्रासासः1 (plural vocative)
अनुप्रासम् (accusative singular)
अनुप्रासौ (accusative dual)
अनुप्रासा1 (accusative dual)
अनुप्रासान् (accusative plural)
अनुप्रासेन (instrumental singular)
अनुप्रासाभ्याम् (dual instrumental)
अनुप्रासैः (instrumental plural)
अनुप्रासेभिः1 (instrumental plural)
अनुप्रासाय (dative singular)
अनुप्रासाभ्याम् (dative dual)
अनुप्रासेभ्यः (dative plural)
अनुप्रासात् (ablative singular)
अनुप्रासाभ्याम् (ablative dual)
अनुप्रासेभ्यः (ablative plural)
अनुप्रासस्य (genitive singular)
अनुप्रासयोः (dual genitive)
अनुप्रासानाम् (genitive plural)
अनुप्रासे (locative singular)
अनुप्रासयोः (dual locative)
अनुप्रासेषु (locative plural)

/ɐ.n̪upˈɾɑː.s̪ɐ/

From अनु- (anu-, “following; along”) + प्रास (prāsa, “throwing”).

prefix

वर्णावृत्तिर् अनुप्रासः पादेषु च पदेषु च ।
पूर्वानुभवसंस्कारबोधिनी यद्यदूरता ॥
varṇāvṛttir anuprāsaḥ pādeṣu ca padeṣu ca.

Alliteration is the rolling of (certain) syllables in metrical feet as well as in words,
If the collocation is intent upon creating the recall of prior impressions.


त्रिष्टुभ्

From त्रि (tri, “three”) + स्तुभ् (stubh, “praising”).

com

(prosody) triṣṭubh: a metre comprising four lines of eleven syllables each per verse


समावेश

samāveśa (romanization)
समावेशः (nominative singular)
समावेशौ (dual nominative)
समावेशा1 (dual nominative)
समावेशाः (nominative plural)
समावेशासः1 (nominative plural)
समावेश (singular vocative)
समावेशौ (dual vocative)
समावेशा1 (dual vocative)
समावेशाः (plural vocative)
समावेशासः1 (plural vocative)
समावेशम् (accusative singular)
समावेशौ (accusative dual)
समावेशा1 (accusative dual)
समावेशान् (accusative plural)
समावेशेन (instrumental singular)
समावेशाभ्याम् (dual instrumental)
समावेशैः (instrumental plural)
समावेशेभिः1 (instrumental plural)
समावेशाय (dative singular)
समावेशाभ्याम् (dative dual)
समावेशेभ्यः (dative plural)
समावेशात् (ablative singular)
समावेशाभ्याम् (ablative dual)
समावेशेभ्यः (ablative plural)
समावेशस्य (genitive singular)
समावेशयोः (dual genitive)
समावेशानाम् (genitive plural)
समावेशे (locative singular)
समावेशयोः (dual locative)
समावेशेषु (locative plural)

/s̪ɐ.mɑːˈʋeː.ɕɐ/

From सम्- (sam-, “together”) + आवेश (āveśa, “entering, penetration”), from the root समाविश् (samāviś).

pre

(grammar) applying together, common applicability of a term


बहुल

bahulá (romanization)
बहुलः (nominative singular)
बहुलौ (dual nominative)
बहुला1 (dual nominative)
बहुलाः (nominative plural)
बहुलासः1 (nominative plural)
बहुल (singular vocative)
बहुलौ (dual vocative)
बहुला1 (dual vocative)
बहुलाः (plural vocative)
बहुलासः1 (plural vocative)
बहुलम् (accusative singular)
बहुलौ (accusative dual)
बहुला1 (accusative dual)
बहुलान् (accusative plural)
बहुलेन (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलैः (instrumental plural)
बहुलेभिः1 (instrumental plural)
बहुलाय (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलेभ्यः (dative plural)
बहुलात् (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलेभ्यः (ablative plural)
बहुलस्य (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुले (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलेषु (locative plural)
बहुला (nominative singular)
बहुले (dual nominative)
बहुलाः (nominative plural)
बहुले (singular vocative)
बहुले (dual vocative)
बहुलाः (plural vocative)
बहुलाम् (accusative singular)
बहुले (accusative dual)
बहुलाः (accusative plural)
बहुलया (instrumental singular)
बहुला1 (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलाभिः (instrumental plural)
बहुलायै (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलाभ्यः (dative plural)
बहुलायाः (ablative singular)
बहुलायै2 (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलाभ्यः (ablative plural)
बहुलायाः (genitive singular)
बहुलायै2 (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुलायाम् (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलासु (locative plural)
बहुलम् (nominative singular)
बहुले (dual nominative)
बहुलानि (nominative plural)
बहुला1 (nominative plural)
बहुल (singular vocative)
बहुले (dual vocative)
बहुलानि (plural vocative)
बहुला1 (plural vocative)
बहुलम् (accusative singular)
बहुले (accusative dual)
बहुलानि (accusative plural)
बहुला1 (accusative plural)
बहुलेन (instrumental singular)
बहुलाभ्याम् (dual instrumental)
बहुलैः (instrumental plural)
बहुलेभिः1 (instrumental plural)
बहुलाय (dative singular)
बहुलाभ्याम् (dative dual)
बहुलेभ्यः (dative plural)
बहुलात् (ablative singular)
बहुलाभ्याम् (ablative dual)
बहुलेभ्यः (ablative plural)
बहुलस्य (genitive singular)
बहुलयोः (dual genitive)
बहुलानाम् (genitive plural)
बहुले (locative singular)
बहुलयोः (dual locative)
बहुलेषु (locative plural)

Magadhi Prakrit:

Assamese: বহুল (bohul)

Maharastri Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀮 (bahula)

Pali: bahula

Sauraseni Prakrit: 𑀩𑀳𑀼𑀮 (bahula)

Kachchi: [script needed] (baurā)

Romani: buxlo

→ Old Gujarati: बहुल (bahula)

From Proto-Indo-Aryan *baźʰulás, from Proto-Indo-Iranian *bʰaȷ́ʰu-lás, from *bʰaȷ́ʰúš.

(grammar) variously applicable, comprehensive


द्वितीया

dvitī́yā (romanization)
द्वितीया (nominative singular)
द्वितीये (dual nominative)
द्वितीयाः (nominative plural)
द्वितीये (singular vocative)
द्वितीये (dual vocative)
द्वितीयाः (plural vocative)
द्वितीयाम् (accusative singular)
द्वितीये (accusative dual)
द्वितीयाः (accusative plural)
द्वितीयया (instrumental singular)
द्वितीया1 (instrumental singular)
द्वितीयाभ्याम् (dual instrumental)
द्वितीयाभिः (instrumental plural)
द्वितीयायै (dative singular)
द्वितीयाभ्याम् (dative dual)
द्वितीयाभ्यः (dative plural)
द्वितीयायाः (ablative singular)
द्वितीयायै2 (ablative singular)
द्वितीयाभ्याम् (ablative dual)
द्वितीयाभ्यः (ablative plural)
द्वितीयायाः (genitive singular)
द्वितीयायै2 (genitive singular)
द्वितीययोः (dual genitive)
द्वितीयानाम् (genitive plural)
द्वितीयायाम् (locative singular)
द्वितीययोः (dual locative)
द्वितीयासु (locative plural)


इङ्गति

sa-verb

इङ्गति • (iṅgati) third-singular indicative (class 1, type UP, present, root इङ्ग्)

iṅgati (romanization)
इङ्ग् (root)
इङ्गति (present)
इङ्गते (present)
इङ्ग्यते (present)
इङ्गति (active indicative singular third-person)
इङ्गतः (active dual indicative third-person)
इङ्गन्ति (active indicative plural third-person)
इङ्गते (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेते (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गन्ते (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्यते (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येते (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्यन्ते (indicative passive plural third-person)
इङ्गसि (active indicative second-person singular)
इङ्गथः (active dual indicative second-person)
इङ्गथ (active indicative plural second-person)
इङ्गसे (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेथे (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गध्वे (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्यसे (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येथे (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्यध्वे (indicative passive plural second-person)
इङ्गामि (active first-person indicative singular)
इङ्गावः (active dual first-person indicative)
इङ्गामः (active first-person indicative plural)
इङ्गे (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गावहे (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गामहे (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्ये (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्यावहे (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्यामहे (first-person indicative passive plural)
इङ्गतु (active indicative singular third-person)
इङ्गताम् (active dual indicative third-person)
इङ्गन्तु (active indicative plural third-person)
इङ्गताम् (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गन्ताम् (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्यताम् (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येताम् (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्यन्ताम् (indicative passive plural third-person)
इङ्ग (active indicative second-person singular)
इङ्गतम् (active dual indicative second-person)
इङ्गत (active indicative plural second-person)
इङ्गस्व (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्यस्व (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येथाम् (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
इङ्गानि (active first-person indicative singular)
इङ्गाव (active dual first-person indicative)
इङ्गाम (active first-person indicative plural)
इङ्गै (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गावहै (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गामहै (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्यै (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्यावहै (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्यामहै (first-person indicative passive plural)
इङ्गेत् (active indicative singular third-person)
इङ्गेताम् (active dual indicative third-person)
इङ्गेयुः (active indicative plural third-person)
इङ्गेत (indicative middle-voice singular third-person)
इङ्गेयाताम् (dual indicative middle-voice third-person)
इङ्गेरन् (indicative middle-voice plural third-person)
इङ्ग्येत (indicative passive singular third-person)
इङ्ग्येयाताम् (dual indicative passive third-person)
इङ्ग्येरन् (indicative passive plural third-person)
इङ्गेः (active indicative second-person singular)
इङ्गेतम् (active dual indicative second-person)
इङ्गेत (active indicative plural second-person)
इङ्गेथाः (indicative middle-voice second-person singular)
इङ्गेयाथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
इङ्गेध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
इङ्ग्येथाः (indicative passive second-person singular)
इङ्ग्येयाथाम् (dual indicative passive second-person)
इङ्ग्येध्वम् (indicative passive plural second-person)
इङ्गेयम् (active first-person indicative singular)
इङ्गेव (active dual first-person indicative)
इङ्गेमः (active first-person indicative plural)
इङ्गेय (first-person indicative middle-voice singular)
इङ्गेवहि (dual first-person indicative middle-voice)
इङ्गेमहि (first-person indicative middle-voice plural)
इङ्ग्येय (first-person indicative passive singular)
इङ्ग्येवहि (dual first-person indicative passive)
इङ्ग्येमहि (first-person indicative passive plural)
इङ्गत् (active participle singular)
or (active dual participle)
इङ्गन्त् (active participle plural)
इङ्गमान (middle-voice participle)
इङ्ग्यमान (participle passive)
ऐङ्गत् (imperfect)
ऐङ्गत (imperfect)
ऐङ्ग्यत (imperfect)
ऐङ्गत् (active indicative singular third-person)
ऐङ्गताम् (active dual indicative third-person)
ऐङ्गन् (active indicative plural third-person)
ऐङ्गत (indicative middle-voice singular third-person)
ऐङ्गेताम् (dual indicative middle-voice third-person)
ऐङ्गन्त (indicative middle-voice plural third-person)
ऐङ्ग्यत (indicative passive singular third-person)
ऐङ्ग्येताम् (dual indicative passive third-person)
ऐङ्ग्यन्त (indicative passive plural third-person)
ऐङ्गः (active indicative second-person singular)
ऐङ्गतम् (active dual indicative second-person)
ऐङ्गत (active indicative plural second-person)
ऐङ्गथाः (indicative middle-voice second-person singular)
ऐङ्गेथाम् (dual indicative middle-voice second-person)
ऐङ्गध्वम् (indicative middle-voice plural second-person)
ऐङ्ग्यथाः (indicative passive second-person singular)
ऐङ्ग्येथाम् (dual indicative passive second-person)
ऐङ्ग्यध्वम् (indicative passive plural second-person)
ऐङ्गम् (active first-person indicative singular)
ऐङ्गाव (active dual first-person indicative)
ऐङ्गाम (active first-person indicative plural)
ऐङ्गे (first-person indicative middle-voice singular)
ऐङ्गावहि (dual first-person indicative middle-voice)
ऐङ्गामहि (first-person indicative middle-voice plural)
ऐङ्ग्ये (first-person indicative passive singular)
ऐङ्ग्यावहि (dual first-person indicative passive)
ऐङ्ग्यामहि (first-person indicative passive plural)

(grammar) to separate the members of a compound


सर्ग

sárga (romanization)
सर्गः (nominative singular)
सर्गौ (dual nominative)
सर्गा1 (dual nominative)
सर्गाः (nominative plural)
सर्गासः1 (nominative plural)
सर्ग (singular vocative)
सर्गौ (dual vocative)
सर्गा1 (dual vocative)
सर्गाः (plural vocative)
सर्गासः1 (plural vocative)
सर्गम् (accusative singular)
सर्गौ (accusative dual)
सर्गा1 (accusative dual)
सर्गान् (accusative plural)
सर्गेण (instrumental singular)
सर्गाभ्याम् (dual instrumental)
सर्गैः (instrumental plural)
सर्गेभिः1 (instrumental plural)
सर्गाय (dative singular)
सर्गाभ्याम् (dative dual)
सर्गेभ्यः (dative plural)
सर्गात् (ablative singular)
सर्गाभ्याम् (ablative dual)
सर्गेभ्यः (ablative plural)
सर्गस्य (genitive singular)
सर्गयोः (dual genitive)
सर्गाणाम् (genitive plural)
सर्गे (locative singular)
सर्गयोः (dual locative)
सर्गेषु (locative plural)

→ Tocharian B: sargga

(grammar) visarga diacritic; an aspiration at the end of a word


पुंस्

púṃs (romanization)
पुमान् (nominative singular)

From Proto-Indo-European *péwmōs ~ *pumsés. Related to Latin pūbēs.

c. 700 BCE, Śatapatha Brāhmaṇa


विकल्प

vikalpa (romanization)
विकल्पः (nominative singular)
विकल्पौ (dual nominative)
विकल्पा1 (dual nominative)
विकल्पाः (nominative plural)
विकल्पासः1 (nominative plural)
विकल्प (singular vocative)
विकल्पौ (dual vocative)
विकल्पा1 (dual vocative)
विकल्पाः (plural vocative)
विकल्पासः1 (plural vocative)
विकल्पम् (accusative singular)
विकल्पौ (accusative dual)
विकल्पा1 (accusative dual)
विकल्पान् (accusative plural)
विकल्पेन (instrumental singular)
विकल्पाभ्याम् (dual instrumental)
विकल्पैः (instrumental plural)
विकल्पेभिः1 (instrumental plural)
विकल्पाय (dative singular)
विकल्पाभ्याम् (dative dual)
विकल्पेभ्यः (dative plural)
विकल्पात् (ablative singular)
विकल्पाभ्याम् (ablative dual)
विकल्पेभ्यः (ablative plural)
विकल्पस्य (genitive singular)
विकल्पयोः (dual genitive)
विकल्पानाम् (genitive plural)
विकल्पे (locative singular)
विकल्पयोः (dual locative)
विकल्पेषु (locative plural)

→ Hindustani: (learned)

Hindi: विकल्प (vikalp)

Urdu: وِکَلپ (vikalp)

Tamil: விகற்பம் (vikaṟpam)

From वि- (vi-) + कॢप् (kḷp, root) + -अ (-a).

(grammar) admission of an option or alternative, the allowing a rule to be observed or not at pleasure


स्वरान्तर

svarāntara (romanization)
स्वरान्तरम् (nominative singular)
स्वरान्तरे (dual nominative)
स्वरान्तराणि (nominative plural)
स्वरान्तरा1 (nominative plural)
स्वरान्तर (singular vocative)
स्वरान्तरे (dual vocative)
स्वरान्तराणि (plural vocative)
स्वरान्तरा1 (plural vocative)
स्वरान्तरम् (accusative singular)
स्वरान्तरे (accusative dual)
स्वरान्तराणि (accusative plural)
स्वरान्तरा1 (accusative plural)
स्वरान्तरेण (instrumental singular)
स्वरान्तराभ्याम् (dual instrumental)
स्वरान्तरैः (instrumental plural)
स्वरान्तरेभिः1 (instrumental plural)
स्वरान्तराय (dative singular)
स्वरान्तराभ्याम् (dative dual)
स्वरान्तरेभ्यः (dative plural)
स्वरान्तरात् (ablative singular)
स्वरान्तराभ्याम् (ablative dual)
स्वरान्तरेभ्यः (ablative plural)
स्वरान्तरस्य (genitive singular)
स्वरान्तरयोः (dual genitive)
स्वरान्तराणाम् (genitive plural)
स्वरान्तरे (locative singular)
स्वरान्तरयोः (dual locative)
स्वरान्तरेषु (locative plural)

/sʋɐ.ɾɑːn.tɐ.ɾɐ/

/s̪ʋɐˈɾɑːn̪.t̪ɐ.ɾɐ/

From स्वर (svára, “vowel”) + अन्तर (ántara, “interval”).


दन्तमूलीय

head

दन्तमूलीय • (dántamūlīya)

dántamūlīya (romanization)
दन्तमूलीयः (nominative singular)
दन्तमूलीयौ (dual nominative)
दन्तमूलीया1 (dual nominative)
दन्तमूलीयाः (nominative plural)
दन्तमूलीयासः1 (nominative plural)
दन्तमूलीय (singular vocative)
दन्तमूलीयौ (dual vocative)
दन्तमूलीया1 (dual vocative)
दन्तमूलीयाः (plural vocative)
दन्तमूलीयासः1 (plural vocative)
दन्तमूलीयम् (accusative singular)
दन्तमूलीयौ (accusative dual)
दन्तमूलीया1 (accusative dual)
दन्तमूलीयान् (accusative plural)
दन्तमूलीयेन (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयैः (instrumental plural)
दन्तमूलीयेभिः1 (instrumental plural)
दन्तमूलीयाय (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयात् (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयस्य (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीये (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयेषु (locative plural)
दन्तमूलीया (nominative singular)
दन्तमूलीये (dual nominative)
दन्तमूलीयाः (nominative plural)
दन्तमूलीये (singular vocative)
दन्तमूलीये (dual vocative)
दन्तमूलीयाः (plural vocative)
दन्तमूलीयाम् (accusative singular)
दन्तमूलीये (accusative dual)
दन्तमूलीयाः (accusative plural)
दन्तमूलीयया (instrumental singular)
दन्तमूलीया1 (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयाभिः (instrumental plural)
दन्तमूलीयायै (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयाभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयायाः (ablative singular)
दन्तमूलीयायै2 (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयाभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयायाः (genitive singular)
दन्तमूलीयायै2 (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीयायाम् (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयासु (locative plural)
दन्तमूलीयम् (nominative singular)
दन्तमूलीये (dual nominative)
दन्तमूलीयानि (nominative plural)
दन्तमूलीया1 (nominative plural)
दन्तमूलीय (singular vocative)
दन्तमूलीये (dual vocative)
दन्तमूलीयानि (plural vocative)
दन्तमूलीया1 (plural vocative)
दन्तमूलीयम् (accusative singular)
दन्तमूलीये (accusative dual)
दन्तमूलीयानि (accusative plural)
दन्तमूलीया1 (accusative plural)
दन्तमूलीयेन (instrumental singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
दन्तमूलीयैः (instrumental plural)
दन्तमूलीयेभिः1 (instrumental plural)
दन्तमूलीयाय (dative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (dative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (dative plural)
दन्तमूलीयात् (ablative singular)
दन्तमूलीयाभ्याम् (ablative dual)
दन्तमूलीयेभ्यः (ablative plural)
दन्तमूलीयस्य (genitive singular)
दन्तमूलीययोः (dual genitive)
दन्तमूलीयानाम् (genitive plural)
दन्तमूलीये (locative singular)
दन्तमूलीययोः (dual locative)
दन्तमूलीयेषु (locative plural)

From दन्त (dánta, “tooth”) + मूल (mū́la, “root”).

(phonetics) "toothroot" - a type of dental pronounced with the tip of the tongue at the root of the teeth


जिह्वामूलीय

जिह्वामूलीय • (jihvā́mūlīya)

jihvā́mūlīya (romanization)
जिह्वामूलीयः (nominative singular)
जिह्वामूलीयौ (dual nominative)
जिह्वामूलीया1 (dual nominative)
जिह्वामूलीयाः (nominative plural)
जिह्वामूलीयासः1 (nominative plural)
जिह्वामूलीय (singular vocative)
जिह्वामूलीयौ (dual vocative)
जिह्वामूलीया1 (dual vocative)
जिह्वामूलीयाः (plural vocative)
जिह्वामूलीयासः1 (plural vocative)
जिह्वामूलीयम् (accusative singular)
जिह्वामूलीयौ (accusative dual)
जिह्वामूलीया1 (accusative dual)
जिह्वामूलीयान् (accusative plural)
जिह्वामूलीयेन (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयैः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयेभिः1 (instrumental plural)
जिह्वामूलीयाय (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयात् (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयस्य (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीये (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयेषु (locative plural)
जिह्वामूलीया (nominative singular)
जिह्वामूलीये (dual nominative)
जिह्वामूलीयाः (nominative plural)
जिह्वामूलीये (singular vocative)
जिह्वामूलीये (dual vocative)
जिह्वामूलीयाः (plural vocative)
जिह्वामूलीयाम् (accusative singular)
जिह्वामूलीये (accusative dual)
जिह्वामूलीयाः (accusative plural)
जिह्वामूलीयया (instrumental singular)
जिह्वामूलीया1 (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयाभिः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयायै (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयाभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयायाः (ablative singular)
जिह्वामूलीयायै2 (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयाभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयायाः (genitive singular)
जिह्वामूलीयायै2 (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीयायाम् (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयासु (locative plural)
जिह्वामूलीयम् (nominative singular)
जिह्वामूलीये (dual nominative)
जिह्वामूलीयानि (nominative plural)
जिह्वामूलीया1 (nominative plural)
जिह्वामूलीय (singular vocative)
जिह्वामूलीये (dual vocative)
जिह्वामूलीयानि (plural vocative)
जिह्वामूलीया1 (plural vocative)
जिह्वामूलीयम् (accusative singular)
जिह्वामूलीये (accusative dual)
जिह्वामूलीयानि (accusative plural)
जिह्वामूलीया1 (accusative plural)
जिह्वामूलीयेन (instrumental singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dual instrumental)
जिह्वामूलीयैः (instrumental plural)
जिह्वामूलीयेभिः1 (instrumental plural)
जिह्वामूलीयाय (dative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (dative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (dative plural)
जिह्वामूलीयात् (ablative singular)
जिह्वामूलीयाभ्याम् (ablative dual)
जिह्वामूलीयेभ्यः (ablative plural)
जिह्वामूलीयस्य (genitive singular)
जिह्वामूलीययोः (dual genitive)
जिह्वामूलीयानाम् (genitive plural)
जिह्वामूलीये (locative singular)
जिह्वामूलीययोः (dual locative)
जिह्वामूलीयेषु (locative plural)

From जिह्वा (jihvā́, “tongue”) + मूल (mū́la, “root”).

(phonetics) "tongueroot" - uttered from the root of the tongue; guttural


सर्वनामन्

sarvanāman (romanization)
सर्वनाम (nominative singular)
सर्वनाम्नी (dual nominative)
सर्वनामनी (dual nominative)
सर्वनामानि (nominative plural)
सर्वनाम1 (nominative plural)
सर्वनामा1 (nominative plural)
सर्वनामन् (singular vocative)
सर्वनाम (singular vocative)
सर्वनाम्नी (dual vocative)
सर्वनामनी (dual vocative)
सर्वनामानि (plural vocative)
सर्वनाम1 (plural vocative)
सर्वनामा1 (plural vocative)
सर्वनाम (accusative singular)
सर्वनाम्नी (accusative dual)
सर्वनामनी (accusative dual)
सर्वनामानि (accusative plural)
सर्वनाम1 (accusative plural)
सर्वनामा1 (accusative plural)
सर्वनाम्ना (instrumental singular)
सर्वनामभ्याम् (dual instrumental)
सर्वनामभिः (instrumental plural)
सर्वनाम्ने (dative singular)
सर्वनामभ्याम् (dative dual)
सर्वनामभ्यः (dative plural)
सर्वनाम्नः (ablative singular)
सर्वनामभ्याम् (ablative dual)
सर्वनामभ्यः (ablative plural)
सर्वनाम्नः (genitive singular)
सर्वनाम्नोः (dual genitive)
सर्वनाम्नाम् (genitive plural)
सर्वनाम्नि (locative singular)
सर्वनामनि (locative singular)
सर्वनामन्1 (locative singular)
सर्वनाम्नोः (dual locative)
सर्वनामसु (locative plural)

/s̪ɐɾ.ʋɐˈn̪ɑː.mɐn̪/

From सर्व (sarva, “all”) + नामन् (nāman, “name”), literally "a name for all".


संज्ञापद

saṃjñāpada (romanization)
संज्ञापदम् (nominative singular)
संज्ञापदे (dual nominative)
संज्ञापदानि (nominative plural)
संज्ञापदा1 (nominative plural)
संज्ञापद (singular vocative)
संज्ञापदे (dual vocative)
संज्ञापदानि (plural vocative)
संज्ञापदा1 (plural vocative)
संज्ञापदम् (accusative singular)
संज्ञापदे (accusative dual)
संज्ञापदानि (accusative plural)
संज्ञापदा1 (accusative plural)
संज्ञापदेन (instrumental singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dual instrumental)
संज्ञापदैः (instrumental plural)
संज्ञापदेभिः1 (instrumental plural)
संज्ञापदाय (dative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (dative dual)
संज्ञापदेभ्यः (dative plural)
संज्ञापदात् (ablative singular)
संज्ञापदाभ्याम् (ablative dual)
संज्ञापदेभ्यः (ablative plural)
संज्ञापदस्य (genitive singular)
संज्ञापदयोः (dual genitive)
संज्ञापदानाम् (genitive plural)
संज्ञापदे (locative singular)
संज्ञापदयोः (dual locative)
संज्ञापदेषु (locative plural)

/sɐɲd͡ʑ.ɲɑː.pɐ.dɐ/

/s̪ɐɲd͡ʑˈɲɑː.pɐ.d̪ɐ/

From संज्ञा (saṃjñā, “noun”) + पद (pada, “word (grammar)”).


क्रियाविशेषण

sa-noun

क्रियाविशेषण • (kriyāviśeṣaṇa) stem, n

kriyāviśeṣaṇa (romanization)
क्रियाविशेषणम् (nominative singular)
क्रियाविशेषणे (dual nominative)
क्रियाविशेषणानि (nominative plural)
क्रियाविशेषणा1 (nominative plural)
क्रियाविशेषण (singular vocative)
क्रियाविशेषणे (dual vocative)
क्रियाविशेषणानि (plural vocative)
क्रियाविशेषणा1 (plural vocative)
क्रियाविशेषणम् (accusative singular)
क्रियाविशेषणे (accusative dual)
क्रियाविशेषणानि (accusative plural)
क्रियाविशेषणा1 (accusative plural)
क्रियाविशेषणेन (instrumental singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (dual instrumental)
क्रियाविशेषणैः (instrumental plural)
क्रियाविशेषणेभिः1 (instrumental plural)
क्रियाविशेषणाय (dative singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (dative dual)
क्रियाविशेषणेभ्यः (dative plural)
क्रियाविशेषणात् (ablative singular)
क्रियाविशेषणाभ्याम् (ablative dual)
क्रियाविशेषणेभ्यः (ablative plural)
क्रियाविशेषणस्य (genitive singular)
क्रियाविशेषणयोः (dual genitive)
क्रियाविशेषणानाम् (genitive plural)
क्रियाविशेषणे (locative singular)
क्रियाविशेषणयोः (dual locative)
क्रियाविशेषणेषु (locative plural)

Pali: kiriyāvisesana

desc

क्रियाविशेषण

→ Hindi: क्रियाविशेषण (kriyāviśeṣaṇ)

→ Hindi: क्रियाविशेषण (kriyāviśeṣaṇ)

ક્રિયાવિશેષણ

→ Gujarati: ક્રિયાવિશેષણ (kriyāviśeṣaṇ)

ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ

→ Kannada: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

→ Kannada: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ

→ Tulu: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

→ Tulu: ಕ್ರಿಯಾವಿಶೇಷಣ (kriyāviśēṣaṇa)

កិរិយាវិសេសន៍

→ Khmer: កិរិយាវិសេសន៍ (keriyaa visaeh)

ക്രിയാവിശേഷണം

→ Malayalam: ക്രിയാവിശേഷണം (kriyāviśēṣaṇaṁ)

กริยาวิเศษณ์

→ Thai: กริยาวิเศษณ์ (grì-yaa-wí-sèet)

/kɾi.jɑː.ʋiˈɕeː.ʂɐ.ɳɐ/

From क्रिया (kriyā, “verb”) + विशेषण (viśeṣaṇa, “adjective”).

com

(grammar) that which defines an action more closely: adverb