sofistyczny

pl-adj

sofistyczny (comparative bardziej sofistyczny, superlative najbardziej sofistyczny, derived adverb sofistycznie)

bardziej sofistyczny (comparative)
najbardziej sofistyczny (superlative)
sofistyczny (masculine nominative singular)
sofistyczna (feminine nominative singular)
sofistyczne (neuter nominative singular)
sofistyczni (nominative plural virile)
sofistyczne (nominative plural)
sofistycznego (genitive masculine singular)
sofistycznej (feminine genitive singular)
sofistycznego (genitive neuter singular)
sofistycznych (genitive plural)
sofistycznych (genitive plural virile)
sofistycznemu (dative masculine singular)
sofistycznej (dative feminine singular)
sofistycznemu (dative neuter singular)
sofistycznym (dative plural)
sofistycznym (dative plural virile)
sofistycznego (accusative animate masculine singular)
sofistyczny (accusative inanimate masculine singular)
sofistyczną (accusative feminine singular)
sofistyczne (accusative neuter singular)
sofistycznych (accusative plural virile)
sofistyczne (accusative plural)
sofistycznym (instrumental masculine singular)
sofistyczną (feminine instrumental singular)
sofistycznym (instrumental neuter singular)
sofistycznymi (instrumental plural)
sofistycznymi (instrumental plural virile)
sofistycznym (locative masculine singular)
sofistycznej (feminine locative singular)
sofistycznym (locative neuter singular)
sofistycznych (locative plural)
sofistycznych (locative plural virile)

(logic) sophistical (fallacious, misleading or incorrect in logic or reasoning, especially intentionally)


równoważność

równoważność (nominative singular)
równoważności (genitive singular)
równoważności (dative singular)
równoważność (accusative singular)
równoważnością (instrumental singular)
równoważności (locative singular)
równoważności (singular vocative)

material equivalence
material equivalence

(logic, mathematics) if and only if, iff, material equivalence


ekwiwalencja

ekwiwalencja (nominative singular)
ekwiwalencji (genitive singular)
ekwiwalencji (dative singular)
ekwiwalencję (accusative singular)
ekwiwalencją (instrumental singular)
ekwiwalencji (locative singular)
ekwiwalencjo (singular vocative)

Internationalism; possibly borrowed from French équivalence, or German Äquivalenz, ultimately from Latin aequivaleō.


dedukcja

dedukcja (nominative singular)
dedukcje (nominative plural)
dedukcji (genitive singular)
dedukcji (genitive plural)
dedukcyj (archaic genitive plural)
dedukcji (dative singular)
dedukcjom (dative plural)
dedukcję (accusative singular)
dedukcje (accusative plural)
dedukcją (instrumental singular)
dedukcjami (instrumental plural)
dedukcji (locative singular)
dedukcjach (locative plural)
dedukcjo (singular vocative)
dedukcje (plural vocative)

(logic) deduction (process of reasoning that moves from the general to the specific)


alogizm

alogizm (nominative singular)
alogizmu (genitive singular)
alogizmowi (dative singular)
alogizm (accusative singular)
alogizmem (instrumental singular)
alogizmie (locative singular)
alogizmie (singular vocative)

From a- + logika + -izm. First attested in 1907.

ref

Kazimierz Grosman (1907) Dusze współczesne : Czechow : (studyum) (in Polish), page 29

alogizm in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

(literary, logic) alogicalness, illogicalness (quality of being illogical)


sylogizm

sylogizm (nominative singular)
sylogizmy (nominative plural)
sylogizmu (genitive singular)
sylogizmów (genitive plural)
sylogizmowi (dative singular)
sylogizmom (dative plural)
sylogizm (accusative singular)
sylogizmy (accusative plural)
sylogizmem (instrumental singular)
sylogizmami (instrumental plural)
sylogizmie (locative singular)
sylogizmach (locative plural)
sylogizmie (singular vocative)
sylogizmy (plural vocative)

Learned borrowing from Latin syllogismus, from Ancient Greek συλλογισμός (sullogismós).

lbor

(logic) syllogism (inference from premises)


deskrypcja

deskrypcja (nominative singular)
deskrypcje (nominative plural)
deskrypcji (genitive singular)
deskrypcji (genitive plural)
deskrypcyj (archaic genitive plural)
deskrypcji (dative singular)
deskrypcjom (dative plural)
deskrypcję (accusative singular)
deskrypcje (accusative plural)
deskrypcją (instrumental singular)
deskrypcjami (instrumental plural)
deskrypcji (locative singular)
deskrypcjach (locative plural)
deskrypcjo (singular vocative)
deskrypcje (plural vocative)

Learned borrowing from Latin dēscrīptiō.

(linguistics, logic) description (descriptive expression that is not a proper name, which refers to a single person or object or to multiple persons or objects)


implikacja

implikacja (nominative singular)
implikacje (nominative plural)
implikacji (genitive singular)
implikacji (genitive plural)
implikacyj (archaic genitive plural)
implikacji (dative singular)
implikacjom (dative plural)
implikację (accusative singular)
implikacje (accusative plural)
implikacją (instrumental singular)
implikacjami (instrumental plural)
implikacji (locative singular)
implikacjach (locative plural)
implikacjo (singular vocative)
implikacje (plural vocative)
implikacyja (alternative Middle Polish)

Internationalism; possibly borrowed from English implication or French implication, ultimately from Latin implicātiō.

propositional calculus
propositional calculus

(countable, logic) implication (the connective in propositional calculus that, when joining two predicates A and B in that order, has the meaning "if A is true, then B is true")


paralogizm

paralogizm (nominative singular)
paralogizmy (nominative plural)
paralogizmu (genitive singular)
paralogizmów (genitive plural)
paralogizmowi (dative singular)
paralogizmom (dative plural)
paralogizm (accusative singular)
paralogizmy (accusative plural)
paralogizmem (instrumental singular)
paralogizmami (instrumental plural)
paralogizmie (locative singular)
paralogizmach (locative plural)
paralogizmie (singular vocative)
paralogizmy (plural vocative)

Internationalism; compare English paralogism, French paralogisme, German Paralogismus, ultimately from Latin paralogismus, from Ancient Greek παραλογισμός (paralogismós).

der

παραλογισμός

Coordinate term: sofizmat

(logic) paralogism (fallacious argument or illogical conclusion)


konfirmacja

pl-noun

konfirmacja f (related adjective konfirmacyjny)

konfirmacyjny (adjective)
konfirmacja (nominative singular)
konfirmacje (nominative plural)
konfirmacji (genitive singular)
konfirmacji (genitive plural)
konfirmacyj (archaic genitive plural)
konfirmacji (dative singular)
konfirmacjom (dative plural)
konfirmację (accusative singular)
konfirmacje (accusative plural)
konfirmacją (instrumental singular)
konfirmacjami (instrumental plural)
konfirmacji (locative singular)
konfirmacjach (locative plural)
konfirmacjo (singular vocative)
konfirmacje (plural vocative)

Internationalism; compare English confirmation, French confirmation, German Konfirmation, ultimately from Latin cōnfirmātiō.

(logic) confirmation (procedure leading to confirmation of the truth of a given sentence)


warunek konieczny

warunek konieczny (nominative singular)
warunki konieczne (nominative plural)
warunku koniecznego (genitive singular)
warunków koniecznych (genitive plural)
warunkowi koniecznemu (dative singular)
warunkom koniecznym (dative plural)
warunek konieczny (accusative singular)
warunki konieczne (accusative plural)
warunkiem koniecznym (instrumental singular)
warunkami koniecznymi (instrumental plural)
warunku koniecznym (locative singular)
warunkach koniecznych (locative plural)
warunku konieczny (singular vocative)
warunki konieczne (plural vocative)

(logic) necessary condition (a statement Q in relation to statement P such that P implies Q)


warunek wystarczający

warunek wystarczający (nominative singular)
warunki wystarczające (nominative plural)
warunku wystarczającego (genitive singular)
warunków wystarczających (genitive plural)
warunkowi wystarczającemu (dative singular)
warunkom wystarczającym (dative plural)
warunek wystarczający (accusative singular)
warunki wystarczające (accusative plural)
warunkiem wystarczającym (instrumental singular)
warunkami wystarczającymi (instrumental plural)
warunku wystarczającym (locative singular)
warunkach wystarczających (locative plural)
warunku wystarczający (singular vocative)
warunki wystarczające (plural vocative)

sufficient condition
sufficient condition

(logic) sufficient condition (a statement P in relation to statement Q such that P implies Q)


redukcja

redukcja f (related adjective redukcyjny)

redukcyjny (adjective)
redukcja (nominative singular)
redukcje (nominative plural)
redukcji (genitive singular)
redukcji (genitive plural)
redukcyj (archaic genitive plural)
redukcji (dative singular)
redukcjom (dative plural)
redukcję (accusative singular)
redukcje (accusative plural)
redukcją (instrumental singular)
redukcjami (instrumental plural)
redukcji (locative singular)
redukcjach (locative plural)
redukcjo (singular vocative)
redukcje (plural vocative)
redukcya (alternative)

→ Kashubian: redukcjô

→ Silesian: redukcyjŏ

Borrowed from French réduction. First attested in the 18th century.

ref

“REDUKCYJA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 26.06.2015

(logic) deduction (process of reasoning that moves from the general to the specific, in which a conclusion follows necessarily from the premises presented, so that the conclusion cannot be false if the premises are true)


indukcyjny

pl-adj

indukcyjny (not comparable, derived adverb indukcyjnie)

indukcyjny (masculine nominative singular)
indukcyjna (feminine nominative singular)
indukcyjne (neuter nominative singular)
indukcyjni (nominative plural virile)
indukcyjne (nominative plural)
indukcyjnego (genitive masculine singular)
indukcyjnej (feminine genitive singular)
indukcyjnego (genitive neuter singular)
indukcyjnych (genitive plural)
indukcyjnych (genitive plural virile)
indukcyjnemu (dative masculine singular)
indukcyjnej (dative feminine singular)
indukcyjnemu (dative neuter singular)
indukcyjnym (dative plural)
indukcyjnym (dative plural virile)
indukcyjnego (accusative animate masculine singular)
indukcyjny (accusative inanimate masculine singular)
indukcyjną (accusative feminine singular)
indukcyjne (accusative neuter singular)
indukcyjnych (accusative plural virile)
indukcyjne (accusative plural)
indukcyjnym (instrumental masculine singular)
indukcyjną (feminine instrumental singular)
indukcyjnym (instrumental neuter singular)
indukcyjnymi (instrumental plural)
indukcyjnymi (instrumental plural virile)
indukcyjnym (locative masculine singular)
indukcyjnej (feminine locative singular)
indukcyjnym (locative neuter singular)
indukcyjnych (locative plural)
indukcyjnych (locative plural virile)

(relational, logic) inductive (of, or relating to logical induction)


przeczenie

przeczenie (nominative singular)
przeczenia (nominative plural)
przeczenia (genitive singular)
przeczeń (genitive plural)
przeczeniu (dative singular)
przeczeniom (dative plural)
przeczenie (accusative singular)
przeczenia (accusative plural)
przeczeniem (instrumental singular)
przeczeniami (instrumental plural)
przeczeniu (locative singular)
przeczeniach (locative plural)
przeczenie (singular vocative)
przeczenia (plural vocative)

/pʂɛˈt͡ʂɛ.ɲɛ/

(countable, logic) negation (proposition which is the contradictory of another proposition and which can be obtained from that other proposition by the appropriately placed addition/insertion of the word "not")

(countable, logic) negation (logical operation which obtains such (negated) propositions)