slang

slang (nominative singular)
slangi (nominative plural)
slangu (genitive singular)
slangów (genitive plural)
slangowi (dative singular)
slangom (dative plural)
slang (accusative singular)
slangi (accusative plural)
slangiem (instrumental singular)
slangami (instrumental plural)
slangu (locative singular)
slangach (locative plural)
slangu (singular vocative)
slangi (plural vocative)


idiom

idiomek (diminutive)
idiom (nominative singular)
idiomy (nominative plural)
idiomu (genitive singular)
idiomów (genitive plural)
idiomowi (dative singular)
idiomom (dative plural)
idiom (accusative singular)
idiomy (accusative plural)
idiomem (instrumental singular)
idiomami (instrumental plural)
idiomie (locative singular)
idiomach (locative plural)
idiomie (singular vocative)
idiomy (plural vocative)

Internationalism; compare English idiom, French idiome, German Idiom, ultimately from Late Latin idiōma, from Ancient Greek ἰδίωμα (idíōma).

(lexicography, rhetoric) idiom, phraseme, phraseological unit, phraseologism, set expression, set phrase, turn of phrase

(dated, linguistics, rare) idiom (language or language variety)


lingua franca

Unadapted borrowing from Italian lingua franca.

ubor

(linguistics) lingua franca (common language)


augment

augment (nominative singular)
augmenty (nominative plural)
augmentu (genitive singular)
augmentów (genitive plural)
augmentowi (dative singular)
augmentom (dative plural)
augment (accusative singular)
augmenty (accusative plural)
augmentem (instrumental singular)
augmentami (instrumental plural)
augmencie (locative singular)
augmentach (locative plural)
augmencie (singular vocative)
augmenty (plural vocative)

(grammar) augment (suffix in some Indo-European languages indicating the past tense)


prequel

prequel (nominative singular)
prequle (nominative plural)
prequela (genitive singular)
prequelu (genitive singular)
prequli (genitive plural)
prequlowi (dative singular)
prequlom (dative plural)
prequel (accusative singular)
prequle (accusative plural)
prequlem (instrumental singular)
prequlami (instrumental plural)
prequlu (locative singular)
prequlach (locative plural)
prequlu (singular vocative)
prequle (plural vocative)

Unadapted borrowing from English prequel.


sequel

sequel (nominative singular)
sequle (nominative plural)
sequela (genitive singular)
sequelu (genitive singular)
sequli (genitive plural)
sequlowi (dative singular)
sequlom (dative plural)
sequel (accusative singular)
sequle (accusative plural)
sequlem (instrumental singular)
sequlami (instrumental plural)
sequlu (locative singular)
sequlach (locative plural)
sequlu (singular vocative)
sequle (plural vocative)

Unadapted borrowing from English sequel, from Middle English sequele, sequelle, sequile, from Middle French sequele, sequelle and its etymon, Latin sequēla, from sequī.


operator

operator (nominative singular)
operatory (nominative plural)
operatoru (genitive singular)
operatorów (genitive plural)
operatorowi (dative singular)
operatorom (dative plural)
operator (accusative singular)
operatory (accusative plural)
operatorem (instrumental singular)
operatorami (instrumental plural)
operatorze (locative singular)
operatorach (locative plural)
operatorze (singular vocative)
operatory (plural vocative)

Borrowed from French opérateur, from Latin operātor.


translator

pl-noun

translator m pers (female equivalent translatorka)

translatorka (feminine)
translator (nominative singular)
translatorzy (nominative plural)
translatory (derogatory nominative plural)
translatora (genitive singular)
translatorów (genitive plural)
translatorowi (dative singular)
translatorom (dative plural)
translatora (accusative singular)
translatorów (accusative plural)
translatorem (instrumental singular)
translatorami (instrumental plural)
translatorze (locative singular)
translatorach (locative plural)
translatorze (singular vocative)
translatorzy (plural vocative)

Borrowed from English translator, from Middle English translatour, from Old French translator, translatour, translateur, from Latin trānslātor.

(literary, translation studies) translator (someone who translates)


harmonia

harmonia (nominative singular)
harmonie (nominative plural)
harmonii (genitive singular)
harmonii (genitive plural)
harmonij (archaic genitive plural)
harmonii (dative singular)
harmoniom (dative plural)
harmonię (accusative singular)
harmonie (accusative plural)
harmonią (instrumental singular)
harmoniami (instrumental plural)
harmonii (locative singular)
harmoniach (locative plural)
harmonio (singular vocative)
harmonie (plural vocative)
jarmonijá (alternative)

(uncountable, prosody) consonance (form of rhyme having the same consonants but different vowels)


medium

medium (nominative singular)
media (nominative plural)
medium (genitive singular)
mediów (genitive plural)
medium (dative singular)
mediom (dative plural)
medium (accusative singular)
media (accusative plural)
medium (instrumental singular)
mediami (instrumental plural)
medium (locative singular)
mediach (locative plural)
medium (singular vocative)
media (plural vocative)

Borrowed from English medium, from Latin medium. Doublet of miedza and między.


ton

tonowy (adjective)
ton (nominative singular)
tony (nominative plural)
tonu (genitive singular)
tonów (genitive plural)
tonowi (dative singular)
tonom (dative plural)
ton (accusative singular)
tony (accusative plural)
tonem (instrumental singular)
tonami (instrumental plural)
tonie (locative singular)
tonach (locative plural)
tonie (singular vocative)
tony (plural vocative)

Learned borrowing from Latin tonus, from Ancient Greek τόνος (tónos), from Proto-Hellenic *tónos, from Proto-Indo-European *tónos, from *ten-.


pidgin

pidgin (nominative singular)
pidginy (nominative plural)
pidginu (genitive singular)
pidginów (genitive plural)
pidginowi (dative singular)
pidginom (dative plural)
pidgin (accusative singular)
pidginy (accusative plural)
pidginem (instrumental singular)
pidginami (instrumental plural)
pidginie (locative singular)
pidginach (locative plural)
pidginie (singular vocative)
pidginy (plural vocative)

Unadapted borrowing from English pidgin, from pidgin English, from a Chinese Pidgin English pronunciation of English business during trade in the Far East.

(linguistics) alternative spelling of pidżyn


umlaut

umlaut (nominative singular)
umlauty (nominative plural)
umlautu (genitive singular)
umlautów (genitive plural)
umlautowi (dative singular)
umlautom (dative plural)
umlaut (accusative singular)
umlauty (accusative plural)
umlautem (instrumental singular)
umlautami (instrumental plural)
umlaucie (locative singular)
umlautach (locative plural)
umlaucie (singular vocative)
umlauty (plural vocative)

(phonology) umlaut (the partial assimilation of vowels in some Germanic languages)


deus ex machina

Unadapted borrowing from Latin deus ex māchinā, itself a calque of Ancient Greek ἀπὸ μηχανῆς θεός (apò mēkhanês theós).

der

ἀπὸ μηχανῆς θεός

(literary, narratology) deus ex machina (contrived plot resolution)


abugida

abugida (nominative singular)
abugidy (nominative plural)
abugidy (genitive singular)
abugid (genitive plural)
abugidzie (dative singular)
abugidom (dative plural)
abugidę (accusative singular)
abugidy (accusative plural)
abugidą (instrumental singular)
abugidami (instrumental plural)
abugidzie (locative singular)
abugidach (locative plural)
abugido (singular vocative)
abugidy (plural vocative)

Borrowed from Ge'ez አቡጊዳ (ʾäbugida). First attested in the 21st century.

Podstawowe pole badań nad pismem fonograficznym podzielone jest na cztery obszary grafemiczne: pisma głoskowe (alfabet), sylabiczne, abdżad oraz abugidę.

2018, Aleksandra Smoczyńska, “Grafemika jako dział językoznawstwa-rozważania teoretyczne i perspektywy badań interdyscyplinarnych”, in Linguistica Copernicana, volume 15, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, →ISSN:

The basic field of the studies on phonographic writing is divided into four graphemic fields: vocalic writing (alphabet), syllabic, abjad, as well as abugida.


narrator

pl-noun

narrator m pers (female equivalent narratorka, related adjective narratorski)

narratorka (feminine)
narratorski (adjective)
narrator (nominative singular)
narratorzy (nominative plural)
narratory (derogatory nominative plural)
narratora (genitive singular)
narratorów (genitive plural)
narratorowi (dative singular)
narratorom (dative plural)
narratora (accusative singular)
narratorów (accusative plural)
narratorem (instrumental singular)
narratorami (instrumental plural)
narratorze (locative singular)
narratorach (locative plural)
narratorze (singular vocative)
narratorzy (plural vocative)

(narratology) narrator (one who narrates or tells stories)


anagram

anagram (nominative singular)
anagramy (nominative plural)
anagramu (genitive singular)
anagramów (genitive plural)
anagramowi (dative singular)
anagramom (dative plural)
anagram (accusative singular)
anagramy (accusative plural)
anagramem (instrumental singular)
anagramami (instrumental plural)
anagramie (locative singular)
anagramach (locative plural)
anagramie (singular vocative)
anagramy (plural vocative)
anagrama (alternative obsolete)
anagramma (alternative obsolete)
anagramat (alternative obsolete)

Borrowed from French anagramme. By surface analysis, ana- + -gram. First attested in 1677–1694.

ref

Barbara Rykiel-Kempf (30.08.2022) “ANAGRAMA, *ANAGRAMAT”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

anagram nazwiska

anagram imienia

anagram słowa

anagram nazwy

+obj

(linguistics) anagram [with genitive or od (+ genitive) ‘of what’]


alfabet

alfabet (nominative singular)
alfabety (nominative plural)
alfabetu (genitive singular)
alfabetów (genitive plural)
alfabetowi (dative singular)
alfabetom (dative plural)
alfabet (accusative singular)
alfabety (accusative plural)
alfabetem (instrumental singular)
alfabetami (instrumental plural)
alfabecie (locative singular)
alfabetach (locative plural)
alfabecie (singular vocative)
alfabety (plural vocative)

Internationalism; borrowed from German Alphabet or French alphabet, ultimately from Latin alphabētum. First attested in 1624–1639.

ref

Barbara Rykiel-Kempf (08.02.2018) “ALFABET”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

(linguistics) alphabet (collection of letters in a given order)


argot

argot (nominative singular)
argoty (nominative plural)
argotu (genitive singular)
argotów (genitive plural)
argotowi (dative singular)
argotom (dative plural)
argot (accusative singular)
argoty (accusative plural)
argotem (instrumental singular)
argotami (instrumental plural)
argocie (locative singular)
argotach (locative plural)
argocie (singular vocative)
argoty (plural vocative)

(linguistics, literary) argot, jargon, slang


lemma

lemma (nominative singular)
lemmy (nominative plural)
lemmy (genitive singular)
lemm (genitive plural)
lemmie (dative singular)
lemmom (dative plural)
lemmę (accusative singular)
lemmy (accusative plural)
lemmą (instrumental singular)
lemmami (instrumental plural)
lemmie (locative singular)
lemmach (locative plural)
lemmo (singular vocative)
lemmy (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek λῆμμα (lêmma, “premise, assumption”), from λαμβάνω (lambánō, “I take”).


mig

migowy (adjective)
mig (nominative singular)
migi (nominative plural)
migu (genitive singular)
migów (genitive plural)
migowi (dative singular)
migom (dative plural)
mig (accusative singular)
migi (accusative plural)
migiem (instrumental singular)
migami (instrumental plural)
migu (locative singular)
migach (locative plural)
migu (singular vocative)
migi (plural vocative)

(linguistics) sign (specific gesture or motion used to communicate by those with speaking or hearing difficulties; now specifically, a linguistic unit in sign language equivalent to a word in spoken languages)


etymon

etymon (nominative singular)
etymony (nominative plural)
etymonu (genitive singular)
etymonów (genitive plural)
etymonowi (dative singular)
etymonom (dative plural)
etymon (accusative singular)
etymony (accusative plural)
etymonem (instrumental singular)
etymonami (instrumental plural)
etymonie (locative singular)
etymonach (locative plural)
etymonie (singular vocative)
etymony (plural vocative)

(linguistics) etymon (ancestral form or source word)


parabola

parabola (nominative singular)
parabole (nominative plural)
paraboli (genitive singular)
paraboli (genitive plural)
parabol (genitive plural)
paraboli (dative singular)
parabolom (dative plural)
parabolę (accusative singular)
parabole (accusative plural)
parabolą (instrumental singular)
parabolami (instrumental plural)
paraboli (locative singular)
parabolach (locative plural)
parabolo (singular vocative)
parabole (plural vocative)

Learned borrowing from Latin parabola. Doublet of parol.


etymologia

pl-noun

etymologia f (related adjective etymologiczny, abbreviation etym.)

etymologiczny (adjective)
etym. (abbreviation)
etymologia (nominative singular)
etymologie (nominative plural)
etymologii (genitive singular)
etymologii (genitive plural)
etymologij (archaic genitive plural)
etymologii (dative singular)
etymologiom (dative plural)
etymologię (accusative singular)
etymologie (accusative plural)
etymologią (instrumental singular)
etymologiami (instrumental plural)
etymologii (locative singular)
etymologiach (locative plural)
etymologio (singular vocative)
etymologie (plural vocative)

Learned borrowing from Latin etymologia.

(linguistics) etymology (study of the historical development of languages, particularly of individual words)


forma

forma f (diminutive foremka, related adjective foremny)

foremka (diminutive)
foremny (adjective)
forma (nominative singular)
formy (nominative plural)
formy (genitive singular)
form (genitive plural)
formie (dative singular)
formom (dative plural)
formę (accusative singular)
formy (accusative plural)
formą (instrumental singular)
formami (instrumental plural)
formie (locative singular)
formach (locative plural)
formo (singular vocative)
formy (plural vocative)

→ Kashubian: fòrma

(grammar) form (particular shape or structure of a word or part of speech)


koine

Learned borrowing from Ancient Greek κοινή (koinḗ).

lbor

(linguistics) koine (regional language that becomes standard over time)


pismo

pisemko (diminutive)
pismo (nominative singular)
pisma (nominative plural)
pisma (genitive singular)
pism (genitive plural)
pismu (dative singular)
pismom (dative plural)
pismo (accusative singular)
pisma (accusative plural)
pismem (instrumental singular)
pismami (instrumental plural)
piśmie (locative singular)
pismie (locative singular)
pismach (locative plural)
pismo (singular vocative)
pisma (plural vocative)

(countable, linguistics) script, writing system (system of graphemes used to record sounds or concepts; all letters making up a given alphabet)


anapest

anapest (nominative singular)
anapesty (nominative plural)
anapestu (genitive singular)
anapestów (genitive plural)
anapestowi (dative singular)
anapestom (dative plural)
anapest (accusative singular)
anapesty (accusative plural)
anapestem (instrumental singular)
anapestami (instrumental plural)
anapeście (locative singular)
anapestach (locative plural)
anapeście (singular vocative)
anapesty (plural vocative)

Learned borrowing from Latin anapaestus, from Ancient Greek ἀνάπαιστος (anápaistos). First attested in 1817.

ref

Pamiętnik warszawski, czyli dziennik nauk i umieiętności (in Polish), numbers no. 2, 5, 1817, page 157


logogram

logogram (nominative singular)
logogramy (nominative plural)
logogramu (genitive singular)
logogramów (genitive plural)
logogramowi (dative singular)
logogramom (dative plural)
logogram (accusative singular)
logogramy (accusative plural)
logogramem (instrumental singular)
logogramami (instrumental plural)
logogramie (locative singular)
logogramach (locative plural)
logogramie (singular vocative)
logogramy (plural vocative)


pangram

pangram (nominative singular)
pangramy (nominative plural)
pangramu (genitive singular)
pangramów (genitive plural)
pangramowi (dative singular)
pangramom (dative plural)
pangram (accusative singular)
pangramy (accusative plural)
pangramem (instrumental singular)
pangramami (instrumental plural)
pangramie (locative singular)
pangramach (locative plural)
pangramie (singular vocative)
pangramy (plural vocative)

Internationalism; compare English pangram, Spanish pangrama, French pangramme. By surface analysis, pan- + -gram.

(linguistics) pangram (sentence that contains every letter of the alphabet)


mora

mora (nominative singular)
mory (nominative plural)
mory (genitive singular)
mor (genitive plural)
morze (dative singular)
morom (dative plural)
morę (accusative singular)
mory (accusative plural)
morą (instrumental singular)
morami (instrumental plural)
morze (locative singular)
morach (locative plural)
moro (singular vocative)
mory (plural vocative)

Learned borrowing from Latin mora. First attested in 1677–1690.

Ewa Rodek (20.02.2023) “MORA II”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

(phonology) mora (a unit of syllable weight used in phonology, by which stress, foot structure, or timing of utterance is determined in some languages (e.g)


gerundium

gerundium (nominative singular)
gerundia (nominative plural)
gerundium (genitive singular)
gerundiów (genitive plural)
gerundium (dative singular)
gerundiom (dative plural)
gerundium (accusative singular)
gerundia (accusative plural)
gerundium (instrumental singular)
gerundiami (instrumental plural)
gerundium (locative singular)
gerundiach (locative plural)
gerundium (singular vocative)
gerundia (plural vocative)


noga

pl-noun

noga f (diminutive nóżka, augmentative nożysko, related adjective nożny)

nóżka (diminutive)
nożysko (augmentative)
nożny (adjective)
noga (nominative singular)
nogi (nominative plural)
nogi (genitive singular)
nóg (genitive plural)
nodze (dative singular)
nogom (dative plural)
nogę (accusative singular)
nogi (accusative plural)
nogą (instrumental singular)
nogami (instrumental plural)
nodze (locative singular)
nogach (locative plural)
nogo (singular vocative)
nogi (plural vocative)

(Middle Polish, prosody) foot (basic measure of rhythm in a poem)


ideogram

ideogram (nominative singular)
ideogramy (nominative plural)
ideogramu (genitive singular)
ideogramów (genitive plural)
ideogramowi (dative singular)
ideogramom (dative plural)
ideogram (accusative singular)
ideogramy (accusative plural)
ideogramem (instrumental singular)
ideogramami (instrumental plural)
ideogramie (locative singular)
ideogramach (locative plural)
ideogramie (singular vocative)
ideogramy (plural vocative)


jamb

jamb m inan (related adjective jambiczny)

jambiczny (adjective)
jamb (nominative singular)
jamby (nominative plural)
jambu (genitive singular)
jambów (genitive plural)
jambowi (dative singular)
jambom (dative plural)
jamb (accusative singular)
jamby (accusative plural)
jambem (instrumental singular)
jambami (instrumental plural)
jambie (locative singular)
jambach (locative plural)
jambie (singular vocative)
jamby (plural vocative)

(poetry, prosody) iamb (metrical foot in verse consisting of an unstressed syllable followed by a stressed syllable)


zaimek

zaimek (nominative singular)
zaimki (nominative plural)
zaimka (genitive singular)
zaimków (genitive plural)
zaimkowi (dative singular)
zaimkom (dative plural)
zaimek (accusative singular)
zaimki (accusative plural)
zaimkiem (instrumental singular)
zaimkami (instrumental plural)
zaimku (locative singular)
zaimkach (locative plural)
zaimku (singular vocative)
zaimki (plural vocative)

From za- + imię + -ek. Calque of Latin prōnōmen.


scholia

scholia (nominative plural)
scholiów (genitive plural)
scholiom (dative plural)
scholia (accusative plural)
scholiami (instrumental plural)
scholiach (locative plural)
scholia (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek σχόλῐᾰ (skhólĭă).

lbor

(linguistics) scholia (commentaries written in the margins of Greek and Latin manuscripts)


femme fatale

Unadapted borrowing from French femme fatale.

ubor

(idiomatic, narratology) femme fatale (attractive and seductive but ultimately dangerous woman)


jer

jer (nominative singular)
jery (nominative plural)
jeru (genitive singular)
jerów (genitive plural)
jerowi (dative singular)
jerom (dative plural)
jer (accusative singular)
jery (accusative plural)
jerem (instrumental singular)
jerami (instrumental plural)
jerze (locative singular)
jerach (locative plural)
jerze (singular vocative)
jery (plural vocative)

Borrowed from Russian ер (jer), from Old Church Slavonic ѥръ (jerŭ).


glosa

glosa (nominative singular)
glosy (nominative plural)
glosy (genitive singular)
glos (genitive plural)
glosie (dative singular)
glosom (dative plural)
glosę (accusative singular)
glosy (accusative plural)
glosą (instrumental singular)
glosami (instrumental plural)
glosie (locative singular)
glosach (locative plural)
gloso (singular vocative)
glosy (plural vocative)

Learned borrowing from Latin glōssa, from Ancient Greek γλῶσσᾰ (glôssă).

(lexicography) gloss (brief explanatory note or translation of a difficult or complex expression)


łacina

łaciński (adjective)
łacina (nominative singular)
łaciny (genitive singular)
łacinie (dative singular)
łacinę (accusative singular)
łaciną (instrumental singular)
łacinie (locative singular)
łacino (singular vocative)

Inherited from Old Polish łacina, from Latin (lingua) Latīna.

(colloquial, linguistics) vulgar, abusive words, insults, or curses


imię

im. (abbreviation)
imię (nominative singular)
imiona (nominative plural)
imienia (genitive singular)
imion (genitive plural)
imieniu (dative singular)
imionom (dative plural)
imię (accusative singular)
imiona (accusative plural)
imieniem (instrumental singular)
imionami (instrumental plural)
imieniu (locative singular)
imionach (locative plural)
imię (singular vocative)
imiona (plural vocative)

Inherited from Old Polish imię. Cognate with English name and English noun.

imię rzeczowne

imię pospolite

imię własne

imię przymiotne

imię liczbowe

(grammar, obsolete, except in set phrases) nominal (any term declining for case)


rodzina

pl-noun

rodzina f (diminutive rodzinka, related adjective rodzinny, abbreviation rodz.)

rodzinka (diminutive)
rodzinny (adjective)
rodz. (abbreviation)
rodzina (nominative singular)
rodziny (nominative plural)
rodziny (genitive singular)
rodzin (genitive plural)
rodzinie (dative singular)
rodzinom (dative plural)
rodzinę (accusative singular)
rodziny (accusative plural)
rodziną (instrumental singular)
rodzinami (instrumental plural)
rodzinie (locative singular)
rodzinach (locative plural)
rodzino (singular vocative)
rodziny (plural vocative)

Inherited from Old Polish rodzina. By surface analysis, ród + -ina.

z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu

family (group or aggregation of things classed together as kindred or related from possessing in common characteristics which distinguish them from other things of the same order)

(linguistics) family (group of languages believed to have descended from the same ancestral language)


słowo

słówko (diminutive)
słowo (nominative singular)
słowa (nominative plural)
słowa (genitive singular)
słów (genitive plural)
słowu (dative singular)
słowom (dative plural)
słowo (accusative singular)
słowa (accusative plural)
słowem (instrumental singular)
słowami (instrumental plural)
słowy (instrumental plural)
słowie (locative singular)
słowach (locative plural)
słowo (singular vocative)
słowa (plural vocative)

(grammar, dated) verb (word that indicates an action, event, or state of being)


czas

czas (nominative singular)
czasy (nominative plural)
czasu (genitive singular)
czasów (genitive plural)
czasowi (dative singular)
czasom (dative plural)
czas (accusative singular)
czasy (accusative plural)
czasem (instrumental singular)
czasami (instrumental plural)
czasy (instrumental plural)
czasie (locative singular)
czasach (locative plural)
czasie (singular vocative)
czasy (plural vocative)


native speaker

native speaker m pers (female equivalent native speakerka)

native speakerka (feminine)
native speaker (nominative singular)
native speakerzy (nominative plural)
native speakery (derogatory nominative plural)
native speakera (genitive singular)
native speakerów (genitive plural)
native speakerowi (dative singular)
native speakerom (dative plural)
native speakera (accusative singular)
native speakerów (accusative plural)
native speakerem (instrumental singular)
native speakerami (instrumental plural)
native speakerze (locative singular)
native speakerach (locative plural)
native speakerze (singular vocative)
native speakerzy (plural vocative)

Unadapted borrowing from English native speaker.


kalka

kalka (nominative singular)
kalki (nominative plural)
kalki (genitive singular)
kalk (genitive plural)
kalek (genitive plural)
kalce (dative singular)
kalkom (dative plural)
kalkę (accusative singular)
kalki (accusative plural)
kalką (instrumental singular)
kalkami (instrumental plural)
kalce (locative singular)
kalkach (locative plural)
kalko (singular vocative)
kalki (plural vocative)


analogia

analogia (nominative singular)
analogie (nominative plural)
analogii (genitive singular)
analogii (genitive plural)
analogij (archaic genitive plural)
analogii (dative singular)
analogiom (dative plural)
analogię (accusative singular)
analogie (accusative plural)
analogią (instrumental singular)
analogiami (instrumental plural)
analogii (locative singular)
analogiach (locative plural)
analogio (singular vocative)
analogie (plural vocative)

Learned borrowing from Latin analogia, from Ancient Greek ἀναλογία (analogía). By surface analysis, ana- + -logia. First attested in 1593.

ref

Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “analogija”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

(grammar) analogy (correspondence of a word or phrase with the genius of a language)


morfologia

morfologia (nominative singular)
morfologie (nominative plural)
morfologii (genitive singular)
morfologii (genitive plural)
morfologij (archaic genitive plural)
morfologii (dative singular)
morfologiom (dative plural)
morfologię (accusative singular)
morfologie (accusative plural)
morfologią (instrumental singular)
morfologiami (instrumental plural)
morfologii (locative singular)
morfologiach (locative plural)
morfologio (singular vocative)
morfologie (plural vocative)


formant

formant (nominative singular)
formanty (nominative plural)
formantu (genitive singular)
formantów (genitive plural)
formantowi (dative singular)
formantom (dative plural)
formant (accusative singular)
formanty (accusative plural)
formantem (instrumental singular)
formantami (instrumental plural)
formancie (locative singular)
formantach (locative plural)
formancie (singular vocative)
formanty (plural vocative)

Borrowed from German Formant, from Latin fōrmāns.

(acoustics, phonetics) formant (band of frequencies)

(linguistic morphology) formative (language unit, typically a morph, that has a morphological function)


grupa

pl-noun

grupa f (diminutive grupka, related adjective grupowy)

grupka (diminutive)
grupowy (adjective)
grupa (nominative singular)
grupy (nominative plural)
grupy (genitive singular)
grup (genitive plural)
grupie (dative singular)
grupom (dative plural)
grupę (accusative singular)
grupy (accusative plural)
grupą (instrumental singular)
grupami (instrumental plural)
grupie (locative singular)
grupach (locative plural)
grupo (singular vocative)
grupy (plural vocative)

→ Silesian: grupa

Internationalism; possibly borrowed from German Gruppe, French groupe, or Italian gruppo, ultimately from Latin grupus. First attested in 1765.

ref

Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “grupa”, in Słownik języka polskiego

(grammar) phrase (a word or, more commonly, a group of words that functions as a single unit in the syntax of a sentence, always containing an expressed or implied head (the principal word or subgroup, with core importance) and often consisting of a head plus some other elaborating words)


baza

bazowy (adjective)
baza (nominative singular)
bazy (nominative plural)
bazy (genitive singular)
baz (genitive plural)
bazie (dative singular)
bazom (dative plural)
bazę (accusative singular)
bazy (accusative plural)
bazą (instrumental singular)
bazami (instrumental plural)
bazie (locative singular)
bazach (locative plural)
bazo (singular vocative)
bazy (plural vocative)

→ Kashubian: baza

→ Silesian: baza

Borrowed from French base. First attested in 1683.

Danuta Lankiewicz (22.06.2015) “BAZA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

(linguistics) base (morpheme (or morphemes) that serves as a basic foundation on which affixes can be attached)


korpus

pl-noun

korpus m inan (diminutive korpusik, related adjective korpusowy)

korpusik (diminutive)
korpusowy (adjective)
korpus (nominative singular)
korpusy (nominative plural)
korpusu (genitive singular)
korpusów (genitive plural)
korpusowi (dative singular)
korpusom (dative plural)
korpus (accusative singular)
korpusy (accusative plural)
korpusem (instrumental singular)
korpusami (instrumental plural)
korpusie (locative singular)
korpusach (locative plural)
korpusie (singular vocative)
korpusy (plural vocative)

(linguistics) corpus (collection of writings)


metateza

metateza (nominative singular)
metatezy (nominative plural)
metatezy (genitive singular)
metatez (genitive plural)
metatezie (dative singular)
metatezom (dative plural)
metatezę (accusative singular)
metatezy (accusative plural)
metatezą (instrumental singular)
metatezami (instrumental plural)
metatezie (locative singular)
metatezach (locative plural)
metatezo (singular vocative)
metatezy (plural vocative)

Learned borrowing from Late Latin metathesis, from Ancient Greek μετάθεσις (metáthesis).

lbor

(linguistics) metathesis (the transposition of letters, syllables or sounds within a word)


makaron

makaronik (diminutive)
makaron (nominative singular)
makarony (nominative plural)
makaronu (genitive singular)
makaronów (genitive plural)
makaronowi (dative singular)
makaronom (dative plural)
makaron (accusative singular)
makarony (accusative plural)
makaronem (instrumental singular)
makaronami (instrumental plural)
makaronie (locative singular)
makaronach (locative plural)
makaronie (singular vocative)
makarony (plural vocative)

Borrowed from French macaroni, from Italian maccherone, from Byzantine Greek μακαρία (makaría), from Ancient Greek μακάριος (makários).

(ironic, linguistics) macaronism (foreign, often Latin, word, phrase, or grammatical form inserted into a sentence in one's mother tongue)


antonim

antonim (nominative singular)
antonimy (nominative plural)
antonimu (genitive singular)
antonimów (genitive plural)
antonimowi (dative singular)
antonimom (dative plural)
antonim (accusative singular)
antonimy (accusative plural)
antonimem (instrumental singular)
antonimami (instrumental plural)
antonimie (locative singular)
antonimach (locative plural)
antonimie (singular vocative)
antonimy (plural vocative)

Borrowed from French antonyme, from Ancient Greek ἀντι- + ὄνυμα (anti- + ónuma). By surface analysis, anty- + -onim.

der

ἀντι- + ὄνυμα


etiologia

etiologia (nominative singular)
etiologie (nominative plural)
etiologii (genitive singular)
etiologii (genitive plural)
etiologij (archaic genitive plural)
etiologii (dative singular)
etiologiom (dative plural)
etiologię (accusative singular)
etiologie (accusative plural)
etiologią (instrumental singular)
etiologiami (instrumental plural)
etiologii (locative singular)
etiologiach (locative plural)
etiologio (singular vocative)
etiologie (plural vocative)
ajtiologia (alternative)

Learned borrowing from Latin aetiologia.

aetiology (establishment of a cause, origin, or reason for something)

(anthropology, narratology) pourquoi story


klucz

pl-noun

klucz m inan (diminutive kluczyk, related adjective kluczowy)

kluczyk (diminutive)
kluczowy (adjective)
klucz (nominative singular)
klucze (nominative plural)
klucza (genitive singular)
kluczy (genitive plural)
kluczowi (dative singular)
kluczom (dative plural)
klucz (accusative singular)
klucze (accusative plural)
kluczem (instrumental singular)
kluczami (instrumental plural)
kluczu (locative singular)
kluczach (locative plural)
kluczu (singular vocative)
klucze (plural vocative)

(linguistics) radical (element of a logogram)


osoba

osóbka (diminutive)
osoba (nominative singular)
osoby (nominative plural)
osoby (genitive singular)
osób (genitive plural)
osobie (dative singular)
osobom (dative plural)
osobę (accusative singular)
osoby (accusative plural)
osobą (instrumental singular)
osobami (instrumental plural)
osobie (locative singular)
osobach (locative plural)
osobo (singular vocative)
osoby (plural vocative)


głos

głos m inan (diminutive głosik, related adjective głosowy)

głosik (diminutive)
głosowy (adjective)
głos (nominative singular)
głosy (nominative plural)
głosu (genitive singular)
głosów (genitive plural)
głosowi (dative singular)
głosom (dative plural)
głos (accusative singular)
głosy (accusative plural)
głosem (instrumental singular)
głosami (instrumental plural)
głosie (locative singular)
głosach (locative plural)
głosie (singular vocative)
głosy (plural vocative)

(countable, Middle Polish, phonetics) phone (speech segment)


agens

agens (nominative singular)
agensi (nominative plural)
agensy (derogatory nominative plural)
agensa (genitive singular)
agensów (genitive plural)
agensowi (dative singular)
agensom (dative plural)
agensa (accusative singular)
agensów (accusative plural)
agensem (instrumental singular)
agensami (instrumental plural)
agensie (locative singular)
agensach (locative plural)
agensie (singular vocative)
agensi (plural vocative)

Learned borrowing from Latin agens. Doublet of agent. First attested in 1801.

agens czasownika

agens czynności


tłumacz

tłumacz m pers (female equivalent tłumaczka)

tłumaczka (feminine)
tłumacz (nominative singular)
tłumacze (nominative plural)
tłumacza (genitive singular)
tłumaczy (genitive plural)
tłumaczowi (dative singular)
tłumaczom (dative plural)
tłumacza (accusative singular)
tłumaczy (accusative plural)
tłumaczem (instrumental singular)
tłumaczami (instrumental plural)
tłumaczu (locative singular)
tłumaczach (locative plural)
tłumaczu (singular vocative)
tłumacze (plural vocative)

→ Belarusian: тлума́ч (tlumáč)

→ Ukrainian: тлума́ч (tlumáč)

Inherited from Proto-Slavic *tъlmačь, borrowed from a Turkic language, from Proto-Turkic *tilmaç, cf. Turkish dilmaç (“translator, interpreter”) or Hungarian tolmács.


cezura

cezura (nominative singular)
cezury (nominative plural)
cezury (genitive singular)
cezur (genitive plural)
cezurze (dative singular)
cezurom (dative plural)
cezurę (accusative singular)
cezury (accusative plural)
cezurą (instrumental singular)
cezurami (instrumental plural)
cezurze (locative singular)
cezurach (locative plural)
cezuro (singular vocative)
cezury (plural vocative)

(prosody) caesura (using two words to divide a metrical foot)


fonem

fonem (nominative singular)
fonemy (nominative plural)
fonemu (genitive singular)
fonemów (genitive plural)
fonemowi (dative singular)
fonemom (dative plural)
fonem (accusative singular)
fonemy (accusative plural)
fonemem (instrumental singular)
fonemami (instrumental plural)
fonemie (locative singular)
fonemach (locative plural)
fonemie (singular vocative)
fonemy (plural vocative)

Borrowed from French phonème, ultimately from Ancient Greek φώνημα (phṓnēma).


grafem

grafem (nominative singular)
grafemy (nominative plural)
grafemu (genitive singular)
grafemów (genitive plural)
grafemowi (dative singular)
grafemom (dative plural)
grafem (accusative singular)
grafemy (accusative plural)
grafemem (instrumental singular)
grafemami (instrumental plural)
grafemie (locative singular)
grafemach (locative plural)
grafemie (singular vocative)
grafemy (plural vocative)

(linguistics) grapheme (fundamental unit of a writing system)


alomorf

alomorf (nominative singular)
alomorfy (nominative plural)
alomorfu (genitive singular)
alomorfów (genitive plural)
alomorfowi (dative singular)
alomorfom (dative plural)
alomorf (accusative singular)
alomorfy (accusative plural)
alomorfem (instrumental singular)
alomorfami (instrumental plural)
alomorfie (locative singular)
alomorfach (locative plural)
alomorfie (singular vocative)
alomorfy (plural vocative)
allomorf (alternative)

From alo- + -morf. First attested in 1957.

ref

Kwartalnik of the Instytut Polsko-Radziecki (in Polish), 1957, page 546

alomorf in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

(linguistics) allomorph (any of the different phonological representations of a morpheme)


afiks

afiks (nominative singular)
afiksy (nominative plural)
afiksu (genitive singular)
afiksów (genitive plural)
afiksowi (dative singular)
afiksom (dative plural)
afiks (accusative singular)
afiksy (accusative plural)
afiksem (instrumental singular)
afiksami (instrumental plural)
afiksie (locative singular)
afiksach (locative plural)
afiksie (singular vocative)
afiksy (plural vocative)

Borrowed from French affixe, from Latin affixus. First attested in 1875.

afiksy fleksyjne

afiksy derywacyjne


prefiks

prefiks (nominative singular)
prefiksy (nominative plural)
prefiksu (genitive singular)
prefiksów (genitive plural)
prefiksowi (dative singular)
prefiksom (dative plural)
prefiks (accusative singular)
prefiksy (accusative plural)
prefiksem (instrumental singular)
prefiksami (instrumental plural)
prefiksie (locative singular)
prefiksach (locative plural)
prefiksie (singular vocative)
prefiksy (plural vocative)


sufiks

sufiks (nominative singular)
sufiksy (nominative plural)
sufiksu (genitive singular)
sufiksów (genitive plural)
sufiksowi (dative singular)
sufiksom (dative plural)
sufiks (accusative singular)
sufiksy (accusative plural)
sufiksem (instrumental singular)
sufiksami (instrumental plural)
sufiksie (locative singular)
sufiksach (locative plural)
sufiksie (singular vocative)
sufiksy (plural vocative)

Learned borrowing from Latin suffīxus, perfect past participle of Latin suffīgō. Doublet of sufit.


alofon

alofon (nominative singular)
alofony (nominative plural)
alofonu (genitive singular)
alofonów (genitive plural)
alofonowi (dative singular)
alofonom (dative plural)
alofon (accusative singular)
alofony (accusative plural)
alofonem (instrumental singular)
alofonami (instrumental plural)
alofonie (locative singular)
alofonach (locative plural)
alofonie (singular vocative)
alofony (plural vocative)
allofon (alternative)

Borrowed from French allophone. By surface analysis, alo- + -fon. First attested in 1948–1949.

Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “alofon”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN

alofon spółgłoski

jako alofon


anafora

anafora (nominative singular)
anafory (nominative plural)
anafory (genitive singular)
anafor (genitive plural)
anaforze (dative singular)
anaforom (dative plural)
anaforę (accusative singular)
anafory (accusative plural)
anaforą (instrumental singular)
anaforami (instrumental plural)
anaforze (locative singular)
anaforach (locative plural)
anaforo (singular vocative)
anafory (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναφορά (anaphorá). First attested in 1807.

ref

Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “anafora”, in Słownik języka polskiego

interpretacja anafory

zjawisko anafory

(linguistics) anaphora (expression that refers to a preceding expression)


afereza

afereza (nominative singular)
aferezy (genitive singular)
aferezie (dative singular)
aferezę (accusative singular)
aferezą (instrumental singular)
aferezie (locative singular)
aferezo (singular vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀφαίρεσῐς (aphaíresĭs). First attested in 1859.

ref

Gazeta Codzienna, number 222, 1859, page 3


alternant

alternant (nominative singular)
alternanty (nominative plural)
alternantu (genitive singular)
alternantów (genitive plural)
alternantowi (dative singular)
alternantom (dative plural)
alternant (accusative singular)
alternanty (accusative plural)
alternantem (instrumental singular)
alternantami (instrumental plural)
alternancie (locative singular)
alternantach (locative plural)
alternancie (singular vocative)
alternanty (plural vocative)

Learned borrowing from Latin alternantem. First attested in the 19th century.

lbor

(phonology) alternant (various realizations of alteration)


akcent

akcencik (diminutive)
akcent (nominative singular)
akcenty (nominative plural)
akcentu (genitive singular)
akcentów (genitive plural)
akcentowi (dative singular)
akcentom (dative plural)
akcent (accusative singular)
akcenty (accusative plural)
akcentem (instrumental singular)
akcentami (instrumental plural)
akcencie (locative singular)
akcentach (locative plural)
akcencie (singular vocative)
akcenty (plural vocative)

Learned borrowing from Latin accentus. First attested in 1566.

intonacja akcentu

zaznaczenie akcentów

rozmieszczenie akcentów

wzmocnienie akcentu

miejsce akcentu

pozycja akcentu

akcent pada na coś

(phonetics) accent, stress (stressed syllable of a word or expression)


długi

pl-adj

długi (comparative dłuższy, superlative najdłuższy, derived adverb długo, abbreviation dł.)

dłuższy (comparative)
najdłuższy (superlative)
dł. (abbreviation)
długi (masculine nominative singular)
długa (feminine nominative singular)
długie (neuter nominative singular)
dłudzy (nominative plural virile)
długie (nominative plural)
długiego (genitive masculine singular)
długiej (feminine genitive singular)
długiego (genitive neuter singular)
długich (genitive plural)
długich (genitive plural virile)
długiemu (dative masculine singular)
długiej (dative feminine singular)
długiemu (dative neuter singular)
długim (dative plural)
długim (dative plural virile)
długiego (accusative animate masculine singular)
długi (accusative inanimate masculine singular)
długą (accusative feminine singular)
długie (accusative neuter singular)
długich (accusative plural virile)
długie (accusative plural)
długim (instrumental masculine singular)
długą (feminine instrumental singular)
długim (instrumental neuter singular)
długimi (instrumental plural)
długimi (instrumental plural virile)
długim (locative masculine singular)
długiej (feminine locative singular)
długim (locative neuter singular)
długich (locative plural)
długich (locative plural virile)

(phonetics) long (of a vowel, taking more time in contrast to another)


akut

akutowy (adjective)
akut (nominative singular)
akuty (nominative plural)
akutu (genitive singular)
akutów (genitive plural)
akutowi (dative singular)
akutom (dative plural)
akut (accusative singular)
akuty (accusative plural)
akutem (instrumental singular)
akutami (instrumental plural)
akucie (locative singular)
akutach (locative plural)
akucie (singular vocative)
akuty (plural vocative)

Learned borrowing from Latin acūtus. First attested in 1807.

ref

Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “akut”, in Słownik języka polskiego


rzeczownik

rzeczownik (nominative singular)
rzeczowniki (nominative plural)
rzeczownika (genitive singular)
rzeczowników (genitive plural)
rzeczownikowi (dative singular)
rzeczownikom (dative plural)
rzeczownik (accusative singular)
rzeczowniki (accusative plural)
rzeczownikiem (instrumental singular)
rzeczownikami (instrumental plural)
rzeczowniku (locative singular)
rzeczownikach (locative plural)
rzeczowniku (singular vocative)
rzeczowniki (plural vocative)

/ʐɛˈt͡ʂɔv.ɲik/

From rzeczowy + -nik. Calque of Latin substantīvum.


czasownik

pl-noun

czasownik m inan (related adjective czasownikowy)

czasownikowy (adjective)
czasownik (nominative singular)
czasowniki (nominative plural)
czasownika (genitive singular)
czasowników (genitive plural)
czasownikowi (dative singular)
czasownikom (dative plural)
czasownik (accusative singular)
czasowniki (accusative plural)
czasownikiem (instrumental singular)
czasownikami (instrumental plural)
czasowniku (locative singular)
czasownikach (locative plural)
czasowniku (singular vocative)
czasowniki (plural vocative)

From czasowy + -nik. Calque of German Zeitwort.

(grammar) verb (grammatical category of words that indicate an action, event or a state)


liczebnik

liczebnik (nominative singular)
liczebniki (nominative plural)
liczebnika (genitive singular)
liczebników (genitive plural)
liczebnikowi (dative singular)
liczebnikom (dative plural)
liczebnik (accusative singular)
liczebniki (accusative plural)
liczebnikiem (instrumental singular)
liczebnikami (instrumental plural)
liczebniku (locative singular)
liczebnikach (locative plural)
liczebniku (singular vocative)
liczebniki (plural vocative)

From liczba + -nik. Calque of Latin numerāle.


tautologia

tautologia (nominative singular)
tautologie (nominative plural)
tautologii (genitive singular)
tautologii (genitive plural)
tautologij (archaic genitive plural)
tautologii (dative singular)
tautologiom (dative plural)
tautologię (accusative singular)
tautologie (accusative plural)
tautologią (instrumental singular)
tautologiami (instrumental plural)
tautologii (locative singular)
tautologiach (locative plural)
tautologio (singular vocative)
tautologie (plural vocative)

From tauto- (“tauto-”) + -logia (“-logics”).


aspirata

aspirata (nominative singular)
aspiraty (nominative plural)
aspiraty (genitive singular)
aspirat (genitive plural)
aspiracie (dative singular)
aspiratom (dative plural)
aspiratę (accusative singular)
aspiraty (accusative plural)
aspiratą (instrumental singular)
aspiratami (instrumental plural)
aspiracie (locative singular)
aspiratach (locative plural)
aspirato (singular vocative)
aspiraty (plural vocative)

(phonology) aspirate (a sound produced by aspiration)


liczba

liczba (nominative singular)
liczby (nominative plural)
liczby (genitive singular)
liczb (genitive plural)
liczbie (dative singular)
liczbom (dative plural)
liczbę (accusative singular)
liczby (accusative plural)
liczbą (instrumental singular)
liczbami (instrumental plural)
liczbie (locative singular)
liczbach (locative plural)
liczbo (singular vocative)
liczby (plural vocative)
lidzba (alternative Middle Polish)

Inherited from Old Polish liczba. By surface analysis, liczyć + -ba.

(grammar) number (of a word or phrase, the state of being singular, dual or plural, shown by inflection)


otwarty

pl-adj

otwarty (not generally comparable, comparative otwartszy or bardziej otwarty, superlative najotwartszy or najbardziej otwarty, derived adverb otwarcie)

otwartszy (comparative)
bardziej otwarty (comparative)
najotwartszy (superlative)
najbardziej otwarty (superlative)
otwarty (masculine nominative singular)
otwarta (feminine nominative singular)
otwarte (neuter nominative singular)
otwarci (nominative plural virile)
otwarte (nominative plural)
otwartego (genitive masculine singular)
otwartej (feminine genitive singular)
otwartego (genitive neuter singular)
otwartych (genitive plural)
otwartych (genitive plural virile)
otwartemu (dative masculine singular)
otwartej (dative feminine singular)
otwartemu (dative neuter singular)
otwartym (dative plural)
otwartym (dative plural virile)
otwartego (accusative animate masculine singular)
otwarty (accusative inanimate masculine singular)
otwartą (accusative feminine singular)
otwarte (accusative neuter singular)
otwartych (accusative plural virile)
otwarte (accusative plural)
otwartym (instrumental masculine singular)
otwartą (feminine instrumental singular)
otwartym (instrumental neuter singular)
otwartymi (instrumental plural)
otwartymi (instrumental plural virile)
otwartym (locative masculine singular)
otwartej (feminine locative singular)
otwartym (locative neuter singular)
otwartych (locative plural)
otwartych (locative plural virile)

Inherited from Old Polish otwarty. By surface analysis, odewrzeć + -ty.

(phonology) open (of a vowel; uttered with a relatively wide opening of the articulating organs)


rząd

rządowy (diminutive)
rząd (nominative singular)
rządy (nominative plural)
rządu (genitive singular)
rządów (genitive plural)
rządowi (dative singular)
rządom (dative plural)
rząd (accusative singular)
rządy (accusative plural)
rządem (instrumental singular)
rządami (instrumental plural)
rządzie (locative singular)
rządach (locative plural)
rządzie (singular vocative)
rządy (plural vocative)

Deverbal from rządzić. First attested in the 16th century.

ref

Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “rząd”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

(grammar, linguistics) government (relationship between a word and its dependents)


akcja

akcyjny (adjective)
akcja (nominative singular)
akcje (nominative plural)
akcji (genitive singular)
akcji (genitive plural)
akcyj (archaic genitive plural)
akcji (dative singular)
akcjom (dative plural)
akcję (accusative singular)
akcje (accusative plural)
akcją (instrumental singular)
akcjami (instrumental plural)
akcji (locative singular)
akcjach (locative plural)
akcjo (singular vocative)
akcje (plural vocative)
akcyja (alternative Middle Polish)
akcya (alternative)

→ Kashubian: akcjô

Learned borrowing from Latin āctiō (“act of doing or making”). Sense 1 and sense 6 are semantic loans from German Aktion or French action. First attested in 1553.


czas przyszły

czas przyszły (nominative singular)
czasy przyszłe (nominative plural)
czasu przyszłego (genitive singular)
czasów przyszłych (genitive plural)
czasowi przyszłemu (dative singular)
czasom przyszłym (dative plural)
czas przyszły (accusative singular)
czasy przyszłe (accusative plural)
czasem przyszłym (instrumental singular)
czasami przyszłymi (instrumental plural)
czasie przyszłym (locative singular)
czasach przyszłych (locative plural)
czasie przyszły (singular vocative)
czasy przyszłe (plural vocative)

/ˈt͡ʂas ˈpʂɘ.ʂwɘ/


podmiot

podmiot (nominative singular)
podmioty (nominative plural)
podmiotu (genitive singular)
podmiotów (genitive plural)
podmiotowi (dative singular)
podmiotom (dative plural)
podmiot (accusative singular)
podmioty (accusative plural)
podmiotem (instrumental singular)
podmiotami (instrumental plural)
podmiocie (locative singular)
podmiotach (locative plural)
podmiocie (singular vocative)
podmioty (plural vocative)

→ Czech: podmět

Deverbal of pod- (“below, under”) + miotać (“to fling, to hurl”). Calque of Latin subjectum.


temat

pl-noun

temat m inan (diminutive temacik, related adjective tematowy or tematyczny)

temacik (diminutive)
tematowy (adjective)
tematyczny (adjective)
temat (nominative singular)
tematy (nominative plural)
tematu (genitive singular)
tematów (genitive plural)
tematowi (dative singular)
tematom (dative plural)
temat (accusative singular)
tematy (accusative plural)
tematem (instrumental singular)
tematami (instrumental plural)
temacie (locative singular)
tematach (locative plural)
temacie (singular vocative)
tematy (plural vocative)

Learned borrowing from Latin thema (genitive thematis). First attested in the 19th century. Compare Kashubian téma and Silesian tymat.

ref

J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “temat”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 41

Coordinate term: remat

(linguistics) theme, topic (what is generally being talked about)

(grammar) stem (part of a word invariant under inflection)


przedmiot

pl-noun

przedmiot m inan (diminutive przedmiocik, related adjective przedmiotowy)

przedmiocik (diminutive)
przedmiotowy (adjective)
przedmiot (nominative singular)
przedmioty (nominative plural)
przedmiotu (genitive singular)
przedmiotów (genitive plural)
przedmiotowi (dative singular)
przedmiotom (dative plural)
przedmiot (accusative singular)
przedmioty (accusative plural)
przedmiotem (instrumental singular)
przedmiotami (instrumental plural)
przedmiocie (locative singular)
przedmiotach (locative plural)
przedmiocie (singular vocative)
przedmioty (plural vocative)

desctree

→ Czech: předmět
→ Serbo-Croatian: predmet
→ Slovene: predmet

→ Russian: предме́т (predmét)
→ Ingrian: predmetta
→ Romanian: predmet

→ Silesian: przedmiot

→ Slovak: predmet

Deverbal of przed- (“in front of, before”) + miotać (“to fling, to hurl”), modelled on podmiot or przymiot. Calque of Latin obiectum. First attested in the end of the 18th century.

ref

Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “przedmiot”, in Słownik języka polskiego

Coordinate term: podmiot

(countable, grammar) object (noun phrase which is an internal complement of a verb phrase)


pierwiastek

pierwiastek (nominative singular)
pierwiastki (nominative plural)
pierwiastka (genitive singular)
pierwiastków (genitive plural)
pierwiastkowi (dative singular)
pierwiastkom (dative plural)
pierwiastek (accusative singular)
pierwiastki (accusative plural)
pierwiastkiem (instrumental singular)
pierwiastkami (instrumental plural)
pierwiastku (locative singular)
pierwiastkach (locative plural)
pierwiastku (singular vocative)
pierwiastki (plural vocative)

(linguistics) radical (element of a logogram)


obiekt

pl-noun

obiekt m inan (diminutive obiekcik, related adjective obiektowy)

obiekcik (diminutive)
obiektowy (adjective)
obiekt (nominative singular)
obiekty (nominative plural)
obiektu (genitive singular)
obiektów (genitive plural)
obiektowi (dative singular)
obiektom (dative plural)
obiekt (accusative singular)
obiekty (accusative plural)
obiektem (instrumental singular)
obiektami (instrumental plural)
obiekcie (locative singular)
obiektach (locative plural)
obiekcie (singular vocative)
obiekty (plural vocative)
objekt (alternative)

→ Kashubian: obiekt

Borrowed from German Objekt. First attested in 1743.

ref

Wiesław Morawski (22.01.2021) “OBIEKT”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

(obsolete, grammar) object (noun phrase which is an internal complement of a verb phrase or a prepositional phrase)


bohater

pl-noun

bohater m pers (female equivalent bohaterka)

bohaterka (feminine)
bohater (nominative singular)
bohaterowie (nominative plural)
bohaterzy (nominative plural)
bohatera (genitive singular)
bohaterów (genitive plural)
bohaterowi (dative singular)
bohaterom (dative plural)
bohatera (accusative singular)
bohaterów (accusative plural)
bohaterem (instrumental singular)
bohaterami (instrumental plural)
bohaterze (locative singular)
bohaterach (locative plural)
bohaterze (singular vocative)
bohaterowie (plural vocative)
bohaterzy (plural vocative)
bohatyr (alternative obsolete)

Borrowed from Old East Slavic богатꙑрь (bogatyrĭ), from a Turkic language. First attested in 1606. Doublet of bogatyr. Compare Kyrgyz баатыр (baatır), Mongolian баатар (baatar) and Persian بهادر (bahâdor).

główny bohater

tytułowy bohater

filmowy bohater

bohater literacki

pierwszoplanowy bohater

telewizyjny bohater

bohater baśni

bohater dramatu

bohater powieści

bohater utworu

bohater filmu

bohater książki

bohater epopei/eposu

bohater serialu

dzieje bohatera

losy bohatera

przygody bohatera

śledzić losy bohaterów

(film, literature, narratology) character, protagonist


mianownik

mianownik (nominative singular)
mianowniki (nominative plural)
mianownika (genitive singular)
mianowników (genitive plural)
mianownikowi (dative singular)
mianownikom (dative plural)
mianownik (accusative singular)
mianowniki (accusative plural)
mianownikiem (instrumental singular)
mianownikami (instrumental plural)
mianowniku (locative singular)
mianownikach (locative plural)
mianowniku (singular vocative)
mianowniki (plural vocative)

From mianować + -nik. Calque of Latin nōminātīvus.


dopełniacz

dopełniacz (nominative singular)
dopełniacze (nominative plural)
dopełniacza (genitive singular)
dopełniaczy (genitive plural)
dopełniaczowi (dative singular)
dopełniaczom (dative plural)
dopełniacz (accusative singular)
dopełniacze (accusative plural)
dopełniaczem (instrumental singular)
dopełniaczami (instrumental plural)
dopełniaczu (locative singular)
dopełniaczach (locative plural)
dopełniaczu (singular vocative)
dopełniacze (plural vocative)

From dopełniać (“to complement, complete, execute (a task)”) + -acz.


celownik

celownik (nominative singular)
celowniki (nominative plural)
celownika (genitive singular)
celowników (genitive plural)
celownikowi (dative singular)
celownikom (dative plural)
celownik (accusative singular)
celowniki (accusative plural)
celownikiem (instrumental singular)
celownikami (instrumental plural)
celowniku (locative singular)
celownikach (locative plural)
celowniku (singular vocative)
celowniki (plural vocative)


biernik

biernik (nominative singular)
bierniki (nominative plural)
biernika (genitive singular)
bierników (genitive plural)
biernikowi (dative singular)
biernikom (dative plural)
biernik (accusative singular)
bierniki (accusative plural)
biernikiem (instrumental singular)
biernikami (instrumental plural)
bierniku (locative singular)
biernikach (locative plural)
bierniku (singular vocative)
bierniki (plural vocative)

From bierny + -ik. First attested in 1813.

biernik liczby pojedynczej

biernik liczby mnogiej

forma biernika

dopełnienie w bierniku

rzeczownik w bierniku

wyrażony biernikiem


narzędnik

narzędnik (nominative singular)
narzędniki (nominative plural)
narzędnika (genitive singular)
narzędników (genitive plural)
narzędnikowi (dative singular)
narzędnikom (dative plural)
narzędnik (accusative singular)
narzędniki (accusative plural)
narzędnikiem (instrumental singular)
narzędnikami (instrumental plural)
narzędniku (locative singular)
narzędnikach (locative plural)
narzędniku (singular vocative)
narzędniki (plural vocative)


miejscownik

miejscownik (nominative singular)
miejscowniki (nominative plural)
miejscownika (genitive singular)
miejscowników (genitive plural)
miejscownikowi (dative singular)
miejscownikom (dative plural)
miejscownik (accusative singular)
miejscowniki (accusative plural)
miejscownikiem (instrumental singular)
miejscownikami (instrumental plural)
miejscowniku (locative singular)
miejscownikach (locative plural)
miejscowniku (singular vocative)
miejscowniki (plural vocative)


wołacz

wołacz (nominative singular)
wołacze (nominative plural)
wołacza (genitive singular)
wołaczy (genitive plural)
wołaczowi (dative singular)
wołaczom (dative plural)
wołacz (accusative singular)
wołacze (accusative plural)
wołaczem (instrumental singular)
wołaczami (instrumental plural)
wołaczu (locative singular)
wołaczach (locative plural)
wołaczu (singular vocative)
wołacze (plural vocative)

From wołać + -acz. Calque of Latin vocātīvus.


tłumaczenie

tłumaczenie (nominative singular)
tłumaczenia (nominative plural)
tłumaczenia (genitive singular)
tłumaczeń (genitive plural)
tłumaczeniu (dative singular)
tłumaczeniom (dative plural)
tłumaczenie (accusative singular)
tłumaczenia (accusative plural)
tłumaczeniem (instrumental singular)
tłumaczeniami (instrumental plural)
tłumaczeniu (locative singular)
tłumaczeniach (locative plural)
tłumaczenie (singular vocative)
tłumaczenia (plural vocative)

tłumaczenie ustne

tłumaczenie pisemne

(countable, translation studies) translation (act of translating between languages)


adverbium

adverbium (nominative singular)
adverbia (nominative plural)
adverbium (genitive singular)
adverbiów (genitive plural)
adverbium (dative singular)
adverbiom (dative plural)
adverbium (accusative singular)
adverbia (accusative plural)
adverbium (instrumental singular)
adverbiami (instrumental plural)
adverbium (locative singular)
adverbiach (locative plural)
adverbium (singular vocative)
adverbia (plural vocative)
adwerb (alternative Middle Polish)
adwerbium (alternative)

Learned borrowing from Latin adverbium. First attested in 1743–1745.

ref

Krystyna Siekierska (13.10.2014) “ADWERB”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]


przysłówek

przysłówek (nominative singular)
przysłówki (nominative plural)
przysłówka (genitive singular)
przysłówków (genitive plural)
przysłówkowi (dative singular)
przysłówkom (dative plural)
przysłówek (accusative singular)
przysłówki (accusative plural)
przysłówkiem (instrumental singular)
przysłówkami (instrumental plural)
przysłówku (locative singular)
przysłówkach (locative plural)
przysłówku (singular vocative)
przysłówki (plural vocative)

From przy- + słowo + -ek. Calque of Latin adverbium.


zdanie

pl-noun

zdanie n (diminutive zdanko, related adjective zdaniowy)

zdanko (diminutive)
zdaniowy (adjective)
zdanie (nominative singular)
zdania (nominative plural)
zdania (genitive singular)
zdań (genitive plural)
zdaniu (dative singular)
zdaniom (dative plural)
zdanie (accusative singular)
zdania (accusative plural)
zdaniem (instrumental singular)
zdaniami (instrumental plural)
zdaniu (locative singular)
zdaniach (locative plural)
zdanie (singular vocative)
zdania (plural vocative)

Inherited from Old Polish zdanie. By surface analysis, zdać + -anie.

(countable, grammar) sentence (grammatically complete series of words consisting of a subject and predicate)


gramatyka

gramatyka (nominative singular)
gramatyki (nominative plural)
gramatyki (genitive singular)
gramatyk (genitive plural)
gramatyce (dative singular)
gramatykom (dative plural)
gramatykę (accusative singular)
gramatyki (accusative plural)
gramatyką (instrumental singular)
gramatykami (instrumental plural)
gramatyce (locative singular)
gramatykach (locative plural)
gramatyko (singular vocative)
gramatyki (plural vocative)

Learned borrowing from Latin grammatica. Doublet of grymuar.

(grammar) grammar (rules for speaking and writing a language)


aspekt

aspekt (nominative singular)
aspekty (nominative plural)
aspektu (genitive singular)
aspektów (genitive plural)
aspektowi (dative singular)
aspektom (dative plural)
aspekt (accusative singular)
aspekty (accusative plural)
aspektem (instrumental singular)
aspektami (instrumental plural)
aspekcie (locative singular)
aspektach (locative plural)
aspekcie (singular vocative)
aspekty (plural vocative)

(grammar) aspect (a grammatical quality of a verb)


czasownik przechodni

czasownik przechodni (nominative singular)
czasowniki przechodnie (nominative plural)
czasownika przechodniego (genitive singular)
czasowników przechodnich (genitive plural)
czasownikowi przechodniemu (dative singular)
czasownikom przechodnim (dative plural)
czasownik przechodni (accusative singular)
czasowniki przechodnie (accusative plural)
czasownikiem przechodnim (instrumental singular)
czasownikami przechodnimi (instrumental plural)
czasowniku przechodnim (locative singular)
czasownikach przechodnich (locative plural)
czasowniku przechodni (singular vocative)
czasowniki przechodnie (plural vocative)


krótki

pl-adj

krótki (comparative krótszy, superlative najkrótszy, derived adverb krótko)

krótszy (comparative)
najkrótszy (superlative)
krótki (masculine nominative singular)
krótka (feminine nominative singular)
krótkie (neuter nominative singular)
krótcy (nominative plural virile)
krótkie (nominative plural)
krótkiego (genitive masculine singular)
krótkiej (feminine genitive singular)
krótkiego (genitive neuter singular)
krótkich (genitive plural)
krótkich (genitive plural virile)
krótkiemu (dative masculine singular)
krótkiej (dative feminine singular)
krótkiemu (dative neuter singular)
krótkim (dative plural)
krótkim (dative plural virile)
krótkiego (accusative animate masculine singular)
krótki (accusative inanimate masculine singular)
krótką (accusative feminine singular)
krótkie (accusative neuter singular)
krótkich (accusative plural virile)
krótkie (accusative plural)
krótkim (instrumental masculine singular)
krótką (feminine instrumental singular)
krótkim (instrumental neuter singular)
krótkimi (instrumental plural)
krótkimi (instrumental plural virile)
krótkim (locative masculine singular)
krótkiej (feminine locative singular)
krótkim (locative neuter singular)
krótkich (locative plural)
krótkich (locative plural virile)

short (having little duration)
(phonology) short


fraza

fraza (nominative singular)
frazy (nominative plural)
frazy (genitive singular)
fraz (genitive plural)
frazie (dative singular)
frazom (dative plural)
frazę (accusative singular)
frazy (accusative plural)
frazą (instrumental singular)
frazami (instrumental plural)
frazie (locative singular)
frazach (locative plural)
frazo (singular vocative)
frazy (plural vocative)

Borrowed from French phrase, from Late Latin phrasis, from Ancient Greek φράσις (phrásis). Doublet of frazes (“cliché”).

(grammar) phrase (group of two or more words that express an idea but do not form a complete sentence)


przypadek

przypadek (nominative singular)
przypadki (nominative plural)
przypadka (genitive singular)
przypadków (genitive plural)
przypadkowi (dative singular)
przypadkom (dative plural)
przypadek (accusative singular)
przypadki (accusative plural)
przypadkiem (instrumental singular)
przypadkami (instrumental plural)
przypadku (locative singular)
przypadkach (locative plural)
przypadku (singular vocative)
przypadki (plural vocative)

Inherited from Old Polish przypadek. By surface analysis, przypadać + -ek. Sense 2, sense 3, sense 4 and sense 1 are semantic loans from Latin cāsus, which displaced spadek. Compare Czech případek, Kashubian przëpôdk, and Russian припа́док (pripádok). Further compare Hungarian eset and German Fall.


strona

pl-noun

strona f (diminutive stronka, abbreviation s. or str. or ss. or pp.)

stronka (diminutive)
s. (abbreviation)
str. (abbreviation)
ss. (abbreviation)
pp. (abbreviation)
strona (nominative singular)
strony (nominative plural)
strony (genitive singular)
stron (genitive plural)
stronie (dative singular)
stronom (dative plural)
stronę (accusative singular)
strony (accusative plural)
stroną (instrumental singular)
stronami (instrumental plural)
stronie (locative singular)
stronach (locative plural)
strono (singular vocative)
strony (plural vocative)

Inherited from Old Polish strona. Sense 11 is a semantic loan from Latin genus verbī, English voice, and German Diathese, and sense 3 is a semantic loan from English website, webpage, German Webseite, French page, and Russian ве́б-страни́ца (véb-straníca).

sl

ве́б-страни́ца

strona czynna

strona bierna

strona zwrotna

(grammar) voice (particular way of inflecting or conjugating verbs, or a particular form of a verb, by means of which is indicated the relation of the subject of the verb to the action which the verb expresses)


akuzatyw

akuzatyw (nominative singular)
akuzatywy (nominative plural)
akuzatywu (genitive singular)
akuzatywów (genitive plural)
akuzatywowi (dative singular)
akuzatywom (dative plural)
akuzatyw (accusative singular)
akuzatywy (accusative plural)
akuzatywem (instrumental singular)
akuzatywami (instrumental plural)
akuzatywie (locative singular)
akuzatywach (locative plural)
akuzatywie (singular vocative)
akuzatywy (plural vocative)

Learned borrowing from Latin accūsātīvus. First attested in 1700.

ref

Krystyna Siekierska (02.04.2019) “AKUZATYW”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

akuzatyw in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

(dated, grammar) accusative case, accusative


przymiotnik

przymiotnik (nominative singular)
przymiotniki (nominative plural)
przymiotnika (genitive singular)
przymiotników (genitive plural)
przymiotnikowi (dative singular)
przymiotnikom (dative plural)
przymiotnik (accusative singular)
przymiotniki (accusative plural)
przymiotnikiem (instrumental singular)
przymiotnikami (instrumental plural)
przymiotniku (locative singular)
przymiotnikach (locative plural)
przymiotniku (singular vocative)
przymiotniki (plural vocative)

From przymiot + -nik. Calque of Latin adiectīvum. Compare Ukrainian прикме́тник (prykmétnyk).

(grammar) adjective (a word that modifies a noun or noun phrase or describes a noun’s referent)


rodzaj

pl-noun

rodzaj m inan (related adjective rodzajowy, abbreviation r. or rodz.)

rodzajowy (adjective)
r. (abbreviation)
rodz. (abbreviation)
rodzaj (nominative singular)
rodzaje (nominative plural)
rodzaju (genitive singular)
rodzajów (genitive plural)
rodzai (genitive plural)
rodzajowi (dative singular)
rodzajom (dative plural)
rodzaj (accusative singular)
rodzaje (accusative plural)
rodzajem (instrumental singular)
rodzajami (instrumental plural)
rodzaju (locative singular)
rodzajach (locative plural)
rodzaju (singular vocative)
rodzaje (plural vocative)

(grammar) gender (system of noun concordance)


sposób

sposób m inan (diminutive (dialectal) sposobik)

sposobik (dialectal diminutive)
sposób (nominative singular)
sposoby (nominative plural)
sposobu (genitive singular)
sposobów (genitive plural)
sposobowi (dative singular)
sposobom (dative plural)
sposób (accusative singular)
sposoby (accusative plural)
sposobem (instrumental singular)
sposobami (instrumental plural)
sposobie (locative singular)
sposobach (locative plural)
sposobie (singular vocative)
sposoby (plural vocative)

Inherited from Old Polish sposób. By surface analysis, deverbal from sposobić.


spójnik

spójnik (nominative singular)
spójniki (nominative plural)
spójnika (genitive singular)
spójników (genitive plural)
spójnikowi (dative singular)
spójnikom (dative plural)
spójnik (accusative singular)
spójniki (accusative plural)
spójnikiem (instrumental singular)
spójnikami (instrumental plural)
spójniku (locative singular)
spójnikach (locative plural)
spójniku (singular vocative)
spójniki (plural vocative)


męski

pl-adj

męski (comparative bardziej męski or męższy, superlative najbardziej męski or najmęższy, derived adverb męsko)

bardziej męski (comparative)
męższy (comparative)
najbardziej męski (superlative)
najmęższy (superlative)
męski (masculine nominative singular)
męska (feminine nominative singular)
męskie (neuter nominative singular)
męscy (nominative plural virile)
męskie (nominative plural)
męskiego (genitive masculine singular)
męskiej (feminine genitive singular)
męskiego (genitive neuter singular)
męskich (genitive plural)
męskich (genitive plural virile)
męskiemu (dative masculine singular)
męskiej (dative feminine singular)
męskiemu (dative neuter singular)
męskim (dative plural)
męskim (dative plural virile)
męskiego (accusative animate masculine singular)
męski (accusative inanimate masculine singular)
męską (accusative feminine singular)
męskie (accusative neuter singular)
męskich (accusative plural virile)
męskie (accusative plural)
męskim (instrumental masculine singular)
męską (feminine instrumental singular)
męskim (instrumental neuter singular)
męskimi (instrumental plural)
męskimi (instrumental plural virile)
męskim (locative masculine singular)
męskiej (feminine locative singular)
męskim (locative neuter singular)
męskich (locative plural)
męskich (locative plural virile)

Inherited from Old Polish męzki. By surface analysis, mąż + -ski.

rodzaj męski


przyimek

przyimek (nominative singular)
przyimki (nominative plural)
przyimka (genitive singular)
przyimków (genitive plural)
przyimkowi (dative singular)
przyimkom (dative plural)
przyimek (accusative singular)
przyimki (accusative plural)
przyimkiem (instrumental singular)
przyimkami (instrumental plural)
przyimku (locative singular)
przyimkach (locative plural)
przyimku (singular vocative)
przyimki (plural vocative)

(grammar) preposition, adposition (narrow sense)


odmiana

odmiana (nominative singular)
odmiany (nominative plural)
odmiany (genitive singular)
odmian (genitive plural)
odmianie (dative singular)
odmianom (dative plural)
odmianę (accusative singular)
odmiany (accusative plural)
odmianą (instrumental singular)
odmianami (instrumental plural)
odmianie (locative singular)
odmianach (locative plural)
odmiano (singular vocative)
odmiany (plural vocative)


żeński

żeński (comparative bardziej żeński, superlative najbardziej żeński, derived adverb żeńsko, abbreviation ż.)

bardziej żeński (comparative)
najbardziej żeński (superlative)
ż. (abbreviation)
żeński (masculine nominative singular)
żeńska (feminine nominative singular)
żeńskie (neuter nominative singular)
żeńscy (nominative plural virile)
żeńskie (nominative plural)
żeńskiego (genitive masculine singular)
żeńskiej (feminine genitive singular)
żeńskiego (genitive neuter singular)
żeńskich (genitive plural)
żeńskich (genitive plural virile)
żeńskiemu (dative masculine singular)
żeńskiej (dative feminine singular)
żeńskiemu (dative neuter singular)
żeńskim (dative plural)
żeńskim (dative plural virile)
żeńskiego (accusative animate masculine singular)
żeński (accusative inanimate masculine singular)
żeńską (accusative feminine singular)
żeńskie (accusative neuter singular)
żeńskich (accusative plural virile)
żeńskie (accusative plural)
żeńskim (instrumental masculine singular)
żeńską (feminine instrumental singular)
żeńskim (instrumental neuter singular)
żeńskimi (instrumental plural)
żeńskimi (instrumental plural virile)
żeńskim (locative masculine singular)
żeńskiej (feminine locative singular)
żeńskim (locative neuter singular)
żeńskich (locative plural)
żeńskich (locative plural virile)

Inherited from Old Polish żeński, from Proto-Slavic *žènьskъ. By surface analysis, żona + -ski.


postać

postaciowy (adjective)
postać (nominative singular)
postacie (nominative plural)
postaci (nominative plural)
postaci (genitive singular)
postaci (genitive plural)
postaci (dative singular)
postaciom (dative plural)
postać (accusative singular)
postacie (accusative plural)
postaci (accusative plural)
postacią (instrumental singular)
postaciami (instrumental plural)
postaci (locative singular)
postaciach (locative plural)
postaci (singular vocative)
postacie (plural vocative)
postaci (plural vocative)

Inherited from Old Polish postać (noun). Compare Russian стать (statʹ) (noun), Ukrainian стать (statʹ) and постать (postatʹ).

Near-synonym: figura

(narratology) character (agent within a story)

(obsolete, grammar) aspect (grammatical quality of a verb which determines the relationship of the speaker to the internal temporal flow of the event which the verb describes)


przedimek

przedimek (nominative singular)
przedimki (nominative plural)
przedimka (genitive singular)
przedimków (genitive plural)
przedimkowi (dative singular)
przedimkom (dative plural)
przedimek (accusative singular)
przedimki (accusative plural)
przedimkiem (instrumental singular)
przedimkami (instrumental plural)
przedimku (locative singular)
przedimkach (locative plural)
przedimku (singular vocative)
przedimki (plural vocative)


daktyl

pl-noun

daktyl m animal or m inan (related adjective daktylowy)

daktyl m animal or (canonical inanimate masculine)
daktylowy (adjective)
daktyl (nominative singular)
daktyle (nominative plural)
daktyla (genitive singular)
daktyli (genitive plural)
daktylów (genitive plural)
daktylowi (dative singular)
daktylom (dative plural)
daktyla (accusative singular)
daktyl (accusative singular)
daktyle (accusative plural)
daktylem (instrumental singular)
daktylami (instrumental plural)
daktylu (locative singular)
daktylach (locative plural)
daktylu (singular vocative)
daktyle (plural vocative)

(poetry, prosody) dactyl (metrical foot of three syllables (— ⏑ ⏑), one long followed by two short, or one accented followed by two unaccented)


stopień

st. (abbreviation)
stopień (nominative singular)
stopnie (nominative plural)
stopnia (genitive singular)
stopni (genitive plural)
stopniowi (dative singular)
stopniom (dative plural)
stopień (accusative singular)
stopnie (accusative plural)
stopniem (instrumental singular)
stopniami (instrumental plural)
stopniu (locative singular)
stopniach (locative plural)
stopniu (singular vocative)
stopnie (plural vocative)

(countable, linguistics, grammar) degree of comparison (a form of an adjective that indicates a different degree of the attribute the adjective denotes; like the positive, comparative and superlative forms)


wykrzyknik

wykrzyknik (nominative singular)
wykrzykniki (nominative plural)
wykrzyknika (genitive singular)
wykrzykników (genitive plural)
wykrzyknikowi (dative singular)
wykrzyknikom (dative plural)
wykrzyknik (accusative singular)
wykrzykniki (accusative plural)
wykrzyknikiem (instrumental singular)
wykrzyknikami (instrumental plural)
wykrzykniku (locative singular)
wykrzyknikach (locative plural)
wykrzykniku (singular vocative)
wykrzykniki (plural vocative)

(linguistics, grammar) interjection, exclamation (part of speech)


artykulacja

artykulacja (nominative singular)
artykulacji (genitive singular)
artykulacji (dative singular)
artykulację (accusative singular)
artykulacją (instrumental singular)
artykulacji (locative singular)
artykulacjo (singular vocative)

Learned borrowing from Latin articulātiō.

lbor

miejsce artykulacji

(linguistics) articulation (the manner in which a phoneme is pronounced)


lingwistyka

lingwistyka (nominative singular)
lingwistyki (genitive singular)
lingwistyce (dative singular)
lingwistykę (accusative singular)
lingwistyką (instrumental singular)
lingwistyce (locative singular)
lingwistyko (singular vocative)

Internationalism; compare English linguistics, French linguistique, German Linguistik, ultimately from German Linguistik, from Latin linguisticus.

(linguistics) linguistics (scientific study of language)


językoznawstwo

językoznawstwo (nominative singular)
językoznawstwa (genitive singular)
językoznawstwu (dative singular)
językoznawstwo (accusative singular)
językoznawstwem (instrumental singular)
językoznawstwie (locative singular)
językoznawstwo (singular vocative)

From język + -o- + -znawstwo. Calque of German Sprachwissenschaft.


palatalizacja

palatalizacja (nominative singular)
palatalizacje (nominative plural)
palatalizacji (genitive singular)
palatalizacji (genitive plural)
palatalizacyj (archaic genitive plural)
palatalizacji (dative singular)
palatalizacjom (dative plural)
palatalizację (accusative singular)
palatalizacje (accusative plural)
palatalizacją (instrumental singular)
palatalizacjami (instrumental plural)
palatalizacji (locative singular)
palatalizacjach (locative plural)
palatalizacjo (singular vocative)
palatalizacje (plural vocative)


depalatalizacja

depalatalizacja (nominative singular)
depalatalizacje (nominative plural)
depalatalizacji (genitive singular)
depalatalizacji (genitive plural)
depalatalizacyj (archaic genitive plural)
depalatalizacji (dative singular)
depalatalizacjom (dative plural)
depalatalizację (accusative singular)
depalatalizacje (accusative plural)
depalatalizacją (instrumental singular)
depalatalizacjami (instrumental plural)
depalatalizacji (locative singular)
depalatalizacjach (locative plural)
depalatalizacjo (singular vocative)
depalatalizacje (plural vocative)


dyspalatalizacja

dyspalatalizacja (nominative singular)
dyspalatalizacje (nominative plural)
dyspalatalizacji (genitive singular)
dyspalatalizacji (genitive plural)
dyspalatalizacyj (archaic genitive plural)
dyspalatalizacji (dative singular)
dyspalatalizacjom (dative plural)
dyspalatalizację (accusative singular)
dyspalatalizacje (accusative plural)
dyspalatalizacją (instrumental singular)
dyspalatalizacjami (instrumental plural)
dyspalatalizacji (locative singular)
dyspalatalizacjach (locative plural)
dyspalatalizacjo (singular vocative)
dyspalatalizacje (plural vocative)


eksplozja

eksplozja (nominative singular)
eksplozje (nominative plural)
eksplozji (genitive singular)
eksplozji (genitive plural)
eksplozyj (archaic genitive plural)
eksplozji (dative singular)
eksplozjom (dative plural)
eksplozję (accusative singular)
eksplozje (accusative plural)
eksplozją (instrumental singular)
eksplozjami (instrumental plural)
eksplozji (locative singular)
eksplozjach (locative plural)
eksplozjo (singular vocative)
eksplozje (plural vocative)

Internationalism; compare English explosion, French explosion, German Explosion, ultimately from Latin explosiō.

(phonology) explosion (release of a sound)


implozja

implozja (nominative singular)
implozje (nominative plural)
implozji (genitive singular)
implozji (genitive plural)
implozyj (archaic genitive plural)
implozji (dative singular)
implozjom (dative plural)
implozję (accusative singular)
implozje (accusative plural)
implozją (instrumental singular)
implozjami (instrumental plural)
implozji (locative singular)
implozjach (locative plural)
implozjo (singular vocative)
implozje (plural vocative)

Internationalism; compare English implosion, French implosion, German Implosion, ultimately from Latin implosiō.

(phonology) implosion (of the organs of speech)


wątek

wątek (nominative singular)
wątki (nominative plural)
wątku (genitive singular)
wątków (genitive plural)
wątkowi (dative singular)
wątkom (dative plural)
wątek (accusative singular)
wątki (accusative plural)
wątkiem (instrumental singular)
wątkami (instrumental plural)
wątku (locative singular)
wątkach (locative plural)
wątku (singular vocative)
wątki (plural vocative)

Inherited from Old Polish wątek, from Proto-Slavic *ǫtъkъ.

(narratology) subplot (separate chain of events within a plot of the story)


sandhi

Learned borrowing from Sanskrit संधि (saṃdhi).

(phonology) sandhi (any of a wide variety of phonological processes that occur at morpheme or word boundaries, such as the fusion of sounds across word boundaries and the alteration of sounds due to neighboring sounds or due to the grammatical function of adjacent words)


miękki

pl-adj

miękki (comparative miększy, superlative najmiększy, derived adverb miękko)

miększy (comparative)
najmiększy (superlative)
miękki (masculine nominative singular)
miękka (feminine nominative singular)
miękkie (neuter nominative singular)
miękcy (nominative plural virile)
miękkie (nominative plural)
miękkiego (genitive masculine singular)
miękkiej (feminine genitive singular)
miękkiego (genitive neuter singular)
miękkich (genitive plural)
miękkich (genitive plural virile)
miękkiemu (dative masculine singular)
miękkiej (dative feminine singular)
miękkiemu (dative neuter singular)
miękkim (dative plural)
miękkim (dative plural virile)
miękkiego (accusative animate masculine singular)
miękki (accusative inanimate masculine singular)
miękką (accusative feminine singular)
miękkie (accusative neuter singular)
miękkich (accusative plural virile)
miękkie (accusative plural)
miękkim (instrumental masculine singular)
miękką (feminine instrumental singular)
miękkim (instrumental neuter singular)
miękkimi (instrumental plural)
miękkimi (instrumental plural virile)
miękkim (locative masculine singular)
miękkiej (feminine locative singular)
miękkim (locative neuter singular)
miękkich (locative plural)
miękkich (locative plural virile)
miętki (alternative)

miękki znak


równy

równy (not generally comparable, comparative równiejszy or bardziej równy, superlative najrówniejszy or najbardziej równy, derived adverb równo)

równiejszy (comparative)
bardziej równy (comparative)
najrówniejszy (superlative)
najbardziej równy (superlative)
równy (masculine nominative singular)
równa (feminine nominative singular)
równe (neuter nominative singular)
równi (nominative plural virile)
równe (nominative plural)
równego (genitive masculine singular)
równej (feminine genitive singular)
równego (genitive neuter singular)
równych (genitive plural)
równych (genitive plural virile)
równemu (dative masculine singular)
równej (dative feminine singular)
równemu (dative neuter singular)
równym (dative plural)
równym (dative plural virile)
równego (accusative animate masculine singular)
równy (accusative inanimate masculine singular)
równą (accusative feminine singular)
równe (accusative neuter singular)
równych (accusative plural virile)
równe (accusative plural)
równym (instrumental masculine singular)
równą (feminine instrumental singular)
równym (instrumental neuter singular)
równymi (instrumental plural)
równymi (instrumental plural virile)
równym (locative masculine singular)
równej (feminine locative singular)
równym (locative neuter singular)
równych (locative plural)
równych (locative plural virile)
równi (alternative Middle Polish)
rówień (alternative Middle Polish)
rówien (alternative obsolete)

stopień równy

(grammar, not comparable) positive (not inflected for degree of comparison)


wymiana

wymiana (nominative singular)
wymiany (nominative plural)
wymiany (genitive singular)
wymian (genitive plural)
wymianie (dative singular)
wymianom (dative plural)
wymianę (accusative singular)
wymiany (accusative plural)
wymianą (instrumental singular)
wymianami (instrumental plural)
wymianie (locative singular)
wymianach (locative plural)
wymiano (singular vocative)
wymiany (plural vocative)

Deverbal from wymienić. First attested in the 16th century. Compare Kashubian wëmiana and Slovincian wëmjêna.

ref

Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “wymiana”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

(linguistics) alternation (a spelling and pronunciation shift observed while declining a word, due to historical pronunciation shifts)


samogłoska

samogłoska (nominative singular)
samogłoski (nominative plural)
samogłoski (genitive singular)
samogłosek (genitive plural)
samogłosce (dative singular)
samogłoskom (dative plural)
samogłoskę (accusative singular)
samogłoski (accusative plural)
samogłoską (instrumental singular)
samogłoskami (instrumental plural)
samogłosce (locative singular)
samogłoskach (locative plural)
samogłosko (singular vocative)
samogłoski (plural vocative)

Coordinate term: spółgłoska


spółgłoska

spółgłoska (nominative singular)
spółgłoski (nominative plural)
spółgłoski (genitive singular)
spółgłosek (genitive plural)
spółgłosce (dative singular)
spółgłoskom (dative plural)
spółgłoskę (accusative singular)
spółgłoski (accusative plural)
spółgłoską (instrumental singular)
spółgłoskami (instrumental plural)
spółgłosce (locative singular)
spółgłoskach (locative plural)
spółgłosko (singular vocative)
spółgłoski (plural vocative)


artykuł

pl-noun

artykuł m inan (diminutive artykulik, augmentative artykulisko, related adjective artykułowy, abbreviation art. or artyk.)

artykulik (diminutive)
artykulisko (augmentative)
artykułowy (adjective)
art. (abbreviation)
artyk. (abbreviation)
artykuł (nominative singular)
artykuły (nominative plural)
artykułu (genitive singular)
artykułów (genitive plural)
artykułowi (dative singular)
artykułom (dative plural)
artykuł (accusative singular)
artykuły (accusative plural)
artykułem (instrumental singular)
artykułami (instrumental plural)
artykule (locative singular)
artykułach (locative plural)
artykule (singular vocative)
artykuły (plural vocative)

Learned borrowing from Latin articulus. First attested in 1501–1558.

ref

Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “artykuł”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

(obsolete, grammar) article (part of speech that indicates, specifies and limits a noun)


teraźniejszy

pl-adj

teraźniejszy (not comparable, no derived adverb)

teraźniejszy (masculine nominative singular)
teraźniejsza (feminine nominative singular)
teraźniejsze (neuter nominative singular)
teraźniejsi (nominative plural virile)
teraźniejsze (nominative plural)
teraźniejszego (genitive masculine singular)
teraźniejszej (feminine genitive singular)
teraźniejszego (genitive neuter singular)
teraźniejszych (genitive plural)
teraźniejszych (genitive plural virile)
teraźniejszemu (dative masculine singular)
teraźniejszej (dative feminine singular)
teraźniejszemu (dative neuter singular)
teraźniejszym (dative plural)
teraźniejszym (dative plural virile)
teraźniejszego (accusative animate masculine singular)
teraźniejszy (accusative inanimate masculine singular)
teraźniejszą (accusative feminine singular)
teraźniejsze (accusative neuter singular)
teraźniejszych (accusative plural virile)
teraźniejsze (accusative plural)
teraźniejszym (instrumental masculine singular)
teraźniejszą (feminine instrumental singular)
teraźniejszym (instrumental neuter singular)
teraźniejszymi (instrumental plural)
teraźniejszymi (instrumental plural virile)
teraźniejszym (locative masculine singular)
teraźniejszej (feminine locative singular)
teraźniejszym (locative neuter singular)
teraźniejszych (locative plural)
teraźniejszych (locative plural virile)

czas teraźniejszy


czas teraźniejszy

czas teraźniejszy (nominative singular)
czasy teraźniejsze (nominative plural)
czasu teraźniejszego (genitive singular)
czasów teraźniejszych (genitive plural)
czasowi teraźniejszemu (dative singular)
czasom teraźniejszym (dative plural)
czas teraźniejszy (accusative singular)
czasy teraźniejsze (accusative plural)
czasem teraźniejszym (instrumental singular)
czasami teraźniejszymi (instrumental plural)
czasie teraźniejszym (locative singular)
czasach teraźniejszych (locative plural)
czasie teraźniejszy (singular vocative)
czasy teraźniejsze (plural vocative)


nijaki

nijaki (comparative bardziej nijaki, superlative najbardziej nijaki, derived adverb nijak or nijako)

bardziej nijaki (comparative)
najbardziej nijaki (superlative)
nijaki (masculine nominative singular)
nijaka (feminine nominative singular)
nijakie (neuter nominative singular)
nijacy (nominative plural virile)
nijakie (nominative plural)
nijakiego (genitive masculine singular)
nijakiej (feminine genitive singular)
nijakiego (genitive neuter singular)
nijakich (genitive plural)
nijakich (genitive plural virile)
nijakiemu (dative masculine singular)
nijakiej (dative feminine singular)
nijakiemu (dative neuter singular)
nijakim (dative plural)
nijakim (dative plural virile)
nijakiego (accusative animate masculine singular)
nijaki (accusative inanimate masculine singular)
nijaką (accusative feminine singular)
nijakie (accusative neuter singular)
nijakich (accusative plural virile)
nijakie (accusative plural)
nijakim (instrumental masculine singular)
nijaką (feminine instrumental singular)
nijakim (instrumental neuter singular)
nijakimi (instrumental plural)
nijakimi (instrumental plural virile)
nijakim (locative masculine singular)
nijakiej (feminine locative singular)
nijakim (locative neuter singular)
nijakich (locative plural)
nijakich (locative plural virile)

Univerbation of ni + jaki. Sense 1 is a semantic loan from Latin neuter.

sl

(grammar, not comparable) neuter (gender)


paradygmat

paradygmat (nominative singular)
paradygmaty (nominative plural)
paradygmatu (genitive singular)
paradygmatów (genitive plural)
paradygmatowi (dative singular)
paradygmatom (dative plural)
paradygmat (accusative singular)
paradygmaty (accusative plural)
paradygmatem (instrumental singular)
paradygmatami (instrumental plural)
paradygmacie (locative singular)
paradygmatach (locative plural)
paradygmacie (singular vocative)
paradygmaty (plural vocative)

Learned borrowing from Latin paradīgma, from Ancient Greek παράδειγμα (parádeigma).

(linguistics) paradigm (all forms which contain a common element)


liczba pojedyncza

pl-noun

liczba pojedyncza f (abbreviation lp or lp.)

lp (abbreviation)
lp. (abbreviation)
liczba pojedyncza (nominative singular)
liczby pojedynczej (genitive singular)
liczbie pojedynczej (dative singular)
liczbę pojedynczą (accusative singular)
liczbą pojedynczą (instrumental singular)
liczbie pojedynczej (locative singular)
liczbo pojedyncza (singular vocative)

(linguistics) singular (word in the singular number)


apofonia

apofonia (nominative singular)
apofonii (genitive singular)
apofonii (dative singular)
apofonię (accusative singular)
apofonią (instrumental singular)
apofonii (locative singular)
apofonio (singular vocative)

Borrowed from French apophonie. By surface analysis, apo- + -fonia.

(phonetics) apophony (alternation of sounds within a word)


tłumaczyć

pl-verb

tłumaczyć impf (perfective przetłumaczyć)

przetłumaczyć (perfective)
tłomaczyć (alternative Middle Polish)

Inherited from Old Polish tłumaczyć, from Proto-Slavic *tъlmačiti, from *tъlmačь (“interpreter”) + *iti, borrowed from a Turkic language, from Proto-Turkic *tilmaç, cf. Turkish dilmaç (“translator, interpreter”). By surface analysis, tłumacz + -yć.

cog

tłumaczyć z angielskiego na polski

(transitive, translation studies) to interpret, to translate (writing or speech)


zdrobnienie

zdrobnienie (nominative singular)
zdrobnienia (nominative plural)
zdrobnienia (genitive singular)
zdrobnień (genitive plural)
zdrobnieniu (dative singular)
zdrobnieniom (dative plural)
zdrobnienie (accusative singular)
zdrobnienia (accusative plural)
zdrobnieniem (instrumental singular)
zdrobnieniami (instrumental plural)
zdrobnieniu (locative singular)
zdrobnieniach (locative plural)
zdrobnienie (singular vocative)
zdrobnienia (plural vocative)


deklinacja

deklinacja (nominative singular)
deklinacje (nominative plural)
deklinacji (genitive singular)
deklinacji (genitive plural)
deklinacyj (archaic genitive plural)
deklinacji (dative singular)
deklinacjom (dative plural)
deklinację (accusative singular)
deklinacje (accusative plural)
deklinacją (instrumental singular)
deklinacjami (instrumental plural)
deklinacji (locative singular)
deklinacjach (locative plural)
deklinacjo (singular vocative)
deklinacje (plural vocative)

Learned borrowing from Latin dēclīnātiō.

(grammar) declension (way of categorizing)


koniugacja

koniugacja (nominative singular)
koniugacje (nominative plural)
koniugacji (genitive singular)
koniugacji (genitive plural)
koniugacyj (archaic genitive plural)
koniugacji (dative singular)
koniugacjom (dative plural)
koniugację (accusative singular)
koniugacje (accusative plural)
koniugacją (instrumental singular)
koniugacjami (instrumental plural)
koniugacji (locative singular)
koniugacjach (locative plural)
koniugacjo (singular vocative)
koniugacje (plural vocative)

Learned borrowing from Latin coniugātiō.

(grammar) conjugation (act of conjugating a verb)

(grammar) conjugation (in some languages, one of several classifications of verbs)


nieodmienny

pl-adj

nieodmienny (not comparable, no derived adverb, abbreviation nieodm. or ndm)

nieodm. (abbreviation)
ndm (abbreviation)
nieodmienny (masculine nominative singular)
nieodmienna (feminine nominative singular)
nieodmienne (neuter nominative singular)
nieodmienni (nominative plural virile)
nieodmienne (nominative plural)
nieodmiennego (genitive masculine singular)
nieodmiennej (feminine genitive singular)
nieodmiennego (genitive neuter singular)
nieodmiennych (genitive plural)
nieodmiennych (genitive plural virile)
nieodmiennemu (dative masculine singular)
nieodmiennej (dative feminine singular)
nieodmiennemu (dative neuter singular)
nieodmiennym (dative plural)
nieodmiennym (dative plural virile)
nieodmiennego (accusative animate masculine singular)
nieodmienny (accusative inanimate masculine singular)
nieodmienną (accusative feminine singular)
nieodmienne (accusative neuter singular)
nieodmiennych (accusative plural virile)
nieodmienne (accusative plural)
nieodmiennym (instrumental masculine singular)
nieodmienną (feminine instrumental singular)
nieodmiennym (instrumental neuter singular)
nieodmiennymi (instrumental plural)
nieodmiennymi (instrumental plural virile)
nieodmiennym (locative masculine singular)
nieodmiennej (feminine locative singular)
nieodmiennym (locative neuter singular)
nieodmiennych (locative plural)
nieodmiennych (locative plural virile)


ablativus

ablativus (nominative singular)
ablativusy (nominative plural)
ablativusu (genitive singular)
ablativusów (genitive plural)
ablativusowi (dative singular)
ablativusom (dative plural)
ablativus (accusative singular)
ablativusy (accusative plural)
ablativusem (instrumental singular)
ablativusami (instrumental plural)
ablativusie (locative singular)
ablativusach (locative plural)
ablativusie (singular vocative)
ablativusy (plural vocative)

Unadapted borrowing from Latin ablativus.

ubor

(grammar) alternative spelling of ablatiwus (particularly in the Latin language)


imiesłów

imiesłów (nominative singular)
imiesłowy (nominative plural)
imiesłowu (genitive singular)
imiesłowów (genitive plural)
imiesłowowi (dative singular)
imiesłowom (dative plural)
imiesłów (accusative singular)
imiesłowy (accusative plural)
imiesłowem (instrumental singular)
imiesłowami (instrumental plural)
imiesłowie (locative singular)
imiesłowach (locative plural)
imiesłowie (singular vocative)
imiesłowy (plural vocative)

Compound of imię (“noun”) + słowo (“verb”). Coined by Polish priest and grammarian Onufry Kopczyński in 1778.


bezokolicznik

bezokolicznik (nominative singular)
bezokoliczniki (nominative plural)
bezokolicznika (genitive singular)
bezokoliczników (genitive plural)
bezokolicznikowi (dative singular)
bezokolicznikom (dative plural)
bezokolicznik (accusative singular)
bezokoliczniki (accusative plural)
bezokolicznikiem (instrumental singular)
bezokolicznikami (instrumental plural)
bezokoliczniku (locative singular)
bezokolicznikach (locative plural)
bezokoliczniku (singular vocative)
bezokoliczniki (plural vocative)

forma bezokolicznika

czasownik w bezokoliczniku


semiologia

semiologia (nominative singular)
semiologii (genitive singular)
semiologii (dative singular)
semiologię (accusative singular)
semiologią (instrumental singular)
semiologii (locative singular)
semiologio (singular vocative)

Learned borrowing from New Latin semaeologia, from Ancient Greek σημεῖον (sēmeîon, “sign”) + -logia (“-logy”).

lbor

(linguistics, semiotics) semiology (study of signs)


nosowy

pl-adj

nosowy (not comparable, derived adverb nosowo)

nosowy (masculine nominative singular)
nosowa (feminine nominative singular)
nosowe (neuter nominative singular)
nosowi (nominative plural virile)
nosowe (nominative plural)
nosowego (genitive masculine singular)
nosowej (feminine genitive singular)
nosowego (genitive neuter singular)
nosowych (genitive plural)
nosowych (genitive plural virile)
nosowemu (dative masculine singular)
nosowej (dative feminine singular)
nosowemu (dative neuter singular)
nosowym (dative plural)
nosowym (dative plural virile)
nosowego (accusative animate masculine singular)
nosowy (accusative inanimate masculine singular)
nosową (accusative feminine singular)
nosowe (accusative neuter singular)
nosowych (accusative plural virile)
nosowe (accusative plural)
nosowym (instrumental masculine singular)
nosową (feminine instrumental singular)
nosowym (instrumental neuter singular)
nosowymi (instrumental plural)
nosowymi (instrumental plural virile)
nosowym (locative masculine singular)
nosowej (feminine locative singular)
nosowym (locative neuter singular)
nosowych (locative plural)
nosowych (locative plural virile)

(relational, phonetics) nasal (imparted by means of the nose; and specifically, made by lowering the soft palate, in some cases with closure of the oral passage, the voice thus issuing (wholly or partially) through the nose)