خنده کردن

xande kardan (romanization)
خنده کردن (infinitive)
xande kardán (infinitive)
خنده کن (present stem)
xande kon (present stem)
خنده کرد (past stem)
xande kard (past stem)
خنده کننده (participle present)
xande konandé (participle present)
خنده کرده (participle past)
xande kardé (participle past)
خنده کنم (aorist first-person indicative singular)
xande kónam (aorist first-person indicative singular)
خنده کنی (aorist indicative second-person singular)
xande kóni (aorist indicative second-person singular)
خنده کند (aorist indicative singular third-person)
xande kónad (aorist indicative singular third-person)
خنده کنیم (aorist first-person indicative plural)
xande kónim (aorist first-person indicative plural)
خنده کنید (aorist indicative plural second-person)
xande kónid (aorist indicative plural second-person)
خنده کنند (aorist indicative plural third-person)
xande kónand (aorist indicative plural third-person)
خنده میکنم (first-person indicative present singular)
xande mí-konam (first-person indicative present singular)
خنده میکنی (indicative present second-person singular)
xande mí-koni (indicative present second-person singular)
خنده میکند (indicative present singular third-person)
xande mí-konad (indicative present singular third-person)
خنده میکنیم (first-person indicative plural present)
xande mí-konim (first-person indicative plural present)
خنده میکنید (indicative plural present second-person)
xande mí-konid (indicative plural present second-person)
خنده میکنند (indicative plural present third-person)
xande mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم خنده میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram xande mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری خنده میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri xande mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد خنده میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad xande mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم خنده میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim xande mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید خنده میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid xande mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند خنده میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand xande mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
خنده کردهام (first-person indicative perfect present singular)
xande kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
خنده کردهای (indicative perfect present second-person singular)
xande kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
خنده کرده است (indicative perfect present singular third-person)
xande kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
خنده کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
xande kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
خنده کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
xande kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
خنده کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
xande kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
خنده کردم (first-person indicative past singular)
xande kárdam (first-person indicative past singular)
خنده کردی (indicative past second-person singular)
xande kárdi (indicative past second-person singular)
خنده کرد (indicative past singular third-person)
xande kard (indicative past singular third-person)
خنده کردیم (first-person indicative past plural)
xande kárdim (first-person indicative past plural)
خنده کردید (indicative past plural second-person)
xande kárdid (indicative past plural second-person)
خنده کردند (indicative past plural third-person)
xande kárdand (indicative past plural third-person)
خنده میکردم (first-person indicative past singular)
xande mí-kardam (first-person indicative past singular)
خنده میکردی (indicative past second-person singular)
xande mí-kardi (indicative past second-person singular)
خنده میکرد (indicative past singular third-person)
xande mí-kard (indicative past singular third-person)
خنده میکردیم (first-person indicative past plural)
xande mí-kardim (first-person indicative past plural)
خنده میکردید (indicative past plural second-person)
xande mí-kardid (indicative past plural second-person)
خنده میکردند (indicative past plural third-person)
xande mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم خنده میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam xande mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خنده میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti xande mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت خنده میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt xande mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خنده میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim xande mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید خنده میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid xande mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند خنده میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand xande mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
خنده کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
xande kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
خنده کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
xande kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
خنده کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
xande kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
خنده کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
xande kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
خنده کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
xande kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
خنده کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
xande kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
خنده خواهم کرد (first-person future indicative singular)
xande xâhám kard (first-person future indicative singular)
خنده خواهی کرد (future indicative second-person singular)
xande xâhí kard (future indicative second-person singular)
خنده خواهد کرد (future indicative singular third-person)
xande xâhád kard (future indicative singular third-person)
خنده خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
xande xâhím kard (first-person future indicative plural)
خنده خواهید کرد (future indicative plural second-person)
xande xâhíd kard (future indicative plural second-person)
خنده خواهند کرد (future indicative plural third-person)
xande xâhánd kard (future indicative plural third-person)
خنده کنم (first-person present singular subjunctive)
xande konam (first-person present singular subjunctive)
خنده کنی (present second-person singular subjunctive)
xande koni (present second-person singular subjunctive)
خنده کند (present singular subjunctive third-person)
xande konad (present singular subjunctive third-person)
خنده کنیم (first-person plural present subjunctive)
xande konim (first-person plural present subjunctive)
خنده کنید (plural present second-person subjunctive)
xande konid (plural present second-person subjunctive)
خنده کنند (plural present subjunctive third-person)
xande konand (plural present subjunctive third-person)
خنده کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
xande kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
خنده کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
xande kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
خنده کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
xande kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
خنده کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
xande kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
خنده کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
xande kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
خنده کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
xande kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
خنده کن (imperative second-person singular)
xande kon (imperative second-person singular)
خنده کنید (imperative plural second-person)
xande konid (imperative plural second-person)
خنده کردن (infinitive)
xande kardán (infinitive)
خنده کن (present stem)
xande kon (present stem)
خنده کرد (past stem)
xande kard (past stem)
خنده کننده (participle present)
xande konandé (participle present)
خنده کرده (participle past)
xande kardé (participle past)
خنده کنم (aorist first-person indicative singular)
xande kónam (aorist first-person indicative singular)
خنده کنی (aorist indicative second-person singular)
xande kóni (aorist indicative second-person singular)
خنده کنه (aorist indicative singular third-person)
xande kóne (aorist indicative singular third-person)
خنده کنیم (aorist first-person indicative plural)
xande kónim (aorist first-person indicative plural)
خنده کنین (aorist indicative plural second-person)
xande kónin (aorist indicative plural second-person)
خنده کنن (aorist indicative plural third-person)
xande kónan (aorist indicative plural third-person)
خنده میکنم (first-person indicative present singular)
xande mí-konam (first-person indicative present singular)
خنده میکنی (indicative present second-person singular)
xande mí-koni (indicative present second-person singular)
خنده میکنه (indicative present singular third-person)
xande mí-kone (indicative present singular third-person)
خنده میکنیم (first-person indicative plural present)
xande mí-konim (first-person indicative plural present)
خنده میکنین (indicative plural present second-person)
xande mí-konin (indicative plural present second-person)
خنده میکنن (indicative plural present third-person)
xande mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم خنده میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram xande mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری خنده میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri xande mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره خنده میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre xande mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم خنده میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim xande mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین خنده میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin xande mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن خنده میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran xande mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
خنده کردهام (first-person indicative perfect present singular)
xande kardám (first-person indicative perfect present singular)
خنده کردهای (indicative perfect present second-person singular)
xande kardí (indicative perfect present second-person singular)
خنده کرده (indicative perfect present singular third-person)
xande kardé (indicative perfect present singular third-person)
خنده کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
xande kardím (first-person indicative perfect plural present)
خنده کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
xande kardín (indicative perfect plural present second-person)
خنده کردهان (indicative perfect plural present third-person)
xande kardán (indicative perfect plural present third-person)
خنده کردم (first-person indicative past singular)
xande kárdam (first-person indicative past singular)
خنده کردی (indicative past second-person singular)
xande kárdi (indicative past second-person singular)
خنده کرد (indicative past singular third-person)
xande kárd (indicative past singular third-person)
خنده کردیم (first-person indicative past plural)
xande kárdim (first-person indicative past plural)
خنده کردین (indicative past plural second-person)
xande kárdin (indicative past plural second-person)
خنده کردن (indicative past plural third-person)
xande kárdan (indicative past plural third-person)
خنده میکردم (first-person indicative past singular)
xande mí-kardam (first-person indicative past singular)
خنده میکردی (indicative past second-person singular)
xande mí-kardi (indicative past second-person singular)
خنده میکرد (indicative past singular third-person)
xande mí-kard (indicative past singular third-person)
خنده میکردیم (first-person indicative past plural)
xande mí-kardim (first-person indicative past plural)
خنده میکردین (indicative past plural second-person)
xande mí-kardin (indicative past plural second-person)
خنده میکردن (indicative past plural third-person)
xande mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم خنده میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam xande mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خنده میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti xande mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت خنده میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt xande mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خنده میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim xande mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین خنده میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin xande mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن خنده میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan xande mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
خنده کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
xande kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
خنده کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
xande kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
خنده کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
xande kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
خنده کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
xande kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
خنده کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
xande kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
خنده کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
xande kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
خنده کنم (first-person present singular subjunctive)
xande konam (first-person present singular subjunctive)
خنده کنی (present second-person singular subjunctive)
xande koni (present second-person singular subjunctive)
خنده کنه (present singular subjunctive third-person)
xande kone (present singular subjunctive third-person)
خنده کنیم (first-person plural present subjunctive)
xande konim (first-person plural present subjunctive)
خنده کنین (plural present second-person subjunctive)
xande konin (plural present second-person subjunctive)
خنده کنن (plural present subjunctive third-person)
xande konan (plural present subjunctive third-person)
خنده کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
xande kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
خنده کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
xande kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
خنده کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
xande kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
خنده کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
xande kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
خنده کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
xande kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
خنده کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
xande kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
خنده کن (imperative second-person singular)
xande kon (imperative second-person singular)
خنده کنین (imperative plural second-person)
xande konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خنده کردن</i> (xande kardán) (literary Iranian Persian)

خنده میکردیم

خنده میکردید

خنده میکردند

داشتیم خنده میکردیم

داشتم خنده میکردم

داشتید خنده میکردید

داشتی خنده میکردی

داشتند خنده میکردند

داشت خنده میکرد

داریم خنده میکنیم

دارم خنده میکنم

دارید خنده میکنید

داری خنده میکنی

دارند خنده میکنند

دارد خنده میکند

خنده کردهایم

خنده کردهاید

خنده کردهاند

خنده کرده است

خنده کرده بودیم

خنده کرده بودم

خنده کرده بودید

خنده کرده بودی

خنده کرده بودند

خنده کرده بود

خنده خواهیم کرد

خنده خواهم کرد

خنده خواهید کرد

خنده خواهی کرد

خنده خواهند کرد

خنده خواهد کرد

خنده کرده باشیم

خنده کرده باشم

خنده کرده باشید

خنده کرده باشی

خنده کرده باشند

خنده کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خنده کردن</i> (xande kardán) (colloquial Tehrani)

خنده میکردیم

خنده میکردین

داشتیم خنده میکردیم

داشتم خنده میکردم

داشتین خنده میکردین

داشتی خنده میکردی

داشتن خنده میکردن

داشت خنده میکرد

داریم خنده میکنیم

دارم خنده میکنم

دارین خنده میکنین

داری خنده میکنی

دارن خنده میکنن

داره خنده میکنه

خنده کردهایم

خنده کردهاین

خنده کرده بودیم

خنده کرده بودم

خنده کرده بودین

خنده کرده بودی

خنده کرده بودن

خنده کرده بود

خنده کرده باشیم

خنده کرده باشم

خنده کرده باشین

خنده کرده باشی

خنده کرده باشن

خنده کرده باشه

[xæn̪.d̪é kʰʲæɹ.d̪æn]

[χän̪.d̪ǽ kʰäɾ.d̪än]

خندیدن خندیدن#Persian


اکران

head

اکران • (ekrân)

fa-noun

اکران • (ekrân)

[ʔekʲ.ɹɒ́ːn]


خنده زدن

xande zadan (romanization)
خنده زدن (infinitive)
xande zadán (infinitive)
خنده زن (present stem)
xande zan (present stem)
خنده زد (past stem)
xande zad (past stem)
خنده زننده (participle present)
xande zanandé (participle present)
خنده زده (participle past)
xande zadé (participle past)
خنده زنم (aorist first-person indicative singular)
xande zánam (aorist first-person indicative singular)
خنده زنی (aorist indicative second-person singular)
xande záni (aorist indicative second-person singular)
خنده زند (aorist indicative singular third-person)
xande zánad (aorist indicative singular third-person)
خنده زنیم (aorist first-person indicative plural)
xande zánim (aorist first-person indicative plural)
خنده زنید (aorist indicative plural second-person)
xande zánid (aorist indicative plural second-person)
خنده زنند (aorist indicative plural third-person)
xande zánand (aorist indicative plural third-person)
خنده میزنم (first-person indicative present singular)
xande mí-zanam (first-person indicative present singular)
خنده میزنی (indicative present second-person singular)
xande mí-zani (indicative present second-person singular)
خنده میزند (indicative present singular third-person)
xande mí-zanad (indicative present singular third-person)
خنده میزنیم (first-person indicative plural present)
xande mí-zanim (first-person indicative plural present)
خنده میزنید (indicative plural present second-person)
xande mí-zanid (indicative plural present second-person)
خنده میزنند (indicative plural present third-person)
xande mí-zanand (indicative plural present third-person)
دارم خنده میزنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram xande mí-zanam (first-person indicative present progressive singular)
داری خنده میزنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri xande mí-zani (indicative present progressive second-person singular)
دارد خنده میزند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad xande mí-zanad (indicative present progressive singular third-person)
داریم خنده میزنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim xande mí-zanim (first-person indicative plural present progressive)
دارید خنده میزنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid xande mí-zanid (indicative plural present progressive second-person)
دارند خنده میزنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand xande mí-zanand (indicative plural present progressive third-person)
خنده زدهام (first-person indicative perfect present singular)
xande zadé-am (first-person indicative perfect present singular)
خنده زدهای (indicative perfect present second-person singular)
xande zadé-i (indicative perfect present second-person singular)
خنده زده است (indicative perfect present singular third-person)
xande zadé ast (indicative perfect present singular third-person)
خنده زدهایم (first-person indicative perfect plural present)
xande zadé-im (first-person indicative perfect plural present)
خنده زدهاید (indicative perfect plural present second-person)
xande zadé-id (indicative perfect plural present second-person)
خنده زدهاند (indicative perfect plural present third-person)
xande zadé-and (indicative perfect plural present third-person)
خنده زدم (first-person indicative past singular)
xande zádam (first-person indicative past singular)
خنده زدی (indicative past second-person singular)
xande zádi (indicative past second-person singular)
خنده زد (indicative past singular third-person)
xande zad (indicative past singular third-person)
خنده زدیم (first-person indicative past plural)
xande zádim (first-person indicative past plural)
خنده زدید (indicative past plural second-person)
xande zádid (indicative past plural second-person)
خنده زدند (indicative past plural third-person)
xande zádand (indicative past plural third-person)
خنده میزدم (first-person indicative past singular)
xande mí-zadam (first-person indicative past singular)
خنده میزدی (indicative past second-person singular)
xande mí-zadi (indicative past second-person singular)
خنده میزد (indicative past singular third-person)
xande mí-zad (indicative past singular third-person)
خنده میزدیم (first-person indicative past plural)
xande mí-zadim (first-person indicative past plural)
خنده میزدید (indicative past plural second-person)
xande mí-zadid (indicative past plural second-person)
خنده میزدند (indicative past plural third-person)
xande mí-zadand (indicative past plural third-person)
داشتم خنده میزدم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam xande mí-zadam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خنده میزدی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti xande mí-zadi (indicative past progressive second-person singular)
داشت خنده میزد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt xande mí-zad (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خنده میزدیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim xande mí-zadim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید خنده میزدید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid xande mí-zadid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند خنده میزدند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand xande mí-zadand (indicative past plural progressive third-person)
خنده زده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
xande zadé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
خنده زده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
xande zadé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
خنده زده بود (indicative pluperfect singular third-person)
xande zadé bud (indicative pluperfect singular third-person)
خنده زده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
xande zadé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
خنده زده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
xande zadé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
خنده زده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
xande zadé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
خنده خواهم زد (first-person future indicative singular)
xande xâhám zad (first-person future indicative singular)
خنده خواهی زد (future indicative second-person singular)
xande xâhí zad (future indicative second-person singular)
خنده خواهد زد (future indicative singular third-person)
xande xâhád zad (future indicative singular third-person)
خنده خواهیم زد (first-person future indicative plural)
xande xâhím zad (first-person future indicative plural)
خنده خواهید زد (future indicative plural second-person)
xande xâhíd zad (future indicative plural second-person)
خنده خواهند زد (future indicative plural third-person)
xande xâhánd zad (future indicative plural third-person)
خنده بزنم (first-person present singular subjunctive)
xande bézanam (first-person present singular subjunctive)
خنده بزنی (present second-person singular subjunctive)
xande bézani (present second-person singular subjunctive)
خنده بزند (present singular subjunctive third-person)
xande bézanad (present singular subjunctive third-person)
خنده بزنیم (first-person plural present subjunctive)
xande bézanim (first-person plural present subjunctive)
خنده بزنید (plural present second-person subjunctive)
xande bézanid (plural present second-person subjunctive)
خنده بزنند (plural present subjunctive third-person)
xande bézanand (plural present subjunctive third-person)
خنده زده باشم (first-person past singular subjunctive)
xande zadé bấšam (first-person past singular subjunctive)
خنده زده باشی (past second-person singular subjunctive)
xande zadé bấši (past second-person singular subjunctive)
خنده زده باشد (past singular subjunctive third-person)
xande zadé bấšad (past singular subjunctive third-person)
خنده زده باشیم (first-person past plural subjunctive)
xande zadé bấšim (first-person past plural subjunctive)
خنده زده باشید (past plural second-person subjunctive)
xande zadé bấšid (past plural second-person subjunctive)
خنده زده باشند (past plural subjunctive third-person)
xande zadé bấšand (past plural subjunctive third-person)
خنده بزن (imperative second-person singular)
xande bézan (imperative second-person singular)
خنده بزنید (imperative plural second-person)
xande bézanid (imperative plural second-person)
خنده زدن (infinitive)
xande zadán (infinitive)
خنده زن (present stem)
xande zan (present stem)
خنده زد (past stem)
xande zad (past stem)
خنده زننده (participle present)
xande zanandé (participle present)
خنده زده (participle past)
xande zadé (participle past)
خنده زنم (aorist first-person indicative singular)
xande zánam (aorist first-person indicative singular)
خنده زنی (aorist indicative second-person singular)
xande záni (aorist indicative second-person singular)
خنده زنه (aorist indicative singular third-person)
xande záne (aorist indicative singular third-person)
خنده زنیم (aorist first-person indicative plural)
xande zánim (aorist first-person indicative plural)
خنده زنین (aorist indicative plural second-person)
xande zánin (aorist indicative plural second-person)
خنده زنن (aorist indicative plural third-person)
xande zánan (aorist indicative plural third-person)
خنده میزنم (first-person indicative present singular)
xande mí-zanam (first-person indicative present singular)
خنده میزنی (indicative present second-person singular)
xande mí-zani (indicative present second-person singular)
خنده میزنه (indicative present singular third-person)
xande mí-zane (indicative present singular third-person)
خنده میزنیم (first-person indicative plural present)
xande mí-zanim (first-person indicative plural present)
خنده میزنین (indicative plural present second-person)
xande mí-zanin (indicative plural present second-person)
خنده میزنن (indicative plural present third-person)
xande mí-zanan (indicative plural present third-person)
دارم خنده میزنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram xande mí-zanam (first-person indicative present progressive singular)
داری خنده میزنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri xande mí-zani (indicative present progressive second-person singular)
داره خنده میزنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre xande mí-zane (indicative present progressive singular third-person)
داریم خنده میزنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim xande mí-zanim (first-person indicative plural present progressive)
دارین خنده میزنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin xande mí-zanin (indicative plural present progressive second-person)
دارن خنده میزنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran xande mí-zanan (indicative plural present progressive third-person)
خنده زدهام (first-person indicative perfect present singular)
xande zadám (first-person indicative perfect present singular)
خنده زدهای (indicative perfect present second-person singular)
xande zadí (indicative perfect present second-person singular)
خنده زده (indicative perfect present singular third-person)
xande zadé (indicative perfect present singular third-person)
خنده زدهایم (first-person indicative perfect plural present)
xande zadím (first-person indicative perfect plural present)
خنده زدهاین (indicative perfect plural present second-person)
xande zadín (indicative perfect plural present second-person)
خنده زدهان (indicative perfect plural present third-person)
xande zadán (indicative perfect plural present third-person)
خنده زدم (first-person indicative past singular)
xande zádam (first-person indicative past singular)
خنده زدی (indicative past second-person singular)
xande zádi (indicative past second-person singular)
خنده زد (indicative past singular third-person)
xande zád (indicative past singular third-person)
خنده زدیم (first-person indicative past plural)
xande zádim (first-person indicative past plural)
خنده زدین (indicative past plural second-person)
xande zádin (indicative past plural second-person)
خنده زدن (indicative past plural third-person)
xande zádan (indicative past plural third-person)
خنده میزدم (first-person indicative past singular)
xande mí-zadam (first-person indicative past singular)
خنده میزدی (indicative past second-person singular)
xande mí-zadi (indicative past second-person singular)
خنده میزد (indicative past singular third-person)
xande mí-zad (indicative past singular third-person)
خنده میزدیم (first-person indicative past plural)
xande mí-zadim (first-person indicative past plural)
خنده میزدین (indicative past plural second-person)
xande mí-zadin (indicative past plural second-person)
خنده میزدن (indicative past plural third-person)
xande mí-zadan (indicative past plural third-person)
داشتم خنده میزدم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam xande mí-zadam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خنده میزدی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti xande mí-zadi (indicative past progressive second-person singular)
داشت خنده میزد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt xande mí-zad (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خنده میزدیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim xande mí-zadim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین خنده میزدین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin xande mí-zadin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن خنده میزدن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan xande mí-zadan (indicative past plural progressive third-person)
خنده زده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
xande zadé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
خنده زده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
xande zadé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
خنده زده بود (indicative pluperfect singular third-person)
xande zadé bud (indicative pluperfect singular third-person)
خنده زده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
xande zadé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
خنده زده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
xande zadé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
خنده زده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
xande zadé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
خنده بزنم (first-person present singular subjunctive)
xande bézanam (first-person present singular subjunctive)
خنده بزنی (present second-person singular subjunctive)
xande bézani (present second-person singular subjunctive)
خنده بزنه (present singular subjunctive third-person)
xande bézane (present singular subjunctive third-person)
خنده بزنیم (first-person plural present subjunctive)
xande bézanim (first-person plural present subjunctive)
خنده بزنین (plural present second-person subjunctive)
xande bézanin (plural present second-person subjunctive)
خنده بزنن (plural present subjunctive third-person)
xande bézanan (plural present subjunctive third-person)
خنده زده باشم (first-person past singular subjunctive)
xande zadé bấšam (first-person past singular subjunctive)
خنده زده باشی (past second-person singular subjunctive)
xande zadé bấši (past second-person singular subjunctive)
خنده زده باشه (past singular subjunctive third-person)
xande zadé bấše (past singular subjunctive third-person)
خنده زده باشیم (first-person past plural subjunctive)
xande zadé bấšim (first-person past plural subjunctive)
خنده زده باشین (past plural second-person subjunctive)
xande zadé bấšin (past plural second-person subjunctive)
خنده زده باشن (past plural subjunctive third-person)
xande zadé bấšan (past plural subjunctive third-person)
خنده بزن (imperative second-person singular)
xande bézan (imperative second-person singular)
خنده بزنین (imperative plural second-person)
xande bézanin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خنده زدن</i> (xande zadán) (literary Iranian Persian)

داشتیم خنده میزدیم

داشتم خنده میزدم

داشتید خنده میزدید

داشتی خنده میزدی

داشتند خنده میزدند

داشت خنده میزد

داریم خنده میزنیم

دارم خنده میزنم

دارید خنده میزنید

داری خنده میزنی

دارند خنده میزنند

دارد خنده میزند

خنده زده است

خنده زده بودیم

خنده زده بودم

خنده زده بودید

خنده زده بودی

خنده زده بودند

خنده زده بود

خنده خواهیم زد

خنده خواهم زد

خنده خواهید زد

خنده خواهی زد

خنده خواهند زد

خنده خواهد زد

خنده زده باشیم

خنده زده باشم

خنده زده باشید

خنده زده باشی

خنده زده باشند

خنده زده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خنده زدن</i> (xande zadán) (colloquial Tehrani)

داشتیم خنده میزدیم

داشتم خنده میزدم

داشتین خنده میزدین

داشتی خنده میزدی

داشتن خنده میزدن

داشت خنده میزد

داریم خنده میزنیم

دارم خنده میزنم

دارین خنده میزنین

داری خنده میزنی

دارن خنده میزنن

داره خنده میزنه

خنده زده بودیم

خنده زده بودم

خنده زده بودین

خنده زده بودی

خنده زده بودن

خنده زده بود

خنده زده باشیم

خنده زده باشم

خنده زده باشین

خنده زده باشی

خنده زده باشن

خنده زده باشه

او کند ناله و گل با دگران خنده زنان
باز دل بر دل مرغ چمنم میسوزد

c. 1520, Selim I of the Ottoman Empire, edited by Benedek Péri, The Persian Dīvān of Yavuz Sulṭān Selīm, Budapest, Hungary: Research Centre for the Humanities, Eötvös Loránd Research Network, →ISBN, page 149:

He cries out, and the rose is smiling at the others;
My heart burns for the heart of the meadow's nightingale.

ō kunad nāla u gul bā digarān xanda zanān
bāz dil bar dil-i murğ-i čamanam mē-sōzad

خندیدن خندیدن#Persian


فردم

Inherited from Middle Persian pltwm (/fradom/, “first”).


پاندا

head

پاندا • (pândâ)

fa-noun

پاندا • (pândâ)

[pʰɑːn̪.d̪ɑ́ː]

[pʰɒːn̪.d̪ɒ́ː]


فیزیولوژی

head

فیزیولوژی • (fiziyoloži)

fa-noun

فیزیولوژی • (fiziyoloži)


مغذی

Borrowed from Arabic مُغَذٍّ (muḡaḏḏin).

مواد مغذی


متمایز

Borrowed from Arabic مُتَمَايِز (mutamāyiz).


شمولی

fa-adj

شمولی • (šomuli)

Borrowed from Arabic شُمُولِيّ (šumūliyy). By surface analysis, شمول (šomul) + ـی (-i).


گلکنده

desctree

→ Ottoman Turkish: كلكنده (Gülkünde)
Turkish: Gülkünde

Borrowed from Urdu گولْکُنْڈَہ (golkunḍa).


احداث کردن

ehdâs kardan (romanization)
احداث کردن (infinitive)
ehdâs kardán (infinitive)
احداث کن (present stem)
ehdâs kon (present stem)
احداث کرد (past stem)
ehdâs kard (past stem)
احداث کننده (participle present)
ehdâs konandé (participle present)
احداث کرده (participle past)
ehdâs kardé (participle past)
احداث کنم (aorist first-person indicative singular)
ehdâs kónam (aorist first-person indicative singular)
احداث کنی (aorist indicative second-person singular)
ehdâs kóni (aorist indicative second-person singular)
احداث کند (aorist indicative singular third-person)
ehdâs kónad (aorist indicative singular third-person)
احداث کنیم (aorist first-person indicative plural)
ehdâs kónim (aorist first-person indicative plural)
احداث کنید (aorist indicative plural second-person)
ehdâs kónid (aorist indicative plural second-person)
احداث کنند (aorist indicative plural third-person)
ehdâs kónand (aorist indicative plural third-person)
احداث میکنم (first-person indicative present singular)
ehdâs mí-konam (first-person indicative present singular)
احداث میکنی (indicative present second-person singular)
ehdâs mí-koni (indicative present second-person singular)
احداث میکند (indicative present singular third-person)
ehdâs mí-konad (indicative present singular third-person)
احداث میکنیم (first-person indicative plural present)
ehdâs mí-konim (first-person indicative plural present)
احداث میکنید (indicative plural present second-person)
ehdâs mí-konid (indicative plural present second-person)
احداث میکنند (indicative plural present third-person)
ehdâs mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم احداث میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram ehdâs mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری احداث میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri ehdâs mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد احداث میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad ehdâs mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم احداث میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim ehdâs mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید احداث میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid ehdâs mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند احداث میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand ehdâs mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
احداث کردهام (first-person indicative perfect present singular)
ehdâs kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
احداث کردهای (indicative perfect present second-person singular)
ehdâs kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
احداث کرده است (indicative perfect present singular third-person)
ehdâs kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
احداث کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
ehdâs kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
احداث کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
ehdâs kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
احداث کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
ehdâs kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
احداث کردم (first-person indicative past singular)
ehdâs kárdam (first-person indicative past singular)
احداث کردی (indicative past second-person singular)
ehdâs kárdi (indicative past second-person singular)
احداث کرد (indicative past singular third-person)
ehdâs kard (indicative past singular third-person)
احداث کردیم (first-person indicative past plural)
ehdâs kárdim (first-person indicative past plural)
احداث کردید (indicative past plural second-person)
ehdâs kárdid (indicative past plural second-person)
احداث کردند (indicative past plural third-person)
ehdâs kárdand (indicative past plural third-person)
احداث میکردم (first-person indicative past singular)
ehdâs mí-kardam (first-person indicative past singular)
احداث میکردی (indicative past second-person singular)
ehdâs mí-kardi (indicative past second-person singular)
احداث میکرد (indicative past singular third-person)
ehdâs mí-kard (indicative past singular third-person)
احداث میکردیم (first-person indicative past plural)
ehdâs mí-kardim (first-person indicative past plural)
احداث میکردید (indicative past plural second-person)
ehdâs mí-kardid (indicative past plural second-person)
احداث میکردند (indicative past plural third-person)
ehdâs mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم احداث میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam ehdâs mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی احداث میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti ehdâs mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت احداث میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt ehdâs mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم احداث میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim ehdâs mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید احداث میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid ehdâs mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند احداث میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand ehdâs mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
احداث کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
ehdâs kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
احداث کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
ehdâs kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
احداث کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
ehdâs kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
احداث کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
ehdâs kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
احداث کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
ehdâs kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
احداث کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
ehdâs kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
احداث خواهم کرد (first-person future indicative singular)
ehdâs xâhám kard (first-person future indicative singular)
احداث خواهی کرد (future indicative second-person singular)
ehdâs xâhí kard (future indicative second-person singular)
احداث خواهد کرد (future indicative singular third-person)
ehdâs xâhád kard (future indicative singular third-person)
احداث خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
ehdâs xâhím kard (first-person future indicative plural)
احداث خواهید کرد (future indicative plural second-person)
ehdâs xâhíd kard (future indicative plural second-person)
احداث خواهند کرد (future indicative plural third-person)
ehdâs xâhánd kard (future indicative plural third-person)
احداث کنم (first-person present singular subjunctive)
ehdâs konam (first-person present singular subjunctive)
احداث کنی (present second-person singular subjunctive)
ehdâs koni (present second-person singular subjunctive)
احداث کند (present singular subjunctive third-person)
ehdâs konad (present singular subjunctive third-person)
احداث کنیم (first-person plural present subjunctive)
ehdâs konim (first-person plural present subjunctive)
احداث کنید (plural present second-person subjunctive)
ehdâs konid (plural present second-person subjunctive)
احداث کنند (plural present subjunctive third-person)
ehdâs konand (plural present subjunctive third-person)
احداث کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
ehdâs kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
احداث کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
ehdâs kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
احداث کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
ehdâs kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
احداث کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
ehdâs kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
احداث کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
ehdâs kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
احداث کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
ehdâs kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
احداث کن (imperative second-person singular)
ehdâs kon (imperative second-person singular)
احداث کنید (imperative plural second-person)
ehdâs konid (imperative plural second-person)
احداث کردن (infinitive)
ehdâs kardán (infinitive)
احداث کن (present stem)
ehdâs kon (present stem)
احداث کرد (past stem)
ehdâs kard (past stem)
احداث کننده (participle present)
ehdâs konandé (participle present)
احداث کرده (participle past)
ehdâs kardé (participle past)
احداث کنم (aorist first-person indicative singular)
ehdâs kónam (aorist first-person indicative singular)
احداث کنی (aorist indicative second-person singular)
ehdâs kóni (aorist indicative second-person singular)
احداث کنه (aorist indicative singular third-person)
ehdâs kóne (aorist indicative singular third-person)
احداث کنیم (aorist first-person indicative plural)
ehdâs kónim (aorist first-person indicative plural)
احداث کنین (aorist indicative plural second-person)
ehdâs kónin (aorist indicative plural second-person)
احداث کنن (aorist indicative plural third-person)
ehdâs kónan (aorist indicative plural third-person)
احداث میکنم (first-person indicative present singular)
ehdâs mí-konam (first-person indicative present singular)
احداث میکنی (indicative present second-person singular)
ehdâs mí-koni (indicative present second-person singular)
احداث میکنه (indicative present singular third-person)
ehdâs mí-kone (indicative present singular third-person)
احداث میکنیم (first-person indicative plural present)
ehdâs mí-konim (first-person indicative plural present)
احداث میکنین (indicative plural present second-person)
ehdâs mí-konin (indicative plural present second-person)
احداث میکنن (indicative plural present third-person)
ehdâs mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم احداث میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram ehdâs mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری احداث میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri ehdâs mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره احداث میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre ehdâs mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم احداث میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim ehdâs mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین احداث میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin ehdâs mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن احداث میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran ehdâs mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
احداث کردهام (first-person indicative perfect present singular)
ehdâs kardám (first-person indicative perfect present singular)
احداث کردهای (indicative perfect present second-person singular)
ehdâs kardí (indicative perfect present second-person singular)
احداث کرده (indicative perfect present singular third-person)
ehdâs kardé (indicative perfect present singular third-person)
احداث کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
ehdâs kardím (first-person indicative perfect plural present)
احداث کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
ehdâs kardín (indicative perfect plural present second-person)
احداث کردهان (indicative perfect plural present third-person)
ehdâs kardán (indicative perfect plural present third-person)
احداث کردم (first-person indicative past singular)
ehdâs kárdam (first-person indicative past singular)
احداث کردی (indicative past second-person singular)
ehdâs kárdi (indicative past second-person singular)
احداث کرد (indicative past singular third-person)
ehdâs kárd (indicative past singular third-person)
احداث کردیم (first-person indicative past plural)
ehdâs kárdim (first-person indicative past plural)
احداث کردین (indicative past plural second-person)
ehdâs kárdin (indicative past plural second-person)
احداث کردن (indicative past plural third-person)
ehdâs kárdan (indicative past plural third-person)
احداث میکردم (first-person indicative past singular)
ehdâs mí-kardam (first-person indicative past singular)
احداث میکردی (indicative past second-person singular)
ehdâs mí-kardi (indicative past second-person singular)
احداث میکرد (indicative past singular third-person)
ehdâs mí-kard (indicative past singular third-person)
احداث میکردیم (first-person indicative past plural)
ehdâs mí-kardim (first-person indicative past plural)
احداث میکردین (indicative past plural second-person)
ehdâs mí-kardin (indicative past plural second-person)
احداث میکردن (indicative past plural third-person)
ehdâs mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم احداث میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam ehdâs mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی احداث میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti ehdâs mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت احداث میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt ehdâs mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم احداث میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim ehdâs mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین احداث میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin ehdâs mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن احداث میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan ehdâs mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
احداث کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
ehdâs kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
احداث کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
ehdâs kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
احداث کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
ehdâs kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
احداث کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
ehdâs kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
احداث کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
ehdâs kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
احداث کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
ehdâs kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
احداث کنم (first-person present singular subjunctive)
ehdâs konam (first-person present singular subjunctive)
احداث کنی (present second-person singular subjunctive)
ehdâs koni (present second-person singular subjunctive)
احداث کنه (present singular subjunctive third-person)
ehdâs kone (present singular subjunctive third-person)
احداث کنیم (first-person plural present subjunctive)
ehdâs konim (first-person plural present subjunctive)
احداث کنین (plural present second-person subjunctive)
ehdâs konin (plural present second-person subjunctive)
احداث کنن (plural present subjunctive third-person)
ehdâs konan (plural present subjunctive third-person)
احداث کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
ehdâs kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
احداث کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
ehdâs kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
احداث کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
ehdâs kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
احداث کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
ehdâs kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
احداث کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
ehdâs kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
احداث کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
ehdâs kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
احداث کن (imperative second-person singular)
ehdâs kon (imperative second-person singular)
احداث کنین (imperative plural second-person)
ehdâs konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">احداث کردن</i> (ehdâs kardán) (literary Iranian Persian)

احداث میکردیم

احداث میکردم

احداث میکردید

احداث میکردی

احداث میکردند

احداث میکنیم

احداث میکنید

احداث میکنند

داشتیم احداث میکردیم

داشتم احداث میکردم

داشتید احداث میکردید

داشتی احداث میکردی

داشتند احداث میکردند

داشت احداث میکرد

داریم احداث میکنیم

دارم احداث میکنم

دارید احداث میکنید

داری احداث میکنی

دارند احداث میکنند

دارد احداث میکند

احداث کردهایم

احداث کردهام

احداث کردهاید

احداث کردهای

احداث کردهاند

احداث کرده است

احداث کرده بودیم

احداث کرده بودم

احداث کرده بودید

احداث کرده بودی

احداث کرده بودند

احداث کرده بود

احداث خواهیم کرد

احداث خواهم کرد

احداث خواهید کرد

احداث خواهی کرد

احداث خواهند کرد

احداث خواهد کرد

احداث کرده باشیم

احداث کرده باشم

احداث کرده باشید

احداث کرده باشی

احداث کرده باشند

احداث کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">احداث کردن</i> (ehdâs kardán) (colloquial Tehrani)

احداث میکردیم

احداث میکردم

احداث میکردین

احداث میکردی

احداث میکردن

احداث میکنیم

احداث میکنین

داشتیم احداث میکردیم

داشتم احداث میکردم

داشتین احداث میکردین

داشتی احداث میکردی

داشتن احداث میکردن

داشت احداث میکرد

داریم احداث میکنیم

دارم احداث میکنم

دارین احداث میکنین

داری احداث میکنی

دارن احداث میکنن

داره احداث میکنه

احداث کردهایم

احداث کردهام

احداث کردهاین

احداث کردهای

احداث کردهان

احداث کرده بودیم

احداث کرده بودم

احداث کرده بودین

احداث کرده بودی

احداث کرده بودن

احداث کرده بود

احداث کرده باشیم

احداث کرده باشم

احداث کرده باشین

احداث کرده باشی

احداث کرده باشن

احداث کرده باشه

[ʔe̞ɦ.d̪ɑ́ːs kʰäɾ.d̪än]

[ʔe̞ɦ.d̪ɑ́ːs kʰäɾ.d̪än]

[ʔɪ.d̪ɑ́ːs kʰäɾ.d̪än]

[ʔi.d̪ɔ́ːs kʰäɾ.d̪än]

[ʔeɦ.d̪ɒ́ːs kʰʲæɹ.d̪æn]

[ʔeɦ.d̪ɔ́s kʰäɾ.d̪än]

احداث کردن ساختمان


لقا

head

لقا • (leqâ)

fa-noun

لقا • (leqâ)


هندوچین

head

هندوچین • (hendočin)

fa-proper noun

هندوچین • (hendočin)

[ʔɪn̪.d̪ʊ.t͡ʃʰiːn]

Indochina (a region comprising former French colonial possessions in Southeast Asia, including Laos, Vietnam and Cambodia)


هندواروپائی

fa-adj

هندواروپائی • (hindu-urūpā'ī)

[hɪn̪.d̪ʊ.ʔʊ.ɾuː.pʰɑː.ʔiː]

From هندو (hindu, “Indo-”) + اروپائی (urupā'ī, “European”). Calque of English Indo-European.


شکوفه دادن

head

شکوفه دادن • (šokufe dâdan)

fa-verb

شکوفه دادن • (šokufe dâdan)

šokufe dâdan (romanization)
شکوفه دادن (infinitive)
šokufe dâdán (infinitive)
شکوفه ده (present stem)
šokufe deh (present stem)
شکوفه داد (past stem)
šokufe dâd (past stem)
شکوفه دهنده (participle present)
šokufe dehandé (participle present)
شکوفه داده (participle past)
šokufe dâdé (participle past)
شکوفه دهم (aorist first-person indicative singular)
šokufe déham (aorist first-person indicative singular)
شکوفه دهی (aorist indicative second-person singular)
šokufe déhi (aorist indicative second-person singular)
شکوفه دهد (aorist indicative singular third-person)
šokufe déhad (aorist indicative singular third-person)
شکوفه دهیم (aorist first-person indicative plural)
šokufe déhim (aorist first-person indicative plural)
شکوفه دهید (aorist indicative plural second-person)
šokufe déhid (aorist indicative plural second-person)
شکوفه دهند (aorist indicative plural third-person)
šokufe déhand (aorist indicative plural third-person)
شکوفه میدهم (first-person indicative present singular)
šokufe mí-deham (first-person indicative present singular)
شکوفه میدهی (indicative present second-person singular)
šokufe mí-dehi (indicative present second-person singular)
شکوفه میدهد (indicative present singular third-person)
šokufe mí-dehad (indicative present singular third-person)
شکوفه میدهیم (first-person indicative plural present)
šokufe mí-dehim (first-person indicative plural present)
شکوفه میدهید (indicative plural present second-person)
šokufe mí-dehid (indicative plural present second-person)
شکوفه میدهند (indicative plural present third-person)
šokufe mí-dehand (indicative plural present third-person)
دارم شکوفه میدهم (first-person indicative present progressive singular)
dấram šokufe mí-deham (first-person indicative present progressive singular)
داری شکوفه میدهی (indicative present progressive second-person singular)
dấri šokufe mí-dehi (indicative present progressive second-person singular)
دارد شکوفه میدهد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad šokufe mí-dehad (indicative present progressive singular third-person)
داریم شکوفه میدهیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim šokufe mí-dehim (first-person indicative plural present progressive)
دارید شکوفه میدهید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid šokufe mí-dehid (indicative plural present progressive second-person)
دارند شکوفه میدهند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand šokufe mí-dehand (indicative plural present progressive third-person)
شکوفه دادهام (first-person indicative perfect present singular)
šokufe dâdé-am (first-person indicative perfect present singular)
شکوفه دادهای (indicative perfect present second-person singular)
šokufe dâdé-i (indicative perfect present second-person singular)
شکوفه داده است (indicative perfect present singular third-person)
šokufe dâdé ast (indicative perfect present singular third-person)
شکوفه دادهایم (first-person indicative perfect plural present)
šokufe dâdé-im (first-person indicative perfect plural present)
شکوفه دادهاید (indicative perfect plural present second-person)
šokufe dâdé-id (indicative perfect plural present second-person)
شکوفه دادهاند (indicative perfect plural present third-person)
šokufe dâdé-and (indicative perfect plural present third-person)
شکوفه دادم (first-person indicative past singular)
šokufe dấdam (first-person indicative past singular)
شکوفه دادی (indicative past second-person singular)
šokufe dấdi (indicative past second-person singular)
شکوفه داد (indicative past singular third-person)
šokufe dâd (indicative past singular third-person)
شکوفه دادیم (first-person indicative past plural)
šokufe dấdim (first-person indicative past plural)
شکوفه دادید (indicative past plural second-person)
šokufe dấdid (indicative past plural second-person)
شکوفه دادند (indicative past plural third-person)
šokufe dấdand (indicative past plural third-person)
شکوفه میدادم (first-person indicative past singular)
šokufe mí-dâdam (first-person indicative past singular)
شکوفه میدادی (indicative past second-person singular)
šokufe mí-dâdi (indicative past second-person singular)
شکوفه میداد (indicative past singular third-person)
šokufe mí-dâd (indicative past singular third-person)
شکوفه میدادیم (first-person indicative past plural)
šokufe mí-dâdim (first-person indicative past plural)
شکوفه میدادید (indicative past plural second-person)
šokufe mí-dâdid (indicative past plural second-person)
شکوفه میدادند (indicative past plural third-person)
šokufe mí-dâdand (indicative past plural third-person)
داشتم شکوفه میدادم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam šokufe mí-dâdam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی شکوفه میدادی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti šokufe mí-dâdi (indicative past progressive second-person singular)
داشت شکوفه میداد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt šokufe mí-dâd (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم شکوفه میدادیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim šokufe mí-dâdim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید شکوفه میدادید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid šokufe mí-dâdid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند شکوفه میدادند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand šokufe mí-dâdand (indicative past plural progressive third-person)
شکوفه داده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
šokufe dâdé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
شکوفه داده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
šokufe dâdé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
شکوفه داده بود (indicative pluperfect singular third-person)
šokufe dâdé bud (indicative pluperfect singular third-person)
شکوفه داده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
šokufe dâdé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
شکوفه داده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
šokufe dâdé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
شکوفه داده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
šokufe dâdé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
شکوفه خواهم داد (first-person future indicative singular)
šokufe xâhám dâd (first-person future indicative singular)
شکوفه خواهی داد (future indicative second-person singular)
šokufe xâhí dâd (future indicative second-person singular)
شکوفه خواهد داد (future indicative singular third-person)
šokufe xâhád dâd (future indicative singular third-person)
شکوفه خواهیم داد (first-person future indicative plural)
šokufe xâhím dâd (first-person future indicative plural)
شکوفه خواهید داد (future indicative plural second-person)
šokufe xâhíd dâd (future indicative plural second-person)
شکوفه خواهند داد (future indicative plural third-person)
šokufe xâhánd dâd (future indicative plural third-person)
شکوفه بدهم (first-person present singular subjunctive)
šokufe bédeham (first-person present singular subjunctive)
شکوفه بدهی (present second-person singular subjunctive)
šokufe bédehi (present second-person singular subjunctive)
شکوفه بدهد (present singular subjunctive third-person)
šokufe bédehad (present singular subjunctive third-person)
شکوفه بدهیم (first-person plural present subjunctive)
šokufe bédehim (first-person plural present subjunctive)
شکوفه بدهید (plural present second-person subjunctive)
šokufe bédehid (plural present second-person subjunctive)
شکوفه بدهند (plural present subjunctive third-person)
šokufe bédehand (plural present subjunctive third-person)
شکوفه داده باشم (first-person past singular subjunctive)
šokufe dâdé bấšam (first-person past singular subjunctive)
شکوفه داده باشی (past second-person singular subjunctive)
šokufe dâdé bấši (past second-person singular subjunctive)
شکوفه داده باشد (past singular subjunctive third-person)
šokufe dâdé bấšad (past singular subjunctive third-person)
شکوفه داده باشیم (first-person past plural subjunctive)
šokufe dâdé bấšim (first-person past plural subjunctive)
شکوفه داده باشید (past plural second-person subjunctive)
šokufe dâdé bấšid (past plural second-person subjunctive)
شکوفه داده باشند (past plural subjunctive third-person)
šokufe dâdé bấšand (past plural subjunctive third-person)
شکوفه بده (imperative second-person singular)
šokufe bédeh (imperative second-person singular)
شکوفه بدهید (imperative plural second-person)
šokufe bédehid (imperative plural second-person)
شکوفه دادن (infinitive)
šokufe dâdán (infinitive)
شکوفه ده (present stem)
šokufe de (present stem)
شکوفه داد (past stem)
šokufe dâd (past stem)
شکوفه دهنده (participle present)
šokufe dahandé (participle present)
شکوفه داده (participle past)
šokufe dâdé (participle past)
شکوفه دم (aorist first-person indicative singular)
šokufe dam (aorist first-person indicative singular)
شکوفه دی (aorist indicative second-person singular)
šokufe di (aorist indicative second-person singular)
شکوفه ده (aorist indicative singular third-person)
šokufe de (aorist indicative singular third-person)
شکوفه دیم (aorist first-person indicative plural)
šokufe dim (aorist first-person indicative plural)
شکوفه دین (aorist indicative plural second-person)
šokufe din (aorist indicative plural second-person)
شکوفه دن (aorist indicative plural third-person)
šokufe dan (aorist indicative plural third-person)
شکوفه میدم (first-person indicative present singular)
šokufe mí-dam (first-person indicative present singular)
شکوفه میدی (indicative present second-person singular)
šokufe mí-di (indicative present second-person singular)
شکوفه میده (indicative present singular third-person)
šokufe mí-de (indicative present singular third-person)
شکوفه میدیم (first-person indicative plural present)
šokufe mí-dim (first-person indicative plural present)
شکوفه میدین (indicative plural present second-person)
šokufe mí-din (indicative plural present second-person)
شکوفه میدن (indicative plural present third-person)
šokufe mí-dan (indicative plural present third-person)
دارم شکوفه میدم (first-person indicative present progressive singular)
dấram šokufe mí-dam (first-person indicative present progressive singular)
داری شکوفه میدی (indicative present progressive second-person singular)
dấri šokufe mí-di (indicative present progressive second-person singular)
داره شکوفه میده (indicative present progressive singular third-person)
dấre šokufe mí-de (indicative present progressive singular third-person)
داریم شکوفه میدیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim šokufe mí-dim (first-person indicative plural present progressive)
دارین شکوفه میدین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin šokufe mí-din (indicative plural present progressive second-person)
دارن شکوفه میدن (indicative plural present progressive third-person)
dấran šokufe mí-dan (indicative plural present progressive third-person)
شکوفه دادهام (first-person indicative perfect present singular)
šokufe dâdám (first-person indicative perfect present singular)
شکوفه دادهای (indicative perfect present second-person singular)
šokufe dâdí (indicative perfect present second-person singular)
شکوفه داده (indicative perfect present singular third-person)
šokufe dâdé (indicative perfect present singular third-person)
شکوفه دادهایم (first-person indicative perfect plural present)
šokufe dâdím (first-person indicative perfect plural present)
شکوفه دادهاین (indicative perfect plural present second-person)
šokufe dâdín (indicative perfect plural present second-person)
شکوفه دادهان (indicative perfect plural present third-person)
šokufe dâdán (indicative perfect plural present third-person)
شکوفه دادم (first-person indicative past singular)
šokufe dấdam (first-person indicative past singular)
شکوفه دادی (indicative past second-person singular)
šokufe dấdi (indicative past second-person singular)
شکوفه داد (indicative past singular third-person)
šokufe dấd (indicative past singular third-person)
شکوفه دادیم (first-person indicative past plural)
šokufe dấdim (first-person indicative past plural)
شکوفه دادین (indicative past plural second-person)
šokufe dấdin (indicative past plural second-person)
شکوفه دادن (indicative past plural third-person)
šokufe dấdan (indicative past plural third-person)
شکوفه میدادم (first-person indicative past singular)
šokufe mí-dâdam (first-person indicative past singular)
شکوفه میدادی (indicative past second-person singular)
šokufe mí-dâdi (indicative past second-person singular)
شکوفه میداد (indicative past singular third-person)
šokufe mí-dâd (indicative past singular third-person)
شکوفه میدادیم (first-person indicative past plural)
šokufe mí-dâdim (first-person indicative past plural)
شکوفه میدادین (indicative past plural second-person)
šokufe mí-dâdin (indicative past plural second-person)
شکوفه میدادن (indicative past plural third-person)
šokufe mí-dâdan (indicative past plural third-person)
داشتم شکوفه میدادم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam šokufe mí-dâdam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی شکوفه میدادی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti šokufe mí-dâdi (indicative past progressive second-person singular)
داشت شکوفه میداد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt šokufe mí-dâd (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم شکوفه میدادیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim šokufe mí-dâdim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین شکوفه میدادین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin šokufe mí-dâdin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن شکوفه میدادن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan šokufe mí-dâdan (indicative past plural progressive third-person)
شکوفه داده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
šokufe dâdé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
شکوفه داده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
šokufe dâdé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
شکوفه داده بود (indicative pluperfect singular third-person)
šokufe dâdé bud (indicative pluperfect singular third-person)
شکوفه داده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
šokufe dâdé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
شکوفه داده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
šokufe dâdé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
شکوفه داده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
šokufe dâdé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
شکوفه بدم (first-person present singular subjunctive)
šokufe bédam (first-person present singular subjunctive)
شکوفه بدی (present second-person singular subjunctive)
šokufe bédi (present second-person singular subjunctive)
شکوفه بده (present singular subjunctive third-person)
šokufe béde (present singular subjunctive third-person)
شکوفه بدیم (first-person plural present subjunctive)
šokufe bédim (first-person plural present subjunctive)
شکوفه بدین (plural present second-person subjunctive)
šokufe bédin (plural present second-person subjunctive)
شکوفه بدن (plural present subjunctive third-person)
šokufe bédan (plural present subjunctive third-person)
شکوفه داده باشم (first-person past singular subjunctive)
šokufe dâdé bấšam (first-person past singular subjunctive)
شکوفه داده باشی (past second-person singular subjunctive)
šokufe dâdé bấši (past second-person singular subjunctive)
شکوفه داده باشه (past singular subjunctive third-person)
šokufe dâdé bấše (past singular subjunctive third-person)
شکوفه داده باشیم (first-person past plural subjunctive)
šokufe dâdé bấšim (first-person past plural subjunctive)
شکوفه داده باشین (past plural second-person subjunctive)
šokufe dâdé bấšin (past plural second-person subjunctive)
شکوفه داده باشن (past plural subjunctive third-person)
šokufe dâdé bấšan (past plural subjunctive third-person)
شکوفه بده (imperative second-person singular)
šokufe béde (imperative second-person singular)
شکوفه بدین (imperative plural second-person)
šokufe bédin (imperative plural second-person)
شکوفه دادن (infinitive)
šokufe dâdán (infinitive)
شکوفه ده (present stem)
šokufe de (present stem)
شکوفه داد (past stem)
šokufe dâd (past stem)
شکوفه دهنده (participle present)
šokufe dehandé (participle present)
شکوفه داده (participle past)
šokufe dâdé (participle past)
شکوفه دم (aorist first-person indicative singular)
šokufe dam (aorist first-person indicative singular)
شکوفه دی (aorist indicative second-person singular)
šokufe dey (aorist indicative second-person singular)
شکوفه ده (aorist indicative singular third-person)
šokufe dey (aorist indicative singular third-person)
شکوفه دیم (aorist first-person indicative plural)
šokufe deym (aorist first-person indicative plural)
شکوفه دین (aorist indicative plural second-person)
šokufe deyn (aorist indicative plural second-person)
شکوفه دن (aorist indicative plural third-person)
šokufe dan (aorist indicative plural third-person)
شکوفه میدم (first-person indicative present singular)
šokufe mí-dam (first-person indicative present singular)
شکوفه میدی (indicative present second-person singular)
šokufe mí-dey (indicative present second-person singular)
شکوفه میده (indicative present singular third-person)
šokufe mí-de (indicative present singular third-person)
شکوفه میدیم (first-person indicative plural present)
šokufe mí-deym (first-person indicative plural present)
شکوفه میدین (indicative plural present second-person)
šokufe mí-deyn (indicative plural present second-person)
شکوفه میدن (indicative plural present third-person)
šokufe mí-dan (indicative plural present third-person)
دارم شکوفه میدم (first-person indicative present progressive singular)
dấram šokufe mí-dam (first-person indicative present progressive singular)
داری شکوفه میدی (indicative present progressive second-person singular)
dấri šokufe mí-dey (indicative present progressive second-person singular)
داره شکوفه میده (indicative present progressive singular third-person)
dấre šokufe mí-de (indicative present progressive singular third-person)
داریم شکوفه میدیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim šokufe mí-dim (first-person indicative plural present progressive)
دارین شکوفه میدین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin šokufe mí-deyn (indicative plural present progressive second-person)
دارن شکوفه میدن (indicative plural present progressive third-person)
dấran šokufe mí-dan (indicative plural present progressive third-person)
شکوفه دادهم (first-person indicative perfect present singular)
šokufe dâdám (first-person indicative perfect present singular)
شکوفه دادهی (indicative perfect present second-person singular)
šokufe dâdéy (indicative perfect present second-person singular)
شکوفه داده (indicative perfect present singular third-person)
šokufe dâdé (indicative perfect present singular third-person)
شکوفه دادهیم (first-person indicative perfect plural present)
šokufe dâdéym (first-person indicative perfect plural present)
شکوفه دادهین (indicative perfect plural present second-person)
šokufe dâdéyn (indicative perfect plural present second-person)
شکوفه دادهن (indicative perfect plural present third-person)
šokufe dâdán (indicative perfect plural present third-person)
شکوفه دادم (first-person indicative past singular)
šokufe dấdam (first-person indicative past singular)
شکوفه دادی (indicative past second-person singular)
šokufe dấdi (indicative past second-person singular)
شکوفه داد (indicative past singular third-person)
šokufe dấd (indicative past singular third-person)
شکوفه دادیم (first-person indicative past plural)
šokufe dấdim (first-person indicative past plural)
شکوفه دادین (indicative past plural second-person)
šokufe dấdin (indicative past plural second-person)
شکوفه دادن (indicative past plural third-person)
šokufe dấdan (indicative past plural third-person)
شکوفه میدادم (first-person indicative past singular)
šokufe mí-dâdam (first-person indicative past singular)
شکوفه میدادی (indicative past second-person singular)
šokufe mí-dâdi (indicative past second-person singular)
شکوفه میداد (indicative past singular third-person)
šokufe mí-dâd (indicative past singular third-person)
شکوفه میدادیم (first-person indicative past plural)
šokufe mí-dâdim (first-person indicative past plural)
شکوفه میدادین (indicative past plural second-person)
šokufe mí-dâdin (indicative past plural second-person)
شکوفه میدادن (indicative past plural third-person)
šokufe mí-dâdan (indicative past plural third-person)
داشتم شکوفه میدادم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam šokufe mí-dâdam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی شکوفه میدادی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti šokufe mí-dâdi (indicative past progressive second-person singular)
داشت شکوفه میداد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt šokufe mí-dâd (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم شکوفه میدادیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim šokufe mí-dâdim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین شکوفه میدادین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin šokufe mí-dâdin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن شکوفه میدادن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan šokufe mí-dâdan (indicative past plural progressive third-person)
شکوفه داده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
šokufe dâdé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
شکوفه داده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
šokufe dâdé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
شکوفه داده بود (indicative pluperfect singular third-person)
šokufe dâdé bud (indicative pluperfect singular third-person)
شکوفه داده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
šokufe dâdé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
شکوفه داده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
šokufe dâdé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
شکوفه داده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
šokufe dâdé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
شکوفه بدم (first-person present singular subjunctive)
šokufe bédam (first-person present singular subjunctive)
شکوفه بدی (present second-person singular subjunctive)
šokufe bédey (present second-person singular subjunctive)
شکوفه بده (present singular subjunctive third-person)
šokufe béde (present singular subjunctive third-person)
شکوفه بدیم (first-person plural present subjunctive)
šokufe bédeym (first-person plural present subjunctive)
شکوفه بدین (plural present second-person subjunctive)
šokufe bédeyn (plural present second-person subjunctive)
شکوفه بدن (plural present subjunctive third-person)
šokufe bédan (plural present subjunctive third-person)
شکوفه داده باشم (first-person past singular subjunctive)
šokufe dâdé bấšam (first-person past singular subjunctive)
شکوفه داده باشی (past second-person singular subjunctive)
šokufe dâdé bấši (past second-person singular subjunctive)
شکوفه داده باشه (past singular subjunctive third-person)
šokufe dâdé bấše (past singular subjunctive third-person)
شکوفه داده باشیم (first-person past plural subjunctive)
šokufe dâdé bấšim (first-person past plural subjunctive)
شکوفه داده باشین (past plural second-person subjunctive)
šokufe dâdé bấšin (past plural second-person subjunctive)
شکوفه داده باشن (past plural subjunctive third-person)
šokufe dâdé bấšan (past plural subjunctive third-person)
شکوفه بده (imperative second-person singular)
šokufe béde (imperative second-person singular)
شکوفه بدین (imperative plural second-person)
šokufe bédin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">شکوفه دادن</i> (šokufe dâdán) (literary Iranian Persian)

شکوفه میدادیم

شکوفه میدادم

شکوفه میدادید

شکوفه میدادی

شکوفه میدادند

شکوفه میدهیم

شکوفه میدهید

شکوفه میدهند

داشتیم شکوفه میدادیم

داشتم شکوفه میدادم

داشتید شکوفه میدادید

داشتی شکوفه میدادی

داشتند شکوفه میدادند

داشت شکوفه میداد

داریم شکوفه میدهیم

دارم شکوفه میدهم

دارید شکوفه میدهید

داری شکوفه میدهی

دارند شکوفه میدهند

دارد شکوفه میدهد

شکوفه دادهایم

شکوفه دادهام

شکوفه دادهاید

شکوفه دادهای

شکوفه دادهاند

شکوفه داده است

شکوفه داده بودیم

شکوفه داده بودم

شکوفه داده بودید

شکوفه داده بودی

شکوفه داده بودند

شکوفه داده بود

شکوفه خواهیم داد

شکوفه خواهم داد

شکوفه خواهید داد

شکوفه خواهی داد

شکوفه خواهند داد

شکوفه خواهد داد

شکوفه داده باشیم

شکوفه داده باشم

شکوفه داده باشید

شکوفه داده باشی

شکوفه داده باشند

شکوفه داده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">شکوفه دادن</i> (šokufe dâdán) (colloquial Tehrani)

شکوفه میدادیم

شکوفه میدادم

شکوفه میدادین

شکوفه میدادی

شکوفه میدادن

داشتیم شکوفه میدادیم

داشتم شکوفه میدادم

داشتین شکوفه میدادین

داشتی شکوفه میدادی

داشتن شکوفه میدادن

داشت شکوفه میداد

داریم شکوفه میدیم

دارم شکوفه میدم

دارین شکوفه میدین

داری شکوفه میدی

دارن شکوفه میدن

داره شکوفه میده

شکوفه دادهایم

شکوفه دادهام

شکوفه دادهاین

شکوفه دادهای

شکوفه دادهان

شکوفه داده بودیم

شکوفه داده بودم

شکوفه داده بودین

شکوفه داده بودی

شکوفه داده بودن

شکوفه داده بود

شکوفه داده باشیم

شکوفه داده باشم

شکوفه داده باشین

شکوفه داده باشی

شکوفه داده باشن

شکوفه داده باشه

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">شکوفه دادن</i> (šokufe dâdán) (dialectal, Isfahan)

شکوفه میدادیم

شکوفه میدادم

شکوفه میدادین

شکوفه میدادی

شکوفه میدادن

داشتیم شکوفه میدادیم

داشتم شکوفه میدادم

داشتین شکوفه میدادین

داشتی شکوفه میدادی

داشتن شکوفه میدادن

داشت شکوفه میداد

داریم شکوفه میدیم

دارم شکوفه میدم

دارین شکوفه میدین

داری شکوفه میدی

دارن شکوفه میدن

داره شکوفه میده

شکوفه دادهیم

شکوفه دادهین

شکوفه داده بودیم

شکوفه داده بودم

شکوفه داده بودین

شکوفه داده بودی

شکوفه داده بودن

شکوفه داده بود

شکوفه داده باشیم

شکوفه داده باشم

شکوفه داده باشین

شکوفه داده باشی

شکوفه داده باشن

شکوفه داده باشه


هندوایرانی

fa-adj

هندوایرانی • (hendo-irâni)

[ʔɪn̪.d̪ʊ.ʔeː.ɾɑː.niː]


هندوآریایی

هندوآریایی • (hendo-âriyâyi)


شبه‌قاره هند

شبهقاره هند (canonical)
šebh-e qârre-e hend (romanization)

[ʃɪ.bɪ qɑːr.räɪ ʔɪn̪d̪]


هندواروپایی

From هندو (hendo, “Indo-”) + اروپایی (orupâyi, “European”). Calque of English Indo-European.


بالا آوردن

head

بالا آوردن • (bâlâ âvordan)

fa-verb

بالا آوردن • (bâlâ âvordan)

bâlâ âvordan (romanization)
بالا آوردن (infinitive)
bâlâ âvardán (infinitive)
بالا آور (present stem)
bâlâ âvar (present stem)
بالا آورد (past stem)
bâlâ âvard (past stem)
بالا آورنده (participle present)
bâlâ âvarandé (participle present)
بالا آورده (participle past)
bâlâ âvardé (participle past)
بالا آورم (aorist first-person indicative singular)
bâlâ âváram (aorist first-person indicative singular)
بالا آوری (aorist indicative second-person singular)
bâlâ âvári (aorist indicative second-person singular)
بالا آورد (aorist indicative singular third-person)
bâlâ âvárad (aorist indicative singular third-person)
بالا آوریم (aorist first-person indicative plural)
bâlâ âvárim (aorist first-person indicative plural)
بالا آورید (aorist indicative plural second-person)
bâlâ âvárid (aorist indicative plural second-person)
بالا آورند (aorist indicative plural third-person)
bâlâ âvárand (aorist indicative plural third-person)
بالا میآورم (first-person indicative present singular)
bâlâ mí-âvaram (first-person indicative present singular)
بالا میآوری (indicative present second-person singular)
bâlâ mí-âvari (indicative present second-person singular)
بالا میآورد (indicative present singular third-person)
bâlâ mí-âvarad (indicative present singular third-person)
بالا میآوریم (first-person indicative plural present)
bâlâ mí-âvarim (first-person indicative plural present)
بالا میآورید (indicative plural present second-person)
bâlâ mí-âvarid (indicative plural present second-person)
بالا میآورند (indicative plural present third-person)
bâlâ mí-âvarand (indicative plural present third-person)
دارم بالا میآورم (first-person indicative present progressive singular)
dấram bâlâ mí-âvaram (first-person indicative present progressive singular)
داری بالا میآوری (indicative present progressive second-person singular)
dấri bâlâ mí-âvari (indicative present progressive second-person singular)
دارد بالا میآورد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad bâlâ mí-âvarad (indicative present progressive singular third-person)
داریم بالا میآوریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim bâlâ mí-âvarim (first-person indicative plural present progressive)
دارید بالا میآورید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid bâlâ mí-âvarid (indicative plural present progressive second-person)
دارند بالا میآورند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand bâlâ mí-âvarand (indicative plural present progressive third-person)
بالا آوردهام (first-person indicative perfect present singular)
bâlâ âvardé-am (first-person indicative perfect present singular)
بالا آوردهای (indicative perfect present second-person singular)
bâlâ âvardé-i (indicative perfect present second-person singular)
بالا آورده است (indicative perfect present singular third-person)
bâlâ âvardé ast (indicative perfect present singular third-person)
بالا آوردهایم (first-person indicative perfect plural present)
bâlâ âvardé-im (first-person indicative perfect plural present)
بالا آوردهاید (indicative perfect plural present second-person)
bâlâ âvardé-id (indicative perfect plural present second-person)
بالا آوردهاند (indicative perfect plural present third-person)
bâlâ âvardé-and (indicative perfect plural present third-person)
بالا آوردم (first-person indicative past singular)
bâlâ âvárdam (first-person indicative past singular)
بالا آوردی (indicative past second-person singular)
bâlâ âvárdi (indicative past second-person singular)
بالا آورد (indicative past singular third-person)
bâlâ âvard (indicative past singular third-person)
بالا آوردیم (first-person indicative past plural)
bâlâ âvárdim (first-person indicative past plural)
بالا آوردید (indicative past plural second-person)
bâlâ âvárdid (indicative past plural second-person)
بالا آوردند (indicative past plural third-person)
bâlâ âvárdand (indicative past plural third-person)
بالا میآوردم (first-person indicative past singular)
bâlâ mí-âvardam (first-person indicative past singular)
بالا میآوردی (indicative past second-person singular)
bâlâ mí-âvardi (indicative past second-person singular)
بالا میآورد (indicative past singular third-person)
bâlâ mí-âvard (indicative past singular third-person)
بالا میآوردیم (first-person indicative past plural)
bâlâ mí-âvardim (first-person indicative past plural)
بالا میآوردید (indicative past plural second-person)
bâlâ mí-âvardid (indicative past plural second-person)
بالا میآوردند (indicative past plural third-person)
bâlâ mí-âvardand (indicative past plural third-person)
داشتم بالا میآوردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam bâlâ mí-âvardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی بالا میآوردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti bâlâ mí-âvardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت بالا میآورد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt bâlâ mí-âvard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم بالا میآوردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim bâlâ mí-âvardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید بالا میآوردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid bâlâ mí-âvardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند بالا میآوردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand bâlâ mí-âvardand (indicative past plural progressive third-person)
بالا آورده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
bâlâ âvardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
بالا آورده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
bâlâ âvardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
بالا آورده بود (indicative pluperfect singular third-person)
bâlâ âvardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
بالا آورده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
bâlâ âvardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
بالا آورده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
bâlâ âvardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
بالا آورده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
bâlâ âvardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
بالا خواهم آورد (first-person future indicative singular)
bâlâ xâhám âvard (first-person future indicative singular)
بالا خواهی آورد (future indicative second-person singular)
bâlâ xâhí âvard (future indicative second-person singular)
بالا خواهد آورد (future indicative singular third-person)
bâlâ xâhád âvard (future indicative singular third-person)
بالا خواهیم آورد (first-person future indicative plural)
bâlâ xâhím âvard (first-person future indicative plural)
بالا خواهید آورد (future indicative plural second-person)
bâlâ xâhíd âvard (future indicative plural second-person)
بالا خواهند آورد (future indicative plural third-person)
bâlâ xâhánd âvard (future indicative plural third-person)
بالا بیاورم (first-person present singular subjunctive)
bâlâ bíyâvaram (first-person present singular subjunctive)
بالا بیاوری (present second-person singular subjunctive)
bâlâ bíyâvari (present second-person singular subjunctive)
بالا بیاورد (present singular subjunctive third-person)
bâlâ bíyâvarad (present singular subjunctive third-person)
بالا بیاوریم (first-person plural present subjunctive)
bâlâ bíyâvarim (first-person plural present subjunctive)
بالا بیاورید (plural present second-person subjunctive)
bâlâ bíyâvarid (plural present second-person subjunctive)
بالا بیاورند (plural present subjunctive third-person)
bâlâ bíyâvarand (plural present subjunctive third-person)
بالا آورده باشم (first-person past singular subjunctive)
bâlâ âvardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
بالا آورده باشی (past second-person singular subjunctive)
bâlâ âvardé bấši (past second-person singular subjunctive)
بالا آورده باشد (past singular subjunctive third-person)
bâlâ âvardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
بالا آورده باشیم (first-person past plural subjunctive)
bâlâ âvardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
بالا آورده باشید (past plural second-person subjunctive)
bâlâ âvardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
بالا آورده باشند (past plural subjunctive third-person)
bâlâ âvardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
بالا بیاور (imperative second-person singular)
bâlâ bíyâvar (imperative second-person singular)
بالا بیاورید (imperative plural second-person)
bâlâ bíyâvarid (imperative plural second-person)
بالا آوردن (infinitive)
bâlâ âvordán (infinitive)
بالا آر (present stem)
bâlâ âr (present stem)
بالا آورد (past stem)
bâlâ âvord (past stem)
بالا آورنده (participle present)
bâlâ âvarandé (participle present)
بالا آورده (participle past)
bâlâ âvordé (participle past)
بالا آرم (aorist first-person indicative singular)
bâlâ ấram (aorist first-person indicative singular)
بالا آری (aorist indicative second-person singular)
bâlâ ấri (aorist indicative second-person singular)
بالا آره (aorist indicative singular third-person)
bâlâ ấre (aorist indicative singular third-person)
بالا آریم (aorist first-person indicative plural)
bâlâ ấrim (aorist first-person indicative plural)
بالا آرین (aorist indicative plural second-person)
bâlâ ấrin (aorist indicative plural second-person)
بالا آرن (aorist indicative plural third-person)
bâlâ ấran (aorist indicative plural third-person)
بالا میآرم (first-person indicative present singular)
bâlâ mí-âram (first-person indicative present singular)
بالا میآری (indicative present second-person singular)
bâlâ mí-âri (indicative present second-person singular)
بالا میآره (indicative present singular third-person)
bâlâ mí-âre (indicative present singular third-person)
بالا میآریم (first-person indicative plural present)
bâlâ mí-ârim (first-person indicative plural present)
بالا میآرین (indicative plural present second-person)
bâlâ mí-ârin (indicative plural present second-person)
بالا میآرن (indicative plural present third-person)
bâlâ mí-âran (indicative plural present third-person)
دارم بالا میآرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram bâlâ mí-âram (first-person indicative present progressive singular)
داری بالا میآری (indicative present progressive second-person singular)
dấri bâlâ mí-âri (indicative present progressive second-person singular)
داره بالا میآره (indicative present progressive singular third-person)
dấre bâlâ mí-âre (indicative present progressive singular third-person)
داریم بالا میآریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim bâlâ mí-ârim (first-person indicative plural present progressive)
دارین بالا میآرین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin bâlâ mí-ârin (indicative plural present progressive second-person)
دارن بالا میآرن (indicative plural present progressive third-person)
dấran bâlâ mí-âran (indicative plural present progressive third-person)
بالا آوردهام (first-person indicative perfect present singular)
bâlâ âvordám (first-person indicative perfect present singular)
بالا آوردهای (indicative perfect present second-person singular)
bâlâ âvordí (indicative perfect present second-person singular)
بالا آورده (indicative perfect present singular third-person)
bâlâ âvordé (indicative perfect present singular third-person)
بالا آوردهایم (first-person indicative perfect plural present)
bâlâ âvordím (first-person indicative perfect plural present)
بالا آوردهاین (indicative perfect plural present second-person)
bâlâ âvordín (indicative perfect plural present second-person)
بالا آوردهان (indicative perfect plural present third-person)
bâlâ âvordán (indicative perfect plural present third-person)
بالا آوردم (first-person indicative past singular)
bâlâ âvórdam (first-person indicative past singular)
بالا آوردی (indicative past second-person singular)
bâlâ âvórdi (indicative past second-person singular)
بالا آورد (indicative past singular third-person)
bâlâ âvórd (indicative past singular third-person)
بالا آوردیم (first-person indicative past plural)
bâlâ âvórdim (first-person indicative past plural)
بالا آوردین (indicative past plural second-person)
bâlâ âvórdin (indicative past plural second-person)
بالا آوردن (indicative past plural third-person)
bâlâ âvórdan (indicative past plural third-person)
بالا میآوردم (first-person indicative past singular)
bâlâ mí-âvordam (first-person indicative past singular)
بالا میآوردی (indicative past second-person singular)
bâlâ mí-âvordi (indicative past second-person singular)
بالا میآورد (indicative past singular third-person)
bâlâ mí-âvord (indicative past singular third-person)
بالا میآوردیم (first-person indicative past plural)
bâlâ mí-âvordim (first-person indicative past plural)
بالا میآوردین (indicative past plural second-person)
bâlâ mí-âvordin (indicative past plural second-person)
بالا میآوردن (indicative past plural third-person)
bâlâ mí-âvordan (indicative past plural third-person)
داشتم بالا میآوردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam bâlâ mí-âvordam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی بالا میآوردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti bâlâ mí-âvordi (indicative past progressive second-person singular)
داشت بالا میآورد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt bâlâ mí-âvord (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم بالا میآوردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim bâlâ mí-âvordim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین بالا میآوردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin bâlâ mí-âvordin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن بالا میآوردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan bâlâ mí-âvordan (indicative past plural progressive third-person)
بالا آورده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
bâlâ âvordé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
بالا آورده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
bâlâ âvordé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
بالا آورده بود (indicative pluperfect singular third-person)
bâlâ âvordé bud (indicative pluperfect singular third-person)
بالا آورده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
bâlâ âvordé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
بالا آورده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
bâlâ âvordé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
بالا آورده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
bâlâ âvordé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
بالا بیارم (first-person present singular subjunctive)
bâlâ bíyâram (first-person present singular subjunctive)
بالا بیاری (present second-person singular subjunctive)
bâlâ bíyâri (present second-person singular subjunctive)
بالا بیاره (present singular subjunctive third-person)
bâlâ bíyâre (present singular subjunctive third-person)
بالا بیاریم (first-person plural present subjunctive)
bâlâ bíyârim (first-person plural present subjunctive)
بالا بیارین (plural present second-person subjunctive)
bâlâ bíyârin (plural present second-person subjunctive)
بالا بیارن (plural present subjunctive third-person)
bâlâ bíyâran (plural present subjunctive third-person)
بالا آورده باشم (first-person past singular subjunctive)
bâlâ âvordé bấšam (first-person past singular subjunctive)
بالا آورده باشی (past second-person singular subjunctive)
bâlâ âvordé bấši (past second-person singular subjunctive)
بالا آورده باشه (past singular subjunctive third-person)
bâlâ âvordé bấše (past singular subjunctive third-person)
بالا آورده باشیم (first-person past plural subjunctive)
bâlâ âvordé bấšim (first-person past plural subjunctive)
بالا آورده باشین (past plural second-person subjunctive)
bâlâ âvordé bấšin (past plural second-person subjunctive)
بالا آورده باشن (past plural subjunctive third-person)
bâlâ âvordé bấšan (past plural subjunctive third-person)
بالا بیار (imperative second-person singular)
bâlâ bíyâr (imperative second-person singular)
بالا بیارین (imperative plural second-person)
bâlâ bíyârin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">بالا آوردن</i> (bâlâ âvardán) (literary Iranian Persian)

بالا میآوردیم

بالا میآوردم

بالا میآوردید

بالا میآوردی

بالا میآوردند

بالا میآوریم

بالا میآورید

بالا میآورند

داشتیم بالا میآوردیم

داشتم بالا میآوردم

داشتید بالا میآوردید

داشتی بالا میآوردی

داشتند بالا میآوردند

داشت بالا میآورد

داریم بالا میآوریم

دارم بالا میآورم

دارید بالا میآورید

داری بالا میآوری

دارند بالا میآورند

دارد بالا میآورد

بالا آوردهایم

بالا آوردهام

بالا آوردهاید

بالا آوردهای

بالا آوردهاند

بالا آورده است

بالا آورده بودیم

بالا آورده بودم

بالا آورده بودید

بالا آورده بودی

بالا آورده بودند

بالا آورده بود

بالا خواهیم آورد

بالا خواهم آورد

بالا خواهید آورد

بالا خواهی آورد

بالا خواهند آورد

بالا خواهد آورد

بالا آورده باشیم

بالا آورده باشم

بالا آورده باشید

بالا آورده باشی

بالا آورده باشند

بالا آورده باشد

بالا بیاوریم

بالا بیاورید

بالا بیاورند

بالا بیاورید

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">بالا آوردن</i> (bâlâ âvordán) (colloquial Tehrani)

بالا میآوردیم

بالا میآوردم

بالا میآوردین

بالا میآوردی

بالا میآوردن

داشتیم بالا میآوردیم

داشتم بالا میآوردم

داشتین بالا میآوردین

داشتی بالا میآوردی

داشتن بالا میآوردن

داشت بالا میآورد

داریم بالا میآریم

دارم بالا میآرم

دارین بالا میآرین

داری بالا میآری

دارن بالا میآرن

داره بالا میآره

بالا آوردهایم

بالا آوردهام

بالا آوردهاین

بالا آوردهای

بالا آوردهان

بالا آورده بودیم

بالا آورده بودم

بالا آورده بودین

بالا آورده بودی

بالا آورده بودن

بالا آورده بود

بالا آورده باشیم

بالا آورده باشم

بالا آورده باشین

بالا آورده باشی

بالا آورده باشن

بالا آورده باشه

[bɑː.lɑ́ː ʔɑː.wäɾ.d̪än]

[bɑː.lɑ́ː ʔɑː.wäɾ.d̪än]

[bɑː.lɑ́ː ʔɑː.wäɾ.d̪än]

[bɔː.lɔ́ː ʔɔː.wäɾ.d̪än]

[bɒː.lɒ́ː ʔɒː.voɹ.d̪æn]

او در حال بالا آوردن بود.

(transitive) to bring up, to raise, to educate


امارت اسلامی افغانستان

fa-adj

امارت اسلامی افغانستان • (emârat-e eslâmi-ye afğânestân)

emârat-e eslâmi-ye afğânestân (romanization)

[ʔɪ.mɑː.ɾä.t̪ʰɪ ʔɪs.lɑː.mi.jɪ ʔäf.ɣɑː.nɪs.t̪ʰɑːn]

[ʔɪ.mɑː.ɾä.t̪ʰɪ ʔɪs.lɑː.mi.jɪ ʔäv.ɣɑː.nɪs.t̪ʰɑːn]

[ʔi.mɔː.ɾä.t̪ʰi ʔis.lɔː.mi.ji ʔäv.ɣɔː.nis.t̪ʰɔːn]

[ʔe.mɒː.ɹæ.t̪ʰe ʔes.lɒː.mi.je ʔæf.ɢɒː.nes.t̪ʰɒːn]

Islamic Emirate of Afghanistan
Islamic Emirate of Afghanistan

en-امارت_اسلامی_افغانستان-fa-name-En6eff-f


دولت اسرائیل

[d̪äw.lä.t̪ʰɪ ʔɪs.ɾɑː.ʔiːl]

[d̪äw.lä.t̪ʰɪ ʔɪs.ɾɑː.ʔiːl]


خاتم جم

[xɑː.t̪ʰǽ.mɪ d͡ʒǽm]

[xɑː.t̪ʰǽ.mɪ d͡ʒǽm]

[xɑː.t̪ʰǽ.mɪ d͡ʒǽm]


عیاری

head

عیاری • (ayyâri)

fa-noun

عیاری • (ayyâri)

Hindustani:

Hindi: अय्यारी (ayyārī)

Urdu: عَیّاری ('aiyārī)

[ʔäj.jɑː.ɾíː]

[ʔäj.jɑː.ɾíː]

[ʔäj.jɑː.ɾíː]

[ʔäj.jɔː.ɾí]

[ʔæj.jɒː.ɹíː]


آقایی

head

آقایی • (âqâyi)

fa-noun

آقایی • (âqâyi)

Hindustani: (“mastership, ownership”) āqāī

Hindi: आक़ाई

Urdu: آقائی

[ʔɑː.qɑː.ˈjiː]

[ʔɑː.qɑː.jíː]

[ʔɑː.qɑː.jíː]

[ʔɑː.qɑː.jíː]

[ʔɔː.qɔː.jí]

[ʔɒː.ʁɒː.jíː]

generosity, the personality of a gentleman


اکیپ

head

اکیپ • (ikēp)


آفتاب مهتاب ندیده

fa-adj

آفتاب مهتاب ندیده

آفتاب مهتاب ندیده • (âftâb mahtâb na-dide)

[ʔɒːf.t̪ʰɒ́ːb̥ mæɦ.t̪ʰɒ́ːb̥ nǽ.d̪iː.d̪e]

Literally, “not having seen sunlight and moonlight”.

lit

(figurative, of a girl or woman) sheltered, naive, innocent


قاطی

fa-adj

قاطی • (qâti)

Borrowed from Turkic. Compare Turkish kat- (“to add, to mix”), Azerbaijani qat- (“to add, to mix in”), etc.