پشیمان شدن

head

پشیمان شدن • (pašimân šodan)

fa-verb

پشیمان شدن • (pašimân šodan)

pašimân šodan (romanization)
پشیمان شدن (infinitive)
pašimân šodán (infinitive)
پشیمان شو (present stem)
pašimân šav (present stem)
پشیمان شد (past stem)
pašimân šod (past stem)
پشیمان شونده (participle present)
pašimân šavandé (participle present)
پشیمان شده (participle past)
pašimân šodé (participle past)
پشیمان شوم (aorist first-person indicative singular)
pašimân šávam (aorist first-person indicative singular)
پشیمان شوی (aorist indicative second-person singular)
pašimân šávi (aorist indicative second-person singular)
پشیمان شود (aorist indicative singular third-person)
pašimân šávad (aorist indicative singular third-person)
پشیمان شویم (aorist first-person indicative plural)
pašimân šávim (aorist first-person indicative plural)
پشیمان شوید (aorist indicative plural second-person)
pašimân šávid (aorist indicative plural second-person)
پشیمان شوند (aorist indicative plural third-person)
pašimân šávand (aorist indicative plural third-person)
پشیمان میشوم (first-person indicative present singular)
pašimân mí-šavam (first-person indicative present singular)
پشیمان میشوی (indicative present second-person singular)
pašimân mí-šavi (indicative present second-person singular)
پشیمان میشود (indicative present singular third-person)
pašimân mí-šavad (indicative present singular third-person)
پشیمان میشویم (first-person indicative plural present)
pašimân mí-šavim (first-person indicative plural present)
پشیمان میشوید (indicative plural present second-person)
pašimân mí-šavid (indicative plural present second-person)
پشیمان میشوند (indicative plural present third-person)
pašimân mí-šavand (indicative plural present third-person)
دارم پشیمان میشوم (first-person indicative present progressive singular)
dấram pašimân mí-šavam (first-person indicative present progressive singular)
داری پشیمان میشوی (indicative present progressive second-person singular)
dấri pašimân mí-šavi (indicative present progressive second-person singular)
دارد پشیمان میشود (indicative present progressive singular third-person)
dấrad pašimân mí-šavad (indicative present progressive singular third-person)
داریم پشیمان میشویم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim pašimân mí-šavim (first-person indicative plural present progressive)
دارید پشیمان میشوید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid pašimân mí-šavid (indicative plural present progressive second-person)
دارند پشیمان میشوند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand pašimân mí-šavand (indicative plural present progressive third-person)
پشیمان شدهام (first-person indicative perfect present singular)
pašimân šodé-am (first-person indicative perfect present singular)
پشیمان شدهای (indicative perfect present second-person singular)
pašimân šodé-i (indicative perfect present second-person singular)
پشیمان شده است (indicative perfect present singular third-person)
pašimân šodé ast (indicative perfect present singular third-person)
پشیمان شدهایم (first-person indicative perfect plural present)
pašimân šodé-im (first-person indicative perfect plural present)
پشیمان شدهاید (indicative perfect plural present second-person)
pašimân šodé-id (indicative perfect plural present second-person)
پشیمان شدهاند (indicative perfect plural present third-person)
pašimân šodé-and (indicative perfect plural present third-person)
پشیمان شدم (first-person indicative past singular)
pašimân šódam (first-person indicative past singular)
پشیمان شدی (indicative past second-person singular)
pašimân šódi (indicative past second-person singular)
پشیمان شد (indicative past singular third-person)
pašimân šod (indicative past singular third-person)
پشیمان شدیم (first-person indicative past plural)
pašimân šódim (first-person indicative past plural)
پشیمان شدید (indicative past plural second-person)
pašimân šódid (indicative past plural second-person)
پشیمان شدند (indicative past plural third-person)
pašimân šódand (indicative past plural third-person)
پشیمان میشدم (first-person indicative past singular)
pašimân mí-šodam (first-person indicative past singular)
پشیمان میشدی (indicative past second-person singular)
pašimân mí-šodi (indicative past second-person singular)
پشیمان میشد (indicative past singular third-person)
pašimân mí-šod (indicative past singular third-person)
پشیمان میشدیم (first-person indicative past plural)
pašimân mí-šodim (first-person indicative past plural)
پشیمان میشدید (indicative past plural second-person)
pašimân mí-šodid (indicative past plural second-person)
پشیمان میشدند (indicative past plural third-person)
pašimân mí-šodand (indicative past plural third-person)
داشتم پشیمان میشدم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam pašimân mí-šodam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی پشیمان میشدی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti pašimân mí-šodi (indicative past progressive second-person singular)
داشت پشیمان میشد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt pašimân mí-šod (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم پشیمان میشدیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim pašimân mí-šodim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید پشیمان میشدید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid pašimân mí-šodid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند پشیمان میشدند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand pašimân mí-šodand (indicative past plural progressive third-person)
پشیمان شده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
pašimân šodé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
پشیمان شده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
pašimân šodé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
پشیمان شده بود (indicative pluperfect singular third-person)
pašimân šodé búd (indicative pluperfect singular third-person)
پشیمان شده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
pašimân šodé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
پشیمان شده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
pašimân šodé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
پشیمان شده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
pašimân šodé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
پشیمان خواهم شد (first-person future indicative singular)
pašimân xâhám šod (first-person future indicative singular)
پشیمان خواهی شد (future indicative second-person singular)
pašimân xâhí šod (future indicative second-person singular)
پشیمان خواهد شد (future indicative singular third-person)
pašimân xâhád šod (future indicative singular third-person)
پشیمان خواهیم شد (first-person future indicative plural)
pašimân xâhím šod (first-person future indicative plural)
پشیمان خواهید شد (future indicative plural second-person)
pašimân xâhíd šod (future indicative plural second-person)
پشیمان خواهند شد (future indicative plural third-person)
pašimân xâhánd šod (future indicative plural third-person)
پشیمان بشوم (first-person present singular subjunctive)
pašimân béšavam (first-person present singular subjunctive)
پشیمان بشوی (present second-person singular subjunctive)
pašimân béšavi (present second-person singular subjunctive)
پشیمان بشود (present singular subjunctive third-person)
pašimân béšavad (present singular subjunctive third-person)
پشیمان بشویم (first-person plural present subjunctive)
pašimân béšavim (first-person plural present subjunctive)
پشیمان بشوید (plural present second-person subjunctive)
pašimân béšavid (plural present second-person subjunctive)
پشیمان بشوند (plural present subjunctive third-person)
pašimân béšavand (plural present subjunctive third-person)
پشیمان شده باشم (first-person past singular subjunctive)
pašimân šodé bấšam (first-person past singular subjunctive)
پشیمان شده باشی (past second-person singular subjunctive)
pašimân šodé bấši (past second-person singular subjunctive)
پشیمان شده باشد (past singular subjunctive third-person)
pašimân šodé bấšad (past singular subjunctive third-person)
پشیمان شده باشیم (first-person past plural subjunctive)
pašimân šodé bấšim (first-person past plural subjunctive)
پشیمان شده باشید (past plural second-person subjunctive)
pašimân šodé bấšid (past plural second-person subjunctive)
پشیمان شده باشند (past plural subjunctive third-person)
pašimân šodé bấšand (past plural subjunctive third-person)
پشیمان بشو (imperative second-person singular)
pašimân béšô (imperative second-person singular)
پشیمان بشوید (imperative plural second-person)
pašimân béšavid (imperative plural second-person)
پشیمون شدن (infinitive)
pašimun šodán (infinitive)
پشیمون شه (present stem)
pašimun še (present stem)
پشیمون شد (past stem)
pašimun šod (past stem)
پشیمون شونده (participle present)
pašimun šavandé (participle present)
پشیمون شده (participle past)
pašimun šodé (participle past)
پشیمون شم (aorist first-person indicative singular)
pašimun šam (aorist first-person indicative singular)
پشیمون شی (aorist indicative second-person singular)
pašimun ši (aorist indicative second-person singular)
پشیمون شه (aorist indicative singular third-person)
pašimun še (aorist indicative singular third-person)
پشیمون شیم (aorist first-person indicative plural)
pašimun šim (aorist first-person indicative plural)
پشیمون شین (aorist indicative plural second-person)
pašimun šin (aorist indicative plural second-person)
پشیمون شن (aorist indicative plural third-person)
pašimun šan (aorist indicative plural third-person)
پشیمون میشم (first-person indicative present singular)
pašimun mí-šam (first-person indicative present singular)
پشیمون میشی (indicative present second-person singular)
pašimun mí-ši (indicative present second-person singular)
پشیمون میشه (indicative present singular third-person)
pašimun mí-še (indicative present singular third-person)
پشیمون میشیم (first-person indicative plural present)
pašimun mí-šim (first-person indicative plural present)
پشیمون میشین (indicative plural present second-person)
pašimun mí-šin (indicative plural present second-person)
پشیمون میشن (indicative plural present third-person)
pašimun mí-šan (indicative plural present third-person)
دارم پشیمون میشم (first-person indicative present progressive singular)
dấram pašimun mí-šam (first-person indicative present progressive singular)
داری پشیمون میشی (indicative present progressive second-person singular)
dấri pašimun mí-ši (indicative present progressive second-person singular)
داره پشیمون میشه (indicative present progressive singular third-person)
dấre pašimun mí-še (indicative present progressive singular third-person)
داریم پشیمون میشیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim pašimun mí-šim (first-person indicative plural present progressive)
دارین پشیمون میشین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin pašimun mí-šin (indicative plural present progressive second-person)
دارن پشیمون میشن (indicative plural present progressive third-person)
dấran pašimun mí-šan (indicative plural present progressive third-person)
پشیمون شدهام (first-person indicative perfect present singular)
pašimun šodám (first-person indicative perfect present singular)
پشیمون شدهای (indicative perfect present second-person singular)
pašimun šodí (indicative perfect present second-person singular)
پشیمون شده (indicative perfect present singular third-person)
pašimun šodé (indicative perfect present singular third-person)
پشیمون شدهایم (first-person indicative perfect plural present)
pašimun šodím (first-person indicative perfect plural present)
پشیمون شدهاین (indicative perfect plural present second-person)
pašimun šodín (indicative perfect plural present second-person)
پشیمون شدهان (indicative perfect plural present third-person)
pašimun šodán (indicative perfect plural present third-person)
پشیمون شدم (first-person indicative past singular)
pašimun šódam (first-person indicative past singular)
پشیمون شدی (indicative past second-person singular)
pašimun šódi (indicative past second-person singular)
پشیمون شد (indicative past singular third-person)
pašimun šod (indicative past singular third-person)
پشیمون شدیم (first-person indicative past plural)
pašimun šódim (first-person indicative past plural)
پشیمون شدین (indicative past plural second-person)
pašimun šódin (indicative past plural second-person)
پشیمون شدن (indicative past plural third-person)
pašimun šódan (indicative past plural third-person)
پشیمون میشدم (first-person indicative past singular)
pašimun mí-šodam (first-person indicative past singular)
پشیمون میشدی (indicative past second-person singular)
pašimun mí-šodi (indicative past second-person singular)
پشیمون میشد (indicative past singular third-person)
pašimun mí-šod (indicative past singular third-person)
پشیمون میشدیم (first-person indicative past plural)
pašimun mí-šodim (first-person indicative past plural)
پشیمون میشدین (indicative past plural second-person)
pašimun mí-šodin (indicative past plural second-person)
پشیمون میشدن (indicative past plural third-person)
pašimun mí-šodan (indicative past plural third-person)
داشتم پشیمون میشدم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam pašimun mí-šodam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی پشیمون میشدی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti pašimun mí-šodi (indicative past progressive second-person singular)
داشت پشیمون میشد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt pašimun mí-šod (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم پشیمون میشدیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim pašimun mí-šodim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین پشیمون میشدین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin pašimun mí-šodin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن پشیمون میشدن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan pašimun mí-šodan (indicative past plural progressive third-person)
پشیمون شده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
pašimun šodé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
پشیمون شده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
pašimun šodé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
پشیمون شده بود (indicative pluperfect singular third-person)
pašimun šodé bud (indicative pluperfect singular third-person)
پشیمون شده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
pašimun šodé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
پشیمون شده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
pašimun šodé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
پشیمون شده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
pašimun šodé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
پشیمون بشم (first-person present singular subjunctive)
pašimun béšam (first-person present singular subjunctive)
پشیمون بشی (present second-person singular subjunctive)
pašimun béši (present second-person singular subjunctive)
پشیمون بشه (present singular subjunctive third-person)
pašimun béše (present singular subjunctive third-person)
پشیمون بشیم (first-person plural present subjunctive)
pašimun béšim (first-person plural present subjunctive)
پشیمون بشین (plural present second-person subjunctive)
pašimun béšin (plural present second-person subjunctive)
پشیمون بشن (plural present subjunctive third-person)
pašimun béšan (plural present subjunctive third-person)
پشیمون شده باشم (first-person past singular subjunctive)
pašimun šodé bấšam (first-person past singular subjunctive)
پشیمون شده باشی (past second-person singular subjunctive)
pašimun šodé bấši (past second-person singular subjunctive)
پشیمون شده باشه (past singular subjunctive third-person)
pašimun šodé bấše (past singular subjunctive third-person)
پشیمون شده باشیم (first-person past plural subjunctive)
pašimun šodé bấšim (first-person past plural subjunctive)
پشیمون شده باشین (past plural second-person subjunctive)
pašimun šodé bấšin (past plural second-person subjunctive)
پشیمون شده باشن (past plural subjunctive third-person)
pašimun šodé bấšan (past plural subjunctive third-person)
پشیمون بشو (imperative second-person singular)
pašimun béšô (imperative second-person singular)
پشیمون بشین (imperative plural second-person)
pašimun béšin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">پشیمان شدن</i> (pašimân šodán) (literary Iranian Persian)

پشیمان شونده

پشیمان میشدیم

پشیمان میشدم

پشیمان میشدید

پشیمان میشدی

پشیمان میشدند

پشیمان میشویم

پشیمان میشوم

پشیمان میشوید

پشیمان میشوی

پشیمان میشوند

پشیمان میشود

داشتیم پشیمان میشدیم

داشتم پشیمان میشدم

داشتید پشیمان میشدید

داشتی پشیمان میشدی

داشتند پشیمان میشدند

داشت پشیمان میشد

داریم پشیمان میشویم

دارم پشیمان میشوم

دارید پشیمان میشوید

داری پشیمان میشوی

دارند پشیمان میشوند

دارد پشیمان میشود

پشیمان شدهایم

پشیمان شدهام

پشیمان شدهاید

پشیمان شدهای

پشیمان شدهاند

پشیمان شده است

پشیمان شده بودیم

پشیمان شده بودم

پشیمان شده بودید

پشیمان شده بودی

پشیمان شده بودند

پشیمان شده بود

پشیمان خواهیم شد

پشیمان خواهم شد

پشیمان خواهید شد

پشیمان خواهی شد

پشیمان خواهند شد

پشیمان خواهد شد

پشیمان شده باشیم

پشیمان شده باشم

پشیمان شده باشید

پشیمان شده باشی

پشیمان شده باشند

پشیمان شده باشد

پشیمان بشویم

پشیمان بشوید

پشیمان بشوند

پشیمان بشوید

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">پشیمون شدن</i> (pašimun šodán) (colloquial Tehrani)

پشیمون شونده

پشیمون میشدیم

پشیمون میشدم

پشیمون میشدین

پشیمون میشدی

پشیمون میشدن

پشیمون میشیم

پشیمون میشین

داشتیم پشیمون میشدیم

داشتم پشیمون میشدم

داشتین پشیمون میشدین

داشتی پشیمون میشدی

داشتن پشیمون میشدن

داشت پشیمون میشد

داریم پشیمون میشیم

دارم پشیمون میشم

دارین پشیمون میشین

داری پشیمون میشی

دارن پشیمون میشن

داره پشیمون میشه

پشیمون شدهایم

پشیمون شدهام

پشیمون شدهاین

پشیمون شدهای

پشیمون شدهان

پشیمون شده بودیم

پشیمون شده بودم

پشیمون شده بودین

پشیمون شده بودی

پشیمون شده بودن

پشیمون شده بود

پشیمون شده باشیم

پشیمون شده باشم

پشیمون شده باشین

پشیمون شده باشی

پشیمون شده باشن

پشیمون شده باشه

[pʰä.ʃeː.mɑ́ːn ʃʊ.d̪än]

[pʰä.ʃeː.mɑ́ːn ʃʊ.d̪än]

[pʰä.ʃeː.mɑ́ːn ʃʊ.d̪än]

دختر از حرف خودش پشیمان شد.


رای

Inherited from Middle Persian [Term?] (/rāy/, “wealth, glory, power, sense, intelligence, opinion, reason”), from Old Persian [Term?] (/rāyō/), a lexicalization of the locative singular of Proto-Iranian *rād-, from Proto-Indo-Iranian *HraHdʰ-, from Proto-Indo-European *Hreh₁dʰ- (“to think, arrange, accomplish”).


مشرق‌زمین

مشرقزمین (canonical)
mašreq-zamin (romanization)

مشرق زمین
مشرق زمین#Persian

Alternative spelling of مشرق زمین (mašreq zamin)


قاجاریه

head

قاجاریه • (qâjâriyye)


مشرق زمین

سفر مارکوپولو به مشرق زمین


کلافه

کلافه • (kalâfe) (plural کلافهها (kalâfe-hâ))

کلاف کلاف#Persian

Alternative form of کلاف (kalâf, “skein, hank, ball of thread”)


کلافه

fa-adj

کلافه • (kalâfe)


اعیان

head

اعیان • (a'yân)

fa-noun

اعیان • (a'yân)

(collective) the aristocracy, the nobility


یکپارچه

fa-adj

یکپارچه • (yekpârče)

[jäk.pʰɑːɾ.t͡ʃʰǽ]

[jäk.pʰɑːɾ.t͡ʃʰǽ]

[jäk.pʰɑːɾ.t͡ʃʰǽ]

[jäk.pʰɔːɾ.t͡ʃʰǽ]

[jekʲ.pʰɒːɹ.t͡ʃʰé]

[jäk.pʰɔɾ.t͡ʃʰǽ]

From یک (yek, “one”) + پارچه (pârče, “stuff, matter”).


آب و هوایی

fa-adj

آب و هوایی • (âb-o-havâyi)

[ʔɑː.bo̞.ɦä.wɑː.jíː]

[ʔɑː.bo̞.ɦä.wɑː.jíː]

From آب و هوا (âb o havâ, “climate”) + ـیی (-yi).

af

تنوع آب و هوایی

تغییر آب و هوایی


طرفین

Borrowed from Arabic طَرَفَيْن (ṭarafayn), dual of طَرَف (ṭaraf). By surface analysis, طرف (taraf, “side”) + ـین (-eyn).

surf

the two parties (relating to a dispute, a case, a treaty, a negotiation, etc.)


فیمابین

Unadapted borrowing from Arabic فِيمَا بَيْنَ (fīmā bayna).

ubor

فِيمَا بَيْنَ


مخترع

head

مخترع • (moxtare') (plural مخترعین (moxtare'in))

moxtare' (romanization)
مخترعین (plural)

[mʊx.t̪ʰä.ɾɪ́ʔ]

[mʊx.t̪ʰä.ɾɪ́ʔ]

[mʊx.t̪ʰä.ɾɪ́]

[muχ.t̪ʰä.ɾéʔ]

Borrowed from Arabic مُخْتَرِع (muḵtariʕ).


کنم

کردن کردن#Persian

first-person singular present subjunctive and present indicative form of کردن


گودال

head

گودال • (gowdâl) (plural گودالها (gowdâl-hâ))

[ɡäw.d̪ɑ́ːl]

[ɡäw.d̪ɑ́ːl]

[ɡäw.d̪ɑ́ːl]

[ɡäw.d̪ɔ́ːl̥]

[ɡ̥ow.d̪ɒ́ːl̥]


پاسبانی

پاسبانی • (pâsbâni)

fa-noun

پاسبانی • (pâsbâni)


قویا

قویاً (canonical)
qaviyan (romanization)


خرام

head

خرام • (xerâm)

خرامیدن خرامیدن#Persian

present stem of خرامیدن (xerâmidan, “to strut, to walk elegantly”)


خرام

خرام • (xerâm)

fa-noun

خرام • (xerâm)

ای گل بجمال چمن آرای تو محتاج
طرفی بخرام قد رعنای تو محتاج

c. 1520, Selim I of the Ottoman Empire, edited by Benedek Péri, The Persian Dīvān of Yavuz Sulṭān Selīm, Budapest, Hungary: Research Centre for the Humanities, Eötvös Loránd Research Network, →ISBN, page 133:

O rose, [I] need your meadow-adorning beauty;
[I] need the direction of the elegant gait of your fair stature.

ay gul ba-jamāl-i čaman ārāī tō muhtāj
tarfī ba-xirām-i qad-i ra'nā-yi tō muhtāj


عیال

iyāl／iyâl (romanization)
ayāl／eyâl (romanization)

→ Azerbaijani: əyal (“wife; family”)

→ Kazakh: әйел (äiel, “woman; wife”)

desc

→ Turkmen: aýal (“(married) woman; wife”)

→ Uyghur: ئايال (ayal, “woman; wife”)

→ Uzbek: ayol (“woman”)

عیالش را طلاق داد.

او ده سر عیال دارد.

آدمی را چار چیز آرد شکست
با تو گویم گوش دار ای حقپرست
دشمن بسیار و وام بیشمار
شغل بیحد و عیال بیقطار

13th century, Farīd ud-Dīn ʿAṭṭār, پندنامه [Pandnāma]:

Four things bring destruction upon men
O' truthseeker, I will tell you, so listen
Many enemies and countless loans
Limitless work and dysfunctional families

ādamē rā čār čīz ārad šikast
bā tu gōyam gōš dār ay haq-parast
dušman-i bisyār u wām-i bēšumār
šuğl-i bēhadd u iyāl-i bēqitār

plural of عیل (ayyil／eyyel, “wife, offspring”), wife (and offspring), household, family


قضیه

Borrowed from Arabic قَضِيَّة (qaḍiyya).

از قضیه آگاه شدن

قضیه فیثاغورس


غنوده

fa-adj

غُنُودَه • (ğonude)

غُنُودَه (canonical)
ğonude (romanization)


غنوده

head

غُنُودَه • (ğonude)

غُنُودَن غنودن#Persian

past participle of غُنُودَن (“to nap; slumber; sleep”)


شیرجه

شیرجه • (šarije)

fa-noun

شیرجه • (šarije)

[ʃä.ɾiː.d͡ʒǽ]

[ʃä.ɾiː.d͡ʒǽ]

[ʃä.ɾiː.d͡ʒǽ]

[ʃä.ɾi.d͡ʒǽ]

[ʃæ.ɹiː.d͡ʒé]

[ʃä.ɾi.d͡ʒǽ]

diving, plunging (into water; also metaphorical)


حقانیت

Pseudo-Arabism, formed from حقانی (haqqâni).

حقانیت قهرمان فیلم

righteousness, legitimacy (of one's actions)


سوگواری

head

سوگواری • (sugvâri)

fa-noun

سوگواری • (sugvâri)

[soːɡ.wɑː.ɾíː]

[soːɡ.wɑː.ɾíː]

[soːɡ.wɑː.ɾíː]

[sʊːɡ.wɔː.ɾí]

[suːɡʲ.vɒː.ɹíː]


کندوکاو

[kʰän̪.d̪ʊ.kʰɑ́ːw]

[kʰän̪.d̪ʊ.kʰɑ́ːw]

[kʰän̪.d̪ʊ.kʰɑ́ːw]

From کند (kand, past stem of کندن (kandan, “to dig”)) + و (o, “and”) + کاو (kâv, present stem of کاویدن (kâvidan, “to dig”)).

af

کند
<pos:past stem of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">کندن</i> (kandan, “to dig”)>

کاو
<pos:present stem of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">کاویدن</i> (kâvidan, “to dig”)>


اجمال

head

اجمال • (ejmâl)

fa-noun

اجمال • (ejmâl)

[ʔɪd͡ʒ.mɑ́ːl]

[ʔɪd͡ʒ.mɑ́ːl]

[ʔɪd͡ʒ.mɑ́ːl]

[ʔid͡ʒ.mɔ́ːl̥]

[ʔed͡ʒ.mɒ́ːl̥]


مزیت

head

مزیت • (maziyyat) (plural مزایا (mazâyâ) or مزیتها (maziyyat-hâ))

maziyyat (romanization)
مزایا (plural)
مزیتها (plural)

مزایای زندگی در تهران


سبعه

رسیده از کرم عشق دولتم جایی
که همتم از اقالیم سبعه گیرد باج

From love's generosity, my sovereignty has reached such a station
That my high-mindedness seizes tribute from the Seven Climes.

rasīda az karam-i išq dawlatam jāyē
ki himmatam az aqālīm-i sab'a gīrad bāj

(archaic, literary, in fixed Arabic phrases) seven; Synonym of هفت (haft).


نادار

fa-adj

نادار • (nâdâr)


سوگواری کردن

sugvâri kardan (romanization)
سوگواری کردن (infinitive)
sugvâri kardán (infinitive)
سوگواری کن (present stem)
sugvâri kon (present stem)
سوگواری کرد (past stem)
sugvâri kard (past stem)
سوگواری کننده (participle present)
sugvâri konandé (participle present)
سوگواری کرده (participle past)
sugvâri kardé (participle past)
سوگواری کنم (aorist first-person indicative singular)
sugvâri kónam (aorist first-person indicative singular)
سوگواری کنی (aorist indicative second-person singular)
sugvâri kóni (aorist indicative second-person singular)
سوگواری کند (aorist indicative singular third-person)
sugvâri kónad (aorist indicative singular third-person)
سوگواری کنیم (aorist first-person indicative plural)
sugvâri kónim (aorist first-person indicative plural)
سوگواری کنید (aorist indicative plural second-person)
sugvâri kónid (aorist indicative plural second-person)
سوگواری کنند (aorist indicative plural third-person)
sugvâri kónand (aorist indicative plural third-person)
سوگواری میکنم (first-person indicative present singular)
sugvâri mí-konam (first-person indicative present singular)
سوگواری میکنی (indicative present second-person singular)
sugvâri mí-koni (indicative present second-person singular)
سوگواری میکند (indicative present singular third-person)
sugvâri mí-konad (indicative present singular third-person)
سوگواری میکنیم (first-person indicative plural present)
sugvâri mí-konim (first-person indicative plural present)
سوگواری میکنید (indicative plural present second-person)
sugvâri mí-konid (indicative plural present second-person)
سوگواری میکنند (indicative plural present third-person)
sugvâri mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم سوگواری میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram sugvâri mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری سوگواری میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri sugvâri mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد سوگواری میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad sugvâri mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم سوگواری میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim sugvâri mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید سوگواری میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid sugvâri mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند سوگواری میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand sugvâri mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
سوگواری کردهام (first-person indicative perfect present singular)
sugvâri kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
سوگواری کردهای (indicative perfect present second-person singular)
sugvâri kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
سوگواری کرده است (indicative perfect present singular third-person)
sugvâri kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
سوگواری کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
sugvâri kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
سوگواری کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
sugvâri kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
سوگواری کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
sugvâri kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
سوگواری کردم (first-person indicative past singular)
sugvâri kárdam (first-person indicative past singular)
سوگواری کردی (indicative past second-person singular)
sugvâri kárdi (indicative past second-person singular)
سوگواری کرد (indicative past singular third-person)
sugvâri kard (indicative past singular third-person)
سوگواری کردیم (first-person indicative past plural)
sugvâri kárdim (first-person indicative past plural)
سوگواری کردید (indicative past plural second-person)
sugvâri kárdid (indicative past plural second-person)
سوگواری کردند (indicative past plural third-person)
sugvâri kárdand (indicative past plural third-person)
سوگواری میکردم (first-person indicative past singular)
sugvâri mí-kardam (first-person indicative past singular)
سوگواری میکردی (indicative past second-person singular)
sugvâri mí-kardi (indicative past second-person singular)
سوگواری میکرد (indicative past singular third-person)
sugvâri mí-kard (indicative past singular third-person)
سوگواری میکردیم (first-person indicative past plural)
sugvâri mí-kardim (first-person indicative past plural)
سوگواری میکردید (indicative past plural second-person)
sugvâri mí-kardid (indicative past plural second-person)
سوگواری میکردند (indicative past plural third-person)
sugvâri mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم سوگواری میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam sugvâri mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی سوگواری میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti sugvâri mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت سوگواری میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt sugvâri mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم سوگواری میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim sugvâri mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید سوگواری میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid sugvâri mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند سوگواری میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand sugvâri mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
سوگواری کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
sugvâri kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
سوگواری کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
sugvâri kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
سوگواری کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
sugvâri kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
سوگواری کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
sugvâri kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
سوگواری کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
sugvâri kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
سوگواری کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
sugvâri kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
سوگواری خواهم کرد (first-person future indicative singular)
sugvâri xâhám kard (first-person future indicative singular)
سوگواری خواهی کرد (future indicative second-person singular)
sugvâri xâhí kard (future indicative second-person singular)
سوگواری خواهد کرد (future indicative singular third-person)
sugvâri xâhád kard (future indicative singular third-person)
سوگواری خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
sugvâri xâhím kard (first-person future indicative plural)
سوگواری خواهید کرد (future indicative plural second-person)
sugvâri xâhíd kard (future indicative plural second-person)
سوگواری خواهند کرد (future indicative plural third-person)
sugvâri xâhánd kard (future indicative plural third-person)
سوگواری کنم (first-person present singular subjunctive)
sugvâri konam (first-person present singular subjunctive)
سوگواری کنی (present second-person singular subjunctive)
sugvâri koni (present second-person singular subjunctive)
سوگواری کند (present singular subjunctive third-person)
sugvâri konad (present singular subjunctive third-person)
سوگواری کنیم (first-person plural present subjunctive)
sugvâri konim (first-person plural present subjunctive)
سوگواری کنید (plural present second-person subjunctive)
sugvâri konid (plural present second-person subjunctive)
سوگواری کنند (plural present subjunctive third-person)
sugvâri konand (plural present subjunctive third-person)
سوگواری کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
sugvâri kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
سوگواری کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
sugvâri kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
سوگواری کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
sugvâri kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
سوگواری کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
sugvâri kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
سوگواری کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
sugvâri kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
سوگواری کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
sugvâri kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
سوگواری کن (imperative second-person singular)
sugvâri kon (imperative second-person singular)
سوگواری کنید (imperative plural second-person)
sugvâri konid (imperative plural second-person)
سوگواری کردن (infinitive)
sugvâri kardán (infinitive)
سوگواری کن (present stem)
sugvâri kon (present stem)
سوگواری کرد (past stem)
sugvâri kard (past stem)
سوگواری کننده (participle present)
sugvâri konandé (participle present)
سوگواری کرده (participle past)
sugvâri kardé (participle past)
سوگواری کنم (aorist first-person indicative singular)
sugvâri kónam (aorist first-person indicative singular)
سوگواری کنی (aorist indicative second-person singular)
sugvâri kóni (aorist indicative second-person singular)
سوگواری کنه (aorist indicative singular third-person)
sugvâri kóne (aorist indicative singular third-person)
سوگواری کنیم (aorist first-person indicative plural)
sugvâri kónim (aorist first-person indicative plural)
سوگواری کنین (aorist indicative plural second-person)
sugvâri kónin (aorist indicative plural second-person)
سوگواری کنن (aorist indicative plural third-person)
sugvâri kónan (aorist indicative plural third-person)
سوگواری میکنم (first-person indicative present singular)
sugvâri mí-konam (first-person indicative present singular)
سوگواری میکنی (indicative present second-person singular)
sugvâri mí-koni (indicative present second-person singular)
سوگواری میکنه (indicative present singular third-person)
sugvâri mí-kone (indicative present singular third-person)
سوگواری میکنیم (first-person indicative plural present)
sugvâri mí-konim (first-person indicative plural present)
سوگواری میکنین (indicative plural present second-person)
sugvâri mí-konin (indicative plural present second-person)
سوگواری میکنن (indicative plural present third-person)
sugvâri mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم سوگواری میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram sugvâri mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری سوگواری میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri sugvâri mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره سوگواری میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre sugvâri mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم سوگواری میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim sugvâri mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین سوگواری میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin sugvâri mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن سوگواری میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran sugvâri mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
سوگواری کردهام (first-person indicative perfect present singular)
sugvâri kardám (first-person indicative perfect present singular)
سوگواری کردهای (indicative perfect present second-person singular)
sugvâri kardí (indicative perfect present second-person singular)
سوگواری کرده (indicative perfect present singular third-person)
sugvâri kardé (indicative perfect present singular third-person)
سوگواری کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
sugvâri kardím (first-person indicative perfect plural present)
سوگواری کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
sugvâri kardín (indicative perfect plural present second-person)
سوگواری کردهان (indicative perfect plural present third-person)
sugvâri kardán (indicative perfect plural present third-person)
سوگواری کردم (first-person indicative past singular)
sugvâri kárdam (first-person indicative past singular)
سوگواری کردی (indicative past second-person singular)
sugvâri kárdi (indicative past second-person singular)
سوگواری کرد (indicative past singular third-person)
sugvâri kárd (indicative past singular third-person)
سوگواری کردیم (first-person indicative past plural)
sugvâri kárdim (first-person indicative past plural)
سوگواری کردین (indicative past plural second-person)
sugvâri kárdin (indicative past plural second-person)
سوگواری کردن (indicative past plural third-person)
sugvâri kárdan (indicative past plural third-person)
سوگواری میکردم (first-person indicative past singular)
sugvâri mí-kardam (first-person indicative past singular)
سوگواری میکردی (indicative past second-person singular)
sugvâri mí-kardi (indicative past second-person singular)
سوگواری میکرد (indicative past singular third-person)
sugvâri mí-kard (indicative past singular third-person)
سوگواری میکردیم (first-person indicative past plural)
sugvâri mí-kardim (first-person indicative past plural)
سوگواری میکردین (indicative past plural second-person)
sugvâri mí-kardin (indicative past plural second-person)
سوگواری میکردن (indicative past plural third-person)
sugvâri mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم سوگواری میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam sugvâri mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی سوگواری میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti sugvâri mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت سوگواری میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt sugvâri mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم سوگواری میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim sugvâri mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین سوگواری میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin sugvâri mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن سوگواری میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan sugvâri mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
سوگواری کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
sugvâri kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
سوگواری کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
sugvâri kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
سوگواری کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
sugvâri kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
سوگواری کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
sugvâri kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
سوگواری کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
sugvâri kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
سوگواری کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
sugvâri kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
سوگواری کنم (first-person present singular subjunctive)
sugvâri konam (first-person present singular subjunctive)
سوگواری کنی (present second-person singular subjunctive)
sugvâri koni (present second-person singular subjunctive)
سوگواری کنه (present singular subjunctive third-person)
sugvâri kone (present singular subjunctive third-person)
سوگواری کنیم (first-person plural present subjunctive)
sugvâri konim (first-person plural present subjunctive)
سوگواری کنین (plural present second-person subjunctive)
sugvâri konin (plural present second-person subjunctive)
سوگواری کنن (plural present subjunctive third-person)
sugvâri konan (plural present subjunctive third-person)
سوگواری کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
sugvâri kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
سوگواری کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
sugvâri kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
سوگواری کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
sugvâri kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
سوگواری کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
sugvâri kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
سوگواری کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
sugvâri kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
سوگواری کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
sugvâri kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
سوگواری کن (imperative second-person singular)
sugvâri kon (imperative second-person singular)
سوگواری کنین (imperative plural second-person)
sugvâri konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">سوگواری کردن</i> (sugvâri kardán) (literary Iranian Persian)

سوگواری کردن

سوگواری کرده

سوگواری کننده

سوگواری کردم

سوگواری کردی

سوگواری کردیم

سوگواری کردید

سوگواری کردند

سوگواری کنیم

سوگواری کنید

سوگواری کنند

سوگواری میکردیم

سوگواری میکردم

سوگواری میکردید

سوگواری میکردی

سوگواری میکردند

سوگواری میکرد

سوگواری میکنیم

سوگواری میکنم

سوگواری میکنید

سوگواری میکنی

سوگواری میکنند

سوگواری میکند

داشتیم سوگواری میکردیم

داشتم سوگواری میکردم

داشتید سوگواری میکردید

داشتی سوگواری میکردی

داشتند سوگواری میکردند

داشت سوگواری میکرد

داریم سوگواری میکنیم

دارم سوگواری میکنم

دارید سوگواری میکنید

داری سوگواری میکنی

دارند سوگواری میکنند

دارد سوگواری میکند

سوگواری کردهایم

سوگواری کردهام

سوگواری کردهاید

سوگواری کردهای

سوگواری کردهاند

سوگواری کرده است

سوگواری کرده بودیم

سوگواری کرده بودم

سوگواری کرده بودید

سوگواری کرده بودی

سوگواری کرده بودند

سوگواری کرده بود

سوگواری خواهیم کرد

سوگواری خواهم کرد

سوگواری خواهید کرد

سوگواری خواهی کرد

سوگواری خواهند کرد

سوگواری خواهد کرد

سوگواری کرده باشیم

سوگواری کرده باشم

سوگواری کرده باشید

سوگواری کرده باشی

سوگواری کرده باشند

سوگواری کرده باشد

سوگواری کنیم

سوگواری کنید

سوگواری کنند

سوگواری کنید

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">سوگواری کردن</i> (sugvâri kardán) (colloquial Tehrani)

سوگواری کردن

سوگواری کرده

سوگواری کننده

سوگواری کردیم

سوگواری کردم

سوگواری کردین

سوگواری کردی

سوگواری کردن

سوگواری کنیم

سوگواری کنین

سوگواری میکردیم

سوگواری میکردم

سوگواری میکردین

سوگواری میکردی

سوگواری میکردن

سوگواری میکرد

سوگواری میکنیم

سوگواری میکنم

سوگواری میکنین

سوگواری میکنی

سوگواری میکنن

سوگواری میکنه

داشتیم سوگواری میکردیم

داشتم سوگواری میکردم

داشتین سوگواری میکردین

داشتی سوگواری میکردی

داشتن سوگواری میکردن

داشت سوگواری میکرد

داریم سوگواری میکنیم

دارم سوگواری میکنم

دارین سوگواری میکنین

داری سوگواری میکنی

دارن سوگواری میکنن

داره سوگواری میکنه

سوگواری کردهایم

سوگواری کردهام

سوگواری کردهاین

سوگواری کردهای

سوگواری کردهان

سوگواری کرده

سوگواری کرده بودیم

سوگواری کرده بودم

سوگواری کرده بودین

سوگواری کرده بودی

سوگواری کرده بودن

سوگواری کرده بود

سوگواری کرده باشیم

سوگواری کرده باشم

سوگواری کرده باشین

سوگواری کرده باشی

سوگواری کرده باشن

سوگواری کرده باشه

سوگواری کنیم

سوگواری کنین

سوگواری کنین

[soːɡ.wɑː.ɾíː kʰäɾ.d̪än]

[soːɡ.wɑː.ɾíː kʰäɾ.d̪än]

[soːɡ.wɑː.ɾíː kʰäɾ.d̪än]

[sʊːɡ.wɔː.ɾí kʰäɾ.d̪än]

[suːɡʲ.vɒː.ɹíː kʰʲæɹ.d̪æn]

[sɵɡ.vɔ.ɾí kʰäɾ.d̪än]

(intransitive) to mourn [with برای; or (colloquial) with واس]


جا زدن

jâ zadan (romanization)
جا زدن (infinitive)
jâ zadán (infinitive)
جا زن (present stem)
jâ zan (present stem)
جا زد (past stem)
jâ zad (past stem)
جا زننده (participle present)
jâ zanandé (participle present)
جا زده (participle past)
jâ zadé (participle past)
جا زنم (aorist first-person indicative singular)
jâ zánam (aorist first-person indicative singular)
جا زنی (aorist indicative second-person singular)
jâ záni (aorist indicative second-person singular)
جا زند (aorist indicative singular third-person)
jâ zánad (aorist indicative singular third-person)
جا زنیم (aorist first-person indicative plural)
jâ zánim (aorist first-person indicative plural)
جا زنید (aorist indicative plural second-person)
jâ zánid (aorist indicative plural second-person)
جا زنند (aorist indicative plural third-person)
jâ zánand (aorist indicative plural third-person)
جا میزنم (first-person indicative present singular)
jâ mí-zanam (first-person indicative present singular)
جا میزنی (indicative present second-person singular)
jâ mí-zani (indicative present second-person singular)
جا میزند (indicative present singular third-person)
jâ mí-zanad (indicative present singular third-person)
جا میزنیم (first-person indicative plural present)
jâ mí-zanim (first-person indicative plural present)
جا میزنید (indicative plural present second-person)
jâ mí-zanid (indicative plural present second-person)
جا میزنند (indicative plural present third-person)
jâ mí-zanand (indicative plural present third-person)
دارم جا میزنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram jâ mí-zanam (first-person indicative present progressive singular)
داری جا میزنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri jâ mí-zani (indicative present progressive second-person singular)
دارد جا میزند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad jâ mí-zanad (indicative present progressive singular third-person)
داریم جا میزنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim jâ mí-zanim (first-person indicative plural present progressive)
دارید جا میزنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid jâ mí-zanid (indicative plural present progressive second-person)
دارند جا میزنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand jâ mí-zanand (indicative plural present progressive third-person)
جا زدهام (first-person indicative perfect present singular)
jâ zadé-am (first-person indicative perfect present singular)
جا زدهای (indicative perfect present second-person singular)
jâ zadé-i (indicative perfect present second-person singular)
جا زده است (indicative perfect present singular third-person)
jâ zadé ast (indicative perfect present singular third-person)
جا زدهایم (first-person indicative perfect plural present)
jâ zadé-im (first-person indicative perfect plural present)
جا زدهاید (indicative perfect plural present second-person)
jâ zadé-id (indicative perfect plural present second-person)
جا زدهاند (indicative perfect plural present third-person)
jâ zadé-and (indicative perfect plural present third-person)
جا زدم (first-person indicative past singular)
jâ zádam (first-person indicative past singular)
جا زدی (indicative past second-person singular)
jâ zádi (indicative past second-person singular)
جا زد (indicative past singular third-person)
jâ zad (indicative past singular third-person)
جا زدیم (first-person indicative past plural)
jâ zádim (first-person indicative past plural)
جا زدید (indicative past plural second-person)
jâ zádid (indicative past plural second-person)
جا زدند (indicative past plural third-person)
jâ zádand (indicative past plural third-person)
جا میزدم (first-person indicative past singular)
jâ mí-zadam (first-person indicative past singular)
جا میزدی (indicative past second-person singular)
jâ mí-zadi (indicative past second-person singular)
جا میزد (indicative past singular third-person)
jâ mí-zad (indicative past singular third-person)
جا میزدیم (first-person indicative past plural)
jâ mí-zadim (first-person indicative past plural)
جا میزدید (indicative past plural second-person)
jâ mí-zadid (indicative past plural second-person)
جا میزدند (indicative past plural third-person)
jâ mí-zadand (indicative past plural third-person)
داشتم جا میزدم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam jâ mí-zadam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی جا میزدی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti jâ mí-zadi (indicative past progressive second-person singular)
داشت جا میزد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt jâ mí-zad (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم جا میزدیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim jâ mí-zadim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید جا میزدید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid jâ mí-zadid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند جا میزدند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand jâ mí-zadand (indicative past plural progressive third-person)
جا زده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
jâ zadé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
جا زده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
jâ zadé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
جا زده بود (indicative pluperfect singular third-person)
jâ zadé bud (indicative pluperfect singular third-person)
جا زده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
jâ zadé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
جا زده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
jâ zadé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
جا زده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
jâ zadé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
جا خواهم زد (first-person future indicative singular)
jâ xâhám zad (first-person future indicative singular)
جا خواهی زد (future indicative second-person singular)
jâ xâhí zad (future indicative second-person singular)
جا خواهد زد (future indicative singular third-person)
jâ xâhád zad (future indicative singular third-person)
جا خواهیم زد (first-person future indicative plural)
jâ xâhím zad (first-person future indicative plural)
جا خواهید زد (future indicative plural second-person)
jâ xâhíd zad (future indicative plural second-person)
جا خواهند زد (future indicative plural third-person)
jâ xâhánd zad (future indicative plural third-person)
جا بزنم (first-person present singular subjunctive)
jâ bézanam (first-person present singular subjunctive)
جا بزنی (present second-person singular subjunctive)
jâ bézani (present second-person singular subjunctive)
جا بزند (present singular subjunctive third-person)
jâ bézanad (present singular subjunctive third-person)
جا بزنیم (first-person plural present subjunctive)
jâ bézanim (first-person plural present subjunctive)
جا بزنید (plural present second-person subjunctive)
jâ bézanid (plural present second-person subjunctive)
جا بزنند (plural present subjunctive third-person)
jâ bézanand (plural present subjunctive third-person)
جا زده باشم (first-person past singular subjunctive)
jâ zadé bấšam (first-person past singular subjunctive)
جا زده باشی (past second-person singular subjunctive)
jâ zadé bấši (past second-person singular subjunctive)
جا زده باشد (past singular subjunctive third-person)
jâ zadé bấšad (past singular subjunctive third-person)
جا زده باشیم (first-person past plural subjunctive)
jâ zadé bấšim (first-person past plural subjunctive)
جا زده باشید (past plural second-person subjunctive)
jâ zadé bấšid (past plural second-person subjunctive)
جا زده باشند (past plural subjunctive third-person)
jâ zadé bấšand (past plural subjunctive third-person)
جا بزن (imperative second-person singular)
jâ bézan (imperative second-person singular)
جا بزنید (imperative plural second-person)
jâ bézanid (imperative plural second-person)
جا زدن (infinitive)
jâ zadán (infinitive)
جا زن (present stem)
jâ zan (present stem)
جا زد (past stem)
jâ zad (past stem)
جا زننده (participle present)
jâ zanandé (participle present)
جا زده (participle past)
jâ zadé (participle past)
جا زنم (aorist first-person indicative singular)
jâ zánam (aorist first-person indicative singular)
جا زنی (aorist indicative second-person singular)
jâ záni (aorist indicative second-person singular)
جا زنه (aorist indicative singular third-person)
jâ záne (aorist indicative singular third-person)
جا زنیم (aorist first-person indicative plural)
jâ zánim (aorist first-person indicative plural)
جا زنین (aorist indicative plural second-person)
jâ zánin (aorist indicative plural second-person)
جا زنن (aorist indicative plural third-person)
jâ zánan (aorist indicative plural third-person)
جا میزنم (first-person indicative present singular)
jâ mí-zanam (first-person indicative present singular)
جا میزنی (indicative present second-person singular)
jâ mí-zani (indicative present second-person singular)
جا میزنه (indicative present singular third-person)
jâ mí-zane (indicative present singular third-person)
جا میزنیم (first-person indicative plural present)
jâ mí-zanim (first-person indicative plural present)
جا میزنین (indicative plural present second-person)
jâ mí-zanin (indicative plural present second-person)
جا میزنن (indicative plural present third-person)
jâ mí-zanan (indicative plural present third-person)
دارم جا میزنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram jâ mí-zanam (first-person indicative present progressive singular)
داری جا میزنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri jâ mí-zani (indicative present progressive second-person singular)
داره جا میزنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre jâ mí-zane (indicative present progressive singular third-person)
داریم جا میزنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim jâ mí-zanim (first-person indicative plural present progressive)
دارین جا میزنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin jâ mí-zanin (indicative plural present progressive second-person)
دارن جا میزنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran jâ mí-zanan (indicative plural present progressive third-person)
جا زدهام (first-person indicative perfect present singular)
jâ zadám (first-person indicative perfect present singular)
جا زدهای (indicative perfect present second-person singular)
jâ zadí (indicative perfect present second-person singular)
جا زده (indicative perfect present singular third-person)
jâ zadé (indicative perfect present singular third-person)
جا زدهایم (first-person indicative perfect plural present)
jâ zadím (first-person indicative perfect plural present)
جا زدهاین (indicative perfect plural present second-person)
jâ zadín (indicative perfect plural present second-person)
جا زدهان (indicative perfect plural present third-person)
jâ zadán (indicative perfect plural present third-person)
جا زدم (first-person indicative past singular)
jâ zádam (first-person indicative past singular)
جا زدی (indicative past second-person singular)
jâ zádi (indicative past second-person singular)
جا زد (indicative past singular third-person)
jâ zád (indicative past singular third-person)
جا زدیم (first-person indicative past plural)
jâ zádim (first-person indicative past plural)
جا زدین (indicative past plural second-person)
jâ zádin (indicative past plural second-person)
جا زدن (indicative past plural third-person)
jâ zádan (indicative past plural third-person)
جا میزدم (first-person indicative past singular)
jâ mí-zadam (first-person indicative past singular)
جا میزدی (indicative past second-person singular)
jâ mí-zadi (indicative past second-person singular)
جا میزد (indicative past singular third-person)
jâ mí-zad (indicative past singular third-person)
جا میزدیم (first-person indicative past plural)
jâ mí-zadim (first-person indicative past plural)
جا میزدین (indicative past plural second-person)
jâ mí-zadin (indicative past plural second-person)
جا میزدن (indicative past plural third-person)
jâ mí-zadan (indicative past plural third-person)
داشتم جا میزدم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam jâ mí-zadam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی جا میزدی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti jâ mí-zadi (indicative past progressive second-person singular)
داشت جا میزد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt jâ mí-zad (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم جا میزدیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim jâ mí-zadim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین جا میزدین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin jâ mí-zadin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن جا میزدن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan jâ mí-zadan (indicative past plural progressive third-person)
جا زده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
jâ zadé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
جا زده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
jâ zadé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
جا زده بود (indicative pluperfect singular third-person)
jâ zadé bud (indicative pluperfect singular third-person)
جا زده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
jâ zadé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
جا زده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
jâ zadé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
جا زده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
jâ zadé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
جا بزنم (first-person present singular subjunctive)
jâ bézanam (first-person present singular subjunctive)
جا بزنی (present second-person singular subjunctive)
jâ bézani (present second-person singular subjunctive)
جا بزنه (present singular subjunctive third-person)
jâ bézane (present singular subjunctive third-person)
جا بزنیم (first-person plural present subjunctive)
jâ bézanim (first-person plural present subjunctive)
جا بزنین (plural present second-person subjunctive)
jâ bézanin (plural present second-person subjunctive)
جا بزنن (plural present subjunctive third-person)
jâ bézanan (plural present subjunctive third-person)
جا زده باشم (first-person past singular subjunctive)
jâ zadé bấšam (first-person past singular subjunctive)
جا زده باشی (past second-person singular subjunctive)
jâ zadé bấši (past second-person singular subjunctive)
جا زده باشه (past singular subjunctive third-person)
jâ zadé bấše (past singular subjunctive third-person)
جا زده باشیم (first-person past plural subjunctive)
jâ zadé bấšim (first-person past plural subjunctive)
جا زده باشین (past plural second-person subjunctive)
jâ zadé bấšin (past plural second-person subjunctive)
جا زده باشن (past plural subjunctive third-person)
jâ zadé bấšan (past plural subjunctive third-person)
جا بزن (imperative second-person singular)
jâ bézan (imperative second-person singular)
جا بزنین (imperative plural second-person)
jâ bézanin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">جا زدن</i> (jâ zadán) (literary Iranian Persian)

داشتیم جا میزدیم

داشتم جا میزدم

داشتید جا میزدید

داشتی جا میزدی

داشتند جا میزدند

داشت جا میزد

داریم جا میزنیم

دارم جا میزنم

دارید جا میزنید

داری جا میزنی

دارند جا میزنند

دارد جا میزند

جا زده بودیم

جا زده بودید

جا زده بودند

جا خواهیم زد

جا خواهید زد

جا خواهند زد

جا زده باشیم

جا زده باشید

جا زده باشند

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">جا زدن</i> (jâ zadán) (colloquial Tehrani)

داشتیم جا میزدیم

داشتم جا میزدم

داشتین جا میزدین

داشتی جا میزدی

داشتن جا میزدن

داشت جا میزد

داریم جا میزنیم

دارم جا میزنم

دارین جا میزنین

داری جا میزنی

دارن جا میزنن

داره جا میزنه

جا زده بودیم

جا زده بودین

جا زده باشیم

جا زده باشین

[d͡ʒɑ́ː zä.d̪än]

[d͡ʒɑ́ː zä.d̪än]

[d͡ʒɑ́ː zä.d̪än]

[d͡ʒɔ́ː zä.d̪än]

[d͡ʒɒ́ː zæ.d̪æn]

[d͡ʒɔ́ zä.d̪än]

دختر ۱۵ سالهای با مردی که خود را ۱۶ ساله جا میزد، وارد یک رابطه عاشقانه شد.

A 15-year-old girl entered into a romantic relationship with a man who passed himself off as a 16-year-old.

doxtar-e 15 sâle'i bâ mardi ke xod râ 16 sâle jâ mi-zad, vâred-e yek râbete-ye âšeqâne šod.

(transitive) to fake, to pass off as, to pretend to be something else


پی‌جو

[pʰäj.d͡ʒʊː]

From پی (pey, “following”) + ـجو (-ju, “seeker”). Sense 2 is a phono-semantic matching of English pager.


وردنه

desctree

→ Ottoman Turkish: مردانه (merdane)
Turkish: merdane, merdene
→ Armenian: մէրտէնէ (mērtēnē)
→ Bulgarian: мердене́ (merdené)
→ Romanian: merdenea


پریخوان

head

پریخوان • (parixân)

fa-noun

پریخوان • (parixân)

پری (pari, “supernatural being”) + خوان (xân, “present stem of خواندن (xândan, “to read”)”)

af

present stem of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خواندن</i> (xândan, “to read”)


پتنوس

head

پتنوس • (patnūs)

fa-noun

پتنوس • (patnūs)


کجایی

fa-adj

کجایی • (kojâyi)

کجایی هستی؟


بی خیال

بی خیال • (bi xiyâl)


بی خیال

head

بی خیال • (bi xiyâl)

بی خیال. لازم نیست.

Don't worry about it. It's not necessary.


نوک پستان

نوکهای پستان

نوک پستان • (nowk-e pestân) (plural نوکهای پستان (nowk-hâ-ye pestân))

fa-noun

نوکهای پستان

nowk-e pestân (romanization)
نوکهای پستان (plural)

[nǽwkʰɪ pʰɪs.t̪ʰɑ́ːn]


ریاکار

fa-adj

ریاکار • (riyâkâr)

[ɾi.jɑː.ˈkɑːɾ]

[ɹi.jɒː.kʰɒ́ːɹ]

From ریا (riyâ, “hypocrisy”) + کار (kâr, “work”).


ریاکار

head

ریاکار • (riyâkâr) (plural ریاکاران (riyâkârân) or ریاکارها (riyâkâr-hâ))

riyâkâr (romanization)
ریاکاران (plural)
ریاکارها (plural)

→ Azerbaijani: riyakar

→ Ottoman Turkish: ریاكار (riyâkâr)

Turkish: riyakâr

[ɾi.jɑː.ˈkɑːɾ]

[ɹi.jɒː.kʰɒ́ːɹ]


فرق کردن

farq kardan (romanization)
فرق کردن (infinitive)
farq kardán (infinitive)
فرق کن (present stem)
farq kon (present stem)
فرق کرد (past stem)
farq kard (past stem)
فرق کننده (participle present)
farq konandé (participle present)
فرق کرده (participle past)
farq kardé (participle past)
فرق کنم (aorist first-person indicative singular)
farq kónam (aorist first-person indicative singular)
فرق کنی (aorist indicative second-person singular)
farq kóni (aorist indicative second-person singular)
فرق کند (aorist indicative singular third-person)
farq kónad (aorist indicative singular third-person)
فرق کنیم (aorist first-person indicative plural)
farq kónim (aorist first-person indicative plural)
فرق کنید (aorist indicative plural second-person)
farq kónid (aorist indicative plural second-person)
فرق کنند (aorist indicative plural third-person)
farq kónand (aorist indicative plural third-person)
فرق میکنم (first-person indicative present singular)
farq mí-konam (first-person indicative present singular)
فرق میکنی (indicative present second-person singular)
farq mí-koni (indicative present second-person singular)
فرق میکند (indicative present singular third-person)
farq mí-konad (indicative present singular third-person)
فرق میکنیم (first-person indicative plural present)
farq mí-konim (first-person indicative plural present)
فرق میکنید (indicative plural present second-person)
farq mí-konid (indicative plural present second-person)
فرق میکنند (indicative plural present third-person)
farq mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم فرق میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram farq mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری فرق میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri farq mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد فرق میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad farq mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم فرق میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim farq mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید فرق میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid farq mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند فرق میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand farq mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
فرق کردهام (first-person indicative perfect present singular)
farq kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
فرق کردهای (indicative perfect present second-person singular)
farq kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
فرق کرده است (indicative perfect present singular third-person)
farq kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
فرق کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
farq kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
فرق کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
farq kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
فرق کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
farq kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
فرق کردم (first-person indicative past singular)
farq kárdam (first-person indicative past singular)
فرق کردی (indicative past second-person singular)
farq kárdi (indicative past second-person singular)
فرق کرد (indicative past singular third-person)
farq kard (indicative past singular third-person)
فرق کردیم (first-person indicative past plural)
farq kárdim (first-person indicative past plural)
فرق کردید (indicative past plural second-person)
farq kárdid (indicative past plural second-person)
فرق کردند (indicative past plural third-person)
farq kárdand (indicative past plural third-person)
فرق میکردم (first-person indicative past singular)
farq mí-kardam (first-person indicative past singular)
فرق میکردی (indicative past second-person singular)
farq mí-kardi (indicative past second-person singular)
فرق میکرد (indicative past singular third-person)
farq mí-kard (indicative past singular third-person)
فرق میکردیم (first-person indicative past plural)
farq mí-kardim (first-person indicative past plural)
فرق میکردید (indicative past plural second-person)
farq mí-kardid (indicative past plural second-person)
فرق میکردند (indicative past plural third-person)
farq mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم فرق میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam farq mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی فرق میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti farq mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت فرق میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt farq mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم فرق میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim farq mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید فرق میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid farq mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند فرق میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand farq mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
فرق کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
farq kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
فرق کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
farq kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
فرق کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
farq kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
فرق کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
farq kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
فرق کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
farq kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
فرق کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
farq kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
فرق خواهم کرد (first-person future indicative singular)
farq xâhám kard (first-person future indicative singular)
فرق خواهی کرد (future indicative second-person singular)
farq xâhí kard (future indicative second-person singular)
فرق خواهد کرد (future indicative singular third-person)
farq xâhád kard (future indicative singular third-person)
فرق خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
farq xâhím kard (first-person future indicative plural)
فرق خواهید کرد (future indicative plural second-person)
farq xâhíd kard (future indicative plural second-person)
فرق خواهند کرد (future indicative plural third-person)
farq xâhánd kard (future indicative plural third-person)
فرق کنم (first-person present singular subjunctive)
farq konam (first-person present singular subjunctive)
فرق کنی (present second-person singular subjunctive)
farq koni (present second-person singular subjunctive)
فرق کند (present singular subjunctive third-person)
farq konad (present singular subjunctive third-person)
فرق کنیم (first-person plural present subjunctive)
farq konim (first-person plural present subjunctive)
فرق کنید (plural present second-person subjunctive)
farq konid (plural present second-person subjunctive)
فرق کنند (plural present subjunctive third-person)
farq konand (plural present subjunctive third-person)
فرق کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
farq kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
فرق کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
farq kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
فرق کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
farq kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
فرق کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
farq kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
فرق کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
farq kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
فرق کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
farq kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
فرق کن (imperative second-person singular)
farq kon (imperative second-person singular)
فرق کنید (imperative plural second-person)
farq konid (imperative plural second-person)
فرق کردن (infinitive)
farq kardán (infinitive)
فرق کن (present stem)
farq kon (present stem)
فرق کرد (past stem)
farq kard (past stem)
فرق کننده (participle present)
farq konandé (participle present)
فرق کرده (participle past)
farq kardé (participle past)
فرق کنم (aorist first-person indicative singular)
farq kónam (aorist first-person indicative singular)
فرق کنی (aorist indicative second-person singular)
farq kóni (aorist indicative second-person singular)
فرق کنه (aorist indicative singular third-person)
farq kóne (aorist indicative singular third-person)
فرق کنیم (aorist first-person indicative plural)
farq kónim (aorist first-person indicative plural)
فرق کنین (aorist indicative plural second-person)
farq kónin (aorist indicative plural second-person)
فرق کنن (aorist indicative plural third-person)
farq kónan (aorist indicative plural third-person)
فرق میکنم (first-person indicative present singular)
farq mí-konam (first-person indicative present singular)
فرق میکنی (indicative present second-person singular)
farq mí-koni (indicative present second-person singular)
فرق میکنه (indicative present singular third-person)
farq mí-kone (indicative present singular third-person)
فرق میکنیم (first-person indicative plural present)
farq mí-konim (first-person indicative plural present)
فرق میکنین (indicative plural present second-person)
farq mí-konin (indicative plural present second-person)
فرق میکنن (indicative plural present third-person)
farq mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم فرق میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram farq mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری فرق میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri farq mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره فرق میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre farq mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم فرق میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim farq mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین فرق میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin farq mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن فرق میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran farq mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
فرق کردهام (first-person indicative perfect present singular)
farq kardám (first-person indicative perfect present singular)
فرق کردهای (indicative perfect present second-person singular)
farq kardí (indicative perfect present second-person singular)
فرق کرده (indicative perfect present singular third-person)
farq kardé (indicative perfect present singular third-person)
فرق کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
farq kardím (first-person indicative perfect plural present)
فرق کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
farq kardín (indicative perfect plural present second-person)
فرق کردهان (indicative perfect plural present third-person)
farq kardán (indicative perfect plural present third-person)
فرق کردم (first-person indicative past singular)
farq kárdam (first-person indicative past singular)
فرق کردی (indicative past second-person singular)
farq kárdi (indicative past second-person singular)
فرق کرد (indicative past singular third-person)
farq kárd (indicative past singular third-person)
فرق کردیم (first-person indicative past plural)
farq kárdim (first-person indicative past plural)
فرق کردین (indicative past plural second-person)
farq kárdin (indicative past plural second-person)
فرق کردن (indicative past plural third-person)
farq kárdan (indicative past plural third-person)
فرق میکردم (first-person indicative past singular)
farq mí-kardam (first-person indicative past singular)
فرق میکردی (indicative past second-person singular)
farq mí-kardi (indicative past second-person singular)
فرق میکرد (indicative past singular third-person)
farq mí-kard (indicative past singular third-person)
فرق میکردیم (first-person indicative past plural)
farq mí-kardim (first-person indicative past plural)
فرق میکردین (indicative past plural second-person)
farq mí-kardin (indicative past plural second-person)
فرق میکردن (indicative past plural third-person)
farq mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم فرق میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam farq mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی فرق میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti farq mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت فرق میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt farq mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم فرق میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim farq mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین فرق میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin farq mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن فرق میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan farq mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
فرق کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
farq kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
فرق کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
farq kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
فرق کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
farq kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
فرق کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
farq kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
فرق کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
farq kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
فرق کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
farq kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
فرق کنم (first-person present singular subjunctive)
farq konam (first-person present singular subjunctive)
فرق کنی (present second-person singular subjunctive)
farq koni (present second-person singular subjunctive)
فرق کنه (present singular subjunctive third-person)
farq kone (present singular subjunctive third-person)
فرق کنیم (first-person plural present subjunctive)
farq konim (first-person plural present subjunctive)
فرق کنین (plural present second-person subjunctive)
farq konin (plural present second-person subjunctive)
فرق کنن (plural present subjunctive third-person)
farq konan (plural present subjunctive third-person)
فرق کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
farq kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
فرق کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
farq kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
فرق کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
farq kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
فرق کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
farq kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
فرق کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
farq kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
فرق کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
farq kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
فرق کن (imperative second-person singular)
farq kon (imperative second-person singular)
فرق کنین (imperative plural second-person)
farq konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">فرق کردن</i> (farq kardán) (literary Iranian Persian)

داشتیم فرق میکردیم

داشتم فرق میکردم

داشتید فرق میکردید

داشتی فرق میکردی

داشتند فرق میکردند

داشت فرق میکرد

داریم فرق میکنیم

دارم فرق میکنم

دارید فرق میکنید

داری فرق میکنی

دارند فرق میکنند

دارد فرق میکند

فرق کرده است

فرق کرده بودیم

فرق کرده بودم

فرق کرده بودید

فرق کرده بودی

فرق کرده بودند

فرق کرده بود

فرق خواهیم کرد

فرق خواهم کرد

فرق خواهید کرد

فرق خواهی کرد

فرق خواهند کرد

فرق خواهد کرد

فرق کرده باشیم

فرق کرده باشم

فرق کرده باشید

فرق کرده باشی

فرق کرده باشند

فرق کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">فرق کردن</i> (farq kardán) (colloquial Tehrani)

داشتیم فرق میکردیم

داشتم فرق میکردم

داشتین فرق میکردین

داشتی فرق میکردی

داشتن فرق میکردن

داشت فرق میکرد

داریم فرق میکنیم

دارم فرق میکنم

دارین فرق میکنین

داری فرق میکنی

دارن فرق میکنن

داره فرق میکنه

فرق کرده بودیم

فرق کرده بودم

فرق کرده بودین

فرق کرده بودی

فرق کرده بودن

فرق کرده بود

فرق کرده باشیم

فرق کرده باشم

فرق کرده باشین

فرق کرده باشی

فرق کرده باشن

فرق کرده باشه

[fǽɹɢ̥ kʰʲæɹ.d̪æn]


تن کردن

tan kardan (romanization)
تن کردن (infinitive)
tan kardán (infinitive)
تن کن (present stem)
tan kon (present stem)
تن کرد (past stem)
tan kard (past stem)
تن کننده (participle present)
tan konandé (participle present)
تن کرده (participle past)
tan kardé (participle past)
تن کنم (aorist first-person indicative singular)
tan kónam (aorist first-person indicative singular)
تن کنی (aorist indicative second-person singular)
tan kóni (aorist indicative second-person singular)
تن کند (aorist indicative singular third-person)
tan kónad (aorist indicative singular third-person)
تن کنیم (aorist first-person indicative plural)
tan kónim (aorist first-person indicative plural)
تن کنید (aorist indicative plural second-person)
tan kónid (aorist indicative plural second-person)
تن کنند (aorist indicative plural third-person)
tan kónand (aorist indicative plural third-person)
تن میکنم (first-person indicative present singular)
tan mí-konam (first-person indicative present singular)
تن میکنی (indicative present second-person singular)
tan mí-koni (indicative present second-person singular)
تن میکند (indicative present singular third-person)
tan mí-konad (indicative present singular third-person)
تن میکنیم (first-person indicative plural present)
tan mí-konim (first-person indicative plural present)
تن میکنید (indicative plural present second-person)
tan mí-konid (indicative plural present second-person)
تن میکنند (indicative plural present third-person)
tan mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم تن میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram tan mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری تن میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri tan mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد تن میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad tan mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم تن میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim tan mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید تن میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid tan mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند تن میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand tan mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
تن کردهام (first-person indicative perfect present singular)
tan kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
تن کردهای (indicative perfect present second-person singular)
tan kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
تن کرده است (indicative perfect present singular third-person)
tan kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
تن کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
tan kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
تن کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
tan kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
تن کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
tan kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
تن کردم (first-person indicative past singular)
tan kárdam (first-person indicative past singular)
تن کردی (indicative past second-person singular)
tan kárdi (indicative past second-person singular)
تن کرد (indicative past singular third-person)
tan kard (indicative past singular third-person)
تن کردیم (first-person indicative past plural)
tan kárdim (first-person indicative past plural)
تن کردید (indicative past plural second-person)
tan kárdid (indicative past plural second-person)
تن کردند (indicative past plural third-person)
tan kárdand (indicative past plural third-person)
تن میکردم (first-person indicative past singular)
tan mí-kardam (first-person indicative past singular)
تن میکردی (indicative past second-person singular)
tan mí-kardi (indicative past second-person singular)
تن میکرد (indicative past singular third-person)
tan mí-kard (indicative past singular third-person)
تن میکردیم (first-person indicative past plural)
tan mí-kardim (first-person indicative past plural)
تن میکردید (indicative past plural second-person)
tan mí-kardid (indicative past plural second-person)
تن میکردند (indicative past plural third-person)
tan mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم تن میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam tan mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی تن میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti tan mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت تن میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt tan mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم تن میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim tan mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید تن میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid tan mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند تن میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand tan mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
تن کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
tan kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
تن کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
tan kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
تن کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
tan kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
تن کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
tan kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
تن کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
tan kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
تن کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
tan kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
تن خواهم کرد (first-person future indicative singular)
tan xâhám kard (first-person future indicative singular)
تن خواهی کرد (future indicative second-person singular)
tan xâhí kard (future indicative second-person singular)
تن خواهد کرد (future indicative singular third-person)
tan xâhád kard (future indicative singular third-person)
تن خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
tan xâhím kard (first-person future indicative plural)
تن خواهید کرد (future indicative plural second-person)
tan xâhíd kard (future indicative plural second-person)
تن خواهند کرد (future indicative plural third-person)
tan xâhánd kard (future indicative plural third-person)
تن کنم (first-person present singular subjunctive)
tan konam (first-person present singular subjunctive)
تن کنی (present second-person singular subjunctive)
tan koni (present second-person singular subjunctive)
تن کند (present singular subjunctive third-person)
tan konad (present singular subjunctive third-person)
تن کنیم (first-person plural present subjunctive)
tan konim (first-person plural present subjunctive)
تن کنید (plural present second-person subjunctive)
tan konid (plural present second-person subjunctive)
تن کنند (plural present subjunctive third-person)
tan konand (plural present subjunctive third-person)
تن کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
tan kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
تن کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
tan kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
تن کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
tan kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
تن کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
tan kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
تن کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
tan kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
تن کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
tan kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
تن کن (imperative second-person singular)
tan kon (imperative second-person singular)
تن کنید (imperative plural second-person)
tan konid (imperative plural second-person)
تن کردن (infinitive)
tan kardán (infinitive)
تن کن (present stem)
tan kon (present stem)
تن کرد (past stem)
tan kard (past stem)
تن کننده (participle present)
tan konandé (participle present)
تن کرده (participle past)
tan kardé (participle past)
تن کنم (aorist first-person indicative singular)
tan kónam (aorist first-person indicative singular)
تن کنی (aorist indicative second-person singular)
tan kóni (aorist indicative second-person singular)
تن کنه (aorist indicative singular third-person)
tan kóne (aorist indicative singular third-person)
تن کنیم (aorist first-person indicative plural)
tan kónim (aorist first-person indicative plural)
تن کنین (aorist indicative plural second-person)
tan kónin (aorist indicative plural second-person)
تن کنن (aorist indicative plural third-person)
tan kónan (aorist indicative plural third-person)
تن میکنم (first-person indicative present singular)
tan mí-konam (first-person indicative present singular)
تن میکنی (indicative present second-person singular)
tan mí-koni (indicative present second-person singular)
تن میکنه (indicative present singular third-person)
tan mí-kone (indicative present singular third-person)
تن میکنیم (first-person indicative plural present)
tan mí-konim (first-person indicative plural present)
تن میکنین (indicative plural present second-person)
tan mí-konin (indicative plural present second-person)
تن میکنن (indicative plural present third-person)
tan mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم تن میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram tan mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری تن میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri tan mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره تن میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre tan mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم تن میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim tan mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین تن میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin tan mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن تن میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran tan mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
تن کردهام (first-person indicative perfect present singular)
tan kardám (first-person indicative perfect present singular)
تن کردهای (indicative perfect present second-person singular)
tan kardí (indicative perfect present second-person singular)
تن کرده (indicative perfect present singular third-person)
tan kardé (indicative perfect present singular third-person)
تن کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
tan kardím (first-person indicative perfect plural present)
تن کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
tan kardín (indicative perfect plural present second-person)
تن کردهان (indicative perfect plural present third-person)
tan kardán (indicative perfect plural present third-person)
تن کردم (first-person indicative past singular)
tan kárdam (first-person indicative past singular)
تن کردی (indicative past second-person singular)
tan kárdi (indicative past second-person singular)
تن کرد (indicative past singular third-person)
tan kárd (indicative past singular third-person)
تن کردیم (first-person indicative past plural)
tan kárdim (first-person indicative past plural)
تن کردین (indicative past plural second-person)
tan kárdin (indicative past plural second-person)
تن کردن (indicative past plural third-person)
tan kárdan (indicative past plural third-person)
تن میکردم (first-person indicative past singular)
tan mí-kardam (first-person indicative past singular)
تن میکردی (indicative past second-person singular)
tan mí-kardi (indicative past second-person singular)
تن میکرد (indicative past singular third-person)
tan mí-kard (indicative past singular third-person)
تن میکردیم (first-person indicative past plural)
tan mí-kardim (first-person indicative past plural)
تن میکردین (indicative past plural second-person)
tan mí-kardin (indicative past plural second-person)
تن میکردن (indicative past plural third-person)
tan mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم تن میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam tan mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی تن میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti tan mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت تن میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt tan mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم تن میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim tan mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین تن میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin tan mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن تن میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan tan mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
تن کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
tan kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
تن کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
tan kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
تن کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
tan kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
تن کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
tan kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
تن کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
tan kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
تن کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
tan kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
تن کنم (first-person present singular subjunctive)
tan konam (first-person present singular subjunctive)
تن کنی (present second-person singular subjunctive)
tan koni (present second-person singular subjunctive)
تن کنه (present singular subjunctive third-person)
tan kone (present singular subjunctive third-person)
تن کنیم (first-person plural present subjunctive)
tan konim (first-person plural present subjunctive)
تن کنین (plural present second-person subjunctive)
tan konin (plural present second-person subjunctive)
تن کنن (plural present subjunctive third-person)
tan konan (plural present subjunctive third-person)
تن کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
tan kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
تن کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
tan kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
تن کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
tan kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
تن کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
tan kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
تن کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
tan kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
تن کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
tan kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
تن کن (imperative second-person singular)
tan kon (imperative second-person singular)
تن کنین (imperative plural second-person)
tan konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">تن کردن</i> (tan kardán) (literary Iranian Persian)

داشتیم تن میکردیم

داشتم تن میکردم

داشتید تن میکردید

داشتی تن میکردی

داشتند تن میکردند

داشت تن میکرد

داریم تن میکنیم

دارم تن میکنم

دارید تن میکنید

داری تن میکنی

دارند تن میکنند

دارد تن میکند

تن کرده بودیم

تن کرده بودم

تن کرده بودید

تن کرده بودی

تن کرده بودند

تن خواهیم کرد

تن خواهم کرد

تن خواهید کرد

تن خواهی کرد

تن خواهند کرد

تن خواهد کرد

تن کرده باشیم

تن کرده باشم

تن کرده باشید

تن کرده باشی

تن کرده باشند

تن کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">تن کردن</i> (tan kardán) (colloquial Tehrani)

داشتیم تن میکردیم

داشتم تن میکردم

داشتین تن میکردین

داشتی تن میکردی

داشتن تن میکردن

داشت تن میکرد

داریم تن میکنیم

دارم تن میکنم

دارین تن میکنین

داری تن میکنی

دارن تن میکنن

داره تن میکنه

تن کرده بودیم

تن کرده بودم

تن کرده بودین

تن کرده بودی

تن کرده بودن

تن کرده باشیم

تن کرده باشم

تن کرده باشین

تن کرده باشی

تن کرده باشن

تن کرده باشه

[t̪ʰǽn kʰäɾ.d̪än]

[t̪ʰǽn kʰäɾ.d̪än]

[t̪ʰǽn kʰäɾ.d̪än]

[t̪ʰǽn kʰäɾ.d̪än]

[t̪ʰǽn kʰʲæɹ.d̪æn]

[t̪ʰǽn kʰäɾ.d̪än]

Contraction of earlier بر تن کردن (bar tan kardan, literally “to [put] on the body”).

لباسش را زودتر از من تنش کرد.

(transitive) to wear, to put on (clothes)