افتخار کردن

eftexâr kardan (romanization)
افتخار کردن (infinitive)
eftexâr kardán (infinitive)
افتخار کن (present stem)
eftexâr kon (present stem)
افتخار کرد (past stem)
eftexâr kard (past stem)
افتخار کننده (participle present)
eftexâr konandé (participle present)
افتخار کرده (participle past)
eftexâr kardé (participle past)
افتخار کنم (aorist first-person indicative singular)
eftexâr kónam (aorist first-person indicative singular)
افتخار کنی (aorist indicative second-person singular)
eftexâr kóni (aorist indicative second-person singular)
افتخار کند (aorist indicative singular third-person)
eftexâr kónad (aorist indicative singular third-person)
افتخار کنیم (aorist first-person indicative plural)
eftexâr kónim (aorist first-person indicative plural)
افتخار کنید (aorist indicative plural second-person)
eftexâr kónid (aorist indicative plural second-person)
افتخار کنند (aorist indicative plural third-person)
eftexâr kónand (aorist indicative plural third-person)
افتخار میکنم (first-person indicative present singular)
eftexâr mí-konam (first-person indicative present singular)
افتخار میکنی (indicative present second-person singular)
eftexâr mí-koni (indicative present second-person singular)
افتخار میکند (indicative present singular third-person)
eftexâr mí-konad (indicative present singular third-person)
افتخار میکنیم (first-person indicative plural present)
eftexâr mí-konim (first-person indicative plural present)
افتخار میکنید (indicative plural present second-person)
eftexâr mí-konid (indicative plural present second-person)
افتخار میکنند (indicative plural present third-person)
eftexâr mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم افتخار میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram eftexâr mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری افتخار میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri eftexâr mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد افتخار میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad eftexâr mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم افتخار میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim eftexâr mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید افتخار میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid eftexâr mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند افتخار میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand eftexâr mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
افتخار کردهام (first-person indicative perfect present singular)
eftexâr kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
افتخار کردهای (indicative perfect present second-person singular)
eftexâr kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
افتخار کرده است (indicative perfect present singular third-person)
eftexâr kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
افتخار کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
eftexâr kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
افتخار کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
eftexâr kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
افتخار کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
eftexâr kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
افتخار کردم (first-person indicative past singular)
eftexâr kárdam (first-person indicative past singular)
افتخار کردی (indicative past second-person singular)
eftexâr kárdi (indicative past second-person singular)
افتخار کرد (indicative past singular third-person)
eftexâr kard (indicative past singular third-person)
افتخار کردیم (first-person indicative past plural)
eftexâr kárdim (first-person indicative past plural)
افتخار کردید (indicative past plural second-person)
eftexâr kárdid (indicative past plural second-person)
افتخار کردند (indicative past plural third-person)
eftexâr kárdand (indicative past plural third-person)
افتخار میکردم (first-person indicative past singular)
eftexâr mí-kardam (first-person indicative past singular)
افتخار میکردی (indicative past second-person singular)
eftexâr mí-kardi (indicative past second-person singular)
افتخار میکرد (indicative past singular third-person)
eftexâr mí-kard (indicative past singular third-person)
افتخار میکردیم (first-person indicative past plural)
eftexâr mí-kardim (first-person indicative past plural)
افتخار میکردید (indicative past plural second-person)
eftexâr mí-kardid (indicative past plural second-person)
افتخار میکردند (indicative past plural third-person)
eftexâr mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم افتخار میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam eftexâr mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی افتخار میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti eftexâr mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت افتخار میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt eftexâr mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم افتخار میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim eftexâr mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید افتخار میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid eftexâr mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند افتخار میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand eftexâr mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
افتخار کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
eftexâr kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
افتخار کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
eftexâr kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
افتخار کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
eftexâr kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
افتخار کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
eftexâr kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
افتخار کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
eftexâr kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
افتخار کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
eftexâr kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
افتخار خواهم کرد (first-person future indicative singular)
eftexâr xâhám kard (first-person future indicative singular)
افتخار خواهی کرد (future indicative second-person singular)
eftexâr xâhí kard (future indicative second-person singular)
افتخار خواهد کرد (future indicative singular third-person)
eftexâr xâhád kard (future indicative singular third-person)
افتخار خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
eftexâr xâhím kard (first-person future indicative plural)
افتخار خواهید کرد (future indicative plural second-person)
eftexâr xâhíd kard (future indicative plural second-person)
افتخار خواهند کرد (future indicative plural third-person)
eftexâr xâhánd kard (future indicative plural third-person)
افتخار کنم (first-person present singular subjunctive)
eftexâr konam (first-person present singular subjunctive)
افتخار کنی (present second-person singular subjunctive)
eftexâr koni (present second-person singular subjunctive)
افتخار کند (present singular subjunctive third-person)
eftexâr konad (present singular subjunctive third-person)
افتخار کنیم (first-person plural present subjunctive)
eftexâr konim (first-person plural present subjunctive)
افتخار کنید (plural present second-person subjunctive)
eftexâr konid (plural present second-person subjunctive)
افتخار کنند (plural present subjunctive third-person)
eftexâr konand (plural present subjunctive third-person)
افتخار کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
eftexâr kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
افتخار کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
eftexâr kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
افتخار کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
eftexâr kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
افتخار کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
eftexâr kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
افتخار کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
eftexâr kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
افتخار کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
eftexâr kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
افتخار کن (imperative second-person singular)
eftexâr kon (imperative second-person singular)
افتخار کنید (imperative plural second-person)
eftexâr konid (imperative plural second-person)
افتخار کردن (infinitive)
eftexâr kardán (infinitive)
افتخار کن (present stem)
eftexâr kon (present stem)
افتخار کرد (past stem)
eftexâr kard (past stem)
افتخار کننده (participle present)
eftexâr konandé (participle present)
افتخار کرده (participle past)
eftexâr kardé (participle past)
افتخار کنم (aorist first-person indicative singular)
eftexâr kónam (aorist first-person indicative singular)
افتخار کنی (aorist indicative second-person singular)
eftexâr kóni (aorist indicative second-person singular)
افتخار کنه (aorist indicative singular third-person)
eftexâr kóne (aorist indicative singular third-person)
افتخار کنیم (aorist first-person indicative plural)
eftexâr kónim (aorist first-person indicative plural)
افتخار کنین (aorist indicative plural second-person)
eftexâr kónin (aorist indicative plural second-person)
افتخار کنن (aorist indicative plural third-person)
eftexâr kónan (aorist indicative plural third-person)
افتخار میکنم (first-person indicative present singular)
eftexâr mí-konam (first-person indicative present singular)
افتخار میکنی (indicative present second-person singular)
eftexâr mí-koni (indicative present second-person singular)
افتخار میکنه (indicative present singular third-person)
eftexâr mí-kone (indicative present singular third-person)
افتخار میکنیم (first-person indicative plural present)
eftexâr mí-konim (first-person indicative plural present)
افتخار میکنین (indicative plural present second-person)
eftexâr mí-konin (indicative plural present second-person)
افتخار میکنن (indicative plural present third-person)
eftexâr mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم افتخار میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram eftexâr mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری افتخار میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri eftexâr mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره افتخار میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre eftexâr mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم افتخار میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim eftexâr mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین افتخار میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin eftexâr mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن افتخار میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran eftexâr mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
افتخار کردهام (first-person indicative perfect present singular)
eftexâr kardám (first-person indicative perfect present singular)
افتخار کردهای (indicative perfect present second-person singular)
eftexâr kardí (indicative perfect present second-person singular)
افتخار کرده (indicative perfect present singular third-person)
eftexâr kardé (indicative perfect present singular third-person)
افتخار کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
eftexâr kardím (first-person indicative perfect plural present)
افتخار کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
eftexâr kardín (indicative perfect plural present second-person)
افتخار کردهان (indicative perfect plural present third-person)
eftexâr kardán (indicative perfect plural present third-person)
افتخار کردم (first-person indicative past singular)
eftexâr kárdam (first-person indicative past singular)
افتخار کردی (indicative past second-person singular)
eftexâr kárdi (indicative past second-person singular)
افتخار کرد (indicative past singular third-person)
eftexâr kárd (indicative past singular third-person)
افتخار کردیم (first-person indicative past plural)
eftexâr kárdim (first-person indicative past plural)
افتخار کردین (indicative past plural second-person)
eftexâr kárdin (indicative past plural second-person)
افتخار کردن (indicative past plural third-person)
eftexâr kárdan (indicative past plural third-person)
افتخار میکردم (first-person indicative past singular)
eftexâr mí-kardam (first-person indicative past singular)
افتخار میکردی (indicative past second-person singular)
eftexâr mí-kardi (indicative past second-person singular)
افتخار میکرد (indicative past singular third-person)
eftexâr mí-kard (indicative past singular third-person)
افتخار میکردیم (first-person indicative past plural)
eftexâr mí-kardim (first-person indicative past plural)
افتخار میکردین (indicative past plural second-person)
eftexâr mí-kardin (indicative past plural second-person)
افتخار میکردن (indicative past plural third-person)
eftexâr mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم افتخار میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam eftexâr mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی افتخار میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti eftexâr mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت افتخار میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt eftexâr mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم افتخار میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim eftexâr mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین افتخار میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin eftexâr mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن افتخار میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan eftexâr mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
افتخار کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
eftexâr kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
افتخار کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
eftexâr kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
افتخار کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
eftexâr kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
افتخار کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
eftexâr kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
افتخار کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
eftexâr kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
افتخار کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
eftexâr kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
افتخار کنم (first-person present singular subjunctive)
eftexâr konam (first-person present singular subjunctive)
افتخار کنی (present second-person singular subjunctive)
eftexâr koni (present second-person singular subjunctive)
افتخار کنه (present singular subjunctive third-person)
eftexâr kone (present singular subjunctive third-person)
افتخار کنیم (first-person plural present subjunctive)
eftexâr konim (first-person plural present subjunctive)
افتخار کنین (plural present second-person subjunctive)
eftexâr konin (plural present second-person subjunctive)
افتخار کنن (plural present subjunctive third-person)
eftexâr konan (plural present subjunctive third-person)
افتخار کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
eftexâr kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
افتخار کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
eftexâr kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
افتخار کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
eftexâr kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
افتخار کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
eftexâr kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
افتخار کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
eftexâr kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
افتخار کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
eftexâr kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
افتخار کن (imperative second-person singular)
eftexâr kon (imperative second-person singular)
افتخار کنین (imperative plural second-person)
eftexâr konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">افتخار کردن</i> (eftexâr kardán) (literary Iranian Persian)

افتخار کننده

افتخار کردیم

افتخار کردید

افتخار کردند

افتخار میکردیم

افتخار میکردم

افتخار میکردید

افتخار میکردی

افتخار میکردند

افتخار میکرد

افتخار میکنیم

افتخار میکنم

افتخار میکنید

افتخار میکنی

افتخار میکنند

افتخار میکند

داشتیم افتخار میکردیم

داشتم افتخار میکردم

داشتید افتخار میکردید

داشتی افتخار میکردی

داشتند افتخار میکردند

داشت افتخار میکرد

داریم افتخار میکنیم

دارم افتخار میکنم

دارید افتخار میکنید

داری افتخار میکنی

دارند افتخار میکنند

دارد افتخار میکند

افتخار کردهایم

افتخار کردهام

افتخار کردهاید

افتخار کردهای

افتخار کردهاند

افتخار کرده است

افتخار کرده بودیم

افتخار کرده بودم

افتخار کرده بودید

افتخار کرده بودی

افتخار کرده بودند

افتخار کرده بود

افتخار خواهیم کرد

افتخار خواهم کرد

افتخار خواهید کرد

افتخار خواهی کرد

افتخار خواهند کرد

افتخار خواهد کرد

افتخار کرده باشیم

افتخار کرده باشم

افتخار کرده باشید

افتخار کرده باشی

افتخار کرده باشند

افتخار کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">افتخار کردن</i> (eftexâr kardán) (colloquial Tehrani)

افتخار کننده

افتخار کردیم

افتخار کردین

افتخار میکردیم

افتخار میکردم

افتخار میکردین

افتخار میکردی

افتخار میکردن

افتخار میکرد

افتخار میکنیم

افتخار میکنم

افتخار میکنین

افتخار میکنی

افتخار میکنن

افتخار میکنه

داشتیم افتخار میکردیم

داشتم افتخار میکردم

داشتین افتخار میکردین

داشتی افتخار میکردی

داشتن افتخار میکردن

داشت افتخار میکرد

داریم افتخار میکنیم

دارم افتخار میکنم

دارین افتخار میکنین

داری افتخار میکنی

دارن افتخار میکنن

داره افتخار میکنه

افتخار کردهایم

افتخار کردهام

افتخار کردهاین

افتخار کردهای

افتخار کردهان

افتخار کرده بودیم

افتخار کرده بودم

افتخار کرده بودین

افتخار کرده بودی

افتخار کرده بودن

افتخار کرده بود

افتخار کرده باشیم

افتخار کرده باشم

افتخار کرده باشین

افتخار کرده باشی

افتخار کرده باشن

افتخار کرده باشه

من به تو افتخار میکنم


ملاقات کردن

head

مُلاقات کَردَن

مُلاقات کَردَن • (molâqât kardan)

fa-verb

مُلاقات کَردَن

مُلاقات کَردَن • (molâqât kardan)

مُلاقات کَردَن (canonical)
molâqât kardan (romanization)
ملاقات کردن (infinitive)
molâqât kardán (infinitive)
ملاقات کن (present stem)
molâqât kon (present stem)
ملاقات کرد (past stem)
molâqât kard (past stem)
ملاقات کننده (participle present)
molâqât konandé (participle present)
ملاقات کرده (participle past)
molâqât kardé (participle past)
ملاقات کنم (aorist first-person indicative singular)
molâqât kónam (aorist first-person indicative singular)
ملاقات کنی (aorist indicative second-person singular)
molâqât kóni (aorist indicative second-person singular)
ملاقات کند (aorist indicative singular third-person)
molâqât kónad (aorist indicative singular third-person)
ملاقات کنیم (aorist first-person indicative plural)
molâqât kónim (aorist first-person indicative plural)
ملاقات کنید (aorist indicative plural second-person)
molâqât kónid (aorist indicative plural second-person)
ملاقات کنند (aorist indicative plural third-person)
molâqât kónand (aorist indicative plural third-person)
ملاقات میکنم (first-person indicative present singular)
molâqât mí-konam (first-person indicative present singular)
ملاقات میکنی (indicative present second-person singular)
molâqât mí-koni (indicative present second-person singular)
ملاقات میکند (indicative present singular third-person)
molâqât mí-konad (indicative present singular third-person)
ملاقات میکنیم (first-person indicative plural present)
molâqât mí-konim (first-person indicative plural present)
ملاقات میکنید (indicative plural present second-person)
molâqât mí-konid (indicative plural present second-person)
ملاقات میکنند (indicative plural present third-person)
molâqât mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم ملاقات میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram molâqât mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری ملاقات میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri molâqât mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد ملاقات میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad molâqât mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم ملاقات میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim molâqât mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید ملاقات میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid molâqât mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند ملاقات میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand molâqât mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
ملاقات کردهام (first-person indicative perfect present singular)
molâqât kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
ملاقات کردهای (indicative perfect present second-person singular)
molâqât kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
ملاقات کرده است (indicative perfect present singular third-person)
molâqât kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
ملاقات کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
molâqât kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
ملاقات کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
molâqât kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
ملاقات کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
molâqât kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
ملاقات کردم (first-person indicative past singular)
molâqât kárdam (first-person indicative past singular)
ملاقات کردی (indicative past second-person singular)
molâqât kárdi (indicative past second-person singular)
ملاقات کرد (indicative past singular third-person)
molâqât kard (indicative past singular third-person)
ملاقات کردیم (first-person indicative past plural)
molâqât kárdim (first-person indicative past plural)
ملاقات کردید (indicative past plural second-person)
molâqât kárdid (indicative past plural second-person)
ملاقات کردند (indicative past plural third-person)
molâqât kárdand (indicative past plural third-person)
ملاقات میکردم (first-person indicative past singular)
molâqât mí-kardam (first-person indicative past singular)
ملاقات میکردی (indicative past second-person singular)
molâqât mí-kardi (indicative past second-person singular)
ملاقات میکرد (indicative past singular third-person)
molâqât mí-kard (indicative past singular third-person)
ملاقات میکردیم (first-person indicative past plural)
molâqât mí-kardim (first-person indicative past plural)
ملاقات میکردید (indicative past plural second-person)
molâqât mí-kardid (indicative past plural second-person)
ملاقات میکردند (indicative past plural third-person)
molâqât mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم ملاقات میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam molâqât mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی ملاقات میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti molâqât mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت ملاقات میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt molâqât mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم ملاقات میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim molâqât mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید ملاقات میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid molâqât mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند ملاقات میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand molâqât mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
ملاقات کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
molâqât kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
ملاقات کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
molâqât kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
ملاقات کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
molâqât kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
ملاقات کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
molâqât kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
ملاقات کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
molâqât kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
ملاقات کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
molâqât kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
ملاقات خواهم کرد (first-person future indicative singular)
molâqât xâhám kard (first-person future indicative singular)
ملاقات خواهی کرد (future indicative second-person singular)
molâqât xâhí kard (future indicative second-person singular)
ملاقات خواهد کرد (future indicative singular third-person)
molâqât xâhád kard (future indicative singular third-person)
ملاقات خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
molâqât xâhím kard (first-person future indicative plural)
ملاقات خواهید کرد (future indicative plural second-person)
molâqât xâhíd kard (future indicative plural second-person)
ملاقات خواهند کرد (future indicative plural third-person)
molâqât xâhánd kard (future indicative plural third-person)
ملاقات کنم (first-person present singular subjunctive)
molâqât konam (first-person present singular subjunctive)
ملاقات کنی (present second-person singular subjunctive)
molâqât koni (present second-person singular subjunctive)
ملاقات کند (present singular subjunctive third-person)
molâqât konad (present singular subjunctive third-person)
ملاقات کنیم (first-person plural present subjunctive)
molâqât konim (first-person plural present subjunctive)
ملاقات کنید (plural present second-person subjunctive)
molâqât konid (plural present second-person subjunctive)
ملاقات کنند (plural present subjunctive third-person)
molâqât konand (plural present subjunctive third-person)
ملاقات کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
molâqât kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
ملاقات کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
molâqât kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
ملاقات کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
molâqât kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
ملاقات کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
molâqât kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
ملاقات کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
molâqât kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
ملاقات کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
molâqât kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
ملاقات کن (imperative second-person singular)
molâqât kon (imperative second-person singular)
ملاقات کنید (imperative plural second-person)
molâqât konid (imperative plural second-person)
ملاقات کردن (infinitive)
molâqât kardán (infinitive)
ملاقات کن (present stem)
molâqât kon (present stem)
ملاقات کرد (past stem)
molâqât kard (past stem)
ملاقات کننده (participle present)
molâqât konandé (participle present)
ملاقات کرده (participle past)
molâqât kardé (participle past)
ملاقات کنم (aorist first-person indicative singular)
molâqât kónam (aorist first-person indicative singular)
ملاقات کنی (aorist indicative second-person singular)
molâqât kóni (aorist indicative second-person singular)
ملاقات کنه (aorist indicative singular third-person)
molâqât kóne (aorist indicative singular third-person)
ملاقات کنیم (aorist first-person indicative plural)
molâqât kónim (aorist first-person indicative plural)
ملاقات کنین (aorist indicative plural second-person)
molâqât kónin (aorist indicative plural second-person)
ملاقات کنن (aorist indicative plural third-person)
molâqât kónan (aorist indicative plural third-person)
ملاقات میکنم (first-person indicative present singular)
molâqât mí-konam (first-person indicative present singular)
ملاقات میکنی (indicative present second-person singular)
molâqât mí-koni (indicative present second-person singular)
ملاقات میکنه (indicative present singular third-person)
molâqât mí-kone (indicative present singular third-person)
ملاقات میکنیم (first-person indicative plural present)
molâqât mí-konim (first-person indicative plural present)
ملاقات میکنین (indicative plural present second-person)
molâqât mí-konin (indicative plural present second-person)
ملاقات میکنن (indicative plural present third-person)
molâqât mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم ملاقات میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram molâqât mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری ملاقات میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri molâqât mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره ملاقات میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre molâqât mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم ملاقات میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim molâqât mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین ملاقات میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin molâqât mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن ملاقات میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran molâqât mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
ملاقات کردهام (first-person indicative perfect present singular)
molâqât kardám (first-person indicative perfect present singular)
ملاقات کردهای (indicative perfect present second-person singular)
molâqât kardí (indicative perfect present second-person singular)
ملاقات کرده (indicative perfect present singular third-person)
molâqât kardé (indicative perfect present singular third-person)
ملاقات کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
molâqât kardím (first-person indicative perfect plural present)
ملاقات کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
molâqât kardín (indicative perfect plural present second-person)
ملاقات کردهان (indicative perfect plural present third-person)
molâqât kardán (indicative perfect plural present third-person)
ملاقات کردم (first-person indicative past singular)
molâqât kárdam (first-person indicative past singular)
ملاقات کردی (indicative past second-person singular)
molâqât kárdi (indicative past second-person singular)
ملاقات کرد (indicative past singular third-person)
molâqât kárd (indicative past singular third-person)
ملاقات کردیم (first-person indicative past plural)
molâqât kárdim (first-person indicative past plural)
ملاقات کردین (indicative past plural second-person)
molâqât kárdin (indicative past plural second-person)
ملاقات کردن (indicative past plural third-person)
molâqât kárdan (indicative past plural third-person)
ملاقات میکردم (first-person indicative past singular)
molâqât mí-kardam (first-person indicative past singular)
ملاقات میکردی (indicative past second-person singular)
molâqât mí-kardi (indicative past second-person singular)
ملاقات میکرد (indicative past singular third-person)
molâqât mí-kard (indicative past singular third-person)
ملاقات میکردیم (first-person indicative past plural)
molâqât mí-kardim (first-person indicative past plural)
ملاقات میکردین (indicative past plural second-person)
molâqât mí-kardin (indicative past plural second-person)
ملاقات میکردن (indicative past plural third-person)
molâqât mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم ملاقات میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam molâqât mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی ملاقات میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti molâqât mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت ملاقات میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt molâqât mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم ملاقات میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim molâqât mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین ملاقات میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin molâqât mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن ملاقات میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan molâqât mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
ملاقات کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
molâqât kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
ملاقات کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
molâqât kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
ملاقات کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
molâqât kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
ملاقات کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
molâqât kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
ملاقات کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
molâqât kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
ملاقات کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
molâqât kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
ملاقات کنم (first-person present singular subjunctive)
molâqât konam (first-person present singular subjunctive)
ملاقات کنی (present second-person singular subjunctive)
molâqât koni (present second-person singular subjunctive)
ملاقات کنه (present singular subjunctive third-person)
molâqât kone (present singular subjunctive third-person)
ملاقات کنیم (first-person plural present subjunctive)
molâqât konim (first-person plural present subjunctive)
ملاقات کنین (plural present second-person subjunctive)
molâqât konin (plural present second-person subjunctive)
ملاقات کنن (plural present subjunctive third-person)
molâqât konan (plural present subjunctive third-person)
ملاقات کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
molâqât kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
ملاقات کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
molâqât kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
ملاقات کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
molâqât kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
ملاقات کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
molâqât kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
ملاقات کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
molâqât kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
ملاقات کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
molâqât kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
ملاقات کن (imperative second-person singular)
molâqât kon (imperative second-person singular)
ملاقات کنین (imperative plural second-person)
molâqât konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">ملاقات کردن</i> (molâqât kardán) (literary Iranian Persian)

ملاقات کننده

ملاقات کردیم

ملاقات کردید

ملاقات کردند

ملاقات میکردیم

ملاقات میکردم

ملاقات میکردید

ملاقات میکردی

ملاقات میکردند

ملاقات میکرد

ملاقات میکنیم

ملاقات میکنم

ملاقات میکنید

ملاقات میکنی

ملاقات میکنند

ملاقات میکند

داشتیم ملاقات میکردیم

داشتم ملاقات میکردم

داشتید ملاقات میکردید

داشتی ملاقات میکردی

داشتند ملاقات میکردند

داشت ملاقات میکرد

داریم ملاقات میکنیم

دارم ملاقات میکنم

دارید ملاقات میکنید

داری ملاقات میکنی

دارند ملاقات میکنند

دارد ملاقات میکند

ملاقات کردهایم

ملاقات کردهام

ملاقات کردهاید

ملاقات کردهای

ملاقات کردهاند

ملاقات کرده است

ملاقات کرده بودیم

ملاقات کرده بودم

ملاقات کرده بودید

ملاقات کرده بودی

ملاقات کرده بودند

ملاقات کرده بود

ملاقات خواهیم کرد

ملاقات خواهم کرد

ملاقات خواهید کرد

ملاقات خواهی کرد

ملاقات خواهند کرد

ملاقات خواهد کرد

ملاقات کرده باشیم

ملاقات کرده باشم

ملاقات کرده باشید

ملاقات کرده باشی

ملاقات کرده باشند

ملاقات کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">ملاقات کردن</i> (molâqât kardán) (colloquial Tehrani)

ملاقات کننده

ملاقات کردیم

ملاقات کردین

ملاقات میکردیم

ملاقات میکردم

ملاقات میکردین

ملاقات میکردی

ملاقات میکردن

ملاقات میکرد

ملاقات میکنیم

ملاقات میکنم

ملاقات میکنین

ملاقات میکنی

ملاقات میکنن

ملاقات میکنه

داشتیم ملاقات میکردیم

داشتم ملاقات میکردم

داشتین ملاقات میکردین

داشتی ملاقات میکردی

داشتن ملاقات میکردن

داشت ملاقات میکرد

داریم ملاقات میکنیم

دارم ملاقات میکنم

دارین ملاقات میکنین

داری ملاقات میکنی

دارن ملاقات میکنن

داره ملاقات میکنه

ملاقات کردهایم

ملاقات کردهام

ملاقات کردهاین

ملاقات کردهای

ملاقات کردهان

ملاقات کرده بودیم

ملاقات کرده بودم

ملاقات کرده بودین

ملاقات کرده بودی

ملاقات کرده بودن

ملاقات کرده بود

ملاقات کرده باشیم

ملاقات کرده باشم

ملاقات کرده باشین

ملاقات کرده باشی

ملاقات کرده باشن

ملاقات کرده باشه

[mʊ.lɑː.qɑ́ːt̪ kʰäɾ.d̪ǽn]

[mʊ.lɑː.qɑ́ːt̪ kʰäɾ.d̪ǽn]

[mʊ.lɑː.qɑ́ːt̪ kʰäɾ.d̪ǽn]

[mo.lɒː.ʁɒ́ːt̪ kʰʲæɹ.d̪ǽn]

محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، امروز با حسین امیرعبداللهیان، وزیر خارجه ایران، در جده ملاقات کرده است.

2023 August 18, “وزیر خارجه ایران با ولیعهد عربستان دیدار کرد”, in bbc.com/persian, BBC Persian:

Mohammed bin Salman, the Crown Prince of Saudi Arabia, has met with Hossein Amir-Abdollahian, the Iranian Foreign Minister, in Jeddah today.

mohammad ben salmân, vali'ahd-e arabestân-e so'udi, emruz bâ hosein-e amir'abdollâhiyân, vazir-e xâreje-ye irân, dar jedde molâqât karde ast.


باز شدن

head

باز شُدَن • (bâz šodan)

fa-verb

باز شُدَن • (bâz šodan)

باز شُدَن (canonical)
bâz šodan (romanization)
باز شدن (infinitive)
bâz šodán (infinitive)
باز شو (present stem)
bâz šav (present stem)
باز شد (past stem)
bâz šod (past stem)
باز شونده (participle present)
bâz šavandé (participle present)
باز شده (participle past)
bâz šodé (participle past)
باز شوم (aorist first-person indicative singular)
bâz šávam (aorist first-person indicative singular)
باز شوی (aorist indicative second-person singular)
bâz šávi (aorist indicative second-person singular)
باز شود (aorist indicative singular third-person)
bâz šávad (aorist indicative singular third-person)
باز شویم (aorist first-person indicative plural)
bâz šávim (aorist first-person indicative plural)
باز شوید (aorist indicative plural second-person)
bâz šávid (aorist indicative plural second-person)
باز شوند (aorist indicative plural third-person)
bâz šávand (aorist indicative plural third-person)
باز میشوم (first-person indicative present singular)
bâz mí-šavam (first-person indicative present singular)
باز میشوی (indicative present second-person singular)
bâz mí-šavi (indicative present second-person singular)
باز میشود (indicative present singular third-person)
bâz mí-šavad (indicative present singular third-person)
باز میشویم (first-person indicative plural present)
bâz mí-šavim (first-person indicative plural present)
باز میشوید (indicative plural present second-person)
bâz mí-šavid (indicative plural present second-person)
باز میشوند (indicative plural present third-person)
bâz mí-šavand (indicative plural present third-person)
دارم باز میشوم (first-person indicative present progressive singular)
dấram bâz mí-šavam (first-person indicative present progressive singular)
داری باز میشوی (indicative present progressive second-person singular)
dấri bâz mí-šavi (indicative present progressive second-person singular)
دارد باز میشود (indicative present progressive singular third-person)
dấrad bâz mí-šavad (indicative present progressive singular third-person)
داریم باز میشویم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim bâz mí-šavim (first-person indicative plural present progressive)
دارید باز میشوید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid bâz mí-šavid (indicative plural present progressive second-person)
دارند باز میشوند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand bâz mí-šavand (indicative plural present progressive third-person)
باز شدهام (first-person indicative perfect present singular)
bâz šodé-am (first-person indicative perfect present singular)
باز شدهای (indicative perfect present second-person singular)
bâz šodé-i (indicative perfect present second-person singular)
باز شده است (indicative perfect present singular third-person)
bâz šodé ast (indicative perfect present singular third-person)
باز شدهایم (first-person indicative perfect plural present)
bâz šodé-im (first-person indicative perfect plural present)
باز شدهاید (indicative perfect plural present second-person)
bâz šodé-id (indicative perfect plural present second-person)
باز شدهاند (indicative perfect plural present third-person)
bâz šodé-and (indicative perfect plural present third-person)
باز شدم (first-person indicative past singular)
bâz šódam (first-person indicative past singular)
باز شدی (indicative past second-person singular)
bâz šódi (indicative past second-person singular)
باز شد (indicative past singular third-person)
bâz šod (indicative past singular third-person)
باز شدیم (first-person indicative past plural)
bâz šódim (first-person indicative past plural)
باز شدید (indicative past plural second-person)
bâz šódid (indicative past plural second-person)
باز شدند (indicative past plural third-person)
bâz šódand (indicative past plural third-person)
باز میشدم (first-person indicative past singular)
bâz mí-šodam (first-person indicative past singular)
باز میشدی (indicative past second-person singular)
bâz mí-šodi (indicative past second-person singular)
باز میشد (indicative past singular third-person)
bâz mí-šod (indicative past singular third-person)
باز میشدیم (first-person indicative past plural)
bâz mí-šodim (first-person indicative past plural)
باز میشدید (indicative past plural second-person)
bâz mí-šodid (indicative past plural second-person)
باز میشدند (indicative past plural third-person)
bâz mí-šodand (indicative past plural third-person)
داشتم باز میشدم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam bâz mí-šodam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی باز میشدی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti bâz mí-šodi (indicative past progressive second-person singular)
داشت باز میشد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt bâz mí-šod (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم باز میشدیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim bâz mí-šodim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید باز میشدید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid bâz mí-šodid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند باز میشدند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand bâz mí-šodand (indicative past plural progressive third-person)
باز شده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
bâz šodé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
باز شده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
bâz šodé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
باز شده بود (indicative pluperfect singular third-person)
bâz šodé búd (indicative pluperfect singular third-person)
باز شده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
bâz šodé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
باز شده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
bâz šodé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
باز شده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
bâz šodé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
باز خواهم شد (first-person future indicative singular)
bâz xâhám šod (first-person future indicative singular)
باز خواهی شد (future indicative second-person singular)
bâz xâhí šod (future indicative second-person singular)
باز خواهد شد (future indicative singular third-person)
bâz xâhád šod (future indicative singular third-person)
باز خواهیم شد (first-person future indicative plural)
bâz xâhím šod (first-person future indicative plural)
باز خواهید شد (future indicative plural second-person)
bâz xâhíd šod (future indicative plural second-person)
باز خواهند شد (future indicative plural third-person)
bâz xâhánd šod (future indicative plural third-person)
باز بشوم (first-person present singular subjunctive)
bâz béšavam (first-person present singular subjunctive)
باز بشوی (present second-person singular subjunctive)
bâz béšavi (present second-person singular subjunctive)
باز بشود (present singular subjunctive third-person)
bâz béšavad (present singular subjunctive third-person)
باز بشویم (first-person plural present subjunctive)
bâz béšavim (first-person plural present subjunctive)
باز بشوید (plural present second-person subjunctive)
bâz béšavid (plural present second-person subjunctive)
باز بشوند (plural present subjunctive third-person)
bâz béšavand (plural present subjunctive third-person)
باز شده باشم (first-person past singular subjunctive)
bâz šodé bấšam (first-person past singular subjunctive)
باز شده باشی (past second-person singular subjunctive)
bâz šodé bấši (past second-person singular subjunctive)
باز شده باشد (past singular subjunctive third-person)
bâz šodé bấšad (past singular subjunctive third-person)
باز شده باشیم (first-person past plural subjunctive)
bâz šodé bấšim (first-person past plural subjunctive)
باز شده باشید (past plural second-person subjunctive)
bâz šodé bấšid (past plural second-person subjunctive)
باز شده باشند (past plural subjunctive third-person)
bâz šodé bấšand (past plural subjunctive third-person)
باز بشو (imperative second-person singular)
bâz béšô (imperative second-person singular)
باز بشوید (imperative plural second-person)
bâz béšavid (imperative plural second-person)
باز شدن (infinitive)
bâz šodán (infinitive)
باز شه (present stem)
bâz še (present stem)
باز شد (past stem)
bâz šod (past stem)
باز شونده (participle present)
bâz šavandé (participle present)
باز شده (participle past)
bâz šodé (participle past)
باز شم (aorist first-person indicative singular)
bâz šam (aorist first-person indicative singular)
باز شی (aorist indicative second-person singular)
bâz ši (aorist indicative second-person singular)
باز شه (aorist indicative singular third-person)
bâz še (aorist indicative singular third-person)
باز شیم (aorist first-person indicative plural)
bâz šim (aorist first-person indicative plural)
باز شین (aorist indicative plural second-person)
bâz šin (aorist indicative plural second-person)
باز شن (aorist indicative plural third-person)
bâz šan (aorist indicative plural third-person)
باز میشم (first-person indicative present singular)
bâz mí-šam (first-person indicative present singular)
باز میشی (indicative present second-person singular)
bâz mí-ši (indicative present second-person singular)
باز میشه (indicative present singular third-person)
bâz mí-še (indicative present singular third-person)
باز میشیم (first-person indicative plural present)
bâz mí-šim (first-person indicative plural present)
باز میشین (indicative plural present second-person)
bâz mí-šin (indicative plural present second-person)
باز میشن (indicative plural present third-person)
bâz mí-šan (indicative plural present third-person)
دارم باز میشم (first-person indicative present progressive singular)
dấram bâz mí-šam (first-person indicative present progressive singular)
داری باز میشی (indicative present progressive second-person singular)
dấri bâz mí-ši (indicative present progressive second-person singular)
داره باز میشه (indicative present progressive singular third-person)
dấre bâz mí-še (indicative present progressive singular third-person)
داریم باز میشیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim bâz mí-šim (first-person indicative plural present progressive)
دارین باز میشین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin bâz mí-šin (indicative plural present progressive second-person)
دارن باز میشن (indicative plural present progressive third-person)
dấran bâz mí-šan (indicative plural present progressive third-person)
باز شدهام (first-person indicative perfect present singular)
bâz šodám (first-person indicative perfect present singular)
باز شدهای (indicative perfect present second-person singular)
bâz šodí (indicative perfect present second-person singular)
باز شده (indicative perfect present singular third-person)
bâz šodé (indicative perfect present singular third-person)
باز شدهایم (first-person indicative perfect plural present)
bâz šodím (first-person indicative perfect plural present)
باز شدهاین (indicative perfect plural present second-person)
bâz šodín (indicative perfect plural present second-person)
باز شدهان (indicative perfect plural present third-person)
bâz šodán (indicative perfect plural present third-person)
باز شدم (first-person indicative past singular)
bâz šódam (first-person indicative past singular)
باز شدی (indicative past second-person singular)
bâz šódi (indicative past second-person singular)
باز شد (indicative past singular third-person)
bâz šod (indicative past singular third-person)
باز شدیم (first-person indicative past plural)
bâz šódim (first-person indicative past plural)
باز شدین (indicative past plural second-person)
bâz šódin (indicative past plural second-person)
باز شدن (indicative past plural third-person)
bâz šódan (indicative past plural third-person)
باز میشدم (first-person indicative past singular)
bâz mí-šodam (first-person indicative past singular)
باز میشدی (indicative past second-person singular)
bâz mí-šodi (indicative past second-person singular)
باز میشد (indicative past singular third-person)
bâz mí-šod (indicative past singular third-person)
باز میشدیم (first-person indicative past plural)
bâz mí-šodim (first-person indicative past plural)
باز میشدین (indicative past plural second-person)
bâz mí-šodin (indicative past plural second-person)
باز میشدن (indicative past plural third-person)
bâz mí-šodan (indicative past plural third-person)
داشتم باز میشدم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam bâz mí-šodam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی باز میشدی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti bâz mí-šodi (indicative past progressive second-person singular)
داشت باز میشد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt bâz mí-šod (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم باز میشدیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim bâz mí-šodim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین باز میشدین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin bâz mí-šodin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن باز میشدن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan bâz mí-šodan (indicative past plural progressive third-person)
باز شده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
bâz šodé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
باز شده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
bâz šodé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
باز شده بود (indicative pluperfect singular third-person)
bâz šodé bud (indicative pluperfect singular third-person)
باز شده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
bâz šodé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
باز شده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
bâz šodé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
باز شده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
bâz šodé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
باز بشم (first-person present singular subjunctive)
bâz béšam (first-person present singular subjunctive)
باز بشی (present second-person singular subjunctive)
bâz béši (present second-person singular subjunctive)
باز بشه (present singular subjunctive third-person)
bâz béše (present singular subjunctive third-person)
باز بشیم (first-person plural present subjunctive)
bâz béšim (first-person plural present subjunctive)
باز بشین (plural present second-person subjunctive)
bâz béšin (plural present second-person subjunctive)
باز بشن (plural present subjunctive third-person)
bâz béšan (plural present subjunctive third-person)
باز شده باشم (first-person past singular subjunctive)
bâz šodé bấšam (first-person past singular subjunctive)
باز شده باشی (past second-person singular subjunctive)
bâz šodé bấši (past second-person singular subjunctive)
باز شده باشه (past singular subjunctive third-person)
bâz šodé bấše (past singular subjunctive third-person)
باز شده باشیم (first-person past plural subjunctive)
bâz šodé bấšim (first-person past plural subjunctive)
باز شده باشین (past plural second-person subjunctive)
bâz šodé bấšin (past plural second-person subjunctive)
باز شده باشن (past plural subjunctive third-person)
bâz šodé bấšan (past plural subjunctive third-person)
باز بشو (imperative second-person singular)
bâz béšô (imperative second-person singular)
باز بشین (imperative plural second-person)
bâz béšin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">باز شدن</i> (bâz šodán) (literary Iranian Persian)

داشتیم باز میشدیم

داشتم باز میشدم

داشتید باز میشدید

داشتی باز میشدی

داشتند باز میشدند

داشت باز میشد

داریم باز میشویم

دارم باز میشوم

دارید باز میشوید

داری باز میشوی

دارند باز میشوند

دارد باز میشود

باز شده بودیم

باز شده بودم

باز شده بودید

باز شده بودی

باز شده بودند

باز خواهیم شد

باز خواهم شد

باز خواهید شد

باز خواهی شد

باز خواهند شد

باز خواهد شد

باز شده باشیم

باز شده باشم

باز شده باشید

باز شده باشی

باز شده باشند

باز شده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">باز شدن</i> (bâz šodán) (colloquial Tehrani)

داشتیم باز میشدیم

داشتم باز میشدم

داشتین باز میشدین

داشتی باز میشدی

داشتن باز میشدن

داشت باز میشد

داریم باز میشیم

دارم باز میشم

دارین باز میشین

داری باز میشی

دارن باز میشن

داره باز میشه

باز شده بودیم

باز شده بودم

باز شده بودین

باز شده بودی

باز شده بودن

باز شده باشیم

باز شده باشم

باز شده باشین

باز شده باشی

باز شده باشن

باز شده باشه

From باز (bâz, “open”) + شُدَن (šodan, “to become”).

af

Coordinate term: باز کردن (bâz kardan)

در باز شد


آختن

[ʔɑːx.t̪ʰǽn]

[ʔɑːx.t̪ʰǽn]

[ʔɑːx.t̪ʰǽn]

[ʔɔːx.t̪ʰǽn]

[ʔɒːx.t̪ʰǽn]


پس گرفتن

head

پَس گِرِفتَن

fa-verb

پَس گِرِفتَن

پَس گِرِفتَن (canonical)
pas gereftan (romanization)
پس گرفتن (infinitive)
pas gereftán (infinitive)
پس گیر (present stem)
pas gir (present stem)
پس گرفت (past stem)
pas gereft (past stem)
پس گیرنده (participle present)
pas girandé (participle present)
پس گرفته (participle past)
pas gerefté (participle past)
پس گیرم (aorist first-person indicative singular)
pas gíram (aorist first-person indicative singular)
پس گیری (aorist indicative second-person singular)
pas gíri (aorist indicative second-person singular)
پس گیرد (aorist indicative singular third-person)
pas gírad (aorist indicative singular third-person)
پس گیریم (aorist first-person indicative plural)
pas gírim (aorist first-person indicative plural)
پس گیرید (aorist indicative plural second-person)
pas gírid (aorist indicative plural second-person)
پس گیرند (aorist indicative plural third-person)
pas gírand (aorist indicative plural third-person)
پس میگیرم (first-person indicative present singular)
pas mí-giram (first-person indicative present singular)
پس میگیری (indicative present second-person singular)
pas mí-giri (indicative present second-person singular)
پس میگیرد (indicative present singular third-person)
pas mí-girad (indicative present singular third-person)
پس میگیریم (first-person indicative plural present)
pas mí-girim (first-person indicative plural present)
پس میگیرید (indicative plural present second-person)
pas mí-girid (indicative plural present second-person)
پس میگیرند (indicative plural present third-person)
pas mí-girand (indicative plural present third-person)
دارم پس میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram pas mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری پس میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri pas mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
دارد پس میگیرد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad pas mí-girad (indicative present progressive singular third-person)
داریم پس میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim pas mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارید پس میگیرید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid pas mí-girid (indicative plural present progressive second-person)
دارند پس میگیرند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand pas mí-girand (indicative plural present progressive third-person)
پس گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
pas gerefté-am (first-person indicative perfect present singular)
پس گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
pas gerefté-i (indicative perfect present second-person singular)
پس گرفته است (indicative perfect present singular third-person)
pas gerefté ast (indicative perfect present singular third-person)
پس گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
pas gerefté-im (first-person indicative perfect plural present)
پس گرفتهاید (indicative perfect plural present second-person)
pas gerefté-id (indicative perfect plural present second-person)
پس گرفتهاند (indicative perfect plural present third-person)
pas gerefté-and (indicative perfect plural present third-person)
پس گرفتم (first-person indicative past singular)
pas geréftam (first-person indicative past singular)
پس گرفتی (indicative past second-person singular)
pas geréfti (indicative past second-person singular)
پس گرفت (indicative past singular third-person)
pas gereft (indicative past singular third-person)
پس گرفتیم (first-person indicative past plural)
pas geréftim (first-person indicative past plural)
پس گرفتید (indicative past plural second-person)
pas geréftid (indicative past plural second-person)
پس گرفتند (indicative past plural third-person)
pas geréftand (indicative past plural third-person)
پس میگرفتم (first-person indicative past singular)
pas mí-gereftam (first-person indicative past singular)
پس میگرفتی (indicative past second-person singular)
pas mí-gerefti (indicative past second-person singular)
پس میگرفت (indicative past singular third-person)
pas mí-gereft (indicative past singular third-person)
پس میگرفتیم (first-person indicative past plural)
pas mí-gereftim (first-person indicative past plural)
پس میگرفتید (indicative past plural second-person)
pas mí-gereftid (indicative past plural second-person)
پس میگرفتند (indicative past plural third-person)
pas mí-gereftand (indicative past plural third-person)
داشتم پس میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam pas mí-gereftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی پس میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti pas mí-gerefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت پس میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dâšt pas mí-gereft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم پس میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim pas mí-gereftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید پس میگرفتید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid pas mí-gereftid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند پس میگرفتند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand pas mí-gereftand (indicative past plural progressive third-person)
پس گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
pas gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
پس گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
pas gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
پس گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
pas gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
پس گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
pas gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
پس گرفته بودید (indicative pluperfect plural second-person)
pas gerefté búdid (indicative pluperfect plural second-person)
پس گرفته بودند (indicative pluperfect plural third-person)
pas gerefté búdand (indicative pluperfect plural third-person)
پس خواهم گرفت (first-person future indicative singular)
pas xâhám gereft (first-person future indicative singular)
پس خواهی گرفت (future indicative second-person singular)
pas xâhí gereft (future indicative second-person singular)
پس خواهد گرفت (future indicative singular third-person)
pas xâhád gereft (future indicative singular third-person)
پس خواهیم گرفت (first-person future indicative plural)
pas xâhím gereft (first-person future indicative plural)
پس خواهید گرفت (future indicative plural second-person)
pas xâhíd gereft (future indicative plural second-person)
پس خواهند گرفت (future indicative plural third-person)
pas xâhánd gereft (future indicative plural third-person)
پس بگیرم (first-person present singular subjunctive)
pas bégiram (first-person present singular subjunctive)
پس بگیری (present second-person singular subjunctive)
pas bégiri (present second-person singular subjunctive)
پس بگیرد (present singular subjunctive third-person)
pas bégirad (present singular subjunctive third-person)
پس بگیریم (first-person plural present subjunctive)
pas bégirim (first-person plural present subjunctive)
پس بگیرید (plural present second-person subjunctive)
pas bégirid (plural present second-person subjunctive)
پس بگیرند (plural present subjunctive third-person)
pas bégirand (plural present subjunctive third-person)
پس گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
pas gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
پس گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
pas gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
پس گرفته باشد (past singular subjunctive third-person)
pas gerefté bấšad (past singular subjunctive third-person)
پس گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
pas gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
پس گرفته باشید (past plural second-person subjunctive)
pas gerefté bấšid (past plural second-person subjunctive)
پس گرفته باشند (past plural subjunctive third-person)
pas gerefté bấšand (past plural subjunctive third-person)
پس بگیر (imperative second-person singular)
pas bégir (imperative second-person singular)
پس بگیرید (imperative plural second-person)
pas bégirid (imperative plural second-person)
پس گرفتن (infinitive)
pas gereftán (infinitive)
پس گیر (present stem)
pas gir (present stem)
پس گرفت (past stem)
pas gereft (past stem)
پس گیرنده (participle present)
pas girandé (participle present)
پس گرفته (participle past)
pas gerefté (participle past)
پس گیرم (aorist first-person indicative singular)
pas gíram (aorist first-person indicative singular)
پس گیری (aorist indicative second-person singular)
pas gíri (aorist indicative second-person singular)
پس گیره (aorist indicative singular third-person)
pas gíre (aorist indicative singular third-person)
پس گیریم (aorist first-person indicative plural)
pas gírim (aorist first-person indicative plural)
پس گیرین (aorist indicative plural second-person)
pas gírin (aorist indicative plural second-person)
پس گیرن (aorist indicative plural third-person)
pas gíran (aorist indicative plural third-person)
پس میگیرم (first-person indicative present singular)
pas mí-giram (first-person indicative present singular)
پس میگیری (indicative present second-person singular)
pas mí-giri (indicative present second-person singular)
پس میگیره (indicative present singular third-person)
pas mí-gire (indicative present singular third-person)
پس میگیریم (first-person indicative plural present)
pas mí-girim (first-person indicative plural present)
پس میگیرین (indicative plural present second-person)
pas mí-girin (indicative plural present second-person)
پس میگیرن (indicative plural present third-person)
pas mí-giran (indicative plural present third-person)
دارم پس میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram pas mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری پس میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri pas mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
داره پس میگیره (indicative present progressive singular third-person)
dấre pas mí-gire (indicative present progressive singular third-person)
داریم پس میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim pas mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارین پس میگیرین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin pas mí-girin (indicative plural present progressive second-person)
دارن پس میگیرن (indicative plural present progressive third-person)
dấran pas mí-giran (indicative plural present progressive third-person)
پس گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
pas gereftám (first-person indicative perfect present singular)
پس گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
pas gereftí (indicative perfect present second-person singular)
پس گرفته (indicative perfect present singular third-person)
pas gerefté (indicative perfect present singular third-person)
پس گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
pas gereftím (first-person indicative perfect plural present)
پس گرفتهاین (indicative perfect plural present second-person)
pas gereftín (indicative perfect plural present second-person)
پس گرفتهان (indicative perfect plural present third-person)
pas gereftán (indicative perfect plural present third-person)
پس گرفتم (first-person indicative past singular)
pas geréftam (first-person indicative past singular)
پس گرفتی (indicative past second-person singular)
pas geréfti (indicative past second-person singular)
پس گرفت (indicative past singular third-person)
pas geréft (indicative past singular third-person)
پس گرفتیم (first-person indicative past plural)
pas geréftim (first-person indicative past plural)
پس گرفتین (indicative past plural second-person)
pas geréftin (indicative past plural second-person)
پس گرفتن (indicative past plural third-person)
pas geréftan (indicative past plural third-person)
پس میگرفتم (first-person indicative past singular)
pas mí-greftam (first-person indicative past singular)
پس میگرفتی (indicative past second-person singular)
pas mí-grefti (indicative past second-person singular)
پس میگرفت (indicative past singular third-person)
pas mí-greft (indicative past singular third-person)
پس میگرفتیم (first-person indicative past plural)
pas mí-greftim (first-person indicative past plural)
پس میگرفتین (indicative past plural second-person)
pas mí-greftin (indicative past plural second-person)
پس میگرفتن (indicative past plural third-person)
pas mí-greftan (indicative past plural third-person)
داشتم پس میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam pas mí-greftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی پس میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti pas mí-grefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت پس میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dấšt pas mí-greft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم پس میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim pas mí-greftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین پس میگرفتین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin pas mí-greftin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن پس میگرفتن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan pas mí-greftan (indicative past plural progressive third-person)
پس گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
pas gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
پس گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
pas gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
پس گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
pas gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
پس گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
pas gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
پس گرفته بودین (indicative pluperfect plural second-person)
pas gerefté búdin (indicative pluperfect plural second-person)
پس گرفته بودن (indicative pluperfect plural third-person)
pas gerefté búdan (indicative pluperfect plural third-person)
پس بگیرم (first-person present singular subjunctive)
pas bégiram (first-person present singular subjunctive)
پس بگیری (present second-person singular subjunctive)
pas bégiri (present second-person singular subjunctive)
پس بگیره (present singular subjunctive third-person)
pas bégire (present singular subjunctive third-person)
پس بگیریم (first-person plural present subjunctive)
pas bégirim (first-person plural present subjunctive)
پس بگیرین (plural present second-person subjunctive)
pas bégirin (plural present second-person subjunctive)
پس بگیرن (plural present subjunctive third-person)
pas bégiran (plural present subjunctive third-person)
پس گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
pas gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
پس گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
pas gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
پس گرفته باشه (past singular subjunctive third-person)
pas gerefté bấše (past singular subjunctive third-person)
پس گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
pas gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
پس گرفته باشین (past plural second-person subjunctive)
pas gerefté bấšin (past plural second-person subjunctive)
پس گرفته باشن (past plural subjunctive third-person)
pas gerefté bấšan (past plural subjunctive third-person)
پس بگیر (imperative second-person singular)
pas bégir (imperative second-person singular)
پس بگیرین (imperative plural second-person)
pas bégirin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">پس گرفتن</i> (pas gereftán) (literary Iranian Persian)

داشتیم پس میگرفتیم

داشتم پس میگرفتم

داشتید پس میگرفتید

داشتی پس میگرفتی

داشتند پس میگرفتند

داشت پس میگرفت

داریم پس میگیریم

دارم پس میگیرم

دارید پس میگیرید

داری پس میگیری

دارند پس میگیرند

دارد پس میگیرد

پس گرفته است

پس گرفته بودیم

پس گرفته بودم

پس گرفته بودید

پس گرفته بودی

پس گرفته بودند

پس گرفته بود

پس خواهیم گرفت

پس خواهم گرفت

پس خواهید گرفت

پس خواهی گرفت

پس خواهند گرفت

پس خواهد گرفت

پس گرفته باشیم

پس گرفته باشم

پس گرفته باشید

پس گرفته باشی

پس گرفته باشند

پس گرفته باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">پس گرفتن</i> (pas gereftán) (colloquial Tehrani)

داشتیم پس میگرفتیم

داشتم پس میگرفتم

داشتین پس میگرفتین

داشتی پس میگرفتی

داشتن پس میگرفتن

داشت پس میگرفت

داریم پس میگیریم

دارم پس میگیرم

دارین پس میگیرین

داری پس میگیری

دارن پس میگیرن

داره پس میگیره

پس گرفته بودیم

پس گرفته بودم

پس گرفته بودین

پس گرفته بودی

پس گرفته بودن

پس گرفته بود

پس گرفته باشیم

پس گرفته باشم

پس گرفته باشین

پس گرفته باشی

پس گرفته باشن

پس گرفته باشه

[pʰäs ɡɪ.ɾɪf.t̪ʰän]

[pʰäs ɡɪ.ɾɪf.t̪ʰän]

[pʰäs ɡɪ.ɾɪf.t̪ʰän]

From پَس (pas, “back, behind”) + گِرِفتَن (gereftan, “to take”).

af

2020 November 18, “چین ۶۸ اثر فرهنگی اش را از بریتانیا پس گرفت”, in irna.ir, Islamic Republic News Agency:

China recovered 68 of its cultural artifacts from Britain

čin 68 asar-e farhangi-aš-râ az beritâniyâ pas gereft


دست دادن

head

دَست دادَن • (dast dâdan)

fa-verb

دَست دادَن • (dast dâdan)

دَست دادَن (canonical)
dast dâdan (romanization)
دست دادن (infinitive)
dast dâdán (infinitive)
دست ده (present stem)
dast deh (present stem)
دست داد (past stem)
dast dâd (past stem)
دست دهنده (participle present)
dast dehandé (participle present)
دست داده (participle past)
dast dâdé (participle past)
دست دهم (aorist first-person indicative singular)
dast déham (aorist first-person indicative singular)
دست دهی (aorist indicative second-person singular)
dast déhi (aorist indicative second-person singular)
دست دهد (aorist indicative singular third-person)
dast déhad (aorist indicative singular third-person)
دست دهیم (aorist first-person indicative plural)
dast déhim (aorist first-person indicative plural)
دست دهید (aorist indicative plural second-person)
dast déhid (aorist indicative plural second-person)
دست دهند (aorist indicative plural third-person)
dast déhand (aorist indicative plural third-person)
دست میدهم (first-person indicative present singular)
dast mí-deham (first-person indicative present singular)
دست میدهی (indicative present second-person singular)
dast mí-dehi (indicative present second-person singular)
دست میدهد (indicative present singular third-person)
dast mí-dehad (indicative present singular third-person)
دست میدهیم (first-person indicative plural present)
dast mí-dehim (first-person indicative plural present)
دست میدهید (indicative plural present second-person)
dast mí-dehid (indicative plural present second-person)
دست میدهند (indicative plural present third-person)
dast mí-dehand (indicative plural present third-person)
دارم دست میدهم (first-person indicative present progressive singular)
dấram dast mí-deham (first-person indicative present progressive singular)
داری دست میدهی (indicative present progressive second-person singular)
dấri dast mí-dehi (indicative present progressive second-person singular)
دارد دست میدهد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad dast mí-dehad (indicative present progressive singular third-person)
داریم دست میدهیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim dast mí-dehim (first-person indicative plural present progressive)
دارید دست میدهید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid dast mí-dehid (indicative plural present progressive second-person)
دارند دست میدهند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand dast mí-dehand (indicative plural present progressive third-person)
دست دادهام (first-person indicative perfect present singular)
dast dâdé-am (first-person indicative perfect present singular)
دست دادهای (indicative perfect present second-person singular)
dast dâdé-i (indicative perfect present second-person singular)
دست داده است (indicative perfect present singular third-person)
dast dâdé ast (indicative perfect present singular third-person)
دست دادهایم (first-person indicative perfect plural present)
dast dâdé-im (first-person indicative perfect plural present)
دست دادهاید (indicative perfect plural present second-person)
dast dâdé-id (indicative perfect plural present second-person)
دست دادهاند (indicative perfect plural present third-person)
dast dâdé-and (indicative perfect plural present third-person)
دست دادم (first-person indicative past singular)
dast dấdam (first-person indicative past singular)
دست دادی (indicative past second-person singular)
dast dấdi (indicative past second-person singular)
دست داد (indicative past singular third-person)
dast dâd (indicative past singular third-person)
دست دادیم (first-person indicative past plural)
dast dấdim (first-person indicative past plural)
دست دادید (indicative past plural second-person)
dast dấdid (indicative past plural second-person)
دست دادند (indicative past plural third-person)
dast dấdand (indicative past plural third-person)
دست میدادم (first-person indicative past singular)
dast mí-dâdam (first-person indicative past singular)
دست میدادی (indicative past second-person singular)
dast mí-dâdi (indicative past second-person singular)
دست میداد (indicative past singular third-person)
dast mí-dâd (indicative past singular third-person)
دست میدادیم (first-person indicative past plural)
dast mí-dâdim (first-person indicative past plural)
دست میدادید (indicative past plural second-person)
dast mí-dâdid (indicative past plural second-person)
دست میدادند (indicative past plural third-person)
dast mí-dâdand (indicative past plural third-person)
داشتم دست میدادم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam dast mí-dâdam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی دست میدادی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti dast mí-dâdi (indicative past progressive second-person singular)
داشت دست میداد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt dast mí-dâd (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم دست میدادیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim dast mí-dâdim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید دست میدادید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid dast mí-dâdid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند دست میدادند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand dast mí-dâdand (indicative past plural progressive third-person)
دست داده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
dast dâdé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
دست داده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
dast dâdé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
دست داده بود (indicative pluperfect singular third-person)
dast dâdé bud (indicative pluperfect singular third-person)
دست داده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
dast dâdé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
دست داده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
dast dâdé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
دست داده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
dast dâdé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
دست خواهم داد (first-person future indicative singular)
dast xâhám dâd (first-person future indicative singular)
دست خواهی داد (future indicative second-person singular)
dast xâhí dâd (future indicative second-person singular)
دست خواهد داد (future indicative singular third-person)
dast xâhád dâd (future indicative singular third-person)
دست خواهیم داد (first-person future indicative plural)
dast xâhím dâd (first-person future indicative plural)
دست خواهید داد (future indicative plural second-person)
dast xâhíd dâd (future indicative plural second-person)
دست خواهند داد (future indicative plural third-person)
dast xâhánd dâd (future indicative plural third-person)
دست بدهم (first-person present singular subjunctive)
dast bédeham (first-person present singular subjunctive)
دست بدهی (present second-person singular subjunctive)
dast bédehi (present second-person singular subjunctive)
دست بدهد (present singular subjunctive third-person)
dast bédehad (present singular subjunctive third-person)
دست بدهیم (first-person plural present subjunctive)
dast bédehim (first-person plural present subjunctive)
دست بدهید (plural present second-person subjunctive)
dast bédehid (plural present second-person subjunctive)
دست بدهند (plural present subjunctive third-person)
dast bédehand (plural present subjunctive third-person)
دست داده باشم (first-person past singular subjunctive)
dast dâdé bấšam (first-person past singular subjunctive)
دست داده باشی (past second-person singular subjunctive)
dast dâdé bấši (past second-person singular subjunctive)
دست داده باشد (past singular subjunctive third-person)
dast dâdé bấšad (past singular subjunctive third-person)
دست داده باشیم (first-person past plural subjunctive)
dast dâdé bấšim (first-person past plural subjunctive)
دست داده باشید (past plural second-person subjunctive)
dast dâdé bấšid (past plural second-person subjunctive)
دست داده باشند (past plural subjunctive third-person)
dast dâdé bấšand (past plural subjunctive third-person)
دست بده (imperative second-person singular)
dast bédeh (imperative second-person singular)
دست بدهید (imperative plural second-person)
dast bédehid (imperative plural second-person)
دست دادن (infinitive)
dast dâdán (infinitive)
دست ده (present stem)
dast de (present stem)
دست داد (past stem)
dast dâd (past stem)
دست دهنده (participle present)
dast dahandé (participle present)
دست داده (participle past)
dast dâdé (participle past)
دست دم (aorist first-person indicative singular)
dast dam (aorist first-person indicative singular)
دست دی (aorist indicative second-person singular)
dast di (aorist indicative second-person singular)
دست ده (aorist indicative singular third-person)
dast de (aorist indicative singular third-person)
دست دیم (aorist first-person indicative plural)
dast dim (aorist first-person indicative plural)
دست دین (aorist indicative plural second-person)
dast din (aorist indicative plural second-person)
دست دن (aorist indicative plural third-person)
dast dan (aorist indicative plural third-person)
دست میدم (first-person indicative present singular)
dast mí-dam (first-person indicative present singular)
دست میدی (indicative present second-person singular)
dast mí-di (indicative present second-person singular)
دست میده (indicative present singular third-person)
dast mí-de (indicative present singular third-person)
دست میدیم (first-person indicative plural present)
dast mí-dim (first-person indicative plural present)
دست میدین (indicative plural present second-person)
dast mí-din (indicative plural present second-person)
دست میدن (indicative plural present third-person)
dast mí-dan (indicative plural present third-person)
دارم دست میدم (first-person indicative present progressive singular)
dấram dast mí-dam (first-person indicative present progressive singular)
داری دست میدی (indicative present progressive second-person singular)
dấri dast mí-di (indicative present progressive second-person singular)
داره دست میده (indicative present progressive singular third-person)
dấre dast mí-de (indicative present progressive singular third-person)
داریم دست میدیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim dast mí-dim (first-person indicative plural present progressive)
دارین دست میدین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin dast mí-din (indicative plural present progressive second-person)
دارن دست میدن (indicative plural present progressive third-person)
dấran dast mí-dan (indicative plural present progressive third-person)
دست دادهام (first-person indicative perfect present singular)
dast dâdám (first-person indicative perfect present singular)
دست دادهای (indicative perfect present second-person singular)
dast dâdí (indicative perfect present second-person singular)
دست داده (indicative perfect present singular third-person)
dast dâdé (indicative perfect present singular third-person)
دست دادهایم (first-person indicative perfect plural present)
dast dâdím (first-person indicative perfect plural present)
دست دادهاین (indicative perfect plural present second-person)
dast dâdín (indicative perfect plural present second-person)
دست دادهان (indicative perfect plural present third-person)
dast dâdán (indicative perfect plural present third-person)
دست دادم (first-person indicative past singular)
dast dấdam (first-person indicative past singular)
دست دادی (indicative past second-person singular)
dast dấdi (indicative past second-person singular)
دست داد (indicative past singular third-person)
dast dấd (indicative past singular third-person)
دست دادیم (first-person indicative past plural)
dast dấdim (first-person indicative past plural)
دست دادین (indicative past plural second-person)
dast dấdin (indicative past plural second-person)
دست دادن (indicative past plural third-person)
dast dấdan (indicative past plural third-person)
دست میدادم (first-person indicative past singular)
dast mí-dâdam (first-person indicative past singular)
دست میدادی (indicative past second-person singular)
dast mí-dâdi (indicative past second-person singular)
دست میداد (indicative past singular third-person)
dast mí-dâd (indicative past singular third-person)
دست میدادیم (first-person indicative past plural)
dast mí-dâdim (first-person indicative past plural)
دست میدادین (indicative past plural second-person)
dast mí-dâdin (indicative past plural second-person)
دست میدادن (indicative past plural third-person)
dast mí-dâdan (indicative past plural third-person)
داشتم دست میدادم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam dast mí-dâdam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی دست میدادی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti dast mí-dâdi (indicative past progressive second-person singular)
داشت دست میداد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt dast mí-dâd (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم دست میدادیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim dast mí-dâdim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین دست میدادین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin dast mí-dâdin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن دست میدادن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan dast mí-dâdan (indicative past plural progressive third-person)
دست داده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
dast dâdé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
دست داده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
dast dâdé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
دست داده بود (indicative pluperfect singular third-person)
dast dâdé bud (indicative pluperfect singular third-person)
دست داده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
dast dâdé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
دست داده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
dast dâdé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
دست داده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
dast dâdé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
دست بدم (first-person present singular subjunctive)
dast bédam (first-person present singular subjunctive)
دست بدی (present second-person singular subjunctive)
dast bédi (present second-person singular subjunctive)
دست بده (present singular subjunctive third-person)
dast béde (present singular subjunctive third-person)
دست بدیم (first-person plural present subjunctive)
dast bédim (first-person plural present subjunctive)
دست بدین (plural present second-person subjunctive)
dast bédin (plural present second-person subjunctive)
دست بدن (plural present subjunctive third-person)
dast bédan (plural present subjunctive third-person)
دست داده باشم (first-person past singular subjunctive)
dast dâdé bấšam (first-person past singular subjunctive)
دست داده باشی (past second-person singular subjunctive)
dast dâdé bấši (past second-person singular subjunctive)
دست داده باشه (past singular subjunctive third-person)
dast dâdé bấše (past singular subjunctive third-person)
دست داده باشیم (first-person past plural subjunctive)
dast dâdé bấšim (first-person past plural subjunctive)
دست داده باشین (past plural second-person subjunctive)
dast dâdé bấšin (past plural second-person subjunctive)
دست داده باشن (past plural subjunctive third-person)
dast dâdé bấšan (past plural subjunctive third-person)
دست بده (imperative second-person singular)
dast béde (imperative second-person singular)
دست بدین (imperative plural second-person)
dast bédin (imperative plural second-person)
دست دادن (infinitive)
dast dâdán (infinitive)
دست ده (present stem)
dast de (present stem)
دست داد (past stem)
dast dâd (past stem)
دست دهنده (participle present)
dast dehandé (participle present)
دست داده (participle past)
dast dâdé (participle past)
دست دم (aorist first-person indicative singular)
dast dam (aorist first-person indicative singular)
دست دی (aorist indicative second-person singular)
dast dey (aorist indicative second-person singular)
دست ده (aorist indicative singular third-person)
dast dey (aorist indicative singular third-person)
دست دیم (aorist first-person indicative plural)
dast deym (aorist first-person indicative plural)
دست دین (aorist indicative plural second-person)
dast deyn (aorist indicative plural second-person)
دست دن (aorist indicative plural third-person)
dast dan (aorist indicative plural third-person)
دست میدم (first-person indicative present singular)
dast mí-dam (first-person indicative present singular)
دست میدی (indicative present second-person singular)
dast mí-dey (indicative present second-person singular)
دست میده (indicative present singular third-person)
dast mí-de (indicative present singular third-person)
دست میدیم (first-person indicative plural present)
dast mí-deym (first-person indicative plural present)
دست میدین (indicative plural present second-person)
dast mí-deyn (indicative plural present second-person)
دست میدن (indicative plural present third-person)
dast mí-dan (indicative plural present third-person)
دارم دست میدم (first-person indicative present progressive singular)
dấram dast mí-dam (first-person indicative present progressive singular)
داری دست میدی (indicative present progressive second-person singular)
dấri dast mí-dey (indicative present progressive second-person singular)
داره دست میده (indicative present progressive singular third-person)
dấre dast mí-de (indicative present progressive singular third-person)
داریم دست میدیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim dast mí-dim (first-person indicative plural present progressive)
دارین دست میدین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin dast mí-deyn (indicative plural present progressive second-person)
دارن دست میدن (indicative plural present progressive third-person)
dấran dast mí-dan (indicative plural present progressive third-person)
دست دادهم (first-person indicative perfect present singular)
dast dâdám (first-person indicative perfect present singular)
دست دادهی (indicative perfect present second-person singular)
dast dâdéy (indicative perfect present second-person singular)
دست داده (indicative perfect present singular third-person)
dast dâdé (indicative perfect present singular third-person)
دست دادهیم (first-person indicative perfect plural present)
dast dâdéym (first-person indicative perfect plural present)
دست دادهین (indicative perfect plural present second-person)
dast dâdéyn (indicative perfect plural present second-person)
دست دادهن (indicative perfect plural present third-person)
dast dâdán (indicative perfect plural present third-person)
دست دادم (first-person indicative past singular)
dast dấdam (first-person indicative past singular)
دست دادی (indicative past second-person singular)
dast dấdi (indicative past second-person singular)
دست داد (indicative past singular third-person)
dast dấd (indicative past singular third-person)
دست دادیم (first-person indicative past plural)
dast dấdim (first-person indicative past plural)
دست دادین (indicative past plural second-person)
dast dấdin (indicative past plural second-person)
دست دادن (indicative past plural third-person)
dast dấdan (indicative past plural third-person)
دست میدادم (first-person indicative past singular)
dast mí-dâdam (first-person indicative past singular)
دست میدادی (indicative past second-person singular)
dast mí-dâdi (indicative past second-person singular)
دست میداد (indicative past singular third-person)
dast mí-dâd (indicative past singular third-person)
دست میدادیم (first-person indicative past plural)
dast mí-dâdim (first-person indicative past plural)
دست میدادین (indicative past plural second-person)
dast mí-dâdin (indicative past plural second-person)
دست میدادن (indicative past plural third-person)
dast mí-dâdan (indicative past plural third-person)
داشتم دست میدادم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam dast mí-dâdam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی دست میدادی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti dast mí-dâdi (indicative past progressive second-person singular)
داشت دست میداد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt dast mí-dâd (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم دست میدادیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim dast mí-dâdim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین دست میدادین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin dast mí-dâdin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن دست میدادن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan dast mí-dâdan (indicative past plural progressive third-person)
دست داده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
dast dâdé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
دست داده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
dast dâdé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
دست داده بود (indicative pluperfect singular third-person)
dast dâdé bud (indicative pluperfect singular third-person)
دست داده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
dast dâdé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
دست داده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
dast dâdé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
دست داده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
dast dâdé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
دست بدم (first-person present singular subjunctive)
dast bédam (first-person present singular subjunctive)
دست بدی (present second-person singular subjunctive)
dast bédey (present second-person singular subjunctive)
دست بده (present singular subjunctive third-person)
dast béde (present singular subjunctive third-person)
دست بدیم (first-person plural present subjunctive)
dast bédeym (first-person plural present subjunctive)
دست بدین (plural present second-person subjunctive)
dast bédeyn (plural present second-person subjunctive)
دست بدن (plural present subjunctive third-person)
dast bédan (plural present subjunctive third-person)
دست داده باشم (first-person past singular subjunctive)
dast dâdé bấšam (first-person past singular subjunctive)
دست داده باشی (past second-person singular subjunctive)
dast dâdé bấši (past second-person singular subjunctive)
دست داده باشه (past singular subjunctive third-person)
dast dâdé bấše (past singular subjunctive third-person)
دست داده باشیم (first-person past plural subjunctive)
dast dâdé bấšim (first-person past plural subjunctive)
دست داده باشین (past plural second-person subjunctive)
dast dâdé bấšin (past plural second-person subjunctive)
دست داده باشن (past plural subjunctive third-person)
dast dâdé bấšan (past plural subjunctive third-person)
دست بده (imperative second-person singular)
dast béde (imperative second-person singular)
دست بدین (imperative plural second-person)
dast bédin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">دست دادن</i> (dast dâdán) (literary Iranian Persian)

داشتیم دست میدادیم

داشتم دست میدادم

داشتید دست میدادید

داشتی دست میدادی

داشتند دست میدادند

داشت دست میداد

داریم دست میدهیم

دارم دست میدهم

دارید دست میدهید

داری دست میدهی

دارند دست میدهند

دارد دست میدهد

دست داده است

دست داده بودیم

دست داده بودم

دست داده بودید

دست داده بودی

دست داده بودند

دست داده بود

دست خواهیم داد

دست خواهم داد

دست خواهید داد

دست خواهی داد

دست خواهند داد

دست خواهد داد

دست داده باشیم

دست داده باشم

دست داده باشید

دست داده باشی

دست داده باشند

دست داده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">دست دادن</i> (dast dâdán) (colloquial Tehrani)

داشتیم دست میدادیم

داشتم دست میدادم

داشتین دست میدادین

داشتی دست میدادی

داشتن دست میدادن

داشت دست میداد

داریم دست میدیم

دارم دست میدم

دارین دست میدین

داری دست میدی

دارن دست میدن

داره دست میده

دست داده بودیم

دست داده بودم

دست داده بودین

دست داده بودی

دست داده بودن

دست داده بود

دست داده باشیم

دست داده باشم

دست داده باشین

دست داده باشی

دست داده باشن

دست داده باشه

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">دست دادن</i> (dast dâdán) (dialectal, Isfahan)

داشتیم دست میدادیم

داشتم دست میدادم

داشتین دست میدادین

داشتی دست میدادی

داشتن دست میدادن

داشت دست میداد

داریم دست میدیم

دارم دست میدم

دارین دست میدین

داری دست میدی

دارن دست میدن

داره دست میده

دست داده بودیم

دست داده بودم

دست داده بودین

دست داده بودی

دست داده بودن

دست داده بود

دست داده باشیم

دست داده باشم

دست داده باشین

دست داده باشی

دست داده باشن

دست داده باشه

From دَست (dast, “hand”) + دادَن (dâdan, “to give”).

af

علی با من دست داد.

to give one's hand (in marriage, in agreement, etc.)

کی دهد دست این غرض یا رب که همدستان شوند
خاطر مجموع ما، زلف پریشان شما

c. 1390, Shams-ud-Dīn Muḥammad Ḥāfiẓ, “Ghazal 12”, in دیوان حافظ [The Divān of Ḥāfiẓ]:

How these yearnings, o Lord, that become my companions come about:
The collected heart of mine, the scattered curls of yours.

kay dahad dast īn ğaraz yā rabb ki hamdastān šawand
xātir-i majmu'-i mā, zulf-i parēšān-i šumā

(of an emotion, etc.) to arise; to come about; to come upon (a person)

اگر دست بدهد

مشخّصات این درد را بجوییم و علّت یا علّتهایش را. و اگر دست داد، راه علاجش را.

1962, Jalal Al-e-Ahmad, غربزدگی [Occidentosis: A Plague from the West]:

Let us seek out the diagnosis for this pain, and its cause or causes. And, if possible, its cure.

mošaxxasât-e in dard râ bejuyim va ellat yâ ellat-hâ-yaš râ. va agar dast dâd, râh-e elâj-aš râ.