زاییدن

head

زاییدن • (zâyidan) (present stem زای (zây))

zâyidan (romanization)
زای (present stem)
زاییدن (infinitive)
zâyidán (infinitive)
زای (present stem)
zây (present stem)
زایید (past stem)
zâyid (past stem)
زاینده (participle present)
zâyandé (participle present)
زاییده (participle past)
zâyidé (participle past)
زایم (aorist first-person indicative singular)
zâyam (aorist first-person indicative singular)
زایی (aorist indicative second-person singular)
zâyi (aorist indicative second-person singular)
زاید (aorist indicative singular third-person)
zâyad (aorist indicative singular third-person)
زاییم (aorist first-person indicative plural)
zâyim (aorist first-person indicative plural)
زایید (aorist indicative plural second-person)
zâyid (aorist indicative plural second-person)
زایند (aorist indicative plural third-person)
zâyand (aorist indicative plural third-person)
میزایم (first-person indicative present singular)
mí-zâyam (first-person indicative present singular)
میزایی (indicative present second-person singular)
mí-zâyi (indicative present second-person singular)
میزاید (indicative present singular third-person)
mí-zâyad (indicative present singular third-person)
میزاییم (first-person indicative plural present)
mí-zâyim (first-person indicative plural present)
میزایید (indicative plural present second-person)
mí-zâyid (indicative plural present second-person)
میزایند (indicative plural present third-person)
mí-zâyand (indicative plural present third-person)
دارم میزایم (first-person indicative present progressive singular)
dấram mí-zâyam (first-person indicative present progressive singular)
داری میزایی (indicative present progressive second-person singular)
dấri mí-zâyi (indicative present progressive second-person singular)
دارد میزاید (indicative present progressive singular third-person)
dấrad mí-zâyad (indicative present progressive singular third-person)
داریم میزاییم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim mí-zâyim (first-person indicative plural present progressive)
دارید میزایید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid mí-zâyid (indicative plural present progressive second-person)
دارند میزایند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand mí-zâyand (indicative plural present progressive third-person)
زاییدهام (first-person indicative perfect present singular)
zâyidé-am (first-person indicative perfect present singular)
زاییدهای (indicative perfect present second-person singular)
zâyidé-i (indicative perfect present second-person singular)
زاییده است (indicative perfect present singular third-person)
zâyidé ast (indicative perfect present singular third-person)
زاییدهایم (first-person indicative perfect plural present)
zâyidé-im (first-person indicative perfect plural present)
زاییدهاید (indicative perfect plural present second-person)
zâyidé-id (indicative perfect plural present second-person)
زاییدهاند (indicative perfect plural present third-person)
zâyidé-and (indicative perfect plural present third-person)
زاییدم (first-person indicative past singular)
zâyidam (first-person indicative past singular)
زاییدی (indicative past second-person singular)
zâyidi (indicative past second-person singular)
زایید (indicative past singular third-person)
zâyid (indicative past singular third-person)
زاییدیم (first-person indicative past plural)
zâyidim (first-person indicative past plural)
زاییدید (indicative past plural second-person)
zâyidid (indicative past plural second-person)
زاییدند (indicative past plural third-person)
zâyidand (indicative past plural third-person)
میزاییدم (first-person indicative past singular)
mí-zâyidam (first-person indicative past singular)
میزاییدی (indicative past second-person singular)
mí-zâyidi (indicative past second-person singular)
میزایید (indicative past singular third-person)
mí-zâyid (indicative past singular third-person)
میزاییدیم (first-person indicative past plural)
mí-zâyidim (first-person indicative past plural)
میزاییدید (indicative past plural second-person)
mí-zâyidid (indicative past plural second-person)
میزاییدند (indicative past plural third-person)
mí-zâyidand (indicative past plural third-person)
داشتم میزاییدم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam mí-zâyidam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی میزاییدی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti mí-zâyidi (indicative past progressive second-person singular)
داشت میزایید (indicative past progressive singular third-person)
dâšt mí-zâyid (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم میزاییدیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim mí-zâyidim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید میزاییدید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid mí-zâyidid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند میزاییدند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand mí-zâyidand (indicative past plural progressive third-person)
زاییده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
zâyidé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
زاییده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
zâyidé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
زاییده بود (indicative pluperfect singular third-person)
zâyidé bud (indicative pluperfect singular third-person)
زاییده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
zâyidé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
زاییده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
zâyidé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
زاییده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
zâyidé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
خواهم زایید (first-person future indicative singular)
xâhám zâyid (first-person future indicative singular)
خواهی زایید (future indicative second-person singular)
xâhí zâyid (future indicative second-person singular)
خواهد زایید (future indicative singular third-person)
xâhád zâyid (future indicative singular third-person)
خواهیم زایید (first-person future indicative plural)
xâhím zâyid (first-person future indicative plural)
خواهید زایید (future indicative plural second-person)
xâhíd zâyid (future indicative plural second-person)
خواهند زایید (future indicative plural third-person)
xâhánd zâyid (future indicative plural third-person)
بزایم (first-person present singular subjunctive)
bézâyam (first-person present singular subjunctive)
بزایی (present second-person singular subjunctive)
bézâyi (present second-person singular subjunctive)
بزاید (present singular subjunctive third-person)
bézâyad (present singular subjunctive third-person)
بزاییم (first-person plural present subjunctive)
bézâyim (first-person plural present subjunctive)
بزایید (plural present second-person subjunctive)
bézâyid (plural present second-person subjunctive)
بزایند (plural present subjunctive third-person)
bézâyand (plural present subjunctive third-person)
زاییده باشم (first-person past singular subjunctive)
zâyidé bấšam (first-person past singular subjunctive)
زاییده باشی (past second-person singular subjunctive)
zâyidé bấši (past second-person singular subjunctive)
زاییده باشد (past singular subjunctive third-person)
zâyidé bấšad (past singular subjunctive third-person)
زاییده باشیم (first-person past plural subjunctive)
zâyidé bấšim (first-person past plural subjunctive)
زاییده باشید (past plural second-person subjunctive)
zâyidé bấšid (past plural second-person subjunctive)
زاییده باشند (past plural subjunctive third-person)
zâyidé bấšand (past plural subjunctive third-person)
بزای (imperative second-person singular)
bézây (imperative second-person singular)
بزایید (imperative plural second-person)
bézâyid (imperative plural second-person)
زاییدن (infinitive)
zâyidán (infinitive)
زای (present stem)
zây (present stem)
زایید (past stem)
zâyid (past stem)
زاینده (participle present)
zâyandé (participle present)
زاییده (participle past)
zâyidé (participle past)
زایم (aorist first-person indicative singular)
zâyam (aorist first-person indicative singular)
زایی (aorist indicative second-person singular)
zâyi (aorist indicative second-person singular)
زایه (aorist indicative singular third-person)
zâye (aorist indicative singular third-person)
زاییم (aorist first-person indicative plural)
zâyim (aorist first-person indicative plural)
زایین (aorist indicative plural second-person)
zâyin (aorist indicative plural second-person)
زاین (aorist indicative plural third-person)
zâyan (aorist indicative plural third-person)
میزایم (first-person indicative present singular)
mí-zâyam (first-person indicative present singular)
میزایی (indicative present second-person singular)
mí-zâyi (indicative present second-person singular)
میزایه (indicative present singular third-person)
mí-zâye (indicative present singular third-person)
میزاییم (first-person indicative plural present)
mí-zâyim (first-person indicative plural present)
میزایین (indicative plural present second-person)
mí-zâyin (indicative plural present second-person)
میزاین (indicative plural present third-person)
mí-zâyan (indicative plural present third-person)
دارم میزایم (first-person indicative present progressive singular)
dấram mí-zâyam (first-person indicative present progressive singular)
داری میزایی (indicative present progressive second-person singular)
dấri mí-zâyi (indicative present progressive second-person singular)
داره میزایه (indicative present progressive singular third-person)
dấre mí-zâye (indicative present progressive singular third-person)
داریم میزاییم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim mí-zâyim (first-person indicative plural present progressive)
دارین میزایین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin mí-zâyin (indicative plural present progressive second-person)
دارن میزاین (indicative plural present progressive third-person)
dấran mí-zâyan (indicative plural present progressive third-person)
زاییدهام (first-person indicative perfect present singular)
zâyidám (first-person indicative perfect present singular)
زاییدهای (indicative perfect present second-person singular)
zâyidí (indicative perfect present second-person singular)
زاییده (indicative perfect present singular third-person)
zâyidé (indicative perfect present singular third-person)
زاییدهایم (first-person indicative perfect plural present)
zâyidím (first-person indicative perfect plural present)
زاییدهاین (indicative perfect plural present second-person)
zâyidín (indicative perfect plural present second-person)
زاییدهان (indicative perfect plural present third-person)
zâyidán (indicative perfect plural present third-person)
زاییدم (first-person indicative past singular)
zâyidam (first-person indicative past singular)
زاییدی (indicative past second-person singular)
zâyidi (indicative past second-person singular)
زایید (indicative past singular third-person)
zâyid (indicative past singular third-person)
زاییدیم (first-person indicative past plural)
zâyidim (first-person indicative past plural)
زاییدین (indicative past plural second-person)
zâyidin (indicative past plural second-person)
زاییدن (indicative past plural third-person)
zâyidan (indicative past plural third-person)
میزاییدم (first-person indicative past singular)
mí-zâyidam (first-person indicative past singular)
میزاییدی (indicative past second-person singular)
mí-zâyidi (indicative past second-person singular)
میزایید (indicative past singular third-person)
mí-zâyid (indicative past singular third-person)
میزاییدیم (first-person indicative past plural)
mí-zâyidim (first-person indicative past plural)
میزاییدین (indicative past plural second-person)
mí-zâyidin (indicative past plural second-person)
میزاییدن (indicative past plural third-person)
mí-zâyidan (indicative past plural third-person)
داشتم میزاییدم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam mí-zâyidam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی میزاییدی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti mí-zâyidi (indicative past progressive second-person singular)
داشت میزایید (indicative past progressive singular third-person)
dấšt mí-zâyid (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم میزاییدیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim mí-zâyidim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین میزاییدین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin mí-zâyidin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن میزاییدن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan mí-zâyidan (indicative past plural progressive third-person)
زاییده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
zâyidé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
زاییده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
zâyidé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
زاییده بود (indicative pluperfect singular third-person)
zâyidé bud (indicative pluperfect singular third-person)
زاییده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
zâyidé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
زاییده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
zâyidé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
زاییده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
zâyidé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
بزایم (first-person present singular subjunctive)
bézâyam (first-person present singular subjunctive)
بزایی (present second-person singular subjunctive)
bézâyi (present second-person singular subjunctive)
بزایه (present singular subjunctive third-person)
bézâye (present singular subjunctive third-person)
بزاییم (first-person plural present subjunctive)
bézâyim (first-person plural present subjunctive)
بزایین (plural present second-person subjunctive)
bézâyin (plural present second-person subjunctive)
بزاین (plural present subjunctive third-person)
bézâyan (plural present subjunctive third-person)
زاییده باشم (first-person past singular subjunctive)
zâyidé bấšam (first-person past singular subjunctive)
زاییده باشی (past second-person singular subjunctive)
zâyidé bấši (past second-person singular subjunctive)
زاییده باشه (past singular subjunctive third-person)
zâyidé bấše (past singular subjunctive third-person)
زاییده باشیم (first-person past plural subjunctive)
zâyidé bấšim (first-person past plural subjunctive)
زاییده باشین (past plural second-person subjunctive)
zâyidé bấšin (past plural second-person subjunctive)
زاییده باشن (past plural subjunctive third-person)
zâyidé bấšan (past plural subjunctive third-person)
بزای (imperative second-person singular)
bézây (imperative second-person singular)
بزایین (imperative plural second-person)
bézâyin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">زاییدن</i> (zâyidán) (literary Iranian Persian)

داشتیم میزاییدیم

داشتم میزاییدم

داشتید میزاییدید

داشتی میزاییدی

داشتند میزاییدند

داشت میزایید

داریم میزاییم

دارید میزایید

دارند میزایند

زاییده بودیم

زاییده بودید

زاییده بودند

خواهیم زایید

خواهید زایید

خواهند زایید

زاییده باشیم

زاییده باشید

زاییده باشند

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">زاییدن</i> (zâyidán) (colloquial Tehrani)

داشتیم میزاییدیم

داشتم میزاییدم

داشتین میزاییدین

داشتی میزاییدی

داشتن میزاییدن

داشت میزایید

داریم میزاییم

دارین میزایین

زاییده بودیم

زاییده بودین

زاییده باشیم

زاییده باشین


دروغ گفتن

head

دروغ گفتن • (doruğ goftan) (present stem دروغ گو (doruğ gu) or دروغ گوی (doruğ guy))

doruğ goftan (romanization)
دروغ گو (present stem)
دروغ گوی (present stem)
دروغ گفتن (infinitive)
doruğ goftán (infinitive)
دروغ گو (present stem)
doruğ gu (present stem)
دروغ گفت (past stem)
doruğ goft (past stem)
دروغ گوینده (participle present)
doruğ guyandé (participle present)
دروغ گفته (participle past)
doruğ gofté (participle past)
دروغ گویم (aorist first-person indicative singular)
doruğ gúyam (aorist first-person indicative singular)
دروغ گویی (aorist indicative second-person singular)
doruğ gúyi (aorist indicative second-person singular)
دروغ گوید (aorist indicative singular third-person)
doruğ gúyad (aorist indicative singular third-person)
دروغ گوییم (aorist first-person indicative plural)
doruğ gúyim (aorist first-person indicative plural)
دروغ گویید (aorist indicative plural second-person)
doruğ gúyid (aorist indicative plural second-person)
دروغ گویند (aorist indicative plural third-person)
doruğ gúyand (aorist indicative plural third-person)
دروغ میگویم (first-person indicative present singular)
doruğ mí-guyam (first-person indicative present singular)
دروغ میگویی (indicative present second-person singular)
doruğ mí-guyi (indicative present second-person singular)
دروغ میگوید (indicative present singular third-person)
doruğ mí-guyad (indicative present singular third-person)
دروغ میگوییم (first-person indicative plural present)
doruğ mí-guyim (first-person indicative plural present)
دروغ میگویید (indicative plural present second-person)
doruğ mí-guyid (indicative plural present second-person)
دروغ میگویند (indicative plural present third-person)
doruğ mí-guyand (indicative plural present third-person)
دارم دروغ میگویم (first-person indicative present progressive singular)
dấram doruğ mí-guyam (first-person indicative present progressive singular)
داری دروغ میگویی (indicative present progressive second-person singular)
dấri doruğ mí-guyi (indicative present progressive second-person singular)
دارد دروغ میگوید (indicative present progressive singular third-person)
dấrad doruğ mí-guyad (indicative present progressive singular third-person)
داریم دروغ میگوییم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim doruğ mí-guyim (first-person indicative plural present progressive)
دارید دروغ میگویید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid doruğ mí-guyid (indicative plural present progressive second-person)
دارند دروغ میگویند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand doruğ mí-guyand (indicative plural present progressive third-person)
دروغ گفتهام (first-person indicative perfect present singular)
doruğ gofté-am (first-person indicative perfect present singular)
دروغ گفتهای (indicative perfect present second-person singular)
doruğ gofté-i (indicative perfect present second-person singular)
دروغ گفته است (indicative perfect present singular third-person)
doruğ gofté ast (indicative perfect present singular third-person)
دروغ گفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
doruğ gofté-im (first-person indicative perfect plural present)
دروغ گفتهاید (indicative perfect plural present second-person)
doruğ gofté-id (indicative perfect plural present second-person)
دروغ گفتهاند (indicative perfect plural present third-person)
doruğ gofté-and (indicative perfect plural present third-person)
دروغ گفتم (first-person indicative past singular)
doruğ góftam (first-person indicative past singular)
دروغ گفتی (indicative past second-person singular)
doruğ gófti (indicative past second-person singular)
دروغ گفت (indicative past singular third-person)
doruğ goft (indicative past singular third-person)
دروغ گفتیم (first-person indicative past plural)
doruğ góftim (first-person indicative past plural)
دروغ گفتید (indicative past plural second-person)
doruğ góftid (indicative past plural second-person)
دروغ گفتند (indicative past plural third-person)
doruğ góftand (indicative past plural third-person)
دروغ میگفتم (first-person indicative past singular)
doruğ mí-goftam (first-person indicative past singular)
دروغ میگفتی (indicative past second-person singular)
doruğ mí-gofti (indicative past second-person singular)
دروغ میگفت (indicative past singular third-person)
doruğ mí-goft (indicative past singular third-person)
دروغ میگفتیم (first-person indicative past plural)
doruğ mí-goftim (first-person indicative past plural)
دروغ میگفتید (indicative past plural second-person)
doruğ mí-goftid (indicative past plural second-person)
دروغ میگفتند (indicative past plural third-person)
doruğ mí-goftand (indicative past plural third-person)
داشتم دروغ میگفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam doruğ mí-goftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی دروغ میگفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti doruğ mí-gofti (indicative past progressive second-person singular)
داشت دروغ میگفت (indicative past progressive singular third-person)
dấšt doruğ mí-goft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم دروغ میگفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim doruğ mí-goftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید دروغ میگفتید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid doruğ mí-goftid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند دروغ میگفتند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand doruğ mí-goftand (indicative past plural progressive third-person)
دروغ گفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
doruğ gofté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
دروغ گفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
doruğ gofté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
دروغ گفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
doruğ gofté búd (indicative pluperfect singular third-person)
دروغ گفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
doruğ gofté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
دروغ گفته بودید (indicative pluperfect plural second-person)
doruğ gofté búdid (indicative pluperfect plural second-person)
دروغ گفته بودند (indicative pluperfect plural third-person)
doruğ gofté búdand (indicative pluperfect plural third-person)
دروغ خواهم گفت (first-person future indicative singular)
doruğ xâhám goft (first-person future indicative singular)
دروغ خواهی گفت (future indicative second-person singular)
doruğ xâhí goft (future indicative second-person singular)
دروغ خواهد گفت (future indicative singular third-person)
doruğ xâhád goft (future indicative singular third-person)
دروغ خواهیم گفت (first-person future indicative plural)
doruğ xâhím goft (first-person future indicative plural)
دروغ خواهید گفت (future indicative plural second-person)
doruğ xâhíd goft (future indicative plural second-person)
دروغ خواهند گفت (future indicative plural third-person)
doruğ xâhánd goft (future indicative plural third-person)
دروغ بگویم (first-person present singular subjunctive)
doruğ béguyam (first-person present singular subjunctive)
دروغ بگویی (present second-person singular subjunctive)
doruğ béguyi (present second-person singular subjunctive)
دروغ بگوید (present singular subjunctive third-person)
doruğ béguyad (present singular subjunctive third-person)
دروغ بگوییم (first-person plural present subjunctive)
doruğ béguyim (first-person plural present subjunctive)
دروغ بگویید (plural present second-person subjunctive)
doruğ béguyid (plural present second-person subjunctive)
دروغ بگویند (plural present subjunctive third-person)
doruğ béguyand (plural present subjunctive third-person)
دروغ گفته باشم (first-person past singular subjunctive)
doruğ gofté bấšam (first-person past singular subjunctive)
دروغ گفته باشی (past second-person singular subjunctive)
doruğ gofté bấši (past second-person singular subjunctive)
دروغ گفته باشد (past singular subjunctive third-person)
doruğ gofté bấšad (past singular subjunctive third-person)
دروغ گفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
doruğ gofté bấšim (first-person past plural subjunctive)
دروغ گفته باشید (past plural second-person subjunctive)
doruğ gofté bấšid (past plural second-person subjunctive)
دروغ گفته باشند (past plural subjunctive third-person)
doruğ gofté bấšand (past plural subjunctive third-person)
دروغ بگو (imperative second-person singular)
doruğ bégu (imperative second-person singular)
دروغ بگویید (imperative plural second-person)
doruğ béguyid (imperative plural second-person)
دروغ گفتن (infinitive)
doruğ goftán (infinitive)
دروغ گه (present stem)
doruğ ge (present stem)
دروغ گفت (past stem)
doruğ goft (past stem)
دروغ گوینده (participle present)
doruğ guyandé (participle present)
دروغ گفته (participle past)
doruğ gofté (participle past)
دروغ گم (aorist first-person indicative singular)
doruğ gam (aorist first-person indicative singular)
دروغ گی (aorist indicative second-person singular)
doruğ gi (aorist indicative second-person singular)
دروغ گه (aorist indicative singular third-person)
doruğ ge (aorist indicative singular third-person)
دروغ گیم (aorist first-person indicative plural)
doruğ gim (aorist first-person indicative plural)
دروغ گین (aorist indicative plural second-person)
doruğ gin (aorist indicative plural second-person)
دروغ گن (aorist indicative plural third-person)
doruğ gan (aorist indicative plural third-person)
دروغ میگم (first-person indicative present singular)
doruğ mí-gam (first-person indicative present singular)
دروغ میگی (indicative present second-person singular)
doruğ mí-gi (indicative present second-person singular)
دروغ میگه (indicative present singular third-person)
doruğ mí-ge (indicative present singular third-person)
دروغ میگیم (first-person indicative plural present)
doruğ mí-gim (first-person indicative plural present)
دروغ میگین (indicative plural present second-person)
doruğ mí-gin (indicative plural present second-person)
دروغ میگن (indicative plural present third-person)
doruğ mí-gan (indicative plural present third-person)
دارم دروغ میگم (first-person indicative present progressive singular)
dấram doruğ mí-gam (first-person indicative present progressive singular)
داری دروغ میگی (indicative present progressive second-person singular)
dấri doruğ mí-gi (indicative present progressive second-person singular)
داره دروغ میگه (indicative present progressive singular third-person)
dấre doruğ mí-ge (indicative present progressive singular third-person)
داریم دروغ میگیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim doruğ mí-gim (first-person indicative plural present progressive)
دارین دروغ میگین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin doruğ mí-gin (indicative plural present progressive second-person)
دارن دروغ میگن (indicative plural present progressive third-person)
dấran doruğ mí-gan (indicative plural present progressive third-person)
دروغ گفتهام (first-person indicative perfect present singular)
doruğ goftám (first-person indicative perfect present singular)
دروغ گفتهای (indicative perfect present second-person singular)
doruğ goftí (indicative perfect present second-person singular)
دروغ گفته (indicative perfect present singular third-person)
doruğ gofté (indicative perfect present singular third-person)
دروغ گفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
doruğ goftím (first-person indicative perfect plural present)
دروغ گفتهاین (indicative perfect plural present second-person)
doruğ goftín (indicative perfect plural present second-person)
دروغ گفتهان (indicative perfect plural present third-person)
doruğ goftán (indicative perfect plural present third-person)
دروغ گفتم (first-person indicative past singular)
doruğ góftam (first-person indicative past singular)
دروغ گفتی (indicative past second-person singular)
doruğ gófti (indicative past second-person singular)
دروغ گفت (indicative past singular third-person)
doruğ góft (indicative past singular third-person)
دروغ گفتیم (first-person indicative past plural)
doruğ góftim (first-person indicative past plural)
دروغ گفتین (indicative past plural second-person)
doruğ góftin (indicative past plural second-person)
دروغ گفتن (indicative past plural third-person)
doruğ góftan (indicative past plural third-person)
دروغ میگفتم (first-person indicative past singular)
doruğ mí-goftam (first-person indicative past singular)
دروغ میگفتی (indicative past second-person singular)
doruğ mí-gofti (indicative past second-person singular)
دروغ میگفت (indicative past singular third-person)
doruğ mí-goft (indicative past singular third-person)
دروغ میگفتیم (first-person indicative past plural)
doruğ mí-goftim (first-person indicative past plural)
دروغ میگفتین (indicative past plural second-person)
doruğ mí-goftin (indicative past plural second-person)
دروغ میگفتن (indicative past plural third-person)
doruğ mí-goftan (indicative past plural third-person)
داشتم دروغ میگفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam doruğ mí-goftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی دروغ میگفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti doruğ mí-gofti (indicative past progressive second-person singular)
داشت دروغ میگفت (indicative past progressive singular third-person)
dấšt doruğ mí-goft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم دروغ میگفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim doruğ mí-goftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین دروغ میگفتین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin doruğ mí-goftin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن دروغ میگفتن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan doruğ mí-goftan (indicative past plural progressive third-person)
دروغ گفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
doruğ gofté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
دروغ گفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
doruğ gofté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
دروغ گفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
doruğ gofté bud (indicative pluperfect singular third-person)
دروغ گفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
doruğ gofté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
دروغ گفته بودین (indicative pluperfect plural second-person)
doruğ gofté búdin (indicative pluperfect plural second-person)
دروغ گفته بودن (indicative pluperfect plural third-person)
doruğ gofté búdan (indicative pluperfect plural third-person)
دروغ بگم (first-person present singular subjunctive)
doruğ bégam (first-person present singular subjunctive)
دروغ بگی (present second-person singular subjunctive)
doruğ bégi (present second-person singular subjunctive)
دروغ بگه (present singular subjunctive third-person)
doruğ bége (present singular subjunctive third-person)
دروغ بگیم (first-person plural present subjunctive)
doruğ bégim (first-person plural present subjunctive)
دروغ بگین (plural present second-person subjunctive)
doruğ bégin (plural present second-person subjunctive)
دروغ بگن (plural present subjunctive third-person)
doruğ bégan (plural present subjunctive third-person)
دروغ گفته باشم (first-person past singular subjunctive)
doruğ gofté bấšam (first-person past singular subjunctive)
دروغ گفته باشی (past second-person singular subjunctive)
doruğ gofté bấši (past second-person singular subjunctive)
دروغ گفته باشه (past singular subjunctive third-person)
doruğ gofté bấše (past singular subjunctive third-person)
دروغ گفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
doruğ gofté bấšim (first-person past plural subjunctive)
دروغ گفته باشین (past plural second-person subjunctive)
doruğ gofté bấšin (past plural second-person subjunctive)
دروغ گفته باشن (past plural subjunctive third-person)
doruğ gofté bấšan (past plural subjunctive third-person)
دروغ بگو (imperative second-person singular)
doruğ bégu (imperative second-person singular)
دروغ بگین (imperative plural second-person)
doruğ bégin (imperative plural second-person)
دروغ گفتن (infinitive)
durōğ guftán (infinitive)
دروغ گو (present stem)
گوی (present stem)
durōğ gō / gōy (present stem)
دروغ گفت (past stem)
durōğ guft (past stem)
دروغ گوینده (participle present)
durōğ gōyinda (participle present)
دروغ گفته (participle past)
durōğ gufta (participle past)
دروغ گویم (aorist first-person indicative singular)
durōğ gōyam (aorist first-person indicative singular)
دروغ گویی (aorist indicative second-person singular)
durōğ gōyī (aorist indicative second-person singular)
دروغ گوید (aorist indicative singular third-person)
durōğ gōyad (aorist indicative singular third-person)
دروغ گوییم (aorist first-person indicative plural)
durōğ gōyēm (aorist first-person indicative plural)
دروغ گویید (aorist indicative plural second-person)
durōğ gōyēd (aorist indicative plural second-person)
دروغ گویند (aorist indicative plural third-person)
durōğ gōyand (aorist indicative plural third-person)
دروغ میگویم (first-person indicative present singular)
durōğ mḗ-gōyam (first-person indicative present singular)
دروغ میگویی (indicative present second-person singular)
durōğ mḗ-gōyī (indicative present second-person singular)
دروغ میگوید (indicative present singular third-person)
durōğ mḗ-gōyad (indicative present singular third-person)
دروغ میگوییم (first-person indicative plural present)
durōğ mḗ-gōyēm (first-person indicative plural present)
دروغ میگویید (indicative plural present second-person)
durōğ mḗ-gōyēd (indicative plural present second-person)
دروغ میگویند (indicative plural present third-person)
durōğ mḗ-gōyand (indicative plural present third-person)
دارم دروغ میگویم (first-person indicative present progressive singular)
dā́ram durōğ mḗ-gōyam (first-person indicative present progressive singular)
داری دروغ میگویی (indicative present progressive second-person singular)
dā́rī durōğ mḗ-gōyī (indicative present progressive second-person singular)
دارد دروغ میگوید (indicative present progressive singular third-person)
dā́rad durōğ mḗ-gōyad (indicative present progressive singular third-person)
داریم دروغ میگوییم (first-person indicative plural present progressive)
dā́rēm durōğ mḗ-gōyēm (first-person indicative plural present progressive)
دارید دروغ میگویید (indicative plural present progressive second-person)
dā́rēd durōğ mḗ-gōyēd (indicative plural present progressive second-person)
دارند دروغ میگویند (indicative plural present progressive third-person)
dā́rand durōğ mḗ-gōyand (indicative plural present progressive third-person)
دروغ گفتهام (first-person indicative perfect present singular)
durōğ guftá-am (first-person indicative perfect present singular)
دروغ گفتهای (indicative perfect present second-person singular)
durōğ guftá-ī (indicative perfect present second-person singular)
دروغ گفته است (indicative perfect present singular third-person)
durōğ guftá ast (indicative perfect present singular third-person)
دروغ گفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
durōğ guftá-ēm (first-person indicative perfect plural present)
دروغ گفتهاید (indicative perfect plural present second-person)
durōğ guftá-ēd (indicative perfect plural present second-person)
دروغ گفتهاند (indicative perfect plural present third-person)
durōğ guftá-and (indicative perfect plural present third-person)
دروغ گفتم (first-person indicative past singular)
durōğ guftam (first-person indicative past singular)
دروغ گفتی (indicative past second-person singular)
durōğ guftī́ (indicative past second-person singular)
دروغ گفت (indicative past singular third-person)
durōğ guft (indicative past singular third-person)
دروغ گفتیم (first-person indicative past plural)
durōğ guftēm (first-person indicative past plural)
دروغ گفتید (indicative past plural second-person)
durōğ guftēd (indicative past plural second-person)
دروغ گفتند (indicative past plural third-person)
durōğ guftand (indicative past plural third-person)
دروغ میگفتم (first-person indicative past singular)
durōğ mḗ-guftam (first-person indicative past singular)
دروغ میگفتی (indicative past second-person singular)
durōğ mḗ-guftī (indicative past second-person singular)
دروغ میگفت (indicative past singular third-person)
durōğ mḗ-guft (indicative past singular third-person)
دروغ میگفتیم (first-person indicative past plural)
durōğ mḗ-guftēm (first-person indicative past plural)
دروغ میگفتید (indicative past plural second-person)
durōğ mḗ-guftēd (indicative past plural second-person)
دروغ میگفتند (indicative past plural third-person)
durōğ mḗ-guftand (indicative past plural third-person)
داشتم دروغ میگفتم (first-person indicative past progressive singular)
dā́štam durōğ mḗ-guftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی دروغ میگفتی (indicative past progressive second-person singular)
dā́štī durōğ mḗ-guftī (indicative past progressive second-person singular)
داشت دروغ میگفت (indicative past progressive singular third-person)
dā́št durōğ mḗ-guft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم دروغ میگفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dā́štēm durōğ mḗ-guftēm (first-person indicative past plural progressive)
داشتید دروغ میگفتید (indicative past plural progressive second-person)
dā́štid durōğ mḗ-guftēd (indicative past plural progressive second-person)
داشتند دروغ میگفتند (indicative past plural progressive third-person)
dā́štand durōğ mḗ-guftand (indicative past plural progressive third-person)
دروغ گفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
durōğ guftá bū́dam (first-person indicative pluperfect singular)
دروغ گفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
durōğ guftá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
دروغ گفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
durōğ guftá bū́d (indicative pluperfect singular third-person)
دروغ گفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
durōğ guftá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
دروغ گفته بودید (indicative pluperfect plural second-person)
durōğ guftá bū́dēd (indicative pluperfect plural second-person)
دروغ گفته بودند (indicative pluperfect plural third-person)
durōğ guftá bū́dand (indicative pluperfect plural third-person)
دروغ خواهم گفت (first-person future indicative singular)
durōğ xāhám guft (first-person future indicative singular)
دروغ خواهی گفت (future indicative second-person singular)
durōğ xāhī́ guft (future indicative second-person singular)
دروغ خواهد گفت (future indicative singular third-person)
durōğ xāhád guft (future indicative singular third-person)
دروغ خواهیم گفت (first-person future indicative plural)
durōğ xāhḗm guft (first-person future indicative plural)
دروغ خواهید گفت (future indicative plural second-person)
durōğ xāhēd guft (future indicative plural second-person)
دروغ خواهند گفت (future indicative plural third-person)
durōğ xāhánd guft (future indicative plural third-person)
دروغ بگویم (first-person present singular subjunctive)
durōğ búgōyam (first-person present singular subjunctive)
دروغ بگویی (present second-person singular subjunctive)
durōğ búgōyī (present second-person singular subjunctive)
دروغ بگوید (present singular subjunctive third-person)
durōğ búgōyad (present singular subjunctive third-person)
دروغ بگوییم (first-person plural present subjunctive)
durōğ búgōyēm (first-person plural present subjunctive)
دروغ بگویید (plural present second-person subjunctive)
durōğ búgōyēd (plural present second-person subjunctive)
دروغ بگویند (plural present subjunctive third-person)
durōğ búgōyand (plural present subjunctive third-person)
دروغ گفته باشم (first-person past singular subjunctive)
durōğ guftá bā́šam (first-person past singular subjunctive)
دروغ گفته باشی (past second-person singular subjunctive)
durōğ guftá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
دروغ گفته باشد (past singular subjunctive third-person)
durōğ guftá bā́šad (past singular subjunctive third-person)
دروغ گفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
durōğ guftá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
دروغ گفته باشید (past plural second-person subjunctive)
durōğ guftá bā́šēd (past plural second-person subjunctive)
دروغ گفته باشند (past plural subjunctive third-person)
durōğ guftá bā́šand (past plural subjunctive third-person)
دروغ بگو (imperative second-person singular)
durōğ búgō (imperative second-person singular)
دروغ بگویید (imperative plural second-person)
durōğ búgōyēd (imperative plural second-person)
دروغ گفتن (infinitive)
durōğ guftán (infinitive)
دروغ گه (present stem)
durōğ ga (present stem)
دروغ گفت (past stem)
durōğ guft (past stem)
دروغ گوینده (participle present)
durōğ gōyindá (participle present)
دروغ گفته (participle past)
durōğ guftá (participle past)
دروغ گم (aorist first-person indicative singular)
durōğ gum (aorist first-person indicative singular)
دروغ گی (aorist indicative second-person singular)
durōğ gī (aorist indicative second-person singular)
دروغ گه (aorist indicative singular third-person)
durōğ ga (aorist indicative singular third-person)
دروغ گیم (aorist first-person indicative plural)
durōğ gēm (aorist first-person indicative plural)
دروغ گین (aorist indicative plural second-person)
durōğ gēn (aorist indicative plural second-person)
دروغ گن (aorist indicative plural third-person)
durōğ gan (aorist indicative plural third-person)
دروغ میگم (first-person indicative present singular)
durōğ mḗ-gum (first-person indicative present singular)
دروغ میگی (indicative present second-person singular)
durōğ mḗ-gī (indicative present second-person singular)
دروغ میگه (indicative present singular third-person)
durōğ mḗ-ga (indicative present singular third-person)
دروغ میگیم (first-person indicative plural present)
durōğ mḗ-gēm (first-person indicative plural present)
دروغ میگین (indicative plural present second-person)
durōğ mḗ-gēn (indicative plural present second-person)
دروغ میگن (indicative plural present third-person)
durōğ mḗ-gan (indicative plural present third-person)
دارم دروغ میگم (first-person indicative present progressive singular)
dā́ram durōğ mḗ-gum (first-person indicative present progressive singular)
داری دروغ میگی (indicative present progressive second-person singular)
dā́rī durōğ mḗ-gī (indicative present progressive second-person singular)
داره دروغ میگه (indicative present progressive singular third-person)
dā́ra durōğ mḗ-ga (indicative present progressive singular third-person)
داریم دروغ میگیم (first-person indicative plural present progressive)
dā́rēm durōğ mḗ-gēm (first-person indicative plural present progressive)
دارین دروغ میگین (indicative plural present progressive second-person)
dā́rēn durōğ mḗ-gēn (indicative plural present progressive second-person)
دارن دروغ میگن (indicative plural present progressive third-person)
dā́ran durōğ mḗ-gan (indicative plural present progressive third-person)
دروغ گفتهام (first-person indicative perfect present singular)
durōğ guftám (first-person indicative perfect present singular)
دروغ گفتهای (indicative perfect present second-person singular)
durōğ guftī́ (indicative perfect present second-person singular)
دروغ گفته (indicative perfect present singular third-person)
durōğ guftá (indicative perfect present singular third-person)
دروغ گفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
durōğ guftḗm (first-person indicative perfect plural present)
دروغ گفتهاین (indicative perfect plural present second-person)
durōğ guftḗn (indicative perfect plural present second-person)
دروغ گفتهان (indicative perfect plural present third-person)
durōğ guftán (indicative perfect plural present third-person)
دروغ گفتم (first-person indicative past singular)
durōğ gúftum (first-person indicative past singular)
دروغ گفتی (indicative past second-person singular)
durōğ gúftī (indicative past second-person singular)
دروغ گفته (indicative past singular third-person)
durōğ gúfta (indicative past singular third-person)
دروغ گفتیم (first-person indicative past plural)
durōğ gúftēm (first-person indicative past plural)
دروغ گفتین (indicative past plural second-person)
durōğ gúftēn (indicative past plural second-person)
دروغ گفتن (indicative past plural third-person)
durōğ gúftan (indicative past plural third-person)
دروغ میگفتم (first-person indicative past singular)
durōğ mḗ-guftum (first-person indicative past singular)
دروغ میگفتی (indicative past second-person singular)
durōğ mḗ-guftī (indicative past second-person singular)
دروغ میگفته (indicative past singular third-person)
durōğ mḗ-gufta (indicative past singular third-person)
دروغ میگفتیم (first-person indicative past plural)
durōğ mḗ-guftēm (first-person indicative past plural)
دروغ میگفتید (indicative past plural second-person)
durōğ mḗ-guftēd (indicative past plural second-person)
دروغ میگفتن (indicative past plural third-person)
durōğ mḗ-guftan (indicative past plural third-person)
داشتم دروغ میگفتم (first-person indicative past progressive singular)
dā́štam durōğ mḗ-guftum (first-person indicative past progressive singular)
داشتی دروغ میگفتی (indicative past progressive second-person singular)
dā́štī durōğ mḗ-guftī (indicative past progressive second-person singular)
داشته دروغ میگفته (indicative past progressive singular third-person)
dā́šta durōğ mḗ-gufta (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم دروغ میگفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dā́štēm durōğ mḗ-guftēm (first-person indicative past plural progressive)
داشتین دروغ میگفتین (indicative past plural progressive second-person)
dā́štēn durōğ mḗ-guftēn (indicative past plural progressive second-person)
داشتن دروغ میگفتن (indicative past plural progressive third-person)
dā́štan durōğ mḗ-guftan (indicative past plural progressive third-person)
دروغ گفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
durōğ guftá bū́dum (first-person indicative pluperfect singular)
دروغ گفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
durōğ guftá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
دروغ گفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
durōğ guftá būd (indicative pluperfect singular third-person)
دروغ گفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
durōğ guftá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
دروغ گفته بودین (indicative pluperfect plural second-person)
durōğ guftá bū́dēn (indicative pluperfect plural second-person)
دروغ گفته بودن (indicative pluperfect plural third-person)
durōğ guftá bū́dan (indicative pluperfect plural third-person)
دروغ بگم (first-person present singular subjunctive)
durōğ búgum (first-person present singular subjunctive)
دروغ بگی (present second-person singular subjunctive)
durōğ búgī (present second-person singular subjunctive)
دروغ بگه (present singular subjunctive third-person)
durōğ búga (present singular subjunctive third-person)
دروغ بگیم (first-person plural present subjunctive)
durōğ búgēm (first-person plural present subjunctive)
دروغ بگین (plural present second-person subjunctive)
durōğ búgēn (plural present second-person subjunctive)
دروغ بگن (plural present subjunctive third-person)
durōğ búgan (plural present subjunctive third-person)
دروغ گفته باشم (first-person past singular subjunctive)
durōğ guftá bā́šum (first-person past singular subjunctive)
دروغ گفته باشی (past second-person singular subjunctive)
durōğ guftá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
دروغ گفته باشه (past singular subjunctive third-person)
durōğ guftá bā́ša (past singular subjunctive third-person)
دروغ گفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
durōğ guftá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
دروغ گفته باشین (past plural second-person subjunctive)
durōğ guftá bā́šēn (past plural second-person subjunctive)
دروغ گفته باشن (past plural subjunctive third-person)
durōğ guftá bā́šan (past plural subjunctive third-person)
دروغ بگو (imperative second-person singular)
durōğ búgō (imperative second-person singular)
دروغ بگین (imperative plural second-person)
durōğ búgēn (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">دروغ گفتن</i> (doruğ goftán) (literary Iranian Persian)

دروغ میگفتیم

دروغ میگفتید

دروغ میگفتند

دروغ میگوییم

دروغ میگویید

دروغ میگویند

داشتیم دروغ میگفتیم

داشتم دروغ میگفتم

داشتید دروغ میگفتید

داشتی دروغ میگفتی

داشتند دروغ میگفتند

داشت دروغ میگفت

داریم دروغ میگوییم

دارم دروغ میگویم

دارید دروغ میگویید

داری دروغ میگویی

دارند دروغ میگویند

دارد دروغ میگوید

دروغ گفتهایم

دروغ گفتهاید

دروغ گفتهاند

دروغ گفته است

دروغ گفته بودیم

دروغ گفته بودم

دروغ گفته بودید

دروغ گفته بودی

دروغ گفته بودند

دروغ گفته بود

دروغ خواهیم گفت

دروغ خواهم گفت

دروغ خواهید گفت

دروغ خواهی گفت

دروغ خواهند گفت

دروغ خواهد گفت

دروغ گفته باشیم

دروغ گفته باشم

دروغ گفته باشید

دروغ گفته باشی

دروغ گفته باشند

دروغ گفته باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">دروغ گفتن</i> (doruğ goftán) (colloquial Tehrani)

دروغ میگفتیم

دروغ میگفتین

داشتیم دروغ میگفتیم

داشتم دروغ میگفتم

داشتین دروغ میگفتین

داشتی دروغ میگفتی

داشتن دروغ میگفتن

داشت دروغ میگفت

داریم دروغ میگیم

دارم دروغ میگم

دارین دروغ میگین

داری دروغ میگی

دارن دروغ میگن

داره دروغ میگه

دروغ گفتهایم

دروغ گفتهاین

دروغ گفته بودیم

دروغ گفته بودم

دروغ گفته بودین

دروغ گفته بودی

دروغ گفته بودن

دروغ گفته بود

دروغ گفته باشیم

دروغ گفته باشم

دروغ گفته باشین

دروغ گفته باشی

دروغ گفته باشن

دروغ گفته باشه

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">دروغ گفتن</i> (durōğ guftán) (literary Dari Persian)

دروغ گو / گوی

دروغ میگفتیم

دروغ میگفتید

دروغ میگفتند

دروغ میگوییم

دروغ میگویید

دروغ میگویند

داشتیم دروغ میگفتیم

داشتم دروغ میگفتم

داشتید دروغ میگفتید

داشتی دروغ میگفتی

داشتند دروغ میگفتند

داشت دروغ میگفت

داریم دروغ میگوییم

دارم دروغ میگویم

دارید دروغ میگویید

داری دروغ میگویی

دارند دروغ میگویند

دارد دروغ میگوید

دروغ گفتهایم

دروغ گفتهاید

دروغ گفتهاند

دروغ گفته است

دروغ گفته بودیم

دروغ گفته بودم

دروغ گفته بودید

دروغ گفته بودی

دروغ گفته بودند

دروغ گفته بود

دروغ خواهیم گفت

دروغ خواهم گفت

دروغ خواهید گفت

دروغ خواهی گفت

دروغ خواهند گفت

دروغ خواهد گفت

دروغ گفته باشیم

دروغ گفته باشم

دروغ گفته باشید

دروغ گفته باشی

دروغ گفته باشند

دروغ گفته باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">دروغ گفتن</i> (durōğ guftán) (colloquial Kabuli)

دروغ میگفتیم

دروغ میگفتید

داشتیم دروغ میگفتیم

داشتم دروغ میگفتم

داشتین دروغ میگفتین

داشتی دروغ میگفتی

داشتن دروغ میگفتن

داشته دروغ میگفته

داریم دروغ میگیم

دارم دروغ میگم

دارین دروغ میگین

داری دروغ میگی

دارن دروغ میگن

داره دروغ میگه

دروغ گفتهایم

دروغ گفتهاین

دروغ گفته بودیم

دروغ گفته بودم

دروغ گفته بودین

دروغ گفته بودی

دروغ گفته بودن

دروغ گفته بود

دروغ گفته باشیم

دروغ گفته باشم

دروغ گفته باشین

دروغ گفته باشی

دروغ گفته باشن

دروغ گفته باشه

[d̪ʊ.ɾoːɣ ɡʊf.t̪ʰǽn]

[d̪ʊ.ɾoːɣ ɡʊf.t̪ʰǽn]

[d̪ʊ.ɾoːɣ ɡʊf.t̪ʰǽn]


می‌رسی

میرسی (canonical)
mi-resi (romanization)

رسیدن رسیدن#Persian

second-person singular present indicative of رسیدن (residan)


رسیدی

رسیدن رسیدن#Persian

second-person singular preterite indicative of رسیدن (residan)


می‌رسم

میرسم (canonical)
mi-resam (romanization)

رسیدن رسیدن#Persian

first-person singular present indicative of رسیدن (residan)


رسیدم

رسیدن رسیدن#Persian

first-person singular preterite indicative of رسیدن (residan)


می‌رسد

میرسد (canonical)
mi-resad (romanization)

رسیدن رسیدن#Persian

third-person singular present indicative of رسیدن (residan)


می‌رسیم

میرسیم (canonical)
mi-resim (romanization)

رسیدن رسیدن#Persian

first-person plural present indicative of رسیدن (residan)


می‌رسید

میرسید (canonical)
mi-resid (romanization)

رسیدن رسیدن#Persian

third-person singular imperfect indicative of رسیدن (residan)


می‌رسیدی

میرسیدی (canonical)
mi-residi (romanization)

رسیدن رسیدن#Persian

second-person singular imperfect indicative of رسیدن (residan)


می‌رسیدیم

میرسیدیم (canonical)
mi-residim (romanization)

رسیدن رسیدن#Persian

first-person plural imperfect indicative of رسیدن (residan)


رسیدند

رسیدن رسیدن#Persian

third-person plural preterite indicative of رسیدن (residan)


رسیدید

رسیدن رسیدن#Persian

second-person plural preterite indicative of رسیدن (residan)


برسد

رسیدن رسیدن#Persian

third-person singular present subjunctive of رسیدن (residan)


می‌رسند

میرسند (canonical)
mi-resand (romanization)

رسیدن رسیدن#Persian

third-person plural present indicative of رسیدن (residan)


می‌رسیدید

میرسیدید (canonical)
mi-residid (romanization)

رسیدن رسیدن#Persian

second-person plural imperfect indicative of رسیدن (residan)


برسیم

رسیدن رسیدن#Persian

first-person plural present subjunctive of رسیدن (residan)


برسید

رسیدن رسیدن#Persian

second-person plural present subjunctive of رسیدن (residan)


می‌رسیدند

میرسیدند (canonical)
mi-residand (romanization)

رسیدن رسیدن#Persian

third-person plural imperfect indicative of رسیدن (residan)


برسم

رسیدن رسیدن#Persian

first-person singular present subjunctive of رسیدن (residan)


برسند

رسیدن رسیدن#Persian

third-person plural present subjunctive of رسیدن (residan)


رسیدیم

رسیدن رسیدن#Persian

first-person plural preterite indicative of رسیدن (residan)


می‌فهمم

میفهمم (canonical)
mi-fahmam (romanization)

فهمیدن فهمیدن#Persian

first-person singular present indicative of فهمیدن (fahmidan)


فهمیدی

فهمیدن فهمیدن#Persian

second-person singular preterite indicative of فهمیدن (fahmidan)


فهمیدم

فهمیدن فهمیدن#Persian

first-person singular preterite indicative of فهمیدن (fahmidan)


می‌فهمید

میفهمید (canonical)
mi-fahmid (romanization)

فهمیدن فهمیدن#Persian

second-person plural present indicative of فهمیدن (fahmidan)


می‌فهمیدیم

میفهمیدیم (canonical)
mi-fahmidim (romanization)

فهمیدن فهمیدن#Persian

first-person plural imperfect indicative of فهمیدن (fahmidan)


می‌فهمیدی

میفهمیدی (canonical)
mi-fahmidi (romanization)

فهمیدن فهمیدن#Persian

second-person singular imperfect indicative of فهمیدن (fahmidan)


می‌فهمیدم

میفهمیدم (canonical)
mi-fahmidam (romanization)

فهمیدن فهمیدن#Persian

first-person singular imperfect indicative of فهمیدن (fahmidan)


فهمیدیم

فهمیدن فهمیدن#Persian

first-person plural preterite indicative of فهمیدن (fahmidan)


بفهمد

فهمیدن فهمیدن#Persian

third-person singular present subjunctive of فهمیدن (fahmidan)


می‌فهمیدند

میفهمیدند (canonical)
mi-fahmidand (romanization)

فهمیدن فهمیدن#Persian

third-person plural imperfect indicative of فهمیدن (fahmidan)


بفهمم

فهمیدن فهمیدن#Persian

first-person singular present subjunctive of فهمیدن (fahmidan)


بفهمید

فهمیدن فهمیدن#Persian

second-person plural present subjunctive of فهمیدن (fahmidan)


بفهمیم

فهمیدن فهمیدن#Persian

first-person plural present subjunctive of فهمیدن (fahmidan)


بفهمی

فهمیدن فهمیدن#Persian

second-person singular present subjunctive of فهمیدن (fahmidan)


می‌فهمد

میفهمد (canonical)
mi-fahmad (romanization)

فهمیدن فهمیدن#Persian

third-person singular present indicative of فهمیدن (fahmidan)


فهمیدید

فهمیدن فهمیدن#Persian

second-person plural preterite indicative of فهمیدن (fahmidan)


می‌فهمی

میفهمی (canonical)
mi-fahmi (romanization)

فهمیدن فهمیدن#Persian

second-person singular present indicative of فهمیدن (fahmidan)


می‌رسیدم

میرسیدم (canonical)
mi-residam (romanization)

رسیدن رسیدن#Persian

first-person singular imperfect indicative of رسیدن (residan)


می‌فهمند

میفهمند (canonical)
mi-fahmand (romanization)

فهمیدن فهمیدن#Persian

third-person plural present indicative of فهمیدن (fahmidan)


می‌فهمیم

میفهمیم (canonical)
mi-fahmim (romanization)

فهمیدن فهمیدن#Persian

first-person plural present indicative of فهمیدن (fahmidan)


فهمیدند

فهمیدن فهمیدن#Persian

third-person plural preterite indicative of فهمیدن (fahmidan)


فهمید

فهمیدن فهمیدن#Persian

third-person singular preterite indicative of فهمیدن (fahmidan)


بفهمند

فهمیدن فهمیدن#Persian

third-person plural present subjunctive of فهمیدن (fahmidan)


می‌فهمیدید

میفهمیدید (canonical)
mi-fahmidid (romanization)

فهمیدن فهمیدن#Persian

second-person plural imperfect indicative of فهمیدن (fahmidan)


برسی

رسیدن رسیدن#Persian

second-person singular present subjunctive of رسیدن (residan)


رسید

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

رسیدن رسیدن#Persian

third-person singular preterite indicative of رسیدن (residan)


می‌گذاشتیم

head

میگذاشتیم • (mi-gozâštim)

میگذاشتیم (canonical)
mi-gozâštim (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian

first-person plural imperfect indicative of گذاشتن (gozâštan)


می‌گذارند

میگذارند (canonical)
mi-gozârand (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian

third-person plural present indicative of گذاشتن (gozâštan)


می‌گذارم

میگذارم (canonical)
mi-gozâram (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian

first-person singular present indicative of گذاشتن (gozâštan)


می‌گذاری

میگذاری (canonical)
mi-gozâri (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian

second-person singular present indicative of گذاشتن (gozâštan)


می‌گذاشتی

میگذاشتی • (mi-gozâšti)

میگذاشتی (canonical)
mi-gozâšti (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian

second-person singular imperfect indicative of گذاشتن (gozâštan)


می‌گذاشت

میگذاشت • (mi-gozâšt)

میگذاشت (canonical)
mi-gozâšt (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian

third-person singular imperfect indicative of گذاشتن (gozâštan)


می‌گذاشتنی

میگذاشتنی • (mi-gozâšti)

میگذاشتنی (canonical)
mi-gozâšti (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian


می‌گذاشتنم

میگذاشتنم • (mi-gozâštam)

میگذاشتنم (canonical)
mi-gozâštam (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian

first-person singular imperfect indicative of گذاشتن (gozâštan)


می‌گذاشتن

میگذاشتن • (mi-gozâšt)

میگذاشتن (canonical)
mi-gozâšt (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian


می‌گذارید

میگذارید (canonical)
mi-gozârid (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian

second-person plural present indicative of گذاشتن (gozâštan)


می‌گذارد

میگذارد (canonical)
mi-gozârad (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian

third-person singular present indicative of گذاشتن (gozâštan)


گذاشتیم

گذاشتیم • (gozâštim)

گذاشتن گذاشتن#Persian

first-person plural preterite indicative of گذاشتن (gozâštan)


گذاشتی

گذاشتی • (gozâšti)

گذاشتن گذاشتن#Persian

second-person singular preterite indicative of گذاشتن (gozâštan)


گذاشتم

گذاشتم • (gozâštam)

گذاشتن گذاشتن#Persian

first-person singular preterite indicative of گذاشتن (gozâštan)


می‌گذاشتم

میگذاشتم • (mi-gozâštam)

میگذاشتم (canonical)
mi-gozâštam (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian


گذاشت

گذاشت • (gozâšt)

گذاشتن گذاشتن#Persian

third-person singular preterite indicative of گذاشتن (gozâštan)


گذاشتند

گذاشتند • (gozâštand)

گذاشتن گذاشتن#Persian

third-person plural preterite indicative of گذاشتن (gozâštan)


گذاشتید

گذاشتید • (gozâštid)

گذاشتن گذاشتن#Persian

second-person plural preterite indicative of گذاشتن (gozâštan)


می‌گذاشتند

میگذاشتند • (mi-gozâštand)

میگذاشتند (canonical)
mi-gozâštand (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian

third-person plural imperfect indicative of گذاشتن (gozâštan)


بگذاری

گذاشتن گذاشتن#Persian

second-person singular present subjunctive of گذاشتن (gozâštan)


بگذارید

گذاشتن گذاشتن#Persian

second-person plural present subjunctive of گذاشتن (gozâštan)


می‌گذاشتنیم

میگذاشتنیم • (mi-gozâštim)

میگذاشتنیم (canonical)
mi-gozâštim (romanization)

گذاشتنن گذاشتنن#Persian

first-person plural imperfect indicative of گذاشتنن (gozâštan)


بگذارند

گذاشتن گذاشتن#Persian

third-person plural present subjunctive of گذاشتن (gozâštan)


بگذارم

گذاشتن گذاشتن#Persian

first-person singular present subjunctive of گذاشتن (gozâštan)


می‌گذاشتید

میگذاشتید • (mi-gozâštid)

میگذاشتید (canonical)
mi-gozâštid (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian

second-person plural imperfect indicative of گذاشتن (gozâštan)


می‌پرسم

میپرسم (canonical)
mi-porsam (romanization)

پرسیدن پرسیدن#Persian

first-person singular present indicative of پرسیدن (porsidan)


بگذاریم

گذاشتن گذاشتن#Persian

first-person plural present subjunctive of گذاشتن (gozâštan)


می‌پرسیم

میپرسیم (canonical)
mi-porsim (romanization)

پرسیدن پرسیدن#Persian

first-person plural present indicative of پرسیدن (porsidan)


بگذارد

گذاشتن گذاشتن#Persian

third-person singular present subjunctive of گذاشتن (gozâštan)


می‌پرسد

میپرسد (canonical)
mi-porsad (romanization)

پرسیدن پرسیدن#Persian

third-person singular present indicative of پرسیدن (porsidan)


می‌پرسی

میپرسی (canonical)
mi-porsi (romanization)

پرسیدن پرسیدن#Persian

second-person singular present indicative of پرسیدن (porsidan)


پرسیدی

پرسیدن پرسیدن#Persian

second-person singular preterite indicative of پرسیدن (porsidan)


پرسیدیم

پرسیدن پرسیدن#Persian

first-person plural preterite indicative of پرسیدن (porsidan)


می‌پرسیدم

میپرسیدم (canonical)
mi-porsidam (romanization)

پرسیدن پرسیدن#Persian

first-person singular imperfect indicative of پرسیدن (porsidan)


پرسیدید

پرسیدن پرسیدن#Persian

second-person plural preterite indicative of پرسیدن (porsidan)


می‌پرسند

میپرسند (canonical)
mi-porsand (romanization)

پرسیدن پرسیدن#Persian

third-person plural present indicative of پرسیدن (porsidan)


می‌پرسیدید

میپرسیدید (canonical)
mi-porsidid (romanization)

پرسیدن پرسیدن#Persian

second-person plural imperfect indicative of پرسیدن (porsidan)


بپرسیم

پرسیدن پرسیدن#Persian

first-person plural present subjunctive of پرسیدن (porsidan)


پرسید

پرسیدن پرسیدن#Persian

third-person singular preterite indicative of پرسیدن (porsidan)


می‌پرسیدند

میپرسیدند (canonical)
mi-porsidand (romanization)

پرسیدن پرسیدن#Persian

third-person plural imperfect indicative of پرسیدن (porsidan)


می‌پرسیدیم

میپرسیدیم (canonical)
mi-porsidim (romanization)

پرسیدن پرسیدن#Persian

first-person plural imperfect indicative of پرسیدن (porsidan)


می‌پرسید

میپرسید (canonical)
mi-porsid (romanization)

پرسیدن پرسیدن#Persian

third-person singular imperfect indicative of پرسیدن (porsidan)


پرسیدند

پرسیدن پرسیدن#Persian

third-person plural preterite indicative of پرسیدن (porsidan)


می‌پرسیدی

میپرسیدی (canonical)
mi-porsidi (romanization)

پرسیدن پرسیدن#Persian

second-person singular imperfect indicative of پرسیدن (porsidan)


بپرسی

پرسیدن پرسیدن#Persian

second-person singular present subjunctive of پرسیدن (porsidan)


پرسیدم

پرسیدن پرسیدن#Persian

first-person singular preterite indicative of پرسیدن (porsidan)


بپرسم

پرسیدن پرسیدن#Persian

first-person singular present subjunctive of پرسیدن (porsidan)


دارید

دارید • (dârid)

داشتن داشتن#Persian

second-person plural present indicative of داشتن (dâštan)


داشتید

داشتید • (dâštid)

داشتن داشتن#Persian

second-person plural preterite indicative of داشتن (dâštan)


داریم

داریم • (dârim)

داشتن داشتن#Persian

first-person plural present indicative of داشتن (dâštan)


داشت

داشت • (dâšt)

داشتن داشتن#Persian

third-person singular preterite indicative of داشتن (dâštan)


داشتی

داشتی • (dâšti)

داشتن داشتن#Persian

second-person singular preterite indicative of داشتن (dâštan)


دارند

دارند • (dârand)

داشتن داشتن#Persian

third-person plural present indicative of داشتن (dâštan)


داشتم

داشتم • (dâštam)

داشتن داشتن#Persian

first-person singular preterite indicative of داشتن (dâštan)


بپرسید

پرسیدن پرسیدن#Persian

second-person plural present subjunctive of پرسیدن (porsidan)


داشتند

داشتند • (dâštand)

داشتن داشتن#Persian

third-person plural preterite indicative of داشتن (dâštan)


بپرسد

پرسیدن پرسیدن#Persian

third-person singular present subjunctive of پرسیدن (porsidan)


می‌روید

میروید (canonical)
mi-ravid (romanization)

رفتن رفتن#Persian

second-person plural present indicative of رفتن (raftan)


می‌رویم

میرویم (canonical)
mi-ravim (romanization)

رفتن رفتن#Persian

first-person plural present indicative of رفتن (raftan)


رفتم

رفتن رفتن#Persian

first-person singular preterite indicative of رفتن (raftan)


می‌روند

میروند (canonical)
mi-ravand (romanization)

رفتن رفتن#Persian

third-person plural present indicative of رفتن (raftan)


می‌رفتیم

میرفتیم (canonical)
mi-raftim (romanization)

رفتن رفتن#Persian

first-person plural imperfect indicative of رفتن (raftan)


می‌رفتم

میرفتم (canonical)
mi-raftam (romanization)

رفتن رفتن#Persian

first-person singular imperfect indicative of رفتن (raftan)


رفتیم

رفتن رفتن#Persian

first-person plural preterite indicative of رفتن (raftan)


رفتی

رفتن رفتن#Persian

second-person singular preterite indicative of رفتن (raftan)


بروی

رفتن رفتن#Persian

second-person singular present subjunctive of رفتن (raftan)


برویم

رفتن رفتن#Persian

first-person plural present subjunctive of رفتن (raftan)


رفتند

رفتن رفتن#Persian

third-person plural preterite indicative of رفتن (raftan)


بروید

رفتن رفتن#Persian

second-person plural present subjunctive of رفتن (raftan)


می‌رفتی

میرفتی (canonical)
mi-rafti (romanization)

رفتن رفتن#Persian

second-person singular imperfect indicative of رفتن (raftan)


می‌رفتند

میرفتند (canonical)
mi-raftand (romanization)

رفتن رفتن#Persian

third-person plural imperfect indicative of رفتن (raftan)


می‌روم

میروم (canonical)
mi-ravam (romanization)

رفتن رفتن#Persian

first-person singular present indicative of رفتن (raftan)


بروند

رفتن رفتن#Persian

third-person plural present subjunctive of رفتن (raftan)


می‌رفت

میرفت (canonical)
mi-raft (romanization)

رفتن رفتن#Persian

third-person singular imperfect indicative of رفتن (raftan)


رفتید

رفتن رفتن#Persian

second-person plural preterite indicative of رفتن (raftan)


می‌رفتید

میرفتید (canonical)
mi-raftid (romanization)

رفتن رفتن#Persian

second-person plural imperfect indicative of رفتن (raftan)


می‌آیم

میآیم (canonical)
mi-âyam (romanization)

آمدن آمدن#Persian

first-person singular present indicative of آمدن (âmadan)


می‌آید

میآید (canonical)
mi-âyad (romanization)

آمدن آمدن#Persian

third-person singular present indicative of آمدن (âmadan)


می‌آمدی

میآمدی (canonical)
mi-âmadi (romanization)

آمدن آمدن#Persian

second-person singular imperfect indicative of آمدن (âmadan)


می‌آیند

میآیند (canonical)
mi-âyand (romanization)

آمدن آمدن#Persian

third-person plural present indicative of آمدن (âmadan)


می‌آییم

میآییم • (mi-âyim)

میآییم (canonical)
mi-âyim (romanization)

آمدن آمدن#Persian

first-person plural present indicative of آمدن (âmadan)


می‌آمد

میآمد (canonical)
mi-âmad (romanization)

آمدن آمدن#Persian

third-person singular imperfect indicative of آمدن (âmadan)


آمدی

آمدی • (âmadi)

آمدن آمدن#Persian

second-person singular preterite indicative of آمدن (âmadan)


می‌آمدید

میآمدید (canonical)
mi-âmadid (romanization)

آمدن آمدن#Persian

second-person plural imperfect indicative of آمدن (âmadan)


آمدم

آمدن آمدن#Persian

first-person singular preterite indicative of آمدن (âmadan)


می‌آمدم

میآمدم (canonical)
mi-âmadam (romanization)

آمدن آمدن#Persian

first-person singular imperfect indicative of آمدن (âmadan)


می‌آمدند

میآمدند (canonical)
mi-âmadand (romanization)

آمدن آمدن#Persian

third-person plural imperfect indicative of آمدن (âmadan)


آمدیم

آمدیم • (âmadim)

آمدن آمدن#Persian

first-person plural preterite indicative of آمدن (âmadan)


آمدند

آمدن آمدن#Persian

third-person plural preterite indicative of آمدن (âmadan)


آمدید

آمدید • (âmadid)

آمدن آمدن#Persian

second-person plural preterite indicative of آمدن (âmadan)


دارم

دارم • (dâram)

داشتن داشتن#Persian

first-person singular present indicative of داشتن (dâštan)


دارد

دارد • (dârad)

[d̪ɔː.ɾäd̪̥]

[d̪ɒː.ɹæd̪̥]

داشتن داشتن#Persian

third-person singular present indicative of داشتن (dâštan)


بیایم

آمدن آمدن#Persian

first-person singular present subjunctive of آمدن (âmadan)


بیاییم

بیاییم • (biyâyim)

آمدن آمدن#Persian

first-person plural present subjunctive of آمدن (âmadan)


بیایند

آمدن آمدن#Persian

third-person plural present subjunctive of آمدن (âmadan)


می‌کشم

میکشم (canonical)
mi-košam (romanization)

کشتن کشتن#Persian

first-person singular present indicative of کشتن (koštan)


بکشید

کشتن کشتن#Persian

second-person plural present subjunctive of کشتن (koštan)


بپرسند

پرسیدن پرسیدن#Persian

third-person plural present subjunctive of پرسیدن (porsidan)


کشتم

کشتن کشتن#Persian

first-person singular preterite indicative of کشتن (koštan)


کشتیم

کشتیم • (koštim)

کشتن کشتن#Persian

first-person plural preterite indicative of کشتن (koštan)


می‌کشتم

میکشتم (canonical)
mi-koštam (romanization)

کشتن کشتن#Persian

first-person singular imperfect indicative of کشتن (koštan)


کشتید

کشتید • (koštid)

کشتن کشتن#Persian

second-person plural preterite indicative of کشتن (koštan)


می‌کشتی

میکشتی (canonical)
mi-košti (romanization)

کشتن کشتن#Persian

second-person singular imperfect indicative of کشتن (koštan)


کشتند

کشتن کشتن#Persian

third-person plural preterite indicative of کشتن (koštan)


می‌کشند

میکشند (canonical)
mi-košand (romanization)

کشتن کشتن#Persian

third-person plural present indicative of کشتن (koštan)


بکشم

کشتن کشتن#Persian

first-person singular present subjunctive of کشتن (koštan)


بکشند

کشتن کشتن#Persian

third-person plural present subjunctive of کشتن (koštan)


می‌کشت

میکشت (canonical)
mi-košt (romanization)

کشتن کشتن#Persian

third-person singular imperfect indicative of کشتن (koštan)


می‌کشی

میکشی (canonical)
mi-koši (romanization)

کشتن کشتن#Persian

second-person singular present indicative of کشتن (koštan)


می‌کشتیم

میکشتیم (canonical)
mi-koštim (romanization)

کشتن کشتن#Persian

first-person plural imperfect indicative of کشتن (koštan)


می‌کشتند

میکشتند (canonical)
mi-koštand (romanization)

کشتن کشتن#Persian

third-person plural imperfect indicative of کشتن (koštan)


می‌کشد

میکشد (canonical)
mi-košad (romanization)

کشتن کشتن#Persian

third-person singular present indicative of کشتن (koštan)


بکشی

کشتن کشتن#Persian

second-person singular present subjunctive of کشتن (koštan)


بکشد

کشتن کشتن#Persian

third-person singular present subjunctive of کشتن (koštan)


می‌کشتید

میکشتید (canonical)
mi-koštid (romanization)

کشتن کشتن#Persian

second-person plural imperfect indicative of کشتن (koštan)


کشت

کشت • (košt)

کشتن کشتن#Persian

third-person singular preterite indicative of کشتن (koštan)


بکشیم

کشتن کشتن#Persian

first-person plural present subjunctive of کشتن (koštan)


می‌کشید

میکشید (canonical)
mi-košid (romanization)

کشتن کشتن#Persian

second-person plural present indicative of کشتن (koštan)


می‌میرم

میمیرم (canonical)
mi-miram (romanization)

مردن مردن#Persian

first-person singular present indicative of مردن (mordan)


می‌میریم

میمیریم (canonical)
mi-mirim (romanization)

مردن مردن#Persian

first-person plural present indicative of مردن (mordan)


مردید

مردن مردن#Persian

second-person plural preterite indicative of مردن (mordan)


می‌میرند

میمیرند (canonical)
mi-mirand (romanization)

مردن مردن#Persian

third-person plural present indicative of مردن (mordan)


مردیم

مردن مردن#Persian

first-person plural preterite indicative of مردن (mordan)


می‌مرد

میمرد (canonical)
mi-mord (romanization)

مردن مردن#Persian

third-person singular imperfect indicative of مردن (mordan)


می‌مردم

میمردم (canonical)
mi-mordam (romanization)

مردن مردن#Persian

first-person singular imperfect indicative of مردن (mordan)


می‌میرید

میمیرید (canonical)
mi-mirid (romanization)

مردن مردن#Persian

second-person plural present indicative of مردن (mordan)


بمیریم

مردن مردن#Persian

first-person plural present subjunctive of مردن (mordan)


می‌مردید

میمردید (canonical)
mi-mordid (romanization)

مردن مردن#Persian

second-person plural imperfect indicative of مردن (mordan)


می‌مردیم

میمردیم (canonical)
mi-mordim (romanization)

مردن مردن#Persian

first-person plural imperfect indicative of مردن (mordan)


می‌مردند

میمردند (canonical)
mi-mordand (romanization)

مردن مردن#Persian

third-person plural imperfect indicative of مردن (mordan)


می‌میری

میمیری (canonical)
mi-miri (romanization)

مردن مردن#Persian

second-person singular present indicative of مردن (mordan)


می‌کشیم

میکشیم (canonical)
mi-košim (romanization)

کشتن کشتن#Persian

first-person plural present indicative of کشتن (koštan)


می‌مردی

میمردی (canonical)
mi-mordi (romanization)

مردن مردن#Persian

second-person singular imperfect indicative of مردن (mordan)


بمیری

مردن مردن#Persian

second-person singular present subjunctive of مردن (mordan)


بمیرد

مردن مردن#Persian

third-person singular present subjunctive of مردن (mordan)


بمیرم

مردن مردن#Persian

first-person singular present subjunctive of مردن (mordan)


مردند

مردن مردن#Persian

third-person plural preterite indicative of مردن (mordan)


بمیرند

مردن مردن#Persian

third-person plural present subjunctive of مردن (mordan)


می‌میرد

میمیرد (canonical)
mi-mirad (romanization)

مردن مردن#Persian

third-person singular present indicative of مردن (mordan)


می‌رود

میرود (canonical)
mi-ravad (romanization)

رفتن رفتن#Persian

third-person singular present indicative of رفتن (raftan)


می‌آیید

میآیید • (mi-âyid)

میآیید (canonical)
mi-âyid (romanization)

آمدن آمدن#Persian

second-person plural present indicative of آمدن (âmadan)


داشتیم

داشتیم • (dâštim)

داشتن داشتن#Persian

first-person plural preterite indicative of داشتن (dâštan)


چسبیدم

چسبیدن چسبیدن#Persian

first-person singular preterite indicative of چسبیدن (časbidan)


می‌چسبد

میچسبد (canonical)
mi-časbad (romanization)

چسبیدن چسبیدن#Persian

third-person singular present indicative of چسبیدن (časbidan)


می‌چسبیم

میچسبیم (canonical)
mi-časbim (romanization)

چسبیدن چسبیدن#Persian

first-person plural present indicative of چسبیدن (časbidan)


می‌آمدیم

میآمدیم (canonical)
mi-âmadim (romanization)

آمدن آمدن#Persian

first-person plural imperfect indicative of آمدن (âmadan)


چسبیدی

چسبیدی • (časbidi)

چسبیدن چسبیدن#Persian

second-person singular preterite indicative of چسبیدن (časbidan)


می‌چسبیدم

میچسبیدم (canonical)
mi-časbidam (romanization)

چسبیدن چسبیدن#Persian

first-person singular imperfect indicative of چسبیدن (časbidan)


می‌چسبیدی

میچسبیدی (canonical)
mi-časbidi (romanization)

چسبیدن چسبیدن#Persian

second-person singular imperfect indicative of چسبیدن (časbidan)


می‌چسبی

میچسبی (canonical)
mi-časbi (romanization)

چسبیدن چسبیدن#Persian

second-person singular present indicative of چسبیدن (časbidan)


می‌چسبیدیم

میچسبیدیم (canonical)
mi-časbidim (romanization)

چسبیدن چسبیدن#Persian

first-person plural imperfect indicative of چسبیدن (časbidan)


بچسبیم

چسبیدن چسبیدن#Persian

first-person plural present subjunctive of چسبیدن (časbidan)


چسبیدید

چسبیدید • (časbidid)

چسبیدن چسبیدن#Persian

second-person plural preterite indicative of چسبیدن (časbidan)


چسبید

چسبید • (časbid)

چسبیدن چسبیدن#Persian

third-person singular preterite indicative of چسبیدن (časbidan)


می‌چسبم

میچسبم (canonical)
mi-časbam (romanization)

چسبیدن چسبیدن#Persian

first-person singular present indicative of چسبیدن (časbidan)


بچسبید

چسبیدن چسبیدن#Persian

second-person plural present subjunctive of چسبیدن (časbidan)


چسبیدیم

چسبیدیم • (časbidim)

چسبیدن چسبیدن#Persian

first-person plural preterite indicative of چسبیدن (časbidan)


می‌چسبید

میچسبید (canonical)
mi-časbid (romanization)

چسبیدن چسبیدن#Persian

second-person plural present indicative of چسبیدن (časbidan)


بچسبد

چسبیدن چسبیدن#Persian

third-person singular present subjunctive of چسبیدن (časbidan)


می‌چسبیدید

میچسبیدید (canonical)
mi-časbidid (romanization)

چسبیدن چسبیدن#Persian

second-person plural imperfect indicative of چسبیدن (časbidan)


بچسبند

چسبیدن چسبیدن#Persian

third-person plural present subjunctive of چسبیدن (časbidan)


بچسبی

چسبیدن چسبیدن#Persian

second-person singular present subjunctive of چسبیدن (časbidan)


چسبیدند

چسبیدن چسبیدن#Persian

third-person plural preterite indicative of چسبیدن (časbidan)


می‌چسبند

میچسبند (canonical)
mi-časband (romanization)

چسبیدن چسبیدن#Persian

third-person plural present indicative of چسبیدن (časbidan)


می‌نامم

مینامم (canonical)
mi-nâmam (romanization)

نامیدن نامیدن#Persian

first-person singular present indicative of نامیدن (nâmidan)


نامیدند

نامیدند • (nâmidand)

نامیدن نامیدن#Persian

third-person plural preterite indicative of نامیدن (nâmidan)


می‌نامی

مینامی • (mi-nâmi)

مینامی (canonical)
mi-nâmi (romanization)

نامیدن نامیدن#Persian

second-person singular present indicative of نامیدن (nâmidan)


می‌نامد

مینامد (canonical)
mi-nâmad (romanization)

نامیدن نامیدن#Persian

third-person singular present indicative of نامیدن (nâmidan)


نامید

نامید • (nâmid)

نامیدن نامیدن#Persian

third-person singular preterite indicative of نامیدن (nâmidan)


نامیدی

نامیدی • (nâmidi)

نامیدن نامیدن#Persian

second-person singular preterite indicative of نامیدن (nâmidan)


نامیدید

نامیدید • (nâmidid)

نامیدن نامیدن#Persian

second-person plural preterite indicative of نامیدن (nâmidan)


بنامد

نامیدن نامیدن#Persian

third-person singular present subjunctive of نامیدن (nâmidan)


می‌نامیدم

مینامیدم (canonical)
mi-nâmidam (romanization)

نامیدن نامیدن#Persian

first-person singular imperfect indicative of نامیدن (nâmidan)


می‌گذاریم

میگذاریم (canonical)
mi-gozârim (romanization)

گذاشتن گذاشتن#Persian

first-person plural present indicative of گذاشتن (gozâštan)


می‌نامیم

مینامیم • (mi-nâmim)

مینامیم (canonical)
mi-nâmim (romanization)

نامیدن نامیدن#Persian

first-person plural present indicative of نامیدن (nâmidan)


می‌نامیدند

مینامیدند (canonical)
mi-nâmidand (romanization)

نامیدن نامیدن#Persian

third-person plural imperfect indicative of نامیدن (nâmidan)


نامیدم

نامیدم • (nâmidam)

نامیدن نامیدن#Persian

first-person singular preterite indicative of نامیدن (nâmidan)


می‌نامیدید

مینامیدید • (mi-nâmidid)

مینامیدید (canonical)
mi-nâmidid (romanization)

نامیدن نامیدن#Persian

second-person plural imperfect indicative of نامیدن (nâmidan)


بچسبم

چسبیدن چسبیدن#Persian

first-person singular present subjunctive of چسبیدن (časbidan)


می‌نامند

مینامند (canonical)
mi-nâmand (romanization)

نامیدن نامیدن#Persian

third-person plural present indicative of نامیدن (nâmidan)


بنامم

نامیدن نامیدن#Persian

first-person singular present subjunctive of نامیدن (nâmidan)


نامیدیم

نامیدیم • (nâmidim)

نامیدن نامیدن#Persian

first-person plural preterite indicative of نامیدن (nâmidan)


بنامی

بنامی • (benâmi)

نامیدن نامیدن#Persian

second-person singular present subjunctive of نامیدن (nâmidan)


می‌سازم

میسازم (canonical)
mi-sâzam (romanization)

ساختن ساختن#Persian

first-person singular present indicative of ساختن (sâxtan)


می‌آیی

میآیی • (mi-âyi)

آمدن آمدن#Persian

second-person singular present indicative of آمدن (âmadan)


بنامیم

بنامیم • (benâmim)

نامیدن نامیدن#Persian

first-person plural present subjunctive of نامیدن (nâmidan)


بنامند

نامیدن نامیدن#Persian

third-person plural present subjunctive of نامیدن (nâmidan)


می‌نامید

مینامید • (mi-nâmid)

مینامید (canonical)
mi-nâmid (romanization)

نامیدن نامیدن#Persian

second-person plural present indicative of نامیدن (nâmidan)


ساختم

ساختم • (sâxtam)

ساختن ساختن#Persian

first-person singular preterite indicative of ساختن (sâxtan)


ساختیم

ساختیم • (sâxtim)

ساختن ساختن#Persian

first-person plural preterite indicative of ساختن (sâxtan)


می‌نامیدی

مینامیدی • (mi-nâmidi)

مینامیدی (canonical)
mi-nâmidi (romanization)

نامیدن نامیدن#Persian

second-person singular imperfect indicative of نامیدن (nâmidan)


می‌ساخت

میساخت • (mi-sâxt)

میساخت (canonical)
mi-sâxt (romanization)

ساختن ساختن#Persian

third-person singular imperfect indicative of ساختن (sâxtan)


می‌روی

میروی (canonical)
mi-ravi (romanization)

From می (mê, mi) + ـرو (-raw, -rav) + ـی (-i).

af

رفتن رفتن#Persian

second-person singular present indicative of رفتن (raftan)


ساختید

head

ساختید • (sâxtid)

ساختن ساختن#Persian

second-person plural preterite indicative of ساختن (sâxtan)


می‌نامیدیم

مینامیدیم • (mi-nâmidim)

مینامیدیم (canonical)
mi-nâmidim (romanization)

نامیدن نامیدن#Persian

first-person plural imperfect indicative of نامیدن (nâmidan)


می‌سازند

میسازند (canonical)
mi-sâzand (romanization)

ساختن ساختن#Persian

third-person plural present indicative of ساختن (sâxtan)


می‌ساختی

میساختی • (mi-sâxti)

میساختی (canonical)
mi-sâxti (romanization)

ساختن ساختن#Persian

second-person singular imperfect indicative of ساختن (sâxtan)


می‌سازید

میسازید • (mi-sâzid)

میسازید (canonical)
mi-sâzid (romanization)

ساختن ساختن#Persian

second-person plural present indicative of ساختن (sâxtan)


بسازم

ساختن ساختن#Persian

first-person singular present subjunctive of ساختن (sâxtan)


بنامید

بنامید • (benâmid)

نامیدن نامیدن#Persian

second-person plural present subjunctive of نامیدن (nâmidan)


می‌ساختم

میساختم (canonical)
mi-sâxtam (romanization)

ساختن ساختن#Persian

first-person singular imperfect indicative of ساختن (sâxtan)


بسازید

بسازید • (besâzid)

ساختن ساختن#Persian

second-person plural present subjunctive of ساختن (sâxtan)


بسازی

بسازی • (besâzi)

ساختن ساختن#Persian

second-person singular present subjunctive of ساختن (sâxtan)


ساختند

ساختند • (sâxtand)

ساختن ساختن#Persian

third-person plural preterite indicative of ساختن (sâxtan)


بمیرید

مردن مردن#Persian

second-person plural present subjunctive of مردن (mordan)


می‌ساختید

میساختید • (mi-sâxtid)

میساختید (canonical)
mi-sâxtid (romanization)

ساختن ساختن#Persian

second-person plural imperfect indicative of ساختن (sâxtan)


می‌ساختیم

میساختیم • (mi-sâxtim)

میساختیم (canonical)
mi-sâxtim (romanization)

ساختن ساختن#Persian

first-person plural imperfect indicative of ساختن (sâxtan)


می‌سازد

میسازد (canonical)
mi-sâzad (romanization)

ساختن ساختن#Persian

third-person singular present indicative of ساختن (sâxtan)


می‌سازیم

میسازیم • (mi-sâzim)

میسازیم (canonical)
mi-sâzim (romanization)

ساختن ساختن#Persian

first-person plural present indicative of ساختن (sâxtan)


بسازند

ساختن ساختن#Persian

third-person plural present subjunctive of ساختن (sâxtan)


بسازد

ساختن ساختن#Persian

third-person singular present subjunctive of ساختن (sâxtan)


ساختی

ساختی • (sâxti)

ساختن ساختن#Persian

second-person singular preterite indicative of ساختن (sâxtan)


می‌ساختند

میساختند (canonical)
mi-sâxtand (romanization)

ساختن ساختن#Persian

third-person plural imperfect indicative of ساختن (sâxtan)


بسازیم

بسازیم • (besâzim)

ساختن ساختن#Persian

first-person plural present subjunctive of ساختن (sâxtan)


بیایی

بیایی • (biyâyi)

آمدن آمدن#Persian

second-person singular present subjunctive of آمدن (âmadan)


می‌بینند

میبینند (canonical)
mi-binand (romanization)

دیدن دیدن#Persian

third-person plural present indicative of دیدن (didan)


دیدم

دیدن دیدن#Persian

first-person singular preterite indicative of دیدن (didan)


دیدند

دیدن دیدن#Persian

third-person plural preterite indicative of دیدن (didan)


ببیند

دیدن دیدن#Persian

third-person singular present subjunctive of دیدن (didan)


می‌بیند

میبیند (canonical)
mi-binad (romanization)

دیدن دیدن#Persian

third-person singular present indicative of دیدن (didan)


ببینم

دیدن دیدن#Persian

first-person singular present subjunctive of دیدن (didan)


ببینی

دیدن دیدن#Persian

second-person singular present subjunctive of دیدن (didan)


دیدید

دیدن دیدن#Persian

second-person plural preterite indicative of دیدن (didan)


ببینند

دیدن دیدن#Persian

third-person plural present subjunctive of دیدن (didan)


می‌دیدید

میدیدید (canonical)
mi-didid (romanization)

دیدن دیدن#Persian

second-person plural imperfect indicative of دیدن (didan)


می‌دیدند

میدیدند (canonical)
mi-didand (romanization)

دیدن دیدن#Persian

third-person plural imperfect indicative of دیدن (didan)


می‌بینید

میبینید (canonical)
mi-binid (romanization)

دیدن دیدن#Persian

second-person plural present indicative of دیدن (didan)


می‌دیدم

میدیدم (canonical)
mi-didam (romanization)

دیدن دیدن#Persian

first-person singular imperfect indicative of دیدن (didan)


می‌دید

دیدن دیدن#Persian

third-person singular imperfect indicative of دیدن (didan)


می‌بینیم

میبینیم (canonical)
mi-binim (romanization)

دیدن دیدن#Persian

first-person plural present indicative of دیدن (didan)


ببینیم

دیدن دیدن#Persian

first-person plural present subjunctive of دیدن (didan)


ببینید

دیدن دیدن#Persian

second-person plural present subjunctive of دیدن (didan)


می‌بینی

میبینی (canonical)
mi-bini (romanization)

دیدن دیدن#Persian

second-person singular present indicative of دیدن (didan)


می‌بینم

میبینم (canonical)
mi-binam (romanization)

دیدن دیدن#Persian

first-person singular present indicative of دیدن (didan)


می‌دیدیم

میدیدیم (canonical)
mi-didim (romanization)

دیدن دیدن#Persian

first-person plural imperfect indicative of دیدن (didan)


می‌دیدی

میدیدی (canonical)
mi-didi (romanization)

دیدن دیدن#Persian

second-person singular imperfect indicative of دیدن (didan)


داری

داری • (dâri)

داشتن داشتن#Persian

second-person singular present indicative of داشتن (dâštan)


می‌چسبیدند

میچسبیدند (canonical)
mi-časbidand (romanization)

چسبیدن چسبیدن#Persian

third-person plural imperfect indicative of چسبیدن (časbidan)


ساخت

ساخت • (sâxt)

ساختن ساختن#Persian

third-person singular preterite indicative of ساختن (sâxtan)


آمد

آمد • (âmad)

آمدن آمدن#Persian

third-person singular preterite indicative of آمدن (âmadan)


دیدی

دیدن دیدن#Persian

second-person singular preterite indicative of دیدن (didan)


دید

دیدن دیدن#Persian

third-person singular preterite indicative of دیدن (didan)


می‌سازی

میسازی • (mi-sâzi)

میسازی (canonical)
mi-sâzi (romanization)

ساختن ساختن#Persian

second-person singular present indicative of ساختن (sâxtan)


دیدیم

دیدن دیدن#Persian

first-person plural preterite indicative of دیدن (didan)


مردی

مردن مردن#Persian

second-person singular preterite indicative of مردن (mordan)