سیخ خوردن

six xordan (romanization)
سیخ خوردن (infinitive)
six xordán (infinitive)
سیخ خور (present stem)
six xor (present stem)
سیخ خورد (past stem)
six xord (past stem)
سیخ خورنده (participle present)
six xorandé (participle present)
سیخ خورده (participle past)
six xordé (participle past)
سیخ خورم (aorist first-person indicative singular)
six xóram (aorist first-person indicative singular)
سیخ خوری (aorist indicative second-person singular)
six xóri (aorist indicative second-person singular)
سیخ خورد (aorist indicative singular third-person)
six xórad (aorist indicative singular third-person)
سیخ خوریم (aorist first-person indicative plural)
six xórim (aorist first-person indicative plural)
سیخ خورید (aorist indicative plural second-person)
six xórid (aorist indicative plural second-person)
سیخ خورند (aorist indicative plural third-person)
six xórand (aorist indicative plural third-person)
سیخ میخورم (first-person indicative present singular)
six mí-xoram (first-person indicative present singular)
سیخ میخوری (indicative present second-person singular)
six mí-xori (indicative present second-person singular)
سیخ میخورد (indicative present singular third-person)
six mí-xorad (indicative present singular third-person)
سیخ میخوریم (first-person indicative plural present)
six mí-xorim (first-person indicative plural present)
سیخ میخورید (indicative plural present second-person)
six mí-xorid (indicative plural present second-person)
سیخ میخورند (indicative plural present third-person)
six mí-xorand (indicative plural present third-person)
دارم سیخ میخورم (first-person indicative present progressive singular)
dấram six mí-xoram (first-person indicative present progressive singular)
داری سیخ میخوری (indicative present progressive second-person singular)
dấri six mí-xori (indicative present progressive second-person singular)
دارد سیخ میخورد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad six mí-xorad (indicative present progressive singular third-person)
داریم سیخ میخوریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim six mí-xorim (first-person indicative plural present progressive)
دارید سیخ میخورید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid six mí-xorid (indicative plural present progressive second-person)
دارند سیخ میخورند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand six mí-xorand (indicative plural present progressive third-person)
سیخ خوردهام (first-person indicative perfect present singular)
six xordé-am (first-person indicative perfect present singular)
سیخ خوردهای (indicative perfect present second-person singular)
six xordé-i (indicative perfect present second-person singular)
سیخ خورده است (indicative perfect present singular third-person)
six xordé ast (indicative perfect present singular third-person)
سیخ خوردهایم (first-person indicative perfect plural present)
six xordé-im (first-person indicative perfect plural present)
سیخ خوردهاید (indicative perfect plural present second-person)
six xordé-id (indicative perfect plural present second-person)
سیخ خوردهاند (indicative perfect plural present third-person)
six xordé-and (indicative perfect plural present third-person)
سیخ خوردم (first-person indicative past singular)
six xórdam (first-person indicative past singular)
سیخ خوردی (indicative past second-person singular)
six xórdi (indicative past second-person singular)
سیخ خورد (indicative past singular third-person)
six xord (indicative past singular third-person)
سیخ خوردیم (first-person indicative past plural)
six xórdim (first-person indicative past plural)
سیخ خوردید (indicative past plural second-person)
six xórdid (indicative past plural second-person)
سیخ خوردند (indicative past plural third-person)
six xórdand (indicative past plural third-person)
سیخ میخوردم (first-person indicative past singular)
six mí-xordam (first-person indicative past singular)
سیخ میخوردی (indicative past second-person singular)
six mí-xordi (indicative past second-person singular)
سیخ میخورد (indicative past singular third-person)
six mí-xord (indicative past singular third-person)
سیخ میخوردیم (first-person indicative past plural)
six mí-xordim (first-person indicative past plural)
سیخ میخوردید (indicative past plural second-person)
six mí-xordid (indicative past plural second-person)
سیخ میخوردند (indicative past plural third-person)
six mí-xordand (indicative past plural third-person)
داشتم سیخ میخوردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam six mí-xordam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی سیخ میخوردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti six mí-xordi (indicative past progressive second-person singular)
داشت سیخ میخورد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt six mí-xord (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم سیخ میخوردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim six mí-xordim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید سیخ میخوردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid six mí-xordid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند سیخ میخوردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand six mí-xordand (indicative past plural progressive third-person)
سیخ خورده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
six xordé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
سیخ خورده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
six xordé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
سیخ خورده بود (indicative pluperfect singular third-person)
six xordé bud (indicative pluperfect singular third-person)
سیخ خورده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
six xordé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
سیخ خورده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
six xordé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
سیخ خورده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
six xordé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
سیخ خواهم خورد (first-person future indicative singular)
six xâhám xord (first-person future indicative singular)
سیخ خواهی خورد (future indicative second-person singular)
six xâhí xord (future indicative second-person singular)
سیخ خواهد خورد (future indicative singular third-person)
six xâhád xord (future indicative singular third-person)
سیخ خواهیم خورد (first-person future indicative plural)
six xâhím xord (first-person future indicative plural)
سیخ خواهید خورد (future indicative plural second-person)
six xâhíd xord (future indicative plural second-person)
سیخ خواهند خورد (future indicative plural third-person)
six xâhánd xord (future indicative plural third-person)
سیخ بخورم (first-person present singular subjunctive)
six bóxoram (first-person present singular subjunctive)
سیخ بخوری (present second-person singular subjunctive)
six bóxori (present second-person singular subjunctive)
سیخ بخورد (present singular subjunctive third-person)
six bóxorad (present singular subjunctive third-person)
سیخ بخوریم (first-person plural present subjunctive)
six bóxorim (first-person plural present subjunctive)
سیخ بخورید (plural present second-person subjunctive)
six bóxorid (plural present second-person subjunctive)
سیخ بخورند (plural present subjunctive third-person)
six bóxorand (plural present subjunctive third-person)
سیخ خورده باشم (first-person past singular subjunctive)
six xordé bấšam (first-person past singular subjunctive)
سیخ خورده باشی (past second-person singular subjunctive)
six xordé bấši (past second-person singular subjunctive)
سیخ خورده باشد (past singular subjunctive third-person)
six xordé bấšad (past singular subjunctive third-person)
سیخ خورده باشیم (first-person past plural subjunctive)
six xordé bấšim (first-person past plural subjunctive)
سیخ خورده باشید (past plural second-person subjunctive)
six xordé bấšid (past plural second-person subjunctive)
سیخ خورده باشند (past plural subjunctive third-person)
six xordé bấšand (past plural subjunctive third-person)
سیخ بخور (imperative second-person singular)
six bóxor (imperative second-person singular)
سیخ بخورید (imperative plural second-person)
six bóxorid (imperative plural second-person)
سیخ خوردن (infinitive)
six xordán (infinitive)
سیخ خور (present stem)
six xor (present stem)
سیخ خورد (past stem)
six xord (past stem)
سیخ خورنده (participle present)
six xorandé (participle present)
سیخ خورده (participle past)
six xordé (participle past)
سیخ خورم (aorist first-person indicative singular)
six xóram (aorist first-person indicative singular)
سیخ خوری (aorist indicative second-person singular)
six xóri (aorist indicative second-person singular)
سیخ خوره (aorist indicative singular third-person)
six xóre (aorist indicative singular third-person)
سیخ خوریم (aorist first-person indicative plural)
six xórim (aorist first-person indicative plural)
سیخ خورین (aorist indicative plural second-person)
six xórin (aorist indicative plural second-person)
سیخ خورن (aorist indicative plural third-person)
six xóran (aorist indicative plural third-person)
سیخ میخورم (first-person indicative present singular)
six mí-xoram (first-person indicative present singular)
سیخ میخوری (indicative present second-person singular)
six mí-xori (indicative present second-person singular)
سیخ میخوره (indicative present singular third-person)
six mí-xore (indicative present singular third-person)
سیخ میخوریم (first-person indicative plural present)
six mí-xorim (first-person indicative plural present)
سیخ میخورین (indicative plural present second-person)
six mí-xorin (indicative plural present second-person)
سیخ میخورن (indicative plural present third-person)
six mí-xoran (indicative plural present third-person)
دارم سیخ میخورم (first-person indicative present progressive singular)
dấram six mí-xoram (first-person indicative present progressive singular)
داری سیخ میخوری (indicative present progressive second-person singular)
dấri six mí-xori (indicative present progressive second-person singular)
داره سیخ میخوره (indicative present progressive singular third-person)
dấre six mí-xore (indicative present progressive singular third-person)
داریم سیخ میخوریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim six mí-xorim (first-person indicative plural present progressive)
دارین سیخ میخورین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin six mí-xorin (indicative plural present progressive second-person)
دارن سیخ میخورن (indicative plural present progressive third-person)
dấran six mí-xoran (indicative plural present progressive third-person)
سیخ خوردهام (first-person indicative perfect present singular)
six xordám (first-person indicative perfect present singular)
سیخ خوردهای (indicative perfect present second-person singular)
six xordí (indicative perfect present second-person singular)
سیخ خورده (indicative perfect present singular third-person)
six xordé (indicative perfect present singular third-person)
سیخ خوردهایم (first-person indicative perfect plural present)
six xordím (first-person indicative perfect plural present)
سیخ خوردهاین (indicative perfect plural present second-person)
six xordín (indicative perfect plural present second-person)
سیخ خوردهان (indicative perfect plural present third-person)
six xordán (indicative perfect plural present third-person)
سیخ خوردم (first-person indicative past singular)
six xórdam (first-person indicative past singular)
سیخ خوردی (indicative past second-person singular)
six xórdi (indicative past second-person singular)
سیخ خورد (indicative past singular third-person)
six xórd (indicative past singular third-person)
سیخ خوردیم (first-person indicative past plural)
six xórdim (first-person indicative past plural)
سیخ خوردین (indicative past plural second-person)
six xórdin (indicative past plural second-person)
سیخ خوردن (indicative past plural third-person)
six xórdan (indicative past plural third-person)
سیخ میخوردم (first-person indicative past singular)
six mí-xordam (first-person indicative past singular)
سیخ میخوردی (indicative past second-person singular)
six mí-xordi (indicative past second-person singular)
سیخ میخورد (indicative past singular third-person)
six mí-xord (indicative past singular third-person)
سیخ میخوردیم (first-person indicative past plural)
six mí-xordim (first-person indicative past plural)
سیخ میخوردین (indicative past plural second-person)
six mí-xordin (indicative past plural second-person)
سیخ میخوردن (indicative past plural third-person)
six mí-xordan (indicative past plural third-person)
داشتم سیخ میخوردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam six mí-xordam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی سیخ میخوردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti six mí-xordi (indicative past progressive second-person singular)
داشت سیخ میخورد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt six mí-xord (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم سیخ میخوردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim six mí-xordim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین سیخ میخوردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin six mí-xordin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن سیخ میخوردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan six mí-xordan (indicative past plural progressive third-person)
سیخ خورده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
six xordé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
سیخ خورده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
six xordé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
سیخ خورده بود (indicative pluperfect singular third-person)
six xordé bud (indicative pluperfect singular third-person)
سیخ خورده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
six xordé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
سیخ خورده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
six xordé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
سیخ خورده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
six xordé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
سیخ بخورم (first-person present singular subjunctive)
six bóxoram (first-person present singular subjunctive)
سیخ بخوری (present second-person singular subjunctive)
six bóxori (present second-person singular subjunctive)
سیخ بخوره (present singular subjunctive third-person)
six bóxore (present singular subjunctive third-person)
سیخ بخوریم (first-person plural present subjunctive)
six bóxorim (first-person plural present subjunctive)
سیخ بخورین (plural present second-person subjunctive)
six bóxorin (plural present second-person subjunctive)
سیخ بخورن (plural present subjunctive third-person)
six bóxoran (plural present subjunctive third-person)
سیخ خورده باشم (first-person past singular subjunctive)
six xordé bấšam (first-person past singular subjunctive)
سیخ خورده باشی (past second-person singular subjunctive)
six xordé bấši (past second-person singular subjunctive)
سیخ خورده باشه (past singular subjunctive third-person)
six xordé bấše (past singular subjunctive third-person)
سیخ خورده باشیم (first-person past plural subjunctive)
six xordé bấšim (first-person past plural subjunctive)
سیخ خورده باشین (past plural second-person subjunctive)
six xordé bấšin (past plural second-person subjunctive)
سیخ خورده باشن (past plural subjunctive third-person)
six xordé bấšan (past plural subjunctive third-person)
سیخ بخور (imperative second-person singular)
six bóxor (imperative second-person singular)
سیخ بخورین (imperative plural second-person)
six bóxorin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">سیخ خوردن</i> (six xordán) (literary Iranian Persian)

سیخ میخوردیم

سیخ میخوردید

سیخ میخوردند

داشتیم سیخ میخوردیم

داشتم سیخ میخوردم

داشتید سیخ میخوردید

داشتی سیخ میخوردی

داشتند سیخ میخوردند

داشت سیخ میخورد

داریم سیخ میخوریم

دارم سیخ میخورم

دارید سیخ میخورید

داری سیخ میخوری

دارند سیخ میخورند

دارد سیخ میخورد

سیخ خوردهایم

سیخ خوردهاید

سیخ خوردهاند

سیخ خورده است

سیخ خورده بودیم

سیخ خورده بودم

سیخ خورده بودید

سیخ خورده بودی

سیخ خورده بودند

سیخ خورده بود

سیخ خواهیم خورد

سیخ خواهم خورد

سیخ خواهید خورد

سیخ خواهی خورد

سیخ خواهند خورد

سیخ خواهد خورد

سیخ خورده باشیم

سیخ خورده باشم

سیخ خورده باشید

سیخ خورده باشی

سیخ خورده باشند

سیخ خورده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">سیخ خوردن</i> (six xordán) (colloquial Tehrani)

سیخ میخوردیم

سیخ میخوردین

داشتیم سیخ میخوردیم

داشتم سیخ میخوردم

داشتین سیخ میخوردین

داشتی سیخ میخوردی

داشتن سیخ میخوردن

داشت سیخ میخورد

داریم سیخ میخوریم

دارم سیخ میخورم

دارین سیخ میخورین

داری سیخ میخوری

دارن سیخ میخورن

داره سیخ میخوره

سیخ خوردهایم

سیخ خوردهاین

سیخ خورده بودیم

سیخ خورده بودم

سیخ خورده بودین

سیخ خورده بودی

سیخ خورده بودن

سیخ خورده بود

سیخ خورده باشیم

سیخ خورده باشم

سیخ خورده باشین

سیخ خورده باشی

سیخ خورده باشن

سیخ خورده باشه

(vulgar) to eat cock, to suck cock, to give head


آلودن

head

آلودَن • (âludan) (present stem آلا (âlâ))

آلودَن (canonical)
âludan (romanization)
آلا (present stem)

Of uncertain origin.
Cheung derives the verb from Proto-Iranian *ā- (“ad-”) + *dauH- (“to smear, rub (on)”), with a lambdacism of *d > l. The prefix is from Proto-Indo-European *h₂éd (“to, at”), while the verbal root is of uncertain further origin, with possible connections to Vedic Sanskrit आधावति (ādhāvati, “to rinse, polish”), though not Sanskrit धाव् (dhāv, “to run, flow”), the latter which Cheung implicitly considers to be unrelated to the Iranian and Vedic verbs.
Edelman and Rastorgujeva mention the theory above, but do consider the root to be related to धाव् (dhāv). In addition, they suggest an alternate derivation from Proto-Indo-European *(s)leyb- (“to slip, slide”); see *sleydʰ- (“to slip”) for more.


شاید

head

شاید • (šâyad) (optative, infinitive شایستن)

šâyad (romanization)
شایستن (infinitive)

[ʃɔ́ː.jäd̪̥]

[ʃɒ́ː.jæd̪̥]

From Middle Persian šʾ(d)yt’ (šāyēd, “one can, it is possible”), grammaticalised form of the third person singular indicative form of the verb šʾd-stn’ (šāyistan, “to be able, to be worthy”) (whence Persian شایستن (šāyistan)), further from Proto-Iranian *xšáyati, from Proto-Indo-Iranian *kšáyati (“he rules, he has power over”) (whence Sanskrit क्षयति (kṣáyati)), probably from Proto-Indo-European *tek- (“to gain power over, gain control over”); compare Ancient Greek κτᾰ́ομαι (ktáomai, “to get, obtain”).

cog

May (something) be worthy; may (something) befit (someone)


رژیم گرفتن

režim gereftan (romanization)
رژیم گرفتن (infinitive)
režim gereftán (infinitive)
رژیم گیر (present stem)
režim gir (present stem)
رژیم گرفت (past stem)
režim gereft (past stem)
رژیم گیرنده (participle present)
režim girandé (participle present)
رژیم گرفته (participle past)
režim gerefté (participle past)
رژیم گیرم (aorist first-person indicative singular)
režim gíram (aorist first-person indicative singular)
رژیم گیری (aorist indicative second-person singular)
režim gíri (aorist indicative second-person singular)
رژیم گیرد (aorist indicative singular third-person)
režim gírad (aorist indicative singular third-person)
رژیم گیریم (aorist first-person indicative plural)
režim gírim (aorist first-person indicative plural)
رژیم گیرید (aorist indicative plural second-person)
režim gírid (aorist indicative plural second-person)
رژیم گیرند (aorist indicative plural third-person)
režim gírand (aorist indicative plural third-person)
رژیم میگیرم (first-person indicative present singular)
režim mí-giram (first-person indicative present singular)
رژیم میگیری (indicative present second-person singular)
režim mí-giri (indicative present second-person singular)
رژیم میگیرد (indicative present singular third-person)
režim mí-girad (indicative present singular third-person)
رژیم میگیریم (first-person indicative plural present)
režim mí-girim (first-person indicative plural present)
رژیم میگیرید (indicative plural present second-person)
režim mí-girid (indicative plural present second-person)
رژیم میگیرند (indicative plural present third-person)
režim mí-girand (indicative plural present third-person)
دارم رژیم میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram režim mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری رژیم میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri režim mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
دارد رژیم میگیرد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad režim mí-girad (indicative present progressive singular third-person)
داریم رژیم میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim režim mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارید رژیم میگیرید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid režim mí-girid (indicative plural present progressive second-person)
دارند رژیم میگیرند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand režim mí-girand (indicative plural present progressive third-person)
رژیم گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
režim gerefté-am (first-person indicative perfect present singular)
رژیم گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
režim gerefté-i (indicative perfect present second-person singular)
رژیم گرفته است (indicative perfect present singular third-person)
režim gerefté ast (indicative perfect present singular third-person)
رژیم گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
režim gerefté-im (first-person indicative perfect plural present)
رژیم گرفتهاید (indicative perfect plural present second-person)
režim gerefté-id (indicative perfect plural present second-person)
رژیم گرفتهاند (indicative perfect plural present third-person)
režim gerefté-and (indicative perfect plural present third-person)
رژیم گرفتم (first-person indicative past singular)
režim geréftam (first-person indicative past singular)
رژیم گرفتی (indicative past second-person singular)
režim geréfti (indicative past second-person singular)
رژیم گرفت (indicative past singular third-person)
režim gereft (indicative past singular third-person)
رژیم گرفتیم (first-person indicative past plural)
režim geréftim (first-person indicative past plural)
رژیم گرفتید (indicative past plural second-person)
režim geréftid (indicative past plural second-person)
رژیم گرفتند (indicative past plural third-person)
režim geréftand (indicative past plural third-person)
رژیم میگرفتم (first-person indicative past singular)
režim mí-gereftam (first-person indicative past singular)
رژیم میگرفتی (indicative past second-person singular)
režim mí-gerefti (indicative past second-person singular)
رژیم میگرفت (indicative past singular third-person)
režim mí-gereft (indicative past singular third-person)
رژیم میگرفتیم (first-person indicative past plural)
režim mí-gereftim (first-person indicative past plural)
رژیم میگرفتید (indicative past plural second-person)
režim mí-gereftid (indicative past plural second-person)
رژیم میگرفتند (indicative past plural third-person)
režim mí-gereftand (indicative past plural third-person)
داشتم رژیم میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam režim mí-gereftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی رژیم میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti režim mí-gerefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت رژیم میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dâšt režim mí-gereft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم رژیم میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim režim mí-gereftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید رژیم میگرفتید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid režim mí-gereftid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند رژیم میگرفتند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand režim mí-gereftand (indicative past plural progressive third-person)
رژیم گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
režim gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
رژیم گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
režim gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
رژیم گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
režim gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
رژیم گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
režim gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
رژیم گرفته بودید (indicative pluperfect plural second-person)
režim gerefté búdid (indicative pluperfect plural second-person)
رژیم گرفته بودند (indicative pluperfect plural third-person)
režim gerefté búdand (indicative pluperfect plural third-person)
رژیم خواهم گرفت (first-person future indicative singular)
režim xâhám gereft (first-person future indicative singular)
رژیم خواهی گرفت (future indicative second-person singular)
režim xâhí gereft (future indicative second-person singular)
رژیم خواهد گرفت (future indicative singular third-person)
režim xâhád gereft (future indicative singular third-person)
رژیم خواهیم گرفت (first-person future indicative plural)
režim xâhím gereft (first-person future indicative plural)
رژیم خواهید گرفت (future indicative plural second-person)
režim xâhíd gereft (future indicative plural second-person)
رژیم خواهند گرفت (future indicative plural third-person)
režim xâhánd gereft (future indicative plural third-person)
رژیم بگیرم (first-person present singular subjunctive)
režim bégiram (first-person present singular subjunctive)
رژیم بگیری (present second-person singular subjunctive)
režim bégiri (present second-person singular subjunctive)
رژیم بگیرد (present singular subjunctive third-person)
režim bégirad (present singular subjunctive third-person)
رژیم بگیریم (first-person plural present subjunctive)
režim bégirim (first-person plural present subjunctive)
رژیم بگیرید (plural present second-person subjunctive)
režim bégirid (plural present second-person subjunctive)
رژیم بگیرند (plural present subjunctive third-person)
režim bégirand (plural present subjunctive third-person)
رژیم گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
režim gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
رژیم گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
režim gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
رژیم گرفته باشد (past singular subjunctive third-person)
režim gerefté bấšad (past singular subjunctive third-person)
رژیم گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
režim gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
رژیم گرفته باشید (past plural second-person subjunctive)
režim gerefté bấšid (past plural second-person subjunctive)
رژیم گرفته باشند (past plural subjunctive third-person)
režim gerefté bấšand (past plural subjunctive third-person)
رژیم بگیر (imperative second-person singular)
režim bégir (imperative second-person singular)
رژیم بگیرید (imperative plural second-person)
režim bégirid (imperative plural second-person)
رژیم گرفتن (infinitive)
režim gereftán (infinitive)
رژیم گیر (present stem)
režim gir (present stem)
رژیم گرفت (past stem)
režim gereft (past stem)
رژیم گیرنده (participle present)
režim girandé (participle present)
رژیم گرفته (participle past)
režim gerefté (participle past)
رژیم گیرم (aorist first-person indicative singular)
režim gíram (aorist first-person indicative singular)
رژیم گیری (aorist indicative second-person singular)
režim gíri (aorist indicative second-person singular)
رژیم گیره (aorist indicative singular third-person)
režim gíre (aorist indicative singular third-person)
رژیم گیریم (aorist first-person indicative plural)
režim gírim (aorist first-person indicative plural)
رژیم گیرین (aorist indicative plural second-person)
režim gírin (aorist indicative plural second-person)
رژیم گیرن (aorist indicative plural third-person)
režim gíran (aorist indicative plural third-person)
رژیم میگیرم (first-person indicative present singular)
režim mí-giram (first-person indicative present singular)
رژیم میگیری (indicative present second-person singular)
režim mí-giri (indicative present second-person singular)
رژیم میگیره (indicative present singular third-person)
režim mí-gire (indicative present singular third-person)
رژیم میگیریم (first-person indicative plural present)
režim mí-girim (first-person indicative plural present)
رژیم میگیرین (indicative plural present second-person)
režim mí-girin (indicative plural present second-person)
رژیم میگیرن (indicative plural present third-person)
režim mí-giran (indicative plural present third-person)
دارم رژیم میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram režim mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری رژیم میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri režim mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
داره رژیم میگیره (indicative present progressive singular third-person)
dấre režim mí-gire (indicative present progressive singular third-person)
داریم رژیم میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim režim mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارین رژیم میگیرین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin režim mí-girin (indicative plural present progressive second-person)
دارن رژیم میگیرن (indicative plural present progressive third-person)
dấran režim mí-giran (indicative plural present progressive third-person)
رژیم گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
režim gereftám (first-person indicative perfect present singular)
رژیم گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
režim gereftí (indicative perfect present second-person singular)
رژیم گرفته (indicative perfect present singular third-person)
režim gerefté (indicative perfect present singular third-person)
رژیم گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
režim gereftím (first-person indicative perfect plural present)
رژیم گرفتهاین (indicative perfect plural present second-person)
režim gereftín (indicative perfect plural present second-person)
رژیم گرفتهان (indicative perfect plural present third-person)
režim gereftán (indicative perfect plural present third-person)
رژیم گرفتم (first-person indicative past singular)
režim geréftam (first-person indicative past singular)
رژیم گرفتی (indicative past second-person singular)
režim geréfti (indicative past second-person singular)
رژیم گرفت (indicative past singular third-person)
režim geréft (indicative past singular third-person)
رژیم گرفتیم (first-person indicative past plural)
režim geréftim (first-person indicative past plural)
رژیم گرفتین (indicative past plural second-person)
režim geréftin (indicative past plural second-person)
رژیم گرفتن (indicative past plural third-person)
režim geréftan (indicative past plural third-person)
رژیم میگرفتم (first-person indicative past singular)
režim mí-greftam (first-person indicative past singular)
رژیم میگرفتی (indicative past second-person singular)
režim mí-grefti (indicative past second-person singular)
رژیم میگرفت (indicative past singular third-person)
režim mí-greft (indicative past singular third-person)
رژیم میگرفتیم (first-person indicative past plural)
režim mí-greftim (first-person indicative past plural)
رژیم میگرفتین (indicative past plural second-person)
režim mí-greftin (indicative past plural second-person)
رژیم میگرفتن (indicative past plural third-person)
režim mí-greftan (indicative past plural third-person)
داشتم رژیم میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam režim mí-greftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی رژیم میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti režim mí-grefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت رژیم میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dấšt režim mí-greft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم رژیم میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim režim mí-greftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین رژیم میگرفتین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin režim mí-greftin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن رژیم میگرفتن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan režim mí-greftan (indicative past plural progressive third-person)
رژیم گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
režim gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
رژیم گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
režim gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
رژیم گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
režim gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
رژیم گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
režim gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
رژیم گرفته بودین (indicative pluperfect plural second-person)
režim gerefté búdin (indicative pluperfect plural second-person)
رژیم گرفته بودن (indicative pluperfect plural third-person)
režim gerefté búdan (indicative pluperfect plural third-person)
رژیم بگیرم (first-person present singular subjunctive)
režim bégiram (first-person present singular subjunctive)
رژیم بگیری (present second-person singular subjunctive)
režim bégiri (present second-person singular subjunctive)
رژیم بگیره (present singular subjunctive third-person)
režim bégire (present singular subjunctive third-person)
رژیم بگیریم (first-person plural present subjunctive)
režim bégirim (first-person plural present subjunctive)
رژیم بگیرین (plural present second-person subjunctive)
režim bégirin (plural present second-person subjunctive)
رژیم بگیرن (plural present subjunctive third-person)
režim bégiran (plural present subjunctive third-person)
رژیم گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
režim gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
رژیم گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
režim gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
رژیم گرفته باشه (past singular subjunctive third-person)
režim gerefté bấše (past singular subjunctive third-person)
رژیم گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
režim gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
رژیم گرفته باشین (past plural second-person subjunctive)
režim gerefté bấšin (past plural second-person subjunctive)
رژیم گرفته باشن (past plural subjunctive third-person)
režim gerefté bấšan (past plural subjunctive third-person)
رژیم بگیر (imperative second-person singular)
režim bégir (imperative second-person singular)
رژیم بگیرین (imperative plural second-person)
režim bégirin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">رژیم گرفتن</i> (režim gereftán) (literary Iranian Persian)

رژیم میگرفتیم

رژیم میگرفتم

رژیم میگرفتید

رژیم میگرفتی

رژیم میگرفتند

رژیم میگیریم

رژیم میگیرید

رژیم میگیرند

داشتیم رژیم میگرفتیم

داشتم رژیم میگرفتم

داشتید رژیم میگرفتید

داشتی رژیم میگرفتی

داشتند رژیم میگرفتند

داشت رژیم میگرفت

داریم رژیم میگیریم

دارم رژیم میگیرم

دارید رژیم میگیرید

داری رژیم میگیری

دارند رژیم میگیرند

دارد رژیم میگیرد

رژیم گرفتهایم

رژیم گرفتهام

رژیم گرفتهاید

رژیم گرفتهای

رژیم گرفتهاند

رژیم گرفته است

رژیم گرفته بودیم

رژیم گرفته بودم

رژیم گرفته بودید

رژیم گرفته بودی

رژیم گرفته بودند

رژیم گرفته بود

رژیم خواهیم گرفت

رژیم خواهم گرفت

رژیم خواهید گرفت

رژیم خواهی گرفت

رژیم خواهند گرفت

رژیم خواهد گرفت

رژیم گرفته باشیم

رژیم گرفته باشم

رژیم گرفته باشید

رژیم گرفته باشی

رژیم گرفته باشند

رژیم گرفته باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">رژیم گرفتن</i> (režim gereftán) (colloquial Tehrani)

رژیم میگرفتیم

رژیم میگرفتم

رژیم میگرفتین

رژیم میگرفتی

رژیم میگرفتن

رژیم میگیریم

رژیم میگیرین

داشتیم رژیم میگرفتیم

داشتم رژیم میگرفتم

داشتین رژیم میگرفتین

داشتی رژیم میگرفتی

داشتن رژیم میگرفتن

داشت رژیم میگرفت

داریم رژیم میگیریم

دارم رژیم میگیرم

دارین رژیم میگیرین

داری رژیم میگیری

دارن رژیم میگیرن

داره رژیم میگیره

رژیم گرفتهایم

رژیم گرفتهام

رژیم گرفتهاین

رژیم گرفتهای

رژیم گرفتهان

رژیم گرفته بودیم

رژیم گرفته بودم

رژیم گرفته بودین

رژیم گرفته بودی

رژیم گرفته بودن

رژیم گرفته بود

رژیم گرفته باشیم

رژیم گرفته باشم

رژیم گرفته باشین

رژیم گرفته باشی

رژیم گرفته باشن

رژیم گرفته باشه


تصمیم گرفتن

tasmim gereftan (romanization)
تصمیم گرفتن (infinitive)
tasmim gereftán (infinitive)
تصمیم گیر (present stem)
tasmim gir (present stem)
تصمیم گرفت (past stem)
tasmim gereft (past stem)
تصمیم گیرنده (participle present)
tasmim girandé (participle present)
تصمیم گرفته (participle past)
tasmim gerefté (participle past)
تصمیم گیرم (aorist first-person indicative singular)
tasmim gíram (aorist first-person indicative singular)
تصمیم گیری (aorist indicative second-person singular)
tasmim gíri (aorist indicative second-person singular)
تصمیم گیرد (aorist indicative singular third-person)
tasmim gírad (aorist indicative singular third-person)
تصمیم گیریم (aorist first-person indicative plural)
tasmim gírim (aorist first-person indicative plural)
تصمیم گیرید (aorist indicative plural second-person)
tasmim gírid (aorist indicative plural second-person)
تصمیم گیرند (aorist indicative plural third-person)
tasmim gírand (aorist indicative plural third-person)
تصمیم میگیرم (first-person indicative present singular)
tasmim mí-giram (first-person indicative present singular)
تصمیم میگیری (indicative present second-person singular)
tasmim mí-giri (indicative present second-person singular)
تصمیم میگیرد (indicative present singular third-person)
tasmim mí-girad (indicative present singular third-person)
تصمیم میگیریم (first-person indicative plural present)
tasmim mí-girim (first-person indicative plural present)
تصمیم میگیرید (indicative plural present second-person)
tasmim mí-girid (indicative plural present second-person)
تصمیم میگیرند (indicative plural present third-person)
tasmim mí-girand (indicative plural present third-person)
دارم تصمیم میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram tasmim mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری تصمیم میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri tasmim mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
دارد تصمیم میگیرد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad tasmim mí-girad (indicative present progressive singular third-person)
داریم تصمیم میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim tasmim mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارید تصمیم میگیرید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid tasmim mí-girid (indicative plural present progressive second-person)
دارند تصمیم میگیرند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand tasmim mí-girand (indicative plural present progressive third-person)
تصمیم گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
tasmim gerefté-am (first-person indicative perfect present singular)
تصمیم گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
tasmim gerefté-i (indicative perfect present second-person singular)
تصمیم گرفته است (indicative perfect present singular third-person)
tasmim gerefté ast (indicative perfect present singular third-person)
تصمیم گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
tasmim gerefté-im (first-person indicative perfect plural present)
تصمیم گرفتهاید (indicative perfect plural present second-person)
tasmim gerefté-id (indicative perfect plural present second-person)
تصمیم گرفتهاند (indicative perfect plural present third-person)
tasmim gerefté-and (indicative perfect plural present third-person)
تصمیم گرفتم (first-person indicative past singular)
tasmim geréftam (first-person indicative past singular)
تصمیم گرفتی (indicative past second-person singular)
tasmim geréfti (indicative past second-person singular)
تصمیم گرفت (indicative past singular third-person)
tasmim gereft (indicative past singular third-person)
تصمیم گرفتیم (first-person indicative past plural)
tasmim geréftim (first-person indicative past plural)
تصمیم گرفتید (indicative past plural second-person)
tasmim geréftid (indicative past plural second-person)
تصمیم گرفتند (indicative past plural third-person)
tasmim geréftand (indicative past plural third-person)
تصمیم میگرفتم (first-person indicative past singular)
tasmim mí-gereftam (first-person indicative past singular)
تصمیم میگرفتی (indicative past second-person singular)
tasmim mí-gerefti (indicative past second-person singular)
تصمیم میگرفت (indicative past singular third-person)
tasmim mí-gereft (indicative past singular third-person)
تصمیم میگرفتیم (first-person indicative past plural)
tasmim mí-gereftim (first-person indicative past plural)
تصمیم میگرفتید (indicative past plural second-person)
tasmim mí-gereftid (indicative past plural second-person)
تصمیم میگرفتند (indicative past plural third-person)
tasmim mí-gereftand (indicative past plural third-person)
داشتم تصمیم میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam tasmim mí-gereftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی تصمیم میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti tasmim mí-gerefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت تصمیم میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dâšt tasmim mí-gereft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم تصمیم میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim tasmim mí-gereftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید تصمیم میگرفتید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid tasmim mí-gereftid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند تصمیم میگرفتند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand tasmim mí-gereftand (indicative past plural progressive third-person)
تصمیم گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
tasmim gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
تصمیم گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
tasmim gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
تصمیم گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
tasmim gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
تصمیم گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
tasmim gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
تصمیم گرفته بودید (indicative pluperfect plural second-person)
tasmim gerefté búdid (indicative pluperfect plural second-person)
تصمیم گرفته بودند (indicative pluperfect plural third-person)
tasmim gerefté búdand (indicative pluperfect plural third-person)
تصمیم خواهم گرفت (first-person future indicative singular)
tasmim xâhám gereft (first-person future indicative singular)
تصمیم خواهی گرفت (future indicative second-person singular)
tasmim xâhí gereft (future indicative second-person singular)
تصمیم خواهد گرفت (future indicative singular third-person)
tasmim xâhád gereft (future indicative singular third-person)
تصمیم خواهیم گرفت (first-person future indicative plural)
tasmim xâhím gereft (first-person future indicative plural)
تصمیم خواهید گرفت (future indicative plural second-person)
tasmim xâhíd gereft (future indicative plural second-person)
تصمیم خواهند گرفت (future indicative plural third-person)
tasmim xâhánd gereft (future indicative plural third-person)
تصمیم بگیرم (first-person present singular subjunctive)
tasmim bégiram (first-person present singular subjunctive)
تصمیم بگیری (present second-person singular subjunctive)
tasmim bégiri (present second-person singular subjunctive)
تصمیم بگیرد (present singular subjunctive third-person)
tasmim bégirad (present singular subjunctive third-person)
تصمیم بگیریم (first-person plural present subjunctive)
tasmim bégirim (first-person plural present subjunctive)
تصمیم بگیرید (plural present second-person subjunctive)
tasmim bégirid (plural present second-person subjunctive)
تصمیم بگیرند (plural present subjunctive third-person)
tasmim bégirand (plural present subjunctive third-person)
تصمیم گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
tasmim gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
تصمیم گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
tasmim gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
تصمیم گرفته باشد (past singular subjunctive third-person)
tasmim gerefté bấšad (past singular subjunctive third-person)
تصمیم گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
tasmim gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
تصمیم گرفته باشید (past plural second-person subjunctive)
tasmim gerefté bấšid (past plural second-person subjunctive)
تصمیم گرفته باشند (past plural subjunctive third-person)
tasmim gerefté bấšand (past plural subjunctive third-person)
تصمیم بگیر (imperative second-person singular)
tasmim bégir (imperative second-person singular)
تصمیم بگیرید (imperative plural second-person)
tasmim bégirid (imperative plural second-person)
تصمیم گرفتن (infinitive)
tasmim gereftán (infinitive)
تصمیم گیر (present stem)
tasmim gir (present stem)
تصمیم گرفت (past stem)
tasmim gereft (past stem)
تصمیم گیرنده (participle present)
tasmim girandé (participle present)
تصمیم گرفته (participle past)
tasmim gerefté (participle past)
تصمیم گیرم (aorist first-person indicative singular)
tasmim gíram (aorist first-person indicative singular)
تصمیم گیری (aorist indicative second-person singular)
tasmim gíri (aorist indicative second-person singular)
تصمیم گیره (aorist indicative singular third-person)
tasmim gíre (aorist indicative singular third-person)
تصمیم گیریم (aorist first-person indicative plural)
tasmim gírim (aorist first-person indicative plural)
تصمیم گیرین (aorist indicative plural second-person)
tasmim gírin (aorist indicative plural second-person)
تصمیم گیرن (aorist indicative plural third-person)
tasmim gíran (aorist indicative plural third-person)
تصمیم میگیرم (first-person indicative present singular)
tasmim mí-giram (first-person indicative present singular)
تصمیم میگیری (indicative present second-person singular)
tasmim mí-giri (indicative present second-person singular)
تصمیم میگیره (indicative present singular third-person)
tasmim mí-gire (indicative present singular third-person)
تصمیم میگیریم (first-person indicative plural present)
tasmim mí-girim (first-person indicative plural present)
تصمیم میگیرین (indicative plural present second-person)
tasmim mí-girin (indicative plural present second-person)
تصمیم میگیرن (indicative plural present third-person)
tasmim mí-giran (indicative plural present third-person)
دارم تصمیم میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram tasmim mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری تصمیم میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri tasmim mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
داره تصمیم میگیره (indicative present progressive singular third-person)
dấre tasmim mí-gire (indicative present progressive singular third-person)
داریم تصمیم میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim tasmim mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارین تصمیم میگیرین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin tasmim mí-girin (indicative plural present progressive second-person)
دارن تصمیم میگیرن (indicative plural present progressive third-person)
dấran tasmim mí-giran (indicative plural present progressive third-person)
تصمیم گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
tasmim gereftám (first-person indicative perfect present singular)
تصمیم گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
tasmim gereftí (indicative perfect present second-person singular)
تصمیم گرفته (indicative perfect present singular third-person)
tasmim gerefté (indicative perfect present singular third-person)
تصمیم گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
tasmim gereftím (first-person indicative perfect plural present)
تصمیم گرفتهاین (indicative perfect plural present second-person)
tasmim gereftín (indicative perfect plural present second-person)
تصمیم گرفتهان (indicative perfect plural present third-person)
tasmim gereftán (indicative perfect plural present third-person)
تصمیم گرفتم (first-person indicative past singular)
tasmim geréftam (first-person indicative past singular)
تصمیم گرفتی (indicative past second-person singular)
tasmim geréfti (indicative past second-person singular)
تصمیم گرفت (indicative past singular third-person)
tasmim geréft (indicative past singular third-person)
تصمیم گرفتیم (first-person indicative past plural)
tasmim geréftim (first-person indicative past plural)
تصمیم گرفتین (indicative past plural second-person)
tasmim geréftin (indicative past plural second-person)
تصمیم گرفتن (indicative past plural third-person)
tasmim geréftan (indicative past plural third-person)
تصمیم میگرفتم (first-person indicative past singular)
tasmim mí-greftam (first-person indicative past singular)
تصمیم میگرفتی (indicative past second-person singular)
tasmim mí-grefti (indicative past second-person singular)
تصمیم میگرفت (indicative past singular third-person)
tasmim mí-greft (indicative past singular third-person)
تصمیم میگرفتیم (first-person indicative past plural)
tasmim mí-greftim (first-person indicative past plural)
تصمیم میگرفتین (indicative past plural second-person)
tasmim mí-greftin (indicative past plural second-person)
تصمیم میگرفتن (indicative past plural third-person)
tasmim mí-greftan (indicative past plural third-person)
داشتم تصمیم میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam tasmim mí-greftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی تصمیم میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti tasmim mí-grefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت تصمیم میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dấšt tasmim mí-greft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم تصمیم میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim tasmim mí-greftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین تصمیم میگرفتین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin tasmim mí-greftin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن تصمیم میگرفتن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan tasmim mí-greftan (indicative past plural progressive third-person)
تصمیم گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
tasmim gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
تصمیم گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
tasmim gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
تصمیم گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
tasmim gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
تصمیم گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
tasmim gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
تصمیم گرفته بودین (indicative pluperfect plural second-person)
tasmim gerefté búdin (indicative pluperfect plural second-person)
تصمیم گرفته بودن (indicative pluperfect plural third-person)
tasmim gerefté búdan (indicative pluperfect plural third-person)
تصمیم بگیرم (first-person present singular subjunctive)
tasmim bégiram (first-person present singular subjunctive)
تصمیم بگیری (present second-person singular subjunctive)
tasmim bégiri (present second-person singular subjunctive)
تصمیم بگیره (present singular subjunctive third-person)
tasmim bégire (present singular subjunctive third-person)
تصمیم بگیریم (first-person plural present subjunctive)
tasmim bégirim (first-person plural present subjunctive)
تصمیم بگیرین (plural present second-person subjunctive)
tasmim bégirin (plural present second-person subjunctive)
تصمیم بگیرن (plural present subjunctive third-person)
tasmim bégiran (plural present subjunctive third-person)
تصمیم گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
tasmim gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
تصمیم گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
tasmim gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
تصمیم گرفته باشه (past singular subjunctive third-person)
tasmim gerefté bấše (past singular subjunctive third-person)
تصمیم گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
tasmim gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
تصمیم گرفته باشین (past plural second-person subjunctive)
tasmim gerefté bấšin (past plural second-person subjunctive)
تصمیم گرفته باشن (past plural subjunctive third-person)
tasmim gerefté bấšan (past plural subjunctive third-person)
تصمیم بگیر (imperative second-person singular)
tasmim bégir (imperative second-person singular)
تصمیم بگیرین (imperative plural second-person)
tasmim bégirin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">تصمیم گرفتن</i> (tasmim gereftán) (literary Iranian Persian)

تصمیم گیرنده

تصمیم گرفتیم

تصمیم گرفتید

تصمیم گرفتند

تصمیم میگرفتیم

تصمیم میگرفتم

تصمیم میگرفتید

تصمیم میگرفتی

تصمیم میگرفتند

تصمیم میگرفت

تصمیم میگیریم

تصمیم میگیرم

تصمیم میگیرید

تصمیم میگیری

تصمیم میگیرند

تصمیم میگیرد

داشتیم تصمیم میگرفتیم

داشتم تصمیم میگرفتم

داشتید تصمیم میگرفتید

داشتی تصمیم میگرفتی

داشتند تصمیم میگرفتند

داشت تصمیم میگرفت

داریم تصمیم میگیریم

دارم تصمیم میگیرم

دارید تصمیم میگیرید

داری تصمیم میگیری

دارند تصمیم میگیرند

دارد تصمیم میگیرد

تصمیم گرفتهایم

تصمیم گرفتهام

تصمیم گرفتهاید

تصمیم گرفتهای

تصمیم گرفتهاند

تصمیم گرفته است

تصمیم گرفته بودیم

تصمیم گرفته بودم

تصمیم گرفته بودید

تصمیم گرفته بودی

تصمیم گرفته بودند

تصمیم گرفته بود

تصمیم خواهیم گرفت

تصمیم خواهم گرفت

تصمیم خواهید گرفت

تصمیم خواهی گرفت

تصمیم خواهند گرفت

تصمیم خواهد گرفت

تصمیم گرفته باشیم

تصمیم گرفته باشم

تصمیم گرفته باشید

تصمیم گرفته باشی

تصمیم گرفته باشند

تصمیم گرفته باشد

تصمیم بگیریم

تصمیم بگیرید

تصمیم بگیرند

تصمیم بگیرید

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">تصمیم گرفتن</i> (tasmim gereftán) (colloquial Tehrani)

تصمیم گیرنده

تصمیم گرفتیم

تصمیم گرفتین

تصمیم میگرفتیم

تصمیم میگرفتم

تصمیم میگرفتین

تصمیم میگرفتی

تصمیم میگرفتن

تصمیم میگرفت

تصمیم میگیریم

تصمیم میگیرم

تصمیم میگیرین

تصمیم میگیری

تصمیم میگیرن

تصمیم میگیره

داشتیم تصمیم میگرفتیم

داشتم تصمیم میگرفتم

داشتین تصمیم میگرفتین

داشتی تصمیم میگرفتی

داشتن تصمیم میگرفتن

داشت تصمیم میگرفت

داریم تصمیم میگیریم

دارم تصمیم میگیرم

دارین تصمیم میگیرین

داری تصمیم میگیری

دارن تصمیم میگیرن

داره تصمیم میگیره

تصمیم گرفتهایم

تصمیم گرفتهام

تصمیم گرفتهاین

تصمیم گرفتهای

تصمیم گرفتهان

تصمیم گرفته بودیم

تصمیم گرفته بودم

تصمیم گرفته بودین

تصمیم گرفته بودی

تصمیم گرفته بودن

تصمیم گرفته بود

تصمیم گرفته باشیم

تصمیم گرفته باشم

تصمیم گرفته باشین

تصمیم گرفته باشی

تصمیم گرفته باشن

تصمیم گرفته باشه

تصمیم بگیریم

تصمیم بگیرین

تصمیم بگیرین


دوش گرفتن

head

دوش گرفتن • (duš gereftan) (present stem دوش گیر (duš gir))

duš gereftan (romanization)
دوش گیر (present stem)
دوش گرفتن (infinitive)
duš gereftán (infinitive)
دوش گیر (present stem)
duš gir (present stem)
دوش گرفت (past stem)
duš gereft (past stem)
دوش گیرنده (participle present)
duš girandé (participle present)
دوش گرفته (participle past)
duš gerefté (participle past)
دوش گیرم (aorist first-person indicative singular)
duš gíram (aorist first-person indicative singular)
دوش گیری (aorist indicative second-person singular)
duš gíri (aorist indicative second-person singular)
دوش گیرد (aorist indicative singular third-person)
duš gírad (aorist indicative singular third-person)
دوش گیریم (aorist first-person indicative plural)
duš gírim (aorist first-person indicative plural)
دوش گیرید (aorist indicative plural second-person)
duš gírid (aorist indicative plural second-person)
دوش گیرند (aorist indicative plural third-person)
duš gírand (aorist indicative plural third-person)
دوش میگیرم (first-person indicative present singular)
duš mí-giram (first-person indicative present singular)
دوش میگیری (indicative present second-person singular)
duš mí-giri (indicative present second-person singular)
دوش میگیرد (indicative present singular third-person)
duš mí-girad (indicative present singular third-person)
دوش میگیریم (first-person indicative plural present)
duš mí-girim (first-person indicative plural present)
دوش میگیرید (indicative plural present second-person)
duš mí-girid (indicative plural present second-person)
دوش میگیرند (indicative plural present third-person)
duš mí-girand (indicative plural present third-person)
دارم دوش میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram duš mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری دوش میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri duš mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
دارد دوش میگیرد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad duš mí-girad (indicative present progressive singular third-person)
داریم دوش میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim duš mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارید دوش میگیرید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid duš mí-girid (indicative plural present progressive second-person)
دارند دوش میگیرند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand duš mí-girand (indicative plural present progressive third-person)
دوش گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
duš gerefté-am (first-person indicative perfect present singular)
دوش گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
duš gerefté-i (indicative perfect present second-person singular)
دوش گرفته است (indicative perfect present singular third-person)
duš gerefté ast (indicative perfect present singular third-person)
دوش گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
duš gerefté-im (first-person indicative perfect plural present)
دوش گرفتهاید (indicative perfect plural present second-person)
duš gerefté-id (indicative perfect plural present second-person)
دوش گرفتهاند (indicative perfect plural present third-person)
duš gerefté-and (indicative perfect plural present third-person)
دوش گرفتم (first-person indicative past singular)
duš geréftam (first-person indicative past singular)
دوش گرفتی (indicative past second-person singular)
duš geréfti (indicative past second-person singular)
دوش گرفت (indicative past singular third-person)
duš gereft (indicative past singular third-person)
دوش گرفتیم (first-person indicative past plural)
duš geréftim (first-person indicative past plural)
دوش گرفتید (indicative past plural second-person)
duš geréftid (indicative past plural second-person)
دوش گرفتند (indicative past plural third-person)
duš geréftand (indicative past plural third-person)
دوش میگرفتم (first-person indicative past singular)
duš mí-gereftam (first-person indicative past singular)
دوش میگرفتی (indicative past second-person singular)
duš mí-gerefti (indicative past second-person singular)
دوش میگرفت (indicative past singular third-person)
duš mí-gereft (indicative past singular third-person)
دوش میگرفتیم (first-person indicative past plural)
duš mí-gereftim (first-person indicative past plural)
دوش میگرفتید (indicative past plural second-person)
duš mí-gereftid (indicative past plural second-person)
دوش میگرفتند (indicative past plural third-person)
duš mí-gereftand (indicative past plural third-person)
داشتم دوش میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam duš mí-gereftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی دوش میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti duš mí-gerefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت دوش میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dâšt duš mí-gereft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم دوش میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim duš mí-gereftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید دوش میگرفتید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid duš mí-gereftid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند دوش میگرفتند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand duš mí-gereftand (indicative past plural progressive third-person)
دوش گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
duš gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
دوش گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
duš gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
دوش گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
duš gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
دوش گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
duš gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
دوش گرفته بودید (indicative pluperfect plural second-person)
duš gerefté búdid (indicative pluperfect plural second-person)
دوش گرفته بودند (indicative pluperfect plural third-person)
duš gerefté búdand (indicative pluperfect plural third-person)
دوش خواهم گرفت (first-person future indicative singular)
duš xâhám gereft (first-person future indicative singular)
دوش خواهی گرفت (future indicative second-person singular)
duš xâhí gereft (future indicative second-person singular)
دوش خواهد گرفت (future indicative singular third-person)
duš xâhád gereft (future indicative singular third-person)
دوش خواهیم گرفت (first-person future indicative plural)
duš xâhím gereft (first-person future indicative plural)
دوش خواهید گرفت (future indicative plural second-person)
duš xâhíd gereft (future indicative plural second-person)
دوش خواهند گرفت (future indicative plural third-person)
duš xâhánd gereft (future indicative plural third-person)
دوش بگیرم (first-person present singular subjunctive)
duš bégiram (first-person present singular subjunctive)
دوش بگیری (present second-person singular subjunctive)
duš bégiri (present second-person singular subjunctive)
دوش بگیرد (present singular subjunctive third-person)
duš bégirad (present singular subjunctive third-person)
دوش بگیریم (first-person plural present subjunctive)
duš bégirim (first-person plural present subjunctive)
دوش بگیرید (plural present second-person subjunctive)
duš bégirid (plural present second-person subjunctive)
دوش بگیرند (plural present subjunctive third-person)
duš bégirand (plural present subjunctive third-person)
دوش گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
duš gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
دوش گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
duš gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
دوش گرفته باشد (past singular subjunctive third-person)
duš gerefté bấšad (past singular subjunctive third-person)
دوش گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
duš gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
دوش گرفته باشید (past plural second-person subjunctive)
duš gerefté bấšid (past plural second-person subjunctive)
دوش گرفته باشند (past plural subjunctive third-person)
duš gerefté bấšand (past plural subjunctive third-person)
دوش بگیر (imperative second-person singular)
duš bégir (imperative second-person singular)
دوش بگیرید (imperative plural second-person)
duš bégirid (imperative plural second-person)
دوش گرفتن (infinitive)
duš gereftán (infinitive)
دوش گیر (present stem)
duš gir (present stem)
دوش گرفت (past stem)
duš gereft (past stem)
دوش گیرنده (participle present)
duš girandé (participle present)
دوش گرفته (participle past)
duš gerefté (participle past)
دوش گیرم (aorist first-person indicative singular)
duš gíram (aorist first-person indicative singular)
دوش گیری (aorist indicative second-person singular)
duš gíri (aorist indicative second-person singular)
دوش گیره (aorist indicative singular third-person)
duš gíre (aorist indicative singular third-person)
دوش گیریم (aorist first-person indicative plural)
duš gírim (aorist first-person indicative plural)
دوش گیرین (aorist indicative plural second-person)
duš gírin (aorist indicative plural second-person)
دوش گیرن (aorist indicative plural third-person)
duš gíran (aorist indicative plural third-person)
دوش میگیرم (first-person indicative present singular)
duš mí-giram (first-person indicative present singular)
دوش میگیری (indicative present second-person singular)
duš mí-giri (indicative present second-person singular)
دوش میگیره (indicative present singular third-person)
duš mí-gire (indicative present singular third-person)
دوش میگیریم (first-person indicative plural present)
duš mí-girim (first-person indicative plural present)
دوش میگیرین (indicative plural present second-person)
duš mí-girin (indicative plural present second-person)
دوش میگیرن (indicative plural present third-person)
duš mí-giran (indicative plural present third-person)
دارم دوش میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram duš mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری دوش میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri duš mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
داره دوش میگیره (indicative present progressive singular third-person)
dấre duš mí-gire (indicative present progressive singular third-person)
داریم دوش میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim duš mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارین دوش میگیرین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin duš mí-girin (indicative plural present progressive second-person)
دارن دوش میگیرن (indicative plural present progressive third-person)
dấran duš mí-giran (indicative plural present progressive third-person)
دوش گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
duš gereftám (first-person indicative perfect present singular)
دوش گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
duš gereftí (indicative perfect present second-person singular)
دوش گرفته (indicative perfect present singular third-person)
duš gerefté (indicative perfect present singular third-person)
دوش گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
duš gereftím (first-person indicative perfect plural present)
دوش گرفتهاین (indicative perfect plural present second-person)
duš gereftín (indicative perfect plural present second-person)
دوش گرفتهان (indicative perfect plural present third-person)
duš gereftán (indicative perfect plural present third-person)
دوش گرفتم (first-person indicative past singular)
duš geréftam (first-person indicative past singular)
دوش گرفتی (indicative past second-person singular)
duš geréfti (indicative past second-person singular)
دوش گرفت (indicative past singular third-person)
duš geréft (indicative past singular third-person)
دوش گرفتیم (first-person indicative past plural)
duš geréftim (first-person indicative past plural)
دوش گرفتین (indicative past plural second-person)
duš geréftin (indicative past plural second-person)
دوش گرفتن (indicative past plural third-person)
duš geréftan (indicative past plural third-person)
دوش میگرفتم (first-person indicative past singular)
duš mí-greftam (first-person indicative past singular)
دوش میگرفتی (indicative past second-person singular)
duš mí-grefti (indicative past second-person singular)
دوش میگرفت (indicative past singular third-person)
duš mí-greft (indicative past singular third-person)
دوش میگرفتیم (first-person indicative past plural)
duš mí-greftim (first-person indicative past plural)
دوش میگرفتین (indicative past plural second-person)
duš mí-greftin (indicative past plural second-person)
دوش میگرفتن (indicative past plural third-person)
duš mí-greftan (indicative past plural third-person)
داشتم دوش میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam duš mí-greftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی دوش میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti duš mí-grefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت دوش میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dấšt duš mí-greft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم دوش میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim duš mí-greftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین دوش میگرفتین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin duš mí-greftin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن دوش میگرفتن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan duš mí-greftan (indicative past plural progressive third-person)
دوش گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
duš gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
دوش گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
duš gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
دوش گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
duš gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
دوش گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
duš gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
دوش گرفته بودین (indicative pluperfect plural second-person)
duš gerefté búdin (indicative pluperfect plural second-person)
دوش گرفته بودن (indicative pluperfect plural third-person)
duš gerefté búdan (indicative pluperfect plural third-person)
دوش بگیرم (first-person present singular subjunctive)
duš bégiram (first-person present singular subjunctive)
دوش بگیری (present second-person singular subjunctive)
duš bégiri (present second-person singular subjunctive)
دوش بگیره (present singular subjunctive third-person)
duš bégire (present singular subjunctive third-person)
دوش بگیریم (first-person plural present subjunctive)
duš bégirim (first-person plural present subjunctive)
دوش بگیرین (plural present second-person subjunctive)
duš bégirin (plural present second-person subjunctive)
دوش بگیرن (plural present subjunctive third-person)
duš bégiran (plural present subjunctive third-person)
دوش گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
duš gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
دوش گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
duš gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
دوش گرفته باشه (past singular subjunctive third-person)
duš gerefté bấše (past singular subjunctive third-person)
دوش گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
duš gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
دوش گرفته باشین (past plural second-person subjunctive)
duš gerefté bấšin (past plural second-person subjunctive)
دوش گرفته باشن (past plural subjunctive third-person)
duš gerefté bấšan (past plural subjunctive third-person)
دوش بگیر (imperative second-person singular)
duš bégir (imperative second-person singular)
دوش بگیرین (imperative plural second-person)
duš bégirin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">دوش گرفتن</i> (duš gereftán) (literary Iranian Persian)

دوش میگرفتیم

دوش میگرفتید

دوش میگرفتند

داشتیم دوش میگرفتیم

داشتم دوش میگرفتم

داشتید دوش میگرفتید

داشتی دوش میگرفتی

داشتند دوش میگرفتند

داشت دوش میگرفت

داریم دوش میگیریم

دارم دوش میگیرم

دارید دوش میگیرید

داری دوش میگیری

دارند دوش میگیرند

دارد دوش میگیرد

دوش گرفتهایم

دوش گرفتهاید

دوش گرفتهاند

دوش گرفته است

دوش گرفته بودیم

دوش گرفته بودم

دوش گرفته بودید

دوش گرفته بودی

دوش گرفته بودند

دوش گرفته بود

دوش خواهیم گرفت

دوش خواهم گرفت

دوش خواهید گرفت

دوش خواهی گرفت

دوش خواهند گرفت

دوش خواهد گرفت

دوش گرفته باشیم

دوش گرفته باشم

دوش گرفته باشید

دوش گرفته باشی

دوش گرفته باشند

دوش گرفته باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">دوش گرفتن</i> (duš gereftán) (colloquial Tehrani)

دوش میگرفتیم

دوش میگرفتین

داشتیم دوش میگرفتیم

داشتم دوش میگرفتم

داشتین دوش میگرفتین

داشتی دوش میگرفتی

داشتن دوش میگرفتن

داشت دوش میگرفت

داریم دوش میگیریم

دارم دوش میگیرم

دارین دوش میگیرین

داری دوش میگیری

دارن دوش میگیرن

داره دوش میگیره

دوش گرفتهایم

دوش گرفتهاین

دوش گرفته بودیم

دوش گرفته بودم

دوش گرفته بودین

دوش گرفته بودی

دوش گرفته بودن

دوش گرفته بود

دوش گرفته باشیم

دوش گرفته باشم

دوش گرفته باشین

دوش گرفته باشی

دوش گرفته باشن

دوش گرفته باشه

میخوام دوش بگیرم پیش از سپیده.


انجام

head

انجام • (anjâm)

[ʔän.d͡ʒɑːm]

[ʔän.d͡ʒɑːm]

[ʔän.d͡ʒɑːm]

[ʔän.d͡ʒɔːm]

[ʔæn.d͡ʒɒːm]

From Middle Persian [Term?] (/hanǰām/, “end, completion, outcome”), from Old Persian [script needed] (*hanǰāma-, “end, conclusion”), from Proto-Iranian *ham- + *gam (“to come”), ultimately from Proto-Indo-European *gʷem- (“to go, stand”).

inh

انجامیدن انجامیدن#Persian

present stem form of انجامیدن (anjâmidan)