لغو کردن

lağv kardan (romanization)
لغو کردن (infinitive)
lağv kardán (infinitive)
لغو کن (present stem)
lağv kon (present stem)
لغو کرد (past stem)
lağv kard (past stem)
لغو کننده (participle present)
lağv konandé (participle present)
لغو کرده (participle past)
lağv kardé (participle past)
لغو کنم (aorist first-person indicative singular)
lağv kónam (aorist first-person indicative singular)
لغو کنی (aorist indicative second-person singular)
lağv kóni (aorist indicative second-person singular)
لغو کند (aorist indicative singular third-person)
lağv kónad (aorist indicative singular third-person)
لغو کنیم (aorist first-person indicative plural)
lağv kónim (aorist first-person indicative plural)
لغو کنید (aorist indicative plural second-person)
lağv kónid (aorist indicative plural second-person)
لغو کنند (aorist indicative plural third-person)
lağv kónand (aorist indicative plural third-person)
لغو میکنم (first-person indicative present singular)
lağv mí-konam (first-person indicative present singular)
لغو میکنی (indicative present second-person singular)
lağv mí-koni (indicative present second-person singular)
لغو میکند (indicative present singular third-person)
lağv mí-konad (indicative present singular third-person)
لغو میکنیم (first-person indicative plural present)
lağv mí-konim (first-person indicative plural present)
لغو میکنید (indicative plural present second-person)
lağv mí-konid (indicative plural present second-person)
لغو میکنند (indicative plural present third-person)
lağv mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم لغو میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram lağv mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری لغو میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri lağv mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد لغو میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad lağv mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم لغو میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim lağv mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید لغو میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid lağv mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند لغو میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand lağv mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
لغو کردهام (first-person indicative perfect present singular)
lağv kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
لغو کردهای (indicative perfect present second-person singular)
lağv kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
لغو کرده است (indicative perfect present singular third-person)
lağv kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
لغو کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
lağv kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
لغو کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
lağv kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
لغو کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
lağv kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
لغو کردم (first-person indicative past singular)
lağv kárdam (first-person indicative past singular)
لغو کردی (indicative past second-person singular)
lağv kárdi (indicative past second-person singular)
لغو کرد (indicative past singular third-person)
lağv kard (indicative past singular third-person)
لغو کردیم (first-person indicative past plural)
lağv kárdim (first-person indicative past plural)
لغو کردید (indicative past plural second-person)
lağv kárdid (indicative past plural second-person)
لغو کردند (indicative past plural third-person)
lağv kárdand (indicative past plural third-person)
لغو میکردم (first-person indicative past singular)
lağv mí-kardam (first-person indicative past singular)
لغو میکردی (indicative past second-person singular)
lağv mí-kardi (indicative past second-person singular)
لغو میکرد (indicative past singular third-person)
lağv mí-kard (indicative past singular third-person)
لغو میکردیم (first-person indicative past plural)
lağv mí-kardim (first-person indicative past plural)
لغو میکردید (indicative past plural second-person)
lağv mí-kardid (indicative past plural second-person)
لغو میکردند (indicative past plural third-person)
lağv mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم لغو میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam lağv mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی لغو میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti lağv mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت لغو میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt lağv mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم لغو میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim lağv mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید لغو میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid lağv mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند لغو میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand lağv mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
لغو کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
lağv kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
لغو کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
lağv kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
لغو کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
lağv kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
لغو کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
lağv kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
لغو کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
lağv kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
لغو کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
lağv kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
لغو خواهم کرد (first-person future indicative singular)
lağv xâhám kard (first-person future indicative singular)
لغو خواهی کرد (future indicative second-person singular)
lağv xâhí kard (future indicative second-person singular)
لغو خواهد کرد (future indicative singular third-person)
lağv xâhád kard (future indicative singular third-person)
لغو خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
lağv xâhím kard (first-person future indicative plural)
لغو خواهید کرد (future indicative plural second-person)
lağv xâhíd kard (future indicative plural second-person)
لغو خواهند کرد (future indicative plural third-person)
lağv xâhánd kard (future indicative plural third-person)
لغو کنم (first-person present singular subjunctive)
lağv konam (first-person present singular subjunctive)
لغو کنی (present second-person singular subjunctive)
lağv koni (present second-person singular subjunctive)
لغو کند (present singular subjunctive third-person)
lağv konad (present singular subjunctive third-person)
لغو کنیم (first-person plural present subjunctive)
lağv konim (first-person plural present subjunctive)
لغو کنید (plural present second-person subjunctive)
lağv konid (plural present second-person subjunctive)
لغو کنند (plural present subjunctive third-person)
lağv konand (plural present subjunctive third-person)
لغو کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
lağv kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
لغو کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
lağv kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
لغو کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
lağv kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
لغو کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
lağv kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
لغو کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
lağv kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
لغو کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
lağv kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
لغو کن (imperative second-person singular)
lağv kon (imperative second-person singular)
لغو کنید (imperative plural second-person)
lağv konid (imperative plural second-person)
لغو کردن (infinitive)
lağv kardán (infinitive)
لغو کن (present stem)
lağv kon (present stem)
لغو کرد (past stem)
lağv kard (past stem)
لغو کننده (participle present)
lağv konandé (participle present)
لغو کرده (participle past)
lağv kardé (participle past)
لغو کنم (aorist first-person indicative singular)
lağv kónam (aorist first-person indicative singular)
لغو کنی (aorist indicative second-person singular)
lağv kóni (aorist indicative second-person singular)
لغو کنه (aorist indicative singular third-person)
lağv kóne (aorist indicative singular third-person)
لغو کنیم (aorist first-person indicative plural)
lağv kónim (aorist first-person indicative plural)
لغو کنین (aorist indicative plural second-person)
lağv kónin (aorist indicative plural second-person)
لغو کنن (aorist indicative plural third-person)
lağv kónan (aorist indicative plural third-person)
لغو میکنم (first-person indicative present singular)
lağv mí-konam (first-person indicative present singular)
لغو میکنی (indicative present second-person singular)
lağv mí-koni (indicative present second-person singular)
لغو میکنه (indicative present singular third-person)
lağv mí-kone (indicative present singular third-person)
لغو میکنیم (first-person indicative plural present)
lağv mí-konim (first-person indicative plural present)
لغو میکنین (indicative plural present second-person)
lağv mí-konin (indicative plural present second-person)
لغو میکنن (indicative plural present third-person)
lağv mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم لغو میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram lağv mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری لغو میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri lağv mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره لغو میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre lağv mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم لغو میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim lağv mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین لغو میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin lağv mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن لغو میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran lağv mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
لغو کردهام (first-person indicative perfect present singular)
lağv kardám (first-person indicative perfect present singular)
لغو کردهای (indicative perfect present second-person singular)
lağv kardí (indicative perfect present second-person singular)
لغو کرده (indicative perfect present singular third-person)
lağv kardé (indicative perfect present singular third-person)
لغو کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
lağv kardím (first-person indicative perfect plural present)
لغو کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
lağv kardín (indicative perfect plural present second-person)
لغو کردهان (indicative perfect plural present third-person)
lağv kardán (indicative perfect plural present third-person)
لغو کردم (first-person indicative past singular)
lağv kárdam (first-person indicative past singular)
لغو کردی (indicative past second-person singular)
lağv kárdi (indicative past second-person singular)
لغو کرد (indicative past singular third-person)
lağv kárd (indicative past singular third-person)
لغو کردیم (first-person indicative past plural)
lağv kárdim (first-person indicative past plural)
لغو کردین (indicative past plural second-person)
lağv kárdin (indicative past plural second-person)
لغو کردن (indicative past plural third-person)
lağv kárdan (indicative past plural third-person)
لغو میکردم (first-person indicative past singular)
lağv mí-kardam (first-person indicative past singular)
لغو میکردی (indicative past second-person singular)
lağv mí-kardi (indicative past second-person singular)
لغو میکرد (indicative past singular third-person)
lağv mí-kard (indicative past singular third-person)
لغو میکردیم (first-person indicative past plural)
lağv mí-kardim (first-person indicative past plural)
لغو میکردین (indicative past plural second-person)
lağv mí-kardin (indicative past plural second-person)
لغو میکردن (indicative past plural third-person)
lağv mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم لغو میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam lağv mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی لغو میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti lağv mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت لغو میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt lağv mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم لغو میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim lağv mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین لغو میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin lağv mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن لغو میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan lağv mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
لغو کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
lağv kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
لغو کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
lağv kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
لغو کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
lağv kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
لغو کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
lağv kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
لغو کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
lağv kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
لغو کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
lağv kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
لغو کنم (first-person present singular subjunctive)
lağv konam (first-person present singular subjunctive)
لغو کنی (present second-person singular subjunctive)
lağv koni (present second-person singular subjunctive)
لغو کنه (present singular subjunctive third-person)
lağv kone (present singular subjunctive third-person)
لغو کنیم (first-person plural present subjunctive)
lağv konim (first-person plural present subjunctive)
لغو کنین (plural present second-person subjunctive)
lağv konin (plural present second-person subjunctive)
لغو کنن (plural present subjunctive third-person)
lağv konan (plural present subjunctive third-person)
لغو کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
lağv kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
لغو کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
lağv kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
لغو کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
lağv kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
لغو کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
lağv kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
لغو کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
lağv kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
لغو کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
lağv kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
لغو کن (imperative second-person singular)
lağv kon (imperative second-person singular)
لغو کنین (imperative plural second-person)
lağv konin (imperative plural second-person)
لغو کردن (infinitive)
lağw kardán (infinitive)
لغو کن (present stem)
lağw kun (present stem)
لغو کرد (past stem)
lağw kard (past stem)
لغو کننده (participle present)
lağw kunindá (participle present)
لغو کرده (participle past)
lağw kardá (participle past)
لغو کنم (aorist first-person indicative singular)
lağw kúnam (aorist first-person indicative singular)
لغو کنی (aorist indicative second-person singular)
lağw kúnī (aorist indicative second-person singular)
لغو کند (aorist indicative singular third-person)
lağw kúnad (aorist indicative singular third-person)
لغو کنیم (aorist first-person indicative plural)
lağw kúnēm (aorist first-person indicative plural)
لغو کنید (aorist indicative plural second-person)
lağw kúnēd (aorist indicative plural second-person)
لغو کنند (aorist indicative plural third-person)
lağw kúnand (aorist indicative plural third-person)
لغو میکنم (first-person indicative present singular)
lağw mḗ-kunam (first-person indicative present singular)
لغو میکنی (indicative present second-person singular)
lağw mḗ-kunī (indicative present second-person singular)
لغو میکند (indicative present singular third-person)
lağw mḗ-kunad (indicative present singular third-person)
لغو میکنیم (first-person indicative plural present)
lağw mḗ-kunēm (first-person indicative plural present)
لغو میکنید (indicative plural present second-person)
lağw mḗ-kunēd (indicative plural present second-person)
لغو میکنند (indicative plural present third-person)
lağw mḗ-kunand (indicative plural present third-person)
دارم لغو میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dā́ram lağw mḗ-kunam (first-person indicative present progressive singular)
داری لغو میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dā́rī lağw mḗ-kunī (indicative present progressive second-person singular)
دارد لغو میکند (indicative present progressive singular third-person)
dā́rad lağw mḗ-kunad (indicative present progressive singular third-person)
داریم لغو میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dā́rēm lağw mḗ-kunēm (first-person indicative plural present progressive)
دارید لغو میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dā́rēd lağw mḗ-kunēd (indicative plural present progressive second-person)
دارند لغو میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dā́rand lağw mḗ-kunand (indicative plural present progressive third-person)
لغو کردهام (first-person indicative perfect present singular)
lağw kardá-am (first-person indicative perfect present singular)
لغو کردهای (indicative perfect present second-person singular)
lağw kardá-ī (indicative perfect present second-person singular)
لغو کرده است (indicative perfect present singular third-person)
lağw kardá ast (indicative perfect present singular third-person)
لغو کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
lağw kardá-ēm (first-person indicative perfect plural present)
لغو کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
lağw kardá-ēd (indicative perfect plural present second-person)
لغو کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
lağw kardá-and (indicative perfect plural present third-person)
لغو کردم (first-person indicative past singular)
lağw kárdam (first-person indicative past singular)
لغو کردی (indicative past second-person singular)
lağw kárdī (indicative past second-person singular)
لغو کرد (indicative past singular third-person)
lağw kard (indicative past singular third-person)
لغو کردیم (first-person indicative past plural)
lağw kárdēm (first-person indicative past plural)
لغو کردید (indicative past plural second-person)
lağw kárdēd (indicative past plural second-person)
لغو کردند (indicative past plural third-person)
lağw kárdand (indicative past plural third-person)
لغو میکردم (first-person indicative past singular)
lağw mḗ-kardam (first-person indicative past singular)
لغو میکردی (indicative past second-person singular)
lağw mḗ-kardī (indicative past second-person singular)
لغو میکرد (indicative past singular third-person)
lağw mḗ-kard (indicative past singular third-person)
لغو میکردیم (first-person indicative past plural)
lağw mḗ-kardēm (first-person indicative past plural)
لغو میکردید (indicative past plural second-person)
lağw mḗ-kardēd (indicative past plural second-person)
لغو میکردند (indicative past plural third-person)
lağw mḗ-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم لغو میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dā́štam lağw mḗ-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی لغو میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dā́štī lağw mḗ-kardī (indicative past progressive second-person singular)
داشت لغو میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dā́št lağw mḗ-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم لغو میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dā́štēm lağw mḗ-kardēm (first-person indicative past plural progressive)
داشتید لغو میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dā́štēd lağw mḗ-kardēd (indicative past plural progressive second-person)
داشتند لغو میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dā́štand lağw mḗ-kardand (indicative past plural progressive third-person)
لغو کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
lağw kardá bū́dam (first-person indicative pluperfect singular)
لغو کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
lağw kardá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
لغو کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
lağw kardá būd (indicative pluperfect singular third-person)
لغو کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
lağw kardá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
لغو کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
lağw kardá bū́dēd (indicative pluperfect plural second-person)
لغو کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
lağw kardá bū́dand (indicative pluperfect plural third-person)
لغو خواهم کرد (first-person future indicative singular)
lağw xāhám kard (first-person future indicative singular)
لغو خواهی کرد (future indicative second-person singular)
lağw xāhī́ kard (future indicative second-person singular)
لغو خواهد کرد (future indicative singular third-person)
lağw xāhád kard (future indicative singular third-person)
لغو خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
lağw xāhḗm kard (first-person future indicative plural)
لغو خواهید کرد (future indicative plural second-person)
lağw xāhḗd kard (future indicative plural second-person)
لغو خواهند کرد (future indicative plural third-person)
lağw xāhánd kard (future indicative plural third-person)
لغو کنم (first-person present singular subjunctive)
lağw kunam (first-person present singular subjunctive)
لغو کنی (present second-person singular subjunctive)
lağw kunī (present second-person singular subjunctive)
لغو کند (present singular subjunctive third-person)
lağw kunad (present singular subjunctive third-person)
لغو کنیم (first-person plural present subjunctive)
lağw kunēm (first-person plural present subjunctive)
لغو کنید (plural present second-person subjunctive)
lağw kunēd (plural present second-person subjunctive)
لغو کنند (plural present subjunctive third-person)
lağw kunand (plural present subjunctive third-person)
لغو کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
lağw kardá bā́šam (first-person past singular subjunctive)
لغو کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
lağw kardá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
لغو کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
lağw kardá bā́šad (past singular subjunctive third-person)
لغو کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
lağw kardá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
لغو کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
lağw kardá bā́šēd (past plural second-person subjunctive)
لغو کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
lağw kardá bā́šand (past plural subjunctive third-person)
لغو کن (imperative second-person singular)
lağw kun (imperative second-person singular)
لغو کنید (imperative plural second-person)
lağw kunēd (imperative plural second-person)
لغو کدن (infinitive)
lağw kadán (infinitive)
لغو کو (present stem)
lağw ku (present stem)
لغو کد (past stem)
lağw kad (past stem)
لغو کننده (participle present)
lağw kunindá (participle present)
لغو کده (participle past)
lağw kadá (participle past)
لغو کنم (aorist first-person indicative singular)
lağw kúnum (aorist first-person indicative singular)
لغو کنی (aorist indicative second-person singular)
lağw kúnī (aorist indicative second-person singular)
لغو کنه (aorist indicative singular third-person)
lağw kúna (aorist indicative singular third-person)
لغو کنیم (aorist first-person indicative plural)
lağw kúnēm (aorist first-person indicative plural)
لغو کنین (aorist indicative plural second-person)
lağw kúnēn (aorist indicative plural second-person)
لغو کنن (aorist indicative plural third-person)
lağw kúnan (aorist indicative plural third-person)
لغو میکنم (first-person indicative present singular)
lağw mḗ-kunum (first-person indicative present singular)
لغو میکنی (indicative present second-person singular)
lağw mḗ-kunī (indicative present second-person singular)
لغو میکنه (indicative present singular third-person)
lağw mḗ-kuna (indicative present singular third-person)
لغو میکنیم (first-person indicative plural present)
lağw mḗ-kunēm (first-person indicative plural present)
لغو میکنین (indicative plural present second-person)
lağw mḗ-kunēn (indicative plural present second-person)
لغو میکنن (indicative plural present third-person)
lağw mḗ-kunan (indicative plural present third-person)
دارم لغو میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dā́ram lağw mḗ-kunum (first-person indicative present progressive singular)
داری لغو میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dā́rī lağw mḗ-kunī (indicative present progressive second-person singular)
داره لغو میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dā́ra lağw mḗ-kuna (indicative present progressive singular third-person)
داریم لغو میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dā́rēm lağw mḗ-kunēm (first-person indicative plural present progressive)
دارین لغو میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dā́rēn lağw mḗ-kunēn (indicative plural present progressive second-person)
دارن لغو میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dā́ran lağw mḗ-kunan (indicative plural present progressive third-person)
لغو کدم (first-person indicative perfect present singular)
lağw kadám (first-person indicative perfect present singular)
لغو کدی (indicative perfect present second-person singular)
lağw kadī́ (indicative perfect present second-person singular)
لغو کداست (indicative perfect present singular third-person)
lağw kadást (indicative perfect present singular third-person)
لغو کدیم (first-person indicative perfect plural present)
lağw kadḗm (first-person indicative perfect plural present)
لغو کدین (indicative perfect plural present second-person)
lağw kadḗn (indicative perfect plural present second-person)
لغو کدن (indicative perfect plural present third-person)
lağw kadán (indicative perfect plural present third-person)
لغو کدم (first-person indicative past singular)
lağw kádum (first-person indicative past singular)
لغو کدی (indicative past second-person singular)
lağw kádī (indicative past second-person singular)
لغو کده (indicative past singular third-person)
lağw kad (indicative past singular third-person)
لغو کدیم (first-person indicative past plural)
lağw kádēm (first-person indicative past plural)
لغو کدین (indicative past plural second-person)
lağw kádēn (indicative past plural second-person)
لغو کدن (indicative past plural third-person)
lağw kádan (indicative past plural third-person)
لغو میکدم (first-person indicative past singular)
lağw mḗ-kadum (first-person indicative past singular)
لغو میکدی (indicative past second-person singular)
lağw mḗ-kadī (indicative past second-person singular)
لغو میکده (indicative past singular third-person)
lağw mḗ-kada (indicative past singular third-person)
لغو میکدیم (first-person indicative past plural)
lağw mḗ-kadēm (first-person indicative past plural)
لغو میکدین (indicative past plural second-person)
lağw mḗ-kadēn (indicative past plural second-person)
لغو میکدن (indicative past plural third-person)
lağw mḗ-kadan (indicative past plural third-person)
داشتم لغو میکدم (first-person indicative past progressive singular)
dā́štam lağw mḗ-kadum (first-person indicative past progressive singular)
داشتی لغو میکدی (indicative past progressive second-person singular)
dā́štī lağw mḗ-kadī (indicative past progressive second-person singular)
داشته لغو میکده (indicative past progressive singular third-person)
dā́šta lağw mḗ-kada (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم لغو میکدیم (first-person indicative past plural progressive)
dā́štēm lağw mḗ-kadēm (first-person indicative past plural progressive)
داشتین لغو میکدین (indicative past plural progressive second-person)
dā́štēd lağw mḗ-kadē (indicative past plural progressive second-person)
داشتن لغو میکدن (indicative past plural progressive third-person)
dā́štand lağw mḗ-kadan (indicative past plural progressive third-person)
لغو کده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
lağw kadá bū́dum (first-person indicative pluperfect singular)
لغو کده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
lağw kadá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
لغو کده بوده (indicative pluperfect singular third-person)
lağw kadá būda (indicative pluperfect singular third-person)
لغو کده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
lağw kadá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
لغو کده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
lağw kadá bū́dēn (indicative pluperfect plural second-person)
لغو کده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
lağw kadá bū́dan (indicative pluperfect plural third-person)
لغو خوایم کد (first-person future indicative singular)
lağw xāyyúm kad (first-person future indicative singular)
لغو خوایی کد (future indicative second-person singular)
lağw xāyyī́ kad (future indicative second-person singular)
لغو خوایه کد (future indicative singular third-person)
lağw xāyyá kad (future indicative singular third-person)
لغو خواییم کد (first-person future indicative plural)
lağw xāyyḗm kad (first-person future indicative plural)
لغو خوایین کد (future indicative plural second-person)
lağw xāyyḗn kad (future indicative plural second-person)
لغو خواین کد (future indicative plural third-person)
lağw xāyyán kad (future indicative plural third-person)
لغو کنم (first-person present singular subjunctive)
lağw kunum (first-person present singular subjunctive)
لغو کنی (present second-person singular subjunctive)
lağw kunī (present second-person singular subjunctive)
لغو کنه (present singular subjunctive third-person)
lağw kuna (present singular subjunctive third-person)
لغو کنیم (first-person plural present subjunctive)
lağw kunēm (first-person plural present subjunctive)
لغو کنین (plural present second-person subjunctive)
lağw kunēn (plural present second-person subjunctive)
لغو کنن (plural present subjunctive third-person)
lağw kunan (plural present subjunctive third-person)
لغو کده باشم (first-person past singular subjunctive)
lağw kadá bā́šam (first-person past singular subjunctive)
لغو کده باشی (past second-person singular subjunctive)
lağw kadá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
لغو کده باشه (past singular subjunctive third-person)
lağw kadá bā́ša (past singular subjunctive third-person)
لغو کده باشیم (first-person past plural subjunctive)
lağw kadá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
لغو کده باشین (past plural second-person subjunctive)
lağw kadá bā́šēn (past plural second-person subjunctive)
لغو کده باشن (past plural subjunctive third-person)
lağw kadá bā́šan (past plural subjunctive third-person)
لغو کو (imperative second-person singular)
lağw ku (imperative second-person singular)
لغو کنین (imperative plural second-person)
lağw kunēn (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">لغو کردن</i> (lağv kardán) (literary Iranian Persian)

داشتیم لغو میکردیم

داشتم لغو میکردم

داشتید لغو میکردید

داشتی لغو میکردی

داشتند لغو میکردند

داشت لغو میکرد

داریم لغو میکنیم

دارم لغو میکنم

دارید لغو میکنید

داری لغو میکنی

دارند لغو میکنند

دارد لغو میکند

لغو کرده است

لغو کرده بودیم

لغو کرده بودم

لغو کرده بودید

لغو کرده بودی

لغو کرده بودند

لغو کرده بود

لغو خواهیم کرد

لغو خواهم کرد

لغو خواهید کرد

لغو خواهی کرد

لغو خواهند کرد

لغو خواهد کرد

لغو کرده باشیم

لغو کرده باشم

لغو کرده باشید

لغو کرده باشی

لغو کرده باشند

لغو کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">لغو کردن</i> (lağv kardán) (colloquial Tehrani)

داشتیم لغو میکردیم

داشتم لغو میکردم

داشتین لغو میکردین

داشتی لغو میکردی

داشتن لغو میکردن

داشت لغو میکرد

داریم لغو میکنیم

دارم لغو میکنم

دارین لغو میکنین

داری لغو میکنی

دارن لغو میکنن

داره لغو میکنه

لغو کرده بودیم

لغو کرده بودم

لغو کرده بودین

لغو کرده بودی

لغو کرده بودن

لغو کرده بود

لغو کرده باشیم

لغو کرده باشم

لغو کرده باشین

لغو کرده باشی

لغو کرده باشن

لغو کرده باشه

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">لغو کردن</i> (lağw kardán) (literary Dari Persian)

داشتیم لغو میکردیم

داشتم لغو میکردم

داشتید لغو میکردید

داشتی لغو میکردی

داشتند لغو میکردند

داشت لغو میکرد

داریم لغو میکنیم

دارم لغو میکنم

دارید لغو میکنید

داری لغو میکنی

دارند لغو میکنند

دارد لغو میکند

لغو کرده است

لغو کرده بودیم

لغو کرده بودم

لغو کرده بودید

لغو کرده بودی

لغو کرده بودند

لغو کرده بود

لغو خواهیم کرد

لغو خواهم کرد

لغو خواهید کرد

لغو خواهی کرد

لغو خواهند کرد

لغو خواهد کرد

لغو کرده باشیم

لغو کرده باشم

لغو کرده باشید

لغو کرده باشی

لغو کرده باشند

لغو کرده باشد

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">لغو کدن</i> (lağw kadán) (colloquial Kabuli)

داشتیم لغو میکدیم

داشتم لغو میکدم

داشتین لغو میکدین

داشتی لغو میکدی

داشتن لغو میکدن

داشته لغو میکده

داریم لغو میکنیم

دارم لغو میکنم

دارین لغو میکنین

داری لغو میکنی

دارن لغو میکنن

داره لغو میکنه

لغو کده بودیم

لغو کده بودم

لغو کده بودین

لغو کده بودی

لغو کده بودن

لغو کده بوده

لغو خواییم کد

لغو خوایم کد

لغو خوایین کد

لغو خوایی کد

لغو خواین کد

لغو خوایه کد

لغو کده باشیم

لغو کده باشم

لغو کده باشین

لغو کده باشی

لغو کده باشن

لغو کده باشه

[lǽɢv kʰʲæɹ.d̪æn]

قرارداد را لغو کرد.


طلاق دادن

head

طلاق دادن • (talâq dâdan)

fa-verb

طلاق دادن • (talâq dâdan)

[t̪ʰä.lɑ́ːq d̪ɑː.d̪än]

[t̪ʰä.lɑ́ːq d̪ɑː.d̪än]

[t̪ʰä.lɑ́ːq d̪ɑː.d̪än]

[t̪ʰä.lɔ́ːq d̪ɔː.d̪än]

[t̪ʰæ.lɒ́ːɢ̥ d̪ɒː.d̪æn]


حوصله سر رفتن

From حوصله (howsele, “mood”) + سر رفتن (sar raftan, “to go out”).

af

چی کار کنم حوصلم سر رفته؟ (colloquial Iranian)

(informal, with possessive enclitic) to become bored


خرده گرفتن

xorde gereftan (romanization)
خرده گرفتن (infinitive)
xorde gereftán (infinitive)
خرده گیر (present stem)
xorde gir (present stem)
خرده گرفت (past stem)
xorde gereft (past stem)
خرده گیرنده (participle present)
xorde girandé (participle present)
خرده گرفته (participle past)
xorde gerefté (participle past)
خرده گیرم (aorist first-person indicative singular)
xorde gíram (aorist first-person indicative singular)
خرده گیری (aorist indicative second-person singular)
xorde gíri (aorist indicative second-person singular)
خرده گیرد (aorist indicative singular third-person)
xorde gírad (aorist indicative singular third-person)
خرده گیریم (aorist first-person indicative plural)
xorde gírim (aorist first-person indicative plural)
خرده گیرید (aorist indicative plural second-person)
xorde gírid (aorist indicative plural second-person)
خرده گیرند (aorist indicative plural third-person)
xorde gírand (aorist indicative plural third-person)
خرده میگیرم (first-person indicative present singular)
xorde mí-giram (first-person indicative present singular)
خرده میگیری (indicative present second-person singular)
xorde mí-giri (indicative present second-person singular)
خرده میگیرد (indicative present singular third-person)
xorde mí-girad (indicative present singular third-person)
خرده میگیریم (first-person indicative plural present)
xorde mí-girim (first-person indicative plural present)
خرده میگیرید (indicative plural present second-person)
xorde mí-girid (indicative plural present second-person)
خرده میگیرند (indicative plural present third-person)
xorde mí-girand (indicative plural present third-person)
دارم خرده میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram xorde mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری خرده میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri xorde mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
دارد خرده میگیرد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad xorde mí-girad (indicative present progressive singular third-person)
داریم خرده میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim xorde mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارید خرده میگیرید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid xorde mí-girid (indicative plural present progressive second-person)
دارند خرده میگیرند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand xorde mí-girand (indicative plural present progressive third-person)
خرده گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
xorde gerefté-am (first-person indicative perfect present singular)
خرده گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
xorde gerefté-i (indicative perfect present second-person singular)
خرده گرفته است (indicative perfect present singular third-person)
xorde gerefté ast (indicative perfect present singular third-person)
خرده گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
xorde gerefté-im (first-person indicative perfect plural present)
خرده گرفتهاید (indicative perfect plural present second-person)
xorde gerefté-id (indicative perfect plural present second-person)
خرده گرفتهاند (indicative perfect plural present third-person)
xorde gerefté-and (indicative perfect plural present third-person)
خرده گرفتم (first-person indicative past singular)
xorde geréftam (first-person indicative past singular)
خرده گرفتی (indicative past second-person singular)
xorde geréfti (indicative past second-person singular)
خرده گرفت (indicative past singular third-person)
xorde gereft (indicative past singular third-person)
خرده گرفتیم (first-person indicative past plural)
xorde geréftim (first-person indicative past plural)
خرده گرفتید (indicative past plural second-person)
xorde geréftid (indicative past plural second-person)
خرده گرفتند (indicative past plural third-person)
xorde geréftand (indicative past plural third-person)
خرده میگرفتم (first-person indicative past singular)
xorde mí-gereftam (first-person indicative past singular)
خرده میگرفتی (indicative past second-person singular)
xorde mí-gerefti (indicative past second-person singular)
خرده میگرفت (indicative past singular third-person)
xorde mí-gereft (indicative past singular third-person)
خرده میگرفتیم (first-person indicative past plural)
xorde mí-gereftim (first-person indicative past plural)
خرده میگرفتید (indicative past plural second-person)
xorde mí-gereftid (indicative past plural second-person)
خرده میگرفتند (indicative past plural third-person)
xorde mí-gereftand (indicative past plural third-person)
داشتم خرده میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam xorde mí-gereftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خرده میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti xorde mí-gerefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت خرده میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dâšt xorde mí-gereft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خرده میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim xorde mí-gereftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید خرده میگرفتید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid xorde mí-gereftid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند خرده میگرفتند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand xorde mí-gereftand (indicative past plural progressive third-person)
خرده گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
xorde gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
خرده گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
xorde gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
خرده گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
xorde gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
خرده گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
xorde gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
خرده گرفته بودید (indicative pluperfect plural second-person)
xorde gerefté búdid (indicative pluperfect plural second-person)
خرده گرفته بودند (indicative pluperfect plural third-person)
xorde gerefté búdand (indicative pluperfect plural third-person)
خرده خواهم گرفت (first-person future indicative singular)
xorde xâhám gereft (first-person future indicative singular)
خرده خواهی گرفت (future indicative second-person singular)
xorde xâhí gereft (future indicative second-person singular)
خرده خواهد گرفت (future indicative singular third-person)
xorde xâhád gereft (future indicative singular third-person)
خرده خواهیم گرفت (first-person future indicative plural)
xorde xâhím gereft (first-person future indicative plural)
خرده خواهید گرفت (future indicative plural second-person)
xorde xâhíd gereft (future indicative plural second-person)
خرده خواهند گرفت (future indicative plural third-person)
xorde xâhánd gereft (future indicative plural third-person)
خرده بگیرم (first-person present singular subjunctive)
xorde bégiram (first-person present singular subjunctive)
خرده بگیری (present second-person singular subjunctive)
xorde bégiri (present second-person singular subjunctive)
خرده بگیرد (present singular subjunctive third-person)
xorde bégirad (present singular subjunctive third-person)
خرده بگیریم (first-person plural present subjunctive)
xorde bégirim (first-person plural present subjunctive)
خرده بگیرید (plural present second-person subjunctive)
xorde bégirid (plural present second-person subjunctive)
خرده بگیرند (plural present subjunctive third-person)
xorde bégirand (plural present subjunctive third-person)
خرده گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
xorde gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
خرده گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
xorde gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
خرده گرفته باشد (past singular subjunctive third-person)
xorde gerefté bấšad (past singular subjunctive third-person)
خرده گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
xorde gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
خرده گرفته باشید (past plural second-person subjunctive)
xorde gerefté bấšid (past plural second-person subjunctive)
خرده گرفته باشند (past plural subjunctive third-person)
xorde gerefté bấšand (past plural subjunctive third-person)
خرده بگیر (imperative second-person singular)
xorde bégir (imperative second-person singular)
خرده بگیرید (imperative plural second-person)
xorde bégirid (imperative plural second-person)
خرده گرفتن (infinitive)
xorde gereftán (infinitive)
خرده گیر (present stem)
xorde gir (present stem)
خرده گرفت (past stem)
xorde gereft (past stem)
خرده گیرنده (participle present)
xorde girandé (participle present)
خرده گرفته (participle past)
xorde gerefté (participle past)
خرده گیرم (aorist first-person indicative singular)
xorde gíram (aorist first-person indicative singular)
خرده گیری (aorist indicative second-person singular)
xorde gíri (aorist indicative second-person singular)
خرده گیره (aorist indicative singular third-person)
xorde gíre (aorist indicative singular third-person)
خرده گیریم (aorist first-person indicative plural)
xorde gírim (aorist first-person indicative plural)
خرده گیرین (aorist indicative plural second-person)
xorde gírin (aorist indicative plural second-person)
خرده گیرن (aorist indicative plural third-person)
xorde gíran (aorist indicative plural third-person)
خرده میگیرم (first-person indicative present singular)
xorde mí-giram (first-person indicative present singular)
خرده میگیری (indicative present second-person singular)
xorde mí-giri (indicative present second-person singular)
خرده میگیره (indicative present singular third-person)
xorde mí-gire (indicative present singular third-person)
خرده میگیریم (first-person indicative plural present)
xorde mí-girim (first-person indicative plural present)
خرده میگیرین (indicative plural present second-person)
xorde mí-girin (indicative plural present second-person)
خرده میگیرن (indicative plural present third-person)
xorde mí-giran (indicative plural present third-person)
دارم خرده میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram xorde mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری خرده میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri xorde mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
داره خرده میگیره (indicative present progressive singular third-person)
dấre xorde mí-gire (indicative present progressive singular third-person)
داریم خرده میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim xorde mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارین خرده میگیرین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin xorde mí-girin (indicative plural present progressive second-person)
دارن خرده میگیرن (indicative plural present progressive third-person)
dấran xorde mí-giran (indicative plural present progressive third-person)
خرده گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
xorde gereftám (first-person indicative perfect present singular)
خرده گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
xorde gereftí (indicative perfect present second-person singular)
خرده گرفته (indicative perfect present singular third-person)
xorde gerefté (indicative perfect present singular third-person)
خرده گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
xorde gereftím (first-person indicative perfect plural present)
خرده گرفتهاین (indicative perfect plural present second-person)
xorde gereftín (indicative perfect plural present second-person)
خرده گرفتهان (indicative perfect plural present third-person)
xorde gereftán (indicative perfect plural present third-person)
خرده گرفتم (first-person indicative past singular)
xorde geréftam (first-person indicative past singular)
خرده گرفتی (indicative past second-person singular)
xorde geréfti (indicative past second-person singular)
خرده گرفت (indicative past singular third-person)
xorde geréft (indicative past singular third-person)
خرده گرفتیم (first-person indicative past plural)
xorde geréftim (first-person indicative past plural)
خرده گرفتین (indicative past plural second-person)
xorde geréftin (indicative past plural second-person)
خرده گرفتن (indicative past plural third-person)
xorde geréftan (indicative past plural third-person)
خرده میگرفتم (first-person indicative past singular)
xorde mí-greftam (first-person indicative past singular)
خرده میگرفتی (indicative past second-person singular)
xorde mí-grefti (indicative past second-person singular)
خرده میگرفت (indicative past singular third-person)
xorde mí-greft (indicative past singular third-person)
خرده میگرفتیم (first-person indicative past plural)
xorde mí-greftim (first-person indicative past plural)
خرده میگرفتین (indicative past plural second-person)
xorde mí-greftin (indicative past plural second-person)
خرده میگرفتن (indicative past plural third-person)
xorde mí-greftan (indicative past plural third-person)
داشتم خرده میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam xorde mí-greftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خرده میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti xorde mí-grefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت خرده میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dấšt xorde mí-greft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خرده میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim xorde mí-greftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین خرده میگرفتین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin xorde mí-greftin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن خرده میگرفتن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan xorde mí-greftan (indicative past plural progressive third-person)
خرده گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
xorde gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
خرده گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
xorde gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
خرده گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
xorde gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
خرده گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
xorde gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
خرده گرفته بودین (indicative pluperfect plural second-person)
xorde gerefté búdin (indicative pluperfect plural second-person)
خرده گرفته بودن (indicative pluperfect plural third-person)
xorde gerefté búdan (indicative pluperfect plural third-person)
خرده بگیرم (first-person present singular subjunctive)
xorde bégiram (first-person present singular subjunctive)
خرده بگیری (present second-person singular subjunctive)
xorde bégiri (present second-person singular subjunctive)
خرده بگیره (present singular subjunctive third-person)
xorde bégire (present singular subjunctive third-person)
خرده بگیریم (first-person plural present subjunctive)
xorde bégirim (first-person plural present subjunctive)
خرده بگیرین (plural present second-person subjunctive)
xorde bégirin (plural present second-person subjunctive)
خرده بگیرن (plural present subjunctive third-person)
xorde bégiran (plural present subjunctive third-person)
خرده گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
xorde gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
خرده گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
xorde gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
خرده گرفته باشه (past singular subjunctive third-person)
xorde gerefté bấše (past singular subjunctive third-person)
خرده گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
xorde gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
خرده گرفته باشین (past plural second-person subjunctive)
xorde gerefté bấšin (past plural second-person subjunctive)
خرده گرفته باشن (past plural subjunctive third-person)
xorde gerefté bấšan (past plural subjunctive third-person)
خرده بگیر (imperative second-person singular)
xorde bégir (imperative second-person singular)
خرده بگیرین (imperative plural second-person)
xorde bégirin (imperative plural second-person)
خرده گرفتن (infinitive)
xurda giriftán (infinitive)
خرده گیر (present stem)
xurda gīr (present stem)
خرده گرفت (past stem)
xurda girift (past stem)
خرده گیرنده (participle present)
xurda gīrindá (participle present)
خرده گرفته (participle past)
xurda giriftá (participle past)
خرده گیرم (aorist first-person indicative singular)
xurda gī́ram (aorist first-person indicative singular)
خرده گیری (aorist indicative second-person singular)
xurda gī́rī (aorist indicative second-person singular)
خرده گیرد (aorist indicative singular third-person)
xurda gī́rad (aorist indicative singular third-person)
خرده گیریم (aorist first-person indicative plural)
xurda gī́rēm (aorist first-person indicative plural)
خرده گیرید (aorist indicative plural second-person)
xurda gī́rēd (aorist indicative plural second-person)
خرده گیرند (aorist indicative plural third-person)
xurda gī́rand (aorist indicative plural third-person)
خرده میگیرم (first-person indicative present singular)
xurda mḗ-gīram (first-person indicative present singular)
خرده میگیری (indicative present second-person singular)
xurda mḗ-gīrī (indicative present second-person singular)
خرده میگیرد (indicative present singular third-person)
xurda mḗ-gīrad (indicative present singular third-person)
خرده میگیریم (first-person indicative plural present)
xurda mḗ-gīrēm (first-person indicative plural present)
خرده میگیرید (indicative plural present second-person)
xurda mḗ-gīrēd (indicative plural present second-person)
خرده میگیرند (indicative plural present third-person)
xurda mḗ-gīrand (indicative plural present third-person)
در حال خرده گرفتن استم (first-person indicative present progressive singular)
dar hāl-i xurda giriftan astam (first-person indicative present progressive singular)
در حال خرده گرفتن استی (indicative present progressive second-person singular)
dar hāl-i xurda giriftan astī (indicative present progressive second-person singular)
در حال خرده گرفتن است (indicative present progressive singular third-person)
dar hāl-i xurda giriftan ast (indicative present progressive singular third-person)
در حال خرده گرفتن استیم (first-person indicative plural present progressive)
dar hāl-i xurda giriftan astēm (first-person indicative plural present progressive)
در حال خرده گرفتن استید (indicative plural present progressive second-person)
dar hāl-i xurda giriftan astēd (indicative plural present progressive second-person)
در حال خرده گرفتن استند (indicative plural present progressive third-person)
dar hāl-i xurda giriftan astand (indicative plural present progressive third-person)
خرده گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
xurda giriftá-am (first-person indicative perfect present singular)
خرده گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
xurda giriftá-ī (indicative perfect present second-person singular)
خرده گرفتهاست (indicative perfect present singular third-person)
xurda giriftá ast (indicative perfect present singular third-person)
خرده گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
xurda giriftá-ēn (first-person indicative perfect plural present)
خرده گرفتهاید (indicative perfect plural present second-person)
xurda giriftá-ēd (indicative perfect plural present second-person)
خرده گرفتهاند (indicative perfect plural present third-person)
xurda giriftá-and (indicative perfect plural present third-person)
خرده گرفتم (first-person indicative past singular)
xurda giríftam (first-person indicative past singular)
خرده گرفتی (indicative past second-person singular)
xurda giríftī (indicative past second-person singular)
خرده گرفت (indicative past singular third-person)
xurda girift (indicative past singular third-person)
خرده گرفتیم (first-person indicative past plural)
xurda giríftēm (first-person indicative past plural)
خرده گرفتید (indicative past plural second-person)
xurda giríftēd (indicative past plural second-person)
خرده گرفتند (indicative past plural third-person)
xurda giríftand (indicative past plural third-person)
خرده میگرفتم (first-person indicative past singular)
xurda mḗ-giriftam (first-person indicative past singular)
خرده میگرفتی (indicative past second-person singular)
xurda mḗ-giriftī (indicative past second-person singular)
خرده میگرفت (indicative past singular third-person)
xurda mḗ-girift (indicative past singular third-person)
خرده میگرفتیم (first-person indicative past plural)
xurda mḗ-giriftēm (first-person indicative past plural)
خرده میگرفتید (indicative past plural second-person)
xurda mḗ-giriftēd (indicative past plural second-person)
خرده میگرفتند (indicative past plural third-person)
xurda mḗ-giriftand (indicative past plural third-person)
در حال خرده گرفتن بودم (first-person indicative past progressive singular)
dar hāl-i xurda giriftan būdam (first-person indicative past progressive singular)
در حال خرده گرفتن بودی (indicative past progressive second-person singular)
dar hāl-i xurda giriftan būdī (indicative past progressive second-person singular)
در حال خرده گرفتن بود (indicative past progressive singular third-person)
dar hāl-i xurda giriftan būd (indicative past progressive singular third-person)
در حال خرده گرفتن بودیم (first-person indicative past plural progressive)
dar hāl-i xurda giriftan būdēm (first-person indicative past plural progressive)
در حال خرده گرفتن بودید (indicative past plural progressive second-person)
dar hāl-i xurda giriftan būdēd (indicative past plural progressive second-person)
در حال خرده گرفتن بودند (indicative past plural progressive third-person)
dar hāl-i xurda giriftan būdand (indicative past plural progressive third-person)
خرده گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
xurda giriftá bū́dam (first-person indicative pluperfect singular)
خرده گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
xurda giriftá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
خرده گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
xurda giriftá būd (indicative pluperfect singular third-person)
خرده گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
xurda giriftá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
خرده گرفته بودید (indicative pluperfect plural second-person)
xurda giriftá bū́dēd (indicative pluperfect plural second-person)
خرده گرفته بودند (indicative pluperfect plural third-person)
xurda giriftá bū́dand (indicative pluperfect plural third-person)
خرده خواهم گرفت (first-person future indicative singular)
xurda xāhám girift (first-person future indicative singular)
خرده خواهی گرفت (future indicative second-person singular)
xurda xāhī́ girift (future indicative second-person singular)
خرده خواهد گرفت (future indicative singular third-person)
xurda xāhád girift (future indicative singular third-person)
خرده خواهیم گرفت (first-person future indicative plural)
xurda xāhḗm girift (first-person future indicative plural)
خرده خواهید گرفت (future indicative plural second-person)
xurda xāhḗd girift (future indicative plural second-person)
خرده خواهند گرفت (future indicative plural third-person)
xurda xāhánd girift (future indicative plural third-person)
خرده بگیرم (first-person present singular subjunctive)
xurda bígīram (first-person present singular subjunctive)
خرده بگیری (present second-person singular subjunctive)
xurda bígīrī (present second-person singular subjunctive)
خرده بگیرد (present singular subjunctive third-person)
xurda bígīrad (present singular subjunctive third-person)
خرده بگیریم (first-person plural present subjunctive)
xurda bígīrēm (first-person plural present subjunctive)
خرده بگیرید (plural present second-person subjunctive)
xurda bígīrēd (plural present second-person subjunctive)
خرده بگیرند (plural present subjunctive third-person)
xurda bígīrand (plural present subjunctive third-person)
خرده گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
xurda giriftá bā́šam (first-person past singular subjunctive)
خرده گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
xurda giriftá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
خرده گرفته باشد (past singular subjunctive third-person)
xurda giriftá bā́šad (past singular subjunctive third-person)
خرده گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
xurda giriftá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
خرده گرفته باشید (past plural second-person subjunctive)
xurda giriftá bā́šēd (past plural second-person subjunctive)
خرده گرفته باشند (past plural subjunctive third-person)
xurda giriftá bā́šand (past plural subjunctive third-person)
خرده بگیر (imperative second-person singular)
xurda bígīr (imperative second-person singular)
خرده بگیرید (imperative plural second-person)
xurda bígīrēd (imperative plural second-person)
خرده گرفتن (infinitive)
xurda giriftán (infinitive)
خرده گیر (present stem)
xurda gīr (present stem)
خرده گرفت (past stem)
xurda girift (past stem)
خرده گیرنده (participle present)
xurda gīrindá (participle present)
خرده گرفته (participle past)
xurda giriftá (participle past)
خرده گیرم (aorist first-person indicative singular)
xurda gī́rum (aorist first-person indicative singular)
خرده گیری (aorist indicative second-person singular)
xurda gī́rī (aorist indicative second-person singular)
خرده گیره (aorist indicative singular third-person)
xurda gī́ra (aorist indicative singular third-person)
خرده گیریم (aorist first-person indicative plural)
xurda gī́rēm (aorist first-person indicative plural)
خرده گیرین (aorist indicative plural second-person)
xurda gī́rēn (aorist indicative plural second-person)
خرده گیرن (aorist indicative plural third-person)
xurda gī́ran (aorist indicative plural third-person)
خرده میگیرم (first-person indicative present singular)
xurda mḗ-gīrum (first-person indicative present singular)
خرده میگیری (indicative present second-person singular)
xurda mḗ-gīrī (indicative present second-person singular)
خرده میگیره (indicative present singular third-person)
xurda mḗ-gīra (indicative present singular third-person)
خرده میگیریم (first-person indicative plural present)
xurda mḗ-gīrēm (first-person indicative plural present)
خرده میگیرین (indicative plural present second-person)
xurda mḗ-gīrēn (indicative plural present second-person)
خرده میگیرن (indicative plural present third-person)
xurda mḗ-gīran (indicative plural present third-person)
ده آل خرده گرفتن استم (first-person indicative present progressive singular)
da āl-i xurda giriftan astum (first-person indicative present progressive singular)
ده آل خرده گرفتن استی (indicative present progressive second-person singular)
da āl-i xurda giriftan astī (indicative present progressive second-person singular)
ده آل خرده گرفتن است (indicative present progressive singular third-person)
da āl-i xurda giriftan ast (indicative present progressive singular third-person)
ده آل خرده گرفتن استیم (first-person indicative plural present progressive)
da āl-i xurda giriftan astēm (first-person indicative plural present progressive)
ده آل خرده گرفتن استین (indicative plural present progressive second-person)
da āl-i xurda giriftan astēn (indicative plural present progressive second-person)
ده آل خرده گرفتن استن (indicative plural present progressive third-person)
da āl-i xurda giriftan astan (indicative plural present progressive third-person)
خرده گرفتم (first-person indicative perfect present singular)
xurda giriftám (first-person indicative perfect present singular)
خرده گرفتی (indicative perfect present second-person singular)
xurda giriftī́ (indicative perfect present second-person singular)
خرده گرفتاست (indicative perfect present singular third-person)
xurda giriftást (indicative perfect present singular third-person)
خرده گرفتیم (first-person indicative perfect plural present)
xurda giriftḗm (first-person indicative perfect plural present)
خرده گرفتین (indicative perfect plural present second-person)
xurda giriftḗn (indicative perfect plural present second-person)
خرده گرفتن (indicative perfect plural present third-person)
xurda giriftán (indicative perfect plural present third-person)
خرده گرفتم (first-person indicative past singular)
xurda giríftum (first-person indicative past singular)
خرده گرفتی (indicative past second-person singular)
xurda giríftī (indicative past second-person singular)
خرده گرفته (indicative past singular third-person)
xurda girifta (indicative past singular third-person)
خرده گرفتیم (first-person indicative past plural)
xurda giríftēm (first-person indicative past plural)
خرده گرفتین (indicative past plural second-person)
xurda giríftēn (indicative past plural second-person)
خرده گرفتن (indicative past plural third-person)
xurda giríftan (indicative past plural third-person)
خرده میگرفتم (first-person indicative past singular)
xurda mḗ-giriftum (first-person indicative past singular)
خرده میگرفتی (indicative past second-person singular)
xurda mḗ-giriftī (indicative past second-person singular)
خرده میگرفته (indicative past singular third-person)
xurda mḗ-girifta (indicative past singular third-person)
خرده میگرفتیم (first-person indicative past plural)
xurda mḗ-giriftēm (first-person indicative past plural)
خرده میگرفتین (indicative past plural second-person)
xurda mḗ-giriftēn (indicative past plural second-person)
خرده میگرفتن (indicative past plural third-person)
xurda mḗ-giriftan (indicative past plural third-person)
ده آل خرده گرفتن بودم (first-person indicative past progressive singular)
da āl-i xurda giriftan būdum (first-person indicative past progressive singular)
ده آل خرده گرفتن بودی (indicative past progressive second-person singular)
da āl-i xurda giriftan būdī (indicative past progressive second-person singular)
ده آل خرده گرفتن بود (indicative past progressive singular third-person)
da āl-i xurda giriftan būd (indicative past progressive singular third-person)
ده آل خرده گرفتن بودیم (first-person indicative past plural progressive)
da āl-i xurda giriftan būdēm (first-person indicative past plural progressive)
ده آل خرده گرفتن بودین (indicative past plural progressive second-person)
da āl-i xurda giriftan būdēn (indicative past plural progressive second-person)
ده آل خرده گرفتن بودن (indicative past plural progressive third-person)
da āl-i xurda giriftan būdan (indicative past plural progressive third-person)
خرده گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
xurda giriftá bū́dum (first-person indicative pluperfect singular)
خرده گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
xurda giriftá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
خرده گرفته بوده (indicative pluperfect singular third-person)
xurda giriftá būda (indicative pluperfect singular third-person)
خرده گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
xurda giriftá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
خرده گرفته بودین (indicative pluperfect plural second-person)
xurda giriftá bū́dēn (indicative pluperfect plural second-person)
خرده گرفته بودن (indicative pluperfect plural third-person)
xurda giriftá bū́dan (indicative pluperfect plural third-person)
خرده خوایم گرفت (first-person future indicative singular)
xurda xāyyúm girift (first-person future indicative singular)
خرده خوایی گرفت (future indicative second-person singular)
xurda xāyyī́ girift (future indicative second-person singular)
خرده خوایه گرفت (future indicative singular third-person)
xurda xāyyá girift (future indicative singular third-person)
خرده خواییم گرفت (first-person future indicative plural)
xurda xāyyḗm girift (first-person future indicative plural)
خرده خوایین گرفت (future indicative plural second-person)
xurda xāyyḗn girift (future indicative plural second-person)
خرده خواین گرفت (future indicative plural third-person)
xurda xāyyán girift (future indicative plural third-person)
خرده بگیرم (first-person present singular subjunctive)
xurda bígīrum (first-person present singular subjunctive)
خرده بگیری (present second-person singular subjunctive)
xurda bígīrī (present second-person singular subjunctive)
خرده بگیره (present singular subjunctive third-person)
xurda bígīra (present singular subjunctive third-person)
خرده بگیریم (first-person plural present subjunctive)
xurda bígīrēm (first-person plural present subjunctive)
خرده بگیرین (plural present second-person subjunctive)
xurda bígīrēn (plural present second-person subjunctive)
خرده بگیرن (plural present subjunctive third-person)
xurda bígīran (plural present subjunctive third-person)
خرده گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
xurda giriftá bā́šam (first-person past singular subjunctive)
خرده گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
xurda giriftá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
خرده گرفته باشه (past singular subjunctive third-person)
xurda giriftá bā́ša (past singular subjunctive third-person)
خرده گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
xurda giriftá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
خرده گرفته باشین (past plural second-person subjunctive)
xurda giriftá bā́šēn (past plural second-person subjunctive)
خرده گرفته باشن (past plural subjunctive third-person)
xurda giriftá bā́šan (past plural subjunctive third-person)
خرده بگیر (imperative second-person singular)
xurda bígīr (imperative second-person singular)
خرده بگیرین (imperative plural second-person)
xurda bígīrēn (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خرده گرفتن</i> (xorde gereftán) (literary Iranian Persian)

خرده میگرفتیم

خرده میگرفتم

خرده میگرفتید

خرده میگرفتی

خرده میگرفتند

خرده میگیریم

خرده میگیرید

خرده میگیرند

داشتیم خرده میگرفتیم

داشتم خرده میگرفتم

داشتید خرده میگرفتید

داشتی خرده میگرفتی

داشتند خرده میگرفتند

داشت خرده میگرفت

داریم خرده میگیریم

دارم خرده میگیرم

دارید خرده میگیرید

داری خرده میگیری

دارند خرده میگیرند

دارد خرده میگیرد

خرده گرفتهایم

خرده گرفتهام

خرده گرفتهاید

خرده گرفتهای

خرده گرفتهاند

خرده گرفته است

خرده گرفته بودیم

خرده گرفته بودم

خرده گرفته بودید

خرده گرفته بودی

خرده گرفته بودند

خرده گرفته بود

خرده خواهیم گرفت

خرده خواهم گرفت

خرده خواهید گرفت

خرده خواهی گرفت

خرده خواهند گرفت

خرده خواهد گرفت

خرده گرفته باشیم

خرده گرفته باشم

خرده گرفته باشید

خرده گرفته باشی

خرده گرفته باشند

خرده گرفته باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خرده گرفتن</i> (xorde gereftán) (colloquial Tehrani)

خرده میگرفتیم

خرده میگرفتم

خرده میگرفتین

خرده میگرفتی

خرده میگرفتن

خرده میگیریم

خرده میگیرین

داشتیم خرده میگرفتیم

داشتم خرده میگرفتم

داشتین خرده میگرفتین

داشتی خرده میگرفتی

داشتن خرده میگرفتن

داشت خرده میگرفت

داریم خرده میگیریم

دارم خرده میگیرم

دارین خرده میگیرین

داری خرده میگیری

دارن خرده میگیرن

داره خرده میگیره

خرده گرفتهایم

خرده گرفتهام

خرده گرفتهاین

خرده گرفتهای

خرده گرفتهان

خرده گرفته بودیم

خرده گرفته بودم

خرده گرفته بودین

خرده گرفته بودی

خرده گرفته بودن

خرده گرفته بود

خرده گرفته باشیم

خرده گرفته باشم

خرده گرفته باشین

خرده گرفته باشی

خرده گرفته باشن

خرده گرفته باشه

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خرده گرفتن</i> (xurda giriftán) (literary Dari Persian)

خرده میگرفتیم

خرده میگرفتم

خرده میگرفتید

خرده میگرفتی

خرده میگرفتند

خرده میگیریم

خرده میگیرید

خرده میگیرند

در حال خرده گرفتن بودیم

در حال خرده گرفتن بودم

در حال خرده گرفتن بودید

در حال خرده گرفتن بودی

در حال خرده گرفتن بودند

در حال خرده گرفتن بود

در حال خرده گرفتن استیم

در حال خرده گرفتن استم

در حال خرده گرفتن استید

در حال خرده گرفتن استی

در حال خرده گرفتن استند

در حال خرده گرفتن است

خرده گرفتهایم

خرده گرفتهام

خرده گرفتهاید

خرده گرفتهای

خرده گرفتهاند

خرده گرفتهاست

خرده گرفته بودیم

خرده گرفته بودم

خرده گرفته بودید

خرده گرفته بودی

خرده گرفته بودند

خرده گرفته بود

خرده خواهیم گرفت

خرده خواهم گرفت

خرده خواهید گرفت

خرده خواهی گرفت

خرده خواهند گرفت

خرده خواهد گرفت

خرده گرفته باشیم

خرده گرفته باشم

خرده گرفته باشید

خرده گرفته باشی

خرده گرفته باشند

خرده گرفته باشد

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خرده گرفتن</i> (xurda giriftán) (colloquial Kabuli)

خرده میگرفتیم

خرده میگرفتم

خرده میگرفتین

خرده میگرفتی

خرده میگرفتن

خرده میگرفته

خرده میگیریم

خرده میگیرین

ده آل خرده گرفتن بودیم

ده آل خرده گرفتن بودم

ده آل خرده گرفتن بودین

ده آل خرده گرفتن بودی

ده آل خرده گرفتن بودن

ده آل خرده گرفتن بود

ده آل خرده گرفتن استیم

ده آل خرده گرفتن استم

ده آل خرده گرفتن استین

ده آل خرده گرفتن استی

ده آل خرده گرفتن استن

ده آل خرده گرفتن است

خرده گرفتاست

خرده گرفته بودیم

خرده گرفته بودم

خرده گرفته بودین

خرده گرفته بودی

خرده گرفته بودن

خرده گرفته بوده

خرده خواییم گرفت

خرده خوایم گرفت

خرده خوایین گرفت

خرده خوایی گرفت

خرده خواین گرفت

خرده خوایه گرفت

خرده گرفته باشیم

خرده گرفته باشم

خرده گرفته باشین

خرده گرفته باشی

خرده گرفته باشن

خرده گرفته باشه

[xʊɾ.d̪ǽ ɡɪ.ɾɪf.t̪ʰän]

[xʊɾ.d̪ǽ ɡɪ.ɾɪf.t̪ʰän]

[xʊɾ.d̪ǽ ɡɪ.ɾɪf.t̪ʰän]

From خرده (xorde, “small piece; fault”) + گرفتن (gereftan, “to take”).

af

خرده بر حرف درشت من آزرده مگیر
حرف آزرده درشتانه بود ، خرده مگیر

c. 1580, Vahshī Bāfqī, “گلهٔ یار دلآزار”, in گزیده اشعار [Selected Poems]:

Don't find fault with the sincere words I said in my pain;
These words of pain were sincere, don't find fault with them.

xurda bar harf-i durušt-i man-i āzurda ma-gīr
harf-i āzurda duruštāna būd, xurda ma-gīr

to find fault; to criticize pedantically


به شمار آمدن

head

به شمار آمدن • (be šomâr âmadan)

[bä ʃʊ.mɑ́ːɾ ʔɑː.mä.d̪ǽn]

[bä ʃʊ.mɑ́ːɾ ʔɑː.mä.d̪ǽn]

[bä ʃʊ.mɑ́ːɾ ʔɑː.mä.d̪ǽn]

[bä ʃu.mɔ́ːɾ ʔɔː.mä.d̪ǽn]

to be considered; to be counted as; to be included in


فروماندن

فروماندن • (forumândan) (present stem فرومان (forumân))

forumândan (romanization)
فرومان (present stem)
فروماندن (infinitive)
forumândán (infinitive)
فرومان (present stem)
forumân (present stem)
فروماند (past stem)
forumând (past stem)
فروماننده (participle present)
forumânandé (participle present)
فرومانده (participle past)
forumândé (participle past)
فرومانم (aorist first-person indicative singular)
forumânam (aorist first-person indicative singular)
فرومانی (aorist indicative second-person singular)
forumâni (aorist indicative second-person singular)
فروماند (aorist indicative singular third-person)
forumânad (aorist indicative singular third-person)
فرومانیم (aorist first-person indicative plural)
forumânim (aorist first-person indicative plural)
فرومانید (aorist indicative plural second-person)
forumânid (aorist indicative plural second-person)
فرومانند (aorist indicative plural third-person)
forumânand (aorist indicative plural third-person)
میفرومانم (first-person indicative present singular)
mí-forumânam (first-person indicative present singular)
میفرومانی (indicative present second-person singular)
mí-forumâni (indicative present second-person singular)
میفروماند (indicative present singular third-person)
mí-forumânad (indicative present singular third-person)
میفرومانیم (first-person indicative plural present)
mí-forumânim (first-person indicative plural present)
میفرومانید (indicative plural present second-person)
mí-forumânid (indicative plural present second-person)
میفرومانند (indicative plural present third-person)
mí-forumânand (indicative plural present third-person)
دارم میفرومانم (first-person indicative present progressive singular)
dấram mí-forumânam (first-person indicative present progressive singular)
داری میفرومانی (indicative present progressive second-person singular)
dấri mí-forumâni (indicative present progressive second-person singular)
دارد میفروماند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad mí-forumânad (indicative present progressive singular third-person)
داریم میفرومانیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim mí-forumânim (first-person indicative plural present progressive)
دارید میفرومانید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid mí-forumânid (indicative plural present progressive second-person)
دارند میفرومانند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand mí-forumânand (indicative plural present progressive third-person)
فروماندهام (first-person indicative perfect present singular)
forumândé-am (first-person indicative perfect present singular)
فروماندهای (indicative perfect present second-person singular)
forumândé-i (indicative perfect present second-person singular)
فرومانده است (indicative perfect present singular third-person)
forumândé ast (indicative perfect present singular third-person)
فروماندهایم (first-person indicative perfect plural present)
forumândé-im (first-person indicative perfect plural present)
فروماندهاید (indicative perfect plural present second-person)
forumândé-id (indicative perfect plural present second-person)
فروماندهاند (indicative perfect plural present third-person)
forumândé-and (indicative perfect plural present third-person)
فروماندم (first-person indicative past singular)
forumândam (first-person indicative past singular)
فروماندی (indicative past second-person singular)
forumândi (indicative past second-person singular)
فروماند (indicative past singular third-person)
forumând (indicative past singular third-person)
فروماندیم (first-person indicative past plural)
forumândim (first-person indicative past plural)
فروماندید (indicative past plural second-person)
forumândid (indicative past plural second-person)
فروماندند (indicative past plural third-person)
forumândand (indicative past plural third-person)
میفروماندم (first-person indicative past singular)
mí-forumândam (first-person indicative past singular)
میفروماندی (indicative past second-person singular)
mí-forumândi (indicative past second-person singular)
میفروماند (indicative past singular third-person)
mí-forumând (indicative past singular third-person)
میفروماندیم (first-person indicative past plural)
mí-forumândim (first-person indicative past plural)
میفروماندید (indicative past plural second-person)
mí-forumândid (indicative past plural second-person)
میفروماندند (indicative past plural third-person)
mí-forumândand (indicative past plural third-person)
داشتم میفروماندم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam mí-forumândam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی میفروماندی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti mí-forumândi (indicative past progressive second-person singular)
داشت میفروماند (indicative past progressive singular third-person)
dâšt mí-forumând (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم میفروماندیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim mí-forumândim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید میفروماندید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid mí-forumândid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند میفروماندند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand mí-forumândand (indicative past plural progressive third-person)
فرومانده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
forumândé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
فرومانده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
forumândé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
فرومانده بود (indicative pluperfect singular third-person)
forumândé bud (indicative pluperfect singular third-person)
فرومانده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
forumândé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
فرومانده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
forumândé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
فرومانده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
forumândé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
خواهم فروماند (first-person future indicative singular)
xâhám forumând (first-person future indicative singular)
خواهی فروماند (future indicative second-person singular)
xâhí forumând (future indicative second-person singular)
خواهد فروماند (future indicative singular third-person)
xâhád forumând (future indicative singular third-person)
خواهیم فروماند (first-person future indicative plural)
xâhím forumând (first-person future indicative plural)
خواهید فروماند (future indicative plural second-person)
xâhíd forumând (future indicative plural second-person)
خواهند فروماند (future indicative plural third-person)
xâhánd forumând (future indicative plural third-person)
بفرومانم (first-person present singular subjunctive)
béforumânam (first-person present singular subjunctive)
بفرومانی (present second-person singular subjunctive)
béforumâni (present second-person singular subjunctive)
بفروماند (present singular subjunctive third-person)
béforumânad (present singular subjunctive third-person)
بفرومانیم (first-person plural present subjunctive)
béforumânim (first-person plural present subjunctive)
بفرومانید (plural present second-person subjunctive)
béforumânid (plural present second-person subjunctive)
بفرومانند (plural present subjunctive third-person)
béforumânand (plural present subjunctive third-person)
فرومانده باشم (first-person past singular subjunctive)
forumândé bấšam (first-person past singular subjunctive)
فرومانده باشی (past second-person singular subjunctive)
forumândé bấši (past second-person singular subjunctive)
فرومانده باشد (past singular subjunctive third-person)
forumândé bấšad (past singular subjunctive third-person)
فرومانده باشیم (first-person past plural subjunctive)
forumândé bấšim (first-person past plural subjunctive)
فرومانده باشید (past plural second-person subjunctive)
forumândé bấšid (past plural second-person subjunctive)
فرومانده باشند (past plural subjunctive third-person)
forumândé bấšand (past plural subjunctive third-person)
بفرومان (imperative second-person singular)
béforumân (imperative second-person singular)
بفرومانید (imperative plural second-person)
béforumânid (imperative plural second-person)
فروماندن (infinitive)
furōmāndán (infinitive)
فرومان (present stem)
furōmān (present stem)
فروماند (past stem)
furōmānd (past stem)
فروماننده (participle present)
furōmānindá (participle present)
فرومانده (participle past)
furōmāndá (participle past)
فرومانم (aorist first-person indicative singular)
furōmānam (aorist first-person indicative singular)
فرومانی (aorist indicative second-person singular)
furōmānī (aorist indicative second-person singular)
فروماند (aorist indicative singular third-person)
furōmānad (aorist indicative singular third-person)
فرومانیم (aorist first-person indicative plural)
furōmānēm (aorist first-person indicative plural)
فرومانید (aorist indicative plural second-person)
furōmānēd (aorist indicative plural second-person)
فرومانند (aorist indicative plural third-person)
furōmānand (aorist indicative plural third-person)
میفرومانم (first-person indicative present singular)
mḗ-furōmānam (first-person indicative present singular)
میفرومانی (indicative present second-person singular)
mḗ-furōmānī (indicative present second-person singular)
میفروماند (indicative present singular third-person)
mḗ-furōmānad (indicative present singular third-person)
میفرومانیم (first-person indicative plural present)
mḗ-furōmānēm (first-person indicative plural present)
میفرومانید (indicative plural present second-person)
mḗ-furōmānēd (indicative plural present second-person)
میفرومانند (indicative plural present third-person)
mḗ-furōmānand (indicative plural present third-person)
در حال فروماندن استم (first-person indicative present progressive singular)
dar hāl-i furōmāndan astam (first-person indicative present progressive singular)
در حال فروماندن استی (indicative present progressive second-person singular)
dar hāl-i furōmāndan astī (indicative present progressive second-person singular)
در حال فروماندن است (indicative present progressive singular third-person)
dar hāl-i furōmāndan ast (indicative present progressive singular third-person)
در حال فروماندن استیم (first-person indicative plural present progressive)
dar hāl-i furōmāndan astēm (first-person indicative plural present progressive)
در حال فروماندن استید (indicative plural present progressive second-person)
dar hāl-i furōmāndan astēd (indicative plural present progressive second-person)
در حال فروماندن استند (indicative plural present progressive third-person)
dar hāl-i furōmāndan astand (indicative plural present progressive third-person)
فروماندهام (first-person indicative perfect present singular)
furōmāndá-am (first-person indicative perfect present singular)
فروماندهای (indicative perfect present second-person singular)
furōmāndá-ī (indicative perfect present second-person singular)
فروماندهاست (indicative perfect present singular third-person)
furōmāndá ast (indicative perfect present singular third-person)
فروماندهایم (first-person indicative perfect plural present)
furōmāndá-ēn (first-person indicative perfect plural present)
فروماندهاید (indicative perfect plural present second-person)
furōmāndá-ēd (indicative perfect plural present second-person)
فروماندهاند (indicative perfect plural present third-person)
furōmāndá-and (indicative perfect plural present third-person)
فروماندم (first-person indicative past singular)
furōmāndam (first-person indicative past singular)
فروماندی (indicative past second-person singular)
furōmāndī (indicative past second-person singular)
فروماند (indicative past singular third-person)
furōmānd (indicative past singular third-person)
فروماندیم (first-person indicative past plural)
furōmāndēm (first-person indicative past plural)
فروماندید (indicative past plural second-person)
furōmāndēd (indicative past plural second-person)
فروماندند (indicative past plural third-person)
furōmāndand (indicative past plural third-person)
میفروماندم (first-person indicative past singular)
mḗ-furōmāndam (first-person indicative past singular)
میفروماندی (indicative past second-person singular)
mḗ-furōmāndī (indicative past second-person singular)
میفروماند (indicative past singular third-person)
mḗ-furōmānd (indicative past singular third-person)
میفروماندیم (first-person indicative past plural)
mḗ-furōmāndēm (first-person indicative past plural)
میفروماندید (indicative past plural second-person)
mḗ-furōmāndēd (indicative past plural second-person)
میفروماندند (indicative past plural third-person)
mḗ-furōmāndand (indicative past plural third-person)
در حال فروماندن بودم (first-person indicative past progressive singular)
dar hāl-i furōmāndan būdam (first-person indicative past progressive singular)
در حال فروماندن بودی (indicative past progressive second-person singular)
dar hāl-i furōmāndan būdī (indicative past progressive second-person singular)
در حال فروماندن بود (indicative past progressive singular third-person)
dar hāl-i furōmāndan būd (indicative past progressive singular third-person)
در حال فروماندن بودیم (first-person indicative past plural progressive)
dar hāl-i furōmāndan būdēm (first-person indicative past plural progressive)
در حال فروماندن بودید (indicative past plural progressive second-person)
dar hāl-i furōmāndan būdēd (indicative past plural progressive second-person)
در حال فروماندن بودند (indicative past plural progressive third-person)
dar hāl-i furōmāndan būdand (indicative past plural progressive third-person)
فرومانده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
furōmāndá bū́dam (first-person indicative pluperfect singular)
فرومانده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
furōmāndá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
فرومانده بود (indicative pluperfect singular third-person)
furōmāndá būd (indicative pluperfect singular third-person)
فرومانده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
furōmāndá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
فرومانده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
furōmāndá bū́dēd (indicative pluperfect plural second-person)
فرومانده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
furōmāndá bū́dand (indicative pluperfect plural third-person)
خواهم فروماند (first-person future indicative singular)
xāhám furōmānd (first-person future indicative singular)
خواهی فروماند (future indicative second-person singular)
xāhī́ furōmānd (future indicative second-person singular)
خواهد فروماند (future indicative singular third-person)
xāhád furōmānd (future indicative singular third-person)
خواهیم فروماند (first-person future indicative plural)
xāhḗm furōmānd (first-person future indicative plural)
خواهید فروماند (future indicative plural second-person)
xāhḗd furōmānd (future indicative plural second-person)
خواهند فروماند (future indicative plural third-person)
xāhánd furōmānd (future indicative plural third-person)
بفرومانم (first-person present singular subjunctive)
bífurōmānam (first-person present singular subjunctive)
بفرومانی (present second-person singular subjunctive)
bífurōmānī (present second-person singular subjunctive)
بفروماند (present singular subjunctive third-person)
bífurōmānad (present singular subjunctive third-person)
بفرومانیم (first-person plural present subjunctive)
bífurōmānēm (first-person plural present subjunctive)
بفرومانید (plural present second-person subjunctive)
bífurōmānēd (plural present second-person subjunctive)
بفرومانند (plural present subjunctive third-person)
bífurōmānand (plural present subjunctive third-person)
فرومانده باشم (first-person past singular subjunctive)
furōmāndá bā́šam (first-person past singular subjunctive)
فرومانده باشی (past second-person singular subjunctive)
furōmāndá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
فرومانده باشد (past singular subjunctive third-person)
furōmāndá bā́šad (past singular subjunctive third-person)
فرومانده باشیم (first-person past plural subjunctive)
furōmāndá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
فرومانده باشید (past plural second-person subjunctive)
furōmāndá bā́šēd (past plural second-person subjunctive)
فرومانده باشند (past plural subjunctive third-person)
furōmāndá bā́šand (past plural subjunctive third-person)
بفرومان (imperative second-person singular)
bífurōmān (imperative second-person singular)
بفرومانید (imperative plural second-person)
bífurōmānēd (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">فروماندن</i> (forumândán) (literary Iranian Persian)

داشتیم میفروماندیم

داشتم میفروماندم

داشتید میفروماندید

داشتی میفروماندی

داشتند میفروماندند

داشت میفروماند

داریم میفرومانیم

دارم میفرومانم

دارید میفرومانید

داری میفرومانی

دارند میفرومانند

دارد میفروماند

فرومانده است

فرومانده بودیم

فرومانده بودم

فرومانده بودید

فرومانده بودی

فرومانده بودند

فرومانده بود

خواهیم فروماند

خواهم فروماند

خواهید فروماند

خواهی فروماند

خواهند فروماند

خواهد فروماند

فرومانده باشیم

فرومانده باشم

فرومانده باشید

فرومانده باشی

فرومانده باشند

فرومانده باشد

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">فروماندن</i> (furōmāndán) (literary Dari Persian)

در حال فروماندن بودیم

در حال فروماندن بودم

در حال فروماندن بودید

در حال فروماندن بودی

در حال فروماندن بودند

در حال فروماندن بود

در حال فروماندن استیم

در حال فروماندن استم

در حال فروماندن استید

در حال فروماندن استی

در حال فروماندن استند

در حال فروماندن است

فرومانده بودیم

فرومانده بودم

فرومانده بودید

فرومانده بودی

فرومانده بودند

فرومانده بود

خواهیم فروماند

خواهم فروماند

خواهید فروماند

خواهی فروماند

خواهند فروماند

خواهد فروماند

فرومانده باشیم

فرومانده باشم

فرومانده باشید

فرومانده باشی

furōmāndá bā́šī

فرومانده باشند

فرومانده باشد

From فرو (foru, “downwards”) + ماندن (mândan, “to stay”).

af

(literary, with از) to be helpless; to be incapable of; to be unable to

(archaic, original sense) to be immobile; to be stuck

(archaic) to be petrified (of shock or fear)