افت کردن

oft kardan (romanization)
افت کردن (infinitive)
oft kardán (infinitive)
افت کن (present stem)
oft kon (present stem)
افت کرد (past stem)
oft kard (past stem)
افت کننده (participle present)
oft konandé (participle present)
افت کرده (participle past)
oft kardé (participle past)
افت کنم (aorist first-person indicative singular)
oft kónam (aorist first-person indicative singular)
افت کنی (aorist indicative second-person singular)
oft kóni (aorist indicative second-person singular)
افت کند (aorist indicative singular third-person)
oft kónad (aorist indicative singular third-person)
افت کنیم (aorist first-person indicative plural)
oft kónim (aorist first-person indicative plural)
افت کنید (aorist indicative plural second-person)
oft kónid (aorist indicative plural second-person)
افت کنند (aorist indicative plural third-person)
oft kónand (aorist indicative plural third-person)
افت میکنم (first-person indicative present singular)
oft mí-konam (first-person indicative present singular)
افت میکنی (indicative present second-person singular)
oft mí-koni (indicative present second-person singular)
افت میکند (indicative present singular third-person)
oft mí-konad (indicative present singular third-person)
افت میکنیم (first-person indicative plural present)
oft mí-konim (first-person indicative plural present)
افت میکنید (indicative plural present second-person)
oft mí-konid (indicative plural present second-person)
افت میکنند (indicative plural present third-person)
oft mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم افت میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram oft mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری افت میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri oft mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد افت میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad oft mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم افت میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim oft mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید افت میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid oft mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند افت میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand oft mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
افت کردهام (first-person indicative perfect present singular)
oft kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
افت کردهای (indicative perfect present second-person singular)
oft kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
افت کرده است (indicative perfect present singular third-person)
oft kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
افت کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
oft kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
افت کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
oft kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
افت کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
oft kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
افت کردم (first-person indicative past singular)
oft kárdam (first-person indicative past singular)
افت کردی (indicative past second-person singular)
oft kárdi (indicative past second-person singular)
افت کرد (indicative past singular third-person)
oft kard (indicative past singular third-person)
افت کردیم (first-person indicative past plural)
oft kárdim (first-person indicative past plural)
افت کردید (indicative past plural second-person)
oft kárdid (indicative past plural second-person)
افت کردند (indicative past plural third-person)
oft kárdand (indicative past plural third-person)
افت میکردم (first-person indicative past singular)
oft mí-kardam (first-person indicative past singular)
افت میکردی (indicative past second-person singular)
oft mí-kardi (indicative past second-person singular)
افت میکرد (indicative past singular third-person)
oft mí-kard (indicative past singular third-person)
افت میکردیم (first-person indicative past plural)
oft mí-kardim (first-person indicative past plural)
افت میکردید (indicative past plural second-person)
oft mí-kardid (indicative past plural second-person)
افت میکردند (indicative past plural third-person)
oft mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم افت میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam oft mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی افت میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti oft mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت افت میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt oft mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم افت میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim oft mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید افت میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid oft mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند افت میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand oft mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
افت کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
oft kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
افت کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
oft kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
افت کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
oft kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
افت کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
oft kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
افت کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
oft kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
افت کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
oft kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
افت خواهم کرد (first-person future indicative singular)
oft xâhám kard (first-person future indicative singular)
افت خواهی کرد (future indicative second-person singular)
oft xâhí kard (future indicative second-person singular)
افت خواهد کرد (future indicative singular third-person)
oft xâhád kard (future indicative singular third-person)
افت خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
oft xâhím kard (first-person future indicative plural)
افت خواهید کرد (future indicative plural second-person)
oft xâhíd kard (future indicative plural second-person)
افت خواهند کرد (future indicative plural third-person)
oft xâhánd kard (future indicative plural third-person)
افت کنم (first-person present singular subjunctive)
oft konam (first-person present singular subjunctive)
افت کنی (present second-person singular subjunctive)
oft koni (present second-person singular subjunctive)
افت کند (present singular subjunctive third-person)
oft konad (present singular subjunctive third-person)
افت کنیم (first-person plural present subjunctive)
oft konim (first-person plural present subjunctive)
افت کنید (plural present second-person subjunctive)
oft konid (plural present second-person subjunctive)
افت کنند (plural present subjunctive third-person)
oft konand (plural present subjunctive third-person)
افت کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
oft kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
افت کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
oft kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
افت کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
oft kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
افت کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
oft kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
افت کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
oft kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
افت کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
oft kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
افت کن (imperative second-person singular)
oft kon (imperative second-person singular)
افت کنید (imperative plural second-person)
oft konid (imperative plural second-person)
افت کردن (infinitive)
oft kardán (infinitive)
افت کن (present stem)
oft kon (present stem)
افت کرد (past stem)
oft kard (past stem)
افت کننده (participle present)
oft konandé (participle present)
افت کرده (participle past)
oft kardé (participle past)
افت کنم (aorist first-person indicative singular)
oft kónam (aorist first-person indicative singular)
افت کنی (aorist indicative second-person singular)
oft kóni (aorist indicative second-person singular)
افت کنه (aorist indicative singular third-person)
oft kóne (aorist indicative singular third-person)
افت کنیم (aorist first-person indicative plural)
oft kónim (aorist first-person indicative plural)
افت کنین (aorist indicative plural second-person)
oft kónin (aorist indicative plural second-person)
افت کنن (aorist indicative plural third-person)
oft kónan (aorist indicative plural third-person)
افت میکنم (first-person indicative present singular)
oft mí-konam (first-person indicative present singular)
افت میکنی (indicative present second-person singular)
oft mí-koni (indicative present second-person singular)
افت میکنه (indicative present singular third-person)
oft mí-kone (indicative present singular third-person)
افت میکنیم (first-person indicative plural present)
oft mí-konim (first-person indicative plural present)
افت میکنین (indicative plural present second-person)
oft mí-konin (indicative plural present second-person)
افت میکنن (indicative plural present third-person)
oft mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم افت میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram oft mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری افت میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri oft mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره افت میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre oft mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم افت میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim oft mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین افت میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin oft mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن افت میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran oft mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
افت کردهام (first-person indicative perfect present singular)
oft kardám (first-person indicative perfect present singular)
افت کردهای (indicative perfect present second-person singular)
oft kardí (indicative perfect present second-person singular)
افت کرده (indicative perfect present singular third-person)
oft kardé (indicative perfect present singular third-person)
افت کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
oft kardím (first-person indicative perfect plural present)
افت کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
oft kardín (indicative perfect plural present second-person)
افت کردهان (indicative perfect plural present third-person)
oft kardán (indicative perfect plural present third-person)
افت کردم (first-person indicative past singular)
oft kárdam (first-person indicative past singular)
افت کردی (indicative past second-person singular)
oft kárdi (indicative past second-person singular)
افت کرد (indicative past singular third-person)
oft kárd (indicative past singular third-person)
افت کردیم (first-person indicative past plural)
oft kárdim (first-person indicative past plural)
افت کردین (indicative past plural second-person)
oft kárdin (indicative past plural second-person)
افت کردن (indicative past plural third-person)
oft kárdan (indicative past plural third-person)
افت میکردم (first-person indicative past singular)
oft mí-kardam (first-person indicative past singular)
افت میکردی (indicative past second-person singular)
oft mí-kardi (indicative past second-person singular)
افت میکرد (indicative past singular third-person)
oft mí-kard (indicative past singular third-person)
افت میکردیم (first-person indicative past plural)
oft mí-kardim (first-person indicative past plural)
افت میکردین (indicative past plural second-person)
oft mí-kardin (indicative past plural second-person)
افت میکردن (indicative past plural third-person)
oft mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم افت میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam oft mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی افت میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti oft mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت افت میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt oft mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم افت میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim oft mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین افت میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin oft mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن افت میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan oft mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
افت کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
oft kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
افت کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
oft kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
افت کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
oft kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
افت کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
oft kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
افت کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
oft kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
افت کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
oft kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
افت کنم (first-person present singular subjunctive)
oft konam (first-person present singular subjunctive)
افت کنی (present second-person singular subjunctive)
oft koni (present second-person singular subjunctive)
افت کنه (present singular subjunctive third-person)
oft kone (present singular subjunctive third-person)
افت کنیم (first-person plural present subjunctive)
oft konim (first-person plural present subjunctive)
افت کنین (plural present second-person subjunctive)
oft konin (plural present second-person subjunctive)
افت کنن (plural present subjunctive third-person)
oft konan (plural present subjunctive third-person)
افت کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
oft kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
افت کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
oft kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
افت کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
oft kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
افت کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
oft kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
افت کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
oft kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
افت کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
oft kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
افت کن (imperative second-person singular)
oft kon (imperative second-person singular)
افت کنین (imperative plural second-person)
oft konin (imperative plural second-person)

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">افت کردن</i> (oft kardán) (literary Iranian Persian)

داشتیم افت میکردیم

داشتم افت میکردم

داشتید افت میکردید

داشتی افت میکردی

داشتند افت میکردند

داشت افت میکرد

داریم افت میکنیم

دارم افت میکنم

دارید افت میکنید

داری افت میکنی

دارند افت میکنند

دارد افت میکند

افت کرده است

افت کرده بودیم

افت کرده بودم

افت کرده بودید

افت کرده بودی

افت کرده بودند

افت کرده بود

افت خواهیم کرد

افت خواهم کرد

افت خواهید کرد

افت خواهی کرد

افت خواهند کرد

افت خواهد کرد

افت کرده باشیم

افت کرده باشم

افت کرده باشید

افت کرده باشی

افت کرده باشند

افت کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">افت کردن</i> (oft kardán) (colloquial Tehrani)

داشتیم افت میکردیم

داشتم افت میکردم

داشتین افت میکردین

داشتی افت میکردی

داشتن افت میکردن

داشت افت میکرد

داریم افت میکنیم

دارم افت میکنم

دارین افت میکنین

داری افت میکنی

دارن افت میکنن

داره افت میکنه

افت کرده بودیم

افت کرده بودم

افت کرده بودین

افت کرده بودی

افت کرده بودن

افت کرده بود

افت کرده باشیم

افت کرده باشم

افت کرده باشین

افت کرده باشی

افت کرده باشن

افت کرده باشه

[ˈʊft̪ kʰäɾ.d̪ǽn]

[ˈʊft̪ kʰäɾ.d̪ǽn]

[ˈʊft̪ kʰäɾ.d̪ǽn]

نمراتم از ترم پیش افت کرده

my marks have decreased since the last semester

to decrease, descent, to have a drop, a decrease in quality


آویزان کردن

head

آویزان کردن • (âvizân kardan)

fa-verb

آویزان کردن • (âvizân kardan)

âvizân kardan (romanization)
آویزان کردن (infinitive)
âvizân kardán (infinitive)
آویزان کن (present stem)
âvizân kon (present stem)
آویزان کرد (past stem)
âvizân kard (past stem)
آویزان کننده (participle present)
âvizân konandé (participle present)
آویزان کرده (participle past)
âvizân kardé (participle past)
آویزان کنم (aorist first-person indicative singular)
âvizân kónam (aorist first-person indicative singular)
آویزان کنی (aorist indicative second-person singular)
âvizân kóni (aorist indicative second-person singular)
آویزان کند (aorist indicative singular third-person)
âvizân kónad (aorist indicative singular third-person)
آویزان کنیم (aorist first-person indicative plural)
âvizân kónim (aorist first-person indicative plural)
آویزان کنید (aorist indicative plural second-person)
âvizân kónid (aorist indicative plural second-person)
آویزان کنند (aorist indicative plural third-person)
âvizân kónand (aorist indicative plural third-person)
آویزان میکنم (first-person indicative present singular)
âvizân mí-konam (first-person indicative present singular)
آویزان میکنی (indicative present second-person singular)
âvizân mí-koni (indicative present second-person singular)
آویزان میکند (indicative present singular third-person)
âvizân mí-konad (indicative present singular third-person)
آویزان میکنیم (first-person indicative plural present)
âvizân mí-konim (first-person indicative plural present)
آویزان میکنید (indicative plural present second-person)
âvizân mí-konid (indicative plural present second-person)
آویزان میکنند (indicative plural present third-person)
âvizân mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم آویزان میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram âvizân mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری آویزان میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri âvizân mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد آویزان میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad âvizân mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم آویزان میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim âvizân mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید آویزان میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid âvizân mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند آویزان میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand âvizân mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
آویزان کردهام (first-person indicative perfect present singular)
âvizân kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
آویزان کردهای (indicative perfect present second-person singular)
âvizân kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
آویزان کرده است (indicative perfect present singular third-person)
âvizân kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
آویزان کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
âvizân kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
آویزان کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
âvizân kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
آویزان کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
âvizân kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
آویزان کردم (first-person indicative past singular)
âvizân kárdam (first-person indicative past singular)
آویزان کردی (indicative past second-person singular)
âvizân kárdi (indicative past second-person singular)
آویزان کرد (indicative past singular third-person)
âvizân kard (indicative past singular third-person)
آویزان کردیم (first-person indicative past plural)
âvizân kárdim (first-person indicative past plural)
آویزان کردید (indicative past plural second-person)
âvizân kárdid (indicative past plural second-person)
آویزان کردند (indicative past plural third-person)
âvizân kárdand (indicative past plural third-person)
آویزان میکردم (first-person indicative past singular)
âvizân mí-kardam (first-person indicative past singular)
آویزان میکردی (indicative past second-person singular)
âvizân mí-kardi (indicative past second-person singular)
آویزان میکرد (indicative past singular third-person)
âvizân mí-kard (indicative past singular third-person)
آویزان میکردیم (first-person indicative past plural)
âvizân mí-kardim (first-person indicative past plural)
آویزان میکردید (indicative past plural second-person)
âvizân mí-kardid (indicative past plural second-person)
آویزان میکردند (indicative past plural third-person)
âvizân mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم آویزان میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam âvizân mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی آویزان میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti âvizân mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت آویزان میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt âvizân mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم آویزان میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim âvizân mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید آویزان میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid âvizân mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند آویزان میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand âvizân mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
آویزان کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
âvizân kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
آویزان کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
âvizân kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
آویزان کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
âvizân kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
آویزان کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
âvizân kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
آویزان کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
âvizân kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
آویزان کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
âvizân kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
آویزان خواهم کرد (first-person future indicative singular)
âvizân xâhám kard (first-person future indicative singular)
آویزان خواهی کرد (future indicative second-person singular)
âvizân xâhí kard (future indicative second-person singular)
آویزان خواهد کرد (future indicative singular third-person)
âvizân xâhád kard (future indicative singular third-person)
آویزان خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
âvizân xâhím kard (first-person future indicative plural)
آویزان خواهید کرد (future indicative plural second-person)
âvizân xâhíd kard (future indicative plural second-person)
آویزان خواهند کرد (future indicative plural third-person)
âvizân xâhánd kard (future indicative plural third-person)
آویزان کنم (first-person present singular subjunctive)
âvizân konam (first-person present singular subjunctive)
آویزان کنی (present second-person singular subjunctive)
âvizân koni (present second-person singular subjunctive)
آویزان کند (present singular subjunctive third-person)
âvizân konad (present singular subjunctive third-person)
آویزان کنیم (first-person plural present subjunctive)
âvizân konim (first-person plural present subjunctive)
آویزان کنید (plural present second-person subjunctive)
âvizân konid (plural present second-person subjunctive)
آویزان کنند (plural present subjunctive third-person)
âvizân konand (plural present subjunctive third-person)
آویزان کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
âvizân kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
آویزان کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
âvizân kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
آویزان کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
âvizân kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
آویزان کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
âvizân kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
آویزان کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
âvizân kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
آویزان کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
âvizân kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
آویزان کن (imperative second-person singular)
âvizân kon (imperative second-person singular)
آویزان کنید (imperative plural second-person)
âvizân konid (imperative plural second-person)
آویزان کردن (infinitive)
âvizân kardán (infinitive)
آویزان کن (present stem)
âvizân kon (present stem)
آویزان کرد (past stem)
âvizân kard (past stem)
آویزان کننده (participle present)
âvizân konandé (participle present)
آویزان کرده (participle past)
âvizân kardé (participle past)
آویزان کنم (aorist first-person indicative singular)
âvizân kónam (aorist first-person indicative singular)
آویزان کنی (aorist indicative second-person singular)
âvizân kóni (aorist indicative second-person singular)
آویزان کنه (aorist indicative singular third-person)
âvizân kóne (aorist indicative singular third-person)
آویزان کنیم (aorist first-person indicative plural)
âvizân kónim (aorist first-person indicative plural)
آویزان کنین (aorist indicative plural second-person)
âvizân kónin (aorist indicative plural second-person)
آویزان کنن (aorist indicative plural third-person)
âvizân kónan (aorist indicative plural third-person)
آویزان میکنم (first-person indicative present singular)
âvizân mí-konam (first-person indicative present singular)
آویزان میکنی (indicative present second-person singular)
âvizân mí-koni (indicative present second-person singular)
آویزان میکنه (indicative present singular third-person)
âvizân mí-kone (indicative present singular third-person)
آویزان میکنیم (first-person indicative plural present)
âvizân mí-konim (first-person indicative plural present)
آویزان میکنین (indicative plural present second-person)
âvizân mí-konin (indicative plural present second-person)
آویزان میکنن (indicative plural present third-person)
âvizân mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم آویزان میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram âvizân mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری آویزان میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri âvizân mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره آویزان میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre âvizân mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم آویزان میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim âvizân mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین آویزان میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin âvizân mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن آویزان میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran âvizân mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
آویزان کردهام (first-person indicative perfect present singular)
âvizân kardám (first-person indicative perfect present singular)
آویزان کردهای (indicative perfect present second-person singular)
âvizân kardí (indicative perfect present second-person singular)
آویزان کرده (indicative perfect present singular third-person)
âvizân kardé (indicative perfect present singular third-person)
آویزان کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
âvizân kardím (first-person indicative perfect plural present)
آویزان کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
âvizân kardín (indicative perfect plural present second-person)
آویزان کردهان (indicative perfect plural present third-person)
âvizân kardán (indicative perfect plural present third-person)
آویزان کردم (first-person indicative past singular)
âvizân kárdam (first-person indicative past singular)
آویزان کردی (indicative past second-person singular)
âvizân kárdi (indicative past second-person singular)
آویزان کرد (indicative past singular third-person)
âvizân kárd (indicative past singular third-person)
آویزان کردیم (first-person indicative past plural)
âvizân kárdim (first-person indicative past plural)
آویزان کردین (indicative past plural second-person)
âvizân kárdin (indicative past plural second-person)
آویزان کردن (indicative past plural third-person)
âvizân kárdan (indicative past plural third-person)
آویزان میکردم (first-person indicative past singular)
âvizân mí-kardam (first-person indicative past singular)
آویزان میکردی (indicative past second-person singular)
âvizân mí-kardi (indicative past second-person singular)
آویزان میکرد (indicative past singular third-person)
âvizân mí-kard (indicative past singular third-person)
آویزان میکردیم (first-person indicative past plural)
âvizân mí-kardim (first-person indicative past plural)
آویزان میکردین (indicative past plural second-person)
âvizân mí-kardin (indicative past plural second-person)
آویزان میکردن (indicative past plural third-person)
âvizân mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم آویزان میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam âvizân mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی آویزان میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti âvizân mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت آویزان میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt âvizân mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم آویزان میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim âvizân mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین آویزان میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin âvizân mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن آویزان میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan âvizân mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
آویزان کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
âvizân kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
آویزان کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
âvizân kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
آویزان کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
âvizân kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
آویزان کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
âvizân kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
آویزان کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
âvizân kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
آویزان کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
âvizân kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
آویزان کنم (first-person present singular subjunctive)
âvizân konam (first-person present singular subjunctive)
آویزان کنی (present second-person singular subjunctive)
âvizân koni (present second-person singular subjunctive)
آویزان کنه (present singular subjunctive third-person)
âvizân kone (present singular subjunctive third-person)
آویزان کنیم (first-person plural present subjunctive)
âvizân konim (first-person plural present subjunctive)
آویزان کنین (plural present second-person subjunctive)
âvizân konin (plural present second-person subjunctive)
آویزان کنن (plural present subjunctive third-person)
âvizân konan (plural present subjunctive third-person)
آویزان کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
âvizân kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
آویزان کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
âvizân kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
آویزان کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
âvizân kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
آویزان کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
âvizân kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
آویزان کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
âvizân kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
آویزان کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
âvizân kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
آویزان کن (imperative second-person singular)
âvizân kon (imperative second-person singular)
آویزان کنین (imperative plural second-person)
âvizân konin (imperative plural second-person)
آویزان کردن (infinitive)
āwēzān kardán (infinitive)
آویزان کن (present stem)
āwēzān kun (present stem)
آویزان کرد (past stem)
āwēzān kard (past stem)
آویزان کننده (participle present)
āwēzān kunindá (participle present)
آویزان کرده (participle past)
āwēzān kardá (participle past)
آویزان کنم (aorist first-person indicative singular)
āwēzān kúnam (aorist first-person indicative singular)
آویزان کنی (aorist indicative second-person singular)
āwēzān kúnī (aorist indicative second-person singular)
آویزان کند (aorist indicative singular third-person)
āwēzān kúnad (aorist indicative singular third-person)
آویزان کنیم (aorist first-person indicative plural)
āwēzān kúnēm (aorist first-person indicative plural)
آویزان کنید (aorist indicative plural second-person)
āwēzān kúnēd (aorist indicative plural second-person)
آویزان کنند (aorist indicative plural third-person)
āwēzān kúnand (aorist indicative plural third-person)
آویزان میکنم (first-person indicative present singular)
āwēzān mḗ-kunam (first-person indicative present singular)
آویزان میکنی (indicative present second-person singular)
āwēzān mḗ-kunī (indicative present second-person singular)
آویزان میکند (indicative present singular third-person)
āwēzān mḗ-kunad (indicative present singular third-person)
آویزان میکنیم (first-person indicative plural present)
āwēzān mḗ-kunēm (first-person indicative plural present)
آویزان میکنید (indicative plural present second-person)
āwēzān mḗ-kunēd (indicative plural present second-person)
آویزان میکنند (indicative plural present third-person)
āwēzān mḗ-kunand (indicative plural present third-person)
دارم آویزان میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dā́ram āwēzān mḗ-kunam (first-person indicative present progressive singular)
داری آویزان میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dā́rī āwēzān mḗ-kunī (indicative present progressive second-person singular)
دارد آویزان میکند (indicative present progressive singular third-person)
dā́rad āwēzān mḗ-kunad (indicative present progressive singular third-person)
داریم آویزان میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dā́rēm āwēzān mḗ-kunēm (first-person indicative plural present progressive)
دارید آویزان میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dā́rēd āwēzān mḗ-kunēd (indicative plural present progressive second-person)
دارند آویزان میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dā́rand āwēzān mḗ-kunand (indicative plural present progressive third-person)
آویزان کردهام (first-person indicative perfect present singular)
āwēzān kardá-am (first-person indicative perfect present singular)
آویزان کردهای (indicative perfect present second-person singular)
āwēzān kardá-ī (indicative perfect present second-person singular)
آویزان کرده است (indicative perfect present singular third-person)
āwēzān kardá ast (indicative perfect present singular third-person)
آویزان کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
āwēzān kardá-ēm (first-person indicative perfect plural present)
آویزان کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
āwēzān kardá-ēd (indicative perfect plural present second-person)
آویزان کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
āwēzān kardá-and (indicative perfect plural present third-person)
آویزان کردم (first-person indicative past singular)
āwēzān kárdam (first-person indicative past singular)
آویزان کردی (indicative past second-person singular)
āwēzān kárdī (indicative past second-person singular)
آویزان کرد (indicative past singular third-person)
āwēzān kard (indicative past singular third-person)
آویزان کردیم (first-person indicative past plural)
āwēzān kárdēm (first-person indicative past plural)
آویزان کردید (indicative past plural second-person)
āwēzān kárdēd (indicative past plural second-person)
آویزان کردند (indicative past plural third-person)
āwēzān kárdand (indicative past plural third-person)
آویزان میکردم (first-person indicative past singular)
āwēzān mḗ-kardam (first-person indicative past singular)
آویزان میکردی (indicative past second-person singular)
āwēzān mḗ-kardī (indicative past second-person singular)
آویزان میکرد (indicative past singular third-person)
āwēzān mḗ-kard (indicative past singular third-person)
آویزان میکردیم (first-person indicative past plural)
āwēzān mḗ-kardēm (first-person indicative past plural)
آویزان میکردید (indicative past plural second-person)
āwēzān mḗ-kardēd (indicative past plural second-person)
آویزان میکردند (indicative past plural third-person)
āwēzān mḗ-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم آویزان میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dā́štam āwēzān mḗ-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی آویزان میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dā́štī āwēzān mḗ-kardī (indicative past progressive second-person singular)
داشت آویزان میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dā́št āwēzān mḗ-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم آویزان میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dā́štēm āwēzān mḗ-kardēm (first-person indicative past plural progressive)
داشتید آویزان میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dā́štēd āwēzān mḗ-kardēd (indicative past plural progressive second-person)
داشتند آویزان میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dā́štand āwēzān mḗ-kardand (indicative past plural progressive third-person)
آویزان کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
āwēzān kardá bū́dam (first-person indicative pluperfect singular)
آویزان کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
āwēzān kardá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
آویزان کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
āwēzān kardá būd (indicative pluperfect singular third-person)
آویزان کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
āwēzān kardá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
آویزان کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
āwēzān kardá bū́dēd (indicative pluperfect plural second-person)
آویزان کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
āwēzān kardá bū́dand (indicative pluperfect plural third-person)
آویزان خواهم کرد (first-person future indicative singular)
āwēzān xāhám kard (first-person future indicative singular)
آویزان خواهی کرد (future indicative second-person singular)
āwēzān xāhī́ kard (future indicative second-person singular)
آویزان خواهد کرد (future indicative singular third-person)
āwēzān xāhád kard (future indicative singular third-person)
آویزان خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
āwēzān xāhḗm kard (first-person future indicative plural)
آویزان خواهید کرد (future indicative plural second-person)
āwēzān xāhḗd kard (future indicative plural second-person)
آویزان خواهند کرد (future indicative plural third-person)
āwēzān xāhánd kard (future indicative plural third-person)
آویزان کنم (first-person present singular subjunctive)
āwēzān kunam (first-person present singular subjunctive)
آویزان کنی (present second-person singular subjunctive)
āwēzān kunī (present second-person singular subjunctive)
آویزان کند (present singular subjunctive third-person)
āwēzān kunad (present singular subjunctive third-person)
آویزان کنیم (first-person plural present subjunctive)
āwēzān kunēm (first-person plural present subjunctive)
آویزان کنید (plural present second-person subjunctive)
āwēzān kunēd (plural present second-person subjunctive)
آویزان کنند (plural present subjunctive third-person)
āwēzān kunand (plural present subjunctive third-person)
آویزان کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
āwēzān kardá bā́šam (first-person past singular subjunctive)
آویزان کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
āwēzān kardá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
آویزان کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
āwēzān kardá bā́šad (past singular subjunctive third-person)
آویزان کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
āwēzān kardá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
آویزان کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
āwēzān kardá bā́šēd (past plural second-person subjunctive)
آویزان کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
āwēzān kardá bā́šand (past plural subjunctive third-person)
آویزان کن (imperative second-person singular)
āwēzān kun (imperative second-person singular)
آویزان کنید (imperative plural second-person)
āwēzān kunēd (imperative plural second-person)
آویزان کدن (infinitive)
āwēzān kadán (infinitive)
آویزان کو (present stem)
āwēzān ku (present stem)
آویزان کد (past stem)
āwēzān kad (past stem)
آویزان کننده (participle present)
āwēzān kunindá (participle present)
آویزان کده (participle past)
āwēzān kadá (participle past)
آویزان کنم (aorist first-person indicative singular)
āwēzān kúnum (aorist first-person indicative singular)
آویزان کنی (aorist indicative second-person singular)
āwēzān kúnī (aorist indicative second-person singular)
آویزان کنه (aorist indicative singular third-person)
āwēzān kúna (aorist indicative singular third-person)
آویزان کنیم (aorist first-person indicative plural)
āwēzān kúnēm (aorist first-person indicative plural)
آویزان کنین (aorist indicative plural second-person)
āwēzān kúnēn (aorist indicative plural second-person)
آویزان کنن (aorist indicative plural third-person)
āwēzān kúnan (aorist indicative plural third-person)
آویزان میکنم (first-person indicative present singular)
āwēzān mḗ-kunum (first-person indicative present singular)
آویزان میکنی (indicative present second-person singular)
āwēzān mḗ-kunī (indicative present second-person singular)
آویزان میکنه (indicative present singular third-person)
āwēzān mḗ-kuna (indicative present singular third-person)
آویزان میکنیم (first-person indicative plural present)
āwēzān mḗ-kunēm (first-person indicative plural present)
آویزان میکنین (indicative plural present second-person)
āwēzān mḗ-kunēn (indicative plural present second-person)
آویزان میکنن (indicative plural present third-person)
āwēzān mḗ-kunan (indicative plural present third-person)
دارم آویزان میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dā́ram āwēzān mḗ-kunum (first-person indicative present progressive singular)
داری آویزان میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dā́rī āwēzān mḗ-kunī (indicative present progressive second-person singular)
داره آویزان میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dā́ra āwēzān mḗ-kuna (indicative present progressive singular third-person)
داریم آویزان میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dā́rēm āwēzān mḗ-kunēm (first-person indicative plural present progressive)
دارین آویزان میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dā́rēn āwēzān mḗ-kunēn (indicative plural present progressive second-person)
دارن آویزان میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dā́ran āwēzān mḗ-kunan (indicative plural present progressive third-person)
آویزان کدم (first-person indicative perfect present singular)
āwēzān kadám (first-person indicative perfect present singular)
آویزان کدی (indicative perfect present second-person singular)
āwēzān kadī́ (indicative perfect present second-person singular)
آویزان کداست (indicative perfect present singular third-person)
āwēzān kadást (indicative perfect present singular third-person)
آویزان کدیم (first-person indicative perfect plural present)
āwēzān kadḗm (first-person indicative perfect plural present)
آویزان کدین (indicative perfect plural present second-person)
āwēzān kadḗn (indicative perfect plural present second-person)
آویزان کدن (indicative perfect plural present third-person)
āwēzān kadán (indicative perfect plural present third-person)
آویزان کدم (first-person indicative past singular)
āwēzān kádum (first-person indicative past singular)
آویزان کدی (indicative past second-person singular)
āwēzān kádī (indicative past second-person singular)
آویزان کده (indicative past singular third-person)
āwēzān kad (indicative past singular third-person)
آویزان کدیم (first-person indicative past plural)
āwēzān kádēm (first-person indicative past plural)
آویزان کدین (indicative past plural second-person)
āwēzān kádēn (indicative past plural second-person)
آویزان کدن (indicative past plural third-person)
āwēzān kádan (indicative past plural third-person)
آویزان میکدم (first-person indicative past singular)
āwēzān mḗ-kadum (first-person indicative past singular)
آویزان میکدی (indicative past second-person singular)
āwēzān mḗ-kadī (indicative past second-person singular)
آویزان میکده (indicative past singular third-person)
āwēzān mḗ-kada (indicative past singular third-person)
آویزان میکدیم (first-person indicative past plural)
āwēzān mḗ-kadēm (first-person indicative past plural)
آویزان میکدین (indicative past plural second-person)
āwēzān mḗ-kadēn (indicative past plural second-person)
آویزان میکدن (indicative past plural third-person)
āwēzān mḗ-kadan (indicative past plural third-person)
داشتم آویزان میکدم (first-person indicative past progressive singular)
dā́štam āwēzān mḗ-kadum (first-person indicative past progressive singular)
داشتی آویزان میکدی (indicative past progressive second-person singular)
dā́štī āwēzān mḗ-kadī (indicative past progressive second-person singular)
داشته آویزان میکده (indicative past progressive singular third-person)
dā́šta āwēzān mḗ-kada (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم آویزان میکدیم (first-person indicative past plural progressive)
dā́štēm āwēzān mḗ-kadēm (first-person indicative past plural progressive)
داشتین آویزان میکدین (indicative past plural progressive second-person)
dā́štēd āwēzān mḗ-kadē (indicative past plural progressive second-person)
داشتن آویزان میکدن (indicative past plural progressive third-person)
dā́štand āwēzān mḗ-kadan (indicative past plural progressive third-person)
آویزان کده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
āwēzān kadá bū́dum (first-person indicative pluperfect singular)
آویزان کده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
āwēzān kadá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
آویزان کده بوده (indicative pluperfect singular third-person)
āwēzān kadá būda (indicative pluperfect singular third-person)
آویزان کده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
āwēzān kadá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
آویزان کده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
āwēzān kadá bū́dēn (indicative pluperfect plural second-person)
آویزان کده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
āwēzān kadá bū́dan (indicative pluperfect plural third-person)
آویزان خوایم کد (first-person future indicative singular)
āwēzān xāyyúm kad (first-person future indicative singular)
آویزان خوایی کد (future indicative second-person singular)
āwēzān xāyyī́ kad (future indicative second-person singular)
آویزان خوایه کد (future indicative singular third-person)
āwēzān xāyyá kad (future indicative singular third-person)
آویزان خواییم کد (first-person future indicative plural)
āwēzān xāyyḗm kad (first-person future indicative plural)
آویزان خوایین کد (future indicative plural second-person)
āwēzān xāyyḗn kad (future indicative plural second-person)
آویزان خواین کد (future indicative plural third-person)
āwēzān xāyyán kad (future indicative plural third-person)
آویزان کنم (first-person present singular subjunctive)
āwēzān kunum (first-person present singular subjunctive)
آویزان کنی (present second-person singular subjunctive)
āwēzān kunī (present second-person singular subjunctive)
آویزان کنه (present singular subjunctive third-person)
āwēzān kuna (present singular subjunctive third-person)
آویزان کنیم (first-person plural present subjunctive)
āwēzān kunēm (first-person plural present subjunctive)
آویزان کنین (plural present second-person subjunctive)
āwēzān kunēn (plural present second-person subjunctive)
آویزان کنن (plural present subjunctive third-person)
āwēzān kunan (plural present subjunctive third-person)
آویزان کده باشم (first-person past singular subjunctive)
āwēzān kadá bā́šam (first-person past singular subjunctive)
آویزان کده باشی (past second-person singular subjunctive)
āwēzān kadá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
آویزان کده باشه (past singular subjunctive third-person)
āwēzān kadá bā́ša (past singular subjunctive third-person)
آویزان کده باشیم (first-person past plural subjunctive)
āwēzān kadá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
آویزان کده باشین (past plural second-person subjunctive)
āwēzān kadá bā́šēn (past plural second-person subjunctive)
آویزان کده باشن (past plural subjunctive third-person)
āwēzān kadá bā́šan (past plural subjunctive third-person)
آویزان کو (imperative second-person singular)
āwēzān ku (imperative second-person singular)
آویزان کنین (imperative plural second-person)
āwēzān kunēn (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">آویزان کردن</i> (âvizân kardán) (literary Iranian Persian)

آویزان کننده

آویزان کردیم

آویزان کردید

آویزان کردند

آویزان میکردیم

آویزان میکردم

آویزان میکردید

آویزان میکردی

آویزان میکردند

آویزان میکرد

آویزان میکنیم

آویزان میکنم

آویزان میکنید

آویزان میکنی

آویزان میکنند

آویزان میکند

داشتیم آویزان میکردیم

داشتم آویزان میکردم

داشتید آویزان میکردید

داشتی آویزان میکردی

داشتند آویزان میکردند

داشت آویزان میکرد

داریم آویزان میکنیم

دارم آویزان میکنم

دارید آویزان میکنید

داری آویزان میکنی

دارند آویزان میکنند

دارد آویزان میکند

آویزان کردهایم

آویزان کردهام

آویزان کردهاید

آویزان کردهای

آویزان کردهاند

آویزان کرده است

آویزان کرده بودیم

آویزان کرده بودم

آویزان کرده بودید

آویزان کرده بودی

آویزان کرده بودند

آویزان کرده بود

آویزان خواهیم کرد

آویزان خواهم کرد

آویزان خواهید کرد

آویزان خواهی کرد

آویزان خواهند کرد

آویزان خواهد کرد

آویزان کرده باشیم

آویزان کرده باشم

آویزان کرده باشید

آویزان کرده باشی

آویزان کرده باشند

آویزان کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">آویزان کردن</i> (âvizân kardán) (colloquial Tehrani)

آویزان کننده

آویزان کردیم

آویزان کردین

آویزان میکردیم

آویزان میکردم

آویزان میکردین

آویزان میکردی

آویزان میکردن

آویزان میکرد

آویزان میکنیم

آویزان میکنم

آویزان میکنین

آویزان میکنی

آویزان میکنن

آویزان میکنه

داشتیم آویزان میکردیم

داشتم آویزان میکردم

داشتین آویزان میکردین

داشتی آویزان میکردی

داشتن آویزان میکردن

داشت آویزان میکرد

داریم آویزان میکنیم

دارم آویزان میکنم

دارین آویزان میکنین

داری آویزان میکنی

دارن آویزان میکنن

داره آویزان میکنه

آویزان کردهایم

آویزان کردهام

آویزان کردهاین

آویزان کردهای

آویزان کردهان

آویزان کرده بودیم

آویزان کرده بودم

آویزان کرده بودین

آویزان کرده بودی

آویزان کرده بودن

آویزان کرده بود

آویزان کرده باشیم

آویزان کرده باشم

آویزان کرده باشین

آویزان کرده باشی

آویزان کرده باشن

آویزان کرده باشه

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">آویزان کردن</i> (āwēzān kardán) (literary Dari Persian)

آویزان کننده

آویزان کردیم

آویزان کردید

آویزان کردند

آویزان میکردیم

آویزان میکردم

آویزان میکردید

آویزان میکردی

آویزان میکردند

آویزان میکرد

آویزان میکنیم

آویزان میکنم

آویزان میکنید

آویزان میکنی

آویزان میکنند

آویزان میکند

داشتیم آویزان میکردیم

داشتم آویزان میکردم

داشتید آویزان میکردید

داشتی آویزان میکردی

داشتند آویزان میکردند

داشت آویزان میکرد

داریم آویزان میکنیم

دارم آویزان میکنم

دارید آویزان میکنید

داری آویزان میکنی

دارند آویزان میکنند

دارد آویزان میکند

آویزان کردهایم

آویزان کردهام

آویزان کردهاید

آویزان کردهای

آویزان کردهاند

آویزان کرده است

آویزان کرده بودیم

آویزان کرده بودم

آویزان کرده بودید

آویزان کرده بودی

آویزان کرده بودند

آویزان کرده بود

آویزان خواهیم کرد

آویزان خواهم کرد

آویزان خواهید کرد

آویزان خواهی کرد

آویزان خواهند کرد

آویزان خواهد کرد

آویزان کرده باشیم

آویزان کرده باشم

آویزان کرده باشید

آویزان کرده باشی

āwēzān kardá bā́šī

آویزان کرده باشند

آویزان کرده باشد

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">آویزان کدن</i> (āwēzān kadán) (colloquial Kabuli)

آویزان کننده

آویزان میکدیم

آویزان میکدم

آویزان میکدین

آویزان میکدی

آویزان میکدن

آویزان میکده

آویزان میکنیم

آویزان میکنم

آویزان میکنین

آویزان میکنی

آویزان میکنن

آویزان میکنه

داشتیم آویزان میکدیم

داشتم آویزان میکدم

داشتین آویزان میکدین

داشتی آویزان میکدی

داشتن آویزان میکدن

داشته آویزان میکده

داریم آویزان میکنیم

دارم آویزان میکنم

دارین آویزان میکنین

داری آویزان میکنی

دارن آویزان میکنن

داره آویزان میکنه

آویزان کداست

آویزان کده بودیم

آویزان کده بودم

آویزان کده بودین

آویزان کده بودی

آویزان کده بودن

آویزان کده بوده

آویزان خواییم کد

آویزان خوایم کد

آویزان خوایین کد

آویزان خوایی کد

آویزان خواین کد

آویزان خوایه کد

آویزان کده باشیم

āwēzān kadá bā́šēm

آویزان کده باشم

آویزان کده باشین

āwēzān kadá bā́šēn

آویزان کده باشی

āwēzān kadá bā́šī

آویزان کده باشن

آویزان کده باشه

[ʔɒː.viː.zɒːn kʰʲæɹ.d̪æn]


گواشتن

head

گواشتن • (govâštan) (present stem گوار (govâr))

govâštan (romanization)
گوار (present stem)
گواشتن (infinitive)
govâštán (infinitive)
گوار (present stem)
govâr (present stem)
گواشت (past stem)
govâšt (past stem)
گوارنده (participle present)
govârandé (participle present)
گواشته (participle past)
govâšté (participle past)
گوارم (aorist first-person indicative singular)
govâram (aorist first-person indicative singular)
گواری (aorist indicative second-person singular)
govâri (aorist indicative second-person singular)
گوارد (aorist indicative singular third-person)
govârad (aorist indicative singular third-person)
گواریم (aorist first-person indicative plural)
govârim (aorist first-person indicative plural)
گوارید (aorist indicative plural second-person)
govârid (aorist indicative plural second-person)
گوارند (aorist indicative plural third-person)
govârand (aorist indicative plural third-person)
میگوارم (first-person indicative present singular)
mí-govâram (first-person indicative present singular)
میگواری (indicative present second-person singular)
mí-govâri (indicative present second-person singular)
میگوارد (indicative present singular third-person)
mí-govârad (indicative present singular third-person)
میگواریم (first-person indicative plural present)
mí-govârim (first-person indicative plural present)
میگوارید (indicative plural present second-person)
mí-govârid (indicative plural present second-person)
میگوارند (indicative plural present third-person)
mí-govârand (indicative plural present third-person)
دارم میگوارم (first-person indicative present progressive singular)
dấram mí-govâram (first-person indicative present progressive singular)
داری میگواری (indicative present progressive second-person singular)
dấri mí-govâri (indicative present progressive second-person singular)
دارد میگوارد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad mí-govârad (indicative present progressive singular third-person)
داریم میگواریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim mí-govârim (first-person indicative plural present progressive)
دارید میگوارید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid mí-govârid (indicative plural present progressive second-person)
دارند میگوارند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand mí-govârand (indicative plural present progressive third-person)
گواشتهام (first-person indicative perfect present singular)
govâšté-am (first-person indicative perfect present singular)
گواشتهای (indicative perfect present second-person singular)
govâšté-i (indicative perfect present second-person singular)
گواشته است (indicative perfect present singular third-person)
govâšté ast (indicative perfect present singular third-person)
گواشتهایم (first-person indicative perfect plural present)
govâšté-im (first-person indicative perfect plural present)
گواشتهاید (indicative perfect plural present second-person)
govâšté-id (indicative perfect plural present second-person)
گواشتهاند (indicative perfect plural present third-person)
govâšté-and (indicative perfect plural present third-person)
گواشتم (first-person indicative past singular)
govâštam (first-person indicative past singular)
گواشتی (indicative past second-person singular)
govâšti (indicative past second-person singular)
گواشت (indicative past singular third-person)
govâšt (indicative past singular third-person)
گواشتیم (first-person indicative past plural)
govâštim (first-person indicative past plural)
گواشتید (indicative past plural second-person)
govâštid (indicative past plural second-person)
گواشتند (indicative past plural third-person)
govâštand (indicative past plural third-person)
میگواشتم (first-person indicative past singular)
mí-govâštam (first-person indicative past singular)
میگواشتی (indicative past second-person singular)
mí-govâšti (indicative past second-person singular)
میگواشت (indicative past singular third-person)
mí-govâšt (indicative past singular third-person)
میگواشتیم (first-person indicative past plural)
mí-govâštim (first-person indicative past plural)
میگواشتید (indicative past plural second-person)
mí-govâštid (indicative past plural second-person)
میگواشتند (indicative past plural third-person)
mí-govâštand (indicative past plural third-person)
داشتم میگواشتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam mí-govâštam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی میگواشتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti mí-govâšti (indicative past progressive second-person singular)
داشت میگواشت (indicative past progressive singular third-person)
dâšt mí-govâšt (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم میگواشتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim mí-govâštim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید میگواشتید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid mí-govâštid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند میگواشتند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand mí-govâštand (indicative past plural progressive third-person)
گواشته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
govâšté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
گواشته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
govâšté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
گواشته بود (indicative pluperfect singular third-person)
govâšté bud (indicative pluperfect singular third-person)
گواشته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
govâšté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
گواشته بودید (indicative pluperfect plural second-person)
govâšté búdid (indicative pluperfect plural second-person)
گواشته بودند (indicative pluperfect plural third-person)
govâšté búdand (indicative pluperfect plural third-person)
خواهم گواشت (first-person future indicative singular)
xâhám govâšt (first-person future indicative singular)
خواهی گواشت (future indicative second-person singular)
xâhí govâšt (future indicative second-person singular)
خواهد گواشت (future indicative singular third-person)
xâhád govâšt (future indicative singular third-person)
خواهیم گواشت (first-person future indicative plural)
xâhím govâšt (first-person future indicative plural)
خواهید گواشت (future indicative plural second-person)
xâhíd govâšt (future indicative plural second-person)
خواهند گواشت (future indicative plural third-person)
xâhánd govâšt (future indicative plural third-person)
بگوارم (first-person present singular subjunctive)
bégovâram (first-person present singular subjunctive)
بگواری (present second-person singular subjunctive)
bégovâri (present second-person singular subjunctive)
بگوارد (present singular subjunctive third-person)
bégovârad (present singular subjunctive third-person)
بگواریم (first-person plural present subjunctive)
bégovârim (first-person plural present subjunctive)
بگوارید (plural present second-person subjunctive)
bégovârid (plural present second-person subjunctive)
بگوارند (plural present subjunctive third-person)
bégovârand (plural present subjunctive third-person)
گواشته باشم (first-person past singular subjunctive)
govâšté bấšam (first-person past singular subjunctive)
گواشته باشی (past second-person singular subjunctive)
govâšté bấši (past second-person singular subjunctive)
گواشته باشد (past singular subjunctive third-person)
govâšté bấšad (past singular subjunctive third-person)
گواشته باشیم (first-person past plural subjunctive)
govâšté bấšim (first-person past plural subjunctive)
گواشته باشید (past plural second-person subjunctive)
govâšté bấšid (past plural second-person subjunctive)
گواشته باشند (past plural subjunctive third-person)
govâšté bấšand (past plural subjunctive third-person)
بگوار (imperative second-person singular)
bégovâr (imperative second-person singular)
بگوارید (imperative plural second-person)
bégovârid (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">گواشتن</i> (govâštán) (literary Iranian Persian)

داشتیم میگواشتیم

داشتم میگواشتم

داشتید میگواشتید

داشتی میگواشتی

داشتند میگواشتند

داشت میگواشت

داریم میگواریم

دارم میگوارم

دارید میگوارید

داری میگواری

دارند میگوارند

دارد میگوارد

گواشته بودیم

گواشته بودید

گواشته بودند

خواهیم گواشت

خواهید گواشت

خواهند گواشت

گواشته باشیم

گواشته باشید

گواشته باشند

[ɡʊ.wɑːʃ.t̪ʰän]

[ɡʊ.wɑːʃ.t̪ʰän]

[ɡʊ.wɑːʃ.t̪ʰän]

[ɡ̥o.vɒːʃ.t̪ʰæn]

From Middle Persian gwkl'-tn' (gugārīdan), ultimately from Proto-Indo-European *wi (“apart”) + *kʷer- (“to do, make, construct”); literally meaning “to do away”.


کپ

کپیدن کپیدن#Persian


کپیدن

head

کپیدن • (kapidan) (present stem کپ (kap))

kapidan (romanization)
کپ (present stem)

Uncertain. Perhaps from Proto-Indo-European *kap- or perhaps related to Turkish kapmak.

در خون جگر بسی تپیدم
 تا بوسهای از لبش کپیدم

10th century, Abu-l-Qasim Hasan 'Unsurī Balkhī, فَرْهَنْگِ جَهَانْگِیرِی [farhang-i jahāngīrī]:

My heart beat for them, until I stole a kiss from their lips


کپیدن

Related to کپه (koppe) (see there for further information), compare also Central Kurdish کۆپ (kop, “crest, peak, summit”), گەبە (gebe, “mumps”), and Arabic قبة, which is an Iranian borrowing.


راه بردن

râh bordan (romanization)
راه بردن (infinitive)
râh bordán (infinitive)
راه بر (present stem)
râh bar (present stem)
راه برد (past stem)
râh bord (past stem)
راه برنده (participle present)
râh barandé (participle present)
راه برده (participle past)
râh bordé (participle past)
راه برم (aorist first-person indicative singular)
râh báram (aorist first-person indicative singular)
راه بری (aorist indicative second-person singular)
râh bári (aorist indicative second-person singular)
راه برد (aorist indicative singular third-person)
râh bárad (aorist indicative singular third-person)
راه بریم (aorist first-person indicative plural)
râh bárim (aorist first-person indicative plural)
راه برید (aorist indicative plural second-person)
râh bárid (aorist indicative plural second-person)
راه برند (aorist indicative plural third-person)
râh bárand (aorist indicative plural third-person)
راه میبرم (first-person indicative present singular)
râh mí-baram (first-person indicative present singular)
راه میبری (indicative present second-person singular)
râh mí-bari (indicative present second-person singular)
راه میبرد (indicative present singular third-person)
râh mí-barad (indicative present singular third-person)
راه میبریم (first-person indicative plural present)
râh mí-barim (first-person indicative plural present)
راه میبرید (indicative plural present second-person)
râh mí-barid (indicative plural present second-person)
راه میبرند (indicative plural present third-person)
râh mí-barand (indicative plural present third-person)
دارم راه میبرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram râh mí-baram (first-person indicative present progressive singular)
داری راه میبری (indicative present progressive second-person singular)
dấri râh mí-bari (indicative present progressive second-person singular)
دارد راه میبرد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad râh mí-barad (indicative present progressive singular third-person)
داریم راه میبریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim râh mí-barim (first-person indicative plural present progressive)
دارید راه میبرید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid râh mí-barid (indicative plural present progressive second-person)
دارند راه میبرند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand râh mí-barand (indicative plural present progressive third-person)
راه بردهام (first-person indicative perfect present singular)
râh bordé-am (first-person indicative perfect present singular)
راه بردهای (indicative perfect present second-person singular)
râh bordé-i (indicative perfect present second-person singular)
راه برده است (indicative perfect present singular third-person)
râh bordé ast (indicative perfect present singular third-person)
راه بردهایم (first-person indicative perfect plural present)
râh bordé-im (first-person indicative perfect plural present)
راه بردهاید (indicative perfect plural present second-person)
râh bordé-id (indicative perfect plural present second-person)
راه بردهاند (indicative perfect plural present third-person)
râh bordé-and (indicative perfect plural present third-person)
راه بردم (first-person indicative past singular)
râh bórdam (first-person indicative past singular)
راه بردی (indicative past second-person singular)
râh bórdi (indicative past second-person singular)
راه برد (indicative past singular third-person)
râh bord (indicative past singular third-person)
راه بردیم (first-person indicative past plural)
râh bórdim (first-person indicative past plural)
راه بردید (indicative past plural second-person)
râh bórdid (indicative past plural second-person)
راه بردند (indicative past plural third-person)
râh bórdand (indicative past plural third-person)
راه میبردم (first-person indicative past singular)
râh mí-bordam (first-person indicative past singular)
راه میبردی (indicative past second-person singular)
râh mí-bordi (indicative past second-person singular)
راه میبرد (indicative past singular third-person)
râh mí-bord (indicative past singular third-person)
راه میبردیم (first-person indicative past plural)
râh mí-bordim (first-person indicative past plural)
راه میبردید (indicative past plural second-person)
râh mí-bordid (indicative past plural second-person)
راه میبردند (indicative past plural third-person)
râh mí-bordand (indicative past plural third-person)
داشتم راه میبردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam râh mí-bordam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی راه میبردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti râh mí-bordi (indicative past progressive second-person singular)
داشت راه میبرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt râh mí-bord (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم راه میبردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim râh mí-bordim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید راه میبردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid râh mí-bordid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند راه میبردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand râh mí-bordand (indicative past plural progressive third-person)
راه برده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
râh bordé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
راه برده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
râh bordé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
راه برده بود (indicative pluperfect singular third-person)
râh bordé bud (indicative pluperfect singular third-person)
راه برده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
râh bordé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
راه برده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
râh bordé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
راه برده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
râh bordé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
راه خواهم برد (first-person future indicative singular)
râh xâhám bord (first-person future indicative singular)
راه خواهی برد (future indicative second-person singular)
râh xâhí bord (future indicative second-person singular)
راه خواهد برد (future indicative singular third-person)
râh xâhád bord (future indicative singular third-person)
راه خواهیم برد (first-person future indicative plural)
râh xâhím bord (first-person future indicative plural)
راه خواهید برد (future indicative plural second-person)
râh xâhíd bord (future indicative plural second-person)
راه خواهند برد (future indicative plural third-person)
râh xâhánd bord (future indicative plural third-person)
راه ببرم (first-person present singular subjunctive)
râh bébaram (first-person present singular subjunctive)
راه ببری (present second-person singular subjunctive)
râh bébari (present second-person singular subjunctive)
راه ببرد (present singular subjunctive third-person)
râh bébarad (present singular subjunctive third-person)
راه ببریم (first-person plural present subjunctive)
râh bébarim (first-person plural present subjunctive)
راه ببرید (plural present second-person subjunctive)
râh bébarid (plural present second-person subjunctive)
راه ببرند (plural present subjunctive third-person)
râh bébarand (plural present subjunctive third-person)
راه برده باشم (first-person past singular subjunctive)
râh bordé bấšam (first-person past singular subjunctive)
راه برده باشی (past second-person singular subjunctive)
râh bordé bấši (past second-person singular subjunctive)
راه برده باشد (past singular subjunctive third-person)
râh bordé bấšad (past singular subjunctive third-person)
راه برده باشیم (first-person past plural subjunctive)
râh bordé bấšim (first-person past plural subjunctive)
راه برده باشید (past plural second-person subjunctive)
râh bordé bấšid (past plural second-person subjunctive)
راه برده باشند (past plural subjunctive third-person)
râh bordé bấšand (past plural subjunctive third-person)
راه ببر (imperative second-person singular)
râh bébar (imperative second-person singular)
راه ببرید (imperative plural second-person)
râh bébarid (imperative plural second-person)
راه بردن (infinitive)
râh bordán (infinitive)
راه بر (present stem)
râh bar (present stem)
راه برد (past stem)
râh bord (past stem)
راه برنده (participle present)
râh barandé (participle present)
راه برده (participle past)
râh bordé (participle past)
راه برم (aorist first-person indicative singular)
râh báram (aorist first-person indicative singular)
راه بری (aorist indicative second-person singular)
râh bári (aorist indicative second-person singular)
راه بره (aorist indicative singular third-person)
râh báre (aorist indicative singular third-person)
راه بریم (aorist first-person indicative plural)
râh bárim (aorist first-person indicative plural)
راه برین (aorist indicative plural second-person)
râh bárin (aorist indicative plural second-person)
راه برن (aorist indicative plural third-person)
râh báran (aorist indicative plural third-person)
راه میبرم (first-person indicative present singular)
râh mí-baram (first-person indicative present singular)
راه میبری (indicative present second-person singular)
râh mí-bari (indicative present second-person singular)
راه میبره (indicative present singular third-person)
râh mí-bare (indicative present singular third-person)
راه میبریم (first-person indicative plural present)
râh mí-barim (first-person indicative plural present)
راه میبرین (indicative plural present second-person)
râh mí-barin (indicative plural present second-person)
راه میبرن (indicative plural present third-person)
râh mí-baran (indicative plural present third-person)
دارم راه میبرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram râh mí-baram (first-person indicative present progressive singular)
داری راه میبری (indicative present progressive second-person singular)
dấri râh mí-bari (indicative present progressive second-person singular)
داره راه میبره (indicative present progressive singular third-person)
dấre râh mí-bare (indicative present progressive singular third-person)
داریم راه میبریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim râh mí-barim (first-person indicative plural present progressive)
دارین راه میبرین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin râh mí-barin (indicative plural present progressive second-person)
دارن راه میبرن (indicative plural present progressive third-person)
dấran râh mí-baran (indicative plural present progressive third-person)
راه بردهام (first-person indicative perfect present singular)
râh bordám (first-person indicative perfect present singular)
راه بردهای (indicative perfect present second-person singular)
râh bordí (indicative perfect present second-person singular)
راه برده (indicative perfect present singular third-person)
râh bordé (indicative perfect present singular third-person)
راه بردهایم (first-person indicative perfect plural present)
râh bordím (first-person indicative perfect plural present)
راه بردهاین (indicative perfect plural present second-person)
râh bordín (indicative perfect plural present second-person)
راه بردهان (indicative perfect plural present third-person)
râh bordán (indicative perfect plural present third-person)
راه بردم (first-person indicative past singular)
râh bórdam (first-person indicative past singular)
راه بردی (indicative past second-person singular)
râh bórdi (indicative past second-person singular)
راه برد (indicative past singular third-person)
râh bórd (indicative past singular third-person)
راه بردیم (first-person indicative past plural)
râh bórdim (first-person indicative past plural)
راه بردین (indicative past plural second-person)
râh bórdin (indicative past plural second-person)
راه بردن (indicative past plural third-person)
râh bórdan (indicative past plural third-person)
راه میبردم (first-person indicative past singular)
râh mí-bordam (first-person indicative past singular)
راه میبردی (indicative past second-person singular)
râh mí-bordi (indicative past second-person singular)
راه میبرد (indicative past singular third-person)
râh mí-bord (indicative past singular third-person)
راه میبردیم (first-person indicative past plural)
râh mí-bordim (first-person indicative past plural)
راه میبردین (indicative past plural second-person)
râh mí-bordin (indicative past plural second-person)
راه میبردن (indicative past plural third-person)
râh mí-bordan (indicative past plural third-person)
داشتم راه میبردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam râh mí-bordam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی راه میبردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti râh mí-bordi (indicative past progressive second-person singular)
داشت راه میبرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt râh mí-bord (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم راه میبردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim râh mí-bordim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین راه میبردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin râh mí-bordin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن راه میبردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan râh mí-bordan (indicative past plural progressive third-person)
راه برده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
râh bordé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
راه برده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
râh bordé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
راه برده بود (indicative pluperfect singular third-person)
râh bordé bud (indicative pluperfect singular third-person)
راه برده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
râh bordé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
راه برده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
râh bordé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
راه برده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
râh bordé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
راه ببرم (first-person present singular subjunctive)
râh bébaram (first-person present singular subjunctive)
راه ببری (present second-person singular subjunctive)
râh bébari (present second-person singular subjunctive)
راه ببره (present singular subjunctive third-person)
râh bébare (present singular subjunctive third-person)
راه ببریم (first-person plural present subjunctive)
râh bébarim (first-person plural present subjunctive)
راه ببرین (plural present second-person subjunctive)
râh bébarin (plural present second-person subjunctive)
راه ببرن (plural present subjunctive third-person)
râh bébaran (plural present subjunctive third-person)
راه برده باشم (first-person past singular subjunctive)
râh bordé bấšam (first-person past singular subjunctive)
راه برده باشی (past second-person singular subjunctive)
râh bordé bấši (past second-person singular subjunctive)
راه برده باشه (past singular subjunctive third-person)
râh bordé bấše (past singular subjunctive third-person)
راه برده باشیم (first-person past plural subjunctive)
râh bordé bấšim (first-person past plural subjunctive)
راه برده باشین (past plural second-person subjunctive)
râh bordé bấšin (past plural second-person subjunctive)
راه برده باشن (past plural subjunctive third-person)
râh bordé bấšan (past plural subjunctive third-person)
راه ببر (imperative second-person singular)
râh bébar (imperative second-person singular)
راه ببرین (imperative plural second-person)
râh bébarin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">راه بردن</i> (râh bordán) (literary Iranian Persian)

داشتیم راه میبردیم

داشتم راه میبردم

داشتید راه میبردید

داشتی راه میبردی

داشتند راه میبردند

داشت راه میبرد

داریم راه میبریم

دارم راه میبرم

دارید راه میبرید

داری راه میبری

دارند راه میبرند

دارد راه میبرد

راه برده است

راه برده بودیم

راه برده بودم

راه برده بودید

راه برده بودی

راه برده بودند

راه برده بود

راه خواهیم برد

راه خواهم برد

راه خواهید برد

راه خواهی برد

راه خواهند برد

راه خواهد برد

راه برده باشیم

راه برده باشم

راه برده باشید

راه برده باشی

راه برده باشند

راه برده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">راه بردن</i> (râh bordán) (colloquial Tehrani)

داشتیم راه میبردیم

داشتم راه میبردم

داشتین راه میبردین

داشتی راه میبردی

داشتن راه میبردن

داشت راه میبرد

داریم راه میبریم

دارم راه میبرم

دارین راه میبرین

داری راه میبری

دارن راه میبرن

داره راه میبره

راه برده بودیم

راه برده بودم

راه برده بودین

راه برده بودی

راه برده بودن

راه برده بود

راه برده باشیم

راه برده باشم

راه برده باشین

راه برده باشی

راه برده باشن

راه برده باشه