آرام گرفتن

head

آرام گرفتن • (ârâm gereftan) (present stem آرام گیر (ârâm gir))

ârâm gereftan (romanization)
آرام گیر (present stem)
آرام گرفتن (infinitive)
ârâm gereftán (infinitive)
آرام گیر (present stem)
ârâm gir (present stem)
آرام گرفت (past stem)
ârâm gereft (past stem)
آرام گیرنده (participle present)
ârâm girandé (participle present)
آرام گرفته (participle past)
ârâm gerefté (participle past)
آرام گیرم (aorist first-person indicative singular)
ârâm gíram (aorist first-person indicative singular)
آرام گیری (aorist indicative second-person singular)
ârâm gíri (aorist indicative second-person singular)
آرام گیرد (aorist indicative singular third-person)
ârâm gírad (aorist indicative singular third-person)
آرام گیریم (aorist first-person indicative plural)
ârâm gírim (aorist first-person indicative plural)
آرام گیرید (aorist indicative plural second-person)
ârâm gírid (aorist indicative plural second-person)
آرام گیرند (aorist indicative plural third-person)
ârâm gírand (aorist indicative plural third-person)
آرام میگیرم (first-person indicative present singular)
ârâm mí-giram (first-person indicative present singular)
آرام میگیری (indicative present second-person singular)
ârâm mí-giri (indicative present second-person singular)
آرام میگیرد (indicative present singular third-person)
ârâm mí-girad (indicative present singular third-person)
آرام میگیریم (first-person indicative plural present)
ârâm mí-girim (first-person indicative plural present)
آرام میگیرید (indicative plural present second-person)
ârâm mí-girid (indicative plural present second-person)
آرام میگیرند (indicative plural present third-person)
ârâm mí-girand (indicative plural present third-person)
دارم آرام میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram ârâm mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری آرام میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri ârâm mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
دارد آرام میگیرد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad ârâm mí-girad (indicative present progressive singular third-person)
داریم آرام میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim ârâm mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارید آرام میگیرید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid ârâm mí-girid (indicative plural present progressive second-person)
دارند آرام میگیرند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand ârâm mí-girand (indicative plural present progressive third-person)
آرام گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
ârâm gerefté-am (first-person indicative perfect present singular)
آرام گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
ârâm gerefté-i (indicative perfect present second-person singular)
آرام گرفته است (indicative perfect present singular third-person)
ârâm gerefté ast (indicative perfect present singular third-person)
آرام گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
ârâm gerefté-im (first-person indicative perfect plural present)
آرام گرفتهاید (indicative perfect plural present second-person)
ârâm gerefté-id (indicative perfect plural present second-person)
آرام گرفتهاند (indicative perfect plural present third-person)
ârâm gerefté-and (indicative perfect plural present third-person)
آرام گرفتم (first-person indicative past singular)
ârâm geréftam (first-person indicative past singular)
آرام گرفتی (indicative past second-person singular)
ârâm geréfti (indicative past second-person singular)
آرام گرفت (indicative past singular third-person)
ârâm gereft (indicative past singular third-person)
آرام گرفتیم (first-person indicative past plural)
ârâm geréftim (first-person indicative past plural)
آرام گرفتید (indicative past plural second-person)
ârâm geréftid (indicative past plural second-person)
آرام گرفتند (indicative past plural third-person)
ârâm geréftand (indicative past plural third-person)
آرام میگرفتم (first-person indicative past singular)
ârâm mí-gereftam (first-person indicative past singular)
آرام میگرفتی (indicative past second-person singular)
ârâm mí-gerefti (indicative past second-person singular)
آرام میگرفت (indicative past singular third-person)
ârâm mí-gereft (indicative past singular third-person)
آرام میگرفتیم (first-person indicative past plural)
ârâm mí-gereftim (first-person indicative past plural)
آرام میگرفتید (indicative past plural second-person)
ârâm mí-gereftid (indicative past plural second-person)
آرام میگرفتند (indicative past plural third-person)
ârâm mí-gereftand (indicative past plural third-person)
داشتم آرام میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam ârâm mí-gereftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی آرام میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti ârâm mí-gerefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت آرام میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dâšt ârâm mí-gereft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم آرام میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim ârâm mí-gereftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید آرام میگرفتید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid ârâm mí-gereftid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند آرام میگرفتند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand ârâm mí-gereftand (indicative past plural progressive third-person)
آرام گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
ârâm gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
آرام گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
ârâm gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
آرام گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
ârâm gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
آرام گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
ârâm gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
آرام گرفته بودید (indicative pluperfect plural second-person)
ârâm gerefté búdid (indicative pluperfect plural second-person)
آرام گرفته بودند (indicative pluperfect plural third-person)
ârâm gerefté búdand (indicative pluperfect plural third-person)
آرام خواهم گرفت (first-person future indicative singular)
ârâm xâhám gereft (first-person future indicative singular)
آرام خواهی گرفت (future indicative second-person singular)
ârâm xâhí gereft (future indicative second-person singular)
آرام خواهد گرفت (future indicative singular third-person)
ârâm xâhád gereft (future indicative singular third-person)
آرام خواهیم گرفت (first-person future indicative plural)
ârâm xâhím gereft (first-person future indicative plural)
آرام خواهید گرفت (future indicative plural second-person)
ârâm xâhíd gereft (future indicative plural second-person)
آرام خواهند گرفت (future indicative plural third-person)
ârâm xâhánd gereft (future indicative plural third-person)
آرام بگیرم (first-person present singular subjunctive)
ârâm bégiram (first-person present singular subjunctive)
آرام بگیری (present second-person singular subjunctive)
ârâm bégiri (present second-person singular subjunctive)
آرام بگیرد (present singular subjunctive third-person)
ârâm bégirad (present singular subjunctive third-person)
آرام بگیریم (first-person plural present subjunctive)
ârâm bégirim (first-person plural present subjunctive)
آرام بگیرید (plural present second-person subjunctive)
ârâm bégirid (plural present second-person subjunctive)
آرام بگیرند (plural present subjunctive third-person)
ârâm bégirand (plural present subjunctive third-person)
آرام گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
ârâm gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
آرام گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
ârâm gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
آرام گرفته باشد (past singular subjunctive third-person)
ârâm gerefté bấšad (past singular subjunctive third-person)
آرام گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
ârâm gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
آرام گرفته باشید (past plural second-person subjunctive)
ârâm gerefté bấšid (past plural second-person subjunctive)
آرام گرفته باشند (past plural subjunctive third-person)
ârâm gerefté bấšand (past plural subjunctive third-person)
آرام بگیر (imperative second-person singular)
ârâm bégir (imperative second-person singular)
آرام بگیرید (imperative plural second-person)
ârâm bégirid (imperative plural second-person)
آروم گرفتن (infinitive)
ârum gereftán (infinitive)
آروم گیر (present stem)
ârum gir (present stem)
آروم گرفت (past stem)
ârum gereft (past stem)
آروم گیرنده (participle present)
ârum girandé (participle present)
آروم گرفته (participle past)
ârum gerefté (participle past)
آروم گیرم (aorist first-person indicative singular)
ârum gíram (aorist first-person indicative singular)
آروم گیری (aorist indicative second-person singular)
ârum gíri (aorist indicative second-person singular)
آروم گیره (aorist indicative singular third-person)
ârum gíre (aorist indicative singular third-person)
آروم گیریم (aorist first-person indicative plural)
ârum gírim (aorist first-person indicative plural)
آروم گیرین (aorist indicative plural second-person)
ârum gírin (aorist indicative plural second-person)
آروم گیرن (aorist indicative plural third-person)
ârum gíran (aorist indicative plural third-person)
آروم میگیرم (first-person indicative present singular)
ârum mí-giram (first-person indicative present singular)
آروم میگیری (indicative present second-person singular)
ârum mí-giri (indicative present second-person singular)
آروم میگیره (indicative present singular third-person)
ârum mí-gire (indicative present singular third-person)
آروم میگیریم (first-person indicative plural present)
ârum mí-girim (first-person indicative plural present)
آروم میگیرین (indicative plural present second-person)
ârum mí-girin (indicative plural present second-person)
آروم میگیرن (indicative plural present third-person)
ârum mí-giran (indicative plural present third-person)
دارم آروم میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram ârum mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری آروم میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri ârum mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
داره آروم میگیره (indicative present progressive singular third-person)
dấre ârum mí-gire (indicative present progressive singular third-person)
داریم آروم میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim ârum mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارین آروم میگیرین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin ârum mí-girin (indicative plural present progressive second-person)
دارن آروم میگیرن (indicative plural present progressive third-person)
dấran ârum mí-giran (indicative plural present progressive third-person)
آروم گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
ârum gereftám (first-person indicative perfect present singular)
آروم گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
ârum gereftí (indicative perfect present second-person singular)
آروم گرفته (indicative perfect present singular third-person)
ârum gerefté (indicative perfect present singular third-person)
آروم گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
ârum gereftím (first-person indicative perfect plural present)
آروم گرفتهاین (indicative perfect plural present second-person)
ârum gereftín (indicative perfect plural present second-person)
آروم گرفتهان (indicative perfect plural present third-person)
ârum gereftán (indicative perfect plural present third-person)
آروم گرفتم (first-person indicative past singular)
ârum geréftam (first-person indicative past singular)
آروم گرفتی (indicative past second-person singular)
ârum geréfti (indicative past second-person singular)
آروم گرفت (indicative past singular third-person)
ârum geréft (indicative past singular third-person)
آروم گرفتیم (first-person indicative past plural)
ârum geréftim (first-person indicative past plural)
آروم گرفتین (indicative past plural second-person)
ârum geréftin (indicative past plural second-person)
آروم گرفتن (indicative past plural third-person)
ârum geréftan (indicative past plural third-person)
آروم میگرفتم (first-person indicative past singular)
ârum mí-greftam (first-person indicative past singular)
آروم میگرفتی (indicative past second-person singular)
ârum mí-grefti (indicative past second-person singular)
آروم میگرفت (indicative past singular third-person)
ârum mí-greft (indicative past singular third-person)
آروم میگرفتیم (first-person indicative past plural)
ârum mí-greftim (first-person indicative past plural)
آروم میگرفتین (indicative past plural second-person)
ârum mí-greftin (indicative past plural second-person)
آروم میگرفتن (indicative past plural third-person)
ârum mí-greftan (indicative past plural third-person)
داشتم آروم میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam ârum mí-greftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی آروم میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti ârum mí-grefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت آروم میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dấšt ârum mí-greft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم آروم میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim ârum mí-greftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین آروم میگرفتین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin ârum mí-greftin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن آروم میگرفتن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan ârum mí-greftan (indicative past plural progressive third-person)
آروم گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
ârum gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
آروم گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
ârum gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
آروم گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
ârum gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
آروم گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
ârum gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
آروم گرفته بودین (indicative pluperfect plural second-person)
ârum gerefté búdin (indicative pluperfect plural second-person)
آروم گرفته بودن (indicative pluperfect plural third-person)
ârum gerefté búdan (indicative pluperfect plural third-person)
آروم بگیرم (first-person present singular subjunctive)
ârum bégiram (first-person present singular subjunctive)
آروم بگیری (present second-person singular subjunctive)
ârum bégiri (present second-person singular subjunctive)
آروم بگیره (present singular subjunctive third-person)
ârum bégire (present singular subjunctive third-person)
آروم بگیریم (first-person plural present subjunctive)
ârum bégirim (first-person plural present subjunctive)
آروم بگیرین (plural present second-person subjunctive)
ârum bégirin (plural present second-person subjunctive)
آروم بگیرن (plural present subjunctive third-person)
ârum bégiran (plural present subjunctive third-person)
آروم گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
ârum gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
آروم گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
ârum gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
آروم گرفته باشه (past singular subjunctive third-person)
ârum gerefté bấše (past singular subjunctive third-person)
آروم گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
ârum gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
آروم گرفته باشین (past plural second-person subjunctive)
ârum gerefté bấšin (past plural second-person subjunctive)
آروم گرفته باشن (past plural subjunctive third-person)
ârum gerefté bấšan (past plural subjunctive third-person)
آروم بگیر (imperative second-person singular)
ârum bégir (imperative second-person singular)
آروم بگیرین (imperative plural second-person)
ârum bégirin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">آرام گرفتن</i> (ârâm gereftán) (literary Iranian Persian)

آرام میگرفتیم

آرام میگرفتم

آرام میگرفتید

آرام میگرفتی

آرام میگرفتند

آرام میگیریم

آرام میگیرید

آرام میگیرند

داشتیم آرام میگرفتیم

داشتم آرام میگرفتم

داشتید آرام میگرفتید

داشتی آرام میگرفتی

داشتند آرام میگرفتند

داشت آرام میگرفت

داریم آرام میگیریم

دارم آرام میگیرم

دارید آرام میگیرید

داری آرام میگیری

دارند آرام میگیرند

دارد آرام میگیرد

آرام گرفتهایم

آرام گرفتهام

آرام گرفتهاید

آرام گرفتهای

آرام گرفتهاند

آرام گرفته است

آرام گرفته بودیم

آرام گرفته بودم

آرام گرفته بودید

آرام گرفته بودی

آرام گرفته بودند

آرام گرفته بود

آرام خواهیم گرفت

آرام خواهم گرفت

آرام خواهید گرفت

آرام خواهی گرفت

آرام خواهند گرفت

آرام خواهد گرفت

آرام گرفته باشیم

آرام گرفته باشم

آرام گرفته باشید

آرام گرفته باشی

آرام گرفته باشند

آرام گرفته باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">آروم گرفتن</i> (ârum gereftán) (colloquial Tehrani)

آروم میگرفتیم

آروم میگرفتم

آروم میگرفتین

آروم میگرفتی

آروم میگرفتن

آروم میگیریم

آروم میگیرین

داشتیم آروم میگرفتیم

داشتم آروم میگرفتم

داشتین آروم میگرفتین

داشتی آروم میگرفتی

داشتن آروم میگرفتن

داشت آروم میگرفت

داریم آروم میگیریم

دارم آروم میگیرم

دارین آروم میگیرین

داری آروم میگیری

دارن آروم میگیرن

داره آروم میگیره

آروم گرفتهایم

آروم گرفتهام

آروم گرفتهاین

آروم گرفتهای

آروم گرفتهان

آروم گرفته بودیم

آروم گرفته بودم

آروم گرفته بودین

آروم گرفته بودی

آروم گرفته بودن

آروم گرفته بود

آروم گرفته باشیم

آروم گرفته باشم

آروم گرفته باشین

آروم گرفته باشی

آروم گرفته باشن

آروم گرفته باشه

[ɒːˌɾɒːm ɡʲeɾefˈt̪ʰæn]

[ɒːˌɾuːm ɡʲeɾefˈt̪ʰæn]


رقصنده

رقصیدن رقصیدن#Persian


مهاجرت کردن

mohâjerat kardan (romanization)
مهاجرت کردن (infinitive)
mohâjerat kardán (infinitive)
مهاجرت کن (present stem)
mohâjerat kon (present stem)
مهاجرت کرد (past stem)
mohâjerat kard (past stem)
مهاجرت کننده (participle present)
mohâjerat konandé (participle present)
مهاجرت کرده (participle past)
mohâjerat kardé (participle past)
مهاجرت کنم (aorist first-person indicative singular)
mohâjerat kónam (aorist first-person indicative singular)
مهاجرت کنی (aorist indicative second-person singular)
mohâjerat kóni (aorist indicative second-person singular)
مهاجرت کند (aorist indicative singular third-person)
mohâjerat kónad (aorist indicative singular third-person)
مهاجرت کنیم (aorist first-person indicative plural)
mohâjerat kónim (aorist first-person indicative plural)
مهاجرت کنید (aorist indicative plural second-person)
mohâjerat kónid (aorist indicative plural second-person)
مهاجرت کنند (aorist indicative plural third-person)
mohâjerat kónand (aorist indicative plural third-person)
مهاجرت میکنم (first-person indicative present singular)
mohâjerat mí-konam (first-person indicative present singular)
مهاجرت میکنی (indicative present second-person singular)
mohâjerat mí-koni (indicative present second-person singular)
مهاجرت میکند (indicative present singular third-person)
mohâjerat mí-konad (indicative present singular third-person)
مهاجرت میکنیم (first-person indicative plural present)
mohâjerat mí-konim (first-person indicative plural present)
مهاجرت میکنید (indicative plural present second-person)
mohâjerat mí-konid (indicative plural present second-person)
مهاجرت میکنند (indicative plural present third-person)
mohâjerat mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم مهاجرت میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram mohâjerat mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری مهاجرت میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri mohâjerat mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد مهاجرت میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad mohâjerat mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم مهاجرت میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim mohâjerat mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید مهاجرت میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid mohâjerat mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند مهاجرت میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand mohâjerat mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
مهاجرت کردهام (first-person indicative perfect present singular)
mohâjerat kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
مهاجرت کردهای (indicative perfect present second-person singular)
mohâjerat kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
مهاجرت کرده است (indicative perfect present singular third-person)
mohâjerat kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
مهاجرت کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
mohâjerat kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
مهاجرت کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
mohâjerat kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
مهاجرت کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
mohâjerat kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
مهاجرت کردم (first-person indicative past singular)
mohâjerat kárdam (first-person indicative past singular)
مهاجرت کردی (indicative past second-person singular)
mohâjerat kárdi (indicative past second-person singular)
مهاجرت کرد (indicative past singular third-person)
mohâjerat kard (indicative past singular third-person)
مهاجرت کردیم (first-person indicative past plural)
mohâjerat kárdim (first-person indicative past plural)
مهاجرت کردید (indicative past plural second-person)
mohâjerat kárdid (indicative past plural second-person)
مهاجرت کردند (indicative past plural third-person)
mohâjerat kárdand (indicative past plural third-person)
مهاجرت میکردم (first-person indicative past singular)
mohâjerat mí-kardam (first-person indicative past singular)
مهاجرت میکردی (indicative past second-person singular)
mohâjerat mí-kardi (indicative past second-person singular)
مهاجرت میکرد (indicative past singular third-person)
mohâjerat mí-kard (indicative past singular third-person)
مهاجرت میکردیم (first-person indicative past plural)
mohâjerat mí-kardim (first-person indicative past plural)
مهاجرت میکردید (indicative past plural second-person)
mohâjerat mí-kardid (indicative past plural second-person)
مهاجرت میکردند (indicative past plural third-person)
mohâjerat mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم مهاجرت میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam mohâjerat mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی مهاجرت میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti mohâjerat mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت مهاجرت میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt mohâjerat mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم مهاجرت میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim mohâjerat mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید مهاجرت میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid mohâjerat mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند مهاجرت میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand mohâjerat mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
مهاجرت کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
mohâjerat kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
مهاجرت کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
mohâjerat kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
مهاجرت کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
mohâjerat kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
مهاجرت کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
mohâjerat kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
مهاجرت کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
mohâjerat kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
مهاجرت کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
mohâjerat kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
مهاجرت خواهم کرد (first-person future indicative singular)
mohâjerat xâhám kard (first-person future indicative singular)
مهاجرت خواهی کرد (future indicative second-person singular)
mohâjerat xâhí kard (future indicative second-person singular)
مهاجرت خواهد کرد (future indicative singular third-person)
mohâjerat xâhád kard (future indicative singular third-person)
مهاجرت خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
mohâjerat xâhím kard (first-person future indicative plural)
مهاجرت خواهید کرد (future indicative plural second-person)
mohâjerat xâhíd kard (future indicative plural second-person)
مهاجرت خواهند کرد (future indicative plural third-person)
mohâjerat xâhánd kard (future indicative plural third-person)
مهاجرت کنم (first-person present singular subjunctive)
mohâjerat konam (first-person present singular subjunctive)
مهاجرت کنی (present second-person singular subjunctive)
mohâjerat koni (present second-person singular subjunctive)
مهاجرت کند (present singular subjunctive third-person)
mohâjerat konad (present singular subjunctive third-person)
مهاجرت کنیم (first-person plural present subjunctive)
mohâjerat konim (first-person plural present subjunctive)
مهاجرت کنید (plural present second-person subjunctive)
mohâjerat konid (plural present second-person subjunctive)
مهاجرت کنند (plural present subjunctive third-person)
mohâjerat konand (plural present subjunctive third-person)
مهاجرت کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
mohâjerat kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
مهاجرت کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
mohâjerat kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
مهاجرت کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
mohâjerat kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
مهاجرت کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
mohâjerat kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
مهاجرت کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
mohâjerat kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
مهاجرت کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
mohâjerat kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
مهاجرت کن (imperative second-person singular)
mohâjerat kon (imperative second-person singular)
مهاجرت کنید (imperative plural second-person)
mohâjerat konid (imperative plural second-person)
مهاجرت کردن (infinitive)
mohâjerat kardán (infinitive)
مهاجرت کن (present stem)
mohâjerat kon (present stem)
مهاجرت کرد (past stem)
mohâjerat kard (past stem)
مهاجرت کننده (participle present)
mohâjerat konandé (participle present)
مهاجرت کرده (participle past)
mohâjerat kardé (participle past)
مهاجرت کنم (aorist first-person indicative singular)
mohâjerat kónam (aorist first-person indicative singular)
مهاجرت کنی (aorist indicative second-person singular)
mohâjerat kóni (aorist indicative second-person singular)
مهاجرت کنه (aorist indicative singular third-person)
mohâjerat kóne (aorist indicative singular third-person)
مهاجرت کنیم (aorist first-person indicative plural)
mohâjerat kónim (aorist first-person indicative plural)
مهاجرت کنین (aorist indicative plural second-person)
mohâjerat kónin (aorist indicative plural second-person)
مهاجرت کنن (aorist indicative plural third-person)
mohâjerat kónan (aorist indicative plural third-person)
مهاجرت میکنم (first-person indicative present singular)
mohâjerat mí-konam (first-person indicative present singular)
مهاجرت میکنی (indicative present second-person singular)
mohâjerat mí-koni (indicative present second-person singular)
مهاجرت میکنه (indicative present singular third-person)
mohâjerat mí-kone (indicative present singular third-person)
مهاجرت میکنیم (first-person indicative plural present)
mohâjerat mí-konim (first-person indicative plural present)
مهاجرت میکنین (indicative plural present second-person)
mohâjerat mí-konin (indicative plural present second-person)
مهاجرت میکنن (indicative plural present third-person)
mohâjerat mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم مهاجرت میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram mohâjerat mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری مهاجرت میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri mohâjerat mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره مهاجرت میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre mohâjerat mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم مهاجرت میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim mohâjerat mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین مهاجرت میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin mohâjerat mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن مهاجرت میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran mohâjerat mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
مهاجرت کردهام (first-person indicative perfect present singular)
mohâjerat kardám (first-person indicative perfect present singular)
مهاجرت کردهای (indicative perfect present second-person singular)
mohâjerat kardí (indicative perfect present second-person singular)
مهاجرت کرده (indicative perfect present singular third-person)
mohâjerat kardé (indicative perfect present singular third-person)
مهاجرت کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
mohâjerat kardím (first-person indicative perfect plural present)
مهاجرت کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
mohâjerat kardín (indicative perfect plural present second-person)
مهاجرت کردهان (indicative perfect plural present third-person)
mohâjerat kardán (indicative perfect plural present third-person)
مهاجرت کردم (first-person indicative past singular)
mohâjerat kárdam (first-person indicative past singular)
مهاجرت کردی (indicative past second-person singular)
mohâjerat kárdi (indicative past second-person singular)
مهاجرت کرد (indicative past singular third-person)
mohâjerat kárd (indicative past singular third-person)
مهاجرت کردیم (first-person indicative past plural)
mohâjerat kárdim (first-person indicative past plural)
مهاجرت کردین (indicative past plural second-person)
mohâjerat kárdin (indicative past plural second-person)
مهاجرت کردن (indicative past plural third-person)
mohâjerat kárdan (indicative past plural third-person)
مهاجرت میکردم (first-person indicative past singular)
mohâjerat mí-kardam (first-person indicative past singular)
مهاجرت میکردی (indicative past second-person singular)
mohâjerat mí-kardi (indicative past second-person singular)
مهاجرت میکرد (indicative past singular third-person)
mohâjerat mí-kard (indicative past singular third-person)
مهاجرت میکردیم (first-person indicative past plural)
mohâjerat mí-kardim (first-person indicative past plural)
مهاجرت میکردین (indicative past plural second-person)
mohâjerat mí-kardin (indicative past plural second-person)
مهاجرت میکردن (indicative past plural third-person)
mohâjerat mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم مهاجرت میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam mohâjerat mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی مهاجرت میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti mohâjerat mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت مهاجرت میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt mohâjerat mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم مهاجرت میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim mohâjerat mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین مهاجرت میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin mohâjerat mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن مهاجرت میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan mohâjerat mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
مهاجرت کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
mohâjerat kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
مهاجرت کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
mohâjerat kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
مهاجرت کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
mohâjerat kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
مهاجرت کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
mohâjerat kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
مهاجرت کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
mohâjerat kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
مهاجرت کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
mohâjerat kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
مهاجرت کنم (first-person present singular subjunctive)
mohâjerat konam (first-person present singular subjunctive)
مهاجرت کنی (present second-person singular subjunctive)
mohâjerat koni (present second-person singular subjunctive)
مهاجرت کنه (present singular subjunctive third-person)
mohâjerat kone (present singular subjunctive third-person)
مهاجرت کنیم (first-person plural present subjunctive)
mohâjerat konim (first-person plural present subjunctive)
مهاجرت کنین (plural present second-person subjunctive)
mohâjerat konin (plural present second-person subjunctive)
مهاجرت کنن (plural present subjunctive third-person)
mohâjerat konan (plural present subjunctive third-person)
مهاجرت کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
mohâjerat kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
مهاجرت کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
mohâjerat kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
مهاجرت کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
mohâjerat kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
مهاجرت کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
mohâjerat kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
مهاجرت کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
mohâjerat kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
مهاجرت کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
mohâjerat kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
مهاجرت کن (imperative second-person singular)
mohâjerat kon (imperative second-person singular)
مهاجرت کنین (imperative plural second-person)
mohâjerat konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">مهاجرت کردن</i> (mohâjerat kardán) (literary Iranian Persian)

مهاجرت کننده

مهاجرت کردیم

مهاجرت کردید

مهاجرت کردند

مهاجرت میکردیم

مهاجرت میکردم

مهاجرت میکردید

مهاجرت میکردی

مهاجرت میکردند

مهاجرت میکرد

مهاجرت میکنیم

مهاجرت میکنم

مهاجرت میکنید

مهاجرت میکنی

مهاجرت میکنند

مهاجرت میکند

داشتیم مهاجرت میکردیم

داشتم مهاجرت میکردم

داشتید مهاجرت میکردید

داشتی مهاجرت میکردی

داشتند مهاجرت میکردند

داشت مهاجرت میکرد

داریم مهاجرت میکنیم

دارم مهاجرت میکنم

دارید مهاجرت میکنید

داری مهاجرت میکنی

دارند مهاجرت میکنند

دارد مهاجرت میکند

مهاجرت کردهایم

مهاجرت کردهام

مهاجرت کردهاید

مهاجرت کردهای

مهاجرت کردهاند

مهاجرت کرده است

مهاجرت کرده بودیم

مهاجرت کرده بودم

مهاجرت کرده بودید

مهاجرت کرده بودی

مهاجرت کرده بودند

مهاجرت کرده بود

مهاجرت خواهیم کرد

مهاجرت خواهم کرد

مهاجرت خواهید کرد

مهاجرت خواهی کرد

مهاجرت خواهند کرد

مهاجرت خواهد کرد

مهاجرت کرده باشیم

مهاجرت کرده باشم

مهاجرت کرده باشید

مهاجرت کرده باشی

مهاجرت کرده باشند

مهاجرت کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">مهاجرت کردن</i> (mohâjerat kardán) (colloquial Tehrani)

مهاجرت کننده

مهاجرت کردیم

مهاجرت کردین

مهاجرت میکردیم

مهاجرت میکردم

مهاجرت میکردین

مهاجرت میکردی

مهاجرت میکردن

مهاجرت میکرد

مهاجرت میکنیم

مهاجرت میکنم

مهاجرت میکنین

مهاجرت میکنی

مهاجرت میکنن

مهاجرت میکنه

داشتیم مهاجرت میکردیم

داشتم مهاجرت میکردم

داشتین مهاجرت میکردین

داشتی مهاجرت میکردی

داشتن مهاجرت میکردن

داشت مهاجرت میکرد

داریم مهاجرت میکنیم

دارم مهاجرت میکنم

دارین مهاجرت میکنین

داری مهاجرت میکنی

دارن مهاجرت میکنن

داره مهاجرت میکنه

مهاجرت کردهایم

مهاجرت کردهام

مهاجرت کردهاین

مهاجرت کردهای

مهاجرت کردهان

مهاجرت کرده بودیم

مهاجرت کرده بودم

مهاجرت کرده بودین

مهاجرت کرده بودی

مهاجرت کرده بودن

مهاجرت کرده بود

مهاجرت کرده باشیم

مهاجرت کرده باشم

مهاجرت کرده باشین

مهاجرت کرده باشی

مهاجرت کرده باشن

مهاجرت کرده باشه


اغوا کردن

head

اغوا کردن • (eğvâ kardan)

fa-verb

اغوا کردن • (eğvâ kardan)

eğvâ kardan (romanization)
اغوا کردن (infinitive)
eğvâ kardán (infinitive)
اغوا کن (present stem)
eğvâ kon (present stem)
اغوا کرد (past stem)
eğvâ kard (past stem)
اغوا کننده (participle present)
eğvâ konandé (participle present)
اغوا کرده (participle past)
eğvâ kardé (participle past)
اغوا کنم (aorist first-person indicative singular)
eğvâ kónam (aorist first-person indicative singular)
اغوا کنی (aorist indicative second-person singular)
eğvâ kóni (aorist indicative second-person singular)
اغوا کند (aorist indicative singular third-person)
eğvâ kónad (aorist indicative singular third-person)
اغوا کنیم (aorist first-person indicative plural)
eğvâ kónim (aorist first-person indicative plural)
اغوا کنید (aorist indicative plural second-person)
eğvâ kónid (aorist indicative plural second-person)
اغوا کنند (aorist indicative plural third-person)
eğvâ kónand (aorist indicative plural third-person)
اغوا میکنم (first-person indicative present singular)
eğvâ mí-konam (first-person indicative present singular)
اغوا میکنی (indicative present second-person singular)
eğvâ mí-koni (indicative present second-person singular)
اغوا میکند (indicative present singular third-person)
eğvâ mí-konad (indicative present singular third-person)
اغوا میکنیم (first-person indicative plural present)
eğvâ mí-konim (first-person indicative plural present)
اغوا میکنید (indicative plural present second-person)
eğvâ mí-konid (indicative plural present second-person)
اغوا میکنند (indicative plural present third-person)
eğvâ mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم اغوا میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram eğvâ mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری اغوا میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri eğvâ mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد اغوا میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad eğvâ mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم اغوا میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim eğvâ mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید اغوا میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid eğvâ mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند اغوا میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand eğvâ mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
اغوا کردهام (first-person indicative perfect present singular)
eğvâ kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
اغوا کردهای (indicative perfect present second-person singular)
eğvâ kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
اغوا کرده است (indicative perfect present singular third-person)
eğvâ kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
اغوا کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
eğvâ kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
اغوا کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
eğvâ kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
اغوا کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
eğvâ kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
اغوا کردم (first-person indicative past singular)
eğvâ kárdam (first-person indicative past singular)
اغوا کردی (indicative past second-person singular)
eğvâ kárdi (indicative past second-person singular)
اغوا کرد (indicative past singular third-person)
eğvâ kard (indicative past singular third-person)
اغوا کردیم (first-person indicative past plural)
eğvâ kárdim (first-person indicative past plural)
اغوا کردید (indicative past plural second-person)
eğvâ kárdid (indicative past plural second-person)
اغوا کردند (indicative past plural third-person)
eğvâ kárdand (indicative past plural third-person)
اغوا میکردم (first-person indicative past singular)
eğvâ mí-kardam (first-person indicative past singular)
اغوا میکردی (indicative past second-person singular)
eğvâ mí-kardi (indicative past second-person singular)
اغوا میکرد (indicative past singular third-person)
eğvâ mí-kard (indicative past singular third-person)
اغوا میکردیم (first-person indicative past plural)
eğvâ mí-kardim (first-person indicative past plural)
اغوا میکردید (indicative past plural second-person)
eğvâ mí-kardid (indicative past plural second-person)
اغوا میکردند (indicative past plural third-person)
eğvâ mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم اغوا میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam eğvâ mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی اغوا میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti eğvâ mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت اغوا میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt eğvâ mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم اغوا میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim eğvâ mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید اغوا میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid eğvâ mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند اغوا میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand eğvâ mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
اغوا کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
eğvâ kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
اغوا کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
eğvâ kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
اغوا کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
eğvâ kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
اغوا کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
eğvâ kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
اغوا کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
eğvâ kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
اغوا کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
eğvâ kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
اغوا خواهم کرد (first-person future indicative singular)
eğvâ xâhám kard (first-person future indicative singular)
اغوا خواهی کرد (future indicative second-person singular)
eğvâ xâhí kard (future indicative second-person singular)
اغوا خواهد کرد (future indicative singular third-person)
eğvâ xâhád kard (future indicative singular third-person)
اغوا خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
eğvâ xâhím kard (first-person future indicative plural)
اغوا خواهید کرد (future indicative plural second-person)
eğvâ xâhíd kard (future indicative plural second-person)
اغوا خواهند کرد (future indicative plural third-person)
eğvâ xâhánd kard (future indicative plural third-person)
اغوا کنم (first-person present singular subjunctive)
eğvâ konam (first-person present singular subjunctive)
اغوا کنی (present second-person singular subjunctive)
eğvâ koni (present second-person singular subjunctive)
اغوا کند (present singular subjunctive third-person)
eğvâ konad (present singular subjunctive third-person)
اغوا کنیم (first-person plural present subjunctive)
eğvâ konim (first-person plural present subjunctive)
اغوا کنید (plural present second-person subjunctive)
eğvâ konid (plural present second-person subjunctive)
اغوا کنند (plural present subjunctive third-person)
eğvâ konand (plural present subjunctive third-person)
اغوا کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
eğvâ kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
اغوا کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
eğvâ kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
اغوا کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
eğvâ kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
اغوا کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
eğvâ kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
اغوا کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
eğvâ kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
اغوا کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
eğvâ kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
اغوا کن (imperative second-person singular)
eğvâ kon (imperative second-person singular)
اغوا کنید (imperative plural second-person)
eğvâ konid (imperative plural second-person)
اغوا کردن (infinitive)
eğvâ kardán (infinitive)
اغوا کن (present stem)
eğvâ kon (present stem)
اغوا کرد (past stem)
eğvâ kard (past stem)
اغوا کننده (participle present)
eğvâ konandé (participle present)
اغوا کرده (participle past)
eğvâ kardé (participle past)
اغوا کنم (aorist first-person indicative singular)
eğvâ kónam (aorist first-person indicative singular)
اغوا کنی (aorist indicative second-person singular)
eğvâ kóni (aorist indicative second-person singular)
اغوا کنه (aorist indicative singular third-person)
eğvâ kóne (aorist indicative singular third-person)
اغوا کنیم (aorist first-person indicative plural)
eğvâ kónim (aorist first-person indicative plural)
اغوا کنین (aorist indicative plural second-person)
eğvâ kónin (aorist indicative plural second-person)
اغوا کنن (aorist indicative plural third-person)
eğvâ kónan (aorist indicative plural third-person)
اغوا میکنم (first-person indicative present singular)
eğvâ mí-konam (first-person indicative present singular)
اغوا میکنی (indicative present second-person singular)
eğvâ mí-koni (indicative present second-person singular)
اغوا میکنه (indicative present singular third-person)
eğvâ mí-kone (indicative present singular third-person)
اغوا میکنیم (first-person indicative plural present)
eğvâ mí-konim (first-person indicative plural present)
اغوا میکنین (indicative plural present second-person)
eğvâ mí-konin (indicative plural present second-person)
اغوا میکنن (indicative plural present third-person)
eğvâ mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم اغوا میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram eğvâ mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری اغوا میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri eğvâ mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره اغوا میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre eğvâ mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم اغوا میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim eğvâ mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین اغوا میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin eğvâ mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن اغوا میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran eğvâ mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
اغوا کردهام (first-person indicative perfect present singular)
eğvâ kardám (first-person indicative perfect present singular)
اغوا کردهای (indicative perfect present second-person singular)
eğvâ kardí (indicative perfect present second-person singular)
اغوا کرده (indicative perfect present singular third-person)
eğvâ kardé (indicative perfect present singular third-person)
اغوا کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
eğvâ kardím (first-person indicative perfect plural present)
اغوا کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
eğvâ kardín (indicative perfect plural present second-person)
اغوا کردهان (indicative perfect plural present third-person)
eğvâ kardán (indicative perfect plural present third-person)
اغوا کردم (first-person indicative past singular)
eğvâ kárdam (first-person indicative past singular)
اغوا کردی (indicative past second-person singular)
eğvâ kárdi (indicative past second-person singular)
اغوا کرد (indicative past singular third-person)
eğvâ kárd (indicative past singular third-person)
اغوا کردیم (first-person indicative past plural)
eğvâ kárdim (first-person indicative past plural)
اغوا کردین (indicative past plural second-person)
eğvâ kárdin (indicative past plural second-person)
اغوا کردن (indicative past plural third-person)
eğvâ kárdan (indicative past plural third-person)
اغوا میکردم (first-person indicative past singular)
eğvâ mí-kardam (first-person indicative past singular)
اغوا میکردی (indicative past second-person singular)
eğvâ mí-kardi (indicative past second-person singular)
اغوا میکرد (indicative past singular third-person)
eğvâ mí-kard (indicative past singular third-person)
اغوا میکردیم (first-person indicative past plural)
eğvâ mí-kardim (first-person indicative past plural)
اغوا میکردین (indicative past plural second-person)
eğvâ mí-kardin (indicative past plural second-person)
اغوا میکردن (indicative past plural third-person)
eğvâ mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم اغوا میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam eğvâ mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی اغوا میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti eğvâ mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت اغوا میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt eğvâ mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم اغوا میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim eğvâ mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین اغوا میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin eğvâ mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن اغوا میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan eğvâ mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
اغوا کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
eğvâ kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
اغوا کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
eğvâ kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
اغوا کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
eğvâ kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
اغوا کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
eğvâ kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
اغوا کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
eğvâ kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
اغوا کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
eğvâ kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
اغوا کنم (first-person present singular subjunctive)
eğvâ konam (first-person present singular subjunctive)
اغوا کنی (present second-person singular subjunctive)
eğvâ koni (present second-person singular subjunctive)
اغوا کنه (present singular subjunctive third-person)
eğvâ kone (present singular subjunctive third-person)
اغوا کنیم (first-person plural present subjunctive)
eğvâ konim (first-person plural present subjunctive)
اغوا کنین (plural present second-person subjunctive)
eğvâ konin (plural present second-person subjunctive)
اغوا کنن (plural present subjunctive third-person)
eğvâ konan (plural present subjunctive third-person)
اغوا کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
eğvâ kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
اغوا کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
eğvâ kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
اغوا کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
eğvâ kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
اغوا کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
eğvâ kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
اغوا کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
eğvâ kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
اغوا کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
eğvâ kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
اغوا کن (imperative second-person singular)
eğvâ kon (imperative second-person singular)
اغوا کنین (imperative plural second-person)
eğvâ konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">اغوا کردن</i> (eğvâ kardán) (literary Iranian Persian)

اغوا میکردیم

اغوا میکردید

اغوا میکردند

داشتیم اغوا میکردیم

داشتم اغوا میکردم

داشتید اغوا میکردید

داشتی اغوا میکردی

داشتند اغوا میکردند

داشت اغوا میکرد

داریم اغوا میکنیم

دارم اغوا میکنم

دارید اغوا میکنید

داری اغوا میکنی

دارند اغوا میکنند

دارد اغوا میکند

اغوا کردهایم

اغوا کردهاید

اغوا کردهاند

اغوا کرده است

اغوا کرده بودیم

اغوا کرده بودم

اغوا کرده بودید

اغوا کرده بودی

اغوا کرده بودند

اغوا کرده بود

اغوا خواهیم کرد

اغوا خواهم کرد

اغوا خواهید کرد

اغوا خواهی کرد

اغوا خواهند کرد

اغوا خواهد کرد

اغوا کرده باشیم

اغوا کرده باشم

اغوا کرده باشید

اغوا کرده باشی

اغوا کرده باشند

اغوا کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">اغوا کردن</i> (eğvâ kardán) (colloquial Tehrani)

اغوا میکردیم

اغوا میکردین

داشتیم اغوا میکردیم

داشتم اغوا میکردم

داشتین اغوا میکردین

داشتی اغوا میکردی

داشتن اغوا میکردن

داشت اغوا میکرد

داریم اغوا میکنیم

دارم اغوا میکنم

دارین اغوا میکنین

داری اغوا میکنی

دارن اغوا میکنن

داره اغوا میکنه

اغوا کردهایم

اغوا کردهاین

اغوا کرده بودیم

اغوا کرده بودم

اغوا کرده بودین

اغوا کرده بودی

اغوا کرده بودن

اغوا کرده بود

اغوا کرده باشیم

اغوا کرده باشم

اغوا کرده باشین

اغوا کرده باشی

اغوا کرده باشن

اغوا کرده باشه


بیدار کردن

bidâr kardan (romanization)
بیدار کردن (infinitive)
bidâr kardán (infinitive)
بیدار کن (present stem)
bidâr kon (present stem)
بیدار کرد (past stem)
bidâr kard (past stem)
بیدار کننده (participle present)
bidâr konandé (participle present)
بیدار کرده (participle past)
bidâr kardé (participle past)
بیدار کنم (aorist first-person indicative singular)
bidâr kónam (aorist first-person indicative singular)
بیدار کنی (aorist indicative second-person singular)
bidâr kóni (aorist indicative second-person singular)
بیدار کند (aorist indicative singular third-person)
bidâr kónad (aorist indicative singular third-person)
بیدار کنیم (aorist first-person indicative plural)
bidâr kónim (aorist first-person indicative plural)
بیدار کنید (aorist indicative plural second-person)
bidâr kónid (aorist indicative plural second-person)
بیدار کنند (aorist indicative plural third-person)
bidâr kónand (aorist indicative plural third-person)
بیدار میکنم (first-person indicative present singular)
bidâr mí-konam (first-person indicative present singular)
بیدار میکنی (indicative present second-person singular)
bidâr mí-koni (indicative present second-person singular)
بیدار میکند (indicative present singular third-person)
bidâr mí-konad (indicative present singular third-person)
بیدار میکنیم (first-person indicative plural present)
bidâr mí-konim (first-person indicative plural present)
بیدار میکنید (indicative plural present second-person)
bidâr mí-konid (indicative plural present second-person)
بیدار میکنند (indicative plural present third-person)
bidâr mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم بیدار میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram bidâr mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری بیدار میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri bidâr mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد بیدار میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad bidâr mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم بیدار میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim bidâr mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید بیدار میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid bidâr mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند بیدار میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand bidâr mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
بیدار کردهام (first-person indicative perfect present singular)
bidâr kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
بیدار کردهای (indicative perfect present second-person singular)
bidâr kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
بیدار کرده است (indicative perfect present singular third-person)
bidâr kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
بیدار کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
bidâr kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
بیدار کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
bidâr kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
بیدار کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
bidâr kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
بیدار کردم (first-person indicative past singular)
bidâr kárdam (first-person indicative past singular)
بیدار کردی (indicative past second-person singular)
bidâr kárdi (indicative past second-person singular)
بیدار کرد (indicative past singular third-person)
bidâr kard (indicative past singular third-person)
بیدار کردیم (first-person indicative past plural)
bidâr kárdim (first-person indicative past plural)
بیدار کردید (indicative past plural second-person)
bidâr kárdid (indicative past plural second-person)
بیدار کردند (indicative past plural third-person)
bidâr kárdand (indicative past plural third-person)
بیدار میکردم (first-person indicative past singular)
bidâr mí-kardam (first-person indicative past singular)
بیدار میکردی (indicative past second-person singular)
bidâr mí-kardi (indicative past second-person singular)
بیدار میکرد (indicative past singular third-person)
bidâr mí-kard (indicative past singular third-person)
بیدار میکردیم (first-person indicative past plural)
bidâr mí-kardim (first-person indicative past plural)
بیدار میکردید (indicative past plural second-person)
bidâr mí-kardid (indicative past plural second-person)
بیدار میکردند (indicative past plural third-person)
bidâr mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم بیدار میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam bidâr mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی بیدار میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti bidâr mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت بیدار میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt bidâr mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم بیدار میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim bidâr mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید بیدار میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid bidâr mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند بیدار میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand bidâr mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
بیدار کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
bidâr kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
بیدار کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
bidâr kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
بیدار کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
bidâr kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
بیدار کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
bidâr kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
بیدار کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
bidâr kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
بیدار کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
bidâr kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
بیدار خواهم کرد (first-person future indicative singular)
bidâr xâhám kard (first-person future indicative singular)
بیدار خواهی کرد (future indicative second-person singular)
bidâr xâhí kard (future indicative second-person singular)
بیدار خواهد کرد (future indicative singular third-person)
bidâr xâhád kard (future indicative singular third-person)
بیدار خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
bidâr xâhím kard (first-person future indicative plural)
بیدار خواهید کرد (future indicative plural second-person)
bidâr xâhíd kard (future indicative plural second-person)
بیدار خواهند کرد (future indicative plural third-person)
bidâr xâhánd kard (future indicative plural third-person)
بیدار کنم (first-person present singular subjunctive)
bidâr konam (first-person present singular subjunctive)
بیدار کنی (present second-person singular subjunctive)
bidâr koni (present second-person singular subjunctive)
بیدار کند (present singular subjunctive third-person)
bidâr konad (present singular subjunctive third-person)
بیدار کنیم (first-person plural present subjunctive)
bidâr konim (first-person plural present subjunctive)
بیدار کنید (plural present second-person subjunctive)
bidâr konid (plural present second-person subjunctive)
بیدار کنند (plural present subjunctive third-person)
bidâr konand (plural present subjunctive third-person)
بیدار کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
bidâr kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
بیدار کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
bidâr kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
بیدار کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
bidâr kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
بیدار کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
bidâr kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
بیدار کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
bidâr kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
بیدار کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
bidâr kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
بیدار کن (imperative second-person singular)
bidâr kon (imperative second-person singular)
بیدار کنید (imperative plural second-person)
bidâr konid (imperative plural second-person)
بیدار کردن (infinitive)
bidâr kardán (infinitive)
بیدار کن (present stem)
bidâr kon (present stem)
بیدار کرد (past stem)
bidâr kard (past stem)
بیدار کننده (participle present)
bidâr konandé (participle present)
بیدار کرده (participle past)
bidâr kardé (participle past)
بیدار کنم (aorist first-person indicative singular)
bidâr kónam (aorist first-person indicative singular)
بیدار کنی (aorist indicative second-person singular)
bidâr kóni (aorist indicative second-person singular)
بیدار کنه (aorist indicative singular third-person)
bidâr kóne (aorist indicative singular third-person)
بیدار کنیم (aorist first-person indicative plural)
bidâr kónim (aorist first-person indicative plural)
بیدار کنین (aorist indicative plural second-person)
bidâr kónin (aorist indicative plural second-person)
بیدار کنن (aorist indicative plural third-person)
bidâr kónan (aorist indicative plural third-person)
بیدار میکنم (first-person indicative present singular)
bidâr mí-konam (first-person indicative present singular)
بیدار میکنی (indicative present second-person singular)
bidâr mí-koni (indicative present second-person singular)
بیدار میکنه (indicative present singular third-person)
bidâr mí-kone (indicative present singular third-person)
بیدار میکنیم (first-person indicative plural present)
bidâr mí-konim (first-person indicative plural present)
بیدار میکنین (indicative plural present second-person)
bidâr mí-konin (indicative plural present second-person)
بیدار میکنن (indicative plural present third-person)
bidâr mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم بیدار میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram bidâr mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری بیدار میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri bidâr mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره بیدار میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre bidâr mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم بیدار میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim bidâr mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین بیدار میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin bidâr mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن بیدار میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran bidâr mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
بیدار کردهام (first-person indicative perfect present singular)
bidâr kardám (first-person indicative perfect present singular)
بیدار کردهای (indicative perfect present second-person singular)
bidâr kardí (indicative perfect present second-person singular)
بیدار کرده (indicative perfect present singular third-person)
bidâr kardé (indicative perfect present singular third-person)
بیدار کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
bidâr kardím (first-person indicative perfect plural present)
بیدار کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
bidâr kardín (indicative perfect plural present second-person)
بیدار کردهان (indicative perfect plural present third-person)
bidâr kardán (indicative perfect plural present third-person)
بیدار کردم (first-person indicative past singular)
bidâr kárdam (first-person indicative past singular)
بیدار کردی (indicative past second-person singular)
bidâr kárdi (indicative past second-person singular)
بیدار کرد (indicative past singular third-person)
bidâr kárd (indicative past singular third-person)
بیدار کردیم (first-person indicative past plural)
bidâr kárdim (first-person indicative past plural)
بیدار کردین (indicative past plural second-person)
bidâr kárdin (indicative past plural second-person)
بیدار کردن (indicative past plural third-person)
bidâr kárdan (indicative past plural third-person)
بیدار میکردم (first-person indicative past singular)
bidâr mí-kardam (first-person indicative past singular)
بیدار میکردی (indicative past second-person singular)
bidâr mí-kardi (indicative past second-person singular)
بیدار میکرد (indicative past singular third-person)
bidâr mí-kard (indicative past singular third-person)
بیدار میکردیم (first-person indicative past plural)
bidâr mí-kardim (first-person indicative past plural)
بیدار میکردین (indicative past plural second-person)
bidâr mí-kardin (indicative past plural second-person)
بیدار میکردن (indicative past plural third-person)
bidâr mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم بیدار میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam bidâr mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی بیدار میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti bidâr mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت بیدار میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt bidâr mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم بیدار میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim bidâr mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین بیدار میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin bidâr mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن بیدار میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan bidâr mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
بیدار کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
bidâr kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
بیدار کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
bidâr kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
بیدار کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
bidâr kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
بیدار کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
bidâr kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
بیدار کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
bidâr kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
بیدار کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
bidâr kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
بیدار کنم (first-person present singular subjunctive)
bidâr konam (first-person present singular subjunctive)
بیدار کنی (present second-person singular subjunctive)
bidâr koni (present second-person singular subjunctive)
بیدار کنه (present singular subjunctive third-person)
bidâr kone (present singular subjunctive third-person)
بیدار کنیم (first-person plural present subjunctive)
bidâr konim (first-person plural present subjunctive)
بیدار کنین (plural present second-person subjunctive)
bidâr konin (plural present second-person subjunctive)
بیدار کنن (plural present subjunctive third-person)
bidâr konan (plural present subjunctive third-person)
بیدار کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
bidâr kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
بیدار کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
bidâr kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
بیدار کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
bidâr kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
بیدار کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
bidâr kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
بیدار کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
bidâr kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
بیدار کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
bidâr kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
بیدار کن (imperative second-person singular)
bidâr kon (imperative second-person singular)
بیدار کنین (imperative plural second-person)
bidâr konin (imperative plural second-person)
بیدار کردن (infinitive)
bēdār kardán (infinitive)
بیدار کن (present stem)
bēdār kun (present stem)
بیدار کرد (past stem)
bēdār kard (past stem)
بیدار کننده (participle present)
bēdār kunindá (participle present)
بیدار کرده (participle past)
bēdār kardá (participle past)
بیدار کنم (aorist first-person indicative singular)
bēdār kúnam (aorist first-person indicative singular)
بیدار کنی (aorist indicative second-person singular)
bēdār kúnī (aorist indicative second-person singular)
بیدار کند (aorist indicative singular third-person)
bēdār kúnad (aorist indicative singular third-person)
بیدار کنیم (aorist first-person indicative plural)
bēdār kúnēm (aorist first-person indicative plural)
بیدار کنید (aorist indicative plural second-person)
bēdār kúnēd (aorist indicative plural second-person)
بیدار کنند (aorist indicative plural third-person)
bēdār kúnand (aorist indicative plural third-person)
بیدار میکنم (first-person indicative present singular)
bēdār mḗ-kunam (first-person indicative present singular)
بیدار میکنی (indicative present second-person singular)
bēdār mḗ-kunī (indicative present second-person singular)
بیدار میکند (indicative present singular third-person)
bēdār mḗ-kunad (indicative present singular third-person)
بیدار میکنیم (first-person indicative plural present)
bēdār mḗ-kunēm (first-person indicative plural present)
بیدار میکنید (indicative plural present second-person)
bēdār mḗ-kunēd (indicative plural present second-person)
بیدار میکنند (indicative plural present third-person)
bēdār mḗ-kunand (indicative plural present third-person)
دارم بیدار میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dā́ram bēdār mḗ-kunam (first-person indicative present progressive singular)
داری بیدار میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dā́rī bēdār mḗ-kunī (indicative present progressive second-person singular)
دارد بیدار میکند (indicative present progressive singular third-person)
dā́rad bēdār mḗ-kunad (indicative present progressive singular third-person)
داریم بیدار میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dā́rēm bēdār mḗ-kunēm (first-person indicative plural present progressive)
دارید بیدار میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dā́rēd bēdār mḗ-kunēd (indicative plural present progressive second-person)
دارند بیدار میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dā́rand bēdār mḗ-kunand (indicative plural present progressive third-person)
بیدار کردهام (first-person indicative perfect present singular)
bēdār kardá-am (first-person indicative perfect present singular)
بیدار کردهای (indicative perfect present second-person singular)
bēdār kardá-ī (indicative perfect present second-person singular)
بیدار کرده است (indicative perfect present singular third-person)
bēdār kardá ast (indicative perfect present singular third-person)
بیدار کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
bēdār kardá-ēm (first-person indicative perfect plural present)
بیدار کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
bēdār kardá-ēd (indicative perfect plural present second-person)
بیدار کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
bēdār kardá-and (indicative perfect plural present third-person)
بیدار کردم (first-person indicative past singular)
bēdār kárdam (first-person indicative past singular)
بیدار کردی (indicative past second-person singular)
bēdār kárdī (indicative past second-person singular)
بیدار کرد (indicative past singular third-person)
bēdār kard (indicative past singular third-person)
بیدار کردیم (first-person indicative past plural)
bēdār kárdēm (first-person indicative past plural)
بیدار کردید (indicative past plural second-person)
bēdār kárdēd (indicative past plural second-person)
بیدار کردند (indicative past plural third-person)
bēdār kárdand (indicative past plural third-person)
بیدار میکردم (first-person indicative past singular)
bēdār mḗ-kardam (first-person indicative past singular)
بیدار میکردی (indicative past second-person singular)
bēdār mḗ-kardī (indicative past second-person singular)
بیدار میکرد (indicative past singular third-person)
bēdār mḗ-kard (indicative past singular third-person)
بیدار میکردیم (first-person indicative past plural)
bēdār mḗ-kardēm (first-person indicative past plural)
بیدار میکردید (indicative past plural second-person)
bēdār mḗ-kardēd (indicative past plural second-person)
بیدار میکردند (indicative past plural third-person)
bēdār mḗ-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم بیدار میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dā́štam bēdār mḗ-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی بیدار میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dā́štī bēdār mḗ-kardī (indicative past progressive second-person singular)
داشت بیدار میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dā́št bēdār mḗ-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم بیدار میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dā́štēm bēdār mḗ-kardēm (first-person indicative past plural progressive)
داشتید بیدار میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dā́štēd bēdār mḗ-kardēd (indicative past plural progressive second-person)
داشتند بیدار میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dā́štand bēdār mḗ-kardand (indicative past plural progressive third-person)
بیدار کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
bēdār kardá bū́dam (first-person indicative pluperfect singular)
بیدار کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
bēdār kardá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
بیدار کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
bēdār kardá būd (indicative pluperfect singular third-person)
بیدار کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
bēdār kardá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
بیدار کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
bēdār kardá bū́dēd (indicative pluperfect plural second-person)
بیدار کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
bēdār kardá bū́dand (indicative pluperfect plural third-person)
بیدار خواهم کرد (first-person future indicative singular)
bēdār xāhám kard (first-person future indicative singular)
بیدار خواهی کرد (future indicative second-person singular)
bēdār xāhī́ kard (future indicative second-person singular)
بیدار خواهد کرد (future indicative singular third-person)
bēdār xāhád kard (future indicative singular third-person)
بیدار خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
bēdār xāhḗm kard (first-person future indicative plural)
بیدار خواهید کرد (future indicative plural second-person)
bēdār xāhḗd kard (future indicative plural second-person)
بیدار خواهند کرد (future indicative plural third-person)
bēdār xāhánd kard (future indicative plural third-person)
بیدار کنم (first-person present singular subjunctive)
bēdār kunam (first-person present singular subjunctive)
بیدار کنی (present second-person singular subjunctive)
bēdār kunī (present second-person singular subjunctive)
بیدار کند (present singular subjunctive third-person)
bēdār kunad (present singular subjunctive third-person)
بیدار کنیم (first-person plural present subjunctive)
bēdār kunēm (first-person plural present subjunctive)
بیدار کنید (plural present second-person subjunctive)
bēdār kunēd (plural present second-person subjunctive)
بیدار کنند (plural present subjunctive third-person)
bēdār kunand (plural present subjunctive third-person)
بیدار کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
bēdār kardá bā́šam (first-person past singular subjunctive)
بیدار کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
bēdār kardá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
بیدار کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
bēdār kardá bā́šad (past singular subjunctive third-person)
بیدار کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
bēdār kardá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
بیدار کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
bēdār kardá bā́šēd (past plural second-person subjunctive)
بیدار کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
bēdār kardá bā́šand (past plural subjunctive third-person)
بیدار کن (imperative second-person singular)
bēdār kun (imperative second-person singular)
بیدار کنید (imperative plural second-person)
bēdār kunēd (imperative plural second-person)
بیدار کدن (infinitive)
bēdār kadán (infinitive)
بیدار کو (present stem)
bēdār ku (present stem)
بیدار کد (past stem)
bēdār kad (past stem)
بیدار کننده (participle present)
bēdār kunindá (participle present)
بیدار کده (participle past)
bēdār kadá (participle past)
بیدار کنم (aorist first-person indicative singular)
bēdār kúnum (aorist first-person indicative singular)
بیدار کنی (aorist indicative second-person singular)
bēdār kúnī (aorist indicative second-person singular)
بیدار کنه (aorist indicative singular third-person)
bēdār kúna (aorist indicative singular third-person)
بیدار کنیم (aorist first-person indicative plural)
bēdār kúnēm (aorist first-person indicative plural)
بیدار کنین (aorist indicative plural second-person)
bēdār kúnēn (aorist indicative plural second-person)
بیدار کنن (aorist indicative plural third-person)
bēdār kúnan (aorist indicative plural third-person)
بیدار میکنم (first-person indicative present singular)
bēdār mḗ-kunum (first-person indicative present singular)
بیدار میکنی (indicative present second-person singular)
bēdār mḗ-kunī (indicative present second-person singular)
بیدار میکنه (indicative present singular third-person)
bēdār mḗ-kuna (indicative present singular third-person)
بیدار میکنیم (first-person indicative plural present)
bēdār mḗ-kunēm (first-person indicative plural present)
بیدار میکنین (indicative plural present second-person)
bēdār mḗ-kunēn (indicative plural present second-person)
بیدار میکنن (indicative plural present third-person)
bēdār mḗ-kunan (indicative plural present third-person)
دارم بیدار میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dā́ram bēdār mḗ-kunum (first-person indicative present progressive singular)
داری بیدار میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dā́rī bēdār mḗ-kunī (indicative present progressive second-person singular)
داره بیدار میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dā́ra bēdār mḗ-kuna (indicative present progressive singular third-person)
داریم بیدار میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dā́rēm bēdār mḗ-kunēm (first-person indicative plural present progressive)
دارین بیدار میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dā́rēn bēdār mḗ-kunēn (indicative plural present progressive second-person)
دارن بیدار میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dā́ran bēdār mḗ-kunan (indicative plural present progressive third-person)
بیدار کدم (first-person indicative perfect present singular)
bēdār kadám (first-person indicative perfect present singular)
بیدار کدی (indicative perfect present second-person singular)
bēdār kadī́ (indicative perfect present second-person singular)
بیدار کداست (indicative perfect present singular third-person)
bēdār kadást (indicative perfect present singular third-person)
بیدار کدیم (first-person indicative perfect plural present)
bēdār kadḗm (first-person indicative perfect plural present)
بیدار کدین (indicative perfect plural present second-person)
bēdār kadḗn (indicative perfect plural present second-person)
بیدار کدن (indicative perfect plural present third-person)
bēdār kadán (indicative perfect plural present third-person)
بیدار کدم (first-person indicative past singular)
bēdār kádum (first-person indicative past singular)
بیدار کدی (indicative past second-person singular)
bēdār kádī (indicative past second-person singular)
بیدار کده (indicative past singular third-person)
bēdār kad (indicative past singular third-person)
بیدار کدیم (first-person indicative past plural)
bēdār kádēm (first-person indicative past plural)
بیدار کدین (indicative past plural second-person)
bēdār kádēn (indicative past plural second-person)
بیدار کدن (indicative past plural third-person)
bēdār kádan (indicative past plural third-person)
بیدار میکدم (first-person indicative past singular)
bēdār mḗ-kadum (first-person indicative past singular)
بیدار میکدی (indicative past second-person singular)
bēdār mḗ-kadī (indicative past second-person singular)
بیدار میکده (indicative past singular third-person)
bēdār mḗ-kada (indicative past singular third-person)
بیدار میکدیم (first-person indicative past plural)
bēdār mḗ-kadēm (first-person indicative past plural)
بیدار میکدین (indicative past plural second-person)
bēdār mḗ-kadēn (indicative past plural second-person)
بیدار میکدن (indicative past plural third-person)
bēdār mḗ-kadan (indicative past plural third-person)
داشتم بیدار میکدم (first-person indicative past progressive singular)
dā́štam bēdār mḗ-kadum (first-person indicative past progressive singular)
داشتی بیدار میکدی (indicative past progressive second-person singular)
dā́štī bēdār mḗ-kadī (indicative past progressive second-person singular)
داشته بیدار میکده (indicative past progressive singular third-person)
dā́šta bēdār mḗ-kada (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم بیدار میکدیم (first-person indicative past plural progressive)
dā́štēm bēdār mḗ-kadēm (first-person indicative past plural progressive)
داشتین بیدار میکدین (indicative past plural progressive second-person)
dā́štēd bēdār mḗ-kadē (indicative past plural progressive second-person)
داشتن بیدار میکدن (indicative past plural progressive third-person)
dā́štand bēdār mḗ-kadan (indicative past plural progressive third-person)
بیدار کده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
bēdār kadá bū́dum (first-person indicative pluperfect singular)
بیدار کده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
bēdār kadá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
بیدار کده بوده (indicative pluperfect singular third-person)
bēdār kadá būda (indicative pluperfect singular third-person)
بیدار کده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
bēdār kadá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
بیدار کده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
bēdār kadá bū́dēn (indicative pluperfect plural second-person)
بیدار کده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
bēdār kadá bū́dan (indicative pluperfect plural third-person)
بیدار خوایم کد (first-person future indicative singular)
bēdār xāyyúm kad (first-person future indicative singular)
بیدار خوایی کد (future indicative second-person singular)
bēdār xāyyī́ kad (future indicative second-person singular)
بیدار خوایه کد (future indicative singular third-person)
bēdār xāyyá kad (future indicative singular third-person)
بیدار خواییم کد (first-person future indicative plural)
bēdār xāyyḗm kad (first-person future indicative plural)
بیدار خوایین کد (future indicative plural second-person)
bēdār xāyyḗn kad (future indicative plural second-person)
بیدار خواین کد (future indicative plural third-person)
bēdār xāyyán kad (future indicative plural third-person)
بیدار کنم (first-person present singular subjunctive)
bēdār kunum (first-person present singular subjunctive)
بیدار کنی (present second-person singular subjunctive)
bēdār kunī (present second-person singular subjunctive)
بیدار کنه (present singular subjunctive third-person)
bēdār kuna (present singular subjunctive third-person)
بیدار کنیم (first-person plural present subjunctive)
bēdār kunēm (first-person plural present subjunctive)
بیدار کنین (plural present second-person subjunctive)
bēdār kunēn (plural present second-person subjunctive)
بیدار کنن (plural present subjunctive third-person)
bēdār kunan (plural present subjunctive third-person)
بیدار کده باشم (first-person past singular subjunctive)
bēdār kadá bā́šam (first-person past singular subjunctive)
بیدار کده باشی (past second-person singular subjunctive)
bēdār kadá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
بیدار کده باشه (past singular subjunctive third-person)
bēdār kadá bā́ša (past singular subjunctive third-person)
بیدار کده باشیم (first-person past plural subjunctive)
bēdār kadá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
بیدار کده باشین (past plural second-person subjunctive)
bēdār kadá bā́šēn (past plural second-person subjunctive)
بیدار کده باشن (past plural subjunctive third-person)
bēdār kadá bā́šan (past plural subjunctive third-person)
بیدار کو (imperative second-person singular)
bēdār ku (imperative second-person singular)
بیدار کنین (imperative plural second-person)
bēdār kunēn (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">بیدار کردن</i> (bidâr kardán) (literary Iranian Persian)

بیدار میکردیم

بیدار میکردم

بیدار میکردید

بیدار میکردی

بیدار میکردند

بیدار میکنیم

بیدار میکنید

بیدار میکنند

داشتیم بیدار میکردیم

داشتم بیدار میکردم

داشتید بیدار میکردید

داشتی بیدار میکردی

داشتند بیدار میکردند

داشت بیدار میکرد

داریم بیدار میکنیم

دارم بیدار میکنم

دارید بیدار میکنید

داری بیدار میکنی

دارند بیدار میکنند

دارد بیدار میکند

بیدار کردهایم

بیدار کردهام

بیدار کردهاید

بیدار کردهای

بیدار کردهاند

بیدار کرده است

بیدار کرده بودیم

بیدار کرده بودم

بیدار کرده بودید

بیدار کرده بودی

بیدار کرده بودند

بیدار کرده بود

بیدار خواهیم کرد

بیدار خواهم کرد

بیدار خواهید کرد

بیدار خواهی کرد

بیدار خواهند کرد

بیدار خواهد کرد

بیدار کرده باشیم

بیدار کرده باشم

بیدار کرده باشید

بیدار کرده باشی

بیدار کرده باشند

بیدار کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">بیدار کردن</i> (bidâr kardán) (colloquial Tehrani)

بیدار میکردیم

بیدار میکردم

بیدار میکردین

بیدار میکردی

بیدار میکردن

بیدار میکنیم

بیدار میکنین

داشتیم بیدار میکردیم

داشتم بیدار میکردم

داشتین بیدار میکردین

داشتی بیدار میکردی

داشتن بیدار میکردن

داشت بیدار میکرد

داریم بیدار میکنیم

دارم بیدار میکنم

دارین بیدار میکنین

داری بیدار میکنی

دارن بیدار میکنن

داره بیدار میکنه

بیدار کردهایم

بیدار کردهام

بیدار کردهاین

بیدار کردهای

بیدار کردهان

بیدار کرده بودیم

بیدار کرده بودم

بیدار کرده بودین

بیدار کرده بودی

بیدار کرده بودن

بیدار کرده بود

بیدار کرده باشیم

بیدار کرده باشم

بیدار کرده باشین

بیدار کرده باشی

بیدار کرده باشن

بیدار کرده باشه

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">بیدار کردن</i> (bēdār kardán) (literary Dari Persian)

بیدار میکردیم

بیدار میکردم

بیدار میکردید

بیدار میکردی

بیدار میکردند

بیدار میکنیم

بیدار میکنید

بیدار میکنند

داشتیم بیدار میکردیم

داشتم بیدار میکردم

داشتید بیدار میکردید

داشتی بیدار میکردی

داشتند بیدار میکردند

داشت بیدار میکرد

داریم بیدار میکنیم

دارم بیدار میکنم

دارید بیدار میکنید

داری بیدار میکنی

دارند بیدار میکنند

دارد بیدار میکند

بیدار کردهایم

بیدار کردهام

بیدار کردهاید

بیدار کردهای

بیدار کردهاند

بیدار کرده است

بیدار کرده بودیم

بیدار کرده بودم

بیدار کرده بودید

بیدار کرده بودی

بیدار کرده بودند

بیدار کرده بود

بیدار خواهیم کرد

بیدار خواهم کرد

بیدار خواهید کرد

بیدار خواهی کرد

بیدار خواهند کرد

بیدار خواهد کرد

بیدار کرده باشیم

بیدار کرده باشم

بیدار کرده باشید

بیدار کرده باشی

بیدار کرده باشند

بیدار کرده باشد

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">بیدار کدن</i> (bēdār kadán) (colloquial Kabuli)

بیدار میکدیم

بیدار میکدین

بیدار میکنیم

بیدار میکنین

داشتیم بیدار میکدیم

داشتم بیدار میکدم

داشتین بیدار میکدین

داشتی بیدار میکدی

داشتن بیدار میکدن

داشته بیدار میکده

داریم بیدار میکنیم

دارم بیدار میکنم

دارین بیدار میکنین

داری بیدار میکنی

دارن بیدار میکنن

داره بیدار میکنه

بیدار کده بودیم

بیدار کده بودم

بیدار کده بودین

بیدار کده بودی

بیدار کده بودن

بیدار کده بوده

بیدار خواییم کد

بیدار خوایم کد

بیدار خوایین کد

بیدار خوایی کد

بیدار خواین کد

بیدار خوایه کد

بیدار کده باشیم

بیدار کده باشم

بیدار کده باشین

بیدار کده باشی

bēdār kadá bā́šī

بیدار کده باشن

بیدار کده باشه

[beː.d̪ɑːɾ kʰäɾ.d̪än]

[beː.d̪ɑːɾ kʰäɾ.d̪än]

[beː.d̪ɑːɾ kʰäɾ.d̪än]

[beː.d̪ɔːɾ kʰäɾ.d̪än]

[biː.d̪ɒːɹ kʰʲæɹ.d̪æn]

بیدارش نکن.