زنگ زدن

zang zadan (romanization)
زنگ زدن (infinitive)
زنگ زن (present stem)
زنگ زد (past stem)
زنگ زننده (participle present)
زنگ زده (participle past)
زنگ زنم (aorist first-person indicative singular)
زنگ زنی (aorist indicative second-person singular)
زنگ زند (aorist indicative singular third-person)
زنگ زنیم (aorist first-person indicative plural)
زنگ زنید (aorist indicative plural second-person)
زنگ زنند (aorist indicative plural third-person)
زنگ میزنم (first-person indicative present singular)
زنگ میزنی (indicative present second-person singular)
زنگ میزند (indicative present singular third-person)
زنگ میزنیم (first-person indicative plural present)
زنگ میزنید (indicative plural present second-person)
زنگ میزنند (indicative plural present third-person)
دارم زنگ میزنم (first-person indicative present progressive singular)
داری زنگ میزنی (indicative present progressive second-person singular)
دارد زنگ میزند (indicative present progressive singular third-person)
داریم زنگ میزنیم (first-person indicative plural present progressive)
دارید زنگ میزنید (indicative plural present progressive second-person)
دارند زنگ میزنند (indicative plural present progressive third-person)
زنگ زدهام (first-person indicative perfect present singular)
زنگ زدهای (indicative perfect present second-person singular)
زنگ زده است (indicative perfect present singular third-person)
زنگ زدهایم (first-person indicative perfect plural present)
زنگ زدهاید (indicative perfect plural present second-person)
زنگ زدهاند (indicative perfect plural present third-person)
زنگ زدم (first-person indicative past singular)
زنگ زدی (indicative past second-person singular)
زنگ زد (indicative past singular third-person)
زنگ زدیم (first-person indicative past plural)
زنگ زدید (indicative past plural second-person)
زنگ زدند (indicative past plural third-person)
زنگ میزدم (first-person indicative past singular)
زنگ میزدی (indicative past second-person singular)
زنگ میزد (indicative past singular third-person)
زنگ میزدیم (first-person indicative past plural)
زنگ میزدید (indicative past plural second-person)
زنگ میزدند (indicative past plural third-person)
داشتم زنگ میزدم (first-person indicative past progressive singular)
داشتی زنگ میزدی (indicative past progressive second-person singular)
داشت زنگ میزد (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم زنگ میزدیم (first-person indicative past plural progressive)
داشتید زنگ میزدید (indicative past plural progressive second-person)
داشتند زنگ میزدند (indicative past plural progressive third-person)
زنگ زده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
زنگ زده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
زنگ زده بود (indicative pluperfect singular third-person)
زنگ زده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
زنگ زده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
زنگ زده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
زنگ خواهم زد (first-person future indicative singular)
زنگ خواهی زد (future indicative second-person singular)
زنگ خواهد زد (future indicative singular third-person)
زنگ خواهیم زد (first-person future indicative plural)
زنگ خواهید زد (future indicative plural second-person)
زنگ خواهند زد (future indicative plural third-person)
زنگ بزنم (first-person present singular subjunctive)
زنگ بزنی (present second-person singular subjunctive)
زنگ بزند (present singular subjunctive third-person)
زنگ بزنیم (first-person plural present subjunctive)
زنگ بزنید (plural present second-person subjunctive)
زنگ بزنند (plural present subjunctive third-person)
زنگ زده باشم (first-person past singular subjunctive)
زنگ زده باشی (past second-person singular subjunctive)
زنگ زده باشد (past singular subjunctive third-person)
زنگ زده باشیم (first-person past plural subjunctive)
زنگ زده باشید (past plural second-person subjunctive)
زنگ زده باشند (past plural subjunctive third-person)
زنگ بزن (imperative second-person singular)
زنگ بزنید (imperative plural second-person)
زنگ زدن (infinitive)
زنگ زن (present stem)
زنگ زد (past stem)
زنگ زننده (participle present)
زنگ زده (participle past)
زنگ زنم (aorist first-person indicative singular)
زنگ زنی (aorist indicative second-person singular)
زنگ زنه (aorist indicative singular third-person)
زنگ زنیم (aorist first-person indicative plural)
زنگ زنین (aorist indicative plural second-person)
زنگ زنن (aorist indicative plural third-person)
زنگ میزنم (first-person indicative present singular)
زنگ میزنی (indicative present second-person singular)
زنگ میزنه (indicative present singular third-person)
زنگ میزنیم (first-person indicative plural present)
زنگ میزنین (indicative plural present second-person)
زنگ میزنن (indicative plural present third-person)
دارم زنگ میزنم (first-person indicative present progressive singular)
داری زنگ میزنی (indicative present progressive second-person singular)
داره زنگ میزنه (indicative present progressive singular third-person)
داریم زنگ میزنیم (first-person indicative plural present progressive)
دارین زنگ میزنین (indicative plural present progressive second-person)
دارن زنگ میزنن (indicative plural present progressive third-person)
زنگ زدهام (first-person indicative perfect present singular)
زنگ زدهای (indicative perfect present second-person singular)
زنگ زده (indicative perfect present singular third-person)
زنگ زدهایم (first-person indicative perfect plural present)
زنگ زدهاین (indicative perfect plural present second-person)
زنگ زدهان (indicative perfect plural present third-person)
زنگ زدم (first-person indicative past singular)
زنگ زدی (indicative past second-person singular)
زنگ زد (indicative past singular third-person)
زنگ زدیم (first-person indicative past plural)
زنگ زدین (indicative past plural second-person)
زنگ زدن (indicative past plural third-person)
زنگ میزدم (first-person indicative past singular)
زنگ میزدی (indicative past second-person singular)
زنگ میزد (indicative past singular third-person)
زنگ میزدیم (first-person indicative past plural)
زنگ میزدین (indicative past plural second-person)
زنگ میزدن (indicative past plural third-person)
داشتم زنگ میزدم (first-person indicative past progressive singular)
داشتی زنگ میزدی (indicative past progressive second-person singular)
داشت زنگ میزد (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم زنگ میزدیم (first-person indicative past plural progressive)
داشتین زنگ میزدین (indicative past plural progressive second-person)
داشتن زنگ میزدن (indicative past plural progressive third-person)
زنگ زده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
زنگ زده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
زنگ زده بود (indicative pluperfect singular third-person)
زنگ زده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
زنگ زده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
زنگ زده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
زنگ بزنم (first-person present singular subjunctive)
زنگ بزنی (present second-person singular subjunctive)
زنگ بزنه (present singular subjunctive third-person)
زنگ بزنیم (first-person plural present subjunctive)
زنگ بزنین (plural present second-person subjunctive)
زنگ بزنن (plural present subjunctive third-person)
زنگ زده باشم (first-person past singular subjunctive)
زنگ زده باشی (past second-person singular subjunctive)
زنگ زده باشه (past singular subjunctive third-person)
زنگ زده باشیم (first-person past plural subjunctive)
زنگ زده باشین (past plural second-person subjunctive)
زنگ زده باشن (past plural subjunctive third-person)
زنگ بزن (imperative second-person singular)
زنگ بزنین (imperative plural second-person)
زنگ زدن (infinitive)
زنگ زن (present stem)
زنگ زد (past stem)
زنگ زننده (participle present)
زنگ زده (participle past)
زنگ زنم (aorist first-person indicative singular)
زنگ زنی (aorist indicative second-person singular)
زنگ زند (aorist indicative singular third-person)
زنگ زنیم (aorist first-person indicative plural)
زنگ زنید (aorist indicative plural second-person)
زنگ زنند (aorist indicative plural third-person)
زنگ میزنم (first-person indicative present singular)
زنگ میزنی (indicative present second-person singular)
زنگ میزند (indicative present singular third-person)
زنگ میزنیم (first-person indicative plural present)
زنگ میزنید (indicative plural present second-person)
زنگ میزنند (indicative plural present third-person)
در حال زنگ زدن استم (first-person indicative present progressive singular)
در حال زنگ زدن استی (indicative present progressive second-person singular)
در حال زنگ زدن است (indicative present progressive singular third-person)
در حال زنگ زدن استیم (first-person indicative plural present progressive)
در حال زنگ زدن استید (indicative plural present progressive second-person)
در حال زنگ زدن استند (indicative plural present progressive third-person)
زنگ زدهام (first-person indicative perfect present singular)
زنگ زدهای (indicative perfect present second-person singular)
زنگ زدهاست (indicative perfect present singular third-person)
زنگ زدهایم (first-person indicative perfect plural present)
زنگ زدهاید (indicative perfect plural present second-person)
زنگ زدهاند (indicative perfect plural present third-person)
زنگ زدم (first-person indicative past singular)
زنگ زدی (indicative past second-person singular)
زنگ زد (indicative past singular third-person)
زنگ زدیم (first-person indicative past plural)
زنگ زدید (indicative past plural second-person)
زنگ زدند (indicative past plural third-person)
زنگ میزدم (first-person indicative past singular)
زنگ میزدی (indicative past second-person singular)
زنگ میزد (indicative past singular third-person)
زنگ میزدیم (first-person indicative past plural)
زنگ میزدید (indicative past plural second-person)
زنگ میزدند (indicative past plural third-person)
در حال زنگ زدن بودم (first-person indicative past progressive singular)
در حال زنگ زدن بودی (indicative past progressive second-person singular)
در حال زنگ زدن بود (indicative past progressive singular third-person)
در حال زنگ زدن بودیم (first-person indicative past plural progressive)
در حال زنگ زدن بودید (indicative past plural progressive second-person)
در حال زنگ زدن بودند (indicative past plural progressive third-person)
زنگ زده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
زنگ زده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
زنگ زده بود (indicative pluperfect singular third-person)
زنگ زده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
زنگ زده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
زنگ زده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
زنگ خواهم زد (first-person future indicative singular)
زنگ خواهی زد (future indicative second-person singular)
زنگ خواهد زد (future indicative singular third-person)
زنگ خواهیم زد (first-person future indicative plural)
زنگ خواهید زد (future indicative plural second-person)
زنگ خواهند زد (future indicative plural third-person)
زنگ بزنم (first-person present singular subjunctive)
زنگ بزنی (present second-person singular subjunctive)
زنگ بزند (present singular subjunctive third-person)
زنگ بزنیم (first-person plural present subjunctive)
زنگ بزنید (plural present second-person subjunctive)
زنگ بزنند (plural present subjunctive third-person)
زنگ زده باشم (first-person past singular subjunctive)
زنگ زده باشی (past second-person singular subjunctive)
زنگ زده باشد (past singular subjunctive third-person)
زنگ زده باشیم (first-person past plural subjunctive)
زنگ زده باشید (past plural second-person subjunctive)
زنگ زده باشند (past plural subjunctive third-person)
زنگ بزن (imperative second-person singular)
زنگ بزنید (imperative plural second-person)
زنگ زدن (infinitive)
زنگ زن (present stem)
زنگ زد (past stem)
زنگ زننده (participle present)
زنگ زده (participle past)
زنگ زنم (aorist first-person indicative singular)
زنگ زنی (aorist indicative second-person singular)
زنگ زنه (aorist indicative singular third-person)
زنگ زنیم (aorist first-person indicative plural)
زنگ زنین (aorist indicative plural second-person)
زنگ زنن (aorist indicative plural third-person)
زنگ میزنم (first-person indicative present singular)
زنگ میزنی (indicative present second-person singular)
زنگ میزنه (indicative present singular third-person)
زنگ میزنیم (first-person indicative plural present)
زنگ میزنین (indicative plural present second-person)
زنگ میزنن (indicative plural present third-person)
ده آل زنگ زدن استم (first-person indicative present progressive singular)
ده آل زنگ زدن استی (indicative present progressive second-person singular)
ده آل زنگ زدن است (indicative present progressive singular third-person)
ده آل زنگ زدن استیم (first-person indicative plural present progressive)
ده آل زنگ زدن استین (indicative plural present progressive second-person)
ده آل زنگ زدن استن (indicative plural present progressive third-person)
زنگ زدم (first-person indicative perfect present singular)
زنگ زدی (indicative perfect present second-person singular)
زنگ زداست (indicative perfect present singular third-person)
زنگ زدیم (first-person indicative perfect plural present)
زنگ زدین (indicative perfect plural present second-person)
زنگ زدن (indicative perfect plural present third-person)
زنگ زدم (first-person indicative past singular)
زنگ زدی (indicative past second-person singular)
زنگ زده (indicative past singular third-person)
زنگ زدیم (first-person indicative past plural)
زنگ زدین (indicative past plural second-person)
زنگ زدن (indicative past plural third-person)
زنگ میزدم (first-person indicative past singular)
زنگ میزدی (indicative past second-person singular)
زنگ میزده (indicative past singular third-person)
زنگ میزدیم (first-person indicative past plural)
زنگ میزدین (indicative past plural second-person)
زنگ میزدن (indicative past plural third-person)
ده آل زنگ زدن بودم (first-person indicative past progressive singular)
ده آل زنگ زدن بودی (indicative past progressive second-person singular)
ده آل زنگ زدن بود (indicative past progressive singular third-person)
ده آل زنگ زدن بودیم (first-person indicative past plural progressive)
ده آل زنگ زدن بودین (indicative past plural progressive second-person)
ده آل زنگ زدن بودن (indicative past plural progressive third-person)
زنگ زده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
زنگ زده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
زنگ زده بوده (indicative pluperfect singular third-person)
زنگ زده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
زنگ زده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
زنگ زده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
زنگ خوایم زد (first-person future indicative singular)
زنگ خوایی زد (future indicative second-person singular)
زنگ خوایه زد (future indicative singular third-person)
زنگ خواییم زد (first-person future indicative plural)
زنگ خوایین زد (future indicative plural second-person)
زنگ خواین زد (future indicative plural third-person)
زنگ بزنم (first-person present singular subjunctive)
زنگ بزنی (present second-person singular subjunctive)
زنگ بزنه (present singular subjunctive third-person)
زنگ بزنیم (first-person plural present subjunctive)
زنگ بزنین (plural present second-person subjunctive)
زنگ بزنن (plural present subjunctive third-person)
زنگ زده باشم (first-person past singular subjunctive)
زنگ زده باشی (past second-person singular subjunctive)
زنگ زده باشه (past singular subjunctive third-person)
زنگ زده باشیم (first-person past plural subjunctive)
زنگ زده باشین (past plural second-person subjunctive)
زنگ زده باشن (past plural subjunctive third-person)
زنگ بزن (imperative second-person singular)
زنگ بزنین (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">زنگ زدن</i> (literary Iranian Persian)

داشتیم زنگ میزدیم

داشتم زنگ میزدم

داشتید زنگ میزدید

داشتی زنگ میزدی

داشتند زنگ میزدند

داشت زنگ میزد

داریم زنگ میزنیم

دارم زنگ میزنم

دارید زنگ میزنید

داری زنگ میزنی

دارند زنگ میزنند

دارد زنگ میزند

زنگ زده بودیم

زنگ زده بودم

زنگ زده بودید

زنگ زده بودی

زنگ زده بودند

زنگ خواهیم زد

زنگ خواهم زد

زنگ خواهید زد

زنگ خواهی زد

زنگ خواهند زد

زنگ خواهد زد

زنگ زده باشیم

زنگ زده باشم

زنگ زده باشید

زنگ زده باشی

زنگ زده باشند

زنگ زده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">زنگ زدن</i> (colloquial Tehrani)

داشتیم زنگ میزدیم

داشتم زنگ میزدم

داشتین زنگ میزدین

داشتی زنگ میزدی

داشتن زنگ میزدن

داشت زنگ میزد

داریم زنگ میزنیم

دارم زنگ میزنم

دارین زنگ میزنین

داری زنگ میزنی

دارن زنگ میزنن

داره زنگ میزنه

زنگ زده بودیم

زنگ زده بودم

زنگ زده بودین

زنگ زده بودی

زنگ زده بودن

زنگ زده باشیم

زنگ زده باشم

زنگ زده باشین

زنگ زده باشی

زنگ زده باشن

زنگ زده باشه

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">زنگ زدن</i> (literary Dari Persian)

در حال زنگ زدن بودیم

در حال زنگ زدن بودم

در حال زنگ زدن بودید

در حال زنگ زدن بودی

در حال زنگ زدن بودند

در حال زنگ زدن بود

در حال زنگ زدن استیم

در حال زنگ زدن استم

در حال زنگ زدن استید

در حال زنگ زدن استی

در حال زنگ زدن استند

در حال زنگ زدن است

زنگ زده بودیم

زنگ زده بودم

زنگ زده بودید

زنگ زده بودی

زنگ زده بودند

زنگ خواهیم زد

زنگ خواهم زد

زنگ خواهید زد

زنگ خواهی زد

زنگ خواهند زد

زنگ خواهد زد

زنگ زده باشیم

زنگ زده باشم

زنگ زده باشید

زنگ زده باشی

زنگ زده باشند

زنگ زده باشد

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">زنگ زدن</i> (colloquial Kabuli)

ده آل زنگ زدن بودیم

ده آل زنگ زدن بودم

ده آل زنگ زدن بودین

ده آل زنگ زدن بودی

ده آل زنگ زدن بودن

ده آل زنگ زدن بود

ده آل زنگ زدن استیم

ده آل زنگ زدن استم

ده آل زنگ زدن استین

ده آل زنگ زدن استی

ده آل زنگ زدن استن

ده آل زنگ زدن است

زنگ زده بودیم

زنگ زده بودم

زنگ زده بودین

زنگ زده بودی

زنگ زده بودن

زنگ زده بوده

زنگ خواییم زد

زنگ خوایم زد

زنگ خوایین زد

زنگ خوایی زد

زنگ خواین زد

زنگ خوایه زد

زنگ زده باشیم

زنگ زده باشم

زنگ زده باشین

زنگ زده باشی

زنگ زده باشن

زنگ زده باشه


زنگ زدن

zang zadan (romanization)
زنگ زدن (infinitive)
زنگ زن (present stem)
زنگ زد (past stem)
زنگ زننده (participle present)
زنگ زده (participle past)
زنگ زنم (aorist first-person indicative singular)
زنگ زنی (aorist indicative second-person singular)
زنگ زند (aorist indicative singular third-person)
زنگ زنیم (aorist first-person indicative plural)
زنگ زنید (aorist indicative plural second-person)
زنگ زنند (aorist indicative plural third-person)
زنگ میزنم (first-person indicative present singular)
زنگ میزنی (indicative present second-person singular)
زنگ میزند (indicative present singular third-person)
زنگ میزنیم (first-person indicative plural present)
زنگ میزنید (indicative plural present second-person)
زنگ میزنند (indicative plural present third-person)
دارم زنگ میزنم (first-person indicative present progressive singular)
داری زنگ میزنی (indicative present progressive second-person singular)
دارد زنگ میزند (indicative present progressive singular third-person)
داریم زنگ میزنیم (first-person indicative plural present progressive)
دارید زنگ میزنید (indicative plural present progressive second-person)
دارند زنگ میزنند (indicative plural present progressive third-person)
زنگ زدهام (first-person indicative perfect present singular)
زنگ زدهای (indicative perfect present second-person singular)
زنگ زده است (indicative perfect present singular third-person)
زنگ زدهایم (first-person indicative perfect plural present)
زنگ زدهاید (indicative perfect plural present second-person)
زنگ زدهاند (indicative perfect plural present third-person)
زنگ زدم (first-person indicative past singular)
زنگ زدی (indicative past second-person singular)
زنگ زد (indicative past singular third-person)
زنگ زدیم (first-person indicative past plural)
زنگ زدید (indicative past plural second-person)
زنگ زدند (indicative past plural third-person)
زنگ میزدم (first-person indicative past singular)
زنگ میزدی (indicative past second-person singular)
زنگ میزد (indicative past singular third-person)
زنگ میزدیم (first-person indicative past plural)
زنگ میزدید (indicative past plural second-person)
زنگ میزدند (indicative past plural third-person)
داشتم زنگ میزدم (first-person indicative past progressive singular)
داشتی زنگ میزدی (indicative past progressive second-person singular)
داشت زنگ میزد (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم زنگ میزدیم (first-person indicative past plural progressive)
داشتید زنگ میزدید (indicative past plural progressive second-person)
داشتند زنگ میزدند (indicative past plural progressive third-person)
زنگ زده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
زنگ زده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
زنگ زده بود (indicative pluperfect singular third-person)
زنگ زده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
زنگ زده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
زنگ زده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
زنگ خواهم زد (first-person future indicative singular)
زنگ خواهی زد (future indicative second-person singular)
زنگ خواهد زد (future indicative singular third-person)
زنگ خواهیم زد (first-person future indicative plural)
زنگ خواهید زد (future indicative plural second-person)
زنگ خواهند زد (future indicative plural third-person)
زنگ بزنم (first-person present singular subjunctive)
زنگ بزنی (present second-person singular subjunctive)
زنگ بزند (present singular subjunctive third-person)
زنگ بزنیم (first-person plural present subjunctive)
زنگ بزنید (plural present second-person subjunctive)
زنگ بزنند (plural present subjunctive third-person)
زنگ زده باشم (first-person past singular subjunctive)
زنگ زده باشی (past second-person singular subjunctive)
زنگ زده باشد (past singular subjunctive third-person)
زنگ زده باشیم (first-person past plural subjunctive)
زنگ زده باشید (past plural second-person subjunctive)
زنگ زده باشند (past plural subjunctive third-person)
زنگ بزن (imperative second-person singular)
زنگ بزنید (imperative plural second-person)
زنگ زدن (infinitive)
زنگ زن (present stem)
زنگ زد (past stem)
زنگ زننده (participle present)
زنگ زده (participle past)
زنگ زنم (aorist first-person indicative singular)
زنگ زنی (aorist indicative second-person singular)
زنگ زنه (aorist indicative singular third-person)
زنگ زنیم (aorist first-person indicative plural)
زنگ زنین (aorist indicative plural second-person)
زنگ زنن (aorist indicative plural third-person)
زنگ میزنم (first-person indicative present singular)
زنگ میزنی (indicative present second-person singular)
زنگ میزنه (indicative present singular third-person)
زنگ میزنیم (first-person indicative plural present)
زنگ میزنین (indicative plural present second-person)
زنگ میزنن (indicative plural present third-person)
دارم زنگ میزنم (first-person indicative present progressive singular)
داری زنگ میزنی (indicative present progressive second-person singular)
داره زنگ میزنه (indicative present progressive singular third-person)
داریم زنگ میزنیم (first-person indicative plural present progressive)
دارین زنگ میزنین (indicative plural present progressive second-person)
دارن زنگ میزنن (indicative plural present progressive third-person)
زنگ زدهام (first-person indicative perfect present singular)
زنگ زدهای (indicative perfect present second-person singular)
زنگ زده (indicative perfect present singular third-person)
زنگ زدهایم (first-person indicative perfect plural present)
زنگ زدهاین (indicative perfect plural present second-person)
زنگ زدهان (indicative perfect plural present third-person)
زنگ زدم (first-person indicative past singular)
زنگ زدی (indicative past second-person singular)
زنگ زد (indicative past singular third-person)
زنگ زدیم (first-person indicative past plural)
زنگ زدین (indicative past plural second-person)
زنگ زدن (indicative past plural third-person)
زنگ میزدم (first-person indicative past singular)
زنگ میزدی (indicative past second-person singular)
زنگ میزد (indicative past singular third-person)
زنگ میزدیم (first-person indicative past plural)
زنگ میزدین (indicative past plural second-person)
زنگ میزدن (indicative past plural third-person)
داشتم زنگ میزدم (first-person indicative past progressive singular)
داشتی زنگ میزدی (indicative past progressive second-person singular)
داشت زنگ میزد (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم زنگ میزدیم (first-person indicative past plural progressive)
داشتین زنگ میزدین (indicative past plural progressive second-person)
داشتن زنگ میزدن (indicative past plural progressive third-person)
زنگ زده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
زنگ زده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
زنگ زده بود (indicative pluperfect singular third-person)
زنگ زده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
زنگ زده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
زنگ زده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
زنگ بزنم (first-person present singular subjunctive)
زنگ بزنی (present second-person singular subjunctive)
زنگ بزنه (present singular subjunctive third-person)
زنگ بزنیم (first-person plural present subjunctive)
زنگ بزنین (plural present second-person subjunctive)
زنگ بزنن (plural present subjunctive third-person)
زنگ زده باشم (first-person past singular subjunctive)
زنگ زده باشی (past second-person singular subjunctive)
زنگ زده باشه (past singular subjunctive third-person)
زنگ زده باشیم (first-person past plural subjunctive)
زنگ زده باشین (past plural second-person subjunctive)
زنگ زده باشن (past plural subjunctive third-person)
زنگ بزن (imperative second-person singular)
زنگ بزنین (imperative plural second-person)

داشتیم زنگ میزدیم

داشتم زنگ میزدم

داشتید زنگ میزدید

داشتی زنگ میزدی

داشتند زنگ میزدند

داشت زنگ میزد

داریم زنگ میزنیم

دارم زنگ میزنم

دارید زنگ میزنید

داری زنگ میزنی

دارند زنگ میزنند

دارد زنگ میزند

زنگ زده بودیم

زنگ زده بودم

زنگ زده بودید

زنگ زده بودی

زنگ زده بودند

زنگ خواهیم زد

زنگ خواهم زد

زنگ خواهید زد

زنگ خواهی زد

زنگ خواهند زد

زنگ خواهد زد

زنگ زده باشیم

زنگ زده باشم

زنگ زده باشید

زنگ زده باشی

زنگ زده باشند

زنگ زده باشد

fa-conj-colloq-head

داشتیم زنگ میزدیم

داشتم زنگ میزدم

داشتین زنگ میزدین

داشتی زنگ میزدی

داشتن زنگ میزدن

داشت زنگ میزد

داریم زنگ میزنیم

دارم زنگ میزنم

دارین زنگ میزنین

داری زنگ میزنی

دارن زنگ میزنن

داره زنگ میزنه

زنگ زده بودیم

زنگ زده بودم

زنگ زده بودین

زنگ زده بودی

زنگ زده بودن

زنگ زده باشیم

زنگ زده باشم

زنگ زده باشین

زنگ زده باشی

زنگ زده باشن

زنگ زده باشه