خوی کردن

xey kardan (romanization)
خوی کردن (infinitive)
خوی کن (present stem)
خوی کرد (past stem)
خوی کننده (participle present)
خوی کرده (participle past)
خوی کنم (aorist first-person indicative singular)
خوی کنی (aorist indicative second-person singular)
خوی کند (aorist indicative singular third-person)
خوی کنیم (aorist first-person indicative plural)
خوی کنید (aorist indicative plural second-person)
خوی کنند (aorist indicative plural third-person)
خوی میکنم (first-person indicative present singular)
خوی میکنی (indicative present second-person singular)
خوی میکند (indicative present singular third-person)
خوی میکنیم (first-person indicative plural present)
خوی میکنید (indicative plural present second-person)
خوی میکنند (indicative plural present third-person)
دارم خوی میکنم (first-person indicative present progressive singular)
داری خوی میکنی (indicative present progressive second-person singular)
دارد خوی میکند (indicative present progressive singular third-person)
داریم خوی میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
دارید خوی میکنید (indicative plural present progressive second-person)
دارند خوی میکنند (indicative plural present progressive third-person)
خوی کردهام (first-person indicative perfect present singular)
خوی کردهای (indicative perfect present second-person singular)
خوی کرده است (indicative perfect present singular third-person)
خوی کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
خوی کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
خوی کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
خوی کردم (first-person indicative past singular)
خوی کردی (indicative past second-person singular)
خوی کرد (indicative past singular third-person)
خوی کردیم (first-person indicative past plural)
خوی کردید (indicative past plural second-person)
خوی کردند (indicative past plural third-person)
خوی میکردم (first-person indicative past singular)
خوی میکردی (indicative past second-person singular)
خوی میکرد (indicative past singular third-person)
خوی میکردیم (first-person indicative past plural)
خوی میکردید (indicative past plural second-person)
خوی میکردند (indicative past plural third-person)
داشتم خوی میکردم (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خوی میکردی (indicative past progressive second-person singular)
داشت خوی میکرد (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خوی میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
داشتید خوی میکردید (indicative past plural progressive second-person)
داشتند خوی میکردند (indicative past plural progressive third-person)
خوی کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
خوی کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
خوی کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
خوی کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
خوی کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
خوی کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
خوی خواهم کرد (first-person future indicative singular)
خوی خواهی کرد (future indicative second-person singular)
خوی خواهد کرد (future indicative singular third-person)
خوی خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
خوی خواهید کرد (future indicative plural second-person)
خوی خواهند کرد (future indicative plural third-person)
خوی کنم (first-person present singular subjunctive)
خوی کنی (present second-person singular subjunctive)
خوی کند (present singular subjunctive third-person)
خوی کنیم (first-person plural present subjunctive)
خوی کنید (plural present second-person subjunctive)
خوی کنند (plural present subjunctive third-person)
خوی کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
خوی کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
خوی کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
خوی کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
خوی کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
خوی کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
خوی کن (imperative second-person singular)
خوی کنید (imperative plural second-person)
خوی کردن (infinitive)
خوی کن (present stem)
خوی کرد (past stem)
خوی کننده (participle present)
خوی کرده (participle past)
خوی کنم (aorist first-person indicative singular)
خوی کنی (aorist indicative second-person singular)
خوی کنه (aorist indicative singular third-person)
خوی کنیم (aorist first-person indicative plural)
خوی کنین (aorist indicative plural second-person)
خوی کنن (aorist indicative plural third-person)
خوی میکنم (first-person indicative present singular)
خوی میکنی (indicative present second-person singular)
خوی میکنه (indicative present singular third-person)
خوی میکنیم (first-person indicative plural present)
خوی میکنین (indicative plural present second-person)
خوی میکنن (indicative plural present third-person)
دارم خوی میکنم (first-person indicative present progressive singular)
داری خوی میکنی (indicative present progressive second-person singular)
داره خوی میکنه (indicative present progressive singular third-person)
داریم خوی میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
دارین خوی میکنین (indicative plural present progressive second-person)
دارن خوی میکنن (indicative plural present progressive third-person)
خوی کردهام (first-person indicative perfect present singular)
خوی کردهای (indicative perfect present second-person singular)
خوی کرده (indicative perfect present singular third-person)
خوی کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
خوی کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
خوی کردهان (indicative perfect plural present third-person)
خوی کردم (first-person indicative past singular)
خوی کردی (indicative past second-person singular)
خوی کرد (indicative past singular third-person)
خوی کردیم (first-person indicative past plural)
خوی کردین (indicative past plural second-person)
خوی کردن (indicative past plural third-person)
خوی میکردم (first-person indicative past singular)
خوی میکردی (indicative past second-person singular)
خوی میکرد (indicative past singular third-person)
خوی میکردیم (first-person indicative past plural)
خوی میکردین (indicative past plural second-person)
خوی میکردن (indicative past plural third-person)
داشتم خوی میکردم (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خوی میکردی (indicative past progressive second-person singular)
داشت خوی میکرد (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خوی میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
داشتین خوی میکردین (indicative past plural progressive second-person)
داشتن خوی میکردن (indicative past plural progressive third-person)
خوی کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
خوی کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
خوی کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
خوی کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
خوی کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
خوی کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
خوی کنم (first-person present singular subjunctive)
خوی کنی (present second-person singular subjunctive)
خوی کنه (present singular subjunctive third-person)
خوی کنیم (first-person plural present subjunctive)
خوی کنین (plural present second-person subjunctive)
خوی کنن (plural present subjunctive third-person)
خوی کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
خوی کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
خوی کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
خوی کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
خوی کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
خوی کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
خوی کن (imperative second-person singular)
خوی کنین (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خوی کردن</i> (literary Iranian Persian)

داشتیم خوی میکردیم

داشتم خوی میکردم

داشتید خوی میکردید

داشتی خوی میکردی

داشتند خوی میکردند

داشت خوی میکرد

داریم خوی میکنیم

دارم خوی میکنم

دارید خوی میکنید

داری خوی میکنی

دارند خوی میکنند

دارد خوی میکند

خوی کرده است

خوی کرده بودیم

خوی کرده بودم

خوی کرده بودید

خوی کرده بودی

خوی کرده بودند

خوی کرده بود

خوی خواهیم کرد

خوی خواهم کرد

خوی خواهید کرد

خوی خواهی کرد

خوی خواهند کرد

خوی خواهد کرد

خوی کرده باشیم

خوی کرده باشم

خوی کرده باشید

خوی کرده باشی

خوی کرده باشند

خوی کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خوی کردن</i> (colloquial Tehrani)

داشتیم خوی میکردیم

داشتم خوی میکردم

داشتین خوی میکردین

داشتی خوی میکردی

داشتن خوی میکردن

داشت خوی میکرد

داریم خوی میکنیم

دارم خوی میکنم

دارین خوی میکنین

داری خوی میکنی

دارن خوی میکنن

داره خوی میکنه

خوی کرده بودیم

خوی کرده بودم

خوی کرده بودین

خوی کرده بودی

خوی کرده بودن

خوی کرده بود

خوی کرده باشیم

خوی کرده باشم

خوی کرده باشین

خوی کرده باشی

خوی کرده باشن

خوی کرده باشه

[χúj kʰäɾ.d̪än]


خوی کردن

خو کردن
خو کردن#Persian

xuy kardan (romanization)
خوی کردن (infinitive)
خوی کن (present stem)
خوی کرد (past stem)
خوی کننده (participle present)
خوی کرده (participle past)
خوی کنم (aorist first-person indicative singular)
خوی کنی (aorist indicative second-person singular)
خوی کند (aorist indicative singular third-person)
خوی کنیم (aorist first-person indicative plural)
خوی کنید (aorist indicative plural second-person)
خوی کنند (aorist indicative plural third-person)
خوی میکنم (first-person indicative present singular)
خوی میکنی (indicative present second-person singular)
خوی میکند (indicative present singular third-person)
خوی میکنیم (first-person indicative plural present)
خوی میکنید (indicative plural present second-person)
خوی میکنند (indicative plural present third-person)
دارم خوی میکنم (first-person indicative present progressive singular)
داری خوی میکنی (indicative present progressive second-person singular)
دارد خوی میکند (indicative present progressive singular third-person)
داریم خوی میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
دارید خوی میکنید (indicative plural present progressive second-person)
دارند خوی میکنند (indicative plural present progressive third-person)
خوی کردهام (first-person indicative perfect present singular)
خوی کردهای (indicative perfect present second-person singular)
خوی کرده است (indicative perfect present singular third-person)
خوی کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
خوی کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
خوی کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
خوی کردم (first-person indicative past singular)
خوی کردی (indicative past second-person singular)
خوی کرد (indicative past singular third-person)
خوی کردیم (first-person indicative past plural)
خوی کردید (indicative past plural second-person)
خوی کردند (indicative past plural third-person)
خوی میکردم (first-person indicative past singular)
خوی میکردی (indicative past second-person singular)
خوی میکرد (indicative past singular third-person)
خوی میکردیم (first-person indicative past plural)
خوی میکردید (indicative past plural second-person)
خوی میکردند (indicative past plural third-person)
داشتم خوی میکردم (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خوی میکردی (indicative past progressive second-person singular)
داشت خوی میکرد (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خوی میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
داشتید خوی میکردید (indicative past plural progressive second-person)
داشتند خوی میکردند (indicative past plural progressive third-person)
خوی کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
خوی کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
خوی کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
خوی کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
خوی کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
خوی کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
خوی خواهم کرد (first-person future indicative singular)
خوی خواهی کرد (future indicative second-person singular)
خوی خواهد کرد (future indicative singular third-person)
خوی خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
خوی خواهید کرد (future indicative plural second-person)
خوی خواهند کرد (future indicative plural third-person)
خوی کنم (first-person present singular subjunctive)
خوی کنی (present second-person singular subjunctive)
خوی کند (present singular subjunctive third-person)
خوی کنیم (first-person plural present subjunctive)
خوی کنید (plural present second-person subjunctive)
خوی کنند (plural present subjunctive third-person)
خوی کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
خوی کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
خوی کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
خوی کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
خوی کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
خوی کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
خوی کن (imperative second-person singular)
خوی کنید (imperative plural second-person)
خوی کردن (infinitive)
خوی کن (present stem)
خوی کرد (past stem)
خوی کننده (participle present)
خوی کرده (participle past)
خوی کنم (aorist first-person indicative singular)
خوی کنی (aorist indicative second-person singular)
خوی کنه (aorist indicative singular third-person)
خوی کنیم (aorist first-person indicative plural)
خوی کنین (aorist indicative plural second-person)
خوی کنن (aorist indicative plural third-person)
خوی میکنم (first-person indicative present singular)
خوی میکنی (indicative present second-person singular)
خوی میکنه (indicative present singular third-person)
خوی میکنیم (first-person indicative plural present)
خوی میکنین (indicative plural present second-person)
خوی میکنن (indicative plural present third-person)
دارم خوی میکنم (first-person indicative present progressive singular)
داری خوی میکنی (indicative present progressive second-person singular)
داره خوی میکنه (indicative present progressive singular third-person)
داریم خوی میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
دارین خوی میکنین (indicative plural present progressive second-person)
دارن خوی میکنن (indicative plural present progressive third-person)
خوی کردهام (first-person indicative perfect present singular)
خوی کردهای (indicative perfect present second-person singular)
خوی کرده (indicative perfect present singular third-person)
خوی کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
خوی کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
خوی کردهان (indicative perfect plural present third-person)
خوی کردم (first-person indicative past singular)
خوی کردی (indicative past second-person singular)
خوی کرد (indicative past singular third-person)
خوی کردیم (first-person indicative past plural)
خوی کردین (indicative past plural second-person)
خوی کردن (indicative past plural third-person)
خوی میکردم (first-person indicative past singular)
خوی میکردی (indicative past second-person singular)
خوی میکرد (indicative past singular third-person)
خوی میکردیم (first-person indicative past plural)
خوی میکردین (indicative past plural second-person)
خوی میکردن (indicative past plural third-person)
داشتم خوی میکردم (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خوی میکردی (indicative past progressive second-person singular)
داشت خوی میکرد (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خوی میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
داشتین خوی میکردین (indicative past plural progressive second-person)
داشتن خوی میکردن (indicative past plural progressive third-person)
خوی کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
خوی کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
خوی کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
خوی کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
خوی کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
خوی کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
خوی کنم (first-person present singular subjunctive)
خوی کنی (present second-person singular subjunctive)
خوی کنه (present singular subjunctive third-person)
خوی کنیم (first-person plural present subjunctive)
خوی کنین (plural present second-person subjunctive)
خوی کنن (plural present subjunctive third-person)
خوی کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
خوی کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
خوی کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
خوی کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
خوی کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
خوی کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
خوی کن (imperative second-person singular)
خوی کنین (imperative plural second-person)

fa-conj-head

داشتیم خوی میکردیم

داشتم خوی میکردم

داشتید خوی میکردید

داشتی خوی میکردی

داشتند خوی میکردند

داشت خوی میکرد

داریم خوی میکنیم

دارم خوی میکنم

دارید خوی میکنید

داری خوی میکنی

دارند خوی میکنند

دارد خوی میکند

خوی کرده است

خوی کرده بودیم

خوی کرده بودم

خوی کرده بودید

خوی کرده بودی

خوی کرده بودند

خوی کرده بود

خوی خواهیم کرد

خوی خواهم کرد

خوی خواهید کرد

خوی خواهی کرد

خوی خواهند کرد

خوی خواهد کرد

خوی کرده باشیم

خوی کرده باشم

خوی کرده باشید

خوی کرده باشی

خوی کرده باشند

خوی کرده باشد

fa-conj-colloq-head

داشتیم خوی میکردیم

داشتم خوی میکردم

داشتین خوی میکردین

داشتی خوی میکردی

داشتن خوی میکردن

داشت خوی میکرد

داریم خوی میکنیم

دارم خوی میکنم

دارین خوی میکنین

داری خوی میکنی

دارن خوی میکنن

داره خوی میکنه

خوی کرده بودیم

خوی کرده بودم

خوی کرده بودین

خوی کرده بودی

خوی کرده بودن

خوی کرده بود

خوی کرده باشیم

خوی کرده باشم

خوی کرده باشین

خوی کرده باشی

خوی کرده باشن

خوی کرده باشه

[xʊ́ːj kʰäɾ.d̪än]

[xúːj kʰʲæɹ.d̪æn]

[χɵ́j kʰäɾ.d̪än]