دگرگون کردن

degargun kardan (romanization)
دگرگون کردن (infinitive)
degargun kardán (infinitive)
دگرگون کن (present stem)
degargun kon (present stem)
دگرگون کرد (past stem)
degargun kard (past stem)
دگرگون کننده (participle present)
degargun konandé (participle present)
دگرگون کرده (participle past)
degargun kardé (participle past)
دگرگون کنم (aorist first-person indicative singular)
degargun kónam (aorist first-person indicative singular)
دگرگون کنی (aorist indicative second-person singular)
degargun kóni (aorist indicative second-person singular)
دگرگون کند (aorist indicative singular third-person)
degargun kónad (aorist indicative singular third-person)
دگرگون کنیم (aorist first-person indicative plural)
degargun kónim (aorist first-person indicative plural)
دگرگون کنید (aorist indicative plural second-person)
degargun kónid (aorist indicative plural second-person)
دگرگون کنند (aorist indicative plural third-person)
degargun kónand (aorist indicative plural third-person)
دگرگون میکنم (first-person indicative present singular)
degargun mí-konam (first-person indicative present singular)
دگرگون میکنی (indicative present second-person singular)
degargun mí-koni (indicative present second-person singular)
دگرگون میکند (indicative present singular third-person)
degargun mí-konad (indicative present singular third-person)
دگرگون میکنیم (first-person indicative plural present)
degargun mí-konim (first-person indicative plural present)
دگرگون میکنید (indicative plural present second-person)
degargun mí-konid (indicative plural present second-person)
دگرگون میکنند (indicative plural present third-person)
degargun mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم دگرگون میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram degargun mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری دگرگون میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri degargun mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد دگرگون میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad degargun mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم دگرگون میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim degargun mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید دگرگون میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid degargun mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند دگرگون میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand degargun mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
دگرگون کردهام (first-person indicative perfect present singular)
degargun kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
دگرگون کردهای (indicative perfect present second-person singular)
degargun kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
دگرگون کرده است (indicative perfect present singular third-person)
degargun kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
دگرگون کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
degargun kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
دگرگون کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
degargun kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
دگرگون کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
degargun kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
دگرگون کردم (first-person indicative past singular)
degargun kárdam (first-person indicative past singular)
دگرگون کردی (indicative past second-person singular)
degargun kárdi (indicative past second-person singular)
دگرگون کرد (indicative past singular third-person)
degargun kard (indicative past singular third-person)
دگرگون کردیم (first-person indicative past plural)
degargun kárdim (first-person indicative past plural)
دگرگون کردید (indicative past plural second-person)
degargun kárdid (indicative past plural second-person)
دگرگون کردند (indicative past plural third-person)
degargun kárdand (indicative past plural third-person)
دگرگون میکردم (first-person indicative past singular)
degargun mí-kardam (first-person indicative past singular)
دگرگون میکردی (indicative past second-person singular)
degargun mí-kardi (indicative past second-person singular)
دگرگون میکرد (indicative past singular third-person)
degargun mí-kard (indicative past singular third-person)
دگرگون میکردیم (first-person indicative past plural)
degargun mí-kardim (first-person indicative past plural)
دگرگون میکردید (indicative past plural second-person)
degargun mí-kardid (indicative past plural second-person)
دگرگون میکردند (indicative past plural third-person)
degargun mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم دگرگون میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam degargun mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی دگرگون میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti degargun mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت دگرگون میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt degargun mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم دگرگون میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim degargun mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید دگرگون میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid degargun mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند دگرگون میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand degargun mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
دگرگون کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
degargun kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
دگرگون کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
degargun kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
دگرگون کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
degargun kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
دگرگون کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
degargun kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
دگرگون کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
degargun kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
دگرگون کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
degargun kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
دگرگون خواهم کرد (first-person future indicative singular)
degargun xâhám kard (first-person future indicative singular)
دگرگون خواهی کرد (future indicative second-person singular)
degargun xâhí kard (future indicative second-person singular)
دگرگون خواهد کرد (future indicative singular third-person)
degargun xâhád kard (future indicative singular third-person)
دگرگون خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
degargun xâhím kard (first-person future indicative plural)
دگرگون خواهید کرد (future indicative plural second-person)
degargun xâhíd kard (future indicative plural second-person)
دگرگون خواهند کرد (future indicative plural third-person)
degargun xâhánd kard (future indicative plural third-person)
دگرگون کنم (first-person present singular subjunctive)
degargun konam (first-person present singular subjunctive)
دگرگون کنی (present second-person singular subjunctive)
degargun koni (present second-person singular subjunctive)
دگرگون کند (present singular subjunctive third-person)
degargun konad (present singular subjunctive third-person)
دگرگون کنیم (first-person plural present subjunctive)
degargun konim (first-person plural present subjunctive)
دگرگون کنید (plural present second-person subjunctive)
degargun konid (plural present second-person subjunctive)
دگرگون کنند (plural present subjunctive third-person)
degargun konand (plural present subjunctive third-person)
دگرگون کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
degargun kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
دگرگون کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
degargun kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
دگرگون کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
degargun kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
دگرگون کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
degargun kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
دگرگون کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
degargun kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
دگرگون کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
degargun kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
دگرگون کن (imperative second-person singular)
degargun kon (imperative second-person singular)
دگرگون کنید (imperative plural second-person)
degargun konid (imperative plural second-person)
دگرگون کردن (infinitive)
degargun kardán (infinitive)
دگرگون کن (present stem)
degargun kon (present stem)
دگرگون کرد (past stem)
degargun kard (past stem)
دگرگون کننده (participle present)
degargun konandé (participle present)
دگرگون کرده (participle past)
degargun kardé (participle past)
دگرگون کنم (aorist first-person indicative singular)
degargun kónam (aorist first-person indicative singular)
دگرگون کنی (aorist indicative second-person singular)
degargun kóni (aorist indicative second-person singular)
دگرگون کنه (aorist indicative singular third-person)
degargun kóne (aorist indicative singular third-person)
دگرگون کنیم (aorist first-person indicative plural)
degargun kónim (aorist first-person indicative plural)
دگرگون کنین (aorist indicative plural second-person)
degargun kónin (aorist indicative plural second-person)
دگرگون کنن (aorist indicative plural third-person)
degargun kónan (aorist indicative plural third-person)
دگرگون میکنم (first-person indicative present singular)
degargun mí-konam (first-person indicative present singular)
دگرگون میکنی (indicative present second-person singular)
degargun mí-koni (indicative present second-person singular)
دگرگون میکنه (indicative present singular third-person)
degargun mí-kone (indicative present singular third-person)
دگرگون میکنیم (first-person indicative plural present)
degargun mí-konim (first-person indicative plural present)
دگرگون میکنین (indicative plural present second-person)
degargun mí-konin (indicative plural present second-person)
دگرگون میکنن (indicative plural present third-person)
degargun mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم دگرگون میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram degargun mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری دگرگون میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri degargun mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره دگرگون میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre degargun mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم دگرگون میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim degargun mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین دگرگون میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin degargun mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن دگرگون میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran degargun mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
دگرگون کردهام (first-person indicative perfect present singular)
degargun kardám (first-person indicative perfect present singular)
دگرگون کردهای (indicative perfect present second-person singular)
degargun kardí (indicative perfect present second-person singular)
دگرگون کرده (indicative perfect present singular third-person)
degargun kardé (indicative perfect present singular third-person)
دگرگون کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
degargun kardím (first-person indicative perfect plural present)
دگرگون کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
degargun kardín (indicative perfect plural present second-person)
دگرگون کردهان (indicative perfect plural present third-person)
degargun kardán (indicative perfect plural present third-person)
دگرگون کردم (first-person indicative past singular)
degargun kárdam (first-person indicative past singular)
دگرگون کردی (indicative past second-person singular)
degargun kárdi (indicative past second-person singular)
دگرگون کرد (indicative past singular third-person)
degargun kárd (indicative past singular third-person)
دگرگون کردیم (first-person indicative past plural)
degargun kárdim (first-person indicative past plural)
دگرگون کردین (indicative past plural second-person)
degargun kárdin (indicative past plural second-person)
دگرگون کردن (indicative past plural third-person)
degargun kárdan (indicative past plural third-person)
دگرگون میکردم (first-person indicative past singular)
degargun mí-kardam (first-person indicative past singular)
دگرگون میکردی (indicative past second-person singular)
degargun mí-kardi (indicative past second-person singular)
دگرگون میکرد (indicative past singular third-person)
degargun mí-kard (indicative past singular third-person)
دگرگون میکردیم (first-person indicative past plural)
degargun mí-kardim (first-person indicative past plural)
دگرگون میکردین (indicative past plural second-person)
degargun mí-kardin (indicative past plural second-person)
دگرگون میکردن (indicative past plural third-person)
degargun mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم دگرگون میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam degargun mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی دگرگون میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti degargun mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت دگرگون میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt degargun mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم دگرگون میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim degargun mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین دگرگون میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin degargun mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن دگرگون میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan degargun mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
دگرگون کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
degargun kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
دگرگون کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
degargun kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
دگرگون کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
degargun kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
دگرگون کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
degargun kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
دگرگون کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
degargun kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
دگرگون کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
degargun kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
دگرگون کنم (first-person present singular subjunctive)
degargun konam (first-person present singular subjunctive)
دگرگون کنی (present second-person singular subjunctive)
degargun koni (present second-person singular subjunctive)
دگرگون کنه (present singular subjunctive third-person)
degargun kone (present singular subjunctive third-person)
دگرگون کنیم (first-person plural present subjunctive)
degargun konim (first-person plural present subjunctive)
دگرگون کنین (plural present second-person subjunctive)
degargun konin (plural present second-person subjunctive)
دگرگون کنن (plural present subjunctive third-person)
degargun konan (plural present subjunctive third-person)
دگرگون کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
degargun kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
دگرگون کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
degargun kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
دگرگون کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
degargun kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
دگرگون کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
degargun kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
دگرگون کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
degargun kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
دگرگون کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
degargun kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
دگرگون کن (imperative second-person singular)
degargun kon (imperative second-person singular)
دگرگون کنین (imperative plural second-person)
degargun konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">دگرگون کردن</i> (degargun kardán) (literary Iranian Persian)

دگرگون کننده

دگرگون کردیم

دگرگون کردید

دگرگون کردند

دگرگون میکردیم

دگرگون میکردم

دگرگون میکردید

دگرگون میکردی

دگرگون میکردند

دگرگون میکرد

دگرگون میکنیم

دگرگون میکنم

دگرگون میکنید

دگرگون میکنی

دگرگون میکنند

دگرگون میکند

داشتیم دگرگون میکردیم

داشتم دگرگون میکردم

داشتید دگرگون میکردید

داشتی دگرگون میکردی

داشتند دگرگون میکردند

داشت دگرگون میکرد

داریم دگرگون میکنیم

دارم دگرگون میکنم

دارید دگرگون میکنید

داری دگرگون میکنی

دارند دگرگون میکنند

دارد دگرگون میکند

دگرگون کردهایم

دگرگون کردهام

دگرگون کردهاید

دگرگون کردهای

دگرگون کردهاند

دگرگون کرده است

دگرگون کرده بودیم

دگرگون کرده بودم

دگرگون کرده بودید

دگرگون کرده بودی

دگرگون کرده بودند

دگرگون کرده بود

دگرگون خواهیم کرد

دگرگون خواهم کرد

دگرگون خواهید کرد

دگرگون خواهی کرد

دگرگون خواهند کرد

دگرگون خواهد کرد

دگرگون کرده باشیم

دگرگون کرده باشم

دگرگون کرده باشید

دگرگون کرده باشی

دگرگون کرده باشند

دگرگون کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">دگرگون کردن</i> (degargun kardán) (colloquial Tehrani)

دگرگون کننده

دگرگون کردیم

دگرگون کردین

دگرگون میکردیم

دگرگون میکردم

دگرگون میکردین

دگرگون میکردی

دگرگون میکردن

دگرگون میکرد

دگرگون میکنیم

دگرگون میکنم

دگرگون میکنین

دگرگون میکنی

دگرگون میکنن

دگرگون میکنه

داشتیم دگرگون میکردیم

داشتم دگرگون میکردم

داشتین دگرگون میکردین

داشتی دگرگون میکردی

داشتن دگرگون میکردن

داشت دگرگون میکرد

داریم دگرگون میکنیم

دارم دگرگون میکنم

دارین دگرگون میکنین

داری دگرگون میکنی

دارن دگرگون میکنن

داره دگرگون میکنه

دگرگون کردهایم

دگرگون کردهام

دگرگون کردهاین

دگرگون کردهای

دگرگون کردهان

دگرگون کرده بودیم

دگرگون کرده بودم

دگرگون کرده بودین

دگرگون کرده بودی

دگرگون کرده بودن

دگرگون کرده بود

دگرگون کرده باشیم

دگرگون کرده باشم

دگرگون کرده باشین

دگرگون کرده باشی

دگرگون کرده باشن

دگرگون کرده باشه

[d̪ɪ.ɡäɾ.ɡuːn kʰäɾ.d̪än]

[d̪ɪ.ɡäɾ.ɡuːn kʰäɾ.d̪än]

[d̪ɪ.ɡäɾ.ɡuːn kʰäɾ.d̪än]

[d̪e.ɡʲæɹ.ɡuːn kʰʲæɹ.d̪æn]

چون وفا آن عشق افزون میکند
کی وفا صورت دگرگون میکند

c. 1260s, Jalāl ad-Dīn Mohammad Rūmī, translated by Reynold A. Nicholson, مثنوی معنوی [Masnavi-ye-Ma'navi], volume II, verse 707:

Inasmuch as constancy is increased by that (spiritual) love,
how is constancy altered (impaired) by the (decay of the material) form?

čōn wafā ān 'išq afzūn mē-kunad
kay wafā sūrat digargūn mē-kunad


بندگی کردن

bandegi kardan (romanization)
بندگی کردن (infinitive)
bandegi kardán (infinitive)
بندگی کن (present stem)
bandegi kon (present stem)
بندگی کرد (past stem)
bandegi kard (past stem)
بندگی کننده (participle present)
bandegi konandé (participle present)
بندگی کرده (participle past)
bandegi kardé (participle past)
بندگی کنم (aorist first-person indicative singular)
bandegi kónam (aorist first-person indicative singular)
بندگی کنی (aorist indicative second-person singular)
bandegi kóni (aorist indicative second-person singular)
بندگی کند (aorist indicative singular third-person)
bandegi kónad (aorist indicative singular third-person)
بندگی کنیم (aorist first-person indicative plural)
bandegi kónim (aorist first-person indicative plural)
بندگی کنید (aorist indicative plural second-person)
bandegi kónid (aorist indicative plural second-person)
بندگی کنند (aorist indicative plural third-person)
bandegi kónand (aorist indicative plural third-person)
بندگی میکنم (first-person indicative present singular)
bandegi mí-konam (first-person indicative present singular)
بندگی میکنی (indicative present second-person singular)
bandegi mí-koni (indicative present second-person singular)
بندگی میکند (indicative present singular third-person)
bandegi mí-konad (indicative present singular third-person)
بندگی میکنیم (first-person indicative plural present)
bandegi mí-konim (first-person indicative plural present)
بندگی میکنید (indicative plural present second-person)
bandegi mí-konid (indicative plural present second-person)
بندگی میکنند (indicative plural present third-person)
bandegi mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم بندگی میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram bandegi mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری بندگی میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri bandegi mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد بندگی میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad bandegi mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم بندگی میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim bandegi mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید بندگی میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid bandegi mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند بندگی میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand bandegi mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
بندگی کردهام (first-person indicative perfect present singular)
bandegi kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
بندگی کردهای (indicative perfect present second-person singular)
bandegi kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
بندگی کرده است (indicative perfect present singular third-person)
bandegi kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
بندگی کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
bandegi kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
بندگی کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
bandegi kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
بندگی کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
bandegi kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
بندگی کردم (first-person indicative past singular)
bandegi kárdam (first-person indicative past singular)
بندگی کردی (indicative past second-person singular)
bandegi kárdi (indicative past second-person singular)
بندگی کرد (indicative past singular third-person)
bandegi kard (indicative past singular third-person)
بندگی کردیم (first-person indicative past plural)
bandegi kárdim (first-person indicative past plural)
بندگی کردید (indicative past plural second-person)
bandegi kárdid (indicative past plural second-person)
بندگی کردند (indicative past plural third-person)
bandegi kárdand (indicative past plural third-person)
بندگی میکردم (first-person indicative past singular)
bandegi mí-kardam (first-person indicative past singular)
بندگی میکردی (indicative past second-person singular)
bandegi mí-kardi (indicative past second-person singular)
بندگی میکرد (indicative past singular third-person)
bandegi mí-kard (indicative past singular third-person)
بندگی میکردیم (first-person indicative past plural)
bandegi mí-kardim (first-person indicative past plural)
بندگی میکردید (indicative past plural second-person)
bandegi mí-kardid (indicative past plural second-person)
بندگی میکردند (indicative past plural third-person)
bandegi mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم بندگی میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam bandegi mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی بندگی میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti bandegi mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت بندگی میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt bandegi mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم بندگی میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim bandegi mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید بندگی میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid bandegi mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند بندگی میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand bandegi mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
بندگی کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
bandegi kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
بندگی کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
bandegi kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
بندگی کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
bandegi kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
بندگی کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
bandegi kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
بندگی کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
bandegi kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
بندگی کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
bandegi kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
بندگی خواهم کرد (first-person future indicative singular)
bandegi xâhám kard (first-person future indicative singular)
بندگی خواهی کرد (future indicative second-person singular)
bandegi xâhí kard (future indicative second-person singular)
بندگی خواهد کرد (future indicative singular third-person)
bandegi xâhád kard (future indicative singular third-person)
بندگی خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
bandegi xâhím kard (first-person future indicative plural)
بندگی خواهید کرد (future indicative plural second-person)
bandegi xâhíd kard (future indicative plural second-person)
بندگی خواهند کرد (future indicative plural third-person)
bandegi xâhánd kard (future indicative plural third-person)
بندگی کنم (first-person present singular subjunctive)
bandegi konam (first-person present singular subjunctive)
بندگی کنی (present second-person singular subjunctive)
bandegi koni (present second-person singular subjunctive)
بندگی کند (present singular subjunctive third-person)
bandegi konad (present singular subjunctive third-person)
بندگی کنیم (first-person plural present subjunctive)
bandegi konim (first-person plural present subjunctive)
بندگی کنید (plural present second-person subjunctive)
bandegi konid (plural present second-person subjunctive)
بندگی کنند (plural present subjunctive third-person)
bandegi konand (plural present subjunctive third-person)
بندگی کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
bandegi kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
بندگی کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
bandegi kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
بندگی کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
bandegi kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
بندگی کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
bandegi kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
بندگی کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
bandegi kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
بندگی کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
bandegi kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
بندگی کن (imperative second-person singular)
bandegi kon (imperative second-person singular)
بندگی کنید (imperative plural second-person)
bandegi konid (imperative plural second-person)
بندگی کردن (infinitive)
bandegi kardán (infinitive)
بندگی کن (present stem)
bandegi kon (present stem)
بندگی کرد (past stem)
bandegi kard (past stem)
بندگی کننده (participle present)
bandegi konandé (participle present)
بندگی کرده (participle past)
bandegi kardé (participle past)
بندگی کنم (aorist first-person indicative singular)
bandegi kónam (aorist first-person indicative singular)
بندگی کنی (aorist indicative second-person singular)
bandegi kóni (aorist indicative second-person singular)
بندگی کنه (aorist indicative singular third-person)
bandegi kóne (aorist indicative singular third-person)
بندگی کنیم (aorist first-person indicative plural)
bandegi kónim (aorist first-person indicative plural)
بندگی کنین (aorist indicative plural second-person)
bandegi kónin (aorist indicative plural second-person)
بندگی کنن (aorist indicative plural third-person)
bandegi kónan (aorist indicative plural third-person)
بندگی میکنم (first-person indicative present singular)
bandegi mí-konam (first-person indicative present singular)
بندگی میکنی (indicative present second-person singular)
bandegi mí-koni (indicative present second-person singular)
بندگی میکنه (indicative present singular third-person)
bandegi mí-kone (indicative present singular third-person)
بندگی میکنیم (first-person indicative plural present)
bandegi mí-konim (first-person indicative plural present)
بندگی میکنین (indicative plural present second-person)
bandegi mí-konin (indicative plural present second-person)
بندگی میکنن (indicative plural present third-person)
bandegi mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم بندگی میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram bandegi mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری بندگی میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri bandegi mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره بندگی میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre bandegi mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم بندگی میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim bandegi mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین بندگی میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin bandegi mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن بندگی میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran bandegi mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
بندگی کردهام (first-person indicative perfect present singular)
bandegi kardám (first-person indicative perfect present singular)
بندگی کردهای (indicative perfect present second-person singular)
bandegi kardí (indicative perfect present second-person singular)
بندگی کرده (indicative perfect present singular third-person)
bandegi kardé (indicative perfect present singular third-person)
بندگی کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
bandegi kardím (first-person indicative perfect plural present)
بندگی کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
bandegi kardín (indicative perfect plural present second-person)
بندگی کردهان (indicative perfect plural present third-person)
bandegi kardán (indicative perfect plural present third-person)
بندگی کردم (first-person indicative past singular)
bandegi kárdam (first-person indicative past singular)
بندگی کردی (indicative past second-person singular)
bandegi kárdi (indicative past second-person singular)
بندگی کرد (indicative past singular third-person)
bandegi kárd (indicative past singular third-person)
بندگی کردیم (first-person indicative past plural)
bandegi kárdim (first-person indicative past plural)
بندگی کردین (indicative past plural second-person)
bandegi kárdin (indicative past plural second-person)
بندگی کردن (indicative past plural third-person)
bandegi kárdan (indicative past plural third-person)
بندگی میکردم (first-person indicative past singular)
bandegi mí-kardam (first-person indicative past singular)
بندگی میکردی (indicative past second-person singular)
bandegi mí-kardi (indicative past second-person singular)
بندگی میکرد (indicative past singular third-person)
bandegi mí-kard (indicative past singular third-person)
بندگی میکردیم (first-person indicative past plural)
bandegi mí-kardim (first-person indicative past plural)
بندگی میکردین (indicative past plural second-person)
bandegi mí-kardin (indicative past plural second-person)
بندگی میکردن (indicative past plural third-person)
bandegi mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم بندگی میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam bandegi mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی بندگی میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti bandegi mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت بندگی میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt bandegi mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم بندگی میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim bandegi mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین بندگی میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin bandegi mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن بندگی میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan bandegi mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
بندگی کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
bandegi kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
بندگی کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
bandegi kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
بندگی کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
bandegi kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
بندگی کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
bandegi kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
بندگی کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
bandegi kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
بندگی کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
bandegi kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
بندگی کنم (first-person present singular subjunctive)
bandegi konam (first-person present singular subjunctive)
بندگی کنی (present second-person singular subjunctive)
bandegi koni (present second-person singular subjunctive)
بندگی کنه (present singular subjunctive third-person)
bandegi kone (present singular subjunctive third-person)
بندگی کنیم (first-person plural present subjunctive)
bandegi konim (first-person plural present subjunctive)
بندگی کنین (plural present second-person subjunctive)
bandegi konin (plural present second-person subjunctive)
بندگی کنن (plural present subjunctive third-person)
bandegi konan (plural present subjunctive third-person)
بندگی کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
bandegi kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
بندگی کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
bandegi kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
بندگی کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
bandegi kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
بندگی کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
bandegi kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
بندگی کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
bandegi kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
بندگی کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
bandegi kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
بندگی کن (imperative second-person singular)
bandegi kon (imperative second-person singular)
بندگی کنین (imperative plural second-person)
bandegi konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">بندگی کردن</i> (bandegi kardán) (literary Iranian Persian)

بندگی میکردیم

بندگی میکردم

بندگی میکردید

بندگی میکردی

بندگی میکردند

بندگی میکنیم

بندگی میکنید

بندگی میکنند

داشتیم بندگی میکردیم

داشتم بندگی میکردم

داشتید بندگی میکردید

داشتی بندگی میکردی

داشتند بندگی میکردند

داشت بندگی میکرد

داریم بندگی میکنیم

دارم بندگی میکنم

دارید بندگی میکنید

داری بندگی میکنی

دارند بندگی میکنند

دارد بندگی میکند

بندگی کردهایم

بندگی کردهام

بندگی کردهاید

بندگی کردهای

بندگی کردهاند

بندگی کرده است

بندگی کرده بودیم

بندگی کرده بودم

بندگی کرده بودید

بندگی کرده بودی

بندگی کرده بودند

بندگی کرده بود

بندگی خواهیم کرد

بندگی خواهم کرد

بندگی خواهید کرد

بندگی خواهی کرد

بندگی خواهند کرد

بندگی خواهد کرد

بندگی کرده باشیم

بندگی کرده باشم

بندگی کرده باشید

بندگی کرده باشی

بندگی کرده باشند

بندگی کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">بندگی کردن</i> (bandegi kardán) (colloquial Tehrani)

بندگی میکردیم

بندگی میکردم

بندگی میکردین

بندگی میکردی

بندگی میکردن

بندگی میکنیم

بندگی میکنین

داشتیم بندگی میکردیم

داشتم بندگی میکردم

داشتین بندگی میکردین

داشتی بندگی میکردی

داشتن بندگی میکردن

داشت بندگی میکرد

داریم بندگی میکنیم

دارم بندگی میکنم

دارین بندگی میکنین

داری بندگی میکنی

دارن بندگی میکنن

داره بندگی میکنه

بندگی کردهایم

بندگی کردهام

بندگی کردهاین

بندگی کردهای

بندگی کردهان

بندگی کرده بودیم

بندگی کرده بودم

بندگی کرده بودین

بندگی کرده بودی

بندگی کرده بودن

بندگی کرده بود

بندگی کرده باشیم

بندگی کرده باشم

بندگی کرده باشین

بندگی کرده باشی

بندگی کرده باشن

بندگی کرده باشه

[bän̪.d̪ä.ɡíː kʰäɾ.d̪än]

[bän̪.d̪ä.ɡíː kʰäɾ.d̪än]

[bän̪.d̪ä.ɡíː kʰäɾ.d̪än]

[bän̪.d̪ä.ɡí kʰäɾ.d̪än]

[bæn̪d̪e.ɡʲíː kʰʲæɹ.d̪æn]

[bän̪.d̪ä.ɡí kʰäɾ.d̪än]

آن یکی را تو ندانی از قیاس
بندگی کن ژاژ کم خا ناشناس

c. 1260s, Jalāl ad-Dīn Mohammad Rūmī, translated by Reynold A. Nicholson, مثنوی معنوی [Masnavi-ye-Ma'navi], volume II, verse 718:

That oneness you cannot know by reasoning.
Do service (to God) and refrain from foolish gabble, O undiscerning man!

ān yakē-rā tū nadānī az qiyās
bandagī kun žāž kam xā nāšinās


تراوش

head

تراوش • (tarâveš)

fa-noun

تراوش • (tarâveš)

[t̪ʰä.ɾɑː.wɪ́ʃ]

[t̪ʰä.ɾɑː.wɪ́ʃ]

[t̪ʰä.ɾɑː.wɪ́ʃ]

[t̪ʰä.ɾɔː.wíʃ]

[t̪ʰæ.ɹɒː.véʃ]

[t̪ʰä.ɾɔ.víʃ]

From تراو (tarâv, present stem of تراویدن (tarâvidan)) + ـش (-eš).

af

تراو
<pos:present stem of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">تراویدن</i> (tarâvidan)>


توبه

desc

→ Gujarati: તવબા (tavbā), તોબા (tobā), તૌબા (taubā)

→ Hindustani:

Hindi: तौबा (taubā)

Urdu: تَوبَہ (tauba)


حمل کردن

haml kardan (romanization)
حمل کردن (infinitive)
haml kardán (infinitive)
حمل کن (present stem)
haml kon (present stem)
حمل کرد (past stem)
haml kard (past stem)
حمل کننده (participle present)
haml konandé (participle present)
حمل کرده (participle past)
haml kardé (participle past)
حمل کنم (aorist first-person indicative singular)
haml kónam (aorist first-person indicative singular)
حمل کنی (aorist indicative second-person singular)
haml kóni (aorist indicative second-person singular)
حمل کند (aorist indicative singular third-person)
haml kónad (aorist indicative singular third-person)
حمل کنیم (aorist first-person indicative plural)
haml kónim (aorist first-person indicative plural)
حمل کنید (aorist indicative plural second-person)
haml kónid (aorist indicative plural second-person)
حمل کنند (aorist indicative plural third-person)
haml kónand (aorist indicative plural third-person)
حمل میکنم (first-person indicative present singular)
haml mí-konam (first-person indicative present singular)
حمل میکنی (indicative present second-person singular)
haml mí-koni (indicative present second-person singular)
حمل میکند (indicative present singular third-person)
haml mí-konad (indicative present singular third-person)
حمل میکنیم (first-person indicative plural present)
haml mí-konim (first-person indicative plural present)
حمل میکنید (indicative plural present second-person)
haml mí-konid (indicative plural present second-person)
حمل میکنند (indicative plural present third-person)
haml mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم حمل میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram haml mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری حمل میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri haml mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد حمل میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad haml mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم حمل میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim haml mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید حمل میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid haml mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند حمل میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand haml mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
حمل کردهام (first-person indicative perfect present singular)
haml kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
حمل کردهای (indicative perfect present second-person singular)
haml kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
حمل کرده است (indicative perfect present singular third-person)
haml kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
حمل کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
haml kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
حمل کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
haml kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
حمل کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
haml kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
حمل کردم (first-person indicative past singular)
haml kárdam (first-person indicative past singular)
حمل کردی (indicative past second-person singular)
haml kárdi (indicative past second-person singular)
حمل کرد (indicative past singular third-person)
haml kard (indicative past singular third-person)
حمل کردیم (first-person indicative past plural)
haml kárdim (first-person indicative past plural)
حمل کردید (indicative past plural second-person)
haml kárdid (indicative past plural second-person)
حمل کردند (indicative past plural third-person)
haml kárdand (indicative past plural third-person)
حمل میکردم (first-person indicative past singular)
haml mí-kardam (first-person indicative past singular)
حمل میکردی (indicative past second-person singular)
haml mí-kardi (indicative past second-person singular)
حمل میکرد (indicative past singular third-person)
haml mí-kard (indicative past singular third-person)
حمل میکردیم (first-person indicative past plural)
haml mí-kardim (first-person indicative past plural)
حمل میکردید (indicative past plural second-person)
haml mí-kardid (indicative past plural second-person)
حمل میکردند (indicative past plural third-person)
haml mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم حمل میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam haml mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی حمل میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti haml mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت حمل میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt haml mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم حمل میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim haml mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید حمل میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid haml mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند حمل میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand haml mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
حمل کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
haml kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
حمل کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
haml kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
حمل کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
haml kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
حمل کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
haml kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
حمل کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
haml kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
حمل کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
haml kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
حمل خواهم کرد (first-person future indicative singular)
haml xâhám kard (first-person future indicative singular)
حمل خواهی کرد (future indicative second-person singular)
haml xâhí kard (future indicative second-person singular)
حمل خواهد کرد (future indicative singular third-person)
haml xâhád kard (future indicative singular third-person)
حمل خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
haml xâhím kard (first-person future indicative plural)
حمل خواهید کرد (future indicative plural second-person)
haml xâhíd kard (future indicative plural second-person)
حمل خواهند کرد (future indicative plural third-person)
haml xâhánd kard (future indicative plural third-person)
حمل کنم (first-person present singular subjunctive)
haml konam (first-person present singular subjunctive)
حمل کنی (present second-person singular subjunctive)
haml koni (present second-person singular subjunctive)
حمل کند (present singular subjunctive third-person)
haml konad (present singular subjunctive third-person)
حمل کنیم (first-person plural present subjunctive)
haml konim (first-person plural present subjunctive)
حمل کنید (plural present second-person subjunctive)
haml konid (plural present second-person subjunctive)
حمل کنند (plural present subjunctive third-person)
haml konand (plural present subjunctive third-person)
حمل کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
haml kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
حمل کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
haml kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
حمل کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
haml kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
حمل کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
haml kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
حمل کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
haml kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
حمل کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
haml kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
حمل کن (imperative second-person singular)
haml kon (imperative second-person singular)
حمل کنید (imperative plural second-person)
haml konid (imperative plural second-person)
حمل کردن (infinitive)
haml kardán (infinitive)
حمل کن (present stem)
haml kon (present stem)
حمل کرد (past stem)
haml kard (past stem)
حمل کننده (participle present)
haml konandé (participle present)
حمل کرده (participle past)
haml kardé (participle past)
حمل کنم (aorist first-person indicative singular)
haml kónam (aorist first-person indicative singular)
حمل کنی (aorist indicative second-person singular)
haml kóni (aorist indicative second-person singular)
حمل کنه (aorist indicative singular third-person)
haml kóne (aorist indicative singular third-person)
حمل کنیم (aorist first-person indicative plural)
haml kónim (aorist first-person indicative plural)
حمل کنین (aorist indicative plural second-person)
haml kónin (aorist indicative plural second-person)
حمل کنن (aorist indicative plural third-person)
haml kónan (aorist indicative plural third-person)
حمل میکنم (first-person indicative present singular)
haml mí-konam (first-person indicative present singular)
حمل میکنی (indicative present second-person singular)
haml mí-koni (indicative present second-person singular)
حمل میکنه (indicative present singular third-person)
haml mí-kone (indicative present singular third-person)
حمل میکنیم (first-person indicative plural present)
haml mí-konim (first-person indicative plural present)
حمل میکنین (indicative plural present second-person)
haml mí-konin (indicative plural present second-person)
حمل میکنن (indicative plural present third-person)
haml mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم حمل میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram haml mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری حمل میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri haml mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره حمل میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre haml mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم حمل میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim haml mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین حمل میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin haml mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن حمل میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran haml mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
حمل کردهام (first-person indicative perfect present singular)
haml kardám (first-person indicative perfect present singular)
حمل کردهای (indicative perfect present second-person singular)
haml kardí (indicative perfect present second-person singular)
حمل کرده (indicative perfect present singular third-person)
haml kardé (indicative perfect present singular third-person)
حمل کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
haml kardím (first-person indicative perfect plural present)
حمل کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
haml kardín (indicative perfect plural present second-person)
حمل کردهان (indicative perfect plural present third-person)
haml kardán (indicative perfect plural present third-person)
حمل کردم (first-person indicative past singular)
haml kárdam (first-person indicative past singular)
حمل کردی (indicative past second-person singular)
haml kárdi (indicative past second-person singular)
حمل کرد (indicative past singular third-person)
haml kárd (indicative past singular third-person)
حمل کردیم (first-person indicative past plural)
haml kárdim (first-person indicative past plural)
حمل کردین (indicative past plural second-person)
haml kárdin (indicative past plural second-person)
حمل کردن (indicative past plural third-person)
haml kárdan (indicative past plural third-person)
حمل میکردم (first-person indicative past singular)
haml mí-kardam (first-person indicative past singular)
حمل میکردی (indicative past second-person singular)
haml mí-kardi (indicative past second-person singular)
حمل میکرد (indicative past singular third-person)
haml mí-kard (indicative past singular third-person)
حمل میکردیم (first-person indicative past plural)
haml mí-kardim (first-person indicative past plural)
حمل میکردین (indicative past plural second-person)
haml mí-kardin (indicative past plural second-person)
حمل میکردن (indicative past plural third-person)
haml mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم حمل میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam haml mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی حمل میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti haml mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت حمل میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt haml mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم حمل میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim haml mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین حمل میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin haml mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن حمل میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan haml mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
حمل کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
haml kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
حمل کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
haml kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
حمل کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
haml kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
حمل کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
haml kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
حمل کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
haml kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
حمل کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
haml kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
حمل کنم (first-person present singular subjunctive)
haml konam (first-person present singular subjunctive)
حمل کنی (present second-person singular subjunctive)
haml koni (present second-person singular subjunctive)
حمل کنه (present singular subjunctive third-person)
haml kone (present singular subjunctive third-person)
حمل کنیم (first-person plural present subjunctive)
haml konim (first-person plural present subjunctive)
حمل کنین (plural present second-person subjunctive)
haml konin (plural present second-person subjunctive)
حمل کنن (plural present subjunctive third-person)
haml konan (plural present subjunctive third-person)
حمل کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
haml kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
حمل کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
haml kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
حمل کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
haml kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
حمل کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
haml kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
حمل کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
haml kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
حمل کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
haml kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
حمل کن (imperative second-person singular)
haml kon (imperative second-person singular)
حمل کنین (imperative plural second-person)
haml konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">حمل کردن</i> (haml kardán) (literary Iranian Persian)

داشتیم حمل میکردیم

داشتم حمل میکردم

داشتید حمل میکردید

داشتی حمل میکردی

داشتند حمل میکردند

داشت حمل میکرد

داریم حمل میکنیم

دارم حمل میکنم

دارید حمل میکنید

داری حمل میکنی

دارند حمل میکنند

دارد حمل میکند

حمل کرده است

حمل کرده بودیم

حمل کرده بودم

حمل کرده بودید

حمل کرده بودی

حمل کرده بودند

حمل کرده بود

حمل خواهیم کرد

حمل خواهم کرد

حمل خواهید کرد

حمل خواهی کرد

حمل خواهند کرد

حمل خواهد کرد

حمل کرده باشیم

حمل کرده باشم

حمل کرده باشید

حمل کرده باشی

حمل کرده باشند

حمل کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">حمل کردن</i> (haml kardán) (colloquial Tehrani)

داشتیم حمل میکردیم

داشتم حمل میکردم

داشتین حمل میکردین

داشتی حمل میکردی

داشتن حمل میکردن

داشت حمل میکرد

داریم حمل میکنیم

دارم حمل میکنم

دارین حمل میکنین

داری حمل میکنی

دارن حمل میکنن

داره حمل میکنه

حمل کرده بودیم

حمل کرده بودم

حمل کرده بودین

حمل کرده بودی

حمل کرده بودن

حمل کرده بود

حمل کرده باشیم

حمل کرده باشم

حمل کرده باشین

حمل کرده باشی

حمل کرده باشن

حمل کرده باشه

[ʔǽml̥ kʰäɾ.d̪än]

به طرب حمل مکن سرخی رویم که چو جام
خون دل عکس برون میدهد از رخسارم

c. 1390, Shams-ud-Dīn Muḥammad Ḥāfiẓ, “Ghazal 324”, in دیوان حافظ [The Divān of Ḥāfiẓ]:

Do not think that the redness of my face, like the wine goblet, is from joy;
The heart's bleeding is letting out an image through my cheeks.

ba tarab haml makun surxī-yi rōyam ki čū jām
xūn-i dil aks birōn mē-dahad az ruxsāram

(figurative) to take (to be), to regard (as), to interpret, to conceive of


خانه خدا

head

خانهٔ خدا • (xâne-ye xodâ)

خانهٔ خدا (canonical)
xâne-ye xodâ (romanization)

Calque of Arabic بَيْت الله (bayt allāh).

clq

(Islam) "the House of God"; a title for the Ka'ba.


خانه خدا

head

خانه خدا • (xâne xodâ)

fa-noun

خانه خدا • (xâne xodâ)

خانهخدا خانهخدا#Persian

Alternative spelling of خانهخدا (xâne-xodâ)


خانه‌خدا

head

خانهخدا • (xâne-xodâ)

fa-noun

خانهخدا • (xâne-xodâ)

خانهخدا (canonical)
xâne-xodâ (romanization)

خانه (xâne, “house”) + خدا (xodâ, “lord”).

af

جلوه بر من مفروش ای ملک الحاج که تو
خانه میبینی و من خانهخدا میبینم

c. 1390, Shams-ud-Dīn Muḥammad Ḥāfiẓ, “Ghazal 357”, in دیوان حافظ [The Divān of Ḥāfiẓ]:

O lord of the pilgrims! Flaunt not your glory before me, for you
Are seeing the house, and I am seeing the owner of the house.

jilwa bar man mafurōš ay maliku-l-hāj ki tu
xāna mē-bēnī u man xāna-xudā mē-bēnam

master of the house, householder; pater familias


ثلاثه

head

ثلاثه • (salâse)


در مورد

درمورد درمورد#Persian

Alternative form of درمورد (dar-mowred-e)


عاید به

عاید به • (âyed be)

عائد به
عائد به#Persian


موی‌لب

مویلب • (môylab)

fa-noun

مویلب • (môylab)

→ Uzbek: moʻylov

From موی (môy, “hair”) + لب (lab, “lip”).


خیل

صحن سرای دیده بشستم ولی چه سود
کاین گوشه نیست درخور خیل خیال تو

c. 1390, Shams-ud-Dīn Muḥammad Ḥāfiẓ, “Ghazal 408”, in دیوان حافظ [The Divān of Ḥāfiẓ]:

I washed the field of my vision's palace [with tears], but what was the use?
For this corner is unworthy of the army of my fantasies of you!

sahn-i sarā-yi dīda bišustam walē či sūd
k-īn gōša nēst darxwar-i xayl-i xayāl-i tu

(historical) horsemen, squadron of cavalry; (by extension) army (in general)


عائد به

head

عائد به • (â'ed be)

[ʔɑː.ʔɪd̪ bä]

[ʔɑː.ʔɪd̪ bä]

[ʔɑː.jɪd̪ bä]

این همایش یک روز دوام میکند، و در جریان آن، بحث و بررسیها عائد به فضای اطلاعاتی برگزار میشود.

The conference lasts for one day, and during it discussions and studies about the information space will be held.

in hamâyeš yek ruz davâm mikonad, va dar jarayân-e ân, bahs-o-barresihâ â'ed be fazâ-ye ettelâ'âti bargozâr mišavad.


بدرنگ

→ Azerbaijani: bədrəng

[bäd̪.ɾäŋɡ̥]

[bæd̪.ɹæɲɡʲ̥]

(idiomatic, Dari) ugly, homely, unattractive (person, thing, etc.)


عاریت

عاریت • (âriyat)

fa-noun

عاریت • (âriyat)

این جان عاریت که به حافظ سپرد دوست
روزی رخش ببینم و تسلیم وی کنم

c. 1390, Shams-ud-Dīn Muḥammad Ḥāfiẓ, “Ghazal 351”, in دیوان حافظ [The Divān of Ḥāfiẓ]:

One day, I will see the beloved and deliver to her
This borrowed soul, which she entrusted to Ḥāfiẓ.

īn jān-i āriyat ki ba hāfiz sipurd dōst
rōzē ruxaš bibēnam u taslīm-i way kunam


ساغر

head

ساغر • (sâğar)

fa-noun

ساغر • (sâğar)

بوی تو میشنیدم و بر یاد روی تو
دادند ساقیان طرب یک دو ساغرم

c. 1390, Shams-ud-Dīn Muḥammad Ḥāfiẓ, “Ghazal 329”, in دیوان حافظ [The Divān of Ḥāfiẓ]:

I smelled your fragrance, and in the memory of your face,
The cup-bearers playing music gave me a cup or two.

bō-yi tu mē-šunīdam u bar yād-i rō-yi tu
dādand sāqiyān-i tarab yak du sāğar-am


پیرانه سر

head

پیرانه سر • (pirâne sar)

fa-noun

پیرانه سر • (pirâne sar)


پیرانه سر

head

پیرانه سر • (pirâne sar)

جامی بده که باز به شادی روی شاه
پیرانه سر هوای جوانیست در سرم

Give me a cup! Once more, from the joy in the king's face,
In this old age, I have a lust for youth in mind.

jāmē bidih ki bāz ba šādī-yi rō-yi šāh
pīrāna sar hawā-yi jawānī-st dar saram


قبا کردن

qabâ kardan (romanization)
قبا کردن (infinitive)
qabâ kardán (infinitive)
قبا کن (present stem)
qabâ kon (present stem)
قبا کرد (past stem)
qabâ kard (past stem)
قبا کننده (participle present)
qabâ konandé (participle present)
قبا کرده (participle past)
qabâ kardé (participle past)
قبا کنم (aorist first-person indicative singular)
qabâ kónam (aorist first-person indicative singular)
قبا کنی (aorist indicative second-person singular)
qabâ kóni (aorist indicative second-person singular)
قبا کند (aorist indicative singular third-person)
qabâ kónad (aorist indicative singular third-person)
قبا کنیم (aorist first-person indicative plural)
qabâ kónim (aorist first-person indicative plural)
قبا کنید (aorist indicative plural second-person)
qabâ kónid (aorist indicative plural second-person)
قبا کنند (aorist indicative plural third-person)
qabâ kónand (aorist indicative plural third-person)
قبا میکنم (first-person indicative present singular)
qabâ mí-konam (first-person indicative present singular)
قبا میکنی (indicative present second-person singular)
qabâ mí-koni (indicative present second-person singular)
قبا میکند (indicative present singular third-person)
qabâ mí-konad (indicative present singular third-person)
قبا میکنیم (first-person indicative plural present)
qabâ mí-konim (first-person indicative plural present)
قبا میکنید (indicative plural present second-person)
qabâ mí-konid (indicative plural present second-person)
قبا میکنند (indicative plural present third-person)
qabâ mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم قبا میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram qabâ mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری قبا میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri qabâ mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد قبا میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad qabâ mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم قبا میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim qabâ mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید قبا میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid qabâ mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند قبا میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand qabâ mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
قبا کردهام (first-person indicative perfect present singular)
qabâ kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
قبا کردهای (indicative perfect present second-person singular)
qabâ kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
قبا کرده است (indicative perfect present singular third-person)
qabâ kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
قبا کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
qabâ kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
قبا کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
qabâ kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
قبا کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
qabâ kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
قبا کردم (first-person indicative past singular)
qabâ kárdam (first-person indicative past singular)
قبا کردی (indicative past second-person singular)
qabâ kárdi (indicative past second-person singular)
قبا کرد (indicative past singular third-person)
qabâ kard (indicative past singular third-person)
قبا کردیم (first-person indicative past plural)
qabâ kárdim (first-person indicative past plural)
قبا کردید (indicative past plural second-person)
qabâ kárdid (indicative past plural second-person)
قبا کردند (indicative past plural third-person)
qabâ kárdand (indicative past plural third-person)
قبا میکردم (first-person indicative past singular)
qabâ mí-kardam (first-person indicative past singular)
قبا میکردی (indicative past second-person singular)
qabâ mí-kardi (indicative past second-person singular)
قبا میکرد (indicative past singular third-person)
qabâ mí-kard (indicative past singular third-person)
قبا میکردیم (first-person indicative past plural)
qabâ mí-kardim (first-person indicative past plural)
قبا میکردید (indicative past plural second-person)
qabâ mí-kardid (indicative past plural second-person)
قبا میکردند (indicative past plural third-person)
qabâ mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم قبا میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam qabâ mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی قبا میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti qabâ mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت قبا میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt qabâ mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم قبا میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim qabâ mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید قبا میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid qabâ mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند قبا میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand qabâ mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
قبا کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
qabâ kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
قبا کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
qabâ kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
قبا کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
qabâ kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
قبا کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
qabâ kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
قبا کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
qabâ kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
قبا کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
qabâ kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
قبا خواهم کرد (first-person future indicative singular)
qabâ xâhám kard (first-person future indicative singular)
قبا خواهی کرد (future indicative second-person singular)
qabâ xâhí kard (future indicative second-person singular)
قبا خواهد کرد (future indicative singular third-person)
qabâ xâhád kard (future indicative singular third-person)
قبا خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
qabâ xâhím kard (first-person future indicative plural)
قبا خواهید کرد (future indicative plural second-person)
qabâ xâhíd kard (future indicative plural second-person)
قبا خواهند کرد (future indicative plural third-person)
qabâ xâhánd kard (future indicative plural third-person)
قبا کنم (first-person present singular subjunctive)
qabâ konam (first-person present singular subjunctive)
قبا کنی (present second-person singular subjunctive)
qabâ koni (present second-person singular subjunctive)
قبا کند (present singular subjunctive third-person)
qabâ konad (present singular subjunctive third-person)
قبا کنیم (first-person plural present subjunctive)
qabâ konim (first-person plural present subjunctive)
قبا کنید (plural present second-person subjunctive)
qabâ konid (plural present second-person subjunctive)
قبا کنند (plural present subjunctive third-person)
qabâ konand (plural present subjunctive third-person)
قبا کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
qabâ kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
قبا کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
qabâ kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
قبا کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
qabâ kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
قبا کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
qabâ kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
قبا کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
qabâ kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
قبا کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
qabâ kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
قبا کن (imperative second-person singular)
qabâ kon (imperative second-person singular)
قبا کنید (imperative plural second-person)
qabâ konid (imperative plural second-person)
قبا کردن (infinitive)
qabâ kardán (infinitive)
قبا کن (present stem)
qabâ kon (present stem)
قبا کرد (past stem)
qabâ kard (past stem)
قبا کننده (participle present)
qabâ konandé (participle present)
قبا کرده (participle past)
qabâ kardé (participle past)
قبا کنم (aorist first-person indicative singular)
qabâ kónam (aorist first-person indicative singular)
قبا کنی (aorist indicative second-person singular)
qabâ kóni (aorist indicative second-person singular)
قبا کنه (aorist indicative singular third-person)
qabâ kóne (aorist indicative singular third-person)
قبا کنیم (aorist first-person indicative plural)
qabâ kónim (aorist first-person indicative plural)
قبا کنین (aorist indicative plural second-person)
qabâ kónin (aorist indicative plural second-person)
قبا کنن (aorist indicative plural third-person)
qabâ kónan (aorist indicative plural third-person)
قبا میکنم (first-person indicative present singular)
qabâ mí-konam (first-person indicative present singular)
قبا میکنی (indicative present second-person singular)
qabâ mí-koni (indicative present second-person singular)
قبا میکنه (indicative present singular third-person)
qabâ mí-kone (indicative present singular third-person)
قبا میکنیم (first-person indicative plural present)
qabâ mí-konim (first-person indicative plural present)
قبا میکنین (indicative plural present second-person)
qabâ mí-konin (indicative plural present second-person)
قبا میکنن (indicative plural present third-person)
qabâ mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم قبا میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram qabâ mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری قبا میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri qabâ mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره قبا میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre qabâ mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم قبا میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim qabâ mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین قبا میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin qabâ mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن قبا میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran qabâ mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
قبا کردهام (first-person indicative perfect present singular)
qabâ kardám (first-person indicative perfect present singular)
قبا کردهای (indicative perfect present second-person singular)
qabâ kardí (indicative perfect present second-person singular)
قبا کرده (indicative perfect present singular third-person)
qabâ kardé (indicative perfect present singular third-person)
قبا کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
qabâ kardím (first-person indicative perfect plural present)
قبا کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
qabâ kardín (indicative perfect plural present second-person)
قبا کردهان (indicative perfect plural present third-person)
qabâ kardán (indicative perfect plural present third-person)
قبا کردم (first-person indicative past singular)
qabâ kárdam (first-person indicative past singular)
قبا کردی (indicative past second-person singular)
qabâ kárdi (indicative past second-person singular)
قبا کرد (indicative past singular third-person)
qabâ kárd (indicative past singular third-person)
قبا کردیم (first-person indicative past plural)
qabâ kárdim (first-person indicative past plural)
قبا کردین (indicative past plural second-person)
qabâ kárdin (indicative past plural second-person)
قبا کردن (indicative past plural third-person)
qabâ kárdan (indicative past plural third-person)
قبا میکردم (first-person indicative past singular)
qabâ mí-kardam (first-person indicative past singular)
قبا میکردی (indicative past second-person singular)
qabâ mí-kardi (indicative past second-person singular)
قبا میکرد (indicative past singular third-person)
qabâ mí-kard (indicative past singular third-person)
قبا میکردیم (first-person indicative past plural)
qabâ mí-kardim (first-person indicative past plural)
قبا میکردین (indicative past plural second-person)
qabâ mí-kardin (indicative past plural second-person)
قبا میکردن (indicative past plural third-person)
qabâ mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم قبا میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam qabâ mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی قبا میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti qabâ mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت قبا میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt qabâ mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم قبا میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim qabâ mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین قبا میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin qabâ mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن قبا میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan qabâ mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
قبا کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
qabâ kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
قبا کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
qabâ kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
قبا کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
qabâ kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
قبا کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
qabâ kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
قبا کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
qabâ kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
قبا کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
qabâ kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
قبا کنم (first-person present singular subjunctive)
qabâ konam (first-person present singular subjunctive)
قبا کنی (present second-person singular subjunctive)
qabâ koni (present second-person singular subjunctive)
قبا کنه (present singular subjunctive third-person)
qabâ kone (present singular subjunctive third-person)
قبا کنیم (first-person plural present subjunctive)
qabâ konim (first-person plural present subjunctive)
قبا کنین (plural present second-person subjunctive)
qabâ konin (plural present second-person subjunctive)
قبا کنن (plural present subjunctive third-person)
qabâ konan (plural present subjunctive third-person)
قبا کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
qabâ kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
قبا کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
qabâ kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
قبا کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
qabâ kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
قبا کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
qabâ kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
قبا کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
qabâ kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
قبا کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
qabâ kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
قبا کن (imperative second-person singular)
qabâ kon (imperative second-person singular)
قبا کنین (imperative plural second-person)
qabâ konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">قبا کردن</i> (qabâ kardán) (literary Iranian Persian)

داشتیم قبا میکردیم

داشتم قبا میکردم

داشتید قبا میکردید

داشتی قبا میکردی

داشتند قبا میکردند

داشت قبا میکرد

داریم قبا میکنیم

دارم قبا میکنم

دارید قبا میکنید

داری قبا میکنی

دارند قبا میکنند

دارد قبا میکند

قبا کرده است

قبا کرده بودیم

قبا کرده بودم

قبا کرده بودید

قبا کرده بودی

قبا کرده بودند

قبا کرده بود

قبا خواهیم کرد

قبا خواهم کرد

قبا خواهید کرد

قبا خواهی کرد

قبا خواهند کرد

قبا خواهد کرد

قبا کرده باشیم

قبا کرده باشم

قبا کرده باشید

قبا کرده باشی

قبا کرده باشند

قبا کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">قبا کردن</i> (qabâ kardán) (colloquial Tehrani)

داشتیم قبا میکردیم

داشتم قبا میکردم

داشتین قبا میکردین

داشتی قبا میکردی

داشتن قبا میکردن

داشت قبا میکرد

داریم قبا میکنیم

دارم قبا میکنم

دارین قبا میکنین

داری قبا میکنی

دارن قبا میکنن

داره قبا میکنه

قبا کرده بودیم

قبا کرده بودم

قبا کرده بودین

قبا کرده بودی

قبا کرده بودن

قبا کرده بود

قبا کرده باشیم

قبا کرده باشم

قبا کرده باشین

قبا کرده باشی

قبا کرده باشن

قبا کرده باشه

[qä.bɑ́ː kʰäɾ.d̪än]

[qä.bɑ́ː kʰäɾ.d̪än]

[qä.bɑ́ː kʰäɾ.d̪än]

[qä.bɔ́ː kʰäɾ.d̪än]

[qæ.bɒ́ː kʰʲæɹ.d̪æn]

Literally, “to make into a kaftan”, which is open in the front like a cloak.

(poetic) to tear or rip open a shirt (out of love-ecstasy)


فرق داشتن

head

فرق داشتن • (farq dâštan)

fa-verb

فرق داشتن • (farq dâštan)

farq dâštan (romanization)
فرق داشتن
farq dâštan
فرق داشت
farq dâšt
فرق دار (past stem)
farq dâr (past stem)
فرق داشته
farq dâšte
فرق دارنده (participle past)
farq dârande (participle past)
فرق داشتیم (indicative)
farq dâštim (indicative)
فرق داشتم (indicative)
farq dâštam (indicative)
فرق داریم (indicative past)
farq dârim (indicative past)
فرق دارم (indicative)
farq dâram (indicative)
فرق داشتید (indicative)
farq dâštid (indicative)
فرق داشتی (indicative)
farq dâšti (indicative)
فرق دارید (indicative past)
farq dârid (indicative past)
فرق داری (indicative)
farq dâri (indicative)
فرق داشتند (indicative)
farq dâštand (indicative)
فرق داشت (indicative)
farq dâšt (indicative)
فرق دارند (indicative past)
farq dârand (indicative past)
فرق دارد (indicative)
farq dârad (indicative)
فرق داشتهایم (indicative)
farq dâšte-im (indicative)
فرق داشتهام (indicative)
farq dâšte-am (indicative)
فرق داشته بودیم (indicative perfect present)
farq dâšte budim (indicative perfect present)
فرق داشته بودم (indicative)
farq dâšte budam (indicative)
فرق داشتهاید (indicative)
farq dâšte-id (indicative)
فرق داشتهای (indicative)
farq dâšte-i (indicative)
فرق داشته بودید (indicative perfect present)
farq dâšte budid (indicative perfect present)
فرق داشته بودی (indicative)
farq dâšte budi (indicative)
فرق داشتهاند (indicative)
farq dâšte-and (indicative)
فرق داشته است (indicative)
farq dâšte ast (indicative)
فرق داشته بودند (indicative perfect present)
farq dâšte budand (indicative perfect present)
فرق داشته بود (indicative)
farq dâšte bud (indicative)
فرق خواهیم داشت (indicative)
farq xâhim dâšt (indicative)
فرق خواهم داشت (indicative)
farq xâham dâšt (indicative)
فرق خواهید داشت (indicative)
farq xâhid dâšt (indicative)
فرق خواهی داشت (indicative)
farq xâhi dâšt (indicative)
فرق خواهند داشت (indicative)
farq xâhand dâšt (indicative)
فرق خواهد داشت (indicative)
farq xâhad dâšt (indicative)
فرق داشته باش (indicative)
farq dâšte bâš (indicative)
فرق داشته باشیم (imperative)
farq dâšte bâšim (imperative)
فرق داشته باشم (indicative)
farq dâšte bâšam (indicative)
فرق داشته باشید (imperative)
farq dâšte bâšid (imperative)
فرق داشته باشی (indicative)
farq dâšte bâši (indicative)
فرق داشته باشند (imperative)
farq dâšte bâšand (imperative)
فرق داشته باشد (indicative)
farq dâšte bâšad (indicative)
فرق داشتن
farq dâštan
فرق داشت
farq dâšt
فرق دار (past stem)
farq dâr (past stem)
فرق داشته
farq dâšte
فرق دارنده (participle past)
farq dârande (participle past)
فرق داشتیم (indicative)
farq dâštim (indicative)
فرق داشتم (indicative)
farq dâštam (indicative)
فرق داریم (indicative past)
farq dârim (indicative past)
فرق دارم (indicative)
farq dâram (indicative)
فرق داشتین (indicative)
farq dâštin (indicative)
فرق داشتی (indicative)
farq dâšti (indicative)
فرق دارین (indicative past)
farq dârin (indicative past)
فرق داری (indicative)
farq dâri (indicative)
فرق داشتن (indicative)
farq dâštan (indicative)
فرق داشت (indicative)
farq dâšt (indicative)
فرق دارن (indicative past)
farq dâran (indicative past)
فرق داره (indicative)
farq dâre (indicative)
فرق داشتهایم (indicative)
farq dâšt'im (indicative)
فرق داشتهام (indicative)
farq dâšt'am (indicative)
فرق داشته بودیم (indicative perfect present)
farq dâšte budim (indicative perfect present)
فرق داشته بودم (indicative)
farq dâšte budam (indicative)
فرق داشتهاین (indicative)
farq dâšt'in (indicative)
فرق داشتهای (indicative)
farq dâšt'i (indicative)
فرق داشته بودین (indicative perfect present)
farq dâšte budin (indicative perfect present)
فرق داشته بودی (indicative)
farq dâšte budi (indicative)
فرق داشتهان (indicative)
farq dâšt'an (indicative)
فرق داشته (indicative)
farq dâšte (indicative)
فرق داشته بودن (indicative perfect present)
farq dâšte budan (indicative perfect present)
فرق داشته بود (indicative)
farq dâšte bud (indicative)
فرق داشته باش (indicative)
farq dâšte bâš (indicative)
فرق داشته باشیم (imperative)
farq dâšte bâšim (imperative)
فرق داشته باشم (indicative)
farq dâšte bâšam (indicative)
فرق داشته باشین (imperative)
farq dâšte bâšin (imperative)
فرق داشته باشی (indicative)
farq dâšte bâši (indicative)
فرق داشته باشن (imperative)
farq dâšte bâšan (imperative)
فرق داشته باشه (indicative)
farq dâšte bâše (indicative)
فرق داشتن (infinitive)
farq dāštán (infinitive)
فرق دار (present stem)
farq dār (present stem)
فرق داشت (past stem)
farq dāšt (past stem)
فرق دارنده (participle present)
farq dārindá (participle present)
فرق داشته (participle past)
farq dāštá (participle past)
فرق دارم (aorist first-person indicative singular)
farq dā́ram (aorist first-person indicative singular)
فرق داری (aorist indicative second-person singular)
farq dā́rī (aorist indicative second-person singular)
فرق دارد (aorist indicative singular third-person)
farq dā́rad (aorist indicative singular third-person)
فرق داریم (aorist first-person indicative plural)
farq dā́rēm (aorist first-person indicative plural)
فرق دارید (aorist indicative plural second-person)
farq dā́rēd (aorist indicative plural second-person)
فرق دارند (aorist indicative plural third-person)
farq dā́rand (aorist indicative plural third-person)
فرق میدارم (first-person indicative present singular)
farq mḗ-dāram (first-person indicative present singular)
فرق میداری (indicative present second-person singular)
farq mḗ-dārī (indicative present second-person singular)
فرق میدارد (indicative present singular third-person)
farq mḗ-dārad (indicative present singular third-person)
فرق میداریم (first-person indicative plural present)
farq mḗ-dārēm (first-person indicative plural present)
فرق میدارید (indicative plural present second-person)
farq mḗ-dārēd (indicative plural present second-person)
فرق میدارند (indicative plural present third-person)
farq mḗ-dārand (indicative plural present third-person)
در حال فرق داشتن استم (first-person indicative present progressive singular)
dar hāl-i farq dāštan astam (first-person indicative present progressive singular)
در حال فرق داشتن استی (indicative present progressive second-person singular)
dar hāl-i farq dāštan astī (indicative present progressive second-person singular)
در حال فرق داشتن است (indicative present progressive singular third-person)
dar hāl-i farq dāštan ast (indicative present progressive singular third-person)
در حال فرق داشتن استیم (first-person indicative plural present progressive)
dar hāl-i farq dāštan astēm (first-person indicative plural present progressive)
در حال فرق داشتن استید (indicative plural present progressive second-person)
dar hāl-i farq dāštan astēd (indicative plural present progressive second-person)
در حال فرق داشتن استند (indicative plural present progressive third-person)
dar hāl-i farq dāštan astand (indicative plural present progressive third-person)
فرق داشتهام (first-person indicative perfect present singular)
farq dāštá-am (first-person indicative perfect present singular)
فرق داشتهای (indicative perfect present second-person singular)
farq dāštá-ī (indicative perfect present second-person singular)
فرق داشتهاست (indicative perfect present singular third-person)
farq dāštá ast (indicative perfect present singular third-person)
فرق داشتهایم (first-person indicative perfect plural present)
farq dāštá-ēn (first-person indicative perfect plural present)
فرق داشتهاید (indicative perfect plural present second-person)
farq dāštá-ēd (indicative perfect plural present second-person)
فرق داشتهاند (indicative perfect plural present third-person)
farq dāštá-and (indicative perfect plural present third-person)
فرق داشتم (first-person indicative past singular)
farq dā́štam (first-person indicative past singular)
فرق داشتی (indicative past second-person singular)
farq dā́štī (indicative past second-person singular)
فرق داشت (indicative past singular third-person)
farq dāšt (indicative past singular third-person)
فرق داشتیم (first-person indicative past plural)
farq dā́štēm (first-person indicative past plural)
فرق داشتید (indicative past plural second-person)
farq dā́štēd (indicative past plural second-person)
فرق داشتند (indicative past plural third-person)
farq dā́štand (indicative past plural third-person)
فرق میداشتم (first-person indicative past singular)
farq mḗ-dāštam (first-person indicative past singular)
فرق میداشتی (indicative past second-person singular)
farq mḗ-dāštī (indicative past second-person singular)
فرق میداشت (indicative past singular third-person)
farq mḗ-dāšt (indicative past singular third-person)
فرق میداشتیم (first-person indicative past plural)
farq mḗ-dāštēm (first-person indicative past plural)
فرق میداشتید (indicative past plural second-person)
farq mḗ-dāštēd (indicative past plural second-person)
فرق میداشتند (indicative past plural third-person)
farq mḗ-dāštand (indicative past plural third-person)
در حال فرق داشتن بودم (first-person indicative past progressive singular)
dar hāl-i farq dāštan būdam (first-person indicative past progressive singular)
در حال فرق داشتن بودی (indicative past progressive second-person singular)
dar hāl-i farq dāštan būdī (indicative past progressive second-person singular)
در حال فرق داشتن بود (indicative past progressive singular third-person)
dar hāl-i farq dāštan būd (indicative past progressive singular third-person)
در حال فرق داشتن بودیم (first-person indicative past plural progressive)
dar hāl-i farq dāštan būdēm (first-person indicative past plural progressive)
در حال فرق داشتن بودید (indicative past plural progressive second-person)
dar hāl-i farq dāštan būdēd (indicative past plural progressive second-person)
در حال فرق داشتن بودند (indicative past plural progressive third-person)
dar hāl-i farq dāštan būdand (indicative past plural progressive third-person)
فرق داشته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
farq dāštá bū́dam (first-person indicative pluperfect singular)
فرق داشته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
farq dāštá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
فرق داشته بود (indicative pluperfect singular third-person)
farq dāštá būd (indicative pluperfect singular third-person)
فرق داشته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
farq dāštá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
فرق داشته بودید (indicative pluperfect plural second-person)
farq dāštá bū́dēd (indicative pluperfect plural second-person)
فرق داشته بودند (indicative pluperfect plural third-person)
farq dāštá bū́dand (indicative pluperfect plural third-person)
فرق خواهم داشت (first-person future indicative singular)
farq xāhám dāšt (first-person future indicative singular)
فرق خواهی داشت (future indicative second-person singular)
farq xāhī́ dāšt (future indicative second-person singular)
فرق خواهد داشت (future indicative singular third-person)
farq xāhád dāšt (future indicative singular third-person)
فرق خواهیم داشت (first-person future indicative plural)
farq xāhḗm dāšt (first-person future indicative plural)
فرق خواهید داشت (future indicative plural second-person)
farq xāhḗd dāšt (future indicative plural second-person)
فرق خواهند داشت (future indicative plural third-person)
farq xāhánd dāšt (future indicative plural third-person)
فرق بدارم (first-person present singular subjunctive)
farq bídāram (first-person present singular subjunctive)
فرق بداری (present second-person singular subjunctive)
farq bídārī (present second-person singular subjunctive)
فرق بدارد (present singular subjunctive third-person)
farq bídārad (present singular subjunctive third-person)
فرق بداریم (first-person plural present subjunctive)
farq bídārēm (first-person plural present subjunctive)
فرق بدارید (plural present second-person subjunctive)
farq bídārēd (plural present second-person subjunctive)
فرق بدارند (plural present subjunctive third-person)
farq bídārand (plural present subjunctive third-person)
فرق داشته باشم (first-person past singular subjunctive)
farq dāštá bā́šam (first-person past singular subjunctive)
فرق داشته باشی (past second-person singular subjunctive)
farq dāštá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
فرق داشته باشد (past singular subjunctive third-person)
farq dāštá bā́šad (past singular subjunctive third-person)
فرق داشته باشیم (first-person past plural subjunctive)
farq dāštá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
فرق داشته باشید (past plural second-person subjunctive)
farq dāštá bā́šēd (past plural second-person subjunctive)
فرق داشته باشند (past plural subjunctive third-person)
farq dāštá bā́šand (past plural subjunctive third-person)
فرق بدار (imperative second-person singular)
farq bídār (imperative second-person singular)
فرق بدارید (imperative plural second-person)
farq bídārēd (imperative plural second-person)
فرق داشتن (infinitive)
farq dāštán (infinitive)
فرق دار (present stem)
farq dār (present stem)
فرق داشت (past stem)
farq dāšt (past stem)
فرق دارنده (participle present)
farq dārindá (participle present)
فرق داشته (participle past)
farq dāštá (participle past)
فرق دارم (aorist first-person indicative singular)
farq dā́rum (aorist first-person indicative singular)
فرق داری (aorist indicative second-person singular)
farq dā́rī (aorist indicative second-person singular)
فرق داره (aorist indicative singular third-person)
farq dā́ra (aorist indicative singular third-person)
فرق داریم (aorist first-person indicative plural)
farq dā́rēm (aorist first-person indicative plural)
فرق دارین (aorist indicative plural second-person)
farq dā́rēn (aorist indicative plural second-person)
فرق دارن (aorist indicative plural third-person)
farq dā́ran (aorist indicative plural third-person)
فرق میدارم (first-person indicative present singular)
farq mḗ-dārum (first-person indicative present singular)
فرق میداری (indicative present second-person singular)
farq mḗ-dārī (indicative present second-person singular)
فرق میداره (indicative present singular third-person)
farq mḗ-dāra (indicative present singular third-person)
فرق میداریم (first-person indicative plural present)
farq mḗ-dārēm (first-person indicative plural present)
فرق میدارین (indicative plural present second-person)
farq mḗ-dārēn (indicative plural present second-person)
فرق میدارن (indicative plural present third-person)
farq mḗ-dāran (indicative plural present third-person)
ده آل فرق داشتن استم (first-person indicative present progressive singular)
da āl-i farq dāštan astum (first-person indicative present progressive singular)
ده آل فرق داشتن استی (indicative present progressive second-person singular)
da āl-i farq dāštan astī (indicative present progressive second-person singular)
ده آل فرق داشتن است (indicative present progressive singular third-person)
da āl-i farq dāštan ast (indicative present progressive singular third-person)
ده آل فرق داشتن استیم (first-person indicative plural present progressive)
da āl-i farq dāštan astēm (first-person indicative plural present progressive)
ده آل فرق داشتن استین (indicative plural present progressive second-person)
da āl-i farq dāštan astēn (indicative plural present progressive second-person)
ده آل فرق داشتن استن (indicative plural present progressive third-person)
da āl-i farq dāštan astan (indicative plural present progressive third-person)
فرق داشتم (first-person indicative perfect present singular)
farq dāštám (first-person indicative perfect present singular)
فرق داشتی (indicative perfect present second-person singular)
farq dāštī́ (indicative perfect present second-person singular)
فرق داشتاست (indicative perfect present singular third-person)
farq dāštást (indicative perfect present singular third-person)
فرق داشتیم (first-person indicative perfect plural present)
farq dāštḗm (first-person indicative perfect plural present)
فرق داشتین (indicative perfect plural present second-person)
farq dāštḗn (indicative perfect plural present second-person)
فرق داشتن (indicative perfect plural present third-person)
farq dāštán (indicative perfect plural present third-person)
فرق داشتم (first-person indicative past singular)
farq dā́štum (first-person indicative past singular)
فرق داشتی (indicative past second-person singular)
farq dā́štī (indicative past second-person singular)
فرق داشته (indicative past singular third-person)
farq dāšta (indicative past singular third-person)
فرق داشتیم (first-person indicative past plural)
farq dā́štēm (first-person indicative past plural)
فرق داشتین (indicative past plural second-person)
farq dā́štēn (indicative past plural second-person)
فرق داشتن (indicative past plural third-person)
farq dā́štan (indicative past plural third-person)
فرق میداشتم (first-person indicative past singular)
farq mḗ-dāštum (first-person indicative past singular)
فرق میداشتی (indicative past second-person singular)
farq mḗ-dāštī (indicative past second-person singular)
فرق میداشته (indicative past singular third-person)
farq mḗ-dāšta (indicative past singular third-person)
فرق میداشتیم (first-person indicative past plural)
farq mḗ-dāštēm (first-person indicative past plural)
فرق میداشتین (indicative past plural second-person)
farq mḗ-dāštēn (indicative past plural second-person)
فرق میداشتن (indicative past plural third-person)
farq mḗ-dāštan (indicative past plural third-person)
ده آل فرق داشتن بودم (first-person indicative past progressive singular)
da āl-i farq dāštan būdum (first-person indicative past progressive singular)
ده آل فرق داشتن بودی (indicative past progressive second-person singular)
da āl-i farq dāštan būdī (indicative past progressive second-person singular)
ده آل فرق داشتن بود (indicative past progressive singular third-person)
da āl-i farq dāštan būd (indicative past progressive singular third-person)
ده آل فرق داشتن بودیم (first-person indicative past plural progressive)
da āl-i farq dāštan būdēm (first-person indicative past plural progressive)
ده آل فرق داشتن بودین (indicative past plural progressive second-person)
da āl-i farq dāštan būdēn (indicative past plural progressive second-person)
ده آل فرق داشتن بودن (indicative past plural progressive third-person)
da āl-i farq dāštan būdan (indicative past plural progressive third-person)
فرق داشته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
farq dāštá bū́dum (first-person indicative pluperfect singular)
فرق داشته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
farq dāštá bū́dī (indicative pluperfect second-person singular)
فرق داشته بوده (indicative pluperfect singular third-person)
farq dāštá būda (indicative pluperfect singular third-person)
فرق داشته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
farq dāštá bū́dēm (first-person indicative pluperfect plural)
فرق داشته بودین (indicative pluperfect plural second-person)
farq dāštá bū́dēn (indicative pluperfect plural second-person)
فرق داشته بودن (indicative pluperfect plural third-person)
farq dāštá bū́dan (indicative pluperfect plural third-person)
فرق خوایم داشت (first-person future indicative singular)
farq xāyyúm dāšt (first-person future indicative singular)
فرق خوایی داشت (future indicative second-person singular)
farq xāyyī́ dāšt (future indicative second-person singular)
فرق خوایه داشت (future indicative singular third-person)
farq xāyyá dāšt (future indicative singular third-person)
فرق خواییم داشت (first-person future indicative plural)
farq xāyyḗm dāšt (first-person future indicative plural)
فرق خوایین داشت (future indicative plural second-person)
farq xāyyḗn dāšt (future indicative plural second-person)
فرق خواین داشت (future indicative plural third-person)
farq xāyyán dāšt (future indicative plural third-person)
فرق بدارم (first-person present singular subjunctive)
farq bídārum (first-person present singular subjunctive)
فرق بداری (present second-person singular subjunctive)
farq bídārī (present second-person singular subjunctive)
فرق بداره (present singular subjunctive third-person)
farq bídāra (present singular subjunctive third-person)
فرق بداریم (first-person plural present subjunctive)
farq bídārēm (first-person plural present subjunctive)
فرق بدارین (plural present second-person subjunctive)
farq bídārēn (plural present second-person subjunctive)
فرق بدارن (plural present subjunctive third-person)
farq bídāran (plural present subjunctive third-person)
فرق داشته باشم (first-person past singular subjunctive)
farq dāštá bā́šam (first-person past singular subjunctive)
فرق داشته باشی (past second-person singular subjunctive)
farq dāštá bā́šī (past second-person singular subjunctive)
فرق داشته باشه (past singular subjunctive third-person)
farq dāštá bā́ša (past singular subjunctive third-person)
فرق داشته باشیم (first-person past plural subjunctive)
farq dāštá bā́šēm (first-person past plural subjunctive)
فرق داشته باشین (past plural second-person subjunctive)
farq dāštá bā́šēn (past plural second-person subjunctive)
فرق داشته باشن (past plural subjunctive third-person)
farq dāštá bā́šan (past plural subjunctive third-person)
فرق بدار (imperative second-person singular)
farq bídār (imperative second-person singular)
فرق بدارین (imperative plural second-person)
farq bídārēn (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">فرق داشتن</i> (farq dāštán) (literary Dari Persian)

فرق میداشتیم

فرق میداشتید

فرق میداشتند

در حال فرق داشتن بودیم

در حال فرق داشتن بودم

در حال فرق داشتن بودید

در حال فرق داشتن بودی

در حال فرق داشتن بودند

در حال فرق داشتن بود

در حال فرق داشتن استیم

در حال فرق داشتن استم

در حال فرق داشتن استید

در حال فرق داشتن استی

در حال فرق داشتن استند

در حال فرق داشتن است

فرق داشتهایم

فرق داشتهاید

فرق داشتهاند

فرق داشتهاست

فرق داشته بودیم

فرق داشته بودم

فرق داشته بودید

فرق داشته بودی

فرق داشته بودند

فرق داشته بود

فرق خواهیم داشت

فرق خواهم داشت

فرق خواهید داشت

فرق خواهی داشت

فرق خواهند داشت

فرق خواهد داشت

فرق داشته باشیم

فرق داشته باشم

فرق داشته باشید

فرق داشته باشی

farq dāštá bā́šī

فرق داشته باشند

فرق داشته باشد

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">فرق داشتن</i> (farq dāštán) (colloquial Kabuli)

فرق میداشتیم

فرق میداشتین

ده آل فرق داشتن بودیم

ده آل فرق داشتن بودم

ده آل فرق داشتن بودین

ده آل فرق داشتن بودی

ده آل فرق داشتن بودن

ده آل فرق داشتن بود

ده آل فرق داشتن استیم

ده آل فرق داشتن استم

ده آل فرق داشتن استین

ده آل فرق داشتن استی

ده آل فرق داشتن استن

ده آل فرق داشتن است

فرق داشته بودیم

فرق داشته بودم

فرق داشته بودین

فرق داشته بودی

فرق داشته بودن

فرق داشته بوده

فرق خواییم داشت

فرق خوایم داشت

فرق خوایین داشت

فرق خوایی داشت

فرق خواین داشت

فرق خوایه داشت

فرق داشته باشیم

فرق داشته باشم

فرق داشته باشین

فرق داشته باشی

farq dāštá bā́šī

فرق داشته باشن

فرق داشته باشه

یک نفر آمد که با بقیه فرق داشت.

Someone came who differed from the rest.


ریزش

head

ریزش • (rizeš)

fa-noun

ریزش • (rizeš)

From ریز (riz, present stem of ریختن (rixtan)) + ـش (-eš).

af

ریز
<pos:present stem of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">ریختن</i> (rixtan)>


بودباش

head

بودباش • (budbâš)

fa-noun

بودباش • (budbâš)

[buːð.ˈbɑːʃ]

بود (bud, past stem of بودن (budan, “to be”)) + باش (bâš, a present stem of بودن (budan)).

af

بود
<pos:past stem of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">بودن</i> (budan, “to be”)>

باش
<pos:a present stem of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">بودن</i> (budan)>


عده

عده قلیل

در سال ۱۳۴۸ تحت تأثیر جنبش اسلامی به رهبری روحالله خمینی همراه عدهای از دوستاناش وارد مبارزات سیاسی علیه دولت محمدرضا پهلوی شد و گروه الله اکبر را راهاندازی کرد.

2023 March 16, “محمد جهان آرا، فرماندهی نظامی ایرانی و از فرماندهان سپاه خرمشهر”, in sharqhdaily.com:

In the [Iranian] year 1348 [1969], he began to participate in political confrontations with a number of his friends against the government of Mohammad Reza Pahlavi under the influence of the Islamic movement led by Ruhollah Khomeini, and launched the Allahu Akbar group.

dar sâl-e 1348 taht-e ta'sir-e jombeš-e eslâmi be rahbari-ye ruhollâh-e xomeyni hamrâh-e edde'i az dustân-aš vâred-e mobârezât-e siyâsi aleyh-e dowlat-e mohammad-rezâ pahlavi šod va goruh-e allâho akbar râ râh-andâzi kard.

(Islamic law) waiting period upon a woman after her marriage has ended until she can remarry


الحاح

head

الحاح • (elhâh)

fa-noun

الحاح • (elhâh)

بداد لعل لبت بوسهای به صد زاری
گرفت کام دلم زو به صد هزار الحاح

c. 1390, Shams-ud-Dīn Muḥammad Ḥāfiẓ, “Ghazal 98”, in دیوان حافظ [The Divān of Ḥāfiẓ]:

The ruby of your lips gave one kiss after a hundred laments;
It took my heart's desire from them after a hundred thousand importunities.

bidād la'l-i labat bōsa'ē ba sad zārī
girift kām-i dilam z-ō ba sad hazār ilhāh


تهیدست

From تهی (tohi, “empty”) + دست (dast, “hand”).


محوطه

Borrowed from Arabic مُحَوَّطَة (muḥawwaṭa).