زایمان کردن

head

زایمان کردن • (zâyemân kardan)

fa-verb

زایمان کردن • (zâyemân kardan)

zâyemân kardan (romanization)
زایمان کردن (infinitive)
zâyemân kardán (infinitive)
زایمان کن (present stem)
zâyemân kon (present stem)
زایمان کرد (past stem)
zâyemân kard (past stem)
زایمان کننده (participle present)
zâyemân konandé (participle present)
زایمان کرده (participle past)
zâyemân kardé (participle past)
زایمان کنم (aorist first-person indicative singular)
zâyemân kónam (aorist first-person indicative singular)
زایمان کنی (aorist indicative second-person singular)
zâyemân kóni (aorist indicative second-person singular)
زایمان کند (aorist indicative singular third-person)
zâyemân kónad (aorist indicative singular third-person)
زایمان کنیم (aorist first-person indicative plural)
zâyemân kónim (aorist first-person indicative plural)
زایمان کنید (aorist indicative plural second-person)
zâyemân kónid (aorist indicative plural second-person)
زایمان کنند (aorist indicative plural third-person)
zâyemân kónand (aorist indicative plural third-person)
زایمان میکنم (first-person indicative present singular)
zâyemân mí-konam (first-person indicative present singular)
زایمان میکنی (indicative present second-person singular)
zâyemân mí-koni (indicative present second-person singular)
زایمان میکند (indicative present singular third-person)
zâyemân mí-konad (indicative present singular third-person)
زایمان میکنیم (first-person indicative plural present)
zâyemân mí-konim (first-person indicative plural present)
زایمان میکنید (indicative plural present second-person)
zâyemân mí-konid (indicative plural present second-person)
زایمان میکنند (indicative plural present third-person)
zâyemân mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم زایمان میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram zâyemân mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری زایمان میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri zâyemân mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد زایمان میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad zâyemân mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم زایمان میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim zâyemân mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید زایمان میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid zâyemân mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند زایمان میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand zâyemân mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
زایمان کردهام (first-person indicative perfect present singular)
zâyemân kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
زایمان کردهای (indicative perfect present second-person singular)
zâyemân kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
زایمان کرده است (indicative perfect present singular third-person)
zâyemân kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
زایمان کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
zâyemân kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
زایمان کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
zâyemân kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
زایمان کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
zâyemân kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
زایمان کردم (first-person indicative past singular)
zâyemân kárdam (first-person indicative past singular)
زایمان کردی (indicative past second-person singular)
zâyemân kárdi (indicative past second-person singular)
زایمان کرد (indicative past singular third-person)
zâyemân kard (indicative past singular third-person)
زایمان کردیم (first-person indicative past plural)
zâyemân kárdim (first-person indicative past plural)
زایمان کردید (indicative past plural second-person)
zâyemân kárdid (indicative past plural second-person)
زایمان کردند (indicative past plural third-person)
zâyemân kárdand (indicative past plural third-person)
زایمان میکردم (first-person indicative past singular)
zâyemân mí-kardam (first-person indicative past singular)
زایمان میکردی (indicative past second-person singular)
zâyemân mí-kardi (indicative past second-person singular)
زایمان میکرد (indicative past singular third-person)
zâyemân mí-kard (indicative past singular third-person)
زایمان میکردیم (first-person indicative past plural)
zâyemân mí-kardim (first-person indicative past plural)
زایمان میکردید (indicative past plural second-person)
zâyemân mí-kardid (indicative past plural second-person)
زایمان میکردند (indicative past plural third-person)
zâyemân mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم زایمان میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam zâyemân mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی زایمان میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti zâyemân mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت زایمان میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt zâyemân mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم زایمان میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim zâyemân mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید زایمان میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid zâyemân mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند زایمان میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand zâyemân mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
زایمان کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
zâyemân kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
زایمان کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
zâyemân kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
زایمان کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
zâyemân kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
زایمان کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
zâyemân kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
زایمان کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
zâyemân kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
زایمان کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
zâyemân kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
زایمان خواهم کرد (first-person future indicative singular)
zâyemân xâhám kard (first-person future indicative singular)
زایمان خواهی کرد (future indicative second-person singular)
zâyemân xâhí kard (future indicative second-person singular)
زایمان خواهد کرد (future indicative singular third-person)
zâyemân xâhád kard (future indicative singular third-person)
زایمان خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
zâyemân xâhím kard (first-person future indicative plural)
زایمان خواهید کرد (future indicative plural second-person)
zâyemân xâhíd kard (future indicative plural second-person)
زایمان خواهند کرد (future indicative plural third-person)
zâyemân xâhánd kard (future indicative plural third-person)
زایمان کنم (first-person present singular subjunctive)
zâyemân konam (first-person present singular subjunctive)
زایمان کنی (present second-person singular subjunctive)
zâyemân koni (present second-person singular subjunctive)
زایمان کند (present singular subjunctive third-person)
zâyemân konad (present singular subjunctive third-person)
زایمان کنیم (first-person plural present subjunctive)
zâyemân konim (first-person plural present subjunctive)
زایمان کنید (plural present second-person subjunctive)
zâyemân konid (plural present second-person subjunctive)
زایمان کنند (plural present subjunctive third-person)
zâyemân konand (plural present subjunctive third-person)
زایمان کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
zâyemân kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
زایمان کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
zâyemân kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
زایمان کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
zâyemân kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
زایمان کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
zâyemân kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
زایمان کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
zâyemân kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
زایمان کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
zâyemân kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
زایمان کن (imperative second-person singular)
zâyemân kon (imperative second-person singular)
زایمان کنید (imperative plural second-person)
zâyemân konid (imperative plural second-person)
زایمون کردن (infinitive)
zâyemun kardán (infinitive)
زایمون کن (present stem)
zâyemun kon (present stem)
زایمون کرد (past stem)
zâyemun kard (past stem)
زایمون کننده (participle present)
zâyemun konandé (participle present)
زایمون کرده (participle past)
zâyemun kardé (participle past)
زایمون کنم (aorist first-person indicative singular)
zâyemun kónam (aorist first-person indicative singular)
زایمون کنی (aorist indicative second-person singular)
zâyemun kóni (aorist indicative second-person singular)
زایمون کنه (aorist indicative singular third-person)
zâyemun kóne (aorist indicative singular third-person)
زایمون کنیم (aorist first-person indicative plural)
zâyemun kónim (aorist first-person indicative plural)
زایمون کنین (aorist indicative plural second-person)
zâyemun kónin (aorist indicative plural second-person)
زایمون کنن (aorist indicative plural third-person)
zâyemun kónan (aorist indicative plural third-person)
زایمون میکنم (first-person indicative present singular)
zâyemun mí-konam (first-person indicative present singular)
زایمون میکنی (indicative present second-person singular)
zâyemun mí-koni (indicative present second-person singular)
زایمون میکنه (indicative present singular third-person)
zâyemun mí-kone (indicative present singular third-person)
زایمون میکنیم (first-person indicative plural present)
zâyemun mí-konim (first-person indicative plural present)
زایمون میکنین (indicative plural present second-person)
zâyemun mí-konin (indicative plural present second-person)
زایمون میکنن (indicative plural present third-person)
zâyemun mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم زایمون میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram zâyemun mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری زایمون میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri zâyemun mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره زایمون میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre zâyemun mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم زایمون میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim zâyemun mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین زایمون میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin zâyemun mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن زایمون میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran zâyemun mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
زایمون کردهام (first-person indicative perfect present singular)
zâyemun kardám (first-person indicative perfect present singular)
زایمون کردهای (indicative perfect present second-person singular)
zâyemun kardí (indicative perfect present second-person singular)
زایمون کرده (indicative perfect present singular third-person)
zâyemun kardé (indicative perfect present singular third-person)
زایمون کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
zâyemun kardím (first-person indicative perfect plural present)
زایمون کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
zâyemun kardín (indicative perfect plural present second-person)
زایمون کردهان (indicative perfect plural present third-person)
zâyemun kardán (indicative perfect plural present third-person)
زایمون کردم (first-person indicative past singular)
zâyemun kárdam (first-person indicative past singular)
زایمون کردی (indicative past second-person singular)
zâyemun kárdi (indicative past second-person singular)
زایمون کرد (indicative past singular third-person)
zâyemun kárd (indicative past singular third-person)
زایمون کردیم (first-person indicative past plural)
zâyemun kárdim (first-person indicative past plural)
زایمون کردین (indicative past plural second-person)
zâyemun kárdin (indicative past plural second-person)
زایمون کردن (indicative past plural third-person)
zâyemun kárdan (indicative past plural third-person)
زایمون میکردم (first-person indicative past singular)
zâyemun mí-kardam (first-person indicative past singular)
زایمون میکردی (indicative past second-person singular)
zâyemun mí-kardi (indicative past second-person singular)
زایمون میکرد (indicative past singular third-person)
zâyemun mí-kard (indicative past singular third-person)
زایمون میکردیم (first-person indicative past plural)
zâyemun mí-kardim (first-person indicative past plural)
زایمون میکردین (indicative past plural second-person)
zâyemun mí-kardin (indicative past plural second-person)
زایمون میکردن (indicative past plural third-person)
zâyemun mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم زایمون میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam zâyemun mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی زایمون میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti zâyemun mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت زایمون میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt zâyemun mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم زایمون میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim zâyemun mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین زایمون میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin zâyemun mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن زایمون میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan zâyemun mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
زایمون کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
zâyemun kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
زایمون کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
zâyemun kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
زایمون کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
zâyemun kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
زایمون کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
zâyemun kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
زایمون کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
zâyemun kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
زایمون کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
zâyemun kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
زایمون کنم (first-person present singular subjunctive)
zâyemun konam (first-person present singular subjunctive)
زایمون کنی (present second-person singular subjunctive)
zâyemun koni (present second-person singular subjunctive)
زایمون کنه (present singular subjunctive third-person)
zâyemun kone (present singular subjunctive third-person)
زایمون کنیم (first-person plural present subjunctive)
zâyemun konim (first-person plural present subjunctive)
زایمون کنین (plural present second-person subjunctive)
zâyemun konin (plural present second-person subjunctive)
زایمون کنن (plural present subjunctive third-person)
zâyemun konan (plural present subjunctive third-person)
زایمون کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
zâyemun kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
زایمون کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
zâyemun kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
زایمون کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
zâyemun kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
زایمون کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
zâyemun kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
زایمون کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
zâyemun kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
زایمون کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
zâyemun kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
زایمون کن (imperative second-person singular)
zâyemun kon (imperative second-person singular)
زایمون کنین (imperative plural second-person)
zâyemun konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">زایمان کردن</i> (zâyemân kardán) (literary Iranian Persian)

زایمان کننده

زایمان کردیم

زایمان کردید

زایمان کردند

زایمان میکردیم

زایمان میکردم

زایمان میکردید

زایمان میکردی

زایمان میکردند

زایمان میکرد

زایمان میکنیم

زایمان میکنم

زایمان میکنید

زایمان میکنی

زایمان میکنند

زایمان میکند

داشتیم زایمان میکردیم

داشتم زایمان میکردم

داشتید زایمان میکردید

داشتی زایمان میکردی

داشتند زایمان میکردند

داشت زایمان میکرد

داریم زایمان میکنیم

دارم زایمان میکنم

دارید زایمان میکنید

داری زایمان میکنی

دارند زایمان میکنند

دارد زایمان میکند

زایمان کردهایم

زایمان کردهام

زایمان کردهاید

زایمان کردهای

زایمان کردهاند

زایمان کرده است

زایمان کرده بودیم

زایمان کرده بودم

زایمان کرده بودید

زایمان کرده بودی

زایمان کرده بودند

زایمان کرده بود

زایمان خواهیم کرد

زایمان خواهم کرد

زایمان خواهید کرد

زایمان خواهی کرد

زایمان خواهند کرد

زایمان خواهد کرد

زایمان کرده باشیم

زایمان کرده باشم

زایمان کرده باشید

زایمان کرده باشی

زایمان کرده باشند

زایمان کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">زایمون کردن</i> (zâyemun kardán) (colloquial Tehrani)

زایمون کننده

زایمون کردیم

زایمون کردین

زایمون میکردیم

زایمون میکردم

زایمون میکردین

زایمون میکردی

زایمون میکردن

زایمون میکرد

زایمون میکنیم

زایمون میکنم

زایمون میکنین

زایمون میکنی

زایمون میکنن

زایمون میکنه

داشتیم زایمون میکردیم

داشتم زایمون میکردم

داشتین زایمون میکردین

داشتی زایمون میکردی

داشتن زایمون میکردن

داشت زایمون میکرد

داریم زایمون میکنیم

دارم زایمون میکنم

دارین زایمون میکنین

داری زایمون میکنی

دارن زایمون میکنن

داره زایمون میکنه

زایمون کردهایم

زایمون کردهام

زایمون کردهاین

زایمون کردهای

زایمون کردهان

زایمون کرده بودیم

زایمون کرده بودم

زایمون کرده بودین

زایمون کرده بودی

زایمون کرده بودن

زایمون کرده بود

زایمون کرده باشیم

زایمون کرده باشم

زایمون کرده باشین

زایمون کرده باشی

زایمون کرده باشن

زایمون کرده باشه


مایک

head

مایک • (māyk)

fa-noun

مایک • (māyk)


مایک

head

مایک • (mâyk)

A transliteration of the English male given name Mike.


دزدیده

دزدیدن دزدیدن#Persian


وردار

وردار • (vardâr)

fa-noun

وردار • (vardâr)

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

برادر برادر#Persian


وردار

head

وردار • (vardâr)

ورداشتن ورداشتن#Persian

برداشتن برداشتن#Persian

present stem form of ورداشتن (vardâštan, Tehrani form of برداشتن (bardâštan))


له له

(onomatopoeia) The sound of a dog panting.


شمایل

شمایل • (šamâyel)

fa-noun

شمایل • (šamâyel)

Borrowed from Arabic شَمَائِل (šamāʔil).

شکل و شمایل

(Christianity, Shia Islam) icon; visual representation of a holy figure


سقاخانه

head

سقاخانه • (saqqâxâne)

fa-noun

سقاخانه • (saqqâxâne)

[sæʁ.ɢɒː.xɒː.né]

[sæʁ.ɢɒː.xɒː.né]


عبادتخانه

head

عبادتخانه • ('ebâdatxâne)

fa-noun

عبادتخانه • ('ebâdatxâne)

→ Azerbaijani: ibadətxana

→ Bashkir: ғибәҙәтхана (ğibəźətxana)

desc

ғыйбадатһана

→ Kazakh: ғыйбадатһана (ğyibadathana), ғибадатхана (ğibadatxana)

→ Kyrgyz: ибадаткана (ibadatkana)

→ Ottoman Turkish: عبادتخانه (ibâdethâne)

Turkish: ibadethane

гыйбадәтханә

→ Tatar: гыйбадәтханә (ğıybadätxanä)

→ Tatar: гыйбадәтханә (ğıybadätxanä)

→ Turkmen: ybadathana

→ Chagatai:

Uyghur: يباداتھانا (ybadathana)

Uzbek: ibodatxona


هیوادوال

head

هیوادوال • (hēwādwāl)

fa-noun

هیوادوال • (hēwādwāl)

Borrowed from Pashto هېوادوال (hewādwā́l).


بهدین

head

بهدین • (behdin) (plural بهدینان (behdinân))

Inherited from Middle Persian [Book Pahlavi needed] (ŠPYL-dyn' /wehdēn/). By surface analysis, به (beh, “good, better”) + دین (din, “religion”).

surf

اینکه بهدینانرا میباید که خط اوستا بیاموزند پیش هیربدان و اوستادان تا در خواندن نیایش و یشت خطا نرود. بیشتر واجب مر هیربدان را و اوستادان را هست که همه بهدینانرا خط اوستا بیاموزند و اگر هیربد در آموختن ایشان تقصیر نماید او را عظیم گناه باشد.

That the Zoroastrians should be taught the Avestan script by priests and Avesta experts so that there is no error while reading praises and yashts. It is more obligatory upon the priests and the Avesta experts to teach the Avestan script to all the Zoroastrians and if the priest shows shortcomings in his education of them, a great sin is upon him.

īn-ki bihdīnān rā mē-bāyad ki xat-i awastā biyāmōzand pēš-i hērbudān u awastādān tā dar xwāndan-i niyāyiš u yašt xatā na-rawad. bēštar wājib mar hērbudān rā u awastādān rā hast ki hama bihdīnān rā xat-i awastā biyāmōzand u agar hērbud dar āmōxtan-i ēšān taqsīr namāyad ō rā azīm gunāh bāšad.

بکرده دور سه فرسنگ جددین
نمانده کس درو جز مرد بهدین

1599, Bahman-i Kay Kubād, قصه سنجان [Qissa-yi Sanjān]:

The infidels were driven out three leagues away,
Nobody remained there except for men of the Good Faith.

bakarda dūr si farsang juddīn
na-mānda kas dar ō juz mard-i bihdīn


پرتره

head

پرتره • (portere) (plural پرترهها (portere-hâ))


کمره

kamira (romanization)
kamra (romanization)

Borrowed from English camera or Russian ка́мера (kámera).

کمره مخفی


تقدیم

[t̪ʰæʁ.d̪íːm]


ـاد

Inherited from Middle Persian [script needed] (-ād, the third-person singular subjunctive ending).

inh+

که یزدان ترا مزد نیکان دهاد
بداندیش را درد پیکان دهاد

c. 1011, Abu'l-Qāsim Firdawsī, “The reign of Iskandar”, in شاهنامه [Book of Kings]:

May God give the reward of the virtuous to you,
May He give the torment of the spear to those of wicked thought.

ki yazdān tu-rā muzd-i nēkān dihād
badandēš rā dard-i paykān dihād

(obsolete, Classical Persian) may...; verbal suffix of the optative, attached to the present stem.


سنگ تمام گذاشتن

head

سنگ تمام گذاشتن • (sang-e tamâm gozâštan)

[sǽɲ.ɡʲe t̪ʰæ.mɒ́ːm ɡ̥o.zɒːʃ.t̪ʰǽn]

(intransitive, idiomatic) to finish something perfectly (literally, “to lay the finishing stone”)


گزنه

گزنه • (gazane) (plural گزنهها (gazane-hâ))

From the same root as گزیدن (gazidan, “to bite, to sting”).


مژدگانی

مژدگانی • (moždegâni)

fa-noun

مژدگانی • (moždegâni)

[mʊʒ.d̪ä.ɡɑː.níː]

[mʊʒ.d̪ä.ɡɑː.níː]

[mʊʒ.d̪ä.ɡɑː.níː]

From مژدگان (moždegân, literary plural of مژده (možde, “good news”)) + ـی (-i).

af

مژدگان
<pos:literary plural of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">مژده</i> (možde, “good news”)>

ناداده مژدگانی نادید مژدهور
دیدیم فر طلعت آن عالم هنر
ما را بفر طلعت خویش آن سپهر فضل
خود داد مژدگانی و خود بود مژدهور

1100s, “Qaṣīda in praise of Fakhruddīn”, in دیوان سوزنی:

The gifts for the messenger were not given, the bringer of good news was not seen,
But we saw the royal glory of the face of that learned and skillful one.
Through the royal glory of his face, that heaven-blessed one was for us
Himself the giver of gifts for the messenger and himself the bringer of good news.

nā-dāda muždagānī nā-dīd muždawar
dīdēm farr-i tal'at-i ān ālim-i hunar
mā rā ba farr-i tal'at-i xwēš ān sipihr-fazl
xwad dād muždagānī u xwad būd muždawar


گسی

head

گسی • (gosî)

fa-noun

گسی • (gosî)

Inherited from Middle Persian wsydy (/wīsē/, “despatch, send”).

ref

MacKenzie, D. N. (1971) “wīsē”, in A concise Pahlavi dictionary, London, New York, Toronto: Oxford University Press, page 91


خانمان

head

خانمان • (xânemân)

fa-noun

خانمان • (xânemân)

From خان (xân, “house”) + و (o, “and”) + مان (mân, “furniture”).

af

(by extension) one's hereditary or material possessions


زبانه

head

زبانه • (zabâne)

fa-noun

زبانه • (zabâne)

something resembling a tongue:
curl of fire; flame

something resembling a tongue:
tongue of a bell

something resembling a tongue:
bolt of a lock

something resembling a tongue:
tongue of a shoe

چند زبانه ― čand zabâne ― multilingual

دو زبانه


هوسکار

→ Azerbaijani: həvəskar

→ Bashkir: һәүәҫкәр (həwəśkər)

→ Kazakh: әуескер (äuesker)

→ Ottoman Turkish: هوسكار (heveskâr)

→ Turkish: heveskâr

→ Tatar: һәвәскәр (häwäskär)

→ Uyghur: ھەۋەسكار (heweskar)

→ Uzbek: havaskor


دسترخوان

head

دسترخوان • (dastârxân)

fa-noun

دسترخوان • (dastârxân)

→ Azerbaijani: dəstərxan

→ Bashkir: дастархан (dastarxan)

→ Bengali: দস্তরখান (dostorkhan)

→ Kazakh: дастарқан (dastarqan)

→ Kyrgyz: дасторкон (dastorkon)

→ Uyghur: داستىخان (dastixan)

→ Uzbek: dasturxon


آتش گرفتن

âtaš gereftan (romanization)
آتش گرفتن (infinitive)
âtaš gereftán (infinitive)
آتش گیر (present stem)
âtaš gir (present stem)
آتش گرفت (past stem)
âtaš gereft (past stem)
آتش گیرنده (participle present)
âtaš girandé (participle present)
آتش گرفته (participle past)
âtaš gerefté (participle past)
آتش گیرم (aorist first-person indicative singular)
âtaš gíram (aorist first-person indicative singular)
آتش گیری (aorist indicative second-person singular)
âtaš gíri (aorist indicative second-person singular)
آتش گیرد (aorist indicative singular third-person)
âtaš gírad (aorist indicative singular third-person)
آتش گیریم (aorist first-person indicative plural)
âtaš gírim (aorist first-person indicative plural)
آتش گیرید (aorist indicative plural second-person)
âtaš gírid (aorist indicative plural second-person)
آتش گیرند (aorist indicative plural third-person)
âtaš gírand (aorist indicative plural third-person)
آتش میگیرم (first-person indicative present singular)
âtaš mí-giram (first-person indicative present singular)
آتش میگیری (indicative present second-person singular)
âtaš mí-giri (indicative present second-person singular)
آتش میگیرد (indicative present singular third-person)
âtaš mí-girad (indicative present singular third-person)
آتش میگیریم (first-person indicative plural present)
âtaš mí-girim (first-person indicative plural present)
آتش میگیرید (indicative plural present second-person)
âtaš mí-girid (indicative plural present second-person)
آتش میگیرند (indicative plural present third-person)
âtaš mí-girand (indicative plural present third-person)
دارم آتش میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram âtaš mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری آتش میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri âtaš mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
دارد آتش میگیرد (indicative present progressive singular third-person)
dấrad âtaš mí-girad (indicative present progressive singular third-person)
داریم آتش میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim âtaš mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارید آتش میگیرید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid âtaš mí-girid (indicative plural present progressive second-person)
دارند آتش میگیرند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand âtaš mí-girand (indicative plural present progressive third-person)
آتش گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
âtaš gerefté-am (first-person indicative perfect present singular)
آتش گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
âtaš gerefté-i (indicative perfect present second-person singular)
آتش گرفته است (indicative perfect present singular third-person)
âtaš gerefté ast (indicative perfect present singular third-person)
آتش گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
âtaš gerefté-im (first-person indicative perfect plural present)
آتش گرفتهاید (indicative perfect plural present second-person)
âtaš gerefté-id (indicative perfect plural present second-person)
آتش گرفتهاند (indicative perfect plural present third-person)
âtaš gerefté-and (indicative perfect plural present third-person)
آتش گرفتم (first-person indicative past singular)
âtaš geréftam (first-person indicative past singular)
آتش گرفتی (indicative past second-person singular)
âtaš geréfti (indicative past second-person singular)
آتش گرفت (indicative past singular third-person)
âtaš gereft (indicative past singular third-person)
آتش گرفتیم (first-person indicative past plural)
âtaš geréftim (first-person indicative past plural)
آتش گرفتید (indicative past plural second-person)
âtaš geréftid (indicative past plural second-person)
آتش گرفتند (indicative past plural third-person)
âtaš geréftand (indicative past plural third-person)
آتش میگرفتم (first-person indicative past singular)
âtaš mí-gereftam (first-person indicative past singular)
آتش میگرفتی (indicative past second-person singular)
âtaš mí-gerefti (indicative past second-person singular)
آتش میگرفت (indicative past singular third-person)
âtaš mí-gereft (indicative past singular third-person)
آتش میگرفتیم (first-person indicative past plural)
âtaš mí-gereftim (first-person indicative past plural)
آتش میگرفتید (indicative past plural second-person)
âtaš mí-gereftid (indicative past plural second-person)
آتش میگرفتند (indicative past plural third-person)
âtaš mí-gereftand (indicative past plural third-person)
داشتم آتش میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam âtaš mí-gereftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی آتش میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti âtaš mí-gerefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت آتش میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dâšt âtaš mí-gereft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم آتش میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim âtaš mí-gereftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید آتش میگرفتید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid âtaš mí-gereftid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند آتش میگرفتند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand âtaš mí-gereftand (indicative past plural progressive third-person)
آتش گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
âtaš gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
آتش گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
âtaš gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
آتش گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
âtaš gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
آتش گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
âtaš gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
آتش گرفته بودید (indicative pluperfect plural second-person)
âtaš gerefté búdid (indicative pluperfect plural second-person)
آتش گرفته بودند (indicative pluperfect plural third-person)
âtaš gerefté búdand (indicative pluperfect plural third-person)
آتش خواهم گرفت (first-person future indicative singular)
âtaš xâhám gereft (first-person future indicative singular)
آتش خواهی گرفت (future indicative second-person singular)
âtaš xâhí gereft (future indicative second-person singular)
آتش خواهد گرفت (future indicative singular third-person)
âtaš xâhád gereft (future indicative singular third-person)
آتش خواهیم گرفت (first-person future indicative plural)
âtaš xâhím gereft (first-person future indicative plural)
آتش خواهید گرفت (future indicative plural second-person)
âtaš xâhíd gereft (future indicative plural second-person)
آتش خواهند گرفت (future indicative plural third-person)
âtaš xâhánd gereft (future indicative plural third-person)
آتش بگیرم (first-person present singular subjunctive)
âtaš bégiram (first-person present singular subjunctive)
آتش بگیری (present second-person singular subjunctive)
âtaš bégiri (present second-person singular subjunctive)
آتش بگیرد (present singular subjunctive third-person)
âtaš bégirad (present singular subjunctive third-person)
آتش بگیریم (first-person plural present subjunctive)
âtaš bégirim (first-person plural present subjunctive)
آتش بگیرید (plural present second-person subjunctive)
âtaš bégirid (plural present second-person subjunctive)
آتش بگیرند (plural present subjunctive third-person)
âtaš bégirand (plural present subjunctive third-person)
آتش گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
âtaš gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
آتش گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
âtaš gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
آتش گرفته باشد (past singular subjunctive third-person)
âtaš gerefté bấšad (past singular subjunctive third-person)
آتش گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
âtaš gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
آتش گرفته باشید (past plural second-person subjunctive)
âtaš gerefté bấšid (past plural second-person subjunctive)
آتش گرفته باشند (past plural subjunctive third-person)
âtaš gerefté bấšand (past plural subjunctive third-person)
آتش بگیر (imperative second-person singular)
âtaš bégir (imperative second-person singular)
آتش بگیرید (imperative plural second-person)
âtaš bégirid (imperative plural second-person)
آتیش گرفتن (infinitive)
âtiš gereftán (infinitive)
آتیش گیر (present stem)
âtiš gir (present stem)
آتیش گرفت (past stem)
âtiš gereft (past stem)
آتیش گیرنده (participle present)
âtiš girandé (participle present)
آتیش گرفته (participle past)
âtiš gerefté (participle past)
آتیش گیرم (aorist first-person indicative singular)
âtiš gíram (aorist first-person indicative singular)
آتیش گیری (aorist indicative second-person singular)
âtiš gíri (aorist indicative second-person singular)
آتیش گیره (aorist indicative singular third-person)
âtiš gíre (aorist indicative singular third-person)
آتیش گیریم (aorist first-person indicative plural)
âtiš gírim (aorist first-person indicative plural)
آتیش گیرین (aorist indicative plural second-person)
âtiš gírin (aorist indicative plural second-person)
آتیش گیرن (aorist indicative plural third-person)
âtiš gíran (aorist indicative plural third-person)
آتیش میگیرم (first-person indicative present singular)
âtiš mí-giram (first-person indicative present singular)
آتیش میگیری (indicative present second-person singular)
âtiš mí-giri (indicative present second-person singular)
آتیش میگیره (indicative present singular third-person)
âtiš mí-gire (indicative present singular third-person)
آتیش میگیریم (first-person indicative plural present)
âtiš mí-girim (first-person indicative plural present)
آتیش میگیرین (indicative plural present second-person)
âtiš mí-girin (indicative plural present second-person)
آتیش میگیرن (indicative plural present third-person)
âtiš mí-giran (indicative plural present third-person)
دارم آتیش میگیرم (first-person indicative present progressive singular)
dấram âtiš mí-giram (first-person indicative present progressive singular)
داری آتیش میگیری (indicative present progressive second-person singular)
dấri âtiš mí-giri (indicative present progressive second-person singular)
داره آتیش میگیره (indicative present progressive singular third-person)
dấre âtiš mí-gire (indicative present progressive singular third-person)
داریم آتیش میگیریم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim âtiš mí-girim (first-person indicative plural present progressive)
دارین آتیش میگیرین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin âtiš mí-girin (indicative plural present progressive second-person)
دارن آتیش میگیرن (indicative plural present progressive third-person)
dấran âtiš mí-giran (indicative plural present progressive third-person)
آتیش گرفتهام (first-person indicative perfect present singular)
âtiš gereftám (first-person indicative perfect present singular)
آتیش گرفتهای (indicative perfect present second-person singular)
âtiš gereftí (indicative perfect present second-person singular)
آتیش گرفته (indicative perfect present singular third-person)
âtiš gerefté (indicative perfect present singular third-person)
آتیش گرفتهایم (first-person indicative perfect plural present)
âtiš gereftím (first-person indicative perfect plural present)
آتیش گرفتهاین (indicative perfect plural present second-person)
âtiš gereftín (indicative perfect plural present second-person)
آتیش گرفتهان (indicative perfect plural present third-person)
âtiš gereftán (indicative perfect plural present third-person)
آتیش گرفتم (first-person indicative past singular)
âtiš geréftam (first-person indicative past singular)
آتیش گرفتی (indicative past second-person singular)
âtiš geréfti (indicative past second-person singular)
آتیش گرفت (indicative past singular third-person)
âtiš geréft (indicative past singular third-person)
آتیش گرفتیم (first-person indicative past plural)
âtiš geréftim (first-person indicative past plural)
آتیش گرفتین (indicative past plural second-person)
âtiš geréftin (indicative past plural second-person)
آتیش گرفتن (indicative past plural third-person)
âtiš geréftan (indicative past plural third-person)
آتیش میگرفتم (first-person indicative past singular)
âtiš mí-greftam (first-person indicative past singular)
آتیش میگرفتی (indicative past second-person singular)
âtiš mí-grefti (indicative past second-person singular)
آتیش میگرفت (indicative past singular third-person)
âtiš mí-greft (indicative past singular third-person)
آتیش میگرفتیم (first-person indicative past plural)
âtiš mí-greftim (first-person indicative past plural)
آتیش میگرفتین (indicative past plural second-person)
âtiš mí-greftin (indicative past plural second-person)
آتیش میگرفتن (indicative past plural third-person)
âtiš mí-greftan (indicative past plural third-person)
داشتم آتیش میگرفتم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam âtiš mí-greftam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی آتیش میگرفتی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti âtiš mí-grefti (indicative past progressive second-person singular)
داشت آتیش میگرفت (indicative past progressive singular third-person)
dấšt âtiš mí-greft (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم آتیش میگرفتیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim âtiš mí-greftim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین آتیش میگرفتین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin âtiš mí-greftin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن آتیش میگرفتن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan âtiš mí-greftan (indicative past plural progressive third-person)
آتیش گرفته بودم (first-person indicative pluperfect singular)
âtiš gerefté búdam (first-person indicative pluperfect singular)
آتیش گرفته بودی (indicative pluperfect second-person singular)
âtiš gerefté búdi (indicative pluperfect second-person singular)
آتیش گرفته بود (indicative pluperfect singular third-person)
âtiš gerefté bud (indicative pluperfect singular third-person)
آتیش گرفته بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
âtiš gerefté búdim (first-person indicative pluperfect plural)
آتیش گرفته بودین (indicative pluperfect plural second-person)
âtiš gerefté búdin (indicative pluperfect plural second-person)
آتیش گرفته بودن (indicative pluperfect plural third-person)
âtiš gerefté búdan (indicative pluperfect plural third-person)
آتیش بگیرم (first-person present singular subjunctive)
âtiš bégiram (first-person present singular subjunctive)
آتیش بگیری (present second-person singular subjunctive)
âtiš bégiri (present second-person singular subjunctive)
آتیش بگیره (present singular subjunctive third-person)
âtiš bégire (present singular subjunctive third-person)
آتیش بگیریم (first-person plural present subjunctive)
âtiš bégirim (first-person plural present subjunctive)
آتیش بگیرین (plural present second-person subjunctive)
âtiš bégirin (plural present second-person subjunctive)
آتیش بگیرن (plural present subjunctive third-person)
âtiš bégiran (plural present subjunctive third-person)
آتیش گرفته باشم (first-person past singular subjunctive)
âtiš gerefté bấšam (first-person past singular subjunctive)
آتیش گرفته باشی (past second-person singular subjunctive)
âtiš gerefté bấši (past second-person singular subjunctive)
آتیش گرفته باشه (past singular subjunctive third-person)
âtiš gerefté bấše (past singular subjunctive third-person)
آتیش گرفته باشیم (first-person past plural subjunctive)
âtiš gerefté bấšim (first-person past plural subjunctive)
آتیش گرفته باشین (past plural second-person subjunctive)
âtiš gerefté bấšin (past plural second-person subjunctive)
آتیش گرفته باشن (past plural subjunctive third-person)
âtiš gerefté bấšan (past plural subjunctive third-person)
آتیش بگیر (imperative second-person singular)
âtiš bégir (imperative second-person singular)
آتیش بگیرین (imperative plural second-person)
âtiš bégirin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">آتش گرفتن</i> (âtaš gereftán) (literary Iranian Persian)

آتش میگرفتیم

آتش میگرفتید

آتش میگرفتند

داشتیم آتش میگرفتیم

داشتم آتش میگرفتم

داشتید آتش میگرفتید

داشتی آتش میگرفتی

داشتند آتش میگرفتند

داشت آتش میگرفت

داریم آتش میگیریم

دارم آتش میگیرم

دارید آتش میگیرید

داری آتش میگیری

دارند آتش میگیرند

دارد آتش میگیرد

آتش گرفتهایم

آتش گرفتهاید

آتش گرفتهاند

آتش گرفته است

آتش گرفته بودیم

آتش گرفته بودم

آتش گرفته بودید

آتش گرفته بودی

آتش گرفته بودند

آتش گرفته بود

آتش خواهیم گرفت

آتش خواهم گرفت

آتش خواهید گرفت

آتش خواهی گرفت

آتش خواهند گرفت

آتش خواهد گرفت

آتش گرفته باشیم

آتش گرفته باشم

آتش گرفته باشید

آتش گرفته باشی

آتش گرفته باشند

آتش گرفته باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">آتیش گرفتن</i> (âtiš gereftán) (colloquial Tehrani)

آتیش میگرفتیم

آتیش میگرفتم

آتیش میگرفتین

آتیش میگرفتی

آتیش میگرفتن

آتیش میگیریم

آتیش میگیرین

داشتیم آتیش میگرفتیم

داشتم آتیش میگرفتم

داشتین آتیش میگرفتین

داشتی آتیش میگرفتی

داشتن آتیش میگرفتن

داشت آتیش میگرفت

داریم آتیش میگیریم

دارم آتیش میگیرم

دارین آتیش میگیرین

داری آتیش میگیری

دارن آتیش میگیرن

داره آتیش میگیره

آتیش گرفتهایم

آتیش گرفتهام

آتیش گرفتهاین

آتیش گرفتهای

آتیش گرفتهان

آتیش گرفته بودیم

آتیش گرفته بودم

آتیش گرفته بودین

آتیش گرفته بودی

آتیش گرفته بودن

آتیش گرفته بود

آتیش گرفته باشیم

آتیش گرفته باشم

آتیش گرفته باشین

آتیش گرفته باشی

آتیش گرفته باشن

آتیش گرفته باشه

[ʔɑː.t̪ʰǽʃ ɡɪ.ɾɪf.t̪ʰän]

[ʔɑː.t̪ʰǽʃ ɡɪ.ɾɪf.t̪ʰän]

[ʔɑː.t̪ʰéːʃ ɡɪ.ɾɪf.t̪ʰän]

[ʔɔː.t̪ʰǽʃ ɡi.ɾif.t̪ʰän]

[ʔɒː.t̪ʰǽʃ ɡʲe.ɹef.t̪ʰæn]

[ʔɒː.t̪ʰǽʃ ɡʲe.ɹef.t̪ʰæn]

[ʔɒː.t̪ʰíːʃ ɡʲe.ɹef.t̪ʰæn]

[ʔɔ.t̪ʰǽʃ ɡi.ɾif.t̪ʰän]


شکی

head

شکی • (šaki)

fa-proper noun

شکی • (šaki)


لنکران

[läŋ.kʰä.ɾɑ́ːn]

[läŋ.kʰä.ɾɑ́ːn]

[läŋ.kʰä.ɾɑ́ːn]

[läŋ.kʰä.ɾɔ́ːn]

[læɲ.kʰʲæ.ɹɒ́ːn]

[läŋ.kʰä.ɾɔ́n]


هاری

head

هاری • (hâri)

fa-noun

هاری • (hâri)


تزریق

[t̪ʰäz.ɾíːq]

[t̪ʰäz.ɾíːq]

[t̪ʰäz.ɾíːq]

[t̪ʰæz.ɹíːɢ̥]

تزریق واکسن آنفولانزا


بلاصاحب

fa-adj

بلاصاحب • (belâsâheb)

Borrowed from Arabic بِلَا صَاحِب (bilā ṣāḥib). By surface analysis, بلا (belâ, “without”) + صاحب (sâheb, “owner”).

bor+

بِلَا صَاحِب


آنفولانزا

head

آنفولانزا • (ânfulânzâ)

fa-noun

آنفولانزا • (ânfulânzâ)

[ʔɒːɱ.fuː.lɒːn.zɒ́ː]


دهاتی

head

دهاتی • (dehâti)

→ Hindustani:

Hindi: देहाती (dēhātī)

Urdu: دیہاتی (dēhātī)

→ Punjabi:

Gurmukhi script: ਦੇਹਾਤੀ (dēhātī)

Shahmukhi script: دیہاتی (dēhātī)

[d̪eɦɒt̪ʰɪː]

[d̪eɦɒt̪ʰɪː]

[d̪eɦɒt̪ʰeː]

[d̪eɦɒt̪ʰiː]

villager; rural person (as opposed to one who lives in an urban area)

(derogatory) uncivilised; uneducated; simple-minded


دهات

دهات • (dehât)

→ Hindustani:

Hindi: देहात (dēhāt)

Urdu: دیہات (dēhāt)

→ Punjabi:

Gurmukhi script: ਦੇਹਾਤ (dēhāt)

Shahmukhi script: دیہات (dēhāt)

ده (“village”) + Arabic ات. Compare formation of باغات (“gardens”).


دشخوار

fa-adj

دشخوار • (dušxwār)

[duʃ.ˈxʷɑːɾ]

Unetymologically formed from دشوار (dušwār) under the influence of خوار (xwār, “abject, miserable”).

دشوار دشوار#Persian


ه.ش

۱۳۰۵ ه.ش

هجری شمسی
هجری شمسی#Persian


چرایی

head

چرایی • (čerâyi)

fa-noun

چرایی • (čerâyi)

[t͡ʃʰɪ.ɾɑː.jíː]

[t͡ʃʰɪ.ɾɑː.jíː]

[t͡ʃʰɪ.ɾɑː.jíː]

[t͡ʃʰi.ɾɔː.jí]

[t͡ʃʰe.ɹɒː.jíː]


منطبق

Borrowed from Arabic مُنْطَبِق (munṭabiq).


لالستان

head

لالستان • (lâlastân)

fa-noun

لالستان • (lâlastân)

From لاله (lâle, “tulip”) + ـستان (-stân, “-stan”).


دمادم

From دم (dam, “breath; moment”) + ـا (-â-) + دم (dam).


لاله‌ستان

head

لالهستان • (lâle-setân)

fa-noun

لالهستان • (lâle-setân)

لالهستان (canonical)
lâle-setân (romanization)

From لاله (lâle, “tulip”) + سِتان (setân, “-stan”).


بنفشه‌ستان

بنفشهستان (canonical)
banafše-setân (romanization)

From بنفشه (banafše, “violet”) + سِتان (setân, “-stan”).


سالیان

head

سالیان • (sâliyân)

Irregular plural of سال (sâl) with ـان (-ân) and epenthetic glide. Compare Early Judeo-Persian גרוהיאן (gurōhyān), plural of גרוה (gurōh, “group”, Arabic script گروه (goruh)).


ابقا

ابقا • (ebqâ)

fa-noun

ابقا • (ebqâ)

maintaining, retaining (e.g. a position of power)


مرغ چمن

head

مرغ چمن • (morğ-e čaman) (plural مرغان چمن (morğân-e čaman) or مرغهای چمن (morğ-hâ-ye čaman))

morğ-e čaman (romanization)
مرغان چمن (plural)
مرغهای چمن (plural)

[mʊ́ɾ.ɣɪ t͡ʃʰä.mǽn]

[mʊ́ɾ.ɣɪ t͡ʃʰä.mǽn]

[mʊ́ɾɣɪ t͡ʃʰä.mǽn]

[múɾɣi t͡ʃʰä.mǽn]


خنده زدن

xande zadan (romanization)
خنده زدن (infinitive)
xande zadán (infinitive)
خنده زن (present stem)
xande zan (present stem)
خنده زد (past stem)
xande zad (past stem)
خنده زننده (participle present)
xande zanandé (participle present)
خنده زده (participle past)
xande zadé (participle past)
خنده زنم (aorist first-person indicative singular)
xande zánam (aorist first-person indicative singular)
خنده زنی (aorist indicative second-person singular)
xande záni (aorist indicative second-person singular)
خنده زند (aorist indicative singular third-person)
xande zánad (aorist indicative singular third-person)
خنده زنیم (aorist first-person indicative plural)
xande zánim (aorist first-person indicative plural)
خنده زنید (aorist indicative plural second-person)
xande zánid (aorist indicative plural second-person)
خنده زنند (aorist indicative plural third-person)
xande zánand (aorist indicative plural third-person)
خنده میزنم (first-person indicative present singular)
xande mí-zanam (first-person indicative present singular)
خنده میزنی (indicative present second-person singular)
xande mí-zani (indicative present second-person singular)
خنده میزند (indicative present singular third-person)
xande mí-zanad (indicative present singular third-person)
خنده میزنیم (first-person indicative plural present)
xande mí-zanim (first-person indicative plural present)
خنده میزنید (indicative plural present second-person)
xande mí-zanid (indicative plural present second-person)
خنده میزنند (indicative plural present third-person)
xande mí-zanand (indicative plural present third-person)
دارم خنده میزنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram xande mí-zanam (first-person indicative present progressive singular)
داری خنده میزنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri xande mí-zani (indicative present progressive second-person singular)
دارد خنده میزند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad xande mí-zanad (indicative present progressive singular third-person)
داریم خنده میزنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim xande mí-zanim (first-person indicative plural present progressive)
دارید خنده میزنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid xande mí-zanid (indicative plural present progressive second-person)
دارند خنده میزنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand xande mí-zanand (indicative plural present progressive third-person)
خنده زدهام (first-person indicative perfect present singular)
xande zadé-am (first-person indicative perfect present singular)
خنده زدهای (indicative perfect present second-person singular)
xande zadé-i (indicative perfect present second-person singular)
خنده زده است (indicative perfect present singular third-person)
xande zadé ast (indicative perfect present singular third-person)
خنده زدهایم (first-person indicative perfect plural present)
xande zadé-im (first-person indicative perfect plural present)
خنده زدهاید (indicative perfect plural present second-person)
xande zadé-id (indicative perfect plural present second-person)
خنده زدهاند (indicative perfect plural present third-person)
xande zadé-and (indicative perfect plural present third-person)
خنده زدم (first-person indicative past singular)
xande zádam (first-person indicative past singular)
خنده زدی (indicative past second-person singular)
xande zádi (indicative past second-person singular)
خنده زد (indicative past singular third-person)
xande zad (indicative past singular third-person)
خنده زدیم (first-person indicative past plural)
xande zádim (first-person indicative past plural)
خنده زدید (indicative past plural second-person)
xande zádid (indicative past plural second-person)
خنده زدند (indicative past plural third-person)
xande zádand (indicative past plural third-person)
خنده میزدم (first-person indicative past singular)
xande mí-zadam (first-person indicative past singular)
خنده میزدی (indicative past second-person singular)
xande mí-zadi (indicative past second-person singular)
خنده میزد (indicative past singular third-person)
xande mí-zad (indicative past singular third-person)
خنده میزدیم (first-person indicative past plural)
xande mí-zadim (first-person indicative past plural)
خنده میزدید (indicative past plural second-person)
xande mí-zadid (indicative past plural second-person)
خنده میزدند (indicative past plural third-person)
xande mí-zadand (indicative past plural third-person)
داشتم خنده میزدم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam xande mí-zadam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خنده میزدی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti xande mí-zadi (indicative past progressive second-person singular)
داشت خنده میزد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt xande mí-zad (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خنده میزدیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim xande mí-zadim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید خنده میزدید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid xande mí-zadid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند خنده میزدند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand xande mí-zadand (indicative past plural progressive third-person)
خنده زده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
xande zadé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
خنده زده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
xande zadé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
خنده زده بود (indicative pluperfect singular third-person)
xande zadé bud (indicative pluperfect singular third-person)
خنده زده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
xande zadé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
خنده زده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
xande zadé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
خنده زده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
xande zadé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
خنده خواهم زد (first-person future indicative singular)
xande xâhám zad (first-person future indicative singular)
خنده خواهی زد (future indicative second-person singular)
xande xâhí zad (future indicative second-person singular)
خنده خواهد زد (future indicative singular third-person)
xande xâhád zad (future indicative singular third-person)
خنده خواهیم زد (first-person future indicative plural)
xande xâhím zad (first-person future indicative plural)
خنده خواهید زد (future indicative plural second-person)
xande xâhíd zad (future indicative plural second-person)
خنده خواهند زد (future indicative plural third-person)
xande xâhánd zad (future indicative plural third-person)
خنده بزنم (first-person present singular subjunctive)
xande bézanam (first-person present singular subjunctive)
خنده بزنی (present second-person singular subjunctive)
xande bézani (present second-person singular subjunctive)
خنده بزند (present singular subjunctive third-person)
xande bézanad (present singular subjunctive third-person)
خنده بزنیم (first-person plural present subjunctive)
xande bézanim (first-person plural present subjunctive)
خنده بزنید (plural present second-person subjunctive)
xande bézanid (plural present second-person subjunctive)
خنده بزنند (plural present subjunctive third-person)
xande bézanand (plural present subjunctive third-person)
خنده زده باشم (first-person past singular subjunctive)
xande zadé bấšam (first-person past singular subjunctive)
خنده زده باشی (past second-person singular subjunctive)
xande zadé bấši (past second-person singular subjunctive)
خنده زده باشد (past singular subjunctive third-person)
xande zadé bấšad (past singular subjunctive third-person)
خنده زده باشیم (first-person past plural subjunctive)
xande zadé bấšim (first-person past plural subjunctive)
خنده زده باشید (past plural second-person subjunctive)
xande zadé bấšid (past plural second-person subjunctive)
خنده زده باشند (past plural subjunctive third-person)
xande zadé bấšand (past plural subjunctive third-person)
خنده بزن (imperative second-person singular)
xande bézan (imperative second-person singular)
خنده بزنید (imperative plural second-person)
xande bézanid (imperative plural second-person)
خنده زدن (infinitive)
xande zadán (infinitive)
خنده زن (present stem)
xande zan (present stem)
خنده زد (past stem)
xande zad (past stem)
خنده زننده (participle present)
xande zanandé (participle present)
خنده زده (participle past)
xande zadé (participle past)
خنده زنم (aorist first-person indicative singular)
xande zánam (aorist first-person indicative singular)
خنده زنی (aorist indicative second-person singular)
xande záni (aorist indicative second-person singular)
خنده زنه (aorist indicative singular third-person)
xande záne (aorist indicative singular third-person)
خنده زنیم (aorist first-person indicative plural)
xande zánim (aorist first-person indicative plural)
خنده زنین (aorist indicative plural second-person)
xande zánin (aorist indicative plural second-person)
خنده زنن (aorist indicative plural third-person)
xande zánan (aorist indicative plural third-person)
خنده میزنم (first-person indicative present singular)
xande mí-zanam (first-person indicative present singular)
خنده میزنی (indicative present second-person singular)
xande mí-zani (indicative present second-person singular)
خنده میزنه (indicative present singular third-person)
xande mí-zane (indicative present singular third-person)
خنده میزنیم (first-person indicative plural present)
xande mí-zanim (first-person indicative plural present)
خنده میزنین (indicative plural present second-person)
xande mí-zanin (indicative plural present second-person)
خنده میزنن (indicative plural present third-person)
xande mí-zanan (indicative plural present third-person)
دارم خنده میزنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram xande mí-zanam (first-person indicative present progressive singular)
داری خنده میزنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri xande mí-zani (indicative present progressive second-person singular)
داره خنده میزنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre xande mí-zane (indicative present progressive singular third-person)
داریم خنده میزنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim xande mí-zanim (first-person indicative plural present progressive)
دارین خنده میزنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin xande mí-zanin (indicative plural present progressive second-person)
دارن خنده میزنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran xande mí-zanan (indicative plural present progressive third-person)
خنده زدهام (first-person indicative perfect present singular)
xande zadám (first-person indicative perfect present singular)
خنده زدهای (indicative perfect present second-person singular)
xande zadí (indicative perfect present second-person singular)
خنده زده (indicative perfect present singular third-person)
xande zadé (indicative perfect present singular third-person)
خنده زدهایم (first-person indicative perfect plural present)
xande zadím (first-person indicative perfect plural present)
خنده زدهاین (indicative perfect plural present second-person)
xande zadín (indicative perfect plural present second-person)
خنده زدهان (indicative perfect plural present third-person)
xande zadán (indicative perfect plural present third-person)
خنده زدم (first-person indicative past singular)
xande zádam (first-person indicative past singular)
خنده زدی (indicative past second-person singular)
xande zádi (indicative past second-person singular)
خنده زد (indicative past singular third-person)
xande zád (indicative past singular third-person)
خنده زدیم (first-person indicative past plural)
xande zádim (first-person indicative past plural)
خنده زدین (indicative past plural second-person)
xande zádin (indicative past plural second-person)
خنده زدن (indicative past plural third-person)
xande zádan (indicative past plural third-person)
خنده میزدم (first-person indicative past singular)
xande mí-zadam (first-person indicative past singular)
خنده میزدی (indicative past second-person singular)
xande mí-zadi (indicative past second-person singular)
خنده میزد (indicative past singular third-person)
xande mí-zad (indicative past singular third-person)
خنده میزدیم (first-person indicative past plural)
xande mí-zadim (first-person indicative past plural)
خنده میزدین (indicative past plural second-person)
xande mí-zadin (indicative past plural second-person)
خنده میزدن (indicative past plural third-person)
xande mí-zadan (indicative past plural third-person)
داشتم خنده میزدم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam xande mí-zadam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خنده میزدی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti xande mí-zadi (indicative past progressive second-person singular)
داشت خنده میزد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt xande mí-zad (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خنده میزدیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim xande mí-zadim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین خنده میزدین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin xande mí-zadin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن خنده میزدن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan xande mí-zadan (indicative past plural progressive third-person)
خنده زده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
xande zadé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
خنده زده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
xande zadé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
خنده زده بود (indicative pluperfect singular third-person)
xande zadé bud (indicative pluperfect singular third-person)
خنده زده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
xande zadé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
خنده زده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
xande zadé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
خنده زده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
xande zadé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
خنده بزنم (first-person present singular subjunctive)
xande bézanam (first-person present singular subjunctive)
خنده بزنی (present second-person singular subjunctive)
xande bézani (present second-person singular subjunctive)
خنده بزنه (present singular subjunctive third-person)
xande bézane (present singular subjunctive third-person)
خنده بزنیم (first-person plural present subjunctive)
xande bézanim (first-person plural present subjunctive)
خنده بزنین (plural present second-person subjunctive)
xande bézanin (plural present second-person subjunctive)
خنده بزنن (plural present subjunctive third-person)
xande bézanan (plural present subjunctive third-person)
خنده زده باشم (first-person past singular subjunctive)
xande zadé bấšam (first-person past singular subjunctive)
خنده زده باشی (past second-person singular subjunctive)
xande zadé bấši (past second-person singular subjunctive)
خنده زده باشه (past singular subjunctive third-person)
xande zadé bấše (past singular subjunctive third-person)
خنده زده باشیم (first-person past plural subjunctive)
xande zadé bấšim (first-person past plural subjunctive)
خنده زده باشین (past plural second-person subjunctive)
xande zadé bấšin (past plural second-person subjunctive)
خنده زده باشن (past plural subjunctive third-person)
xande zadé bấšan (past plural subjunctive third-person)
خنده بزن (imperative second-person singular)
xande bézan (imperative second-person singular)
خنده بزنین (imperative plural second-person)
xande bézanin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خنده زدن</i> (xande zadán) (literary Iranian Persian)

داشتیم خنده میزدیم

داشتم خنده میزدم

داشتید خنده میزدید

داشتی خنده میزدی

داشتند خنده میزدند

داشت خنده میزد

داریم خنده میزنیم

دارم خنده میزنم

دارید خنده میزنید

داری خنده میزنی

دارند خنده میزنند

دارد خنده میزند

خنده زده است

خنده زده بودیم

خنده زده بودم

خنده زده بودید

خنده زده بودی

خنده زده بودند

خنده زده بود

خنده خواهیم زد

خنده خواهم زد

خنده خواهید زد

خنده خواهی زد

خنده خواهند زد

خنده خواهد زد

خنده زده باشیم

خنده زده باشم

خنده زده باشید

خنده زده باشی

خنده زده باشند

خنده زده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خنده زدن</i> (xande zadán) (colloquial Tehrani)

داشتیم خنده میزدیم

داشتم خنده میزدم

داشتین خنده میزدین

داشتی خنده میزدی

داشتن خنده میزدن

داشت خنده میزد

داریم خنده میزنیم

دارم خنده میزنم

دارین خنده میزنین

داری خنده میزنی

دارن خنده میزنن

داره خنده میزنه

خنده زده بودیم

خنده زده بودم

خنده زده بودین

خنده زده بودی

خنده زده بودن

خنده زده بود

خنده زده باشیم

خنده زده باشم

خنده زده باشین

خنده زده باشی

خنده زده باشن

خنده زده باشه

او کند ناله و گل با دگران خنده زنان
باز دل بر دل مرغ چمنم میسوزد

c. 1520, Selim I of the Ottoman Empire, edited by Benedek Péri, The Persian Dīvān of Yavuz Sulṭān Selīm, Budapest, Hungary: Research Centre for the Humanities, Eötvös Loránd Research Network, →ISBN, page 149:

He cries out, and the rose is smiling at the others;
My heart burns for the heart of the meadow's nightingale.

ō kunad nāla u gul bā digarān xanda zanān
bāz dil bar dil-i murğ-i čamanam mē-sōzad

خندیدن خندیدن#Persian


مرکبات

Borrowed from Arabic مُرَكَّبَات (murakkabāt), Arabic plural of مُرَكَّب (murakkab, “compound, composite”). In modern Persian, مرکب (morakkab) most often means "black ink" and the two terms have diverged semantically.

bor+

خونه مرتبه با یه باغچه پر از درختهای مرکبات.

It's a tidy house with a garden full of citrus trees.

xune-ye morattab-e bâ ye bâğče por az deraxt-hâ-ye morakabbât.


اکران

head

اکران • (ekrân)

fa-noun

اکران • (ekrân)

[ʔekʲ.ɹɒ́ːn]


فردم

Inherited from Middle Persian pltwm (/fradom/, “first”).


خویشاوند

head

خویشاوند • (xišâvand) (plural خویشاوندان (xišâvandân))

xišâvand (romanization)
خویشاوندان (plural)


فیزیولوژی

فیزیولوژی • (fiziyoloži)

fa-noun

فیزیولوژی • (fiziyoloži)


پاندا

head

پاندا • (pândâ)

fa-noun

پاندا • (pândâ)

[pʰɑːn̪.d̪ɑ́ː]

[pʰɒːn̪.d̪ɒ́ː]


شمولی

fa-adj

شمولی • (šomuli)

Borrowed from Arabic شُمُولِيّ (šumūliyy). By surface analysis, شمول (šomul) + ـی (-i).


متمایز

Borrowed from Arabic مُتَمَايِز (mutamāyiz).


مغذی

Borrowed from Arabic مُغَذٍّ (muḡaḏḏin).

مواد مغذی


خنده کردن

xande kardan (romanization)
خنده کردن (infinitive)
xande kardán (infinitive)
خنده کن (present stem)
xande kon (present stem)
خنده کرد (past stem)
xande kard (past stem)
خنده کننده (participle present)
xande konandé (participle present)
خنده کرده (participle past)
xande kardé (participle past)
خنده کنم (aorist first-person indicative singular)
xande kónam (aorist first-person indicative singular)
خنده کنی (aorist indicative second-person singular)
xande kóni (aorist indicative second-person singular)
خنده کند (aorist indicative singular third-person)
xande kónad (aorist indicative singular third-person)
خنده کنیم (aorist first-person indicative plural)
xande kónim (aorist first-person indicative plural)
خنده کنید (aorist indicative plural second-person)
xande kónid (aorist indicative plural second-person)
خنده کنند (aorist indicative plural third-person)
xande kónand (aorist indicative plural third-person)
خنده میکنم (first-person indicative present singular)
xande mí-konam (first-person indicative present singular)
خنده میکنی (indicative present second-person singular)
xande mí-koni (indicative present second-person singular)
خنده میکند (indicative present singular third-person)
xande mí-konad (indicative present singular third-person)
خنده میکنیم (first-person indicative plural present)
xande mí-konim (first-person indicative plural present)
خنده میکنید (indicative plural present second-person)
xande mí-konid (indicative plural present second-person)
خنده میکنند (indicative plural present third-person)
xande mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم خنده میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram xande mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری خنده میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri xande mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد خنده میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad xande mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم خنده میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim xande mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید خنده میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid xande mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند خنده میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand xande mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
خنده کردهام (first-person indicative perfect present singular)
xande kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
خنده کردهای (indicative perfect present second-person singular)
xande kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
خنده کرده است (indicative perfect present singular third-person)
xande kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
خنده کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
xande kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
خنده کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
xande kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
خنده کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
xande kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
خنده کردم (first-person indicative past singular)
xande kárdam (first-person indicative past singular)
خنده کردی (indicative past second-person singular)
xande kárdi (indicative past second-person singular)
خنده کرد (indicative past singular third-person)
xande kard (indicative past singular third-person)
خنده کردیم (first-person indicative past plural)
xande kárdim (first-person indicative past plural)
خنده کردید (indicative past plural second-person)
xande kárdid (indicative past plural second-person)
خنده کردند (indicative past plural third-person)
xande kárdand (indicative past plural third-person)
خنده میکردم (first-person indicative past singular)
xande mí-kardam (first-person indicative past singular)
خنده میکردی (indicative past second-person singular)
xande mí-kardi (indicative past second-person singular)
خنده میکرد (indicative past singular third-person)
xande mí-kard (indicative past singular third-person)
خنده میکردیم (first-person indicative past plural)
xande mí-kardim (first-person indicative past plural)
خنده میکردید (indicative past plural second-person)
xande mí-kardid (indicative past plural second-person)
خنده میکردند (indicative past plural third-person)
xande mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم خنده میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam xande mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خنده میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti xande mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت خنده میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt xande mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خنده میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim xande mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید خنده میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid xande mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند خنده میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand xande mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
خنده کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
xande kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
خنده کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
xande kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
خنده کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
xande kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
خنده کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
xande kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
خنده کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
xande kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
خنده کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
xande kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
خنده خواهم کرد (first-person future indicative singular)
xande xâhám kard (first-person future indicative singular)
خنده خواهی کرد (future indicative second-person singular)
xande xâhí kard (future indicative second-person singular)
خنده خواهد کرد (future indicative singular third-person)
xande xâhád kard (future indicative singular third-person)
خنده خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
xande xâhím kard (first-person future indicative plural)
خنده خواهید کرد (future indicative plural second-person)
xande xâhíd kard (future indicative plural second-person)
خنده خواهند کرد (future indicative plural third-person)
xande xâhánd kard (future indicative plural third-person)
خنده کنم (first-person present singular subjunctive)
xande konam (first-person present singular subjunctive)
خنده کنی (present second-person singular subjunctive)
xande koni (present second-person singular subjunctive)
خنده کند (present singular subjunctive third-person)
xande konad (present singular subjunctive third-person)
خنده کنیم (first-person plural present subjunctive)
xande konim (first-person plural present subjunctive)
خنده کنید (plural present second-person subjunctive)
xande konid (plural present second-person subjunctive)
خنده کنند (plural present subjunctive third-person)
xande konand (plural present subjunctive third-person)
خنده کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
xande kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
خنده کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
xande kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
خنده کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
xande kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
خنده کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
xande kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
خنده کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
xande kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
خنده کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
xande kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
خنده کن (imperative second-person singular)
xande kon (imperative second-person singular)
خنده کنید (imperative plural second-person)
xande konid (imperative plural second-person)
خنده کردن (infinitive)
xande kardán (infinitive)
خنده کن (present stem)
xande kon (present stem)
خنده کرد (past stem)
xande kard (past stem)
خنده کننده (participle present)
xande konandé (participle present)
خنده کرده (participle past)
xande kardé (participle past)
خنده کنم (aorist first-person indicative singular)
xande kónam (aorist first-person indicative singular)
خنده کنی (aorist indicative second-person singular)
xande kóni (aorist indicative second-person singular)
خنده کنه (aorist indicative singular third-person)
xande kóne (aorist indicative singular third-person)
خنده کنیم (aorist first-person indicative plural)
xande kónim (aorist first-person indicative plural)
خنده کنین (aorist indicative plural second-person)
xande kónin (aorist indicative plural second-person)
خنده کنن (aorist indicative plural third-person)
xande kónan (aorist indicative plural third-person)
خنده میکنم (first-person indicative present singular)
xande mí-konam (first-person indicative present singular)
خنده میکنی (indicative present second-person singular)
xande mí-koni (indicative present second-person singular)
خنده میکنه (indicative present singular third-person)
xande mí-kone (indicative present singular third-person)
خنده میکنیم (first-person indicative plural present)
xande mí-konim (first-person indicative plural present)
خنده میکنین (indicative plural present second-person)
xande mí-konin (indicative plural present second-person)
خنده میکنن (indicative plural present third-person)
xande mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم خنده میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram xande mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری خنده میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri xande mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره خنده میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre xande mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم خنده میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim xande mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین خنده میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin xande mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن خنده میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran xande mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
خنده کردهام (first-person indicative perfect present singular)
xande kardám (first-person indicative perfect present singular)
خنده کردهای (indicative perfect present second-person singular)
xande kardí (indicative perfect present second-person singular)
خنده کرده (indicative perfect present singular third-person)
xande kardé (indicative perfect present singular third-person)
خنده کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
xande kardím (first-person indicative perfect plural present)
خنده کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
xande kardín (indicative perfect plural present second-person)
خنده کردهان (indicative perfect plural present third-person)
xande kardán (indicative perfect plural present third-person)
خنده کردم (first-person indicative past singular)
xande kárdam (first-person indicative past singular)
خنده کردی (indicative past second-person singular)
xande kárdi (indicative past second-person singular)
خنده کرد (indicative past singular third-person)
xande kárd (indicative past singular third-person)
خنده کردیم (first-person indicative past plural)
xande kárdim (first-person indicative past plural)
خنده کردین (indicative past plural second-person)
xande kárdin (indicative past plural second-person)
خنده کردن (indicative past plural third-person)
xande kárdan (indicative past plural third-person)
خنده میکردم (first-person indicative past singular)
xande mí-kardam (first-person indicative past singular)
خنده میکردی (indicative past second-person singular)
xande mí-kardi (indicative past second-person singular)
خنده میکرد (indicative past singular third-person)
xande mí-kard (indicative past singular third-person)
خنده میکردیم (first-person indicative past plural)
xande mí-kardim (first-person indicative past plural)
خنده میکردین (indicative past plural second-person)
xande mí-kardin (indicative past plural second-person)
خنده میکردن (indicative past plural third-person)
xande mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم خنده میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam xande mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی خنده میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti xande mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت خنده میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt xande mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم خنده میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim xande mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین خنده میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin xande mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن خنده میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan xande mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
خنده کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
xande kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
خنده کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
xande kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
خنده کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
xande kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
خنده کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
xande kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
خنده کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
xande kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
خنده کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
xande kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
خنده کنم (first-person present singular subjunctive)
xande konam (first-person present singular subjunctive)
خنده کنی (present second-person singular subjunctive)
xande koni (present second-person singular subjunctive)
خنده کنه (present singular subjunctive third-person)
xande kone (present singular subjunctive third-person)
خنده کنیم (first-person plural present subjunctive)
xande konim (first-person plural present subjunctive)
خنده کنین (plural present second-person subjunctive)
xande konin (plural present second-person subjunctive)
خنده کنن (plural present subjunctive third-person)
xande konan (plural present subjunctive third-person)
خنده کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
xande kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
خنده کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
xande kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
خنده کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
xande kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
خنده کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
xande kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
خنده کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
xande kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
خنده کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
xande kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
خنده کن (imperative second-person singular)
xande kon (imperative second-person singular)
خنده کنین (imperative plural second-person)
xande konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خنده کردن</i> (xande kardán) (literary Iranian Persian)

خنده میکردیم

خنده میکردید

خنده میکردند

داشتیم خنده میکردیم

داشتم خنده میکردم

داشتید خنده میکردید

داشتی خنده میکردی

داشتند خنده میکردند

داشت خنده میکرد

داریم خنده میکنیم

دارم خنده میکنم

دارید خنده میکنید

داری خنده میکنی

دارند خنده میکنند

دارد خنده میکند

خنده کردهایم

خنده کردهاید

خنده کردهاند

خنده کرده است

خنده کرده بودیم

خنده کرده بودم

خنده کرده بودید

خنده کرده بودی

خنده کرده بودند

خنده کرده بود

خنده خواهیم کرد

خنده خواهم کرد

خنده خواهید کرد

خنده خواهی کرد

خنده خواهند کرد

خنده خواهد کرد

خنده کرده باشیم

خنده کرده باشم

خنده کرده باشید

خنده کرده باشی

خنده کرده باشند

خنده کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">خنده کردن</i> (xande kardán) (colloquial Tehrani)

خنده میکردیم

خنده میکردین

داشتیم خنده میکردیم

داشتم خنده میکردم

داشتین خنده میکردین

داشتی خنده میکردی

داشتن خنده میکردن

داشت خنده میکرد

داریم خنده میکنیم

دارم خنده میکنم

دارین خنده میکنین

داری خنده میکنی

دارن خنده میکنن

داره خنده میکنه

خنده کردهایم

خنده کردهاین

خنده کرده بودیم

خنده کرده بودم

خنده کرده بودین

خنده کرده بودی

خنده کرده بودن

خنده کرده بود

خنده کرده باشیم

خنده کرده باشم

خنده کرده باشین

خنده کرده باشی

خنده کرده باشن

خنده کرده باشه

[xæn̪.d̪é kʰʲæɹ.d̪æn]

[χän̪.d̪ǽ kʰäɾ.d̪än]

خندیدن خندیدن#Persian


گلکنده

desctree

→ Ottoman Turkish: كلكنده (Gülkünde)
Turkish: Gülkünde

Borrowed from Urdu گولْکُنْڈَہ (golkunḍa).


لقا

head

لقا • (leqâ)

fa-noun

لقا • (leqâ)


احداث کردن

ehdâs kardan (romanization)
احداث کردن (infinitive)
ehdâs kardán (infinitive)
احداث کن (present stem)
ehdâs kon (present stem)
احداث کرد (past stem)
ehdâs kard (past stem)
احداث کننده (participle present)
ehdâs konandé (participle present)
احداث کرده (participle past)
ehdâs kardé (participle past)
احداث کنم (aorist first-person indicative singular)
ehdâs kónam (aorist first-person indicative singular)
احداث کنی (aorist indicative second-person singular)
ehdâs kóni (aorist indicative second-person singular)
احداث کند (aorist indicative singular third-person)
ehdâs kónad (aorist indicative singular third-person)
احداث کنیم (aorist first-person indicative plural)
ehdâs kónim (aorist first-person indicative plural)
احداث کنید (aorist indicative plural second-person)
ehdâs kónid (aorist indicative plural second-person)
احداث کنند (aorist indicative plural third-person)
ehdâs kónand (aorist indicative plural third-person)
احداث میکنم (first-person indicative present singular)
ehdâs mí-konam (first-person indicative present singular)
احداث میکنی (indicative present second-person singular)
ehdâs mí-koni (indicative present second-person singular)
احداث میکند (indicative present singular third-person)
ehdâs mí-konad (indicative present singular third-person)
احداث میکنیم (first-person indicative plural present)
ehdâs mí-konim (first-person indicative plural present)
احداث میکنید (indicative plural present second-person)
ehdâs mí-konid (indicative plural present second-person)
احداث میکنند (indicative plural present third-person)
ehdâs mí-konand (indicative plural present third-person)
دارم احداث میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram ehdâs mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری احداث میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri ehdâs mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
دارد احداث میکند (indicative present progressive singular third-person)
dấrad ehdâs mí-konad (indicative present progressive singular third-person)
داریم احداث میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim ehdâs mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارید احداث میکنید (indicative plural present progressive second-person)
dấrid ehdâs mí-konid (indicative plural present progressive second-person)
دارند احداث میکنند (indicative plural present progressive third-person)
dấrand ehdâs mí-konand (indicative plural present progressive third-person)
احداث کردهام (first-person indicative perfect present singular)
ehdâs kardé-am (first-person indicative perfect present singular)
احداث کردهای (indicative perfect present second-person singular)
ehdâs kardé-i (indicative perfect present second-person singular)
احداث کرده است (indicative perfect present singular third-person)
ehdâs kardé ast (indicative perfect present singular third-person)
احداث کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
ehdâs kardé-im (first-person indicative perfect plural present)
احداث کردهاید (indicative perfect plural present second-person)
ehdâs kardé-id (indicative perfect plural present second-person)
احداث کردهاند (indicative perfect plural present third-person)
ehdâs kardé-and (indicative perfect plural present third-person)
احداث کردم (first-person indicative past singular)
ehdâs kárdam (first-person indicative past singular)
احداث کردی (indicative past second-person singular)
ehdâs kárdi (indicative past second-person singular)
احداث کرد (indicative past singular third-person)
ehdâs kard (indicative past singular third-person)
احداث کردیم (first-person indicative past plural)
ehdâs kárdim (first-person indicative past plural)
احداث کردید (indicative past plural second-person)
ehdâs kárdid (indicative past plural second-person)
احداث کردند (indicative past plural third-person)
ehdâs kárdand (indicative past plural third-person)
احداث میکردم (first-person indicative past singular)
ehdâs mí-kardam (first-person indicative past singular)
احداث میکردی (indicative past second-person singular)
ehdâs mí-kardi (indicative past second-person singular)
احداث میکرد (indicative past singular third-person)
ehdâs mí-kard (indicative past singular third-person)
احداث میکردیم (first-person indicative past plural)
ehdâs mí-kardim (first-person indicative past plural)
احداث میکردید (indicative past plural second-person)
ehdâs mí-kardid (indicative past plural second-person)
احداث میکردند (indicative past plural third-person)
ehdâs mí-kardand (indicative past plural third-person)
داشتم احداث میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam ehdâs mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی احداث میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti ehdâs mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت احداث میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dâšt ehdâs mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم احداث میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim ehdâs mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتید احداث میکردید (indicative past plural progressive second-person)
dấštid ehdâs mí-kardid (indicative past plural progressive second-person)
داشتند احداث میکردند (indicative past plural progressive third-person)
dấštand ehdâs mí-kardand (indicative past plural progressive third-person)
احداث کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
ehdâs kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
احداث کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
ehdâs kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
احداث کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
ehdâs kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
احداث کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
ehdâs kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
احداث کرده بودید (indicative pluperfect plural second-person)
ehdâs kardé búdid (indicative pluperfect plural second-person)
احداث کرده بودند (indicative pluperfect plural third-person)
ehdâs kardé búdand (indicative pluperfect plural third-person)
احداث خواهم کرد (first-person future indicative singular)
ehdâs xâhám kard (first-person future indicative singular)
احداث خواهی کرد (future indicative second-person singular)
ehdâs xâhí kard (future indicative second-person singular)
احداث خواهد کرد (future indicative singular third-person)
ehdâs xâhád kard (future indicative singular third-person)
احداث خواهیم کرد (first-person future indicative plural)
ehdâs xâhím kard (first-person future indicative plural)
احداث خواهید کرد (future indicative plural second-person)
ehdâs xâhíd kard (future indicative plural second-person)
احداث خواهند کرد (future indicative plural third-person)
ehdâs xâhánd kard (future indicative plural third-person)
احداث کنم (first-person present singular subjunctive)
ehdâs konam (first-person present singular subjunctive)
احداث کنی (present second-person singular subjunctive)
ehdâs koni (present second-person singular subjunctive)
احداث کند (present singular subjunctive third-person)
ehdâs konad (present singular subjunctive third-person)
احداث کنیم (first-person plural present subjunctive)
ehdâs konim (first-person plural present subjunctive)
احداث کنید (plural present second-person subjunctive)
ehdâs konid (plural present second-person subjunctive)
احداث کنند (plural present subjunctive third-person)
ehdâs konand (plural present subjunctive third-person)
احداث کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
ehdâs kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
احداث کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
ehdâs kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
احداث کرده باشد (past singular subjunctive third-person)
ehdâs kardé bấšad (past singular subjunctive third-person)
احداث کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
ehdâs kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
احداث کرده باشید (past plural second-person subjunctive)
ehdâs kardé bấšid (past plural second-person subjunctive)
احداث کرده باشند (past plural subjunctive third-person)
ehdâs kardé bấšand (past plural subjunctive third-person)
احداث کن (imperative second-person singular)
ehdâs kon (imperative second-person singular)
احداث کنید (imperative plural second-person)
ehdâs konid (imperative plural second-person)
احداث کردن (infinitive)
ehdâs kardán (infinitive)
احداث کن (present stem)
ehdâs kon (present stem)
احداث کرد (past stem)
ehdâs kard (past stem)
احداث کننده (participle present)
ehdâs konandé (participle present)
احداث کرده (participle past)
ehdâs kardé (participle past)
احداث کنم (aorist first-person indicative singular)
ehdâs kónam (aorist first-person indicative singular)
احداث کنی (aorist indicative second-person singular)
ehdâs kóni (aorist indicative second-person singular)
احداث کنه (aorist indicative singular third-person)
ehdâs kóne (aorist indicative singular third-person)
احداث کنیم (aorist first-person indicative plural)
ehdâs kónim (aorist first-person indicative plural)
احداث کنین (aorist indicative plural second-person)
ehdâs kónin (aorist indicative plural second-person)
احداث کنن (aorist indicative plural third-person)
ehdâs kónan (aorist indicative plural third-person)
احداث میکنم (first-person indicative present singular)
ehdâs mí-konam (first-person indicative present singular)
احداث میکنی (indicative present second-person singular)
ehdâs mí-koni (indicative present second-person singular)
احداث میکنه (indicative present singular third-person)
ehdâs mí-kone (indicative present singular third-person)
احداث میکنیم (first-person indicative plural present)
ehdâs mí-konim (first-person indicative plural present)
احداث میکنین (indicative plural present second-person)
ehdâs mí-konin (indicative plural present second-person)
احداث میکنن (indicative plural present third-person)
ehdâs mí-konan (indicative plural present third-person)
دارم احداث میکنم (first-person indicative present progressive singular)
dấram ehdâs mí-konam (first-person indicative present progressive singular)
داری احداث میکنی (indicative present progressive second-person singular)
dấri ehdâs mí-koni (indicative present progressive second-person singular)
داره احداث میکنه (indicative present progressive singular third-person)
dấre ehdâs mí-kone (indicative present progressive singular third-person)
داریم احداث میکنیم (first-person indicative plural present progressive)
dấrim ehdâs mí-konim (first-person indicative plural present progressive)
دارین احداث میکنین (indicative plural present progressive second-person)
dấrin ehdâs mí-konin (indicative plural present progressive second-person)
دارن احداث میکنن (indicative plural present progressive third-person)
dấran ehdâs mí-konan (indicative plural present progressive third-person)
احداث کردهام (first-person indicative perfect present singular)
ehdâs kardám (first-person indicative perfect present singular)
احداث کردهای (indicative perfect present second-person singular)
ehdâs kardí (indicative perfect present second-person singular)
احداث کرده (indicative perfect present singular third-person)
ehdâs kardé (indicative perfect present singular third-person)
احداث کردهایم (first-person indicative perfect plural present)
ehdâs kardím (first-person indicative perfect plural present)
احداث کردهاین (indicative perfect plural present second-person)
ehdâs kardín (indicative perfect plural present second-person)
احداث کردهان (indicative perfect plural present third-person)
ehdâs kardán (indicative perfect plural present third-person)
احداث کردم (first-person indicative past singular)
ehdâs kárdam (first-person indicative past singular)
احداث کردی (indicative past second-person singular)
ehdâs kárdi (indicative past second-person singular)
احداث کرد (indicative past singular third-person)
ehdâs kárd (indicative past singular third-person)
احداث کردیم (first-person indicative past plural)
ehdâs kárdim (first-person indicative past plural)
احداث کردین (indicative past plural second-person)
ehdâs kárdin (indicative past plural second-person)
احداث کردن (indicative past plural third-person)
ehdâs kárdan (indicative past plural third-person)
احداث میکردم (first-person indicative past singular)
ehdâs mí-kardam (first-person indicative past singular)
احداث میکردی (indicative past second-person singular)
ehdâs mí-kardi (indicative past second-person singular)
احداث میکرد (indicative past singular third-person)
ehdâs mí-kard (indicative past singular third-person)
احداث میکردیم (first-person indicative past plural)
ehdâs mí-kardim (first-person indicative past plural)
احداث میکردین (indicative past plural second-person)
ehdâs mí-kardin (indicative past plural second-person)
احداث میکردن (indicative past plural third-person)
ehdâs mí-kardan (indicative past plural third-person)
داشتم احداث میکردم (first-person indicative past progressive singular)
dấštam ehdâs mí-kardam (first-person indicative past progressive singular)
داشتی احداث میکردی (indicative past progressive second-person singular)
dấšti ehdâs mí-kardi (indicative past progressive second-person singular)
داشت احداث میکرد (indicative past progressive singular third-person)
dấšt ehdâs mí-kard (indicative past progressive singular third-person)
داشتیم احداث میکردیم (first-person indicative past plural progressive)
dấštim ehdâs mí-kardim (first-person indicative past plural progressive)
داشتین احداث میکردین (indicative past plural progressive second-person)
dấštin ehdâs mí-kardin (indicative past plural progressive second-person)
داشتن احداث میکردن (indicative past plural progressive third-person)
dấštan ehdâs mí-kardan (indicative past plural progressive third-person)
احداث کرده بودم (first-person indicative pluperfect singular)
ehdâs kardé búdam (first-person indicative pluperfect singular)
احداث کرده بودی (indicative pluperfect second-person singular)
ehdâs kardé búdi (indicative pluperfect second-person singular)
احداث کرده بود (indicative pluperfect singular third-person)
ehdâs kardé bud (indicative pluperfect singular third-person)
احداث کرده بودیم (first-person indicative pluperfect plural)
ehdâs kardé búdim (first-person indicative pluperfect plural)
احداث کرده بودین (indicative pluperfect plural second-person)
ehdâs kardé búdin (indicative pluperfect plural second-person)
احداث کرده بودن (indicative pluperfect plural third-person)
ehdâs kardé búdan (indicative pluperfect plural third-person)
احداث کنم (first-person present singular subjunctive)
ehdâs konam (first-person present singular subjunctive)
احداث کنی (present second-person singular subjunctive)
ehdâs koni (present second-person singular subjunctive)
احداث کنه (present singular subjunctive third-person)
ehdâs kone (present singular subjunctive third-person)
احداث کنیم (first-person plural present subjunctive)
ehdâs konim (first-person plural present subjunctive)
احداث کنین (plural present second-person subjunctive)
ehdâs konin (plural present second-person subjunctive)
احداث کنن (plural present subjunctive third-person)
ehdâs konan (plural present subjunctive third-person)
احداث کرده باشم (first-person past singular subjunctive)
ehdâs kardé bấšam (first-person past singular subjunctive)
احداث کرده باشی (past second-person singular subjunctive)
ehdâs kardé bấši (past second-person singular subjunctive)
احداث کرده باشه (past singular subjunctive third-person)
ehdâs kardé bấše (past singular subjunctive third-person)
احداث کرده باشیم (first-person past plural subjunctive)
ehdâs kardé bấšim (first-person past plural subjunctive)
احداث کرده باشین (past plural second-person subjunctive)
ehdâs kardé bấšin (past plural second-person subjunctive)
احداث کرده باشن (past plural subjunctive third-person)
ehdâs kardé bấšan (past plural subjunctive third-person)
احداث کن (imperative second-person singular)
ehdâs kon (imperative second-person singular)
احداث کنین (imperative plural second-person)
ehdâs konin (imperative plural second-person)

fa-conj-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">احداث کردن</i> (ehdâs kardán) (literary Iranian Persian)

احداث میکردیم

احداث میکردم

احداث میکردید

احداث میکردی

احداث میکردند

احداث میکنیم

احداث میکنید

احداث میکنند

داشتیم احداث میکردیم

داشتم احداث میکردم

داشتید احداث میکردید

داشتی احداث میکردی

داشتند احداث میکردند

داشت احداث میکرد

داریم احداث میکنیم

دارم احداث میکنم

دارید احداث میکنید

داری احداث میکنی

دارند احداث میکنند

دارد احداث میکند

احداث کردهایم

احداث کردهام

احداث کردهاید

احداث کردهای

احداث کردهاند

احداث کرده است

احداث کرده بودیم

احداث کرده بودم

احداث کرده بودید

احداث کرده بودی

احداث کرده بودند

احداث کرده بود

احداث خواهیم کرد

احداث خواهم کرد

احداث خواهید کرد

احداث خواهی کرد

احداث خواهند کرد

احداث خواهد کرد

احداث کرده باشیم

احداث کرده باشم

احداث کرده باشید

احداث کرده باشی

احداث کرده باشند

احداث کرده باشد

fa-conj-colloq-head

Conjugation of <i class="Arab fa-Arab mention" lang="fa">احداث کردن</i> (ehdâs kardán) (colloquial Tehrani)

احداث میکردیم

احداث میکردم

احداث میکردین

احداث میکردی

احداث میکردن

احداث میکنیم

احداث میکنین

داشتیم احداث میکردیم

داشتم احداث میکردم

داشتین احداث میکردین

داشتی احداث میکردی

داشتن احداث میکردن

داشت احداث میکرد

داریم احداث میکنیم

دارم احداث میکنم

دارین احداث میکنین

داری احداث میکنی

دارن احداث میکنن

داره احداث میکنه

احداث کردهایم

احداث کردهام

احداث کردهاین

احداث کردهای

احداث کردهان

احداث کرده بودیم

احداث کرده بودم

احداث کرده بودین

احداث کرده بودی

احداث کرده بودن

احداث کرده بود

احداث کرده باشیم

احداث کرده باشم

احداث کرده باشین

احداث کرده باشی

احداث کرده باشن

احداث کرده باشه

[ʔe̞ɦ.d̪ɑ́ːs kʰäɾ.d̪än]

[ʔe̞ɦ.d̪ɑ́ːs kʰäɾ.d̪än]

[ʔɪ.d̪ɑ́ːs kʰäɾ.d̪än]

[ʔi.d̪ɔ́ːs kʰäɾ.d̪än]

[ʔeɦ.d̪ɒ́ːs kʰʲæɹ.d̪æn]

[ʔeɦ.d̪ɔ́s kʰäɾ.d̪än]

احداث کردن ساختمان