-յ

From vowel + Proto-Indo-European *-ti, the third-person singular primary personal ending.

որսայ

գրէ

third-person singular present-tense ending of verbs


-յք

From Proto-Indo-European *-tes(-), the second-person plural primary personal ending.

որսայք

գրէք

second-person plural present-tense ending of verbs


-մք

From Proto-Indo-European *-mes(-), the first-person plural primary personal ending.

որսամք

գրեմք

հայիմք

արգելումք ― argelumkʻ ― we hinder

first-person plural present-tense ending of verbs


գրէ

third-person singular present active indicative of գրեմ (grem)


հայէր

head

հայէր • (hayēr)

third-person singular imperfect mediopassive indicative of հայիմ (hayim)


գրեի

first-person singular imperfect active indicative of գրեմ (grem)


գրեիր

second-person singular imperfect active indicative of գրեմ (grem)


արգելուի

արգելուի • (argelui)

first-person singular imperfect active indicative of արգելում (argelum)

first-person singular imperfect mediopassive indicative of արգելում (argelum)


որսայր

third-person singular imperfect active indicative of որսամ (orsam)

third-person singular imperfect mediopassive indicative of որսամ (orsam)


որսային

third-person plural imperfect active indicative of որսամ (orsam)

third-person plural imperfect mediopassive indicative of որսամ (orsam)


արգելուիր

արգելուիր • (argeluir)

second-person singular imperfect active indicative of արգելում (argelum)

second-person singular imperfect mediopassive indicative of արգելում (argelum)


արգելոյր

third-person singular imperfect active indicative of արգելում (argelum)

third-person singular imperfect mediopassive indicative of արգելում (argelum)


որսայի

first-person singular imperfect active indicative of որսամ (orsam)

first-person singular imperfect mediopassive indicative of որսամ (orsam)


-յր

From Proto-Indo-European *-tor, the primary third-person singular middle ending.

որսայր

գրէր

հայէր

արգելոյր

third-person singular imperfect ending of verbs


-ի-

Probably from Proto-Armenian *ēs-, from Proto-Indo-European *h₁é-h₁es-, the old imperfect (past indicative) stem of *h₁ésti (“to be”).

որսայ-ի

որսայ-ի-ն

գրե-ի

գրե-ի-ր

արգելու-ի

արգելու-ի-ր

a vowel characterizing most of the imperfect endings of verbs


գրէր

գրէր • (grēr)

third-person singular imperfect active indicative of գրեմ (grem)

third-person singular imperfect mediopassive indicative of գրեմ (grem)


-եմ

A "kind of a scrap-heap" of several Proto-Indo-European formations, including old thematic presents like բերեմ (berem, “I carry”) ← *bʰér-e-ti; ye-presents like ջնջեմ (ǰnǰem, “I wipe, destroy”) ← *gʷʰén-ye-ti (see *-yeti); causative-iteratives as գործեմ (gorcem, “I work”) ← *worǵ-éye-ti (see *-éyeti). By surface analysis, -ե- (-e-, stem vowel) + -մ (-m).

surf

գրեմ

բերեմ

ջնջեմ

first-person singular present active indicative ending of e-conjugation verbs


մուրհակ

head

մուրհակ • (murhak)

xcl-noun

մուրհակ • (murhak)

murhak (romanization)
մուրհակ (nominative singular)
մուրհակք (nominative plural)
մուրհակի (genitive singular)
մուրհակաց (genitive plural)
մուրհակի (dative singular)
մուրհակաց (dative plural)
մուրհակ (accusative singular)
մուրհակս (accusative plural)
մուրհակէ (ablative singular)
մուրհակաց (ablative plural)
մուրհակաւ (instrumental singular)
մուրհակի (locative singular)
մուրհակս (locative plural)

xcl-decl-noun

մուրհակաւք = մուրհակօք

→ Armenian: մուրհակ (murhak)

An Iranian borrowing equivalent to Middle Persian [Book Pahlavi needed] (mwhlk' /muhrag/) and Classical Persian مهره (muhra), a form suffixed from the word reflected as Middle Persian [Book Pahlavi needed] (mwhr /muhr/, “seal”), Classical Persian مهر (muhr, “seal”).


թանչք

head

թանչք • (tʻančʻkʻ)


Միհրան

Mihran (romanization)
Միհրան (nominative singular uncountable)
Միհրանայ (genitive singular uncountable)
Միհրանայ (dative singular uncountable)
Միհրան (accusative singular uncountable)
Միհրանայ (ablative singular uncountable)
Միհրանաւ (instrumental singular uncountable)
Միհրան (locative singular uncountable)

Armenian: Միհրան (Mihran)

Borrowed from Iranian. See Old Persian *Miθrānah and Persian مهران (mehrân) for more.
According to Ačaṙyan, the first Armenian bearing the name is a certain general of Tigranes the Great. Other old attestations recorded by Ačaṙyan are from 9th, 11th, 14th and 15th centuries.


թաթաւիմ

թաթաւիմ • (tʻatʻawim)


թաթաւել

թաթաւել • (tʻatʻawel)

tʻatʻawel (romanization)
թաթաւել (nominative singular uncountable)
թաթաւելոյ (genitive singular uncountable)
թաթաւելոյ (dative singular uncountable)
թաթաւել (accusative singular uncountable)
թաթաւելոյ (ablative singular uncountable)
թաթաւելով (instrumental singular uncountable)
թաթաւել (locative singular uncountable)


թաթաւեմ

թաթաւեմ • (tʻatʻawem)

xcl-verb

թաթաւեմ • (tʻatʻawem)

tʻatʻawem (romanization)
թաթաւել (infinitive)
թաթաւեցեալ (participle)
թաթաւեալ (participle)
թաթաւեցուցանեմ (causative)
թաթաւեց- (stem)
թաթաւեմ (first-person indicative present singular)
թաթաւես (indicative present second-person singular)
թաթաւէ (indicative present singular third-person)
թաթաւեմք (first-person indicative plural present)
թաթաւէք (indicative plural present second-person)
թաթաւեն (indicative plural present third-person)
թաթաւէի (first-person imperfect indicative singular)
թաթաւեի (tʻatʻawēi, tʻatʻawei*) (first-person imperfect indicative singular)
թաթաւէիր (imperfect indicative second-person singular)
թաթաւեիր (tʻatʻawēir, tʻatʻaweir*) (imperfect indicative second-person singular)
թաթաւէր (imperfect indicative singular third-person)
թաթաւէաք (first-person imperfect indicative plural)
թաթաւեաք (tʻatʻawēakʻ, tʻatʻaweakʻ*) (first-person imperfect indicative plural)
թաթաւէիք (imperfect indicative plural second-person)
թաթաւեիք (tʻatʻawēikʻ, tʻatʻaweikʻ*) (imperfect indicative plural second-person)
թաթաւէին (imperfect indicative plural third-person)
թաթաւեին (tʻatʻawēin, tʻatʻawein*) (imperfect indicative plural third-person)
թաթաւեցի (aorist first-person indicative singular)
թաթաւեցեր (aorist indicative second-person singular)
թաթաւեաց (aorist indicative singular third-person)
թաթաւեցաք (aorist first-person indicative plural)
թաթաւեցէք (aorist indicative plural second-person)
թաթաւեցիք (aorist indicative plural second-person)
թաթաւեցին (aorist indicative plural third-person)
թաթաւիցեմ (first-person present singular subjunctive)
թաթաւիցես (present second-person singular subjunctive)
թաթաւիցէ (present singular subjunctive third-person)
թաթաւիցեմք (first-person plural present subjunctive)
թաթաւիցէք (plural present second-person subjunctive)
թաթաւիցեն (plural present subjunctive third-person)
թաթաւեցից (aorist first-person singular subjunctive)
թաթաւեսցես (aorist second-person singular subjunctive)
թաթաւեսցէ (aorist singular subjunctive third-person)
թաթաւեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
թաթաւեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
թաթաւեսցեն (aorist plural subjunctive third-person)
թաթաւեա՛ (imperative rare singular)
թաթաւեցէ՛ք (imperative plural rare)
թաթաւեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
թաթաւեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ թաթաւեր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ թաթաւէք (imperative plural prohibitive rare)
թաթաւել (infinitive)
թաթաւիլ (tʻatʻawel, tʻatʻawil*) (infinitive)
թաթաւեցեալ (participle)
թաթաւեալ (participle)
թաթաւեցուցանեմ (causative)
թաթաւեց- (stem)
թաթաւիմ (first-person indicative present singular)
թաթաւիս (indicative present second-person singular)
թաթաւի (indicative present singular third-person)
թաթաւիմք (first-person indicative plural present)
թաթաւիք (indicative plural present second-person)
թաթաւին (indicative plural present third-person)
թաթաւէի (first-person imperfect indicative singular)
թաթաւէիր (imperfect indicative second-person singular)
թաթաւէր (imperfect indicative singular third-person)
թաթաւիւր (imperfect indicative singular third-person)
թաթաւէաք (first-person imperfect indicative plural)
թաթաւէիք (imperfect indicative plural second-person)
թաթաւէին (imperfect indicative plural third-person)
թաթաւեցայ (aorist first-person indicative singular)
թաթաւեցար (aorist indicative second-person singular)
թաթաւեցաւ (aorist indicative singular third-person)
թաթաւեցաք (aorist first-person indicative plural)
թաթաւեցայք (aorist indicative plural second-person)
թաթաւեցան (aorist indicative plural third-person)
թաթաւիցիմ (first-person present singular subjunctive)
թաթաւիցիս (present second-person singular subjunctive)
թաթաւիցի (present singular subjunctive third-person)
թաթաւիցիմք (first-person plural present subjunctive)
թաթաւիցիք (plural present second-person subjunctive)
թաթաւիցին (plural present subjunctive third-person)
թաթաւեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
թաթաւեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
թաթաւեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
թաթաւեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
թաթաւեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
թաթաւեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
թաթաւեա՛ց (imperative rare singular)
թաթաւեցարո՛ւք (imperative plural rare)
թաթաւեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
թաթաւեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ թաթաւիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ թաթաւիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

թաթաւեցեալ, թաթաւեալ

թաթաւեցուցանեմ

թաթաւէի, թաթաւեի*

թաթաւէիր, թաթաւեիր*

թաթաւէաք, թաթաւեաք*

թաթաւէիք, թաթաւեիք*

թաթաւէին, թաթաւեին*

թաթաւեցէք, թաթաւեցիք

mediopassive

թաթաւել, թաթաւիլ*

թաթաւեցեալ, թաթաւեալ

թաթաւեցուցանեմ

թաթաւէր, թաթաւիւր

թաթաւեցարո՛ւք

Armenian: թաթավել (tʻatʻavel)

Since Müller considered a reduplicated formation inherited from Proto-Indo-European *tap- (“to dip”), with Proto-Slavic *topìti (“to drown”) and Old Armenian թօն (tʻōn, “rain, shower”) as cognates. On the other hand, Petersson derives all of these from Proto-Indo-European *teh₂- (“to melt; to flow, stream”) extended with *-p-.

inh

(transitive) to plunge, immerse, soak, steep, drench, imbue

թաթաւիմ ի քիրտն, թաթաւիմ յաւիշ քրտան

tʻatʻawim i kʻirtn, tʻatʻawim yawiš kʻrtan

թաթաւիմ ընդ աղբեւս/յաղտեղութիւնս

to wallow in the mire, to grovel in filth, to drag in the mud

թաթաւիմ արեամբ/յարեան

to be imbrued or covered with blood, to wade, to welter

թաթաւիմ տղմով

թաթաւիմ մարմնոց զազրութեամբ որդանց

to be covered with filth, to be full of vermin

թաթաւիմ ի բանս մատենից

to apply oneself with the greatest attention, to study with diligence

(mediopassive, intransitive) to plunge, dive, bathe oneself, be imbued


նպատակ

npatak (romanization)
նպատակ (nominative singular)
նպատակք (nominative plural)
նպատակի (genitive singular)
նպատակաց (genitive plural)
նպատակի (dative singular)
նպատակաց (dative plural)
նպատակ (accusative singular)
նպատակս (accusative plural)
նպատակէ (ablative singular)
նպատակաց (ablative plural)
նպատակաւ (instrumental singular)
նպատակի (locative singular)
նպատակս (locative plural)

xcl-decl-noun

նպատակաւք = նպատակօք

→ Armenian: նպատակ (npatak)

Borrowed from an Iranian word of the form *nipātaka-. Compare Sanskrit निपात (nipāta, “descent, falling”). For the constituents compare Proto-Indo-Iranian *ní (“down”) and Ossetian фат (fat), Yagnobi pot (“arrow”). First etymologized by de Lagarde.

cog

կէտ նպատակի

ուղղել ի նպատակն

to take aim at, to aim, to level at, to point

հարկանել ի նպատակն

հարկանել ի նպատակն

առնուլ կամ յափշտակել զնպատակն


գերեմ

gerem (romanization)
գերել (infinitive)
գերեցեալ (participle)
գերեալ (participle)
գերեց- (stem)
գերեմ (first-person indicative present singular)
գերես (indicative present second-person singular)
գերէ (indicative present singular third-person)
գերեմք (first-person indicative plural present)
գերէք (indicative plural present second-person)
գերեն (indicative plural present third-person)
գերէի (first-person imperfect indicative singular)
գերեի (gerēi, gerei*) (first-person imperfect indicative singular)
գերէիր (imperfect indicative second-person singular)
գերեիր (gerēir, gereir*) (imperfect indicative second-person singular)
գերէր (imperfect indicative singular third-person)
գերէաք (first-person imperfect indicative plural)
գերեաք (gerēakʻ, gereakʻ*) (first-person imperfect indicative plural)
գերէիք (imperfect indicative plural second-person)
գերեիք (gerēikʻ, gereikʻ*) (imperfect indicative plural second-person)
գերէին (imperfect indicative plural third-person)
գերեին (gerēin, gerein*) (imperfect indicative plural third-person)
գերեցի (aorist first-person indicative singular)
գերեցեր (aorist indicative second-person singular)
գերեաց (aorist indicative singular third-person)
գերեցաք (aorist first-person indicative plural)
գերեցէք (aorist indicative plural second-person)
գերեցիք (aorist indicative plural second-person)
գերեցին (aorist indicative plural third-person)
գերիցեմ (first-person present singular subjunctive)
գերիցես (present second-person singular subjunctive)
գերիցէ (present singular subjunctive third-person)
գերիցեմք (first-person plural present subjunctive)
գերիցէք (plural present second-person subjunctive)
գերիցեն (plural present subjunctive third-person)
գերեցից (aorist first-person singular subjunctive)
գերեսցես (aorist second-person singular subjunctive)
գերեսցէ (aorist singular subjunctive third-person)
գերեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
գերեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
գերեսցեն (aorist plural subjunctive third-person)
գերեա՛ (imperative rare singular)
գերեցէ՛ք (imperative plural rare)
գերեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
գերեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ գերեր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ գերէք (imperative plural prohibitive rare)
գերել (infinitive)
գերիլ (gerel, geril*) (infinitive)
գերեցեալ (participle)
գերեալ (participle)
գերեց- (stem)
գերիմ (first-person indicative present singular)
գերիս (indicative present second-person singular)
գերի (indicative present singular third-person)
գերիմք (first-person indicative plural present)
գերիք (indicative plural present second-person)
գերին (indicative plural present third-person)
գերէի (first-person imperfect indicative singular)
գերէիր (imperfect indicative second-person singular)
գերէր (imperfect indicative singular third-person)
գերիւր (imperfect indicative singular third-person)
գերէաք (first-person imperfect indicative plural)
գերէիք (imperfect indicative plural second-person)
գերէին (imperfect indicative plural third-person)
գերեցայ (aorist first-person indicative singular)
գերեցար (aorist indicative second-person singular)
գերեցաւ (aorist indicative singular third-person)
գերեցաք (aorist first-person indicative plural)
գերեցայք (aorist indicative plural second-person)
գերեցան (aorist indicative plural third-person)
գերիցիմ (first-person present singular subjunctive)
գերիցիս (present second-person singular subjunctive)
գերիցի (present singular subjunctive third-person)
գերիցիմք (first-person plural present subjunctive)
գերիցիք (plural present second-person subjunctive)
գերիցին (plural present subjunctive third-person)
գերեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
գերեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
գերեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
գերեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
գերեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
գերեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
գերեա՛ց (imperative rare singular)
գերեցարո՛ւք (imperative plural rare)
գերեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
գերեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ գերիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ գերիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

գերեցեալ, գերեալ

գերէի, գերեի*

գերէիր, գերեիր*

գերէաք, գերեաք*

գերէիք, գերեիք*

գերէին, գերեին*

գերեցէք, գերեցիք

mediopassive

գերել, գերիլ*

գերեցեալ, գերեալ

գերէր, գերիւր

Armenian: գերել (gerel)

(transitive, figurative) to captivate, charm, seduce


լապտեր

lapter (romanization)
լապտեր (nominative singular)
լապտերք (nominative plural)
լապտերի (genitive singular)
լապտերաց (genitive plural)
լապտերի (dative singular)
լապտերաց (dative plural)
լապտեր (accusative singular)
լապտերս (accusative plural)
լապտերէ (ablative singular)
լապտերաց (ablative plural)
լապտերաւ (instrumental singular)
լապտերի (locative singular)
լապտերս (locative plural)

xcl-decl-noun

լապտերաւք = լապտերօք

→ Armenian: լապտեր (lapter)

Borrowed from Ancient Greek λαμπτήρ (lamptḗr).


գերել

gerel (romanization)
գերել (nominative singular uncountable)
գերելոյ (genitive singular uncountable)
գերելոյ (dative singular uncountable)
գերել (accusative singular uncountable)
գերելոյ (ablative singular uncountable)
գերելով (instrumental singular uncountable)
գերել (locative singular uncountable)


նստաւ

third-person singular aorist mediopassive indicative of նստիմ (nstim)


գործեաց

head

գործեաց • (gorceacʻ)

third-person singular aorist active indicative of գործեմ (gorcem)


հայեցայ

հայեցայ • (hayecʻay)

first-person singular aorist mediopassive indicative of հայիմ (hayim)


արգելից

արգելից • (argelicʻ)

first-person singular aorist active subjunctive of արգելում (argelum)


հայեցան

հայեցան • (hayecʻan)

third-person plural aorist mediopassive indicative of հայիմ (hayim)


նստան

third-person plural aorist mediopassive indicative of նստիմ (nstim)


-ց-

From Proto-Indo-European *-sḱéti, which was used in Greek and Anatolian to form iterative past tenses.

գործեա-ց

հայե-ց-այ


-ից-

արգել-ից


-իմ

Disputed. Proposals include Proto-Indo-European *-yéti and *-éh₁yeti. By surface analysis, -ի- (-i-, stem vowel) + -մ (-m).

surf

հայիմ

first-person singular present active indicative ending of i-conjugation verbs

բերիմ

forming the mediopassive of e-conjugation verbs


հայեցաւ

head

հայեցաւ • (hayecʻaw)

third-person singular aorist mediopassive indicative of հայիմ (hayim)


ժպիրհ

ժպիրհ • (žpirh)

xcl-adj

ժպիրհ • (žpirh)

žpirh (romanization)
ժպիրհ (nominative singular)
ժպիրհք (nominative plural)
ժպրհի (genitive singular)
ժպրհաց (genitive plural)
ժպրհի (dative singular)
ժպրհաց (dative plural)
ժպիրհ (accusative singular)
ժպիրհս (accusative plural)
ժպրհէ (ablative singular)
ժպրհաց (ablative plural)
ժպրհաւ (instrumental singular)
ժպրհաւք = ժպրհօք (žprhawkʻ = žprhōkʻ) (instrumental plural)
ժպրհի (locative singular)
ժպիրհս (locative plural)

xcl-decl-noun

ժպրհաւք = ժպրհօք

Armenian: ժպիրհ (žpirh)

According to Ačaṙean, borrowed from Iranian *aži-piθrā (literally “whose father is a snake”). For the constituents compare Avestan 𐬀𐬲𐬌 (aži, “snake”) and 𐬞𐬌𐬙𐬀𐬭 (pitar, “father”), genitive 𐬞𐬌𐬚𐬭𐬋 (piθrō).


թխել

head

թխել • (tʻxel)

tʻxel (romanization)
թխել (nominative singular uncountable)
թխելոյ (genitive singular uncountable)
թխելոյ (dative singular uncountable)
թխել (accusative singular uncountable)
թխելոյ (ablative singular uncountable)
թխելով (instrumental singular uncountable)
թխել (locative singular uncountable)


եբեկ

third-person singular aorist active indicative of բեկանեմ (bekanem)


մաղձ

մաղձ • (małj)

xcl-noun

մաղձ • (małj)

małj (romanization)
մաղձ (nominative singular)
մաղձք (nominative plural)
մաղձոյ (genitive singular)
մաղձոց (genitive plural)
մաղձոյ (dative singular)
մաղձոց (dative plural)
մաղձ (accusative singular)
մաղձս (accusative plural)
մաղձոյ (ablative singular)
մաղձոց (ablative plural)
մաղձով (instrumental singular)
մաղձովք (instrumental plural)
մաղձ (locative singular)
մաղձս (locative plural)
մաղձ (nominative singular)
մաղձք (nominative plural)
մաղձի (genitive singular)
մաղձից (genitive plural)
մաղձի (dative singular)
մաղձից (dative plural)
մաղձ (accusative singular)
մաղձս (accusative plural)
մաղձէ (ablative singular)
մաղձից (ablative plural)
մաղձիւ (instrumental singular)
մաղձիւք (instrumental plural)
մաղձի (locative singular)
մաղձս (locative plural)

Armenian: մաղձ (maġj)

If the original meaning is “gall bladder”, then perhaps inherited from Proto-Indo-European *ml̥ǵʰ-, zero-grade of *melǵʰ- (“to swell”) and cognate with Sanskrit मल्ह (malhá, “having teats in the dewlap”) and Avestan 𐬨𐬆𐬭𐬆𐬰𐬁𐬥𐬀 (mər^əzāna, “belly”).

cog

ի դառնութեան մաղձի կալ

թափել զմաղձն

to discharge one's bile, to vent one's spleen

(figuratively) gall, spleen, rancour, wrath

սեաւ մաղձ

անցք մաղձի

աւազ մաղձի


թամբք

head

թամբք • (tʻambkʻ)


տտուն

տտուն • (ttun)

xcl-noun

տտուն • (ttun)

ttun (romanization)
տտուն (nominative singular)
տտունք (nominative plural)
տտնոյ (genitive singular)
տտնոց (genitive plural)
տտնոյ (dative singular)
տտնոց (dative plural)
տտուն (accusative singular)
տտունս (accusative plural)
տտնոյ (ablative singular)
տտնոց (ablative plural)
տտնով (instrumental singular)
տտնովք (instrumental plural)
տտուն (locative singular)
տտունս (locative plural)


տուտն

head

տուտն • (tutn)

xcl-noun

տուտն • (tutn)

tutn (romanization)
տուտն (nominative singular)
տտունք (nominative plural)
տտան (genitive singular)
տտանց (genitive plural)
տտան (dative singular)
տտանց (dative plural)
տուտն (accusative singular)
տտունս (accusative plural)
տտանէ (ablative singular)
տտանց (ablative plural)
տտամբ (instrumental singular)
տտամբք (instrumental plural)
տտան (locative singular)
տտունս (locative plural)

Armenian: տուտ (tut)

The origin is uncertain.
According to Petersson, from Proto-Indo-European *dud-, with cognates only in Germanic: Icelandic toti (“muzzle, snout”), tota (“tip of a sock”), dialectal Norwegian tota (“something protruding like a beak”), Middle Dutch tote (“the point or toe of a shoe”), Middle English tote, for which Petersson reconstructs Proto-Germanic *tutan-. Accepted by Ačaṙean and J̌ahukyan (with reservation).
Olsen remarks that տուտն (tutn), տտուն (ttun) looks like a word from child language.
Some researchers have speculated that the word can be seen in Hittite 𒋼𒊑𒀉𒋾𒌅𒌋𒉌𒅖 (te-ri-id-ti-tu-u-ni-i[š] /Terittituniš/, “the name of a Hayašan god”), which would then mean ‘deity with three tails’.

cog

Կանգնեաց զտտուն իւր իբրեւ զնոճի, եւ ջիլք իւր զմիմեամբք պատեալ։

Translation by Claude E. Cox
It stood up its tail like a cypress, and its sinews have been interwoven.

Kangneacʻ zttun iwr ibrew znoči, ew ǰilkʻ iwr zmimeambkʻ pateal.


չարամիտ

head

չարամիտ • (čʻaramit)

xcl-adj

չարամիտ • (čʻaramit)

čʻaramit (romanization)
չարամիտ (nominative singular)
չարամիտք (nominative plural)
չարամտի (genitive singular)
չարամտաց (genitive plural)
չարամտի (dative singular)
չարամտաց (dative plural)
չարամիտ (accusative singular)
չարամիտս (accusative plural)
չարամտէ (ablative singular)
չարամտաց (ablative plural)
չարամտաւ (instrumental singular)
չարամտի (locative singular)
չարամիտս (locative plural)

xcl-decl-noun

չարամտաւք = չարամտօք

Armenian: չարամիտ (čʻaramit)


թափօր

head

թափօր • (tʻapʻōr)

xcl-noun

թափօր • (tʻapʻōr)

tʻapʻōr (romanization)
թափօր (nominative singular)
թափօրք (nominative plural)
թափօրի (genitive singular)
թափօրաց (genitive plural)
թափօրի (dative singular)
թափօրաց (dative plural)
թափօր (accusative singular)
թափօրս (accusative plural)
թափօրէ (ablative singular)
թափօրաց (ablative plural)
թափօրաւ (instrumental singular)
թափօրի (locative singular)
թափօրս (locative plural)

xcl-decl-noun

թափօրաւք = թափօրօք

Armenian: թափոր (tʻapʻor)

The origin is uncertain. Perhaps from թափ (tʻapʻ): compare especially թափառիմ (tʻapʻaṙim, “to wander, roam”) from that root. Others compare to Ottoman Turkish طابور (tabur).

ի թափօր ելանել


ցանցորդ

head

ցանցորդ • (cʻancʻord)

xcl-noun

ցանցորդ • (cʻancʻord)

cʻancʻord (romanization)
ցանցորդ (nominative singular)
ցանցորդք (nominative plural)
ցանցորդի (genitive singular)
ցանցորդաց (genitive plural)
ցանցորդի (dative singular)
ցանցորդաց (dative plural)
ցանցորդ (accusative singular)
ցանցորդս (accusative plural)
ցանցորդէ (ablative singular)
ցանցորդաց (ablative plural)
ցանցորդաւ (instrumental singular)
ցանցորդի (locative singular)
ցանցորդս (locative plural)

xcl-decl-noun

ցանցորդաւք = ցանցորդօք

Ոչ կարեմ ասել զերգագութիւն ձեռինն, ո՛րպէս անբաւք ի նմանէ յերկիր անկեալ թաւալագլոր խաղային, օրինակ իմն ի գեղեցիկ ցանցորդէ լի ձկամբք յերկիր թօթափեալ ցանցոյն, կայտռէին յերեսս երկրին։

5th? century, Movsēs Xorenacʻi, Patmutʻiwn Hayocʻ [History of Armenia] 2.85

I am unable to describe the quickness of his arm and how an infinite number [of the enemy] were struck to the ground by him and rolled in the dust. Like a net full of fish emptied on the ground by an expert fisherman, they danced on the surface of the earth.

Očʻ karem asel zergagutʻiwn jeṙinn, órpēs anbawkʻ i nmanē yerkir ankeal tʻawalaglor xałayin, ōrinak imn i gełecʻik cʻancʻordē li jkambkʻ yerkir tʻōtʻapʻeal cʻancʻoyn, kaytṙēin yeress erkrin.


ցանցեմ

head

ցանցեմ • (cʻancʻem)

xcl-verb

ցանցեմ • (cʻancʻem)

cʻancʻem (romanization)
ցանցել (infinitive)
ցանցեցեալ (participle)
ցանցեալ (participle)
ցանցեց- (stem)
ցանցեմ (first-person indicative present singular)
ցանցես (indicative present second-person singular)
ցանցէ (indicative present singular third-person)
ցանցեմք (first-person indicative plural present)
ցանցէք (indicative plural present second-person)
ցանցեն (indicative plural present third-person)
ցանցէի (first-person imperfect indicative singular)
ցանցեի (cʻancʻēi, cʻancʻei*) (first-person imperfect indicative singular)
ցանցէիր (imperfect indicative second-person singular)
ցանցեիր (cʻancʻēir, cʻancʻeir*) (imperfect indicative second-person singular)
ցանցէր (imperfect indicative singular third-person)
ցանցէաք (first-person imperfect indicative plural)
ցանցեաք (cʻancʻēakʻ, cʻancʻeakʻ*) (first-person imperfect indicative plural)
ցանցէիք (imperfect indicative plural second-person)
ցանցեիք (cʻancʻēikʻ, cʻancʻeikʻ*) (imperfect indicative plural second-person)
ցանցէին (imperfect indicative plural third-person)
ցանցեին (cʻancʻēin, cʻancʻein*) (imperfect indicative plural third-person)
ցանցեցի (aorist first-person indicative singular)
ցանցեցեր (aorist indicative second-person singular)
ցանցեաց (aorist indicative singular third-person)
ցանցեցաք (aorist first-person indicative plural)
ցանցեցէք (aorist indicative plural second-person)
ցանցեցիք (aorist indicative plural second-person)
ցանցեցին (aorist indicative plural third-person)
ցանցիցեմ (first-person present singular subjunctive)
ցանցիցես (present second-person singular subjunctive)
ցանցիցէ (present singular subjunctive third-person)
ցանցիցեմք (first-person plural present subjunctive)
ցանցիցէք (plural present second-person subjunctive)
ցանցիցեն (plural present subjunctive third-person)
ցանցեցից (aorist first-person singular subjunctive)
ցանցեսցես (aorist second-person singular subjunctive)
ցանցեսցէ (aorist singular subjunctive third-person)
ցանցեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
ցանցեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
ցանցեսցեն (aorist plural subjunctive third-person)
ցանցեա՛ (imperative rare singular)
ցանցեցէ՛ք (imperative plural rare)
ցանցեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
ցանցեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ ցանցեր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ ցանցէք (imperative plural prohibitive rare)
ցանցել (infinitive)
ցանցիլ (cʻancʻel, cʻancʻil*) (infinitive)
ցանցեցեալ (participle)
ցանցեալ (participle)
ցանցեց- (stem)
ցանցիմ (first-person indicative present singular)
ցանցիս (indicative present second-person singular)
ցանցի (indicative present singular third-person)
ցանցիմք (first-person indicative plural present)
ցանցիք (indicative plural present second-person)
ցանցին (indicative plural present third-person)
ցանցէի (first-person imperfect indicative singular)
ցանցէիր (imperfect indicative second-person singular)
ցանցէր (imperfect indicative singular third-person)
ցանցիւր (imperfect indicative singular third-person)
ցանցէաք (first-person imperfect indicative plural)
ցանցէիք (imperfect indicative plural second-person)
ցանցէին (imperfect indicative plural third-person)
ցանցեցայ (aorist first-person indicative singular)
ցանցեցար (aorist indicative second-person singular)
ցանցեցաւ (aorist indicative singular third-person)
ցանցեցաք (aorist first-person indicative plural)
ցանցեցայք (aorist indicative plural second-person)
ցանցեցան (aorist indicative plural third-person)
ցանցիցիմ (first-person present singular subjunctive)
ցանցիցիս (present second-person singular subjunctive)
ցանցիցի (present singular subjunctive third-person)
ցանցիցիմք (first-person plural present subjunctive)
ցանցիցիք (plural present second-person subjunctive)
ցանցիցին (plural present subjunctive third-person)
ցանցեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
ցանցեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
ցանցեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
ցանցեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
ցանցեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
ցանցեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
ցանցեա՛ց (imperative rare singular)
ցանցեցարո՛ւք (imperative plural rare)
ցանցեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
ցանցեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ ցանցիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ ցանցիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

ցանցեցեալ, ցանցեալ

ցանցէի, ցանցեի*

ցանցէիր, ցանցեիր*

ցանցէաք, ցանցեաք*

ցանցէիք, ցանցեիք*

ցանցէին, ցանցեին*

ցանցեցէք, ցանցեցիք

mediopassive

ցանցել, ցանցիլ*

ցանցեցեալ, ցանցեալ

ցանցէր, ցանցիւր

ցանցեցարո՛ւք

Armenian: ցանցել (cʻancʻel)

Եւ քանզի ոչ կարաց շարժել ձեռամբ զհսկայն՝ զլանջօք առ երիվարին․ և ոչ այնչափ ինչ շութափեաց մտրակել զերիվարն, քան թէ ահեակ ձեռամբն ի ներդեայն աճապարեալ սկային, և սաստկութեամբ ուժոյն զիւրեաւ ցանցեալ՝ ի ճահ դիպեցուցանէր զերկսայրին, և ընդ մէջ կտրէր զայրն և զոյգ ընդ պարանոցին զգլուխ երիվարին։

Ew kʻanzi očʻ karacʻ šaržel jeṙamb zhskayn, zlanǰōkʻ aṙ erivarin; ew očʻ aynčʻapʻ inčʻ šutʻapʻeacʻ mtrakel zerivarn, kʻan tʻē aheak jeṙambn i nerdeayn ačapareal skayin, ew sastkutʻeamb užoyn ziwreaw cʻancʻeal, i čah dipecʻucʻanēr zerksayrin, ew ənd mēǰ ktrēr zayrn ew zoyg ənd paranocʻin zglux erivarin.


ցանցել

head

ցանցել • (cʻancʻel)

cʻancʻel (romanization)
ցանցել (nominative singular uncountable)
ցանցելոյ (genitive singular uncountable)
ցանցելոյ (dative singular uncountable)
ցանցել (accusative singular uncountable)
ցանցելոյ (ablative singular uncountable)
ցանցելով (instrumental singular uncountable)
ցանցել (locative singular uncountable)


դարձաւ

third-person singular aorist mediopassive indicative of դառնամ (daṙnam)


աղանձեմ

աղանձեմ • (ałanjem)

xcl-verb

աղանձեմ • (ałanjem)

ałanjem (romanization)
աղանձել (infinitive)
աղանձեցեալ (participle)
աղանձեալ (participle)
աղանձեց- (stem)
աղանձեմ (first-person indicative present singular)
աղանձես (indicative present second-person singular)
աղանձէ (indicative present singular third-person)
աղանձեմք (first-person indicative plural present)
աղանձէք (indicative plural present second-person)
աղանձեն (indicative plural present third-person)
աղանձէի (first-person imperfect indicative singular)
աղանձեի (ałanjēi, ałanjei*) (first-person imperfect indicative singular)
աղանձէիր (imperfect indicative second-person singular)
աղանձեիր (ałanjēir, ałanjeir*) (imperfect indicative second-person singular)
աղանձէր (imperfect indicative singular third-person)
աղանձէաք (first-person imperfect indicative plural)
աղանձեաք (ałanjēakʻ, ałanjeakʻ*) (first-person imperfect indicative plural)
աղանձէիք (imperfect indicative plural second-person)
աղանձեիք (ałanjēikʻ, ałanjeikʻ*) (imperfect indicative plural second-person)
աղանձէին (imperfect indicative plural third-person)
աղանձեին (ałanjēin, ałanjein*) (imperfect indicative plural third-person)
աղանձեցի (aorist first-person indicative singular)
աղանձեցեր (aorist indicative second-person singular)
աղանձեաց (aorist indicative singular third-person)
աղանձեցաք (aorist first-person indicative plural)
աղանձեցէք (aorist indicative plural second-person)
աղանձեցիք (aorist indicative plural second-person)
աղանձեցին (aorist indicative plural third-person)
աղանձիցեմ (first-person present singular subjunctive)
աղանձիցես (present second-person singular subjunctive)
աղանձիցէ (present singular subjunctive third-person)
աղանձիցեմք (first-person plural present subjunctive)
աղանձիցէք (plural present second-person subjunctive)
աղանձիցեն (plural present subjunctive third-person)
աղանձեցից (aorist first-person singular subjunctive)
աղանձեսցես (aorist second-person singular subjunctive)
աղանձեսցէ (aorist singular subjunctive third-person)
աղանձեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
աղանձեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
աղանձեսցեն (aorist plural subjunctive third-person)
աղանձեա՛ (imperative rare singular)
աղանձեցէ՛ք (imperative plural rare)
աղանձեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
աղանձեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ աղանձեր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ աղանձէք (imperative plural prohibitive rare)
աղանձել (infinitive)
աղանձիլ (ałanjel, ałanjil*) (infinitive)
աղանձեցեալ (participle)
աղանձեալ (participle)
աղանձեց- (stem)
աղանձիմ (first-person indicative present singular)
աղանձիս (indicative present second-person singular)
աղանձի (indicative present singular third-person)
աղանձիմք (first-person indicative plural present)
աղանձիք (indicative plural present second-person)
աղանձին (indicative plural present third-person)
աղանձէի (first-person imperfect indicative singular)
աղանձէիր (imperfect indicative second-person singular)
աղանձէր (imperfect indicative singular third-person)
աղանձիւր (imperfect indicative singular third-person)
աղանձէաք (first-person imperfect indicative plural)
աղանձէիք (imperfect indicative plural second-person)
աղանձէին (imperfect indicative plural third-person)
աղանձեցայ (aorist first-person indicative singular)
աղանձեցար (aorist indicative second-person singular)
աղանձեցաւ (aorist indicative singular third-person)
աղանձեցաք (aorist first-person indicative plural)
աղանձեցայք (aorist indicative plural second-person)
աղանձեցան (aorist indicative plural third-person)
աղանձիցիմ (first-person present singular subjunctive)
աղանձիցիս (present second-person singular subjunctive)
աղանձիցի (present singular subjunctive third-person)
աղանձիցիմք (first-person plural present subjunctive)
աղանձիցիք (plural present second-person subjunctive)
աղանձիցին (plural present subjunctive third-person)
աղանձեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
աղանձեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
աղանձեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
աղանձեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
աղանձեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
աղանձեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
աղանձեա՛ց (imperative rare singular)
աղանձեցարո՛ւք (imperative plural rare)
աղանձեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
աղանձեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ աղանձիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ աղանձիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

աղանձեցեալ, աղանձեալ

աղանձէի, աղանձեի*

աղանձէիր, աղանձեիր*

աղանձէաք, աղանձեաք*

աղանձէիք, աղանձեիք*

աղանձէին, աղանձեին*

աղանձեցէք, աղանձեցիք

mediopassive

աղանձել, աղանձիլ*

աղանձեցեալ, աղանձեալ

աղանձէր, աղանձիւր

աղանձեցարո՛ւք

desc

Middle Armenian: աղնձել (aġnjel), աղնծել (aġncel)

Armenian: աղանձել (aġanjel), ⇒ աղանձ (aġanj)

→ Old Georgian: ლანძჳ (lanʒwi), ლანძვა (lanʒva)

According to Ačaṙean, from Proto-Indo-European *ln̥dʰ-, zero-grade of *lendʰ- (“to cook food, to roast”), and cognate with Sanskrit रन्धयति (randhayati, “to cook food”), Ancient Greek λάσανα (lásana, “trivet or stand of a pot”), λάσα (lása, “overfull table”), Old Prussian landan (“food”), Irish lann (“frying pan”), Old Welsh lann (“frying pan”). See Walde–Pokorny for this root, without the Armenian. For the final -ձ (-j) instead of expected -դ (-d) Ačaṙean compares the alternation seen in փոխինձ (pʻoxinj) ~ փոխինդ (pʻoxind). The prothetic ա- (a-) was added because native Armenian words cannot start with a ղ- (ł-). Ačaṙean considers Old Georgian ლანძჳ (lanʒwi, “thurible”), ლანძვა (lanʒva, “to scorch”) borrowings from Armenian before the prothetic vowel was added.
See also Armenian եղինձ (eġinj), եղնձել (eġnjel).

cog

Ոչ խոնաւոյն աղանձեցելոյ առաւելութեամբ ջերմութեան, և ոչ ջերմինն շրջեցելոյ յաղթութեամբ խոնաւողին։

8th century, Gregory of Nyssa, Tesutʻiwn yałags mardoys kazmutʻean [On the Formation of Man] 32

Očʻ xonawoyn ałanjecʻeloy aṙawelutʻeamb ǰermutʻean, ew očʻ ǰerminn šrǰecʻeloy yałtʻutʻeamb xonawołin.


աղանձել

head

աղանձել • (ałanjel)

ałanjel (romanization)
աղանձել (nominative singular uncountable)
աղանձելոյ (genitive singular uncountable)
աղանձելոյ (dative singular uncountable)
աղանձել (accusative singular uncountable)
աղանձելոյ (ablative singular uncountable)
աղանձելով (instrumental singular uncountable)
աղանձել (locative singular uncountable)


գաղթիմ

գաղթիմ • (gałtʻim)

xcl-verb

գաղթիմ • (gałtʻim)

gałtʻim (romanization)
գաղթել (infinitive)
գաղթիլ (gałtʻel, gałtʻil*) (infinitive)
գաղթեցեալ (participle)
գաղթեալ (participle)
գաղթեց- (stem)
գաղթիմ (first-person indicative present singular)
գաղթիս (indicative present second-person singular)
գաղթի (indicative present singular third-person)
գաղթիմք (first-person indicative plural present)
գաղթիք (indicative plural present second-person)
գաղթին (indicative plural present third-person)
գաղթէի (first-person imperfect indicative singular)
գաղթէիր (imperfect indicative second-person singular)
գաղթէր (imperfect indicative singular third-person)
գաղթիւր (imperfect indicative singular third-person)
գաղթէաք (first-person imperfect indicative plural)
գաղթէիք (imperfect indicative plural second-person)
գաղթէին (imperfect indicative plural third-person)
գաղթեցայ (aorist first-person indicative singular)
գաղթեցար (aorist indicative second-person singular)
գաղթեցաւ (aorist indicative singular third-person)
գաղթեցաք (aorist first-person indicative plural)
գաղթեցայք (aorist indicative plural second-person)
գաղթեցան (aorist indicative plural third-person)
գաղթիցիմ (first-person present singular subjunctive)
գաղթիցիս (present second-person singular subjunctive)
գաղթիցի (present singular subjunctive third-person)
գաղթիցիմք (first-person plural present subjunctive)
գաղթիցիք (plural present second-person subjunctive)
գաղթիցին (plural present subjunctive third-person)
գաղթեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
գաղթեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
գաղթեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
գաղթեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
գաղթեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
գաղթեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
գաղթեա՛ց (imperative rare singular)
գաղթեցարո՛ւք (imperative plural rare)
գաղթեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
գաղթեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ գաղթիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ գաղթիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

mediopassive

գաղթել, գաղթիլ*

գաղթեցեալ, գաղթեալ

գաղթէր, գաղթիւր

գաղթեցարո՛ւք


գաղթեմ

head

գաղթեմ • (gałtʻem)

xcl-verb

գաղթեմ • (gałtʻem)

gałtʻem (romanization)
գաղթել (infinitive)
գաղթեցեալ (participle)
գաղթեալ (participle)
գաղթեց- (stem)
գաղթեմ (first-person indicative present singular)
գաղթես (indicative present second-person singular)
գաղթէ (indicative present singular third-person)
գաղթեմք (first-person indicative plural present)
գաղթէք (indicative plural present second-person)
գաղթեն (indicative plural present third-person)
գաղթէի (first-person imperfect indicative singular)
գաղթեի (gałtʻēi, gałtʻei*) (first-person imperfect indicative singular)
գաղթէիր (imperfect indicative second-person singular)
գաղթեիր (gałtʻēir, gałtʻeir*) (imperfect indicative second-person singular)
գաղթէր (imperfect indicative singular third-person)
գաղթէաք (first-person imperfect indicative plural)
գաղթեաք (gałtʻēakʻ, gałtʻeakʻ*) (first-person imperfect indicative plural)
գաղթէիք (imperfect indicative plural second-person)
գաղթեիք (gałtʻēikʻ, gałtʻeikʻ*) (imperfect indicative plural second-person)
գաղթէին (imperfect indicative plural third-person)
գաղթեին (gałtʻēin, gałtʻein*) (imperfect indicative plural third-person)
գաղթեցի (aorist first-person indicative singular)
գաղթեցեր (aorist indicative second-person singular)
գաղթեաց (aorist indicative singular third-person)
գաղթեցաք (aorist first-person indicative plural)
գաղթեցէք (aorist indicative plural second-person)
գաղթեցիք (aorist indicative plural second-person)
գաղթեցին (aorist indicative plural third-person)
գաղթիցեմ (first-person present singular subjunctive)
գաղթիցես (present second-person singular subjunctive)
գաղթիցէ (present singular subjunctive third-person)
գաղթիցեմք (first-person plural present subjunctive)
գաղթիցէք (plural present second-person subjunctive)
գաղթիցեն (plural present subjunctive third-person)
գաղթեցից (aorist first-person singular subjunctive)
գաղթեսցես (aorist second-person singular subjunctive)
գաղթեսցէ (aorist singular subjunctive third-person)
գաղթեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
գաղթեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
գաղթեսցեն (aorist plural subjunctive third-person)
գաղթեա՛ (imperative rare singular)
գաղթեցէ՛ք (imperative plural rare)
գաղթեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
գաղթեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ գաղթեր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ գաղթէք (imperative plural prohibitive rare)
գաղթել (infinitive)
գաղթիլ (gałtʻel, gałtʻil*) (infinitive)
գաղթեցեալ (participle)
գաղթեալ (participle)
գաղթեց- (stem)
գաղթիմ (first-person indicative present singular)
գաղթիս (indicative present second-person singular)
գաղթի (indicative present singular third-person)
գաղթիմք (first-person indicative plural present)
գաղթիք (indicative plural present second-person)
գաղթին (indicative plural present third-person)
գաղթէի (first-person imperfect indicative singular)
գաղթէիր (imperfect indicative second-person singular)
գաղթէր (imperfect indicative singular third-person)
գաղթիւր (imperfect indicative singular third-person)
գաղթէաք (first-person imperfect indicative plural)
գաղթէիք (imperfect indicative plural second-person)
գաղթէին (imperfect indicative plural third-person)
գաղթեցայ (aorist first-person indicative singular)
գաղթեցար (aorist indicative second-person singular)
գաղթեցաւ (aorist indicative singular third-person)
գաղթեցաք (aorist first-person indicative plural)
գաղթեցայք (aorist indicative plural second-person)
գաղթեցան (aorist indicative plural third-person)
գաղթիցիմ (first-person present singular subjunctive)
գաղթիցիս (present second-person singular subjunctive)
գաղթիցի (present singular subjunctive third-person)
գաղթիցիմք (first-person plural present subjunctive)
գաղթիցիք (plural present second-person subjunctive)
գաղթիցին (plural present subjunctive third-person)
գաղթեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
գաղթեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
գաղթեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
գաղթեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
գաղթեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
գաղթեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
գաղթեա՛ց (imperative rare singular)
գաղթեցարո՛ւք (imperative plural rare)
գաղթեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
գաղթեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ գաղթիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ գաղթիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

գաղթեցեալ, գաղթեալ

գաղթէի, գաղթեի*

գաղթէիր, գաղթեիր*

գաղթէաք, գաղթեաք*

գաղթէիք, գաղթեիք*

գաղթէին, գաղթեին*

գաղթեցէք, գաղթեցիք

mediopassive

գաղթել, գաղթիլ*

գաղթեցեալ, գաղթեալ

գաղթէր, գաղթիւր

գաղթեցարո՛ւք

→ Armenian: գաղթել (gaġtʻel)

Զայս ամենայն տեսեալ Գագկայ արծրունւոյ, որ էր առաջնորդ Յուսուփի՝ ի գիշերի միում փախուցեալ անկանի յաշխարհն Կորդուաց․ և զաշխարհն Վասպուրական գաղթէ յԱսորեստան […]
Zays amenayn teseal Gagkay arcrunwoy, or ēr aṙaǰnord Yusupʻi, i gišeri mium pʻaxucʻeal ankani yašxarhn Korduacʻ; ew zašxarhn Vaspurakan gałtʻē yAsorestan[…]

10–11th century, Stepʻanos Taronecʻi (Asołik), Tiezerakan Patmutʻiwn [Universal History] 3.5

(transitive) to cause to migrate, to evacuate


գաղթ

head

գաղթ • (gałtʻ)

xcl-noun

գաղթ • (gałtʻ)

gałtʻ (romanization)
գաղթ (nominative singular)
գաղթք (nominative plural)
գաղթի (genitive singular)
գաղթից (genitive plural)
գաղթի (dative singular)
գաղթից (dative plural)
գաղթ (accusative singular)
գաղթս (accusative plural)
գաղթէ (ablative singular)
գաղթից (ablative plural)
գաղթիւ (instrumental singular)
գաղթիւք (instrumental plural)
գաղթի (locative singular)
գաղթս (locative plural)

→ Armenian: գաղթ (gaġtʻ)

Back-formation from the oblique cases and compounds of գաղութ (gałutʻ), the oblique stem and combining form of which is գաղթ- (gałtʻ-).

(collectively) colonists, settlers, refugees


գաղթել

head

գաղթել • (gałtʻel)

gałtʻel (romanization)
գաղթել (nominative singular uncountable)
գաղթելոյ (genitive singular uncountable)
գաղթելոյ (dative singular uncountable)
գաղթել (accusative singular uncountable)
գաղթելոյ (ablative singular uncountable)
գաղթելով (instrumental singular uncountable)
գաղթել (locative singular uncountable)


երկարդնեայ

[…] զՊաւսիանոս կալաւ և կամեցաւ զերկարդնեայ գեղարդն ձգել ՚ի նա […]
[…]zPawsianos kalaw ew kamecʻaw zerkardneay gełardn jgel ’i na[…]

5th century, with changes and additions in later centuries, Alexander Romance


աղաւաղել

աղաւաղել • (aławałel)

aławałel (romanization)
աղաւաղել (nominative singular uncountable)
աղաւաղելոյ (genitive singular uncountable)
աղաւաղելոյ (dative singular uncountable)
աղաւաղել (accusative singular uncountable)
աղաւաղելոյ (ablative singular uncountable)
աղաւաղելով (instrumental singular uncountable)
աղաւաղել (locative singular uncountable)


աղաւաղ

աղաւաղ • (aławał)

xcl-adj

աղաւաղ • (aławał)

aławał (romanization)
աղաւաղ (nominative singular)
աղաւաղք (nominative plural)
աղաւաղի (genitive singular)
աղաւաղաց (genitive plural)
աղաւաղի (dative singular)
աղաւաղաց (dative plural)
աղաւաղ (accusative singular)
աղաւաղս (accusative plural)
աղաւաղէ (ablative singular)
աղաւաղաց (ablative plural)
աղաւաղաւ (instrumental singular)
աղաւաղի (locative singular)
աղաւաղս (locative plural)

xcl-decl-noun

աղաւաղաւք = աղաւաղօք

Armenian: աղավաղ (aġavaġ)


կերտ

kert (romanization)
կերտ (nominative singular)
կերտք (nominative plural)
կերտ (accusative singular)
կերտս (accusative plural)
կերտս (locative plural)


աղաւաղեմ

head

աղաւաղեմ • (aławałem)

xcl-verb

աղաւաղեմ • (aławałem)

aławałem (romanization)
աղաւաղել (infinitive)
աղաւաղեցեալ (participle)
աղաւաղեալ (participle)
աղաւաղեցուցանեմ (causative)
աղաւաղեց- (stem)
աղաւաղեմ (first-person indicative present singular)
աղաւաղես (indicative present second-person singular)
աղաւաղէ (indicative present singular third-person)
աղաւաղեմք (first-person indicative plural present)
աղաւաղէք (indicative plural present second-person)
աղաւաղեն (indicative plural present third-person)
աղաւաղէի (first-person imperfect indicative singular)
աղաւաղեի (aławałēi, aławałei*) (first-person imperfect indicative singular)
աղաւաղէիր (imperfect indicative second-person singular)
աղաւաղեիր (aławałēir, aławałeir*) (imperfect indicative second-person singular)
աղաւաղէր (imperfect indicative singular third-person)
աղաւաղէաք (first-person imperfect indicative plural)
աղաւաղեաք (aławałēakʻ, aławałeakʻ*) (first-person imperfect indicative plural)
աղաւաղէիք (imperfect indicative plural second-person)
աղաւաղեիք (aławałēikʻ, aławałeikʻ*) (imperfect indicative plural second-person)
աղաւաղէին (imperfect indicative plural third-person)
աղաւաղեին (aławałēin, aławałein*) (imperfect indicative plural third-person)
աղաւաղեցի (aorist first-person indicative singular)
աղաւաղեցեր (aorist indicative second-person singular)
աղաւաղեաց (aorist indicative singular third-person)
աղաւաղեցաք (aorist first-person indicative plural)
աղաւաղեցէք (aorist indicative plural second-person)
աղաւաղեցիք (aorist indicative plural second-person)
աղաւաղեցին (aorist indicative plural third-person)
աղաւաղիցեմ (first-person present singular subjunctive)
աղաւաղիցես (present second-person singular subjunctive)
աղաւաղիցէ (present singular subjunctive third-person)
աղաւաղիցեմք (first-person plural present subjunctive)
աղաւաղիցէք (plural present second-person subjunctive)
աղաւաղիցեն (plural present subjunctive third-person)
աղաւաղեցից (aorist first-person singular subjunctive)
աղաւաղեսցես (aorist second-person singular subjunctive)
աղաւաղեսցէ (aorist singular subjunctive third-person)
աղաւաղեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
աղաւաղեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
աղաւաղեսցեն (aorist plural subjunctive third-person)
աղաւաղեա՛ (imperative rare singular)
աղաւաղեցէ՛ք (imperative plural rare)
աղաւաղեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
աղաւաղեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ աղաւաղեր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ աղաւաղէք (imperative plural prohibitive rare)
աղաւաղել (infinitive)
աղաւաղիլ (aławałel, aławałil*) (infinitive)
աղաւաղեցեալ (participle)
աղաւաղեալ (participle)
աղաւաղեցուցանեմ (causative)
աղաւաղեց- (stem)
աղաւաղիմ (first-person indicative present singular)
աղաւաղիս (indicative present second-person singular)
աղաւաղի (indicative present singular third-person)
աղաւաղիմք (first-person indicative plural present)
աղաւաղիք (indicative plural present second-person)
աղաւաղին (indicative plural present third-person)
աղաւաղէի (first-person imperfect indicative singular)
աղաւաղէիր (imperfect indicative second-person singular)
աղաւաղէր (imperfect indicative singular third-person)
աղաւաղիւր (imperfect indicative singular third-person)
աղաւաղէաք (first-person imperfect indicative plural)
աղաւաղէիք (imperfect indicative plural second-person)
աղաւաղէին (imperfect indicative plural third-person)
աղաւաղեցայ (aorist first-person indicative singular)
աղաւաղեցար (aorist indicative second-person singular)
աղաւաղեցաւ (aorist indicative singular third-person)
աղաւաղեցաք (aorist first-person indicative plural)
աղաւաղեցայք (aorist indicative plural second-person)
աղաւաղեցան (aorist indicative plural third-person)
աղաւաղիցիմ (first-person present singular subjunctive)
աղաւաղիցիս (present second-person singular subjunctive)
աղաւաղիցի (present singular subjunctive third-person)
աղաւաղիցիմք (first-person plural present subjunctive)
աղաւաղիցիք (plural present second-person subjunctive)
աղաւաղիցին (plural present subjunctive third-person)
աղաւաղեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
աղաւաղեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
աղաւաղեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
աղաւաղեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
աղաւաղեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
աղաւաղեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
աղաւաղեա՛ց (imperative rare singular)
աղաւաղեցարո՛ւք (imperative plural rare)
աղաւաղեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
աղաւաղեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ աղաւաղիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ աղաւաղիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

աղաւաղեցեալ, աղաւաղեալ

աղաւաղեցուցանեմ

աղաւաղէի, աղաւաղեի*

աղաւաղէիր, աղաւաղեիր*

աղաւաղէաք, աղաւաղեաք*

աղաւաղէիք, աղաւաղեիք*

աղաւաղէին, աղաւաղեին*

աղաւաղեցէք, աղաւաղեցիք

աղաւաղեսցուք

աղաւաղեսջի՛ր

աղաւաղեսջի՛ք

մի՛ աղաւաղեր

մի՛ աղաւաղէք

mediopassive

աղաւաղել, աղաւաղիլ*

աղաւաղեցեալ, աղաւաղեալ

աղաւաղեցուցանեմ

աղաւաղէր, աղաւաղիւր

աղաւաղեսցուք

աղաւաղեցարո՛ւք

աղաւաղեսջի՛ր

աղաւաղեսջի՛ք

մի՛ աղաւաղիր

մի՛ աղաւաղիք

Armenian: աղավաղել (aġavaġel)

According to Ačaṙean, a reduplication of *աղ (*ał), a supposed by-form of այլ (ayl, “other”). He compares the reduplicated այլայլեմ (aylaylem, “to alter; to corrupt”) from the latter.

(transitive) to stop, cease from a thing

աղաւաղեալ ի խորխորատ


արթ-

Either from Proto-Indo-European *pr̥tʰ-, whence հարթնում (hartʻnum), or from Proto-Indo-European *ar-tʰ-, from *h₃er- (“to move, to stir; to rise, to spring”), whence Ancient Greek ἐρέθω (eréthō) with a similar extension.


արթնանամ

head

արթնանամ • (artʻnanam)

xcl-verb

արթնանամ • (artʻnanam)

artʻnanam (romanization)
արթնանալ (infinitive)
արթնացեալ (participle)
արթնաց- (stem)
արթնանամ (first-person indicative present singular)
արթնանաս (indicative present second-person singular)
արթնանայ (indicative present singular third-person)
արթնանամք (first-person indicative plural present)
արթնանայք (indicative plural present second-person)
արթնանան (indicative plural present third-person)
արթնանայի (first-person imperfect indicative singular)
արթնանայիր (imperfect indicative second-person singular)
արթնանայր (imperfect indicative singular third-person)
արթնանայաք (first-person imperfect indicative plural)
արթնանայիք (imperfect indicative plural second-person)
արթնանային (imperfect indicative plural third-person)
արթնացայ (aorist first-person indicative singular)
արթնացար (aorist indicative second-person singular)
արթնացաւ (aorist indicative singular third-person)
արթնացաք (aorist first-person indicative plural)
արթնացայք (aorist indicative plural second-person)
արթնացան (aorist indicative plural third-person)
արթնանայցիմ (first-person present singular subjunctive)
արթնանայցիս (present second-person singular subjunctive)
արթնանայցի (present singular subjunctive third-person)
արթնանայցիմք (first-person plural present subjunctive)
արթնանայցիք (plural present second-person subjunctive)
արթնանայցին (plural present subjunctive third-person)
արթնացայց (aorist first-person singular subjunctive)
արթնասցիս (aorist second-person singular subjunctive)
արթնասցի (aorist singular subjunctive third-person)
արթնասցուք (aorist first-person plural subjunctive)
արթնասջիք (aorist plural second-person subjunctive)
արթնասցին (aorist plural subjunctive third-person)
արթնացի՛ր (imperative rare singular)
արթնացարո՛ւք (imperative plural rare)
արթնասջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
արթնասջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ արթնանար (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ արթնանայք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

mediopassive

արթնանայցիմք

արթնացարո՛ւք

մի՛ արթնանար

մի՛ արթնանայք

Armenian: արթնանալ (artʻnanal)


-կերտ

-kert (romanization)
-կերտ (nominative singular)
-կերտք (nominative plural)
-կերտի (genitive singular)
-կերտաց (genitive plural)
-կերտի (dative singular)
-կերտաց (dative plural)
-կերտ (accusative singular)
-կերտս (accusative plural)
-կերտէ (ablative singular)
-կերտաց (ablative plural)
-կերտաւ (instrumental singular)
-կերտի (locative singular)
-կերտս (locative plural)

xcl-decl-noun

-կերտաւք = -կերտօք

Armenian: -կերտ (-kert)

Borrowed from Iranian; compare Parthian -𐭊𐭓𐭕 (-krt /-kirt/, /-gird/), Middle Persian 𐭪𐭫𐭲 (klt /-kirt/, /-gird/), and see there for more. Found also in several wholly-borrowed terms (see in the Related terms section). In Armenian, the same etymon functions also as a noun կերտ (kert, “building, construction”) and a verb կերտեմ (kertem, “to make, construct”), but these are not attested at an early date, therefore Armenian words ending in -կերտ (-kert) are not genuine compounds from a synchronic point of view.

cog

կաւ (kaw, “clay”) + -ակերտ (-akert) → կաւակերտ (kawakert, “made of clay”)

աստուած (astuac, “God”) + -ակերտ (-akert) → աստուածակերտ (astuacakert, “made by God”)

ձեռն (jeṙn, “hand”) + -ակերտ (-akert) → ձեռակերտ (jeṙakert, “made by hand”)

forming words with the meaning made by or out of that which is expressed by the base word

Տիգրան (Tigran, “Tigranes”) + -ակերտ (-akert) → Տիգրանակերտ (Tigranakert, “Tigranakert”)

forming city names after the name of its founder

նկար (nkar, “embroidery”) + -ակերտ (-akert) → նկարակերտ (nkarakert, “embroiderer”)

(rare) forming words with an agentive meaning


Դատոյեան

Datoyean (romanization)
Դատոյեան (nominative singular uncountable)
Դատոյենայ (genitive singular uncountable)
Դատոյենայ (dative singular uncountable)
Դատոյեան (accusative singular uncountable)
Դատոյենայ (ablative singular uncountable)
Դատոյենաւ (instrumental singular uncountable)
Դատոյեան (locative singular uncountable)

An Iranian name, related to Old Armenian Դատոյ (Datoy). See there for more.

Եւ էր հրամանատար զաւրուն նորա պարսիկ ոմն իշխան՝ անուն Դատոյեան, հրամանաւ արքունի։

7th century, Sebēos, Patmutʻiwnʻ [History] Chapter 28

1999 translation by Robert W. Thomson
The commander of their force was a certain Persian prince named Datoyean, [appointed] by royal command.

Ew ēr hramanatar zawrun nora parsik omn išxan, anun Datoyean, hramanaw arkʻuni.

Datoyean (the name of the commander of the Sassanian Persian army which invaded Armenia in c. 604/605)


կերտեմ

kertem (romanization)
կերտել (infinitive)
կերտեցեալ (participle)
կերտեալ (participle)
կերտեց- (stem)
կերտեմ (first-person indicative present singular)
կերտես (indicative present second-person singular)
կերտէ (indicative present singular third-person)
կերտեմք (first-person indicative plural present)
կերտէք (indicative plural present second-person)
կերտեն (indicative plural present third-person)
կերտէի (first-person imperfect indicative singular)
կերտեի (kertēi, kertei*) (first-person imperfect indicative singular)
կերտէիր (imperfect indicative second-person singular)
կերտեիր (kertēir, kerteir*) (imperfect indicative second-person singular)
կերտէր (imperfect indicative singular third-person)
կերտէաք (first-person imperfect indicative plural)
կերտեաք (kertēakʻ, kerteakʻ*) (first-person imperfect indicative plural)
կերտէիք (imperfect indicative plural second-person)
կերտեիք (kertēikʻ, kerteikʻ*) (imperfect indicative plural second-person)
կերտէին (imperfect indicative plural third-person)
կերտեին (kertēin, kertein*) (imperfect indicative plural third-person)
կերտեցի (aorist first-person indicative singular)
կերտեցեր (aorist indicative second-person singular)
կերտեաց (aorist indicative singular third-person)
կերտեցաք (aorist first-person indicative plural)
կերտեցէք (aorist indicative plural second-person)
կերտեցիք (aorist indicative plural second-person)
կերտեցին (aorist indicative plural third-person)
կերտիցեմ (first-person present singular subjunctive)
կերտիցես (present second-person singular subjunctive)
կերտիցէ (present singular subjunctive third-person)
կերտիցեմք (first-person plural present subjunctive)
կերտիցէք (plural present second-person subjunctive)
կերտիցեն (plural present subjunctive third-person)
կերտեցից (aorist first-person singular subjunctive)
կերտեսցես (aorist second-person singular subjunctive)
կերտեսցէ (aorist singular subjunctive third-person)
կերտեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
կերտեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
կերտեսցեն (aorist plural subjunctive third-person)
կերտեա՛ (imperative rare singular)
կերտեցէ՛ք (imperative plural rare)
կերտեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
կերտեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ կերտեր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ կերտէք (imperative plural prohibitive rare)
կերտել (infinitive)
կերտիլ (kertel, kertil*) (infinitive)
կերտեցեալ (participle)
կերտեալ (participle)
կերտեց- (stem)
կերտիմ (first-person indicative present singular)
կերտիս (indicative present second-person singular)
կերտի (indicative present singular third-person)
կերտիմք (first-person indicative plural present)
կերտիք (indicative plural present second-person)
կերտին (indicative plural present third-person)
կերտէի (first-person imperfect indicative singular)
կերտէիր (imperfect indicative second-person singular)
կերտէր (imperfect indicative singular third-person)
կերտիւր (imperfect indicative singular third-person)
կերտէաք (first-person imperfect indicative plural)
կերտէիք (imperfect indicative plural second-person)
կերտէին (imperfect indicative plural third-person)
կերտեցայ (aorist first-person indicative singular)
կերտեցար (aorist indicative second-person singular)
կերտեցաւ (aorist indicative singular third-person)
կերտեցաք (aorist first-person indicative plural)
կերտեցայք (aorist indicative plural second-person)
կերտեցան (aorist indicative plural third-person)
կերտիցիմ (first-person present singular subjunctive)
կերտիցիս (present second-person singular subjunctive)
կերտիցի (present singular subjunctive third-person)
կերտիցիմք (first-person plural present subjunctive)
կերտիցիք (plural present second-person subjunctive)
կերտիցին (plural present subjunctive third-person)
կերտեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
կերտեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
կերտեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
կերտեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
կերտեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
կերտեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
կերտեա՛ց (imperative rare singular)
կերտեցարո՛ւք (imperative plural rare)
կերտեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
կերտեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ կերտիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ կերտիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

կերտեցեալ, կերտեալ

կերտէի, կերտեի*

կերտէիր, կերտեիր*

կերտէաք, կերտեաք*

կերտէիք, կերտեիք*

կերտէին, կերտեին*

կերտեցէք, կերտեցիք

mediopassive

կերտել, կերտիլ*

կերտեցեալ, կերտեալ

կերտէր, կերտիւր

կերտեցարո՛ւք

→ Armenian: կերտել (kertel)

(transitive, post-Classical, rare) to make, construct


Դատոյ

Borrowed from Iranian. Compare Persian دادویه (dâduya, dâdôê), Ancient Greek Δαδόης (Dadóēs). For the constituents see Old Armenian Դատ (Dat) and Persian ـویه (-ôê, -uya, -uye).


ամէն

head

ամէն • (amēn)

xcl-adj

ամէն • (amēn)

amēn (romanization)
ամէն (nominative singular)
ամէնք (nominative plural)
ամենի (genitive singular)
ամենից (genitive plural)
ամենում (dative singular)
ամենից (dative plural)
ամէն (accusative singular)
ամէնս (accusative plural)
ամենէ (ablative singular)
ամենից (ablative plural)
ամենիւ (instrumental singular)
ամենիւք (instrumental plural)
ամենում (locative singular)
ամէնս (locative plural)

From Proto-Indo-European *sm̥mo-, from *sem-, + suffix -էն (-ēn).

[…] զամէն մնացեալսն յանձն առնէր շնրհացն Աստուծոյ […]
[…]zamēn mnacʻealsn yanjn aṙnēr šnrhacʻn Astucoy[…]

5th century, Koriwn, Varkʻ Maštocʻi [The Life of Maštocʻ] chapter 26


ամէն

head

ամէն • (amēn)

xcl-noun

ամէն • (amēn)

Armenian: ամեն (amen), ամենա- (amena-)

[…] ասացին զամէնն […]
[…]asacʻin zamēnn[…]

5th century, Pʻawstos Buzand, Hayoc Patmutʻiwnʻ [History of the Armenians]


արծնեմ

Armenian: արծնել (arcnel)

From Proto-Indo-European *h₂erǵ- + -ն- (-n-).

Որպէս վասն հասարակաց շինութեան ապարանից՝ բազմաց զգործ բաժանեալ, բայց սկի՛զբն եւ կատարածն շինուածոցն ՚ի բո՛ւն ճարտարապետ անդր հայի․ այլ ծեփելն եւ գունելն եւ արծնելն եւ նկարելն, այն ՚ի զարդարի՛չ անդր հայի։

Orpēs vasn hasarakacʻ šinutʻean aparanicʻ, bazmacʻ zgorc bažaneal, baycʻ skízbn ew kataracn šinuacocʻn ’i bún čartarapet andr hayi; ayl cepʻeln ew guneln ew arcneln ew nkareln, ayn ’i zardaríčʻ andr hayi.


արծարծանել

arcarcanel (romanization)
արծարծանել (nominative singular uncountable)
արծարծանելոյ (genitive singular uncountable)
արծարծանելոյ (dative singular uncountable)
արծարծանել (accusative singular uncountable)
արծարծանելոյ (ablative singular uncountable)
արծարծանելով (instrumental singular uncountable)
արծարծանել (locative singular uncountable)

xcl-decl-noun-unc

արծարծանելոյ

արծարծանելոյ

արծարծանելոյ

արծարծանելով


արծարծեմ

arcarcem (romanization)
արծարծել (infinitive)
արծարծեցեալ (participle)
արծարծեալ (participle)
արծարծեց- (stem)
արծարծեմ (first-person indicative present singular)
արծարծես (indicative present second-person singular)
արծարծէ (indicative present singular third-person)
արծարծեմք (first-person indicative plural present)
արծարծէք (indicative plural present second-person)
արծարծեն (indicative plural present third-person)
արծարծէի (first-person imperfect indicative singular)
արծարծեի (arcarcēi, arcarcei*) (first-person imperfect indicative singular)
արծարծէիր (imperfect indicative second-person singular)
արծարծեիր (arcarcēir, arcarceir*) (imperfect indicative second-person singular)
արծարծէր (imperfect indicative singular third-person)
արծարծէաք (first-person imperfect indicative plural)
արծարծեաք (arcarcēakʻ, arcarceakʻ*) (first-person imperfect indicative plural)
արծարծէիք (imperfect indicative plural second-person)
արծարծեիք (arcarcēikʻ, arcarceikʻ*) (imperfect indicative plural second-person)
արծարծէին (imperfect indicative plural third-person)
արծարծեին (arcarcēin, arcarcein*) (imperfect indicative plural third-person)
արծարծեցի (aorist first-person indicative singular)
արծարծեցեր (aorist indicative second-person singular)
արծարծեաց (aorist indicative singular third-person)
արծարծեցաք (aorist first-person indicative plural)
արծարծեցէք (aorist indicative plural second-person)
արծարծեցիք (aorist indicative plural second-person)
արծարծեցին (aorist indicative plural third-person)
արծարծիցեմ (first-person present singular subjunctive)
արծարծիցես (present second-person singular subjunctive)
արծարծիցէ (present singular subjunctive third-person)
արծարծիցեմք (first-person plural present subjunctive)
արծարծիցէք (plural present second-person subjunctive)
արծարծիցեն (plural present subjunctive third-person)
արծարծեցից (aorist first-person singular subjunctive)
արծարծեսցես (aorist second-person singular subjunctive)
արծարծեսցէ (aorist singular subjunctive third-person)
արծարծեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
արծարծեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
արծարծեսցեն (aorist plural subjunctive third-person)
արծարծեա՛ (imperative rare singular)
արծարծեցէ՛ք (imperative plural rare)
արծարծեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
արծարծեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ արծարծեր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ արծարծէք (imperative plural prohibitive rare)
արծարծել (infinitive)
արծարծիլ (arcarcel, arcarcil*) (infinitive)
արծարծեցեալ (participle)
արծարծեալ (participle)
արծարծեց- (stem)
արծարծիմ (first-person indicative present singular)
արծարծիս (indicative present second-person singular)
արծարծի (indicative present singular third-person)
արծարծիմք (first-person indicative plural present)
արծարծիք (indicative plural present second-person)
արծարծին (indicative plural present third-person)
արծարծէի (first-person imperfect indicative singular)
արծարծէիր (imperfect indicative second-person singular)
արծարծէր (imperfect indicative singular third-person)
արծարծիւր (imperfect indicative singular third-person)
արծարծէաք (first-person imperfect indicative plural)
արծարծէիք (imperfect indicative plural second-person)
արծարծէին (imperfect indicative plural third-person)
արծարծեցայ (aorist first-person indicative singular)
արծարծեցար (aorist indicative second-person singular)
արծարծեցաւ (aorist indicative singular third-person)
արծարծեցաք (aorist first-person indicative plural)
արծարծեցայք (aorist indicative plural second-person)
արծարծեցան (aorist indicative plural third-person)
արծարծիցիմ (first-person present singular subjunctive)
արծարծիցիս (present second-person singular subjunctive)
արծարծիցի (present singular subjunctive third-person)
արծարծիցիմք (first-person plural present subjunctive)
արծարծիցիք (plural present second-person subjunctive)
արծարծիցին (plural present subjunctive third-person)
արծարծեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
արծարծեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
արծարծեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
արծարծեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
արծարծեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
արծարծեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
արծարծեա՛ց (imperative rare singular)
արծարծեցարո՛ւք (imperative plural rare)
արծարծեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
արծարծեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ արծարծիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ արծարծիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

արծարծեցեալ, արծարծեալ

արծարծէի, արծարծեի*

արծարծէիր, արծարծեիր*

արծարծէաք, արծարծեաք*

արծարծէիք, արծարծեիք*

արծարծէին, արծարծեին*

արծարծեցէք, արծարծեցիք

արծարծեսցուք

արծարծեսջի՛ր

արծարծեսջի՛ք

մի՛ արծարծեր

մի՛ արծարծէք

mediopassive

արծարծել, արծարծիլ*

արծարծեցեալ, արծարծեալ

արծարծէր, արծարծիւր

արծարծեսցուք

արծարծեցարո՛ւք

արծարծեսջի՛ր

արծարծեսջի՛ք

մի՛ արծարծիր

մի՛ արծարծիք

Armenian: արծարծել (arcarcel)

Reduplication of *արծ- (*arc-), from Proto-Indo-European *h₂erǵ-.

(transitive, figuratively) to revive, renovate, renew

(mediopassive, intransitive, post-classically also in the active) to be incensed, animated, irritated


բիր

bir (romanization)
բիր (nominative singular)
բիրք (nominative plural)
բրի (genitive singular)
բրաց (genitive plural)
բրի (dative singular)
բրաց (dative plural)
բիր (accusative singular)
բիրս (accusative plural)
բրէ (ablative singular)
բրաց (ablative plural)
բրաւ (instrumental singular)
բրաւք = բրօք (brawkʻ = brōkʻ) (instrumental plural)
բրի (locative singular)
բիրս (locative plural)
բիր (nominative singular)
բիրք (nominative plural)
բրոյ (genitive singular)
բրոց (genitive plural)
բրոյ (dative singular)
բրոց (dative plural)
բիր (accusative singular)
բիրս (accusative plural)
բրոյ (ablative singular)
բրոց (ablative plural)
բրով (instrumental singular)
բրովք (instrumental plural)
բիր (locative singular)
բիրս (locative plural)

xcl-decl-noun

բրաւք = բրօք

Armenian: բիր (bir)

From Proto-Indo-European *bʰerH-. The word must have denoted also a digging tool, hence the derivative բրեմ (brem, “to dig”).


բրէտ

head

բրէտ • (brēt)

xcl-noun

բրէտ • (brēt)

brēt (romanization)
բրէտ (nominative singular)
բրէտք (nominative plural)
բրիտի (genitive singular)
բրիտաց (genitive plural)
բրիտի (dative singular)
բրիտաց (dative plural)
բրէտ (accusative singular)
բրէտս (accusative plural)
բրիտէ (ablative singular)
բրիտաց (ablative plural)
բրիտաւ (instrumental singular)
բրիտաւք = բրիտօք (britawkʻ = britōkʻ) (instrumental plural)
բրիտի (locative singular)
բրէտս (locative plural)

xcl-decl-noun

բրիտաւք = բրիտօք

Armenian:

Literary: բրետ (bret)

Dialectal: պրետ (pret) — Moks

→ Georgian: ბრეტი (breṭi)

From Proto-Indo-European *bʰor- (“to hum, buzz”), whence also բոռ (boṙ); see there for more.


արծարծանեմ

arcarcanem (romanization)
արծարծանել (infinitive)
արծարծեալ (participle)
արծարծ- (stem)
արծարծանեմ (first-person indicative present singular)
արծարծանես (indicative present second-person singular)
արծարծանէ (indicative present singular third-person)
արծարծանեմք (first-person indicative plural present)
արծարծանէք (indicative plural present second-person)
արծարծանեն (indicative plural present third-person)
արծարծանէի (first-person imperfect indicative singular)
արծարծանեի (arcarcanēi, arcarcanei*) (first-person imperfect indicative singular)
արծարծանէիր (imperfect indicative second-person singular)
արծարծանեիր (arcarcanēir, arcarcaneir*) (imperfect indicative second-person singular)
արծարծանէր (imperfect indicative singular third-person)
արծարծանէաք (first-person imperfect indicative plural)
արծարծանէիք (imperfect indicative plural second-person)
արծարծանէին (imperfect indicative plural third-person)
արծարծանեին (arcarcanēin, arcarcanein*) (imperfect indicative plural third-person)
արծարծի (aorist first-person indicative singular)
արծարծեր (aorist indicative second-person singular)
արծարծ (aorist indicative singular third-person)
արծարծաք (aorist first-person indicative plural)
արծարծէք (aorist indicative plural second-person)
արծարծիք (aorist indicative plural second-person)
արծարծին (aorist indicative plural third-person)
արծարծանիցեմ (first-person present singular subjunctive)
արծարծանիցես (present second-person singular subjunctive)
արծարծանիցէ (present singular subjunctive third-person)
արծարծանիցեմք (first-person plural present subjunctive)
արծարծանիցէք (plural present second-person subjunctive)
արծարծանիցեն (plural present subjunctive third-person)
արծարծից (aorist first-person singular subjunctive)
արծարծցես (aorist second-person singular subjunctive)
արծարծցէ (aorist singular subjunctive third-person)
արծարծցուք (aorist first-person plural subjunctive)
արծարծջիք (aorist plural second-person subjunctive)
արծարծցեն (aorist plural subjunctive third-person)
արծարծ (imperative rare singular)
արծարծէ՛ք (imperative plural rare)
արծարծջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
արծարծջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ արծարծաներ (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ արծարծանէք (imperative plural prohibitive rare)
արծարծանել (infinitive)
արծարծանիլ (arcarcanel, arcarcanil*) (infinitive)
արծարծեալ (participle)
արծարծ- (stem)
արծարծանիմ (first-person indicative present singular)
արծարծանիս (indicative present second-person singular)
արծարծանի (indicative present singular third-person)
արծարծանիմք (first-person indicative plural present)
արծարծանիք (indicative plural present second-person)
արծարծանին (indicative plural present third-person)
արծարծանէի (first-person imperfect indicative singular)
արծարծանէիր (imperfect indicative second-person singular)
արծարծանէր (imperfect indicative singular third-person)
արծարծանիւր (imperfect indicative singular third-person)
արծարծանէաք (first-person imperfect indicative plural)
արծարծանէիք (imperfect indicative plural second-person)
արծարծանէին (imperfect indicative plural third-person)
արծարծայ (aorist first-person indicative singular)
արծարծար (aorist indicative second-person singular)
արծարծաւ (aorist indicative singular third-person)
արծարծաք (aorist first-person indicative plural)
արծարծայք (aorist indicative plural second-person)
արծարծան (aorist indicative plural third-person)
արծարծանիցիմ (first-person present singular subjunctive)
արծարծանիցիս (present second-person singular subjunctive)
արծարծանիցի (present singular subjunctive third-person)
արծարծանիցիմք (first-person plural present subjunctive)
արծարծանիցիք (plural present second-person subjunctive)
արծարծանիցին (plural present subjunctive third-person)
արծարծայց (aorist first-person singular subjunctive)
արծարծցիս (aorist second-person singular subjunctive)
արծարծցի (aorist singular subjunctive third-person)
արծարծցուք (aorist first-person plural subjunctive)
արծարծջիք (aorist plural second-person subjunctive)
արծարծցին (aorist plural subjunctive third-person)
արծարծի՛ր (imperative rare singular)
արծարծարո՛ւք (imperative plural rare)
արծարծջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
արծարծջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ արծարծանիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ արծարծանիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

արծարծանէի, արծարծանեի*

արծարծանէիր, արծարծանեիր*

արծարծանէաք, արծարծանեաք*

արծարծանէիք, արծարծանեիք*

արծարծանէին, արծարծանեին*

արծարծէք, արծարծիք

արծարծանիցեմ

արծարծանիցես

արծարծանիցեմք

արծարծանիցէք

արծարծանիցեն

մի՛ արծարծաներ

մի՛ արծարծանէք

mediopassive

արծարծանել, արծարծանիլ*

արծարծանէր, արծարծանիւր

արծարծանիցիմ

արծարծանիցիս

արծարծանիցիմք

արծարծանիցիք

արծարծանիցին

արծարծարո՛ւք

մի՛ արծարծանիր

մի՛ արծարծանիք

Reduplication of *արծ- (*arc-) + -ան- (-an-).


գալար

galar (romanization)
գալար (nominative singular)
գալարք (nominative plural)
գալարի (genitive singular)
գալարի (dative singular)
գալար (accusative singular)
գալարս (accusative plural)
գալարէ (ablative singular)
գալարի (locative singular)
գալարս (locative plural)

xcl-decl-noun

the instrumental singular and the genitive/dative/instrumental plural are not attested, which does not allow determining whether the word followed an i-type or an i-a-type declension

Armenian: գալար (galar)

From Proto-Indo-European *wl̥H-, zero-grade of *welH-, + -ար (-ar).

coil, twist, bend (e.g. of a snake or intestines)


գալարեմ

galarem (romanization)
գալարել (infinitive)
գալարեցեալ (participle)
գալարեալ (participle)
գալարեց- (stem)
գալարեմ (first-person indicative present singular)
գալարես (indicative present second-person singular)
գալարէ (indicative present singular third-person)
գալարեմք (first-person indicative plural present)
գալարէք (indicative plural present second-person)
գալարեն (indicative plural present third-person)
գալարէի (first-person imperfect indicative singular)
գալարեի (galarēi, galarei*) (first-person imperfect indicative singular)
գալարէիր (imperfect indicative second-person singular)
գալարեիր (galarēir, galareir*) (imperfect indicative second-person singular)
գալարէր (imperfect indicative singular third-person)
գալարէաք (first-person imperfect indicative plural)
գալարեաք (galarēakʻ, galareakʻ*) (first-person imperfect indicative plural)
գալարէիք (imperfect indicative plural second-person)
գալարեիք (galarēikʻ, galareikʻ*) (imperfect indicative plural second-person)
գալարէին (imperfect indicative plural third-person)
գալարեին (galarēin, galarein*) (imperfect indicative plural third-person)
գալարեցի (aorist first-person indicative singular)
գալարեցեր (aorist indicative second-person singular)
գալարեաց (aorist indicative singular third-person)
գալարեցաք (aorist first-person indicative plural)
գալարեցէք (aorist indicative plural second-person)
գալարեցիք (aorist indicative plural second-person)
գալարեցին (aorist indicative plural third-person)
գալարիցեմ (first-person present singular subjunctive)
գալարիցես (present second-person singular subjunctive)
գալարիցէ (present singular subjunctive third-person)
գալարիցեմք (first-person plural present subjunctive)
գալարիցէք (plural present second-person subjunctive)
գալարիցեն (plural present subjunctive third-person)
գալարեցից (aorist first-person singular subjunctive)
գալարեսցես (aorist second-person singular subjunctive)
գալարեսցէ (aorist singular subjunctive third-person)
գալարեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
գալարեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
գալարեսցեն (aorist plural subjunctive third-person)
գալարեա՛ (imperative rare singular)
գալարեցէ՛ք (imperative plural rare)
գալարեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
գալարեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ գալարեր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ գալարէք (imperative plural prohibitive rare)
գալարել (infinitive)
գալարիլ (galarel, galaril*) (infinitive)
գալարեցեալ (participle)
գալարեալ (participle)
գալարեց- (stem)
գալարիմ (first-person indicative present singular)
գալարիս (indicative present second-person singular)
գալարի (indicative present singular third-person)
գալարիմք (first-person indicative plural present)
գալարիք (indicative plural present second-person)
գալարին (indicative plural present third-person)
գալարէի (first-person imperfect indicative singular)
գալարէիր (imperfect indicative second-person singular)
գալարէր (imperfect indicative singular third-person)
գալարիւր (imperfect indicative singular third-person)
գալարէաք (first-person imperfect indicative plural)
գալարէիք (imperfect indicative plural second-person)
գալարէին (imperfect indicative plural third-person)
գալարեցայ (aorist first-person indicative singular)
գալարեցար (aorist indicative second-person singular)
գալարեցաւ (aorist indicative singular third-person)
գալարեցաք (aorist first-person indicative plural)
գալարեցայք (aorist indicative plural second-person)
գալարեցան (aorist indicative plural third-person)
գալարիցիմ (first-person present singular subjunctive)
գալարիցիս (present second-person singular subjunctive)
գալարիցի (present singular subjunctive third-person)
գալարիցիմք (first-person plural present subjunctive)
գալարիցիք (plural present second-person subjunctive)
գալարիցին (plural present subjunctive third-person)
գալարեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
գալարեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
գալարեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
գալարեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
գալարեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
գալարեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
գալարեա՛ց (imperative rare singular)
գալարեցարո՛ւք (imperative plural rare)
գալարեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
գալարեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ գալարիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ գալարիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

գալարեցեալ, գալարեալ

գալարէի, գալարեի*

գալարէիր, գալարեիր*

գալարէաք, գալարեաք*

գալարէիք, գալարեիք*

գալարէին, գալարեին*

գալարեցէք, գալարեցիք

mediopassive

գալարել, գալարիլ*

գալարեցեալ, գալարեալ

գալարէր, գալարիւր

գալարեցարո՛ւք

desc

Armenian: գալարել (galarel), գալարվել (galarvel)

(mediopassive, intransitive) to coil, twist, crinkle, wriggle


գաղեմ

head

գաղեմ • (gałem)

xcl-verb

գաղեմ • (gałem)

gałem (romanization)
գաղել (infinitive)
գաղեցեալ (participle)
գաղեալ (participle)
գաղեց- (stem)
գաղեմ (first-person indicative present singular)
գաղես (indicative present second-person singular)
գաղէ (indicative present singular third-person)
գաղեմք (first-person indicative plural present)
գաղէք (indicative plural present second-person)
գաղեն (indicative plural present third-person)
գաղէի (first-person imperfect indicative singular)
գաղեի (gałēi, gałei*) (first-person imperfect indicative singular)
գաղէիր (imperfect indicative second-person singular)
գաղեիր (gałēir, gałeir*) (imperfect indicative second-person singular)
գաղէր (imperfect indicative singular third-person)
գաղէաք (first-person imperfect indicative plural)
գաղեաք (gałēakʻ, gałeakʻ*) (first-person imperfect indicative plural)
գաղէիք (imperfect indicative plural second-person)
գաղեիք (gałēikʻ, gałeikʻ*) (imperfect indicative plural second-person)
գաղէին (imperfect indicative plural third-person)
գաղեին (gałēin, gałein*) (imperfect indicative plural third-person)
գաղեցի (aorist first-person indicative singular)
գաղեցեր (aorist indicative second-person singular)
գաղեաց (aorist indicative singular third-person)
գաղեցաք (aorist first-person indicative plural)
գաղեցէք (aorist indicative plural second-person)
գաղեցիք (aorist indicative plural second-person)
գաղեցին (aorist indicative plural third-person)
գաղիցեմ (first-person present singular subjunctive)
գաղիցես (present second-person singular subjunctive)
գաղիցէ (present singular subjunctive third-person)
գաղիցեմք (first-person plural present subjunctive)
գաղիցէք (plural present second-person subjunctive)
գաղիցեն (plural present subjunctive third-person)
գաղեցից (aorist first-person singular subjunctive)
գաղեսցես (aorist second-person singular subjunctive)
գաղեսցէ (aorist singular subjunctive third-person)
գաղեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
գաղեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
գաղեսցեն (aorist plural subjunctive third-person)
գաղեա՛ (imperative rare singular)
գաղեցէ՛ք (imperative plural rare)
գաղեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
գաղեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ գաղեր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ գաղէք (imperative plural prohibitive rare)
գաղել (infinitive)
գաղիլ (gałel, gałil*) (infinitive)
գաղեցեալ (participle)
գաղեալ (participle)
գաղեց- (stem)
գաղիմ (first-person indicative present singular)
գաղիս (indicative present second-person singular)
գաղի (indicative present singular third-person)
գաղիմք (first-person indicative plural present)
գաղիք (indicative plural present second-person)
գաղին (indicative plural present third-person)
գաղէի (first-person imperfect indicative singular)
գաղէիր (imperfect indicative second-person singular)
գաղէր (imperfect indicative singular third-person)
գաղիւր (imperfect indicative singular third-person)
գաղէաք (first-person imperfect indicative plural)
գաղէիք (imperfect indicative plural second-person)
գաղէին (imperfect indicative plural third-person)
գաղեցայ (aorist first-person indicative singular)
գաղեցար (aorist indicative second-person singular)
գաղեցաւ (aorist indicative singular third-person)
գաղեցաք (aorist first-person indicative plural)
գաղեցայք (aorist indicative plural second-person)
գաղեցան (aorist indicative plural third-person)
գաղիցիմ (first-person present singular subjunctive)
գաղիցիս (present second-person singular subjunctive)
գաղիցի (present singular subjunctive third-person)
գաղիցիմք (first-person plural present subjunctive)
գաղիցիք (plural present second-person subjunctive)
գաղիցին (plural present subjunctive third-person)
գաղեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
գաղեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
գաղեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
գաղեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
գաղեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
գաղեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
գաղեա՛ց (imperative rare singular)
գաղեցարո՛ւք (imperative plural rare)
գաղեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
գաղեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ գաղիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ գաղիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

գաղեցեալ, գաղեալ

գաղէի, գաղեի*

գաղէիր, գաղեիր*

գաղէաք, գաղեաք*

գաղէիք, գաղեիք*

գաղէին, գաղեին*

գաղեցէք, գաղեցիք

mediopassive

գաղել, գաղիլ*

գաղեցեալ, գաղեալ

գաղէր, գաղիւր

Armenian: գաղել (gaġel)

From Proto-Indo-European *wl̥-, zero-grade of *wel- (“to deceive”), whence also գող (goł). See there for more.


արծարծել

arcarcel (romanization)
արծարծել (nominative singular uncountable)
արծարծելոյ (genitive singular uncountable)
արծարծելոյ (dative singular uncountable)
արծարծել (accusative singular uncountable)
արծարծելոյ (ablative singular uncountable)
արծարծելով (instrumental singular uncountable)
արծարծել (locative singular uncountable)


բով

bov (romanization)
բով (nominative singular)
բովք (nominative plural)
բովոյ (genitive singular)
բովոց (genitive plural)
բովոյ (dative singular)
բովոց (dative plural)
բով (accusative singular)
բովս (accusative plural)
բովոյ (ablative singular)
բովոց (ablative plural)
բովով (instrumental singular)
բովովք (instrumental plural)
բով (locative singular)
բովս (locative plural)
բով (nominative singular)
բովք (nominative plural)
բովու (genitive singular)
բովուց (genitive plural)
բովու (dative singular)
բովուց (dative plural)
բով (accusative singular)
բովս (accusative plural)
բովէ (ablative singular)
բովուց (ablative plural)
բովու (instrumental singular)
բովուք (instrumental plural)
բովու (locative singular)
բովս (locative plural)
բով (nominative singular)
բովք (nominative plural)
բովի (genitive singular)
բովաց (genitive plural)
բովի (dative singular)
բովաց (dative plural)
բով (accusative singular)
բովս (accusative plural)
բովէ (ablative singular)
բովաց (ablative plural)
բովաւ (instrumental singular)
բովաւք = բովօք (bovawkʻ = bovōkʻ) (instrumental plural)
բովի (locative singular)
բովս (locative plural)

xcl-decl-noun

բովաւք = բովօք

Armenian: բով (bov)

→ Romani: bov (“oven, stove”)

Ačaṙyan derives from Proto-Indo-European *bʰō- or *bʰow-, from *bʰeh₁-.

(figurative) furnace, crucible (a place or time of punishment, affliction, or great trial; severe experience or discipline)


գաղտ

head

գաղտ • (gałt)

xcl-adv

գաղտ • (gałt)

From Proto-Indo-European *wl̥d-, zero-grade of *wel- (“to deceive”) grown with *-d-, whence also գող (goł). See there for more.

Որ խօսէր գաղտ զընկերէ իւրմէ, զնա բացէ ՚ի բա՛ց հալածէի։
Or xōsēr gałt zənkerē iwrmē, zna bacʻē ’i bácʻ halacēi.

Whoso privily slandereth his neighbour, him will I cut off.


գաղտ

head

գաղտ • (gałt)

xcl-adj

գաղտ • (gałt)

Վասն զի գաղտ ուխտ իւր եւ խորհուրդ ընդ թագաւորին Յունաց է։

5th century, Łazar Pʻarpecʻi, Patmutʻiwn Hayocʻ [History of Armenia] 12

Vasn zi gałt uxt iwr ew xorhurd ənd tʻagaworin Yunacʻ ē.


գաղտ

head

գաղտ • (gałt)

xcl-prep

գաղտ • (gałt)

Armenian: գաղտ (gaġt)

Յորոց ձեռս տայր գաղտ յերանելի սպարապետէն Վարդանայ զգրեալսն։

5th century, Łazar Pʻarpecʻi, Patmutʻiwn Hayocʻ [History of Armenia] 68

Yorocʻ jeṙs tayr gałt yeraneli sparapetēn Vardanay zgrealsn.


արծնել

arcnel (romanization)
արծնել (nominative singular uncountable)
արծնելոյ (genitive singular uncountable)
արծնելոյ (dative singular uncountable)
արծնել (accusative singular uncountable)
արծնելոյ (ablative singular uncountable)
արծնելով (instrumental singular uncountable)
արծնել (locative singular uncountable)


գաղել

head

գաղել • (gałel)

gałel (romanization)
գաղել (nominative singular uncountable)
գաղելոյ (genitive singular uncountable)
գաղելոյ (dative singular uncountable)
գաղել (accusative singular uncountable)
գաղելոյ (ablative singular uncountable)
գաղելով (instrumental singular uncountable)
գաղել (locative singular uncountable)


գալարել

galarel (romanization)
գալարել (nominative singular uncountable)
գալարելոյ (genitive singular uncountable)
գալարելոյ (dative singular uncountable)
գալարել (accusative singular uncountable)
գալարելոյ (ablative singular uncountable)
գալարելով (instrumental singular uncountable)
գալարել (locative singular uncountable)


տորգ

Armenian: տորգ (torg)

From Proto-Indo-European *dorw-, from *dóru (“tree”).

Եկեսցէ յարեսցի ի տորգս սարդիոստայնի

5th century, Basil of Caesarea, Yałags Vecʻawreay ararčʻutʻean [Homiliae in Hexaemeron] 121

weaving, fabric, net (said of a spiderweb)


կանափ

կանափ • (kanapʻ)

xcl-noun

կանափ • (kanapʻ)

kanapʻ (romanization)
կանափ (nominative singular)
կանափք (nominative plural)
կանափի (genitive singular)
կանափից (genitive plural)
կանափի (dative singular)
կանափից (dative plural)
կանափ (accusative singular)
կանափս (accusative plural)
կանափէ (ablative singular)
կանափից (ablative plural)
կանափիւ (instrumental singular)
կանափիւք (instrumental plural)
կանափի (locative singular)
կանափս (locative plural)

xcl-decl-noun

the i-type declension is postulated by Nor baṙgirkʿ haykazean lezui without evidence


կանեփ

head

կանեփ • (kanepʻ)

xcl-noun

կանեփ • (kanepʻ)

desc

Middle Armenian: կանեփ (kanepʻ), կանափ (kanapʻ)

A Wanderwort of uncertain ultimate origin. See Ancient Greek κάνναβις (kánnabis) for more. The immediate source of the Armenian is probably an Iranian language: compare Middle Persian kʾnb, Persian کنب (kanab), کنو (kanav, “kenaf”). Note also Georgian კანაფი (ḳanapi).

Ասեն ի գռեհիկս թե մուրցացի ոմն զկանափ մետաքս կարծեալ ի Թրակացիս տանէր վաճառել․

11th century, Grigor Magistros, Grigor Magistrosi tʻłtʻerə [The letters of Grigor Magistros] page 231

Asen i gṙehiks tʻe murcʻacʻi omn zkanapʻ metakʻs karceal i Tʻrakacʻis tanēr vačaṙel;


Լիւրիկէ

head

Լիւրիկէ • (Liwrikē)

xcl-noun

Լիւրիկէ • (Liwrikē)

Liwrikē (romanization)
Լիւրիկէ (nominative singular)
Լիւրիկէք (nominative plural)
Լիւրիկեայ (genitive singular)
Լիւրիկեաց (genitive plural)
Լիւրիկեայ (dative singular)
Լիւրիկեաց (dative plural)
Լիւրիկէ (accusative singular)
Լիւրիկէս (accusative plural)
Լիւրիկեայ (ablative singular)
Լիւրիկեաց (ablative plural)
Լիւրիկեաւ (instrumental singular)
Լիւրիկէ (locative singular)
Լիւրիկէս (locative plural)

xcl-decl-noun

Լիւրիկեաւք = Լիւրիկեօք

Armenian: Լյուրիկե (Lyurike)


ցանգ

head

ցանգ • (cʻang)

cʻang (romanization)
ցանգ (nominative singular)
ցանգք (nominative plural)
ցանգոյ (genitive singular)
ցանգոց (genitive plural)
ցանգոյ (dative singular)
ցանգոց (dative plural)
ցանգ (accusative singular)
ցանգս (accusative plural)
ցանգոյ (ablative singular)
ցանգոց (ablative plural)
ցանգով (instrumental singular)
ցանգովք (instrumental plural)
ցանգ (locative singular)
ցանգս (locative plural)


ցանգ

ցանգ • (cʻang)


մօտաւորութիւն

մօտաւորութիւն • (mōtaworutʻiwn)

xcl-noun

մօտաւորութիւն • (mōtaworutʻiwn)

mōtaworutʻiwn (romanization)
մօտաւորութիւն (nominative singular)
մօտաւորութիւնք (nominative plural)
մօտաւորութեան (genitive singular)
մօտաւորութեանց (genitive plural)
մօտաւորութեան (dative singular)
մօտաւորութեանց (dative plural)
մօտաւորութիւն (accusative singular)
մօտաւորութիւնս (accusative plural)
մօտաւորութենէ (ablative singular)
մօտաւորութեանց (ablative plural)
մօտաւորութեամբ (instrumental singular)
մօտաւորութեամբք (instrumental plural)
մօտաւորութեան (locative singular)
մօտաւորութիւնս (locative plural)

xcl-decl-noun

մօտաւորութիւն

մօտաւորութիւնք

մօտաւորութեան

մօտաւորութեանց

մօտաւորութեան

մօտաւորութեանց

մօտաւորութիւն

մօտաւորութիւնս

մօտաւորութենէ

մօտաւորութեանց

մօտաւորութեամբ

մօտաւորութեամբք

մօտաւորութեան

մօտաւորութիւնս

desc

մոտավորություն

Armenian: մոտավորություն (motavorutʻyun)


մօտաւոր

head

մօտաւոր • (mōtawor)

xcl-adj

մօտաւոր • (mōtawor)

mōtawor (romanization)
մօտաւոր (nominative singular)
մօտաւորք (nominative plural)
մօտաւորի (genitive singular)
մօտաւորաց (genitive plural)
մօտաւորի (dative singular)
մօտաւորաց (dative plural)
մօտաւոր (accusative singular)
մօտաւորս (accusative plural)
մօտաւորէ (ablative singular)
մօտաւորաց (ablative plural)
մօտաւորաւ (instrumental singular)
մօտաւորի (locative singular)
մօտաւորս (locative plural)

xcl-decl-noun

մօտաւորաւք = մօտաւորօք

Armenian: մոտավոր (motavor)

familiar, familial, close (of relationships)


շնորհաւոր

head

շնորհաւոր • (šnorhawor)

xcl-adj

շնորհաւոր • (šnorhawor)

šnorhawor (romanization)
շնորհաւոր (nominative singular)
շնորհաւորք (nominative plural)
շնորհաւորի (genitive singular)
շնորհաւորաց (genitive plural)
շնորհաւորի (dative singular)
շնորհաւորաց (dative plural)
շնորհաւոր (accusative singular)
շնորհաւորս (accusative plural)
շնորհաւորէ (ablative singular)
շնորհաւորաց (ablative plural)
շնորհաւորաւ (instrumental singular)
շնորհաւորի (locative singular)
շնորհաւորս (locative plural)

xcl-decl-noun

շնորհաւորաւք = շնորհաւորօք

Armenian: շնորհավոր (šnorhavor)


եբարձ

third-person singular aorist active indicative of բառնամ (baṙnam)


բարձաւ

third-person singular aorist mediopassive indicative of բառնամ (baṙnam)


եկեր

third-person singular aorist active indicative of ուտեմ (utem)


Գաղինոս

head

Գաղինոս • (Gałinos)

xcl-proper noun

Գաղինոս • (Gałinos)

7th century, Anania Širakacʻi, Ašxarhacʻoycʻ [Geography]


Գաղիանոս

head

Գաղիանոս • (Gałianos)

xcl-proper noun

Գաղիանոս • (Gałianos)

Gałianos (romanization)
Գաղիանոս (nominative singular uncountable)
Գաղիանոսի (genitive singular uncountable)
Գաղիանոսի (dative singular uncountable)
Գաղիանոս (accusative singular uncountable)
Գաղիանոսէ (ablative singular uncountable)
Գաղիանոսիւ (instrumental singular uncountable)
Գաղիանոսի (locative singular uncountable)

Armenian: Գաղիանոս (Gaġianos)


կաճառ

head

կաճառ • (kačaṙ)

xcl-noun

կաճառ • (kačaṙ)

kačaṙ (romanization)
կաճառ (nominative singular)
կաճառք (nominative plural)
կաճառի (genitive singular)
կաճառից (genitive plural)
կաճառի (dative singular)
կաճառից (dative plural)
կաճառ (accusative singular)
կաճառս (accusative plural)
կաճառէ (ablative singular)
կաճառից (ablative plural)
կաճառիւ (instrumental singular)
կաճառիւք (instrumental plural)
կաճառի (locative singular)
կաճառս (locative plural)
կաճառ (nominative singular)
կաճառք (nominative plural)
կաճառի (genitive singular)
կաճառաց (genitive plural)
կաճառի (dative singular)
կաճառաց (dative plural)
կաճառ (accusative singular)
կաճառս (accusative plural)
կաճառէ (ablative singular)
կաճառաց (ablative plural)
կաճառաւ (instrumental singular)
կաճառի (locative singular)
կաճառս (locative plural)

xcl-decl-noun

կաճառաւք = կաճառօք

Armenian: կաճառ (kačaṙ)

unk

unknown

ակմբահոյլ դիցն կաճառ ― akmbahoyl dicʻn kačaṙ ― Olympus

կաճառ բանասիրաց


սունկն

head

սունկն • (sunkn)

xcl-noun

սունկն • (sunkn)

sunkn (romanization)
սունկն (nominative singular)
սնկունք (nominative plural)
սնկան (genitive singular)
սնկանց (genitive plural)
սնկան (dative singular)
սնկանց (dative plural)
սունկն (accusative singular)
սնկունս (accusative plural)
սնկանէ (ablative singular)
սնկանց (ablative plural)
սնկամբ (instrumental singular)
սնկամբք (instrumental plural)
սնկան (locative singular)
սնկունս (locative plural)

desctree

Armenian: սունկ (sunk)
→ Zazaki: sûng, sıng

Connected with Ancient Greek σπόγγος (spóngos), σφόγγος (sphóngos) and Latin fungus, and together with them probably borrowed from a Mediterranean–Pontic substrate source. Possibly also related to Georgian სოკო (soḳo), Tsez зикӏу (zik’u), Bezhta сакӏо (sakʼo), Moksha панга (panga) and Erzya панго (pango, “mushroom”).


մշակ

head

մշակ • (mšak)

xcl-noun

մշակ • (mšak)

mšak (romanization)
մշակ (nominative singular)
մշակք (nominative plural)
մշակի (genitive singular)
մշակաց (genitive plural)
մշակի (dative singular)
մշակաց (dative plural)
մշակ (accusative singular)
մշակս (accusative plural)
մշակէ (ablative singular)
մշակաց (ablative plural)
մշակաւ (instrumental singular)
մշակաւք = մշակօք (mšakawkʻ = mšakōkʻ) (instrumental plural)
մշակի (locative singular)
մշակս (locative plural)

xcl-decl-noun

մշակաւք = մշակօք

Armenian: մշակ (mšak)

→ Northern Kurdish: mişag

→ Persian: مشاق (mošâq)

A Middle Iranian borrowing: compare Khotanese mäṣṣa- (“field”) and Central Kurdish مووچە (mûçe, “field”). Also from Iranian: Old Georgian მუშაკი (mušaḳi), Aghwan 𐕌𐕒𐕡𐔽𐔰𐕄 (muˁaḳ, “laborer, worker”), Bats მუშაჸო̆ (mušaʾŏ, “laborer”).

cog

Արժանի է մշակն վարձու իւրոյ։


ճար

Armenian: ճար (čar)

An Iranian borrowing. Compare Middle Persian [Book Pahlavi needed] (cʾl /čār/), Persian چار (čâr), Avestan 𐬗𐬁𐬭𐬁 (cārā, “means, remedy”). Ultimately probably from Proto-Indo-European *kʷer- (“to do; to make; to build”).


ճչել

head

ճչել • (ččʻel)

ččʻel (romanization)
ճչել (nominative singular uncountable)
ճչելոյ (genitive singular uncountable)
ճչելոյ (dative singular uncountable)
ճչել (accusative singular uncountable)
ճչելոյ (ablative singular uncountable)
ճչելով (instrumental singular uncountable)
ճչել (locative singular uncountable)


ռահ

ṙah (romanization)
ռահ (nominative singular)
ռահք (nominative plural)
ռահի (genitive singular)
ռահից (genitive plural)
ռահի (dative singular)
ռահից (dative plural)
ռահ (accusative singular)
ռահս (accusative plural)
ռահէ (ablative singular)
ռահից (ablative plural)
ռահիւ (instrumental singular)
ռահիւք (instrumental plural)
ռահի (locative singular)
ռահս (locative plural)

Armenian: ռահ (ṙah)

An Iranian borrowing: compare Middle Persian rʾh (rāh, “road, way”), Persian راه (râh).

ռահ գործել, հորդել