բնակ

bnak (romanization)
բնակ (nominative singular)
բնակք (nominative plural)
բնակի (genitive singular)
բնակաց (genitive plural)
բնակի (dative singular)
բնակաց (dative plural)
բնակ (accusative singular)
բնակս (accusative plural)
բնակէ (ablative singular)
բնակաց (ablative plural)
բնակաւ (instrumental singular)
բնակաւք = բնակօք (bnakawkʻ = bnakōkʻ) (instrumental plural)
բնակի (locative singular)
բնակս (locative plural)

xcl-decl-noun

բնակաւք = բնակօք

An Iranian borrowing: compare Middle Persian [Book Pahlavi needed] (bwnk' /bunag/, “baggage; abode, camp”), Classical Persian بنه (buna, “household furniture, goods, and chattels; baggage; house; abode”). Ultimately from the root discussed at բուն (bun). Georgian დაბუნაგება (dabunageba, “to build (cattle) stalls/pens; to make (game) coverts”), Old Georgian დაბუნაგება (dabunageba, “to lodge”) are borrowed from the same Iranian source.


վախճանիմ

head

վախճանիմ • (vaxčanim)

xcl-verb

վախճանիմ • (vaxčanim)

vaxčanim (romanization)
վախճանել (infinitive)
վախճանիլ (vaxčanel, vaxčanil*) (infinitive)
վախճանեցեալ (participle)
վախճանեալ (participle)
վախճանեց- (stem)
վախճանիմ (first-person indicative present singular)
վախճանիս (indicative present second-person singular)
վախճանի (indicative present singular third-person)
վախճանիմք (first-person indicative plural present)
վախճանիք (indicative plural present second-person)
վախճանին (indicative plural present third-person)
վախճանէի (first-person imperfect indicative singular)
վախճանէիր (imperfect indicative second-person singular)
վախճանէր (imperfect indicative singular third-person)
վախճանիւր (imperfect indicative singular third-person)
վախճանէաք (first-person imperfect indicative plural)
վախճանէիք (imperfect indicative plural second-person)
վախճանէին (imperfect indicative plural third-person)
վախճանեցայ (aorist first-person indicative singular)
վախճանեցար (aorist indicative second-person singular)
վախճանեցաւ (aorist indicative singular third-person)
վախճանեցաք (aorist first-person indicative plural)
վախճանեցայք (aorist indicative plural second-person)
վախճանեցան (aorist indicative plural third-person)
վախճանիցիմ (first-person present singular subjunctive)
վախճանիցիս (present second-person singular subjunctive)
վախճանիցի (present singular subjunctive third-person)
վախճանիցիմք (first-person plural present subjunctive)
վախճանիցիք (plural present second-person subjunctive)
վախճանիցին (plural present subjunctive third-person)
վախճանեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
վախճանեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
վախճանեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
վախճանեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
վախճանեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
վախճանեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
վախճանեա՛ց (imperative rare singular)
վախճանեցարո՛ւք (imperative plural rare)
վախճանեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
վախճանեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ վախճանիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ վախճանիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

mediopassive

վախճանել, վախճանիլ*

վախճանեցեալ, վախճանեալ

վախճանէր, վախճանիւր

վախճանեսցուք

վախճանեցարո՛ւք

վախճանեսջի՛ր

վախճանեսջի՛ք

մի՛ վախճանիր

մի՛ վախճանիք

desc

Armenian: վախճանվել (vaxčanvel), վախճանիլ (vaxčanil)

Եթէ ծերասցի յերկրի արմատ նորա՝ եւ ի քարի վախճանեսցի բուն նորա, ի հոտոյ ջրոյ ծաղկեսցի

Translation by Claude E. Cox
If its root grow old in earth, and the crown of its root die in a rock, at the scent of water it will sprout

Etʻē cerascʻi yerkri armat nora, ew i kʻari vaxčanescʻi bun nora, i hotoy ǰroy całkescʻi


դահճապետ

head

դահճապետ • (dahčapet)

xcl-noun

դահճապետ • (dahčapet)

dahčapet (romanization)
դահճապետ (nominative singular)
դահճապետք (nominative plural)
դահճապետի (genitive singular)
դահճապետաց (genitive plural)
դահճապետի (dative singular)
դահճապետաց (dative plural)
դահճապետ (accusative singular)
դահճապետս (accusative plural)
դահճապետէ (ablative singular)
դահճապետաց (ablative plural)
դահճապետաւ (instrumental singular)
դահճապետի (locative singular)
դահճապետս (locative plural)

xcl-decl-noun

դահճապետաւք = դահճապետօք

→ Armenian: դահճապետ (dahčapet)

Wholly borrowed from Iranian. For the constituents see դահիճ (dahič) and պետ (pet).

Արդ՝ ելեալ դահճապետն պարծելով՝ չարամահ առնել զնա, եւ ետ հանել զնոսա շղթայիւք ի քաղաքէն ընդ դուռն հարաւոյ, ընդ կողմն պողոտային որ հանէր ի Մեծամօրի կամուրջն, ի տեղին յայն, ուր սովոր էին սպանանել զամենայն մահապարտս, ի ճախճախուտ տեղի մի, մօտ ի պարկէն փոսին որ շուրջ գայր զքաղաքաւն։ Եւ վարեցին չորս չորս ցիցս միում միում ի նոցանէն։

5th century, Agatʻangełos, Patmutʻiwn Hayocʻ [History of the Armenians] 206

Translation by Robert W. Thomson
So the chief-executioner came out boasting that he would put her to a cruel death. He had them taken in chains out of the city by the South Gate, along the road that leads to the Metsamawr bridge, to the place where they were accustomed to execute those condemned to death, a marshy place near the moat which ran round the city. And they brought four stakes for each one of them.

Ard, eleal dahčapetn parcelov, čʻaramah aṙnel zna, ew et hanel znosa šłtʻayiwkʻ i kʻałakʻēn ənd duṙn harawoy, ənd kołmn połotayin or hanēr i Mecamōri kamurǰn, i tełin yayn, ur sovor ēin spananel zamenayn mahaparts, i čaxčaxut tełi mi, mōt i parkēn pʻosin or šurǰ gayr zkʻałakʻawn. Ew varecʻin čʻors čʻors cʻicʻs mium mium i nocʻanēn.


մահապարտ

mahapart (romanization)
մահապարտ (nominative singular)
մահապարտք (nominative plural)
մահապարտի (genitive singular)
մահապարտաց (genitive plural)
մահապարտի (dative singular)
մահապարտաց (dative plural)
մահապարտ (accusative singular)
մահապարտս (accusative plural)
մահապարտէ (ablative singular)
մահապարտաց (ablative plural)
մահապարտաւ (instrumental singular)
մահապարտի (locative singular)
մահապարտս (locative plural)

մահապարտաւք = մահապարտօք

Armenian: մահապարտ (mahapart)


սովամահ

Armenian: սովամահ (sovamah)

Ոչ սովամահ առնէ Տէր զանձն արդարոյ, եւ զկեանս ամպարշտաց կործանեսցէ։
Očʻ sovamah aṙnē Tēr zanjn ardaroy, ew zkeans amparštacʻ korcanescʻē.

The Lord will not famish a righteous soul: but he will overthrow the life of the ungodly.

Translation by Brenton Septuagint Translation

Երկրորդ բարք մրջմանն․ յորժամ համբարեսցէ զհատսն յորջսն, ընդ մէջ կտրէ, թէ գուցէ ձմեռն գա, եւ անձրեւք լինին, եւ բուսանին հատքն, եւ սովամահ լինիցին։
Erkrord barkʻ mrǰmann; yoržam hambarescʻē zhatsn yorǰsn, ənd mēǰ ktrē, tʻē gucʻē jmeṙn ga, ew anjrewkʻ linin, ew busanin hatkʻn, ew sovamah linicʻin.

5th century, with changes and additions in later centuries, Baroyaxōs [Physiologus] Earliest recension (TR).15.6

The second custom of the ant: when it stores up the grain in its nest, it cuts it in the middle, so that when winter comes and it rains, lest the grain germinate and it starve to death


մահաբեր

mahaber (romanization)
մահաբեր (nominative singular)
մահաբերք (nominative plural)
մահաբերի (genitive singular)
մահաբերաց (genitive plural)
մահաբերի (dative singular)
մահաբերաց (dative plural)
մահաբեր (accusative singular)
մահաբերս (accusative plural)
մահաբերէ (ablative singular)
մահաբերաց (ablative plural)
մահաբերաւ (instrumental singular)
մահաբերի (locative singular)
մահաբերս (locative plural)
մահաբեր (nominative singular)
մահաբերք (nominative plural)
մահաբերի (genitive singular)
մահաբերից (genitive plural)
մահաբերի (dative singular)
մահաբերից (dative plural)
մահաբեր (accusative singular)
մահաբերս (accusative plural)
մահաբերէ (ablative singular)
մահաբերից (ablative plural)
մահաբերիւ (instrumental singular)
մահաբերիւք (instrumental plural)
մահաբերի (locative singular)
մահաբերս (locative plural)

մահաբերաւք = մահաբերօք

Armenian: մահաբեր (mahaber)

From մահ (mah) + -ա- (-a-) + բերեմ (berem). Calque of Ancient Greek θανατήφορος (thanatḗphoros).

calque

Բարոյախաւսն ասաց զուշկապարկաց, էթէ մահաբերք են եւ ի ծովու են
Baroyaxawsn asacʻ zuškaparkacʻ, ētʻē mahaberkʻ en ew i covu en

5th century, with changes and additions in later centuries, Baroyaxōs [Physiologus] Earliest recension (TR).16.2

Physiologus says about the Sirens that they cause death and are in the sea


քարկոծումն

head

քարկոծումն • (kʻarkocumn)

xcl-noun

քարկոծումն • (kʻarkocumn)

kʻarkocumn (romanization)
քարկոծումն (nominative singular)
քարկոծմունք (nominative plural)
քարկոծման (genitive singular)
քարկոծմանց (genitive plural)
քարկոծման (dative singular)
քարկոծմանց (dative plural)
քարկոծումն (accusative singular)
քարկոծմունս (accusative plural)
քարկոծմանէ (ablative singular)
քարկոծմանց (ablative plural)
քարկոծմամբ (instrumental singular)
քարկոծմամբք (instrumental plural)
քարկոծման (locative singular)
քարկոծմունս (locative plural)

Armenian: քարկոծում (kʻarkocum)


քարկոծեմ

head

քարկոծեմ • (kʻarkocem)

xcl-verb

քարկոծեմ • (kʻarkocem)

kʻarkocem (romanization)
քարկոծել (infinitive)
քարկոծեցեալ (participle)
քարկոծեալ (participle)
քարկոծեց- (stem)
քարկոծեմ (first-person indicative present singular)
քարկոծես (indicative present second-person singular)
քարկոծէ (indicative present singular third-person)
քարկոծեմք (first-person indicative plural present)
քարկոծէք (indicative plural present second-person)
քարկոծեն (indicative plural present third-person)
քարկոծէի (first-person imperfect indicative singular)
քարկոծեի (kʻarkocēi, kʻarkocei*) (first-person imperfect indicative singular)
քարկոծէիր (imperfect indicative second-person singular)
քարկոծեիր (kʻarkocēir, kʻarkoceir*) (imperfect indicative second-person singular)
քարկոծէր (imperfect indicative singular third-person)
քարկոծէաք (first-person imperfect indicative plural)
քարկոծեաք (kʻarkocēakʻ, kʻarkoceakʻ*) (first-person imperfect indicative plural)
քարկոծէիք (imperfect indicative plural second-person)
քարկոծեիք (kʻarkocēikʻ, kʻarkoceikʻ*) (imperfect indicative plural second-person)
քարկոծէին (imperfect indicative plural third-person)
քարկոծեին (kʻarkocēin, kʻarkocein*) (imperfect indicative plural third-person)
քարկոծեցի (aorist first-person indicative singular)
քարկոծեցեր (aorist indicative second-person singular)
քարկոծեաց (aorist indicative singular third-person)
քարկոծեցաք (aorist first-person indicative plural)
քարկոծեցէք (aorist indicative plural second-person)
քարկոծեցիք (aorist indicative plural second-person)
քարկոծեցին (aorist indicative plural third-person)
քարկոծիցեմ (first-person present singular subjunctive)
քարկոծիցես (present second-person singular subjunctive)
քարկոծիցէ (present singular subjunctive third-person)
քարկոծիցեմք (first-person plural present subjunctive)
քարկոծիցէք (plural present second-person subjunctive)
քարկոծիցեն (plural present subjunctive third-person)
քարկոծեցից (aorist first-person singular subjunctive)
քարկոծեսցես (aorist second-person singular subjunctive)
քարկոծեսցէ (aorist singular subjunctive third-person)
քարկոծեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
քարկոծեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
քարկոծեսցեն (aorist plural subjunctive third-person)
քարկոծեա՛ (imperative rare singular)
քարկոծեցէ՛ք (imperative plural rare)
քարկոծեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
քարկոծեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ քարկոծեր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ քարկոծէք (imperative plural prohibitive rare)
քարկոծել (infinitive)
քարկոծիլ (kʻarkocel, kʻarkocil*) (infinitive)
քարկոծեցեալ (participle)
քարկոծեալ (participle)
քարկոծեց- (stem)
քարկոծիմ (first-person indicative present singular)
քարկոծիս (indicative present second-person singular)
քարկոծի (indicative present singular third-person)
քարկոծիմք (first-person indicative plural present)
քարկոծիք (indicative plural present second-person)
քարկոծին (indicative plural present third-person)
քարկոծէի (first-person imperfect indicative singular)
քարկոծէիր (imperfect indicative second-person singular)
քարկոծէր (imperfect indicative singular third-person)
քարկոծիւր (imperfect indicative singular third-person)
քարկոծէաք (first-person imperfect indicative plural)
քարկոծէիք (imperfect indicative plural second-person)
քարկոծէին (imperfect indicative plural third-person)
քարկոծեցայ (aorist first-person indicative singular)
քարկոծեցար (aorist indicative second-person singular)
քարկոծեցաւ (aorist indicative singular third-person)
քարկոծեցաք (aorist first-person indicative plural)
քարկոծեցայք (aorist indicative plural second-person)
քարկոծեցան (aorist indicative plural third-person)
քարկոծիցիմ (first-person present singular subjunctive)
քարկոծիցիս (present second-person singular subjunctive)
քարկոծիցի (present singular subjunctive third-person)
քարկոծիցիմք (first-person plural present subjunctive)
քարկոծիցիք (plural present second-person subjunctive)
քարկոծիցին (plural present subjunctive third-person)
քարկոծեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
քարկոծեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
քարկոծեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
քարկոծեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
քարկոծեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
քարկոծեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
քարկոծեա՛ց (imperative rare singular)
քարկոծեցարո՛ւք (imperative plural rare)
քարկոծեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
քարկոծեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ քարկոծիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ քարկոծիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

քարկոծեցեալ, քարկոծեալ

քարկոծէի, քարկոծեի*

քարկոծէիր, քարկոծեիր*

քարկոծէաք, քարկոծեաք*

քարկոծէիք, քարկոծեիք*

քարկոծէին, քարկոծեին*

քարկոծեցէք, քարկոծեցիք

քարկոծեսցուք

քարկոծեսջի՛ր

քարկոծեսջի՛ք

մի՛ քարկոծեր

մի՛ քարկոծէք

mediopassive

քարկոծել, քարկոծիլ*

քարկոծեցեալ, քարկոծեալ

քարկոծէր, քարկոծիւր

քարկոծեսցուք

քարկոծեցարո՛ւք

քարկոծեսջի՛ր

քարկոծեսջի՛ք

մի՛ քարկոծիր

մի՛ քարկոծիք

Armenian: քարկոծել (kʻarkocel)

(transitive) to stone, to lapidate, to kill by stoning


օրհաս

head

օրհաս • (ōrhas)

xcl-noun

օրհաս • (ōrhas)

ōrhas (romanization)
օրհաս (nominative singular)
օրհասք (nominative plural)
օրհասի (genitive singular)
օրհասաց (genitive plural)
օրհասի (dative singular)
օրհասաց (dative plural)
օրհաս (accusative singular)
օրհասս (accusative plural)
օրհասէ (ablative singular)
օրհասաց (ablative plural)
օրհասաւ (instrumental singular)
օրհասօք (instrumental plural)
օրհասի (locative singular)
օրհասս (locative plural)

Armenian: օրհաս (ōrhas)

օրհաս մահու

յօրհաս իւր ճեպել

ժամանէ յօրհաս վախճանին

the day at which a person is fated to die, one's appointed time


հոգեվար

հոգի (hogi) + -ա- (-a-) + վարեմ (varem).

experiencing death throes, dying, close to death