գող

goł (romanization)
գող (nominative singular)
գողք (nominative plural)
գողոյ (genitive singular)
գողոց (genitive plural)
գողոյ (dative singular)
գողոց (dative plural)
գող (accusative singular)
գողս (accusative plural)
գողոյ (ablative singular)
գողոց (ablative plural)
գողով (instrumental singular)
գողովք (instrumental plural)
գող (locative singular)
գողս (locative plural)

Armenian: գող (goġ)

From Proto-Indo-European *wol-, o-grade of *wel- (“to deceive”), whence also գաղեմ (gałem), գաղտ (gałt); cognate with Lithuanian vi̇̀lti, Latvian vilt (“to deceive”), Ancient Greek οὖλος (oûlos, “baneful (dream)”), Middle Irish fell (“treachary”). For this root see Pokorny.


հարկ

hark (romanization)
հարկ (nominative singular)
հարկք (nominative plural)
հարկի (genitive singular)
հարկաց (genitive plural)
հարկի (dative singular)
հարկաց (dative plural)
հարկ (accusative singular)
հարկս (accusative plural)
հարկէ (ablative singular)
հարկաց (ablative plural)
հարկաւ (instrumental singular)
հարկաւք = հարկօք (harkawkʻ = harkōkʻ) (instrumental plural)
հարկի (locative singular)
հարկս (locative plural)
հարկ (nominative singular)
հարկք (nominative plural)
հարկի (genitive singular)
հարկից (genitive plural)
հարկի (dative singular)
հարկից (dative plural)
հարկ (accusative singular)
հարկս (accusative plural)
հարկէ (ablative singular)
հարկից (ablative plural)
հարկիւ (instrumental singular)
հարկիւք (instrumental plural)
հարկի (locative singular)
հարկս (locative plural)

xcl-decl-noun

հարկաւք = հարկօք

Armenian: հարկ (hark), իհարկե (iharke)

→ Old Georgian: ჰარკ (harḳ)

ru:Алексидзе, Заза Николаевич

A Middle Iranian borrowing. Compare Middle Persian [Book Pahlavi needed] (hlg /harg/, “duty, tribute; work, effort”), Manichaean Middle Persian 𐫍𐫡𐫃 (harg), 𐫟𐫡𐫃 (xarg, “tribute”), Khotanese [script needed] (harga-, “tax”). Doublet of երկք (erkkʻ). For the ultimate origin see Cheung. Also from Iranian: Old Georgian ხარკი (xarḳi), Aghwan 𐕆𐔰𐕙𐔼𐕄 (hariḳ), Arabic خَرْج (ḵarj), Niya Prakrit 𐨱𐨪𐨿𐨒 (harga).

cog

collection (an act of collecting money to help a charity or during a church service)


մաքս

head

մաքս • (makʻs)

xcl-noun

մաքս • (makʻs)

makʻs (romanization)
մաքս (nominative singular)
մաքսք (nominative plural)
մաքսի (genitive singular)
մաքսից (genitive plural)
մաքսի (dative singular)
մաքսից (dative plural)
մաքս (accusative singular)
մաքսս (accusative plural)
մաքսէ (ablative singular)
մաքսից (ablative plural)
մաքսիւ (instrumental singular)
մաքսիւք (instrumental plural)
մաքսի (locative singular)
մաքսս (locative plural)

→ Armenian: մաքս (makʻs)

From Classical Syriac ܡܟܣܐ (maḵsā). First etymologized by Schröder.


տուր

head

տուր • (tur)

xcl-noun

տուր • (tur)

tur (romanization)
տուր (nominative singular)
տուրք (nominative plural)
տրոյ (genitive singular)
տրոց (genitive plural)
տրոյ (dative singular)
տրոց (dative plural)
տուր (accusative singular)
տուրս (accusative plural)
տրոյ (ablative singular)
տրոց (ablative plural)
տրով (instrumental singular)
տրովք (instrumental plural)
տուր (locative singular)
տուրս (locative plural)
տուր (nominative singular)
տուրք (nominative plural)
տրի (genitive singular)
տրից (genitive plural)
տրի (dative singular)
տրից (dative plural)
տուր (accusative singular)
տուրս (accusative plural)
տրէ (ablative singular)
տրից (ablative plural)
տրիւ (instrumental singular)
տրիւք (instrumental plural)
տրի (locative singular)
տուրս (locative plural)

Armenian: տուրք (turkʻ)

տուրք առատ՝ առնեն զբարեկամ զուարթ

(usually in the plural) giving; donation, gift, presents


բաժ

baž (romanization)
բաժ (nominative singular)
բաժք (nominative plural)
բաժի (genitive singular)
բաժից (genitive plural)
բաժի (dative singular)
բաժից (dative plural)
բաժ (accusative singular)
բաժս (accusative plural)
բաժէ (ablative singular)
բաժից (ablative plural)
բաժիւ (instrumental singular)
բաժիւք (instrumental plural)
բաժի (locative singular)
բաժս (locative plural)

Armenian: բաժ (baž)

From Iranian. Compare Middle Persian bʾc (bāǰ, “tribute, tax”), from Old Persian 𐎲𐎠𐎪𐎶 (b-a-ji-m /bāji/, “tribute, toll”); see there for more. Etymologically related to other Iranian borrowings: բաժանեմ (bažanem, “to divide”) and բաժակ (bažak, “cup”).


բանտ

bant (romanization)
բանտ (nominative singular)
բանտք (nominative plural)
բանտի (genitive singular)
բանտից (genitive plural)
բանտի (dative singular)
բանտից (dative plural)
բանտ (accusative singular)
բանտս (accusative plural)
բանտէ (ablative singular)
բանտից (ablative plural)
բանտիւ (instrumental singular)
բանտիւք (instrumental plural)
բանտի (locative singular)
բանտս (locative plural)

Armenian: բանտ (bant)

The original spelling is բանդ (band), from Middle Iranian *band (“bonds; prison”). Compare Persian بند (band, “tie, chain, shackle”) and Central Kurdish بەندیخانە (bendîxane, “prison”). Ultimately from Proto-Indo-European *bʰendʰ-.

դնել ի բանտի, արկանել ի բանտ

խուսել ի բանտէ

to make one's escape from prison, to escape

հանգել ի բանտ

ելանել ի բանտէ


դատ

dat (romanization)
դատ (nominative singular)
դատք (nominative plural)
դատի (genitive singular)
դատից (genitive plural)
դատի (dative singular)
դատից (dative plural)
դատ (accusative singular)
դատս (accusative plural)
դատէ (ablative singular)
դատից (ablative plural)
դատիւ (instrumental singular)
դատիւք (instrumental plural)
դատի (locative singular)
դատս (locative plural)

xcl-decl-noun

an u-type genitive <i class="Armn mention" lang="xcl">դատու</i> (datu) is attested

Armenian: դատ (dat)

Borrowed from Parthian 𐫅𐫀𐫅 (dʾd, “law, justice”). See Persian داد (dâd, “justice”) for more.

bor+

դատ վարել, դնել

to proceed, to sue in law, to bring an action

դատ առնել

դատ տալ, հատուցանել

to judge oneself, to condemn oneself, to be condemned

ի դատ կոչել

(law) trial, judicial proceedings, litigation, cause, lawsuit


դիպահ

An Iranian borrowing: compare Middle Persian [Book Pahlavi needed] (dypʾhl /dēbahr/, “anger”), Parthian 𐫅𐫏𐫁𐫍𐫡𐫃 (dybhrg /dēbahrag/, “banished”).

cog

դնել ի դիպահոջ

լինել ի դիպահոջ

to be arrested, detained or under arrest


զնդան

zndan (romanization)
զնդան (nominative singular)
զնդանք (nominative plural)
զնդանի (genitive singular)
զնդանաց (genitive plural)
զնդանի (dative singular)
զնդանաց (dative plural)
զնդան (accusative singular)
զնդանս (accusative plural)
զնդանէ (ablative singular)
զնդանաց (ablative plural)
զնդանաւ (instrumental singular)
զնդանի (locative singular)
զնդանս (locative plural)

xcl-decl-noun

զնդանաւք = զնդանօք

Armenian: զնդան (zndan)

An Iranian borrowing: compare Middle Persian [Book Pahlavi needed] (zyndʾn' /zēndān/), Persian زندان (zendân, “prison”).


կապիճ

head

կապիճ • (kapič)

xcl-noun

կապիճ • (kapič)

kapič (romanization)
կապիճ (nominative singular)
կապիճք (nominative plural)
կապճի (genitive singular)
կապճաց (genitive plural)
կապճի (dative singular)
կապճաց (dative plural)
կապիճ (accusative singular)
կապիճս (accusative plural)
կապճէ (ablative singular)
կապճաց (ablative plural)
կապճաւ (instrumental singular)
կապճաւք = կապճօք (kapčawkʻ = kapčōkʻ) (instrumental plural)
կապճի (locative singular)
կապիճս (locative plural)

xcl-decl-noun

կապճաւք = կապճօք

Middle Armenian: կապիճ (kapič)

desc

Armenian: կապեճ (kapeč), կապաիճ (kapaič)

⇒ Armenian: կապճակ (kapčak)

→ Armenian: կապիճ (kapič)

→ Old Georgian: კაპიჭი (ḳaṗič̣i)

An Iranian borrowing: compare Middle Persian [Book Pahlavi needed] (kpyc, “a grain measure”). See Arabic قَفِيز (qafīz) for more.
In the dialects survives in Moks կապաիճ (kapaič, “unit of measure equal to 5–6 kilograms”), Mush կապեճ (kapeč, “hay of grass and wheat”), Hamshen կապճակ (kapčak, “tithe of wheat given to miller”) and կապիծ (kapic), the latter a borrowing from Laz კაპიწი (ǩap̌iǯi).

cog

Laz კაპიწი (ǩap̌iǯi)

a grain measure, equal to 1/10 գրիւ (griw)

gaiters or some kind of torture instrument for the legs


մահապարտ

mahapart (romanization)
մահապարտ (nominative singular)
մահապարտք (nominative plural)
մահապարտի (genitive singular)
մահապարտաց (genitive plural)
մահապարտի (dative singular)
մահապարտաց (dative plural)
մահապարտ (accusative singular)
մահապարտս (accusative plural)
մահապարտէ (ablative singular)
մահապարտաց (ablative plural)
մահապարտաւ (instrumental singular)
մահապարտի (locative singular)
մահապարտս (locative plural)

xcl-decl-noun

մահապարտաւք = մահապարտօք

Armenian: մահապարտ (mahapart)

Արդ՝ ելեալ դահճապետն պարծելով՝ չարամահ առնել զնա, եւ ետ հանել զնոսա շղթայիւք ի քաղաքէն ընդ դուռն հարաւոյ, ընդ կողմն պողոտային որ հանէր ի Մեծամօրի կամուրջն, ի տեղին յայն, ուր սովոր էին սպանանել զամենայն մահապարտս, ի ճախճախուտ տեղի մի, մօտ ի պարկէն փոսին որ շուրջ գայր զքաղաքաւն։ Եւ վարեցին չորս չորս ցիցս միում միում ի նոցանէն։

5th century, Agatʻangełos, Patmutʻiwn Hayocʻ [History of the Armenians] 206

Translation by Robert W. Thomson
So the chief-executioner came out boasting that he would put her to a cruel death. He had them taken in chains out of the city by the South Gate, along the road that leads to the Metsamawr bridge, to the place where they were accustomed to execute those condemned to death, a marshy place near the moat which ran round the city. And they brought four stakes for each one of them.

Ard, eleal dahčapetn parcelov, čʻaramah aṙnel zna, ew et hanel znosa šłtʻayiwkʻ i kʻałakʻēn ənd duṙn harawoy, ənd kołmn połotayin or hanēr i Mecamōri kamurǰn, i tełin yayn, ur sovor ēin spananel zamenayn mahaparts, i čaxčaxut tełi mi, mōt i parkēn pʻosin or šurǰ gayr zkʻałakʻawn. Ew varecʻin čʻors čʻors cʻicʻs mium mium i nocʻanēn.


քարկոծումն

head

քարկոծումն • (kʻarkocumn)

xcl-noun

քարկոծումն • (kʻarkocumn)

kʻarkocumn (romanization)
քարկոծումն (nominative singular)
քարկոծմունք (nominative plural)
քարկոծման (genitive singular)
քարկոծմանց (genitive plural)
քարկոծման (dative singular)
քարկոծմանց (dative plural)
քարկոծումն (accusative singular)
քարկոծմունս (accusative plural)
քարկոծմանէ (ablative singular)
քարկոծմանց (ablative plural)
քարկոծմամբ (instrumental singular)
քարկոծմամբք (instrumental plural)
քարկոծման (locative singular)
քարկոծմունս (locative plural)

Armenian: քարկոծում (kʻarkocum)


քարկոծեմ

head

քարկոծեմ • (kʻarkocem)

xcl-verb

քարկոծեմ • (kʻarkocem)

kʻarkocem (romanization)
քարկոծել (infinitive)
քարկոծեցեալ (participle)
քարկոծեալ (participle)
քարկոծեց- (stem)
քարկոծեմ (first-person indicative present singular)
քարկոծես (indicative present second-person singular)
քարկոծէ (indicative present singular third-person)
քարկոծեմք (first-person indicative plural present)
քարկոծէք (indicative plural present second-person)
քարկոծեն (indicative plural present third-person)
քարկոծէի (first-person imperfect indicative singular)
քարկոծեի (kʻarkocēi, kʻarkocei*) (first-person imperfect indicative singular)
քարկոծէիր (imperfect indicative second-person singular)
քարկոծեիր (kʻarkocēir, kʻarkoceir*) (imperfect indicative second-person singular)
քարկոծէր (imperfect indicative singular third-person)
քարկոծէաք (first-person imperfect indicative plural)
քարկոծեաք (kʻarkocēakʻ, kʻarkoceakʻ*) (first-person imperfect indicative plural)
քարկոծէիք (imperfect indicative plural second-person)
քարկոծեիք (kʻarkocēikʻ, kʻarkoceikʻ*) (imperfect indicative plural second-person)
քարկոծէին (imperfect indicative plural third-person)
քարկոծեին (kʻarkocēin, kʻarkocein*) (imperfect indicative plural third-person)
քարկոծեցի (aorist first-person indicative singular)
քարկոծեցեր (aorist indicative second-person singular)
քարկոծեաց (aorist indicative singular third-person)
քարկոծեցաք (aorist first-person indicative plural)
քարկոծեցէք (aorist indicative plural second-person)
քարկոծեցիք (aorist indicative plural second-person)
քարկոծեցին (aorist indicative plural third-person)
քարկոծիցեմ (first-person present singular subjunctive)
քարկոծիցես (present second-person singular subjunctive)
քարկոծիցէ (present singular subjunctive third-person)
քարկոծիցեմք (first-person plural present subjunctive)
քարկոծիցէք (plural present second-person subjunctive)
քարկոծիցեն (plural present subjunctive third-person)
քարկոծեցից (aorist first-person singular subjunctive)
քարկոծեսցես (aorist second-person singular subjunctive)
քարկոծեսցէ (aorist singular subjunctive third-person)
քարկոծեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
քարկոծեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
քարկոծեսցեն (aorist plural subjunctive third-person)
քարկոծեա՛ (imperative rare singular)
քարկոծեցէ՛ք (imperative plural rare)
քարկոծեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
քարկոծեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ քարկոծեր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ քարկոծէք (imperative plural prohibitive rare)
քարկոծել (infinitive)
քարկոծիլ (kʻarkocel, kʻarkocil*) (infinitive)
քարկոծեցեալ (participle)
քարկոծեալ (participle)
քարկոծեց- (stem)
քարկոծիմ (first-person indicative present singular)
քարկոծիս (indicative present second-person singular)
քարկոծի (indicative present singular third-person)
քարկոծիմք (first-person indicative plural present)
քարկոծիք (indicative plural present second-person)
քարկոծին (indicative plural present third-person)
քարկոծէի (first-person imperfect indicative singular)
քարկոծէիր (imperfect indicative second-person singular)
քարկոծէր (imperfect indicative singular third-person)
քարկոծիւր (imperfect indicative singular third-person)
քարկոծէաք (first-person imperfect indicative plural)
քարկոծէիք (imperfect indicative plural second-person)
քարկոծէին (imperfect indicative plural third-person)
քարկոծեցայ (aorist first-person indicative singular)
քարկոծեցար (aorist indicative second-person singular)
քարկոծեցաւ (aorist indicative singular third-person)
քարկոծեցաք (aorist first-person indicative plural)
քարկոծեցայք (aorist indicative plural second-person)
քարկոծեցան (aorist indicative plural third-person)
քարկոծիցիմ (first-person present singular subjunctive)
քարկոծիցիս (present second-person singular subjunctive)
քարկոծիցի (present singular subjunctive third-person)
քարկոծիցիմք (first-person plural present subjunctive)
քարկոծիցիք (plural present second-person subjunctive)
քարկոծիցին (plural present subjunctive third-person)
քարկոծեցայց (aorist first-person singular subjunctive)
քարկոծեսցիս (aorist second-person singular subjunctive)
քարկոծեսցի (aorist singular subjunctive third-person)
քարկոծեսցուք (aorist first-person plural subjunctive)
քարկոծեսջիք (aorist plural second-person subjunctive)
քարկոծեսցին (aorist plural subjunctive third-person)
քարկոծեա՛ց (imperative rare singular)
քարկոծեցարո՛ւք (imperative plural rare)
քարկոծեսջի՛ր (cohortative imperative rare singular)
քարկոծեսջի՛ք (cohortative imperative plural rare)
մի՛ քարկոծիր (imperative prohibitive rare singular)
մի՛ քարկոծիք (imperative plural prohibitive rare)

xcl-conj

active

քարկոծեցեալ, քարկոծեալ

քարկոծէի, քարկոծեի*

քարկոծէիր, քարկոծեիր*

քարկոծէաք, քարկոծեաք*

քարկոծէիք, քարկոծեիք*

քարկոծէին, քարկոծեին*

քարկոծեցէք, քարկոծեցիք

քարկոծեսցուք

քարկոծեսջի՛ր

քարկոծեսջի՛ք

մի՛ քարկոծեր

մի՛ քարկոծէք

mediopassive

քարկոծել, քարկոծիլ*

քարկոծեցեալ, քարկոծեալ

քարկոծէր, քարկոծիւր

քարկոծեսցուք

քարկոծեցարո՛ւք

քարկոծեսջի՛ր

քարկոծեսջի՛ք

մի՛ քարկոծիր

մի՛ քարկոծիք

Armenian: քարկոծել (kʻarkocel)

(transitive) to stone, to lapidate, to kill by stoning