Ուխտանէս

head

Ուխտանէս • (Uxtanēs)

xcl-proper noun

Ուխտանէս • (Uxtanēs)

Uxtanēs (romanization)
Ուխտանէս (nominative singular uncountable)
Ուխտանիսի (genitive singular uncountable)
Ուխտանիսի (dative singular uncountable)
Ուխտանէս (accusative singular uncountable)
Ուխտանիսէ (ablative singular uncountable)
Ուխտանիսի (locative singular uncountable)

desc

→ Armenian: Ուխտանես (Uxtanes) (learned)

Borrowed from an Iranian name formed with the etymon of ուխտ (uxt, “vow, covenant, pact”), with a Grecized ending as in Վրթանէս (Vrtʻanēs), Ներսէս (Nersēs).

Զսոցա անազդակ լրբութիւնն և զանօրէն ամուսնութիւնն երանելի հայրապետն Ուխտանէս (var. Ուխտիանէս) անիծիւք փակեաց․ եւ անդարձ լեալ գտեալ չարեացն ամենեքին առ հասարակ բնաջինջ եղեալ սատակեցան յերկրէ։ Որ եւ յետոյ փոխի ի Քրիստոս սուրբ հայրապետն․ եւ յաջորդէ զաթոռ նորին Եղիազար՝ այր բարի եւ ազնուական։ Սա էր եպիսկոպոս ի Շաքւոյ, որ ի վախճանելն Ուխտանիսի (var. Ուղտանէսի, Ուխտիանիսի) ի ժողովի անդ դիպեալ կոչմանն ընդ այլ եպիսկոպոսունսն, զորոյ չարափառ ոմանք զգալն նորա ի ժողովն պարսաւէին։
Zsocʻa anazdak lrbutʻiwnn ew zanōrēn amusnutʻiwnn eraneli hayrapetn Uxtanēs (var. Uxtianēs) aniciwkʻ pʻakeacʻ; ew andarj leal gteal čʻareacʻn amenekʻin aṙ hasarak bnaǰinǰ ełeal satakecʻan yerkrē. Or ew yetoy pʻoxi i Kʻristos surb hayrapetn; ew yaǰordē zatʻoṙ norin Ełiazar, ayr bari ew aznuakan. Sa ēr episkopos i Šakʻwoy, or i vaxčaneln Uxtanisi (var. Ułtanēsi, Uxtianisi) i žołovi and dipeal kočʻmann ənd ayl episkoposunsn, zoroy čʻarapʻaṙ omankʻ zgaln nora i žołovn parsawēin.

7–10th century, Movsēs Kałankatuacʻi, Patmutʻiwn Ałuanicʻ ašxarhi [The History of the Country of Albania] 2.32

Because of their unlawful marriages, the blessed patriarch Uxtanēs heaped curses upon them, and when they would not turn from the evil they had contrived, they were all annihilated and exterminated from the face of the earth. After this the blessed patriarch returned to Christ, and Ełiazar, a good and noble man, succeeded to the see. He was bishop of Šak‘i, and at the death of Uxtanēs was present at the synod summoned there with the other bishops. As he went into the synod, certain heretical people censured him.

Ուխտանիս

in a 13th century inscription from Artsakh


Ուռնայր

head

Ուռնայր • (Uṙnayr)

xcl-proper noun

Ուռնայր • (Uṙnayr)

Uṙnayr (romanization)
Ուռնայր (nominative singular uncountable)
Ուռնայրի (genitive singular uncountable)
Ուռնայրի (dative singular uncountable)
Ուռնայր (accusative singular uncountable)
Ուռնայրէ (ablative singular uncountable)
Ուռնայրիւ (instrumental singular uncountable)
Ուռնայրի (locative singular uncountable)

→ Armenian: Ուռնայր (Uṙnayr) (learned)

From ուռն (uṙn, “hammer”) + այր (ayr, “man”), thus "man with [war]hammer".

Եւ հասանէր Ուռնայրի արքային Աղուանից ի փախստեանն, եւ նիզակաբնաւն ի կառափն մատուցեալ ծեծէր բազում, ասելով՝ թէ այդմ շնորհս կալ, զի այր թագաւոր ես, եւ թագ ունիս․ ես ոչ սպանից զայր թագաւոր, թէ կարի նեղ հասցէ ինձ: Եւ ութ հեծելով թոյլ ետ նմա փախչել գնալ յաշխարհն Աղուանից:
Ew hasanēr Uṙnayri arkʻayin Ałuanicʻ i pʻaxsteann, ew nizakabnawn i kaṙapʻn matucʻeal cecēr bazum, aselov, tʻē aydm šnorhs kal, zi ayr tʻagawor es, ew tʻag unis; es očʻ spanicʻ zayr tʻagawor, tʻē kari neł hascʻē inj: Ew utʻ hecelov tʻoyl et nma pʻaxčʻel gnal yašxarhn Ałuanicʻ:
Translation by Nina G. Garsoïan

5th century, Pʻawstos Buzand, Hayoc Patmutʻiwnʻ [History of the Armenians] V.4

And he caught up with Uṙnayr king of Ałuankʿ, who was fleeing, and struck him over the head with many blows of the shaft of his lance, saying, "Be grateful that you are a king and wear a crown, for I will not kill a king, even though great harm come to me." And he allowed him to escape with eight horsemen and go to the realm of Ałuankʿ.

Ընդ որս եւ զՈւռնայր Աղուանից արքայ, խոցոտեալ ի Մուշեղայ որդւոյ Վասակայ Մամիկոնենի, հանին ի պատերազմէն։
Ənd ors ew zUṙnayr Ałuanicʻ arkʻay, xocʻoteal i Mušełay ordwoy Vasakay Mamikoneni, hanin i paterazmēn.
Translation by Robert W. Thomson

5th? century, Movsēs Xorenacʻi, Patmutʻiwn Hayocʻ [History of Armenia] 2.37

Among these was Uṙnayr, king of the Aḷuank‘; he had been wounded by Musheḷ, son of Vasak Mamikonian, and they removed him from the battle.

Եւ էր Ուռնայր արքայ Աղուանից քեռայր Շապհոյ Պարսից արքայի, քաջազօր այր, որ ի մեծամեծ պատերազմունս հոյակապ անուն ժառանգեաց ի մէջ Հայաստանեայցն, նշան յաղթութեան կանգնեալ։
Ew ēr Uṙnayr arkʻay Ałuanicʻ kʻeṙayr Šaphoy Parsicʻ arkʻayi, kʻaǰazōr ayr, or i mecamec paterazmuns hoyakap anun žaṙangeacʻ i mēǰ Hayastaneaycʻn, nšan yałtʻutʻean kangneal.
Translation by C. J. F. Dowsett

7–10th century, Movsēs Kałankatuacʻi, Patmutʻiwn Ałuanicʻ ašxarhi [The History of the Country of Albania] 1.9

Uṙnayr, king of Albania, was the husband of the sister of Šapuh, king of Persia, a powerful man who had acquired splendid renown in many battles, raising the standard of victory among the Armenians.

Եւ որք ըստ կարգի կացին թագաւորք Աղուանից տասն․ անուանք են այսոքիկ․ Վաչագան քաջ, Վաչէ, Ուռնայր, Յաւչագան, Մերհաւան, Սատոյ, Ասայ, Եսվաղէն, Վաչէ, ապա բարեպաշտն Վաչագան՝ արքայ Աղուանից […]
Ew orkʻ əst kargi kacʻin tʻagaworkʻ Ałuanicʻ tasn; anuankʻ en aysokʻik; Vačʻagan kʻaǰ, Vačʻē, Uṙnayr, Yawčʻagan, Merhawan, Satoy, Asay, Esvałēn, Vačʻē, apa barepaštn Vačʻagan, arkʻay Ałuanicʻ[…]
Translation by C. J. F. Dowsett
[…] those who subsequently became the ten kings of Albania bore the following names: Vač̣agan the Brave, Vač̣ē, Uṙnayr, Vač̣agan [II], Mrhawan, Satoy, Asay, Esuałēn, Vač̣ē [II], then Vač̣agan [III] the Pious, king of Albania.

7–10th century, Movsēs Kałankatuacʻi, Patmutʻiwn Ałuanicʻ ašxarhi [The History of the Country of Albania] 1.15

Եւ կարդացեալ զպատճէնն վերահասու եղեաք շարամանութեանն, զոր սիրէաք, որ ունէր զայս ձև օրինակի, թէ Յետ առաքելոյն Բարդուղիմէոսի և Թադէոսի զկնի ·ՄԿԶ· ամի, Է և ի Ժ ամին Տրդատայ Հայոց թագաւորի և Ուռնայրի Աղուանից թագաւորի, ընծայի յաթոռ նոցին առաքելոցն՝ Սուրեան Պալհաւ Արշակունին, յազգէ տէր սուրբ Գրիգորի Լուսաւորչին Հայոց, ի կռապաշտութեանն դեռ գոլով Տրդատայ և Ուռնայրի՝ Հայոց և Աղուանից թագաւորաց։
Ew kardacʻeal zpatčēnn verahasu ełeakʻ šaramanutʻeann, zor sirēakʻ, or unēr zays jew ōrinaki, tʻē Yet aṙakʻeloyn Bardułimēosi ew Tʻadēosi zkni ·MKZ· ami, Ē ew i Ž amin Trdatay Hayocʻ tʻagawori ew Uṙnayri Ałuanicʻ tʻagawori, əncayi yatʻoṙ nocʻin aṙakʻelocʻn, Surean Palhaw Aršakunin, yazgē tēr surb Grigori Lusaworčʻin Hayocʻ, i kṙapaštutʻeann deṙ golov Trdatay ew Uṙnayri, Hayocʻ ew Ałuanicʻ tʻagaworacʻ.

958 CE, Anania Mokacʻi, Yałags apstambutʻean tann Ałuanicʻ [On the Rebellion of the House of Albania] 136a

Ըստ այսմ խորհրդոյ՝ և մեք հրովարտակ հանաք ընդ ամենայն տիեզերս իշխանութեան մերոյ։ «Որք էք ընդ արևելս, յայնկոյս Ադրիական ծովուն, և ի միջոցս Պոնտական և Կասբիական պիղագոսացն․ գիտութիւն լիցի ձեզ՝ ամենայն ազգաց և ազանց և լեզուաց, թագաւորաց աշխարհակալաց, և իշխանաց ազգաց և գլխաւորաց գաւառաց, որք էք յԱփրիկեցւոց աշխարհիդ և <յԵգիպտացւոց, ի Պաղեստինացւոց աշխարհիդ և> յԱրաբացւոց, ի Միջագետաց աշխարհիդ և ի Մեծ Ասորոց, ի Փիւնիկեցւոց աշխարհիդ և ի Կիլիկեցւոց, ի Փռիւգացւոց աշխարհիդ, ուր մեծն Նոյ կազմեաց զտապանն, և ի Պանփիւլացւոց, ի Կապադովկացւոց աշխարհիդ և ի Բիւթանացւոց, ի Գաղատացւոց աշխարհիդ և ի Պոնտացւոց, յԱսիացւոց աշխարհիդ և յՈնոռնացւոց, ի Դրանէ Բիւզանդացւոց՝ մինչև ի Դրունս Հոնաց, և հաւատարիմ սահմանապահք իմ՝ մեծդ Միհրան թագաւոր Վրաց և քաջդ Ուռնայր արքայ Աղուանից, և այլ խառնիճաղանճ բազմութիւնքդ առհասարակ, որք ի Սագաստան և ի Դելմաստան, որք էք հաստատե[ա]լ ի [հաստահեղոյս] գաւազանս երկաթի, ի խրոխտ և յանխոնարհելի իշխանութիւնս հռոմայեցւոց։
Əst aysm xorhrdoy, ew mekʻ hrovartak hanakʻ ənd amenayn tiezers išxanutʻean meroy. “Orkʻ ēkʻ ənd arewels, yaynkoys Adriakan covun, ew i miǰocʻs Pontakan ew Kasbiakan piġagosacʻn; gitutʻiwn licʻi jez, amenayn azgacʻ ew azancʻ ew lezuacʻ, tʻagaworacʻ ašxarhakalacʻ, ew išxanacʻ azgacʻ ew glxaworacʻ gawaṙacʻ, orkʻ ēkʻ yApʻrikecʻwocʻ ašxarhid ew <յԵգիպտացւոց, ի Պաղեստինացւոց աշխարհիդ և> yArabacʻwocʻ, i Miǰagetacʻ ašxarhid ew i Mec Asorocʻ, i Pʻiwnikecʻwocʻ ašxarhid ew i Kilikecʻwocʻ, i Pʻṙiwgacʻwocʻ ašxarhid, ur mecn Noy kazmeacʻ ztapann, ew i Panpʻiwlacʻwocʻ, i Kapadovkacʻwocʻ ašxarhid ew i Biwtʻanacʻwocʻ, i Gaġatacʻwocʻ ašxarhid ew i Pontacʻwocʻ, yAsiacʻwocʻ ašxarhid ew yOnoṙnacʻwocʻ, i Dranē Biwzandacʻwocʻ, minčʻew i Druns Honacʻ, ew hawatarim sahmanapahkʻ im, mecd Mihran tʻagawor Vracʻ ew kʻaǰd Uṙnayr arkʻay Aġuanicʻ, ew ayl xaṙničaġanč bazmutʻiwnkʻd aṙhasarak, orkʻ i Sagastan ew i Delmastan, orkʻ ēkʻ hastate[a]l i [hastaheġoys] gawazans erkatʻi, i xroxt ew yanxonarheli išxanutʻiwns hṙomayecʻwocʻ.
Translation by Zaroui Pogossian
According to this counsel we promulgated an edict in the whole universe under our domination. ‘To those of you who are in the East, on the other side of the Adriatic Sea and between the Pontic and the Caspian Seas. May it be known to all of you, nations and peoples and languages, kings of countries and princes of nations, and heads of provinces, those who are in the land of Africa and Egypt, in the land of Palestine and Arabia, in the land of Mesopotamia and Great Assyria, in the land of Phoenicia and Cilicia, in the land of Phrygia where Great Noah built his Arc and Pamphylia, in the land of Cappadocia and Bithynia, in the land of Galatia and Pontus, in the land of Asia and Honorias, from the Gates of Byzantion till the Gates of the Huns; also you, my loyal border guards—Great Mihran King of the Georgians, and valiant Uṙnayr King of the Albanians—as well as other sundry multitudes in general, that are in Sagastan and in Delmastan and who have been confirmed by our unwavering iron sceptre, by the proud and unbending Roman rule.

c. 1190 – 1204, Tʻułtʻ dašancʻ [Letter of Love and Concord between the Great Emperor Constantine and the Holy Pope Sylvester and Trdat, King of the Armenians, and Holy Gregory, the Illuminator of the Armenians] 7

Եւ այս են թագաւորք Աղուանից ի զարմից Հայկայ՝ յազգականութենէն Առանայ, զոր կարգեաց Վաղարշակ Պարթեւ վերակացու եւ իշխան կողմանցն այնոցիկ։ Առաջին Վաչագան, Վաչէ, Ուռնայր։—Սա եկեալ առ մեծ արքայն Հայոց Տրդատ, եւ առ սուրբն Գրիգորիոս, մկրտի ի նմանէ։ Եւ ձեռնադրէ սուրբն Գրիգոր զայր մի ի սպասաւորաց իւրոց եպիսկոպոս, որ եկեալ էր ընդ նմա ի հոռոմոց, եւ տայ զնա Ուռնայրի (var. Ուռնարի) արքայի։
Ew ays en tʻagaworkʻ Aġuanicʻ i zarmicʻ Haykay, yazgakanutʻenēn Aṙanay, zor kargeacʻ Vaġaršak Partʻew verakacʻu ew išxan koġmancʻn aynocʻik. Aṙaǰin Vačʻagan, Vačʻē, Uṙnayr.—Sa ekeal aṙ mec arkʻayn Hayocʻ Trdat, ew aṙ surbn Grigorios, mkrti i nmanē. Ew jeṙnadrē surbn Grigor zayr mi i spasaworacʻ iwrocʻ episkopos, or ekeal ēr ənd nma i hoṙomocʻ, ew tay zna Uṙnayri (var. Uṙnari) arkʻayi.

13th century, Kirakos Ganjakecʻi, Patmutʻiwn Hayocʻ [History of the Armenians] 10

Translation by Robert Bedrosian
Here are the kings of the Aghbanians/Aghuans from the line of Hayk, descendants of Arhan whom the Parthian Vagharshak set up as overseer and prince of those areas. First Vach'agan, Vach'e, Urhnayr. The latter came to the great king of the Armenians, Trdat, and to Saint Gregory and was baptized by him; and Saint Gregory gave to King Urhnayr a man from among his deacons who had come with him from Rome, and whom [Gregory] had ordained as bishop.


Վիրոյ

Viroy (romanization)
Վիրոյ (nominative singular uncountable)
Վիրոյի (genitive singular uncountable)
Վիրոյի (dative singular uncountable)
Վիրոյ (accusative singular uncountable)
Վիրոյէ (ablative singular uncountable)
Վիրոյիւ (instrumental singular uncountable)
Վիրոյի (locative singular uncountable)

→ Armenian: Վիրո (Viro) (learned)

From Middle Persian 𐭥𐭩𐭥𐭥𐭣 (wyrwd). Possibly related to Old Armenian Բերոյ (Beroy) and Վրոյր (Vroyr).

Ընդ որս էր և կաթողիկոսն մեծ իշխանութեանն Աղուանից՝ Վիրոյ (var. Վերոյ) անուն նորա․ այր հանճարեղ և իմաստուն, զօրաւոր ի բանս իմաստութեան[…]
Ənd ors ēr ew katʻołikosn mec išxanutʻeann Ałuanicʻ, Viroy (var. Veroy) anun nora; ayr hančareł ew imastun, zōrawor i bans imastutʻean[…]

7–10th century, Movsēs Kałankatuacʻi, Patmutʻiwn Ałuanicʻ ašxarhi [The History of the Country of Albania] 2.14

Translation by C. J. F. Dowsett
Among them was the catholicos of the great principality of Albania called Viroy, an intelligent and wise man, strong in words of wisdom […]

Եւ վասն այսորիկ ատեցին զնա Վիրք, և խնդրեցին իւրեանց թագաւոր՝ զորդի թագաւորին Հայոց զՎրոյն՝ զքեռորդի Համազասպայ։ […] Եւ թագաւորեաց Վիրոն ի վերայ Վրաց […]
Ew vasn aysorik atecʻin zna Virkʻ, ew xndrecʻin iwreancʻ tʻagawor, zordi tʻagaworin Hayocʻ zVroyn, zkʻeṙordi Hamazaspay.[…] Ew tʻagaworeacʻ Viron i veray Vracʻ[…]

13th century, Patmutʻiwn vracʻ [The History of Georgians]

Translation by Robert W. Thomson
Therefore the Georgians hated him. They sought as king for themselves the son of the Armenian king, Vroyn the nephew of Hamazasp. […] So Vroyn ruled over the Georgians.


Արտաշէն

head

Արտաշէն • (Artašēn)

xcl-proper noun

Արտաշէն • (Artašēn)

Artašēn (romanization)
Արտաշէն (nominative singular uncountable)
Արտաշինայ (genitive singular uncountable)
Արտաշինայ (dative singular uncountable)
Արտաշէն (accusative singular uncountable)
Արտաշինայ (ablative singular uncountable)
Արտաշինաւ (instrumental singular uncountable)
Արտաշէն (locative singular uncountable)

→ Armenian: Արտաշեն (Artašen) (learned)

A Middle Iranian borrowing. Traditionally explained as a hypocoristic in -ēn (see Զաւէն (Zawēn) for this suffix) of names with *Arta(x)š-, such as Արտաշէս (Artašēs), Արտաշիր (Artašir), thus Old Iranian *R̥ta-xš-aina-. But Justi explains as Old Iranian *R̥ta-šayana- (“having a clean dwelling, whose house is the seat of [religious] purity”) (see շէն (šēn)).

Բայց Մանուէլ որդի Արտաշինայ ի Մամիկոնեան ի տոհմէն, հանդերձ եղբարբն իւրով Կոմսիւ, բազում քաջութիւնս կատարեալ ի նմին ճակատուն, սակայն հետիոտս ապրէին:
Baycʻ Manuēl ordi Artašinay i Mamikonean i tohmēn, handerj ełbarbn iwrov Komsiw, bazum kʻaǰutʻiwns katareal i nmin čakatun, sakayn hetiots aprēin:
Translation by Nina G. Garsoïan
But Manuēl son of Artašēn from the Mamikonean house, together with his brother Koms, performed many deeds of valor in this battle, though they survived [only] on foot.

5th century, Pʻawstos Buzand, Hayoc Patmutʻiwnʻ [History of the Armenians] V.37

Mamikonian
Manuel Mamikonian
hy:Արտաշեն Մամիկոնյան
hy:Կոմս Մամիկոնյան


Սուքիաս

head

Սուքիաս • (Sukʻias)

xcl-proper noun

Սուքիաս • (Sukʻias)

Sukʻias (romanization)
Սուքիաս (nominative singular uncountable)
Սուքիասայ (genitive singular uncountable)
Սուքիասայ (dative singular uncountable)
Սուքիաս (accusative singular uncountable)
Սուքիասայ (ablative singular uncountable)
Սուքիասաւ (instrumental singular uncountable)
Սուքիաս (locative singular uncountable)

Armenian: Սուքիաս (Sukʻias)


Մամիկոն

→ Armenian: Մամիկոն (Mamikon) (learned)

The origin is uncertain. According to Adoncʿ, who ascribed a Kartvelian origin to the Mamikonians, the name derives from Old Georgian მამაჲ (mamay, “father”) with the diminutive suffix -իկ (-ik).


Աստուածատուր

head

Աստուածատուր • (Astuacatur)

xcl-proper noun

Աստուածատուր • (Astuacatur)

Astuacatur (romanization)
Աստուածատուր (nominative singular uncountable)
Աստուածատրոյ (genitive singular uncountable)
Աստուածատրոյ (dative singular uncountable)
Աստուածատուր (accusative singular uncountable)
Աստուածատրոյ (ablative singular uncountable)
Աստուածատրով (instrumental singular uncountable)
Աստուածատուր (locative singular uncountable)

xcl-decl-noun-unc

Աստուածատուր

Աստուածատրոյ

Աստուածատրոյ

Աստուածատուր

Աստուածատրոյ

Աստուածատրով

Աստուածատուր

desc

Middle Armenian: Աստուր (Astur), Տատուր (Tatur), Ծատուր (Catur), Ասուատուր (Asuatur), Աստուատուր (Astuatur), Ասպատուր (Aspatur), Ասատուր (Asatur)

→ Armenian: Աստվածատուր (Astvacatur) (learned)

From աստուածատուր (astuacatur, “God-given”), from աստուած (astuac, “God”) + -ա- (-a-) + տամ (tam, “to give”). Typologically compare Proto-Iranian *BágadaHtah.


Մակար

Makar (romanization)
Մակար (nominative singular uncountable)
Մակարայ (genitive singular uncountable)
Մակարայ (dative singular uncountable)
Մակար (accusative singular uncountable)
Մակարայ (ablative singular uncountable)
Մակարաւ (instrumental singular uncountable)
Մակար (locative singular uncountable)

Armenian: Մակար (Makar)


Սենեքերիմ

head

Սենեքերիմ • (Senekʻerim)

xcl-proper noun

Սենեքերիմ • (Senekʻerim)

Senekʻerim (romanization)
Սենեքերիմ (nominative singular uncountable)
Սենեքերիմայ (genitive singular uncountable)
Սենեքերիմայ (dative singular uncountable)
Սենեքերիմ (accusative singular uncountable)
Սենեքերիմայ (ablative singular uncountable)
Սենեքերիմաւ (instrumental singular uncountable)
Սենեքերիմ (locative singular uncountable)

desc

→ Armenian: Սենեքերիմ (Senekʻerim) (learned)

Transliteration of Ancient Greek Σενναχηρίμ (Sennakhērím), Σεναχηρείμ (Senakhēreím) or some other variant of Σαναχάριβος (Sanakháribos, “Sennacherib”) by the translators of the Bible. Ultimately from Akkadian 𒁹𒌍𒉽𒈨𒌍𒋢 (/Sîn-ahhī-erība/). Notably held by members of the Artsruni dynasty, who claimed descent from the Assyrian king Sennacherib.

transliteration

a male given name, equivalent to English Sennacherib


Ջոն

head

Ջոն • (J̌on)

xcl-proper noun

Ջոն • (J̌on)

The origin is unknown. Attested only once as the name of the prince of Kordukʿ in the fourth century in the history attested to Faustus of Byzantium.

unk

unknown


Փաւստոս

head

Փաւստոս • (Pʻawstos)

xcl-proper noun

Փաւստոս • (Pʻawstos)

Pʻawstos (romanization)
Փաւստոս (nominative singular uncountable)
Փաւստոսի (genitive singular uncountable)
Փաւստոսի (dative singular uncountable)
Փաւստոս (accusative singular uncountable)
Փաւստոսէ (ablative singular uncountable)
Փաւստոսիւ (instrumental singular uncountable)
Փաւստոսի (locative singular uncountable)

xcl-decl-noun-unc

The genitive form <i class="Armn mention" lang="xcl">Փաւստեայ</i> (Pʻawsteay) is also attested.

desc

→ Armenian: Փավստոս (Pʻavstos) (learned)

From Ancient Greek Φαῦστος (Phaûstos), from Latin Faustus.

a male given name, equivalent to English Faustus


Միհր

→ Armenian: Միհր (Mihr) (learned)

Short name based on composites with the theonym Parthian 𐭌𐭕𐭓𐭉 (mtry /Mihr/), ultimately from Proto-Indo-Iranian *mitrás.


Յեսու

head

Յեսու • (Yesu)

xcl-proper noun

Յեսու • (Yesu)

Yesu (romanization)
Յեսու (nominative singular uncountable)
Յեսուայ (genitive singular uncountable)
Յեսուայ (dative singular uncountable)
Յեսու (accusative singular uncountable)
Յեսուայ (ablative singular uncountable)
Յեսուաւ (instrumental singular uncountable)
Յեսու (locative singular uncountable)
Յեսու (nominative singular uncountable)
Յեսովայ (genitive singular uncountable)
Յեսովայ (dative singular uncountable)
Յեսու (accusative singular uncountable)
Յեսովայ (ablative singular uncountable)
Յեսովաւ (instrumental singular uncountable)
Յեսու (locative singular uncountable)

Armenian: Հեսու (Hesu)

From Ancient Greek Ἰησοῦς (Iēsoûs), from Hebrew יהושע (Yĕhōšúa).


Մօրիկ

head

Մօրիկ • (Mōrik)

xcl-proper noun

Մօրիկ • (Mōrik)

Mōrik (romanization)
Մօրիկ (nominative singular uncountable)
Մօրիկայ (genitive singular uncountable)
Մօրիկայ (dative singular uncountable)
Մօրիկ (accusative singular uncountable)
Մօրիկայ (ablative singular uncountable)
Մօրիկաւ (instrumental singular uncountable)
Մօրիկ (locative singular uncountable)

Armenian: Մորիկ (Morik)

From Ancient Greek Μαυρίκιος (Mauríkios).


Ռուբէն

head

Ռուբէն • (Ṙubēn)

xcl-proper noun

Ռուբէն • (Ṙubēn)

Armenian: Ռուբեն (Ṙuben)

From Ancient Greek Ῥουβήν (Rhoubḗn), from Biblical Hebrew רְאוּבֵן (Rəʼūḇḗn).


Մարկոս

Armenian: Մարկոս (Markos)

From Ancient Greek Μάρκος (Márkos), from Latin Marcus.


Չորտուանէլ

head

Չորտուանէլ • (Čʻortuanēl)

xcl-proper noun

Չորտուանէլ • (Čʻortuanēl)

Armenian: Չորտվանել (Čʻortvanel)


Մաթուսաղայ

head

Մաթուսաղայ • (Matʻusałay)

xcl-proper noun

Մաթուսաղայ • (Matʻusałay)

Matʻusałay (romanization)
Մաթուսաղայ (nominative singular uncountable)
Մաթուսաղայի (genitive singular uncountable)
Մաթուսաղայի (dative singular uncountable)
Մաթուսաղայ (accusative singular uncountable)
Մաթուսաղայէ (ablative singular uncountable)
Մաթուսաղայիւ (instrumental singular uncountable)
Մաթուսաղայի (locative singular uncountable)

xcl-decl-noun-unc

Մաթուսաղայիւ

Armenian: Մաթուսաղա (Matʻusaġa)

From Ancient Greek Μαθουσάλα (Mathousála).


Մաժան

head

Մաժան • (Mažan)

xcl-proper noun

Մաժան • (Mažan)

Mažan (romanization)
Մաժան (nominative singular uncountable)
Մաժանայ (genitive singular uncountable)
Մաժանայ (dative singular uncountable)
Մաժան (accusative singular uncountable)
Մաժանայ (ablative singular uncountable)
Մաժանաւ (instrumental singular uncountable)
Մաժան (locative singular uncountable)

Borrowed from an unknown Iranian source.