άνυδρος

head

άνυδρος • (ánydros) m (feminine άνυδρη, neuter άνυδρο)

ánydros (romanization)
άνυδρη (feminine)
άνυδρο (neuter)
άνυδρος (masculine nominative singular)
άνυδρη (feminine nominative singular)
άνυδρο (neuter nominative singular)
άνυδροι (masculine nominative plural)
άνυδρες (feminine nominative plural)
άνυδρα (neuter nominative plural)
άνυδρου (genitive masculine singular)
άνυδρης (feminine genitive singular)
άνυδρου (genitive neuter singular)
άνυδρων (genitive masculine plural)
άνυδρων (feminine genitive plural)
άνυδρων (genitive neuter plural)
άνυδρο (accusative masculine singular)
άνυδρη (accusative feminine singular)
άνυδρο (accusative neuter singular)
άνυδρους (accusative masculine plural)
άνυδρες (accusative feminine plural)
άνυδρα (accusative neuter plural)
άνυδρε (masculine singular vocative)
άνυδρη (feminine singular vocative)
άνυδρο (neuter singular vocative)
άνυδροι (masculine plural vocative)
άνυδρες (feminine plural vocative)
άνυδρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο άνυδρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άνυδρος, etc.)

el-decl-adj-table

άνυδρος (ánydros)

άνυδρη (ánydri)

άνυδρο (ánydro)

άνυδροι (ánydroi)

άνυδρες (ánydres)

άνυδρα (ánydra)

άνυδρου (ánydrou)

άνυδρης (ánydris)

άνυδρου (ánydrou)

άνυδρων (ánydron)

άνυδρων (ánydron)

άνυδρων (ánydron)

άνυδρο (ánydro)

άνυδρη (ánydri)

άνυδρο (ánydro)

άνυδρους (ánydrous)

άνυδρες (ánydres)

άνυδρα (ánydra)

άνυδρε (ánydre)

άνυδρη (ánydri)

άνυδρο (ánydro)

άνυδροι (ánydroi)

άνυδρες (ánydres)

άνυδρα (ánydra)


εύρος ζώνης

head

εύρος ζώνης • (évros zónis) n (plural εύρη ζώνης)

évros zónis (romanization)
εύρη ζώνης (plural)


σόδα

sóda (romanization)
σόδες (plural)
σόδα (nominative singular)
σόδες (nominative plural)
σόδας (genitive singular)
σόδων (genitive plural)
σόδα (accusative singular)
σόδες (accusative plural)
σόδα (singular vocative)
σόδες (plural vocative)

From New Latin soda, from Arabic سُوَّد (suwwad, “saltwort”).

(chemistry) baking soda, sodium bicarbonate

(chemistry) washing soda, sodium carbonate

(chemistry) caustic soda, sodium hydroxide


ραδιενεργός

ραδιενεργός • (radienergós) m (feminine ραδιενεργός or ραδιενεργή, neuter ραδιενεργό)

radienergós (romanization)
ραδιενεργός (feminine)
ραδιενεργή (feminine)
ραδιενεργό (neuter)
ραδιενεργός (masculine nominative singular)
ραδιενεργός (feminine nominative singular)
ραδιενεργή (feminine nominative singular)
ραδιενεργό (neuter nominative singular)
ραδιενεργοί (masculine nominative plural)
ραδιενεργοί (feminine nominative plural)
ραδιενεργές (feminine nominative plural)
ραδιενεργά (neuter nominative plural)
ραδιενεργού (genitive masculine singular)
ραδιενεργού (feminine genitive singular)
ραδιενεργής (feminine genitive singular)
ραδιενεργού (genitive neuter singular)
ραδιενεργών (genitive masculine plural)
ραδιενεργών (feminine genitive plural)
ραδιενεργών (genitive neuter plural)
ραδιενεργό (accusative masculine singular)
ραδιενεργό (accusative feminine singular)
ραδιενεργή (accusative feminine singular)
ραδιενεργό (accusative neuter singular)
ραδιενεργούς (accusative masculine plural)
ραδιενεργούς (accusative feminine plural)
ραδιενεργές (accusative feminine plural)
ραδιενεργά (accusative neuter plural)
ραδιενεργέ (masculine singular vocative)
ραδιενεργέ (feminine singular vocative)
ραδιενεργή (feminine singular vocative)
ραδιενεργό (neuter singular vocative)
ραδιενεργοί (masculine plural vocative)
ραδιενεργοί (feminine plural vocative)
ραδιενεργές (feminine plural vocative)
ραδιενεργά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ραδιενεργός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ραδιενεργός, etc.)

el-decl-adj-table

ραδιενεργός (radienergós)

ραδιενεργός (radienergós)

ραδιενεργή (radienergí)

ραδιενεργό (radienergó)

ραδιενεργοί (radienergoí)

ραδιενεργοί (radienergoí)

ραδιενεργές (radienergés)

ραδιενεργά (radienergá)

ραδιενεργού (radienergoú)

ραδιενεργού (radienergoú)

ραδιενεργής (radienergís)

ραδιενεργού (radienergoú)

ραδιενεργών (radienergón)

ραδιενεργών (radienergón)

ραδιενεργών (radienergón)

ραδιενεργό (radienergó)

ραδιενεργό (radienergó)

ραδιενεργή (radienergí)

ραδιενεργό (radienergó)

ραδιενεργούς (radienergoús)

ραδιενεργούς (radienergoús)

ραδιενεργές (radienergés)

ραδιενεργά (radienergá)

ραδιενεργέ (radienergé)

ραδιενεργέ (radienergé)

ραδιενεργή (radienergí)

ραδιενεργό (radienergó)

ραδιενεργοί (radienergoí)

ραδιενεργοί (radienergoí)

ραδιενεργές (radienergés)

ραδιενεργά (radienergá)


τσίχλα

tsíchla (romanization)
τσίχλες (plural)
τσίχλα (nominative singular)
τσίχλες (nominative plural)
τσίχλας (genitive singular)
τσιχλών (genitive plural)
τσίχλα (accusative singular)
τσίχλες (accusative plural)
τσίχλα (singular vocative)
τσίχλες (plural vocative)
τσίκλα (alternative)

Inherited from Ancient Greek κίχλη (kíkhlē, “thrush”).

Turdus philomelos
Turdus philomelos#Translingual

(ornithology) thrush; especially Turdus philomelos: song thrush


μάρσιπος

head

μάρσιπος • (mársipos) m

el-noun

μάρσιπος • (mársipos) m

mársipos (romanization)
μάρσιπος (nominative singular)
μάρσιποι (nominative plural)
μαρσίπου (genitive singular)
μαρσίπων (genitive plural)
μάρσιπο (accusative singular)
μαρσίπους (accusative plural)
μάρσιπε (singular vocative)
μάρσιποι (plural vocative)
μάρσιππος (alternative)

From Ancient Greek μάρσιππος (mársippos, “bag, pouch”).


μονομερής

head

μονομερής • (monomerís) m (feminine μονομερής, neuter μονομερές)

monomerís (romanization)
μονομερής (feminine)
μονομερές (neuter)
μονομερής (masculine nominative singular)
μονομερής (feminine nominative singular)
μονομερές (neuter nominative singular)
μονομερείς (masculine nominative plural)
μονομερείς (feminine nominative plural)
μονομερή (neuter nominative plural)
μονομερούς (genitive masculine singular)
μονομερή (genitive masculine singular)
μονομερούς (feminine genitive singular)
μονομερούς (genitive neuter singular)
μονομερών (genitive masculine plural)
μονομερών (feminine genitive plural)
μονομερών (genitive neuter plural)
μονομερή (accusative masculine singular)
μονομερή (accusative feminine singular)
μονομερές (accusative neuter singular)
μονομερείς (accusative masculine plural)
μονομερείς (accusative feminine plural)
μονομερή (accusative neuter plural)
μονομερή (masculine singular vocative)
μονομερής (masculine singular vocative)
μονομερής (feminine singular vocative)
μονομερές (neuter singular vocative)
μονομερείς (masculine plural vocative)
μονομερείς (feminine plural vocative)
μονομερή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μονομερής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μονομερής, etc.)

el-decl-adj-table

μονομερής (monomerís)

μονομερής (monomerís)

μονομερές (monomerés)

μονομερείς (monomereís)

μονομερείς (monomereís)

μονομερή (monomerí)

μονομερούς (monomeroús)

μονομερή (monomerí)

μονομερούς (monomeroús)

μονομερούς (monomeroús)

μονομερών (monomerón)

μονομερών (monomerón)

μονομερών (monomerón)

μονομερή (monomerí)

μονομερή (monomerí)

μονομερές (monomerés)

μονομερείς (monomereís)

μονομερείς (monomereís)

μονομερή (monomerí)

μονομερή (monomerí)

μονομερής (monomerís)

μονομερής (monomerís)

μονομερές (monomerés)

μονομερείς (monomereís)

μονομερείς (monomereís)

μονομερή (monomerí)

μο νο με ρής

Learned borrowing from Koine Greek μονομερής (monomerḗs). By surface analysis, μονο- (mono-) + -μερής (-merís).


πολυμερής

head

πολυμερής • (polymerís) m (feminine πολυμερής, neuter πολυμερές)

polymerís (romanization)
πολυμερής (feminine)
πολυμερές (neuter)
πολυμερής (masculine nominative singular)
πολυμερής (feminine nominative singular)
πολυμερές (neuter nominative singular)
πολυμερείς (masculine nominative plural)
πολυμερείς (feminine nominative plural)
πολυμερή (neuter nominative plural)
πολυμερούς (genitive masculine singular)
πολυμερή (genitive masculine singular)
πολυμερούς (feminine genitive singular)
πολυμερούς (genitive neuter singular)
πολυμερών (genitive masculine plural)
πολυμερών (feminine genitive plural)
πολυμερών (genitive neuter plural)
πολυμερή (accusative masculine singular)
πολυμερή (accusative feminine singular)
πολυμερές (accusative neuter singular)
πολυμερείς (accusative masculine plural)
πολυμερείς (accusative feminine plural)
πολυμερή (accusative neuter plural)
πολυμερή (masculine singular vocative)
πολυμερής (masculine singular vocative)
πολυμερής (feminine singular vocative)
πολυμερές (neuter singular vocative)
πολυμερείς (masculine plural vocative)
πολυμερείς (feminine plural vocative)
πολυμερή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πολυμερής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πολυμερής, etc.)

el-decl-adj-table

πολυμερής (polymerís)

πολυμερής (polymerís)

πολυμερές (polymerés)

πολυμερείς (polymereís)

πολυμερείς (polymereís)

πολυμερή (polymerí)

πολυμερούς (polymeroús)

πολυμερή (polymerí)

πολυμερούς (polymeroús)

πολυμερούς (polymeroús)

πολυμερών (polymerón)

πολυμερών (polymerón)

πολυμερών (polymerón)

πολυμερή (polymerí)

πολυμερή (polymerí)

πολυμερές (polymerés)

πολυμερείς (polymereís)

πολυμερείς (polymereís)

πολυμερή (polymerí)

πολυμερή (polymerí)

πολυμερής (polymerís)

πολυμερής (polymerís)

πολυμερές (polymerés)

πολυμερείς (polymereís)

πολυμερείς (polymereís)

πολυμερή (polymerí)

πο λυ με ρής

Learned borrowing from Ancient Greek πολυμερής (polumerḗs) with semantic loan from French polymère. By surface analysis, πολυ- (poly-) + -μερής (-merís).


μποζόνιο

head

μποζόνιο • (bozónio) n (plural μποζόνια)

bozónio (romanization)
μποζόνια (plural)
μποζόνιο (nominative singular)
μποζόνια (nominative plural)
μποζονίου (genitive singular)
μποζόνιου (genitive singular)
μποζονίων (genitive plural)
μποζόνιο (accusative singular)
μποζόνια (accusative plural)
μποζόνιο (singular vocative)
μποζόνια (plural vocative)

το μποζόνιο Χιγκς


πιόνιο

piónio (romanization)
πιόνια (plural)
πιόνιο (nominative singular)
πιόνια (nominative plural)
πιονίου (genitive singular)
πιόνιου (genitive singular)
πιονίων (genitive plural)
πιόνιο (accusative singular)
πιόνια (accusative plural)
πιόνιο (singular vocative)
πιόνια (plural vocative)

Borrowed from English pion. Morphologically from πι or πεῖ for pi + -ιο (as in ancient -ιον (-ion) and New Latin -ium).

πι-μεσόνιο πι-μεσόνιο

(physics) pion, alternative form of πι-μεσόνιο.


βολίδα

volída (romanization)
βολίδες (plural)
βολίδα (nominative singular)
βολίδες (nominative plural)
βολίδας (genitive singular)
βολίδων (genitive plural)
βολίδα (accusative singular)
βολίδες (accusative plural)
βολίδα (singular vocative)
βολίδες (plural vocative)


διάττοντας αστέρας

διάττοντας αστέρας

διάττοντες αστέρες

διάττοντας αστέρας • (diáttontas astéras) m (plural διάττοντες αστέρες)

el-noun

διάττοντες αστέρες

διάττοντας αστέρας

diáttontas astéras (romanization)
διάττοντες αστέρες (plural)


μετέωρο

metéoro (romanization)
μετέωρα (plural)
μετέωρο (nominative singular)
μετέωρα (nominative plural)
μετεώρου (genitive singular)
μετέωρου (genitive singular)
μετεώρων (genitive plural)
μετέωρο (accusative singular)
μετέωρα (accusative plural)
μετέωρο (singular vocative)
μετέωρα (plural vocative)


διάττοντας

head

διάττοντας • (diáttontas) m (plural διάττοντες)

diáttontas (romanization)
διάττοντες (plural)
διάττοντας (nominative singular)
διάττοντες (nominative plural)
διάττοντα (genitive singular)
διαττόντων (genitive plural)
διάττοντα (accusative singular)
διάττοντες (accusative plural)
διάττοντα (singular vocative)
διάττοντες (plural vocative)

Ellipsis of διάττοντας [αστέρας]. From Ancient Greek διᾴττων (diā́ittōn, “falling (star)”), present participle of διᾴττω (diā́ittō, “to rush, to dart through”).

uder

(astronomy) shooting star, falling star, meteor


αστέρας

astéras (romanization)
αστέρες (plural)
αστέρας (nominative singular)
αστέρες (nominative plural)
αστέρα (genitive singular)
αστέρων (genitive plural)
αστέρα (accusative singular)
αστέρες (accusative plural)
αστέρα (singular vocative)
αστέρες (plural vocative)
αστέρι (alternative)
άστρο (alternative)

Inherited from Byzantine Greek ἀστέρας (astéras), from the ancient singular accusative τὸν ἀστέρα (tòn astéra) of Ancient Greek ἀστήρ (astḗr). The modern senses, semantic loan from English star.

inh+

αστέρας νετρονίων


πεφταστέρι

head

πεφταστέρι • (peftastéri) n (plural πεφταστέρια)

peftastéri (romanization)
πεφταστέρια (plural)
πεφταστέρι (nominative singular)
πεφταστέρια (nominative plural)
πεφταστεριού (genitive singular)
πεφταστεριών (genitive plural)
πεφταστέρι (accusative singular)
πεφταστέρια (accusative plural)
πεφταστέρι (singular vocative)
πεφταστέρια (plural vocative)
πεφτάστρι (alternative)

el-decl-noun

πεφταστεριού

πεφταστεριών

πέφτω (péfto, “to fall”) + αστέρι (astéri, “star”)


άλας

álas (romanization)
άλατα (plural)
άλας (nominative singular)
άλατα (nominative plural)
άλατος (genitive singular)
αλάτων (genitive plural)
άλας (accusative singular)
άλατα (accusative plural)
άλας (singular vocative)
άλατα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἅλας (hálas, “common salt”). Doublet of the inherited αλάτι (aláti).

doublet

αλάτι (aláti)

(formal, chemistry) salt (a product of neutralisation between an acid and a base)


εξέδρα

exédra (romanization)
εξέδρες (plural)
εξέδρα (nominative singular)
εξέδρες (nominative plural)
εξέδρας (genitive singular)
εξεδρών (genitive plural)
εξέδρα (accusative singular)
εξέδρες (accusative plural)
εξέδρα (singular vocative)
εξέδρες (plural vocative)

From Ancient Greek ἐξ (ex) + ἕδρα (hédra).

εξέδρα πετρελαίου (oil platform)


άστατος

head

άστατος • (ástatos) m (feminine άστατη, neuter άστατο)

ástatos (romanization)
άστατη (feminine)
άστατο (neuter)
άστατος (masculine nominative singular)
άστατη (feminine nominative singular)
άστατο (neuter nominative singular)
άστατοι (masculine nominative plural)
άστατες (feminine nominative plural)
άστατα (neuter nominative plural)
άστατου (genitive masculine singular)
άστατης (feminine genitive singular)
άστατου (genitive neuter singular)
άστατων (genitive masculine plural)
άστατων (feminine genitive plural)
άστατων (genitive neuter plural)
άστατο (accusative masculine singular)
άστατη (accusative feminine singular)
άστατο (accusative neuter singular)
άστατους (accusative masculine plural)
άστατες (accusative feminine plural)
άστατα (accusative neuter plural)
άστατε (masculine singular vocative)
άστατη (feminine singular vocative)
άστατο (neuter singular vocative)
άστατοι (masculine plural vocative)
άστατες (feminine plural vocative)
άστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο άστατος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άστατος, etc.)

el-decl-adj-table

άστατος (ástatos)

άστατη (ástati)

άστατο (ástato)

άστατοι (ástatoi)

άστατες (ástates)

άστατα (ástata)

άστατου (ástatou)

άστατης (ástatis)

άστατου (ástatou)

άστατων (ástaton)

άστατων (ástaton)

άστατων (ástaton)

άστατο (ástato)

άστατη (ástati)

άστατο (ástato)

άστατους (ástatous)

άστατες (ástates)

άστατα (ástata)

άστατε (ástate)

άστατη (ástati)

άστατο (ástato)

άστατοι (ástatoi)

άστατες (ástates)

άστατα (ástata)

(physics) having no particular directional characteristics


διττανθρακικό νάτριο

head

διττανθρακικό νάτριο

διττανθρακικό νάτριο • (dittanthrakikó nátrio) n

el-noun

διττανθρακικό νάτριο

sodium hydrogen carbonate
sodium hydrogen carbonate

(chemistry) sodium hydrogen carbonate, sodium bicarbonate (NaHCO₃)

en-διττανθρακικό_νάτριο-el-noun-u2uDeoiL


αντιγραφή

head

αντιγραφή • (antigrafí) f (plural αντιγραφές)

antigrafí (romanization)
αντιγραφές (plural)
αντιγραφή (nominative singular)
αντιγραφές (nominative plural)
αντιγραφής (genitive singular)
αντιγραφών (genitive plural)
αντιγραφή (accusative singular)
αντιγραφές (accusative plural)
αντιγραφή (singular vocative)
αντιγραφές (plural vocative)


ελαφρόπετρα

ελαφρόπετρες

ελαφρόπετρα • (elafrópetra) f (plural ελαφρόπετρες)

el-noun

ελαφρόπετρες

elafrópetra (romanization)
ελαφρόπετρες (plural)
ελαφρόπετρα (nominative singular)
ελαφρόπετρες (nominative plural)
ελαφρόπετρας (genitive singular)
ελαφρόπετρα (accusative singular)
ελαφρόπετρες (accusative plural)
ελαφρόπετρα (singular vocative)
ελαφρόπετρες (plural vocative)
αλαφρόπετρα (alternative)

el-decl-noun

ελαφρόπετρες

ελαφρόπετρας

ελαφρόπετρες

ελαφρόπετρες


ηλεκτρογεννήτρια

head

ηλεκτρογεννήτριες

ηλεκτρογεννήτρια • (ilektrogennítria) f (plural ηλεκτρογεννήτριες)

el-noun

ηλεκτρογεννήτριες

ilektrogennítria (romanization)
ηλεκτρογεννήτριες (plural)
ηλεκτρογεννήτρια (nominative singular)
ηλεκτρογεννήτριες (nominative plural)
ηλεκτρογεννήτριας (genitive singular)
ηλεκτρογεννητριών (genitive plural)
ηλεκτρογεννήτρια (accusative singular)
ηλεκτρογεννήτριες (accusative plural)
ηλεκτρογεννήτρια (singular vocative)
ηλεκτρογεννήτριες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρογεννήτρια

ηλεκτρογεννήτριες

ηλεκτρογεννήτριας

ηλεκτρογεννητριών

ηλεκτρογεννήτρια

ηλεκτρογεννήτριες

ηλεκτρογεννήτρια

ηλεκτρογεννήτριες


προγραμματισμός

head

προγραμματισμοί

προγραμματισμός • (programmatismós) m (plural προγραμματισμοί)

el-noun

προγραμματισμοί

programmatismós (romanization)
προγραμματισμοί (plural)
προγραμματισμός (nominative singular)
προγραμματισμοί (nominative plural)
προγραμματισμού (genitive singular)
προγραμματισμών (genitive plural)
προγραμματισμό (accusative singular)
προγραμματισμούς (accusative plural)
προγραμματισμέ (singular vocative)
προγραμματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

προγραμματισμός

προγραμματισμοί

προγραμματισμού

προγραμματισμών

προγραμματισμό

προγραμματισμούς

προγραμματισμέ

προγραμματισμοί


απόκλιση

head

απόκλιση • (apóklisi) f (plural αποκλίσεις)

apóklisi (romanization)
αποκλίσεις (plural)
αγιογράφος (nominative singular)
αγιογράφοι (nominative plural)
αγιογράφου (genitive singular)
αγιογράφων (genitive plural)
αγιογράφο (accusative singular)
αγιογράφους (accusative plural)
αγιογράφε (singular vocative)
αγιογράφοι (plural vocative)

From από- (apó-, “from”) + κλίση (klísi, “inclination”).

affix

μαγνητική απόκλιση


αγώγιμος

head

αγώγιμος • (agógimos) m (feminine αγώγιμη, neuter αγώγιμο)

agógimos (romanization)
αγώγιμη (feminine)
αγώγιμο (neuter)
αγώγιμος (masculine nominative singular)
αγώγιμη (feminine nominative singular)
αγώγιμο (neuter nominative singular)
αγώγιμοι (masculine nominative plural)
αγώγιμες (feminine nominative plural)
αγώγιμα (neuter nominative plural)
αγώγιμου (genitive masculine singular)
αγώγιμης (feminine genitive singular)
αγώγιμου (genitive neuter singular)
αγώγιμων (genitive masculine plural)
αγώγιμων (feminine genitive plural)
αγώγιμων (genitive neuter plural)
αγώγιμο (accusative masculine singular)
αγώγιμη (accusative feminine singular)
αγώγιμο (accusative neuter singular)
αγώγιμους (accusative masculine plural)
αγώγιμες (accusative feminine plural)
αγώγιμα (accusative neuter plural)
αγώγιμε (masculine singular vocative)
αγώγιμη (feminine singular vocative)
αγώγιμο (neuter singular vocative)
αγώγιμοι (masculine plural vocative)
αγώγιμες (feminine plural vocative)
αγώγιμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αγώγιμος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αγώγιμος, etc.)

el-decl-adj-table

αγώγιμος (agógimos)

αγώγιμη (agógimi)

αγώγιμο (agógimo)

αγώγιμοι (agógimoi)

αγώγιμες (agógimes)

αγώγιμα (agógima)

αγώγιμου (agógimou)

αγώγιμης (agógimis)

αγώγιμου (agógimou)

αγώγιμων (agógimon)

αγώγιμων (agógimon)

αγώγιμων (agógimon)

αγώγιμο (agógimo)

αγώγιμη (agógimi)

αγώγιμο (agógimo)

αγώγιμους (agógimous)

αγώγιμες (agógimes)

αγώγιμα (agógima)

αγώγιμε (agógime)

αγώγιμη (agógimi)

αγώγιμο (agógimo)

αγώγιμοι (agógimoi)

αγώγιμες (agógimes)

αγώγιμα (agógima)

(physics) thermally or electrically conductive


αδιαβατικός

head

αδιαβατικός • (adiavatikós) m (feminine αδιαβατική, neuter αδιαβατικό)

adiavatikós (romanization)
αδιαβατική (feminine)
αδιαβατικό (neuter)
αδιαβατικός (masculine nominative singular)
αδιαβατική (feminine nominative singular)
αδιαβατικό (neuter nominative singular)
αδιαβατικοί (masculine nominative plural)
αδιαβατικές (feminine nominative plural)
αδιαβατικά (neuter nominative plural)
αδιαβατικού (genitive masculine singular)
αδιαβατικής (feminine genitive singular)
αδιαβατικού (genitive neuter singular)
αδιαβατικών (genitive masculine plural)
αδιαβατικών (feminine genitive plural)
αδιαβατικών (genitive neuter plural)
αδιαβατικό (accusative masculine singular)
αδιαβατική (accusative feminine singular)
αδιαβατικό (accusative neuter singular)
αδιαβατικούς (accusative masculine plural)
αδιαβατικές (accusative feminine plural)
αδιαβατικά (accusative neuter plural)
αδιαβατικέ (masculine singular vocative)
αδιαβατική (feminine singular vocative)
αδιαβατικό (neuter singular vocative)
αδιαβατικοί (masculine plural vocative)
αδιαβατικές (feminine plural vocative)
αδιαβατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αδιαβατικός (adiavatikós)

αδιαβατική (adiavatikí)

αδιαβατικό (adiavatikó)

αδιαβατικοί (adiavatikoí)

αδιαβατικές (adiavatikés)

αδιαβατικά (adiavatiká)

αδιαβατικού (adiavatikoú)

αδιαβατικής (adiavatikís)

αδιαβατικού (adiavatikoú)

αδιαβατικών (adiavatikón)

αδιαβατικών (adiavatikón)

αδιαβατικών (adiavatikón)

αδιαβατικό (adiavatikó)

αδιαβατική (adiavatikí)

αδιαβατικό (adiavatikó)

αδιαβατικούς (adiavatikoús)

αδιαβατικές (adiavatikés)

αδιαβατικά (adiavatiká)

αδιαβατικέ (adiavatiké)

αδιαβατική (adiavatikí)

αδιαβατικό (adiavatikó)

αδιαβατικοί (adiavatikoí)

αδιαβατικές (adiavatikés)

αδιαβατικά (adiavatiká)


ανακτώ

head

ανακτώ • (anaktó)

el-verb

ανακτώ • (anaktó) (past ανέκτησα, passive ανακτώμαι, p‑past ανακτήθηκα, ppp ανακτημένος)

anaktó (romanization)
ανέκτησα (past)
ανακτώμαι (passive)
ανακτήθηκα (passive past)
ανακτημένος (participle passive perfect)
ανακτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ανακτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανακτώμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανακτηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακτάς (active imperfective indicative present second-person singular)
ανακτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανακτάσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανακτηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακτά (active imperfective indicative present singular third-person)
ανακτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανακτάται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανακτηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ανακτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανακτόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
‑ώμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
ανακτηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακτάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανακτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανακτάστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑άσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακτηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακτώνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανακτηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακτηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέκτησα (active first-person indicative past perfective singular)
ανακτήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανακτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέκτησες (active indicative past perfective second-person singular)
ανακτήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανακτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέκτησε (active indicative past perfective singular third-person)
ανακτάτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακτήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανακτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανακτηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανακτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανακτηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανακτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέκτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανακτώντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανακτήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακτηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακτηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανακτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανακτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανακτώμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανακτηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανέκτησε (active imperative perfective second-person singular)
ανακτήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανακτάτε (active imperative imperfective plural second-person)
ανακτήστε (active imperative perfective plural second-person)
ανακτάστε (imperative imperfective informal passive plural second-person)
ανακτάσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
ανακτηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακτώντας (active participle present)
ανακτώμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ανακτήσει (active participle past)
ανακτημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανακτήσει (active infinitive-aorist)
ανακτηθεί (infinitive-aorist passive)


κινητικός

head

κινητικός • (kinitikós) m (feminine κινητική, neuter κινητικό)

kinitikós (romanization)
κινητική (feminine)
κινητικό (neuter)
κινητικός (masculine nominative singular)
κινητική (feminine nominative singular)
κινητικό (neuter nominative singular)
κινητικοί (masculine nominative plural)
κινητικές (feminine nominative plural)
κινητικά (neuter nominative plural)
κινητικού (genitive masculine singular)
κινητικής (feminine genitive singular)
κινητικού (genitive neuter singular)
κινητικών (genitive masculine plural)
κινητικών (feminine genitive plural)
κινητικών (genitive neuter plural)
κινητικό (accusative masculine singular)
κινητική (accusative feminine singular)
κινητικό (accusative neuter singular)
κινητικούς (accusative masculine plural)
κινητικές (accusative feminine plural)
κινητικά (accusative neuter plural)
κινητικέ (masculine singular vocative)
κινητική (feminine singular vocative)
κινητικό (neuter singular vocative)
κινητικοί (masculine plural vocative)
κινητικές (feminine plural vocative)
κινητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κινητικός (kinitikós)

κινητική (kinitikí)

κινητικό (kinitikó)

κινητικοί (kinitikoí)

κινητικές (kinitikés)

κινητικά (kinitiká)

κινητικού (kinitikoú)

κινητικής (kinitikís)

κινητικού (kinitikoú)

κινητικών (kinitikón)

κινητικών (kinitikón)

κινητικών (kinitikón)

κινητικό (kinitikó)

κινητική (kinitikí)

κινητικό (kinitikó)

κινητικούς (kinitikoús)

κινητικές (kinitikés)

κινητικά (kinitiká)

κινητικέ (kinitiké)

κινητική (kinitikí)

κινητικό (kinitikó)

κινητικοί (kinitikoí)

κινητικές (kinitikés)

κινητικά (kinitiká)

κι νη τι κός

Learned borrowing from Ancient Greek κινητικός (kinētikós) with semantic loan from French moteur and cinétique.

lbor

(biology) motor (related to the ability to move)


εντομοκτόνο

head

εντομοκτόνο • (entomoktóno) n (plural εντομοκτόνα)

entomoktóno (romanization)
εντομοκτόνα (plural)
εντομοκτόνο (nominative singular)
εντομοκτόνα (nominative plural)
εντομοκτόνου (genitive singular)
εντομοκτόνων (genitive plural)
εντομοκτόνο (accusative singular)
εντομοκτόνα (accusative plural)
εντομοκτόνο (singular vocative)
εντομοκτόνα (plural vocative)

el-decl-noun

εντομοκτόνου

εντομοκτόνων


οξυγονοκολλώ

head

οξυγονοκολλώ • (oxygonokolló)

el-verb

οξυγονοκόλλησα

οξυγονοκολλώ • (oxygonokolló) (past οξυγονοκόλλησα)

oxygonokolló (romanization)
οξυγονοκόλλησα (past)

οξυγόνο (oxygóno, “oxygen”) + κολλώ (kolló, “attach”)


συγκολλώ

head

συγκολλώ • (sygkolló)

el-verb

συγκολλιέμαι

συγκολλώ • (sygkolló) (past συγκόλλησα, passive συγκολλιέμαι/συγκολλώμαι)

sygkolló (romanization)
συγκόλλησα (past)
συγκολλιέμαι (passive)
συγκολλώμαι (passive)

Learned borrowing from Ancient Greek συγκολλῶ (sunkollô). By surface analysis, συγ- (syg-) + κολλώ (kolló).

surf

(engineering, metallurgy, electronics) to solder


μητρική κάρτα

head

μητρική κάρτα

μητρικές κάρτες

μητρική κάρτα • (mitrikí kárta) f (plural μητρικές κάρτες)

el-noun

μητρικές κάρτες

μητρική κάρτα

mitrikí kárta (romanization)
μητρικές κάρτες (plural)
μητρική πλακέτα (alternative)


μαγματικός

head

μαγματικός • (magmatikós) m (feminine μαγματική, neuter μαγματικό)

magmatikós (romanization)
μαγματική (feminine)
μαγματικό (neuter)
μαγματικός (masculine nominative singular)
μαγματική (feminine nominative singular)
μαγματικό (neuter nominative singular)
μαγματικοί (masculine nominative plural)
μαγματικές (feminine nominative plural)
μαγματικά (neuter nominative plural)
μαγματικού (genitive masculine singular)
μαγματικής (feminine genitive singular)
μαγματικού (genitive neuter singular)
μαγματικών (genitive masculine plural)
μαγματικών (feminine genitive plural)
μαγματικών (genitive neuter plural)
μαγματικό (accusative masculine singular)
μαγματική (accusative feminine singular)
μαγματικό (accusative neuter singular)
μαγματικούς (accusative masculine plural)
μαγματικές (accusative feminine plural)
μαγματικά (accusative neuter plural)
μαγματικέ (masculine singular vocative)
μαγματική (feminine singular vocative)
μαγματικό (neuter singular vocative)
μαγματικοί (masculine plural vocative)
μαγματικές (feminine plural vocative)
μαγματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μαγματικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μαγματικός, etc.)

el-decl-adj-table

μαγματικός (magmatikós)

μαγματική (magmatikí)

μαγματικό (magmatikó)

μαγματικοί (magmatikoí)

μαγματικές (magmatikés)

μαγματικά (magmatiká)

μαγματικού (magmatikoú)

μαγματικής (magmatikís)

μαγματικού (magmatikoú)

μαγματικών (magmatikón)

μαγματικών (magmatikón)

μαγματικών (magmatikón)

μαγματικό (magmatikó)

μαγματική (magmatikí)

μαγματικό (magmatikó)

μαγματικούς (magmatikoús)

μαγματικές (magmatikés)

μαγματικά (magmatiká)

μαγματικέ (magmatiké)

μαγματική (magmatikí)

μαγματικό (magmatikó)

μαγματικοί (magmatikoí)

μαγματικές (magmatikés)

μαγματικά (magmatiká)


μαγνησία

magnisía (romanization)
μαγνησία (nominative singular)
μαγνησίας (genitive singular)
μαγνησία (accusative singular)
μαγνησία (singular vocative)

From Ancient Greek μαγνησίᾱ (magnēsíā), from the city Μαγνησία (Magnēsía).


προβολή

head

προβολή • (provolí) f (plural προβολές)

el-noun

προβολή • (provolí) f (plural προβολές)

provolí (romanization)
προβολές (plural)
προβολή (nominative singular)
προβολές (nominative plural)
προβολής (genitive singular)
προβολών (genitive plural)
προβολή (accusative singular)
προβολές (accusative plural)
προβολή (singular vocative)
προβολές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek προβολή (probolḗ) with semantic loan from French and English projection.


κάβος

kávos (romanization)
κάβοι (plural)
κάβος (nominative singular)
κάβοι (nominative plural)
κάβου (genitive singular)
κάβων (genitive plural)
κάβο (accusative singular)
κάβους (accusative plural)
κάβε (singular vocative)
κάβοι (plural vocative)


ακτίνα Χ

head

ακτίνα Χ • (aktína Ch) f (plural ακτίνες Χ)

aktína Ch (romanization)
ακτίνες Χ (plural)


αντιδρώ

αντιδρώ • (antidró)

el-verb

αντιδρώ • (antidró) (past αντέδρασα, passive —)

antidró (romanization)
αντέδρασα (past)
αντιδρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αντιδράω (active first-person imperfective indicative present rare singular)
αντιδράσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αντιδράς (active imperfective indicative present second-person singular)
αντιδράσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αντιδρά (active imperfective indicative present singular third-person)
αντιδράει (active imperfective indicative present rare singular third-person)
αντιδράσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αντιδρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αντιδράσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αντιδράτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αντιδράσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αντιδρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιδρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιδράσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιδράσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιδρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αντέδρασα (active first-person indicative past perfective singular)
αντιδρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αντέδρασες (active indicative past perfective second-person singular)
αντιδρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αντέδρασε (active indicative past perfective singular third-person)
αντιδρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αντιδράσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αντιδρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αντιδράσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αντιδρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιδρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντέδρασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιδράσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιδράσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αντιδρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αντιδράσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αντίδρασε (active imperative perfective second-person singular)
αντιδράτε (active imperative imperfective plural second-person)
αντιδράστε (active imperative perfective plural second-person)
αντιδρώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αντιδράσει (active indeclinable participle perfect)
αντιδράσει (infinitive-aorist)
αντιδράω (alternative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀντιδρῶ (antidrô, “to act in return”), with semantic loan from French réagir. By surface analysis, αντι- (anti-) + δρω (dro).


αρειανός

head

αρειανός • (areianós) m (feminine αρειανή, neuter αρειανό)

areianós (romanization)
αρειανή (feminine)
αρειανό (neuter)
αρειανός (masculine nominative singular)
αρειανή (feminine nominative singular)
αρειανό (neuter nominative singular)
αρειανοί (masculine nominative plural)
αρειανές (feminine nominative plural)
αρειανά (neuter nominative plural)
αρειανού (genitive masculine singular)
αρειανής (feminine genitive singular)
αρειανού (genitive neuter singular)
αρειανών (genitive masculine plural)
αρειανών (feminine genitive plural)
αρειανών (genitive neuter plural)
αρειανό (accusative masculine singular)
αρειανή (accusative feminine singular)
αρειανό (accusative neuter singular)
αρειανούς (accusative masculine plural)
αρειανές (accusative feminine plural)
αρειανά (accusative neuter plural)
αρειανέ (masculine singular vocative)
αρειανή (feminine singular vocative)
αρειανό (neuter singular vocative)
αρειανοί (masculine plural vocative)
αρειανές (feminine plural vocative)
αρειανά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρειανός (areianós)

αρειανή (areianí)

αρειανό (areianó)

αρειανοί (areianoí)

αρειανές (areianés)

αρειανά (areianá)

αρειανού (areianoú)

αρειανής (areianís)

αρειανού (areianoú)

αρειανών (areianón)

αρειανών (areianón)

αρειανών (areianón)

αρειανό (areianó)

αρειανή (areianí)

αρειανό (areianó)

αρειανούς (areianoús)

αρειανές (areianés)

αρειανά (areianá)

αρειανέ (areiané)

αρειανή (areianí)

αρειανό (areianó)

αρειανοί (areianoí)

αρειανές (areianés)

αρειανά (areianá)


αποθηκεύω

head

αποθηκεύω • (apothikévo)

el-verb

αποθηκεύομαι

αποθηκεύω • (apothikévo) (past αποθήκευσα/αποθήκεψα, passive αποθηκεύομαι)

apothikévo (romanization)
αποθήκευσα (past)
αποθήκεψα (past)
αποθηκεύομαι (passive)
αποθηκεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποθηκεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποθηκέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποθηκεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποθηκευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποθηκευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποθηκεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποθηκεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποθηκέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποθηκεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποθηκευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποθηκευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποθηκεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποθηκεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποθηκέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποθηκεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποθηκευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποθηκευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποθηκεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποθηκεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποθηκέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
αποθηκευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποθηκευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποθηκευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποθηκεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποθηκεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποθηκέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποθηκεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποθηκευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποθηκευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποθηκευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποθηκεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποθηκεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποθηκεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποθηκεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποθηκέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποθηκέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποθηκεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποθηκευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποθηκευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποθηκευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποθηκευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποθήκευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποθήκευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αποθήκεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αποθηκευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποθηκευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποθηκεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποθηκεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποθήκευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποθήκευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αποθήκεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αποθηκευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποθηκευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποθηκεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποθηκεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποθήκευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποθήκευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αποθήκεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αποθηκευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποθηκευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποθηκεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποθηκεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποθηκεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποθηκεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποθηκέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποθηκευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποθηκευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποθηκευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποθηκεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποθηκεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποθηκέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποθηκευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποθηκευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποθηκευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποθήκευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποθηκεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποθηκεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποθήκευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποθηκεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποθηκεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποθήκεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποθηκεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποθηκευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποθηκεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποθηκεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποθηκεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
αποθηκέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποθηκεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποθηκευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αποθηκευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποθήκευε (active imperative imperfective second-person singular)
αποθήκευσε (active imperative perfective second-person singular)
αποθήκεψε (active imperative perfective second-person singular)
αποθήκευ' (active imperative perfective second-person singular)
αποθηκεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποθηκέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αποθηκεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
απογοητεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αποθηκέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αποθηκεύτε (active imperative perfective plural second-person)
αποθηκεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποθηκευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποθηκευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποθηκεύοντας (active participle present)
έχοντας αποθηκεύσει (active participle past)
αποθηκέψει (active participle past)
αποθηκευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποθηκεύσει (active infinitive-aorist)
αποθηκέψει (active infinitive-aorist)
αποθηκευτεί (infinitive-aorist passive)
αποθηκευθεί (infinitive-aorist passive)

α πο θη κεύ ω


λυσεργικό οξύ

head

λυσεργικό οξύ • (lysergikó oxý) n (uncountable)


διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος

διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος

διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος • (diaithylamídio tou lysergikoú oxéos) n (uncountable)

el-noun

διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος

diaithylamídio tou lysergikoú oxéos (romanization)

lysergic acid diethylamide
lysergic acid diethylamide

(chemistry) lysergic acid diethylamide, LSD, acid

en-διαιθυλαμίδιο_του_λυσεργικού_οξέος-el-noun-q6o7n1N7


υποδεκάμετρο

head

υποδεκάμετρα

υποδεκάμετρο • (ypodekámetro) n (plural υποδεκάμετρα)

el-noun

υποδεκάμετρα

ypodekámetro (romanization)
υποδεκάμετρα (plural)
υποδεκάμετρο (nominative singular)
υποδεκάμετρα (nominative plural)
υποδεκάμετρου (genitive singular)
υποδεκάμετρων (genitive plural)
υποδεκάμετρο (accusative singular)
υποδεκάμετρα (accusative plural)
υποδεκάμετρο (singular vocative)
υποδεκάμετρα (plural vocative)

el-decl-noun

υποδεκάμετρο

υποδεκάμετρα

υποδεκάμετρου

υποδεκάμετρων

υποδεκάμετρο

υποδεκάμετρα

υποδεκάμετρο

υποδεκάμετρα

(technology) rule, ruler (straightedge for measuring and drawing, usually about 20cm long)


κωδικοποιώ

head

κωδικοποιώ • (kodikopoió)

el-verb

κωδικοποίησα

κωδικοποιώ • (kodikopoió) (past κωδικοποίησα)

kodikopoió (romanization)
κωδικοποίησα (past)


απομονώνω

head

απομονώνω • (apomonóno)

el-verb

απομονώνομαι

απομονώνω • (apomonóno) (past απομόνωσα, passive απομονώνομαι)

apomonóno (romanization)
απομόνωσα (past)
απομονώνομαι (passive)
απομονώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
απομονώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
απομονώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απομονωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απομονώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
απομονώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
απομονώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απομονωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απομονώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
απομονώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
απομονώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απομονωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απομονώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
απομονώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
απομονωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απομονωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απομονώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
απομονώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
απομονώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απομονωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απομονωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απομονώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
απομονώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
απομονώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
απομονώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
απομονώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απομονωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απομονωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απομόνωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απομόνωσα (active first-person indicative past perfective singular)
απομονωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απομονωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απομονώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απομόνωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απομόνωσες (active indicative past perfective second-person singular)
απομονωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απομονωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απομονώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απομόνωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απομόνωσε (active indicative past perfective singular third-person)
απομονωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απομονωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απομονώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απομονώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
απομονώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
απομονωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απομονωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απομονώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
απομονώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
απομονωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
απομονωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απομόνωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απομονώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απομονώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απομόνωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απομονώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απομονώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
απομονώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απομονωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
απομονώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απομονωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απομονωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απομονώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα απομονώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα απομονώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα απομονωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απομόνωνε (active imperative imperfective second-person singular)
απομόνωσε (active imperative perfective second-person singular)
απομονώσου (imperative passive perfective second-person singular)
απομονώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
απομονώστε (active imperative perfective plural second-person)
απομονώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απομονωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
απομονώνοντας (active participle present)
έχοντας απομονώσει (active participle past)
απομονωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
απομονώσει (active infinitive-aorist)
απομονωθεί (infinitive-aorist passive)

α πο μο νώ νω


ονλαιν

onlain (romanization)
ον-λάιν (alternative)
ον-λαιν (alternative)
ον-λαίν (alternative)

καζίνο ονλαιν (online casino)


αποστάζω

head

αποστάζω • (apostázo)

el-verb

αποστάζω • (apostázo) (past απόσταξα/απέσταξα, passive αποστάζομαι)

apostázo (romanization)
απόσταξα (past)
απέσταξα (past)
αποστάζομαι (passive)
αποστάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποστάξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποστάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποσταχθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποστάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποστάξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποστάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποσταχθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποστάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποστάξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποστάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποσταχθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποστάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποστάξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποσταζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποσταχθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποστάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποστάξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποστάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποσταζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποσταχθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποστάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστάξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστάξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποσταχθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποσταχθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απέσταζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απόσταζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απέσταξα (active first-person indicative past perfective singular)
απόσταξα (active first-person indicative past perfective singular)
αποσταζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποσταζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποστάχθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απέσταζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απόσταζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απέσταξες (active indicative past perfective second-person singular)
απόσταξες (active indicative past perfective second-person singular)
αποσταζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποσταζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποστάχθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απέσταζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απόσταζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απέσταξε (active indicative past perfective singular third-person)
απόσταξε (active indicative past perfective singular third-person)
αποσταζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποσταζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποστάχθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποστάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποστάξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποσταζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποσταχθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποστάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποστάξατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποσταζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποσταχθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απέσταζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απόσταζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απέσταξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστάξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστάξανε (active indicative past perfective plural third-person)
απόσταξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποσταζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποστάχθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποσταχθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποσταχθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποστάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποστάξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποστάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποσταχθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απόσταζε (active imperative imperfective second-person singular)
απόσταξε (active imperative perfective second-person singular)
αποστάξου (imperative passive perfective second-person singular)
αποστάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποστάξτε (active imperative perfective plural second-person)
αποστάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποσταχθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποστάζοντας (active participle present)
έχοντας αποστάξει (active participle past)
αποσταγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
{απεσταγμένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
αποστάξει (active infinitive-aorist)
αποσταχθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἀποστάζω (“fall drop by drop”). Semantic loan from French distiller. Morphologically, from απο- (“from”) + στάζω (“drip”).

inh

(chemistry) to distil (UK), distill (US)


απόσταξη

head

απόσταξη • (apóstaxi) f (plural αποστάξεις)

apóstaxi (romanization)
αποστάξεις (plural)
απόσταξη (nominative singular)
αποστάξεις (nominative plural)
απόσταξης (genitive singular)
αποστάξεων (genitive plural)
απόσταξη (accusative singular)
αποστάξεις (accusative plural)
απόσταξη (singular vocative)
αποστάξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποστάξεως (apostáxeos)


αποστειρώνω

head

αποστειρώνω • (aposteiróno)

el-verb

αποστειρώνομαι

αποστειρώνω • (aposteiróno) (past αποστείρωσα, passive αποστειρώνομαι)

aposteiróno (romanization)
αποστείρωσα (past)
αποστειρώνομαι (passive)
αποστειρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποστειρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποστειρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποστειρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποστειρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποστειρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποστειρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποστειρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποστειρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποστειρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποστειρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποστειρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποστειρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποστειρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποστειρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποστειρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποστειρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποστειρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποστειρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποστειρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποστειρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποστειρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστειρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστειρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστειρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστειρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποστειρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποστειρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποστείρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποστείρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αποστειρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποστειρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποστειρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποστείρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποστείρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αποστειρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποστειρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποστειρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποστείρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποστείρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αποστειρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποστειρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποστειρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποστειρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποστειρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποστειρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποστειρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποστειρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποστειρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποστειρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποστειρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποστείρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστειρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστειρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστείρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστειρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστειρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποστειρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποστειρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποστειρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποστειρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποστειρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποστειρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποστειρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποστειρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποστειρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποστείρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αποστείρωσε (active imperative perfective second-person singular)
αποστειρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποστειρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποστειρώστε (active imperative perfective plural second-person)
αποστειρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποστειρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποστειρώνοντας (active participle present)
έχοντας αποστειρώσει (active participle past)
αποστειρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποστειρώσει (active infinitive-aorist)
αποστειρωθεί (infinitive-aorist passive)

α πο στει ρώ νω

From Hellenistic Koine Greek ἀποστειρῶ (aposteirô), contracted form of ἀποστειρόω (aposteiróō) + -ώνω (-óno, suffix for verbs). By surface analysis, απο- (apo-) + στειρώνω (steiróno, “sterilise”).

surf

(microbiology, medicine) to sterilise (UK), sterilize (US), to pasteurise (UK), pasteurize (US)


αδιαφοροποίητος

head

αδιαφοροποίητη

αδιαφοροποίητο

αδιαφοροποίητος • (adiaforopoíitos) m (feminine αδιαφοροποίητη, neuter αδιαφοροποίητο)

el-adj

αδιαφοροποίητη

αδιαφοροποίητο

adiaforopoíitos (romanization)
αδιαφοροποίητη (feminine)
αδιαφοροποίητο (neuter)
αδιαφοροποίητος (masculine nominative singular)
αδιαφοροποίητη (feminine nominative singular)
αδιαφοροποίητο (neuter nominative singular)
αδιαφοροποίητοι (masculine nominative plural)
αδιαφοροποίητες (feminine nominative plural)
αδιαφοροποίητα (neuter nominative plural)
αδιαφοροποίητου (genitive masculine singular)
αδιαφοροποίητης (feminine genitive singular)
αδιαφοροποίητου (genitive neuter singular)
αδιαφοροποίητων (genitive masculine plural)
αδιαφοροποίητων (feminine genitive plural)
αδιαφοροποίητων (genitive neuter plural)
αδιαφοροποίητο (accusative masculine singular)
αδιαφοροποίητη (accusative feminine singular)
αδιαφοροποίητο (accusative neuter singular)
αδιαφοροποίητους (accusative masculine plural)
αδιαφοροποίητες (accusative feminine plural)
αδιαφοροποίητα (accusative neuter plural)
αδιαφοροποίητε (masculine singular vocative)
αδιαφοροποίητη (feminine singular vocative)
αδιαφοροποίητο (neuter singular vocative)
αδιαφοροποίητοι (masculine plural vocative)
αδιαφοροποίητες (feminine plural vocative)
αδιαφοροποίητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αδιαφοροποίητ

el-decl-adj-a

αδιαφοροποίητ

el-decl-adj-positive

Declension of αδιαφοροποίητος

αδιαφοροποίητ

el-decl-adj-ος-η-ο

αδιαφοροποίητ

el-decl-adj-table

αδιαφοροποίητος (adiaforopoíitos)

αδιαφοροποίητη (adiaforopoíiti)

αδιαφοροποίητο (adiaforopoíito)

αδιαφοροποίητοι (adiaforopoíitoi)

αδιαφοροποίητες (adiaforopoíites)

αδιαφοροποίητα (adiaforopoíita)

αδιαφοροποίητου (adiaforopoíitou)

αδιαφοροποίητης (adiaforopoíitis)

αδιαφοροποίητου (adiaforopoíitou)

αδιαφοροποίητων (adiaforopoíiton)

αδιαφοροποίητων (adiaforopoíiton)

αδιαφοροποίητων (adiaforopoíiton)

αδιαφοροποίητο (adiaforopoíito)

αδιαφοροποίητη (adiaforopoíiti)

αδιαφοροποίητο (adiaforopoíito)

αδιαφοροποίητους (adiaforopoíitous)

αδιαφοροποίητες (adiaforopoíites)

αδιαφοροποίητα (adiaforopoíita)

αδιαφοροποίητε (adiaforopoíite)

αδιαφοροποίητη (adiaforopoíiti)

αδιαφοροποίητο (adiaforopoíito)

αδιαφοροποίητοι (adiaforopoíitoi)

αδιαφοροποίητες (adiaforopoíites)

αδιαφοροποίητα (adiaforopoíita)

α δια φο ρο ποί η τος

α δι α φο ρο ποί η τος

From α- privative (a- privative) + stem διαφοροποιη- diaforopoii- of διαφοροποιώ (diaforopoió, “differentiate”) + -τος (-tos, suffix for verbal adjectives).

af

διαφοροποιητοσ

xlit

διαφοροποιη-


αντικείμενο

head

αντικείμενο • (antikeímeno) n (plural αντικείμενα)

antikeímeno (romanization)
αντικείμενα (plural)
αντικείμενο (nominative singular)
αντικείμενα (nominative plural)
αντικειμένου (genitive singular)
αντικείμενου (genitive singular)
αντικειμένων (genitive plural)
αντικείμενο (accusative singular)
αντικείμενα (accusative plural)
αντικείμενο (singular vocative)
αντικείμενα (plural vocative)

el-decl-noun

αντικειμένου

αντικείμενου

αντικειμένων

α ντι κεί με νο

From Ancient Greek ἀντικείμενον (antikeímenon), participle of ἀντίκειμαι (antíkeimai).

inh

ἀντικείμενον

ágnostis taftótitas iptámeno antikeímeno

άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενο αντικείμενο


αντικειμενοστρεφής

head

αντικειμενοστρεφής

αντικειμενοστρεφές

αντικειμενοστρεφής • (antikeimenostrefís) m (feminine αντικειμενοστρεφής, neuter αντικειμενοστρεφές)

el-adj

αντικειμενοστρεφής

αντικειμενοστρεφές

antikeimenostrefís (romanization)
αντικειμενοστρεφής (feminine)
αντικειμενοστρεφές (neuter)
αντικειμενοστρεφής (masculine nominative singular)
αντικειμενοστρεφής (feminine nominative singular)
αντικειμενοστρεφές (neuter nominative singular)
αντικειμενοστρεφείς (masculine nominative plural)
αντικειμενοστρεφείς (feminine nominative plural)
αντικειμενοστρεφή (neuter nominative plural)
αντικειμενοστρεφούς (genitive masculine singular)
αντικειμενοστρεφή (genitive masculine singular)
αντικειμενοστρεφούς (feminine genitive singular)
αντικειμενοστρεφούς (genitive neuter singular)
αντικειμενοστρεφών (genitive masculine plural)
αντικειμενοστρεφών (feminine genitive plural)
αντικειμενοστρεφών (genitive neuter plural)
αντικειμενοστρεφή (accusative masculine singular)
αντικειμενοστρεφή (accusative feminine singular)
αντικειμενοστρεφές (accusative neuter singular)
αντικειμενοστρεφείς (accusative masculine plural)
αντικειμενοστρεφείς (accusative feminine plural)
αντικειμενοστρεφή (accusative neuter plural)
αντικειμενοστρεφή (masculine singular vocative)
αντικειμενοστρεφής (masculine singular vocative)
αντικειμενοστρεφής (feminine singular vocative)
αντικειμενοστρεφές (neuter singular vocative)
αντικειμενοστρεφείς (masculine plural vocative)
αντικειμενοστρεφείς (feminine plural vocative)
αντικειμενοστρεφή (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντικειμενοστρεφ

el-decl-adj-a

αντικειμενοστρεφ

el-decl-adj-positive

Declension of αντικειμενοστρεφής

αντικειμενοστρεφ

el-decl-adj-ής-ής-ές

αντικειμενοστρεφ

el-decl-adj-table

αντικειμενοστρεφής (antikeimenostrefís)

αντικειμενοστρεφής (antikeimenostrefís)

αντικειμενοστρεφές (antikeimenostrefés)

αντικειμενοστρεφείς (antikeimenostrefeís)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

αντικειμενοστρεφούς (antikeimenostrefoús)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

αντικειμενοστρεφών (antikeimenostrefón)

αντικειμενοστρεφών (antikeimenostrefón)

αντικειμενοστρεφών (antikeimenostrefón)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

αντικειμενοστρεφές (antikeimenostrefés)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

αντικειμενοστρεφής (antikeimenostrefís)

αντικειμενοστρεφής (antikeimenostrefís)

αντικειμενοστρεφές (antikeimenostrefés)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

From αντικείμενο (antikeímeno, “object”) + στρέφω (stréfo, “to direct”).


αδρανής

head

αδρανής • (adranís) m (feminine αδρανής, neuter αδρανές)

adranís (romanization)
αδρανής (feminine)
αδρανές (neuter)
αδρανής (masculine nominative singular)
αδρανής (feminine nominative singular)
αδρανές (neuter nominative singular)
αδρανείς (masculine nominative plural)
αδρανείς (feminine nominative plural)
αδρανή (neuter nominative plural)
αδρανούς (genitive masculine singular)
αδρανή (genitive masculine singular)
αδρανούς (feminine genitive singular)
αδρανούς (genitive neuter singular)
αδρανών (genitive masculine plural)
αδρανών (feminine genitive plural)
αδρανών (genitive neuter plural)
αδρανή (accusative masculine singular)
αδρανή (accusative feminine singular)
αδρανές (accusative neuter singular)
αδρανείς (accusative masculine plural)
αδρανείς (accusative feminine plural)
αδρανή (accusative neuter plural)
αδρανή (masculine singular vocative)
αδρανής (masculine singular vocative)
αδρανής (feminine singular vocative)
αδρανές (neuter singular vocative)
αδρανείς (masculine plural vocative)
αδρανείς (feminine plural vocative)
αδρανή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αδρανής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδρανής, etc.)

el-decl-adj-table

αδρανής (adranís)

αδρανής (adranís)

αδρανές (adranés)

αδρανείς (adraneís)

αδρανείς (adraneís)

αδρανή (adraní)

αδρανούς (adranoús)

αδρανή (adraní)

αδρανούς (adranoús)

αδρανούς (adranoús)

αδρανών (adranón)

αδρανών (adranón)

αδρανών (adranón)

αδρανή (adraní)

αδρανή (adraní)

αδρανές (adranés)

αδρανείς (adraneís)

αδρανείς (adraneís)

αδρανή (adraní)

αδρανή (adraní)

αδρανής (adranís)

αδρανής (adranís)

αδρανές (adranés)

αδρανείς (adraneís)

αδρανείς (adraneís)

αδρανή (adraní)

From the Ancient Greek ἀδρανής (adranḗs).


αδρανοποίηση

head

αδρανοποιήσεις

αδρανοποίηση • (adranopoíisi) f (plural αδρανοποιήσεις)

el-noun

αδρανοποιήσεις

adranopoíisi (romanization)
αδρανοποιήσεις (plural)
αδρανοποίηση (nominative singular)
αδρανοποιήσεις (nominative plural)
αδρανοποίησης (genitive singular)
αδρανοποιήσεων (genitive plural)
αδρανοποίηση (accusative singular)
αδρανοποιήσεις (accusative plural)
αδρανοποίηση (singular vocative)
αδρανοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αδρανοποίηση

αδρανοποιήσεις

αδρανοποίησης

αδρανοποιήσεων

αδρανοποίηση

αδρανοποιήσεις

αδρανοποίηση

αδρανοποιήσεις

Older or formal genitive singular: αδρανοποιήσεως (adranopoiíseos)


αδρανοποιώ

head

αδρανοποιώ • (adranopoió)

el-verb

αδρανοποίησα

αδρανοποιούμαι

αδρανοποιήθηκα

αδρανοποιημένος

αδρανοποιώ • (adranopoió) (past αδρανοποίησα, passive αδρανοποιούμαι, p‑past αδρανοποιήθηκα, ppp αδρανοποιημένος)

adranopoió (romanization)
αδρανοποίησα (past)
αδρανοποιούμαι (passive)
αδρανοποιήθηκα (passive past)
αδρανοποιημένος (participle passive perfect)
αδρανοποιώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αδρανοποιήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αδρανοποιούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αδρανοποιηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αδρανοποιείς (active imperfective indicative present second-person singular)
αδρανοποιήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αδρανοποιείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αδρανοποιηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αδρανοποιεί (active imperfective indicative present singular third-person)
αδρανοποιήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αδρανοποιείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αδρανοποιηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αδρανοποιούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αδρανοποιήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αδρανοποιούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αδρανοποιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αδρανοποιηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αδρανοποιείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αδρανοποιήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αδρανοποιείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αδρανοποιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
αδρανοποιηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αδρανοποιούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αδρανοποιούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αδρανοποιήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αδρανοποιήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αδρανοποιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αδρανοποιηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αδρανοποιηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αδρανοποιούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αδρανοποίησα (active first-person indicative past perfective singular)
αδρανοποιούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδρανοποιούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδρανοποιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδρανοποιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδρανοποιήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αδρανοποιούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αδρανοποίησες (active indicative past perfective second-person singular)
αδρανοποιούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
αδρανοποιούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
αδρανοποιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αδρανοποιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αδρανοποιήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αδρανοποιούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αδρανοποίησε (active indicative past perfective singular third-person)
αδρανοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδρανοποιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδρανοποιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδρανοποιείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδρανοποιήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αδρανοποιούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αδρανοποιήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αδρανοποιούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αδρανοποιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αδρανοποιηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αδρανοποιούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αδρανοποιήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[αδρανοποιούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
αδρανοποιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αδρανοποιηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αδρανοποιούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδρανοποιούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδρανοποίησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αδρανοποιήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αδρανοποιήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αδρανοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αδρανοποιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αδρανοποιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αδρανοποιόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αδρανοποιούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αδρανοποιήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αδρανοποιηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αδρανοποιηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αδρανοποιώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αδρανοποιήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αδρανοποιούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αδρανοποιηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αδρανοποίησε (active imperative perfective second-person singular)
αδρανοποιήσου (imperative passive perfective second-person singular)
αδρανοποιείτε (active imperative imperfective plural second-person)
αδρανοποιήστε (active imperative perfective plural second-person)
αδρανοποιείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αδρανοποιηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αδρανοποιώντας (active participle present)
έχοντας αδρανοποιήσει (active participle past)
αδρανοποιημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αδρανοποιήσει (active infinitive-aorist)
αδρανοποιηθεί (infinitive-aorist passive)

α δρα νο ποι ώ


αερόβιος

head

αερόβιος • (aeróvios) m (feminine αερόβια, neuter αερόβιο)

aeróvios (romanization)
αερόβια (feminine)
αερόβιο (neuter)
αερόβιος (masculine nominative singular)
αερόβια (feminine nominative singular)
αερόβιο (neuter nominative singular)
αερόβιοι (masculine nominative plural)
αερόβιες (feminine nominative plural)
αερόβια (neuter nominative plural)
αερόβιου (genitive masculine singular)
αερόβιας (feminine genitive singular)
αερόβιου (genitive neuter singular)
αερόβιων (genitive masculine plural)
αερόβιων (feminine genitive plural)
αερόβιων (genitive neuter plural)
αερόβιο (accusative masculine singular)
αερόβια (accusative feminine singular)
αερόβιο (accusative neuter singular)
αερόβιους (accusative masculine plural)
αερόβιες (accusative feminine plural)
αερόβια (accusative neuter plural)
αερόβιε (masculine singular vocative)
αερόβια (feminine singular vocative)
αερόβιο (neuter singular vocative)
αερόβιοι (masculine plural vocative)
αερόβιες (feminine plural vocative)
αερόβια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αερόβιος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αερόβιος, etc.)

el-decl-adj-table

αερόβιος (aeróvios)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιο (aeróvio)

αερόβιοι (aeróvioi)

αερόβιες (aeróvies)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιου (aeróviou)

αερόβιας (aeróvias)

αερόβιου (aeróviou)

αερόβιων (aeróvion)

αερόβιων (aeróvion)

αερόβιων (aeróvion)

αερόβιο (aeróvio)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιο (aeróvio)

αερόβιους (aeróvious)

αερόβιες (aeróvies)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιε (aeróvie)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιο (aeróvio)

αερόβιοι (aeróvioi)

αερόβιες (aeróvies)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιος μικροοργανισμός


αερόλιθος

head

αερόλιθος • (aerólithos) m (plural αερόλιθοι)

aerólithos (romanization)
αερόλιθοι (plural)
αερόλιθος (nominative singular)
αερόλιθοι (nominative plural)
αερολίθου (genitive singular)
αερολίθων (genitive plural)
αερόλιθο (accusative singular)
αερολίθους (accusative plural)
αερόλιθε (singular vocative)
αερόλιθοι (plural vocative)

(astronomy) meteorite, aerolite, aerolith


αερομαχία

αερομαχία • (aeromachía) f (plural αερομαχίες)

aeromachía (romanization)
αερομαχίες (plural)
αερομαχία (nominative singular)
αερομαχίες (nominative plural)
αερομαχίας (genitive singular)
αερομαχιών (genitive plural)
αερομαχία (accusative singular)
αερομαχίες (accusative plural)
αερομαχία (singular vocative)
αερομαχίες (plural vocative)

αερο- (aero-, “air”) + μάχη (máchi, “combat”)

prefix

(aviation, military) aerial combat, dogfight


διαιθυλαιθέρας

head

διαιθυλαιθέρας • (diaithylaithéras) m (uncountable)

diaithylaithéras (romanization)
διαιθυλαιθέρας (nominative singular)
διαιθυλαιθέρα (genitive singular)
διαιθυλαιθέρα (accusative singular)
διαιθυλαιθέρα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

διαιθυλαιθέρας

διαιθυλαιθέρα

διαιθυλαιθέρα

διαιθυλαιθέρα


εναλλασσόμενος

head

εναλλασσόμενη

εναλλασσόμενο

εναλλασσόμενος • (enallassómenos) m (feminine εναλλασσόμενη, neuter εναλλασσόμενο)

el-adj

εναλλασσόμενη

εναλλασσόμενο

enallassómenos (romanization)
εναλλασσόμενη (feminine)
εναλλασσόμενο (neuter)
εναλλασσόμενος (masculine nominative singular)
εναλλασσόμενη (feminine nominative singular)
εναλλασσόμενο (neuter nominative singular)
εναλλασσόμενοι (masculine nominative plural)
εναλλασσόμενες (feminine nominative plural)
εναλλασσόμενα (neuter nominative plural)
εναλλασσόμενου (genitive masculine singular)
εναλλασσόμενης (feminine genitive singular)
εναλλασσόμενου (genitive neuter singular)
εναλλασσόμενων (genitive masculine plural)
εναλλασσόμενων (feminine genitive plural)
εναλλασσόμενων (genitive neuter plural)
εναλλασσόμενο (accusative masculine singular)
εναλλασσόμενη (accusative feminine singular)
εναλλασσόμενο (accusative neuter singular)
εναλλασσόμενους (accusative masculine plural)
εναλλασσόμενες (accusative feminine plural)
εναλλασσόμενα (accusative neuter plural)
εναλλασσόμενε (masculine singular vocative)
εναλλασσόμενη (feminine singular vocative)
εναλλασσόμενο (neuter singular vocative)
εναλλασσόμενοι (masculine plural vocative)
εναλλασσόμενες (feminine plural vocative)
εναλλασσόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

εναλλασσόμεν

el-decl-adj-a

εναλλασσόμεν

el-decl-adj-positive

Declension of εναλλασσόμενος

εναλλασσόμεν

el-decl-adj-ος-η-ο

εναλλασσόμεν

el-decl-adj-table

εναλλασσόμενος (enallassómenos)

εναλλασσόμενη (enallassómeni)

εναλλασσόμενο (enallassómeno)

εναλλασσόμενοι (enallassómenoi)

εναλλασσόμενες (enallassómenes)

εναλλασσόμενα (enallassómena)

εναλλασσόμενου (enallassómenou)

εναλλασσόμενης (enallassómenis)

εναλλασσόμενου (enallassómenou)

εναλλασσόμενων (enallassómenon)

εναλλασσόμενων (enallassómenon)

εναλλασσόμενων (enallassómenon)

εναλλασσόμενο (enallassómeno)

εναλλασσόμενη (enallassómeni)

εναλλασσόμενο (enallassómeno)

εναλλασσόμενους (enallassómenous)

εναλλασσόμενες (enallassómenes)

εναλλασσόμενα (enallassómena)

εναλλασσόμενε (enallassómene)

εναλλασσόμενη (enallassómeni)

εναλλασσόμενο (enallassómeno)

εναλλασσόμενοι (enallassómenoi)

εναλλασσόμενες (enallassómenes)

εναλλασσόμενα (enallassómena)

εναλλασσόμενο ρεύμα (alternating current)


ενδόπλασμα

head

ενδόπλασμα • (endóplasma) n (uncountable)

endóplasma (romanization)
ενδόπλασμα (nominative singular)
ενδοπλάσματος (genitive singular)
ενδόπλασμα (accusative singular)
ενδόπλασμα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ενδοπλάσματος


ερπυστριοφόρος

head

ερπυστριοφόρος

ερπυστριοφόρο

ερπυστριοφόρος • (erpystriofóros) m (feminine ερπυστριοφόρος, neuter ερπυστριοφόρο)

el-adj

ερπυστριοφόρος

ερπυστριοφόρο

erpystriofóros (romanization)
ερπυστριοφόρος (feminine)
ερπυστριοφόρο (neuter)
ερπυστριοφόρος (masculine nominative singular)
ερπυστριοφόρος (feminine nominative singular)
ερπυστριοφόρο (neuter nominative singular)
ερπυστριοφόροι (masculine nominative plural)
ερπυστριοφόροι (feminine nominative plural)
ερπυστριοφόρα (neuter nominative plural)
ερπυστριοφόρου (genitive masculine singular)
ερπυστριοφόρου (feminine genitive singular)
ερπυστριοφόρου (genitive neuter singular)
ερπυστριοφόρων (genitive masculine plural)
ερπυστριοφόρων (feminine genitive plural)
ερπυστριοφόρων (genitive neuter plural)
ερπυστριοφόρο (accusative masculine singular)
ερπυστριοφόρο (accusative feminine singular)
ερπυστριοφόρο (accusative neuter singular)
ερπυστριοφόρους (accusative masculine plural)
ερπυστριοφόρους (accusative feminine plural)
ερπυστριοφόρα (accusative neuter plural)
ερπυστριοφόρε (masculine singular vocative)
ερπυστριοφόρε (feminine singular vocative)
ερπυστριοφόρο (neuter singular vocative)
ερπυστριοφόροι (masculine plural vocative)
ερπυστριοφόροι (feminine plural vocative)
ερπυστριοφόρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ερπυστριοφόρ

el-decl-adj-a

ερπυστριοφόρ

el-decl-adj-positive

Declension of ερπυστριοφόρος

ερπυστριοφόρ

el-decl-adj-ος-ος-ο

ερπυστριοφόρ

el-decl-adj-table

ερπυστριοφόρος (erpystriofóros)

ερπυστριοφόρος (erpystriofóros)

ερπυστριοφόρο (erpystriofóro)

ερπυστριοφόροι (erpystriofóroi)

ερπυστριοφόροι (erpystriofóroi)

ερπυστριοφόρα (erpystriofóra)

ερπυστριοφόρου (erpystriofórou)

ερπυστριοφόρου (erpystriofórou)

ερπυστριοφόρου (erpystriofórou)

ερπυστριοφόρων (erpystriofóron)

ερπυστριοφόρων (erpystriofóron)

ερπυστριοφόρων (erpystriofóron)

ερπυστριοφόρο (erpystriofóro)

ερπυστριοφόρο (erpystriofóro)

ερπυστριοφόρο (erpystriofóro)

ερπυστριοφόρους (erpystriofórous)

ερπυστριοφόρους (erpystriofórous)

ερπυστριοφόρα (erpystriofóra)

ερπυστριοφόρε (erpystriofóre)

ερπυστριοφόρε (erpystriofóre)

ερπυστριοφόρο (erpystriofóro)

ερπυστριοφόροι (erpystriofóroi)

ερπυστριοφόροι (erpystriofóroi)

ερπυστριοφόρα (erpystriofóra)

(engineering) fitted with caterpillar track


τρομπόνι

head

τρομπόνι • (trompóni) n (plural τρομπόνια)

trompóni (romanization)
τρομπόνια (plural)
τρομπόνι (nominative singular)
τρομπόνια (nominative plural)
τρομπονιού (genitive singular)
τρομπονιών (genitive plural)
τρομπόνι (accusative singular)
τρομπόνια (accusative plural)
τρομπόνι (singular vocative)
τρομπόνια (plural vocative)


αριστερόστροφος

αριστερόστροφη

αριστερόστροφο

αριστερόστροφος • (aristeróstrofos) m (feminine αριστερόστροφη, neuter αριστερόστροφο)

el-adj

αριστερόστροφη

αριστερόστροφο

aristeróstrofos (romanization)
αριστερόστροφη (feminine)
αριστερόστροφο (neuter)
αριστερόστροφος (masculine nominative singular)
αριστερόστροφη (feminine nominative singular)
αριστερόστροφο (neuter nominative singular)
αριστερόστροφοι (masculine nominative plural)
αριστερόστροφες (feminine nominative plural)
αριστερόστροφα (neuter nominative plural)
αριστερόστροφου (genitive masculine singular)
αριστερόστροφης (feminine genitive singular)
αριστερόστροφου (genitive neuter singular)
αριστερόστροφων (genitive masculine plural)
αριστερόστροφων (feminine genitive plural)
αριστερόστροφων (genitive neuter plural)
αριστερόστροφο (accusative masculine singular)
αριστερόστροφη (accusative feminine singular)
αριστερόστροφο (accusative neuter singular)
αριστερόστροφους (accusative masculine plural)
αριστερόστροφες (accusative feminine plural)
αριστερόστροφα (accusative neuter plural)
αριστερόστροφε (masculine singular vocative)
αριστερόστροφη (feminine singular vocative)
αριστερόστροφο (neuter singular vocative)
αριστερόστροφοι (masculine plural vocative)
αριστερόστροφες (feminine plural vocative)
αριστερόστροφα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αριστερόστροφ

el-decl-adj-a

αριστερόστροφ

el-decl-adj-positive

Declension of αριστερόστροφος

αριστερόστροφ

el-decl-adj-ος-η-ο

αριστερόστροφ

el-decl-adj-table

αριστερόστροφος (aristeróstrofos)

αριστερόστροφη (aristeróstrofi)

αριστερόστροφο (aristeróstrofo)

αριστερόστροφοι (aristeróstrofoi)

αριστερόστροφες (aristeróstrofes)

αριστερόστροφα (aristeróstrofa)

αριστερόστροφου (aristeróstrofou)

αριστερόστροφης (aristeróstrofis)

αριστερόστροφου (aristeróstrofou)

αριστερόστροφων (aristeróstrofon)

αριστερόστροφων (aristeróstrofon)

αριστερόστροφων (aristeróstrofon)

αριστερόστροφο (aristeróstrofo)

αριστερόστροφη (aristeróstrofi)

αριστερόστροφο (aristeróstrofo)

αριστερόστροφους (aristeróstrofous)

αριστερόστροφες (aristeróstrofes)

αριστερόστροφα (aristeróstrofa)

αριστερόστροφε (aristeróstrofe)

αριστερόστροφη (aristeróstrofi)

αριστερόστροφο (aristeróstrofo)

αριστερόστροφοι (aristeróstrofoi)

αριστερόστροφες (aristeróstrofes)

αριστερόστροφα (aristeróstrofa)

(chemistry) laevorotatory (UK), levorotatory (US)


ζύμωση

head

ζύμωση • (zýmosi) f (plural ζυμώσεις)

el-noun

ζύμωση • (zýmosi) f (plural ζυμώσεις)

zýmosi (romanization)
ζυμώσεις (plural)
ζύμωση (nominative singular)
ζυμώσεις (nominative plural)
ζύμωσης (genitive singular)
ζυμώσεων (genitive plural)
ζύμωση (accusative singular)
ζυμώσεις (accusative plural)
ζύμωση (singular vocative)
ζυμώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ζυμώσεως (zymóseos)


ρύπος

rýpos (romanization)
ρύποι (plural)
ρύπος (nominative singular)
ρύποι (nominative plural)
ρύπου (genitive singular)
ρύπων (genitive plural)
ρύπο (accusative singular)
ρύπους (accusative plural)
ρύπε (singular vocative)
ρύποι (plural vocative)

(chemistry, ecology) contamination, impurity


ακετοφαινόνη

head

ακετοφαινόνη • (aketofainóni) f (uncountable)

aketofainóni (romanization)
ακετοφαινόνη (nominative singular)
ακετοφαινόνης (genitive singular)
ακετοφαινόνη (accusative singular)
ακετοφαινόνη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ακετοφαινόνη

ακετοφαινόνης

ακετοφαινόνη

ακετοφαινόνη


τζάουλ

Transliteration of the name of the English physicist James Joule

(physics) joule (SI Unit of work, energy and heat)


αίθριος

head

αίθριος • (aíthrios) m (feminine αίθρια, neuter αίθριο)

aíthrios (romanization)
αίθρια (feminine)
αίθριο (neuter)
αίθριος (masculine nominative singular)
αίθρια (feminine nominative singular)
αίθριο (neuter nominative singular)
αίθριοι (masculine nominative plural)
αίθριες (feminine nominative plural)
αίθρια (neuter nominative plural)
αίθριου (genitive masculine singular)
αίθριας (feminine genitive singular)
αίθριου (genitive neuter singular)
αίθριων (genitive masculine plural)
αίθριων (feminine genitive plural)
αίθριων (genitive neuter plural)
αίθριο (accusative masculine singular)
αίθρια (accusative feminine singular)
αίθριο (accusative neuter singular)
αίθριους (accusative masculine plural)
αίθριες (accusative feminine plural)
αίθρια (accusative neuter plural)
αίθριε (masculine singular vocative)
αίθρια (feminine singular vocative)
αίθριο (neuter singular vocative)
αίθριοι (masculine plural vocative)
αίθριες (feminine plural vocative)
αίθρια (neuter plural vocative)

(meteorology) fair, cloudless, bright and sunny


φασκομηλιά

φασκομηλιά • (faskomiliá) f (plural φασκομηλιές)

faskomiliá (romanization)
φασκομηλιές (plural)
φασκομηλιά (nominative singular)
φασκομηλιές (nominative plural)
φασκομηλιάς (genitive singular)
φασκομηλιών (genitive plural)
φασκομηλιά (accusative singular)
φασκομηλιές (accusative plural)
φασκομηλιά (singular vocative)
φασκομηλιές (plural vocative)


βάλσαμο

válsamo (romanization)
βάλσαμα (plural)
βάλσαμο (nominative singular)
βάλσαμα (nominative plural)
βαλσάμου (genitive singular)
βάλσαμου (genitive singular)
βαλσάμων (genitive plural)
βάλσαμων (genitive plural)
βάλσαμο (accusative singular)
βάλσαμα (accusative plural)
βάλσαμο (singular vocative)
βάλσαμα (plural vocative)
μπάλσαμο (alternative)


υπερικό

yperikó (romanization)
υπερικά (plural)
υπερικό (nominative singular)
υπερικά (nominative plural)
υπερικού (genitive singular)
υπερικών (genitive plural)
υπερικό (accusative singular)
υπερικά (accusative plural)
υπερικό (singular vocative)
υπερικά (plural vocative)