αστέρινος

head

αστέρινος • (astérinos) m (feminine αστέρινη, neuter αστέρινο)

astérinos (romanization)
αστέρινη (feminine)
αστέρινο (neuter)
αστέρινος (masculine nominative singular)
αστέρινη (feminine nominative singular)
αστέρινο (neuter nominative singular)
αστέρινοι (masculine nominative plural)
αστέρινες (feminine nominative plural)
αστέρινα (neuter nominative plural)
αστέρινου (genitive masculine singular)
αστέρινης (feminine genitive singular)
αστέρινου (genitive neuter singular)
αστέρινων (genitive masculine plural)
αστέρινων (feminine genitive plural)
αστέρινων (genitive neuter plural)
αστέρινο (accusative masculine singular)
αστέρινη (accusative feminine singular)
αστέρινο (accusative neuter singular)
αστέρινους (accusative masculine plural)
αστέρινες (accusative feminine plural)
αστέρινα (accusative neuter plural)
αστέρινε (masculine singular vocative)
αστέρινη (feminine singular vocative)
αστέρινο (neuter singular vocative)
αστέρινοι (masculine plural vocative)
αστέρινες (feminine plural vocative)
αστέρινα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αστέρινος (astérinos)

αστέρινη (astérini)

αστέρινο (astérino)

αστέρινοι (astérinoi)

αστέρινες (astérines)

αστέρινα (astérina)

αστέρινου (astérinou)

αστέρινης (astérinis)

αστέρινου (astérinou)

αστέρινων (astérinon)

αστέρινων (astérinon)

αστέρινων (astérinon)

αστέρινο (astérino)

αστέρινη (astérini)

αστέρινο (astérino)

αστέρινους (astérinous)

αστέρινες (astérines)

αστέρινα (astérina)

αστέρινε (astérine)

αστέρινη (astérini)

αστέρινο (astérino)

αστέρινοι (astérinoi)

αστέρινες (astérines)

αστέρινα (astérina)

(astronomy) of the stars or star material, starry


άστρινος

head

άστρινος • (ástrinos) m (feminine άστρινη, neuter άστρινο)

ástrinos (romanization)
άστρινη (feminine)
άστρινο (neuter)
άστρινος (masculine nominative singular)
άστρινη (feminine nominative singular)
άστρινο (neuter nominative singular)
άστρινοι (masculine nominative plural)
άστρινες (feminine nominative plural)
άστρινα (neuter nominative plural)
άστρινου (genitive masculine singular)
άστρινης (feminine genitive singular)
άστρινου (genitive neuter singular)
άστρινων (genitive masculine plural)
άστρινων (feminine genitive plural)
άστρινων (genitive neuter plural)
άστρινο (accusative masculine singular)
άστρινη (accusative feminine singular)
άστρινο (accusative neuter singular)
άστρινους (accusative masculine plural)
άστρινες (accusative feminine plural)
άστρινα (accusative neuter plural)
άστρινε (masculine singular vocative)
άστρινη (feminine singular vocative)
άστρινο (neuter singular vocative)
άστρινοι (masculine plural vocative)
άστρινες (feminine plural vocative)
άστρινα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άστρινος (ástrinos)

άστρινη (ástrini)

άστρινο (ástrino)

άστρινοι (ástrinoi)

άστρινες (ástrines)

άστρινα (ástrina)

άστρινου (ástrinou)

άστρινης (ástrinis)

άστρινου (ástrinou)

άστρινων (ástrinon)

άστρινων (ástrinon)

άστρινων (ástrinon)

άστρινο (ástrino)

άστρινη (ástrini)

άστρινο (ástrino)

άστρινους (ástrinous)

άστρινες (ástrines)

άστρινα (ástrina)

άστρινε (ástrine)

άστρινη (ástrini)

άστρινο (ástrino)

άστρινοι (ástrinoi)

άστρινες (ástrines)

άστρινα (ástrina)


χολίνη

cholíni (romanization)
χολίνες (plural)
χολίνη (nominative singular)
χολίνες (nominative plural)
χολίνης (genitive singular)
χολινών (genitive plural)
χολίνη (accusative singular)
χολίνες (accusative plural)
χολίνη (singular vocative)
χολίνες (plural vocative)

Calque of French choline or calque of English choline. Attested since 1854.

(biochemistry, organic chemistry) choline


άστριος

ástrios (romanization)
άστριοι (plural)
άστριος (nominative singular)
άστριοι (nominative plural)
άστριου (genitive singular)
αστρίου (genitive singular)
άστριων (genitive plural)
αστρίων (genitive plural)
άστριο (accusative singular)
άστριους (accusative plural)
αστρίους (accusative plural)
άστριε (singular vocative)
άστριοι (plural vocative)

(geology, chiefly in the plural) feldspars


αστροβολίδα

head

αστροβολίδες

αστροβολίδα • (astrovolída) f (plural αστροβολίδες)

el-noun

αστροβολίδες

astrovolída (romanization)
αστροβολίδες (plural)
αστροβολίδα (nominative singular)
αστροβολίδες (nominative plural)
αστροβολίδας (genitive singular)
αστροβολίδων (genitive plural)
αστροβολίδα (accusative singular)
αστροβολίδες (accusative plural)
αστροβολίδα (singular vocative)
αστροβολίδες (plural vocative)

el-decl-noun

αστροβολίδες

αστροβολίδας

αστροβολίδων

αστροβολίδες

αστροβολίδες


ηχητικό κύμα

head

ηχητικό κύμα • (ichitikó kýma) n

el-noun

ηχητικό κύμα • (ichitikó kýma) n


συμβιωτικός

head

συμβιωτικός • (symviotikós) m (feminine συμβιωτική, neuter συμβιωτικό)

symviotikós (romanization)
συμβιωτική (feminine)
συμβιωτικό (neuter)
συμβιωτικός (masculine nominative singular)
συμβιωτική (feminine nominative singular)
συμβιωτικό (neuter nominative singular)
συμβιωτικοί (masculine nominative plural)
συμβιωτικές (feminine nominative plural)
συμβιωτικά (neuter nominative plural)
συμβιωτικού (genitive masculine singular)
συμβιωτικής (feminine genitive singular)
συμβιωτικού (genitive neuter singular)
συμβιωτικών (genitive masculine plural)
συμβιωτικών (feminine genitive plural)
συμβιωτικών (genitive neuter plural)
συμβιωτικό (accusative masculine singular)
συμβιωτική (accusative feminine singular)
συμβιωτικό (accusative neuter singular)
συμβιωτικούς (accusative masculine plural)
συμβιωτικές (accusative feminine plural)
συμβιωτικά (accusative neuter plural)
συμβιωτικέ (masculine singular vocative)
συμβιωτική (feminine singular vocative)
συμβιωτικό (neuter singular vocative)
συμβιωτικοί (masculine plural vocative)
συμβιωτικές (feminine plural vocative)
συμβιωτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο συμβιωτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συμβιωτικός, etc.)

el-decl-adj-table

συμβιωτικός (symviotikós)

συμβιωτική (symviotikí)

συμβιωτικό (symviotikó)

συμβιωτικοί (symviotikoí)

συμβιωτικές (symviotikés)

συμβιωτικά (symviotiká)

συμβιωτικού (symviotikoú)

συμβιωτικής (symviotikís)

συμβιωτικού (symviotikoú)

συμβιωτικών (symviotikón)

συμβιωτικών (symviotikón)

συμβιωτικών (symviotikón)

συμβιωτικό (symviotikó)

συμβιωτική (symviotikí)

συμβιωτικό (symviotikó)

συμβιωτικούς (symviotikoús)

συμβιωτικές (symviotikés)

συμβιωτικά (symviotiká)

συμβιωτικέ (symviotiké)

συμβιωτική (symviotikí)

συμβιωτικό (symviotikó)

συμβιωτικοί (symviotikoí)

συμβιωτικές (symviotikés)

συμβιωτικά (symviotiká)

συμ βι ω τι κός

Learned borrowing from French symbiotique. By surface analysis, συμβιωτ(ής) (symviot(ís)) + -ικός (-ikós).

surf

συμβιωτής<alt:συμβιωτ(ής)>


ασύγχρονος

head

ασύγχρονος • (asýnchronos) m (feminine ασύγχρονη, neuter ασύγχρονο)

asýnchronos (romanization)
ασύγχρονη (feminine)
ασύγχρονο (neuter)
ασύγχρονος (masculine nominative singular)
ασύγχρονη (feminine nominative singular)
ασύγχρονο (neuter nominative singular)
ασύγχρονοι (masculine nominative plural)
ασύγχρονες (feminine nominative plural)
ασύγχρονα (neuter nominative plural)
ασύγχρονου (genitive masculine singular)
ασύγχρονης (feminine genitive singular)
ασύγχρονου (genitive neuter singular)
ασύγχρονων (genitive masculine plural)
ασύγχρονων (feminine genitive plural)
ασύγχρονων (genitive neuter plural)
ασύγχρονο (accusative masculine singular)
ασύγχρονη (accusative feminine singular)
ασύγχρονο (accusative neuter singular)
ασύγχρονους (accusative masculine plural)
ασύγχρονες (accusative feminine plural)
ασύγχρονα (accusative neuter plural)
ασύγχρονε (masculine singular vocative)
ασύγχρονη (feminine singular vocative)
ασύγχρονο (neuter singular vocative)
ασύγχρονοι (masculine plural vocative)
ασύγχρονες (feminine plural vocative)
ασύγχρονα (neuter plural vocative)


θειικό οξύ

θειικό οξύ • (theiikó oxý) n

el-noun

θειικό οξύ • (theiikó oxý) n


φτερούγα

head

φτερούγα • (fteroúga) f (plural φτερούγες)

fteroúga (romanization)
φτερούγες (plural)
φτερούγα (nominative singular)
φτερούγες (nominative plural)
φτερούγας (genitive singular)
φτερούγων (genitive plural)
φτερούγα (accusative singular)
φτερούγες (accusative plural)
φτερούγα (singular vocative)
φτερούγες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek πτερούγα (pteroúga), from πτερούγ(ι) (pteroúg(i)) + -α (-a, augmentative suffix), from Ancient Greek πτερύγιον (pterúgion), from πτέρυξ (ptérux, “wing”) + -ιον (-ion, diminutive suffix).


λιπιδικός

head

λιπιδικός • (lipidikós) m

el-adj

λιπιδικός • (lipidikós) m


κατεβάζω

head

κατεβάζω • (katevázo)

el-verb

κατεβασμένος

κατεβάζω • (katevázo) (past κατέβασα, ppp κατεβασμένος)

katevázo (romanization)
κατέβασα (past)
κατεβασμένος (participle passive perfect)
κατεβάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
κατεβάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κατεβάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κατεβάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κατεβάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
κατεβάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κατεβάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κατεβάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κατεβάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κατεβάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κατεβάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κατεβάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κατεβάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατεβάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατέβαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κατέβασα (active first-person indicative past perfective singular)
κατέβαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κατέβασες (active indicative past perfective second-person singular)
κατέβαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κατέβασε (active indicative past perfective singular third-person)
κατεβάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κατεβάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κατεβάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κατεβάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κατέβαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατεβάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατεβάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατέβασαν (active indicative past perfective plural third-person)
κατεβάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κατεβάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα κατεβάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κατεβάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κατέβαζε (active imperative imperfective second-person singular)
κατέβασε (active imperative perfective second-person singular)
κατεβάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
κατεβάστε (active imperative perfective plural second-person)
κατεβάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας κατεβάσει (active indeclinable participle perfect)
κατεβασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
κατεβάσει (infinitive-aorist)

Inherited from Byzantine Greek κατεβάζω (katebázō), with -ε- from κατέβασα (katébasa), past tense of καταβάζω (katabázō), from Ancient Greek καταβιβάζω (katabibázō), from κατα- (kata-) + βιβάζω (bibázō).


μεταϋλικό

head

μεταϋλικό • (metaÿlikó) n (plural μεταϋλικά)

metaÿlikó (romanization)
μεταϋλικά (plural)
μεταϋλικό (nominative singular)
μεταϋλικά (nominative plural)
μεταϋλικού (genitive singular)
μεταϋλικών (genitive plural)
μεταϋλικό (accusative singular)
μεταϋλικά (accusative plural)
μεταϋλικό (singular vocative)
μεταϋλικά (plural vocative)

με τα ϋ λι κό

μετα- (meta-, “after, meta-”) + υλικό (ylikó, “material”), calque of English metamaterial.


εμπλουτίζω

head

εμπλουτίζω • (emploutízo)

el-verb

εμπλουτίζομαι

εμπλουτίστηκα

εμπλουτισμένος

εμπλουτίζω • (emploutízo) (past εμπλούτισα, passive εμπλουτίζομαι, p‑past εμπλουτίστηκα, ppp εμπλουτισμένος)

emploutízo (romanization)
εμπλούτισα (past)
εμπλουτίζομαι (passive)
εμπλουτίστηκα (passive past)
εμπλουτισμένος (participle passive perfect)
εμπλουτίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εμπλουτίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εμπλουτίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμπλουτιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμπλουτίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εμπλουτίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εμπλουτίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμπλουτιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμπλουτίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εμπλουτίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εμπλουτίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμπλουτιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμπλουτίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εμπλουτίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εμπλουτίζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμπλουτιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμπλουτίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εμπλουτίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εμπλουτίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμπλουτίζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμπλουτιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμπλουτίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εμπλουτίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εμπλουτίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμπλουτίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμπλουτίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμπλουτιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμπλουτιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμπλούτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εμπλούτισα (active first-person indicative past perfective singular)
εμπλουτίζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμπλουτίζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμπλουτίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμπλούτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εμπλούτισες (active indicative past perfective second-person singular)
εμπλουτίζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμπλουτίζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμπλουτίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμπλούτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εμπλούτισε (active indicative past perfective singular third-person)
εμπλουτίζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμπλουτίζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμπλουτίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εμπλουτίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εμπλουτίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εμπλουτίζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμπλουτιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμπλουτίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εμπλουτίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εμπλουτίζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμπλουτιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμπλούτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμπλουτίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμπλουτίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμπλούτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμπλουτίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμπλουτίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εμπλουτίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμπλουτίζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εμπλουτίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμπλουτιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμπλουτιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εμπλουτίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εμπλουτίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εμπλουτίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εμπλουτιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εμπλούτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
εμπλούτισε (active imperative perfective second-person singular)
εμπλουτίσου (imperative passive perfective second-person singular)
εμπλουτίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εμπλουτίστε (active imperative perfective plural second-person)
εμπλουτίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμπλουτιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμπλουτίζοντας (active participle present)
έχοντας εμπλουτίσει (active participle past)
εμπλουτισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εμπλουτίσει (active infinitive-aorist)
εμπλουτιστεί (infinitive-aorist passive)

ε μπλου τί ζω

Learnedly from εμ- (em-) + πλούτ(ος) (ploút(os)) + -ίζω (-ízo), a calque of French enrichir.

af

πλούτος<alt:πλούτ(ος)>

(chemistry) to enrich (to cause an increase in the proportion of a given constituent)


σιδηρίτης

head

σιδηρίτης • (sidirítis) m (plural σιδηρίτες)

sidirítis (romanization)
σιδηρίτες (plural)
σιδηρίτης (nominative singular)
σιδηρίτες (nominative plural)
σιδηρίτη (genitive singular)
σιδηριτών (genitive plural)
σιδηρίτη (accusative singular)
σιδηρίτες (accusative plural)
σιδηρίτη (singular vocative)
σιδηρίτες (plural vocative)

σι δε ρί της

Learned borrowing from Ancient Greek σῐδηρῑ́της (sĭdērī́tēs, “of iron”) or learned borrowing from French sidérite, from Latin sideritis < Ancient Greek σῐδηρῖτῐς (sĭdērîtĭs), freminine of σῐδηρῑ́της (sĭdērī́tēs). By surface analysis, σίδηρ(ος) (sídir(os)) + -ίτης (-ítis, suffix for masculines). Doublet of σιδερίτης (siderítis).

surf

σιδερίτης

the Sideritis grapevine; Sideritis, ironwort

σφαιροσιδηρίτης

compounds: varieties of siderite (mineralogy)


γονικός

head

γονικός • (gonikós) m (feminine γονική, neuter γονικό)

gonikós (romanization)
γονική (feminine)
γονικό (neuter)
γονικός (masculine nominative singular)
γονική (feminine nominative singular)
γονικό (neuter nominative singular)
γονικοί (masculine nominative plural)
γονικές (feminine nominative plural)
γονικά (neuter nominative plural)
γονικού (genitive masculine singular)
γονικής (feminine genitive singular)
γονικού (genitive neuter singular)
γονικών (genitive masculine plural)
γονικών (feminine genitive plural)
γονικών (genitive neuter plural)
γονικό (accusative masculine singular)
γονική (accusative feminine singular)
γονικό (accusative neuter singular)
γονικούς (accusative masculine plural)
γονικές (accusative feminine plural)
γονικά (accusative neuter plural)
γονικέ (masculine singular vocative)
γονική (feminine singular vocative)
γονικό (neuter singular vocative)
γονικοί (masculine plural vocative)
γονικές (feminine plural vocative)
γονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

γονικός (gonikós)

γονική (gonikí)

γονικό (gonikó)

γονικοί (gonikoí)

γονικές (gonikés)

γονικά (goniká)

γονικού (gonikoú)

γονικής (gonikís)

γονικού (gonikoú)

γονικών (gonikón)

γονικών (gonikón)

γονικών (gonikón)

γονικό (gonikó)

γονική (gonikí)

γονικό (gonikó)

γονικούς (gonikoús)

γονικές (gonikés)

γονικά (goniká)

γονικέ (goniké)

γονική (gonikí)

γονικό (gonikó)

γονικοί (gonikoí)

γονικές (gonikés)

γονικά (goniká)

Learned borrowing from Ancient Greek γονικός (gonikós).


σκοτεινή ενέργεια

head

σκοτεινή ενέργεια • (skoteiní enérgeia) f


επαναφορά

επαναφορά • (epanaforá) f (plural επαναφορές)

epanaforá (romanization)
επαναφορές (plural)
επαναφορά (nominative singular)
επαναφορές (nominative plural)
επαναφοράς (genitive singular)
επαναφορών (genitive plural)
επαναφορά (accusative singular)
επαναφορές (accusative plural)
επαναφορά (singular vocative)
επαναφορές (plural vocative)

ε πα να φο ρά

Learned borrowing from Ancient Greek ἐπαναφορά (epanaphorá) (from Koine Greek in the rhetorical sense) and with semantic loan from French revenu (“tempering”).


δρομέας

droméas (romanization)
δρομείς (plural)
δρομέας (nominative singular)
δρομείς (nominative plural)
δρομέα (genitive singular)
δρομέων (genitive plural)
δρομέα (accusative singular)
δρομείς (accusative plural)
δρομέα (singular vocative)
δρομείς (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek δρομεύς (dromeús) with semantic loan from English cursor.

lbor

(ornithology, in the plural) ratites (running, flightless birds)

(computing) cursor (an indicator, often a blinking line or bar and sometimes called a caret, indicating where the next insertion or other edit will take place)


κλείστρο

head

κλείστρο • (kleístro) n (plural κλείστρα)

kleístro (romanization)
κλείστρα (plural)
κλείστρο (nominative singular)
κλείστρα (nominative plural)
κλείστρου (genitive singular)
κλείστρων (genitive plural)
κλείστρο (accusative singular)
κλείστρα (accusative plural)
κλείστρο (singular vocative)
κλείστρα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek κλεῖστρον (kleîstron, “door latch”). By surface analysis, κλείσ- (kleís-) + -τρο (-tro).

surf

κλείνω<alt:κλείσ->

(firearms) bolt (a sliding mechanism to chamber and unchamber a cartridge in a firearm)

(firearms) breechblock (the metal block that closes the breech of a breech-loading gun after insertion of the cartridge)


κλειδάριθμος

head

κλειδάριθμοι

κλειδάριθμος • (kleidárithmos) m (plural κλειδάριθμοι)

el-noun

κλειδάριθμοι

kleidárithmos (romanization)
κλειδάριθμοι (plural)
κλειδάριθμος (nominative singular)
κλειδάριθμοι (nominative plural)
κλειδαρίθμου (genitive singular)
κλειδαρίθμων (genitive plural)
κλειδάριθμο (accusative singular)
κλειδαρίθμους (accusative plural)
κλειδάριθμε (singular vocative)
κλειδάριθμοι (plural vocative)

el-decl-noun

κλειδάριθμος

κλειδάριθμοι

κλειδαρίθμου

κλειδαρίθμων

κλειδαρίθμους

κλειδάριθμοι

κλει δά ριθ μος

From κλειδ(ί) (kleid(í)) + -ο- (-o-) + αριθμ(ός) (arithm(ós)) + -ος (-os), a calque of English key number.

af

κλειδί<alt:κλειδ(ί)>

αριθμός<alt:αριθμ(ός)>


σφυρηλατώ

head

σφυρηλατώ • (sfyrilató)

el-verb

σφυρηλατούμαι

σφυρηλατήθηκα

σφυρηλατημένος

σφυρηλατώ • (sfyrilató) (past σφυρηλάτησα, passive σφυρηλατούμαι, p‑past σφυρηλατήθηκα, ppp σφυρηλατημένος)

sfyrilató (romanization)
σφυρηλάτησα (past)
σφυρηλατούμαι (passive)
σφυρηλατήθηκα (passive past)
σφυρηλατημένος (participle passive perfect)


ασφυρηλάτητος

head

ασφυρηλάτητη

ασφυρηλάτητο

ασφυρηλάτητος • (asfyrilátitos) m (feminine ασφυρηλάτητη, neuter ασφυρηλάτητο)

el-adj

ασφυρηλάτητη

ασφυρηλάτητο

asfyrilátitos (romanization)
ασφυρηλάτητη (feminine)
ασφυρηλάτητο (neuter)
ασφυρηλάτητος (masculine nominative singular)
ασφυρηλάτητη (feminine nominative singular)
ασφυρηλάτητο (neuter nominative singular)
ασφυρηλάτητοι (masculine nominative plural)
ασφυρηλάτητες (feminine nominative plural)
ασφυρηλάτητα (neuter nominative plural)
ασφυρηλάτητου (genitive masculine singular)
ασφυρηλάτητης (feminine genitive singular)
ασφυρηλάτητου (genitive neuter singular)
ασφυρηλάτητων (genitive masculine plural)
ασφυρηλάτητων (feminine genitive plural)
ασφυρηλάτητων (genitive neuter plural)
ασφυρηλάτητο (accusative masculine singular)
ασφυρηλάτητη (accusative feminine singular)
ασφυρηλάτητο (accusative neuter singular)
ασφυρηλάτητους (accusative masculine plural)
ασφυρηλάτητες (accusative feminine plural)
ασφυρηλάτητα (accusative neuter plural)
ασφυρηλάτητε (masculine singular vocative)
ασφυρηλάτητη (feminine singular vocative)
ασφυρηλάτητο (neuter singular vocative)
ασφυρηλάτητοι (masculine plural vocative)
ασφυρηλάτητες (feminine plural vocative)
ασφυρηλάτητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ασφυρηλάτητος

el-decl-adj-table

ασφυρηλάτητος (asfyrilátitos)

ασφυρηλάτητη (asfyrilátiti)

ασφυρηλάτητο (asfyrilátito)

ασφυρηλάτητοι (asfyrilátitoi)

ασφυρηλάτητες (asfyrilátites)

ασφυρηλάτητα (asfyrilátita)

ασφυρηλάτητου (asfyrilátitou)

ασφυρηλάτητης (asfyrilátitis)

ασφυρηλάτητου (asfyrilátitou)

ασφυρηλάτητων (asfyrilátiton)

ασφυρηλάτητων (asfyrilátiton)

ασφυρηλάτητων (asfyrilátiton)

ασφυρηλάτητο (asfyrilátito)

ασφυρηλάτητη (asfyrilátiti)

ασφυρηλάτητο (asfyrilátito)

ασφυρηλάτητους (asfyrilátitous)

ασφυρηλάτητες (asfyrilátites)

ασφυρηλάτητα (asfyrilátita)

ασφυρηλάτητε (asfyrilátite)

ασφυρηλάτητη (asfyrilátiti)

ασφυρηλάτητο (asfyrilátito)

ασφυρηλάτητοι (asfyrilátitoi)

ασφυρηλάτητες (asfyrilátites)

ασφυρηλάτητα (asfyrilátita)


διασταυρώνω

head

διασταυρώνω • (diastavróno)

el-verb

διασταυρώνομαι

διασταυρώθηκα

διασταυρωμένος

διασταυρώνω • (diastavróno) (past διασταύρωσα, passive διασταυρώνομαι, p‑past διασταυρώθηκα, ppp διασταυρωμένος)

diastavróno (romanization)
διασταύρωσα (past)
διασταυρώνομαι (passive)
διασταυρώθηκα (passive past)
διασταυρωμένος (participle passive perfect)
διασταυρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
διασταύρωνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διασταυρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διασταυρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διασταυρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διασταύρωνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διασταυρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διασταυρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διασταυρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
διασταύρωνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διασταυρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διασταυρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διασταυρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διασταύρωνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διασταυρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διασταυρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διασταυρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διασταύρωνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διασταυρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διασταυρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διασταυρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διασταυρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διασταυρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διασταύρωνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διασταύρωνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διασταυρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διασταυρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διασταυρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διασταυρώσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διασταύρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
διασταυρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διασταυρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διασταυρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διασταυρώσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διασταύρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
διασταυρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διασταυρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διασταυρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διασταυρώσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διασταύρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
διασταυρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διασταυρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διασταυρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διασταυρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διασταύρωναμε (active first-person indicative past perfective plural)
διασταυρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διασταυρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διασταυρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διασταύρωνατε (active indicative past perfective plural second-person)
διασταυρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διασταυρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διασταυρώσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διασταυρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διασταυρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διασταύρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διασταύρωναν (active indicative past perfective plural third-person)
διασταύρωνανε (active indicative past perfective plural third-person)
διασταυρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διασταυρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διασταυρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διασταυρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διασταυρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διασταυρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διασταύρωνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διασταυρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διασταυρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διασταυρώσε (active imperative imperfective second-person singular)
διασταύρωσε (active imperative perfective second-person singular)
διασταύρωνου (imperative passive perfective second-person singular)
διασταυρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
διασταύρωντε (active imperative perfective plural second-person)
διασταυρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διασταυρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διασταυρώνοντας (active participle present)
έχοντας διασταύρωνει (active participle past)
διασταυρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διασταύρωνει (active infinitive-aorist)
διασταυρωθεί (infinitive-aorist passive)

δι α σταυ ρώ νω

Learned borrowing from Koine Greek διασταυρῶ (diastaurô), διασταυρόω (diastauróō, “to fortify with a fence”) + -ώνω (-óno); by surface analysis, δια- (dia-) + σταυρώνω (stavróno). The modern senses are derived via semantic loan from French croiser.

surf

(biology) to cross, to hybridize (join one species to another)


ατέρμονας

ατέρμονας κοχλίας


Ατλαντικός

head

Ατλαντικός • (Atlantikós) m (uncountable)

Atlantikós (romanization)
Ατλαντικός (nominative singular)
Ατλαντικοί (nominative plural)
Ατλαντικού (genitive singular)
Ατλαντικών (genitive plural)
Ατλαντικό (accusative singular)
Ατλαντικούς (accusative plural)
Ατλαντικέ (singular vocative)
Ατλαντικοί (plural vocative)

From Ancient Greek Ἀτλαντικός (Atlantikós, “Atlas”)


Ατλαντικός Ωκεανός

head

Ατλαντικός Ωκεανός

Ατλαντικός Ωκεανός • (Atlantikós Okeanós) m

el-proper-noun

Ατλαντικός Ωκεανός

Atlantikós Okeanós (romanization)
Ατλαντικός Ωκεανός (nominative singular)
Ατλαντικόυ Ωκεανόυ (genitive singular)
Ατλαντικό Ωκεανό (accusative singular)
Ατλαντικέ Ωκεανέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Ατλαντικός Ωκεανός

Ατλαντικόυ Ωκεανόυ

Ατλαντικό Ωκεανό

Ατλαντικέ Ωκεανέ

From Ancient Greek Ἀτλαντικός (Atlantikós, “Atlas”), Ancient Greek ὠκεανός (ōkeanós)

Atlantic Ocean
Atlantic Ocean#English:_Q97

(geography) Atlantic Ocean (the ocean lying between the Americas to the west and Europe and Africa to the east)

oceans: ωκεανοί: Αρκτικός Ωκεανός · Ατλαντικός Ωκεανός · Ειρηνικός Ωκεανός · Ινδικός Ωκεανός · Νότιος Ωκεανός [edit]


ατλαντικός

head

ατλαντικός • (atlantikós) m (feminine ατλαντική, neuter ατλαντικό)

atlantikós (romanization)
ατλαντική (feminine)
ατλαντικό (neuter)
ατλαντικός (masculine nominative singular)
ατλαντική (feminine nominative singular)
ατλαντικό (neuter nominative singular)
ατλαντικοί (masculine nominative plural)
ατλαντικές (feminine nominative plural)
ατλαντικά (neuter nominative plural)
ατλαντικού (genitive masculine singular)
ατλαντικής (feminine genitive singular)
ατλαντικού (genitive neuter singular)
ατλαντικών (genitive masculine plural)
ατλαντικών (feminine genitive plural)
ατλαντικών (genitive neuter plural)
ατλαντικό (accusative masculine singular)
ατλαντική (accusative feminine singular)
ατλαντικό (accusative neuter singular)
ατλαντικούς (accusative masculine plural)
ατλαντικές (accusative feminine plural)
ατλαντικά (accusative neuter plural)
ατλαντικέ (masculine singular vocative)
ατλαντική (feminine singular vocative)
ατλαντικό (neuter singular vocative)
ατλαντικοί (masculine plural vocative)
ατλαντικές (feminine plural vocative)
ατλαντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατλαντικός (atlantikós)

ατλαντική (atlantikí)

ατλαντικό (atlantikó)

ατλαντικοί (atlantikoí)

ατλαντικές (atlantikés)

ατλαντικά (atlantiká)

ατλαντικού (atlantikoú)

ατλαντικής (atlantikís)

ατλαντικού (atlantikoú)

ατλαντικών (atlantikón)

ατλαντικών (atlantikón)

ατλαντικών (atlantikón)

ατλαντικό (atlantikó)

ατλαντική (atlantikí)

ατλαντικό (atlantikó)

ατλαντικούς (atlantikoús)

ατλαντικές (atlantikés)

ατλαντικά (atlantiká)

ατλαντικέ (atlantiké)

ατλαντική (atlantikí)

ατλαντικό (atlantikó)

ατλαντικοί (atlantikoí)

ατλαντικές (atlantikés)

ατλαντικά (atlantiká)

ατλαντική συμμαχία


βαθμίδα

head

βαθμίδα • (vathmída) f (plural βαθμίδες)

vathmída (romanization)
βαθμίδες (plural)
βαθμίδα (nominative singular)
βαθμίδες (nominative plural)
βαθμίδας (genitive singular)
βαθμίδων (genitive plural)
βαθμίδα (accusative singular)
βαθμίδες (accusative plural)
βαθμίδα (singular vocative)
βαθμίδες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek βᾰθμῐ́δᾰ (băthmĭ́dă), accusative singular of βᾰθμῐ́ς (băthmĭ́s), with semantic loan from French grade.

lbor

(taxonomy) rank (a level in a scientific taxonomy system)


διάδοση

head

διάδοση • (diádosi) f (plural διαδόσεις)

diádosi (romanization)
διαδόσεις (plural)
διάδοση (nominative singular)
διαδόσεις (nominative plural)
διάδοσης (genitive singular)
διαδόσεων (genitive plural)
διάδοση (accusative singular)
διαδόσεις (accusative plural)
διάδοση (singular vocative)
διαδόσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: διαδόσεως (diadóseos)

Learned borrowing from Koine Greek διάδοσις (diádosis, “distribution”), with -ση (-si) ending and semantic loan from German Verbreitung (von Gerüchten) and English spreading (of rumours) in the sense 'rumours'.


ιδιόμορφος

head

ιδιόμορφος • (idiómorfos) m (feminine ιδιόμορφη, neuter ιδιόμορφο)

idiómorfos (romanization)
ιδιόμορφη (feminine)
ιδιόμορφο (neuter)
ιδιόμορφος (masculine nominative singular)
ιδιόμορφη (feminine nominative singular)
ιδιόμορφο (neuter nominative singular)
ιδιόμορφοι (masculine nominative plural)
ιδιόμορφες (feminine nominative plural)
ιδιόμορφα (neuter nominative plural)
ιδιόμορφου (genitive masculine singular)
ιδιόμορφης (feminine genitive singular)
ιδιόμορφου (genitive neuter singular)
ιδιόμορφων (genitive masculine plural)
ιδιόμορφων (feminine genitive plural)
ιδιόμορφων (genitive neuter plural)
ιδιόμορφο (accusative masculine singular)
ιδιόμορφη (accusative feminine singular)
ιδιόμορφο (accusative neuter singular)
ιδιόμορφους (accusative masculine plural)
ιδιόμορφες (accusative feminine plural)
ιδιόμορφα (accusative neuter plural)
ιδιόμορφε (masculine singular vocative)
ιδιόμορφη (feminine singular vocative)
ιδιόμορφο (neuter singular vocative)
ιδιόμορφοι (masculine plural vocative)
ιδιόμορφες (feminine plural vocative)
ιδιόμορφα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ιδιόμορφος (idiómorfos)

ιδιόμορφη (idiómorfi)

ιδιόμορφο (idiómorfo)

ιδιόμορφοι (idiómorfoi)

ιδιόμορφες (idiómorfes)

ιδιόμορφα (idiómorfa)

ιδιόμορφου (idiómorfou)

ιδιόμορφης (idiómorfis)

ιδιόμορφου (idiómorfou)

ιδιόμορφων (idiómorfon)

ιδιόμορφων (idiómorfon)

ιδιόμορφων (idiómorfon)

ιδιόμορφο (idiómorfo)

ιδιόμορφη (idiómorfi)

ιδιόμορφο (idiómorfo)

ιδιόμορφους (idiómorfous)

ιδιόμορφες (idiómorfes)

ιδιόμορφα (idiómorfa)

ιδιόμορφε (idiómorfe)

ιδιόμορφη (idiómorfi)

ιδιόμορφο (idiómorfo)

ιδιόμορφοι (idiómorfoi)

ιδιόμορφες (idiómorfes)

ιδιόμορφα (idiómorfa)

ι δι ό μορ φος

Learned borrowing from Koine Greek ἰδιόμορφος (idiómorphos).


άτρακτος

head

άτρακτος • (átraktos) f (plural άτρακτοι)

átraktos (romanization)
άτρακτοι (plural)
άτρακτος (nominative singular)
άτρακτοι (nominative plural)
ατράκτου (genitive singular)
ατράκτων (genitive plural)
άτρακτο (accusative singular)
ατράκτους (accusative plural)
άτρακτε (singular vocative)
άτρακτο (singular vocative)
άτρακτοι (plural vocative)

(geography) longitudinal sector tfrac 1 24th of the Earth's surface


ατρικύμιστος

ατρικύμιστος • (atrikýmistos) m (feminine ατρικύμιστη, neuter ατρικύμιστο)

atrikýmistos (romanization)
ατρικύμιστη (feminine)
ατρικύμιστο (neuter)
ατρικύμιστος (masculine nominative singular)
ατρικύμιστη (feminine nominative singular)
ατρικύμιστο (neuter nominative singular)
ατρικύμιστοι (masculine nominative plural)
ατρικύμιστες (feminine nominative plural)
ατρικύμιστα (neuter nominative plural)
ατρικύμιστου (genitive masculine singular)
ατρικύμιστης (feminine genitive singular)
ατρικύμιστου (genitive neuter singular)
ατρικύμιστων (genitive masculine plural)
ατρικύμιστων (feminine genitive plural)
ατρικύμιστων (genitive neuter plural)
ατρικύμιστο (accusative masculine singular)
ατρικύμιστη (accusative feminine singular)
ατρικύμιστο (accusative neuter singular)
ατρικύμιστους (accusative masculine plural)
ατρικύμιστες (accusative feminine plural)
ατρικύμιστα (accusative neuter plural)
ατρικύμιστε (masculine singular vocative)
ατρικύμιστη (feminine singular vocative)
ατρικύμιστο (neuter singular vocative)
ατρικύμιστοι (masculine plural vocative)
ατρικύμιστες (feminine plural vocative)
ατρικύμιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ατρικύμιστος

el-decl-adj-table

ατρικύμιστος (atrikýmistos)

ατρικύμιστη (atrikýmisti)

ατρικύμιστο (atrikýmisto)

ατρικύμιστοι (atrikýmistoi)

ατρικύμιστες (atrikýmistes)

ατρικύμιστα (atrikýmista)

ατρικύμιστου (atrikýmistou)

ατρικύμιστης (atrikýmistis)

ατρικύμιστου (atrikýmistou)

ατρικύμιστων (atrikýmiston)

ατρικύμιστων (atrikýmiston)

ατρικύμιστων (atrikýmiston)

ατρικύμιστο (atrikýmisto)

ατρικύμιστη (atrikýmisti)

ατρικύμιστο (atrikýmisto)

ατρικύμιστους (atrikýmistous)

ατρικύμιστες (atrikýmistes)

ατρικύμιστα (atrikýmista)

ατρικύμιστε (atrikýmiste)

ατρικύμιστη (atrikýmisti)

ατρικύμιστο (atrikýmisto)

ατρικύμιστοι (atrikýmistoi)

ατρικύμιστες (atrikýmistes)

ατρικύμιστα (atrikýmista)


κοιλότητα

head

κοιλότητα • (koilótita) f (plural κοιλότητες)

koilótita (romanization)
κοιλότητες (plural)
κοιλότητα (nominative singular)
κοιλότητες (nominative plural)
κοιλότητας (genitive singular)
κοιλοτήτων (genitive plural)
κοιλότητα (accusative singular)
κοιλότητες (accusative plural)
κοιλότητα (singular vocative)
κοιλότητες (plural vocative)

κοι λό τη τα

Learned borrowing from Ancient Greek κοιλότητα (koilótēta), accusative singular of κοιλότης (koilótēs). By surface analysis, κοίλ(ος) (koíl(os)) + -ότητα (-ótita)

surf

κοίλος<alt:κοίλ(ος)>


υετός

yetós (romanization)
υετοί (plural)
υετός (nominative singular)
υετοί (nominative plural)
υετού (genitive singular)
υετών (genitive plural)
υετό (accusative singular)
υετούς (accusative plural)
υετέ (singular vocative)
υετοί (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ὑετός (huetós, “rain”).


συμπίεση

head

συμπίεση • (sympíesi) f

el-noun

συμπίεση • (sympíesi) f

sympíesi (romanization)
συμπίεση (nominative singular)
συμπιέσεις (nominative plural)
συμπίεσης (genitive singular)
συμπιέσεων (genitive plural)
συμπίεση (accusative singular)
συμπιέσεις (accusative plural)
συμπίεση (singular vocative)
συμπιέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συμπιέσεως (sympiéseos)

Learned borrowing from Ancient Greek συμπίεσις (sumpíesis) with -ση (-si) ending and semantic loan from French compression. By surface analysis, συμπιέζω (sympiézo) + -ση (-si).

surf

συμπίεση δεδομένων


αυτεπαγωγή

head

αυτεπαγωγή • (aftepagogí) f

el-noun

αυτεπαγωγή • (aftepagogí) f

aftepagogí (romanization)
αυτεπαγωγή (nominative singular)
αυτεπαγωγές (nominative plural)
αυτεπαγωγής (genitive singular)
αυτεπαγωγών (genitive plural)
αυτεπαγωγή (accusative singular)
αυτεπαγωγές (accusative plural)
αυτεπαγωγή (singular vocative)
αυτεπαγωγές (plural vocative)

αυ τε πα γω γή

Learnedly from αυτ- (aft-) + επαγωγή (epagogí), a calque of English self-induction.


επικολλώ

head

επικολλώ • (epikolló)

el-verb

επικολλήθηκα

επικολλημένος

επικολλώ • (epikolló) (past επικόλλησα, passive επικολλώμαι, p‑past επικολλήθηκα, ppp επικολλημένος)

epikolló (romanization)
επικόλλησα (past)
επικολλώμαι (passive)
επικολλήθηκα (passive past)
επικολλημένος (participle passive perfect)

Learnedly from επι- (epi-) + κολλώ (kolló).


διαμόρφωση

head

διαμορφώσεις

διαμόρφωση • (diamórfosi) f (plural διαμορφώσεις)

el-noun

διαμορφώσεις

diamórfosi (romanization)
διαμορφώσεις (plural)
διαμόρφωση (nominative singular)
διαμορφώσεις (nominative plural)
διαμόρφωσης (genitive singular)
διαμορφώσεων (genitive plural)
διαμόρφωση (accusative singular)
διαμορφώσεις (accusative plural)
διαμόρφωση (singular vocative)
διαμορφώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

διαμορφώσεις

διαμορφώσεων

διαμορφώσεις

διαμορφώσεις

Older or formal genitive singular: διαμορφώσεως (diamorfóseos)

δι α μόρ φω ση

Learned borrowing from Koine Greek διαμόρφωσις (diamórphōsis) with -ση (-si) ending.


αυτογονιμοποίηση

head

αυτογονιμοποίησεις

αυτογονιμοποίηση • (aftogonimopoíisi) f (usually uncountable, plural αυτογονιμοποίησεις)

el-noun

αυτογονιμοποίησεις

aftogonimopoíisi (romanization)
αυτογονιμοποίησεις (plural)
αυτογονιμοποίηση (nominative singular)
αυτογονιμοποιήσεις (nominative plural)
αυτογονιμοποίησης (genitive singular)
αυτογονιμοποιήσεων (genitive plural)
αυτογονιμοποίηση (accusative singular)
αυτογονιμοποιήσεις (accusative plural)
αυτογονιμοποίηση (singular vocative)
αυτογονιμοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αυτογονιμοποίηση

αυτογονιμοποιήσεις

αυτογονιμοποίησης

αυτογονιμοποιήσεων

αυτογονιμοποίηση

αυτογονιμοποιήσεις

αυτογονιμοποίηση

αυτογονιμοποιήσεις

Older or formal genitive singular: αυτογονιμοποιήσεως (aftogonimopoiíseos)

(biology) self-fertilisation (UK), self-fertilization (US), autogamy


γονιμοποίηση

head

γονιμοποίησεις

γονιμοποίηση • (gonimopoíisi) f (usually uncountable, plural γονιμοποίησεις)

el-noun

γονιμοποίησεις

gonimopoíisi (romanization)
γονιμοποίησεις (plural)
γονιμοποίηση (nominative singular)
γονιμοποιήσεις (nominative plural)
γονιμοποίησης (genitive singular)
γονιμοποιήσεων (genitive plural)
γονιμοποίηση (accusative singular)
γονιμοποιήσεις (accusative plural)
γονιμοποίηση (singular vocative)
γονιμοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

γονιμοποίηση

γονιμοποιήσεις

γονιμοποίησης

γονιμοποιήσεων

γονιμοποίηση

γονιμοποιήσεις

γονιμοποίηση

γονιμοποιήσεις

Older or formal genitive singular: γονιμοποιήσεως (gonimopoiíseos)

(biology) fertilisation (UK), fertilization (US)


εξουδετερώνω

head

εξουδετερώνω • (exoudeteróno)

el-verb

εξουδετέρωσα

εξουδετερώνομαι

εξουδετερώθηκα

εξουδετερωμένος

εξουδετερώνω • (exoudeteróno) (past εξουδετέρωσα, passive εξουδετερώνομαι, p‑past εξουδετερώθηκα, ppp εξουδετερωμένος)

exoudeteróno (romanization)
εξουδετέρωσα (past)
εξουδετερώνομαι (passive)
εξουδετερώθηκα (passive past)
εξουδετερωμένος (participle passive perfect)
εξουδετερώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
εξουδετερώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εξουδετερώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εξουδετερωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εξουδετερώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εξουδετερώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εξουδετερώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εξουδετερωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εξουδετερώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
εξουδετερώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εξουδετερώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εξουδετερωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εξουδετερώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εξουδετερώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εξουδετερωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εξουδετερωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εξουδετερώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εξουδετερώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εξουδετερώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εξουδετερωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εξουδετερωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εξουδετερώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εξουδετερώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εξουδετερώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξουδετερώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξουδετερώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εξουδετερωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξουδετερωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξουδετέρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξουδετέρωσαα (active first-person indicative past perfective singular)
εξουδετερωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εξουδετερωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εξουδετερώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εξουδετέρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξουδετέρωσαες (active indicative past perfective second-person singular)
εξουδετερωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εξουδετερωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εξουδετερώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εξουδετέρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξουδετέρωσαε (active indicative past perfective singular third-person)
εξουδετερωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εξουδετερωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εξουδετερώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εξουδετερώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εξουδετερώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εξουδετερωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εξουδετερωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εξουδετερώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εξουδετερώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εξουδετερωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εξουδετερωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εξουδετέρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξουδετερώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξουδετερώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξουδετέρωσααν (active indicative past perfective plural third-person)
εξουδετερώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εξουδετερώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εξουδετερώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εξουδετερωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εξουδετερώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εξουδετερωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εξουδετερωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εξουδετερώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εξουδετερώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εξουδετερώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εξουδετερωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εξουδετέρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
εξουδετέρωσαε (active imperative perfective second-person singular)
εξουδετερώσου (imperative passive perfective second-person singular)
εξουδετερώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
εξουδετερώστε (active imperative perfective plural second-person)
εξουδετερώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εξουδετερωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εξουδετερώνοντας (active participle present)
έχοντας εξουδετερώσει (active participle past)
εξουδετερωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εξουδετερώσει (active infinitive-aorist)
εξουδετερωθεί (infinitive-aorist passive)

ε ξου δε τε ρώ νω

Learnedly from εξ- (ex-) + ουδέτερ(ος) (oudéter(os), “neutral”) + -ώνω (-óno), a calque of French neutraliser.


υδρογονάνθρακας

head

υδρογονάνθρακες

υδρογονάνθρακας • (ydrogonánthrakas) m (plural υδρογονάνθρακες)

el-noun

υδρογονάνθρακες

ydrogonánthrakas (romanization)
υδρογονάνθρακες (plural)
υδρογονάνθρακας (nominative singular)
υδρογονάνθρακες (nominative plural)
υδρογονάνθρακα (genitive singular)
υδρογονανθράκων (genitive plural)
υδρογονάνθρακα (accusative singular)
υδρογονάνθρακες (accusative plural)
υδρογονάνθρακα (singular vocative)
υδρογονάνθρακες (plural vocative)

el-decl-noun

υδρογονάνθρακας

υδρογονάνθρακες

υδρογονάνθρακα

υδρογονανθράκων

υδρογονάνθρακα

υδρογονάνθρακες

υδρογονάνθρακα

υδρογονάνθρακες

υ δρο γο νάν θρα κας

Learnedly from υδρογόν(ο) (ydrogón(o), “hydrogen”) + άνθρακας (ánthrakas, “carbon”), a calque of French hydrocarbure.


προτροπή

head

προτροπή • (protropí) f (plural προτροπές)

protropí (romanization)
προτροπές (plural)
προτροπή (nominative singular)
προτροπές (nominative plural)
προτροπής (genitive singular)
προτροπών (genitive plural)
προτροπή (accusative singular)
προτροπές (accusative plural)
προτροπή (singular vocative)
προτροπές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek προτροπή (protropḗ).

lbor

(computing) prompt (a sequence of characters that is displayed to indicate that a computer is ready to receive input)


τείχος προστασίας

head

τείχος προστασίας • (teíchos prostasías) n

information technology
information technology

(computing, information technology) firewall


δεξιόστροφος

δεξιόστροφος • (dexióstrofos) m (feminine δεξιόστροφη, neuter δεξιόστροφο)

dexióstrofos (romanization)
δεξιόστροφη (feminine)
δεξιόστροφο (neuter)
δεξιόστροφος (masculine nominative singular)
δεξιόστροφη (feminine nominative singular)
δεξιόστροφο (neuter nominative singular)
δεξιόστροφοι (masculine nominative plural)
δεξιόστροφες (feminine nominative plural)
δεξιόστροφα (neuter nominative plural)
δεξιόστροφου (genitive masculine singular)
δεξιόστροφης (feminine genitive singular)
δεξιόστροφου (genitive neuter singular)
δεξιόστροφων (genitive masculine plural)
δεξιόστροφων (feminine genitive plural)
δεξιόστροφων (genitive neuter plural)
δεξιόστροφο (accusative masculine singular)
δεξιόστροφη (accusative feminine singular)
δεξιόστροφο (accusative neuter singular)
δεξιόστροφους (accusative masculine plural)
δεξιόστροφες (accusative feminine plural)
δεξιόστροφα (accusative neuter plural)
δεξιόστροφε (masculine singular vocative)
δεξιόστροφη (feminine singular vocative)
δεξιόστροφο (neuter singular vocative)
δεξιόστροφοι (masculine plural vocative)
δεξιόστροφες (feminine plural vocative)
δεξιόστροφα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of δεξιόστροφος

el-decl-adj-table

δεξιόστροφος (dexióstrofos)

δεξιόστροφη (dexióstrofi)

δεξιόστροφο (dexióstrofo)

δεξιόστροφοι (dexióstrofoi)

δεξιόστροφες (dexióstrofes)

δεξιόστροφα (dexióstrofa)

δεξιόστροφου (dexióstrofou)

δεξιόστροφης (dexióstrofis)

δεξιόστροφου (dexióstrofou)

δεξιόστροφων (dexióstrofon)

δεξιόστροφων (dexióstrofon)

δεξιόστροφων (dexióstrofon)

δεξιόστροφο (dexióstrofo)

δεξιόστροφη (dexióstrofi)

δεξιόστροφο (dexióstrofo)

δεξιόστροφους (dexióstrofous)

δεξιόστροφες (dexióstrofes)

δεξιόστροφα (dexióstrofa)

δεξιόστροφε (dexióstrofe)

δεξιόστροφη (dexióstrofi)

δεξιόστροφο (dexióstrofo)

δεξιόστροφοι (dexióstrofoi)

δεξιόστροφες (dexióstrofes)

δεξιόστροφα (dexióstrofa)


διάσπαση

head

διάσπαση • (diáspasi) f

el-noun

διάσπαση • (diáspasi) f

diáspasi (romanization)
διάσπαση (nominative singular)
διασπάσεις (nominative plural)
διάσπασης (genitive singular)
διασπάσεων (genitive plural)
διάσπαση (accusative singular)
διασπάσεις (accusative plural)
διάσπαση (singular vocative)
διασπάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: διασπάσεως (diaspáseos)

Learned borrowing from Ancient Greek διάσπασις (diáspasis, “forcible separation”) with -ση (-si) ending and semantic loan from English fission and disruption.

lbor

(chemistry) breakdown, decomposition (breaking of chemical bonds within a compound to produce simpler compounds or elements)


διατήρηση

head

διατήρηση • (diatírisi) f

el-noun

διατήρηση • (diatírisi) f

diatírisi (romanization)
διατήρηση (nominative singular)
διατηρήσεις (nominative plural)
διατήρησης (genitive singular)
διατηρήσεων (genitive plural)
διατήρηση (accusative singular)
διατηρήσεις (accusative plural)
διατήρηση (singular vocative)
διατηρήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: διατηρήσεως (diatiríseos)

δι α τή ρη ση

Learned borrowing from Koine Greek διατήρησις (diatḗrēsis). By surface analysis, διατήρη- (stem of διατηρώ (diatiró)) + -ση (-si).

surf

stem of <i class="Grek mention" lang="el">διατηρώ</i> (diatiró)

διατήρηση της ενέργειας

διατήρηση της μάζας

(physics) conservation (lack of change in a measurable property of an isolated physical system)


φόρτιση

head

φόρτιση • (fórtisi) f

el-noun

φόρτιση • (fórtisi) f

fórtisi (romanization)
φόρτιση (nominative singular)
φορτίσεις (nominative plural)
φόρτισης (genitive singular)
φορτίσεων (genitive plural)
φόρτιση (accusative singular)
φορτίσεις (accusative plural)
φόρτιση (singular vocative)
φορτίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: φορτίσεως (fortíseos)

Learnedly from φορτί(ζω) (fortí(zo)) + -ση (-si).

af

φορτίζω<alt:φορτί(ζω)>

(physics, electricity) charge (the quantity of unbalanced positive or negative ions in or on an object; measured in coulombs)


υγροποιημένο φυσικό αέριο

head

υγροποιημένο φυσικό αέριο

υγροποιημένο φυσικό αέριο • (ygropoiiméno fysikó aério) n

el-noun

υγροποιημένο φυσικό αέριο

ygropoiiméno fysikó aério (romanization)

υ γρο ποι η μέ νο

Calque of English liquefied natural gas.

liquefied natural gas
liquefied natural gas

(chemistry, petrochemistry, singular only) liquid natural gas, liquefied natural gas

en-υγροποιημένο_φυσικό_αέριο-el-noun-SkMidE7e


μικροβαρύτητα

head

μικροβαρύτητες

μικροβαρύτητα • (mikrovarýtita) f (plural μικροβαρύτητες)

el-noun

μικροβαρύτητες

mikrovarýtita (romanization)
μικροβαρύτητες (plural)
μικροβαρύτητα (nominative singular)
μικροβαρύτητες (nominative plural)
μικροβαρύτητας (genitive singular)
μικροβαρυτήτων (genitive plural)
μικροβαρύτητα (accusative singular)
μικροβαρύτητες (accusative plural)
μικροβαρύτητα (singular vocative)
μικροβαρύτητες (plural vocative)

el-decl-noun

μικροβαρύτητα

μικροβαρύτητες

μικροβαρύτητας

μικροβαρυτήτων

μικροβαρύτητα

μικροβαρύτητες

μικροβαρύτητα

μικροβαρύτητες

μι κρο βα ρύ τη τα

μικρο- (mikro-, “micro-”) + βαρύτητα (varýtita, “gravity”), calque of English microgravity.


κόπωση

head

κόπωση • (kóposi) f

el-noun

κόπωση • (kóposi) f

kóposi (romanization)
κόπωση (nominative singular)
κοπώσεις (nominative plural)
κόπωσης (genitive singular)
κοπώσεων (genitive plural)
κόπωση (accusative singular)
κοπώσεις (accusative plural)
κόπωση (singular vocative)
κοπώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: κοπώσεως (kopóseos)

Learned borrowing from Koine Greek κόπωσις (kópōsis), with -ση (-si) suffix.

lbor

κόπωση των μετάλλων

(engineering) fatigue (weakening and eventual failure of material)


δυναμική

head

δυναμική • (dynamikí) f

el-noun

δυναμική • (dynamikí) f

dynamikí (romanization)
δυναμική (nominative singular)
δυναμικής (genitive singular)
δυναμική (accusative singular)
δυναμική (singular vocative)

Learned borrowing from French dynamique, from Ancient Greek δυναμικός (dunamikós).


καταπόνηση

head

καταπονήσεις

καταπόνηση • (katapónisi) f (plural καταπονήσεις)

el-noun

καταπονήσεις

katapónisi (romanization)
καταπονήσεις (plural)
καταπόνηση (nominative singular)
καταπονήσεις (nominative plural)
καταπόνησης (genitive singular)
καταπονήσεων (genitive plural)
καταπόνηση (accusative singular)
καταπονήσεις (accusative plural)
καταπόνηση (singular vocative)
καταπονήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

καταπονήσεις

καταπονήσεων

καταπονήσεις

καταπονήσεις

Older or formal genitive singular: καταπονήσεως (kataponíseos)

κα τα πό νη ση

Learned borrowing from Koine Greek καταπόνησις (katapónēsis, “oppression”) with semantic loan from French fatigue. By surface analysis, καταπονη- (stem of καταπονώ (kataponó)) + -ση (-si)

surf

stem of <i class="Grek mention" lang="el">καταπονώ</i> (kataponó)


εναέριος

head

εναέριος • (enaérios) m (feminine εναέρια, neuter εναέριο)

enaérios (romanization)
εναέρια (feminine)
εναέριο (neuter)
εναέριος (masculine nominative singular)
εναέρια (feminine nominative singular)
εναέριο (neuter nominative singular)
εναέριοι (masculine nominative plural)
εναέριες (feminine nominative plural)
εναέρια (neuter nominative plural)
εναέριου (genitive masculine singular)
εναέριας (feminine genitive singular)
εναέριου (genitive neuter singular)
εναέριων (genitive masculine plural)
εναέριων (feminine genitive plural)
εναέριων (genitive neuter plural)
εναέριο (accusative masculine singular)
εναέρια (accusative feminine singular)
εναέριο (accusative neuter singular)
εναέριους (accusative masculine plural)
εναέριες (accusative feminine plural)
εναέρια (accusative neuter plural)
εναέριε (masculine singular vocative)
εναέρια (feminine singular vocative)
εναέριο (neuter singular vocative)
εναέριοι (masculine plural vocative)
εναέριες (feminine plural vocative)
εναέρια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εναέριος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εναέριος, etc.)

el-decl-adj-table

εναέριος (enaérios)

εναέρια (enaéria)

εναέριο (enaério)

εναέριοι (enaérioi)

εναέριες (enaéries)

εναέρια (enaéria)

εναέριου (enaériou)

εναέριας (enaérias)

εναέριου (enaériou)

εναέριων (enaérion)

εναέριων (enaérion)

εναέριων (enaérion)

εναέριο (enaério)

εναέρια (enaéria)

εναέριο (enaério)

εναέριους (enaérious)

εναέριες (enaéries)

εναέρια (enaéria)

εναέριε (enaérie)

εναέρια (enaéria)

εναέριο (enaério)

εναέριοι (enaérioi)

εναέριες (enaéries)

εναέρια (enaéria)

ε να έ ρι ος

Learned borrowing from Koine Greek ἐναέριος (enaérios).

lbor

εθνικός εναέριος χώρος

εναέρια κυκλοφορία

(aviation) air (attributive), aerial (pertaining to a vehicle which travels through the air)


υποκλοπή

head

υποκλοπή • (ypoklopí) f (plural υποκλοπές)

ypoklopí (romanization)
υποκλοπές (plural)
υποκλοπή (nominative singular)
υποκλοπές (nominative plural)
υποκλοπής (genitive singular)
υποκλοπών (genitive plural)
υποκλοπή (accusative singular)
υποκλοπές (accusative plural)
υποκλοπή (singular vocative)
υποκλοπές (plural vocative)

Learnedly from υπο(κλέπτω) (ypo(klépto)) + -κλοπή (-klopí), modelled on Ancient Greek κλέπτω (kléptō) → κλοπή (klopḗ).

af

υποκλέπτω<alt:υπο(κλέπτω)>

(telecommunications) eavesdropping (the interception of electronic communication)


ασύναπτος

head

ασύναπτος • (asýnaptos) m (feminine ασύναπτη, neuter ασύναπτο)

asýnaptos (romanization)
ασύναπτη (feminine)
ασύναπτο (neuter)
ασύναπτος (masculine nominative singular)
ασύναπτη (feminine nominative singular)
ασύναπτο (neuter nominative singular)
ασύναπτοι (masculine nominative plural)
ασύναπτες (feminine nominative plural)
ασύναπτα (neuter nominative plural)
ασύναπτου (genitive masculine singular)
ασύναπτης (feminine genitive singular)
ασύναπτου (genitive neuter singular)
ασύναπτων (genitive masculine plural)
ασύναπτων (feminine genitive plural)
ασύναπτων (genitive neuter plural)
ασύναπτο (accusative masculine singular)
ασύναπτη (accusative feminine singular)
ασύναπτο (accusative neuter singular)
ασύναπτους (accusative masculine plural)
ασύναπτες (accusative feminine plural)
ασύναπτα (accusative neuter plural)
ασύναπτε (masculine singular vocative)
ασύναπτη (feminine singular vocative)
ασύναπτο (neuter singular vocative)
ασύναπτοι (masculine plural vocative)
ασύναπτες (feminine plural vocative)
ασύναπτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασύναπτος (asýnaptos)

ασύναπτη (asýnapti)

ασύναπτο (asýnapto)

ασύναπτοι (asýnaptoi)

ασύναπτες (asýnaptes)

ασύναπτα (asýnapta)

ασύναπτου (asýnaptou)

ασύναπτης (asýnaptis)

ασύναπτου (asýnaptou)

ασύναπτων (asýnapton)

ασύναπτων (asýnapton)

ασύναπτων (asýnapton)

ασύναπτο (asýnapto)

ασύναπτη (asýnapti)

ασύναπτο (asýnapto)

ασύναπτους (asýnaptous)

ασύναπτες (asýnaptes)

ασύναπτα (asýnapta)

ασύναπτε (asýnapte)

ασύναπτη (asýnapti)

ασύναπτο (asýnapto)

ασύναπτοι (asýnaptoi)

ασύναπτες (asýnaptes)

ασύναπτα (asýnapta)


αχώνευτος

head

αχώνευτος • (achóneftos) m (feminine αχώνευτη, neuter αχώνευτο)

achóneftos (romanization)
αχώνευτη (feminine)
αχώνευτο (neuter)
αχώνευτος (masculine nominative singular)
αχώνευτη (feminine nominative singular)
αχώνευτο (neuter nominative singular)
αχώνευτοι (masculine nominative plural)
αχώνευτες (feminine nominative plural)
αχώνευτα (neuter nominative plural)
αχώνευτου (genitive masculine singular)
αχώνευτης (feminine genitive singular)
αχώνευτου (genitive neuter singular)
αχώνευτων (genitive masculine plural)
αχώνευτων (feminine genitive plural)
αχώνευτων (genitive neuter plural)
αχώνευτο (accusative masculine singular)
αχώνευτη (accusative feminine singular)
αχώνευτο (accusative neuter singular)
αχώνευτους (accusative masculine plural)
αχώνευτες (accusative feminine plural)
αχώνευτα (accusative neuter plural)
αχώνευτε (masculine singular vocative)
αχώνευτη (feminine singular vocative)
αχώνευτο (neuter singular vocative)
αχώνευτοι (masculine plural vocative)
αχώνευτες (feminine plural vocative)
αχώνευτα (neuter plural vocative)

α χώ νευ τος

Inherited from Koine Greek ἀχώνευτος (akhṓneutos). By surface analysis, α- (a-) + χωνεύω (chonévo) + -τος (-tos).


νέφωση

head

νέφωση • (néfosi) f (plural νεφώσεις)

el-noun

νέφωση • (néfosi) f (plural νεφώσεις)

néfosi (romanization)
νεφώσεις (plural)
νέφωση (nominative singular)
νεφώσεις (nominative plural)
νέφωσης (genitive singular)
νεφώσεων (genitive plural)
νέφωση (accusative singular)
νεφώσεις (accusative plural)
νέφωση (singular vocative)
νεφώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: νεφώσεως (nefóseos)

Learned borrowing from Koine Greek νέφωσις (néphōsis) with -ση (-si) suffix.


στερεοϊσομερές

head

στερεοϊσομερές • (stereoïsomerés) n

el-noun

στερεοϊσομερές • (stereoïsomerés) n


υδρόλυση

head

υδρόλυση • (ydrólysi) f

el-noun

υδρόλυση • (ydrólysi) f


λήψη

lípsi (romanization)
λήψεις (plural)
λήψη (nominative singular)
λήψεις (nominative plural)
λήψης (genitive singular)
λήψεων (genitive plural)
λήψη (accusative singular)
λήψεις (accusative plural)
λήψη (singular vocative)
λήψεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singular: λήψεως (lípseos)

Learned borrowing from Ancient Greek λῆψις (lêpsis) with -ψη (-psi) suffix.


ενεργός

head

ενεργός • (energós) m (feminine ενεργός or ενεργή, neuter ενεργό)

energós (romanization)
ενεργός (feminine)
ενεργή (feminine)
ενεργό (neuter)
ενεργός (masculine nominative singular)
ενεργός (feminine nominative singular)
ενεργή (feminine nominative singular)
ενεργό (neuter nominative singular)
ενεργοί (masculine nominative plural)
ενεργοί (feminine nominative plural)
ενεργές (feminine nominative plural)
ενεργά (neuter nominative plural)
ενεργού (genitive masculine singular)
ενεργού (feminine genitive singular)
ενεργής (feminine genitive singular)
ενεργού (genitive neuter singular)
ενεργών (genitive masculine plural)
ενεργών (feminine genitive plural)
ενεργών (genitive neuter plural)
ενεργό (accusative masculine singular)
ενεργό (accusative feminine singular)
ενεργή (accusative feminine singular)
ενεργό (accusative neuter singular)
ενεργούς (accusative masculine plural)
ενεργούς (accusative feminine plural)
ενεργές (accusative feminine plural)
ενεργά (accusative neuter plural)
ενεργέ (masculine singular vocative)
ενεργέ (feminine singular vocative)
ενεργή (feminine singular vocative)
ενεργό (neuter singular vocative)
ενεργοί (masculine plural vocative)
ενεργοί (feminine plural vocative)
ενεργές (feminine plural vocative)
ενεργά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ενεργός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ενεργός, etc.)

el-decl-adj-table

ενεργός (energós)

ενεργός (energós)

ενεργή (energí)

ενεργό (energó)

ενεργοί (energoí)

ενεργοί (energoí)

ενεργές (energés)

ενεργά (energá)

ενεργού (energoú)

ενεργού (energoú)

ενεργής (energís)

ενεργού (energoú)

ενεργών (energón)

ενεργών (energón)

ενεργών (energón)

ενεργό (energó)

ενεργό (energó)

ενεργή (energí)

ενεργό (energó)

ενεργούς (energoús)

ενεργούς (energoús)

ενεργές (energés)

ενεργά (energá)

ενεργέ (energé)

ενεργέ (energé)

ενεργή (energí)

ενεργό (energó)

ενεργοί (energoí)

ενεργοί (energoí)

ενεργές (energés)

ενεργά (energá)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐνεργός (energós).

lbor

(geology) active (emitting hot materials, such as lava, smoke, or steam, or producing tremors)


μπόρα

bóra (romanization)
μπόρες (plural)
μπόρα (nominative singular)
μπόρες (nominative plural)
μπόρας (genitive singular)
μπόρα (accusative singular)
μπόρες (accusative plural)
μπόρα (singular vocative)
μπόρες (plural vocative)

Borrowed from Venetan bora (“north-eastern wind”), from Latin boreas (“north wind”), from Ancient Greek Βορέας (Boréas). Compare Turkish bora (“squall”).

bor+

(meteorology) cloudburst, downpour, rainstorm, rain squall


φορτώνω

head

φορτώνω • (fortóno)

el-verb

φορτώνω • (fortóno) (past φόρτωσα, passive φορτώνομαι, p‑past φορτώθηκα, ppp φορτωμένος)

fortóno (romanization)
φόρτωσα (past)
φορτώνομαι (passive)
φορτώθηκα (passive past)
φορτωμένος (participle passive perfect)
φορτώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
φορτώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φορτώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
φορτωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
φορτώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φορτώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φορτώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
φορτωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
φορτώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
φορτώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φορτώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
φορτωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
φορτώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φορτώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φορτωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
φορτωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
φορτώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φορτώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φορτώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φορτωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φορτωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
φορτώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φορτώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φορτώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φορτώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φορτώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
φορτωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φορτωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φόρτωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φόρτωσα (active first-person indicative past perfective singular)
φορτωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φορτωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φορτώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
φόρτωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φόρτωσες (active indicative past perfective second-person singular)
φορτωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φορτωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φορτώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
φόρτωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φόρτωσε (active indicative past perfective singular third-person)
φορτωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φορτωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φορτώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
φορτώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φορτώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
φορτωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
φορτωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
φορτώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φορτώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
φορτωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
φορτωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
φόρτωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φορτώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φορτώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φόρτωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
φορτώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
φορτώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
φορτώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
φορτωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
φορτώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φορτωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φορτωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα φορτώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φορτώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα φορτώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα φορτωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
φόρτωνε (active imperative imperfective second-person singular)
φόρτωσε (active imperative perfective second-person singular)
φορτώσου (imperative passive perfective second-person singular)
φορτώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
φορτώστε (active imperative perfective plural second-person)
φορτώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
φορτωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
φορτώνοντας (active participle present)
έχοντας φορτώσει (active participle past)
φορτωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
φορτώσει (active infinitive-aorist)
φορτωθεί (infinitive-aorist passive)

ξεφορτώνω

antonym(s) of “to put a load on or in, to load with freight/cargo”

Inherited from Byzantine Greek φορτώνω (phortṓnō), from Koine Greek φορτῶ (phortô) with -ώνω (-óno) suffix.

inh+

(transitive, computing) to load (to read into memory)


απωστικός

head

απωστικός • (apostikós) m (feminine απωστική, neuter απωστικό)

apostikós (romanization)
απωστική (feminine)
απωστικό (neuter)
απωστικός (masculine nominative singular)
απωστική (feminine nominative singular)
απωστικό (neuter nominative singular)
απωστικοί (masculine nominative plural)
απωστικές (feminine nominative plural)
απωστικά (neuter nominative plural)
απωστικού (genitive masculine singular)
απωστικής (feminine genitive singular)
απωστικού (genitive neuter singular)
απωστικών (genitive masculine plural)
απωστικών (feminine genitive plural)
απωστικών (genitive neuter plural)
απωστικό (accusative masculine singular)
απωστική (accusative feminine singular)
απωστικό (accusative neuter singular)
απωστικούς (accusative masculine plural)
απωστικές (accusative feminine plural)
απωστικά (accusative neuter plural)
απωστικέ (masculine singular vocative)
απωστική (feminine singular vocative)
απωστικό (neuter singular vocative)
απωστικοί (masculine plural vocative)
απωστικές (feminine plural vocative)
απωστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απωστικός (apostikós)

απωστική (apostikí)

απωστικό (apostikó)

απωστικοί (apostikoí)

απωστικές (apostikés)

απωστικά (apostiká)

απωστικού (apostikoú)

απωστικής (apostikís)

απωστικού (apostikoú)

απωστικών (apostikón)

απωστικών (apostikón)

απωστικών (apostikón)

απωστικό (apostikó)

απωστική (apostikí)

απωστικό (apostikó)

απωστικούς (apostikoús)

απωστικές (apostikés)

απωστικά (apostiká)

απωστικέ (apostiké)

απωστική (apostikí)

απωστικό (apostikó)

απωστικοί (apostikoí)

απωστικές (apostikés)

απωστικά (apostiká)

α πω στι κός

Learned borrowing from Ancient Greek ἀπωστικός (apōstikós, “rejecting”), semantically adapted to the modern meaning of άπωση (áposi, “repulsion”).

lbor

(chiefly physics) repulsive (having the capacity to repel)


ακεταλδεΰδη

head

ακεταλδεΰδη • (aketaldeÿ́di) f

el-noun

ακεταλδεΰδη • (aketaldeÿ́di) f


πυροκυτταρίνη

head

πυροκυτταρίνη • (pyrokyttaríni) f (uncountable)

pyrokyttaríni (romanization)
πυροκυτταρίνη (nominative singular)
πυροκυτταρίνης (genitive singular)
πυροκυτταρίνη (accusative singular)
πυροκυτταρίνη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

πυροκυτταρίνη

πυροκυτταρίνης

πυροκυτταρίνη

πυροκυτταρίνη

By surface analysis, πυρο- (pyro-, “pyro-, fire”) + κυτταρίνη (kyttaríni, “cellulose”).


μετεωριτικός

head

μετεωριτικός • (meteoritikós) m (feminine μετεωριτική, neuter μετεωριτικό)

meteoritikós (romanization)
μετεωριτική (feminine)
μετεωριτικό (neuter)
μετεωριτικός (masculine nominative singular)
μετεωριτική (feminine nominative singular)
μετεωριτικό (neuter nominative singular)
μετεωριτικοί (masculine nominative plural)
μετεωριτικές (feminine nominative plural)
μετεωριτικά (neuter nominative plural)
μετεωριτικού (genitive masculine singular)
μετεωριτικής (feminine genitive singular)
μετεωριτικού (genitive neuter singular)
μετεωριτικών (genitive masculine plural)
μετεωριτικών (feminine genitive plural)
μετεωριτικών (genitive neuter plural)
μετεωριτικό (accusative masculine singular)
μετεωριτική (accusative feminine singular)
μετεωριτικό (accusative neuter singular)
μετεωριτικούς (accusative masculine plural)
μετεωριτικές (accusative feminine plural)
μετεωριτικά (accusative neuter plural)
μετεωριτικέ (masculine singular vocative)
μετεωριτική (feminine singular vocative)
μετεωριτικό (neuter singular vocative)
μετεωριτικοί (masculine plural vocative)
μετεωριτικές (feminine plural vocative)
μετεωριτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μετεωριτικός

el-decl-adj-table

μετεωριτικός (meteoritikós)

μετεωριτική (meteoritikí)

μετεωριτικό (meteoritikó)

μετεωριτικοί (meteoritikoí)

μετεωριτικές (meteoritikés)

μετεωριτικά (meteoritiká)

μετεωριτικού (meteoritikoú)

μετεωριτικής (meteoritikís)

μετεωριτικού (meteoritikoú)

μετεωριτικών (meteoritikón)

μετεωριτικών (meteoritikón)

μετεωριτικών (meteoritikón)

μετεωριτικό (meteoritikó)

μετεωριτική (meteoritikí)

μετεωριτικό (meteoritikó)

μετεωριτικούς (meteoritikoús)

μετεωριτικές (meteoritikés)

μετεωριτικά (meteoritiká)

μετεωριτικέ (meteoritiké)

μετεωριτική (meteoritikí)

μετεωριτικό (meteoritikó)

μετεωριτικοί (meteoritikoí)

μετεωριτικές (meteoritikés)

μετεωριτικά (meteoritiká)

From μετεωρίτης (meteorítis, “meteorite”) + -ικός (-ikós, adjectival suffix).

affix

(meteorology) meteoritic (relating to meteors)


νεόπτερα

neóptera (romanization)
νεόπτερα (nominative plural)
νεόπτερων (genitive plural)
νεόπτερα (accusative plural)
νεόπτερα (plural vocative)

(entomology, taxonomy) Neoptera, an infraclass of insects.


κληματόκισσος

head

κληματόκισσοί

κληματόκισσος • (klimatókissos) m (plural κληματόκισσοί)

el-noun

κληματόκισσοί

klimatókissos (romanization)
κληματόκισσοί (plural)
κληματόκισσός (nominative singular)
κληματόκισσοί (nominative plural)
κληματόκισσού (genitive singular)
κληματόκισσών (genitive plural)
κληματόκισσό (accusative singular)
κληματόκισσούς (accusative plural)
κληματόκισσέ (singular vocative)
κληματόκισσοί (plural vocative)

el-decl-noun

κληματόκισσός

κληματόκισσοί

κληματόκισσού

κληματόκισσών

κληματόκισσό

κληματόκισσούς

κληματόκισσέ

κληματόκισσοί

Calque of translingual Clematicissus, hence the intermediate 'o' instead of 'i.' Calqued with κλήμα (klíma, “vine”) + κισσός (kissós, “ivy”).

affix

(botany) Any plant of the genus Clematicissus.


σταννάνιο

stannánio (romanization)
σταννάνιο (nominative singular)
σταννανίου (genitive singular)
σταννάνιο (accusative singular)
σταννάνιο (singular vocative)

From English stannane, with the suffix -ιο (-io, neuter-noun suffix).


γλυκογόνο

head

γλυκογόνο • (glykogóno) n (plural γλυκογόνα)

glykogóno (romanization)
γλυκογόνα (plural)
γλυκογόνο (nominative singular)
γλυκογόνα (nominative plural)
γλυκογόνου (genitive singular)
γλυκογόνων (genitive plural)
γλυκογόνο (accusative singular)
γλυκογόνα (accusative plural)
γλυκογόνο (singular vocative)
γλυκογόνα (plural vocative)

γλυ κο γό νο


χορδωτά

chordotá (romanization)
χορδωτά (nominative plural)
χορδωτών (genitive plural)
χορδωτά (accusative plural)
χορδωτά (plural vocative)
Χορδωτά (alternative)

(zoology, taxonomy) The Chordata, the chordates.


σταφυλινίδες

stafylinídes (romanization)
σταφυλινίδες (nominative plural)
σταφυλινίδων (genitive plural)
σταφυλινίδες (accusative plural)
σταφυλινίδες (plural vocative)
Σταφυλινίδες (alternative)

el-decl-noun-pl

σταφυλινίδες

σταφυλινίδων

σταφυλινίδες

σταφυλινίδες

translingual Staphylinidae, suffixed with -ίδες (-ídes).

(entomology, taxonomy) The Staphylinidae, the staphylinids, the rove beetles.


ροδώδη

rodódi (romanization)
ροδώδη (nominative plural)
ροδωδών (genitive plural)
ροδώδη (accusative plural)
ροδώδη (plural vocative)

From ρόδο (ródo, “rose”) + -ώδη n pl (-ódi), a calque of translingual Rosales.

(botany, taxonomy) The Rosales, an order which includes many flowering plants, like the typic roses.


ερεικώδη

ereikódi (romanization)
ερεικώδη (nominative plural)
ερεικωδών (genitive plural)
ερεικώδη (accusative plural)
ερεικώδη (plural vocative)
Ερεικώδη (alternative)

Calque of translingual Ericales, from ερείκη (ereíki, “Erica sp.”) + -ώδη (-ódi).

affix

(botany, taxonomy) The Ericales, an order of plants.


-ώδη

-ódi (romanization)
-ώδη (nominative plural)
-ωδών (genitive plural)
-ώδη (accusative plural)
-ώδη (plural vocative)

ρόδο (ródo, “rose”) + -ώδη (-ódi) → ροδώδη / Ροδώδη (rodódi / Rodódi, “Rosales”)

ερείκη (ereíki, “heather”) + -ώδη (-ódi) → ερεικώδη / Ερεικώδη (ereikódi / Ereikódi, “Ericales”)

κράμβη (krámvi, “cabbage, brassica”) + -ώδη (-ódi) → κραμβώδη / Κραμβώδη (kramvódi / Kramvódi, “Brassicales”)

(botany, taxonomy) -ales; a suffix added to a type genus in order to create pluralia tantum names of botanical orders, either nouns or proper nouns.


πορσελάνη

head

πορσελάνη • (porseláni) f (plural πορσελάνες)

porseláni (romanization)
πορσελάνες (plural)
πορσελάνη (nominative singular)
πορσελάνες (nominative plural)
πορσελάνης (genitive singular)
πορσελανών (genitive plural)
πορσελάνη (accusative singular)
πορσελάνες (accusative plural)
πορσελάνη (singular vocative)
πορσελάνες (plural vocative)
πορσελάνα (alternative)


ρυτιδόσπορο

ρυτιδόσπορο • (rytidósporo) n (plural ρυτιδόσπορα)

rytidósporo (romanization)
ρυτιδόσπορα (plural)
ρυτιδόσπορο (nominative singular)
ρυτιδόσπορα (nominative plural)
ρυτιδοσπόρου (genitive singular)
ρυτιδόσπορου (genitive singular)
ρυτιδοσπόρων (genitive plural)
ρυτιδόσπορο (accusative singular)
ρυτιδόσπορα (accusative plural)
ρυτιδόσπορο (singular vocative)
ρυτιδόσπορα (plural vocative)

el-decl-noun

ρυτιδοσπόρου

ρυτιδόσπορου

ρυτιδοσπόρων

Borrowed from translingual Rhytidosporum, by surface analysis, ρυτίδα (rytída, “wrinkle”) + σπόρος (spóros, “seed”).

surface analysis

(botany) Any plant of the genus Rhytidosporum.


Ιπποτραγίνες

Ippotragínes (romanization)
Ιπποτραγίνες (nominative plural)
Ιπποτραγίνων (genitive plural)
Ιπποτραγίνες (accusative plural)
Ιπποτραγίνες (plural vocative)

el-decl-noun-pl

Ιπποτραγίνες

Ιπποτραγίνων

Ιπποτραγίνες

Ιπποτραγίνες

Borrowed from translingual Hippotraginae. By surface analysis, ιππότραγος / Ιππότραγος (ippótragos / Ippótragos) + -ίνες (-ínes).

surface analysis

ιππότραγος / Ιππότραγος

(zoology, taxonomy) The Hippotraginae, a subfamily of bovids containing some of the antelopes.


-ίνες

-ínes (romanization)
-ίνες (nominative plural)
-ίνων (genitive plural)
-ίνες (accusative plural)
-ίνες (plural vocative)

Plural form of -ίνα (-ína, suffix forming feminine nouns). The taxonomic sense is a semantic loan from translingual -inae.

Ιππότραγος (Ippótragos, “Hippotragus”) + -ίνες (-ínes) → Ιπποτραγίνες (Ippotragínes, “Hippotraginae”)

άνθρωπος (ánthropos, “human, Homo”) + -ίνες (-ínes) → Ανθρωπίνες (Anthropínes, “Homininae”)

αίλουρος (aílouros, “felid”) + -ίνες (-ínes) → Αιλουρίνες (Ailourínes, “Felinae”)

(zoology, taxonomy) -inae, a suffix creating pluralia tantum nouns or proper nouns of zoological subfamilies.


βουπρήστης

head

βουπρήστης • (vouprístis) m (plural βουπρήστεις)

vouprístis (romanization)
βουπρήστεις (plural)
βουπρήστης (nominative singular)
βουπρήστεις (nominative plural)
βουπρήστη (genitive singular)
βουπρήστεων (genitive plural)
βουπρήστη (accusative singular)
βουπρήστεις (accusative plural)
βουπρήστη (singular vocative)
βουπρήστεις (plural vocative)

Borrowed from translingual Buprestis, from Latin būprēstis, from Ancient Greek βούπρηστῐς (boúprēstĭs).

(entomology) Any jewel beetle of the genus Buprestis.


νιτρικό αμμώνιο

νιτρικό αμμώνιο

νιτρικό αμμώνιο • (nitrikó ammónio) n (uncountable)

el-noun

νιτρικό αμμώνιο

nitrikó ammónio (romanization)
νιτρικό αμμώνιο (nominative singular)
νιτρικού αμμώνιου (genitive singular)
νιτρικό αμμώνιο (accusative singular)
νιτρικό αμμώνιο (singular vocative)

From νιτρικός (nitrikós, “nitric, nitrogenous, nitrogenic”) + αμμώνιο (ammónio, “ammonium”).


πυρηνική χημεία

head

πυρηνική χημεία

πυρηνική χημεία • (pyrinikí chimeía) f (uncountable)

el-noun

πυρηνική χημεία

pyrinikí chimeía (romanization)
πυρηνική χημεία (nominative singular)
πυρηνικής χημείας (genitive singular)
πυρηνική χημεία (accusative singular)
πυρηνική χημεία (singular vocative)

From πυρηνικός (pyrinikós, “nuclear”) + χημεία (chimeía, “chemistry”).


εχινόζωα

echinózoa (romanization)
εχινόζωα (nominative plural)
εχινόζωων (genitive plural)
εχινόζωα (accusative plural)
εχινόζωα (plural vocative)

(zoology, taxonomy) The Echinozoa, the echinozoans, certain echinoderms.


κυστίδιο

head

κυστίδιο • (kystídio) n (plural κυστίδια)

kystídio (romanization)
κυστίδια (plural)
κυστίδιο (nominative singular)
κυστίδια (nominative plural)
κυστιδίου (genitive singular)
κυστίδιου (genitive singular)
κυστιδίων (genitive plural)
κυστίδιων (genitive plural)
κυστίδιο (accusative singular)
κυστίδια (accusative plural)
κυστίδιο (singular vocative)
κυστίδια (plural vocative)

From κύστη (kýsti, “cyst”) + -ίδιο (-ídio, diminutive).


γκρελίνη

head

γκρελίνη • (gkrelíni) f (plural γκρελίνες)

gkrelíni (romanization)
γκρελίνες (plural)
γκρελίνη (nominative singular)
γκρελίνες (nominative plural)
γκρελίνης (genitive singular)
γκρελινών (genitive plural)
γκρελίνη (accusative singular)
γκρελίνες (accusative plural)
γκρελίνη (singular vocative)
γκρελίνες (plural vocative)


φθοροβενζόλιο

φθοροβενζόλια

φθοροβενζόλιο • (fthorovenzólio) n (plural φθοροβενζόλια)

el-noun

φθοροβενζόλια

fthorovenzólio (romanization)
φθοροβενζόλια (plural)
φθοροβενζόλιο (nominative singular)
φθοροβενζόλια (nominative plural)
φθοροβενζολίου (genitive singular)
φθοροβενζόλιου (genitive singular)
φθοροβενζολίων (genitive plural)
φθοροβενζόλιων (genitive plural)
φθοροβενζόλιο (accusative singular)
φθοροβενζόλια (accusative plural)
φθοροβενζόλιο (singular vocative)
φθοροβενζόλια (plural vocative)

el-decl-noun

φθοροβενζόλιο

φθοροβενζόλια

φθοροβενζολίου

φθοροβενζόλιου

φθοροβενζολίων

φθοροβενζόλιων

φθοροβενζόλιο

φθοροβενζόλια

φθοροβενζόλιο

φθοροβενζόλια

Calque of English fluorobenzene, as φθόριο (fthório, “fluorine”) + βενζόλιο (venzólio, “benzine”).


γαρκινία

head

γαρκινία • (garkinía) f (plural γαρκινίες)

garkinía (romanization)
γαρκινίες (plural)
γαρκινία (nominative singular)
γαρκινίες (nominative plural)
γαρκινίας (genitive singular)
γαρκινιών (genitive plural)
γαρκινία (accusative singular)
γαρκινίες (accusative plural)
γαρκινία (singular vocative)
γαρκινίες (plural vocative)


νινυδρίνη

νινυδρίνη • (ninydríni) f (plural νινυδρίνες)

ninydríni (romanization)
νινυδρίνες (plural)
νινυδρίνη (nominative singular)
νινυδρίνες (nominative plural)
νινυδρίνης (genitive singular)
νινυδρινηών (genitive plural)
νινυδρίνη (accusative singular)
νινυδρίνες (accusative plural)
νινυδρίνη (singular vocative)
νινυδρίνες (plural vocative)

Borrowed from German Ninhydrin, suffixed with -ίνη (-íni, “-ine”).


ογκομετρική φιάλη

ογκομετρική φιάλη

ογκομετρικές φιάλες

ογκομετρική φιάλη • (ogkometrikí fiáli) f (plural ογκομετρικές φιάλες)

el-noun

ογκομετρική φιάλη

ογκομετρικές φιάλες

ogkometrikí fiáli (romanization)
ογκομετρικές φιάλες (plural)

By surface analysis, ογκομετρικός (ogkometrikós, “volumetric”) + φιάλη (fiáli, “vial”).

surface analysis

ογκομετρικός


ορτανσία

head

ορτανσία • (ortansía) f (plural ορτανσίες)

ortansía (romanization)
ορτανσίες (plural)
ορτανσία (nominative singular)
ορτανσίες (nominative plural)
ορτανσίας (genitive singular)
ορτανσιών (genitive plural)
ορτανσία (accusative singular)
ορτανσίες (accusative plural)
ορτανσία (singular vocative)
ορτανσίες (plural vocative)

Borrowed from French hortensia, from translingual Hortensia, an obsolete genus, now Hydrangea.


γεωπλήσιος

γεωπλήσιος • (geoplísios) m

el-adj

γεωπλήσιος • (geoplísios) m

geoplísios (romanization)
γεωπλήσιος (masculine nominative singular)
γεωπλήσιη (feminine nominative singular)
γεωπλήσιο (neuter nominative singular)
γεωπλήσιοι (masculine nominative plural)
γεωπλήσιες (feminine nominative plural)
γεωπλήσια (neuter nominative plural)
γεωπλήσιου (genitive masculine singular)
γεωπλήσιης (feminine genitive singular)
γεωπλήσιου (genitive neuter singular)
γεωπλήσιων (genitive masculine plural)
γεωπλήσιων (feminine genitive plural)
γεωπλήσιων (genitive neuter plural)
γεωπλήσιο (accusative masculine singular)
γεωπλήσιη (accusative feminine singular)
γεωπλήσιο (accusative neuter singular)
γεωπλήσιους (accusative masculine plural)
γεωπλήσιες (accusative feminine plural)
γεωπλήσια (accusative neuter plural)
γεωπλήσιε (masculine singular vocative)
γεωπλήσιη (feminine singular vocative)
γεωπλήσιο (neuter singular vocative)
γεωπλήσιοι (masculine plural vocative)
γεωπλήσιες (feminine plural vocative)
γεωπλήσια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο γεωπλήσιος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο γεωπλήσιος, etc.)

el-decl-adj-table

γεωπλήσιος (geoplísios)

γεωπλήσιη (geoplísii)

γεωπλήσιο (geoplísio)

γεωπλήσιοι (geoplísioi)

γεωπλήσιες (geoplísies)

γεωπλήσια (geoplísia)

γεωπλήσιου (geoplísiou)

γεωπλήσιης (geoplísiis)

γεωπλήσιου (geoplísiou)

γεωπλήσιων (geoplísion)

γεωπλήσιων (geoplísion)

γεωπλήσιων (geoplísion)

γεωπλήσιο (geoplísio)

γεωπλήσιη (geoplísii)

γεωπλήσιο (geoplísio)

γεωπλήσιους (geoplísious)

γεωπλήσιες (geoplísies)

γεωπλήσια (geoplísia)

γεωπλήσιε (geoplísie)

γεωπλήσιη (geoplísii)

γεωπλήσιο (geoplísio)

γεωπλήσιοι (geoplísioi)

γεωπλήσιες (geoplísies)

γεωπλήσια (geoplísia)

From γεω- (geo-, “geo-, Earth”) + πλησίον (plisíon, “near”) + -ος (-os, adjectival suffix), a calque of English near-Earth.


ομοιοπολικός

head

ομοιοπολικός • (omoiopolikós) m (feminine ομοιοπολική, neuter ομοιοπολικό)

omoiopolikós (romanization)
ομοιοπολική (feminine)
ομοιοπολικό (neuter)
ομοιοπολικός (masculine nominative singular)
ομοιοπολική (feminine nominative singular)
ομοιοπολικό (neuter nominative singular)
ομοιοπολικοί (masculine nominative plural)
ομοιοπολικές (feminine nominative plural)
ομοιοπολικά (neuter nominative plural)
ομοιοπολικού (genitive masculine singular)
ομοιοπολικής (feminine genitive singular)
ομοιοπολικού (genitive neuter singular)
ομοιοπολικών (genitive masculine plural)
ομοιοπολικών (feminine genitive plural)
ομοιοπολικών (genitive neuter plural)
ομοιοπολικό (accusative masculine singular)
ομοιοπολική (accusative feminine singular)
ομοιοπολικό (accusative neuter singular)
ομοιοπολικούς (accusative masculine plural)
ομοιοπολικές (accusative feminine plural)
ομοιοπολικά (accusative neuter plural)
ομοιοπολικέ (masculine singular vocative)
ομοιοπολική (feminine singular vocative)
ομοιοπολικό (neuter singular vocative)
ομοιοπολικοί (masculine plural vocative)
ομοιοπολικές (feminine plural vocative)
ομοιοπολικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ομοιοπολικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ομοιοπολικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ομοιοπολικός, etc.)

el-decl-adj-table

ομοιοπολικός (omoiopolikós)

ομοιοπολική (omoiopolikí)

ομοιοπολικό (omoiopolikó)

ομοιοπολικοί (omoiopolikoí)

ομοιοπολικές (omoiopolikés)

ομοιοπολικά (omoiopoliká)

ομοιοπολικού (omoiopolikoú)

ομοιοπολικής (omoiopolikís)

ομοιοπολικού (omoiopolikoú)

ομοιοπολικών (omoiopolikón)

ομοιοπολικών (omoiopolikón)

ομοιοπολικών (omoiopolikón)

ομοιοπολικό (omoiopolikó)

ομοιοπολική (omoiopolikí)

ομοιοπολικό (omoiopolikó)

ομοιοπολικούς (omoiopolikoús)

ομοιοπολικές (omoiopolikés)

ομοιοπολικά (omoiopoliká)

ομοιοπολικέ (omoiopoliké)

ομοιοπολική (omoiopolikí)

ομοιοπολικό (omoiopolikó)

ομοιοπολικοί (omoiopolikoí)

ομοιοπολικές (omoiopolikés)

ομοιοπολικά (omoiopoliká)

From όμοιος (ómoios, “similar, alike”) + πολικός (polikós, “of a pole”).


νηματώδη

nimatódi (romanization)
νηματώδη (nominative plural)
νηματωδών (genitive plural)
νηματώδη (accusative plural)
νηματώδη (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek νημᾰτώδης (nēmătṓdēs, “fibrous, filamentous”), with a semantic loan from translingual Nematoda.

semantic loan

(taxonomy, zoology) The Nematoda, the nematodes or roundworms.


μιτοχόνδριο

head

μιτοχόνδριο • (mitochóndrio) n (plural μιτοχόνδρια)

mitochóndrio (romanization)
μιτοχόνδρια (plural)
μιτοχόνδριο (nominative singular)
μιτοχόνδρια (nominative plural)
μιτοχόνδριου (genitive singular)
μιτοχόνδριων (genitive plural)
μιτοχόνδριο (accusative singular)
μιτοχόνδρια (accusative plural)
μιτοχόνδριο (singular vocative)
μιτοχόνδρια (plural vocative)

el-decl-noun

μιτοχόνδριου

μιτοχόνδριων


αστρομετρία

head

αστρομετρίες

αστρομετρία • (astrometría) f (plural αστρομετρίες)

el-noun

αστρομετρίες

astrometría (romanization)
αστρομετρίες (plural)
αστρομετρία (nominative singular)
αστρομετρίες (nominative plural)
αστρομετρίας (genitive singular)
αστρομετριών (genitive plural)
αστρομετρία (accusative singular)
αστρομετρίες (accusative plural)
αστρομετρία (singular vocative)
αστρομετρίες (plural vocative)

el-decl-noun

αστρομετρίες

αστρομετρίας

αστρομετριών

αστρομετρίες

αστρομετρίες

By surface analysis, άστρο (ástro, “star”) + -μετρία (-metría, “-metry”).


ωδικό πτηνό

head

ωδικό πτηνό • (odikó ptinó) n (plural ωδικά πτηνά)

odikó ptinó (romanization)
ωδικά πτηνά (plural)
ωδικό πτηνό (nominative singular)
ωδικά πτηνά (nominative plural)
ωδικού πτηνού (genitive singular)
ωδικών πτηνών (genitive plural)
ωδικό πτηνό (accusative singular)
ωδικά πτηνά (accusative plural)
ωδικό πτηνό (singular vocative)
ωδικά πτηνά (plural vocative)

el-decl-noun

ωδικού πτηνού

ωδικών πτηνών

By surface analysis, ωδικός (odikós, “singing; songly”) + πτηνό (ptinó, “bird”).


ερεβίδες

erevídes (romanization)
ερεβίδες (nominative plural)
ερεβίδων (genitive plural)
ερεβίδες (accusative plural)
ερεβίδες (plural vocative)

Borrowed from translingual Erebidae, suffixed with -ίδες (-ídes).


ετερόνευρα

eterónevra (romanization)
ετερόνευρα (nominative plural)
ετερόνευρων (genitive plural)
ετερόνευρα (accusative plural)
ετερόνευρα (plural vocative)


εξάποδα

exápoda (romanization)
εξάποδα (nominative plural)
εξάποδων (genitive plural)
εξάποδα (accusative plural)
εξάποδα (plural vocative)


φεγγαρόψαρο

head

φεγγαρόψαρο • (fengarópsaro) n (plural φεγγαρόψαρα)

fengarópsaro (romanization)
φεγγαρόψαρα (plural)
φεγγαρόψαρο (nominative singular)
φεγγαρόψαρα (nominative plural)
φεγγαρόψαρου (genitive singular)
φεγγαρόψαρων (genitive plural)
φεγγαρόψαρο (accusative singular)
φεγγαρόψαρα (accusative plural)
φεγγαρόψαρο (singular vocative)
φεγγαρόψαρα (plural vocative)

el-decl-noun

φεγγαρόψαρου

φεγγαρόψαρων

By surface analysis, φεγγάρι (fengári, “moon”) + ψάρι (psári, “fish”).

surface analysis

(ichthyology) ocean sunfish, mola mola (Mola mola)


νησσίδες

nissídes (romanization)
νησσίδες (nominative plural)
νησσίδων (genitive plural)
νησσίδες (accusative plural)
νησσίδες (plural vocative)

From νήσσα (níssa, “duck”) + -ίδες (-ídes, “-idae”), a calque of translingual Anatidae.


-ίδες

-ídes (romanization)
-ίδες (nominative plural)
-ίδων (genitive plural)
-ίδες (accusative plural)
-ίδες (plural vocative)
-ίδες (nominative plural)
-ιδών (genitive plural)
-ίδες (accusative plural)
-ίδες (plural vocative)

νήσσα (níssa, “duck”) + -ίδες (-ídes) → νησσίδες (nissídes, “Anatidae”)

translingual Erebidae + -ίδες (-ídes) → ερεβίδες (erevídes, “Erebidae”)

(zoology, taxonomy) -idae, a suffix creating pluralia tantum nouns or proper nouns of zoological families.


εκδυσόζωα

ekdysózoa (romanization)
εκδυσόζωα (nominative plural)
εκδυσόζωων (genitive plural)
εκδυσόζωα (accusative plural)
εκδυσόζωα (plural vocative)