γράμμα

head

γράμμα • (grámma) n (plural γράμματα)

el-noun

γράμμα • (grámma) n (plural γράμματα)

grámma (romanization)
γράμματα (plural)
γράμμα (nominative singular)
γράμματα (nominative plural)
γράμματος (genitive singular)
γραμμάτων (genitive plural)
γράμμα (accusative singular)
γράμματα (accusative plural)
γράμμα (singular vocative)
γράμματα (plural vocative)

→ Albanian: gramë

From Ancient Greek γράμμα (grámma). Morphologically γράφω (gráfo, “to write”) + -μα (-ma, result noun suffix).


άστρο

ástro (romanization)
άστρα (plural)
άστρο (nominative singular)
άστρα (nominative plural)
άστρου (genitive singular)
άστρων (genitive plural)
άστρο (accusative singular)
άστρα (accusative plural)
άστρο (singular vocative)
άστρα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἄστρον (ástron). The figurative sense of "fate" since Mediaeval times. The contemporary terms of the emblem or geometrical shape, semantic loan from French étoile. For "Star Wars", semantic loan from English Star Wars

το άστρο του Δαβίδ

(geometry) star (a flat figure with projecting points)


λόγος

lógos (romanization)
λόγοι (plural)
λόγος (nominative singular)
λόγοι (nominative plural)
λόγου (genitive singular)
λόγων (genitive plural)
λόγο (accusative singular)
λόγους (accusative plural)
λόγε (singular vocative)
λόγοι (plural vocative)


λογισμός

head

λογισμός • (logismós) m (plural λογισμοί)

logismós (romanization)
λογισμοί (plural)
λογισμός (nominative singular)
λογισμοί (nominative plural)
λογισμού (genitive singular)
λογισμών (genitive plural)
λογισμό (accusative singular)
λογισμούς (accusative plural)
λογισμέ (singular vocative)
λογισμοί (plural vocative)

For sense "thought, reflection", inherited from Ancient Greek λογισμός (logismós). See λογίζομαι (logízomai) and λόγος (lógos).
For mathematics, learned borrowing from Ancient Greek λογισμός (logismós) and semantic loan from French calcul.

lbor

see λογισμός on the Greek Wikipedia.Wikipedia ᵉˡ


τόπος

tópos (romanization)
τόποι (plural)
τόπος (nominative singular)
τόποι (nominative plural)
τόπου (genitive singular)
τόπων (genitive plural)
τόπο (accusative singular)
τόπους (accusative plural)
τόπε (singular vocative)
τόποι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek τόπος (tópos). The mathematical sense, a semantic loan from New Latin locus.


νέφος

néfos (romanization)
νέφη (plural)
νέφος (nominative singular)
νέφη (nominative plural)
νέφους (genitive singular)
νεφών (genitive plural)
νέφος (accusative singular)
νέφη (accusative plural)
νέφος (singular vocative)
νέφη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek νέφος (néphos).


συν

συνημίτονο συνημίτονο

trigonometric function
trigonometric function

(trigonometry) cos, the symbol for συνημίτονο the trigonometric function cosine


παραβολή

head

παραβολή • (paravolí) f (plural παραβολές)

paravolí (romanization)
παραβολές (plural)
παραβολή (nominative singular)
παραβολές (nominative plural)
παραβολής (genitive singular)
παραβολών (genitive plural)
παραβολή (accusative singular)
παραβολές (accusative plural)
παραβολή (singular vocative)
παραβολές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek παραβολή (parabolḗ).


τιμή

timí (romanization)
τιμές (plural)
τιμή (nominative singular)
τιμές (nominative plural)
τιμής (genitive singular)
τιμών (genitive plural)
τιμή (accusative singular)
τιμές (accusative plural)
τιμή (singular vocative)
τιμές (plural vocative)

(mathematics, computing) value of a variable


μέσος

mésos (romanization)
μέσοι (plural)
μέσος (nominative singular)
μέσοι (nominative plural)
μέσου (genitive singular)
μέσων (genitive plural)
μέσο (accusative singular)
μέσους (accusative plural)
μέσε (singular vocative)
μέσοι (plural vocative)

From Ancient Greek μέσος (mésos), from Proto-Hellenic *métsos, Proto-Indo-European *médʰyos (“between”).

Coordinate term: διάμεσος (diámesos)

αριθμητικός μέσος


μετασχηματισμός

μετασχηματισμοί

μετασχηματισμός • (metaschimatismós) m (plural μετασχηματισμοί)

el-noun

μετασχηματισμοί

metaschimatismós (romanization)
μετασχηματισμοί (plural)
μετασχηματισμός (nominative singular)
μετασχηματισμοί (nominative plural)
μετασχηματισμού (genitive singular)
μετασχηματισμών (genitive plural)
μετασχηματισμό (accusative singular)
μετασχηματισμούς (accusative plural)
μετασχηματισμέ (singular vocative)
μετασχηματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μετασχηματισμός

μετασχηματισμοί

μετασχηματισμού

μετασχηματισμών

μετασχηματισμό

μετασχηματισμούς

μετασχηματισμέ

μετασχηματισμοί


κυβισμός

kyvismós (romanization)
κυβισμός (nominative singular)
κυβισμοί (nominative plural)
κυβισμού (genitive singular)
κυβισμών (genitive plural)
κυβισμό (accusative singular)
κυβισμούς (accusative plural)
κυβισμέ (singular vocative)
κυβισμοί (plural vocative)

Ultimately from Ancient Greek κύβος (kúbos)

(mathematics, engineering) cubic capacity


παράθυρο

head

παράθυρο • (paráthyro) n (plural παράθυρα)

paráthyro (romanization)
παράθυρα (plural)
παράθυρο (nominative singular)
παράθυρα (nominative plural)
παραθύρου (genitive singular)
παράθυρου (genitive singular)
παραθύρων (genitive plural)
παράθυρο (accusative singular)
παράθυρα (accusative plural)
παράθυρο (singular vocative)
παράθυρα (plural vocative)

From Byzantine Greek παράθυρον (paráthuron), from Koine Greek παράθυρος (paráthuros), from Ancient Greek παρα- (para-) + θυρίς (thurís).


ιός

iós (romanization)
ιοί (plural)
ιός (nominative singular)
ιοί (nominative plural)
ιού (genitive singular)
ιών (genitive plural)
ιό (accusative singular)
ιούς (accusative plural)
ιέ (singular vocative)
ιοί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἰός (iós, “poison; venom”).

ιοβόλος

poisonus -of snakes-, emitting poison; in its ancient sense


στοχαστικός

head

στοχαστικός • (stochastikós) m (feminine στοχαστική, neuter στοχαστικό)

stochastikós (romanization)
στοχαστική (feminine)
στοχαστικό (neuter)
στοχαστικός (masculine nominative singular)
στοχαστική (feminine nominative singular)
στοχαστικό (neuter nominative singular)
στοχαστικοί (masculine nominative plural)
στοχαστικές (feminine nominative plural)
στοχαστικά (neuter nominative plural)
στοχαστικού (genitive masculine singular)
στοχαστικής (feminine genitive singular)
στοχαστικού (genitive neuter singular)
στοχαστικών (genitive masculine plural)
στοχαστικών (feminine genitive plural)
στοχαστικών (genitive neuter plural)
στοχαστικό (accusative masculine singular)
στοχαστική (accusative feminine singular)
στοχαστικό (accusative neuter singular)
στοχαστικούς (accusative masculine plural)
στοχαστικές (accusative feminine plural)
στοχαστικά (accusative neuter plural)
στοχαστικέ (masculine singular vocative)
στοχαστική (feminine singular vocative)
στοχαστικό (neuter singular vocative)
στοχαστικοί (masculine plural vocative)
στοχαστικές (feminine plural vocative)
στοχαστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο στοχαστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο στοχαστικός, etc.)


περί

head

περί • (perí)

el-prep

περί • (perí)

περί τις πεντακόσιες δραχμές


κύκλος

kýklos (romanization)
κύκλοι (plural)
κύκλος (nominative singular)
κύκλοι (nominative plural)
κύκλου (genitive singular)
κύκλων (genitive plural)
κύκλο (accusative singular)
κύκλους (accusative plural)
κύκλε (singular vocative)
κύκλοι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek κύκλος (kúklos).


πρόβλημα

head

πρόβλημα • (próvlima) n (plural προβλήματα)

próvlima (romanization)
προβλήματα (plural)
πρόβλημα (nominative singular)
προβλήματα (nominative plural)
προβλήματος (genitive singular)
προβλημάτων (genitive plural)
πρόβλημα (accusative singular)
προβλήματα (accusative plural)
πρόβλημα (singular vocative)
προβλήματα (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek πρόβλημᾰ (próblēmă). For sense "difficulty", semantic loan from French problème or English problem.


διακριτός

διακριτός • (diakritós) m (feminine διακριτή, neuter διακριτό)

diakritós (romanization)
διακριτή (feminine)
διακριτό (neuter)
διακριτός (masculine nominative singular)
διακριτή (feminine nominative singular)
διακριτό (neuter nominative singular)
διακριτοί (masculine nominative plural)
διακριτές (feminine nominative plural)
διακριτά (neuter nominative plural)
διακριτού (genitive masculine singular)
διακριτής (feminine genitive singular)
διακριτού (genitive neuter singular)
διακριτών (genitive masculine plural)
διακριτών (feminine genitive plural)
διακριτών (genitive neuter plural)
διακριτό (accusative masculine singular)
διακριτή (accusative feminine singular)
διακριτό (accusative neuter singular)
διακριτούς (accusative masculine plural)
διακριτές (accusative feminine plural)
διακριτά (accusative neuter plural)
διακριτέ (masculine singular vocative)
διακριτή (feminine singular vocative)
διακριτό (neuter singular vocative)
διακριτοί (masculine plural vocative)
διακριτές (feminine plural vocative)
διακριτά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

διακριτός (diakritós)

διακριτή (diakrití)

διακριτό (diakritó)

διακριτοί (diakritoí)

διακριτές (diakrités)

διακριτά (diakritá)

διακριτού (diakritoú)

διακριτής (diakritís)

διακριτού (diakritoú)

διακριτών (diakritón)

διακριτών (diakritón)

διακριτών (diakritón)

διακριτό (diakritó)

διακριτή (diakrití)

διακριτό (diakritó)

διακριτούς (diakritoús)

διακριτές (diakrités)

διακριτά (diakritá)

διακριτέ (diakrité)

διακριτή (diakrití)

διακριτό (diakritó)

διακριτοί (diakritoí)

διακριτές (diakrités)

διακριτά (diakritá)


ανάκτηση

head

ανάκτηση • (anáktisi) f (plural ανακτήσεις)

anáktisi (romanization)
ανακτήσεις (plural)
ανάκτηση (nominative singular)
ανακτήσεις (nominative plural)
ανάκτησης (genitive singular)
ανακτήσεων (genitive plural)
ανάκτηση (accusative singular)
ανακτήσεις (accusative plural)
ανάκτηση (singular vocative)
ανακτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακτήσεως (anaktíseos)


πύλη

pýli (romanization)
πύλες (plural)
πύλη (nominative singular)
πύλες (nominative plural)
πύλης (genitive singular)
πυλών (genitive plural)
πύλη (accusative singular)
πύλες (accusative plural)
πύλη (singular vocative)
πύλες (plural vocative)


κλειδί

kleidí (romanization)
κλειδιά (plural)
κλειδί (nominative singular)
κλειδιά (nominative plural)
κλειδιού (genitive singular)
κλειδιών (genitive plural)
κλειδί (accusative singular)
κλειδιά (accusative plural)
κλειδί (singular vocative)
κλειδιά (plural vocative)
κλείς (alternative)

From Byzantine Greek κλειδίν (kleidín), from Ancient Greek κλειδίον (kleidíon), diminutive of κλείς (kleís), from Proto-Hellenic *klāwī́ds, from Proto-Indo-European *kleh₂u- (“nail, pin, hook - instruments, of old use for locking doors”).


χάος

cháos (romanization)
χάος (nominative singular)
χάους (genitive singular)
χάος (accusative singular)
χάος (singular vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek χάος (kháos). For sense disorder, mess, semantic loan from French chaos (in that sense) from Latin chaos, from Ancient Greek χάος (kháos).


εστία

estía (romanization)
εστίες (plural)
εστία (nominative singular)
εστίες (nominative plural)
εστίας (genitive singular)
εστιών (genitive plural)
εστία (accusative singular)
εστίες (accusative plural)
εστία (singular vocative)
εστίες (plural vocative)

Στη γεωμετρία, την παραβολή έχει εστία, όπως έλλειψη ή υπερβολή.

Sti geometría, tin paravolí échei estía, ópos élleipsi í ypervolí.

In geometry, the parabola has a focus point, like an ellipse or a hyperbola.


κόμμα

kómma (romanization)
κόμματα (plural)
κόμμα (nominative singular)
κόμματα (nominative plural)
κόμματος (genitive singular)
κομμάτων (genitive plural)
κόμμα (accusative singular)
κόμματα (accusative plural)
κόμμα (singular vocative)
κόμματα (plural vocative)

two thousand five hundred euros and fifty cents

(typography) a typographical symbol: “,”

a typographical symbol: “,”
the decimal point


υποδιαστολή

head

υποδιαστολές

υποδιαστολή • (ypodiastolí) n (plural υποδιαστολές)

el-noun

υποδιαστολές

ypodiastolí (romanization)
υποδιαστολές (plural)
υποδιαστολή (nominative singular)
υποδιαστολές (nominative plural)
υποδιαστολής (genitive singular)
υποδιαστολών (genitive plural)
υποδιαστολή (accusative singular)
υποδιαστολές (accusative plural)
υποδιαστολή (singular vocative)
υποδιαστολές (plural vocative)

el-decl-noun

υποδιαστολές

υποδιαστολής

υποδιαστολών

υποδιαστολές

υποδιαστολές

υ‧πο‧δι‧α‧στο‧λή

From Ancient Greek ὑποδιαστολή (hupodiastolḗ), from the combining form of ὑπό (hupó, “under, lower”) + διαστολή (diastolḗ, “separation, distinction”).

uder

(typography, mathematics) The Greek decimal point, identical to the comma.


δύναμη

head

δύναμη • (dýnami) f (plural δυνάμεις)

el-noun

δύναμη • (dýnami) f (plural δυνάμεις)

dýnami (romanization)
δυνάμεις (plural)
δύναμη (nominative singular)
δυνάμεις (nominative plural)
δύναμης (genitive singular)
δυνάμεων (genitive plural)
δύναμη (accusative singular)
δυνάμεις (accusative plural)
δύναμη (singular vocative)
δυνάμεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: δυνάμεως (dynámeos)

Inherited from Ancient Greek δύναμις (dúnamis). For scientific and modern senses, semantic loan from French puissance or English power.


ταυτότητα

head

ταυτότητα • (taftótita) f (plural ταυτότητες)

taftótita (romanization)
ταυτότητες (plural)
ταυτότητα (nominative singular)
ταυτότητες (nominative plural)
ταυτότητας (genitive singular)
ταυτοτήτων (genitive plural)
ταυτότητα (accusative singular)
ταυτότητες (accusative plural)
ταυτότητα (singular vocative)
ταυτότητες (plural vocative)

The general sense is from Ancient Greek ταὐτότης (tautótēs), equivalent to ταὐτός (tautós, “he, that”) + -ότητα (-ótita, “-ity, -ness”). The mathematics sense is a Calque of French identité.

suffix

ágnostis taftótitas iptámeno antikeímeno

άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενο αντικείμενο


άγνωστος

head

άγνωστος • (ágnostos) m (plural άγνωστοι)

ágnostos (romanization)
άγνωστοι (plural)
άγνωστος (nominative singular)
άγνωστοι (nominative plural)
αγνώστου (genitive singular)
αγνώστων (genitive plural)
άγνωστο (accusative singular)
αγνώστους (accusative plural)
άγνωστε (singular vocative)
άγνωστοι (plural vocative)

Ιnherited from Ancient Greek ἄγνωστος (ágnōstos).


μονάδα

monáda (romanization)
μονάδες (plural)
μονάδα (nominative singular)
μονάδες (nominative plural)
μονάδας (genitive singular)
μονάδων (genitive plural)
μονάδα (accusative singular)
μονάδες (accusative plural)
μονάδα (singular vocative)
μονάδες (plural vocative)

(sciences, mathematics, business) unit of measurement, charge unit


αριθμός

arithmós (romanization)
αριθμοί (plural)
αριθμός (nominative singular)
αριθμοί (nominative plural)
αριθμού (genitive singular)
αριθμών (genitive plural)
αριθμό (accusative singular)
αριθμούς (accusative plural)
αριθμέ (singular vocative)
αριθμοί (plural vocative)

From the Ancient Greek ἀρῐθμός (arĭthmós).


ποντίκι

ποντίκι • (pontíki) n (plural ποντίκια)

el-noun

ποντίκι • (pontíki) n (plural ποντίκια)

pontíki (romanization)
ποντίκια (plural)
ποντίκι (nominative singular)
ποντίκια (nominative plural)
ποντικιού (genitive singular)
ποντικιών (genitive plural)
ποντίκι (accusative singular)
ποντίκια (accusative plural)
ποντίκι (singular vocative)
ποντίκια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek ποντίκιν (pontíkin), ποντίκιον (pontíkion), diminutives of ποντικός (pontikós), from the Ancient Greek Ποντικός μῦς (Pontikós mûs, “a kind of weasel”), that is a μῦς (mûs, “mouse”) from Pontus; Ποντικός (Pontikós, “Pontic”). The computing term is a semantic loan from English mouse.

inh

Ποντικός μῦς


πολύγωνο

head

πολύγωνο • (polýgono) n (plural πολύγωνα)

polýgono (romanization)
πολύγωνα (plural)
πολύγωνο (nominative singular)
πολύγωνα (nominative plural)
πολυγώνου (genitive singular)
πολύγωνου (genitive singular)
πολυγώνων (genitive plural)
πολύγωνο (accusative singular)
πολύγωνα (accusative plural)
πολύγωνο (singular vocative)
πολύγωνα (plural vocative)


σύνολο

sýnolo (romanization)
σύνολα (plural)
σύνολο (nominative singular)
σύνολα (nominative plural)
συνόλου (genitive singular)
σύνολου (genitive singular)
συνόλων (genitive plural)
σύνολο (accusative singular)
σύνολα (accusative plural)
σύνολο (singular vocative)
σύνολα (plural vocative)


θεωρία των συνόλων

θεωρία των συνόλων

θεωρία των συνόλων • (theoría ton synólon) f

el-noun

θεωρία των συνόλων


κατάλογος

head

κατάλογος • (katálogos) m (plural κατάλογοι)

katálogos (romanization)
κατάλογοι (plural)
κατάλογος (nominative singular)
κατάλογοι (nominative plural)
καταλόγου (genitive singular)
καταλόγων (genitive plural)
κατάλογο (accusative singular)
καταλόγους (accusative plural)
κατάλογε (singular vocative)
κατάλογοι (plural vocative)

κα‧τά‧λο‧γος

From Ancient Greek κατάλογος (katálogos) & semantic loan from French liste. Analysed as κατά- (katá-) + -λογος (-logos).

ακαταλόγιστο

not responsible because of intellectual incapacity


περιφέρεια

περιφέρεια • (periféreia) f (plural περιφέρειες)

periféreia (romanization)
περιφέρειες (plural)
περιφέρεια (nominative singular)
περιφέρειες (nominative plural)
περιφέρειας (genitive singular)
περιφερειών (genitive plural)
περιφέρεια (accusative singular)
περιφέρειες (accusative plural)
περιφέρεια (singular vocative)
περιφέρειες (plural vocative)

πε‧ρι‧φέ‧ρει‧α

Learned borrowing from Ancient Greek περιφέρεια (periphéreia), from περιφέρω (periphérō, “to carry round; revolve; wander”), περι- (peri-, “around, surrounding”) + φέρω (féro, “to carry, bear”) + -εια (-eia); verbal root from Proto-Hellenic *pʰérō (“to bear”) from Proto-Indo-European *bʰéreti.


πρώτος αριθμός

head

πρώτος αριθμός

πρώτοι αριθμοί

πρώτος αριθμός • (prótos arithmós) m (plural πρώτοι αριθμοί)

el-noun

πρώτος αριθμός

πρώτοι αριθμοί

prótos arithmós (romanization)
πρώτοι αριθμοί (plural)


παράλληλος

head

παράλληλος • (parállilos) m (feminine παράλληλη, neuter παράλληλο)

parállilos (romanization)
παράλληλη (feminine)
παράλληλο (neuter)
παράλληλος (masculine nominative singular)
παράλληλη (feminine nominative singular)
παράλληλο (neuter nominative singular)
παράλληλοι (masculine nominative plural)
παράλληλες (feminine nominative plural)
παράλληλα (neuter nominative plural)
παράλληλου (genitive masculine singular)
παράλληλης (feminine genitive singular)
παράλληλου (genitive neuter singular)
παράλληλων (genitive masculine plural)
παράλληλων (feminine genitive plural)
παράλληλων (genitive neuter plural)
παράλληλο (accusative masculine singular)
παράλληλη (accusative feminine singular)
παράλληλο (accusative neuter singular)
παράλληλους (accusative masculine plural)
παράλληλες (accusative feminine plural)
παράλληλα (accusative neuter plural)
παράλληλε (masculine singular vocative)
παράλληλη (feminine singular vocative)
παράλληλο (neuter singular vocative)
παράλληλοι (masculine plural vocative)
παράλληλες (feminine plural vocative)
παράλληλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

παράλληλος (parállilos)

παράλληλη (parállili)

παράλληλο (parállilo)

παράλληλοι (parálliloi)

παράλληλες (parálliles)

παράλληλα (parállila)

παράλληλου (parállilou)

παράλληλης (parállilis)

παράλληλου (parállilou)

παράλληλων (parállilon)

παράλληλων (parállilon)

παράλληλων (parállilon)

παράλληλο (parállilo)

παράλληλη (parállili)

παράλληλο (parállilo)

παράλληλους (parállilous)

παράλληλες (parálliles)

παράλληλα (parállila)

παράλληλε (parállile)

παράλληλη (parállili)

παράλληλο (parállilo)

παράλληλοι (parálliloi)

παράλληλες (parálliles)

παράλληλα (parállila)

from παρά (pará, “beside”, “by”, “near”) + ἄλληλος (állēlos, “one another”), along each other


βίκι

(computing) wiki (collaborative website)


υπόθεση

head

υπόθεση • (ypóthesi) f (plural υποθέσεις)

ypóthesi (romanization)
υποθέσεις (plural)
υπόθεση (nominative singular)
υποθέσεις (nominative plural)
υπόθεσης (genitive singular)
υποθέσεων (genitive plural)
υπόθεση (accusative singular)
υποθέσεις (accusative plural)
υπόθεση (singular vocative)
υποθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: υποθέσεως (ypothéseos)

From Ancient Greek ὑπόθεσις (hupóthesis, “supposition”, noun).

der

Υπόθεση Αβογκάντρο

(sciences, mathematics) hypothesis, conjecture


μήτρα

mítra (romanization)
μήτρες (plural)
μήτρα (nominative singular)
μήτρες (nominative plural)
μήτρας (genitive singular)
μητρών (genitive plural)
μήτρα (accusative singular)
μήτρες (accusative plural)
μήτρα (singular vocative)
μήτρες (plural vocative)

→ Albanian: mitër

→ Romanian: mitră


μιγαδικός

head

μιγαδικός • (migadikós) m (feminine μιγαδική, neuter μιγαδικό)

migadikós (romanization)
μιγαδική (feminine)
μιγαδικό (neuter)
μιγαδικός (masculine nominative singular)
μιγαδική (feminine nominative singular)
μιγαδικό (neuter nominative singular)
μιγαδικοί (masculine nominative plural)
μιγαδικές (feminine nominative plural)
μιγαδικά (neuter nominative plural)
μιγαδικού (genitive masculine singular)
μιγαδικής (feminine genitive singular)
μιγαδικού (genitive neuter singular)
μιγαδικών (genitive masculine plural)
μιγαδικών (feminine genitive plural)
μιγαδικών (genitive neuter plural)
μιγαδικό (accusative masculine singular)
μιγαδική (accusative feminine singular)
μιγαδικό (accusative neuter singular)
μιγαδικούς (accusative masculine plural)
μιγαδικές (accusative feminine plural)
μιγαδικά (accusative neuter plural)
μιγαδικέ (masculine singular vocative)
μιγαδική (feminine singular vocative)
μιγαδικό (neuter singular vocative)
μιγαδικοί (masculine plural vocative)
μιγαδικές (feminine plural vocative)
μιγαδικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μιγαδικός (migadikós)

μιγαδική (migadikí)

μιγαδικό (migadikó)

μιγαδικοί (migadikoí)

μιγαδικές (migadikés)

μιγαδικά (migadiká)

μιγαδικού (migadikoú)

μιγαδικής (migadikís)

μιγαδικού (migadikoú)

μιγαδικών (migadikón)

μιγαδικών (migadikón)

μιγαδικών (migadikón)

μιγαδικό (migadikó)

μιγαδική (migadikí)

μιγαδικό (migadikó)

μιγαδικούς (migadikoús)

μιγαδικές (migadikés)

μιγαδικά (migadiká)

μιγαδικέ (migadiké)

μιγαδική (migadikí)

μιγαδικό (migadikó)

μιγαδικοί (migadikoí)

μιγαδικές (migadikés)

μιγαδικά (migadiká)

(mathematics) referring to complex numbers


διαβήτης

head

διαβήτης • (diavítis) m (plural διαβήτες)

diavítis (romanization)
διαβήτες (plural)
διαβήτης (nominative singular)
διαβήτες (nominative plural)
διαβήτη (genitive singular)
διαβητών (genitive plural)
διαβήτη (accusative singular)
διαβήτες (accusative plural)
διαβήτη (singular vocative)
διαβήτες (plural vocative)

δια‧βή‧της δι‧α‧βή‧της

For the instrument, learned borrowing from Ancient Greek διαβήτης (diabḗtēs) from διαβαίνω (diabaínō, “walk, pass through”).
For medicine, learned borrowing from Koine Greek sense.

lbor

(geometry) pair of compasses (usually called a compass; an instrument used to draw circles)


φάκελος

fákelos (romanization)
φάκελοι (plural)
φάκελος (nominative singular)
φάκελοι (nominative plural)
φακέλου (genitive singular)
φακέλων (genitive plural)
φάκελο (accusative singular)
φακέλους (accusative plural)
φάκελε (singular vocative)
φάκελοι (plural vocative)
φάκελλος (alternative)

(computing) directory, folder (file storage)


ρίζα

ríza (romanization)
ρίζες (plural)
ρίζα (nominative singular)
ρίζες (nominative plural)
ρίζας (genitive singular)
ριζών (genitive plural)
ρίζα (accusative singular)
ρίζες (accusative plural)
ρίζα (singular vocative)
ρίζες (plural vocative)

From Ancient Greek ῥίζα (rhíza).
Cognates include Mariupol Greek ри́за (ríza) and Tsakonian σχίντα (schínta).


εκτυπωτής

head

εκτυπωτής • (ektypotís) m (plural εκτυπωτές)

ektypotís (romanization)
εκτυπωτές (plural)
εκτυπωτής (nominative singular)
εκτυπωτές (nominative plural)
εκτυπωτή (genitive singular)
εκτυπωτών (genitive plural)
εκτυπωτή (accusative singular)
εκτυπωτές (accusative plural)
εκτυπωτή (singular vocative)
εκτυπωτές (plural vocative)

εκ‧τυ‧πω‧τής

Calque of English printer. Morphologically, from verb εκτυπώ(νω) (ektypó(no)) + -τής (-tís).

(computing) printer (used to print text, etc)


προγραμματίζω

προγραμματίζω • (programmatízo)

el-verb

προγραμμάτισα

προγραμματίζομαι

προγραμματίζω • (programmatízo) (past προγραμμάτισα, passive προγραμματίζομαι)

programmatízo (romanization)
προγραμμάτισα (past)
προγραμματίζομαι (passive)
προγραμματίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
προγραμματίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προγραμματίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προγραμματιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προγραμματίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προγραμματίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προγραμματίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προγραμματιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προγραμματίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
προγραμματίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προγραμματίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προγραμματιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προγραμματίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προγραμματίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προγραμματιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προγραμματιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προγραμματίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προγραμματίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προγραμματίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προγραμματιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προγραμματιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προγραμματίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προγραμματίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προγραμματίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προγραμματίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προγραμματίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προγραμματιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προγραμματιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προγραμμάτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προγραμμάτισα (active first-person indicative past perfective singular)
προγραμματιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προγραμματιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προγραμματίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προγραμματίσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προγραμμάτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προγραμμάτισες (active indicative past perfective second-person singular)
προγραμματιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προγραμματιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προγραμματίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προγραμματίσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προγραμμάτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προγραμμάτισε (active indicative past perfective singular third-person)
προγραμματιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προγραμματιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προγραμματίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προγραμματίσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προγραμματίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προγραμματίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προγραμματιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προγραμματιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προγραμματίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προγραμματίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
προγραμματιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προγραμματιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προγραμμάτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προγραμματίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προγραμματίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προγραμμάτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
προγραμματίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προγραμματίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
προγραμματίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προγραμματιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προγραμματίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προγραμματιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προγραμματιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
προγραμματίσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προγραμματίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προγραμματίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προγραμματίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προγραμματιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
προγραμμάτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
προγραμμάτισε (active imperative perfective second-person singular)
προγραμματίσου (imperative passive perfective second-person singular)
προγραμματίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
προγραμματίστε (active imperative perfective plural second-person)
προγραμματίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προγραμματιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προγραμματίζοντας (active participle present)
έχοντας προγραμματίσει (active participle past)
προγραμματισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προγραμματίσει (active infinitive-aorist)
προγραμματιστεί (infinitive-aorist passive)


προγραμματιστής

head

προγραμματιστές

προγραμματίστρια

προγραμματιστής • (programmatistís) m (plural προγραμματιστές, feminine προγραμματίστρια)

el-noun

προγραμματιστές

προγραμματίστρια

programmatistís (romanization)
προγραμματιστές (plural)
προγραμματίστρια (feminine)
προγραμματιστής (nominative singular)
προγραμματιστές (nominative plural)
προγραμματιστή (genitive singular)
προγραμματιστών (genitive plural)
προγραμματιστή (accusative singular)
προγραμματιστές (accusative plural)
προγραμματιστή (singular vocative)
προγραμματιστές (plural vocative)

el-decl-noun

προγραμματιστής

προγραμματιστές

προγραμματιστή

προγραμματιστών

προγραμματιστή

προγραμματιστές

προγραμματιστή

προγραμματιστές

(computing) programmer (software writer)


πηλίκο

pilíko (romanization)
πηλίκο (nominative singular)
πηλίκου (genitive singular)
πηλίκο (accusative singular)
πηλίκο (singular vocative)

(mathematics, arithmetic) quotient (the number resulting from division)


συνδέω

head

συνδέω • (syndéo)

el-verb

συνδέω • (syndéo) (past συνέδεσα, passive συνδέομαι)

syndéo (romanization)
συνέδεσα (past)
συνδέομαι (passive)
συνδέω (active first-person imperfective indicative present singular)
συνδέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συνδέομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συνδεθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συνδέεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συνδέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συνδέεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συνδεθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συνδέει (active imperfective indicative present singular third-person)
συνδέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συνδέεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συνδεθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συνδέουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συνδέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συνδεόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συνδεθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συνδέετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συνδέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συνδέεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συνδεόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συνδεθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συνδέουν (active imperfective indicative plural present third-person)
συνδέουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
συνδέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συνδέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συνδέονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συνδεθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνδεθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνέδεα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σύνδεα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
συνέδεσα (active first-person indicative past perfective singular)
σύνδεσα (active first-person indicative past perfective singular)
συνδεόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συνδεόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συνδέθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συνέδεες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σύνδεες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συνέδεσες (active indicative past perfective second-person singular)
σύνδεσες (active indicative past perfective second-person singular)
συνδεόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συνδεόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συνδέθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συνέδεε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σύνδεε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συνέδεσε (active indicative past perfective singular third-person)
σύνδεσε (active indicative past perfective singular third-person)
συνδεόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συνδεότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συνδέθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συνδέαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συνδέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συνδεόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συνδεθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συνδέατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συνδέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
συνδεόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συνδεθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συνέδεαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνδέαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνδέανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σύνδεαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνέδεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σύνδεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
συνδέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
συνδέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
συνδέονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συνδεόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
συνδέθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συνδεθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συνδεθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συνδέω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συνδέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συνδέομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συνδεθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σύνδεε (active imperative imperfective second-person singular)
σύνδεσε (active imperative perfective second-person singular)
συνδέσου (imperative passive perfective second-person singular)
συνδέετε (active imperative imperfective plural second-person)
συνδέστε (active imperative perfective plural second-person)
συνδέεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συνδεθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συνδέοντας (active participle present)
έχοντας συνδέσει (active participle past)
συνδεδεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
συνδέσει (active infinitive-aorist)
συνδεθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek σῠνδέω (sŭndéō). Morphologically, from συν- (“together”) + δέω in its ancient sense ("tie").


ύψος

ýpsos (romanization)
ύψη (plural)
ύψος (nominative singular)
ύψη (nominative plural)
ύψους (genitive singular)
υψών (genitive plural)
ύψος (accusative singular)
ύψη (accusative plural)
ύψος (singular vocative)
ύψη (plural vocative)

(mathematics) height (distance from bottom to top)


μείον

head

μείον • (meíon)

el-adv

μείον • (meíon)


διαδικασία

head

διαδικασία • (diadikasía) f (plural διαδικασίες)

diadikasía (romanization)
διαδικασίες (plural)
διαδικασία (nominative singular)
διαδικασίες (nominative plural)
διαδικασίας (genitive singular)
διαδικασιών (genitive plural)
διαδικασία (accusative singular)
διαδικασίες (accusative plural)
διαδικασία (singular vocative)
διαδικασίες (plural vocative)

(computing) function, subroutine, procedure


μηδενισμός

μηδενισμός • (midenismós) m (plural μηδενισμοί)

midenismós (romanization)
μηδενισμοί (plural)
μηδενισμός (nominative singular)
μηδενισμοί (nominative plural)
μηδενισμού (genitive singular)
μηδενισμών (genitive plural)
μηδενισμό (accusative singular)
μηδενισμούς (accusative plural)
μηδενισμέ (singular vocative)
μηδενισμοί (plural vocative)

From μηδέν (midén, “zero, nil”) + -ισμός (-ismós, “-ism”), a calque of French nihilisme. First attested 1820.

af

(mathematics) cancelling out (UK), canceling out (US)


δυφίο

dyfío (romanization)
δυφία (plural)
δυφίο (nominative singular)
δυφία (nominative plural)
δυφίου (genitive singular)
δυφίων (genitive plural)
δυφίο (accusative singular)
δυφία (accusative plural)
δυφίο (singular vocative)
δυφία (plural vocative)


τέμνω

head

τέμνω • (témno)

el-verb

τέμνω • (témno)


κύβος

kývos (romanization)
κύβοι (plural)
κύβος (nominative singular)
κύβοι (nominative plural)
κύβου (genitive singular)
κύβων (genitive plural)
κύβο (accusative singular)
κύβους (accusative plural)
κύβε (singular vocative)
κύβοι (plural vocative)


τεχνητή νοημοσύνη

head

τεχνητή νοημοσύνη

τεχνητές νοημοσύνες

τεχνητή νοημοσύνη • (technití noïmosýni) f (plural τεχνητές νοημοσύνες)

el-noun

τεχνητές νοημοσύνες

τεχνητή νοημοσύνη

technití noïmosýni (romanization)
τεχνητές νοημοσύνες (plural)

artificial intelligence
artificial intelligence


πίνακας

pínakas (romanization)
πίνακες (plural)
πίνακας (nominative singular)
πίνακες (nominative plural)
πίνακα (genitive singular)
πινάκων (genitive plural)
πίνακα (accusative singular)
πίνακες (accusative plural)
πίνακα (singular vocative)
πίνακες (plural vocative)


κάθετος

head

κάθετος • (káthetos) m (feminine κάθετη or κάθετος, neuter κάθετο)

káthetos (romanization)
κάθετη (feminine)
κάθετος (feminine)
κάθετο (neuter)
κάθετος (masculine nominative singular)
κάθετος (feminine nominative singular)
κάθετη (feminine nominative singular)
κάθετο (neuter nominative singular)
κάθετοι (masculine nominative plural)
κάθετοι (feminine nominative plural)
κάθετες (feminine nominative plural)
κάθετα (neuter nominative plural)
κάθετου (genitive masculine singular)
κάθετου (feminine genitive singular)
κάθετης (feminine genitive singular)
κάθετου (genitive neuter singular)
κάθετων (genitive masculine plural)
κάθετων (feminine genitive plural)
κάθετων (genitive neuter plural)
κάθετο (accusative masculine singular)
κάθετο (accusative feminine singular)
κάθετη (accusative feminine singular)
κάθετο (accusative neuter singular)
κάθετους (accusative masculine plural)
κάθετους (accusative feminine plural)
κάθετες (accusative feminine plural)
κάθετα (accusative neuter plural)
κάθετε (masculine singular vocative)
κάθετε (feminine singular vocative)
κάθετη (feminine singular vocative)
κάθετο (neuter singular vocative)
κάθετοι (masculine plural vocative)
κάθετοι (feminine plural vocative)
κάθετες (feminine plural vocative)
κάθετα (neuter plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κάθετος (káthetos). Also substantivised. See the ancient verb καθίημι (kathíēmi).

lbor

(geometry) perpendicular, orthogonal, vertical (at or forming a right angle to)


άθροισμα

head

άθροισμα • (áthroisma) n (plural αθροίσματα)

áthroisma (romanization)
αθροίσματα (plural)
άθροισμα (nominative singular)
αθροίσματα (nominative plural)
αθροίσματος (genitive singular)
αθροισμάτων (genitive plural)
άθροισμα (accusative singular)
αθροίσματα (accusative plural)
άθροισμα (singular vocative)
αθροίσματα (plural vocative)

γενικό άθροισμα

(mathematics) sum, total (of a list of numbers)


αθροίζω

αθροίζω • (athroízo)

el-verb

αθροίζω • (athroízo) (past άθροισα, passive αθροίζομαι)

athroízo (romanization)
άθροισα (past)
αθροίζομαι (passive)
αθροίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αθροίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αθροίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αθροιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αθροίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αθροίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αθροίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αθροιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αθροίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αθροίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αθροίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αθροιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αθροίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αθροίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αθροιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αθροιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αθροίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αθροίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αθροίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αθροιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αθροιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αθροίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αθροίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αθροίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αθροίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αθροίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αθροιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αθροιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
άθροιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
άθροισα (active first-person indicative past perfective singular)
αθροιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αθροιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αθροίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
άθροιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
άθροισες (active indicative past perfective second-person singular)
αθροιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αθροιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αθροίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
άθροιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
άθροισε (active indicative past perfective singular third-person)
αθροιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αθροιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αθροίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αθροίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αθροίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αθροιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αθροιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αθροίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αθροίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αθροιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αθροιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
άθροιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αθροίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αθροίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
άθροισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αθροίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αθροίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αθροίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αθροιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αθροίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αθροιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αθροιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αθροίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αθροίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αθροίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αθροιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
άθροιζε (active imperative imperfective second-person singular)
άθροισε (active imperative perfective second-person singular)
αθροίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αθροίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αθροίστε (active imperative perfective plural second-person)
αθροίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αθροιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αθροίζοντας (active participle present)
αθροιζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αθροίσει (active participle past)
αθροισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αθροίσει (active infinitive-aorist)
αθροιστεί (infinitive-aorist passive)

(mathematics) to sum, add up, tot up, cast (obsolete)


επίπεδο

epípedo (romanization)
επίπεδα (plural)
επίπεδο (nominative singular)
επίπεδα (nominative plural)
επιπέδου (genitive singular)
επίπεδου (genitive singular)
επιπέδων (genitive plural)
επίπεδο (accusative singular)
επίπεδα (accusative plural)
επίπεδο (singular vocative)
επίπεδα (plural vocative)


εφαρμογή

head

εφαρμογή • (efarmogí) f (plural εφαρμογές)

efarmogí (romanization)
εφαρμογές (plural)
εφαρμογή (nominative singular)
εφαρμογές (nominative plural)
εφαρμογής (genitive singular)
εφαρμογών (genitive plural)
εφαρμογή (accusative singular)
εφαρμογές (accusative plural)
εφαρμογή (singular vocative)
εφαρμογές (plural vocative)


διαιρετέος

διαιρετέος • (diairetéos) m (plural διαιρετέοι)

diairetéos (romanization)
διαιρετέοι (plural)
διαιρετέος (nominative singular)
διαιρετέοι (nominative plural)
διαιρετέου (genitive singular)
διαιρετέων (genitive plural)
διαιρετέο (accusative singular)
διαιρετέους (accusative plural)
διαιρετέε (singular vocative)
διαιρετέοι (plural vocative)

δι‧αι‧ρε‧τέ‧ος

Learned borrowing from Ancient Greek διαιρετέον n (diairetéon, “that which is to be divided”) with semantic loan from French dividende. By surface analysis, διαιρώ (diairó) + -τέος (-téos).

surf

(mathematics) dividend (the number to be divided; numerator)


εξίσωση

head

εξίσωση • (exísosi) f

el-noun

εξίσωση • (exísosi) f

exísosi (romanization)
εξίσωση (nominative singular)
εξισώσεις (nominative plural)
εξίσωσης (genitive singular)
εξισώσεων (genitive plural)
εξίσωση (accusative singular)
εξισώσεις (accusative plural)
εξίσωση (singular vocative)
εξισώσεις (plural vocative)
εξίσωσις (alternative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξισώσεως (exisóseos)


τύπος

týpos (romanization)
τύποι (plural)
τύπος (nominative singular)
τύποι (nominative plural)
τύπου (genitive singular)
τύπων (genitive plural)
τύπο (accusative singular)
τύπους (accusative plural)
τύπε (singular vocative)
τύποι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek τύπος (túpos).
The colloquial meaning of "guy, chap" is a semantic loan from French type. Sense "the press", semantic loan from French presse.


τείνω

head

τείνω • (teíno)

el-verb

τείνω • (teíno) (imperfect έτεινα, past έτεινα, passive τείνομαι)

teíno (romanization)
έτεινα (imperfect)
έτεινα (past)
τείνομαι (passive)
τείνω (active first-person imperfective indicative present singular)
τείνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τείνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ταθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τείνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τείνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τείνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ταθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τείνει (active imperfective indicative present singular third-person)
τείνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τείνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ταθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τείνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τείνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τεινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ταθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τείνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τείνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τείνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τεινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ταθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τείνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τείνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τείνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τείνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τείνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ταθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ταθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έτεινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έτεινα (active first-person indicative past perfective singular)
τεινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τεινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τάθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έτεινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έτεινες (active indicative past perfective second-person singular)
τεινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τεινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τάθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έτεινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έτεινε (active indicative past perfective singular third-person)
τεινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τεινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τάθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τείναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τείναμε (active first-person indicative past perfective plural)
τεινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ταθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τείνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τείνατε (active indicative past perfective plural second-person)
τεινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ταθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έτειναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τείναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τείνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έτειναν (active indicative past perfective plural third-person)
τείναν (active indicative past perfective plural third-person)
τείνανε (active indicative past perfective plural third-person)
τείνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τεινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τάθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ταθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ταθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τείνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τείνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τείνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ταθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τείνε (active imperative imperfective second-person singular)
τείνε (active imperative perfective second-person singular)
τείνετε (active imperative imperfective plural second-person)
τείνετε (active imperative perfective plural second-person)
τείνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ταθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τείνοντας (active participle present)
έχοντας τείνει (active participle past)
{τεταμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
τείνει (active infinitive-aorist)
ταθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek τείνω (teínō). Stems with vowel gradation τεν-, τα-, τον-

lang

τεν-, τα-, τον-

τεν-, τα-, τον-

Όταν το x τείνει προς το 0, τότε το 1/x τείνει προς το άπειρο.

Ótan to x teínei pros to 0, tóte to 1/x teínei pros to ápeiro.

As x approaches 0, 1/x tends to infinity.


διανομέας

head

διανομέας • (dianoméas) m or f (plural διανομείς)

dianoméas (romanization)
διανομείς (plural)
διανομέας (nominative singular)
διανομείς (nominative plural)
διανομέα (genitive singular)
διανομέως (genitive singular)
διανομέων (genitive plural)
διανομέα (accusative singular)
διανομείς (accusative plural)
διανομέα (singular vocative)
διανομείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.

(computing) router (a device connecting local area networks to form a larger internet)


κορυφή

head

κορυφή • (koryfí) f

el-noun

κορυφή • (koryfí) f

koryfí (romanization)
κορυφή (nominative singular)
κορυφές (nominative plural)
κορυφής (genitive singular)
κορυφών (genitive plural)
κορυφή (accusative singular)
κορυφές (accusative plural)
κορυφή (singular vocative)
κορυφές (plural vocative)


πλήκτρο

plíktro (romanization)
πλήκτρα (plural)
πλήκτρο (nominative singular)
πλήκτρα (nominative plural)
πλήκτρου (genitive singular)
πλήκτρων (genitive plural)
πλήκτρο (accusative singular)
πλήκτρα (accusative plural)
πλήκτρο (singular vocative)
πλήκτρα (plural vocative)

(computing) key (of computer, typewriter, calculator, etc)


αφαίρεση

head

αφαίρεση • (afaíresi) f (plural αφαιρέσεις)

afaíresi (romanization)
αφαιρέσεις (plural)
αφαίρεση (nominative singular)
αφαιρέσεις (nominative plural)
αφαίρεσης (genitive singular)
αφαιρέσεων (genitive plural)
αφαίρεση (accusative singular)
αφαιρέσεις (accusative plural)
αφαίρεση (singular vocative)
αφαιρέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αφαιρέσεως (afairéseos)


πυρήνας

pyrínas (romanization)
πυρήνες (plural)
πυρήνας (nominative singular)
πυρήνες (nominative plural)
πυρήνα (genitive singular)
πυρήνων (genitive plural)
πυρήνα (accusative singular)
πυρήνες (accusative plural)
πυρήνα (singular vocative)
πυρήνες (plural vocative)

(computing) kernel (of an operating system)


άλγεβρα

head

άλγεβρα • (álgevra) f

el-noun

άλγεβρα • (álgevra) f

álgevra (romanization)
άλγεβρα (nominative singular)
άλγεβρες (nominative plural)
άλγεβρας (genitive singular)
αλγεβρών (genitive plural)
άλγεβρα (accusative singular)
άλγεβρες (accusative plural)
άλγεβρα (singular vocative)
άλγεβρες (plural vocative)

Learned borrowing from Medieval Latin algebra, from Arabic اَلْجَبْر (al-jabr, “reunion, resetting of broken parts”).


συντόμευση

head

συντομεύσεις

συντόμευση • (syntómefsi) f (plural συντομεύσεις)

el-noun

συντομεύσεις

syntómefsi (romanization)
συντομεύσεις (plural)
συντόμευση (nominative singular)
συντομεύσεις (nominative plural)
συντόμευσης (genitive singular)
συντομεύσεων (genitive plural)
συντόμευση (accusative singular)
συντομεύσεις (accusative plural)
συντόμευση (singular vocative)
συντομεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

συντομεύσεις

συντομεύσεων

συντομεύσεις

συντομεύσεις

Older or formal genitive singular: συντομεύσεως (syntoméfseos)


χορδή

chordí (romanization)
χορδές (plural)
χορδή (nominative singular)
χορδές (nominative plural)
χορδής (genitive singular)
χορδών (genitive plural)
χορδή (accusative singular)
χορδές (accusative plural)
χορδή (singular vocative)
χορδές (plural vocative)


προσθέτω

head

προσθέτω • (prosthéto)

el-verb

προστεθειμένος

προσθέτω • (prosthéto) (past πρόσθεσα, passive προστίθεμαι/προσθέτομαι, p‑past προστέθηκα, ppp προστεθειμένος)

prosthéto (romanization)
πρόσθεσα (past)
προστίθεμαι (passive)
προσθέτομαι (passive)
προστέθηκα (passive past)
προστεθειμένος (participle passive perfect)
προσθέτω (active first-person imperfective indicative present singular)
προσθέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προστίθεμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προσθέτομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προστεθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσθέτεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προσθέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προστίθεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προστεθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσθέτει (active imperfective indicative present singular third-person)
προσθέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προστίθεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προστεθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσθέτουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προσθέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προστιθέμεθα (first-person imperfective indicative passive plural present rare)
προστεθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσθέτετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προσθέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προστίθεσθε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προστεθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσθέτουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προσθέτουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προσθέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσθέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προστίθενται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προστεθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προστεθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσέθετα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προσέθεσα (active first-person indicative past perfective singular)
προστέθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{προσετέθην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
προσέθετες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προσέθεσες (active indicative past perfective second-person singular)
προστέθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{προσετέθης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
προσέθετε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προσέθεσε (active indicative past perfective singular third-person)
προσετίθετο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προστέθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσετέθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
προσθέταμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προσθέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προστεθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{προσετέθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
προσθέτατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προσθέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
προστεθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{προσετέθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
προσέθεταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσθέταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσθέτανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσέθεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσθέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσθέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
προσετίθεντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προστέθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προστεθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προστεθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
προσετέθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα προσθέτω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προσθέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προστίθεμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προστεθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πρόσθετε (active imperative imperfective informal second-person singular)
πρόσθεσε (active imperative perfective second-person singular)
προσθέσου (imperative passive perfective second-person singular)
προσθέτετε (active imperative imperfective plural second-person)
προσθέστε (active imperative perfective plural second-person)
προστίθεσθε (imperative imperfective passive plural second-person)
προστεθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσθέτοντας (active participle present)
προστιθέμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας προσθέσει (active participle past)
προστεθειμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προσθέσει (active infinitive-aorist)
προστεθεί (infinitive-aorist passive)

προ‧σθέ‧τω προσ‧θέ‧τω


πλευρά

plevrá (romanization)
πλευρές (plural)
πλευρά (nominative singular)
πλευρές (nominative plural)
πλευράς (genitive singular)
πλευρών (genitive plural)
πλευρά (accusative singular)
πλευρές (accusative plural)
πλευρά (singular vocative)
πλευρές (plural vocative)

Ένα τρίγωνο έχει τρεις κορυφές, τρεις πλευρές και τρεις γωνίες.

Éna trígono échei treis koryfés, treis plevrés kai treis goníes.

A triangle has three points, three sides and three angles.


γωνία

gonía (romanization)
γωνίες (plural)
γωνία (nominative singular)
γωνίες (nominative plural)
γωνίας (genitive singular)
γωνιών (genitive plural)
γωνία (accusative singular)
γωνίες (accusative plural)
γωνία (singular vocative)
γωνίες (plural vocative)

Ottoman Turkish: گونیه (günye)

Borrowed from Ancient Greek γωνία (gōnía).


ακτίνα

aktína (romanization)
ακτίνες (plural)
ακτίνα (nominative singular)
ακτίνες (nominative plural)
ακτίνας (genitive singular)
ακτίνων (genitive plural)
ακτίνα (accusative singular)
ακτίνες (accusative plural)
ακτίνα (singular vocative)
ακτίνες (plural vocative)
αχτίνα (alternative)
αχτίδα (alternative)
ακτίδα (alternative)

σε ακτίνα 200 χιλιομέτρων

(geometry) radius (dimension of a circle, physical line)


κύλινδρος

head

κύλινδρος • (kýlindros) m (plural κύλινδροι)

kýlindros (romanization)
κύλινδροι (plural)

From Ancient Greek κύλινδρος (kúlindros).


αληθής

αληθής • (alithís) m (feminine αληθής, neuter αληθές)

alithís (romanization)
αληθής (feminine)
αληθές (neuter)
αληθής (masculine nominative singular)
αληθής (feminine nominative singular)
αληθές (neuter nominative singular)
αληθείς (masculine nominative plural)
αληθείς (feminine nominative plural)
αληθή (neuter nominative plural)
αληθούς (genitive masculine singular)
αληθή (genitive masculine singular)
αληθούς (feminine genitive singular)
αληθούς (genitive neuter singular)
αληθών (genitive masculine plural)
αληθών (feminine genitive plural)
αληθών (genitive neuter plural)
αληθή (accusative masculine singular)
αληθή (accusative feminine singular)
αληθές (accusative neuter singular)
αληθείς (accusative masculine plural)
αληθείς (accusative feminine plural)
αληθή (accusative neuter plural)
αληθή (masculine singular vocative)
αληθής (masculine singular vocative)
αληθής (feminine singular vocative)
αληθές (neuter singular vocative)
αληθείς (masculine plural vocative)
αληθείς (feminine plural vocative)
αληθή (neuter plural vocative)
αληθέστερος (comparative masculine nominative singular superlative)
αληθέστερη (comparative feminine nominative singular superlative)
αληθέστερο (comparative neuter nominative singular superlative)
αληθέστεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
αληθέστερες (comparative feminine nominative plural superlative)
αληθέστερα (comparative neuter nominative plural superlative)
αληθέστερου (comparative genitive masculine singular superlative)
αληθέστερης (comparative feminine genitive singular superlative)
αληθέστερου (comparative genitive neuter singular superlative)
αληθέστερων (comparative genitive masculine plural superlative)
αληθέστερων (comparative feminine genitive plural superlative)
αληθέστερων (comparative genitive neuter plural superlative)
αληθέστερο (accusative comparative masculine singular superlative)
αληθέστερη (accusative comparative feminine singular superlative)
αληθέστερο (accusative comparative neuter singular superlative)
αληθέστερους (accusative comparative masculine plural superlative)
αληθέστερες (accusative comparative feminine plural superlative)
αληθέστερα (accusative comparative neuter plural superlative)
αληθέστερε (comparative masculine singular superlative vocative)
αληθέστερη (comparative feminine singular superlative vocative)
αληθέστερο (comparative neuter singular superlative vocative)
αληθέστεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
αληθέστερες (comparative feminine plural superlative vocative)
αληθέστερα (comparative neuter plural superlative vocative)
αληθέστατος (comparative masculine nominative singular superlative)
αληθέστατη (comparative feminine nominative singular superlative)
αληθέστατο (comparative neuter nominative singular superlative)
αληθέστατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
αληθέστατες (comparative feminine nominative plural superlative)
αληθέστατα (comparative neuter nominative plural superlative)
αληθέστατου (comparative genitive masculine singular superlative)
αληθέστατης (comparative feminine genitive singular superlative)
αληθέστατου (comparative genitive neuter singular superlative)
αληθέστατων (comparative genitive masculine plural superlative)
αληθέστατων (comparative feminine genitive plural superlative)
αληθέστατων (comparative genitive neuter plural superlative)
αληθέστατο (accusative comparative masculine singular superlative)
αληθέστατη (accusative comparative feminine singular superlative)
αληθέστατο (accusative comparative neuter singular superlative)
αληθέστατους (accusative comparative masculine plural superlative)
αληθέστατες (accusative comparative feminine plural superlative)
αληθέστατα (accusative comparative neuter plural superlative)
αληθέστατε (comparative masculine singular superlative vocative)
αληθέστατη (comparative feminine singular superlative vocative)
αληθέστατο (comparative neuter singular superlative vocative)
αληθέστατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
αληθέστατες (comparative feminine plural superlative vocative)
αληθέστατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj

vocative masculine as in the accusative (rarely, in some grammars as in the nominative). For Katharevousa, as in neuter nominative (cf. inflection in Ancient Greek).

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αληθής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αληθής, etc.)

From Ancient Greek ᾰ̓ληθής (ălēthḗs, “true”).

(logic, computing, formal) true (in Boolean logic)

πιστός

representative, accurate; of an image, portrait


στατιστική

head

στατιστική • (statistikí) f (plural στατιστικές)

statistikí (romanization)
στατιστικές (plural)
στατιστική (nominative singular)
στατιστικές (nominative plural)
στατιστικής (genitive singular)
στατιστικών (genitive plural)
στατιστική (accusative singular)
στατιστικές (accusative plural)
στατιστική (singular vocative)
στατιστικές (plural vocative)


οθόνη

othóni (romanization)
οθόνες (plural)
οθόνη (nominative singular)
οθόνες (nominative plural)
οθόνης (genitive singular)
οθονών (genitive plural)
οθόνη (accusative singular)
οθόνες (accusative plural)
οθόνη (singular vocative)
οθόνες (plural vocative)

From Ancient Greek ὀθόνη (othónē, “sheet”), probably from a Semitic language (compare Hebrew אֵטוּן (ʾēṭūn, “fine linen”)), ultimately from Egyptian jdmj (“fine red linen”).


εξαγωγή

εξαγωγή • (exagogí) f (plural εξαγωγές)

el-noun

εξαγωγή • (exagogí) f (plural εξαγωγές)

exagogí (romanization)
εξαγωγές (plural)
εξαγωγή (nominative singular)
εξαγωγές (nominative plural)
εξαγωγής (genitive singular)
εξαγωγών (genitive plural)
εξαγωγή (accusative singular)
εξαγωγές (accusative plural)
εξαγωγή (singular vocative)
εξαγωγές (plural vocative)

From Ancient Greek ἐξαγωγή (exagōgḗ). Morphologically εξ- (ex-) + αγωγή (agogí).


επεξεργαστής κειμένου

head

επεξεργαστής κειμένου

επεξεργαστής κειμένου • (epexergastís keiménou) m

el-noun

επεξεργαστής κειμένου

en-επεξεργαστής_κειμένου-el-noun-c3Vrdq4Q


μεταγλώττιση

head

μεταγλωττίσεις

μεταγλώττιση • (metaglóttisi) f (plural μεταγλωττίσεις)

el-noun

μεταγλωττίσεις

metaglóttisi (romanization)
μεταγλωττίσεις (plural)
μεταγλώττιση (nominative singular)
μεταγλωττίσεις (nominative plural)
μεταγλώττισης (genitive singular)
μεταγλωττίσεων (genitive plural)
μεταγλώττιση (accusative singular)
μεταγλωττίσεις (accusative plural)
μεταγλώττιση (singular vocative)
μεταγλωττίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

μεταγλώττισης

μεταγλωττίσεων

μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

Older or formal genitive singular: μεταγλωττίσεως (metaglottíseos)

με‧τα‧γλώτ‧τι‧ση

From verb μεταγλωττί(ζω) (metaglottí(zo)) + -ση (-si). Compare to the medieval μεταγλώττισμα n (metaglṓttisma, “translation; interpretation, explanation”). See μετα- (meta-) and the ancient γλῶττα (glôtta), Attic form of γλῶσσα (glôssa).

μεταγλωττίζω

transfer to different or simpler language; dub an audio to text; compile in programming


περιττός

head

περιττός • (perittós) m (feminine περιττή, neuter περιττό)

perittós (romanization)
περιττή (feminine)
περιττό (neuter)
περιττός (masculine nominative singular)
περιττή (feminine nominative singular)
περιττό (neuter nominative singular)
περιττοί (masculine nominative plural)
περιττές (feminine nominative plural)
περιττά (neuter nominative plural)
περιττού (genitive masculine singular)
περιττής (feminine genitive singular)
περιττού (genitive neuter singular)
περιττών (genitive masculine plural)
περιττών (feminine genitive plural)
περιττών (genitive neuter plural)
περιττό (accusative masculine singular)
περιττή (accusative feminine singular)
περιττό (accusative neuter singular)
περιττούς (accusative masculine plural)
περιττές (accusative feminine plural)
περιττά (accusative neuter plural)
περιττέ (masculine singular vocative)
περιττή (feminine singular vocative)
περιττό (neuter singular vocative)
περιττοί (masculine plural vocative)
περιττές (feminine plural vocative)
περιττά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο περιττός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο περιττός, etc.)

el-decl-adj-table

περιττός (perittós)

περιττή (perittí)

περιττό (perittó)

περιττοί (perittoí)

περιττές (perittés)

περιττά (perittá)

περιττού (perittoú)

περιττής (perittís)

περιττού (perittoú)

περιττών (perittón)

περιττών (perittón)

περιττών (perittón)

περιττό (perittó)

περιττή (perittí)

περιττό (perittó)

περιττούς (perittoús)

περιττές (perittés)

περιττά (perittá)

περιττέ (peritté)

περιττή (perittí)

περιττό (perittó)

περιττοί (perittoí)

περιττές (perittés)

περιττά (perittá)

Learned borrowing from Ancient Greek περιττός (perittós), the Attic dialectal form of περισσός (perissós, “beyond, superfluous, (mathematics) odd”).


διαδίκτυο

head

διαδίκτυο • (diadíktyo) n (plural διαδίκτυα)

diadíktyo (romanization)
διαδίκτυα (plural)
διαδίκτυο (nominative singular)
διαδίκτυα (nominative plural)
διαδικτύου (genitive singular)
διαδίκτυου (genitive singular)
διαδικτύων (genitive plural)
διαδίκτυων (genitive plural)
διαδίκτυο (accusative singular)
διαδίκτυα (accusative plural)
διαδίκτυο (singular vocative)
διαδίκτυα (plural vocative)
Διαδίκτυο (alternative)

δι‧α‧δί‧κτυ‧ο

διά (diá, “by”) + δίκτυο (díktyo, “network”)

compound

(computing) internet, the Internet, computer network


υλισμικό

head

υλισμικό • (ylismikó) n (plural υλισμικά)

ylismikó (romanization)
υλισμικά (plural)
υλισμικό (nominative singular)
υλισμικά (nominative plural)
υλισμικού (genitive singular)
υλισμικών (genitive plural)
υλισμικό (accusative singular)
υλισμικά (accusative plural)
υλισμικό (singular vocative)
υλισμικά (plural vocative)


μοίρα

moíra (romanization)
μοίρες (plural)
μοίρα (nominative singular)
μοίρες (nominative plural)
μοίρας (genitive singular)
μοιρών (genitive plural)
μοίρα (accusative singular)
μοίρες (accusative plural)
μοίρα (singular vocative)
μοίρες (plural vocative)

From Ancient Greek μοῖρα and the three Μοῖραι (Moîrai, “Fates”).

κακομοίρικος

of a κακομοίρης


πλάτος

plátos (romanization)
πλάτη (plural)
πλάτος (nominative singular)
πλάτη (nominative plural)
πλάτους (genitive singular)
πλατών (genitive plural)
πλάτος (accusative singular)
πλάτη (accusative plural)
πλάτος (singular vocative)
πλάτη (plural vocative)


σύνδεσμος

σύνδεσμος • (sýndesmos) m (plural σύνδεσμοι)

sýndesmos (romanization)
σύνδεσμοι (plural)
σύνδεσμος (nominative singular)
σύνδεσμοι (nominative plural)
συνδέσμου (genitive singular)
συνδέσμων (genitive plural)
σύνδεσμο (accusative singular)
συνδέσμους (accusative plural)
σύνδεσμε (singular vocative)
σύνδεσμοι (plural vocative)


ανεβαίνω

ανεβαίνω • (anevaíno)

el-verb

ανεβαίνω • (anevaíno) (past ανέβηκα, passive —, ppp ανεβασμένος)

anevaíno (romanization)
ανέβηκα (past)
ανεβασμένος (participle passive perfect)
ανεβαίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανέβω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανεβώ (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανεβαίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανέβεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανεβείς (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανεβαίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανέβει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανεβεί (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανεβαίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανέβουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανεβούμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
ανεβαίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανέβετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανεβείτε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανεβαίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανεβαίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανέβουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανέβουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανεβούν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανεβούνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανέβαινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέβηκα (active first-person indicative past perfective singular)
ανέβαινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέβηκες (active indicative past perfective second-person singular)
ανέβαινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέβηκε (active indicative past perfective singular third-person)
ανεβαίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανεβήκαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανεβαίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανεβήκατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανέβαιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανεβαίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανεβαίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέβηκαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανεβήκαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανεβήκανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ανεβαίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανέβω (active first-person future indicative perfective singular)
ανεβώ (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ανέβαινε (active imperative imperfective second-person singular)
ανέβα (active imperative perfective second-person singular)
ανεβαίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανεβείτε (active imperative perfective plural second-person)
ανεβαίνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ανέβει (active indeclinable participle perfect)
ανεβεί (active indeclinable participle perfect)
ανεβασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
ανέβει (infinitive-aorist)
ανεβεί (infinitive-aorist)
αναβαίνω (alternative)

Inherited from Byzantine Greek ἀνεβαίνω (anebaínō) from the Ancient Greek ἀναβαίνω (anabaínō). The epsilon ανε-, from the aorist ἀνέβην (anébēn).

inh+

Το αρχείο ανέβηκε πέρσι.

ανεβάζω ανεβάζω#Greek

(intransitive, computing) to be uploaded (passive equivalent of ανεβάζω (anevázo, “upload”))


φορά

forá (romanization)
φορές (plural)
φορά (nominative singular)
φορές (nominative plural)
φοράς (genitive singular)
φορών (genitive plural)
φορά (accusative singular)
φορές (accusative plural)
φορά (singular vocative)
φορές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek φορά (phorá).

πέντε φορές


λογισμικό

head

λογισμικό • (logismikó) n (plural λογισμικά)

logismikó (romanization)
λογισμικά (plural)
λογισμικό (nominative singular)
λογισμικά (nominative plural)
λογισμικού (genitive singular)
λογισμικών (genitive plural)
λογισμικό (accusative singular)
λογισμικά (accusative plural)
λογισμικό (singular vocative)
λογισμικά (plural vocative)


κατηγόρημα

κατηγορήματα

κατηγόρημα • (katigórima) n (plural κατηγορήματα)

el-noun

κατηγορήματα

katigórima (romanization)
κατηγορήματα (plural)
κατηγόρημα (nominative singular)
κατηγορήματα (nominative plural)
κατηγορήματος (genitive singular)
κατηγορημάτων (genitive plural)
κατηγόρημα (accusative singular)
κατηγορήματα (accusative plural)
κατηγόρημα (singular vocative)
κατηγορήματα (plural vocative)

el-decl-noun

κατηγορήματα

κατηγορήματος

κατηγορημάτων

κατηγορήματα

κατηγορήματα

From Ancient Greek κατηγόρημα (katēgórēma). By surface analysis, κατηγορώ (katigoró, “to accuse”) + -μα (-ma).


άρρητος αριθμός

head

άρρητος αριθμός

άρρητοι αριθμοί

άρρητος αριθμός • (árritos arithmós) m (plural άρρητοι αριθμοί)

el-noun

άρρητοι αριθμοί

άρρητος αριθμός

árritos arithmós (romanization)
άρρητοι αριθμοί (plural)

(mathematics) irrational number (a real number that is not rational)


πολλαπλασιασμός

head

πολλαπλασιασμοί

πολλαπλασιασμός • (pollaplasiasmós) m (plural πολλαπλασιασμοί)

el-noun

πολλαπλασιασμοί

pollaplasiasmós (romanization)
πολλαπλασιασμοί (plural)
πολλαπλασιασμός (nominative singular)
πολλαπλασιασμοί (nominative plural)
πολλαπλασιασμού (genitive singular)
πολλαπλασιασμών (genitive plural)
πολλαπλασιασμό (accusative singular)
πολλαπλασιασμούς (accusative plural)
πολλαπλασιασμέ (singular vocative)
πολλαπλασιασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

πολλαπλασιασμός

πολλαπλασιασμοί

πολλαπλασιασμού

πολλαπλασιασμών

πολλαπλασιασμό

πολλαπλασιασμούς

πολλαπλασιασμέ

πολλαπλασιασμοί


συνάρτηση

head

συνάρτηση • (synártisi) f (plural συναρτήσεις)

synártisi (romanization)
συναρτήσεις (plural)
συνάρτηση (nominative singular)
συναρτήσεις (nominative plural)
συνάρτησης (genitive singular)
συναρτήσεων (genitive plural)
συνάρτηση (accusative singular)
συναρτήσεις (accusative plural)
συνάρτηση (singular vocative)
συναρτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συναρτήσεως (synartíseos)

τριγωνομετρική συνάρτηση


αριθμητής

head

αριθμητής • (arithmitís) m (plural αριθμητές)

arithmitís (romanization)
αριθμητές (plural)
αριθμητής (nominative singular)
αριθμητές (nominative plural)
αριθμητή (genitive singular)
αριθμητών (genitive plural)
αριθμητή (accusative singular)
αριθμητές (accusative plural)
αριθμητή (singular vocative)
αριθμητές (plural vocative)

Coordinate term: κλάσμα (klásma)

(mathematics) numerator (the upper part of a fraction)


ιστολόγιο

ιστολόγιο • (istológio) n (plural ιστολόγια)

istológio (romanization)
ιστολόγια (plural)
ιστολόγιο (nominative singular)
ιστολόγια (nominative plural)
ιστολογίου (genitive singular)
ιστολόγιου (genitive singular)
ιστολογίων (genitive plural)
ιστολόγιο (accusative singular)
ιστολόγια (accusative plural)
ιστολόγιο (singular vocative)
ιστολόγια (plural vocative)

ι‧στο‧λό‧γι‧ο

From ιστο- (isto-, “histo-”) + -λόγιο (-lógio, suffix for lists, catalogues). Calque of English weblog, blog. From Ancient Greek ἱστός (histós, “web”) (see histo-), and from Hellenistic Koine -λόγιον (-lógion, “compilation”). Compare with English -logue,e.g. catalogue).


οδηγός

head

οδηγός • (odigós) m or f (plural οδηγοί)

odigós (romanization)
οδηγοί (plural)
οδηγός (nominative singular)
οδηγοί (nominative plural)
οδηγού (genitive singular)
οδηγών (genitive plural)
οδηγό (accusative singular)
οδηγούς (accusative plural)
οδηγέ (singular vocative)
οδηγοί (plural vocative)

From Koine Greek ὁδηγός (hodēgós), from Ancient Greek ὁδός (hodós, “way, road, route”) and ἡγέομαι (hēgéomai, “to guide”) from Proto-Indo-European *séh₂gyeti (“to seek out, look for, track”).


διάμετρος

head

διάμετρος • (diámetros) f (plural διάμετροι)

diámetros (romanization)
διάμετροι (plural)
διάμετρος (nominative singular)
διάμετροι (nominative plural)
διαμέτρου (genitive singular)
διαμέτρων (genitive plural)
διάμετρο (accusative singular)
διαμέτρους (accusative plural)
διάμετρε (singular vocative)
διάμετρο (singular vocative)
διάμετροι (plural vocative)


πολλαπλασιάζω

πολλαπλασιάζω • (pollaplasiázo)

el-verb

πολλαπλασίασα

πολλαπλασιάζω • (pollaplasiázo) (past πολλαπλασίασα)

pollaplasiázo (romanization)
πολλαπλασίασα (past)


μήκος

míkos (romanization)
μήκη (plural)
μήκος (nominative singular)
μήκη (nominative plural)
μήκους (genitive singular)
μηκών (genitive plural)
μήκος (accusative singular)
μήκη (accusative plural)
μήκος (singular vocative)
μήκη (plural vocative)

From Ancient Greek μῆκος (mêkos), from Proto-Hellenic *mā́kos, from Proto-Indo-European *méh₂ḱos.

(mathematics) length (the distance between the two ends of an object)


σκληρός δίσκος

head

σκληρός δίσκος

σκληροί δίσκοι

σκληρός δίσκος • (sklirós dískos) m (plural σκληροί δίσκοι)

el-noun

σκληρός δίσκος

σκληροί δίσκοι

sklirós dískos (romanization)
σκληροί δίσκοι (plural)


θετικός

head

θετικός • (thetikós) m (feminine θετική, neuter θετικό)

thetikós (romanization)
θετική (feminine)
θετικό (neuter)
θετικός (masculine nominative singular)
θετική (feminine nominative singular)
θετικό (neuter nominative singular)
θετικοί (masculine nominative plural)
θετικές (feminine nominative plural)
θετικά (neuter nominative plural)
θετικού (genitive masculine singular)
θετικής (feminine genitive singular)
θετικού (genitive neuter singular)
θετικών (genitive masculine plural)
θετικών (feminine genitive plural)
θετικών (genitive neuter plural)
θετικό (accusative masculine singular)
θετική (accusative feminine singular)
θετικό (accusative neuter singular)
θετικούς (accusative masculine plural)
θετικές (accusative feminine plural)
θετικά (accusative neuter plural)
θετικέ (masculine singular vocative)
θετική (feminine singular vocative)
θετικό (neuter singular vocative)
θετικοί (masculine plural vocative)
θετικές (feminine plural vocative)
θετικά (neuter plural vocative)
θετικότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
θετικότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
θετικότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
θετικότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
θετικότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
θετικότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
θετικότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
θετικότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
θετικότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
θετικότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
θετικότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
θετικότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
θετικότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
θετικότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
θετικότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
θετικότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
θετικότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
θετικότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
θετικότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
θετικότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
θετικότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
θετικότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
θετικότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
θετικότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
θετικότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
θετικότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
θετικότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
θετικότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
θετικότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
θετικότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
θετικότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
θετικότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
θετικότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
θετικότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
θετικότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
θετικότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
θετικότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
θετικότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
θετικότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
θετικότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
θετικότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
θετικότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
θετικότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
θετικότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
θετικότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
θετικότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
θετικότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
θετικότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο θετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θετικός, etc.)

θετικός βαθμός του επιθέτου


απόστημα

head

απόστημα • (apóstima) n (plural αποστήματα)

apóstima (romanization)
αποστήματα (plural)
απόστημα (nominative singular)
αποστήματα (nominative plural)
αποστήματος (genitive singular)
αποστημάτων (genitive plural)
απόστημα (accusative singular)
αποστήματα (accusative plural)
απόστημα (singular vocative)
αποστήματα (plural vocative)


άρρητος

άρρητος • (árritos) m (feminine άρρητη, neuter άρρητο)

árritos (romanization)
άρρητη (feminine)
άρρητο (neuter)
άρρητος (masculine nominative singular)
άρρητη (feminine nominative singular)
άρρητο (neuter nominative singular)
άρρητοι (masculine nominative plural)
άρρητες (feminine nominative plural)
άρρητα (neuter nominative plural)
άρρητου (genitive masculine singular)
άρρητης (feminine genitive singular)
άρρητου (genitive neuter singular)
άρρητων (genitive masculine plural)
άρρητων (feminine genitive plural)
άρρητων (genitive neuter plural)
άρρητο (accusative masculine singular)
άρρητη (accusative feminine singular)
άρρητο (accusative neuter singular)
άρρητους (accusative masculine plural)
άρρητες (accusative feminine plural)
άρρητα (accusative neuter plural)
άρρητε (masculine singular vocative)
άρρητη (feminine singular vocative)
άρρητο (neuter singular vocative)
άρρητοι (masculine plural vocative)
άρρητες (feminine plural vocative)
άρρητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άρρητος (árritos)

άρρητη (árriti)

άρρητο (árrito)

άρρητοι (árritoi)

άρρητες (árrites)

άρρητα (árrita)

άρρητου (árritou)

άρρητης (árritis)

άρρητου (árritou)

άρρητων (árriton)

άρρητων (árriton)

άρρητων (árriton)

άρρητο (árrito)

άρρητη (árriti)

άρρητο (árrito)

άρρητους (árritous)

άρρητες (árrites)

άρρητα (árrita)

άρρητε (árrite)

άρρητη (árriti)

άρρητο (árrito)

άρρητοι (árritoi)

άρρητες (árrites)

άρρητα (árrita)


πράξη

práxi (romanization)
πράξεις (plural)
πράξη (nominative singular)
πράξεις (nominative plural)
πράξης (genitive singular)
πράξεων (genitive plural)
πράξη (accusative singular)
πράξεις (accusative plural)
πράξη (singular vocative)
πράξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singular: πράξεως (práxeos)

From the Ancient Greek πρᾶξις (prâxis).
Cognate with Mariupol Greek пра́кси (práksi).

(computing, logic, mathematics) operation


ακέραιος αριθμός

head

ακέραιος αριθμός

ακέραιοι αριθμοί

ακέραιος αριθμός • (akéraios arithmós) m (plural ακέραιοι αριθμοί)

el-noun

ακέραιοι αριθμοί

ακέραιος αριθμός

akéraios arithmós (romanization)
ακέραιοι αριθμοί (plural)

(mathematics, computing) integer, whole number


ακτίνιο

(SI derived unit, mathematics, geometry) radian (units of angles)


προσεταιριστικός

head

προσεταιριστική

προσεταιριστικό

προσεταιριστικός • (prosetairistikós) m (feminine προσεταιριστική, neuter προσεταιριστικό)

el-adj

προσεταιριστική

προσεταιριστικό

prosetairistikós (romanization)
προσεταιριστική (feminine)
προσεταιριστικό (neuter)
προσεταιριστικός (masculine nominative singular)
προσεταιριστική (feminine nominative singular)
προσεταιριστικό (neuter nominative singular)
προσεταιριστικοί (masculine nominative plural)
προσεταιριστικές (feminine nominative plural)
προσεταιριστικά (neuter nominative plural)
προσεταιριστικού (genitive masculine singular)
προσεταιριστικής (feminine genitive singular)
προσεταιριστικού (genitive neuter singular)
προσεταιριστικών (genitive masculine plural)
προσεταιριστικών (feminine genitive plural)
προσεταιριστικών (genitive neuter plural)
προσεταιριστικό (accusative masculine singular)
προσεταιριστική (accusative feminine singular)
προσεταιριστικό (accusative neuter singular)
προσεταιριστικούς (accusative masculine plural)
προσεταιριστικές (accusative feminine plural)
προσεταιριστικά (accusative neuter plural)
προσεταιριστικέ (masculine singular vocative)
προσεταιριστική (feminine singular vocative)
προσεταιριστικό (neuter singular vocative)
προσεταιριστικοί (masculine plural vocative)
προσεταιριστικές (feminine plural vocative)
προσεταιριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

προσεταιριστικ

el-decl-adj-a

προσεταιριστικ

el-decl-adj-positive

Declension of προσεταιριστικός

προσεταιριστικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

προσεταιριστικ

el-decl-adj-table

προσεταιριστικός (prosetairistikós)

προσεταιριστική (prosetairistikí)

προσεταιριστικό (prosetairistikó)

προσεταιριστικοί (prosetairistikoí)

προσεταιριστικές (prosetairistikés)

προσεταιριστικά (prosetairistiká)

προσεταιριστικού (prosetairistikoú)

προσεταιριστικής (prosetairistikís)

προσεταιριστικού (prosetairistikoú)

προσεταιριστικών (prosetairistikón)

προσεταιριστικών (prosetairistikón)

προσεταιριστικών (prosetairistikón)

προσεταιριστικό (prosetairistikó)

προσεταιριστική (prosetairistikí)

προσεταιριστικό (prosetairistikó)

προσεταιριστικούς (prosetairistikoús)

προσεταιριστικές (prosetairistikés)

προσεταιριστικά (prosetairistiká)

προσεταιριστικέ (prosetairistiké)

προσεταιριστική (prosetairistikí)

προσεταιριστικό (prosetairistikó)

προσεταιριστικοί (prosetairistikoí)

προσεταιριστικές (prosetairistikés)

προσεταιριστικά (prosetairistiká)

(mathematics) associative (algebraic property of an operator)


διάνυσμα

head

διάνυσμα • (diánysma) n (plural διανύσματα)

diánysma (romanization)
διανύσματα (plural)
διάνυσμα (nominative singular)
διανύσματα (nominative plural)
διανύσματος (genitive singular)
διανυσμάτων (genitive plural)
διάνυσμα (accusative singular)
διανύσματα (accusative plural)
διάνυσμα (singular vocative)
διανύσματα (plural vocative)

Semantic loan from French vecteur. From Hellenistic Koine Greek διάνυσμα. Morphologically, from δι- (δια-) (“to go through”) + άνυσμα (“vector, distance covered”).


πυραμίδα

head

πυραμίδα • (pyramída) f (plural πυραμίδες)

pyramída (romanization)
πυραμίδες (plural)
πυραμίδα (nominative singular)
πυραμίδες (nominative plural)
πυραμίδας (genitive singular)
πυραμίδων (genitive plural)
πυραμίδα (accusative singular)
πυραμίδες (accusative plural)
πυραμίδα (singular vocative)
πυραμίδες (plural vocative)