συμφωνικός

head

συμφωνικός • (symfonikós) m (feminine συμφωνική, neuter συμφωνικό)

symfonikós (romanization)
συμφωνική (feminine)
συμφωνικό (neuter)
συμφωνικός (masculine nominative singular)
συμφωνική (feminine nominative singular)
συμφωνικό (neuter nominative singular)
συμφωνικοί (masculine nominative plural)
συμφωνικές (feminine nominative plural)
συμφωνικά (neuter nominative plural)
συμφωνικού (genitive masculine singular)
συμφωνικής (feminine genitive singular)
συμφωνικού (genitive neuter singular)
συμφωνικών (genitive masculine plural)
συμφωνικών (feminine genitive plural)
συμφωνικών (genitive neuter plural)
συμφωνικό (accusative masculine singular)
συμφωνική (accusative feminine singular)
συμφωνικό (accusative neuter singular)
συμφωνικούς (accusative masculine plural)
συμφωνικές (accusative feminine plural)
συμφωνικά (accusative neuter plural)
συμφωνικέ (masculine singular vocative)
συμφωνική (feminine singular vocative)
συμφωνικό (neuter singular vocative)
συμφωνικοί (masculine plural vocative)
συμφωνικές (feminine plural vocative)
συμφωνικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

συμφωνικός (symfonikós)

συμφωνική (symfonikí)

συμφωνικό (symfonikó)

συμφωνικοί (symfonikoí)

συμφωνικές (symfonikés)

συμφωνικά (symfoniká)

συμφωνικού (symfonikoú)

συμφωνικής (symfonikís)

συμφωνικού (symfonikoú)

συμφωνικών (symfonikón)

συμφωνικών (symfonikón)

συμφωνικών (symfonikón)

συμφωνικό (symfonikó)

συμφωνική (symfonikí)

συμφωνικό (symfonikó)

συμφωνικούς (symfonikoús)

συμφωνικές (symfonikés)

συμφωνικά (symfoniká)

συμφωνικέ (symfoniké)

συμφωνική (symfonikí)

συμφωνικό (symfonikó)

συμφωνικοί (symfonikoí)

συμφωνικές (symfonikés)

συμφωνικά (symfoniká)


μαέστρος

head

μαέστρος • (maéstros) m (plural μαέστροι)

maéstros (romanization)
μαέστροι (plural)
μαέστρος (nominative singular)
μαέστροι (nominative plural)
μαέστρου (genitive singular)
μαέστρων (genitive plural)
μαέστρο (accusative singular)
μαέστρους (accusative plural)
μαέστρο (singular vocative)
μαέστροι (plural vocative)

Borrowed from Italian maestro, from Latin magister (“master”).


αρχιμουσικός

αρχιμουσικοί

αρχιμουσικός • (archimousikós) m or f (plural αρχιμουσικοί)

el-noun

αρχιμουσικοί

archimousikós (romanization)
αρχιμουσικοί (plural)
αρχιμουσικός (nominative singular)
αρχιμουσικοί (nominative plural)
αρχιμουσικού (genitive singular)
αρχιμουσικών (genitive plural)
αρχιμουσικό (accusative singular)
αρχιμουσικούς (accusative plural)
αρχιμουσικέ (singular vocative)
αρχιμουσικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιμουσικός

αρχιμουσικοί

αρχιμουσικού

αρχιμουσικών

αρχιμουσικούς

αρχιμουσικοί

αρχι- (archi-) + μουσικός (mousikós, “musician”). First attested 1833.


ύμνος

ýmnos (romanization)
ύμνοι (plural)
ύμνος (nominative singular)
ύμνοι (nominative plural)
ύμνου (genitive singular)
ύμνων (genitive plural)
ύμνο (accusative singular)
ύμνους (accusative plural)
ύμνε (singular vocative)
ύμνοι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ὕμνος (húmnos).


όπερα

ópera (romanization)
όπερες (plural)
όπερα (nominative singular)
όπερες (nominative plural)
όπερας (genitive singular)
όπερα (accusative singular)
όπερες (accusative plural)
όπερα (singular vocative)
όπερες (plural vocative)

Ο «Μαγικός Αυλός» είναι μια από τις πιο γνωστές όπερες του Μότσαρτ.

O «Magikós Avlós» eínai mia apó tis pio gnostés óperes tou Mótsart.

The Magic Flute is one of Mozart's best known operas.

(music) opera (theatrical work combining drama, music and song)


οπερατικός

head

οπερατικός • (operatikós) m (feminine οπερατική, neuter οπερατικό)

operatikós (romanization)
οπερατική (feminine)
οπερατικό (neuter)
οπερατικός (masculine nominative singular)
οπερατική (feminine nominative singular)
οπερατικό (neuter nominative singular)
οπερατικοί (masculine nominative plural)
οπερατικές (feminine nominative plural)
οπερατικά (neuter nominative plural)
οπερατικού (genitive masculine singular)
οπερατικής (feminine genitive singular)
οπερατικού (genitive neuter singular)
οπερατικών (genitive masculine plural)
οπερατικών (feminine genitive plural)
οπερατικών (genitive neuter plural)
οπερατικό (accusative masculine singular)
οπερατική (accusative feminine singular)
οπερατικό (accusative neuter singular)
οπερατικούς (accusative masculine plural)
οπερατικές (accusative feminine plural)
οπερατικά (accusative neuter plural)
οπερατικέ (masculine singular vocative)
οπερατική (feminine singular vocative)
οπερατικό (neuter singular vocative)
οπερατικοί (masculine plural vocative)
οπερατικές (feminine plural vocative)
οπερατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο οπερατικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο οπερατικός, etc.)

el-decl-adj-table

οπερατικός (operatikós)

οπερατική (operatikí)

οπερατικό (operatikó)

οπερατικοί (operatikoí)

οπερατικές (operatikés)

οπερατικά (operatiká)

οπερατικού (operatikoú)

οπερατικής (operatikís)

οπερατικού (operatikoú)

οπερατικών (operatikón)

οπερατικών (operatikón)

οπερατικών (operatikón)

οπερατικό (operatikó)

οπερατική (operatikí)

οπερατικό (operatikó)

οπερατικούς (operatikoús)

οπερατικές (operatikés)

οπερατικά (operatiká)

οπερατικέ (operatiké)

οπερατική (operatikí)

οπερατικό (operatikó)

οπερατικοί (operatikoí)

οπερατικές (operatikés)

οπερατικά (operatiká)

ο πε ρα τι κός

οπερατική φωνή

οπερατικός τενόρος


οπερέτα

head

οπερέτα • (operéta) f (plural οπερέτες)

el-noun

οπερέτα • (operéta) f (plural οπερέτες)

operéta (romanization)
οπερέτες (plural)
οπερέτα (nominative singular)
οπερέτες (nominative plural)
οπερέτας (genitive singular)
οπερετών (genitive plural)
οπερέτα (accusative singular)
οπερέτες (accusative plural)
οπερέτα (singular vocative)
οπερέτες (plural vocative)

el-decl-noun

The genitive plural is uncommon and considered awkward by scholars.

Οι Γκίλμπερτ και Σάλιβαν ήταν διάσημοι για τις οπερέτες τους.

Oi Gkílmpert kai Sálivan ítan diásimoi gia tis operétes tous.

Gilbert and Sullivan were famous for their operettas.

(music) operetta (lighter version of opera)


άρια

ária (romanization)
άριες (plural)
άρια (nominative singular)
άριες (nominative plural)
άριας (genitive singular)
αριών (genitive plural)
άρια (accusative singular)
άριες (accusative plural)
άρια (singular vocative)
άριες (plural vocative)

Η Βασίλισσα της Νύχτας έχει δύο διάσημες και δύσκολες άριες στον «Μαγικό Αυλό» του Μότσαρτ.

I Vasílissa tis Nýchtas échei dýo diásimes kai dýskoles áries ston «Magikó Avló» tou Mótsart.

The Queen of the Night has two famous and difficult arias in Mozart's The Magic Flute.

(music) aria (musical piece for a solo voice with orchestral accompaniment in an opera or cantata)


ακομπανιαμέντο

head

ακομπανιαμέντα

ακομπανιαμέντο • (akompaniaménto) n (plural ακομπανιαμέντα)

el-noun

ακομπανιαμέντα

akompaniaménto (romanization)
ακομπανιαμέντα (plural)
ακομπανιαμέντο (nominative singular)
ακομπανιαμέντα (nominative plural)
ακομπανιαμέντου (genitive singular)
ακομπανιαμέντων (genitive plural)
ακομπανιαμέντο (accusative singular)
ακομπανιαμέντα (accusative plural)
ακομπανιαμέντο (singular vocative)
ακομπανιαμέντα (plural vocative)

el-decl-noun

ακομπανιαμέντο

ακομπανιαμέντα

ακομπανιαμέντου

ακομπανιαμέντων

ακομπανιαμέντο

ακομπανιαμέντα

ακομπανιαμέντο

ακομπανιαμέντα

Borrowed from Italian accompagnamento (“accompaniment”).


ακούρδιστος

head

ακούρδιστος • (akoúrdistos) m (feminine ακούρδιστη, neuter ακούρδιστο)

akoúrdistos (romanization)
ακούρδιστη (feminine)
ακούρδιστο (neuter)
ακούρδιστος (masculine nominative singular)
ακούρδιστη (feminine nominative singular)
ακούρδιστο (neuter nominative singular)
ακούρδιστοι (masculine nominative plural)
ακούρδιστες (feminine nominative plural)
ακούρδιστα (neuter nominative plural)
ακούρδιστου (genitive masculine singular)
ακούρδιστης (feminine genitive singular)
ακούρδιστου (genitive neuter singular)
ακούρδιστων (genitive masculine plural)
ακούρδιστων (feminine genitive plural)
ακούρδιστων (genitive neuter plural)
ακούρδιστο (accusative masculine singular)
ακούρδιστη (accusative feminine singular)
ακούρδιστο (accusative neuter singular)
ακούρδιστους (accusative masculine plural)
ακούρδιστες (accusative feminine plural)
ακούρδιστα (accusative neuter plural)
ακούρδιστε (masculine singular vocative)
ακούρδιστη (feminine singular vocative)
ακούρδιστο (neuter singular vocative)
ακούρδιστοι (masculine plural vocative)
ακούρδιστες (feminine plural vocative)
ακούρδιστα (neuter plural vocative)
ακούρντιστος (alternative)

el-decl-adj-table

ακούρδιστος (akoúrdistos)

ακούρδιστη (akoúrdisti)

ακούρδιστο (akoúrdisto)

ακούρδιστοι (akoúrdistoi)

ακούρδιστες (akoúrdistes)

ακούρδιστα (akoúrdista)

ακούρδιστου (akoúrdistou)

ακούρδιστης (akoúrdistis)

ακούρδιστου (akoúrdistou)

ακούρδιστων (akoúrdiston)

ακούρδιστων (akoúrdiston)

ακούρδιστων (akoúrdiston)

ακούρδιστο (akoúrdisto)

ακούρδιστη (akoúrdisti)

ακούρδιστο (akoúrdisto)

ακούρδιστους (akoúrdistous)

ακούρδιστες (akoúrdistes)

ακούρδιστα (akoúrdista)

ακούρδιστε (akoúrdiste)

ακούρδιστη (akoúrdisti)

ακούρδιστο (akoúrdisto)

ακούρδιστοι (akoúrdistoi)

ακούρδιστες (akoúrdistes)

ακούρδιστα (akoúrdista)


ακόρντο

akórnto (romanization)
ακόρντα (plural)
ακόρντο (nominative singular)
ακόρντα (nominative plural)
ακόρντου (genitive singular)
ακόρντων (genitive plural)
ακόρντο (accusative singular)
ακόρντα (accusative plural)
ακόρντο (singular vocative)
ακόρντα (plural vocative)


αλέγρος

head

αλέγρος • (alégros) m (feminine αλέγρα, neuter αλέγρο)

alégros (romanization)
αλέγρα (feminine)
αλέγρο (neuter)
αλέγρος (masculine nominative singular)
αλέγρα (feminine nominative singular)
αλέγρο (neuter nominative singular)
αλέγροι (masculine nominative plural)
αλέγρες (feminine nominative plural)
αλέγρα (neuter nominative plural)
αλέγρου (genitive masculine singular)
αλέγρας (feminine genitive singular)
αλέγρου (genitive neuter singular)
αλέγρων (genitive masculine plural)
αλέγρων (feminine genitive plural)
αλέγρων (genitive neuter plural)
αλέγρο (accusative masculine singular)
αλέγρα (accusative feminine singular)
αλέγρο (accusative neuter singular)
αλέγρους (accusative masculine plural)
αλέγρες (accusative feminine plural)
αλέγρα (accusative neuter plural)
αλέγρε (masculine singular vocative)
αλέγρα (feminine singular vocative)
αλέγρο (neuter singular vocative)
αλέγροι (masculine plural vocative)
αλέγρες (feminine plural vocative)
αλέγρα (neuter plural vocative)
αλλέγρος (alternative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αλέγρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αλέγρος, etc.)

el-decl-adj-table

αλέγρος (alégros)

αλέγρα (alégra)

αλέγρο (alégro)

αλέγροι (alégroi)

αλέγρες (alégres)

αλέγρα (alégra)

αλέγρου (alégrou)

αλέγρας (alégras)

αλέγρου (alégrou)

αλέγρων (alégron)

αλέγρων (alégron)

αλέγρων (alégron)

αλέγρο (alégro)

αλέγρα (alégra)

αλέγρο (alégro)

αλέγρους (alégrous)

αλέγρες (alégres)

αλέγρα (alégra)

αλέγρε (alégre)

αλέγρα (alégra)

αλέγρο (alégro)

αλέγροι (alégroi)

αλέγρες (alégres)

αλέγρα (alégra)


κλαρίνο

klaríno (romanization)
κλαρίνα (plural)
κλαρίνο (nominative singular)
κλαρίνα (nominative plural)
κλαρίνου (genitive singular)
κλαρίνων (genitive plural)
κλαρίνο (accusative singular)
κλαρίνα (accusative plural)
κλαρίνο (singular vocative)
κλαρίνα (plural vocative)

Ο Στάθης παίζει κλαρίνο σε μια παραδοσιακή μπάντα.

O Státhis paízei klaríno se mia paradosiakí bánta.

Stathis plays the clarinet in a traditional band.

(music) clarinet (especially in Greek folk music contexts)


αλέγκρο

alégkro (romanization)
αλέγκρα (plural)
αλέγκρο (nominative singular)
αλέγκρα (nominative plural)
αλέγκρου (genitive singular)
αλέγκρων (genitive plural)
αλέγκρο (accusative singular)
αλέγκρα (accusative plural)
αλέγκρο (singular vocative)
αλέγκρα (plural vocative)

(music) allegro (a piece in that manner)


αμανές

head

αμανές • (amanés) m (plural αμανέδες)

el-noun

αμανές • (amanés) m (plural αμανέδες)

amanés (romanization)
αμανέδες (plural)
αμανές (nominative singular)
αμανέδες (nominative plural)
αμανέ (genitive singular)
αμανέδων (genitive plural)
αμανέ (accusative singular)
αμανέδες (accusative plural)
αμανέ (singular vocative)
αμανέδες (plural vocative)

(music) the amanes, a languorous, oriental melody/love song from the Ottoman era


λατέρνα

head

λατέρνα • (latérna) f (plural λατέρνες)

el-noun

λατέρνα • (latérna) f (plural λατέρνες)

latérna (romanization)
λατέρνες (plural)
λατέρνα (nominative singular)
λατέρνες (nominative plural)
λατέρνας (genitive singular)
λατερνών (genitive plural)
λατέρνα (accusative singular)
λατέρνες (accusative plural)
λατέρνα (singular vocative)
λατέρνες (plural vocative)

Ultimately from Latin lanterna (“lantern, torch”) likely through Ottoman Turkish [Term?], itself possibly through lanterna (“lighthouse, lantern”).


σουίτα

souíta (romanization)
σουίτες (plural)
σουίτα (nominative singular)
σουίτες (nominative plural)
σουίτας (genitive singular)
σουιτών (genitive plural)
σουίτα (accusative singular)
σουίτες (accusative plural)
σουίτα (singular vocative)
σουίτες (plural vocative)

η σουίτα «Σεχραζάντ» του Ρίμσκυ-Κόρσακοφ

i souíta «Sechrazánt» tou Rímsky-Kórsakof


μελόντικα

head

μελόντικα • (melóntika) f

el-noun

μελόντικα • (melóntika) f

melóntika (romanization)
μελόντικα (nominative singular)
μελόντικες (nominative plural)
μελόντικας (genitive singular)
μελόντικα (accusative singular)
μελόντικες (accusative plural)
μελόντικα (singular vocative)
μελόντικες (plural vocative)


τεμάχιο

temáchio (romanization)
τεμάχια (plural)
τεμάχιο (nominative singular)
τεμάχια (nominative plural)
τεμαχίου (genitive singular)
τεμάχιου (genitive singular)
τεμαχίων (genitive plural)
τεμάχιο (accusative singular)
τεμάχια (accusative plural)
τεμάχιο (singular vocative)
τεμάχια (plural vocative)

(music) piece (extract from a larger musical work)


αμουσία

amousía (romanization)
αμουσία (nominative singular)
αμουσίας (genitive singular)
αμουσία (accusative singular)
αμουσία (singular vocative)


τούμπανο

head

τούμπανο • (toúmpano) n

el-noun

τούμπανο • (toúmpano) n

toúmpano (romanization)
τούμπανο (nominative singular)
τούμπανα (nominative plural)
τουμπάνου (genitive singular)
τούμπανου (genitive singular)
τουμπάνων (genitive plural)
τούμπανων (genitive plural)
τούμπανο (accusative singular)
τούμπανα (accusative plural)
τούμπανο (singular vocative)
τούμπανα (plural vocative)

βρίσκω τούμπανο

to find someone stone dead; to find drum

o kósmos tó ’chei toúmpano ki aftós kryfó kamári

it's a public secret; the world has it as if drummed out and he a private pride

ο κόσμος τό ’χει τούμπανο κι αυτός κρυφό καμάρι

το κάνω τούμπανο

to shout something from the rooftops; to make it a drum

τύμπανο τύμπανο#Greek

(colloquial, music) alternative form of τύμπανο (týmpano)


παρτιτούρα

head

παρτιτούρα • (partitoúra) f

el-noun

παρτιτούρα • (partitoúra) f

partitoúra (romanization)
παρτιτούρα (nominative singular)
παρτιτούρες (nominative plural)
παρτιτούρας (genitive singular)
παρτιτούρα (accusative singular)
παρτιτούρες (accusative plural)
παρτιτούρα (singular vocative)
παρτιτούρες (plural vocative)


ανακρούω

head

ανακρούω • (anakroúo)

el-verb

ανακρούω • (anakroúo) (past ανέκρουσα, passive ανακρούομαι)

anakroúo (romanization)
ανέκρουσα (past)
ανακρούομαι (passive)
ανακρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανακρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανακρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανακρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανακρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανακρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανακρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρουσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανακρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανακρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανακρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρουσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανακρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανακρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανακρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρουσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανακρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανακρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανακρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανακρούσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
ανέκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανακρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανακρούσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανακρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανακρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανακρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανακρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρουσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανακρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανακρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανακρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανακρουσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανακρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανακρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρούσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανακρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανακρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανακρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανακρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
ανακρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανακρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανακρούστε (active imperative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανακρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρούοντας (active participle present)
έχοντας ανακρούσει (active participle past)
ανακρούσει (active infinitive-aorist)
ανακρουστεί (infinitive-aorist passive)
ανακρουσθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ᾰ̓νᾰκρούω (“push back”). Sense 1 since Hellenistic times. By surface analysis, ανα- + κρούω (“strike”).

surf

H ορχήστρα ανέκρουσε τον εθνικό ύμνο.

The orchestra played the national anthem.

(music) to strike up, play (especially a rousing piece)


ανάκρουση

head

ανάκρουση • (anákrousi) f (plural ανακρούσεις)

anákrousi (romanization)
ανακρούσεις (plural)
ανάκρουση (nominative singular)
ανακρούσεις (nominative plural)
ανάκρουσης (genitive singular)
ανακρούσεων (genitive plural)
ανάκρουση (accusative singular)
ανακρούσεις (accusative plural)
ανάκρουση (singular vocative)
ανακρούσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακρούσεως (anakroúseos)

α νά κρου ση

From Ancient Greek ἀνάκρουσις (anákrousis, “pushing up”), from ἀνακρούω (anakroúō, “I push up”), from ἀνά (aná, “up”) + κρούω (kroúō, “I strike”).

inh

(music) striking up, playing (especially of a rousing piece)


ηθοποιία

ithopoiía (romanization)
ηθοποιία (nominative singular)
ηθοποιίας (genitive singular)
ηθοποιία (accusative singular)
ηθοποιία (singular vocative)

η θο ποι ί α

(theater, film) acting (the way in which it is done)


παρεστιγμένος

head

παρεστιγμένη

παρεστιγμένο

παρεστιγμένος • (parestigménos) m (feminine παρεστιγμένη, neuter παρεστιγμένο)

el-adj

παρεστιγμένη

παρεστιγμένο

parestigménos (romanization)
παρεστιγμένη (feminine)
παρεστιγμένο (neuter)
παρεστιγμένος (masculine nominative singular)
παρεστιγμένη (feminine nominative singular)
παρεστιγμένο (neuter nominative singular)
παρεστιγμένοι (masculine nominative plural)
παρεστιγμένες (feminine nominative plural)
παρεστιγμένα (neuter nominative plural)
παρεστιγμένου (genitive masculine singular)
παρεστιγμένης (feminine genitive singular)
παρεστιγμένου (genitive neuter singular)
παρεστιγμένων (genitive masculine plural)
παρεστιγμένων (feminine genitive plural)
παρεστιγμένων (genitive neuter plural)
παρεστιγμένο (accusative masculine singular)
παρεστιγμένη (accusative feminine singular)
παρεστιγμένο (accusative neuter singular)
παρεστιγμένους (accusative masculine plural)
παρεστιγμένες (accusative feminine plural)
παρεστιγμένα (accusative neuter plural)
παρεστιγμένε (masculine singular vocative)
παρεστιγμένη (feminine singular vocative)
παρεστιγμένο (neuter singular vocative)
παρεστιγμένοι (masculine plural vocative)
παρεστιγμένες (feminine plural vocative)
παρεστιγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of παρεστιγμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παρεστιγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παρεστιγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

παρεστιγμένος (parestigménos)

παρεστιγμένη (parestigméni)

παρεστιγμένο (parestigméno)

παρεστιγμένοι (parestigménoi)

παρεστιγμένες (parestigménes)

παρεστιγμένα (parestigména)

παρεστιγμένου (parestigménou)

παρεστιγμένης (parestigménis)

παρεστιγμένου (parestigménou)

παρεστιγμένων (parestigménon)

παρεστιγμένων (parestigménon)

παρεστιγμένων (parestigménon)

παρεστιγμένο (parestigméno)

παρεστιγμένη (parestigméni)

παρεστιγμένο (parestigméno)

παρεστιγμένους (parestigménous)

παρεστιγμένες (parestigménes)

παρεστιγμένα (parestigména)

παρεστιγμένε (parestigméne)

παρεστιγμένη (parestigméni)

παρεστιγμένο (parestigméno)

παρεστιγμένοι (parestigménoi)

παρεστιγμένες (parestigménes)

παρεστιγμένα (parestigména)

πα ρε στιγ μέ νος

From Ancient Greek παρα- (para-, “extra”) + ἐστιγμένος (estigménos), perfect subjunctive/optative passive singular of στίζω (stízō, “to mark”).

παρεστιγμένη παύση

παρεστιγμένη νότα

παρεστιγμένος ρυθμός

(music, of notes, rests and rhythms) dotted (with a dot after, increasing the value of the duration by half of the basic note)


ηλεκτρόφωνο

head

ηλεκτρόφωνο • (ilektrófono) n (plural ηλεκτρόφωνα)

ilektrófono (romanization)
ηλεκτρόφωνα (plural)
ηλεκτρόφωνο (nominative singular)
ηλεκτρόφωνα (nominative plural)
ηλεκτρόφωνου (genitive singular)
ηλεκτρόφωνων (genitive plural)
ηλεκτρόφωνο (accusative singular)
ηλεκτρόφωνα (accusative plural)
ηλεκτρόφωνο (singular vocative)
ηλεκτρόφωνα (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρόφωνου

ηλεκτρόφωνων


ενορχήστρωση

head

ενορχηστρώσεις

ενορχήστρωση • (enorchístrosi) f (plural ενορχηστρώσεις)

el-noun

ενορχηστρώσεις

enorchístrosi (romanization)
ενορχηστρώσεις (plural)
ενορχήστρωση (nominative singular)
ενορχηστρώσεις (nominative plural)
ενορχήστρωσης (genitive singular)
ενορχηστρώσεων (genitive plural)
ενορχήστρωση (accusative singular)
ενορχηστρώσεις (accusative plural)
ενορχήστρωση (singular vocative)
ενορχηστρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

ενορχήστρωσης

ενορχηστρώσεων

ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

Older or formal genitive singular: ενορχηστρώσεως (enorchistróseos)

εν ορ χή στρω ση

εν- (en-) + ορχήστρα (orchístra, “orchestra”), calque of French orchestration. First attested 1889.

prefix

Η ενορχήστρωση του Μότσαρτ είναι ιδιαιτέρως καλή.

I enorchístrosi tou Mótsart eínai idiaitéros kalí.

Mozart's orchestration is particularly good.

(music) orchestration (arrangement of music for performance by an orchestra)


ενορχηστρώνω

head

ενορχηστρώνω • (enorchistróno)

el-verb

ενορχήστρωσα

ενορχηστρώνομαι

ενορχηστρώνω • (enorchistróno) (past ενορχήστρωσα, passive ενορχηστρώνομαι)

enorchistróno (romanization)
ενορχήστρωσα (past)
ενορχηστρώνομαι (passive)
ενορχηστρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενορχηστρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενορχηστρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ενορχηστρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ενορχηστρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενορχηστρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενορχηστρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ενορχηστρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ενορχηστρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενορχηστρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενορχηστρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ενορχηστρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ενορχηστρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενορχηστρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενορχηστρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ενορχηστρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ενορχηστρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενορχηστρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενορχηστρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενορχηστρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενορχηστρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ενορχηστρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενορχηστρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενορχηστρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενορχηστρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενορχηστρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ενορχηστρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενορχηστρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενορχήστρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ενορχήστρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ενορχηστρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενορχηστρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενορχηστρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ενορχήστρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ενορχήστρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ενορχηστρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενορχηστρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενορχηστρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ενορχήστρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ενορχήστρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ενορχηστρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενορχηστρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενορχηστρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενορχηστρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενορχηστρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενορχηστρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ενορχηστρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ενορχηστρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενορχηστρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενορχηστρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ενορχηστρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ενορχήστρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχηστρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχηστρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχήστρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ενορχηστρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ενορχηστρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενορχηστρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενορχηστρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ενορχηστρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενορχηστρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ενορχηστρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ενορχηστρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ενορχήστρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ενορχήστρωσε (active imperative perfective second-person singular)
ενορχηστρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ενορχηστρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενορχηστρώστε (active imperative perfective plural second-person)
ενορχηστρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ενορχηστρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ενορχηστρώνοντας (active participle present)
έχοντας ενορχηστρώσει (active participle past)
ενορχηστρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ενορχηστρώσει (active infinitive-aorist)
ενορχηστρωθεί (infinitive-aorist passive)

εν ορ χη στρώ νω

ορχήστρ(α) (orchístr(a), “in”) + ορχήστρα (orchístra, “orchestra”) + -ώνω (-óno, suffix for verbs), calque of French orchestrer.

af

Έγραψα το κομμάτι για πιάνο αλλά τώρα που θα δώσω συναυλία, πρέπει να το ενορχηστρώσω.

Égrapsa to kommáti gia piáno allá tóra pou tha dóso synavlía, prépei na to enorchistróso.

I wrote the piece for piano but now that I am giving a concert, I have to orchestrate it.

(music) to orchestrate (arrange music for performance by an orchestra)


πολωνέζα

head

πολωνέζα • (polonéza) f (plural πολωνέζες)

polonéza (romanization)
πολωνέζες (plural)
πολωνέζα (nominative singular)
πολωνέζες (nominative plural)
πολωνέζας (genitive singular)
πολωνέζα (accusative singular)
πολωνέζες (accusative plural)
πολωνέζα (singular vocative)
πολωνέζες (plural vocative)

From French polonaise (“dance of Poland”).

(music) polonaise; music for this dance.


σαντούρι

σαντούρι • (santoúri) n (plural σαντούρια)

santoúri (romanization)
σαντούρια (plural)
σαντούρι (nominative singular)
σαντούρια (nominative plural)
σαντουριού (genitive singular)
σαντουριών (genitive plural)
σαντούρι (accusative singular)
σαντούρια (accusative plural)
σαντούρι (singular vocative)
σαντούρια (plural vocative)

From Ottoman Turkish سانطور (santur), from Persian سنتور (santur).

—Ζορμπά [...] Θα τρώμε και θα πίνουμε μαζί. Κι ύστερα θα παίζεις σαντούρι.
—Αν έχω κέφι, ακούς; Αν έχω κέφι. [...] το σαντούρι είναι άλλο πράμα. Είναι θεριό, θέλει λευτεριά. Αν έχω κέφι, θα παίζω.
—Zormpá [...] Tha tróme kai tha pínoume mazí. Ki ýstera tha paízeis santoúri.
—An écho kéfi, akoús? An écho kéfi. [...] to santoúri eínai állo práma. Eínai therió, thélei lefteriá. An écho kéfi, tha paízo.

1946 Nikos Kazantzakis, Zorba the Greek. Translated by Peter Bien (@books.google)

—Zorba … We'll eat and drink together, and then, you'll play the santouri.
—If I'm in the mood, do you hear? If I'm in the mood! … the santouri is a wild beast and it needs freedom. I'll play if I feel like it.

(music) santur, folk stringed musical instrument, a type of hammered dulcimer played with small mallet-like hammers


ανέβασμα

ανέβασμα • (anévasma) n (plural ανεβάσματα)

anévasma (romanization)
ανεβάσματα (plural)
ανέβασμα (nominative singular)
ανεβάσματα (nominative plural)
ανεβάσματος (genitive singular)
ανεβασμάτων (genitive plural)
ανέβασμα (accusative singular)
ανεβάσματα (accusative plural)
ανέβασμα (singular vocative)
ανεβάσματα (plural vocative)


αναβίβαση

αναβίβαση • (anavívasi) n (plural αναβιβάσεις)

anavívasi (romanization)
αναβιβάσεις (plural)
αναβίβαση (nominative singular)
αναβιβάσεις (nominative plural)
αναβίβασης (genitive singular)
αναβιβάσεων (genitive plural)
αναβίβαση (accusative singular)
αναβιβάσεις (accusative plural)
αναβίβαση (singular vocative)
αναβιβάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναβιβάσεως (anaviváseos)


ανάκρουσμα

head

ανακρούσματα

ανάκρουσμα • (anákrousma) n (plural ανακρούσματα)

el-noun

ανακρούσματα

anákrousma (romanization)
ανακρούσματα (plural)
ανάκρουσμα (nominative singular)
ανακρούσματα (nominative plural)
ανακρούσματος (genitive singular)
ανακρουσμάτων (genitive plural)
ανάκρουσμα (accusative singular)
ανακρούσματα (accusative plural)
ανάκρουσμα (singular vocative)
ανακρούσματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανακρούσματα

ανακρούσματος

ανακρουσμάτων

ανακρούσματα

ανακρούσματα


εκτελώ

head

εκτελώ • (ekteló)

el-verb

εκτελεσμένος

εκτελώ • (ekteló) (past εκτέλεσα/εξετέλεσα, passive εκτελούμαι, p‑past εκτελέστηκα/εκτελέσθηκα, ppp εκτελεσμένος)

ekteló (romanization)
εκτέλεσα (past)
εξετέλεσα (past)
εκτελούμαι (passive)
εκτελέστηκα (passive past)
εκτελέσθηκα (passive past)
εκτελεσμένος (participle passive perfect)
εκτελώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εκτελέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκτελούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκτελεστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκτελεσθώ (dependent first-person indicative informal passive perfective singular)
εκτελείς (active imperfective indicative present second-person singular)
εκτελέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκτελείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκτελεστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκτελεσθείς (dependent indicative informal passive perfective second-person singular)
εκτελεί (active imperfective indicative present singular third-person)
εκτελέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκτελείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκτελεστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκτελεσθεί (dependent indicative informal passive perfective singular third-person)
εκτελούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εκτελέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκτελούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκτελούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
εκτελεστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκτελεσθούμε (dependent first-person indicative informal passive perfective plural)
εκτελείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκτελέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκτελείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκτελείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
εκτελεστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκτελεσθείτε (dependent indicative informal passive perfective plural second-person)
εκτελούν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκτελούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκτελέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκτελέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκτελούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκτελεστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκτελεστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκτελεσθούν (dependent indicative informal passive perfective plural third-person)
εκτελούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εκτέλεσα (active first-person indicative past perfective singular)
εξετέλεσα (active archaic first-person indicative past perfective singular)
εκτελούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκτελούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκτελέστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκτελέσθηκα (first-person indicative informal passive past perfective singular)
[{εξετελέσθην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
εκτελούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εκτέλεσες (active indicative past perfective second-person singular)
εξετέλεσες (active archaic indicative past perfective second-person singular)
εκτελούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκτελούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκτελέστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκτελέσθηκες (indicative informal passive past perfective second-person singular)
[{εξετελέσθης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
εκτελούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εκτέλεσε (active indicative past perfective singular third-person)
εξετέλεσε (active archaic indicative past perfective singular third-person)
εκτελούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκτελείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκτελέστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκτελέσθηκε (indicative informal passive past perfective singular third-person)
εξετελέσθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
εκτελούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκτελέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκτελούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκτελεστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκτελεσθήκαμε (first-person indicative informal passive past perfective plural)
[{εξετελέσθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
εκτελούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκτελέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[εκτελούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
εκτελεστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκτελεσθήκατε (indicative informal passive past perfective plural second-person)
[{εξετελέσθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
εκτελούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκτελούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκτέλεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκτελέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκτελέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εξετέλεσαν (active archaic indicative past perfective plural third-person)
εκτελούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκτελούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκτελέστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκτελεστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκτελεστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
‑σθηκαν (indicative informal passive past perfective plural third-person)
εξετελέσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκτελώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκτελέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκτελούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκτελεστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
εκτελεσθώ (first-person future indicative informal passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εκτέλεσε (active imperative perfective second-person singular)
εκτελέσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκτελείτε (active imperative imperfective plural second-person)
εκτελέστε (active imperative perfective plural second-person)
εκτελείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκτελείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
εκτελεστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκτελεσθείτε (imperative informal passive perfective plural second-person)
εκτελώντας (active participle present)
εκτελούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εκτελέσει (active participle past)
εκτελεσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εκτελέσει (active infinitive-aorist)
εκτελεστεί (infinitive-aorist passive)
εκτελεσθεί (infinitive-aorist informal passive)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐκτελέω (ekteléō, “complete, bring to an end”), from ἐκ- (ek-, “from, out of”) + τέλος (télos, “completion, end”) and a semantic loan from French exécuter. Sense "perform" developed in Medieval Greek.

εκτέλεση

execution; action noun, for all senses above

Εκτέλεσαν άψογα το κομμάτι του Μότσαρτ.

Ektélesan ápsoga to kommáti tou Mótsart.

They performed Mozart's piece brilliantly.

(transitive, music) to perform, execute (give a performance of)


ανακρούομαι

head

ανακρούομαι • (anakroúomai)

el-verb

ανακρούστηκα

ανακρούομαι • (anakroúomai) passive (past ανακρούστηκα, active ανακρούω)

anakroúomai (romanization)
ανακρούστηκα (past)
ανακρούω (active)

ανακρούομε (anakroúome)

α να κρού ο μαι

Ο εθνικός ύμνος ανακρούστηκε από την ορχήστρα.

O ethnikós ýmnos anakroústike apó tin orchístra.

The national anthem was played by the orchestra.


εξώστης

exóstis (romanization)
εξώστες (plural)
εξώστης (nominative singular)
εξώστες (nominative plural)
εξώστη (genitive singular)
εξωστών (genitive plural)
εξώστη (accusative singular)
εξώστες (accusative plural)
εξώστη (singular vocative)
εξώστες (plural vocative)

EL-εξώστης.ogg

Learned borrowing from Byzantine Greek ἐξώστης (exṓstēs, “balcony”), from Koine Greek ἐξώστης (exṓstēs, “platform of ship or for docking ships”), from Ancient Greek sense "one who drives out". From stem ἐξωσ- of the ancient verb ἐξωθέω, ἐξωθῶ (exōthéō, exōthô, “force out”).


ακομπανιάρομαι

head

ακομπανιάρομαι • (akompaniáromai)

el-verb

ακομπανιαρίστηκα

ακομπανιάρομαι • (akompaniáromai) passive (past ακομπανιαρίστηκα, active ακομπανιάρω)

akompaniáromai (romanization)
ακομπανιαρίστηκα (past)
ακομπανιάρω (active)

α κο μπα νιά ρο μαι


ντουέτο

ntouéto (romanization)
ντουέτο (nominative singular)
ντουέτα (nominative plural)
ντουέτου (genitive singular)
ντουέτων (genitive plural)
ντουέτο (accusative singular)
ντουέτα (accusative plural)
ντουέτο (singular vocative)
ντουέτα (plural vocative)


βαλσάκι

head

βαλσάκι • (valsáki) n (plural βαλσάκια)

el-noun

βαλσάκι • (valsáki) n (plural βαλσάκια)

valsáki (romanization)
βαλσάκια (plural)
βαλσάκι (nominative singular)
βαλσάκια (nominative plural)
βαλσάκι (accusative singular)
βαλσάκια (accusative plural)
βαλσάκι (singular vocative)
βαλσάκια (plural vocative)

βαλς βαλς#Greek

(music) a short or light waltz (diminutive of βαλς (vals))


ανθέμιο

anthémio (romanization)
ανθέμια (plural)
ανθέμιο (nominative singular)
ανθέμια (nominative plural)
ανθεμίου (genitive singular)
ανθέμιου (genitive singular)
ανθεμίων (genitive plural)
ανθέμιο (accusative singular)
ανθέμια (accusative plural)
ανθέμιο (singular vocative)
ανθέμια (plural vocative)

el-decl-noun

the genitive ανθέμιου (anthémiou) is also found

Learned borrowing from English anthem, from Middle English anteme, from Old English antefn, antefen, from Latin antiphōna, from Ancient Greek ἀντίφωνος (antíphōnos). Doublet of αντίφωνο (antífono).


ανθυψίφωνος

head

ανθυψίφωνος • (anthypsífonos) f (plural ανθυψίφωνοι)

anthypsífonos (romanization)
ανθυψίφωνοι (plural)
ανθυψίφωνος (nominative singular)
ανθυψίφωνοι (nominative plural)
ανθυψιφώνου (genitive singular)
ανθυψιφώνων (genitive plural)
ανθυψίφωνο (accusative singular)
ανθυψιφώνους (accusative plural)
ανθυψίφωνε (singular vocative)
ανθυψίφωνο (singular vocative)
ανθυψίφωνοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυψιφώνους


αντάντε

head

αντάντε • (antánte)

el-adv

αντάντε • (antánte)


αντίστιξη

head

αντίστιξη • (antístixi) f (plural αντιστίξεις)

antístixi (romanization)
αντιστίξεις (plural)
αντίστιξη (nominative singular)
αντιστίξεις (nominative plural)
αντίστιξης (genitive singular)
αντιστίξεων (genitive plural)
αντίστιξη (accusative singular)
αντιστίξεις (accusative plural)
αντίστιξη (singular vocative)
αντιστίξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αντιστίξεως (antistíxeos)


εναρμόνιση

head

εναρμόνιση • (enarmónisi) f (plural αντιστίξεις)

enarmónisi (romanization)
αντιστίξεις (plural)
εναρμόνιση (nominative singular)
εναρμονίσεις (nominative plural)
εναρμόνισης (genitive singular)
εναρμονίσεων (genitive plural)
εναρμόνιση (accusative singular)
εναρμονίσεις (accusative plural)
εναρμόνιση (singular vocative)
εναρμονίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

εναρμονίσεις

εναρμονίσεων

εναρμονίσεις

εναρμονίσεις

Older or formal genitive singular: εναρμονίσεως (enarmoníseos)

(music) harmonisation (UK), harmonization (US)


πολυφωνία

head

πολυφωνία • (polyfonía) f (plural πολυφωνίες)

polyfonía (romanization)
πολυφωνίες (plural)
πολυφωνία (nominative singular)
πολυφωνίες (nominative plural)
πολυφωνίας (genitive singular)
πολυφωνιών (genitive plural)
πολυφωνία (accusative singular)
πολυφωνίες (accusative plural)
πολυφωνία (singular vocative)
πολυφωνίες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πολυφωνία (poluphōnía).


άπαιχτος

head

άπαιχτος • (ápaichtos) m (feminine άπαιχτη, neuter άπαιχτο)

ápaichtos (romanization)
άπαιχτη (feminine)
άπαιχτο (neuter)
άπαιχτος (masculine nominative singular)
άπαιχτη (feminine nominative singular)
άπαιχτο (neuter nominative singular)
άπαιχτοι (masculine nominative plural)
άπαιχτες (feminine nominative plural)
άπαιχτα (neuter nominative plural)
άπαιχτου (genitive masculine singular)
άπαιχτης (feminine genitive singular)
άπαιχτου (genitive neuter singular)
άπαιχτων (genitive masculine plural)
άπαιχτων (feminine genitive plural)
άπαιχτων (genitive neuter plural)
άπαιχτο (accusative masculine singular)
άπαιχτη (accusative feminine singular)
άπαιχτο (accusative neuter singular)
άπαιχτους (accusative masculine plural)
άπαιχτες (accusative feminine plural)
άπαιχτα (accusative neuter plural)
άπαιχτε (masculine singular vocative)
άπαιχτη (feminine singular vocative)
άπαιχτο (neuter singular vocative)
άπαιχτοι (masculine plural vocative)
άπαιχτες (feminine plural vocative)
άπαιχτα (neuter plural vocative)


απάδω

απάδω • (apádo)

el-verb

απάδω • (apádo)


απογευματινή

head

απογευματινή • (apogevmatiní)


ημιόλιο

ημιόλιο • (imiólio) n

el-noun

ημιόλιο • (imiólio) n

imiólio (romanization)
ημιόλιο (nominative singular)
ημιόλια (nominative plural)
ημιολίου (genitive singular)
ημιόλιου (genitive singular)
ημιολίων (genitive plural)
ημιόλιο (accusative singular)
ημιόλια (accusative plural)
ημιόλιο (singular vocative)
ημιόλια (plural vocative)


αποσιωπτήρας

head

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρας • (aposioptíras) m (plural αποσιωπτήρες)

el-noun

αποσιωπτήρες

aposioptíras (romanization)
αποσιωπτήρες (plural)
αποσιωπτήρας (nominative singular)
αποσιωπτήρες (nominative plural)
αποσιωπτήρα (genitive singular)
αποσιωπτήρων (genitive plural)
αποσιωπτήρα (accusative singular)
αποσιωπτήρες (accusative plural)
αποσιωπτήρα (singular vocative)
αποσιωπτήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αποσιωπτήρας

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρων

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρες


οπλισμός

head

οπλισμός • (oplismós) m (plural οπλισμοί)

oplismós (romanization)
οπλισμοί (plural)
οπλισμός (nominative singular)
οπλισμοί (nominative plural)
οπλισμού (genitive singular)
οπλισμών (genitive plural)
οπλισμό (accusative singular)
οπλισμούς (accusative plural)
οπλισμέ (singular vocative)
οπλισμοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὁπλισμός (hoplismós).


κοντσέρτο

κοντσέρτο • (kontsérto) n (plural κοντσέρτα)

kontsérto (romanization)
κοντσέρτα (plural)
κοντσέρτο (nominative singular)
κοντσέρτα (nominative plural)
κοντσέρτου (genitive singular)
κοντσέρτων (genitive plural)
κοντσέρτο (accusative singular)
κοντσέρτα (accusative plural)
κοντσέρτο (singular vocative)
κοντσέρτα (plural vocative)
κονσέρτο (alternative)

κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα

(music) concerto (for instrument/s and orchestra)


αυλαία

αυλαία • (avlaía) f

Learned borrowing from Ancient Greek αὐλαία (aulaía, “curtain”), from αὐλή (aulḗ)

lbor

(theater) a heavy curtain that separates the stage of a theatre from the auditorium


τονίζω

head

τονίζω • (tonízo)

el-verb

τονίζω • (tonízo) (past τόνισα, passive τονίζομαι, p‑past τονίστηκα, ppp τονισμένος)

tonízo (romanization)
τόνισα (past)
τονίζομαι (passive)
τονίστηκα (passive past)
τονισμένος (participle passive perfect)
τονίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
τονίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τονίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τονιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τονίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τονίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τονίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τονιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τονίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
τονίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τονίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τονιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τονίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τονίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τονιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τονιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τονίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τονίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τονίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τονιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τονιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τονίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τονίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τονίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τονίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τονίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τονιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τονιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τόνιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τόνισα (active first-person indicative past perfective singular)
τονιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τονιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τονίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τόνιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τόνισες (active indicative past perfective second-person singular)
τονιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τονιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τονίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τόνιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τόνισε (active indicative past perfective singular third-person)
τονιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τονιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τονίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τονίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τονίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τονιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τονιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τονίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τονίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
τονιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
τονιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τόνιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τονίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τονίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τόνισαν (active indicative past perfective plural third-person)
τονίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τονίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
τονίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τονιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τονίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τονιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τονιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τονίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τονίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τονίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τονιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τόνιζε (active imperative imperfective second-person singular)
τόνισε (active imperative perfective second-person singular)
τονίσου (imperative passive perfective second-person singular)
τονίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
τονίστε (active imperative perfective plural second-person)
τονίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τονιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τονίζοντας (active participle present)
έχοντας τονίσει (active participle past)
τονισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τονίσει (active infinitive-aorist)
τονιστεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek τονίζω (tonízō) with semantic loan from French accentuer. By surface analysis, τόνος (tónos) + -ίζω (-ízo).


αραβούργημα

head

αραβούργηματα

αραβούργημα • (aravoúrgima) n (plural αραβούργηματα)

el-noun

αραβούργηματα

aravoúrgima (romanization)
αραβούργηματα (plural)
αραβούργημα (nominative singular)
αραβουργήματα (nominative plural)
αραβουργήματος (genitive singular)
αραβουργημάτων (genitive plural)
αραβούργημα (accusative singular)
αραβουργήματα (accusative plural)
αραβούργημα (singular vocative)
αραβουργήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αραβουργήματα

αραβουργήματος

αραβουργημάτων

αραβουργήματα

αραβουργήματα


αρμόνιο

armónio (romanization)
αρμόνια (plural)
αρμόνιο (nominative singular)
αρμόνια (nominative plural)
αρμονίου (genitive singular)
αρμόνιου (genitive singular)
αρμονίων (genitive plural)
αρμόνιο (accusative singular)
αρμόνια (accusative plural)
αρμόνιο (singular vocative)
αρμόνια (plural vocative)


αρρύθμιστος

head

αρρύθμιστος • (arrýthmistos) m (feminine αρρύθμιστη, neuter αρρύθμιστο)

arrýthmistos (romanization)
αρρύθμιστη (feminine)
αρρύθμιστο (neuter)
αρρύθμιστος (masculine nominative singular)
αρρύθμιστη (feminine nominative singular)
αρρύθμιστο (neuter nominative singular)
αρρύθμιστοι (masculine nominative plural)
αρρύθμιστες (feminine nominative plural)
αρρύθμιστα (neuter nominative plural)
αρρύθμιστου (genitive masculine singular)
αρρύθμιστης (feminine genitive singular)
αρρύθμιστου (genitive neuter singular)
αρρύθμιστων (genitive masculine plural)
αρρύθμιστων (feminine genitive plural)
αρρύθμιστων (genitive neuter plural)
αρρύθμιστο (accusative masculine singular)
αρρύθμιστη (accusative feminine singular)
αρρύθμιστο (accusative neuter singular)
αρρύθμιστους (accusative masculine plural)
αρρύθμιστες (accusative feminine plural)
αρρύθμιστα (accusative neuter plural)
αρρύθμιστε (masculine singular vocative)
αρρύθμιστη (feminine singular vocative)
αρρύθμιστο (neuter singular vocative)
αρρύθμιστοι (masculine plural vocative)
αρρύθμιστες (feminine plural vocative)
αρρύθμιστα (neuter plural vocative)


αρτίστα

αρτίστα • (artísta) f (plural αρτίστες, masculine αρτίστας)

artísta (romanization)
αρτίστες (plural)
αρτίστας (masculine)
αρτίστα (nominative singular)
αρτίστες (nominative plural)
αρτίστας (genitive singular)
αρτίστα (accusative singular)
αρτίστες (accusative plural)
αρτίστα (singular vocative)
αρτίστες (plural vocative)


αρτίστας

αρτίστας • (artístas) m (plural αρτίστες, feminine αρτίστα)

artístas (romanization)
αρτίστες (plural)
αρτίστα (feminine)
αρτίστας (nominative singular)
αρτίστες (nominative plural)
αρτίστα (genitive singular)
αρτίστα (accusative singular)
αρτίστες (accusative plural)
αρτίστα (singular vocative)
αρτίστες (plural vocative)


ψάλτης

ψάλτης • (psáltis) m (plural ψάλτες or ψαλτάδες, feminine ψάλτρια)

psáltis (romanization)
ψάλτες (plural)
ψαλτάδες (plural)
ψάλτρια (feminine)
ψάλτης (nominative singular)
ψάλτες (nominative plural)
ψαλτάδες (nominative plural)
ψάλτη (genitive singular)
ψαλτών (genitive plural)
ψαλτάδων (genitive plural)
ψάλτη (accusative singular)
ψάλτες (accusative plural)
ψαλτάδες (accusative plural)
ψάλτη (singular vocative)
ψάλτες (plural vocative)
ψαλτάδες (plural vocative)

From Koine Greek ψάλτης (psáltēs), from Ancient Greek ψάλλω (psállō).


αρχιψάλτης

αρχιψάλτης • (archipsáltis) m (plural αρχιψάλτες, feminine αρχιψάλτρια)

archipsáltis (romanization)
αρχιψάλτες (plural)
αρχιψάλτρια (feminine)
αρχιψάλτης (nominative singular)
αρχιψάλτες (nominative plural)
αρχιψάλτη (genitive singular)
αρχιψαλτών (genitive plural)
αρχιψάλτη (accusative singular)
αρχιψάλτες (accusative plural)
αρχιψάλτη (singular vocative)
αρχιψάλτες (plural vocative)


ουβερτούρα

ουβερτούρα • (ouvertoúra) f (plural ουβερτούρες)

ouvertoúra (romanization)
ουβερτούρες (plural)
ουβερτούρα (nominative singular)
ουβερτούρες (nominative plural)
ουβερτούρας (genitive singular)
ουβερτούρα (accusative singular)
ουβερτούρες (accusative plural)
ουβερτούρα (singular vocative)
ουβερτούρες (plural vocative)


πιάνο με ουρά

πιάνα με ουρά

πιάνο με ουρά • (piáno me ourá) n (plural πιάνα με ουρά)

el-noun

πιάνα με ουρά

piáno me ourá (romanization)
πιάνα με ουρά (plural)


κορυφαίος

head

κορυφαίος • (koryfaíos) m (feminine κορυφαία)

koryfaíos (romanization)
κορυφαία (feminine)
κορυφαίος (nominative singular)
κορυφαίοι (nominative plural)
κορυφαίου (genitive singular)
κορυφαίων (genitive plural)
κορυφαίο (accusative singular)
κορυφαίους (accusative plural)
κορυφαίε (singular vocative)
κορυφαίοι (plural vocative)

κο ρυ φαί ος

Learned borrowing from Ancient Greek κορυφαῖος (koruphaîos). By surface analysis, κορυφή (koryfí) + -αίος (-aíos).

surf

(drama, historical) corypheus (the conductor or leader of the dramatic chorus in Ancient Greece)


βαθμίδα

head

βαθμίδα • (vathmída) f (plural βαθμίδες)

vathmída (romanization)
βαθμίδες (plural)
βαθμίδα (nominative singular)
βαθμίδες (nominative plural)
βαθμίδας (genitive singular)
βαθμίδων (genitive plural)
βαθμίδα (accusative singular)
βαθμίδες (accusative plural)
βαθμίδα (singular vocative)
βαθμίδες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek βᾰθμῐ́δᾰ (băthmĭ́dă), accusative singular of βᾰθμῐ́ς (băthmĭ́s), with semantic loan from French grade.

lbor

(music) step (an interval between two contiguous degrees of the scale)


πρωταγωνιστώ

head

πρωταγωνιστώ • (protagonistó)

el-verb

πρωταγωνίστησα

πρωταγωνιστώ • (protagonistó) (past πρωταγωνίστησα, passive —)

protagonistó (romanization)
πρωταγωνίστησα (past)
πρωταγωνιστώ (active first-person imperfective indicative present singular)
πρωταγωνιστήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πρωταγωνιστείς (active imperfective indicative present second-person singular)
πρωταγωνιστήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πρωταγωνιστεί (active imperfective indicative present singular third-person)
πρωταγωνιστήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πρωταγωνιστούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πρωταγωνιστήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πρωταγωνιστείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
πρωταγωνιστήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πρωταγωνιστούν (active imperfective indicative plural present third-person)
πρωταγωνιστούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πρωταγωνιστήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρωταγωνιστούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πρωταγωνίστησα (active first-person indicative past perfective singular)
πρωταγωνιστούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πρωταγωνίστησες (active indicative past perfective second-person singular)
πρωταγωνιστούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πρωταγωνίστησε (active indicative past perfective singular third-person)
πρωταγωνιστούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πρωταγωνιστήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πρωταγωνιστούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πρωταγωνιστήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πρωταγωνιστούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρωταγωνιστούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρωταγωνίστησαν (active indicative past perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πρωταγωνιστώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πρωταγωνιστήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πρωταγωνίστησε (active imperative perfective second-person singular)
πρωταγωνιστείτε (active imperative imperfective plural second-person)
πρωταγωνιστήστε (active imperative perfective plural second-person)
πρωταγωνιστώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πρωταγωνιστήσει (active indeclinable participle perfect)
πρωταγωνιστήσει (infinitive-aorist)

πρω τα γω νι στώ

Learned borrowing from Ancient Greek πρωταγωνιστῶ (prōtagōnistô).

lbor

πρωταγωνιστῶ

(theater, film) to play the leading role, to star


παρασκήνιο

head

παρασκήνιο • (paraskínio) n (plural παρασκήνια)

paraskínio (romanization)
παρασκήνια (plural)
παρασκήνιο (nominative singular)
παρασκήνια (nominative plural)
παρασκηνίου (genitive singular)
παρασκήνιου (genitive singular)
παρασκηνίων (genitive plural)
παρασκήνιο (accusative singular)
παρασκήνια (accusative plural)
παρασκήνιο (singular vocative)
παρασκήνια (plural vocative)

πα ρα σκή νι ο

Learned borrowing from Koine Greek παρασκήνιον (paraskḗnion, “side entrance to a stage, parascenium”) with semantic loan from French coulisses. Compare English parascenium.

lbor

στο παρασκήνιο

behind the scenes, behind the curtain, backstage, offstage; (by extension) in the background

(theater, often in the plural) backstage


ατάκα

atáka (romanization)
ατάκες (plural)
ατάκα (nominative singular)
ατάκες (nominative plural)
ατάκας (genitive singular)
ατάκα (accusative singular)
ατάκες (accusative plural)
ατάκα (singular vocative)
ατάκες (plural vocative)


ατονικός

head

ατονικός • (atonikós) m (feminine ατονική, neuter ατονικό)

atonikós (romanization)
ατονική (feminine)
ατονικό (neuter)
ατονικός (masculine nominative singular)
ατονική (feminine nominative singular)
ατονικό (neuter nominative singular)
ατονικοί (masculine nominative plural)
ατονικές (feminine nominative plural)
ατονικά (neuter nominative plural)
ατονικού (genitive masculine singular)
ατονικής (feminine genitive singular)
ατονικού (genitive neuter singular)
ατονικών (genitive masculine plural)
ατονικών (feminine genitive plural)
ατονικών (genitive neuter plural)
ατονικό (accusative masculine singular)
ατονική (accusative feminine singular)
ατονικό (accusative neuter singular)
ατονικούς (accusative masculine plural)
ατονικές (accusative feminine plural)
ατονικά (accusative neuter plural)
ατονικέ (masculine singular vocative)
ατονική (feminine singular vocative)
ατονικό (neuter singular vocative)
ατονικοί (masculine plural vocative)
ατονικές (feminine plural vocative)
ατονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατονικός (atonikós)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικοί (atonikoí)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)

ατονικού (atonikoú)

ατονικής (atonikís)

ατονικού (atonikoú)

ατονικών (atonikón)

ατονικών (atonikón)

ατονικών (atonikón)

ατονικό (atonikó)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικούς (atonikoús)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)

ατονικέ (atoniké)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικοί (atonikoí)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)


δυναμική

head

δυναμική • (dynamikí) f

el-noun

δυναμική • (dynamikí) f

dynamikí (romanization)
δυναμική (nominative singular)
δυναμικής (genitive singular)
δυναμική (accusative singular)
δυναμική (singular vocative)

Learned borrowing from French dynamique, from Ancient Greek δυναμικός (dunamikós).


παύση

páfsi (romanization)
παύσεις (plural)
παύση (nominative singular)
παύσεις (nominative plural)
παύσης (genitive singular)
παύσεων (genitive plural)
παύση (accusative singular)
παύσεις (accusative plural)
παύση (singular vocative)
παύσεις (plural vocative)
πάψη (alternative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singular: παύσεως (páfseos)

Learned borrowing from Koine Greek παῦσις (paûsis) with semantic loan from French pause in the musical senses. By surface analysis, παύω (pávo) + -ση (-si).

surf

(music) rest (a pause of a specified length in a piece of music)

(music) rest, pause (a written symbol indicating such a pause in a musical score such as in sheet music)


πεντάγραμμο

head

πεντάγραμμο • (pentágrammo) n (plural πεντάγραμμα)

pentágrammo (romanization)
πεντάγραμμα (plural)
πεντάγραμμο (nominative singular)
πεντάγραμμα (nominative plural)
πενταγράμμου (genitive singular)
πεντάγραμμου (genitive singular)
πενταγράμμων (genitive plural)
πεντάγραμμο (accusative singular)
πεντάγραμμα (accusative plural)
πεντάγραμμο (singular vocative)
πεντάγραμμα (plural vocative)

el-decl-noun

πενταγράμμου

πεντάγραμμου

πενταγράμμων

πε ντά γραμ μο

Learned borrowing from Koine Greek πεντάγραμμον (pentágrammon, “pentagram”) with semantic loan from Italian pentagramma, itself borrowed from the same etymon. By surface analysis, πεντά- (pentá-) + γραμμ(ή) (gramm(í)) + -ο (-o).

lbor

πεντάγραμμον

surf

γραμμή<alt:γραμμ(ή)>

(music) staff, stave (the set of five horizontal and parallel lines on and between which musical notes are written or pointed)