αποστειρώνω

head

αποστειρώνω • (aposteiróno)

el-verb

αποστειρώνομαι

αποστειρώνω • (aposteiróno) (past αποστείρωσα, passive αποστειρώνομαι)

aposteiróno (romanization)
αποστείρωσα (past)
αποστειρώνομαι (passive)
αποστειρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποστειρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποστειρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποστειρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποστειρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποστειρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποστειρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποστειρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποστειρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποστειρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποστειρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποστειρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποστειρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποστειρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποστειρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποστειρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποστειρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποστειρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποστειρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποστειρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποστειρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποστειρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστειρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστειρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστειρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστειρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποστειρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποστειρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποστείρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποστείρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αποστειρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποστειρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποστειρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποστείρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποστείρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αποστειρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποστειρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποστειρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποστείρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποστείρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αποστειρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποστειρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποστειρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποστειρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποστειρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποστειρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποστειρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποστειρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποστειρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποστειρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποστειρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποστείρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστειρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστειρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστείρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστειρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστειρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποστειρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποστειρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποστειρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποστειρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποστειρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποστειρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποστειρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποστειρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποστειρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποστείρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αποστείρωσε (active imperative perfective second-person singular)
αποστειρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποστειρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποστειρώστε (active imperative perfective plural second-person)
αποστειρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποστειρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποστειρώνοντας (active participle present)
έχοντας αποστειρώσει (active participle past)
αποστειρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποστειρώσει (active infinitive-aorist)
αποστειρωθεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧στει‧ρώ‧νω

From Hellenistic Koine Greek ἀποστειρῶ (aposteirô), contracted form of ἀποστειρόω (aposteiróō) + -ώνω (-óno, suffix for verbs). By surface analysis, απο- (apo-) + στειρώνω (steiróno, “sterilise”).

surf

(microbiology, medicine) to sterilise (UK), sterilize (US), to pasteurise (UK), pasteurize (US)


αδιαφοροποίητος

head

αδιαφοροποίητη

αδιαφοροποίητο

αδιαφοροποίητος • (adiaforopoíitos) m (feminine αδιαφοροποίητη, neuter αδιαφοροποίητο)

el-adj

αδιαφοροποίητη

αδιαφοροποίητο

adiaforopoíitos (romanization)
αδιαφοροποίητη (feminine)
αδιαφοροποίητο (neuter)
αδιαφοροποίητος (masculine nominative singular)
αδιαφοροποίητη (feminine nominative singular)
αδιαφοροποίητο (neuter nominative singular)
αδιαφοροποίητοι (masculine nominative plural)
αδιαφοροποίητες (feminine nominative plural)
αδιαφοροποίητα (neuter nominative plural)
αδιαφοροποίητου (genitive masculine singular)
αδιαφοροποίητης (feminine genitive singular)
αδιαφοροποίητου (genitive neuter singular)
αδιαφοροποίητων (genitive masculine plural)
αδιαφοροποίητων (feminine genitive plural)
αδιαφοροποίητων (genitive neuter plural)
αδιαφοροποίητο (accusative masculine singular)
αδιαφοροποίητη (accusative feminine singular)
αδιαφοροποίητο (accusative neuter singular)
αδιαφοροποίητους (accusative masculine plural)
αδιαφοροποίητες (accusative feminine plural)
αδιαφοροποίητα (accusative neuter plural)
αδιαφοροποίητε (masculine singular vocative)
αδιαφοροποίητη (feminine singular vocative)
αδιαφοροποίητο (neuter singular vocative)
αδιαφοροποίητοι (masculine plural vocative)
αδιαφοροποίητες (feminine plural vocative)
αδιαφοροποίητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αδιαφοροποίητ

el-decl-adj-a

αδιαφοροποίητ

el-decl-adj-positive

Declension of αδιαφοροποίητος

αδιαφοροποίητ

el-decl-adj-ος-η-ο

αδιαφοροποίητ

el-decl-adj-table

αδιαφοροποίητος (adiaforopoíitos)

αδιαφοροποίητη (adiaforopoíiti)

αδιαφοροποίητο (adiaforopoíito)

αδιαφοροποίητοι (adiaforopoíitoi)

αδιαφοροποίητες (adiaforopoíites)

αδιαφοροποίητα (adiaforopoíita)

αδιαφοροποίητου (adiaforopoíitou)

αδιαφοροποίητης (adiaforopoíitis)

αδιαφοροποίητου (adiaforopoíitou)

αδιαφοροποίητων (adiaforopoíiton)

αδιαφοροποίητων (adiaforopoíiton)

αδιαφοροποίητων (adiaforopoíiton)

αδιαφοροποίητο (adiaforopoíito)

αδιαφοροποίητη (adiaforopoíiti)

αδιαφοροποίητο (adiaforopoíito)

αδιαφοροποίητους (adiaforopoíitous)

αδιαφοροποίητες (adiaforopoíites)

αδιαφοροποίητα (adiaforopoíita)

αδιαφοροποίητε (adiaforopoíite)

αδιαφοροποίητη (adiaforopoíiti)

αδιαφοροποίητο (adiaforopoíito)

αδιαφοροποίητοι (adiaforopoíitoi)

αδιαφοροποίητες (adiaforopoíites)

αδιαφοροποίητα (adiaforopoíita)

α‧δια‧φο‧ρο‧ποί‧η‧τος α‧δι‧α‧φο‧ρο‧ποί‧η‧τος

From α- privative (a- privative) + stem διαφοροποιη- diaforopoii- of διαφοροποιώ (diaforopoió, “differentiate”) + -τος (-tos, suffix for verbal adjectives).

af

διαφοροποιητοσ

xlit

διαφοροποιη-


αερόβιος

head

αερόβιος • (aeróvios) m (feminine αερόβια, neuter αερόβιο)

aeróvios (romanization)
αερόβια (feminine)
αερόβιο (neuter)
αερόβιος (masculine nominative singular)
αερόβια (feminine nominative singular)
αερόβιο (neuter nominative singular)
αερόβιοι (masculine nominative plural)
αερόβιες (feminine nominative plural)
αερόβια (neuter nominative plural)
αερόβιου (genitive masculine singular)
αερόβιας (feminine genitive singular)
αερόβιου (genitive neuter singular)
αερόβιων (genitive masculine plural)
αερόβιων (feminine genitive plural)
αερόβιων (genitive neuter plural)
αερόβιο (accusative masculine singular)
αερόβια (accusative feminine singular)
αερόβιο (accusative neuter singular)
αερόβιους (accusative masculine plural)
αερόβιες (accusative feminine plural)
αερόβια (accusative neuter plural)
αερόβιε (masculine singular vocative)
αερόβια (feminine singular vocative)
αερόβιο (neuter singular vocative)
αερόβιοι (masculine plural vocative)
αερόβιες (feminine plural vocative)
αερόβια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αερόβιος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αερόβιος, etc.)

el-decl-adj-table

αερόβιος (aeróvios)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιο (aeróvio)

αερόβιοι (aeróvioi)

αερόβιες (aeróvies)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιου (aeróviou)

αερόβιας (aeróvias)

αερόβιου (aeróviou)

αερόβιων (aeróvion)

αερόβιων (aeróvion)

αερόβιων (aeróvion)

αερόβιο (aeróvio)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιο (aeróvio)

αερόβιους (aeróvious)

αερόβιες (aeróvies)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιε (aeróvie)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιο (aeróvio)

αερόβιοι (aeróvioi)

αερόβιες (aeróvies)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιος μικροοργανισμός


ενδόπλασμα

head

ενδόπλασμα • (endóplasma) n (uncountable)

endóplasma (romanization)
ενδόπλασμα (nominative singular)
ενδοπλάσματος (genitive singular)
ενδόπλασμα (accusative singular)
ενδόπλασμα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ενδοπλάσματος


ζύμωση

head

ζύμωση • (zýmosi) f (plural ζυμώσεις)

el-noun

ζύμωση • (zýmosi) f (plural ζυμώσεις)

zýmosi (romanization)
ζυμώσεις (plural)
ζύμωση (nominative singular)
ζυμώσεις (nominative plural)
ζύμωσης (genitive singular)
ζυμώσεων (genitive plural)
ζύμωση (accusative singular)
ζυμώσεις (accusative plural)
ζύμωση (singular vocative)
ζυμώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ζυμώσεως (zymóseos)


ρύπος

rýpos (romanization)
ρύποι (plural)
ρύπος (nominative singular)
ρύποι (nominative plural)
ρύπου (genitive singular)
ρύπων (genitive plural)
ρύπο (accusative singular)
ρύπους (accusative plural)
ρύπε (singular vocative)
ρύποι (plural vocative)

(chemistry, ecology) contamination, impurity


φασκομηλιά

head

φασκομηλιά • (faskomiliá) f (plural φασκομηλιές)

faskomiliá (romanization)
φασκομηλιές (plural)
φασκομηλιά (nominative singular)
φασκομηλιές (nominative plural)
φασκομηλιάς (genitive singular)
φασκομηλιών (genitive plural)
φασκομηλιά (accusative singular)
φασκομηλιές (accusative plural)
φασκομηλιά (singular vocative)
φασκομηλιές (plural vocative)


βάλσαμο

válsamo (romanization)
βάλσαμα (plural)
βάλσαμο (nominative singular)
βάλσαμα (nominative plural)
βαλσάμου (genitive singular)
βάλσαμου (genitive singular)
βαλσάμων (genitive plural)
βάλσαμων (genitive plural)
βάλσαμο (accusative singular)
βάλσαμα (accusative plural)
βάλσαμο (singular vocative)
βάλσαμα (plural vocative)
μπάλσαμο (alternative)


υπερικό

yperikó (romanization)
υπερικά (plural)
υπερικό (nominative singular)
υπερικά (nominative plural)
υπερικού (genitive singular)
υπερικών (genitive plural)
υπερικό (accusative singular)
υπερικά (accusative plural)
υπερικό (singular vocative)
υπερικά (plural vocative)


κήτος

kítos (romanization)
κήτη (plural)
κήτος (nominative singular)
κήτη (nominative plural)
κήτους (genitive singular)
κητών (genitive plural)
κήτος (accusative singular)
κήτη (accusative plural)
κήτος (singular vocative)
κήτη (plural vocative)


κοτσάνι

κοτσάνι • (kotsáni) n (plural κοτσάνια)

el-noun

κοτσάνι • (kotsáni) n (plural κοτσάνια)

kotsáni (romanization)
κοτσάνια (plural)
κοτσάνι (nominative singular)
κοτσάνια (nominative plural)
κοτσανιού (genitive singular)
κοτσανιών (genitive plural)
κοτσάνι (accusative singular)
κοτσάνια (accusative plural)
κοτσάνι (singular vocative)
κοτσάνια (plural vocative)

(botany) stalk, peduncle, stem (of leaf, flower, etc)


σπονδυλωτός

head

σπονδυλωτός • (spondylotós) m (feminine σπονδυλωτή, neuter σπονδυλωτό)

spondylotós (romanization)
σπονδυλωτή (feminine)
σπονδυλωτό (neuter)
σπονδυλωτός (masculine nominative singular)
σπονδυλωτή (feminine nominative singular)
σπονδυλωτό (neuter nominative singular)
σπονδυλωτοί (masculine nominative plural)
σπονδυλωτές (feminine nominative plural)
σπονδυλωτά (neuter nominative plural)
σπονδυλωτού (genitive masculine singular)
σπονδυλωτής (feminine genitive singular)
σπονδυλωτού (genitive neuter singular)
σπονδυλωτών (genitive masculine plural)
σπονδυλωτών (feminine genitive plural)
σπονδυλωτών (genitive neuter plural)
σπονδυλωτό (accusative masculine singular)
σπονδυλωτή (accusative feminine singular)
σπονδυλωτό (accusative neuter singular)
σπονδυλωτούς (accusative masculine plural)
σπονδυλωτές (accusative feminine plural)
σπονδυλωτά (accusative neuter plural)
σπονδυλωτέ (masculine singular vocative)
σπονδυλωτή (feminine singular vocative)
σπονδυλωτό (neuter singular vocative)
σπονδυλωτοί (masculine plural vocative)
σπονδυλωτές (feminine plural vocative)
σπονδυλωτά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

σπονδυλωτός (spondylotós)

σπονδυλωτή (spondylotí)

σπονδυλωτό (spondylotó)

σπονδυλωτοί (spondylotoí)

σπονδυλωτές (spondylotés)

σπονδυλωτά (spondylotá)

σπονδυλωτού (spondylotoú)

σπονδυλωτής (spondylotís)

σπονδυλωτού (spondylotoú)

σπονδυλωτών (spondylotón)

σπονδυλωτών (spondylotón)

σπονδυλωτών (spondylotón)

σπονδυλωτό (spondylotó)

σπονδυλωτή (spondylotí)

σπονδυλωτό (spondylotó)

σπονδυλωτούς (spondylotoús)

σπονδυλωτές (spondylotés)

σπονδυλωτά (spondylotá)

σπονδυλωτέ (spondyloté)

σπονδυλωτή (spondylotí)

σπονδυλωτό (spondylotó)

σπονδυλωτοί (spondylotoí)

σπονδυλωτές (spondylotés)

σπονδυλωτά (spondylotá)

(zoology) vertebrate (relating to animals with vertebras)


σπονδυλωτό

head

σπονδυλωτό • (spondylotó) n (plural σπονδυλωτά)

spondylotó (romanization)
σπονδυλωτά (plural)
σπονδυλωτό (nominative singular)
σπονδυλωτά (nominative plural)
σπονδυλωτού (genitive singular)
σπονδυλωτών (genitive plural)
σπονδυλωτό (accusative singular)
σπονδυλωτά (accusative plural)
σπονδυλωτό (singular vocative)
σπονδυλωτά (plural vocative)

(zoology) vertebrate (animal with vertebras)


σπονδυλωτά

spondylotá (romanization)
σπονδυλωτά (nominative plural)
σπονδυλωτών (genitive plural)
σπονδυλωτά (accusative plural)
σπονδυλωτά (plural vocative)

(taxonomy, zoology) The Vertebrata, the vertebrates.


ποικιλία

ποικιλία • (poikilía) f (plural ποικιλίες)

poikilía (romanization)
ποικιλίες (plural)
ποικιλία (nominative singular)
ποικιλίες (nominative plural)
ποικιλίας (genitive singular)
ποικιλιών (genitive plural)
ποικιλία (accusative singular)
ποικιλίες (accusative plural)
ποικιλία (singular vocative)
ποικιλίες (plural vocative)

From Ancient Greek ποικίλος (poikílos, “variegated”).

uder

μια ιταλική ποικιλία ντομάτας


κίνα

kína (romanization)
κίνες (plural)
κίνα (nominative singular)
κίνες (nominative plural)
κίνας (genitive singular)
κινών (genitive plural)
κίνα (accusative singular)
κίνες (accusative plural)
κίνα (singular vocative)
κίνες (plural vocative)

Learned borrowing from English quina, from Spanish quina.

See synonym κιχγόνη (kichgóni). For the dye, see χένα f (chéna) and κινά n (kiná)


καθιστικό

head

καθιστικό • (kathistikó) n (plural καθιστικά)

kathistikó (romanization)
καθιστικά (plural)
καθιστικό (nominative singular)
καθιστικά (nominative plural)
καθιστικού (genitive singular)
καθιστικών (genitive plural)
καθιστικό (accusative singular)
καθιστικά (accusative plural)
καθιστικό (singular vocative)
καθιστικά (plural vocative)

(biology, marine) slow-moving, bottom dwelling sea organism


αβιογένεση

αβιογένεση • (aviogénesi) f (uncountable)

aviogénesi (romanization)
αβιογένεση (nominative singular)
αβιογένεσης (genitive singular)
αβιογένεση (accusative singular)
αβιογένεση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: αβιογενέσεως (aviogenéseos)

(biology) abiogenesis, abiogeny, biopoiesis


γλυκόζη

glykózi (romanization)
γλυκόζη (nominative singular)
γλυκόζης (genitive singular)
γλυκόζη (accusative singular)
γλυκόζη (singular vocative)


λακτόζη

laktózi (romanization)
λακτόζη (nominative singular)
λακτόζης (genitive singular)
λακτόζη (accusative singular)
λακτόζη (singular vocative)


φρουκτόζη

frouktózi (romanization)
φρουκτόζη (nominative singular)
φρουκτόζης (genitive singular)
φρουκτόζη (accusative singular)
φρουκτόζη (singular vocative)


αιματολόγος

head

αιματολόγος • (aimatológos) m or f (plural αιματολόγοι)

aimatológos (romanization)
αιματολόγοι (plural)
αιματολόγος (nominative singular)
αιματολόγοι (nominative plural)
αιματολόγου (genitive singular)
αιματολόγων (genitive plural)
αιματολόγο (accusative singular)
αιματολόγους (accusative plural)
αιματολόγε (singular vocative)
αιματολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

αιματολόγους

(medicine, biology) haematologist (UK), hematologist (US)


άκανθος

ákanthos (romanization)
άκανθοι (plural)
άκανθος (nominative singular)
άκανθοι (nominative plural)
ακάνθου (genitive singular)
ακάνθων (genitive plural)
άκανθο (accusative singular)
ακάνθους (accusative plural)
άκανθε (singular vocative)
άκανθοι (plural vocative)

From Byzantine Greek ἄκανθος (ákanthos), from Ancient Greek ἄκανθα (ákantha).


διακλάδωση

head

διακλαδώσεις

διακλάδωση • (diakládosi) f (plural διακλαδώσεις)

el-noun

διακλαδώσεις

diakládosi (romanization)
διακλαδώσεις (plural)
διακλάδωση (nominative singular)
διακλαδώσεις (nominative plural)
διακλάδωσης (genitive singular)
διακλαδώσεων (genitive plural)
διακλάδωση (accusative singular)
διακλαδώσεις (accusative plural)
διακλάδωση (singular vocative)
διακλαδώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

διακλαδώσεις

διακλαδώσεων

διακλαδώσεις

διακλαδώσεις

Older or formal genitive singular: διακλαδώσεως (diakladóseos)


καλύπτρα

head

καλύπτρα • (kalýptra) f (plural καλύπτρες)

kalýptra (romanization)
καλύπτρες (plural)
καλύπτρα (nominative singular)
καλύπτρες (nominative plural)
καλύπτρας (genitive singular)
καλυπτρών (genitive plural)
καλύπτρα (accusative singular)
καλύπτρες (accusative plural)
καλύπτρα (singular vocative)
καλύπτρες (plural vocative)


εξέλιξη

εξέλιξη • (exélixi) f (plural εξελίξεις)

exélixi (romanization)
εξελίξεις (plural)
εξέλιξη (nominative singular)
εξελίξεις (nominative plural)
εξέλιξης (genitive singular)
εξελίξεων (genitive plural)
εξέλιξη (accusative singular)
εξελίξεις (accusative plural)
εξέλιξη (singular vocative)
εξελίξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξελίξεως (exelíxeos)


σάρκα

sárka (romanization)
σάρκες (plural)
σάρκα (nominative singular)
σάρκες (nominative plural)
σάρκας (genitive singular)
σαρκών (genitive plural)
σάρκα (accusative singular)
σάρκες (accusative plural)
σάρκα (singular vocative)
σάρκες (plural vocative)

From Byzantine Greek σάρκα (sárka), from the accusative singular σάρκα (sárka) of Ancient Greek σάρξ (sárx).


άγανο

ágano (romanization)
άγανα (plural)
άγανο (nominative singular)
άγανα (nominative plural)
άγανου (genitive singular)
άγανων (genitive plural)
άγανο (accusative singular)
άγανα (accusative plural)
άγανο (singular vocative)
άγανα (plural vocative)

(botany) awn, beard (the whisker(s) on the ear of grasses and cereal crops)


αδελφώνω

head

αδελφώνω • (adelfóno)

el-verb

αδελφώνω • (adelfóno) (past αδέλφωσα, passive αδελφώνομαι)

adelfóno (romanization)
αδέλφωσα (past)
αδελφώνομαι (passive)
αδελφώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αδελφώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αδελφώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αδελφωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αδελφώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αδελφώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αδελφώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αδελφωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αδελφώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αδελφώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αδελφώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αδελφωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αδελφώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αδελφώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αδελφωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αδελφωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αδελφώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αδελφώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αδελφώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αδελφωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αδελφωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αδελφώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αδελφώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αδελφώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αδελφώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αδελφώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αδελφωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αδελφωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αδέλφωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αδέλφωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αδελφωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδελφωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδελφώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αδέλφωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αδέλφωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αδελφωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αδελφωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αδελφώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αδέλφωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αδέλφωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αδελφωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδελφωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδελφώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αδελφώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αδελφώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αδελφωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αδελφωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αδελφώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αδελφώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αδελφωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αδελφωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αδέλφωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδελφώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδελφώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδέλφωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αδελφώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αδελφώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αδελφώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αδελφωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αδελφώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αδελφωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αδελφωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αδελφώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αδελφώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αδελφώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αδελφωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αδέλφωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αδέλφωσε (active imperative perfective second-person singular)
αδελφώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αδελφώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αδελφώστε (active imperative perfective plural second-person)
αδελφώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αδελφωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αδελφώνοντας (active participle present)
έχοντας αδελφώσει (active participle past)
αδελφωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αδελφώσει (active infinitive-aorist)
αδελφωθεί (infinitive-aorist passive)
αδερφώνω (alternative)

(botany, agriculture) to tiller (to produce multiple stems)


αλλομετρία

head

αλλομετρία • (allometría) f (uncountable)

allometría (romanization)
αλλομετρία (nominative singular)
αλλομετρίας (genitive singular)
αλλομετρία (accusative singular)
αλλομετρία (singular vocative)


κοινοβίτης

κοινοβίτης • (koinovítis) m (plural κοινοβίτες)

koinovítis (romanization)
κοινοβίτες (plural)
κοινοβίτης (nominative singular)
κοινοβίτες (nominative plural)
κοινοβίτη (genitive singular)
κοινοβιτών (genitive plural)
κοινοβίτη (accusative singular)
κοινοβίτες (accusative plural)
κοινοβίτη (singular vocative)
κοινοβίτες (plural vocative)
κοινοβιάτης (alternative)

κοι‧νο‧βί‧της

(zoology, taxonomy) that belongs genus Κοινοβίτης (Coenobita) of the family Coenobitidae


βελονόουρος

βελονόουρος • (velonóouros) m (feminine βελονόουρη, neuter βελονόουρο)

velonóouros (romanization)
βελονόουρη (feminine)
βελονόουρο (neuter)
βελονόουρος (masculine nominative singular)
βελονόουρη (feminine nominative singular)
βελονόουρο (neuter nominative singular)
βελονόουροι (masculine nominative plural)
βελονόουρες (feminine nominative plural)
βελονόουρα (neuter nominative plural)
βελονόουρου (genitive masculine singular)
βελονόουρης (feminine genitive singular)
βελονόουρου (genitive neuter singular)
βελονόουρων (genitive masculine plural)
βελονόουρων (feminine genitive plural)
βελονόουρων (genitive neuter plural)
βελονόουρο (accusative masculine singular)
βελονόουρη (accusative feminine singular)
βελονόουρο (accusative neuter singular)
βελονόουρους (accusative masculine plural)
βελονόουρες (accusative feminine plural)
βελονόουρα (accusative neuter plural)
βελονόουρε (masculine singular vocative)
βελονόουρη (feminine singular vocative)
βελονόουρο (neuter singular vocative)
βελονόουροι (masculine plural vocative)
βελονόουρες (feminine plural vocative)
βελονόουρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

βελονόουρος (velonóouros)

βελονόουρη (velonóouri)

βελονόουρο (velonóouro)

βελονόουροι (velonóouroi)

βελονόουρες (velonóoures)

βελονόουρα (velonóoura)

βελονόουρου (velonóourou)

βελονόουρης (velonóouris)

βελονόουρου (velonóourou)

βελονόουρων (velonóouron)

βελονόουρων (velonóouron)

βελονόουρων (velonóouron)

βελονόουρο (velonóouro)

βελονόουρη (velonóouri)

βελονόουρο (velonóouro)

βελονόουρους (velonóourous)

βελονόουρες (velonóoures)

βελονόουρα (velonóoura)

βελονόουρε (velonóoure)

βελονόουρη (velonóouri)

βελονόουρο (velonóouro)

βελονόουροι (velonóouroi)

βελονόουρες (velonóoures)

βελονόουρα (velonóoura)

βελόνα (velóna, “needle”) + ουρά (ourá, “tail”)


πλατύφυλλος

head

πλατύφυλλος • (platýfyllos) m (feminine πλατύφυλλα, neuter πλατύφυλλο)

platýfyllos (romanization)
πλατύφυλλα (feminine)
πλατύφυλλο (neuter)
πλατύφυλλος (masculine nominative singular)
πλατύφυλλα (feminine nominative singular)
πλατύφυλλο (neuter nominative singular)
πλατύφυλλοι (masculine nominative plural)
πλατύφυλλες (feminine nominative plural)
πλατύφυλλα (neuter nominative plural)
πλατύφυλλου (genitive masculine singular)
πλατύφυλλας (feminine genitive singular)
πλατύφυλλου (genitive neuter singular)
πλατύφυλλων (genitive masculine plural)
πλατύφυλλων (feminine genitive plural)
πλατύφυλλων (genitive neuter plural)
πλατύφυλλο (accusative masculine singular)
πλατύφυλλα (accusative feminine singular)
πλατύφυλλο (accusative neuter singular)
πλατύφυλλους (accusative masculine plural)
πλατύφυλλες (accusative feminine plural)
πλατύφυλλα (accusative neuter plural)
πλατύφυλλε (masculine singular vocative)
πλατύφυλλα (feminine singular vocative)
πλατύφυλλο (neuter singular vocative)
πλατύφυλλοι (masculine plural vocative)
πλατύφυλλες (feminine plural vocative)
πλατύφυλλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

πλατύφυλλος (platýfyllos)

πλατύφυλλα (platýfylla)

πλατύφυλλο (platýfyllo)

πλατύφυλλοι (platýfylloi)

πλατύφυλλες (platýfylles)

πλατύφυλλα (platýfylla)

πλατύφυλλου (platýfyllou)

πλατύφυλλας (platýfyllas)

πλατύφυλλου (platýfyllou)

πλατύφυλλων (platýfyllon)

πλατύφυλλων (platýfyllon)

πλατύφυλλων (platýfyllon)

πλατύφυλλο (platýfyllo)

πλατύφυλλα (platýfylla)

πλατύφυλλο (platýfyllo)

πλατύφυλλους (platýfyllous)

πλατύφυλλες (platýfylles)

πλατύφυλλα (platýfylla)

πλατύφυλλε (platýfylle)

πλατύφυλλα (platýfylla)

πλατύφυλλο (platýfyllo)

πλατύφυλλοι (platýfylloi)

πλατύφυλλες (platýfylles)

πλατύφυλλα (platýfylla)

Learned borrowing from Ancient Greek πλατύφυλλος (platúphullos).


ψυχανθές

head

ψυχανθές • (psychanthés) n (plural ψυχανθή)

psychanthés (romanization)
ψυχανθή (plural)
ψυχανθές (nominative singular)
ψυχανθή (nominative plural)
ψυχανθούς (genitive singular)
ψυχανθών (genitive plural)
ψυχανθές (accusative singular)
ψυχανθή (accusative plural)
ψυχανθές (singular vocative)
ψυχανθή (plural vocative)

(botany) papilionaceous plant, legume (most frequently in the plural)

Ψυχανθή

Faboideae, Papilionoideae, Papilionaceae; taxonomic subfamily


κονδυλώδης

κονδυλώδης • (kondylódis) m (feminine κονδυλώδης, neuter κονδυλώδες)

kondylódis (romanization)
κονδυλώδης (feminine)
κονδυλώδες (neuter)
κονδυλώδης (masculine nominative singular)
κονδυλώδης (feminine nominative singular)
κονδυλώδες (neuter nominative singular)
κονδυλώδεις (masculine nominative plural)
κονδυλώδεις (feminine nominative plural)
κονδυλώδη (neuter nominative plural)
κονδυλώδους (genitive masculine singular)
κονδυλώδη (genitive masculine singular)
κονδυλώδους (feminine genitive singular)
κονδυλώδους (genitive neuter singular)
κονδυλωδών (genitive masculine plural)
κονδυλωδών (feminine genitive plural)
κονδυλωδών (genitive neuter plural)
κονδυλώδη (accusative masculine singular)
κονδυλώδη (accusative feminine singular)
κονδυλώδες (accusative neuter singular)
κονδυλώδεις (accusative masculine plural)
κονδυλώδεις (accusative feminine plural)
κονδυλώδη (accusative neuter plural)
κονδυλώδη (masculine singular vocative)
κονδυλώδης (masculine singular vocative)
κονδυλώδης (feminine singular vocative)
κονδυλώδες (neuter singular vocative)
κονδυλώδεις (masculine plural vocative)
κονδυλώδεις (feminine plural vocative)
κονδυλώδη (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κονδυλώδης (kondylódis)

κονδυλώδης (kondylódis)

κονδυλώδες (kondylódes)

κονδυλώδεις (kondylódeis)

κονδυλώδεις (kondylódeis)

κονδυλώδη (kondylódi)

κονδυλώδους (kondylódous)

κονδυλώδη (kondylódi)

κονδυλώδους (kondylódous)

κονδυλώδους (kondylódous)

κονδυλωδών (kondylodón)

κονδυλωδών (kondylodón)

κονδυλωδών (kondylodón)

κονδυλώδη (kondylódi)

κονδυλώδη (kondylódi)

κονδυλώδες (kondylódes)

κονδυλώδεις (kondylódeis)

κονδυλώδεις (kondylódeis)

κονδυλώδη (kondylódi)

κονδυλώδη (kondylódi)

κονδυλώδης (kondylódis)

κονδυλώδης (kondylódis)

κονδυλώδες (kondylódes)

κονδυλώδεις (kondylódeis)

κονδυλώδεις (kondylódeis)

κονδυλώδη (kondylódi)


κόνδυλος

head

κόνδυλος • (kóndylos) m (plural κόνδυλοι)

kóndylos (romanization)
κόνδυλοι (plural)
κόνδυλος (nominative singular)
κόνδυλοι (nominative plural)
κονδύλου (genitive singular)
κονδύλων (genitive plural)
κόνδυλο (accusative singular)
κονδύλους (accusative plural)
κόνδυλε (singular vocative)
κόνδυλοι (plural vocative)


αγράμπελη

αγράμπελη • (agrámpeli) f (usually uncountable, plural αγράμπελες)

agrámpeli (romanization)
αγράμπελες (plural)
αγράμπελη (nominative singular)
αγράμπελες (nominative plural)
αγράμπελης (genitive singular)
αγράμπελων (genitive plural)
αγράμπελη (accusative singular)
αγράμπελες (accusative plural)
αγράμπελη (singular vocative)
αγράμπελες (plural vocative)
αγριάμπελη (alternative)

(botany) flowering climbing plant
clematis

(botany) flowering climbing plant
wild woodbine


βότανο

vótano (romanization)
βότανα (plural)
βότανο (nominative singular)
βότανα (nominative plural)
βοτάνου (genitive singular)
βότανου (genitive singular)
βοτάνων (genitive plural)
βότανο (accusative singular)
βότανα (accusative plural)
βότανο (singular vocative)
βότανα (plural vocative)
βοτάνι (alternative)


αγριοβότανο

αγριοβότανο • (agriovótano) n (plural αγριοβότανα)

agriovótano (romanization)
αγριοβότανα (plural)
αγριοβότανο (nominative singular)
αγριοβότανα (nominative plural)
αγριοβοτάνου (genitive singular)
αγριοβότανου (genitive singular)
αγριοβοτάνων (genitive plural)
αγριοβότανο (accusative singular)
αγριοβότανα (accusative plural)
αγριοβότανο (singular vocative)
αγριοβότανα (plural vocative)

el-decl-noun

αγριοβοτάνου

αγριοβότανου

αγριοβοτάνων

αγριο- (agrio-, “wild”) + βότανο (vótano, “flower, plant”)


ίρις

íris (romanization)
ίριδες (plural)
ίρις (nominative singular)
ίριδες (nominative plural)
ίριδας (genitive singular)
ίριδων (genitive plural)
ίρις (accusative singular)
ίριδες (accusative plural)
ίρις (singular vocative)
ίριδες (plural vocative)

Learnedly, the Ancient Greek ἶρις (îris). See ίριδα (írida).


αγγειόσπερμα

angeiósperma (romanization)
αγγειόσπερμα (nominative plural)
αγγειόσπερμων (genitive plural)
αγγειόσπερμα (accusative plural)
αγγειόσπερμα (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αγγειόσπερμα

αγγειόσπερμων

αγγειόσπερμα

αγγειόσπερμα


αγρωστώδη

agrostódi (romanization)
αγρωστώδη (nominative plural)
αγρωστωδών (genitive plural)
αγρωστώδη (accusative plural)
αγρωστώδη (plural vocative)
αγρωστοειδή (alternative)

(botany, taxonomy) The Poaceae, most grasses.


αγρωστοειδή

agrostoeidí (romanization)
αγρωστοειδή (nominative plural)
αγρωστοειδών (genitive plural)
αγρωστοειδή (accusative plural)
αγρωστοειδή (plural vocative)

αγρωστοειδών

αγρωστώδη αγρωστώδη#Greek

(botany, taxonomy) Alternative form of αγρωστώδη (agrostódi)


αδέλφωμα

head

αδέλφωμα • (adélfoma) n (plural αδελφώματα)

adélfoma (romanization)
αδελφώματα (plural)
αδέλφωμα (nominative singular)
αδελφώματα (nominative plural)
αδελφώματος (genitive singular)
αδελφωμάτων (genitive plural)
αδέλφωμα (accusative singular)
αδελφώματα (accusative plural)
αδέλφωμα (singular vocative)
αδελφώματα (plural vocative)
αδέρφωμα (alternative)

αδελφώνω (adelfóno, “to fraternise; to tiller”) + -μα (-ma).

suffix

(botany, agriculture) tillering (production of multiple shoots)


αετοφωλιά

head

αετοφωλιά • (aetofoliá) f (plural αετοφωλιές)

aetofoliá (romanization)
αετοφωλιές (plural)
αετοφωλιά (nominative singular)
αετοφωλιές (nominative plural)
αετοφωλιάς (genitive singular)
αετοφωλιών (genitive plural)
αετοφωλιά (accusative singular)
αετοφωλιές (accusative plural)
αετοφωλιά (singular vocative)
αετοφωλιές (plural vocative)
αϊτοφωλιά (alternative)


γαζία

gazía (romanization)
γαζίες (plural)
γαζία (nominative singular)
γαζίες (nominative plural)
γαζίας (genitive singular)
γαζιών (genitive plural)
γαζία (accusative singular)
γαζίες (accusative plural)
γαζία (singular vocative)
γαζίες (plural vocative)

An αντιδάνειο (antidáneio, “repatriated loanword”). Borrowed from Venetan gazia (compare Italian gaggia), from Late Latin acacia, from Ancient Greek ἀκακία (akakía), from ἀκή (akḗ, “point”). Doublet of ακακία (akakía).

Vachellia farnesiana
Vachellia farnesiana#Translingual

(botany) the needle bush or sweet acacia (Vachellia farnesiana)


αερόγαμα

(botany) anemophilous plants, wind pollinated plants


αερόγαμος

αερόγαμος • (aerógamos) m (feminine αερόγαμη, neuter αερόγαμο)

aerógamos (romanization)
αερόγαμη (feminine)
αερόγαμο (neuter)
αερόγαμος (masculine nominative singular)
αερόγαμη (feminine nominative singular)
αερόγαμο (neuter nominative singular)
αερόγαμοι (masculine nominative plural)
αερόγαμες (feminine nominative plural)
αερόγαμα (neuter nominative plural)
αερόγαμου (genitive masculine singular)
αερόγαμης (feminine genitive singular)
αερόγαμου (genitive neuter singular)
αερόγαμων (genitive masculine plural)
αερόγαμων (feminine genitive plural)
αερόγαμων (genitive neuter plural)
αερόγαμο (accusative masculine singular)
αερόγαμη (accusative feminine singular)
αερόγαμο (accusative neuter singular)
αερόγαμους (accusative masculine plural)
αερόγαμες (accusative feminine plural)
αερόγαμα (accusative neuter plural)
αερόγαμε (masculine singular vocative)
αερόγαμη (feminine singular vocative)
αερόγαμο (neuter singular vocative)
αερόγαμοι (masculine plural vocative)
αερόγαμες (feminine plural vocative)
αερόγαμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αερόγαμος (aerógamos)

αερόγαμη (aerógami)

αερόγαμο (aerógamo)

αερόγαμοι (aerógamoi)

αερόγαμες (aerógames)

αερόγαμα (aerógama)

αερόγαμου (aerógamou)

αερόγαμης (aerógamis)

αερόγαμου (aerógamou)

αερόγαμων (aerógamon)

αερόγαμων (aerógamon)

αερόγαμων (aerógamon)

αερόγαμο (aerógamo)

αερόγαμη (aerógami)

αερόγαμο (aerógamo)

αερόγαμους (aerógamous)

αερόγαμες (aerógames)

αερόγαμα (aerógama)

αερόγαμε (aerógame)

αερόγαμη (aerógami)

αερόγαμο (aerógamo)

αερόγαμοι (aerógamoi)

αερόγαμες (aerógames)

αερόγαμα (aerógama)


αετιδεύς

head

αετιδεύς • (aetidéfs) m (plural αετιδείς)

aetidéfs (romanization)
αετιδείς (plural)
αετιδεύς (nominative singular)
αετιδείς (nominative plural)
αετιδέως (genitive singular)
αετιδέων (genitive plural)
αετιδεύς (accusative singular)
αετιδείς (accusative plural)
αετιδεύς (singular vocative)
αετιδείς (plural vocative)

From Byzantine Greek ἀετιδεύς (aetideús), diminutive of Ancient Greek ἀετός (aetós, “eagle”).

(ornithology, formal) eaglet, eagle chick


αετιδέας

αετιδέας • (aetidéas) m (plural αετιδείς)

aetidéas (romanization)
αετιδείς (plural)
αετιδέας (nominative singular)
αετιδείς (nominative plural)
αετιδέα (genitive singular)
αετιδέων (genitive plural)
αετιδέα (accusative singular)
αετιδείς (accusative plural)
αετιδέα (singular vocative)
αετιδείς (plural vocative)


ακοτυλήδονος

ακοτυλήδονος • (akotylídonos) m (feminine ακοτυλήδονη, neuter ακοτυλήδονο)

akotylídonos (romanization)
ακοτυλήδονη (feminine)
ακοτυλήδονο (neuter)
ακοτυλήδονος (masculine nominative singular)
ακοτυλήδονη (feminine nominative singular)
ακοτυλήδονο (neuter nominative singular)
ακοτυλήδονοι (masculine nominative plural)
ακοτυλήδονες (feminine nominative plural)
ακοτυλήδονα (neuter nominative plural)
ακοτυλήδονου (genitive masculine singular)
ακοτυλήδονης (feminine genitive singular)
ακοτυλήδονου (genitive neuter singular)
ακοτυλήδονων (genitive masculine plural)
ακοτυλήδονων (feminine genitive plural)
ακοτυλήδονων (genitive neuter plural)
ακοτυλήδονο (accusative masculine singular)
ακοτυλήδονη (accusative feminine singular)
ακοτυλήδονο (accusative neuter singular)
ακοτυλήδονους (accusative masculine plural)
ακοτυλήδονες (accusative feminine plural)
ακοτυλήδονα (accusative neuter plural)
ακοτυλήδονε (masculine singular vocative)
ακοτυλήδονη (feminine singular vocative)
ακοτυλήδονο (neuter singular vocative)
ακοτυλήδονοι (masculine plural vocative)
ακοτυλήδονες (feminine plural vocative)
ακοτυλήδονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ακοτυλήδονος

el-decl-adj-table

ακοτυλήδονος (akotylídonos)

ακοτυλήδονη (akotylídoni)

ακοτυλήδονο (akotylídono)

ακοτυλήδονοι (akotylídonoi)

ακοτυλήδονες (akotylídones)

ακοτυλήδονα (akotylídona)

ακοτυλήδονου (akotylídonou)

ακοτυλήδονης (akotylídonis)

ακοτυλήδονου (akotylídonou)

ακοτυλήδονων (akotylídonon)

ακοτυλήδονων (akotylídonon)

ακοτυλήδονων (akotylídonon)

ακοτυλήδονο (akotylídono)

ακοτυλήδονη (akotylídoni)

ακοτυλήδονο (akotylídono)

ακοτυλήδονους (akotylídonous)

ακοτυλήδονες (akotylídones)

ακοτυλήδονα (akotylídona)

ακοτυλήδονε (akotylídone)

ακοτυλήδονη (akotylídoni)

ακοτυλήδονο (akotylídono)

ακοτυλήδονοι (akotylídonoi)

ακοτυλήδονες (akotylídones)

ακοτυλήδονα (akotylídona)


κοτυληδόνα

head

κοτυληδόνα • (kotylidóna) f (plural κοτυληδόνες)

kotylidóna (romanization)
κοτυληδόνες (plural)
κοτυληδόνα (nominative singular)
κοτυληδόνες (nominative plural)
κοτυληδόνας (genitive singular)
κοτυληδόνων (genitive plural)
κοτυληδόνα (accusative singular)
κοτυληδόνες (accusative plural)
κοτυληδόνα (singular vocative)
κοτυληδόνες (plural vocative)


ακρόφτερο

ακρόφτερο • (akróftero) n (plural ακρόφτερα)

akróftero (romanization)
ακρόφτερα (plural)
ακρόφτερο (nominative singular)
ακρόφτερα (nominative plural)
ακροφτέρου (genitive singular)
ακρόφτερου (genitive singular)
ακροφτέρων (genitive plural)
ακρόφτερων (genitive plural)
ακρόφτερο (accusative singular)
ακρόφτερα (accusative plural)
ακρόφτερο (singular vocative)
ακρόφτερα (plural vocative)


θαλάσσια ανεμώνη

θαλάσσιες ανεμώνες

θαλάσσια ανεμώνη • (thalássia anemóni) n (plural θαλάσσιες ανεμώνες)

el-noun

θαλάσσιες ανεμώνες

thalássia anemóni (romanization)
θαλάσσιες ανεμώνες (plural)


ακτινόζωα

aktinózoa (romanization)
ακτινόζωα (nominative plural)
ακτινοζώων (genitive plural)
ακτινόζωα (accusative plural)
ακτινόζωα (plural vocative)


ζουζούνι

head

ζουζούνι • (zouzoúni) n (plural ζουζούνια)

zouzoúni (romanization)
ζουζούνια (plural)
ζουζούνι (nominative singular)
ζουζούνια (nominative plural)
ζουζουνιού (genitive singular)
ζουζουνιών (genitive plural)
ζουζούνι (accusative singular)
ζουζούνια (accusative plural)
ζουζούνι (singular vocative)
ζουζούνια (plural vocative)


επικράτεια

επικράτεια • (epikráteia) f (plural επικράτειες)

epikráteia (romanization)
επικράτειες (plural)
επικράτεια (nominative singular)
επικράτειες (nominative plural)
επικράτειας (genitive singular)
επικρατειών (genitive plural)
επικράτεια (accusative singular)
επικράτειες (accusative plural)
επικράτεια (singular vocative)
επικράτειες (plural vocative)

ε‧πι‧κρά‧τεια

Semantic loan from French état. From Ancient Greek ἐπικράτεια.

(taxonomy, biology) domain (the highest taxonomic rank of organisms)


αλιφασκιά

αλιφασκιά • (alifaskiá) f (plural αλιφασκιές)

alifaskiá (romanization)
αλιφασκιές (plural)
αλιφασκιά (nominative singular)
αλιφασκιές (nominative plural)
αλιφασκιάς (genitive singular)
αλιφασκιών (genitive plural)
αλιφασκιά (accusative singular)
αλιφασκιές (accusative plural)
αλιφασκιά (singular vocative)
αλιφασκιές (plural vocative)
αλισφακιά (alternative)

From Ancient Greek ἐλελίσφακος (elelísphakos).


αλόη

alói (romanization)
αλόες (plural)
αλόη (nominative singular)
αλόες (nominative plural)
αλόης (genitive singular)
αλοών (genitive plural)
αλόη (accusative singular)
αλόες (accusative plural)
αλόη (singular vocative)
αλόες (plural vocative)


αλτρουισμός

head

αλτρουισμός • (altrouismós) m (uncountable)

altrouismós (romanization)
αλτρουισμός (nominative singular)
αλτρουισμού (genitive singular)
αλτρουισμό (accusative singular)
αλτρουισμέ (singular vocative)
αλτρουϊσμός (alternative)


λυγαριά

lygariá (romanization)
λυγαριά (plural)
λυγαριά (nominative singular)
λυγαριές (nominative plural)
λυγαριάς (genitive singular)
λυγαριών (genitive plural)
λυγαριά (accusative singular)
λυγαριές (accusative plural)
λυγαριά (singular vocative)
λυγαριές (plural vocative)
αλυγαριά (alternative)

From Byzantine Greek λυγαρέα (lugaréa), equivalent to λυγίζω (lygízo, “to bend”) + -αριά (-ariá).

suffix

(botany) wicker, one of various plants with flexible twigs, used for basketry etc


ομόλογος

head

ομόλογος • (omólogos) m (feminine ομόλογη, neuter ομόλογο)

omólogos (romanization)
ομόλογη (feminine)
ομόλογο (neuter)
ομόλογος (masculine nominative singular)
ομόλογη (feminine nominative singular)
ομόλογο (neuter nominative singular)
ομόλογοι (masculine nominative plural)
ομόλογες (feminine nominative plural)
ομόλογα (neuter nominative plural)
ομόλογου (genitive masculine singular)
ομόλογης (feminine genitive singular)
ομόλογου (genitive neuter singular)
ομόλογων (genitive masculine plural)
ομόλογων (feminine genitive plural)
ομόλογων (genitive neuter plural)
ομόλογο (accusative masculine singular)
ομόλογη (accusative feminine singular)
ομόλογο (accusative neuter singular)
ομόλογους (accusative masculine plural)
ομόλογες (accusative feminine plural)
ομόλογα (accusative neuter plural)
ομόλογε (masculine singular vocative)
ομόλογη (feminine singular vocative)
ομόλογο (neuter singular vocative)
ομόλογοι (masculine plural vocative)
ομόλογες (feminine plural vocative)
ομόλογα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ομόλογος (omólogos)

ομόλογη (omólogi)

ομόλογο (omólogo)

ομόλογοι (omólogoi)

ομόλογες (omóloges)

ομόλογα (omóloga)

ομόλογου (omólogou)

ομόλογης (omólogis)

ομόλογου (omólogou)

ομόλογων (omólogon)

ομόλογων (omólogon)

ομόλογων (omólogon)

ομόλογο (omólogo)

ομόλογη (omólogi)

ομόλογο (omólogo)

ομόλογους (omólogous)

ομόλογες (omóloges)

ομόλογα (omóloga)

ομόλογε (omóloge)

ομόλογη (omólogi)

ομόλογο (omólogo)

ομόλογοι (omólogoi)

ομόλογες (omóloges)

ομόλογα (omóloga)

From Ancient Greek ὁμόλογος (homólogos, “agreeing, of one mind”), equivalent to ομό- (omó-, “same, homo-”) + -λογος (-logos, “reason, mind, -logous”).

εξομολόγηση

ομολογώ (omologó, “to confess, to admit”)

Η βάλανος είναι ομόλογη με την κλειτορίδα.

I válanos eínai omólogi me tin kleitorída.

The glans penis is homologous with the clitoris.

ομόλογες σειρές

ομόλογα χρωματοσώματα

(biology, chemistry, genetics) homologous (showing a degree of correspondence or similarity)


ομολογία

head

ομολογία • (omología) f (plural ομολογίες)

omología (romanization)
ομολογίες (plural)
ομολογία (nominative singular)
ομολογίες (nominative plural)
ομολογίας (genitive singular)
ομολογιών (genitive plural)
ομολογία (accusative singular)
ομολογίες (accusative plural)
ομολογία (singular vocative)
ομολογίες (plural vocative)

ο‧μο‧λο‧γί‧α

From Ancient Greek ὁμολογία (homología, “agreement, common assumption”), equivalent to ομο- (omo-, “same, homo-”) + -λογία (-logía, “-logy”). The present legal, religious and economic senses date from the Koine Greek era.

confix

η ομολογία χεριού και ποδιού

(biology, chemistry, genetics) homology (correspondences and relationships between various things)


αμάραντος

head

αμάραντος • (amárantos) m (plural αμάραντοι)

amárantos (romanization)
αμάραντοι (plural)

From Ancient Greek ἀμάραντος (amárantos).


αμυλάση

αμυλάση • (amylási) f (plural αμυλάσες)

el-noun

αμυλάση • (amylási) f (plural αμυλάσες)

amylási (romanization)
αμυλάσες (plural)
αμυλάση (nominative singular)
αμυλάσες (nominative plural)
αμυλάσης (genitive singular)
αμυλάσων (genitive plural)
αμυλάση (accusative singular)
αμυλάσες (accusative plural)
αμυλάση (singular vocative)
αμυλάσες (plural vocative)


αμυλοπηκτίνη

head

αμυλοπηκτίνη • (amylopiktíni) f (uncountable)

amylopiktíni (romanization)
αμυλοπηκτίνη (nominative singular)
αμυλοπηκτίνης (genitive singular)
αμυλοπηκτίνη (accusative singular)
αμυλοπηκτίνη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αμυλοπηκτίνη

αμυλοπηκτίνης

αμυλοπηκτίνη

αμυλοπηκτίνη


αμφίβιο

amfívio (romanization)
αμφίβια (plural)
αμφίβιο (nominative singular)
αμφίβια (nominative plural)
αμφιβίου (genitive singular)
αμφίβιου (genitive singular)
αμφιβίων (genitive plural)
αμφίβιο (accusative singular)
αμφίβια (accusative plural)
αμφίβιο (singular vocative)
αμφίβια (plural vocative)


αμφίβιος

head

αμφίβιος • (amfívios) m (feminine αμφίβια, neuter αμφίβιο)

amfívios (romanization)
αμφίβια (feminine)
αμφίβιο (neuter)
αμφίβιος (masculine nominative singular)
αμφίβια (feminine nominative singular)
αμφίβιο (neuter nominative singular)
αμφίβιοι (masculine nominative plural)
αμφίβιες (feminine nominative plural)
αμφίβια (neuter nominative plural)
αμφίβιου (genitive masculine singular)
αμφίβιας (feminine genitive singular)
αμφίβιου (genitive neuter singular)
αμφίβιων (genitive masculine plural)
αμφίβιων (feminine genitive plural)
αμφίβιων (genitive neuter plural)
αμφίβιο (accusative masculine singular)
αμφίβια (accusative feminine singular)
αμφίβιο (accusative neuter singular)
αμφίβιους (accusative masculine plural)
αμφίβιες (accusative feminine plural)
αμφίβια (accusative neuter plural)
αμφίβιε (masculine singular vocative)
αμφίβια (feminine singular vocative)
αμφίβιο (neuter singular vocative)
αμφίβιοι (masculine plural vocative)
αμφίβιες (feminine plural vocative)
αμφίβια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμφίβιος (amfívios)

αμφίβια (amfívia)

αμφίβιο (amfívio)

αμφίβιοι (amfívioi)

αμφίβιες (amfívies)

αμφίβια (amfívia)

αμφίβιου (amfíviou)

αμφίβιας (amfívias)

αμφίβιου (amfíviou)

αμφίβιων (amfívion)

αμφίβιων (amfívion)

αμφίβιων (amfívion)

αμφίβιο (amfívio)

αμφίβια (amfívia)

αμφίβιο (amfívio)

αμφίβιους (amfívious)

αμφίβιες (amfívies)

αμφίβια (amfívia)

αμφίβιε (amfívie)

αμφίβια (amfívia)

αμφίβιο (amfívio)

αμφίβιοι (amfívioi)

αμφίβιες (amfívies)

αμφίβια (amfívia)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀμφίβιος (amphíbios). By surface analysis, αμφί- (amfí-) + βίος (víos).


κητώδης

head

κητώδης • (kitódis) m (feminine κητώδης, neuter κητώδες)

kitódis (romanization)
κητώδης (feminine)
κητώδες (neuter)
κητώδης (masculine nominative singular)
κητώδης (feminine nominative singular)
κητώδες (neuter nominative singular)
κητώδεις (masculine nominative plural)
κητώδεις (feminine nominative plural)
κητώδη (neuter nominative plural)
κητώδους (genitive masculine singular)
κητώδη (genitive masculine singular)
κητώδους (feminine genitive singular)
κητώδους (genitive neuter singular)
κητωδών (genitive masculine plural)
κητωδών (feminine genitive plural)
κητωδών (genitive neuter plural)
κητώδη (accusative masculine singular)
κητώδη (accusative feminine singular)
κητώδες (accusative neuter singular)
κητώδεις (accusative masculine plural)
κητώδεις (accusative feminine plural)
κητώδη (accusative neuter plural)
κητώδη (masculine singular vocative)
κητώδης (masculine singular vocative)
κητώδης (feminine singular vocative)
κητώδες (neuter singular vocative)
κητώδεις (masculine plural vocative)
κητώδεις (feminine plural vocative)
κητώδη (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κητώδης (kitódis)

κητώδης (kitódis)

κητώδες (kitódes)

κητώδεις (kitódeis)

κητώδεις (kitódeis)

κητώδη (kitódi)

κητώδους (kitódous)

κητώδη (kitódi)

κητώδους (kitódous)

κητώδους (kitódous)

κητωδών (kitodón)

κητωδών (kitodón)

κητωδών (kitodón)

κητώδη (kitódi)

κητώδη (kitódi)

κητώδες (kitódes)

κητώδεις (kitódeis)

κητώδεις (kitódeis)

κητώδη (kitódi)

κητώδη (kitódi)

κητώδης (kitódis)

κητώδης (kitódis)

κητώδες (kitódes)

κητώδεις (kitódeis)

κητώδεις (kitódeis)

κητώδη (kitódi)


κητώδη

kitódi (romanization)
κητώδη (nominative plural)
κητωδών (genitive plural)
κητώδη (accusative plural)
κητώδη (plural vocative)


αμαρυλλίδα

head

αμαρυλλίδα • (amaryllída) f (plural αμαρυλλίδες)

amaryllída (romanization)
αμαρυλλίδες (plural)
αμαρυλλίδα (nominative singular)
αμαρυλλίδες (nominative plural)
αμαρυλλίδας (genitive singular)
αμαρυλλίδων (genitive plural)
αμαρυλλίδα (accusative singular)
αμαρυλλίδες (accusative plural)
αμαρυλλίδα (singular vocative)
αμαρυλλίδες (plural vocative)


υπερβασίλειο

αυτοκρατορίες

υπερβασίλειο • (ypervasíleio) f (plural αυτοκρατορίες)

el-noun

αυτοκρατορίες

ypervasíleio (romanization)
αυτοκρατορίες (plural)
αυτοκρατορία (nominative singular)
αυτοκρατορίες (nominative plural)
αυτοκρατορίας (genitive singular)
αυτοκρατοριών (genitive plural)
αυτοκρατορία (accusative singular)
αυτοκρατορίες (accusative plural)
αυτοκρατορία (singular vocative)
αυτοκρατορίες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκρατορία

αυτοκρατορίες

αυτοκρατορίας

αυτοκρατοριών

αυτοκρατορία

αυτοκρατορίες

αυτοκρατορία

αυτοκρατορίες

υπερ- (yper-, “over-”) + βασίλειο (vasíleio, “palace, capital”)

affix

(taxonomy, biology, less usual) domain (the highest taxonomic rank of organisms)


υποείδος

head

υποείδος • (ypoeídos) n (plural υποείδη)

ypoeídos (romanization)
υποείδη (plural)
υποείδος (nominative singular)
υποείδη (nominative plural)
υποείδους (genitive singular)
υποειδών (genitive plural)
υποείδος (accusative singular)
υποείδη (accusative plural)
υποείδος (singular vocative)
υποείδη (plural vocative)

υπο- (ypo-, “sub”) + είδος (eídos, “species”)


συνομοταξία

head

συνομοταξίες

συνομοταξία • (synomotaxía) n (plural συνομοταξίες)

el-noun

συνομοταξίες

synomotaxía (romanization)
συνομοταξίες (plural)
συνομοταξία (nominative singular)
συνομοταξίες (nominative plural)
συνομοταξίας (genitive singular)
συνομοταξιών (genitive plural)
συνομοταξία (accusative singular)
συνομοταξίες (accusative plural)
συνομοταξία (singular vocative)
συνομοταξίες (plural vocative)

el-decl-noun

συνομοταξίες

συνομοταξίας

συνομοταξιών

συνομοταξίες

συνομοταξίες

συν- (syn-, “co-”) + ομοταξία (omotaxía, “class”)


ομοταξία

head

ομοταξία • (omotaxía) n (plural ομοταξίες)

omotaxía (romanization)
ομοταξίες (plural)
ομοταξία (nominative singular)
ομοταξίες (nominative plural)
ομοταξίας (genitive singular)
ομοταξιών (genitive plural)
ομοταξία (accusative singular)
ομοταξίες (accusative plural)
ομοταξία (singular vocative)
ομοταξίες (plural vocative)
ὁμοταξία (alternative)

Borrowed from New Latin homotaxia, from ομο- (omo-, “same”) + τάξις (táxis, “order”) + -ία (-ía).


τσιχλαηδόνι

head

τσιχλαηδόνια

τσιχλαηδόνι • (tsichlaïdóni) n (plural τσιχλαηδόνια)

el-noun

τσιχλαηδόνια

tsichlaïdóni (romanization)
τσιχλαηδόνια (plural)
τσίχλα (nominative singular)
τσίχλες (nominative plural)
τσίχλας (genitive singular)
τσιχλών (genitive plural)
τσίχλα (accusative singular)
τσίχλες (accusative plural)
τσίχλα (singular vocative)
τσίχλες (plural vocative)

τσίχλα (tsíchla, “thrush”) + αηδόνι (aïdóni, “nightingale”)

affix

Luscinia luscinia
Luscinia luscinia#Translingual

(ornithology) Luscinia luscinia, the thrush nightingale


χρυσότσιχλα

head

χρυσότσιχλες

χρυσότσιχλα • (chrysótsichla) f (plural χρυσότσιχλες)

el-noun

χρυσότσιχλες

chrysótsichla (romanization)
χρυσότσιχλες (plural)
χρυσότσιχλα (nominative singular)
χρυσότσιχλες (nominative plural)
χρυσότσιχλας (genitive singular)
χρυσότσιχλα (accusative singular)
χρυσότσιχλες (accusative plural)
χρυσότσιχλα (singular vocative)
χρυσότσιχλες (plural vocative)

el-decl-noun

χρυσότσιχλες

χρυσότσιχλας

χρυσότσιχλες

χρυσότσιχλες

χρυσό- (chrysó-, “golden”) + τσίχλα (tsíchla, “thrush”)

affix

Zoothera dauma
Zoothera dauma#Translingual

(ornithology) Zoothera dauma, the White's thrush


αναδημιουργία

head

αναδημιουργία • (anadimiourgía) f (uncountable)

anadimiourgía (romanization)
αναδημιουργία (nominative singular)
αναδημιουργίας (genitive singular)
αναδημιουργία (accusative singular)
αναδημιουργία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αναδημιουργία

αναδημιουργίας

αναδημιουργία

αναδημιουργία

(biology, manufacturing) regeneration
rebuilding, redevelopment

(biology, manufacturing) regeneration
recreation (of lost tissue)


αναδημιουργώ

head

αναδημιουργώ • (anadimiourgó)

el-verb

αναδημιούργησα

αναδημιουργούμαι

αναδημιουργώ • (anadimiourgó) (past αναδημιούργησα, passive αναδημιουργούμαι)

anadimiourgó (romanization)
αναδημιούργησα (past)
αναδημιουργούμαι (passive)

(biology, manufacturing) to regenerate, recreate


ανάδρομος

head

ανάδρομος • (anádromos) m (feminine ανάδρομη, neuter ανάδρομο)

anádromos (romanization)
ανάδρομη (feminine)
ανάδρομο (neuter)
ανάδρομος (masculine nominative singular)
ανάδρομη (feminine nominative singular)
ανάδρομο (neuter nominative singular)
ανάδρομοι (masculine nominative plural)
ανάδρομες (feminine nominative plural)
ανάδρομα (neuter nominative plural)
ανάδρομου (genitive masculine singular)
ανάδρομης (feminine genitive singular)
ανάδρομου (genitive neuter singular)
ανάδρομων (genitive masculine plural)
ανάδρομων (feminine genitive plural)
ανάδρομων (genitive neuter plural)
ανάδρομο (accusative masculine singular)
ανάδρομη (accusative feminine singular)
ανάδρομο (accusative neuter singular)
ανάδρομους (accusative masculine plural)
ανάδρομες (accusative feminine plural)
ανάδρομα (accusative neuter plural)
ανάδρομε (masculine singular vocative)
ανάδρομη (feminine singular vocative)
ανάδρομο (neuter singular vocative)
ανάδρομοι (masculine plural vocative)
ανάδρομες (feminine plural vocative)
ανάδρομα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάδρομος (anádromos)

ανάδρομη (anádromi)

ανάδρομο (anádromo)

ανάδρομοι (anádromoi)

ανάδρομες (anádromes)

ανάδρομα (anádroma)

ανάδρομου (anádromou)

ανάδρομης (anádromis)

ανάδρομου (anádromou)

ανάδρομων (anádromon)

ανάδρομων (anádromon)

ανάδρομων (anádromon)

ανάδρομο (anádromo)

ανάδρομη (anádromi)

ανάδρομο (anádromo)

ανάδρομους (anádromous)

ανάδρομες (anádromes)

ανάδρομα (anádroma)

ανάδρομε (anádrome)

ανάδρομη (anádromi)

ανάδρομο (anádromo)

ανάδρομοι (anádromoi)

ανάδρομες (anádromes)

ανάδρομα (anádroma)

Ancient Greek ἀνάδρομος (anádromos), from ἀνά (aná, “up”) + δρόμος (drómos, “running”).

(zoology) anadromous, returning (of salmon, etc)


ανάκλαση

head

ανάκλαση • (anáklasi) f (plural ανακλάσεις)

anáklasi (romanization)
ανακλάσεις (plural)
ανάκλαση (nominative singular)
ανακλάσεις (nominative plural)
ανάκλασης (genitive singular)
ανακλάσεων (genitive plural)
ανάκλαση (accusative singular)
ανακλάσεις (accusative plural)
ανάκλαση (singular vocative)
ανακλάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακλάσεως (anakláseos)

(biology) response, reflex (to stimulus)


βλαστοκύτταρο

head

βλαστοκύτταρο • (vlastokýttaro) n

el-noun

βλαστοκύτταρο • (vlastokýttaro) n

vlastokýttaro (romanization)
βλαστοκύτταρο (nominative singular)
βλαστοκύτταρα (nominative plural)
βλαστοκυττάρου (genitive singular)
βλαστοκύτταρου (genitive singular)
βλαστοκυττάρων (genitive plural)
βλαστοκύτταρο (accusative singular)
βλαστοκύτταρα (accusative plural)
βλαστοκύτταρο (singular vocative)
βλαστοκύτταρα (plural vocative)

el-decl-noun

βλαστοκύτταρο

βλαστοκύτταρα

βλαστοκυττάρου

βλαστοκύτταρου

βλαστοκυττάρων

βλαστοκύτταρο

βλαστοκύτταρα

βλαστοκύτταρο

βλαστοκύτταρα


ανακλαδίζομαι

head

ανακλαδίζομαι • (anakladízomai)

el-verb

ανακλαδίστηκα

ανακλαδίζομαι • (anakladízomai) deponent (past ανακλαδίστηκα)

anakladízomai (romanization)
ανακλαδίστηκα (past)
ανακλαδίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανακλαδιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακλαδίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανακλαδιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακλαδίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανακλαδιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακλαδιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανακλαδιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακλαδίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακλαδιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακλαδιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακλαδίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανακλαδιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακλαδιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακλαδιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακλαδιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακλαδίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανακλαδιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακλαδιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακλαδίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανακλαδιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακλαδιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακλαδίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακλαδιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανακλαδιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακλαδιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανακλαδιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανακλαδίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανακλαδιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανακλαδίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακλαδιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακλαδιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανακλαδίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα ανακλαδιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
ανακλαδίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανακλαδίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανακλαδιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακλαδιστεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧κλα‧δί‧ζο‧μαι


πνίγω

head

πνίγω • (pnígo)

el-verb

πνίγω • (pnígo) (past έπνιξα, passive πνίγομαι, p‑past πνίγηκα/πνίχτηκα, ppp πνιγμένος)

pnígo (romanization)
έπνιξα (past)
πνίγομαι (passive)
πνίγηκα (passive past)
πνίχτηκα (passive past)
πνιγμένος (participle passive perfect)
πνίγω (active first-person imperfective indicative present singular)
πνίξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πνίγομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πνιγώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πνιχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πνίγεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πνίξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πνίγεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πνιγείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πνιχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πνίγει (active imperfective indicative present singular third-person)
πνίξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πνίγεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πνιγεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πνιχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πνίγουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πνίξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πνιγόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
πνιγούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πνιχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πνίγετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πνίξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πνίγεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πνιγόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πνιγείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πνιχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πνίγουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πνίγουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πνίξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πνίξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πνίγονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πνιγούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πνιγούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πνιχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πνιχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έπνιγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έπνιξα (active first-person indicative past perfective singular)
πνιγόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πνιγόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πνίγηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πνίχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έπνιγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έπνιξες (active indicative past perfective second-person singular)
πνιγόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πνιγόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πνίγηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πνίχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έπνιγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έπνιξε (active indicative past perfective singular third-person)
πνιγόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πνιγότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πνίγηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πνίχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πνίγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πνίξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πνιγόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
πνιγήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πνιχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πνίγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πνίξατε (active indicative past perfective plural second-person)
πνιγόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
πνιγήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πνιχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έπνιγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πνίγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πνίγανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έπνιξαν (active indicative past perfective plural third-person)
πνίξαν (active indicative past perfective plural third-person)
πνίξανε (active indicative past perfective plural third-person)
πνίγονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πνιγόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
πνίγηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πνιγήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πνιγήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
πνίχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πνιχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πνιχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα πνίγω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πνίξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα πνίγομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα πνιγώ (first-person future indicative passive perfective singular)
πνιχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πνίγε (active imperative imperfective second-person singular)
πνίξε (active imperative perfective second-person singular)
πνίξου (imperative passive perfective second-person singular)
πνίγετε (active imperative imperfective plural second-person)
πνίξτε (active imperative perfective plural second-person)
πνίγεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
πνιγείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πνιχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πνίγοντας (active participle present)
έχοντας πνίξει (active participle past)
πνιγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
πνίξει (active infinitive-aorist)
πνιγεί (infinitive-aorist passive)
πνιχτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Ancient Greek πνῑ́γω (pnī́gō).

Tα ζιζάνια έπνιξαν τα λουλούδια.


ηλιοτροπία

head

ηλιοτροπία • (iliotropía) f (uncountable)

iliotropía (romanization)
ηλιοτροπία (nominative singular)
ηλιοτροπίας (genitive singular)
ηλιοτροπία (accusative singular)
ηλιοτροπία (singular vocative)


ηλιοτροπισμός

ηλιοτροπισμοί

ηλιοτροπισμός • (iliotropismós) m (plural ηλιοτροπισμοί)

el-noun

ηλιοτροπισμοί

iliotropismós (romanization)
ηλιοτροπισμοί (plural)
ηλιοτροπισμός (nominative singular)
ηλιοτροπισμοί (nominative plural)
ηλιοτροπισμού (genitive singular)
ηλιοτροπισμών (genitive plural)
ηλιοτροπισμό (accusative singular)
ηλιοτροπισμούς (accusative plural)
ηλιοτροπισμέ (singular vocative)
ηλιοτροπισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ηλιοτροπισμός

ηλιοτροπισμοί

ηλιοτροπισμού

ηλιοτροπισμών

ηλιοτροπισμό

ηλιοτροπισμούς

ηλιοτροπισμέ

ηλιοτροπισμοί


πίσον

Katharevousa term for botany, as in Koine τὸ πίσον, Ancient Greek πίσος (písos).

Pisum sativum
Pisum sativum#Translingual

family of ἐλλοβόκαρπα (ελλεβόκαρπα or λεγκουμινώδη or χεδρωπά or


σπάρτο

spárto (romanization)
σπάρτα (plural)
σπάρτο (nominative singular)
σπάρτα (nominative plural)
σπάρτου (genitive singular)
σπάρτων (genitive plural)
σπάρτο (accusative singular)
σπάρτα (accusative plural)
σπάρτο (singular vocative)
σπάρτα (plural vocative)

From Ancient Greek σπάρτος (spártos, “rope, cord”), variant of σπάρτον (spárton).

inh

(botany) spartium, gorse, furze, whin, (Ulex)


πλακούντας

head

πλακούντας • (plakoúntas) m (plural πλακούντες)

plakoúntas (romanization)
πλακούντες (plural)
πλακούντας (nominative singular)
πλακούντες (nominative plural)
πλακούντα (genitive singular)
πλακούντων (genitive plural)
πλακούντα (accusative singular)
πλακούντες (accusative plural)
πλακούντα (singular vocative)
πλακούντες (plural vocative)

πλα‧κού‧ντας

Learned borrowing from Ancient Greek πλακοῦς, -οῦντος (plakoûs, -oûntos, “flat cake”), from πλάξ (pláx, “flat thing”). Sense 1 and sense 2 are semantic loans from New Latin placenta.

lbor

πλακοῦς, -οῦντος


μόλυνση

head

μόλυνση • (mólynsi) f (plural μολύνσεις)

mólynsi (romanization)
μολύνσεις (plural)
μόλυνση (nominative singular)
μολύνσεις (nominative plural)
μόλυνσης (genitive singular)
μολύνσεων (genitive plural)
μόλυνση (accusative singular)
μολύνσεις (accusative plural)
μόλυνση (singular vocative)
μολύνσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μολύνσεως (molýnseos)

Learned borrowing from Koine Greek μόλυνσις (mólunsis, “defilement”) with -ση (-si) ending and semantic loan from English pollution.


ανάδοση

head

ανάδοση • (anádosi) f (plural αναδόσεις)

anádosi (romanization)
αναδόσεις (plural)
ανάδοση (nominative singular)
αναδόσεις (nominative plural)
ανάδοσης (genitive singular)
αναδόσεων (genitive plural)
ανάδοση (accusative singular)
αναδόσεις (accusative plural)
ανάδοση (singular vocative)
αναδόσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναδόσεως (anadóseos)


κόρυμβος

head

κόρυμβος • (kórymvos) m (plural κόρυμβοι)

kórymvos (romanization)
κόρυμβοι (plural)
κόρυμβος (nominative singular)
κόρυμβοι (nominative plural)
κορύμβου (genitive singular)
κορύμβων (genitive plural)
κόρυμβο (accusative singular)
κορύμβους (accusative plural)
κόρυμβε (singular vocative)
κόρυμβοι (plural vocative)

Learned borrowing from French corymbe, from Latin corymbus, from Ancient Greek κόρυμβος (kórumbos).

(botany) cluster of flowers with a flat or convex top


αναστολέας

αναστολέας • (anastoléas) m (plural αναστολείς)

anastoléas (romanization)
αναστολείς (plural)
αναστολέας (nominative singular)
αναστολείς (nominative plural)
αναστολέα (genitive singular)
αναστολέως (genitive singular)
αναστολέων (genitive plural)
αναστολέα (accusative singular)
αναστολείς (accusative plural)
αναστολέα (singular vocative)
αναστολείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.

ένας αναστολέας ενζύμου

(biochemistry, engineering) inhibitor, inhibiting factor


τροπισμός

head

τροπισμός • (tropismós) m (plural τροπισμοί)

tropismós (romanization)
τροπισμοί (plural)
τροπισμός (nominative singular)
τροπισμοί (nominative plural)
τροπισμού (genitive singular)
τροπισμών (genitive plural)
τροπισμό (accusative singular)
τροπισμούς (accusative plural)
τροπισμέ (singular vocative)
τροπισμοί (plural vocative)


τακτισμός

τακτισμός • (taktismós) m

el-noun

τακτισμός • (taktismós) m

taktismós (romanization)
τροπισμός (nominative singular)
τροπισμοί (nominative plural)
τροπισμού (genitive singular)
τροπισμών (genitive plural)
τροπισμό (accusative singular)
τροπισμούς (accusative plural)
τροπισμέ (singular vocative)
τροπισμοί (plural vocative)


αναστόμωση

head

αναστομώσεις

αναστόμωση • (anastómosi) f (plural αναστομώσεις)

el-noun

αναστομώσεις

anastómosi (romanization)
αναστομώσεις (plural)
αναστόμωση (nominative singular)
αναστομώσεις (nominative plural)
αναστόμωσης (genitive singular)
αναστομώσεων (genitive plural)
αναστόμωση (accusative singular)
αναστομώσεις (accusative plural)
αναστόμωση (singular vocative)
αναστομώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναστομώσεις

αναστομώσεων

αναστομώσεις

αναστομώσεις

Older or formal genitive singular: αναστομώσεως (anastomóseos)


ανέλιξη

head

ανέλιξη • (anélixi) f (plural ανελίξεις)

anélixi (romanization)
ανελίξεις (plural)
ανέλιξη (nominative singular)
ανελίξεις (nominative plural)
ανέλιξης (genitive singular)
ανελίξεων (genitive plural)
ανέλιξη (accusative singular)
ανελίξεις (accusative plural)
ανέλιξη (singular vocative)
ανελίξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανελίξεως (anelíxeos)


νήμα

níma (romanization)
νήματα (plural)
νήμα (nominative singular)
νήματα (nominative plural)
νήματος (genitive singular)
νημάτων (genitive plural)
νήμα (accusative singular)
νήματα (accusative plural)
νήμα (singular vocative)
νήματα (plural vocative)


αυξίνη

afxíni (romanization)
αυξίνες (plural)
αυξίνη (nominative singular)
αυξίνες (nominative plural)
αυξίνης (genitive singular)
αυξινών (genitive plural)
αυξίνη (accusative singular)
αυξίνες (accusative plural)
αυξίνη (singular vocative)
αυξίνες (plural vocative)


ανθοφορία

head

ανθοφορία • (anthoforía) f (plural ανθοφορίες)

anthoforía (romanization)
ανθοφορίες (plural)
ανθοφορία (nominative singular)
ανθοφορίες (nominative plural)
ανθοφορίας (genitive singular)
ανθοφοριών (genitive plural)
ανθοφορία (accusative singular)
ανθοφορίες (accusative plural)
ανθοφορία (singular vocative)
ανθοφορίες (plural vocative)


ανθρωποπίθηκος

ανθρωποπίθηκοι

ανθρωποπίθηκος • (anthropopíthikos) m (plural ανθρωποπίθηκοι)

el-noun

ανθρωποπίθηκοι

anthropopíthikos (romanization)
ανθρωποπίθηκοι (plural)
ανθρωποπίθηκος (nominative singular)
ανθρωποπίθηκοι (nominative plural)
ανθρωποπίθηκου (genitive singular)
ανθρωποπιθήκου (genitive singular)
ανθρωποπίθηκων (genitive plural)
ανθρωποπιθήκων (genitive plural)
ανθρωποπίθηκο (accusative singular)
ανθρωποπίθηκους (accusative plural)
ανθρωποπιθήκους (accusative plural)
ανθρωποπίθηκε (singular vocative)
ανθρωποπίθηκοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρωποπίθηκος

ανθρωποπίθηκοι

ανθρωποπίθηκου

ανθρωποπιθήκου

ανθρωποπίθηκων

ανθρωποπιθήκων

ανθρωποπίθηκο

ανθρωποπίθηκους

ανθρωποπιθήκους

ανθρωποπίθηκε

ανθρωποπίθηκοι

Borrowed from translingual Anthropopithecus.


ανδρογόνο

head

ανδρογόνο • (androgóno) n (plural ανδρογόνα)

androgóno (romanization)
ανδρογόνα (plural)
ανδρογόνο (nominative singular)
ανδρογόνα (nominative plural)
ανδρογόνου (genitive singular)
ανδρογόνων (genitive plural)
ανδρογόνο (accusative singular)
ανδρογόνα (accusative plural)
ανδρογόνο (singular vocative)
ανδρογόνα (plural vocative)


τσούνι

tsoúni (romanization)
τσούνια (plural)
τσούνι (nominative singular)
τσούνια (nominative plural)
τσουνιού (genitive singular)
τσουνιών (genitive plural)
τσούνι (accusative singular)
τσούνια (accusative plural)
τσούνι (singular vocative)
τσούνια (plural vocative)


σεραπιάς

σεραπιάς • (serapiás) f (plural σεραπιάδες)

serapiás (romanization)
σεραπιάδες (plural)
σεραπιάς (nominative singular)
σεραπιάδες (nominative plural)
σεραπιά (genitive singular)
σεραπιάδων (genitive plural)
σεραπιά (accusative singular)
σεραπιάδες (accusative plural)
σεραπιά (singular vocative)
σεραπιάδες (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek σερᾱπῐᾰ́ς (serāpĭắs), with a semantic loan from translingual Serapias.

semantic loan

(botany) Any orchid of the genus Serapias.


άφυλος

head

άφυλος • (áfylos) m (feminine άφυλη, neuter άφυλο)

áfylos (romanization)
άφυλη (feminine)
άφυλο (neuter)
άφυλος (masculine nominative singular)
άφυλη (feminine nominative singular)
άφυλο (neuter nominative singular)
άφυλοι (masculine nominative plural)
άφυλες (feminine nominative plural)
άφυλα (neuter nominative plural)
άφυλου (genitive masculine singular)
άφυλης (feminine genitive singular)
άφυλου (genitive neuter singular)
άφυλων (genitive masculine plural)
άφυλων (feminine genitive plural)
άφυλων (genitive neuter plural)
άφυλο (accusative masculine singular)
άφυλη (accusative feminine singular)
άφυλο (accusative neuter singular)
άφυλους (accusative masculine plural)
άφυλες (accusative feminine plural)
άφυλα (accusative neuter plural)
άφυλε (masculine singular vocative)
άφυλη (feminine singular vocative)
άφυλο (neuter singular vocative)
άφυλοι (masculine plural vocative)
άφυλες (feminine plural vocative)
άφυλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άφυλος (áfylos)

άφυλη (áfyli)

άφυλο (áfylo)

άφυλοι (áfyloi)

άφυλες (áfyles)

άφυλα (áfyla)

άφυλου (áfylou)

άφυλης (áfylis)

άφυλου (áfylou)

άφυλων (áfylon)

άφυλων (áfylon)

άφυλων (áfylon)

άφυλο (áfylo)

άφυλη (áfyli)

άφυλο (áfylo)

άφυλους (áfylous)

άφυλες (áfyles)

άφυλα (áfyla)

άφυλε (áfyle)

άφυλη (áfyli)

άφυλο (áfylo)

άφυλοι (áfyloi)

άφυλες (áfyles)

άφυλα (áfyla)

(biology) without sexual organs; asexual


αντένζυμο

head

αντένζυμο • (anténzymo) n (plural αντένζυμα)

anténzymo (romanization)
αντένζυμα (plural)
αντένζυμο (nominative singular)
αντένζυμα (nominative plural)
αντενζύμου (genitive singular)
αντένζυμου (genitive singular)
αντενζύμων (genitive plural)
αντένζυμο (accusative singular)
αντένζυμα (accusative plural)
αντένζυμο (singular vocative)
αντένζυμα (plural vocative)


συνένζυμο

συνένζυμο • (synénzymo) n (plural συνένζυμα)

synénzymo (romanization)
συνένζυμα (plural)
συνένζυμο (nominative singular)
συνένζυμα (nominative plural)
συνενζύμου (genitive singular)
συνένζυμου (genitive singular)
συνενζύμων (genitive plural)
συνένζυμο (accusative singular)
συνένζυμα (accusative plural)
συνένζυμο (singular vocative)
συνένζυμα (plural vocative)


γλυοξαλάση

γλυοξαλάση • (glyoxalási) f (uncountable)

glyoxalási (romanization)
γλυοξαλάση (nominative singular)
γλυοξαλάσης (genitive singular)
γλυοξαλάση (accusative singular)
γλυοξαλάση (singular vocative)


πηκτινάση

piktinási (romanization)
πηκτινάση (nominative singular)
πηκτινάσης (genitive singular)
πηκτινάση (accusative singular)
πηκτινάση (singular vocative)


ανθήρας

anthíras (romanization)
ανθήρες (plural)
ανθήρας (nominative singular)
ανθήρες (nominative plural)
ανθήρα (genitive singular)
ανθήρων (genitive plural)
ανθήρα (accusative singular)
ανθήρες (accusative plural)
ανθήρα (singular vocative)
ανθήρες (plural vocative)


στήμονας

στήμονας • (stímonas) m (plural στήμονες)

stímonas (romanization)
στήμονες (plural)
στήμονας (nominative singular)
στήμονες (nominative plural)
στήμονα (genitive singular)
στημόνων (genitive plural)
στήμονα (accusative singular)
στήμονες (accusative plural)
στήμονα (singular vocative)
στήμονες (plural vocative)


ανοσοποιητικό σύστημα

ανοσοποιητικα συστήματα

ανοσοποιητικό σύστημα • (anosopoiitikó sýstima) n (plural ανοσοποιητικα συστήματα)

el-noun

ανοσοποιητικα συστήματα

anosopoiitikó sýstima (romanization)
ανοσοποιητικα συστήματα (plural)

en-ανοσοποιητικό_σύστημα-el-noun-0Uj6J60l


αντιιός

antiiós (romanization)
αντιιοί (plural)
αντιιός (nominative singular)
αντιιοί (nominative plural)
αντιιού (genitive singular)
αντιιών (genitive plural)
αντιιό (accusative singular)
αντιιούς (accusative plural)
αντιιέ (singular vocative)
αντιιοί (plural vocative)


αντιγόνο

head

αντιγόνο • (antigóno) n (plural αντιγόνα)

antigóno (romanization)
αντιγόνα (plural)
αντιγόνο (nominative singular)
αντιγόνα (nominative plural)
αντιγόνου (genitive singular)
αντιγόνων (genitive plural)
αντιγόνο (accusative singular)
αντιγόνα (accusative plural)
αντιγόνο (singular vocative)
αντιγόνα (plural vocative)
αντίγονο (alternative)


αντίγονο

αντίγονο • (antígono) n (plural αντίγονα)

antígono (romanization)
αντίγονα (plural)
αντίγονο (nominative singular)
αντίγονα (nominative plural)
αντιγόνου (genitive singular)
αντίγονου (genitive singular)
αντιγόνων (genitive plural)
αντίγονο (accusative singular)
αντίγονα (accusative plural)
αντίγονο (singular vocative)
αντίγονα (plural vocative)

αντιγόνο αντιγόνο#Greek

(biochemistry) Alternative form of αντιγόνο (antigóno)


αντιτοξίνη

αντιτοξίνη • (antitoxíni) f (plural αντιτοξίνες)

antitoxíni (romanization)
αντιτοξίνες (plural)
αντιτοξίνη (nominative singular)
αντιτοξίνες (nominative plural)
αντιτοξίνης (genitive singular)
αντιτοξινών (genitive plural)
αντιτοξίνη (accusative singular)
αντιτοξίνες (accusative plural)
αντιτοξίνη (singular vocative)
αντιτοξίνες (plural vocative)


απέκκριση

απέκκριση • (apékkrisi) f (plural απεκκρίσεις)

apékkrisi (romanization)
απεκκρίσεις (plural)
απέκκριση (nominative singular)
απεκκρίσεις (nominative plural)
απέκκρισης (genitive singular)
απεκκρίσεων (genitive plural)
απέκκριση (accusative singular)
απεκκρίσεις (accusative plural)
απέκκριση (singular vocative)
απεκκρίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: απεκκρίσεως (apekkríseos)


άπεπτος

head

άπεπτος • (ápeptos) m (feminine άπεπτη, neuter άπεπτο)

ápeptos (romanization)
άπεπτη (feminine)
άπεπτο (neuter)
άπεπτος (masculine nominative singular)
άπεπτη (feminine nominative singular)
άπεπτο (neuter nominative singular)
άπεπτοι (masculine nominative plural)
άπεπτες (feminine nominative plural)
άπεπτα (neuter nominative plural)
άπεπτου (genitive masculine singular)
άπεπτης (feminine genitive singular)
άπεπτου (genitive neuter singular)
άπεπτων (genitive masculine plural)
άπεπτων (feminine genitive plural)
άπεπτων (genitive neuter plural)
άπεπτο (accusative masculine singular)
άπεπτη (accusative feminine singular)
άπεπτο (accusative neuter singular)
άπεπτους (accusative masculine plural)
άπεπτες (accusative feminine plural)
άπεπτα (accusative neuter plural)
άπεπτε (masculine singular vocative)
άπεπτη (feminine singular vocative)
άπεπτο (neuter singular vocative)
άπεπτοι (masculine plural vocative)
άπεπτες (feminine plural vocative)
άπεπτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άπεπτος (ápeptos)

άπεπτη (ápepti)

άπεπτο (ápepto)

άπεπτοι (ápeptoi)

άπεπτες (ápeptes)

άπεπτα (ápepta)

άπεπτου (ápeptou)

άπεπτης (ápeptis)

άπεπτου (ápeptou)

άπεπτων (ápepton)

άπεπτων (ápepton)

άπεπτων (ápepton)

άπεπτο (ápepto)

άπεπτη (ápepti)

άπεπτο (ápepto)

άπεπτους (ápeptous)

άπεπτες (ápeptes)

άπεπτα (ápepta)

άπεπτε (ápepte)

άπεπτη (ápepti)

άπεπτο (ápepto)

άπεπτοι (ápeptoi)

άπεπτες (ápeptes)

άπεπτα (ápepta)


ερημοποίηση

head

ερημοποιήσεις

ερημοποίηση • (erimopoíisi) f (plural ερημοποιήσεις)

el-noun

ερημοποιήσεις

erimopoíisi (romanization)
ερημοποιήσεις (plural)
ερημοποίηση (nominative singular)
ερημοποιήσεις (nominative plural)
ερημοποίησης (genitive singular)
ερημοποιήσεων (genitive plural)
ερημοποίηση (accusative singular)
ερημοποιήσεις (accusative plural)
ερημοποίηση (singular vocative)
ερημοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ερημοποιήσεις

ερημοποίησης

ερημοποιήσεων

ερημοποιήσεις

ερημοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ερημοποιήσεως (erimopoiíseos)


απερήμωση

head

απερήμωση • (aperímosi) f (plural απερημώσεις)

aperímosi (romanization)
απερημώσεις (plural)
απερήμωση (nominative singular)
απερημώσεις (nominative plural)
απερήμωσης (genitive singular)
απερημώσεων (genitive plural)
απερήμωση (accusative singular)
απερημώσεις (accusative plural)
απερήμωση (singular vocative)
απερημώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: απερημώσεως (aperimóseos)


απέταλος

head

απέταλος • (apétalos) m (feminine απέταλη, neuter απέταλο)

apétalos (romanization)
απέταλη (feminine)
απέταλο (neuter)
απέταλος (masculine nominative singular)
απέταλη (feminine nominative singular)
απέταλο (neuter nominative singular)
απέταλοι (masculine nominative plural)
απέταλες (feminine nominative plural)
απέταλα (neuter nominative plural)
απέταλου (genitive masculine singular)
απέταλης (feminine genitive singular)
απέταλου (genitive neuter singular)
απέταλων (genitive masculine plural)
απέταλων (feminine genitive plural)
απέταλων (genitive neuter plural)
απέταλο (accusative masculine singular)
απέταλη (accusative feminine singular)
απέταλο (accusative neuter singular)
απέταλους (accusative masculine plural)
απέταλες (accusative feminine plural)
απέταλα (accusative neuter plural)
απέταλε (masculine singular vocative)
απέταλη (feminine singular vocative)
απέταλο (neuter singular vocative)
απέταλοι (masculine plural vocative)
απέταλες (feminine plural vocative)
απέταλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απέταλος (apétalos)

απέταλη (apétali)

απέταλο (apétalo)

απέταλοι (apétaloi)

απέταλες (apétales)

απέταλα (apétala)

απέταλου (apétalou)

απέταλης (apétalis)

απέταλου (apétalou)

απέταλων (apétalon)

απέταλων (apétalon)

απέταλων (apétalon)

απέταλο (apétalo)

απέταλη (apétali)

απέταλο (apétalo)

απέταλους (apétalous)

απέταλες (apétales)

απέταλα (apétala)

απέταλε (apétale)

απέταλη (apétali)

απέταλο (apétalo)

απέταλοι (apétaloi)

απέταλες (apétales)

απέταλα (apétala)

Either Learned borrowing from Katharevousa ἀπέταλος (apétalos), attested since 1873, from Koine Greek ἀπέτηλος (apétēlos) with change to πεταλ- from Ancient Greek πέταλον (pétalon)
Or learned borrowing from French apétale < a- + pétale from Ancient Greek πέταλον (pétalon), Morphologically, α- (a-, alpha privative) + Ancient Greek πέταλ(ον) (pétal(on)) + suffix for adjectives -ος (-os).
Or, related to the unattested Ancient Greek ᾱ̓πέτᾰλος (āpétălos).
For the taxonomic term απέταλα (apétala) see the New Latin apetala (example, Nestegis apetala.


αποικοδόμηση

head

αποικοδόμηση • (apoikodómisi) f (uncountable)

apoikodómisi (romanization)
αποικοδόμηση (nominative singular)
αποικοδόμησης (genitive singular)
αποικοδόμηση (accusative singular)
αποικοδόμηση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αποικοδόμηση

αποικοδόμησης

αποικοδόμηση

αποικοδόμηση

Older or formal genitive singular: αποικοδομήσεως (apoikodomíseos)


απολιθώνω

head

απολιθώνω • (apolithóno)

el-verb

απολιθωμένος

απολιθώνομαι

απολιθώνω • (apolithóno) (past απολίθωσα, passive απολιθώνομαι, ppp απολιθωμένος)

apolithóno (romanization)
απολίθωσα (past)
απολιθώνομαι (passive)
απολιθωμένος (participle passive perfect)

(paleontology, geology) to fossilise (UK), fossilize (US), petrify


απολιθωμένος

head

απολιθωμένος • (apolithoménos) m (feminine απολιθωμένη, neuter απολιθωμένο)

apolithoménos (romanization)
απολιθωμένη (feminine)
απολιθωμένο (neuter)
απολιθωμένος (masculine nominative singular)
απολιθωμένη (feminine nominative singular)
απολιθωμένο (neuter nominative singular)
απολιθωμένοι (masculine nominative plural)
απολιθωμένες (feminine nominative plural)
απολιθωμένα (neuter nominative plural)
απολιθωμένου (genitive masculine singular)
απολιθωμένης (feminine genitive singular)
απολιθωμένου (genitive neuter singular)
απολιθωμένων (genitive masculine plural)
απολιθωμένων (feminine genitive plural)
απολιθωμένων (genitive neuter plural)
απολιθωμένο (accusative masculine singular)
απολιθωμένη (accusative feminine singular)
απολιθωμένο (accusative neuter singular)
απολιθωμένους (accusative masculine plural)
απολιθωμένες (accusative feminine plural)
απολιθωμένα (accusative neuter plural)
απολιθωμένε (masculine singular vocative)
απολιθωμένη (feminine singular vocative)
απολιθωμένο (neuter singular vocative)
απολιθωμένοι (masculine plural vocative)
απολιθωμένες (feminine plural vocative)
απολιθωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απολιθωμένος

α‧πο‧λι‧θω‧μέ‧νος

Perfect participle of απολιθώνομαι (apolithónomai), passive voice of απολιθώνω (apolithóno, “I fossilise”)

participle of

απολιθώνομαι

(paleontology, geology) fossilised (UK), fossilized (US), petrified


αζωτοδέσμευση

head

αζωτοδέσμευση • (azotodésmefsi) f (uncountable)

azotodésmefsi (romanization)
αζωτοδέσμευση (nominative singular)
αζωτοδέσμευσης (genitive singular)
αζωτοδέσμευση (accusative singular)
αζωτοδέσμευση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αζωτοδέσμευση

αζωτοδέσμευσης

αζωτοδέσμευση

αζωτοδέσμευση

α‧ζω‧το‧δέ‧σμευ‧ση

From άζωτο (ázoto, “nitrogen”) + δέσμευση (désmefsi, “binding”).

af

ατμοσφαιρική αζωτοδέσμευση

atmospheric (lightning-induced) nitrogen fixation

βιολογική αζωτοδέσμευση

biological nitrogen fixation (diazotrophy)

(chemistry, biochemistry) nitrogen fixation


φιντάνι

head

φιντάνι • (fintáni) n (plural φιντάνια)

el-noun

φιντάνι • (fintáni) n (plural φιντάνια)

fintáni (romanization)
φιντάνια (plural)
φιντάνι (nominative singular)
φιντάνια (nominative plural)
φιντανιού (genitive singular)
φιντανιών (genitive plural)
φιντάνι (accusative singular)
φιντάνια (accusative plural)
φιντάνι (singular vocative)
φιντάνια (plural vocative)

From Ottoman Turkish فدان (fidan, “young plant, sapling”), from Byzantine Greek φυτόν (phutón, “plant”) (a reborrowing).

bor

(botany) any young plant, sapling, scion used in grafting


οξαλίδα

head

οξαλίδα • (oxalída) f (plural οξαλίδες)

el-noun

οξαλίδα • (oxalída) f (plural οξαλίδες)

oxalída (romanization)
οξαλίδες (plural)
οξαλίδα (nominative singular)
οξαλίδες (nominative plural)
οξαλίδας (genitive singular)
οξαλίδων (genitive plural)
οξαλίδα (accusative singular)
οξαλίδες (accusative plural)
οξαλίδα (singular vocative)
οξαλίδες (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ὀξαλίς (oxalís).

lbor

(botany) wood sorrel, any plant belonging to the family Oxalidaceae


καρυότυπος

head

καρυότυπος • (karyótypos) m (plural καρυότυποι)

karyótypos (romanization)
καρυότυποι (plural)
καρυότυπος (nominative singular)
καρυότυποι (nominative plural)
καρυότυπου (genitive singular)
καρυοτύπου (genitive singular)
καρυότυπων (genitive plural)
καρυοτύπων (genitive plural)
καρυότυπο (accusative singular)
καρυότυπους (accusative plural)
καρυοτύπους (accusative plural)
καρυότυπε (singular vocative)
καρυότυποι (plural vocative)

κα‧ρυ‧ό‧τυ‧πος


παπαδίτσα

παπαδίτσα • (papadítsa) f (plural παπαδίτσες)

papadítsa (romanization)
παπαδίτσες (plural)
παπαδίτσα (nominative singular)
παπαδίτσες (nominative plural)
παπαδίτσας (genitive singular)
παπαδίτσα (accusative singular)
παπαδίτσες (accusative plural)
παπαδίτσα (singular vocative)
παπαδίτσες (plural vocative)

(ornithology) tit (especially great tit)


Κίτρος

Kítros (romanization)
Κίτροι (plural)
Κίτρος (nominative singular)
Κίτροι (nominative plural)
Κίτρου (genitive singular)
Κίτρων (genitive plural)
Κίτρο (accusative singular)
Κίτρους (accusative plural)
Κίτρε (singular vocative)
Κίτρο (singular vocative)
Κίτροι (plural vocative)

Learned borrowing from taxonomic name Citrus, from Latin citrus.

lbor

(botany) The genus Citrus, which includes fruits such as oranges, lemons, grapefruits, etc.


απύρηνος

head

απύρηνος • (apýrinos) m (feminine απύρηνη, neuter απύρηνο)

apýrinos (romanization)
απύρηνη (feminine)
απύρηνο (neuter)
απύρηνος (masculine nominative singular)
απύρηνη (feminine nominative singular)
απύρηνο (neuter nominative singular)
απύρηνοι (masculine nominative plural)
απύρηνες (feminine nominative plural)
απύρηνα (neuter nominative plural)
απύρηνου (genitive masculine singular)
απύρηνης (feminine genitive singular)
απύρηνου (genitive neuter singular)
απύρηνων (genitive masculine plural)
απύρηνων (feminine genitive plural)
απύρηνων (genitive neuter plural)
απύρηνο (accusative masculine singular)
απύρηνη (accusative feminine singular)
απύρηνο (accusative neuter singular)
απύρηνους (accusative masculine plural)
απύρηνες (accusative feminine plural)
απύρηνα (accusative neuter plural)
απύρηνε (masculine singular vocative)
απύρηνη (feminine singular vocative)
απύρηνο (neuter singular vocative)
απύρηνοι (masculine plural vocative)
απύρηνες (feminine plural vocative)
απύρηνα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απύρηνος (apýrinos)

απύρηνη (apýrini)

απύρηνο (apýrino)

απύρηνοι (apýrinoi)

απύρηνες (apýrines)

απύρηνα (apýrina)

απύρηνου (apýrinou)

απύρηνης (apýrinis)

απύρηνου (apýrinou)

απύρηνων (apýrinon)

απύρηνων (apýrinon)

απύρηνων (apýrinon)

απύρηνο (apýrino)

απύρηνη (apýrini)

απύρηνο (apýrino)

απύρηνους (apýrinous)

απύρηνες (apýrines)

απύρηνα (apýrina)

απύρηνε (apýrine)

απύρηνη (apýrini)

απύρηνο (apýrino)

απύρηνοι (apýrinoi)

απύρηνες (apýrines)

απύρηνα (apýrina)

(botany) (of fruit, etc) without seed, stone, etc

(biology) (of a cell) anucleate (without a nucleus)


Αρθρόποδα

Arthrópoda (romanization)
Αρθρόποδα (nominative plural)
Αρθρόποδων (genitive plural)
Αρθρόποδα (accusative plural)
Αρθρόποδα (plural vocative)


κλώνος

klónos (romanization)
κλώνοι (plural)
κλώνος (nominative singular)
κλώνοι (nominative plural)
κλώνου (genitive singular)
κλώνων (genitive plural)
κλώνο (accusative singular)
κλώνους (accusative plural)
κλώνε (singular vocative)
κλώνοι (plural vocative)


βασικό αμινοξύ

head

βασικά αμινοξέα

βασικό αμινοξύ • (vasikó aminoxý) f (usually uncountable, plural βασικά αμινοξέα)

el-noun

βασικά αμινοξέα

vasikó aminoxý (romanization)
βασικά αμινοξέα (plural)

essential amino acid
essential amino acid


αυτοφαγία

head

αυτοφαγία • (aftofagía) f (usually uncountable, plural αυτοφαγίες)

aftofagía (romanization)
αυτοφαγίες (plural)
αυτοφαγία (nominative singular)
αυτοφαγίες (nominative plural)
αυτοφαγίας (genitive singular)
αυτοφαγιών (genitive plural)
αυτοφαγία (accusative singular)
αυτοφαγίες (accusative plural)
αυτοφαγία (singular vocative)
αυτοφαγίες (plural vocative)


νεοδαρβινισμός

νεοδαρβινισμός • (neodarvinismós) m

el-noun

νεοδαρβινισμός • (neodarvinismós) m


τρυπτοφάνη

head

τρυπτοφάνη • (tryptofáni) f (usually uncountable, plural τρυπτοφάνες)

tryptofáni (romanization)
τρυπτοφάνες (plural)
τρυπτοφάνη (nominative singular)
τρυπτοφάνες (nominative plural)
τρυπτοφάνης (genitive singular)
τρυπτοφανών (genitive plural)
τρυπτοφάνη (accusative singular)
τρυπτοφάνες (accusative plural)
τρυπτοφάνη (singular vocative)
τρυπτοφάνες (plural vocative)
θρυπτοφάνη (alternative)


ρετινόλη

ρετινόλη • (retinóli) f

el-noun

ρετινόλη • (retinóli) f

(organic chemistry, biochemistry) retinol


ρετινάλη

head

ρετινάλη • (retináli) f

el-noun

ρετινάλη • (retináli) f

(biochemistry, organic chemistry) retinal


νευρογένεση

head

νευρογένεση • (nevrogénesi) f

el-noun

νευρογένεση • (nevrogénesi) f


νεφρίδιο

head

νεφρίδιο • (nefrídio) n

el-noun

νεφρίδιο • (nefrídio) n


νευροτροπισμός

head

νευροτροπισμός • (nevrotropismós) m

el-noun

νευροτροπισμός • (nevrotropismós) m


νιτροποίηση

head

νιτροποιήσεις

νιτροποίηση • (nitropoíisi) f (plural νιτροποιήσεις)

el-noun

νιτροποιήσεις

nitropoíisi (romanization)
νιτροποιήσεις (plural)
νιτροποίηση (nominative singular)
νιτροποιήσεις (nominative plural)
νιτροποίησης (genitive singular)
νιτροποιήσεων (genitive plural)
νιτροποίηση (accusative singular)
νιτροποιήσεις (accusative plural)
νιτροποίηση (singular vocative)
νιτροποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

νιτροποιήσεις

νιτροποίησης

νιτροποιήσεων

νιτροποιήσεις

νιτροποιήσεις

Older or formal genitive singular: νιτροποιήσεως (nitropoiíseos)

νι‧τρο‧ποί‧η‧ση

νίτρο (nítro, “nitre”) + -ποίηση (-poíisi, “-fication”), calque of French nitrification.


νουκλεΐνη

head

νουκλεΐνη • (noukleḯni) f

el-noun

νουκλεΐνη • (noukleḯni) f

noukleḯni (romanization)
νουκλεΐνη (nominative singular)
νουκλεΐνες (nominative plural)
νουκλεΐνης (genitive singular)
νουκλεϊνών (genitive plural)
νουκλεΐνη (accusative singular)
νουκλεΐνες (accusative plural)
νουκλεΐνη (singular vocative)
νουκλεΐνες (plural vocative)