μυωπία

myopía (romanization)
μυωπίες (plural)
μυωπία (nominative singular)
μυωπίες (nominative plural)
μυωπίας (genitive singular)
μυωπιών (genitive plural)
μυωπία (accusative singular)
μυωπίες (accusative plural)
μυωπία (singular vocative)
μυωπίες (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek μυωπίᾱ (muōpíā), from μύωψ (múōps, “closing or contracting of the eyes”), from μύω (múō, “to close, shut”) + ὤψ (ṓps, “eye”).


κώφωση

head

κώφωση • (kófosi) f (plural κωφώσεις)

el-noun

κώφωση • (kófosi) f (plural κωφώσεις)

kófosi (romanization)
κωφώσεις (plural)
κώφωση (nominative singular)
κωφώσεις (nominative plural)
κώφωσης (genitive singular)
κωφώσεων (genitive plural)
κώφωση (accusative singular)
κωφώσεις (accusative plural)
κώφωση (singular vocative)
κωφώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: κωφώσεως (kofóseos)


βακτηρίδιο

head

βακτηρίδιο • (vaktirídio) n (plural βακτηρίδια)

vaktirídio (romanization)
βακτηρίδια (plural)
βακτηρίδιο (nominative singular)
βακτηρίδια (nominative plural)
βακτηριδίου (genitive singular)
βακτηρίδιου (genitive singular)
βακτηριδίων (genitive plural)
βακτηρίδιο (accusative singular)
βακτηρίδια (accusative plural)
βακτηρίδιο (singular vocative)
βακτηρίδια (plural vocative)


τρίχα

trícha (romanization)
τρίχες (plural)
τρίχα (nominative singular)
τρίχες (nominative plural)
τρίχας (genitive singular)
τριχών (genitive plural)
τρίχα (accusative singular)
τρίχες (accusative plural)
τρίχα (singular vocative)
τρίχες (plural vocative)


ωλένη

oléni (romanization)
ωλένες (plural)
ωλένη (nominative singular)
ωλένες (nominative plural)
ωλένης (genitive singular)
ωλενών (genitive plural)
ωλένη (accusative singular)
ωλένες (accusative plural)
ωλένη (singular vocative)
ωλένες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ὠλένη (ōlénē).

(anatomy) ulna, elbow bone (bone of the forearm)


αφτί

aftí (romanization)
αφτιά (plural)
αφτί (nominative singular)
αφτιά (nominative plural)
αφτιού (genitive singular)
αφτιών (genitive plural)
αφτί (accusative singular)
αφτιά (accusative plural)
αφτί (singular vocative)
αφτιά (plural vocative)

αυτοί (aftoí)

Back-formation from the plural αφτιά (aftiá), extracted from article & noun τ' αφτιά (t' aftiá, “the ears”), from Byzantine Greek τά ἀφτία (tá aphtía) (singular τό ἀφτίον (tó aphtíon)), from Koine Greek τά ὠτία (tá ōtía) (singular ὠτίον (ōtíon)), diminutive of Ancient Greek τᾰ̀ ὦτᾰ (tà ôta) (singular οὖς (oûs)), through a regular phonological development of
: /ta.uˈti.a/ → (*/tavˈti.a/) → /tafˈti.a/ and αφτιά (aftiá) /aˈftça/, singular αφτί (aftí) /aˈfti/.
Ultimately from Proto-Indo-European *h₂ṓws.
Etymology according to Georgios Hatzidakis, accepted by Babiniotis. Other linguists support the spelling αυτί (aftí) from τ' αυτιά (t' aftiá) through /tawˈti.a/ - /tafˈti.a/. Similar case is the spelling of αβγό (avgó) or αυγό (avgó, “egg”).


πλάτη

pláti (romanization)
πλάτες (plural)
πλάτη (nominative singular)
πλάτες (nominative plural)
πλάτης (genitive singular)
πλατών (genitive plural)
πλάτη (accusative singular)
πλάτες (accusative plural)
πλάτη (singular vocative)
πλάτες (plural vocative)

Already in Ancient Greek πλάτη (plátē, “flat or broad object; mainly a flat oar”), found in the plural πλάται (plátai, “shoulder-blades”) from the adjective πλατύς (platús, “broad”). Cognate with Irish leithe, Old Church Slavonic плеще (plešte), Hittite [script needed] (paltana).


μελάνωμα

head

μελάνωμα • (melánoma) f (plural μελανώματα)

melánoma (romanization)
μελανώματα (plural)
μελάνωμα (nominative singular)
μελανώματα (nominative plural)
μελανώματος (genitive singular)
μελανωμάτων (genitive plural)
μελάνωμα (accusative singular)
μελανώματα (accusative plural)
μελάνωμα (singular vocative)
μελανώματα (plural vocative)


βελονισμός

βελονισμός • (velonismós) m (uncountable)

velonismós (romanization)
βελονισμός (nominative singular)
βελονισμού (genitive singular)
βελονισμό (accusative singular)
βελονισμέ (singular vocative)


γεύση

géfsi (romanization)
γεύσεις (plural)
γεύση (nominative singular)
γεύσεις (nominative plural)
γεύσης (genitive singular)
γεύσεων (genitive plural)
γεύση (accusative singular)
γεύσεις (accusative plural)
γεύση (singular vocative)
γεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: γεύσεως (géfseos)


κοχλίας

kochlías (romanization)
κοχλίες (plural)
κοχλίας (nominative singular)
κοχλίες (nominative plural)
κοχλία (genitive singular)
κοχλιών (genitive plural)
κοχλία (accusative singular)
κοχλίες (accusative plural)
κοχλία (singular vocative)
κοχλίες (plural vocative)

From Ancient Greek κοχλίας (kokhlías), from κόχλος (kókhlos, “spiral-shelled mollusk”), probably related to Ancient Greek κόγχη (kónkhē), κόγχος (kónkhos, “mussel”).


τυφλότητα

tyflótita (romanization)
τυφλότητα (nominative singular)
τυφλότητας (genitive singular)
τυφλότητα (accusative singular)
τυφλότητα (singular vocative)


σφραγίζω

head

σφραγίζω • (sfragízo)

el-verb

σφραγίζω • (sfragízo) (past σφράγισα, passive σφραγίζομαι)

sfragízo (romanization)
σφράγισα (past)
σφραγίζομαι (passive)
σφραγίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
σφραγίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σφραγίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σφραγιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σφραγίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σφραγίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σφραγίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σφραγιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σφραγίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
σφραγίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σφραγίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σφραγιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σφραγίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σφραγίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σφραγιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σφραγιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σφραγίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σφραγίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σφραγίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σφραγιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σφραγιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σφραγίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σφραγίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σφραγίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σφραγίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σφραγίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σφραγιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σφραγιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σφράγιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σφράγισα (active first-person indicative past perfective singular)
σφραγιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σφραγιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σφραγίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σφράγιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σφράγισες (active indicative past perfective second-person singular)
σφραγιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σφραγιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σφραγίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σφράγιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σφράγισε (active indicative past perfective singular third-person)
σφραγιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σφραγιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σφραγίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σφραγίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σφραγίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σφραγιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σφραγιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σφραγίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σφραγίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
σφραγιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σφραγιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σφράγιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σφραγίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σφραγίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σφράγισαν (active indicative past perfective plural third-person)
σφραγίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σφραγίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
σφραγίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σφραγιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σφραγίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σφραγιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σφραγιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σφραγίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σφραγίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σφραγίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σφραγιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σφράγιζε (active imperative imperfective second-person singular)
σφράγισε (active imperative perfective second-person singular)
σφραγίσου (imperative passive perfective second-person singular)
σφραγίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
σφραγίστε (active imperative perfective plural second-person)
σφραγίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σφραγιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σφραγίζοντας (active participle present)
έχοντας σφραγίσει (active participle past)
σφραγισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σφραγίσει (active infinitive-aorist)
σφραγιστεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek, derived from σφραγίς (sphragís).

επτασφράγιστος

'seven times sealed', very well sealed; of secrets


συναισθησία

head

συναισθησία • (synaisthisía) f (uncountable)

synaisthisía (romanization)
συναισθησία (nominative singular)
συναισθησίας (genitive singular)
συναισθησία (accusative singular)
συναισθησία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

συναισθησίας


μαλάρια

malária (romanization)
μαλάρια (nominative singular)
μαλάριας (genitive singular)
μαλάρια (accusative singular)
μαλάρια (singular vocative)


κόλον

Learned borrowing from Ancient Greek κόλον of uncertain etymon. Grammarians of Hellenistic times proposed relation to βουκόλος (boukólos, “tending kine”), δύσκολος (dúskolos, “difficult”), κόλαξ (kólax, “flatterer”). Other theories include κυλλός (kullós, “crooked, club-footed”) and κόλος (kólos, “docked, hornless”). No relation to κῶλον (kôlon, “limb”).

lbor

(anatomy) colon (last part of the digestive system)


άτλαντας

head

άτλαντας • (átlantas) m (plural άτλαντες)

átlantas (romanization)
άτλαντες (plural)
άτλαντας (nominative singular)
άτλαντες (nominative plural)
άτλαντα (genitive singular)
ατλάντων (genitive plural)
άτλαντα (accusative singular)
άτλαντες (accusative plural)
άτλαντα (singular vocative)
άτλαντες (plural vocative)

(medicine) atlas vertebra (first cervical vertebra)


φλοιός

floiós (romanization)
φλοιοί (plural)
φλοιός (nominative singular)
φλοιοί (nominative plural)
φλοιού (genitive singular)
φλοιών (genitive plural)
φλοιό (accusative singular)
φλοιούς (accusative plural)
φλοιέ (singular vocative)
φλοιοί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek φλοιός (phloiós).


κρυψορχία

κρυψορχία • (krypsorchía) f (uncountable)

krypsorchía (romanization)
κρυψορχία (nominative singular)
κρυψορχίας (genitive singular)
κρυψορχία (accusative singular)
κρυψορχία (singular vocative)


απόφυση

απόφυση • (apófysi) f (plural αποφύσεις)

apófysi (romanization)
αποφύσεις (plural)
απόφυση (nominative singular)
αποφύσεις (nominative plural)
απόφυσης (genitive singular)
αποφύσεων (genitive plural)
απόφυση (accusative singular)
αποφύσεις (accusative plural)
απόφυση (singular vocative)
αποφύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποφύσεως (apofýseos)

Learnedly, from Ancient Greek ἀπόφυ(σις) (apóphu(sis)) + -ση (-si).

σκωληκοειδής απόφυση


καλάμι

kalámi (romanization)
καλάμια (plural)
καλάμι (nominative singular)
καλάμια (nominative plural)
καλαμιού (genitive singular)
καλαμιών (genitive plural)
καλάμι (accusative singular)
καλάμια (accusative plural)
καλάμι (singular vocative)
καλάμια (plural vocative)

From Byzantine Greek καλάμιν (kalámin), from Koine Greek καλάμιον (kalámion), a diminutive of Ancient Greek κάλαμος (kálamos).
Cognate with Mariupol Greek кала́м (kalám).


ιδιοσυγκρασία

head

ιδιοσυγκρασίες

ιδιοσυγκρασία • (idiosygkrasía) f (plural ιδιοσυγκρασίες)

el-noun

ιδιοσυγκρασίες

idiosygkrasía (romanization)
ιδιοσυγκρασίες (plural)
ιδιοσυγκρασία (nominative singular)
ιδιοσυγκρασίες (nominative plural)
ιδιοσυγκρασίας (genitive singular)
ιδιοσυγκρασιών (genitive plural)
ιδιοσυγκρασία (accusative singular)
ιδιοσυγκρασίες (accusative plural)
ιδιοσυγκρασία (singular vocative)
ιδιοσυγκρασίες (plural vocative)

el-decl-noun

ιδιοσυγκρασία

ιδιοσυγκρασίες

ιδιοσυγκρασίας

ιδιοσυγκρασιών

ιδιοσυγκρασία

ιδιοσυγκρασίες

ιδιοσυγκρασία

ιδιοσυγκρασίες

ι‧δι‧ο‧συ‧γκρα‧σί‧α

(medicine) idiosyncrasy (personal physiological properties)


ιδιώτης

idiótis (romanization)
ιδιώτες (plural)
ιδιώτης (nominative singular)
ιδιώτες (nominative plural)
ιδιώτη (genitive singular)
ιδιωτών (genitive plural)
ιδιώτη (accusative singular)
ιδιώτες (accusative plural)
ιδιώτη (singular vocative)
ιδιώτες (plural vocative)

From Ancient Greek ἰδιώτης (idiṓtēs). Sense 2 is a semantic loan from French idiot.

learning difficulties
learning difficulties

(medicine) person with learning difficulties, mentally handicapped person


μαύρο μάτι

head

μαύρο μάτι • (mávro máti) n (plural μαύρα μάτια)

mávro máti (romanization)
μαύρα μάτια (plural)


γιατρεύω

γιατρεύω • (giatrévo)

el-verb

γιατρεύω • (giatrévo) (past γιάτρεψα, passive γιατρεύομαι, p‑past γιατρεύτηκα, ppp γιατρεμένος)

giatrévo (romanization)
γιάτρεψα (past)
γιατρεύομαι (passive)
γιατρεύτηκα (passive past)
γιατρεμένος (participle passive perfect)
γιατρεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
γιατρέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γιατρεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
γιατρευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
γιατρεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γιατρέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γιατρεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
γιατρευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
γιατρεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
γιατρέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γιατρεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
γιατρευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
γιατρεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γιατρέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γιατρευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
γιατρευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
γιατρεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γιατρέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γιατρεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γιατρευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γιατρευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
γιατρεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γιατρεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γιατρέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γιατρέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γιατρεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
γιατρευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γιατρευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γιάτρευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γιάτρεψα (active first-person indicative past perfective singular)
γιατρευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γιατρευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γιατρεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
γιάτρευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γιάτρεψες (active indicative past perfective second-person singular)
γιατρευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γιατρευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γιατρεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
γιάτρευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γιάτρεψε (active indicative past perfective singular third-person)
γιατρευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γιατρευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γιατρεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
γιατρεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γιατρέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γιατρευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
γιατρευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
γιατρεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γιατρέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
γιατρευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
γιατρευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
γιάτρευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γιατρεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γιατρεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γιάτρεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γιατρέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γιατρέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
γιατρεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γιατρευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
γιατρεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γιατρευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γιατρευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα γιατρεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γιατρέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα γιατρεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα γιατρευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
γιάτρευε (active imperative imperfective second-person singular)
γιάτρεψε (active imperative perfective second-person singular)
γιάτρευ' (active imperative perfective second-person singular)
γιατρέψου (imperative passive perfective second-person singular)
γιατρεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
γιατρέψτε (active imperative perfective plural second-person)
γιατρεύτε (active imperative perfective plural second-person)
γιατρεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
γιατρευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
γιατρεύοντας (active participle present)
έχοντας γιατρέψει (active participle past)
γιατρεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
γιατρέψει (active infinitive-aorist)
γιατρευτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek γιατρεύω (giatreúō), from Ancient Greek ἰατρεύω (iatreúō) with [ia] > [ʝa].


ραχοκοκαλιά

head

ραχοκοκαλιές

ραχοκοκαλιά • (rachokokaliá) f (plural ραχοκοκαλιές)

el-noun

ραχοκοκαλιές

rachokokaliá (romanization)
ραχοκοκαλιές (plural)
ραχοκοκαλιά (nominative singular)
ραχοκοκαλιές (nominative plural)
ραχοκοκαλιάς (genitive singular)
ραχοκοκαλιών (genitive plural)
ραχοκοκαλιά (accusative singular)
ραχοκοκαλιές (accusative plural)
ραχοκοκαλιά (singular vocative)
ραχοκοκαλιές (plural vocative)

el-decl-noun

ραχοκοκαλιές

ραχοκοκαλιάς

ραχοκοκαλιών

ραχοκοκαλιές

ραχοκοκαλιές


εμμηνόπαυση

head

εμμηνόπαυση • (emminópafsi) f (uncountable)

emminópafsi (romanization)
εμμηνόπαυση (nominative singular)
εμμηνόπαυσης (genitive singular)
εμμηνόπαυση (accusative singular)
εμμηνόπαυση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

εμμηνόπαυσης

Older or formal genitive singular: εμμηνοπαύσεως (emminopáfseos)


βαρυστομαχιά

head

βαρυστομαχιές

βαρυστομαχιά • (varystomachiá) f (plural βαρυστομαχιές)

el-noun

βαρυστομαχιές

varystomachiá (romanization)
βαρυστομαχιές (plural)
βαρυστομαχιά (nominative singular)
βαρυστομαχιές (nominative plural)
βαρυστομαχιάς (genitive singular)
βαρυστομαχιών (genitive plural)
βαρυστομαχιά (accusative singular)
βαρυστομαχιές (accusative plural)
βαρυστομαχιά (singular vocative)
βαρυστομαχιές (plural vocative)

el-decl-noun

βαρυστομαχιά

βαρυστομαχιές

βαρυστομαχιάς

βαρυστομαχιών

βαρυστομαχιά

βαρυστομαχιές

βαρυστομαχιά

βαρυστομαχιές


βεντούζα

head

βεντούζα • (ventoúza) f (plural βεντούζες)

ventoúza (romanization)
βεντούζες (plural)
βεντούζα (nominative singular)
βεντούζες (nominative plural)
βεντούζας (genitive singular)
βεντουζών (genitive plural)
βεντούζα (accusative singular)
βεντούζες (accusative plural)
βεντούζα (singular vocative)
βεντούζες (plural vocative)

el-decl-noun

The genitive βεντούζων is occasionally found

From French ventouse, from Latin ventosa (cucurbita)

(medicine, dated) cup used in fire cupping.


οδοντοστοιχία

head

οδοντοστοιχίες

οδοντοστοιχία • (odontostoichía) f (plural οδοντοστοιχίες)

el-noun

οδοντοστοιχίες

odontostoichía (romanization)
οδοντοστοιχίες (plural)
οδοντοστοιχία (nominative singular)
οδοντοστοιχίες (nominative plural)
οδοντοστοιχίας (genitive singular)
οδοντοστοιχιών (genitive plural)
οδοντοστοιχία (accusative singular)
οδοντοστοιχίες (accusative plural)
οδοντοστοιχία (singular vocative)
οδοντοστοιχίες (plural vocative)

el-decl-noun

οδοντοστοιχία

οδοντοστοιχίες

οδοντοστοιχίας

οδοντοστοιχιών

οδοντοστοιχία

οδοντοστοιχίες

οδοντοστοιχία

οδοντοστοιχίες

οδοντο- (odonto-, “tooth”) + στοίχος (stoíchos, “line, order”)


κολεόσπασμος

head

κολεόσπασμοι

κολεόσπασμος • (koleóspasmos) m (plural κολεόσπασμοι)

el-noun

κολεόσπασμοι

koleóspasmos (romanization)
κολεόσπασμοι (plural)
κολεόσπασμος (nominative singular)
κολεόσπασμοι (nominative plural)
κολεόσπασμου (genitive singular)
κολεόσπασμων (genitive plural)
κολεόσπασμο (accusative singular)
κολεόσπασμους (accusative plural)
κολεόσπασμε (singular vocative)
κολεόσπασμοι (plural vocative)

el-decl-noun

κολεόσπασμος

κολεόσπασμοι

κολεόσπασμου

κολεόσπασμων

κολεόσπασμους

κολεόσπασμοι

κολεό (koleó, “vagina”) + σπασμος (spasmos, “spasm”)


εμετικός

head

εμετικός • (emetikós) m (feminine εμετική, neuter εμετικό)

emetikós (romanization)
εμετική (feminine)
εμετικό (neuter)
εμετικός (masculine nominative singular)
εμετική (feminine nominative singular)
εμετικό (neuter nominative singular)
εμετικοί (masculine nominative plural)
εμετικές (feminine nominative plural)
εμετικά (neuter nominative plural)
εμετικού (genitive masculine singular)
εμετικής (feminine genitive singular)
εμετικού (genitive neuter singular)
εμετικών (genitive masculine plural)
εμετικών (feminine genitive plural)
εμετικών (genitive neuter plural)
εμετικό (accusative masculine singular)
εμετική (accusative feminine singular)
εμετικό (accusative neuter singular)
εμετικούς (accusative masculine plural)
εμετικές (accusative feminine plural)
εμετικά (accusative neuter plural)
εμετικέ (masculine singular vocative)
εμετική (feminine singular vocative)
εμετικό (neuter singular vocative)
εμετικοί (masculine plural vocative)
εμετικές (feminine plural vocative)
εμετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εμετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εμετικός, etc.)

el-decl-adj-table

εμετικός (emetikós)

εμετική (emetikí)

εμετικό (emetikó)

εμετικοί (emetikoí)

εμετικές (emetikés)

εμετικά (emetiká)

εμετικού (emetikoú)

εμετικής (emetikís)

εμετικού (emetikoú)

εμετικών (emetikón)

εμετικών (emetikón)

εμετικών (emetikón)

εμετικό (emetikó)

εμετική (emetikí)

εμετικό (emetikó)

εμετικούς (emetikoús)

εμετικές (emetikés)

εμετικά (emetiká)

εμετικέ (emetiké)

εμετική (emetikí)

εμετικό (emetikó)

εμετικοί (emetikoí)

εμετικές (emetikés)

εμετικά (emetiká)


τρυπάνι

head

τρυπάνι • (trypáni) n (plural τρυπάνια)

el-noun

τρυπάνι • (trypáni) n (plural τρυπάνια)

trypáni (romanization)
τρυπάνια (plural)
τρυπάνι (nominative singular)
τρυπάνια (nominative plural)
τρυπανιού (genitive singular)
τρυπανιών (genitive plural)
τρυπάνι (accusative singular)
τρυπάνια (accusative plural)
τρυπάνι (singular vocative)
τρυπάνια (plural vocative)

From Ancient Greek τρῡπάνιον (trūpánion), diminutive of τρῡ́πανον (trū́panon, “borer, trepan”), from τρῡπάω (trūpáō, “to bore, drill”).

(medicine) trepanner (tool for trepanning)


κρύπτη

krýpti (romanization)
κρύπτες (plural)
κρύπτη (nominative singular)
κρύπτες (nominative plural)
κρύπτης (genitive singular)
κρυπτών (genitive plural)
κρύπτη (accusative singular)
κρύπτες (accusative plural)
κρύπτη (singular vocative)
κρύπτες (plural vocative)

οι κρύπτες των αμυγδαλών


κάψουλα

head

κάψουλα • (kápsoula) f (plural κάψουλες)

kápsoula (romanization)
κάψουλες (plural)
κάψουλα (nominative singular)
κάψουλες (nominative plural)
κάψουλας (genitive singular)
κάψουλα (accusative singular)
κάψουλες (accusative plural)
κάψουλα (singular vocative)
κάψουλες (plural vocative)

(medicine, pharmacology) capsule, small case of gelatine containing a dose of medicine


αγκύλη

agkýli (romanization)
αγκύλες (plural)
αγκύλη (nominative singular)
αγκύλες (nominative plural)
αγκύλης (genitive singular)
αγκυλών (genitive plural)
αγκύλη (accusative singular)
αγκύλες (accusative plural)
αγκύλη (singular vocative)
αγκύλες (plural vocative)


κυστικός

κυστικός • (kystikós) m

el-adj

κυστικός • (kystikós) m

kystikós (romanization)
κυστικός (masculine nominative singular)
κυστική (feminine nominative singular)
κυστικό (neuter nominative singular)
κυστικοί (masculine nominative plural)
κυστικές (feminine nominative plural)
κυστικά (neuter nominative plural)
κυστικού (genitive masculine singular)
κυστικής (feminine genitive singular)
κυστικού (genitive neuter singular)
κυστικών (genitive masculine plural)
κυστικών (feminine genitive plural)
κυστικών (genitive neuter plural)
κυστικό (accusative masculine singular)
κυστική (accusative feminine singular)
κυστικό (accusative neuter singular)
κυστικούς (accusative masculine plural)
κυστικές (accusative feminine plural)
κυστικά (accusative neuter plural)
κυστικέ (masculine singular vocative)
κυστική (feminine singular vocative)
κυστικό (neuter singular vocative)
κυστικοί (masculine plural vocative)
κυστικές (feminine plural vocative)
κυστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κυστικός (kystikós)

κυστική (kystikí)

κυστικό (kystikó)

κυστικοί (kystikoí)

κυστικές (kystikés)

κυστικά (kystiká)

κυστικού (kystikoú)

κυστικής (kystikís)

κυστικού (kystikoú)

κυστικών (kystikón)

κυστικών (kystikón)

κυστικών (kystikón)

κυστικό (kystikó)

κυστική (kystikí)

κυστικό (kystikó)

κυστικούς (kystikoús)

κυστικές (kystikés)

κυστικά (kystiká)

κυστικέ (kystiké)

κυστική (kystikí)

κυστικό (kystikó)

κυστικοί (kystikoí)

κυστικές (kystikés)

κυστικά (kystiká)

(anatomy) cystic relating to the bladder or gall bladder.


ηλεκτροκαρδιογράφημα

head

ηλεκτροκαρδιογραφήματα

ηλεκτροκαρδιογράφημα • (ilektrokardiográfima) n (plural ηλεκτροκαρδιογραφήματα)

el-noun

ηλεκτροκαρδιογραφήματα

ilektrokardiográfima (romanization)
ηλεκτροκαρδιογραφήματα (plural)
ηλεκτροκαρδιογράφημα (nominative singular)
ηλεκτροκαρδιογραφήματα (nominative plural)
ηλεκτροκαρδιογραφήματος (genitive singular)
ηλεκτροκαρδιογραφημάτων (genitive plural)
ηλεκτροκαρδιογράφημα (accusative singular)
ηλεκτροκαρδιογραφήματα (accusative plural)
ηλεκτροκαρδιογράφημα (singular vocative)
ηλεκτροκαρδιογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροκαρδιογράφημα

ηλεκτροκαρδιογραφήματα

ηλεκτροκαρδιογραφήματος

ηλεκτροκαρδιογραφημάτων

ηλεκτροκαρδιογράφημα

ηλεκτροκαρδιογραφήματα

ηλεκτροκαρδιογράφημα

ηλεκτροκαρδιογραφήματα

en-ηλεκτροκαρδιογράφημα-el-noun-i0ErSqRS


ιατρείο

iatreío (romanization)
ιατρεία (plural)
ιατρείο (nominative singular)
ιατρεία (nominative plural)
ιατρείου (genitive singular)
ιατρείων (genitive plural)
ιατρείο (accusative singular)
ιατρεία (accusative plural)
ιατρείο (singular vocative)
ιατρεία (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἰατρεῖον (iatreîon). By surface analysis, ιατρ(ός) (iatr(ós), “doctor”) + -είο (-eío, “suffix for office”).

surf

(medicine) (UK) doctor's surgery/clinic/consulting room


επιπεφυκίτιδα

head

επιπεφυκίτιδες

επιπεφυκίτιδα • (epipefykítida) f (plural επιπεφυκίτιδες)

el-noun

επιπεφυκίτιδες

epipefykítida (romanization)
επιπεφυκίτιδες (plural)
επιπεφυκίτιδα (nominative singular)
επιπεφυκίτιδες (nominative plural)
επιπεφυκίτιδας (genitive singular)
επιπεφυκίτιδα (accusative singular)
επιπεφυκίτιδες (accusative plural)
επιπεφυκίτιδα (singular vocative)
επιπεφυκίτιδες (plural vocative)

el-decl-noun

επιπεφυκίτιδα

επιπεφυκίτιδες

επιπεφυκίτιδας

επιπεφυκίτιδα

επιπεφυκίτιδες

επιπεφυκίτιδα

επιπεφυκίτιδες

επιπεφυκώς (epipefykós) + -ίτιδα (-ítida)


αντικαταθλιπτικός

head

αντικαταθλιπτική

αντικαταθλιπτικό

αντικαταθλιπτικός • (antikatathliptikós) m (feminine αντικαταθλιπτική, neuter αντικαταθλιπτικό)

el-adj

αντικαταθλιπτική

αντικαταθλιπτικό

antikatathliptikós (romanization)
αντικαταθλιπτική (feminine)
αντικαταθλιπτικό (neuter)
αντικαταθλιπτικός (masculine nominative singular)
αντικαταθλιπτική (feminine nominative singular)
αντικαταθλιπτικό (neuter nominative singular)
αντικαταθλιπτικοί (masculine nominative plural)
αντικαταθλιπτικές (feminine nominative plural)
αντικαταθλιπτικά (neuter nominative plural)
αντικαταθλιπτικού (genitive masculine singular)
αντικαταθλιπτικής (feminine genitive singular)
αντικαταθλιπτικού (genitive neuter singular)
αντικαταθλιπτικών (genitive masculine plural)
αντικαταθλιπτικών (feminine genitive plural)
αντικαταθλιπτικών (genitive neuter plural)
αντικαταθλιπτικό (accusative masculine singular)
αντικαταθλιπτική (accusative feminine singular)
αντικαταθλιπτικό (accusative neuter singular)
αντικαταθλιπτικούς (accusative masculine plural)
αντικαταθλιπτικές (accusative feminine plural)
αντικαταθλιπτικά (accusative neuter plural)
αντικαταθλιπτικέ (masculine singular vocative)
αντικαταθλιπτική (feminine singular vocative)
αντικαταθλιπτικό (neuter singular vocative)
αντικαταθλιπτικοί (masculine plural vocative)
αντικαταθλιπτικές (feminine plural vocative)
αντικαταθλιπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντικαταθλιπτικ

el-decl-adj-a

αντικαταθλιπτικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντικαταθλιπτικός

αντικαταθλιπτικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αντικαταθλιπτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αντικαταθλιπτικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντικαταθλιπτικ

el-decl-adj-table

αντικαταθλιπτικούς (antikatathliptikoús)


χειρουργείο

head

χειρουργείο • (cheirourgeío) n (plural χειρουργεία)

cheirourgeío (romanization)
χειρουργεία (plural)
χειρουργείο (nominative singular)
χειρουργεία (nominative plural)
χειρουργείου (genitive singular)
χειρουργείων (genitive plural)
χειρουργείο (accusative singular)
χειρουργεία (accusative plural)
χειρουργείο (singular vocative)
χειρουργεία (plural vocative)

el-decl-noun

χειρουργείου

χειρουργείων

(medicine) surgery (treatment involving opening of the body)


ειλεός

eileós (romanization)
ειλεοί (plural)
ειλεός (nominative singular)
ειλεοί (nominative plural)
ειλεού (genitive singular)
ειλεών (genitive plural)
ειλεό (accusative singular)
ειλεούς (accusative plural)
ειλεέ (singular vocative)
ειλεοί (plural vocative)


κερκίδα

head

κερκίδα • (kerkída) f (plural κερκίδες)

el-noun

κερκίδα • (kerkída) f (plural κερκίδες)

kerkída (romanization)
κερκίδες (plural)
κερκίδα (nominative singular)
κερκίδες (nominative plural)
κερκίδας (genitive singular)
κερκίδων (genitive plural)
κερκίδα (accusative singular)
κερκίδες (accusative plural)
κερκίδα (singular vocative)
κερκίδες (plural vocative)

From Ancient Greek κερκίς (kerkís), of uncertain origin; possibly Pre-Greek. Also compare Ancient Greek κέρκος (kérkos, “stave, rod”).


δωδεκαδάκτυλο

head

δωδεκαδάκτυλο • (dodekadáktylo) n (uncountable)

dodekadáktylo (romanization)
δωδεκαδάκτυλο (nominative singular)
δωδεκαδακτύλου (genitive singular)
δωδεκαδάκτυλο (accusative singular)
δωδεκαδάκτυλο (singular vocative)

el-decl-noun-unc

δωδεκαδάκτυλο

δωδεκαδακτύλου

δωδεκαδάκτυλο

δωδεκαδάκτυλο


χειρουργική

head

χειρουργικές

χειρουργική • (cheirourgikí) f (plural χειρουργικές)

el-noun

χειρουργικές

cheirourgikí (romanization)
χειρουργικές (plural)
χειρουργική (nominative singular)
χειρουργικές (nominative plural)
χειρουργικής (genitive singular)
χειρουργικών (genitive plural)
χειρουργική (accusative singular)
χειρουργικές (accusative plural)
χειρουργική (singular vocative)
χειρουργικές (plural vocative)

el-decl-noun

χειρουργικές

χειρουργικής

χειρουργικών

χειρουργικές

χειρουργικές

αναπλαστική χειρουργική


πήχης

píchis (romanization)
πήχεις (plural)
πήχης (nominative singular)
πήχεις (nominative plural)
πήχη (genitive singular)
πήχεων (genitive plural)
πήχη (accusative singular)
πήχεις (accusative plural)
πήχη (singular vocative)
πήχεις (plural vocative)


μικρό δαχτυλάκι

head

μικρό δαχτυλάκι

μικρά δαχτυλάκια

μικρό δαχτυλάκι • (mikró dachtyláki) n (plural μικρά δαχτυλάκια)

el-noun

μικρό δαχτυλάκι

μικρά δαχτυλάκια

mikró dachtyláki (romanization)
μικρά δαχτυλάκια (plural)

(anatomy) little finger (UK), pinkie (US)


ήπαρ

ípar (romanization)
ήπατα (plural)
ήπαρ (nominative singular)
ήπατα (nominative plural)
ήπατος (genitive singular)
ηπάτων (genitive plural)
ήπαρ (accusative singular)
ήπατα (accusative plural)
ήπαρ (singular vocative)
ήπατα (plural vocative)

From Ancient Greek ἧπαρ (hêpar), from Proto-Hellenic *eyékʷər, from Proto-Indo-European *Hyékʷr̥.

μόλυνση του ήπατος


κόλποι

head

κόλποι • (kólpoi) m

el-noun-form

κόλποι • (kólpoi) m


εξωτερικός

head

εξωτερικός • (exoterikós) m (feminine εξωτερική, neuter εξωτερικό)

exoterikós (romanization)
εξωτερική (feminine)
εξωτερικό (neuter)
εξωτερικός (masculine nominative singular)
εξωτερική (feminine nominative singular)
εξωτερικό (neuter nominative singular)
εξωτερικοί (masculine nominative plural)
εξωτερικές (feminine nominative plural)
εξωτερικά (neuter nominative plural)
εξωτερικού (genitive masculine singular)
εξωτερικής (feminine genitive singular)
εξωτερικού (genitive neuter singular)
εξωτερικών (genitive masculine plural)
εξωτερικών (feminine genitive plural)
εξωτερικών (genitive neuter plural)
εξωτερικό (accusative masculine singular)
εξωτερική (accusative feminine singular)
εξωτερικό (accusative neuter singular)
εξωτερικούς (accusative masculine plural)
εξωτερικές (accusative feminine plural)
εξωτερικά (accusative neuter plural)
εξωτερικέ (masculine singular vocative)
εξωτερική (feminine singular vocative)
εξωτερικό (neuter singular vocative)
εξωτερικοί (masculine plural vocative)
εξωτερικές (feminine plural vocative)
εξωτερικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εξωτερικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εξωτερικός, etc.)

el-decl-adj-table

εξωτερικός (exoterikós)

εξωτερική (exoterikí)

εξωτερικό (exoterikó)

εξωτερικοί (exoterikoí)

εξωτερικές (exoterikés)

εξωτερικά (exoteriká)

εξωτερικού (exoterikoú)

εξωτερικής (exoterikís)

εξωτερικού (exoterikoú)

εξωτερικών (exoterikón)

εξωτερικών (exoterikón)

εξωτερικών (exoterikón)

εξωτερικό (exoterikó)

εξωτερική (exoterikí)

εξωτερικό (exoterikó)

εξωτερικούς (exoterikoús)

εξωτερικές (exoterikés)

εξωτερικά (exoteriká)

εξωτερικέ (exoteriké)

εξωτερική (exoterikí)

εξωτερικό (exoterikó)

εξωτερικοί (exoterikoí)

εξωτερικές (exoterikés)

εξωτερικά (exoteriká)

From Ancient Greek ἐξωτερικός (exōterikós).


σταφυλή

head

σταφυλή • (stafylí) f (plural σταφυλές)

el-noun

σταφυλή • (stafylí) f (plural σταφυλές)

stafylí (romanization)
σταφυλές (plural)
σταφυλή (nominative singular)
σταφυλές (nominative plural)
σταφυλής (genitive singular)
σταφυλών (genitive plural)
σταφυλή (accusative singular)
σταφυλές (accusative plural)
σταφυλή (singular vocative)
σταφυλές (plural vocative)


πονόματος

head

πονόματος • (ponómatos) m (plural πονόματοι)

ponómatos (romanization)
πονόματοι (plural)
πονόματος (nominative singular)
πονόματοι (nominative plural)
πονόματου (genitive singular)
πονόματων (genitive plural)
πονόματο (accusative singular)
πονόματους (accusative plural)
πονόματε (singular vocative)
πονόματοι (plural vocative)

πόνος (pónos, “ache, pain”) + μάτι (máti, “eye”)


πονάω

head

πονάω • (ponáo)

el-verb

πονάω • (ponáo) (past πόνεσα)

ponáo (romanization)
πόνεσα (past)
πονάω (active first-person imperfective indicative present singular)
πονώ (active first-person imperfective indicative present singular)
πονέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πονάς (active imperfective indicative present second-person singular)
πονέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πονάει (active imperfective indicative present singular third-person)
πονά (active imperfective indicative present singular third-person)
πονέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πονάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πονούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πονέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πονάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
πονέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πονάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πονάν (active imperfective indicative plural present third-person)
πονούν (active imperfective indicative plural present third-person)
πονούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πονέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πονέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πονούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πόναγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πόνεσα (active first-person indicative past perfective singular)
πονούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πόναγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πόνεσες (active indicative past perfective second-person singular)
πονούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πόναγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πόνεσε (active indicative past perfective singular third-person)
πονούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πονάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πονέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πονούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πονάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πονέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πονούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πονούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πόναγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πονάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
πόνεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πονέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πονέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πονάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πονώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πονέσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πόνα (active imperative imperfective second-person singular)
πόναγε (active imperative imperfective second-person singular)
πόνεσε (active imperative perfective second-person singular)
πόνα (active imperative perfective second-person singular)
πονάτε (active imperative imperfective plural second-person)
πονέστε (active imperative perfective plural second-person)
πονώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πονέσει (active indeclinable participle perfect)
πονεμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
πονέσει (infinitive-aorist)

From πονώ (ponó) + -άω (-áo), from Ancient Greek πονῶ (ponô, “to toil”), from πονέω (ponéō, “id”).


πονόλαιμος

head

πονόλαιμος • (ponólaimos) m (plural πονόλαιμοι)

ponólaimos (romanization)
πονόλαιμοι (plural)
πονόλαιμος (nominative singular)
πονόλαιμοι (nominative plural)
πονόλαιμου (genitive singular)
πονόλαιμων (genitive plural)
πονόλαιμο (accusative singular)
πονόλαιμους (accusative plural)
πονόλαιμε (singular vocative)
πονόλαιμοι (plural vocative)

πόνος (pónos, “ache, pain”) + λαιμός (laimós, “throat”)


εκσπερμάτωση

head

εκσπερμάτωση • (ekspermátosi) f

el-noun

εκσπερμάτωση • (ekspermátosi) f

ekspermátosi (romanization)
εκσπερμάτωση (nominative singular)
εκσπερματώσεις (nominative plural)
εκσπερμάτωσης (genitive singular)
εκσπερματώσεων (genitive plural)
εκσπερμάτωση (accusative singular)
εκσπερματώσεις (accusative plural)
εκσπερμάτωση (singular vocative)
εκσπερματώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

εκσπερμάτωση

εκσπερματώσεις

εκσπερμάτωσης

εκσπερματώσεων

εκσπερμάτωση

εκσπερματώσεις

εκσπερμάτωση

εκσπερματώσεις

Older or formal genitive singular: εκσπερματώσεως (ekspermatóseos)


ενδοκρινής αδένας

head

ενδοκρινείς αδένες

ενδοκρινής αδένας • (endokrinís adénas) m (plural ενδοκρινείς αδένες)

el-noun

ενδοκρινείς αδένες

endokrinís adénas (romanization)
ενδοκρινείς αδένες (plural)


αδένας

adénas (romanization)
αδένες (plural)
αδένας (nominative singular)
αδένες (nominative plural)
αδένα (genitive singular)
αδένων (genitive plural)
αδένα (accusative singular)
αδένες (accusative plural)
αδένα (singular vocative)
αδένες (plural vocative)


ενδοκρινής

head

ενδοκρινής • (endokrinís) m (feminine ενδοκρινής, neuter ενδοκρινές)

endokrinís (romanization)
ενδοκρινής (feminine)
ενδοκρινές (neuter)
ενδοκρινής (masculine nominative singular)
ενδοκρινής (feminine nominative singular)
ενδοκρινές (neuter nominative singular)
ενδοκρινείς (masculine nominative plural)
ενδοκρινείς (feminine nominative plural)
ενδοκρινή (neuter nominative plural)
ενδοκρινούς (genitive masculine singular)
ενδοκρινή (genitive masculine singular)
ενδοκρινούς (feminine genitive singular)
ενδοκρινούς (genitive neuter singular)
ενδοκρινών (genitive masculine plural)
ενδοκρινών (feminine genitive plural)
ενδοκρινών (genitive neuter plural)
ενδοκρινή (accusative masculine singular)
ενδοκρινή (accusative feminine singular)
ενδοκρινές (accusative neuter singular)
ενδοκρινείς (accusative masculine plural)
ενδοκρινείς (accusative feminine plural)
ενδοκρινή (accusative neuter plural)
ενδοκρινή (masculine singular vocative)
ενδοκρινής (masculine singular vocative)
ενδοκρινής (feminine singular vocative)
ενδοκρινές (neuter singular vocative)
ενδοκρινείς (masculine plural vocative)
ενδοκρινείς (feminine plural vocative)
ενδοκρινή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ενδοκρινής (endokrinís)

ενδοκρινής (endokrinís)

ενδοκρινές (endokrinés)

ενδοκρινείς (endokrineís)

ενδοκρινείς (endokrineís)

ενδοκρινή (endokriní)

ενδοκρινούς (endokrinoús)

ενδοκρινή (endokriní)

ενδοκρινούς (endokrinoús)

ενδοκρινούς (endokrinoús)

ενδοκρινών (endokrinón)

ενδοκρινών (endokrinón)

ενδοκρινών (endokrinón)

ενδοκρινή (endokriní)

ενδοκρινή (endokriní)

ενδοκρινές (endokrinés)

ενδοκρινείς (endokrineís)

ενδοκρινείς (endokrineís)

ενδοκρινή (endokriní)

ενδοκρινή (endokriní)

ενδοκρινής (endokrinís)

ενδοκρινής (endokrinís)

ενδοκρινές (endokrinés)

ενδοκρινείς (endokrineís)

ενδοκρινείς (endokrineís)

ενδοκρινή (endokriní)

ενδοκρινής αδένας


γαστροοισοφαγικός

head

γαστροοισοφαγική

γαστροοισοφαγικό

γαστροοισοφαγικός • (gastrooisofagikós) m (feminine γαστροοισοφαγική, neuter γαστροοισοφαγικό)

el-adj

γαστροοισοφαγική

γαστροοισοφαγικό

gastrooisofagikós (romanization)
γαστροοισοφαγική (feminine)
γαστροοισοφαγικό (neuter)
γαστροοισοφαγικός (masculine nominative singular)
γαστροοισοφαγική (feminine nominative singular)
γαστροοισοφαγικό (neuter nominative singular)
γαστροοισοφαγικοί (masculine nominative plural)
γαστροοισοφαγικές (feminine nominative plural)
γαστροοισοφαγικά (neuter nominative plural)
γαστροοισοφαγικού (genitive masculine singular)
γαστροοισοφαγικής (feminine genitive singular)
γαστροοισοφαγικού (genitive neuter singular)
γαστροοισοφαγικών (genitive masculine plural)
γαστροοισοφαγικών (feminine genitive plural)
γαστροοισοφαγικών (genitive neuter plural)
γαστροοισοφαγικό (accusative masculine singular)
γαστροοισοφαγική (accusative feminine singular)
γαστροοισοφαγικό (accusative neuter singular)
γαστροοισοφαγικούς (accusative masculine plural)
γαστροοισοφαγικές (accusative feminine plural)
γαστροοισοφαγικά (accusative neuter plural)
γαστροοισοφαγικέ (masculine singular vocative)
γαστροοισοφαγική (feminine singular vocative)
γαστροοισοφαγικό (neuter singular vocative)
γαστροοισοφαγικοί (masculine plural vocative)
γαστροοισοφαγικές (feminine plural vocative)
γαστροοισοφαγικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

γαστροοισοφαγικ

el-decl-adj-a

γαστροοισοφαγικ

el-decl-adj-positive

Declension of γαστροοισοφαγικός

γαστροοισοφαγικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

γαστροοισοφαγικ

el-decl-adj-table

γαστροοισοφαγικός (gastrooisofagikós)

γαστροοισοφαγική (gastrooisofagikí)

γαστροοισοφαγικό (gastrooisofagikó)

γαστροοισοφαγικοί (gastrooisofagikoí)

γαστροοισοφαγικές (gastrooisofagikés)

γαστροοισοφαγικά (gastrooisofagiká)

γαστροοισοφαγικού (gastrooisofagikoú)

γαστροοισοφαγικής (gastrooisofagikís)

γαστροοισοφαγικού (gastrooisofagikoú)

γαστροοισοφαγικών (gastrooisofagikón)

γαστροοισοφαγικών (gastrooisofagikón)

γαστροοισοφαγικών (gastrooisofagikón)

γαστροοισοφαγικό (gastrooisofagikó)

γαστροοισοφαγική (gastrooisofagikí)

γαστροοισοφαγικό (gastrooisofagikó)

γαστροοισοφαγικούς (gastrooisofagikoús)

γαστροοισοφαγικές (gastrooisofagikés)

γαστροοισοφαγικά (gastrooisofagiká)

γαστροοισοφαγικέ (gastrooisofagiké)

γαστροοισοφαγική (gastrooisofagikí)

γαστροοισοφαγικό (gastrooisofagikó)

γαστροοισοφαγικοί (gastrooisofagikoí)

γαστροοισοφαγικές (gastrooisofagikés)

γαστροοισοφαγικά (gastrooisofagiká)


αβουλησία

head

αβουλησία • (avoulisía) f (plural αβουλησίες)

avoulisía (romanization)
αβουλησίες (plural)
αβουλησία (nominative singular)
αβουλησίες (nominative plural)
αβουλησίας (genitive singular)
αβουλησιών (genitive plural)
αβουλησία (accusative singular)
αβουλησίες (accusative plural)
αβουλησία (singular vocative)
αβουλησίες (plural vocative)

α‧βου‧λη‧σί‧α


φυσιολόγος

φυσιολόγος • (fysiológos) m or f (plural φυσιολόγοι)

fysiológos (romanization)
φυσιολόγοι (plural)
φυσιολόγος (nominative singular)
φυσιολόγοι (nominative plural)
φυσιολόγου (genitive singular)
φυσιολόγων (genitive plural)
φυσιολόγο (accusative singular)
φυσιολόγους (accusative plural)
φυσιολόγε (singular vocative)
φυσιολόγοι (plural vocative)


φυσιολογικός

φυσιολογικός • (fysiologikós) m (feminine φυσιολογική, neuter φυσιολογικό)

fysiologikós (romanization)
φυσιολογική (feminine)
φυσιολογικό (neuter)
φυσιολογικότερος (masculine nominative singular)
φυσιολογικότερη (feminine nominative singular)
φυσιολογικότερο (neuter nominative singular)
φυσιολογικότεροι (masculine nominative plural)
φυσιολογικότερες (feminine nominative plural)
φυσιολογικότερα (neuter nominative plural)
φυσιολογικότερου (genitive masculine singular)
φυσιολογικότερης (feminine genitive singular)
φυσιολογικότερου (genitive neuter singular)
φυσιολογικότερων (genitive masculine plural)
φυσιολογικότερων (feminine genitive plural)
φυσιολογικότερων (genitive neuter plural)
φυσιολογικότερο (accusative masculine singular)
φυσιολογικότερη (accusative feminine singular)
φυσιολογικότερο (accusative neuter singular)
φυσιολογικότερους (accusative masculine plural)
φυσιολογικότερες (accusative feminine plural)
φυσιολογικότερα (accusative neuter plural)
φυσιολογικότερε (masculine singular vocative)
φυσιολογικότερη (feminine singular vocative)
φυσιολογικότερο (neuter singular vocative)
φυσιολογικότεροι (masculine plural vocative)
φυσιολογικότερες (feminine plural vocative)
φυσιολογικότερα (neuter plural vocative)
φυσιολογικότατος (masculine nominative singular)
φυσιολογικότατη (feminine nominative singular)
φυσιολογικότατο (neuter nominative singular)
φυσιολογικότατοι (masculine nominative plural)
φυσιολογικότατες (feminine nominative plural)
φυσιολογικότατα (neuter nominative plural)
φυσιολογικότατου (genitive masculine singular)
φυσιολογικότατης (feminine genitive singular)
φυσιολογικότατου (genitive neuter singular)
φυσιολογικότατων (genitive masculine plural)
φυσιολογικότατων (feminine genitive plural)
φυσιολογικότατων (genitive neuter plural)
φυσιολογικότατο (accusative masculine singular)
φυσιολογικότατη (accusative feminine singular)
φυσιολογικότατο (accusative neuter singular)
φυσιολογικότατους (accusative masculine plural)
φυσιολογικότατες (accusative feminine plural)
φυσιολογικότατα (accusative neuter plural)
φυσιολογικότατε (masculine singular vocative)
φυσιολογικότατη (feminine singular vocative)
φυσιολογικότατο (neuter singular vocative)
φυσιολογικότατοι (masculine plural vocative)
φυσιολογικότατες (feminine plural vocative)
φυσιολογικότατα (neuter plural vocative)
φυσιολογικός (masculine nominative singular)
φυσιολογική (feminine nominative singular)
φυσιολογικό (neuter nominative singular)
φυσιολογικοί (masculine nominative plural)
φυσιολογικές (feminine nominative plural)
φυσιολογικά (neuter nominative plural)
φυσιολογικού (genitive masculine singular)
φυσιολογικής (feminine genitive singular)
φυσιολογικού (genitive neuter singular)
φυσιολογικών (genitive masculine plural)
φυσιολογικών (feminine genitive plural)
φυσιολογικών (genitive neuter plural)
φυσιολογικό (accusative masculine singular)
φυσιολογική (accusative feminine singular)
φυσιολογικό (accusative neuter singular)
φυσιολογικούς (accusative masculine plural)
φυσιολογικές (accusative feminine plural)
φυσιολογικά (accusative neuter plural)
φυσιολογικέ (masculine singular vocative)
φυσιολογική (feminine singular vocative)
φυσιολογικό (neuter singular vocative)
φυσιολογικοί (masculine plural vocative)
φυσιολογικές (feminine plural vocative)
φυσιολογικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

φυσιολογικότερ

φυσιολογικότατ

el-decl-adj-a

φυσιολογικότερ

φυσιολογικότατ

el-decl-adj-positive

Declension of φυσιολογικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φυσιολογικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φυσιολογικός, etc.)

el-decl-adj-table

φυσιολογικός (fysiologikós)

φυσιολογική (fysiologikí)

φυσιολογικό (fysiologikó)

φυσιολογικοί (fysiologikoí)

φυσιολογικές (fysiologikés)

φυσιολογικά (fysiologiká)

φυσιολογικού (fysiologikoú)

φυσιολογικής (fysiologikís)

φυσιολογικού (fysiologikoú)

φυσιολογικών (fysiologikón)

φυσιολογικών (fysiologikón)

φυσιολογικών (fysiologikón)

φυσιολογικό (fysiologikó)

φυσιολογική (fysiologikí)

φυσιολογικό (fysiologikó)

φυσιολογικούς (fysiologikoús)

φυσιολογικές (fysiologikés)

φυσιολογικά (fysiologiká)

φυσιολογικέ (fysiologiké)

φυσιολογική (fysiologikí)

φυσιολογικό (fysiologikó)

φυσιολογικοί (fysiologikoí)

φυσιολογικές (fysiologikés)

φυσιολογικά (fysiologiká)

el-decl-adj-degrees

φυσιολογικότερ

φυσιολογικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

φυσιολογικότερ

el-decl-adj-table

φυσιολογικότερος (fysiologikóteros)

φυσιολογικότερη (fysiologikóteri)

φυσιολογικότερο (fysiologikótero)

φυσιολογικότεροι (fysiologikóteroi)

φυσιολογικότερες (fysiologikóteres)

φυσιολογικότερα (fysiologikótera)

φυσιολογικότερου (fysiologikóterou)

φυσιολογικότερης (fysiologikóteris)

φυσιολογικότερου (fysiologikóterou)

φυσιολογικότερων (fysiologikóteron)

φυσιολογικότερων (fysiologikóteron)

φυσιολογικότερων (fysiologikóteron)

φυσιολογικότερο (fysiologikótero)

φυσιολογικότερη (fysiologikóteri)

φυσιολογικότερο (fysiologikótero)

φυσιολογικότερους (fysiologikóterous)

φυσιολογικότερες (fysiologikóteres)

φυσιολογικότερα (fysiologikótera)

φυσιολογικότερε (fysiologikótere)

φυσιολογικότερη (fysiologikóteri)

φυσιολογικότερο (fysiologikótero)

φυσιολογικότεροι (fysiologikóteroi)

φυσιολογικότερες (fysiologikóteres)

φυσιολογικότερα (fysiologikótera)

el-decl-adj-ος-η-ο

φυσιολογικότατ

el-decl-adj-table

φυσιολογικότατος (fysiologikótatos)

φυσιολογικότατη (fysiologikótati)

φυσιολογικότατο (fysiologikótato)

φυσιολογικότατοι (fysiologikótatoi)

φυσιολογικότατες (fysiologikótates)

φυσιολογικότατα (fysiologikótata)

φυσιολογικότατου (fysiologikótatou)

φυσιολογικότατης (fysiologikótatis)

φυσιολογικότατου (fysiologikótatou)

φυσιολογικότατων (fysiologikótaton)

φυσιολογικότατων (fysiologikótaton)

φυσιολογικότατων (fysiologikótaton)

φυσιολογικότατο (fysiologikótato)

φυσιολογικότατη (fysiologikótati)

φυσιολογικότατο (fysiologikótato)

φυσιολογικότατους (fysiologikótatous)

φυσιολογικότατες (fysiologikótates)

φυσιολογικότατα (fysiologikótata)

φυσιολογικότατε (fysiologikótate)

φυσιολογικότατη (fysiologikótati)

φυσιολογικότατο (fysiologikótato)

φυσιολογικότατοι (fysiologikótatoi)

φυσιολογικότατες (fysiologikótates)

φυσιολογικότατα (fysiologikótata)


υγρό

ygró (romanization)
υγρά (plural)
υγρό (nominative singular)
υγρά (nominative plural)
υγρού (genitive singular)
υγρών (genitive plural)
υγρό (accusative singular)
υγρά (accusative plural)
υγρό (singular vocative)
υγρά (plural vocative)

γαστρικό υγρό


φλέβα

fléva (romanization)
φλέβες (plural)
φλέβα (nominative singular)
φλέβες (nominative plural)
φλέβας (genitive singular)
φλεβών (genitive plural)
φλέβα (accusative singular)
φλέβες (accusative plural)
φλέβα (singular vocative)
φλέβες (plural vocative)

From Byzantine Greek or Koine Greek φλέβα (phléba), from Ancient Greek φλέψ (phléps).


μπούτι

head

μπούτι • (boúti) n (plural μπούτια)

el-noun

μπούτι • (boúti) n (plural μπούτια)

boúti (romanization)
μπούτια (plural)
μπούτι (nominative singular)
μπούτια (nominative plural)
μπουτιού (genitive singular)
μπουτιών (genitive plural)
μπούτι (accusative singular)
μπούτια (accusative plural)
μπούτι (singular vocative)
μπούτια (plural vocative)


βλακεία

head

βλακεία • (vlakeía) f (plural βλακείες)

el-noun

βλακεία • (vlakeía) f (plural βλακείες)

vlakeía (romanization)
βλακείες (plural)
βλακεία (nominative singular)
βλακείες (nominative plural)
βλακείας (genitive singular)
βλακειών (genitive plural)
βλακεία (accusative singular)
βλακείες (accusative plural)
βλακεία (singular vocative)
βλακείες (plural vocative)

From Ancient Greek βλακεία (blakeía), from βλάξ (bláx, “idiot”).

(psychiatry, dated) learning difficulties, mental retardation (of a moderate degree)


σάλπιγγα

head

σάλπιγγα • (sálpinga) f (plural σάλπιγγες)

sálpinga (romanization)
σάλπιγγες (plural)
σάλπιγγα (nominative singular)
σάλπιγγες (nominative plural)
σάλπιγγας (genitive singular)
σάλπιγγος (genitive singular)
σαλπίγγων (genitive plural)
σάλπιγγα (accusative singular)
σάλπιγγες (accusative plural)
σάλπιγγα (singular vocative)
σάλπιγγες (plural vocative)

(anatomy) oviduct, Fallopian tube, salpinx


φίλτρο

fíltro (romanization)
φίλτρα (plural)
φίλτρο (nominative singular)
φίλτρα (nominative plural)
φίλτρου (genitive singular)
φίλτρων (genitive plural)
φίλτρο (accusative singular)
φίλτρα (accusative plural)
φίλτρο (singular vocative)
φίλτρα (plural vocative)

From Ancient Greek φίλτρον (phíltron, “spell, love potion”).


ιατρικό

iatrikó (romanization)
ιατρικά (plural)
ιατρικό (nominative singular)
ιατρικά (nominative plural)
ιατρικού (genitive singular)
ιατρικών (genitive plural)
ιατρικό (accusative singular)
ιατρικά (accusative plural)
ιατρικό (singular vocative)
ιατρικά (plural vocative)

(medicine, colloquial) medication, medicine


αλκοολική

head

αλκοολική • (alkoolikí) f (plural αλκοολικές, masculine αλκοολικός)

alkoolikí (romanization)
αλκοολικές (plural)
αλκοολικός (masculine)
αλκοολική (nominative singular)
αλκοολικές (nominative plural)
αλκοολικής (genitive singular)
αλκοολικών (genitive plural)
αλκοολική (accusative singular)
αλκοολικές (accusative plural)
αλκοολική (singular vocative)
αλκοολικές (plural vocative)

(medicine) alcoholic, an abuser of alcohol


εμετικό

emetikó (romanization)
εμετικά (plural)
εμετικό (nominative singular)
εμετικά (nominative plural)
εμετικού (genitive singular)
εμετικών (genitive plural)
εμετικό (accusative singular)
εμετικά (accusative plural)
εμετικό (singular vocative)
εμετικά (plural vocative)


ορθό

orthó (romanization)
ορθά (plural)
ορθό (nominative singular)
ορθά (nominative plural)
ορθού (genitive singular)
ορθών (genitive plural)
ορθό (accusative singular)
ορθά (accusative plural)
ορθό (singular vocative)
ορθά (plural vocative)


οφθαλμίατρος

ofthalmíatros (romanization)
οφθαλμίατρος (nominative singular)
οφθαλμίατροι (nominative plural)
οφθαλμιάτρου (genitive singular)
οφθαλμιάτρων (genitive plural)
οφθαλμίατρο (accusative singular)
οφθαλμιάτρους (accusative plural)
οφθαλμίατρε (singular vocative)
οφθαλμίατροι (plural vocative)

el-decl-noun

οφθαλμίατρος

οφθαλμίατροι

οφθαλμιάτρου

οφθαλμιάτρων

οφθαλμιάτρους

οφθαλμίατροι

οφθαλμ- (ofthalm-) + -ίατρος (-íatros); see οφθαλμός (ofthalmós, “eye”) and γιατρός (giatrós, “doctor”), respectively, for the components.

(medicine) oculist (US), ophthalmologist (UK)


παιδίατρος

head

παιδίατρος • (paidíatros) m or f (plural παιδίατροι)

paidíatros (romanization)
παιδίατροι (plural)
παιδίατρος (nominative singular)
παιδίατροι (nominative plural)
παιδιάτρου (genitive singular)
παιδιάτρων (genitive plural)
παιδίατρο (accusative singular)
παιδιάτρους (accusative plural)
παιδίατρε (singular vocative)
παιδίατροι (plural vocative)

From French pédiatre, from Ancient Greek παῖς (paîs, “child”) + ἰατρός (iatrós, “doctor”). First attested 1886.

(medicine) pediatrician (US), paediatrician (UK)


φουσκάλα

φουσκάλα • (fouskála) f (plural φουσκάλες)

fouskála (romanization)
φουσκάλες (plural)
φουσκάλα (nominative singular)
φουσκάλες (nominative plural)
φουσκάλας (genitive singular)
φουσκάλα (accusative singular)
φουσκάλες (accusative plural)
φουσκάλα (singular vocative)
φουσκάλες (plural vocative)

el-decl-noun

the genitive plural form (φουσκαλών) is found

φουσκώνω (fouskóno, “to blow up, inflate”) + -άλα (-ála)


ανεμοβλογιά

head

ανεμοβλογιά • (anemovlogiá) f (uncountable)

anemovlogiá (romanization)
ανεμοβλογιά (nominative singular)
ανεμοβλογιάς (genitive singular)
ανεμοβλογιά (accusative singular)
ανεμοβλογιά (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ανεμοβλογιάς


αντιβιοτικός

head

αντιβιοτικός • (antiviotikós) m (feminine αντιβιοτική, neuter αντιβιοτικό)

antiviotikós (romanization)
αντιβιοτική (feminine)
αντιβιοτικό (neuter)
αντιβιοτικός (masculine nominative singular)
αντιβιοτική (feminine nominative singular)
αντιβιοτικό (neuter nominative singular)
αντιβιοτικοί (masculine nominative plural)
αντιβιοτικές (feminine nominative plural)
αντιβιοτικά (neuter nominative plural)
αντιβιοτικού (genitive masculine singular)
αντιβιοτικής (feminine genitive singular)
αντιβιοτικού (genitive neuter singular)
αντιβιοτικών (genitive masculine plural)
αντιβιοτικών (feminine genitive plural)
αντιβιοτικών (genitive neuter plural)
αντιβιοτικό (accusative masculine singular)
αντιβιοτική (accusative feminine singular)
αντιβιοτικό (accusative neuter singular)
αντιβιοτικούς (accusative masculine plural)
αντιβιοτικές (accusative feminine plural)
αντιβιοτικά (accusative neuter plural)
αντιβιοτικέ (masculine singular vocative)
αντιβιοτική (feminine singular vocative)
αντιβιοτικό (neuter singular vocative)
αντιβιοτικοί (masculine plural vocative)
αντιβιοτικές (feminine plural vocative)
αντιβιοτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αντιβιοτικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αντιβιοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αντιβιοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

αντιβιοτικός (antiviotikós)

αντιβιοτική (antiviotikí)

αντιβιοτικό (antiviotikó)

αντιβιοτικοί (antiviotikoí)

αντιβιοτικές (antiviotikés)

αντιβιοτικά (antiviotiká)

αντιβιοτικού (antiviotikoú)

αντιβιοτικής (antiviotikís)

αντιβιοτικού (antiviotikoú)

αντιβιοτικών (antiviotikón)

αντιβιοτικών (antiviotikón)

αντιβιοτικών (antiviotikón)

αντιβιοτικό (antiviotikó)

αντιβιοτική (antiviotikí)

αντιβιοτικό (antiviotikó)

αντιβιοτικούς (antiviotikoús)

αντιβιοτικές (antiviotikés)

αντιβιοτικά (antiviotiká)

αντιβιοτικέ (antiviotiké)

αντιβιοτική (antiviotikí)

αντιβιοτικό (antiviotikó)

αντιβιοτικοί (antiviotikoí)

αντιβιοτικές (antiviotikés)

αντιβιοτικά (antiviotiká)


νευρογενής ανορεξία

head

νευρογενής ανορεξία • (nevrogenís anorexía) f (uncountable)


υποθερμία

υποθερμία • (ypothermía) f (uncountable)

ypothermía (romanization)
υποθερμία (nominative singular)
υποθερμίας (genitive singular)
υποθερμία (accusative singular)
υποθερμία (singular vocative)

(medicine) hypothermia (low temperature)


αρθριτικά

arthritiká (romanization)
αρθριτικά (nominative plural)
αρθριτικών (genitive plural)
αρθριτικά (accusative plural)
αρθριτικά (plural vocative)

αρ‧θρι‧τι‧κά

Substantivised neuter plural of adjective αρθριτικός (arthritikós, “arthritic”).


οργανικός

οργανικός • (organikós) m (feminine οργανική, neuter οργανικό)

organikós (romanization)
οργανική (feminine)
οργανικό (neuter)
οργανικός (masculine nominative singular)
οργανική (feminine nominative singular)
οργανικό (neuter nominative singular)
οργανικοί (masculine nominative plural)
οργανικές (feminine nominative plural)
οργανικά (neuter nominative plural)
οργανικού (genitive masculine singular)
οργανικής (feminine genitive singular)
οργανικού (genitive neuter singular)
οργανικών (genitive masculine plural)
οργανικών (feminine genitive plural)
οργανικών (genitive neuter plural)
οργανικό (accusative masculine singular)
οργανική (accusative feminine singular)
οργανικό (accusative neuter singular)
οργανικούς (accusative masculine plural)
οργανικές (accusative feminine plural)
οργανικά (accusative neuter plural)
οργανικέ (masculine singular vocative)
οργανική (feminine singular vocative)
οργανικό (neuter singular vocative)
οργανικοί (masculine plural vocative)
οργανικές (feminine plural vocative)
οργανικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο οργανικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο οργανικός, etc.)

el-decl-adj-table

οργανικός (organikós)

οργανική (organikí)

οργανικό (organikó)

οργανικοί (organikoí)

οργανικές (organikés)

οργανικά (organiká)

οργανικού (organikoú)

οργανικής (organikís)

οργανικού (organikoú)

οργανικών (organikón)

οργανικών (organikón)

οργανικών (organikón)

οργανικό (organikó)

οργανική (organikí)

οργανικό (organikó)

οργανικούς (organikoús)

οργανικές (organikés)

οργανικά (organiká)

οργανικέ (organiké)

οργανική (organikí)

οργανικό (organikó)

οργανικοί (organikoí)

οργανικές (organikés)

οργανικά (organiká)

οργανική χημεία ― organikí chimeía ― organic chemistry

οργανική διαταραχή


λεπτό έντερο

head

λεπτό έντερο

λεπτό έντερο • (leptó éntero) n (uncountable)

el-noun

λεπτό έντερο

From λεπτός (leptós, “small”) + έντερο (éntero, “intestine”).


αισθητήριο όργανο

head

αισθητήριο όργανο

αισθητήρια όργανα

αισθητήριο όργανο • (aisthitírio órgano) n (plural αισθητήρια όργανα)

el-noun

αισθητήρια όργανα

αισθητήριο όργανο

aisthitírio órgano (romanization)
αισθητήρια όργανα (plural)

(anatomy, biology) sense organ, sensory organ


κρημνός

krimnós (romanization)
κρημνοί (plural)
κρημνός (nominative singular)
κρημνοί (nominative plural)
κρημνού (genitive singular)
κρημνών (genitive plural)
κρημνό (accusative singular)
κρημνούς (accusative plural)
κρημνέ (singular vocative)
κρημνοί (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κρημνός (krēmnós). Sense in surgery, a free translation of French lambeau. See more at γκρεμός (gkremós).

lbor

(surgery) flap (attached tissue used during plastic surgery)


περιτονίτιδα

head

περιτονίτιδα • (peritonítida) f

el-noun

περιτονίτιδα • (peritonítida) f

peritonítida (romanization)
περιτονίτιδα (nominative singular)
περιτονίτιδες (nominative plural)
περιτονίτιδας (genitive singular)
περιτονίτιδων (genitive plural)
περιτονίτιδα (accusative singular)
περιτονίτιδες (accusative plural)
περιτονίτιδα (singular vocative)
περιτονίτιδες (plural vocative)

el-decl-noun

περιτονίτιδα

περιτονίτιδες

περιτονίτιδας

περιτονίτιδων

περιτονίτιδα

περιτονίτιδες

περιτονίτιδα

περιτονίτιδες


οισοφαγίτιδα

head

οισοφαγίτιδες

οισοφαγίτιδα • (oisofagítida) f (plural οισοφαγίτιδες)

el-noun

οισοφαγίτιδες

oisofagítida (romanization)
οισοφαγίτιδες (plural)
οισοφαγίτιδα (nominative singular)
οισοφαγίτιδες (nominative plural)
οισοφαγίτιδας (genitive singular)
οισοφαγιτίδων (genitive plural)
οισοφαγίτιδα (accusative singular)
οισοφαγίτιδες (accusative plural)
οισοφαγίτιδα (singular vocative)
οισοφαγίτιδες (plural vocative)

el-decl-noun

οισοφαγίτιδα

οισοφαγίτιδες

οισοφαγίτιδας

οισοφαγιτίδων

οισοφαγίτιδα

οισοφαγίτιδες

οισοφαγίτιδα

οισοφαγίτιδες


μακρο-

(medicine) macro- (enlarged, pathological overdevelopment)


άνω γνάθος

head

άνω γνάθος • (áno gnáthos) f (plural άνω γνάθοι)

áno gnáthos (romanization)
άνω γνάθοι (plural)


κάτω γνάθος

κάτω γνάθος • (káto gnáthos) f (plural κάτω γνάθοι)

káto gnáthos (romanization)
κάτω γνάθοι (plural)


αβιταμίνωση

αβιταμινώσεις

αβιταμίνωση • (avitamínosi) f (plural αβιταμινώσεις)

el-noun

αβιταμινώσεις

avitamínosi (romanization)
αβιταμινώσεις (plural)
αβιταμίνωση (nominative singular)
αβιταμινώσεις (nominative plural)
αβιταμίνωσης (genitive singular)
αβιταμινώσεων (genitive plural)
αβιταμίνωση (accusative singular)
αβιταμινώσεις (accusative plural)
αβιταμίνωση (singular vocative)
αβιταμινώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αβιταμινώσεις

αβιταμίνωσης

αβιταμινώσεων

αβιταμινώσεις

αβιταμινώσεις

Older or formal genitive singular: αβιταμινώσεως (avitaminóseos)

(nutrition, medicine) vitamin deficiency, avitaminosis


μασέλα

maséla (romanization)
μασέλες (plural)
μασέλα (nominative singular)
μασέλες (nominative plural)
μασέλας (genitive singular)
μασέλα (accusative singular)
μασέλες (accusative plural)
μασέλα (singular vocative)
μασέλες (plural vocative)


κολπόσπασμος

head

κολπόσπασμοι

κολπόσπασμος • (kolpóspasmos) m (plural κολπόσπασμοι)

el-noun

κολπόσπασμοι

kolpóspasmos (romanization)
κολπόσπασμοι (plural)
κολπόσπασμος (nominative singular)
κολπόσπασμοι (nominative plural)
κολπόσπασμου (genitive singular)
κολπόσπασμων (genitive plural)
κολπόσπασμο (accusative singular)
κολπόσπασμους (accusative plural)
κολπόσπασμε (singular vocative)
κολπόσπασμοι (plural vocative)

el-decl-noun

κολπόσπασμος

κολπόσπασμοι

κολπόσπασμου

κολπόσπασμων

κολπόσπασμους

κολπόσπασμοι

κολπό (kolpó, “vagina”) + σπασμος (spasmos, “spasm”)


κολεός

koleós (romanization)
κολεοί (plural)
κολεός (nominative singular)
κολεοί (nominative plural)
κολεού (genitive singular)
κολεών (genitive plural)
κολεό (accusative singular)
κολεούς (accusative plural)
κολεέ (singular vocative)
κολεοί (plural vocative)


διαιτητική

head

διαιτητική • (diaititikí) f (plural διαιτητικές)

diaititikí (romanization)
διαιτητικές (plural)
διαιτητική (nominative singular)
διαιτητικές (nominative plural)
διαιτητικής (genitive singular)
διαιτητικών (genitive plural)
διαιτητική (accusative singular)
διαιτητικές (accusative plural)
διαιτητική (singular vocative)
διαιτητικές (plural vocative)


διαιτολόγιο

διαιτολόγιο • (diaitológio) n (plural διαιτολόγια)

diaitológio (romanization)
διαιτολόγια (plural)
διαιτολόγιο (nominative singular)
διαιτολόγια (nominative plural)
διαιτολογίου (genitive singular)
διαιτολόγιου (genitive singular)
διαιτολογίων (genitive plural)
διαιτολόγιο (accusative singular)
διαιτολόγια (accusative plural)
διαιτολόγιο (singular vocative)
διαιτολόγια (plural vocative)

el-decl-noun

διαιτολογίου

διαιτολόγιου

διαιτολογίων

(medicine) diet (predetermined food programme)


δαμαλίδα

head

δαμαλίδα • (damalída) f (plural δαμαλίδες, masculine δαμάλι)

damalída (romanization)
δαμαλίδες (plural)
δαμάλι (masculine)
δαμαλίδα (nominative singular)
δαμαλίδες (nominative plural)
δαμαλίδας (genitive singular)
δαμαλίδων (genitive plural)
δαμαλίδα (accusative singular)
δαμαλίδες (accusative plural)
δαμαλίδα (singular vocative)
δαμαλίδες (plural vocative)


αγγειακός

αγγειακός • (angeiakós) m (feminine αγγειακή, neuter αγγειακό)

angeiakós (romanization)
αγγειακή (feminine)
αγγειακό (neuter)
αγγειακός (masculine nominative singular)
αγγειακή (feminine nominative singular)
αγγειακό (neuter nominative singular)
αγγειακοί (masculine nominative plural)
αγγειακές (feminine nominative plural)
αγγειακά (neuter nominative plural)
αγγειακού (genitive masculine singular)
αγγειακής (feminine genitive singular)
αγγειακού (genitive neuter singular)
αγγειακών (genitive masculine plural)
αγγειακών (feminine genitive plural)
αγγειακών (genitive neuter plural)
αγγειακό (accusative masculine singular)
αγγειακή (accusative feminine singular)
αγγειακό (accusative neuter singular)
αγγειακούς (accusative masculine plural)
αγγειακές (accusative feminine plural)
αγγειακά (accusative neuter plural)
αγγειακέ (masculine singular vocative)
αγγειακή (feminine singular vocative)
αγγειακό (neuter singular vocative)
αγγειακοί (masculine plural vocative)
αγγειακές (feminine plural vocative)
αγγειακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αγγειακός (angeiakós)

αγγειακή (angeiakí)

αγγειακό (angeiakó)

αγγειακοί (angeiakoí)

αγγειακές (angeiakés)

αγγειακά (angeiaká)

αγγειακού (angeiakoú)

αγγειακής (angeiakís)

αγγειακού (angeiakoú)

αγγειακών (angeiakón)

αγγειακών (angeiakón)

αγγειακών (angeiakón)

αγγειακό (angeiakó)

αγγειακή (angeiakí)

αγγειακό (angeiakó)

αγγειακούς (angeiakoús)

αγγειακές (angeiakés)

αγγειακά (angeiaká)

αγγειακέ (angeiaké)

αγγειακή (angeiakí)

αγγειακό (angeiakó)

αγγειακοί (angeiakoí)

αγγειακές (angeiakés)

αγγειακά (angeiaká)


πριαπισμός

head

πριαπισμός • (priapismós) m (plural πριαπισμοί)

priapismós (romanization)
πριαπισμοί (plural)
πριαπισμός (nominative singular)
πριαπισμοί (nominative plural)
πριαπισμού (genitive singular)
πριαπισμών (genitive plural)
πριαπισμό (accusative singular)
πριαπισμούς (accusative plural)
πριαπισμέ (singular vocative)
πριαπισμοί (plural vocative)

πρι‧α‧πι‧σμός

Learned borrowing from Koine Greek πριαπισμός (priapismós) / Πριαπισμός from verb πριαπίζω (priapízō), πριαπισ- + -μός (-mós), from Πρίᾱπος (Príāpos). By surface analysis, Πρίαπ(ος) (Príap(os)) + -ισμός (-ismós).

surf

Πριαπισμός είναι πάθηση που εκδηλώνεται ως μη υποχωρούσα, παρατεταμένη επώδυνη στύση, η οποία δε σχετίζεται απαραίτητα με σεξουαλική διέγερση.

Priapism is a condition that manifests as a persistent, prolonged and painful erection which is not necessarily associated with sexual arousal.

Priapismós eínai páthisi pou ekdilónetai os mi ypochoroúsa, paratetaméni epódyni stýsi, i opoía de schetízetai aparaítita me sexoualikí diégersi.


υπεργλυκαιμία

head

υπεργλυκαιμία • (yperglykaimía) f (uncountable)

yperglykaimía (romanization)
υπεργλυκαιμία (nominative singular)
υπεργλυκαιμίας (genitive singular)
υπεργλυκαιμία (accusative singular)
υπεργλυκαιμία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

υπεργλυκαιμία

υπεργλυκαιμίας

υπεργλυκαιμία

υπεργλυκαιμία


υπογλυκαιμία

head

υπογλυκαιμία • (ypoglykaimía) f (uncountable)

ypoglykaimía (romanization)
υπογλυκαιμία (nominative singular)
υπογλυκαιμίας (genitive singular)
υπογλυκαιμία (accusative singular)
υπογλυκαιμία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

υπογλυκαιμία

υπογλυκαιμίας

υπογλυκαιμία

υπογλυκαιμία


μεσαίο δάχτυλο

head

μεσαίο δάχτυλο

μεσαίο δάχτυλο • (mesaío dáchtylo) n

el-noun

μεσαίο δάχτυλο

μεσαίο δάχτυλο • (mesaío dáchtylo) n


αγγειογραφία

head

αγγειογραφίες

αγγειογραφία • (angeiografía) f (plural αγγειογραφίες)

el-noun

αγγειογραφίες

angeiografía (romanization)
αγγειογραφίες (plural)
αγγειογραφία (nominative singular)
αγγειογραφίες (nominative plural)
αγγειογραφίας (genitive singular)
αγγειογραφιών (genitive plural)
αγγειογραφία (accusative singular)
αγγειογραφίες (accusative plural)
αγγειογραφία (singular vocative)
αγγειογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειογραφία

αγγειογραφίες

αγγειογραφίας

αγγειογραφιών

αγγειογραφία

αγγειογραφίες

αγγειογραφία

αγγειογραφίες


αγγειοχειρουργός

head

αγγειοχειρουργοί

αγγειοχειρουργός • (angeiocheirourgós) m or f (plural αγγειοχειρουργοί)

el-noun

αγγειοχειρουργοί

angeiocheirourgós (romanization)
αγγειοχειρουργοί (plural)
αγγειοχειρουργός (nominative singular)
αγγειοχειρουργοί (nominative plural)
αγγειοχειρουργού (genitive singular)
αγγειοχειρουργών (genitive plural)
αγγειοχειρουργό (accusative singular)
αγγειοχειρουργούς (accusative plural)
αγγειοχειρουργέ (singular vocative)
αγγειοχειρουργοί (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειοχειρουργός

αγγειοχειρουργοί

αγγειοχειρουργού

αγγειοχειρουργών

αγγειοχειρουργό

αγγειοχειρουργούς

αγγειοχειρουργέ

αγγειοχειρουργοί

αγγείο (angeío, “vessel”) + χειρουργός (cheirourgós, “surgeon”)


χειρουργός

head

χειρουργός • (cheirourgós) m or f (plural χειρουργοί)

cheirourgós (romanization)
χειρουργοί (plural)
χειρουργός (nominative singular)
χειρουργοί (nominative plural)
χειρουργού (genitive singular)
χειρουργών (genitive plural)
χειρουργό (accusative singular)
χειρουργούς (accusative plural)
χειρουργέ (singular vocative)
χειρουργοί (plural vocative)


σπλήνας

splínas (romanization)
σπλήνες (plural)
σπλήνας (nominative singular)
σπλήνες (nominative plural)
σπλήνα (genitive singular)
σπληνών (genitive plural)
σπλήνα (accusative singular)
σπλήνες (accusative plural)
σπλήνα (singular vocative)
σπλήνες (plural vocative)

σπλήνα σπλήνα#Greek

(anatomy, medicine) Alternative form of σπλήνα (splína)


νεφρολόγος

νεφρολόγος • (nefrológos) m or f (plural νεφρολόγοι)

nefrológos (romanization)
νεφρολόγοι (plural)
νεφρολόγος (nominative singular)
νεφρολόγοι (nominative plural)
νεφρολόγου (genitive singular)
νεφρολόγων (genitive plural)
νεφρολόγο (accusative singular)
νεφρολόγους (accusative plural)
νεφρολόγε (singular vocative)
νεφρολόγοι (plural vocative)


νευρική ανορεξία

νευρική ανορεξία • (nevrikí anorexía) f (uncountable)


ανοϊκός

ανοϊκός • (anoïkós) m (feminine ανοϊκή, neuter ανοϊκό)

anoïkós (romanization)
ανοϊκή (feminine)
ανοϊκό (neuter)
ανοϊκός (masculine nominative singular)
ανοϊκή (feminine nominative singular)
ανοϊκό (neuter nominative singular)
ανοϊκοί (masculine nominative plural)
ανοϊκές (feminine nominative plural)
ανοϊκά (neuter nominative plural)
ανοϊκού (genitive masculine singular)
ανοϊκής (feminine genitive singular)
ανοϊκού (genitive neuter singular)
ανοϊκών (genitive masculine plural)
ανοϊκών (feminine genitive plural)
ανοϊκών (genitive neuter plural)
ανοϊκό (accusative masculine singular)
ανοϊκή (accusative feminine singular)
ανοϊκό (accusative neuter singular)
ανοϊκούς (accusative masculine plural)
ανοϊκές (accusative feminine plural)
ανοϊκά (accusative neuter plural)
ανοϊκέ (masculine singular vocative)
ανοϊκή (feminine singular vocative)
ανοϊκό (neuter singular vocative)
ανοϊκοί (masculine plural vocative)
ανοϊκές (feminine plural vocative)
ανοϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανοϊκός (anoïkós)

ανοϊκή (anoïkí)

ανοϊκό (anoïkó)

ανοϊκοί (anoïkoí)

ανοϊκές (anoïkés)

ανοϊκά (anoïká)

ανοϊκού (anoïkoú)

ανοϊκής (anoïkís)

ανοϊκού (anoïkoú)

ανοϊκών (anoïkón)

ανοϊκών (anoïkón)

ανοϊκών (anoïkón)

ανοϊκό (anoïkó)

ανοϊκή (anoïkí)

ανοϊκό (anoïkó)

ανοϊκούς (anoïkoús)

ανοϊκές (anoïkés)

ανοϊκά (anoïká)

ανοϊκέ (anoïké)

ανοϊκή (anoïkí)

ανοϊκό (anoïkó)

ανοϊκοί (anoïkoí)

ανοϊκές (anoïkés)

ανοϊκά (anoïká)

(medicine) demented (suffering from dementia)


θόλος

thólos (romanization)
θόλοι (plural)
θόλος (nominative singular)
θόλοι (nominative plural)
θόλου (genitive singular)
θόλων (genitive plural)
θόλο (accusative singular)
θόλους (accusative plural)
θόλε (singular vocative)
θόλοι (plural vocative)

From Ancient Greek, thence uncertain, but, according to Beekes, possibly cognate with θάλαμος (thálamos).


βάλανος

válanos (romanization)
βάλανοι (plural)
βάλανος (nominative singular)
βάλανοι (nominative plural)
βαλάνου (genitive singular)
βαλάνων (genitive plural)
βάλανο (accusative singular)
βαλάνους (accusative plural)
βάλανε (singular vocative)
βάλανο (singular vocative)
βάλανοι (plural vocative)

Πήγα στο γιατρό επειδή έκαιγε η βάλανός μου.

I went to the doctor because my glans was burning.

Píga sto giatró epeidí ékaige i válanós mou.

(medicine) glans penis (conical forming the head of the penis)


λοιμός

loimós (romanization)
λοιμοί (plural)
λοιμός (nominative singular)
λοιμοί (nominative plural)
λοιμού (genitive singular)
λοιμών (genitive plural)
λοιμό (accusative singular)
λοιμούς (accusative plural)
λοιμέ (singular vocative)
λοιμοί (plural vocative)

λιμός (limós)

Learned borrowing from Ancient Greek λοιμός (loimós).

lbor

Ο Περικλής πέθανε στον «Λοιμό των Αθηνών», που το 430 σκότωσε πάνω από 75.000 Αθηναίους.
O Periklís péthane ston «Loimó ton Athinón», pou to 430 skótose páno apó 75.000 Athinaíous.
Pericles died during the Plague of Athens in 430 (BCE) which took the lives of more than 75,000 Athenians.

και στο κατώφλι πρόβαινε, σα χάρος, σα λοιμός,
ψηλός, ωραίος κι αλαζών, ο δύστροπος πατέρας
kai sto katófli próvaine, sa cháros, sa loimós,
psilós, oraíos ki alazón, o dýstropos patéras
and on the threshold he appeared, looking like death, looking like plague
tall, beautiful and arrogant, the twisted-tempered father.
Yiannis Ritsos, (1935) poetry collection Πυραμίδες (Pyramídes, “Pyramids”), "Explanation"


προβάλλω

head

προβάλλω • (provállo)

el-verb

προβεβλημένος

προβάλλω • (provállo) (imperfect προέβαλλα/πρόβαλλα, past προέβαλα/πρόβαλα, passive προβάλλομαι, p‑past προβλήθηκα, ppp προβεβλημένος)

provállo (romanization)
προέβαλλα (imperfect)
πρόβαλλα (imperfect)
προέβαλα (past)
πρόβαλα (past)
προβάλλομαι (passive)
προβλήθηκα (passive past)
προβεβλημένος (participle passive perfect)
προβάλλω (active first-person imperfective indicative present singular)
προβάλω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προβάλλομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προβληθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προβάλλεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προβάλεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προβάλλεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προβληθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προβάλλει (active imperfective indicative present singular third-person)
προβάλει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προβάλλεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προβληθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προβάλλουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προβάλουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προβαλλόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προβληθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προβάλλετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προβάλετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προβάλλεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προβαλλόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προβληθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προβάλλουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προβάλλουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προβάλουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προβάλουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προβάλλονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προβληθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προβληθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πρέβαλλα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πρέβαλα (active first-person indicative past perfective singular)
προβαλλόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προβαλλόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προβλήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πρέβαλλες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πρέβαλες (active indicative past perfective second-person singular)
προβαλλόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προβαλλόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προβλήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πρέβαλλε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πρέβαλε (active indicative past perfective singular third-person)
προβαλλόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προβαλλότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προβλήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προβάλλαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προβάλαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προβαλλόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προβληθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προβάλλατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προβάλατε (active indicative past perfective plural second-person)
προβαλλόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προβληθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πρέβαλλαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προβάλλαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προβάλλανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρέβαλαν (active indicative past perfective plural third-person)
προβάλαν (active indicative past perfective plural third-person)
προβάλανε (active indicative past perfective plural third-person)
προβάλλονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προβαλλόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προβλήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προβληθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προβληθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προβάλλω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προβάλω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προβάλλομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προβληθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πρέβαλλε (active imperative imperfective second-person singular)
πρέβαλε (active imperative perfective second-person singular)
προβάλου (imperative passive perfective second-person singular)
προβάλλετε (active imperative imperfective plural second-person)
προβάλτε (active imperative perfective plural second-person)
προβάλλεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προβληθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προβάλλοντας (active participle present)
προβαλλόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας προβάλει (active participle past)
προβεβλημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προβάλει (active infinitive-aorist)
προβληθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Ancient Greek προβάλλω (probállō), with learned semantic loan from French projeter and English project. By surface analysis, προ- (pro-) + βάλλω (vállo).

surf

(transitive, psychology, psychoanalysis) to project (to assume qualities or mindsets in others based on one's own personality)


έμφραγμα

head

έμφραγμα • (émfragma) n (plural εμφράγματα)

émfragma (romanization)
εμφράγματα (plural)
έμφραγμα (nominative singular)
εμφράγματα (nominative plural)
εμφράγματος (genitive singular)
εμφραγμάτων (genitive plural)
έμφραγμα (accusative singular)
εμφράγματα (accusative plural)
έμφραγμα (singular vocative)
εμφράγματα (plural vocative)

myocardial infarction
myocardial infarction

(pathology) heart attack, myocardial infarction


άσυλο ανιάτων

άσυλο ανιάτων

άσυλα ανιάτων

άσυλο ανιάτων • (ásylo aniáton) n (plural άσυλα ανιάτων)

el-noun

άσυλα ανιάτων

άσυλο ανιάτων

ásylo aniáton (romanization)
άσυλα ανιάτων (plural)


ακρωτηριασμός

head

ακρωτηριασμοί

ακρωτηριασμός • (akrotiriasmós) m (plural ακρωτηριασμοί)

el-noun

ακρωτηριασμοί

akrotiriasmós (romanization)
ακρωτηριασμοί (plural)
ακρωτηριασμός (nominative singular)
ακρωτηριασμοί (nominative plural)
ακρωτηριασμού (genitive singular)
ακρωτηριασμών (genitive plural)
ακρωτηριασμό (accusative singular)
ακρωτηριασμούς (accusative plural)
ακρωτηριασμέ (singular vocative)
ακρωτηριασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ακρωτηριασμός

ακρωτηριασμοί

ακρωτηριασμού

ακρωτηριασμών

ακρωτηριασμό

ακρωτηριασμούς

ακρωτηριασμέ

ακρωτηριασμοί


αγκύλωση

head

αγκύλωση • (agkýlosi) f (plural αγκυλώσεις)

agkýlosi (romanization)
αγκυλώσεις (plural)
αγκύλωση (nominative singular)
αγκυλώσεις (nominative plural)
αγκύλωσης (genitive singular)
αγκυλώσεων (genitive plural)
αγκύλωση (accusative singular)
αγκυλώσεις (accusative plural)
αγκύλωση (singular vocative)
αγκυλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αγκυλώσεως (agkylóseos)


διάγνωση

head

διάγνωση • (diágnosi) f (plural διαγνώσεις)

diágnosi (romanization)
διαγνώσεις (plural)
διάγνωση (nominative singular)
διαγνώσεις (nominative plural)
διάγνωσης (genitive singular)
διαγνώσεων (genitive plural)
διάγνωση (accusative singular)
διαγνώσεις (accusative plural)
διάγνωση (singular vocative)
διαγνώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: διαγνώσεως (diagnóseos)


ερυθρά

erythrá (romanization)
ερυθρά (nominative singular)
ερυθράς (genitive singular)
ερυθρά (accusative singular)
ερυθρά (singular vocative)


κήλη

kíli (romanization)
κήλη (nominative singular)
κήλης (genitive singular)
κήλη (accusative singular)
κήλη (singular vocative)


κυστική ίνωση

head

κυστική ίνωση • (kystikí ínosi) f (uncountable)


χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

χρόνιες αποφρακτικές πνευμονοπάθειες

χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια • (chrónia apofraktikí pnevmonopátheia) f (plural χρόνιες αποφρακτικές πνευμονοπάθειες)

el-noun

χρόνιες αποφρακτικές πνευμονοπάθειες

χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

chrónia apofraktikí pnevmonopátheia (romanization)
χρόνιες αποφρακτικές πνευμονοπάθειες (plural)

chronic obstructive pulmonary disease
chronic obstructive pulmonary disease

(medicine) chronic obstructive pulmonary disease, COPD

en-χρόνια_αποφρακτική_πνευμονοπάθεια-el-noun-zqAHMpn8


πνευμονοπάθεια

head

πνευμονοπάθειες

πνευμονοπάθεια • (pnevmonopátheia) f (plural πνευμονοπάθειες)

el-noun

πνευμονοπάθειες

pnevmonopátheia (romanization)
πνευμονοπάθειες (plural)
πνευμονοπάθεια (nominative singular)
πνευμονοπάθειες (nominative plural)
πνευμονοπάθειας (genitive singular)
πνευμονοπαθειών (genitive plural)
πνευμονοπάθεια (accusative singular)
πνευμονοπάθειες (accusative plural)
πνευμονοπάθεια (singular vocative)
πνευμονοπάθειες (plural vocative)

el-decl-noun

πνευμονοπάθεια

πνευμονοπάθειες

πνευμονοπάθειας

πνευμονοπαθειών

πνευμονοπάθεια

πνευμονοπάθειες

πνευμονοπάθεια

πνευμονοπάθειες

πνευμονικός (pnevmonikós, “pulmonary”) + -πάθεια (-pátheia, “state”)

suffix

(medicine) lung disease, pulmonary disease


πνευμόνι

head

πνευμόνι • (pnevmóni) n (plural πνευμόνια)

pnevmóni (romanization)
πνευμόνια (plural)
πνευμόνι (nominative singular)
πνευμόνια (nominative plural)
πνευμονιού (genitive singular)
πνευμονιών (genitive plural)
πνευμόνι (accusative singular)
πνευμόνια (accusative plural)
πνευμόνι (singular vocative)
πνευμόνια (plural vocative)

From Ancient Greek πνευμόνιον (pneumónion).

πνεύμονας πνεύμονας#Greek

(anatomy) Alternative form of πνεύμονας (pnévmonas)


πνευμονικός

πνευμονικός • (pnevmonikós) m (feminine πνευμονική, neuter πνευμονικό)

pnevmonikós (romanization)
πνευμονική (feminine)
πνευμονικό (neuter)
πνευμονικός (masculine nominative singular)
πνευμονική (feminine nominative singular)
πνευμονικό (neuter nominative singular)
πνευμονικοί (masculine nominative plural)
πνευμονικές (feminine nominative plural)
πνευμονικά (neuter nominative plural)
πνευμονικού (genitive masculine singular)
πνευμονικής (feminine genitive singular)
πνευμονικού (genitive neuter singular)
πνευμονικών (genitive masculine plural)
πνευμονικών (feminine genitive plural)
πνευμονικών (genitive neuter plural)
πνευμονικό (accusative masculine singular)
πνευμονική (accusative feminine singular)
πνευμονικό (accusative neuter singular)
πνευμονικούς (accusative masculine plural)
πνευμονικές (accusative feminine plural)
πνευμονικά (accusative neuter plural)
πνευμονικέ (masculine singular vocative)
πνευμονική (feminine singular vocative)
πνευμονικό (neuter singular vocative)
πνευμονικοί (masculine plural vocative)
πνευμονικές (feminine plural vocative)
πνευμονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

πνευμονικός (pnevmonikós)

πνευμονική (pnevmonikí)

πνευμονικό (pnevmonikó)

πνευμονικοί (pnevmonikoí)

πνευμονικές (pnevmonikés)

πνευμονικά (pnevmoniká)

πνευμονικού (pnevmonikoú)

πνευμονικής (pnevmonikís)

πνευμονικού (pnevmonikoú)

πνευμονικών (pnevmonikón)

πνευμονικών (pnevmonikón)

πνευμονικών (pnevmonikón)

πνευμονικό (pnevmonikó)

πνευμονική (pnevmonikí)

πνευμονικό (pnevmonikó)

πνευμονικούς (pnevmonikoús)

πνευμονικές (pnevmonikés)

πνευμονικά (pnevmoniká)

πνευμονικέ (pnevmoniké)

πνευμονική (pnevmonikí)

πνευμονικό (pnevmonikó)

πνευμονικοί (pnevmonikoí)

πνευμονικές (pnevmonikés)

πνευμονικά (pnevmoniká)


αποφρακτικός

head

αποφρακτικός • (apofraktikós) m (feminine αποφρακτική, neuter αποφρακτικό)

apofraktikós (romanization)
αποφρακτική (feminine)
αποφρακτικό (neuter)
αποφρακτικός (masculine nominative singular)
αποφρακτική (feminine nominative singular)
αποφρακτικό (neuter nominative singular)
αποφρακτικοί (masculine nominative plural)
αποφρακτικές (feminine nominative plural)
αποφρακτικά (neuter nominative plural)
αποφρακτικού (genitive masculine singular)
αποφρακτικής (feminine genitive singular)
αποφρακτικού (genitive neuter singular)
αποφρακτικών (genitive masculine plural)
αποφρακτικών (feminine genitive plural)
αποφρακτικών (genitive neuter plural)
αποφρακτικό (accusative masculine singular)
αποφρακτική (accusative feminine singular)
αποφρακτικό (accusative neuter singular)
αποφρακτικούς (accusative masculine plural)
αποφρακτικές (accusative feminine plural)
αποφρακτικά (accusative neuter plural)
αποφρακτικέ (masculine singular vocative)
αποφρακτική (feminine singular vocative)
αποφρακτικό (neuter singular vocative)
αποφρακτικοί (masculine plural vocative)
αποφρακτικές (feminine plural vocative)
αποφρακτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αποφρακτικός

el-decl-adj-table

αποφρακτικός (apofraktikós)

αποφρακτική (apofraktikí)

αποφρακτικό (apofraktikó)

αποφρακτικοί (apofraktikoí)

αποφρακτικές (apofraktikés)

αποφρακτικά (apofraktiká)

αποφρακτικού (apofraktikoú)

αποφρακτικής (apofraktikís)

αποφρακτικού (apofraktikoú)

αποφρακτικών (apofraktikón)

αποφρακτικών (apofraktikón)

αποφρακτικών (apofraktikón)

αποφρακτικό (apofraktikó)

αποφρακτική (apofraktikí)

αποφρακτικό (apofraktikó)

αποφρακτικούς (apofraktikoús)

αποφρακτικές (apofraktikés)

αποφρακτικά (apofraktiká)

αποφρακτικέ (apofraktiké)

αποφρακτική (apofraktikí)

αποφρακτικό (apofraktikó)

αποφρακτικοί (apofraktikoí)

αποφρακτικές (apofraktikés)

αποφρακτικά (apofraktiká)


κολλητικός

head

κολλητικός • (kollitikós) m (feminine κολλητική, neuter κολλητικό)

kollitikós (romanization)
κολλητική (feminine)
κολλητικό (neuter)
κολλητικός (masculine nominative singular)
κολλητική (feminine nominative singular)
κολλητικό (neuter nominative singular)
κολλητικοί (masculine nominative plural)
κολλητικές (feminine nominative plural)
κολλητικά (neuter nominative plural)
κολλητικού (genitive masculine singular)
κολλητικής (feminine genitive singular)
κολλητικού (genitive neuter singular)
κολλητικών (genitive masculine plural)
κολλητικών (feminine genitive plural)
κολλητικών (genitive neuter plural)
κολλητικό (accusative masculine singular)
κολλητική (accusative feminine singular)
κολλητικό (accusative neuter singular)
κολλητικούς (accusative masculine plural)
κολλητικές (accusative feminine plural)
κολλητικά (accusative neuter plural)
κολλητικέ (masculine singular vocative)
κολλητική (feminine singular vocative)
κολλητικό (neuter singular vocative)
κολλητικοί (masculine plural vocative)
κολλητικές (feminine plural vocative)
κολλητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κολλητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κολλητικός, etc.)

el-decl-adj-table

κολλητικός (kollitikós)

κολλητική (kollitikí)

κολλητικό (kollitikó)

κολλητικοί (kollitikoí)

κολλητικές (kollitikés)

κολλητικά (kollitiká)

κολλητικού (kollitikoú)

κολλητικής (kollitikís)

κολλητικού (kollitikoú)

κολλητικών (kollitikón)

κολλητικών (kollitikón)

κολλητικών (kollitikón)

κολλητικό (kollitikó)

κολλητική (kollitikí)

κολλητικό (kollitikó)

κολλητικούς (kollitikoús)

κολλητικές (kollitikés)

κολλητικά (kollitiká)

κολλητικέ (kollitiké)

κολλητική (kollitikí)

κολλητικό (kollitikó)

κολλητικοί (kollitikoí)

κολλητικές (kollitikés)

κολλητικά (kollitiká)

κολ‧λη‧τι‧κός

From the κολλη- stem of κολλώ (kolló) + -τικός (-tikós). Compare Ancient Greek κολλητικός (kollētikós, “glutinous, gluey”).

cog

(medicine) contagious, infectious, catching (of a disease)


πνευμονολογία

head

πνευμονολογία • (pnevmonología) f (uncountable)

pnevmonología (romanization)
πνευμονολογία (nominative singular)
πνευμονολογίας (genitive singular)
πνευμονολογία (accusative singular)
πνευμονολογία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

πνευμονολογία

πνευμονολογίας

πνευμονολογία

πνευμονολογία


κάταγμα

head

κάταγμα • (kátagma) n (plural κατάγματα)

kátagma (romanization)
κατάγματα (plural)
κάταγμα (nominative singular)
κατάγματα (nominative plural)
κατάγματος (genitive singular)
καταγμάτων (genitive plural)
κάταγμα (accusative singular)
κατάγματα (accusative plural)
κάταγμα (singular vocative)
κατάγματα (plural vocative)

(medicine) fracture, break (bone injury)


ουρική αρθρίτιδα

ουρική αρθρίτιδα

ουρική αρθρίτιδα • (ourikí arthrítida) f

el-noun

ουρική αρθρίτιδα


καρδιοχειρουργός

head

καρδιοχειρουργοί

καρδιοχειρουργός • (kardiocheirourgós) m or f (plural καρδιοχειρουργοί)

el-noun

καρδιοχειρουργοί

kardiocheirourgós (romanization)
καρδιοχειρουργοί (plural)
καρδιοχειρουργός (nominative singular)
καρδιοχειρουργοί (nominative plural)
καρδιοχειρουργού (genitive singular)
καρδιοχειρουργών (genitive plural)
καρδιοχειρουργό (accusative singular)
καρδιοχειρουργούς (accusative plural)
καρδιοχειρουργέ (singular vocative)
καρδιοχειρουργοί (plural vocative)

el-decl-noun

καρδιοχειρουργός

καρδιοχειρουργοί

καρδιοχειρουργού

καρδιοχειρουργών

καρδιοχειρουργό

καρδιοχειρουργούς

καρδιοχειρουργέ

καρδιοχειρουργοί


φλεβοτόμος

head

φλεβοτόμος • (flevotómos) m (plural φλεβοτόμοι)

flevotómos (romanization)
φλεβοτόμοι (plural)
φλεβοτόμος (nominative singular)
φλεβοτόμοι (nominative plural)
φλεβοτόμου (genitive singular)
φλεβοτόμων (genitive plural)
φλεβοτόμο (accusative singular)
φλεβοτόμους (accusative plural)
φλεβοτόμε (singular vocative)
φλεβοτόμοι (plural vocative)


έλκος

élkos (romanization)
έλκη (plural)
έλκος (nominative singular)
έλκη (nominative plural)
έλκους (genitive singular)
ελκών (genitive plural)
έλκος (accusative singular)
έλκη (accusative plural)
έλκος (singular vocative)
έλκη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἕλκος (hélkos). Unrelated to έλκω (élko, “drag, attract”).