δυσμηνόρροια

head

δυσμηνόρροιες

δυσμηνόρροια • (dysminórroia) f (plural δυσμηνόρροιες)

el-noun

δυσμηνόρροιες

dysminórroia (romanization)
δυσμηνόρροιες (plural)
δυσμηνόρροια (nominative singular)
δυσμηνόρροιες (nominative plural)
δυσμηνόρροιας (genitive singular)
δυσμηνορροιών (genitive plural)
δυσμηνόρροια (accusative singular)
δυσμηνόρροιες (accusative plural)
δυσμηνόρροια (singular vocative)
δυσμηνόρροιες (plural vocative)

el-decl-noun

δυσμηνόρροια

δυσμηνόρροιες

δυσμηνόρροιας

δυσμηνορροιών

δυσμηνόρροια

δυσμηνόρροιες

δυσμηνόρροια

δυσμηνόρροιες

δυ‧σμη‧νόρ‧ροι‧α

Calque of French dysménorrhée. First attested in 1876.

Αντιμέτωπο με την επώδυνη κατάσταση της δυσμηνόρροιας βρίσκεται κάθε μήνα τουλάχιστον το 15% των εφήβων και νεαρών γυναικών, βιώνοντας σοβαρό πόνο και απουσιάζοντας από το σχολείο ή την εργασία.

2016 May 26, Panagiota Karlatira, “Μία στις δέκα έφηβες υποφέρει από δυσμηνόρροια”, in protothema.gr [protothema.gr], retrieved 2024-03-31:

At least 15% of teenagers and young women face the painful condition of dysmenorrhea every month, experiencing severe pain and being absent from school or work.

Antimétopo me tin epódyni katástasi tis dysminórroias vrísketai káthe mína touláchiston to 15% ton efívon kai nearón gynaikón, viónontas sovaró póno kai apousiázontas apó to scholeío í tin ergasía.


στεατοπυγία

head

στεατοπυγίες

στεατοπυγία • (steatopygía) f (plural στεατοπυγίες)

el-noun

στεατοπυγίες

steatopygía (romanization)
στεατοπυγίες (plural)
στεατοπυγία (nominative singular)
στεατοπυγίες (nominative plural)
στεατοπυγίας (genitive singular)
στεατοπυγιών (genitive plural)
στεατοπυγία (accusative singular)
στεατοπυγίες (accusative plural)
στεατοπυγία (singular vocative)
στεατοπυγίες (plural vocative)

el-decl-noun

στεατοπυγίες

στεατοπυγίας

στεατοπυγιών

στεατοπυγίες

στεατοπυγίες

στε‧α‧το‧πυ‧γί‧α

Calque of French stéatopygie. From Ancient Greek στέαρ (stéar, “hard fat, suet”) + the interfix -ο- (-o-) + πῡγ(ή) (pūg(ḗ), “buttocks”) + the suffix -ία (-ía). First attested in 1896.


πανώλη

panóli (romanization)
πανώλες (plural)
πανώλη (nominative singular)
πανώλες (nominative plural)
πανώλης (genitive singular)
πανώλη (accusative singular)
πανώλες (accusative plural)
πανώλη (singular vocative)
πανώλες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πανώλης (panṓlēs, “catastrophic”, adjective).


οδοντιατρικός

head

οδοντιατρική

οδοντιατρικό

οδοντιατρικός • (odontiatrikós) m (feminine οδοντιατρική, neuter οδοντιατρικό)

el-adj

οδοντιατρική

οδοντιατρικό

odontiatrikós (romanization)
οδοντιατρική (feminine)
οδοντιατρικό (neuter)
οδοντιατρικός (masculine nominative singular)
οδοντιατρική (feminine nominative singular)
οδοντιατρικό (neuter nominative singular)
οδοντιατρικοί (masculine nominative plural)
οδοντιατρικές (feminine nominative plural)
οδοντιατρικά (neuter nominative plural)
οδοντιατρικού (genitive masculine singular)
οδοντιατρικής (feminine genitive singular)
οδοντιατρικού (genitive neuter singular)
οδοντιατρικών (genitive masculine plural)
οδοντιατρικών (feminine genitive plural)
οδοντιατρικών (genitive neuter plural)
οδοντιατρικό (accusative masculine singular)
οδοντιατρική (accusative feminine singular)
οδοντιατρικό (accusative neuter singular)
οδοντιατρικούς (accusative masculine plural)
οδοντιατρικές (accusative feminine plural)
οδοντιατρικά (accusative neuter plural)
οδοντιατρικέ (masculine singular vocative)
οδοντιατρική (feminine singular vocative)
οδοντιατρικό (neuter singular vocative)
οδοντιατρικοί (masculine plural vocative)
οδοντιατρικές (feminine plural vocative)
οδοντιατρικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of οδοντιατρικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο οδοντιατρικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο οδοντιατρικός, etc.)

el-decl-adj-table

οδοντιατρικός (odontiatrikós)

οδοντιατρική (odontiatrikí)

οδοντιατρικό (odontiatrikó)

οδοντιατρικοί (odontiatrikoí)

οδοντιατρικές (odontiatrikés)

οδοντιατρικά (odontiatriká)

οδοντιατρικού (odontiatrikoú)

οδοντιατρικής (odontiatrikís)

οδοντιατρικού (odontiatrikoú)

οδοντιατρικών (odontiatrikón)

οδοντιατρικών (odontiatrikón)

οδοντιατρικών (odontiatrikón)

οδοντιατρικό (odontiatrikó)

οδοντιατρική (odontiatrikí)

οδοντιατρικό (odontiatrikó)

οδοντιατρικούς (odontiatrikoús)

οδοντιατρικές (odontiatrikés)

οδοντιατρικά (odontiatriká)

οδοντιατρικέ (odontiatriké)

οδοντιατρική (odontiatrikí)

οδοντιατρικό (odontiatrikó)

οδοντιατρικοί (odontiatrikoí)

οδοντιατρικές (odontiatrikés)

οδοντιατρικά (odontiatriká)

From οδοντίατρος (odontíatros) + -ικός (-ikós).

af

οδοντιατρική κλινική

οδοντιατρική σχολή

(dentistry, relational) dental (of or concerning dentistry)


προφυματικός

head

προφυματικός • (profymatikós) m

el-adj

προφυματικός • (profymatikós) m


περικάρπιο

head

περικάρπιο • (perikárpio) n (plural περικάρπια)

perikárpio (romanization)
περικάρπια (plural)
περικάρπιο (nominative singular)
περικάρπια (nominative plural)
περικαρπίου (genitive singular)
περικάρπιου (genitive singular)
περικαρπίων (genitive plural)
περικάρπιο (accusative singular)
περικάρπια (accusative plural)
περικάρπιο (singular vocative)
περικάρπια (plural vocative)

πε‧ρι‧κάρ‧πι‧ο

Learned borrowing from Ancient Greek περῐκᾰ́ρπῐον (perikárpion).

lbor

περῐκᾰ́ρπῐον

(anatomy) the part of the hand around the wrist


ένδειξη

head

ένδειξη • (éndeixi) f (plural ενδείξεις)

éndeixi (romanization)
ενδείξεις (plural)
ένδειξη (nominative singular)
ενδείξεις (nominative plural)
ένδειξης (genitive singular)
ενδείξεων (genitive plural)
ένδειξη (accusative singular)
ενδείξεις (accusative plural)
ένδειξη (singular vocative)
ενδείξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ενδείξεως (endeíxeos)

Learned borrowing from Ancient Greek ἔνδειξις (éndeixis) with -ξη (-xi) ending.

lbor

(medicine) indication (any symptom or occurrence in a disease, which serves to direct to suitable remedies)


πυορροώ

head

πυορροώ • (pyorroó)

el-verb

πυορροώ • (pyorroó)


παρβοϊός

head

παρβοϊός • (parvoïós) m

el-noun

παρβοϊός • (parvoïós) m


σοκ

(medicine) shock (a medical emergency characterized by the inability of the circulatory system to supply enough oxygen to meet tissue requirements)


στεατόρροια

head

στεατόρροιες

στεατόρροια • (steatórroia) f (plural στεατόρροιες)

el-noun

στεατόρροιες

steatórroia (romanization)
στεατόρροιες (plural)
στεατόρροια (nominative singular)
στεατόρροιες (nominative plural)
στεατόρροιας (genitive singular)
στεατορροιών (genitive plural)
στεατόρροια (accusative singular)
στεατόρροιες (accusative plural)
στεατόρροια (singular vocative)
στεατόρροιες (plural vocative)

el-decl-noun

στεατόρροιες

στεατόρροιας

στεατορροιών

στεατόρροιες

στεατόρροιες

στε‧α‧τόρ‧ροι‧α

Calque of English steatorrhoea. From Ancient Greek στέαρ (stéar, “hard fat, suet”) + the interfix -ο- (-o-) + the suffix -ρροια (-rroia). First attested in 1873.


κατάκλιση

head

κατάκλιση • (katáklisi) f (plural κατακλίσεις)

katáklisi (romanization)
κατακλίσεις (plural)
κατάκλιση (nominative singular)
κατακλίσεις (nominative plural)
κατάκλισης (genitive singular)
κατακλίσεων (genitive plural)
κατάκλιση (accusative singular)
κατακλίσεις (accusative plural)
κατάκλιση (singular vocative)
κατακλίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: κατακλίσεως (kataklíseos)

κα‧τά‧κλι‧ση

Learned borrowing from Ancient Greek κατάκλισις (katáklisis) with -ση (-si) ending and possible semantic loan from English decubitus ulcer.

sl

(learned) lying down, recumbence, recumbency

(medicine) decubitus (the posture of someone in bed, lying down or reclining)

έλκος κατάκλισης
έλκος κατάκλισης#Greek

(medicine) Ellipsis of έλκος κατάκλισης n (élkos katáklisis, “bedsore, decubitus ulcer, pressure sore, pressure ulcer”).


ασφράγιστος

head

ασφράγιστος • (asfrágistos) m (feminine ασφράγιστη, neuter ασφράγιστο)

asfrágistos (romanization)
ασφράγιστη (feminine)
ασφράγιστο (neuter)
ασφράγιστος (masculine nominative singular)
ασφράγιστη (feminine nominative singular)
ασφράγιστο (neuter nominative singular)
ασφράγιστοι (masculine nominative plural)
ασφράγιστες (feminine nominative plural)
ασφράγιστα (neuter nominative plural)
ασφράγιστου (genitive masculine singular)
ασφράγιστης (feminine genitive singular)
ασφράγιστου (genitive neuter singular)
ασφράγιστων (genitive masculine plural)
ασφράγιστων (feminine genitive plural)
ασφράγιστων (genitive neuter plural)
ασφράγιστο (accusative masculine singular)
ασφράγιστη (accusative feminine singular)
ασφράγιστο (accusative neuter singular)
ασφράγιστους (accusative masculine plural)
ασφράγιστες (accusative feminine plural)
ασφράγιστα (accusative neuter plural)
ασφράγιστε (masculine singular vocative)
ασφράγιστη (feminine singular vocative)
ασφράγιστο (neuter singular vocative)
ασφράγιστοι (masculine plural vocative)
ασφράγιστες (feminine plural vocative)
ασφράγιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασφράγιστος (asfrágistos)

ασφράγιστη (asfrágisti)

ασφράγιστο (asfrágisto)

ασφράγιστοι (asfrágistoi)

ασφράγιστες (asfrágistes)

ασφράγιστα (asfrágista)

ασφράγιστου (asfrágistou)

ασφράγιστης (asfrágistis)

ασφράγιστου (asfrágistou)

ασφράγιστων (asfrágiston)

ασφράγιστων (asfrágiston)

ασφράγιστων (asfrágiston)

ασφράγιστο (asfrágisto)

ασφράγιστη (asfrágisti)

ασφράγιστο (asfrágisto)

ασφράγιστους (asfrágistous)

ασφράγιστες (asfrágistes)

ασφράγιστα (asfrágista)

ασφράγιστε (asfrágiste)

ασφράγιστη (asfrágisti)

ασφράγιστο (asfrágisto)

ασφράγιστοι (asfrágistoi)

ασφράγιστες (asfrágistes)

ασφράγιστα (asfrágista)


ατροπίνη

head

ατροπίνη • (atropíni) f (usually uncountable, plural ατροπίνες)

atropíni (romanization)
ατροπίνες (plural)
ατροπίνη (nominative singular)
ατροπίνες (nominative plural)
ατροπίνης (genitive singular)
ατροπινών (genitive plural)
ατροπίνη (accusative singular)
ατροπίνες (accusative plural)
ατροπίνη (singular vocative)
ατροπίνες (plural vocative)


κοιλότητα

κοιλότητα • (koilótita) f (plural κοιλότητες)

koilótita (romanization)
κοιλότητες (plural)
κοιλότητα (nominative singular)
κοιλότητες (nominative plural)
κοιλότητας (genitive singular)
κοιλοτήτων (genitive plural)
κοιλότητα (accusative singular)
κοιλότητες (accusative plural)
κοιλότητα (singular vocative)
κοιλότητες (plural vocative)

κοι‧λό‧τη‧τα

Learned borrowing from Ancient Greek κοιλότητα (koilótēta), accusative singular of κοιλότης (koilótēs). By surface analysis, κοίλ(ος) (koíl(os)) + -ότητα (-ótita)

surf

κοίλος<alt:κοίλ(ος)>

cavity, hollow (an unfilled space in something solid)

(anatomy) cavity (a hollow area within the body)


διαταραχή

head

διαταραχή • (diatarachí) f (plural διαταραχές)

diatarachí (romanization)
διαταραχές (plural)
διαταραχή (nominative singular)
διαταραχές (nominative plural)
διαταραχής (genitive singular)
διαταραχών (genitive plural)
διαταραχή (accusative singular)
διαταραχές (accusative plural)
διαταραχή (singular vocative)
διαταραχές (plural vocative)

δι‧α‧τα‧ρα‧χή

Learned borrowing from Ancient Greek διαταραχή (diatarakhḗ, “disturbance”) with semantic loan from French trouble.

lbor

(pathology) disorder (a physical or mental malfunction)


λέμφωμα

head

λέμφωμα • (lémfoma) n (plural λεμφώματα)

lémfoma (romanization)
λεμφώματα (plural)
λέμφωμα (nominative singular)
λεμφώματα (nominative plural)
λεμφώματος (genitive singular)
λεμφωμάτων (genitive plural)
λέμφωμα (accusative singular)
λεμφώματα (accusative plural)
λέμφωμα (singular vocative)
λεμφώματα (plural vocative)


κυκλοθυμία

kyklothymía (romanization)
κυκλοθυμία (nominative singular)
κυκλοθυμίες (nominative plural)
κυκλοθυμίας (genitive singular)
κυκλοθυμιών (genitive plural)
κυκλοθυμία (accusative singular)
κυκλοθυμίες (accusative plural)
κυκλοθυμία (singular vocative)
κυκλοθυμίες (plural vocative)

κυ‧κλο‧θυ‧μί‧α

Learned borrowing from German Zyklothymie, from Ancient Greek. By surface analysis, κυκλο- (kyklo-) + θυμ(ός) (thym(ós)) + -ία (-ía).

surf

θυμός<alt:θυμ(ός)>


κυκλοθυμικός

head

κυκλοθυμικός • (kyklothymikós) m (feminine κυκλοθυμική, neuter κυκλοθυμικό)

kyklothymikós (romanization)
κυκλοθυμική (feminine)
κυκλοθυμικό (neuter)
κυκλοθυμικός (masculine nominative singular)
κυκλοθυμική (feminine nominative singular)
κυκλοθυμικό (neuter nominative singular)
κυκλοθυμικοί (masculine nominative plural)
κυκλοθυμικές (feminine nominative plural)
κυκλοθυμικά (neuter nominative plural)
κυκλοθυμικού (genitive masculine singular)
κυκλοθυμικής (feminine genitive singular)
κυκλοθυμικού (genitive neuter singular)
κυκλοθυμικών (genitive masculine plural)
κυκλοθυμικών (feminine genitive plural)
κυκλοθυμικών (genitive neuter plural)
κυκλοθυμικό (accusative masculine singular)
κυκλοθυμική (accusative feminine singular)
κυκλοθυμικό (accusative neuter singular)
κυκλοθυμικούς (accusative masculine plural)
κυκλοθυμικές (accusative feminine plural)
κυκλοθυμικά (accusative neuter plural)
κυκλοθυμικέ (masculine singular vocative)
κυκλοθυμική (feminine singular vocative)
κυκλοθυμικό (neuter singular vocative)
κυκλοθυμικοί (masculine plural vocative)
κυκλοθυμικές (feminine plural vocative)
κυκλοθυμικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of κυκλοθυμικός

κυ‧κλο‧θυ‧μι‧κός

Learnedly from κυκλοθυμ(ία) (kyklothym(ía)) + -ικός (-ikós), a calque of German zyklothym.

af

κυκλοθυμία<alt:κυκλοθυμ(ία)>


επουλώνω

head

επουλώνω • (epoulóno)

el-verb

επουλώνω • (epoulóno) (past επούλωσα, passive επουλώνομαι, p‑past επουλώθηκα, ppp επουλωμένος)

epoulóno (romanization)
επούλωσα (past)
επουλώνομαι (passive)
επουλώθηκα (passive past)
επουλωμένος (participle passive perfect)
επουλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
επουλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
επουλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
επουλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
επουλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
επουλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
επουλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
επουλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
επουλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
επουλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
επουλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
επουλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
επουλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
επουλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
επουλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
επουλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
επουλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
επουλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
επουλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επουλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επουλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
επουλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
επουλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
επουλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
επουλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
επουλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
επουλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επουλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επούλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
επούλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
επουλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επουλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επουλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
επούλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
επούλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
επουλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επουλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επουλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
επούλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
επούλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
επουλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επουλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επουλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
επουλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
επουλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
επουλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
επουλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
επουλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
επουλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
επουλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
επουλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
επούλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επουλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επουλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επούλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επουλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επουλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
επουλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επουλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
επουλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επουλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επουλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα επουλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα επουλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα επουλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα επουλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
επούλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
επούλωσε (active imperative perfective second-person singular)
επουλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
επουλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
επουλώστε (active imperative perfective plural second-person)
επουλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
επουλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
επουλώνοντας (active participle present)
έχοντας επουλώσει (active participle past)
επουλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
επουλώσει (active infinitive-aorist)
επουλωθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐπουλῶ (epoulô), contracted form of ἐπουλόω (epoulóō, “to scar over”), with -ώνω (-óno) suffix.


πεπτικός

head

πεπτικός • (peptikós) m (feminine πεπτική, neuter πεπτικό)

peptikós (romanization)
πεπτική (feminine)
πεπτικό (neuter)
πεπτικός (masculine nominative singular)
πεπτική (feminine nominative singular)
πεπτικό (neuter nominative singular)
πεπτικοί (masculine nominative plural)
πεπτικές (feminine nominative plural)
πεπτικά (neuter nominative plural)
πεπτικού (genitive masculine singular)
πεπτικής (feminine genitive singular)
πεπτικού (genitive neuter singular)
πεπτικών (genitive masculine plural)
πεπτικών (feminine genitive plural)
πεπτικών (genitive neuter plural)
πεπτικό (accusative masculine singular)
πεπτική (accusative feminine singular)
πεπτικό (accusative neuter singular)
πεπτικούς (accusative masculine plural)
πεπτικές (accusative feminine plural)
πεπτικά (accusative neuter plural)
πεπτικέ (masculine singular vocative)
πεπτική (feminine singular vocative)
πεπτικό (neuter singular vocative)
πεπτικοί (masculine plural vocative)
πεπτικές (feminine plural vocative)
πεπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

πεπτικός (peptikós)

πεπτική (peptikí)

πεπτικό (peptikó)

πεπτικοί (peptikoí)

πεπτικές (peptikés)

πεπτικά (peptiká)

πεπτικού (peptikoú)

πεπτικής (peptikís)

πεπτικού (peptikoú)

πεπτικών (peptikón)

πεπτικών (peptikón)

πεπτικών (peptikón)

πεπτικό (peptikó)

πεπτική (peptikí)

πεπτικό (peptikó)

πεπτικούς (peptikoús)

πεπτικές (peptikés)

πεπτικά (peptiká)

πεπτικέ (peptiké)

πεπτική (peptikí)

πεπτικό (peptikó)

πεπτικοί (peptikoí)

πεπτικές (peptikés)

πεπτικά (peptiká)

Learned borrowing from Ancient Greek πεπτικός (peptikós, “able to digest”) with semantic loan from French digestif.

lbor

πεπτικά υγρά

πεπτικό έλκος

πεπτικό σύστημα

πεπτικός σωλήνας

(anatomy, physiology, relational) digestive, peptic (of, relating to, or functioning in digestion)


συνταγογραφία

head

συνταγογραφία • (syntagografía) f

el-noun

συνταγογραφία • (syntagografía) f

syntagografía (romanization)
συνταγογραφία (nominative singular)
συνταγογραφίες (nominative plural)
συνταγογραφίας (genitive singular)
συνταγογραφιών (genitive plural)
συνταγογραφία (accusative singular)
συνταγογραφίες (accusative plural)
συνταγογραφία (singular vocative)
συνταγογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

συνταγογραφία

συνταγογραφίες

συνταγογραφίας

συνταγογραφιών

συνταγογραφία

συνταγογραφίες

συνταγογραφία

συνταγογραφίες

συ‧ντα‧γο‧γρα‧φί‧α

Learnedly from συνταγ(ή) (syntag(í)) + -ο- (-o-) + -γραφία (-grafía).

af

συνταγή<alt:συνταγ(ή)>

(medicine, pharmacy) prescribing (the act of writing prescriptions)


υπερσυνταγογράφηση

head

υπερσυνταγογραφήσεις

υπερσυνταγογράφηση • (ypersyntagográfisi) f (plural υπερσυνταγογραφήσεις)

el-noun

υπερσυνταγογραφήσεις

ypersyntagográfisi (romanization)
υπερσυνταγογραφήσεις (plural)
υπερσυνταγογράφηση (nominative singular)
υπερσυνταγογραφήσεις (nominative plural)
υπερσυνταγογράφησης (genitive singular)
υπερσυνταγογραφήσεων (genitive plural)
υπερσυνταγογράφηση (accusative singular)
υπερσυνταγογραφήσεις (accusative plural)
υπερσυνταγογράφηση (singular vocative)
υπερσυνταγογραφήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

υπερσυνταγογράφηση

υπερσυνταγογραφήσεις

υπερσυνταγογράφησης

υπερσυνταγογραφήσεων

υπερσυνταγογράφηση

υπερσυνταγογραφήσεις

υπερσυνταγογράφηση

υπερσυνταγογραφήσεις

Older or formal genitive singular: υπερσυνταγογραφήσεως (ypersyntagografíseos)

υ‧περ‧συ‧ντα‧γο‧γρά‧φη‧ση

From υπερ- (yper-) + συνταγογράφηση (syntagográfisi).

af

συνταγογράφηση

(medicine, pharmacy, neologism) overprescribing, overprescription


συνταγογράφηση

head

συνταγογραφήσεις

συνταγογράφηση • (syntagográfisi) f (plural συνταγογραφήσεις)

el-noun

συνταγογραφήσεις

syntagográfisi (romanization)
συνταγογραφήσεις (plural)
συνταγογράφηση (nominative singular)
συνταγογραφήσεις (nominative plural)
συνταγογράφησης (genitive singular)
συνταγογραφήσεων (genitive plural)
συνταγογράφηση (accusative singular)
συνταγογραφήσεις (accusative plural)
συνταγογράφηση (singular vocative)
συνταγογραφήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

συνταγογράφηση

συνταγογραφήσεις

συνταγογράφησης

συνταγογραφήσεων

συνταγογράφηση

συνταγογραφήσεις

συνταγογράφηση

συνταγογραφήσεις

Older or formal genitive singular: συνταγογραφήσεως (syntagografíseos)

συ‧ντα‧γο‧γρά‧φη‧ση

From the συνταγογραφη- stem of συνταγογραφώ (syntagografó) + -ση (-si).

lang

συνταγογραφη-

συνταγογραφη-

af

συνταγογραφώ


πνευμονική εμβολή

head

πνευμονική εμβολή

πνευμονικές εμβολές

πνευμονική εμβολή • (pnevmonikí emvolí) f (plural πνευμονικές εμβολές)

el-noun

πνευμονική εμβολή

πνευμονικές εμβολές

pnevmonikí emvolí (romanization)
πνευμονικές εμβολές (plural)


εμβολή

emvolí (romanization)
εμβολές (plural)
εμβολή (nominative singular)
εμβολές (nominative plural)
εμβολής (genitive singular)
εμβολών (genitive plural)
εμβολή (accusative singular)
εμβολές (accusative plural)
εμβολή (singular vocative)
εμβολές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐμβολή (embolḗ) with semantic loan from French embolie, borrowed from the same etymon.

lbor

(pathology) embolism (an obstruction or occlusion of a blood vessel by an embolus)


μόσχευμα

head

μόσχευμα • (móschevma) n (plural μοσχεύματα)

móschevma (romanization)
μοσχεύματα (plural)
μόσχευμα (nominative singular)
μοσχεύματα (nominative plural)
μοσχεύματος (genitive singular)
μοσχευμάτων (genitive plural)
μόσχευμα (accusative singular)
μοσχεύματα (accusative plural)
μόσχευμα (singular vocative)
μοσχεύματα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek μόσχευμα (móskheuma).

lbor

(medicine, surgery) transplant, graft (a transplanted organ or tissue)


μεταμόσχευση

metamóschefsi (romanization)
μεταμόσχευση (nominative singular)
μεταμοσχεύσεις (nominative plural)
μεταμόσχευσης (genitive singular)
μεταμοσχεύσεων (genitive plural)
μεταμόσχευση (accusative singular)
μεταμοσχεύσεις (accusative plural)
μεταμόσχευση (singular vocative)
μεταμοσχεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

μεταμόσχευση

μεταμοσχεύσεις

μεταμόσχευσης

μεταμοσχεύσεων

μεταμόσχευση

μεταμοσχεύσεις

μεταμόσχευση

μεταμοσχεύσεις

Older or formal genitive singular: μεταμοσχεύσεως (metamoschéfseos)

με‧τα‧μό‧σχευ‧ση

Learned borrowing from Koine Greek μεταμόσχευσις (metamóskheusis) in the horticultural sense, with semantic loan from English transplantation in the surgical sense. By surface analysis, μεταμοσχεύω (metamoschévo) + -ση (-si).

lbor

μεταμόσχευσις


τοπικά

head

τοπικά • (topiká)

el-adv

τοπικά • (topiká)

(medicine) topically, locally (at a localized part of the body)


εφήβαιο

efívaio (romanization)
εφήβαια (plural)
εφήβαιο (nominative singular)
εφήβαια (nominative plural)
εφήβαιου (genitive singular)
εφήβαιων (genitive plural)
εφήβαιο (accusative singular)
εφήβαια (accusative plural)
εφήβαιο (singular vocative)
εφήβαια (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ἐφήβαιον (ephḗbaion).

lbor

(anatomy) mons pubis, pubis
(of females) mons veneris


επιδιδυμίδα

head

επιδιδυμίδες

επιδιδυμίδα • (epididymída) f (plural επιδιδυμίδες)

el-noun

επιδιδυμίδες

epididymída (romanization)
επιδιδυμίδες (plural)
επιδιδυμίδα (nominative singular)
επιδιδυμίδες (nominative plural)
επιδιδυμίδας (genitive singular)
επιδιδυμίδων (genitive plural)
επιδιδυμίδα (accusative singular)
επιδιδυμίδες (accusative plural)
επιδιδυμίδα (singular vocative)
επιδιδυμίδες (plural vocative)

el-decl-noun

επιδιδυμίδες

επιδιδυμίδας

επιδιδυμίδων

επιδιδυμίδες

επιδιδυμίδες

ε‧πι‧δι‧δυ‧μί‧δα

Learned borrowing from Koine Greek ἐπιδιδυμίδα (epididumída), accusative of ἐπιδιδυμίς (epididumís).


ντελίριο

head

ντελίριο • (ntelírio) n (plural ντελίρια)

ntelírio (romanization)
ντελίρια (plural)
ντελίριο (nominative singular)
ντελίρια (nominative plural)
ντελίριου (genitive singular)
ντελίριων (genitive plural)
ντελίριο (accusative singular)
ντελίρια (accusative plural)
ντελίριο (singular vocative)
ντελίρια (plural vocative)


επιπλοκή

επιπλοκή • (epiplokí) f (plural επιπλοκές)

epiplokí (romanization)
επιπλοκές (plural)
επιπλοκή (nominative singular)
επιπλοκές (nominative plural)
επιπλοκής (genitive singular)
επιπλοκών (genitive plural)
επιπλοκή (accusative singular)
επιπλοκές (accusative plural)
επιπλοκή (singular vocative)
επιπλοκές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐπιπλοκή (epiplokḗ, “plaiting together; confusion”) with semantic loan from French complications.


κρούσμα

head

κρούσμα • (kroúsma) n (plural κρούσματα)

kroúsma (romanization)
κρούσματα (plural)
κρούσμα (nominative singular)
κρούσματα (nominative plural)
κρούσματος (genitive singular)
κρουσμάτων (genitive plural)
κρούσμα (accusative singular)
κρούσματα (accusative plural)
κρούσμα (singular vocative)
κρούσματα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek κροῦσμα (kroûsma), from Ancient Greek κροῦμα (kroûma, “beat, stroke”).

der

(epidemiology) case (an instance of a specific condition or set of symptoms)


νοσηλεύω

head

νοσηλεύω • (nosilévo)

el-verb

νοσηλευμένος

νοσηλεύω • (nosilévo) (past νοσήλευσα, passive νοσηλεύομαι, p‑past νοσηλεύτηκα/νοσηλεύθηκα, ppp νοσηλευμένος)

nosilévo (romanization)
νοσήλευσα (past)
νοσηλεύομαι (passive)
νοσηλεύτηκα (passive past)
νοσηλεύθηκα (passive past)
νοσηλευμένος (participle passive perfect)
νοσηλεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
νοσηλεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
νοσηλεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
νοσηλευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
νοσηλευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
νοσηλεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
νοσηλεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
νοσηλεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
νοσηλευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
νοσηλευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
νοσηλεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
νοσηλεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
νοσηλεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
νοσηλευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
νοσηλευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
νοσηλεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
νοσηλεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
νοσηλευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
νοσηλευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
νοσηλευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
νοσηλεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
νοσηλεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
νοσηλεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
νοσηλευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
νοσηλευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
νοσηλευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
νοσηλεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
νοσηλεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
νοσηλεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
νοσηλεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
νοσηλεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
νοσηλευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νοσηλευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νοσηλευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νοσηλευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νοσήλευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
νοσήλευσα (active first-person indicative past perfective singular)
νοσηλευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
νοσηλευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
νοσηλεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
νοσηλεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
νοσήλευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
νοσήλευσες (active indicative past perfective second-person singular)
νοσηλευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
νοσηλευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
νοσηλεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
νοσηλεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
νοσήλευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
νοσήλευσε (active indicative past perfective singular third-person)
νοσηλευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
νοσηλευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
νοσηλεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
νοσηλεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
νοσηλεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
νοσηλεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
νοσηλευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
νοσηλευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
νοσηλευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
νοσηλεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
νοσηλεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
νοσηλευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
νοσηλευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
νοσηλευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
νοσήλευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοσηλεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοσηλεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοσήλευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
νοσηλεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
νοσηλεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
νοσηλεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
νοσηλευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
νοσηλεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νοσηλευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νοσηλευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
νοσηλεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νοσηλευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νοσηλευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα νοσηλεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα νοσηλεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα νοσηλεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα νοσηλευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
νοσηλευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
νοσήλευε (active imperative imperfective second-person singular)
νοσήλευσε (active imperative perfective second-person singular)
νοσηλεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
νοσηλεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
νοσηλεύστε (active imperative perfective plural second-person)
νοσηλεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
νοσηλευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
νοσηλευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
νοσηλεύοντας (active participle present)
νοσηλευόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας νοσηλεύσει (active participle past)
νοσηλευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
νοσηλεύσει (active infinitive-aorist)
νοσηλευτεί (infinitive-aorist passive)
νοσηλευθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek νοσηλεύω (nosēleúō).