οστό

ostó (romanization)
οστά (plural)
οστό (nominative singular)
οστά (nominative plural)
οστού (genitive singular)
οστών (genitive plural)
οστό (accusative singular)
οστά (accusative plural)
οστό (singular vocative)
οστά (plural vocative)

From Ancient Greek ὀστέον (ostéon), from Proto-Indo-European *h₃esth₁-, *h₃osth₁-.
Compare Mariupol Greek студъ (stuð).


λύκος

head

λύκος • (lýkos) m (plural λύκοι, feminine λύκαινα)

lýkos (romanization)
λύκοι (plural)
λύκαινα (feminine)
λύκος (nominative singular)
λύκοι (nominative plural)
λύκου (genitive singular)
λύκων (genitive plural)
λύκο (accusative singular)
λύκους (accusative plural)
λύκε (singular vocative)
λύκοι (plural vocative)

στο στόμα του λύκου

into the lion's den; into the wolf's mouth-

o lýkos échei t' ónoma ki i alepoú ti chári

ο λύκος έχει τ' όνομα κι η αλεπού τη χάρη

o lýkos ki an egérase ki ásprise to mallí tou, míte ti gnómi állaxe, míte tin kefalí tou

ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του


χέρι

chéri (romanization)
χέρια (plural)
χέρι (nominative singular)
χέρια (nominative plural)
χεριού (genitive singular)
χεριών (genitive plural)
χέρι (accusative singular)
χέρια (accusative plural)
χέρι (singular vocative)
χέρια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek χέριν (khérin), from Koine Greek χέριον (khérion), diminutive of Ancient Greek χείρ (kheír), from Proto-Hellenic *kʰéhər, from Proto-Indo-European *ǵʰésōr (“hand”). Doublet of χειρ (cheir).

βάζω στο χέρι

to take control, to cheat; to take in hand

βάζω το χέρι μου στη φωτιά

to swear to something, to swear that something is true; to put one's hand in the fire

βάζω το χέρι μου στο ευαγγέλιο

to swear to something, to swear that something is true; to put one's hand on the Gospel

βάζω χέρι

to grope sexually, to chastise, to take something; to put a hand

γειά στα χέρια σου

well done (for something done by hand ie cooking etc); health to your hands

δεν μου κοβόταν καλύτερα το χέρι

it would have been better if I hadn't done that; would that my hand were cut off

κάθομαι με σταυρωμένα χέρια

to sit on one's hands; to sit with crossed arms

kállio pénte kai sto chéri pará déka kai kartérei

a bird in the hand is worth two in the bush; better five in the hand than waiting for ten

κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρει

μακρύ χέρι

long arms, Roman hands and Russian fingers; long arm

μετρούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού

metroúntai sta dáchtyla tou enós cherioú

πέφτω στα χέρια

fall into one's lap; fall into one's hands

πιάνομαι στα χέρια

to come to blows; to get caught up in hands

σηκώνω τα χέρια

to give up, to surrender; to raise the hands

Της έκοψαν το ένα χέρι λόγω γάγγραινας.

They cut off one of her arms due to gangrene.

Tis ékopsan to éna chéri lógo gángrainas.

Ψηλά τα χέρια! Ληστεία!

(anatomy) arm (portion of the upper human appendage from the shoulder to the wrist)

Πλύνε τα χέρια σου πριν φας.

Άσε το χέρι μου. Μου πονάς τα κόκαλα.

Let go of my hand. You're hurting my bones.

(anatomy, more specifically) hand (part of the fore limb below the forearm or wrist)


γόνατο

gónato (romanization)
γόνατα (plural)
γόνατο (nominative singular)
γόνατα (nominative plural)
γονάτου (genitive singular)
γόνατου (genitive singular)
γονάτων (genitive plural)
γόνατο (accusative singular)
γόνατα (accusative plural)
γόνατο (singular vocative)
γόνατα (plural vocative)

Back-formation from the plural γόνατα (gónata), from Ancient Greek γόνυ (gónu) (genitive γόνατος (gónatos)), from Proto-Hellenic *gónu, from Proto-Indo-European *ǵónu.


ζωοτομία

zootomía (romanization)
ζωοτομία (nominative singular)
ζωοτομίας (genitive singular)
ζωοτομία (accusative singular)
ζωοτομία (singular vocative)

From French zootomie (“animal anatomy”), from Ancient Greek ζῷον (zôion, “anatomy”) + τέμνω (témnō, “to cut”) +.


οφθαλμός

οφθαλμός • (ofthalmós) m (plural οφθαλμοί)

ofthalmós (romanization)
οφθαλμοί (plural)
οφθαλμός (nominative singular)
οφθαλμοί (nominative plural)
οφθαλμού (genitive singular)
οφθαλμών (genitive plural)
οφθαλμό (accusative singular)
οφθαλμούς (accusative plural)
οφθαλμέ (singular vocative)
οφθαλμοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὀφθαλμός (ophthalmós).

(anatomy, formal, chiefly in medical context) eye


μάτι

máti (romanization)
μάτια (plural)
μάτι (nominative singular)
μάτια (nominative plural)
ματιού (genitive singular)
ματιών (genitive plural)
μάτι (accusative singular)
μάτια (accusative plural)
μάτι (singular vocative)
μάτια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek μάτιν (mátin), from Ancient Greek ὀμμάτιον (ommátion), diminutive of ὄμμα (ómma, “eye”).

inh+

álla ta mátia tou lagoú ki álla tis koukouvágias

apples and oranges; literally: the hare's eyes are one and the owl's are another

άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας

έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα

to keep one's eyes peeled; to have one's eyes fourteen


λαιμός

laimós (romanization)
λαιμοί (plural)
λαιμός (nominative singular)
λαιμοί (nominative plural)
λαιμού (genitive singular)
λαιμών (genitive plural)
λαιμό (accusative singular)
λαιμούς (accusative plural)
λαιμέ (singular vocative)
λαιμοί (plural vocative)

el-decl-noun

Alternative accusative singular form: λαιμόν (Katharevousa)

From Ancient Greek λαιμός (laimós), probably a Pre-Greek word; compare λαῖπος (laîpos), λαιφάσσω (laiphássō, “to gulp down, swallow”), and λαιφός (laiphós).


μαστός

mastós (romanization)
μαστοί (plural)
μαστός (nominative singular)
μαστοί (nominative plural)
μαστού (genitive singular)
μαστών (genitive plural)
μαστό (accusative singular)
μαστούς (accusative plural)
μαστέ (singular vocative)
μαστοί (plural vocative)


μικρός

mikrós (romanization)
μικροί (plural)
μικρός (nominative singular)
μικροί (nominative plural)
μικρού (genitive singular)
μικρών (genitive plural)
μικρό (accusative singular)
μικρούς (accusative plural)
μικρέ (singular vocative)
μικροί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek μῑκρός (mīkrós, “small, insignificant”).


δέρμα

dérma (romanization)
δέρματα (plural)
δέρμα (nominative singular)
δέρματα (nominative plural)
δέρματος (genitive singular)
δερμάτων (genitive plural)
δέρμα (accusative singular)
δέρματα (accusative plural)
δέρμα (singular vocative)
δέρματα (plural vocative)

From Ancient Greek δέρμα (dérma, “skin”), from δέρω (dérō, “to flay”).


κόλπος

kólpos (romanization)
κόλποι (plural)
κόλπος (nominative singular)
κόλποι (nominative plural)
κόλπου (genitive singular)
κόλπων (genitive plural)
κόλπο (accusative singular)
κόλπους (accusative plural)
κόλπε (singular vocative)
κόλποι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κόλπος (kólpos). Doublet of κόρφος (kórfos).


περιτομή

head

περιτομή • (peritomí) f (plural περιτομές)

peritomí (romanization)
περιτομές (plural)
περιτομή (nominative singular)
περιτομές (nominative plural)
περιτομής (genitive singular)
περιτομών (genitive plural)
περιτομή (accusative singular)
περιτομές (accusative plural)
περιτομή (singular vocative)
περιτομές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek περιτομή (peritomḗ).


στόμα

stóma (romanization)
στόματα (plural)
στόμα (nominative singular)
στόματα (nominative plural)
στόματος (genitive singular)
στομάτων (genitive plural)
στόμα (accusative singular)
στόματα (accusative plural)
στόμα (singular vocative)
στόματα (plural vocative)

From Ancient Greek στόμα (stóma), from Proto-Indo-European *stomn̥, *stomen- (“mouth, muzzle”).


λίθος

líthos (romanization)
λίθοι (plural)
λίθος (nominative singular)
λίθοι (nominative plural)
λίθου (genitive singular)
λίθων (genitive plural)
λίθο (accusative singular)
λίθους (accusative plural)
λίθε (singular vocative)
λίθοι (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek λίθος (líthos), masculine (also feminine).

líthoi kaì plínthoi kaì xúla kaì kéramos atáktōs errhimména

λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμέναancient: λίθοι καὶ πλίνθοι καὶ ξύλα καὶ κέραμος ἀτάκτως ἐρριμμένα

masculine form:
(medicine, formal) stone, calculus


παραλυτικός

παραλυτικός • (paralytikós) m (feminine παραλυτική, neuter παραλυτικό)

paralytikós (romanization)
παραλυτική (feminine)
παραλυτικό (neuter)
παραλυτικός (masculine nominative singular)
παραλυτική (feminine nominative singular)
παραλυτικό (neuter nominative singular)
παραλυτικοί (masculine nominative plural)
παραλυτικές (feminine nominative plural)
παραλυτικά (neuter nominative plural)
παραλυτικού (genitive masculine singular)
παραλυτικής (feminine genitive singular)
παραλυτικού (genitive neuter singular)
παραλυτικών (genitive masculine plural)
παραλυτικών (feminine genitive plural)
παραλυτικών (genitive neuter plural)
παραλυτικό (accusative masculine singular)
παραλυτική (accusative feminine singular)
παραλυτικό (accusative neuter singular)
παραλυτικούς (accusative masculine plural)
παραλυτικές (accusative feminine plural)
παραλυτικά (accusative neuter plural)
παραλυτικέ (masculine singular vocative)
παραλυτική (feminine singular vocative)
παραλυτικό (neuter singular vocative)
παραλυτικοί (masculine plural vocative)
παραλυτικές (feminine plural vocative)
παραλυτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παραλυτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παραλυτικός, etc.)

el-decl-adj-table

παραλυτικός (paralytikós)

παραλυτική (paralytikí)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτικοί (paralytikoí)

παραλυτικές (paralytikés)

παραλυτικά (paralytiká)

παραλυτικού (paralytikoú)

παραλυτικής (paralytikís)

παραλυτικού (paralytikoú)

παραλυτικών (paralytikón)

παραλυτικών (paralytikón)

παραλυτικών (paralytikón)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτική (paralytikí)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτικούς (paralytikoús)

παραλυτικές (paralytikés)

παραλυτικά (paralytiká)

παραλυτικέ (paralytiké)

παραλυτική (paralytikí)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτικοί (paralytikoí)

παραλυτικές (paralytikés)

παραλυτικά (paralytiká)

From Ancient Greek παραλυτικός (paralutikós).

(medicine) paralysed (UK), paralyzed (US)


καρπός

karpós (romanization)
καρποί (plural)
καρπός (nominative singular)
καρποί (nominative plural)
καρπού (genitive singular)
καρπών (genitive plural)
καρπό (accusative singular)
καρπούς (accusative plural)
καρπέ (singular vocative)
καρποί (plural vocative)

From Ancient Greek κᾰρπός (karpós, “wrist”).


θεραπεύω

head

θεραπεύω • (therapévo)

el-verb

θεραπευμένος

θεραπεύω • (therapévo) (past θεράπευσα, passive θεραπεύομαι, p‑past θεραπεύτηκα/θεραπεύθηκα, ppp θεραπευμένος)

therapévo (romanization)
θεράπευσα (past)
θεραπεύομαι (passive)
θεραπεύτηκα (passive past)
θεραπεύθηκα (passive past)
θεραπευμένος (participle passive perfect)
θεραπεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
θεραπεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
θεραπεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
θεραπευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
θεραπευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
θεραπεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
θεραπεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
θεραπεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
θεραπευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
θεραπευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
θεραπεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
θεραπεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
θεραπεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
θεραπευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
θεραπευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
θεραπεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
θεραπεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
θεραπευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
θεραπευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
θεραπευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
θεραπεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
θεραπεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
θεραπεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
θεραπευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
θεραπευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
θεραπευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
θεραπεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
θεραπεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
θεραπεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
θεραπεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
θεραπεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
θεραπευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεραπευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεραπευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεραπευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεράπευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θεράπευσα (active first-person indicative past perfective singular)
θεραπευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
θεραπευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
θεραπεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
θεραπεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
θεράπευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θεράπευσες (active indicative past perfective second-person singular)
θεραπευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
θεραπευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
θεραπεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
θεραπεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
θεράπευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θεράπευσε (active indicative past perfective singular third-person)
θεραπευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεραπευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεραπεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
θεραπεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
θεραπεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θεραπεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
θεραπευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
θεραπευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
θεραπευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
θεραπεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θεραπεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
θεραπευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
θεραπευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
θεραπευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
θεράπευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεραπεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεραπεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεράπευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
θεραπεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
θεραπεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θεραπεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
θεραπευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
θεραπεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα θεραπεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα θεραπεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα θεραπεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα θεραπευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
θεραπευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
θεράπευε (active imperative imperfective second-person singular)
θεράπευσε (active imperative perfective second-person singular)
θεραπεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
θεραπεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
θεραπεύστε (active imperative perfective plural second-person)
θεραπεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
θεραπευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
θεραπευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
θεραπεύοντας (active participle present)
θεραπευόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας θεραπεύσει (active participle past)
θεραπευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
θεραπεύσει (active infinitive-aorist)
θεραπευτεί (infinitive-aorist passive)
θεραπευθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek θεραπεύω (therapeúō, “attend, served”).

lbor

(medicine) to cure, to heal, to make better (to restore to health)

(medicine) to cure (to bring (a disease or its bad effects) to an end)


νάνος

nános (romanization)
νάνοι (plural)
νάνος (nominative singular)
νάνοι (nominative plural)
νάνου (genitive singular)
νάνων (genitive plural)
νάνο (accusative singular)
νάνους (accusative plural)
νάνε (singular vocative)
νάνοι (plural vocative)

Ο Τύριον Λάννιστερ στο «Game of Thrones» είναι νάνος.
O Týrion Lánnister sto «Game of Thrones» eínai nános.
Tyrion Lannister from Game of Thrones is a dwarf.

(medicine) dwarf (person of short stature, often one whose limbs are disproportionately small in relation to the body)


νόσος

nósos (romanization)
νόσοι (plural)
νόσος (nominative singular)
νόσοι (nominative plural)
νόσου (genitive singular)
νόσων (genitive plural)
νόσο (accusative singular)
νόσους (accusative plural)
νόσε (singular vocative)
νόσο (singular vocative)
νόσοι (plural vocative)


δηλητήριο

head

δηλητήριο • (dilitírio) n (plural δηλητήρια)

dilitírio (romanization)
δηλητήρια (plural)
δηλητήριο (nominative singular)
δηλητήρια (nominative plural)
δηλητηρίου (genitive singular)
δηλητήριου (genitive singular)
δηλητηρίων (genitive plural)
δηλητήριο (accusative singular)
δηλητήρια (accusative plural)
δηλητήριο (singular vocative)
δηλητήρια (plural vocative)

From Ancient Greek δηλητήρῐον (dēlētḗrion), substantivized neuter of δηλητήριος (dēlētḗrios).

(medicine, biology) poison, venom, toxin


ιός

iós (romanization)
ιοί (plural)
ιός (nominative singular)
ιοί (nominative plural)
ιού (genitive singular)
ιών (genitive plural)
ιό (accusative singular)
ιούς (accusative plural)
ιέ (singular vocative)
ιοί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἰός (iós, “poison; venom”).

ιοβόλος

poisonus -of snakes-, emitting poison; in its ancient sense

Ο ιός και η ασθένεια εντοπίστηκαν για πρώτη φορά στην πόλη Γουχάν της Κίνας τον Δεκέμβριο του 2019.

2020 November 1, Μερόπη Μανταίου, “Ο ιός της πανδημίας [The pandemic virus]”, in Η Εφημερίδα των Συντακτών [Newspaper of the Journalists]:

The virus and the disease were first detected in Wuhan, China in December 2019.

O iós kai i asthéneia entopístikan gia próti forá stin póli Gouchán tis Kínas ton Dekémvrio tou 2019.


τράγος

trágos (romanization)
τράγοι (plural)
τράγος (nominative singular)
τράγοι (nominative plural)
τράγου (genitive singular)
τράγων (genitive plural)
τράγο (accusative singular)
τράγους (accusative plural)
τράγε (singular vocative)
τράγοι (plural vocative)

τραγέλαφος

a fantastic creature, half goat and half deer


γιατρός

head

γιατρός • (giatrós) m or f (plural γιατροί, feminine γιάτρισσα or γιατρίνα or γιατρέσα)

giatrós (romanization)
γιατροί (plural)
γιάτρισσα (feminine)
γιατρίνα (feminine)
γιατρέσα (feminine)
γιατρός (nominative singular)
γιατροί (nominative plural)
γιατρού (genitive singular)
γιατρών (genitive plural)
γιατρό (accusative singular)
γιατρούς (accusative plural)
γιατρέ (singular vocative)
γιατροί (plural vocative)

From Byzantine Greek γιατρός (giatrós), from Ancient Greek ἰατρός (iatrós, “doctor”). Doublet of ιατρός (iatrós).


αιχμή

aichmí (romanization)
αιχμές (plural)
αιχμή (nominative singular)
αιχμές (nominative plural)
αιχμής (genitive singular)
αιχμών (genitive plural)
αιχμή (accusative singular)
αιχμές (accusative plural)
αιχμή (singular vocative)
αιχμές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek αἰχμή (aikhmḗ).


χόνδρος

chóndros (romanization)
χόνδροι (plural)
χόνδρος (nominative singular)
χόνδροι (nominative plural)
χόνδρου (genitive singular)
χόνδρων (genitive plural)
χόνδρο (accusative singular)
χόνδρους (accusative plural)
χόνδρε (singular vocative)
χόνδροι (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek χόνδρος (khóndros, “groat, cartilage”).

bor+

(anatomy) cartilage, gristle, cartilaginous skeletal material


ισχίο

ischío (romanization)
ισχία (plural)
ισχίο (nominative singular)
ισχία (nominative plural)
ισχίου (genitive singular)
ισχίων (genitive plural)
ισχίο (accusative singular)
ισχία (accusative plural)
ισχίο (singular vocative)
ισχία (plural vocative)


πονοκέφαλος

head

πονοκέφαλος • (ponokéfalos) m (plural πονοκέφαλοι)

ponokéfalos (romanization)
πονοκέφαλοι (plural)
πονοκέφαλος (nominative singular)
πονοκέφαλοι (nominative plural)
πονοκεφάλου (genitive singular)
πονοκεφάλων (genitive plural)
πονοκέφαλο (accusative singular)
πονοκεφάλους (accusative plural)
πονοκέφαλε (singular vocative)
πονοκέφαλοι (plural vocative)

el-decl-noun

πονοκεφάλους

πόνος (pónos, “ache, pain”) + κεφάλι (kefáli, “head”)


συκώτι

sykóti (romanization)
συκώτια (plural)
συκώτι (nominative singular)
συκώτια (nominative plural)
συκωτιού (genitive singular)
συκωτιών (genitive plural)
συκώτι (accusative singular)
συκώτια (accusative plural)
συκώτι (singular vocative)
συκώτια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek συκώτιον (sukṓtion), a diminutive of the neuter of Hellenistic Koine Greek συκωτός (sukōtós) from the phrase ἧπαρ (hêpar) συκωτόν (sukōtón, “liver of an animal fatted with figs”). From the ancient σῦκον (sûkon, “fig”). Similarly, derivation from an expression, for the Latin fīcātum, from iecur ficatum.

πρήζω το συκώτι

to pester, to badger; to swell the liver


καρύδι

karýdi (romanization)
καρύδια (plural)
καρύδι (nominative singular)
καρύδια (nominative plural)
καρυδιού (genitive singular)
καρυδιών (genitive plural)
καρύδι (accusative singular)
καρύδια (accusative plural)
καρύδι (singular vocative)
καρύδια (plural vocative)

From Byzantine Greek καρύδι (karúdi, “nut”), from Ancient Greek καρύδιον (karúdion); diminutive of κάρυον (káruon, “nut”).

laryngeal prominence
laryngeal prominence

(anatomy) Adam's apple, laryngeal prominence


αδελφή

head

αδελφή • (adelfí) f (plural αδελφές, masculine αδελφός)

adelfí (romanization)
αδελφές (plural)
αδελφός (masculine)
αδελφή (nominative singular)
αδελφές (nominative plural)
αδελφής (genitive singular)
αδελφών (genitive plural)
αδελφή (accusative singular)
αδελφές (accusative plural)
αδελφή (singular vocative)
αδελφές (plural vocative)

el-decl-noun

There are double forms in the plural: αδελφάδες, αδελφάδων.
The genitive plural αδελφάδων is to be preferred, preventing confusion with the genitive plural of αδελφός
 αδελφάδων = of sisters
 αδελφών = of brothers

From Ancient Greek ἀδελφή (adelphḗ), feminine form of ἀδελφός (adelphós, “brother”); from Proto-Hellenic *hə- (“same, together”) from Proto-Indo-European *sm̥- (“together, one”) + *gʷelbʰ- (“womb”), equivalent to ἁ- (ha-, “same”, copulative prefix) + δελφύς (delphús, “womb”).

affix

Πάω να φωνάξω την αδελφή να σου αλλάξει την πάπια.

I'm going to get the sister to change your bedpan.

Páo na fonáxo tin adelfí na sou alláxei tin pápia.


ψύχωση

psýchosi (romanization)
ψυχώσεις (plural)
ψύχωση (nominative singular)
ψυχώσεις (nominative plural)
ψύχωσης (genitive singular)
ψυχώσεων (genitive plural)
ψύχωση (accusative singular)
ψυχώσεις (accusative plural)
ψύχωση (singular vocative)
ψυχώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ψυχώσεως (psychóseos)

Learned borrowing from French psychose from Ancient Greek ψυχή f (psukhḗ, “soul”), ψυχ- of ψυχο- (psukho-) + -ose after névrose. Different sense for the Hellenistic ψύχωσις f (psúkhōsis, “giving life, animating”).


σάκχαρο

sákcharo (romanization)
σάκχαρα (plural)
σάκχαρο (nominative singular)
σάκχαρα (nominative plural)
σακχάρου (genitive singular)
σάκχαρου (genitive singular)
σακχάρων (genitive plural)
σάκχαρο (accusative singular)
σάκχαρα (accusative plural)
σάκχαρο (singular vocative)
σάκχαρα (plural vocative)


αγκώνας

agkónas (romanization)
αγκώνες (plural)
αγκώνας (nominative singular)
αγκώνες (nominative plural)
αγκώνα (genitive singular)
αγκώνων (genitive plural)
αγκώνα (accusative singular)
αγκώνες (accusative plural)
αγκώνα (singular vocative)
αγκώνες (plural vocative)

From Byzantine Greek ἀγκώνας (ankṓnas), from Ancient Greek ἀγκών (ankṓn), through the singular accusative τόν (tón) ἀγκῶνα (ankôna).


χείλος

cheílos (romanization)
χείλη (plural)
χείλος (nominative singular)
χείλη (nominative plural)
χείλους (genitive singular)
χειλέων (genitive plural)
χείλος (accusative singular)
χείλη (accusative plural)
χείλος (singular vocative)
χείλη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek χεῖλος (kheîlos), from Proto-Indo-European *gʰel- (“to shout”). Compare to χείλι (cheíli).

στο χείλος του γκρεμού

on the precipice, on the edge of a precipice, at sharp end

(anatomy, usually in the plural) labia (of the vulva)


γλώσσα

glóssa (romanization)
γλώσσες (plural)
γλώσσα (nominative singular)
γλώσσες (nominative plural)
γλώσσας (genitive singular)
γλωσσών (genitive plural)
γλώσσα (accusative singular)
γλώσσες (accusative plural)
γλώσσα (singular vocative)
γλώσσες (plural vocative)

From Ancient Greek γλῶσσα (glôssa). Cognate with Mariupol Greek гло́са (hlósa) and Tsakonian γρούσσα (groússa).

Πρόσεξε μη δαγκώσεις κατά λάθος τη γλώσσα σου.

Be careful not to accidentally bite your tongue.

Prósexe mi dagkóseis katá láthos ti glóssa sou.

Ο Παππούς έχει καρκίνο της γλώσσας.

(anatomy) tongue (muscular organ in the mouth used to eat and speak)


μύτη

mýti (romanization)
μύτες (plural)
μύτη (nominative singular)
μύτες (nominative plural)
μύτης (genitive singular)
μυτών (genitive plural)
μύτη (accusative singular)
μύτες (accusative plural)
μύτη (singular vocative)
μύτες (plural vocative)

From Byzantine Greek μύτη (mútē), from Ancient Greek μύτις (mútis, “snout”). Displaced earlier Ancient Greek ῥίς (rhís).


φρύδι

frýdi (romanization)
φρύδια (plural)
φρύδι (nominative singular)
φρύδια (nominative plural)
φρυδιού (genitive singular)
φρυδιών (genitive plural)
φρύδι (accusative singular)
φρύδια (accusative plural)
φρύδι (singular vocative)
φρύδια (plural vocative)

From Byzantine Greek φρύδι (phrúdi), φρύδιν (phrúdin), from Koine Greek ὀφρύδιον (ophrúdion), diminutive of Ancient Greek ὀφρύς (ophrús, “eyebrow”), from Proto-Hellenic *opʰrū́s, from Proto-Indo-European *h₃bʰrúHs.


μαλλιά

malliá (romanization)
μαλλιά (nominative plural)
μαλλιών (genitive plural)
μαλλιά (accusative plural)
μαλλιά (plural vocative)

(anatomy, biology) hair (the hairs of the head collectively)


βλέπω

head

βλέπω • (vlépo)

el-verb

βλέπω • (vlépo) (past είδα, passive βλέπομαι)

vlépo (romanization)
είδα (past)
βλέπομαι (passive)
βλέπω (active first-person imperfective indicative present singular)
δω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ιδώ (active dependent first-person indicative perfective rare singular)
βλέπομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ιδωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βλέπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
δεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ιδείς (active dependent indicative perfective rare second-person singular)
βλέπεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ιδωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βλέπει (active imperfective indicative present singular third-person)
δει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ιδεί (active dependent indicative perfective rare singular third-person)
βλέπεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ιδωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βλέπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
δούμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
ιδούμε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βλεπόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ιδωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βλέπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
δείτε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ιδείτε (active dependent indicative perfective plural rare second-person)
βλέπεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βλεπόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ιδωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βλέπουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βλέπουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
δουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
δούνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ιδούν (active dependent indicative perfective plural rare third-person)
ιδούνε (active dependent indicative perfective plural rare third-person)
βλέπονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ιδωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ιδωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έβλεπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
είδα (active first-person indicative past perfective singular)
βλεπόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βλεπόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ειδώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έβλεπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
είδες (active indicative past perfective second-person singular)
βλεπόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βλεπόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ειδώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έβλεπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
είδε (active indicative past perfective singular third-person)
βλεπόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βλεπότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ειδώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βλέπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
είδαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βλεπόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ειδωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βλέπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
είδατε (active indicative past perfective plural second-person)
βλεπόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ειδωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έβλεπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βλέπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βλέπανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
είδαν (active indicative past perfective plural third-person)
είδανε (active indicative past perfective plural third-person)
βλέπονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βλεπόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ειδώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ειδωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ειδωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βλέπω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα δω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βλέπομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ιδωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βλέπε (active imperative imperfective second-person singular)
δες (active imperative perfective second-person singular)
ιδές (active imperative informal perfective second-person singular)
βλέπετε (active imperative imperfective plural second-person)
δείτε (active imperative perfective plural second-person)
βλέπεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ιδωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βλέποντας (active participle present)
έχοντας δει (active participle past)
ιδωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
δει (active infinitive-aorist)
ιδεί (active infinitive-aorist rare)
ιδωθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek βλέπω (blépō), from Proto-Hellenic *gʷlépō. The perfective forms (stem δ-/ειδ-) are from the root of Ancient Greek εἶδον (eîdon).

Ο γιατρός θα σας δει τώρα.

(medicine, transitive) to examine (of a doctor)


καρδιά

kardiá (romanization)
καρδιές (plural)
καρδιά (nominative singular)
καρδιές (nominative plural)
καρδιάς (genitive singular)
καρδιών (genitive plural)
καρδιά (accusative singular)
καρδιές (accusative plural)
καρδιά (singular vocative)
καρδιές (plural vocative)

From Byzantine Greek, with synizesis to avoid hiatus, from Ancient Greek καρδία (kardía), from Proto-Indo-European *ḱḗr.
Cognate with Italiot Greek cardia, Mariupol Greek кардъи́я (karðíja).


επιληψία

epilipsía (romanization)
επιληψία (nominative singular)
επιληψίας (genitive singular)
επιληψία (accusative singular)
επιληψία (singular vocative)

From Ancient Greek ἐπιληψία (epilēpsía).


οδοντικός

head

οδοντικός • (odontikós) m (feminine οδοντική, neuter οδοντικό)

odontikós (romanization)
οδοντική (feminine)
οδοντικό (neuter)
οδοντικός (masculine nominative singular)
οδοντική (feminine nominative singular)
οδοντικό (neuter nominative singular)
οδοντικοί (masculine nominative plural)
οδοντικές (feminine nominative plural)
οδοντικά (neuter nominative plural)
οδοντικού (genitive masculine singular)
οδοντικής (feminine genitive singular)
οδοντικού (genitive neuter singular)
οδοντικών (genitive masculine plural)
οδοντικών (feminine genitive plural)
οδοντικών (genitive neuter plural)
οδοντικό (accusative masculine singular)
οδοντική (accusative feminine singular)
οδοντικό (accusative neuter singular)
οδοντικούς (accusative masculine plural)
οδοντικές (accusative feminine plural)
οδοντικά (accusative neuter plural)
οδοντικέ (masculine singular vocative)
οδοντική (feminine singular vocative)
οδοντικό (neuter singular vocative)
οδοντικοί (masculine plural vocative)
οδοντικές (feminine plural vocative)
οδοντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οδοντικός (odontikós)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικοί (odontikoí)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

οδοντικού (odontikoú)

οδοντικής (odontikís)

οδοντικού (odontikoú)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικό (odontikó)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικούς (odontikoús)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

οδοντικέ (odontiké)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικοί (odontikoí)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

From Ancient Greek ὀδοντικός (odontikós). See δόντι (dónti) and -ικός (-ikós).
Compare Mariupol Greek дъонды́ (ðondý).

Near-synonym: (pertaining to dentistry) οδοντιατρικός (odontiatrikós)

οδοντικό νήμα


άφθα

áftha (romanization)
άφθες (plural)
άφθα (nominative singular)
άφθες (nominative plural)
άφθας (genitive singular)
αφθών (genitive plural)
άφθα (accusative singular)
άφθες (accusative plural)
άφθα (singular vocative)
άφθες (plural vocative)


αντίδραση

head

αντίδραση • (antídrasi) f (plural αντιδράσεις)

antídrasi (romanization)
αντιδράσεις (plural)
αντίδραση (nominative singular)
αντιδράσεις (nominative plural)
αντίδρασης (genitive singular)
αντιδράσεων (genitive plural)
αντίδραση (accusative singular)
αντιδράσεις (accusative plural)
αντίδραση (singular vocative)
αντιδράσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αντιδράσεως (antidráseos)

α‧ντί‧δρα‧ση

Inherited from Ancient Greek ἀντίδρασις (antídrasis). By surface analysis, αντί- (antí-, “counter”) + δράση (drási, “action”).

surf

(medicine, physics, psychology) reaction (response to action or stimulus)


κεφάλι

kefáli (romanization)
κεφάλια (plural)
κεφάλι (nominative singular)
κεφάλια (nominative plural)
κεφαλιού (genitive singular)
κεφαλιών (genitive plural)
κεφάλι (accusative singular)
κεφάλια (accusative plural)
κεφάλι (singular vocative)
κεφάλια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek κεφάλιν (kephálin), from Hellenistic Koine Greek κεφάλιον (kephálion, “little head”), diminutive of the Ancient Greek κεφαλή (kephalḗ), ultimately from Proto-Indo-European *gʰebʰ-. Doublet of κεφαλή (kefalí).

inh

κάνω του κεφαλιού μου

to do whatever one wants; to do of one's head


καυστήρας

head

καυστήρας • (kafstíras) m (plural καυστήρες)

kafstíras (romanization)
καυστήρες (plural)
καυστήρας (nominative singular)
καυστήρες (nominative plural)
καυστήρα (genitive singular)
καυστήρων (genitive plural)
καυστήρα (accusative singular)
καυστήρες (accusative plural)
καυστήρα (singular vocative)
καυστήρες (plural vocative)

From Ancient Greek καυστήρ (kaustḗr, “furnace”).


μυαλό

myaló (romanization)
μυαλά (plural)
μυαλό (nominative singular)
μυαλά (nominative plural)
μυαλού (genitive singular)
μυαλών (genitive plural)
μυαλό (accusative singular)
μυαλά (accusative plural)
μυαλό (singular vocative)
μυαλά (plural vocative)

From Byzantine Greek μυαλόν (mualón), from alteration of earlier μυαλός (mualós), from Koine Greek μυαλός (mualós), from Ancient Greek μυελός (muelós).


αίμα

aíma (romanization)
αίματα (plural)
αίμα (nominative singular)
αίματα (nominative plural)
αίματος (genitive singular)
αιμάτων (genitive plural)
αίμα (accusative singular)
αίματα (accusative plural)
αίμα (singular vocative)
αίματα (plural vocative)

From Byzantine Greek αἷμα (haîma) / αἷμαν (haîman, “blood”), from Ancient Greek αἷμα (haîma, “blood”), which is of ultimately uncertain and highly contested origin (see Ancient Greek lemma for various proposed derivations from Proto-Indo-European or Northwest Semitic languages).


ιατρική

head

ιατρική • (iatrikí) f

el-noun

ιατρική • (iatrikí) f

iatrikí (romanization)
ιατρική (nominative singular)
ιατρικές (nominative plural)
ιατρικής (genitive singular)
ιατρικών (genitive plural)
ιατρική (accusative singular)
ιατρικές (accusative plural)
ιατρική (singular vocative)
ιατρικές (plural vocative)

(medicine) medicine (academic subject); medical school


φάρμακο

fármako (romanization)
φάρμακα (plural)
φάρμακο (nominative singular)
φάρμακα (nominative plural)
φαρμάκου (genitive singular)
φάρμακου (genitive singular)
φαρμάκων (genitive plural)
φάρμακο (accusative singular)
φάρμακα (accusative plural)
φάρμακο (singular vocative)
φάρμακα (plural vocative)

→? Aromanian: fãrmac

Learned borrowing from Ancient Greek φάρμακον (phármakon). Doublet of φαρμάκι (farmáki).

lbor

(pharmacology, medicine) medicine, medication

φαρμακο- & Category:Greek words prefixed with φαρμακο-


απόκριση

head

απόκριση • (apókrisi) f (plural αποκρίσεις)

apókrisi (romanization)
αποκρίσεις (plural)
απόκριση (nominative singular)
αποκρίσεις (nominative plural)
απόκρισης (genitive singular)
αποκρίσεων (genitive plural)
απόκριση (accusative singular)
αποκρίσεις (accusative plural)
απόκριση (singular vocative)
αποκρίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποκρίσεως (apokríseos)

→ Aromanian: apocrisi

Inherited from Byzantine Greek ἀπόκρισις (apókrisis, “answer”), from the ancient Ancient Greek ἀπόκρισις (apókrisis, “decision, answer”). By surface analysis, απο- (apo-, “from”) + κρίση (krísi, “judgement, decision”).
For the medical sense, learned borrowing from Ancient Greek ἀπόκρισις (apókrisis) from the sense "excretion or secretion, separation".


δύσκολος

head

δύσκολος • (dýskolos) m (feminine δύσκολη, neuter δύσκολο)

dýskolos (romanization)
δύσκολη (feminine)
δύσκολο (neuter)
δυσκολότερος (masculine nominative singular)
δυσκολότερη (feminine nominative singular)
δυσκολότερο (neuter nominative singular)
δυσκολότεροι (masculine nominative plural)
δυσκολότερες (feminine nominative plural)
δυσκολότερα (neuter nominative plural)
δυσκολότερου (genitive masculine singular)
δυσκολότερης (feminine genitive singular)
δυσκολότερου (genitive neuter singular)
δυσκολότερων (genitive masculine plural)
δυσκολότερων (feminine genitive plural)
δυσκολότερων (genitive neuter plural)
δυσκολότερο (accusative masculine singular)
δυσκολότερη (accusative feminine singular)
δυσκολότερο (accusative neuter singular)
δυσκολότερους (accusative masculine plural)
δυσκολότερες (accusative feminine plural)
δυσκολότερα (accusative neuter plural)
δυσκολότερε (masculine singular vocative)
δυσκολότερη (feminine singular vocative)
δυσκολότερο (neuter singular vocative)
δυσκολότεροι (masculine plural vocative)
δυσκολότερες (feminine plural vocative)
δυσκολότερα (neuter plural vocative)
δυσκολότατος (masculine nominative singular)
δυσκολότατη (feminine nominative singular)
δυσκολότατο (neuter nominative singular)
δυσκολότατοι (masculine nominative plural)
δυσκολότατες (feminine nominative plural)
δυσκολότατα (neuter nominative plural)
δυσκολότατου (genitive masculine singular)
δυσκολότατης (feminine genitive singular)
δυσκολότατου (genitive neuter singular)
δυσκολότατων (genitive masculine plural)
δυσκολότατων (feminine genitive plural)
δυσκολότατων (genitive neuter plural)
δυσκολότατο (accusative masculine singular)
δυσκολότατη (accusative feminine singular)
δυσκολότατο (accusative neuter singular)
δυσκολότατους (accusative masculine plural)
δυσκολότατες (accusative feminine plural)
δυσκολότατα (accusative neuter plural)
δυσκολότατε (masculine singular vocative)
δυσκολότατη (feminine singular vocative)
δυσκολότατο (neuter singular vocative)
δυσκολότατοι (masculine plural vocative)
δυσκολότατες (feminine plural vocative)
δυσκολότατα (neuter plural vocative)
δύσκολος (masculine nominative singular)
δύσκολη (feminine nominative singular)
δύσκολο (neuter nominative singular)
δύσκολοι (masculine nominative plural)
δύσκολες (feminine nominative plural)
δύσκολα (neuter nominative plural)
δύσκολου (genitive masculine singular)
δύσκολης (feminine genitive singular)
δύσκολου (genitive neuter singular)
δύσκολων (genitive masculine plural)
δύσκολων (feminine genitive plural)
δύσκολων (genitive neuter plural)
δύσκολο (accusative masculine singular)
δύσκολη (accusative feminine singular)
δύσκολο (accusative neuter singular)
δύσκολους (accusative masculine plural)
δύσκολες (accusative feminine plural)
δύσκολα (accusative neuter plural)
δύσκολε (masculine singular vocative)
δύσκολη (feminine singular vocative)
δύσκολο (neuter singular vocative)
δύσκολοι (masculine plural vocative)
δύσκολες (feminine plural vocative)
δύσκολα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δύσκολος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δύσκολος, etc.)

el-decl-adj-table

δύσκολος (dýskolos)

δύσκολη (dýskoli)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολοι (dýskoloi)

δύσκολες (dýskoles)

δύσκολα (dýskola)

δύσκολου (dýskolou)

δύσκολης (dýskolis)

δύσκολου (dýskolou)

δύσκολων (dýskolon)

δύσκολων (dýskolon)

δύσκολων (dýskolon)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολη (dýskoli)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολους (dýskolous)

δύσκολες (dýskoles)

δύσκολα (dýskola)

δύσκολε (dýskole)

δύσκολη (dýskoli)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολοι (dýskoloi)

δύσκολες (dýskoles)

δύσκολα (dýskola)

δυσκολότερος (dyskolóteros)

δυσκολότερη (dyskolóteri)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότεροι (dyskolóteroi)

δυσκολότερες (dyskolóteres)

δυσκολότερα (dyskolótera)

δυσκολότερου (dyskolóterou)

δυσκολότερης (dyskolóteris)

δυσκολότερου (dyskolóterou)

δυσκολότερων (dyskolóteron)

δυσκολότερων (dyskolóteron)

δυσκολότερων (dyskolóteron)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότερη (dyskolóteri)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότερους (dyskolóterous)

δυσκολότερες (dyskolóteres)

δυσκολότερα (dyskolótera)

δυσκολότερε (dyskolótere)

δυσκολότερη (dyskolóteri)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότεροι (dyskolóteroi)

δυσκολότερες (dyskolóteres)

δυσκολότερα (dyskolótera)

δυσκολότατος (dyskolótatos)

δυσκολότατη (dyskolótati)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατοι (dyskolótatoi)

δυσκολότατες (dyskolótates)

δυσκολότατα (dyskolótata)

δυσκολότατου (dyskolótatou)

δυσκολότατης (dyskolótatis)

δυσκολότατου (dyskolótatou)

δυσκολότατων (dyskolótaton)

δυσκολότατων (dyskolótaton)

δυσκολότατων (dyskolótaton)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατη (dyskolótati)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατους (dyskolótatous)

δυσκολότατες (dyskolótates)

δυσκολότατα (dyskolótata)

δυσκολότατε (dyskolótate)

δυσκολότατη (dyskolótati)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατοι (dyskolótatoi)

δυσκολότατες (dyskolótates)

δυσκολότατα (dyskolótata)

From Ancient Greek δύσκολος (dúskolos, “hard to satisfy with food”), from Ancient Greek δυσ- (dus-, “bad, hard, unfortunate”) + Ancient Greek -κολος (-kolos, “keeper, tender, watcher”).

inh

Ο πατέρας μου πάσχει από δύσκολη ασθένεια.

My father is suffering from a refractory illness.

O patéras mou páschei apó dýskoli asthéneia.

(medicine) refractory (difficult to treat)


στομάχι

head

στομάχι • (stomáchi) n (plural στομάχια)

stomáchi (romanization)
στομάχια (plural)
στομάχι (nominative singular)
στομάχια (nominative plural)
στομαχιού (genitive singular)
στομαχιών (genitive plural)
στομάχι (accusative singular)
στομάχια (accusative plural)
στομάχι (singular vocative)
στομάχια (plural vocative)

From Koine Greek στομάχιον (stomákhion), diminutive of Ancient Greek στόμαχος (stómakhos).


κωνάριο

konário (romanization)
κωνάρια (plural)
κωνάριο (nominative singular)
κωνάρια (nominative plural)
κωναρίου (genitive singular)
κωνάριου (genitive singular)
κωναρίων (genitive plural)
κωνάριο (accusative singular)
κωνάρια (accusative plural)
κωνάριο (singular vocative)
κωνάρια (plural vocative)


επίφυση

επίφυση • (epífysi) f (plural επιφύσεις)

epífysi (romanization)
επιφύσεις (plural)
επίφυση (nominative singular)
επιφύσεις (nominative plural)
επίφυσης (genitive singular)
επιφύσεων (genitive plural)
επίφυση (accusative singular)
επιφύσεις (accusative plural)
επίφυση (singular vocative)
επιφύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: επιφύσεως (epifýseos)

(anatomy, biology) pineal gland, epiphysis


φτέρνα

ftérna (romanization)
φτέρνες (plural)
φτέρνα (nominative singular)
φτέρνες (nominative plural)
φτέρνας (genitive singular)
φτερνών (genitive plural)
φτέρνα (accusative singular)
φτέρνες (accusative plural)
φτέρνα (singular vocative)
φτέρνες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek φτέρνα (phtérna), from Koine Greek πτέρνα (ptérna), from Ancient Greek πτέρνη (ptérnē, “heel”).


μήτρα

mítra (romanization)
μήτρες (plural)
μήτρα (nominative singular)
μήτρες (nominative plural)
μήτρας (genitive singular)
μητρών (genitive plural)
μήτρα (accusative singular)
μήτρες (accusative plural)
μήτρα (singular vocative)
μήτρες (plural vocative)

→ Albanian: mitër

→ Romanian: mitră


σώμα

sóma (romanization)
σώματα (plural)
σώμα (nominative singular)
σώματα (nominative plural)
σώματος (genitive singular)
σωμάτων (genitive plural)
σώμα (accusative singular)
σώματα (accusative plural)
σώμα (singular vocative)
σώματα (plural vocative)


διαβήτης

head

διαβήτης • (diavítis) m (plural διαβήτες)

diavítis (romanization)
διαβήτες (plural)
διαβήτης (nominative singular)
διαβήτες (nominative plural)
διαβήτη (genitive singular)
διαβητών (genitive plural)
διαβήτη (accusative singular)
διαβήτες (accusative plural)
διαβήτη (singular vocative)
διαβήτες (plural vocative)

δια‧βή‧της δι‧α‧βή‧της

For the instrument, learned borrowing from Ancient Greek διαβήτης (diabḗtēs) from διαβαίνω (diabaínō, “walk, pass through”).
For medicine, learned borrowing from Koine Greek sense.


γονίδιο

gonídio (romanization)
γονίδια (plural)
γονίδιο (nominative singular)
γονίδια (nominative plural)
γονιδίου (genitive singular)
γονίδιου (genitive singular)
γονιδίων (genitive plural)
γονίδιο (accusative singular)
γονίδια (accusative plural)
γονίδιο (singular vocative)
γονίδια (plural vocative)

(biology, genetics) gene (unit of heredity)


αστράγαλος

head

αστράγαλος • (astrágalos) m (plural αστράγαλοι)

astrágalos (romanization)
αστράγαλοι (plural)
αστράγαλος (nominative singular)
αστράγαλοι (nominative plural)
αστραγάλου (genitive singular)
αστραγάλων (genitive plural)
αστράγαλο (accusative singular)
αστραγάλους (accusative plural)
αστράγαλε (singular vocative)
αστράγαλοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀστράγαλος (astrágalos).

Coordinate term: (ankle joint) ποδοκνημική άρθρωση (podoknimikí árthrosi)


σπέρμα

σπέρμα • (spérma) n (plural σπέρματα)

el-noun

σπέρμα • (spérma) n (plural σπέρματα)

spérma (romanization)
σπέρματα (plural)
σπέρμα (nominative singular)
σπέρματα (nominative plural)
σπέρματος (genitive singular)
σπερμάτων (genitive plural)
σπέρμα (accusative singular)
σπέρματα (accusative plural)
σπέρμα (singular vocative)
σπέρματα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σπέρμα (spérma, “seed, semen”).

inh

(biology, medicine) human or animal seed, semen, sperm


ασθενής

head

ασθενής • (asthenís) m or f (plural ασθενείς)

asthenís (romanization)
ασθενείς (plural)
ασθενής (nominative singular)
ασθενείς (nominative plural)
ασθενή (genitive singular)
ασθενούς (genitive singular)
ασθενών (genitive plural)
ασθενή (accusative singular)
ασθενείς (accusative plural)
ασθενή (singular vocative)
ασθενείς (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀσθενής (asthenḗs).

lbor

(medicine) patient (a person receiving medical treatment)


περίοδος

head

περίοδος • (períodos) f (plural περίοδοι)

períodos (romanization)
περίοδοι (plural)
περίοδος (nominative singular)
περίοδοι (nominative plural)
περιόδου (genitive singular)
περιόδων (genitive plural)
περίοδο (accusative singular)
περιόδους (accusative plural)
περίοδε (singular vocative)
περίοδο (singular vocative)
περίοδοι (plural vocative)

απεριοδικός

phaenomenon without periodic occurcences


καταρράκτης

καταρράκτης • (katarráktis) m (plural καταρράκτες)

katarráktis (romanization)
καταρράκτες (plural)
καταρράκτης (nominative singular)
καταρράκτες (nominative plural)
καταρράκτη (genitive singular)
καταρρακτών (genitive plural)
καταρράκτη (accusative singular)
καταρράκτες (accusative plural)
καταρράκτη (singular vocative)
καταρράκτες (plural vocative)

From Ancient Greek καταρράκτης (katarrháktēs)


άρθρωση

head

άρθρωση • (árthrosi) f (plural αρθρώσεις)

árthrosi (romanization)
αρθρώσεις (plural)
άρθρωση (nominative singular)
αρθρώσεις (nominative plural)
άρθρωσης (genitive singular)
αρθρώσεων (genitive plural)
άρθρωση (accusative singular)
αρθρώσεις (accusative plural)
άρθρωση (singular vocative)
αρθρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αρθρώσεως (arthróseos)

From Ancient Greek ἄρθρωσις (árthrōsis).


σκωληκοειδίτιδα

head

σκωληκοειδίτιδα • (skolikoeidítida) f (uncountable)

skolikoeidítida (romanization)
σκωληκοειδίτιδα (nominative singular)
σκωληκοειδίτιδας (genitive singular)
σκωληκοειδίτιδα (accusative singular)
σκωληκοειδίτιδα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

σκωληκοειδίτιδα

σκωληκοειδίτιδας

σκωληκοειδίτιδα

σκωληκοειδίτιδα

(medicine) appendicitis (inflammation of the appendix)


αναιμία

head

αναιμία • (anaimía) f (plural αναιμίες)

el-noun

αναιμία • (anaimía) f (plural αναιμίες)

anaimía (romanization)
αναιμίες (plural)
αναιμία (nominative singular)
αναιμίες (nominative plural)
αναιμίας (genitive singular)
αναιμιών (genitive plural)
αναιμία (accusative singular)
αναιμίες (accusative plural)
αναιμία (singular vocative)
αναιμίες (plural vocative)

el-decl-noun

Some dictionaries record this word uncountable.

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναιμίᾱ (anaimíā) from ἄναιμος (ánaimos, “bloddless”) and semantic loan from French anémie from Ancient Greek ἀναιμίᾱ (anaimíā). By surface analysis, αν- (an-, α- privative) + Ancient Greek αἷμα (haîma).


έκτρωση

head

έκτρωση • (éktrosi) f (plural εκτρώσεις)

éktrosi (romanization)
εκτρώσεις (plural)
έκτρωση (nominative singular)
εκτρώσεις (nominative plural)
έκτρωσης (genitive singular)
εκτρώσεων (genitive plural)
έκτρωση (accusative singular)
εκτρώσεις (accusative plural)
έκτρωση (singular vocative)
εκτρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκτρώσεως (ektróseos)


αποβολή

head

αποβολή • (apovolí) f (plural αποβολές)

el-noun

αποβολή • (apovolí) f (plural αποβολές)

apovolí (romanization)
αποβολές (plural)
αποβολή (nominative singular)
αποβολές (nominative plural)
αποβολής (genitive singular)
αποβολών (genitive plural)
αποβολή (accusative singular)
αποβολές (accusative plural)
αποβολή (singular vocative)
αποβολές (plural vocative)

spontaneous abortion
spontaneous abortion

(medicine) miscarriage, spontaneous abortion


γέφυρα

géfyra (romanization)
γέφυρες (plural)
γέφυρα (nominative singular)
γέφυρες (nominative plural)
γέφυρας (genitive singular)
γεφυρών (genitive plural)
γέφυρα (accusative singular)
γέφυρες (accusative plural)
γέφυρα (singular vocative)
γέφυρες (plural vocative)


πόνος

pónos (romanization)
πόνοι (plural)
πόνος (nominative singular)
πόνοι (nominative plural)
πόνου (genitive singular)
πόνων (genitive plural)
πόνο (accusative singular)
πόνους (accusative plural)
πόνε (singular vocative)
πόνοι (plural vocative)


αγγειοπλαστική

head

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστική • (angeioplastikí) f (plural αγγειοπλαστικές)

el-noun

αγγειοπλαστικές

angeioplastikí (romanization)
αγγειοπλαστικές (plural)
αγγειοπλαστική (nominative singular)
αγγειοπλαστικές (nominative plural)
αγγειοπλαστικής (genitive singular)
αγγειοπλαστικών (genitive plural)
αγγειοπλαστική (accusative singular)
αγγειοπλαστικές (accusative plural)
αγγειοπλαστική (singular vocative)
αγγειοπλαστικές (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστικής

αγγειοπλαστικών

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγείο (angeío, “pot”) + πλαστική (plastikí, “plastic art”)

compound

(medicine, surgery) angioplasty (heart surgery: the mechanical widening of blood vessels)


μείωση

head

μείωση • (meíosi) f (plural μειώσεις)

el-noun

μείωση • (meíosi) f (plural μειώσεις)

meíosi (romanization)
μειώσεις (plural)
μείωση (nominative singular)
μειώσεις (nominative plural)
μείωσης (genitive singular)
μειώσεων (genitive plural)
μείωση (accusative singular)
μειώσεις (accusative plural)
μείωση (singular vocative)
μειώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μειώσεως (meióseos)

(biology, genetics, cytology) meiosis, reduction division of a cell


ιγμορίτιδα

head

ιγμορίτιδα • (igmorítida) f (plural ιγμορίτιδες)

igmorítida (romanization)
ιγμορίτιδες (plural)
ιγμορίτιδα (nominative singular)
ιγμορίτιδες (nominative plural)
ιγμορίτιδας (genitive singular)
ιγμορίτιδων (genitive plural)
ιγμορίτιδα (accusative singular)
ιγμορίτιδες (accusative plural)
ιγμορίτιδα (singular vocative)
ιγμορίτιδες (plural vocative)


περίνεο

περίνεο • (períneo) n

el-noun

περίνεο • (períneo) n

períneo (romanization)
περίνεο (nominative singular)
περίνεα (nominative plural)
περινέου (genitive singular)
περίνεου (genitive singular)
περινέων (genitive plural)
περίνεων (genitive plural)
περίνεο (accusative singular)
περίνεα (accusative plural)
περίνεο (singular vocative)
περίνεα (plural vocative)

el-decl-noun

The proparoxytone genitive forms is quite common, but may be ungrammatical.

From Ancient Greek περίς (perís, “penis”) through influence from Ancient Greek πηρίς (pērís, “scrotum”).


παραλήρημα

head

παραληρήματα

παραλήρημα • (paralírima) n (plural παραληρήματα)

el-noun

παραληρήματα

paralírima (romanization)
παραληρήματα (plural)
παραλήρημα (nominative singular)
παραληρήματα (nominative plural)
παραληρήματος (genitive singular)
παραληρημάτων (genitive plural)
παραλήρημα (accusative singular)
παραληρήματα (accusative plural)
παραλήρημα (singular vocative)
παραληρήματα (plural vocative)

el-decl-noun

παραληρήματα

παραληρήματος

παραληρημάτων

παραληρήματα

παραληρήματα

παραληρώ (paraliró, “to rave, be delirious”) + -μα (-ma)


βακτηριολογία

head

βακτηριολογία • (vaktiriología) f (uncountable)

vaktiriología (romanization)
βακτηριολογία (nominative singular)
βακτηριολογίας (genitive singular)
βακτηριολογία (accusative singular)
βακτηριολογία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

βακτηριολογία

βακτηριολογίας

βακτηριολογία

βακτηριολογία


αλλεργία

head

αλλεργία • (allergía) f (plural αλλεργίες)

allergía (romanization)
αλλεργίες (plural)
αλλεργία (nominative singular)
αλλεργίες (nominative plural)
αλλεργίας (genitive singular)
αλλεργιών (genitive plural)
αλλεργία (accusative singular)
αλλεργίες (accusative plural)
αλλεργία (singular vocative)
αλλεργίες (plural vocative)

Borrowed from German Allergie. Coined by Austrian pediatrician Clemens von Pirquet in 1906 from Ancient Greek ἄλλος (állos, “other”) + ἔργον (érgon, “work, activity”), on the model of Energie.


κύτταρο

kýttaro (romanization)
κύτταρα (plural)
κύτταρο (nominative singular)
κύτταρα (nominative plural)
κυττάρου (genitive singular)
κύτταρου (genitive singular)
κυττάρων (genitive plural)
κύτταρο (accusative singular)
κύτταρα (accusative plural)
κύτταρο (singular vocative)
κύτταρα (plural vocative)

(biology, cytology) cell (basic unit of a living organism)


φατνιακός

φατνιακός • (fatniakós) m (feminine φατνιακή, neuter φατνιακό)

fatniakós (romanization)
φατνιακή (feminine)
φατνιακό (neuter)
φατνιακός (masculine nominative singular)
φατνιακή (feminine nominative singular)
φατνιακό (neuter nominative singular)
φατνιακοί (masculine nominative plural)
φατνιακές (feminine nominative plural)
φατνιακά (neuter nominative plural)
φατνιακού (genitive masculine singular)
φατνιακής (feminine genitive singular)
φατνιακού (genitive neuter singular)
φατνιακών (genitive masculine plural)
φατνιακών (feminine genitive plural)
φατνιακών (genitive neuter plural)
φατνιακό (accusative masculine singular)
φατνιακή (accusative feminine singular)
φατνιακό (accusative neuter singular)
φατνιακούς (accusative masculine plural)
φατνιακές (accusative feminine plural)
φατνιακά (accusative neuter plural)
φατνιακέ (masculine singular vocative)
φατνιακή (feminine singular vocative)
φατνιακό (neuter singular vocative)
φατνιακοί (masculine plural vocative)
φατνιακές (feminine plural vocative)
φατνιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

φατνιακός (fatniakós)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακοί (fatniakoí)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

φατνιακού (fatniakoú)

φατνιακής (fatniakís)

φατνιακού (fatniakoú)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακούς (fatniakoús)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

φατνιακέ (fatniaké)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακοί (fatniakoí)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

From φατνίο (fatnío, “tooth socket”) + -ακός (-akós). Calque of French alvéolaire.


γρίπη

grípi (romanization)
γρίπη (nominative singular)
γρίπης (genitive singular)
γρίπη (accusative singular)
γρίπη (singular vocative)


μεταβολισμός

head

μεταβολισμοί

μεταβολισμός • (metavolismós) m (plural μεταβολισμοί)

el-noun

μεταβολισμοί

metavolismós (romanization)
μεταβολισμοί (plural)
μεταβολισμός (nominative singular)
μεταβολισμοί (nominative plural)
μεταβολισμού (genitive singular)
μεταβολισμών (genitive plural)
μεταβολισμό (accusative singular)
μεταβολισμούς (accusative plural)
μεταβολισμέ (singular vocative)
μεταβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μεταβολισμός

μεταβολισμοί

μεταβολισμού

μεταβολισμών

μεταβολισμούς

μεταβολισμοί


πόδι

pódi (romanization)
πόδια (plural)
πόδι (nominative singular)
πόδια (nominative plural)
ποδιού (genitive singular)
ποδιών (genitive plural)
πόδι (accusative singular)
πόδια (accusative plural)
πόδι (singular vocative)
πόδια (plural vocative)

From Byzantine Greek πόδιν (pódin), from Ancient Greek πόδιον (pódion), diminutive of πούς, ποδός (poús, podós), from Proto-Indo-European *póds, *pṓds.

méchri na sikósei to éna pódi, vromáei to állo

to be bone idle, to be incredibly lazy; by the time he/she moves one leg, the other one stinks

μέχρι να σηκώσει το ένα πόδι, βρωμάει το άλλο

Έσπασε το πόδι του παίζοντας ποδόσφαιρο.

Éspase to pódi tou paízontas podósfairo.

(anatomy) leg (portion of the lower human appendage from the thigh to the ankle)

like ποδόγυρος

ποδο- (podo-, “related to legs”, prefix)

Του έκοψαν το πόδι επειδή είχε μολυνθεί το δάχτυλο του ποδιού.

They cut his foot off because the toe had become infected.

Tou ékopsan to pódi epeidí eíche molyntheí to dáchtylo tou podioú.


μεταδοτικός

head

μεταδοτικός • (metadotikós) m (feminine μεταδοτική, neuter μεταδοτικό)

metadotikós (romanization)
μεταδοτική (feminine)
μεταδοτικό (neuter)
μεταδοτικός (masculine nominative singular)
μεταδοτική (feminine nominative singular)
μεταδοτικό (neuter nominative singular)
μεταδοτικοί (masculine nominative plural)
μεταδοτικές (feminine nominative plural)
μεταδοτικά (neuter nominative plural)
μεταδοτικού (genitive masculine singular)
μεταδοτικής (feminine genitive singular)
μεταδοτικού (genitive neuter singular)
μεταδοτικών (genitive masculine plural)
μεταδοτικών (feminine genitive plural)
μεταδοτικών (genitive neuter plural)
μεταδοτικό (accusative masculine singular)
μεταδοτική (accusative feminine singular)
μεταδοτικό (accusative neuter singular)
μεταδοτικούς (accusative masculine plural)
μεταδοτικές (accusative feminine plural)
μεταδοτικά (accusative neuter plural)
μεταδοτικέ (masculine singular vocative)
μεταδοτική (feminine singular vocative)
μεταδοτικό (neuter singular vocative)
μεταδοτικοί (masculine plural vocative)
μεταδοτικές (feminine plural vocative)
μεταδοτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μεταδοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μεταδοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

μεταδοτικός (metadotikós)

μεταδοτική (metadotikí)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτικοί (metadotikoí)

μεταδοτικές (metadotikés)

μεταδοτικά (metadotiká)

μεταδοτικού (metadotikoú)

μεταδοτικής (metadotikís)

μεταδοτικού (metadotikoú)

μεταδοτικών (metadotikón)

μεταδοτικών (metadotikón)

μεταδοτικών (metadotikón)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτική (metadotikí)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτικούς (metadotikoús)

μεταδοτικές (metadotikés)

μεταδοτικά (metadotiká)

μεταδοτικέ (metadotiké)

μεταδοτική (metadotikí)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτικοί (metadotikoí)

μεταδοτικές (metadotikés)

μεταδοτικά (metadotiká)

(medicine) contagious, infectious, catching


σαγόνι

sagóni (romanization)
σαγόνια (plural)
σαγόνι (nominative singular)
σαγόνια (nominative plural)
σαγονιού (genitive singular)
σαγονιών (genitive plural)
σαγόνι (accusative singular)
σαγόνια (accusative plural)
σαγόνι (singular vocative)
σαγόνια (plural vocative)

Probably from Katharevousa σαγόνιον (sagónion), from Ancient Greek σιαγόνιον (siagónion), diminutive of σιαγών (siagṓn).


λεκάνη

lekáni (romanization)
λεκάνες (plural)
λεκάνη (nominative singular)
λεκάνες (nominative plural)
λεκάνης (genitive singular)
λεκανών (genitive plural)
λεκάνη (accusative singular)
λεκάνες (accusative plural)
λεκάνη (singular vocative)
λεκάνες (plural vocative)


μάγουλο

mágoulo (romanization)
μάγουλα (plural)
μάγουλο (nominative singular)
μάγουλα (nominative plural)
μάγουλου (genitive singular)
μάγουλων (genitive plural)
μάγουλο (accusative singular)
μάγουλα (accusative plural)
μάγουλο (singular vocative)
μάγουλα (plural vocative)

From Byzantine Greek, from late Koine Greek μάγουλον (mágoulon), itself from Late Latin magulum.


κέρας

kéras (romanization)
κέρατα (plural)
κέρας (nominative singular)
κέρατα (nominative plural)
κέρατος (genitive singular)
κεράτων (genitive plural)
κέρας (accusative singular)
κέρατα (accusative plural)
κέρας (singular vocative)
κέρατα (plural vocative)


πλήκτρο

plíktro (romanization)
πλήκτρα (plural)
πλήκτρο (nominative singular)
πλήκτρα (nominative plural)
πλήκτρου (genitive singular)
πλήκτρων (genitive plural)
πλήκτρο (accusative singular)
πλήκτρα (accusative plural)
πλήκτρο (singular vocative)
πλήκτρα (plural vocative)

(anatomy) spur, claw on rear of fowl's leg


νεφρό

nefró (romanization)
νεφρά (plural)
νεφρό (nominative singular)
νεφρά (nominative plural)
νεφρού (genitive singular)
νεφρών (genitive plural)
νεφρό (accusative singular)
νεφρά (accusative plural)
νεφρό (singular vocative)
νεφρά (plural vocative)

From Ancient Greek νεφρός (nephrós), from Proto-Hellenic *nekʷʰrós, from Proto-Indo-European *negʷʰrós.


εμετός

emetós (romanization)
εμετοί (plural)
εμετός (nominative singular)
εμετοί (nominative plural)
εμετού (genitive singular)
εμετών (genitive plural)
εμετό (accusative singular)
εμετούς (accusative plural)
εμετέ (singular vocative)
εμετοί (plural vocative)


μήλο του Αδάμ

head

μήλο του Αδάμ

μήλα του Αδάμ

μήλο του Αδάμ • (mílo tou Adám) n (plural μήλα του Αδάμ)

el-noun

μήλα του Αδάμ

μήλο του Αδάμ

mílo tou Adám (romanization)
μήλα του Αδάμ (plural)

(anatomy) Adam's apple, laryngeal prominence


σπλήνα

splína (romanization)
σπλήνες (plural)
σπλήνα (nominative singular)
σπλήνες (nominative plural)
σπλήνας (genitive singular)
σπληνών (genitive plural)
σπλήνα (accusative singular)
σπλήνες (accusative plural)
σπλήνα (singular vocative)
σπλήνες (plural vocative)

From Byzantine Greek σπλήνα (splḗna), from Ancient Greek σπλήν (splḗn).


λαβύρινθος

head

λαβύρινθος • (lavýrinthos) m (plural λαβύρινθοι)

lavýrinthos (romanization)
λαβύρινθοι (plural)
λαβύρινθος (nominative singular)
λαβύρινθοι (nominative plural)
λαβυρίνθου (genitive singular)
λαβυρίνθων (genitive plural)
λαβύρινθο (accusative singular)
λαβυρίνθους (accusative plural)
λαβύρινθε (singular vocative)
λαβύρινθοι (plural vocative)


βαθμός

vathmós (romanization)
βαθμοί (plural)
βαθμός (nominative singular)
βαθμοί (nominative plural)
βαθμού (genitive singular)
βαθμών (genitive plural)
βαθμό (accusative singular)
βαθμούς (accusative plural)
βαθμέ (singular vocative)
βαθμοί (plural vocative)

βαθ‧μός βα‧θμός

Learnedly, from Koine Greek βαθμός (bathmós, “degree”), Ancient Greek βαθμός (bathmós, “step”), with stem βα- (see βαίνω (baínō, “I step”)) + -θμός (-thmós).

εγκαύματα δεύτερου βαθμού


πνεύμονας

πνεύμονας • (pnévmonas) m (plural πνεύμονες)

pnévmonas (romanization)
πνεύμονες (plural)
πνεύμονας (nominative singular)
πνεύμονες (nominative plural)
πνεύμονα (genitive singular)
πνευμόνων (genitive plural)
πνεύμονα (accusative singular)
πνεύμονες (accusative plural)
πνεύμονα (singular vocative)
πνεύμονες (plural vocative)


κρόταφος

κρόταφος • (krótafos) m (plural κρόταφοι)

krótafos (romanization)
κρόταφοι (plural)
κρόταφος (nominative singular)
κρόταφοι (nominative plural)
κροτάφου (genitive singular)
κροτάφων (genitive plural)
κρόταφο (accusative singular)
κροτάφους (accusative plural)
κρόταφε (singular vocative)
κρόταφοι (plural vocative)

From Ancient Greek κρόταφος (krótaphos, “side of head, temple”).


αλκοολικός

head

αλκοολικός • (alkoolikós) m (feminine αλκοολική, neuter αλκοολικό)

alkoolikós (romanization)
αλκοολική (feminine)
αλκοολικό (neuter)
αλκοολικός (masculine nominative singular)
αλκοολική (feminine nominative singular)
αλκοολικό (neuter nominative singular)
αλκοολικοί (masculine nominative plural)
αλκοολικές (feminine nominative plural)
αλκοολικά (neuter nominative plural)
αλκοολικού (genitive masculine singular)
αλκοολικής (feminine genitive singular)
αλκοολικού (genitive neuter singular)
αλκοολικών (genitive masculine plural)
αλκοολικών (feminine genitive plural)
αλκοολικών (genitive neuter plural)
αλκοολικό (accusative masculine singular)
αλκοολική (accusative feminine singular)
αλκοολικό (accusative neuter singular)
αλκοολικούς (accusative masculine plural)
αλκοολικές (accusative feminine plural)
αλκοολικά (accusative neuter plural)
αλκοολικέ (masculine singular vocative)
αλκοολική (feminine singular vocative)
αλκοολικό (neuter singular vocative)
αλκοολικοί (masculine plural vocative)
αλκοολικές (feminine plural vocative)
αλκοολικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλκοολικός (alkoolikós)

αλκοολική (alkoolikí)

αλκοολικό (alkoolikó)

αλκοολικοί (alkoolikoí)

αλκοολικές (alkoolikés)

αλκοολικά (alkooliká)

αλκοολικού (alkoolikoú)

αλκοολικής (alkoolikís)

αλκοολικού (alkoolikoú)

αλκοολικών (alkoolikón)

αλκοολικών (alkoolikón)

αλκοολικών (alkoolikón)

αλκοολικό (alkoolikó)

αλκοολική (alkoolikí)

αλκοολικό (alkoolikó)

αλκοολικούς (alkoolikoús)

αλκοολικές (alkoolikés)

αλκοολικά (alkooliká)

αλκοολικέ (alkooliké)

αλκοολική (alkoolikí)

αλκοολικό (alkoolikó)

αλκοολικοί (alkoolikoí)

αλκοολικές (alkoolikés)

αλκοολικά (alkooliká)

(medicine) alcoholic, describing an abuser of alcohol


αλκοολικός

head

αλκοολικός • (alkoolikós) m (plural αλκοολικοί, feminine αλκοολική)

alkoolikós (romanization)
αλκοολικοί (plural)
αλκοολική (feminine)
αλκοολικός (nominative singular)
αλκοολικοί (nominative plural)
αλκοολικού (genitive singular)
αλκοολικών (genitive plural)
αλκοολικό (accusative singular)
αλκοολικούς (accusative plural)
αλκοολικέ (singular vocative)
αλκοολικοί (plural vocative)

(medicine) alcoholic, an abuser of alcohol


πρόθεση

πρόθεση • (próthesi) f (plural προθέσεις)

próthesi (romanization)
προθέσεις (plural)
πρόθεση (nominative singular)
προθέσεις (nominative plural)
πρόθεσης (genitive singular)
προθέσεων (genitive plural)
πρόθεση (accusative singular)
προθέσεις (accusative plural)
πρόθεση (singular vocative)
προθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: προθέσεως (prothéseos)

From French prothèse, from Late Latin prothesis, prosthesis, from Koine Greek πρόσθεσις (prósthesis, “addition of a letter to the beginning of a word”).

der

(surgery) prosthesis (an artificial replacement for a body part)


πόρος

póros (romanization)
πόροι (plural)
πόρος (nominative singular)
πόροι (nominative plural)
πόρου (genitive singular)
πόρων (genitive plural)
πόρο (accusative singular)
πόρους (accusative plural)
πόρε (singular vocative)
πόροι (plural vocative)

Ο ιδρώτας έτρεχε από κάθε πόρο του δέρματος μας.

O idrótas étreche apó káthe póro tou dérmatos mas.


γαστρίτιδα

head

γαστρίτιδα • (gastrítida) f (plural γαστρίτιδες)

gastrítida (romanization)
γαστρίτιδες (plural)
γαστρίτιδα (nominative singular)
γαστρίτιδες (nominative plural)
γαστρίτιδας (genitive singular)
γαστριτίδων (genitive plural)
γαστρίτιδα (accusative singular)
γαστρίτιδες (accusative plural)
γαστρίτιδα (singular vocative)
γαστρίτιδες (plural vocative)


άνθρακας

άνθρακας • (ánthrakas) m (countable and uncountable, plural άνθρακες)

ánthrakas (romanization)
άνθρακες (plural)
άνθρακας (nominative singular)
άνθρακες (nominative plural)
άνθρακα (genitive singular)
ανθράκων (genitive plural)
άνθρακα (accusative singular)
άνθρακες (accusative plural)
άνθρακα (singular vocative)
άνθρακες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἄνθραξ (ánthrax, “charcoal”), from the accusative singular "τόν (tón) ἄνθρακα (ánthraka); compare dialectal άθρακας (áthrakas, “disease, pestilence”).
For the chemical sense, semantic loan from French carbone. For the disease, semantic loan from English anthrax, from Latin anthrax from Ancient Greek ἄνθραξ (ánthrax) in sense "carbuncle".


χολέρα

choléra (romanization)
χολέρα (nominative singular)
χολέρας (genitive singular)
χολέρα (accusative singular)
χολέρα (singular vocative)


εκσπερματώνω

head

εκσπερματώνω • (ekspermatóno)

el-verb

εκσπερμάτωσα

εκσπερματώνω • (ekspermatóno) (past εκσπερμάτωσα)

ekspermatóno (romanization)
εκσπερμάτωσα (past)


εκσπερματίζω

head

εκσπερματίζω • (ekspermatízo)

el-verb

εκσπερμάτισα

εκσπερματίζομαι

εκσπερματίζω • (ekspermatízo) (past εκσπερμάτισα, passive εκσπερματίζομαι)

ekspermatízo (romanization)
εκσπερμάτισα (past)
εκσπερματίζομαι (passive)
εκσπερματίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εκσπερματίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκσπερματίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκσπερματιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκσπερματίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εκσπερματίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκσπερματίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκσπερματιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκσπερματίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εκσπερματίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκσπερματίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκσπερματιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκσπερματίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εκσπερματίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκσπερματιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκσπερματιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκσπερματίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκσπερματίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκσπερματίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκσπερματιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκσπερματιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκσπερματίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκσπερματίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκσπερματίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκσπερματίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκσπερματίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκσπερματιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκσπερματιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκσπερμάτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εκσπερμάτισα (active first-person indicative past perfective singular)
εκσπερματιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκσπερματιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκσπερματίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκσπερμάτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εκσπερμάτισες (active indicative past perfective second-person singular)
εκσπερματιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκσπερματιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκσπερματίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκσπερμάτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εκσπερμάτισε (active indicative past perfective singular third-person)
εκσπερματιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκσπερματιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκσπερματίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκσπερματίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκσπερματίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκσπερματιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκσπερματιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκσπερματίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκσπερματίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εκσπερματιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εκσπερματιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκσπερμάτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκσπερματίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκσπερματίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκσπερμάτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκσπερματίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκσπερματίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εκσπερματίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκσπερματιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εκσπερματίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκσπερματιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκσπερματιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκσπερματίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκσπερματίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκσπερματίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκσπερματιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εκσπερμάτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
εκσπερμάτισε (active imperative perfective second-person singular)
εκσπερματίσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκσπερματίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εκσπερματίστε (active imperative perfective plural second-person)
εκσπερματίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκσπερματιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκσπερματίζοντας (active participle present)
έχοντας εκσπερματίσει (active participle past)
εκσπερματισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εκσπερματίσει (active infinitive-aorist)
εκσπερματιστεί (infinitive-aorist passive)


γαστρορραγία

head

γαστρορραγίες

γαστρορραγία • (gastrorragía) f (plural γαστρορραγίες)

el-noun

γαστρορραγίες

gastrorragía (romanization)
γαστρορραγίες (plural)
γαστρορραγία (nominative singular)
γαστρορραγίες (nominative plural)
γαστρορραγίας (genitive singular)
γαστρορραγιών (genitive plural)
γαστρορραγία (accusative singular)
γαστρορραγίες (accusative plural)
γαστρορραγία (singular vocative)
γαστρορραγίες (plural vocative)

el-decl-noun

γαστρορραγία

γαστρορραγίες

γαστρορραγίας

γαστρορραγιών

γαστρορραγία

γαστρορραγίες

γαστρορραγία

γαστρορραγίες


αναλγητικό

head

αναλγητικό • (analgitikó) n (plural αναλγητικά)

analgitikó (romanization)
αναλγητικά (plural)
αναλγητικό (nominative singular)
αναλγητικά (nominative plural)
αναλγητικού (genitive singular)
αναλγητικών (genitive plural)
αναλγητικό (accusative singular)
αναλγητικά (accusative plural)
αναλγητικό (singular vocative)
αναλγητικά (plural vocative)


παυσίπονο

παυσίπονο • (pafsípono) n (plural παυσίπονα)

pafsípono (romanization)
παυσίπονα (plural)
παυσίπονο (nominative singular)
παυσίπονα (nominative plural)
παυσίπονου (genitive singular)
παυσίπονων (genitive plural)
παυσίπονο (accusative singular)
παυσίπονα (accusative plural)
παυσίπονο (singular vocative)
παυσίπονα (plural vocative)

From παύση (páfsi, “pause”) + πόνος (pónos, “pain”).


κύστη

kýsti (romanization)
κύστεις (plural)
κύστη (nominative singular)
κύστεις (nominative plural)
κύστης (genitive singular)
κύστεων (genitive plural)
κύστη (accusative singular)
κύστεις (accusative plural)
κύστη (singular vocative)
κύστεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: κύστεως (kýsteos)

(anatomy) cyst (sac which develops in the natural cavities of an organ)


χορδή

chordí (romanization)
χορδές (plural)
χορδή (nominative singular)
χορδές (nominative plural)
χορδής (genitive singular)
χορδών (genitive plural)
χορδή (accusative singular)
χορδές (accusative plural)
χορδή (singular vocative)
χορδές (plural vocative)


άμβλωση

head

άμβλωση • (ámvlosi) f (plural αμβλώσεις)

ámvlosi (romanization)
αμβλώσεις (plural)
άμβλωση (nominative singular)
αμβλώσεις (nominative plural)
άμβλωσης (genitive singular)
αμβλώσεων (genitive plural)
άμβλωση (accusative singular)
αμβλώσεις (accusative plural)
άμβλωση (singular vocative)
αμβλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αμβλώσεως (amvlóseos)


πνευμονία

head

πνευμονία • (pnevmonía) f (plural πνευμονίες)

pnevmonía (romanization)
πνευμονίες (plural)
πνευμονία (nominative singular)
πνευμονίες (nominative plural)
πνευμονίας (genitive singular)
πνευμονιών (genitive plural)
πνευμονία (accusative singular)
πνευμονίες (accusative plural)
πνευμονία (singular vocative)
πνευμονίες (plural vocative)


πέρδομαι

πέρδομαι • (pérdomai)

el-verb

πέρδομαι • (pérdomai) deponent found chiefly in the present tense

pérdomai (romanization)
Passive voice ➤ — Imperfective aspect
πέρδομαι (first-person indicative present singular)
περδόμουν (first-person imperfect indicative singular)
περδόμουνα (first-person imperfect indicative singular)
θα πέρδομαι (first-person future indicative singular)
πέρδεσαι (indicative present second-person singular)
περδόσουν (imperfect indicative second-person singular)
περδόσουνα (imperfect indicative second-person singular)
θα πέρδεσαι (future indicative second-person singular)
πέρδεται (indicative present singular third-person)
περδόταν (imperfect indicative singular third-person)
περδότανε (imperfect indicative singular third-person)
θα πέρδεται (future indicative singular third-person)
περδόμαστε (first-person indicative plural present)
περδόμασταν (first-person imperfect indicative plural)
‑όμαστε (first-person imperfect indicative informal plural)
θα περδόμαστε (first-person future indicative plural)
πέρδεστε (indicative plural present second-person)
περδόσαστε (indicative plural present second-person)
περδόσασταν (imperfect indicative plural second-person)
‑όσαστε (imperfect indicative informal plural second-person)
θα πέρδεστε (future indicative plural second-person)
θα περδόσαστε (future indicative plural second-person)
πέρδονται (indicative plural present third-person)
πέρδονταν (imperfect indicative plural third-person)
περδόντουσαν (imperfect indicative informal plural third-person)
θα πέρδονται (future indicative plural third-person)
πέρδεστε (imperative imperfective plural second-person)

(medicine) to flatulate, break wind, pass wind (emit gasses from the anus)


δόντι

dónti (romanization)
δόντια (plural)
δόντι (nominative singular)
δόντια (nominative plural)
δοντιού (genitive singular)
δοντιών (genitive plural)
δόντι (accusative singular)
δόντια (accusative plural)
δόντι (singular vocative)
δόντια (plural vocative)

From Byzantine Greek δόντιν (dóntin), δόντιον (dóntion), from Ancient Greek *ὀδόντιον (*odóntion), diminutive of ὀδούς, ὀδόντος (odoús, odóntos), from Proto-Indo-European *h₃dónts (“tooth”).
Compare Mariupol Greek дъонд (ðond).


καλόγερος

head

καλόγερος • (kalógeros) m (plural καλόγεροι)

kalógeros (romanization)
καλόγεροι (plural)
καλόγερος (nominative singular)
καλόγεροι (nominative plural)
καλόγερου (genitive singular)
καλόγερων (genitive plural)
καλόγερο (accusative singular)
καλόγερους (accusative plural)
καλόγερε (singular vocative)
καλόγεροι (plural vocative)

→ Italian: Calogero (Proper name)

→ Aromanian: cãlugãr

→ Portuguese: calouro

→ Romanian: călugăr

→ Serbo-Croatian: kaluđer

→ Bulgarian: калугер (kaluger)

→ Macedonian: калуѓер (kaluǵer)

→ Sicilian: Calòjiru, Caluoru (Proper name)

From Koine Greek καλόγηρος (kalógēros), from καλός (kalós, “good”) + γῆρας (gêras, “old age”).


τύφλωση

head

τύφλωση • (týflosi) f (plural τυφλώσεις)

týflosi (romanization)
τυφλώσεις (plural)
τύφλωση (nominative singular)
τυφλώσεις (nominative plural)
τύφλωσης (genitive singular)
τυφλώσεων (genitive plural)
τύφλωση (accusative singular)
τυφλώσεις (accusative plural)
τύφλωση (singular vocative)
τυφλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: τυφλώσεως (tyflóseos)


μεγαλομανία

head

μεγαλομανίες

μεγαλομανία • (megalomanía) f (plural μεγαλομανίες)

el-noun

μεγαλομανίες

megalomanía (romanization)
μεγαλομανίες (plural)
μεγαλομανία (nominative singular)
μεγαλομανίες (nominative plural)
μεγαλομανίας (genitive singular)
μεγαλομανιών (genitive plural)
μεγαλομανία (accusative singular)
μεγαλομανίες (accusative plural)
μεγαλομανία (singular vocative)
μεγαλομανίες (plural vocative)

el-decl-noun

μεγαλομανίες

μεγαλομανίας

μεγαλομανιών

μεγαλομανίες

μεγαλομανίες

με‧γα‧λο‧μα‧νί‧α

Learned borrowing from French mégalomanie, a Greek classical compound from mégalo- + manie (μεγαλο- (“megalo-”) + μανία (“mania”)).


φάρυγγας

head

φάρυγγας • (fáryngas) m (plural φάρυγγες)

fáryngas (romanization)
φάρυγγες (plural)
φάρυγγας (nominative singular)
φάρυγγες (nominative plural)
φάρυγγα (genitive singular)
φαρύγγων (genitive plural)
φάρυγγα (accusative singular)
φάρυγγες (accusative plural)
φάρυγγα (singular vocative)
φάρυγγες (plural vocative)


ευλογιά

ευλογιά • (evlogiá) f (plural ευλογιές)

el-noun

ευλογιά • (evlogiá) f (plural ευλογιές)

evlogiá (romanization)
ευλογιές (plural)
ευλογιά (nominative singular)
ευλογιές (nominative plural)
ευλογιάς (genitive singular)
ευλογιών (genitive plural)
ευλογιά (accusative singular)
ευλογιές (accusative plural)
ευλογιά (singular vocative)
ευλογιές (plural vocative)


αμόνι

amóni (romanization)
αμόνια (plural)
αμόνι (nominative singular)
αμόνια (nominative plural)
αμονιού (genitive singular)
αμονιών (genitive plural)
αμόνι (accusative singular)
αμόνια (accusative plural)
αμόνι (singular vocative)
αμόνια (plural vocative)

Ancient Greek ἀκμόνιον (akmónion), diminutive of ἄκμων (ákmōn, “anvil”).

(anatomy) incus, anvil (bone in the ear)


μαία

maía (romanization)
μαίες (plural)
μαία (nominative singular)
μαίες (nominative plural)
μαίας (genitive singular)
μαιών (genitive plural)
μαία (accusative singular)
μαίες (accusative plural)
μαία (singular vocative)
μαίες (plural vocative)


ανατομία

head

ανατομία • (anatomía) f

el-noun

ανατομία • (anatomía) f

anatomía (romanization)
ανατομία (nominative singular)
ανατομίες (nominative plural)
ανατομίας (genitive singular)
ανατομιών (genitive plural)
ανατομία (accusative singular)
ανατομίες (accusative plural)
ανατομία (singular vocative)
ανατομίες (plural vocative)


όργανο

órgano (romanization)
όργανα (plural)
όργανο (nominative singular)
όργανα (nominative plural)
οργάνου (genitive singular)
όργανου (genitive singular)
οργάνων (genitive plural)
όργανο (accusative singular)
όργανα (accusative plural)
όργανο (singular vocative)
όργανα (plural vocative)

Η καρδιά είναι ένα όργανο του ανθρώπινου σώματος.

The heart is an organ of the human body.

I kardiá eínai éna órgano tou anthrópinou sómatos.


λάρυγγας

head

λάρυγγας • (láryngas) m (plural λάρυγγες)

láryngas (romanization)
λάρυγγες (plural)
λάρυγγας (nominative singular)
λάρυγγες (nominative plural)
λάρυγγα (genitive singular)
λαρύγγων (genitive plural)
λάρυγγα (accusative singular)
λάρυγγες (accusative plural)
λάρυγγα (singular vocative)
λάρυγγες (plural vocative)


δύσπνοια

δύσπνοια • (dýspnoia) f (plural δύσπνοιες)

dýspnoia (romanization)
δύσπνοιες (plural)
δύσπνοια (nominative singular)
δύσπνοιες (nominative plural)
δύσπνοιας (genitive singular)
δύσπνοια (accusative singular)
δύσπνοιες (accusative plural)
δύσπνοια (singular vocative)
δύσπνοιες (plural vocative)

From Ancient Greek δῠ́σπνοιᾰ (dúspnoia).

(medicine) dyspnea, dyspnoea (difficult respiration)


αμυχή

amychí (romanization)
αμυχές (plural)
αμυχή (nominative singular)
αμυχές (nominative plural)
αμυχής (genitive singular)
αμυχών (genitive plural)
αμυχή (accusative singular)
αμυχές (accusative plural)
αμυχή (singular vocative)
αμυχές (plural vocative)

(medicine) abrasion, scratch (of the skin)


παχύ έντερο

παχύ έντερο • (pachý éntero) n (uncountable)

From παχύς (pachýs, “fat”) + έντερο (éntero, “intestine”).


αναιμικός

αναιμικός • (anaimikós) m (feminine αναιμική, neuter αναιμικό)

anaimikós (romanization)
αναιμική (feminine)
αναιμικό (neuter)
αναιμικότερος (masculine nominative singular)
αναιμικότερη (feminine nominative singular)
αναιμικότερο (neuter nominative singular)
αναιμικότεροι (masculine nominative plural)
αναιμικότερες (feminine nominative plural)
αναιμικότερα (neuter nominative plural)
αναιμικότερου (genitive masculine singular)
αναιμικότερης (feminine genitive singular)
αναιμικότερου (genitive neuter singular)
αναιμικότερων (genitive masculine plural)
αναιμικότερων (feminine genitive plural)
αναιμικότερων (genitive neuter plural)
αναιμικότερο (accusative masculine singular)
αναιμικότερη (accusative feminine singular)
αναιμικότερο (accusative neuter singular)
αναιμικότερους (accusative masculine plural)
αναιμικότερες (accusative feminine plural)
αναιμικότερα (accusative neuter plural)
αναιμικότερε (masculine singular vocative)
αναιμικότερη (feminine singular vocative)
αναιμικότερο (neuter singular vocative)
αναιμικότεροι (masculine plural vocative)
αναιμικότερες (feminine plural vocative)
αναιμικότερα (neuter plural vocative)
αναιμικότατος (masculine nominative singular)
αναιμικότατη (feminine nominative singular)
αναιμικότατο (neuter nominative singular)
αναιμικότατοι (masculine nominative plural)
αναιμικότατες (feminine nominative plural)
αναιμικότατα (neuter nominative plural)
αναιμικότατου (genitive masculine singular)
αναιμικότατης (feminine genitive singular)
αναιμικότατου (genitive neuter singular)
αναιμικότατων (genitive masculine plural)
αναιμικότατων (feminine genitive plural)
αναιμικότατων (genitive neuter plural)
αναιμικότατο (accusative masculine singular)
αναιμικότατη (accusative feminine singular)
αναιμικότατο (accusative neuter singular)
αναιμικότατους (accusative masculine plural)
αναιμικότατες (accusative feminine plural)
αναιμικότατα (accusative neuter plural)
αναιμικότατε (masculine singular vocative)
αναιμικότατη (feminine singular vocative)
αναιμικότατο (neuter singular vocative)
αναιμικότατοι (masculine plural vocative)
αναιμικότατες (feminine plural vocative)
αναιμικότατα (neuter plural vocative)
αναιμικός (masculine nominative singular)
αναιμική (feminine nominative singular)
αναιμικό (neuter nominative singular)
αναιμικοί (masculine nominative plural)
αναιμικές (feminine nominative plural)
αναιμικά (neuter nominative plural)
αναιμικού (genitive masculine singular)
αναιμικής (feminine genitive singular)
αναιμικού (genitive neuter singular)
αναιμικών (genitive masculine plural)
αναιμικών (feminine genitive plural)
αναιμικών (genitive neuter plural)
αναιμικό (accusative masculine singular)
αναιμική (accusative feminine singular)
αναιμικό (accusative neuter singular)
αναιμικούς (accusative masculine plural)
αναιμικές (accusative feminine plural)
αναιμικά (accusative neuter plural)
αναιμικέ (masculine singular vocative)
αναιμική (feminine singular vocative)
αναιμικό (neuter singular vocative)
αναιμικοί (masculine plural vocative)
αναιμικές (feminine plural vocative)
αναιμικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναιμικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναιμικός, etc.)

el-decl-adj-table

αναιμικός (anaimikós)

αναιμική (anaimikí)

αναιμικό (anaimikó)

αναιμικοί (anaimikoí)

αναιμικές (anaimikés)

αναιμικά (anaimiká)

αναιμικού (anaimikoú)

αναιμικής (anaimikís)

αναιμικού (anaimikoú)

αναιμικών (anaimikón)

αναιμικών (anaimikón)

αναιμικών (anaimikón)

αναιμικό (anaimikó)

αναιμική (anaimikí)

αναιμικό (anaimikó)

αναιμικούς (anaimikoús)

αναιμικές (anaimikés)

αναιμικά (anaimiká)

αναιμικέ (anaimiké)

αναιμική (anaimikí)

αναιμικό (anaimikó)

αναιμικοί (anaimikoí)

αναιμικές (anaimikés)

αναιμικά (anaimiká)

αναιμικότερος (anaimikóteros)

αναιμικότερη (anaimikóteri)

αναιμικότερο (anaimikótero)

αναιμικότεροι (anaimikóteroi)

αναιμικότερες (anaimikóteres)

αναιμικότερα (anaimikótera)

αναιμικότερου (anaimikóterou)

αναιμικότερης (anaimikóteris)

αναιμικότερου (anaimikóterou)

αναιμικότερων (anaimikóteron)

αναιμικότερων (anaimikóteron)

αναιμικότερων (anaimikóteron)

αναιμικότερο (anaimikótero)

αναιμικότερη (anaimikóteri)

αναιμικότερο (anaimikótero)

αναιμικότερους (anaimikóterous)

αναιμικότερες (anaimikóteres)

αναιμικότερα (anaimikótera)

αναιμικότερε (anaimikótere)

αναιμικότερη (anaimikóteri)

αναιμικότερο (anaimikótero)

αναιμικότεροι (anaimikóteroi)

αναιμικότερες (anaimikóteres)

αναιμικότερα (anaimikótera)

αναιμικότατος (anaimikótatos)

αναιμικότατη (anaimikótati)

αναιμικότατο (anaimikótato)

αναιμικότατοι (anaimikótatoi)

αναιμικότατες (anaimikótates)

αναιμικότατα (anaimikótata)

αναιμικότατου (anaimikótatou)

αναιμικότατης (anaimikótatis)

αναιμικότατου (anaimikótatou)

αναιμικότατων (anaimikótaton)

αναιμικότατων (anaimikótaton)

αναιμικότατων (anaimikótaton)

αναιμικότατο (anaimikótato)

αναιμικότατη (anaimikótati)

αναιμικότατο (anaimikótato)

αναιμικότατους (anaimikótatous)

αναιμικότατες (anaimikótates)

αναιμικότατα (anaimikótata)

αναιμικότατε (anaimikótate)

αναιμικότατη (anaimikótati)

αναιμικότατο (anaimikótato)

αναιμικότατοι (anaimikótatoi)

αναιμικότατες (anaimikótates)

αναιμικότατα (anaimikótata)


μικρόβιο

head

μικρόβιο • (mikróvio) n (plural μικρόβια)

mikróvio (romanization)
μικρόβια (plural)
μικρόβιο (nominative singular)
μικρόβια (nominative plural)
μικροβίου (genitive singular)
μικρόβιου (genitive singular)
μικροβίων (genitive plural)
μικρόβιο (accusative singular)
μικρόβια (accusative plural)
μικρόβιο (singular vocative)
μικρόβια (plural vocative)


μυς

mys (romanization)
μυς (plural)
μύες (plural)
μυς (nominative singular)
μύες (nominative plural)
μυός (genitive singular)
μυών (genitive plural)
μυ (accusative singular)
μυς (accusative plural)
μυ (singular vocative)
μύες (plural vocative)

From Ancient Greek μῦς (mûs), from Proto-Hellenic *mū́s, from Proto-Indo-European *múh₂s.


πρωκτός

proktós (romanization)
πρωκτοί (plural)
πρωκτός (nominative singular)
πρωκτοί (nominative plural)
πρωκτού (genitive singular)
πρωκτών (genitive plural)
πρωκτό (accusative singular)
πρωκτούς (accusative plural)
πρωκτέ (singular vocative)
πρωκτοί (plural vocative)

Δυστυχώς, οι εξετάσεις δείχνουν ότι πάσχετε από καρκίνο του πρωκτού.

Unfortunately, the tests show that you are suffering from cancer of the anus.

Dystychós, oi exetáseis deíchnoun óti páschete apó karkíno tou proktoú.


φαλλός

fallós (romanization)
φαλλοί (plural)
φαλλός (nominative singular)
φαλλοί (nominative plural)
φαλλού (genitive singular)
φαλλών (genitive plural)
φαλλό (accusative singular)
φαλλούς (accusative plural)
φαλλέ (singular vocative)
φαλλοί (plural vocative)


θηλή

thilí (romanization)
θηλές (plural)
θηλή (nominative singular)
θηλές (nominative plural)
θηλής (genitive singular)
θηλών (genitive plural)
θηλή (accusative singular)
θηλές (accusative plural)
θηλή (singular vocative)
θηλές (plural vocative)


όρχις

órchis (romanization)
όρχεις (plural)
όρχις (nominative singular)
όρχεις (nominative plural)
όρχεως (genitive singular)
όρχεων (genitive plural)
όρχι (accusative singular)
όρχεις (accusative plural)
όρχι (singular vocative)
όρχεις (plural vocative)

From Ancient Greek ὄρχις (órkhis). Compare the inherited αρχίδι (archídi, “ball, nut”).


μορφίνη

μορφίνη • (morfíni) f

el-noun

μορφίνη • (morfíni) f

morfíni (romanization)
μορφίνη (nominative singular)
μορφίνης (genitive singular)
μορφίνη (accusative singular)
μορφίνη (singular vocative)


στύση

stýsi (romanization)
στύσεις (plural)
στύση (nominative singular)
στύσεις (nominative plural)
στύσης (genitive singular)
στύσεων (genitive plural)
στύση (accusative singular)
στύσεις (accusative plural)
στύση (singular vocative)
στύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: στύσεως (stýseos)

From Ancient Greek στύω (stúō, “to make stiff”) + -ση (-si).


σύνδεσμος

head

σύνδεσμος • (sýndesmos) m (plural σύνδεσμοι)

sýndesmos (romanization)
σύνδεσμοι (plural)
σύνδεσμος (nominative singular)
σύνδεσμοι (nominative plural)
συνδέσμου (genitive singular)
συνδέσμων (genitive plural)
σύνδεσμο (accusative singular)
συνδέσμους (accusative plural)
σύνδεσμε (singular vocative)
σύνδεσμοι (plural vocative)


ωάριο

oário (romanization)
ωάρια (plural)
ωάριο (nominative singular)
ωάρια (nominative plural)
ωαρίου (genitive singular)
ωάριου (genitive singular)
ωαρίων (genitive plural)
ωάριο (accusative singular)
ωάρια (accusative plural)
ωάριο (singular vocative)
ωάρια (plural vocative)


μέλος

mélos (romanization)
μέλη (plural)
μέλος (nominative singular)
μέλη (nominative plural)
μέλους (genitive singular)
μελών (genitive plural)
μέλος (accusative singular)
μέλη (accusative plural)
μέλος (singular vocative)
μέλη (plural vocative)