υποδεκανέας

head

υποδεκανέας • (ypodekanéas) m or f (plural υποδεκανείς)

ypodekanéas (romanization)
υποδεκανείς (plural)
υποδεκανέας (nominative singular)
υποδεκανείς (nominative plural)
υποδεκανέα (genitive singular)
υποδεκανέων (genitive plural)
υποδεκανέα (accusative singular)
υποδεκανείς (accusative plural)
υποδεκανέα (singular vocative)
υποδεκανείς (plural vocative)

υ‧πο‧δε‧κα‧νέ‧ας

υπο- (ypo-, “under”) + δεκανέας (dekanéas, “corporal”) (First attested 1833)

affix

(military) lance corporal (the NATO military rank OR-3)


λογχοφόρος

head

λογχοφόρος • (lonchofóros) m (plural λογχοφόροι)

lonchofóros (romanization)
λογχοφόροι (plural)
λογχοφόρος (nominative singular)
λογχοφόροι (nominative plural)
λογχοφόρου (genitive singular)
λογχοφόρων (genitive plural)
λογχοφόρο (accusative singular)
λογχοφόρους (accusative plural)
λογχοφόρε (singular vocative)
λογχοφόροι (plural vocative)

λόγχη (lónchi, “lance”) + -φόρος (-fóros, “bearer”)


πρέσβης

head

πρέσβης • (présvis) m or f (plural πρέσβεις, feminine πρέσβειρα)

présvis (romanization)
πρέσβεις (plural)
πρέσβειρα (feminine)
πρέσβης (nominative singular)
πρέσβεις (nominative plural)
πρέσβη (genitive singular)
πρέσβεων (genitive plural)
πρέσβη (accusative singular)
πρέσβεις (accusative plural)
πρέσβη (singular vocative)
πρέσβεις (plural vocative)

el-decl-noun

πρέσβεως is an alternative genitive singular


Πράσινοι

Prásinoi (romanization)
Πράσινοι (nominative plural)
Πρασίνων (genitive plural)
Πράσινους (accusative plural)
Πράσινοι (plural vocative)


άγνοια

ágnoia (romanization)
άγνοια (nominative singular)
άγνοιας (genitive singular)
άγνοια (accusative singular)
άγνοια (singular vocative)

From Ancient Greek ἄγνοια (ágnoia, “not knowing”).

inh

absent without leave
absent without leave

(military) absent without leave, AWOL (a military member who is absent without an excuse and has not been declared a deserter yet)


άγρα

ágra (romanization)
άγρες (plural)
άγρα (nominative singular)
άγρες (nominative plural)
άγρας (genitive singular)
άγρα (accusative singular)
άγρες (accusative plural)
άγρα (singular vocative)
άγρες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἄγρα (ágra).

(formal, politics) canvassing, soliciting (at elections)


οπλουργία

head

οπλουργία • (oplourgía) f (plural οπλουργίες, masculine οπλουργός)

oplourgía (romanization)
οπλουργίες (plural)
οπλουργός (masculine)
οπλουργία (nominative singular)
οπλουργίες (nominative plural)
οπλουργίας (genitive singular)
οπλουργία (accusative singular)
οπλουργίες (accusative plural)
οπλουργία (singular vocative)
οπλουργίες (plural vocative)


ΣΥΡΙΖΑ

Συνασπισμός συνασπισμός

Ριζοσπαστικής ριζοσπαστικός

Αριστεράς αριστερά

(politics) SYRIZA, Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (Coalition of the Radical Left)

συριζαίος

SYRIZA supporter or elected representative


αριστερά

aristerá (romanization)
αριστερά (nominative singular)
αριστεράς (genitive singular)
αριστερά (accusative singular)
αριστερά (singular vocative)


βαθμοφόρος

βαθμοφόρος • (vathmofóros) m or f (plural βαθμοφόροι)

vathmofóros (romanization)
βαθμοφόροι (plural)
βαθμοφόρος (nominative singular)
βαθμοφόροι (nominative plural)
βαθμοφόρου (genitive singular)
βαθμοφόρων (genitive plural)
βαθμοφόρο (accusative singular)
βαθμοφόρους (accusative plural)
βαθμοφόρε (singular vocative)
βαθμοφόροι (plural vocative)

βαθμός (vathmós, “rank”) + -φόρος (-fóros, “bearer”)


έφεδρος

head

έφεδρος • (éfedros) m (feminine έφεδρη, neuter έφεδρο)

éfedros (romanization)
έφεδρη (feminine)
έφεδρο (neuter)
έφεδρος (masculine nominative singular)
έφεδρη (feminine nominative singular)
έφεδρο (neuter nominative singular)
έφεδροι (masculine nominative)
έφεδρες (feminine nominative plural)
έφεδρα (neuter nominative plural)
έφεδρου (genitive masculine singular)
έφεδρης (feminine genitive singular)
έφεδρου (genitive neuter singular)
έφεδρων (genitive masculine)
έφεδρων (feminine genitive plural)
έφεδρων (genitive neuter plural)
έφεδρο (accusative masculine singular)
έφεδρη (accusative feminine singular)
έφεδρο (accusative neuter singular)
έφεδρους (accusative masculine)
έφεδρες (accusative feminine plural)
έφεδρα (accusative neuter plural)
έφεδρε (masculine singular vocative)
έφεδρη (feminine singular vocative)
έφεδρο (neuter singular vocative)
έφεδροι (masculine vocative)
έφεδρες (feminine plural vocative)
έφεδρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

έφεδρος (éfedros)

έφεδρη (éfedri)

έφεδρο (éfedro)

έφεδροι (éfedroi)

έφεδρες (éfedres)

έφεδρα (éfedra)

έφεδρου (éfedrou)

έφεδρης (éfedris)

έφεδρου (éfedrou)

έφεδρων (éfedron)

έφεδρων (éfedron)

έφεδρων (éfedron)

έφεδρο (éfedro)

έφεδρη (éfedri)

έφεδρο (éfedro)

έφεδρους (éfedrous)

έφεδρες (éfedres)

έφεδρα (éfedra)

έφεδρε (éfedre)

έφεδρη (éfedri)

έφεδρο (éfedro)

έφεδροι (éfedroi)

έφεδρες (éfedres)

έφεδρα (éfedra)


μόνιμος

head

μόνιμος • (mónimos) m (feminine μόνιμη, neuter μόνιμο)

mónimos (romanization)
μόνιμη (feminine)
μόνιμο (neuter)
μόνιμος (masculine nominative singular)
μόνιμη (feminine nominative singular)
μόνιμο (neuter nominative singular)
μόνιμοι (masculine nominative)
μόνιμες (feminine nominative plural)
μόνιμα (neuter nominative plural)
μόνιμου (genitive masculine singular)
μόνιμης (feminine genitive singular)
μόνιμου (genitive neuter singular)
μόνιμων (genitive masculine)
μόνιμων (feminine genitive plural)
μόνιμων (genitive neuter plural)
μόνιμο (accusative masculine singular)
μόνιμη (accusative feminine singular)
μόνιμο (accusative neuter singular)
μόνιμους (accusative masculine)
μόνιμες (accusative feminine plural)
μόνιμα (accusative neuter plural)
μόνιμε (masculine singular vocative)
μόνιμη (feminine singular vocative)
μόνιμο (neuter singular vocative)
μόνιμοι (masculine vocative)
μόνιμες (feminine plural vocative)
μόνιμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μόνιμος (mónimos)

μόνιμη (mónimi)

μόνιμο (mónimo)

μόνιμοι (mónimoi)

μόνιμες (mónimes)

μόνιμα (mónima)

μόνιμου (mónimou)

μόνιμης (mónimis)

μόνιμου (mónimou)

μόνιμων (mónimon)

μόνιμων (mónimon)

μόνιμων (mónimon)

μόνιμο (mónimo)

μόνιμη (mónimi)

μόνιμο (mónimo)

μόνιμους (mónimous)

μόνιμες (mónimes)

μόνιμα (mónima)

μόνιμε (mónime)

μόνιμη (mónimi)

μόνιμο (mónimo)

μόνιμοι (mónimoi)

μόνιμες (mónimes)

μόνιμα (mónima)

From Ancient Greek μόνιμος (mónimos); equivalent to μένω (méno) + -ιμος (-imos).

(military) regular, standing (of an army)


αχτίδα

achtída (romanization)
αχτίδες (plural)
αχτίδα (nominative singular)
αχτίδες (nominative plural)
αχτίδας (genitive singular)
αχτίδων (genitive plural)
αχτίδα (accusative singular)
αχτίδες (accusative plural)
αχτίδα (singular vocative)
αχτίδες (plural vocative)

(politics) organisational unit within the Communist party


πλατφόρμα

head

πλατφόρμα • (platfórma) f (plural πλατφόρμες)

platfórma (romanization)
πλατφόρμες (plural)
πλατφόρμα (nominative singular)
πλατφόρμες (nominative plural)
πλατφόρμας (genitive singular)
πλατφορμών (genitive plural)
πλατφόρμα (accusative singular)
πλατφόρμες (accusative plural)
πλατφόρμα (singular vocative)
πλατφόρμες (plural vocative)

(politics) platform (position on policy)


γερουσιαστίνα

γερουσιαστίνες

γερουσιαστής

γερουσιαστίνα • (gerousiastína) f (plural γερουσιαστίνες, masculine γερουσιαστής)

el-noun

γερουσιαστίνες

γερουσιαστής

gerousiastína (romanization)
γερουσιαστίνες (plural)
γερουσιαστής (masculine)
γερουσιαστίνα (nominative singular)
γερουσιαστίνες (nominative plural)
γερουσιαστίνας (genitive singular)
γερουσιαστίνα (accusative singular)
γερουσιαστίνες (accusative plural)
γερουσιαστίνα (singular vocative)
γερουσιαστίνες (plural vocative)

el-decl-noun

γερουσιαστίνα

γερουσιαστίνες

γερουσιαστίνας

γερουσιαστίνα

γερουσιαστίνες

γερουσιαστίνα

γερουσιαστίνες

(government) senator (member of a senate)


αδέσμευτος

head

αδέσμευτος • (adésmeftos) m (feminine αδέσμευτη, neuter αδέσμευτο)

adésmeftos (romanization)
αδέσμευτη (feminine)
αδέσμευτο (neuter)
αδέσμευτος (masculine nominative singular)
αδέσμευτη (feminine nominative singular)
αδέσμευτο (neuter nominative singular)
αδέσμευτοι (masculine nominative)
αδέσμευτες (feminine nominative plural)
αδέσμευτα (neuter nominative plural)
αδέσμευτου (genitive masculine singular)
αδέσμευτης (feminine genitive singular)
αδέσμευτου (genitive neuter singular)
αδέσμευτων (genitive masculine)
αδέσμευτων (feminine genitive plural)
αδέσμευτων (genitive neuter plural)
αδέσμευτο (accusative masculine singular)
αδέσμευτη (accusative feminine singular)
αδέσμευτο (accusative neuter singular)
αδέσμευτους (accusative masculine)
αδέσμευτες (accusative feminine plural)
αδέσμευτα (accusative neuter plural)
αδέσμευτε (masculine singular vocative)
αδέσμευτη (feminine singular vocative)
αδέσμευτο (neuter singular vocative)
αδέσμευτοι (masculine vocative)
αδέσμευτες (feminine plural vocative)
αδέσμευτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αδέσμευτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδέσμευτος, etc.)

el-decl-adj-table

αδέσμευτος (adésmeftos)

αδέσμευτη (adésmefti)

αδέσμευτο (adésmefto)

αδέσμευτοι (adésmeftoi)

αδέσμευτες (adésmeftes)

αδέσμευτα (adésmefta)

αδέσμευτου (adésmeftou)

αδέσμευτης (adésmeftis)

αδέσμευτου (adésmeftou)

αδέσμευτων (adésmefton)

αδέσμευτων (adésmefton)

αδέσμευτων (adésmefton)

αδέσμευτο (adésmefto)

αδέσμευτη (adésmefti)

αδέσμευτο (adésmefto)

αδέσμευτους (adésmeftous)

αδέσμευτες (adésmeftes)

αδέσμευτα (adésmefta)

αδέσμευτε (adésmefte)

αδέσμευτη (adésmefti)

αδέσμευτο (adésmefto)

αδέσμευτοι (adésmeftoi)

αδέσμευτες (adésmeftes)

αδέσμευτα (adésmefta)

αδέσμευτες χώρες


συμπολεμίστρια

head

συμπολεμίστριες

συμπολεμιστής

συμπολεμίστρια • (sympolemístria) f (plural συμπολεμίστριες, masculine συμπολεμιστής)

el-noun

συμπολεμίστριες

συμπολεμιστής

sympolemístria (romanization)
συμπολεμίστριες (plural)
συμπολεμιστής (masculine)
συμπολεμίστρια (nominative singular)
συμπολεμίστριες (nominative plural)
συμπολεμίστριας (genitive singular)
συμπολεμιστριών (genitive plural)
συμπολεμίστρια (accusative singular)
συμπολεμίστριες (accusative plural)
συμπολεμίστρια (singular vocative)
συμπολεμίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

συμπολεμίστρια

συμπολεμίστριες

συμπολεμίστριας

συμπολεμιστριών

συμπολεμίστρια

συμπολεμίστριες

συμπολεμίστρια

συμπολεμίστριες

συ‧μπο‧λε‧μί‧στρι‧α

συμ- (συν-) (sym- (syn-), “with”) + πολεμίστρια (polemístria, “fighter”). First attested 1896.


αναπτύσσομαι

head

αναπτύσσομαι • (anaptýssomai)

el-verb

αναπτύσσομαι • (anaptýssomai) passive (past αναπτύχθηκα, active αναπτύσσω)

anaptýssomai (romanization)
αναπτύχθηκα (past)
αναπτύσσω (active)


αεράμυνα

aerámyna (romanization)
αεράμυνα (nominative singular)
αεράμυνας (genitive singular)
αεράμυνα (accusative singular)
αεράμυνα (singular vocative)

αερ- (aer-, “air”) + άμυνα (ámyna, “defence”)

prefix

(military) air defence (UK), air defense (US)


αλεξιπτωτιστής

head

αλεξιπτωτιστές

αλεξιπτωτίστρια

αλεξιπτωτιστής • (alexiptotistís) m (plural αλεξιπτωτιστές, feminine αλεξιπτωτίστρια)

el-noun

αλεξιπτωτιστές

αλεξιπτωτίστρια

alexiptotistís (romanization)
αλεξιπτωτιστές (plural)
αλεξιπτωτίστρια (feminine)
αλεξιπτωτιστής (nominative singular)
αλεξιπτωτιστές (nominative plural)
αλεξιπτωτιστή (genitive singular)
αλεξιπτωτιστών (genitive plural)
αλεξιπτωτιστή (accusative singular)
αλεξιπτωτιστές (accusative plural)
αλεξιπτωτιστή (singular vocative)
αλεξιπτωτιστές (plural vocative)

el-decl-noun

αλεξιπτωτιστής

αλεξιπτωτιστές

αλεξιπτωτιστή

αλεξιπτωτιστών

αλεξιπτωτιστή

αλεξιπτωτιστές

αλεξιπτωτιστή

αλεξιπτωτιστές

αλεξίπτωτο (alexíptoto, “parachute”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), calque of French parachutiste.


αλεξιπτωτίστρια

head

αλεξιπτωτίστριες

αλεξιπτωτιστής

αλεξιπτωτίστρια • (alexiptotístria) f (plural αλεξιπτωτίστριες, masculine αλεξιπτωτιστής)

el-noun

αλεξιπτωτίστριες

αλεξιπτωτιστής

alexiptotístria (romanization)
αλεξιπτωτίστριες (plural)
αλεξιπτωτιστής (masculine)
αλεξιπτωτίστρια (nominative singular)
αλεξιπτωτίστριες (nominative plural)
αλεξιπτωτίστριας (genitive singular)
αλεξιπτωτιστριών (genitive plural)
αλεξιπτωτίστρια (accusative singular)
αλεξιπτωτίστριες (accusative plural)
αλεξιπτωτίστρια (singular vocative)
αλεξιπτωτίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αλεξιπτωτίστρια

αλεξιπτωτίστριες

αλεξιπτωτίστριας

αλεξιπτωτιστριών

αλεξιπτωτίστρια

αλεξιπτωτίστριες

αλεξιπτωτίστρια

αλεξιπτωτίστριες


αερομαχία

head

αερομαχία • (aeromachía) f (plural αερομαχίες)

aeromachía (romanization)
αερομαχίες (plural)
αερομαχία (nominative singular)
αερομαχίες (nominative plural)
αερομαχίας (genitive singular)
αερομαχιών (genitive plural)
αερομαχία (accusative singular)
αερομαχίες (accusative plural)
αερομαχία (singular vocative)
αερομαχίες (plural vocative)

αερο- (aero-, “air”) + μάχη (máchi, “combat”)

prefix

(aviation, military) aerial combat, dogfight


εκατονταρχία

head

εκατονταρχίες

εκατονταρχία • (ekatontarchía) f (plural εκατονταρχίες)

el-noun

εκατονταρχίες

ekatontarchía (romanization)
εκατονταρχίες (plural)
εκατονταρχία (nominative singular)
εκατονταρχίες (nominative plural)
εκατονταρχίας (genitive singular)
εκατονταρχιών (genitive plural)
εκατονταρχία (accusative singular)
εκατονταρχίες (accusative plural)
εκατονταρχία (singular vocative)
εκατονταρχίες (plural vocative)

el-decl-noun

εκατονταρχία

εκατονταρχίες

εκατονταρχίας

εκατονταρχιών

εκατονταρχία

εκατονταρχίες

εκατονταρχία

εκατονταρχίες

(military history) century (unit in the Ottoman and Roman armies)


εκατόνταρχος

head

εκατόνταρχοι

εκατόνταρχος • (ekatóntarchos) f (plural εκατόνταρχοι)

el-noun

εκατόνταρχοι

ekatóntarchos (romanization)
εκατόνταρχοι (plural)
εκατόνταρχος (nominative singular)
εκατόνταρχοι (nominative plural)
εκατόνταρχου (genitive singular)
εκατόνταρχων (genitive plural)
εκατόνταρχο (accusative singular)
εκατόνταρχους (accusative plural)
εκατόνταρχε (singular vocative)
εκατόνταρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

εκατόνταρχος

εκατόνταρχοι

εκατόνταρχου

εκατόνταρχων

εκατόνταρχους

εκατόνταρχοι

Ancient Greek ἑκατόνταρχος (hekatóntarkhos)

der

ἑκατόνταρχος

(military, history) centurion (commander of unit in the Ottoman and Roman armies)


εξάρτυση

head

εξάρτυση • (exártysi) f (plural εξαρτύσεις)

exártysi (romanization)
εξαρτύσεις (plural)
εξάρτυση (nominative singular)
εξαρτύσεις (nominative plural)
εξάρτυσης (genitive singular)
εξαρτύσεων (genitive plural)
εξάρτυση (accusative singular)
εξαρτύσεις (accusative plural)
εξάρτυση (singular vocative)
εξαρτύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξαρτύσεως (exartýseos)


Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα

head

Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα

Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα • (Panellínio Sosialistikó Kínima) n

Panellínio Sosialistikó Kínima (romanization)

(politics) Panhellenic Socialist Movement, PASOK (a Greek political party)

en-Πανελλήνιο_Σοσιαλιστικό_Κίνημα-el-name-aFQJl51I


τοξότρια

τοξότρια • (toxótria) f (plural τοξότριες, masculine τοξότης)

toxótria (romanization)
τοξότριες (plural)
τοξότης (masculine)
τοξότρια (nominative singular)
τοξότριες (nominative plural)
τοξότριας (genitive singular)
τοξοτριών (genitive plural)
τοξότρια (accusative singular)
τοξότριες (accusative plural)
τοξότρια (singular vocative)
τοξότριες (plural vocative)

From masculine τοξό(της) (toxó(tis)) + feminine ending -τρια (-tria). For the ancient "archeress" see τοξότις (toxótis).


τρομπόνι

τρομπόνι • (trompóni) n (plural τρομπόνια)

trompóni (romanization)
τρομπόνια (plural)
τρομπόνι (nominative singular)
τρομπόνια (nominative plural)
τρομπονιού (genitive singular)
τρομπονιών (genitive plural)
τρομπόνι (accusative singular)
τρομπόνια (accusative plural)
τρομπόνι (singular vocative)
τρομπόνια (plural vocative)


λοκατζής

λοκατζής • (lokatzís) m (plural λοκατζήδες)

lokatzís (romanization)
λοκατζήδες (plural)
λοκατζής (nominative singular)
λοκατζήδες (nominative plural)
λοκατζή (genitive singular)
λοκατζήδων (genitive plural)
λοκατζή (accusative singular)
λοκατζήδες (accusative plural)
λοκατζή (singular vocative)
λοκατζήδες (plural vocative)

Λ.Ο.Κ. (L.O.K.) + -τζής (-tzís). Λ.Ο.Κ. is an acronym of Λόχοι Ορεινών Καταδρομών (Lóchoi Oreinón Katadromón).


ασκώ

ασκώ • (askó)

el-verb

ασκώ • (askó) (past άσκησα, passive ασκούμαι, p‑past ασκήθηκα, ppp ασκημένος)

askó (romanization)
άσκησα (past)
ασκούμαι (passive)
ασκήθηκα (passive past)
ασκημένος (participle passive perfect)
ασκώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ασκήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ασκούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ασκηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ασκείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ασκήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ασκείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ασκηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ασκεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ασκήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ασκείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ασκηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ασκούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ασκήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ασκούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ασκηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ασκείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ασκήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ασκείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ασκηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ασκούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ασκούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ασκήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ασκήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ασκούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ασκηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ασκηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ασκούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
άσκησα (active first-person indicative past perfective singular)
ασκούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
ασκούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
ασκήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ασκούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
άσκησες (active indicative past perfective second-person singular)
ασκούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ασκούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ασκήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ασκούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
άσκησε (active indicative past perfective singular third-person)
ασκούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ασκείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ασκήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ασκούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ασκήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ασκούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ασκηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ασκούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ασκήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[ασκούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
ασκηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ασκούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ασκούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
άσκησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ασκήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ασκήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ασκούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ασκούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ασκήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ασκηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ασκηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ασκώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ασκήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ασκούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ασκηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
άσκησε (active imperative perfective second-person singular)
ασκήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ασκείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ασκήστε (active imperative perfective plural second-person)
ασκείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ασκηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ασκώντας (active participle present)
ασκούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ασκήσει (active participle past)
ασκημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ασκήσει (active infinitive-aorist)
ασκηθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἀσκέω / ἀσκῶ. For senses "practice profession", "exert" semantic loan from French exercer.

(sports, of any dexterity) to train, practise (UK), practice (US), exercise, instruct


επιχείρηση

head

επιχειρήσεις

επιχείρηση • (epicheírisi) f (plural επιχειρήσεις)

el-noun

επιχειρήσεις

epicheírisi (romanization)
επιχειρήσεις (plural)
επιχείρηση (nominative singular)
επιχειρήσεις (nominative plural)
επιχείρησης (genitive singular)
επιχειρήσεων (genitive plural)
επιχείρηση (accusative singular)
επιχειρήσεις (accusative plural)
επιχείρηση (singular vocative)
επιχειρήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

επιχειρήσεις

επιχειρήσεων

επιχειρήσεις

επιχειρήσεις

Older or formal genitive singular: επιχειρήσεως (epicheiríseos)

ε‧πι‧χεί‧ρη‧ση

From Ancient Greek ἐπιχείρησις (epikheírēsis, “attempt, attack”). For sense business, semantic loan from French entreprise.

inh

στρατιωτική επιχείρηση


βασιλεύω

head

βασιλεύω • (vasilévo)

el-verb

βασιλεύω • (vasilévo) (past βασίλεψα, passive —)

vasilévo (romanization)
βασίλεψα (past)
βασιλεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
βασιλέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βασιλεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βασιλέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βασιλεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
βασιλέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βασιλεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βασιλέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βασιλεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βασιλέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βασιλεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βασιλεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βασιλέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βασιλέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βασίλευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βασίλεψα (active first-person indicative past perfective singular)
βασίλευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βασίλεψες (active indicative past perfective second-person singular)
βασίλευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βασίλεψε (active indicative past perfective singular third-person)
βασιλεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βασιλέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βασιλεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βασιλέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
βασίλευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασιλεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασιλεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασίλεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
βασιλέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
βασιλέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα βασιλεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βασιλέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
βασίλευε (active imperative imperfective second-person singular)
βασίλεψε (active imperative perfective second-person singular)
βασιλεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
βασιλέψτε (active imperative perfective plural second-person)
declinable {βασιλεύων (active indeclinable participle present)
βασιλεύουσα (active indeclinable participle present)
βασιλεύον} (active indeclinable participle present)
indeclinable βασιλεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας βασιλέψει (active indeclinable participle perfect)
βασιλευομένη (indeclinable participle passive perfect)
βασιλευόμενη (indeclinable participle passive perfect)
‑o} (indeclinable participle passive perfect)
passive perfect participle βασιλεμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑o (indeclinable participle passive perfect)
βασιλέψει (infinitive-aorist)

Inherited from Ancient Greek βασιλεύω (basileúō). Sense 'sunset' since mediaeval times.

(monarchy) to reign, rule (also figurative)


κομμουνιστής

head

κομμουνιστές

κομμουνίστρια

κομμουνιστής • (kommounistís) m (plural κομμουνιστές, feminine κομμουνίστρια)

el-noun

κομμουνιστές

κομμουνίστρια

kommounistís (romanization)
κομμουνιστές (plural)
κομμουνίστρια (feminine)
κομμουνιστής (nominative singular)
κομμουνιστές (nominative plural)
κομμουνιστή (genitive singular)
κομμουνιστών (genitive plural)
κομμουνιστή (accusative singular)
κομμουνιστές (accusative plural)
κομμουνιστή (singular vocative)
κομμουνιστές (plural vocative)

el-decl-noun

κομμουνιστής

κομμουνιστές

κομμουνιστών

κομμουνιστές

κομμουνιστές


κομμουνίστρια

head

κομμουνίστριες

κομμουνιστής

κομμουνίστρια • (kommounístria) f (plural κομμουνίστριες, masculine κομμουνιστής)

el-noun

κομμουνίστριες

κομμουνιστής

kommounístria (romanization)
κομμουνίστριες (plural)
κομμουνιστής (masculine)
κομμουνίστρια (nominative singular)
κομμουνίστριες (nominative plural)
κομμουνίστριας (genitive singular)
κομμουνιστριών (genitive plural)
κομμουνίστρια (accusative singular)
κομμουνίστριες (accusative plural)
κομμουνίστρια (singular vocative)
κομμουνίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

κομμουνίστρια

κομμουνίστριες

κομμουνίστριας

κομμουνιστριών

κομμουνίστρια

κομμουνίστριες

κομμουνίστρια

κομμουνίστριες


ΚΚΕ

Κομμουνιστικό κομμουνιστικός#Greek

Κόμμα κόμμα#Greek

Ελλάδας Ελλάδας#Greek

(politics) Initialism of Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Kommounistikó Kómma Elládas): the Communist Party of Greece.


Λ.Ο.Κ.

Initialism of λόχοι ορεινών καταδρομών (lóchoi oreinón katadromón).

(military) commando unit (lit. "company (of) mountainous raids")


μπαγιονέτα

head

μπαγιονέτα • (bagionéta) f (plural μπαγιονέτες)

bagionéta (romanization)
μπαγιονέτες (plural)
μπαγιονέτα (nominative singular)
μπαγιονέτες (nominative plural)
μπαγιονέτας (genitive singular)
μπαγιονέτα (accusative singular)
μπαγιονέτες (accusative plural)
μπαγιονέτα (singular vocative)
μπαγιονέτες (plural vocative)


πολιορκώ

πολιορκώ • (poliorkó)

el-verb

πολιορκούμαι

πολιορκημένος

πολιορκώ • (poliorkó) (past πολιόρκησα, passive πολιορκούμαι, ppp πολιορκημένος)

poliorkó (romanization)
πολιόρκησα (past)
πολιορκούμαι (passive)
πολιορκημένος (participle passive perfect)

(military) to lay siege to, siege, besiege


πυροσβεστική

head

πυροσβεστικές

πυροσβεστική • (pyrosvestikí) f (plural πυροσβεστικές)

el-noun

πυροσβεστικές

pyrosvestikí (romanization)
πυροσβεστικές (plural)
πυροσβεστική (nominative singular)
πυροσβεστικές (nominative plural)
πυροσβεστικής (genitive singular)
πυροσβεστικών (genitive plural)
πυροσβεστική (accusative singular)
πυροσβεστικές (accusative plural)
πυροσβεστική (singular vocative)
πυροσβεστικές (plural vocative)

el-decl-noun

πυροσβεστική

πυροσβεστικές

πυροσβεστικής

πυροσβεστικών

πυροσβεστική

πυροσβεστικές

πυροσβεστική

πυροσβεστικές

Ellipsis of πυροσβεστική υπηρεσία f (pyrosvestikí ypiresía)., literally: "fire extinguishing service".

ellipsis of

πυροσβεστική υπηρεσία

πυροσβεστικοί (pyrosvestikoí)

πυ‧ρο‧σβε‧στι‧κή

Πάρε αμέσως τηλέφωνο στο 199, την πυροσβεστική!

Phone immediately 199 the [Hellenic] Fire Brigade!

Páre amésos tiléfono sto 199, tin pyrosvestikí!

(firefighting) fire brigade (UK), fire department (US)

For ranks of the Hellenic Fire Service see πυροσβεστικό σώμα


φασίστας

head

φασίστας • (fasístas) m (plural φασίστες, feminine φασίστρια)

fasístas (romanization)
φασίστες (plural)
φασίστρια (feminine)
φασίστας (nominative singular)
φασίστες (nominative plural)
φασίστα (genitive singular)
φασιστών (genitive plural)
φασίστα (accusative singular)
φασίστες (accusative plural)
φασίστα (singular vocative)
φασίστες (plural vocative)


φασίστρια

φασίστρια • (fasístria) f (plural φασίστριες, masculine φασίστας)

fasístria (romanization)
φασίστριες (plural)
φασίστας (masculine)
φασίστρια (nominative singular)
φασίστριες (nominative plural)
φασίστριας (genitive singular)
φασιστριών (genitive plural)
φασίστρια (accusative singular)
φασίστριες (accusative plural)
φασίστρια (singular vocative)
φασίστριες (plural vocative)


φασιστικός

φασιστικός • (fasistikós) m (feminine φασιστική, neuter φασιστικό)

fasistikós (romanization)
φασιστική (feminine)
φασιστικό (neuter)
φασιστικός (masculine nominative singular)
φασιστική (feminine nominative singular)
φασιστικό (neuter nominative singular)
φασιστικοί (masculine nominative)
φασιστικές (feminine nominative plural)
φασιστικά (neuter nominative plural)
φασιστικού (genitive masculine singular)
φασιστικής (feminine genitive singular)
φασιστικού (genitive neuter singular)
φασιστικών (genitive masculine)
φασιστικών (feminine genitive plural)
φασιστικών (genitive neuter plural)
φασιστικό (accusative masculine singular)
φασιστική (accusative feminine singular)
φασιστικό (accusative neuter singular)
φασιστικούς (accusative masculine)
φασιστικές (accusative feminine plural)
φασιστικά (accusative neuter plural)
φασιστικέ (masculine singular vocative)
φασιστική (feminine singular vocative)
φασιστικό (neuter singular vocative)
φασιστικοί (masculine vocative)
φασιστικές (feminine plural vocative)
φασιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φασιστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φασιστικός, etc.)

el-decl-adj-table

φασιστικός (fasistikós)

φασιστική (fasistikí)

φασιστικό (fasistikó)

φασιστικοί (fasistikoí)

φασιστικές (fasistikés)

φασιστικά (fasistiká)

φασιστικού (fasistikoú)

φασιστικής (fasistikís)

φασιστικού (fasistikoú)

φασιστικών (fasistikón)

φασιστικών (fasistikón)

φασιστικών (fasistikón)

φασιστικό (fasistikó)

φασιστική (fasistikí)

φασιστικό (fasistikó)

φασιστικούς (fasistikoús)

φασιστικές (fasistikés)

φασιστικά (fasistiká)

φασιστικέ (fasistiké)

φασιστική (fasistikí)

φασιστικό (fasistikó)

φασιστικοί (fasistikoí)

φασιστικές (fasistikés)

φασιστικά (fasistiká)


ναζισμός

nazismós (romanization)
ναζισμός (nominative singular)
ναζισμού (genitive singular)
ναζισμό (accusative singular)
ναζισμέ (singular vocative)


αβανγκαρντισμός

head

αβανγκαρντισμοί

αβανγκαρντισμός • (avangkarntismós) m (plural αβανγκαρντισμοί)

el-noun

αβανγκαρντισμοί

avangkarntismós (romanization)
αβανγκαρντισμοί (plural)
αβανγκαρντισμός (nominative singular)
αβανγκαρντισμοί (nominative plural)
αβανγκαρντισμού (genitive singular)
αβανγκαρντισμών (genitive plural)
αβανγκαρντισμό (accusative singular)
αβανγκαρντισμούς (accusative plural)
αβανγκαρντισμέ (singular vocative)
αβανγκαρντισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αβανγκαρντισμός

αβανγκαρντισμοί

αβανγκαρντισμού

αβανγκαρντισμών

αβανγκαρντισμό

αβανγκαρντισμούς

αβανγκαρντισμέ

αβανγκαρντισμοί

α‧βαν‧γκαρ‧ντι‧σμός

αβανγκάρντ (avangkárnt) + -ισμός (-ismós).


αβανγκαρντιστής

head

αβανγκαρντιστές

αβανγκαρντιστής • (avangkarntistís) m (plural αβανγκαρντιστές)

el-noun

αβανγκαρντιστές

avangkarntistís (romanization)
αβανγκαρντιστές (plural)
αβανγκαρντιστής (nominative singular)
αβανγκαρντιστές (nominative plural)
αβανγκαρντιστή (genitive singular)
αβανγκαρντιστών (genitive plural)
αβανγκαρντιστή (accusative singular)
αβανγκαρντιστές (accusative plural)
αβανγκαρντιστή (singular vocative)
αβανγκαρντιστές (plural vocative)

el-decl-noun

αβανγκαρντιστής

αβανγκαρντιστές

αβανγκαρντιστή

αβανγκαρντιστών

αβανγκαρντιστή

αβανγκαρντιστές

αβανγκαρντιστή

αβανγκαρντιστές

αβανγκάρντ (avangkárnt, “avant-garde”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), calque of French avant-gardiste.


διαδήλωση

head

διαδήλωση • (diadílosi) f (plural διαδηλώσεις)

diadílosi (romanization)
διαδηλώσεις (plural)
διαδήλωση (nominative singular)
διαδηλώσεις (nominative plural)
διαδήλωσης (genitive singular)
διαδηλώσεων (genitive plural)
διαδήλωση (accusative singular)
διαδηλώσεις (accusative plural)
διαδήλωση (singular vocative)
διαδηλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: διαδηλώσεως (diadilóseos)


διαδηλωτής

head

διαδηλωτής • (diadilotís) m (plural διαδηλωτές, feminine διαδηλώτρια)

diadilotís (romanization)
διαδηλωτές (plural)
διαδηλώτρια (feminine)
διαδηλωτής (nominative singular)
διαδηλωτές (nominative plural)
διαδηλωτή (genitive singular)
διαδηλωτών (genitive plural)
διαδηλωτή (accusative singular)
διαδηλωτές (accusative plural)
διαδηλωτή (singular vocative)
διαδηλωτές (plural vocative)


διαδηλώτρια

διαδηλώτριες

διαδηλώτρια • (diadilótria) f (plural διαδηλώτριες, masculine διαδηλωτής)

el-noun

διαδηλώτριες

diadilótria (romanization)
διαδηλώτριες (plural)
διαδηλωτής (masculine)
διαδηλώτρια (nominative singular)
διαδηλώτριες (nominative plural)
διαδηλώτριας (genitive singular)
διαδηλωτριών (genitive plural)
διαδηλώτρια (accusative singular)
διαδηλώτριες (accusative plural)
διαδηλώτρια (singular vocative)
διαδηλώτριες (plural vocative)

el-decl-noun

διαδηλώτριες

διαδηλώτριας

διαδηλωτριών

διαδηλώτριες

διαδηλώτριες


διαδηλώνω

head

διαδηλώνω • (diadilóno)

el-verb

διαδηλώνομαι

διαδηλωμένος

διαδηλώνω • (diadilóno) (past διαδήλωσα, passive διαδηλώνομαι, p‑past διαδηλώθηκα, ppp διαδηλωμένος)

diadilóno (romanization)
διαδήλωσα (past)
διαδηλώνομαι (passive)
διαδηλώθηκα (passive past)
διαδηλωμένος (participle passive perfect)
διαδηλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
διαδηλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διαδηλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διαδηλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διαδηλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διαδηλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διαδηλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διαδηλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διαδηλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
διαδηλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διαδηλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διαδηλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διαδηλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διαδηλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διαδηλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διαδηλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διαδηλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διαδηλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διαδηλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαδηλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαδηλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διαδηλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διαδηλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διαδηλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαδηλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαδηλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διαδηλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαδηλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαδήλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διαδήλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
διαδηλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαδηλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαδηλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διαδήλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διαδήλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
διαδηλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαδηλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαδηλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διαδήλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διαδήλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
διαδηλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαδηλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαδηλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διαδηλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διαδηλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διαδηλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διαδηλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διαδηλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διαδηλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διαδηλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διαδηλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διαδήλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαδηλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαδηλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαδήλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαδηλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαδηλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διαδηλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διαδηλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διαδηλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαδηλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαδηλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διαδηλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διαδηλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διαδηλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διαδηλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διαδήλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
διαδήλωσε (active imperative perfective second-person singular)
διαδηλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
διαδηλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
διαδηλώστε (active imperative perfective plural second-person)
διαδηλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διαδηλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διαδηλώνοντας (active participle present)
έχοντας διαδηλώσει (active participle past)
διαδηλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διαδηλώσει (active infinitive-aorist)
διαδηλωθεί (infinitive-aorist passive)

δια‧δη‧λώ‧νω δι‧α‧δη‧λώ‧νω

(politics) to demonstrate, protest; literally: "I demonstrate/protest"


απολύω

head

απολύω • (apolýo)

el-verb

απολύω • (apolýo) (past απέλυσα/απόλυσα, passive απολύομαι)

apolýo (romanization)
απέλυσα (past)
απόλυσα (past)
απολύομαι (passive)
απολύω (active first-person imperfective indicative present singular)
απολύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
απολύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απολυθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απολύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
απολύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
απολύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απολυθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απολύει (active imperfective indicative present singular third-person)
απολύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
απολύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απολυθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απολύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
απολύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
απολυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απολυθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απολύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
απολύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
απολύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απολυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απολυθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απολύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
απολύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
απολύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
απολύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
απολύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απολυθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απολυθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απέλυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απέλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
απόλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
απολυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απολυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απολύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απέλυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απέλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
απόλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
απολυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απολυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απολύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απέλυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απέλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
απόλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
απολυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απολυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απολύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απολύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
απολύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
απολυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απολυθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απολύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
απολύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
απολυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
απολυθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απέλυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απολύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απολύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απέλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απολύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απολύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
απόλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απολύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απολυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
απολύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απολυθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απολυθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απολύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα απολύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα απολύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα απολυθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απόλυε (active imperative imperfective second-person singular)
απόλυσε (active imperative perfective second-person singular)
απολύσου (imperative passive perfective second-person singular)
απολύετε (active imperative imperfective plural second-person)
απολύστε (active imperative perfective plural second-person)
απολύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απολυθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
απολύοντας (active participle present)
έχοντας απολύσει (active participle past)
απολυμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
απολύσει (active infinitive-aorist)
απολυθεί (infinitive-aorist passive)

απολλύω (apollýo)

From Ancient Greek ἀπολύω (apolúō). Morphologically, from απο- (apo-) + λύω (lýo).

(military) to discharge, demobilise; (informal) demob


ακροβολιστής

head

ακροβολιστές

ακροβολιστής • (akrovolistís) m (plural ακροβολιστές)

el-noun

ακροβολιστές

akrovolistís (romanization)
ακροβολιστές (plural)
ακροβολιστής (nominative singular)
ακροβολιστές (nominative plural)
ακροβολιστή (genitive singular)
ακροβολιστών (genitive plural)
ακροβολιστή (accusative singular)
ακροβολιστές (accusative plural)
ακροβολιστή (singular vocative)
ακροβολιστές (plural vocative)

el-decl-noun

ακροβολιστής

ακροβολιστές

ακροβολιστών

ακροβολιστές

ακροβολιστές

From Ancient Greek ἀκροβολιστής (akrobolistḗs), equivalent to ακροβολισμός (akrovolismós, “skirmishing”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).

der

ἀκροβολιστής

suffix

ακροβολισμός


φροντιστής

head

φροντιστής • (frontistís) m (plural φροντιστές, feminine φροντίστρια)

frontistís (romanization)
φροντιστές (plural)
φροντίστρια (feminine)
φροντιστής (nominative singular)
φροντιστές (nominative plural)
φροντιστή (genitive singular)
φροντιστών (genitive plural)
φροντιστή (accusative singular)
φροντιστές (accusative plural)
φροντιστή (singular vocative)
φροντιστές (plural vocative)

From Ancient Greek φροντιστής (phrontistḗs), equivalent to φροντ- (front-, “to look after, to take care of”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).


αβεβαίωτος

head

αβεβαίωτος • (avevaíotos) m (feminine αβεβαίωτη, neuter αβεβαίωτο)

avevaíotos (romanization)
αβεβαίωτη (feminine)
αβεβαίωτο (neuter)
αβεβαίωτος (masculine nominative singular)
αβεβαίωτη (feminine nominative singular)
αβεβαίωτο (neuter nominative singular)
αβεβαίωτοι (masculine nominative)
αβεβαίωτες (feminine nominative plural)
αβεβαίωτα (neuter nominative plural)
αβεβαίωτου (genitive masculine singular)
αβεβαίωτης (feminine genitive singular)
αβεβαίωτου (genitive neuter singular)
αβεβαίωτων (genitive masculine)
αβεβαίωτων (feminine genitive plural)
αβεβαίωτων (genitive neuter plural)
αβεβαίωτο (accusative masculine singular)
αβεβαίωτη (accusative feminine singular)
αβεβαίωτο (accusative neuter singular)
αβεβαίωτους (accusative masculine)
αβεβαίωτες (accusative feminine plural)
αβεβαίωτα (accusative neuter plural)
αβεβαίωτε (masculine singular vocative)
αβεβαίωτη (feminine singular vocative)
αβεβαίωτο (neuter singular vocative)
αβεβαίωτοι (masculine vocative)
αβεβαίωτες (feminine plural vocative)
αβεβαίωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβεβαίωτος (avevaíotos)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτοι (avevaíotoi)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)

αβεβαίωτου (avevaíotou)

αβεβαίωτης (avevaíotis)

αβεβαίωτου (avevaíotou)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτους (avevaíotous)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)

αβεβαίωτε (avevaíote)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτοι (avevaíotoi)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)


γκλομπ

(law enforcement) truncheon (UK), baton (US)


αιθρία

aithría (romanization)
αιθρία (nominative singular)
αιθρίας (genitive singular)
αιθρία (accusative singular)
αιθρία (singular vocative)


ναρκοπέδιο

head

ναρκοπέδιο • (narkopédio) n (plural ναρκοπέδια)

narkopédio (romanization)
ναρκοπέδια (plural)
ναρκοπέδιο (nominative singular)
ναρκοπέδια (nominative plural)
ναρκοπεδίου (genitive singular)
ναρκοπέδιου (genitive singular)
ναρκοπεδίων (genitive plural)
ναρκοπέδιο (accusative singular)
ναρκοπέδια (accusative plural)
ναρκοπέδιο (singular vocative)
ναρκοπέδια (plural vocative)

From νάρκη (nárki, “mine”) + πεδίο (pedío, “field”).


θυρεός

thyreós (romanization)
θυρεοί (plural)
θυρεός (nominative singular)
θυρεοί (nominative plural)
θυρεού (genitive singular)
θυρεών (genitive plural)
θυρεό (accusative singular)
θυρεούς (accusative plural)
θυρεέ (singular vocative)
θυρεοί (plural vocative)


παρέλαση

head

παρέλαση • (parélasi) f (plural παρελάσεις)

parélasi (romanization)
παρελάσεις (plural)
παρέλαση (nominative singular)
παρελάσεις (nominative plural)
παρέλασης (genitive singular)
παρελάσεων (genitive plural)
παρέλαση (accusative singular)
παρελάσεις (accusative plural)
παρέλαση (singular vocative)
παρελάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παρελάσεως (pareláseos)


χαιρετισμός

head

χαιρετισμός • (chairetismós) m (plural χαιρετισμοί)

chairetismós (romanization)
χαιρετισμοί (plural)
χαιρετισμός (nominative singular)
χαιρετισμοί (nominative plural)
χαιρετισμού (genitive singular)
χαιρετισμών (genitive plural)
χαιρετισμό (accusative singular)
χαιρετισμούς (accusative plural)
χαιρετισμέ (singular vocative)
χαιρετισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

χαιρετισμούς

χαι‧ρε‧τι‧σμός


εύζωνος

évzonos (romanization)
εύζωνοι (plural)
εύζωνος (nominative singular)
εύζωνοι (nominative plural)
ευζώνου (genitive singular)
ευζώνων (genitive plural)
εύζωνο (accusative singular)
ευζώνους (accusative plural)
εύζωνε (singular vocative)
εύζωνοι (plural vocative)

(military) evzone, a member of the presidential guard

(military, in the plural) the presidential guard


παράδοση

head

παράδοση • (parádosi) f (plural παραδόσεις)

parádosi (romanization)
παραδόσεις (plural)
παράδοση (nominative singular)
παραδόσεις (nominative plural)
παράδοσης (genitive singular)
παραδόσεων (genitive plural)
παράδοση (accusative singular)
παραδόσεις (accusative plural)
παράδοση (singular vocative)
παραδόσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παραδόσεως (paradóseos)

Learnedly, from Ancient Greek παράδοσις (parádosis) + modern ending -ση (-si), thus παρά- (pará-) + δόση f (dósi, “dose, portion, gift”).
The Triantafyllidis Dictionary suggests that the sense of "tradition" is influenced by semantic loan from French tradition and German Überlieferung, which are themselves from traditio, which in had its sense of "tradition" ("saying or teaching handed down generationally, especially ecclesiastical tradition") influenced by the Koine Greek παράδοσις (parádosis)


χούντα

choúnta (romanization)
χούντες (plural)
χούντα (nominative singular)
χούντες (nominative plural)
χούντας (genitive singular)
χούντα (accusative singular)
χούντες (accusative plural)
χούντα (singular vocative)
χούντες (plural vocative)


αυταρχία

head

αυταρχία • (aftarchía) f (plural αυταρχίες)

aftarchía (romanization)
αυταρχίες (plural)
αυταρχία (nominative singular)
αυταρχίες (nominative plural)
αυταρχίας (genitive singular)
αυταρχιών (genitive plural)
αυταρχία (accusative singular)
αυταρχίες (accusative plural)
αυταρχία (singular vocative)
αυταρχίες (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek αὐταρχία (autarkhía, “absolute power, autocracy, autarchy”), partially a semantic loan from French autocratie via Ancient Greek αὐτοκρατής (autokratḗs).

lbor

(politics) absolute sovereignty, independence, autarky

(government) autarchy, autocracy, absolutism, despotism, authoritarian rule


γυλιός

gyliós (romanization)
γυλιοί (plural)
γυλιός (nominative singular)
γυλιοί (nominative plural)
γυλιού (genitive singular)
γυλιών (genitive plural)
γυλιό (accusative singular)
γυλιούς (accusative plural)
γυλιέ (singular vocative)
γυλιοί (plural vocative)


δεξιά

dexiá (romanization)
δεξιά (nominative singular)
δεξιάς (genitive singular)
δεξιά (accusative singular)
δεξιά (singular vocative)


έδρα

édra (romanization)
έδρες (plural)
έδρα (nominative singular)
έδρες (nominative plural)
έδρας (genitive singular)
εδρών (genitive plural)
έδρα (accusative singular)
έδρες (accusative plural)
έδρα (singular vocative)
έδρες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἕδρα (hédra). For sense "headquarters", a semantic loan from French siège.

Μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, η Σύριζα διαθέτει 145 έδρες.

After the election of September 2015, Syriza has 145 seats.

Metá tis eklogés tou Septemvríou 2015, i Sýriza diathétei 145 édres.

(politics, figuratively) seat (electoral district or number of members, especially for a national legislature)


ακροδεξιός

head

ακροδεξιός • (akrodexiós) m (feminine ακροδεξιά, neuter ακροδεξιό)

akrodexiós (romanization)
ακροδεξιά (feminine)
ακροδεξιό (neuter)
ακροδεξιός (masculine nominative singular)
ακροδεξιά (feminine nominative singular)
ακροδεξιό (neuter nominative singular)
ακροδεξιοί (masculine nominative)
ακροδεξιές (feminine nominative plural)
ακροδεξιά (neuter nominative plural)
ακροδεξιού (genitive masculine singular)
ακροδεξιάς (feminine genitive singular)
ακροδεξιού (genitive neuter singular)
ακροδεξιών (genitive masculine)
ακροδεξιών (feminine genitive plural)
ακροδεξιών (genitive neuter plural)
ακροδεξιό (accusative masculine singular)
ακροδεξιά (accusative feminine singular)
ακροδεξιό (accusative neuter singular)
ακροδεξιούς (accusative masculine)
ακροδεξιές (accusative feminine plural)
ακροδεξιά (accusative neuter plural)
ακροδεξιέ (masculine singular vocative)
ακροδεξιά (feminine singular vocative)
ακροδεξιό (neuter singular vocative)
ακροδεξιοί (masculine vocative)
ακροδεξιές (feminine plural vocative)
ακροδεξιά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ακροδεξιός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ακροδεξιός, etc.)

el-decl-adj-table

ακροδεξιός (akrodexiós)

ακροδεξιά (akrodexiá)

ακροδεξιό (akrodexió)

ακροδεξιοί (akrodexioí)

ακροδεξιές (akrodexiés)

ακροδεξιά (akrodexiá)

ακροδεξιού (akrodexioú)

ακροδεξιάς (akrodexiás)

ακροδεξιού (akrodexioú)

ακροδεξιών (akrodexión)

ακροδεξιών (akrodexión)

ακροδεξιών (akrodexión)

ακροδεξιό (akrodexió)

ακροδεξιά (akrodexiá)

ακροδεξιό (akrodexió)

ακροδεξιούς (akrodexioús)

ακροδεξιές (akrodexiés)

ακροδεξιά (akrodexiá)

ακροδεξιέ (akrodexié)

ακροδεξιά (akrodexiá)

ακροδεξιό (akrodexió)

ακροδεξιοί (akrodexioí)

ακροδεξιές (akrodexiés)

ακροδεξιά (akrodexiá)

άκρο (ákro, “edge”) + δεξιός (dexiós, “right”)

compound

(politics) far-right, ultraright, right-wing extremist


δολιοφθορά

head

δολιοφθορά • (doliofthorá) f (plural δολιοφθορές)

doliofthorá (romanization)
δολιοφθορές (plural)
δολιοφθορά (nominative singular)
δολιοφθορές (nominative plural)
δολιοφθοράς (genitive singular)
δολιοφθορών (genitive plural)
δολιοφθορά (accusative singular)
δολιοφθορές (accusative plural)
δολιοφθορά (singular vocative)
δολιοφθορές (plural vocative)

(military) sabotage (deliberate action aimed at weakening an enemy)

(military) sabotage (acts with intent to obstruct the national defenses of a country)


εμβατήριο

εμβατήριο • (emvatírio) n (plural εμβατήρια)

emvatírio (romanization)
εμβατήρια (plural)
εμβατήριο (nominative singular)
εμβατήρια (nominative plural)
εμβατηρίου (genitive singular)
εμβατήριου (genitive singular)
εμβατηρίων (genitive plural)
εμβατήριο (accusative singular)
εμβατήρια (accusative plural)
εμβατήριο (singular vocative)
εμβατήρια (plural vocative)

εμ‧βα‧τή‧ρι‧ο

Learnedly, from Koine Greek ἐμβατήριον (embatḗrion) -with noun μέλος (mélos)-, neuter adjective of ἐμβατήριος (embatḗrios, “suitable for marching, suitable for parade”), with stem ἐμβα- of the ancient verb ἐμβαίνω (embaínō) + -τήριον (-tḗrion). From (ἐν-) ἐμ- ((en-) em-, “in”) + βαίνω (baínō, “to move on foot, to step”) (modern εμβαίνω (emvaíno).

Οι στρατιώτες κάνουν παρέλαση με εμβατήρια.

The soldiers are on parade with marches.

Oi stratiótes kánoun parélasi me emvatíria.

(music, military) march (piece of music written for marching)


σάλπιγξ

sálpinx (romanization)
σάλπιγξ (plural)
σάλπιγξ (nominative singular)
σάλπιγγες (nominative plural)
σάλπιγγος (genitive singular)
σαλπίγγων (genitive plural)
σάλπιγγα (accusative singular)
σάλπιγγες (accusative plural)
σάλπιγξ (singular vocative)
σάλπιγγες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σάλπιγξ (sálpinx).

(formal, archaic, Katharevousa, military, music) war-trumpet, trump

(formal, archaic, Katharevousa, military) trumpet-call


κάθοδος

káthodos (romanization)
κάθοδοι (plural)
κάθοδος (nominative singular)
κάθοδοι (nominative plural)
καθόδου (genitive singular)
καθόδων (genitive plural)
κάθοδο (accusative singular)
καθόδους (accusative plural)
κάθοδε (singular vocative)
κάθοδο (singular vocative)
κάθοδοι (plural vocative)


πεζο-

From Ancient Greek πεζός (pezós, “on foot”).

πεζο- (pezo-) + μάχη (máchi, “battle”) → πεζομαχία (pezomachía, “infantry battle”)

(military) related to infantry or foot soldiers


Α/Κ

αυτοκινούμενος αυτοκινούμενος#Greek

(military) Initialism of αυτοκινούμενος (aftokinoúmenos): motorised, automotive


εξοπλίζω

εξοπλίζω • (exoplízo)

el-verb

εξοπλίζω • (exoplízo) (past εξόπλισα, passive εξοπλίζομαι)

exoplízo (romanization)
εξόπλισα (past)
εξοπλίζομαι (passive)
εξοπλίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εξοπλίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εξοπλίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εξοπλιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εξοπλίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εξοπλίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εξοπλίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εξοπλιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εξοπλίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εξοπλίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εξοπλίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εξοπλιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εξοπλίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εξοπλίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εξοπλιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εξοπλιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εξοπλίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εξοπλίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εξοπλίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εξοπλιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εξοπλιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εξοπλίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εξοπλίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εξοπλίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξοπλίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξοπλίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εξοπλιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξοπλιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξόπλιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξόπλισα (active first-person indicative past perfective singular)
εξοπλιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εξοπλιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εξοπλίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εξόπλιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξόπλισες (active indicative past perfective second-person singular)
εξοπλιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εξοπλιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εξοπλίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εξόπλιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξόπλισε (active indicative past perfective singular third-person)
εξοπλιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εξοπλιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εξοπλίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εξοπλίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εξοπλίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εξοπλιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εξοπλιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εξοπλίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εξοπλίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εξοπλιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εξοπλιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εξόπλιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξοπλίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξοπλίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξόπλισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εξοπλίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εξοπλίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εξοπλίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εξοπλιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εξοπλίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εξοπλιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εξοπλιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εξοπλίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εξοπλίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εξοπλίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εξοπλιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εξόπλιζε (active imperative imperfective second-person singular)
εξόπλισε (active imperative perfective second-person singular)
εξοπλίσου (imperative passive perfective second-person singular)
εξοπλίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εξοπλίστε (active imperative perfective plural second-person)
εξοπλίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εξοπλιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εξοπλίζοντας (active participle present)
έχοντας εξοπλίσει (active participle past)
εξοπλισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εξοπλίσει (active infinitive-aorist)
εξοπλιστεί (infinitive-aorist passive)


εξοπλισμός

head

εξοπλισμός • (exoplismós) m (plural εξοπλισμοί)

exoplismós (romanization)
εξοπλισμοί (plural)
εξοπλισμός (nominative singular)
εξοπλισμοί (nominative plural)
εξοπλισμού (genitive singular)
εξοπλισμών (genitive plural)
εξοπλισμό (accusative singular)
εξοπλισμούς (accusative plural)
εξοπλισμέ (singular vocative)
εξοπλισμοί (plural vocative)


συριζαίος

συριζαίος • (syrizaíos) m (plural συριζαίοι, feminine συριζαία)

syrizaíos (romanization)
συριζαίοι (plural)
συριζαία (feminine)
συριζαίος (nominative singular)
συριζαίοι (nominative plural)
συριζαίου (genitive singular)
συριζαίων (genitive plural)
συριζαίο (accusative singular)
συριζαίους (accusative plural)
συριζαίε (singular vocative)
συριζαίοι (plural vocative)

συ‧ρι‧ζαί‧ος

ΣΥΡΙΖΑ (SYRIZA, “Syriza”) + -αίος (-aíos)

suffix

(politics, colloquial) A supporter of Greek radical left-wing party Syriza.

(politics, colloquial) An elected member of Parliament (Βουλή) for radical left-wing party Syriza.


χρυσαυγίτης

head

χρυσαυγίτισσα

χρυσαυγίτης • (chrysavgítis) m (plural χρυσαυγίτες, feminine χρυσαυγίτισσα)

el-noun

χρυσαυγίτισσα

chrysavgítis (romanization)
χρυσαυγίτες (plural)
χρυσαυγίτισσα (feminine)
χρυσαυγίτης (nominative singular)
χρυσαυγίτες (nominative plural)
χρυσαυγίτη (genitive singular)
χρυσαυγιτών (genitive plural)
χρυσαυγίτη (accusative singular)
χρυσαυγίτες (accusative plural)
χρυσαυγίτη (singular vocative)
χρυσαυγίτες (plural vocative)

From the party name Χρυσή (Chrysí, adjective, literally “golden”) Αυγή f (Avgí, literally “dawn”).

(politics, colloquial) A supporter or member of the Greek neo-Nazi Golden Dawn party.

(politics, colloquial) An elected member of parliament (Βουλή) for the Golden Dawn party.


δημοψήφισμα

head

δημοψηφίσματα

δημοψήφισμα • (dimopsífisma) n (plural δημοψηφίσματα)

el-noun

δημοψηφίσματα

dimopsífisma (romanization)
δημοψηφίσματα (plural)
δημοψήφισμα (nominative singular)
δημοψηφίσματα (nominative plural)
δημοψηφίσματος (genitive singular)
δημοψηφισμάτων (genitive plural)
δημοψήφισμα (accusative singular)
δημοψηφίσματα (accusative plural)
δημοψήφισμα (singular vocative)
δημοψηφίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

δημοψηφίσματα

δημοψηφίσματος

δημοψηφισμάτων

δημοψηφίσματα

δημοψηφίσματα

δη‧μο‧ψή‧φι‧σμα

Calque of French plébiscite. Morphologically from δημο- (dimo-, “demo- from δῆμος”) + ψήφισμα (psífisma, “resolution”).


κατάφρακτος

head

κατάφρακτος • (katáfraktos) m (feminine κατάφρακτη, neuter κατάφρακτο)

katáfraktos (romanization)
κατάφρακτη (feminine)
κατάφρακτο (neuter)
κατάφρακτος (masculine nominative singular)
κατάφρακτη (feminine nominative singular)
κατάφρακτο (neuter nominative singular)
κατάφρακτοι (masculine nominative)
κατάφρακτες (feminine nominative plural)
κατάφρακτα (neuter nominative plural)
κατάφρακτου (genitive masculine singular)
κατάφρακτης (feminine genitive singular)
κατάφρακτου (genitive neuter singular)
κατάφρακτων (genitive masculine)
κατάφρακτων (feminine genitive plural)
κατάφρακτων (genitive neuter plural)
κατάφρακτο (accusative masculine singular)
κατάφρακτη (accusative feminine singular)
κατάφρακτο (accusative neuter singular)
κατάφρακτους (accusative masculine)
κατάφρακτες (accusative feminine plural)
κατάφρακτα (accusative neuter plural)
κατάφρακτε (masculine singular vocative)
κατάφρακτη (feminine singular vocative)
κατάφρακτο (neuter singular vocative)
κατάφρακτοι (masculine vocative)
κατάφρακτες (feminine plural vocative)
κατάφρακτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κατάφρακτος (katáfraktos)

κατάφρακτη (katáfrakti)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτοι (katáfraktoi)

κατάφρακτες (katáfraktes)

κατάφρακτα (katáfrakta)

κατάφρακτου (katáfraktou)

κατάφρακτης (katáfraktis)

κατάφρακτου (katáfraktou)

κατάφρακτων (katáfrakton)

κατάφρακτων (katáfrakton)

κατάφρακτων (katáfrakton)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτη (katáfrakti)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτους (katáfraktous)

κατάφρακτες (katáfraktes)

κατάφρακτα (katáfrakta)

κατάφρακτε (katáfrakte)

κατάφρακτη (katáfrakti)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτοι (katáfraktoi)

κατάφρακτες (katáfraktes)

κατάφρακτα (katáfrakta)

From Ancient Greek κατάφρακτος (katáphraktos, “covered, shut up”).

inh

(history, military) related to a cataphract


κατάφρακτος

head

κατάφρακτος • (katáfraktos) m (plural κατάφρακτοι)

katáfraktos (romanization)
κατάφρακτοι (plural)
κατάφρακτος (nominative singular)
κατάφρακτοι (nominative plural)
κατάφρακτου (genitive singular)
κατάφρακτων (genitive plural)
κατάφρακτο (accusative singular)
κατάφρακτους (accusative plural)
κατάφρακτε (singular vocative)
κατάφρακτοι (plural vocative)

el-decl-noun

κατάφρακτους

(history, military) cataphract (a heavily armoured Byzantine military unit; a soldier thus armed; the armour worn)


περικυκλώνω

head

περικυκλώνω • (perikyklóno)

el-verb

περικυκλώνομαι

περικυκλώνω • (perikyklóno) (past περικύκλωσα, passive περικυκλώνομαι)

perikyklóno (romanization)
περικύκλωσα (past)
περικυκλώνομαι (passive)
περικυκλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
περικυκλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
περικυκλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
περικυκλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
περικυκλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
περικυκλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
περικυκλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
περικυκλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
περικυκλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
περικυκλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
περικυκλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
περικυκλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
περικυκλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
περικυκλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
περικυκλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
περικυκλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
περικυκλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
περικυκλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
περικυκλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
περικυκλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
περικυκλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
περικυκλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
περικυκλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
περικυκλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
περικυκλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
περικυκλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
περικυκλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
περικυκλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
περικύκλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
περικύκλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
περικυκλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
περικυκλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
περικυκλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
περικύκλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
περικύκλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
περικυκλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
περικυκλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
περικυκλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
περικύκλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
περικύκλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
περικυκλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
περικυκλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
περικυκλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
περικυκλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
περικυκλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
περικυκλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
περικυκλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
περικυκλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
περικυκλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
περικυκλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
περικυκλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
περικύκλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περικυκλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περικυκλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περικύκλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
περικυκλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
περικυκλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
περικυκλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
περικυκλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
περικυκλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
περικυκλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
περικυκλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα περικυκλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα περικυκλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα περικυκλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα περικυκλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
περικύκλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
περικύκλωσε (active imperative perfective second-person singular)
περικυκλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
περικυκλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
περικυκλώστε (active imperative perfective plural second-person)
περικυκλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
περικυκλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
περικυκλώνοντας (active participle present)
έχοντας περικυκλώσει (active participle past)
περικυκλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
περικυκλώσει (active infinitive-aorist)
περικυκλωθεί (infinitive-aorist passive)

πε‧ρι‧κυ‧κλώ‧νω

Learned borrowing from Ancient Greek περικυκλόω (perikuklóō) with -ώνω (-óno) ending. By surface analysis, περι- (peri-) + κυκλώνω (kyklóno).

surf

(transitive, often military) to surround, to encircle (on all sides)


πολιτική ανυπακοή

head

πολιτική ανυπακοή

πολιτική ανυπακοή • (politikí anypakoḯ) f (uncountable)

el-noun

πολιτική ανυπακοή


πρεσβευτής

head

πρεσβευτής • (presveftís) m (plural πρεσβευτές, feminine πρεσβευτίνα)

presveftís (romanization)
πρεσβευτές (plural)
πρεσβευτίνα (feminine)
πρεσβευτής (nominative singular)
πρεσβευτές (nominative plural)
πρεσβευτή (genitive singular)
πρεσβευτών (genitive plural)
πρεσβευτή (accusative singular)
πρεσβευτές (accusative plural)
πρεσβευτή (singular vocative)
πρεσβευτές (plural vocative)

πρεσ‧βευ‧τής

Learned borrowing from Ancient Greek πρεσβευτής (presbeutḗs), from πρεσβεύω (presbeúō, “to be elder, rank first”) + -τής (-tḗs).


παρεμβατισμός

head

παρεμβατισμός • (paremvatismós) m (uncountable)

paremvatismós (romanization)
παρεμβατισμός (nominative singular)
παρεμβατισμού (genitive singular)
παρεμβατισμό (accusative singular)
παρεμβατισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

παρεμβατισμός

παρεμβατισμού

παρεμβατισμό

παρεμβατισμέ

From παρέμβαση (parémvasi, “intervention”) + -ισμός (-ismós, “-ism”), calque of French interventionnisme.


πρεσβευτίνα

head

πρεσβευτίνες

πρεσβευτίνα • (presveftína) f (plural πρεσβευτίνες, masculine πρεσβευτής)

el-noun

πρεσβευτίνες

presveftína (romanization)
πρεσβευτίνες (plural)
πρεσβευτής (masculine)
πρεσβευτίνα (nominative singular)
πρεσβευτίνες (nominative plural)
πρεσβευτίνας (genitive singular)
πρεσβευτίνων (genitive plural)
πρεσβευτίνα (accusative singular)
πρεσβευτίνες (accusative plural)
πρεσβευτίνα (singular vocative)
πρεσβευτίνες (plural vocative)

el-decl-noun

πρεσβευτίνες

πρεσβευτίνας

πρεσβευτίνων

πρεσβευτίνες

πρεσβευτίνες

(diplomacy, colloquial) ambassadress, female ambassador


σταθμεύω

head

σταθμεύω • (stathmévo)

el-verb

σταθμεύω • (stathmévo) (past στάθμευσα, passive —)

stathmévo (romanization)
στάθμευσα (past)
σταθμεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
σταθμεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σταθμεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σταθμεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σταθμεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
σταθμεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σταθμεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σταθμεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σταθμεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σταθμεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σταθμεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σταθμεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σταθμεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σταθμεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στάθμευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στάθμευσα (active first-person indicative past perfective singular)
στάθμευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στάθμευσες (active indicative past perfective second-person singular)
στάθμευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στάθμευσε (active indicative past perfective singular third-person)
σταθμεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σταθμεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σταθμεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σταθμεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στάθμευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταθμεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταθμεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στάθμευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σταθμεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σταθμεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα σταθμεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σταθμεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στάθμευε (active imperative imperfective second-person singular)
στάθμευσε (active imperative perfective second-person singular)
σταθμεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
σταθμεύστε (active imperative perfective plural second-person)
σταθμεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας σταθμεύσει (active indeclinable participle perfect)
σταθμευμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
σταθμεύσει (infinitive-aorist)

σταθ‧μεύ‧ω στα‧θμεύ‧ω

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek σταθμεύω (stathmeúō, “take up quarters”), from σταθμός (stathmós) + -εύω (-eúō), with semantic loan from French stationner.

inh

(military) to halt (for rest or overnight)


θεοκρατία

head

θεοκρατία • (theokratía) f (plural θεοκρατίας)

theokratía (romanization)
θεοκρατίας (plural)
θεοκρατία (nominative singular)
θεοκρατίες (nominative plural)
θεοκρατίας (genitive singular)
θεοκρατιών (genitive plural)
θεοκρατία (accusative singular)
θεοκρατίες (accusative plural)
θεοκρατία (singular vocative)
θεοκρατίες (plural vocative)

θε‧ο‧κρα‧τί‧α

From Hellenistic Koine Greek θεοκρᾰτῐ́ᾱ (theokrătĭ́ā). Morphologically from θεο- (“god”) + -κρατία (“holding power, ruling”).

af

Στην αρχαία Αίγυπτο επικρατούσε θεοκρατία.

Theocracy was dominant in Ancient Aegypt.

Stin archaía Aígypto epikratoúse theokratía.


αβολίδωτος

head

αβολίδωτος • (avolídotos) m (feminine αβολίδωτη, neuter αβολίδωτο)

avolídotos (romanization)
αβολίδωτη (feminine)
αβολίδωτο (neuter)
αβολίδωτος (masculine nominative singular)
αβολίδωτη (feminine nominative singular)
αβολίδωτο (neuter nominative singular)
αβολίδωτοι (masculine nominative)
αβολίδωτες (feminine nominative plural)
αβολίδωτα (neuter nominative plural)
αβολίδωτου (genitive masculine singular)
αβολίδωτης (feminine genitive singular)
αβολίδωτου (genitive neuter singular)
αβολίδωτων (genitive masculine)
αβολίδωτων (feminine genitive plural)
αβολίδωτων (genitive neuter plural)
αβολίδωτο (accusative masculine singular)
αβολίδωτη (accusative feminine singular)
αβολίδωτο (accusative neuter singular)
αβολίδωτους (accusative masculine)
αβολίδωτες (accusative feminine plural)
αβολίδωτα (accusative neuter plural)
αβολίδωτε (masculine singular vocative)
αβολίδωτη (feminine singular vocative)
αβολίδωτο (neuter singular vocative)
αβολίδωτοι (masculine vocative)
αβολίδωτες (feminine plural vocative)
αβολίδωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβολίδωτος (avolídotos)

αβολίδωτη (avolídoti)

αβολίδωτο (avolídoto)

αβολίδωτοι (avolídotoi)

αβολίδωτες (avolídotes)

αβολίδωτα (avolídota)

αβολίδωτου (avolídotou)

αβολίδωτης (avolídotis)

αβολίδωτου (avolídotou)

αβολίδωτων (avolídoton)

αβολίδωτων (avolídoton)

αβολίδωτων (avolídoton)

αβολίδωτο (avolídoto)

αβολίδωτη (avolídoti)

αβολίδωτο (avolídoto)

αβολίδωτους (avolídotous)

αβολίδωτες (avolídotes)

αβολίδωτα (avolídota)

αβολίδωτε (avolídote)

αβολίδωτη (avolídoti)

αβολίδωτο (avolídoto)

αβολίδωτοι (avolídotoi)

αβολίδωτες (avolídotes)

αβολίδωτα (avolídota)

(military) blank (unbulleted ammunition)


φωτόσπαθο

head

φωτόσπαθο • (fotóspatho) n (plural φωτόσπαθα)

fotóspatho (romanization)
φωτόσπαθα (plural)
φωτόσπαθο (nominative singular)
φωτόσπαθα (nominative plural)
φωτόσπαθου (genitive singular)
φωτόσπαθων (genitive plural)
φωτόσπαθο (accusative singular)
φωτόσπαθα (accusative plural)
φωτόσπαθο (singular vocative)
φωτόσπαθα (plural vocative)

From φωτο- (foto-, “light”) + σπαθί (spathí, “sword”); calque of English lightsaber.

prefix

(science fiction, weaponry) lightsaber (sword having a blade made of a powerful beam of light)


αστυνόμος

head

αστυνόμος • (astynómos) m or f (plural αστυνόμοι)

astynómos (romanization)
αστυνόμοι (plural)
αστυνόμος (nominative singular)
αστυνόμοι (nominative plural)
αστυνόμου (genitive singular)
αστυνόμων (genitive plural)
αστυνόμο (accusative singular)
αστυνόμους (accusative plural)
αστυνόμε (singular vocative)
αστυνόμοι (plural vocative)

α‧στυ‧νό‧μος

From Ancient Greek ἀστυνόμος (astunómos), from ἄστυ (ástu, “city”) + νόμος (nómos, “law”).

Ο αστυνόμος συλλαμβάνει τον εγκληματία.

The superintendent arrests the criminal.

(law enforcement) superintendent, major, captain (police ranks)


αγνοούμενος

αγνοούμενος • (agnooúmenos) m (feminine αγνοούμενη, neuter αγνοούμενο)

agnooúmenos (romanization)
αγνοούμενη (feminine)
αγνοούμενο (neuter)
αγνοούμενος (masculine nominative singular)
αγνοούμενη (feminine nominative singular)
αγνοούμενο (neuter nominative singular)
αγνοούμενοι (masculine nominative)
αγνοούμενες (feminine nominative plural)
αγνοούμενα (neuter nominative plural)
αγνοούμενου (genitive masculine singular)
αγνοούμενης (feminine genitive singular)
αγνοούμενου (genitive neuter singular)
αγνοούμενων (genitive masculine)
αγνοούμενων (feminine genitive plural)
αγνοούμενων (genitive neuter plural)
αγνοούμενο (accusative masculine singular)
αγνοούμενη (accusative feminine singular)
αγνοούμενο (accusative neuter singular)
αγνοούμενους (accusative masculine)
αγνοούμενες (accusative feminine plural)
αγνοούμενα (accusative neuter plural)
αγνοούμενε (masculine singular vocative)
αγνοούμενη (feminine singular vocative)
αγνοούμενο (neuter singular vocative)
αγνοούμενοι (masculine vocative)
αγνοούμενες (feminine plural vocative)
αγνοούμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αγνοούμενος (agnooúmenos)

αγνοούμενη (agnooúmeni)

αγνοούμενο (agnooúmeno)

αγνοούμενοι (agnooúmenoi)

αγνοούμενες (agnooúmenes)

αγνοούμενα (agnooúmena)

αγνοούμενου (agnooúmenou)

αγνοούμενης (agnooúmenis)

αγνοούμενου (agnooúmenou)

αγνοούμενων (agnooúmenon)

αγνοούμενων (agnooúmenon)

αγνοούμενων (agnooúmenon)

αγνοούμενο (agnooúmeno)

αγνοούμενη (agnooúmeni)

αγνοούμενο (agnooúmeno)

αγνοούμενους (agnooúmenous)

αγνοούμενες (agnooúmenes)

αγνοούμενα (agnooúmena)

αγνοούμενε (agnooúmene)

αγνοούμενη (agnooúmeni)

αγνοούμενο (agnooúmeno)

αγνοούμενοι (agnooúmenoi)

αγνοούμενες (agnooúmenes)

αγνοούμενα (agnooúmena)

α‧γνο‧ού‧με‧νος

Present participle of αγνοούμαι (agnooúmai), passive of αγνοώ (agnoó).


αγχέμαχος

head

αγχέμαχος • (anchémachos) m (feminine αγχέμαχος, neuter αγχέμαχον)

anchémachos (romanization)
αγχέμαχος (feminine)
αγχέμαχον (neuter)
αγχέμαχος (masculine nominative singular)
αγχέμαχος (feminine nominative singular)
αγχέμαχον (neuter nominative singular)
αγχέμαχοι (masculine nominative)
αγχέμαχοι (feminine nominative plural)
αγχέμαχα (neuter nominative plural)
αγχέμαχου (genitive masculine singular)
αγχέμαχου (feminine genitive singular)
αγχέμαχου (genitive neuter singular)
αγχέμαχων (genitive masculine)
αγχέμαχων (feminine genitive plural)
αγχέμαχων (genitive neuter plural)
αγχέμαχο (accusative masculine singular)
αγχέμαχο (accusative feminine singular)
αγχέμαχον (accusative neuter singular)
αγχέμαχους (accusative masculine)
αγχέμαχους (accusative feminine plural)
αγχέμαχα (accusative neuter plural)
αγχέμαχε (masculine singular vocative)
αγχέμαχε (feminine singular vocative)
αγχέμαχον (neuter singular vocative)
αγχέμαχοι (masculine vocative)
αγχέμαχοι (feminine plural vocative)
αγχέμαχα (neuter plural vocative)

αγ‧χέ‧μα‧χος

Learned borrowing from Ancient Greek ἀγχέμαχος (ankhémakhos)

lbor

(learned, formal, weaponry) weapon or armor suitable for hand-to-hand fighting, close quarter combat


αερογεφύρωμα

head

αερογεφυρώματα

αερογεφύρωμα • (aerogefýroma) n (plural αερογεφυρώματα)

el-noun

αερογεφυρώματα

aerogefýroma (romanization)
αερογεφυρώματα (plural)
αερογεφύρωμα (nominative singular)
αερογεφυρώματα (nominative plural)
αερογεφυρώματος (genitive singular)
αερογεφυρωμάτων (genitive plural)
αερογεφύρωμα (accusative singular)
αερογεφυρώματα (accusative plural)
αερογεφύρωμα (singular vocative)
αερογεφυρώματα (plural vocative)

el-decl-noun

αερογεφύρωμα

αερογεφυρώματα

αερογεφυρώματος

αερογεφυρωμάτων

αερογεφύρωμα

αερογεφυρώματα

αερογεφύρωμα

αερογεφυρώματα

αερο- (aero-, “air”) + γέφυρα (géfyra, “bridge”) + -ωμα (-oma).


αερομαχώ

head

αερομαχώ • (aeromachó)

el-verb

αερομαχώ • (aeromachó) found only in the present tense

(aviation, military) to take part in air combat


ένοπλος

head

ένοπλος • (énoplos) m (feminine ένοπλη, neuter ένοπλο)

énoplos (romanization)
ένοπλη (feminine)
ένοπλο (neuter)
ένοπλος (masculine nominative singular)
ένοπλη (feminine nominative singular)
ένοπλο (neuter nominative singular)
ένοπλοι (masculine nominative)
ένοπλες (feminine nominative plural)
ένοπλα (neuter nominative plural)
ένοπλου (genitive masculine singular)
ένοπλης (feminine genitive singular)
ένοπλου (genitive neuter singular)
ένοπλων (genitive masculine)
ένοπλων (feminine genitive plural)
ένοπλων (genitive neuter plural)
ένοπλο (accusative masculine singular)
ένοπλη (accusative feminine singular)
ένοπλο (accusative neuter singular)
ένοπλους (accusative masculine)
ένοπλες (accusative feminine plural)
ένοπλα (accusative neuter plural)
ένοπλε (masculine singular vocative)
ένοπλη (feminine singular vocative)
ένοπλο (neuter singular vocative)
ένοπλοι (masculine vocative)
ένοπλες (feminine plural vocative)
ένοπλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ένοπλος (énoplos)

ένοπλη (énopli)

ένοπλο (énoplo)

ένοπλοι (énoploi)

ένοπλες (énoples)

ένοπλα (énopla)

ένοπλου (énoplou)

ένοπλης (énoplis)

ένοπλου (énoplou)

ένοπλων (énoplon)

ένοπλων (énoplon)

ένοπλων (énoplon)

ένοπλο (énoplo)

ένοπλη (énopli)

ένοπλο (énoplo)

ένοπλους (énoplous)

ένοπλες (énoples)

ένοπλα (énopla)

ένοπλε (énople)

ένοπλη (énopli)

ένοπλο (énoplo)

ένοπλοι (énoploi)

ένοπλες (énoples)

ένοπλα (énopla)

From Ancient Greek ἔνοπλος (énoplos). Morphologically εν- (en-, “in”) + όπλο (óplo, “weapon”) + -ος (-os).

af

οι ένοπλες δυνάμεις


αεροδικείο

head

αεροδικείο • (aerodikeío) n (plural αεροδικεία)

aerodikeío (romanization)
αεροδικεία (plural)
αεροδικείο (nominative singular)
αεροδικεία (nominative plural)
αεροδικείου (genitive singular)
αεροδικείων (genitive plural)
αεροδικείο (accusative singular)
αεροδικεία (accusative plural)
αεροδικείο (singular vocative)
αεροδικεία (plural vocative)


στρατοδικείο

στρατοδικείο • (stratodikeío) n (plural αεροδικεία)

stratodikeío (romanization)
αεροδικεία (plural)
στρατοδικείο (nominative singular)
στρατοδικεία (nominative plural)
στρατοδικείου (genitive singular)
στρατοδικείων (genitive plural)
στρατοδικείο (accusative singular)
στρατοδικεία (accusative plural)
στρατοδικείο (singular vocative)
στρατοδικεία (plural vocative)

el-decl-noun

στρατοδικείο

στρατοδικεία

στρατοδικείου

στρατοδικείων

στρατοδικείο

στρατοδικεία

στρατοδικείο

στρατοδικεία


ναυτοδικείο

head

ναυτοδικείο • (naftodikeío) n (plural αεροδικεία)

naftodikeío (romanization)
αεροδικεία (plural)
ναυτοδικείο (nominative singular)
ναυτοδικεία (nominative plural)
ναυτοδικείου (genitive singular)
ναυτοδικείων (genitive plural)
ναυτοδικείο (accusative singular)
ναυτοδικεία (accusative plural)
ναυτοδικείο (singular vocative)
ναυτοδικεία (plural vocative)

el-decl-noun

ναυτοδικείου

ναυτοδικείων


αεροναυμαχία

head

αεροναυμαχίες

αεροναυμαχία • (aeronavmachía) f (plural αεροναυμαχίες)

el-noun

αεροναυμαχίες

aeronavmachía (romanization)
αεροναυμαχίες (plural)
αεροναυμαχία (nominative singular)
αεροναυμαχίες (nominative plural)
αεροναυμαχίας (genitive singular)
αεροναυμαχιών (genitive plural)
αεροναυμαχία (accusative singular)
αεροναυμαχίες (accusative plural)
αεροναυμαχία (singular vocative)
αεροναυμαχίες (plural vocative)

el-decl-noun

αεροναυμαχία

αεροναυμαχίες

αεροναυμαχίας

αεροναυμαχιών

αεροναυμαχία

αεροναυμαχίες

αεροναυμαχία

αεροναυμαχίες

(naval, aviation, military) engagements involving aircraft and ships


ακατάτακτος

head

ακατάτακτος • (akatátaktos) m (feminine ακατάτακτη, neuter ακατάτακτο)

akatátaktos (romanization)
ακατάτακτη (feminine)
ακατάτακτο (neuter)
ακατάτακτος (masculine nominative singular)
ακατάτακτη (feminine nominative singular)
ακατάτακτο (neuter nominative singular)
ακατάτακτοι (masculine nominative)
ακατάτακτες (feminine nominative plural)
ακατάτακτα (neuter nominative plural)
ακατάτακτου (genitive masculine singular)
ακατάτακτης (feminine genitive singular)
ακατάτακτου (genitive neuter singular)
ακατάτακτων (genitive masculine)
ακατάτακτων (feminine genitive plural)
ακατάτακτων (genitive neuter plural)
ακατάτακτο (accusative masculine singular)
ακατάτακτη (accusative feminine singular)
ακατάτακτο (accusative neuter singular)
ακατάτακτους (accusative masculine)
ακατάτακτες (accusative feminine plural)
ακατάτακτα (accusative neuter plural)
ακατάτακτε (masculine singular vocative)
ακατάτακτη (feminine singular vocative)
ακατάτακτο (neuter singular vocative)
ακατάτακτοι (masculine vocative)
ακατάτακτες (feminine plural vocative)
ακατάτακτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακατάτακτος (akatátaktos)

ακατάτακτη (akatátakti)

ακατάτακτο (akatátakto)

ακατάτακτοι (akatátaktoi)

ακατάτακτες (akatátaktes)

ακατάτακτα (akatátakta)

ακατάτακτου (akatátaktou)

ακατάτακτης (akatátaktis)

ακατάτακτου (akatátaktou)

ακατάτακτων (akatátakton)

ακατάτακτων (akatátakton)

ακατάτακτων (akatátakton)

ακατάτακτο (akatátakto)

ακατάτακτη (akatátakti)

ακατάτακτο (akatátakto)

ακατάτακτους (akatátaktous)

ακατάτακτες (akatátaktes)

ακατάτακτα (akatátakta)

ακατάτακτε (akatátakte)

ακατάτακτη (akatátakti)

ακατάτακτο (akatátakto)

ακατάτακτοι (akatátaktoi)

ακατάτακτες (akatátaktes)

ακατάτακτα (akatátakta)


ακροβολίζομαι

head

ακροβολίζομαι • (akrovolízomai)

el-verb

ακροβολίστηκα

ακροβολίζομαι • (akrovolízomai) deponent (past ακροβολίστηκα)

akrovolízomai (romanization)
ακροβολίστηκα (past)


ακροβολισμός

head

ακροβολισμοί

ακροβολισμός • (akrovolismós) m (plural ακροβολισμοί)

el-noun

ακροβολισμοί

akrovolismós (romanization)
ακροβολισμοί (plural)
ακροβολισμός (nominative singular)
ακροβολισμοί (nominative plural)
ακροβολισμού (genitive singular)
ακροβολισμών (genitive plural)
ακροβολισμό (accusative singular)
ακροβολισμούς (accusative plural)
ακροβολισμέ (singular vocative)
ακροβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ακροβολισμός

ακροβολισμοί

ακροβολισμού

ακροβολισμών

ακροβολισμούς

ακροβολισμοί

skirmish order (troops deployed in an irregular open formation in order to harass an enemy)

A stage of combat when irregular distant fire is directed at an enemy before close engagement.


ακροβολιστί

head

ακροβολιστί • (akrovolistí)

el-adv

ακροβολιστί • (akrovolistí)

(literary, military) in skirmishing fashion


ακροπύργιο

head

ακροπύργιο • (akropýrgio) n (plural ακροπύργια)

akropýrgio (romanization)
ακροπύργια (plural)
ακροπύργιο (nominative singular)
ακροπύργια (nominative plural)
ακροπυργίου (genitive singular)
ακροπύργιου (genitive singular)
ακροπυργίων (genitive plural)
ακροπύργιο (accusative singular)
ακροπύργια (accusative plural)
ακροπύργιο (singular vocative)
ακροπύργια (plural vocative)


ακτιβιστής

ακτιβιστής • (aktivistís) m (plural ακτιβιστές, feminine ακτιβίστρια)

aktivistís (romanization)
ακτιβιστές (plural)
ακτιβίστρια (feminine)
ακτιβιστής (nominative singular)
ακτιβιστές (nominative plural)
ακτιβιστή (genitive singular)
ακτιβιστών (genitive plural)
ακτιβιστή (accusative singular)
ακτιβιστές (accusative plural)
ακτιβιστή (singular vocative)
ακτιβιστές (plural vocative)


ακτιβίστρια

ακτιβίστριες

ακτιβίστρια • (aktivístria) f (plural ακτιβίστριες, masculine ακτιβιστής)

el-noun

ακτιβίστριες

aktivístria (romanization)
ακτιβίστριες (plural)
ακτιβιστής (masculine)
ακτιβίστρια (nominative singular)
ακτιβίστριες (nominative plural)
ακτιβίστριας (genitive singular)
ακτιβιστριών (genitive plural)
ακτιβίστρια (accusative singular)
ακτιβίστριες (accusative plural)
ακτιβίστρια (singular vocative)
ακτιβίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ακτιβίστριες

ακτιβίστριας

ακτιβιστριών

ακτιβίστριες

ακτιβίστριες


ακτιβισμός

head

ακτιβισμός • (aktivismós) m (plural ακτιβισμοί)

aktivismós (romanization)
ακτιβισμοί (plural)
ακτιβισμός (nominative singular)
ακτιβισμοί (nominative plural)
ακτιβισμού (genitive singular)
ακτιβισμών (genitive plural)
ακτιβισμό (accusative singular)
ακτιβισμούς (accusative plural)
ακτιβισμέ (singular vocative)
ακτιβισμοί (plural vocative)