ακυβερνησία

ακυβερνησία • (akyvernisía) f (uncountable)

akyvernisía (romanization)
ακυβερνησία (nominative singular)
ακυβερνησίας (genitive singular)
ακυβερνησία (accusative singular)
ακυβερνησία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ακυβερνησίας


ακυβέρνητος

head

ακυβέρνητος • (akyvérnitos) m (feminine ακυβέρνητη, neuter ακυβέρνητο)

akyvérnitos (romanization)
ακυβέρνητη (feminine)
ακυβέρνητο (neuter)
ακυβέρνητος (masculine nominative singular)
ακυβέρνητη (feminine nominative singular)
ακυβέρνητο (neuter nominative singular)
ακυβέρνητοι (masculine nominative)
ακυβέρνητες (feminine nominative plural)
ακυβέρνητα (neuter nominative plural)
ακυβέρνητου (genitive masculine singular)
ακυβέρνητης (feminine genitive singular)
ακυβέρνητου (genitive neuter singular)
ακυβέρνητων (genitive masculine)
ακυβέρνητων (feminine genitive plural)
ακυβέρνητων (genitive neuter plural)
ακυβέρνητο (accusative masculine singular)
ακυβέρνητη (accusative feminine singular)
ακυβέρνητο (accusative neuter singular)
ακυβέρνητους (accusative masculine)
ακυβέρνητες (accusative feminine plural)
ακυβέρνητα (accusative neuter plural)
ακυβέρνητε (masculine singular vocative)
ακυβέρνητη (feminine singular vocative)
ακυβέρνητο (neuter singular vocative)
ακυβέρνητοι (masculine vocative)
ακυβέρνητες (feminine plural vocative)
ακυβέρνητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακυβέρνητος (akyvérnitos)

ακυβέρνητη (akyvérniti)

ακυβέρνητο (akyvérnito)

ακυβέρνητοι (akyvérnitoi)

ακυβέρνητες (akyvérnites)

ακυβέρνητα (akyvérnita)

ακυβέρνητου (akyvérnitou)

ακυβέρνητης (akyvérnitis)

ακυβέρνητου (akyvérnitou)

ακυβέρνητων (akyvérniton)

ακυβέρνητων (akyvérniton)

ακυβέρνητων (akyvérniton)

ακυβέρνητο (akyvérnito)

ακυβέρνητη (akyvérniti)

ακυβέρνητο (akyvérnito)

ακυβέρνητους (akyvérnitous)

ακυβέρνητες (akyvérnites)

ακυβέρνητα (akyvérnita)

ακυβέρνητε (akyvérnite)

ακυβέρνητη (akyvérniti)

ακυβέρνητο (akyvérnito)

ακυβέρνητοι (akyvérnitoi)

ακυβέρνητες (akyvérnites)

ακυβέρνητα (akyvérnita)


αλτ

Borrowed from French halte, from German halt. First attested 1876.

(gymnastics, military) halt, stop, don't move (order to stop moving)


αλυσιδωτή πανοπλία

head

αλυσιδωτή πανοπλία

αλυσιδωτή πανοπλία • (alysidotí panoplía) f

el-noun

αλυσιδωτή πανοπλία


αλφαμίτης

head

αλφαμίτης • (alfamítis) m (plural αλφαμίτες)

alfamítis (romanization)
αλφαμίτες (plural)
αλφαμίτης (nominative singular)
αλφαμίτες (nominative plural)
αλφαμίτη (genitive singular)
αλφαμιτών (genitive plural)
αλφαμίτη (accusative singular)
αλφαμίτες (accusative plural)
αλφαμίτη (singular vocative)
αλφαμίτες (plural vocative)

(military) military policeman, redcap (UK slang)


ΑΜ

Αυτής Αυτής#Greek

Μεγαλειότης μεγαλειότης#Greek

(nobility) Abbreviation of Αυτής Μεγαλειότης (Aftís Megaleiótis).: HM, Her Majesty

Αυτού Αυτού#Greek

Μεγαλειότης μεγαλειότης#Greek

(nobility) Abbreviation of Αυτού Μεγαλειότης (Aftoú Megaleiótis).: HM, His Majesty

Αστυνομία αστυνομία#Greek

Μονάδος μονάδα#Greek

(military) Abbreviation of Αστυνομία Μονάδος (Astynomía Monádos).: MP, Military Police


αλυτρωτισμός

αλυτρωτισμός • (alytrotismós) m (uncountable)

alytrotismós (romanization)
αλυτρωτισμός (nominative singular)
αλυτρωτισμού (genitive singular)
αλυτρωτισμό (accusative singular)
αλυτρωτισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αλυτρωτισμός

αλυτρωτισμού


εγέρθητι

head

εγέρθητι • (egérthiti)

From Ancient Greek ἐγέρθητῐ (egérthētĭ), 2nd person singular imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

Εγέρθητι, στρατιώτη!

Εγέρθητι! Ακόμη είσαι σου κρεβάτι;

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) you (singular)stand up, get up, on your feet (an order to rise or stand)


εγέρθητε

εγέρθητε • (egérthite)

From Ancient Greek ἐγέρθητε (egérthēte), 2nd person plural imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) you (plural) stand up! get up! on your (plural) feet!


αμπέχονο

αμπέχονο • (ampéchono) n (plural αμπέχονα)

ampéchono (romanization)
αμπέχονα (plural)
αμπέχονο (nominative singular)
αμπέχονα (nominative plural)
αμπεχόνου (genitive singular)
αμπέχονου (genitive singular)
αμπεχόνων (genitive plural)
αμπέχονων (genitive plural)
αμπέχονο (accusative singular)
αμπέχονα (accusative plural)
αμπέχονο (singular vocative)
αμπέχονα (plural vocative)

From Ancient Greek ἀμπέχονον (ampékhonon).


αμπρί

amprí (romanization)
αμπριά (plural)
αμπρί (nominative singular)
αμπριά (nominative plural)
αμπριού (genitive singular)
αμπριών (genitive plural)
αμπρί (accusative singular)
αμπριά (accusative plural)
αμπρί (singular vocative)
αμπριά (plural vocative)


όρυγμα

όρυγμα • (órygma) n (plural ορύγματα)

el-noun

όρυγμα • (órygma) n (plural ορύγματα)

órygma (romanization)
ορύγματα (plural)
όρυγμα (nominative singular)
ορύγματα (nominative plural)
ορύγματος (genitive singular)
ορυγμάτων (genitive plural)
όρυγμα (accusative singular)
ορύγματα (accusative plural)
όρυγμα (singular vocative)
ορύγματα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ὄρυγμα (órugma).

(military) trench (a dug-out space in the ground to hide from the enemy)


ανάβαση

head

ανάβαση • (anávasi) f (plural αναβάσεις)

anávasi (romanization)
αναβάσεις (plural)
ανάβαση (nominative singular)
αναβάσεις (nominative plural)
ανάβασης (genitive singular)
αναβάσεων (genitive plural)
ανάβαση (accusative singular)
αναβάσεις (accusative plural)
ανάβαση (singular vocative)
αναβάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναβάσεως (anaváseos)

(figuratively, monarchy) ascending to a throne


αναγομώνω

head

αναγομώνω • (anagomóno)

el-verb

αναγομώνομαι

αναγομώνω • (anagomóno) (past αναγόμωσα, passive αναγομώνομαι)

anagomóno (romanization)
αναγόμωσα (past)
αναγομώνομαι (passive)

(firearms) to reload, recharge (gun or cartridge)


υποχώρηση

head

υποχώρηση • (ypochórisi) f (plural υποχωρήσεις)

ypochórisi (romanization)
υποχωρήσεις (plural)
υποχώρηση (nominative singular)
υποχωρήσεις (nominative plural)
υποχώρησης (genitive singular)
υποχωρήσεων (genitive plural)
υποχώρηση (accusative singular)
υποχωρήσεις (accusative plural)
υποχώρηση (singular vocative)
υποχωρήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: υποχωρήσεως (ypochoríseos)

(military) retreat, fall back, withdrawal


αναδίπλωση

head

αναδιπλώσεις

αναδίπλωση • (anadíplosi) f (plural αναδιπλώσεις)

el-noun

αναδιπλώσεις

anadíplosi (romanization)
αναδιπλώσεις (plural)
αναδίπλωση (nominative singular)
αναδιπλώσεις (nominative plural)
αναδίπλωσης (genitive singular)
αναδιπλώσεων (genitive plural)
αναδίπλωση (accusative singular)
αναδιπλώσεις (accusative plural)
αναδίπλωση (singular vocative)
αναδιπλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναδιπλώσεις

αναδιπλώσεων

αναδιπλώσεις

αναδιπλώσεις

Older or formal genitive singular: αναδιπλώσεως (anadiplóseos)


αναδιπλώνω

head

αναδιπλώνω • (anadiplóno)

el-verb

αναδιπλώνομαι

αναδιπλώνω • (anadiplóno) (past αναδίπλωσα, passive αναδιπλώνομαι)

anadiplóno (romanization)
αναδίπλωσα (past)
αναδιπλώνομαι (passive)


αναδιπλώνομαι

head

αναδιπλώνομαι • (anadiplónomai)

el-verb

αναδιπλώθηκα

αναδιπλώνομαι • (anadiplónomai) passive (past αναδιπλώθηκα, active αναδιπλώνω)

anadiplónomai (romanization)
αναδιπλώθηκα (past)
αναδιπλώνω (active)


αναθεωρητής

head

αναθεωρητής • (anatheoritís) m (plural αναθεωρητές)

anatheoritís (romanization)
αναθεωρητές (plural)
αναθεωρητής (nominative singular)
αναθεωρητές (nominative plural)
αναθεωρητή (genitive singular)
αναθεωρητών (genitive plural)
αναθεωρητή (accusative singular)
αναθεωρητές (accusative plural)
αναθεωρητή (singular vocative)
αναθεωρητές (plural vocative)


αναθεωρητιμός

αναθεωρητιμοί

αναθεωρητιμός • (anatheoritimós) m (plural αναθεωρητιμοί)

el-noun

αναθεωρητιμοί

anatheoritimós (romanization)
αναθεωρητιμοί (plural)
αναθεωρητιμός (nominative singular)
αναθεωρητιμοί (nominative plural)
αναθεωρητιμού (genitive singular)
αναθεωρητιμών (genitive plural)
αναθεωρητιμό (accusative singular)
αναθεωρητιμούς (accusative plural)
αναθεωρητιμέ (singular vocative)
αναθεωρητιμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αναθεωρητιμός

αναθεωρητιμοί

αναθεωρητιμού

αναθεωρητιμών

αναθεωρητιμό

αναθεωρητιμούς

αναθεωρητιμέ

αναθεωρητιμοί


ανακαινιστής

head

ανακαινιστές

ανακαινίστρια

ανακαινιστής • (anakainistís) m (plural ανακαινιστές, feminine ανακαινίστρια)

el-noun

ανακαινιστές

ανακαινίστρια

anakainistís (romanization)
ανακαινιστές (plural)
ανακαινίστρια (feminine)
ανακαινιστής (nominative singular)
ανακαινιστές (nominative plural)
ανακαινιστή (genitive singular)
ανακαινιστών (genitive plural)
ανακαινιστή (accusative singular)
ανακαινιστές (accusative plural)
ανακαινιστή (singular vocative)
ανακαινιστές (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαινιστής

ανακαινιστές

ανακαινιστών

ανακαινιστές

ανακαινιστές

From Koine Greek ἀνακαινιστής (anakainistḗs), equivalent to ανακαινίζω (anakainízo, “to renotave”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).

inh

ἀνακαινιστής


ανακαινίστρια

head

ανακαινίστριες

ανακαινιστής

ανακαινίστρια • (anakainístria) f (plural ανακαινίστριες, masculine ανακαινιστής)

el-noun

ανακαινίστριες

ανακαινιστής

anakainístria (romanization)
ανακαινίστριες (plural)
ανακαινιστής (masculine)
ανακαινίστρια (nominative singular)
ανακαινίστριες (nominative plural)
ανακαινίστριας (genitive singular)
ανακαινιστριών (genitive plural)
ανακαινίστρια (accusative singular)
ανακαινίστριες (accusative plural)
ανακαινίστρια (singular vocative)
ανακαινίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινίστριας

ανακαινιστριών

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες


ανακαταλαμβάνω

head

ανακαταλαμβάνω • (anakatalamváno)

el-verb

ανακαταλαμβάνομαι

ανακαταλαμβάνω • (anakatalamváno) (past ανακατέλαβα, passive ανακαταλαμβάνομαι)

anakatalamváno (romanization)
ανακατέλαβα (past)
ανακαταλαμβάνομαι (passive)

α‧να‧κα‧τα‧λαμ‧βά‧νω


ανακατάληψη

head

ανακαταλήψεις

ανακατάληψη • (anakatálipsi) f (plural ανακαταλήψεις)

el-noun

ανακαταλήψεις

anakatálipsi (romanization)
ανακαταλήψεις (plural)
ανακατάληψη (nominative singular)
ανακαταλήψεις (nominative plural)
ανακατάληψης (genitive singular)
ανακαταλήψεων (genitive plural)
ανακατάληψη (accusative singular)
ανακαταλήψεις (accusative plural)
ανακατάληψη (singular vocative)
ανακαταλήψεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαταλήψεις

ανακατάληψης

ανακαταλήψεων

ανακαταλήψεις

ανακαταλήψεις

Older or formal genitive singular: ανακαταλήψεως (anakatalípseos)

α‧να‧κα‧τά‧λη‧ψη


ανακατάταξη

head

ανακατατάξεις

ανακατάταξη • (anakatátaxi) f (plural ανακατατάξεις)

el-noun

ανακατατάξεις

anakatátaxi (romanization)
ανακατατάξεις (plural)
ανακατάταξη (nominative singular)
ανακατατάξεις (nominative plural)
ανακατάταξης (genitive singular)
ανακατατάξεων (genitive plural)
ανακατάταξη (accusative singular)
ανακατατάξεις (accusative plural)
ανακατάταξη (singular vocative)
ανακατατάξεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανακατατάξεις

ανακατάταξης

ανακατατάξεων

ανακατατάξεις

ανακατατάξεις

Older or formal genitive singular: ανακατατάξεως (anakatatáxeos)


ανακατατάσσω

head

ανακατατάσσω • (anakatatásso)

el-verb

ανακατατάσσομαι

ανακατατάσσω • (anakatatásso) (past ανακατέταξα, passive ανακατατάσσομαι)

anakatatásso (romanization)
ανακατέταξα (past)
ανακατατάσσομαι (passive)


πυροφάνι

head

πυροφάνι • (pyrofáni) n (plural πυροφάνια)

pyrofáni (romanization)
πυροφάνια (plural)
πυροφάνι (nominative singular)
πυροφάνια (nominative plural)
πυροφανιού (genitive singular)
πυροφανιών (genitive plural)
πυροφάνι (accusative singular)
πυροφάνια (accusative plural)
πυροφάνι (singular vocative)
πυροφάνια (plural vocative)

From πῦρ (pûr, “fire”) + φᾱνῐ́ον (phānĭ́on, “lantern”), derived from φαίνω (phaínō, “to appear, to shine”).

(colloquial, military) A type of hazing where lit paper is inserted between the toes of a sleeping soldier.


καψώνι

kapsóni (romanization)
καψώνια (plural)
καψώνι (nominative singular)
καψώνια (nominative plural)
καψωνιού (genitive singular)
καψωνιών (genitive plural)
καψώνι (accusative singular)
καψώνια (accusative plural)
καψώνι (singular vocative)
καψώνια (plural vocative)

From καψώνω (kapsóno, “to feel heat”), from Ancient Greek καῦσις (kaûsis, “heat”), from καίω (kaíō, “to burn”).

Οι παλιοί βάζουν καψώνια στους νεοσύλλεκτους.

Oi palioí vázoun kapsónia stous neosýllektous.

(military) hazing (initiation pranks that involve humiliation, harassment or abuse)


ανάκληση

anáklisi (romanization)
ανάκληση (nominative singular)
ανάκλησης (genitive singular)
ανάκληση (accusative singular)
ανάκληση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: ανακλήσεως (anaklíseos)


ανακλητικό

head

ανακλητικό • (anaklitikó) n (plural ανακλητικά)

anaklitikó (romanization)
ανακλητικά (plural)
ανακλητικό (nominative singular)
ανακλητικά (nominative plural)
ανακλητικού (genitive singular)
ανακλητικών (genitive plural)
ανακλητικό (accusative singular)
ανακλητικά (accusative plural)
ανακλητικό (singular vocative)
ανακλητικά (plural vocative)


μπολσεβικισμός

μπολσεβικισμοί

μπολσεβικισμός • (bolsevikismós) m (plural μπολσεβικισμοί)

el-noun

μπολσεβικισμοί

bolsevikismós (romanization)
μπολσεβικισμοί (plural)
μπολσεβικισμός (nominative singular)
μπολσεβικισμοί (nominative plural)
μπολσεβικισμού (genitive singular)
μπολσεβικισμών (genitive plural)
μπολσεβικισμό (accusative singular)
μπολσεβικισμούς (accusative plural)
μπολσεβικισμέ (singular vocative)
μπολσεβικισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μπολσεβικισμός

μπολσεβικισμοί

μπολσεβικισμού

μπολσεβικισμών

μπολσεβικισμό

μπολσεβικισμούς

μπολσεβικισμέ

μπολσεβικισμοί


μπολσεβίκος

head

μπολσεβίκος • (bolsevíkos) m (plural μπολσεβίκοι, feminine μπολσεβίκα)

bolsevíkos (romanization)
μπολσεβίκοι (plural)
μπολσεβίκα (feminine)
μπολσεβίκος (nominative singular)
μπολσεβίκοι (nominative plural)
μπολσεβίκου (genitive singular)
μπολσεβίκων (genitive plural)
μπολσεβίκο (accusative singular)
μπολσεβίκους (accusative plural)
μπολσεβίκε (singular vocative)
μπολσεβίκοι (plural vocative)

el-decl-noun

μπολσεβίκους

(history, politics) Bolshevik, Bolshevist; bolshie (derogatory, slang)


μπολσεβίκα

head

μπολσεβίκα • (bolsevíka) f (plural μπολσεβίκες, masculine μπολσεβίκος)

bolsevíka (romanization)
μπολσεβίκες (plural)
μπολσεβίκος (masculine)
μπολσεβίκα (nominative singular)
μπολσεβίκες (nominative plural)
μπολσεβίκας (genitive singular)
μπολσεβικών (genitive plural)
μπολσεβίκα (accusative singular)
μπολσεβίκες (accusative plural)
μπολσεβίκα (singular vocative)
μπολσεβίκες (plural vocative)

(history, politics) Bolshevik; bolshie (derogatory, slang)


μπολσεβικικός

μπολσεβικική

μπολσεβικικό

μπολσεβικικός • (bolsevikikós) m (feminine μπολσεβικική, neuter μπολσεβικικό)

el-adj

μπολσεβικική

μπολσεβικικό

bolsevikikós (romanization)
μπολσεβικική (feminine)
μπολσεβικικό (neuter)
μπολσεβικικός (masculine nominative singular)
μπολσεβικική (feminine nominative singular)
μπολσεβικικό (neuter nominative singular)
μπολσεβικικοί (masculine nominative)
μπολσεβικικές (feminine nominative plural)
μπολσεβικικά (neuter nominative plural)
μπολσεβικικού (genitive masculine singular)
μπολσεβικικής (feminine genitive singular)
μπολσεβικικού (genitive neuter singular)
μπολσεβικικών (genitive masculine)
μπολσεβικικών (feminine genitive plural)
μπολσεβικικών (genitive neuter plural)
μπολσεβικικό (accusative masculine singular)
μπολσεβικική (accusative feminine singular)
μπολσεβικικό (accusative neuter singular)
μπολσεβικικούς (accusative masculine)
μπολσεβικικές (accusative feminine plural)
μπολσεβικικά (accusative neuter plural)
μπολσεβικικέ (masculine singular vocative)
μπολσεβικική (feminine singular vocative)
μπολσεβικικό (neuter singular vocative)
μπολσεβικικοί (masculine vocative)
μπολσεβικικές (feminine plural vocative)
μπολσεβικικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μπολσεβικικός

el-decl-adj-table

μπολσεβικικός (bolsevikikós)

μπολσεβικική (bolsevikikí)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικικοί (bolsevikikoí)

μπολσεβικικές (bolsevikikés)

μπολσεβικικά (bolsevikiká)

μπολσεβικικού (bolsevikikoú)

μπολσεβικικής (bolsevikikís)

μπολσεβικικού (bolsevikikoú)

μπολσεβικικών (bolsevikikón)

μπολσεβικικών (bolsevikikón)

μπολσεβικικών (bolsevikikón)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικική (bolsevikikí)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικικούς (bolsevikikoús)

μπολσεβικικές (bolsevikikés)

μπολσεβικικά (bolsevikiká)

μπολσεβικικέ (bolsevikiké)

μπολσεβικική (bolsevikikí)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικικοί (bolsevikikoí)

μπολσεβικικές (bolsevikikés)

μπολσεβικικά (bolsevikiká)


μενσεβίκος

head

μενσεβίκος • (mensevíkos) m (plural μενσεβίκοι)

mensevíkos (romanization)
μενσεβίκοι (plural)
μενσεβίκος (nominative singular)
μενσεβίκοι (nominative plural)
μενσεβίκου (genitive singular)
μενσεβίκων (genitive plural)
μενσεβίκο (accusative singular)
μενσεβίκους (accusative plural)
μενσεβίκε (singular vocative)
μενσεβίκοι (plural vocative)


μενσεβικικός

μενσεβικικός • (mensevikikós) m (feminine μενσεβικική, neuter μενσεβικικό)

mensevikikós (romanization)
μενσεβικική (feminine)
μενσεβικικό (neuter)
μενσεβικικός (masculine nominative singular)
μενσεβικική (feminine nominative singular)
μενσεβικικό (neuter nominative singular)
μενσεβικικοί (masculine nominative)
μενσεβικικές (feminine nominative plural)
μενσεβικικά (neuter nominative plural)
μενσεβικικού (genitive masculine singular)
μενσεβικικής (feminine genitive singular)
μενσεβικικού (genitive neuter singular)
μενσεβικικών (genitive masculine)
μενσεβικικών (feminine genitive plural)
μενσεβικικών (genitive neuter plural)
μενσεβικικό (accusative masculine singular)
μενσεβικική (accusative feminine singular)
μενσεβικικό (accusative neuter singular)
μενσεβικικούς (accusative masculine)
μενσεβικικές (accusative feminine plural)
μενσεβικικά (accusative neuter plural)
μενσεβικικέ (masculine singular vocative)
μενσεβικική (feminine singular vocative)
μενσεβικικό (neuter singular vocative)
μενσεβικικοί (masculine vocative)
μενσεβικικές (feminine plural vocative)
μενσεβικικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μενσεβικικός

el-decl-adj-table

μενσεβικικός (mensevikikós)

μενσεβικική (mensevikikí)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικικοί (mensevikikoí)

μενσεβικικές (mensevikikés)

μενσεβικικά (mensevikiká)

μενσεβικικού (mensevikikoú)

μενσεβικικής (mensevikikís)

μενσεβικικού (mensevikikoú)

μενσεβικικών (mensevikikón)

μενσεβικικών (mensevikikón)

μενσεβικικών (mensevikikón)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικική (mensevikikí)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικικούς (mensevikikoús)

μενσεβικικές (mensevikikés)

μενσεβικικά (mensevikiká)

μενσεβικικέ (mensevikiké)

μενσεβικική (mensevikikí)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικικοί (mensevikikoí)

μενσεβικικές (mensevikikés)

μενσεβικικά (mensevikiká)


ανακρούω

head

ανακρούω • (anakroúo)

el-verb

ανακρούω • (anakroúo) (past ανέκρουσα, passive ανακρούομαι)

anakroúo (romanization)
ανέκρουσα (past)
ανακρούομαι (passive)
ανακρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανακρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανακρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανακρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανακρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανακρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανακρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρουσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανακρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανακρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανακρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρουσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανακρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανακρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανακρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρουσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανακρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανακρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανακρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανακρούσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
ανέκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανακρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανακρούσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανακρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανακρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανακρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανακρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρουσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανακρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανακρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανακρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανακρουσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανακρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανακρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρούσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανακρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανακρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανακρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανακρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
ανακρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανακρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανακρούστε (active imperative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανακρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρούοντας (active participle present)
έχοντας ανακρούσει (active participle past)
ανακρούσει (active infinitive-aorist)
ανακρουστεί (infinitive-aorist passive)
ανακρουσθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ᾰ̓νᾰκρούω (“push back”). Sense 1 since Hellenistic times. Morphologically, from ανα- + κρούω (“strike”).

af

ανα- + κρούω (“strike”)

(less common, used in active voice) to back off, back out

to back off, back out
to reverse, go astern


ανακωχή

head

ανακωχή • (anakochí) f (plural ανακωχές)

anakochí (romanization)
ανακωχές (plural)
ανακωχή (nominative singular)
ανακωχές (nominative plural)
ανακωχής (genitive singular)
ανακωχών (genitive plural)
ανακωχή (accusative singular)
ανακωχές (accusative plural)
ανακωχή (singular vocative)
ανακωχές (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek ἀνακωχή (anakōkhḗ), late form of Ancient Greek ἀνοκωχή (anokōkhḗ) with analogical restoration to the < ἀν(α)- (an(a)-) compounds + ὀκωχή f (okōkhḗ, “hold, stay”).


αναρχούμαι

αναρχούμαι • (anarchoúmai)

el-verb

αναρχούμαι • (anarchoúmai) deponent found only in the present tense


ανασυγκροτώ

head

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó)

el-verb

ανασυγκρότησα

ανασυγκροτούμαι

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó) (past ανασυγκρότησα, passive ανασυγκροτούμαι)

anasygkrotó (romanization)
ανασυγκρότησα (past)
ανασυγκροτούμαι (passive)
ανασυγκροτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ανασυγκροτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανασυγκροτούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανασυγκροτηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανασυγκροτείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ανασυγκροτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανασυγκροτείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανασυγκροτηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ανασυγκροτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανασυγκροτείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανασυγκροτηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανασυγκροτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ανασυγκροτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανασυγκροτούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανασυγκροτηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανασυγκροτείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανασυγκροτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανασυγκροτηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανασυγκροτηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανασυγκρότησα (active first-person indicative past perfective singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουν) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουνα) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανασυγκροτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανασυγκρότησες (active indicative past perfective second-person singular)
[ανασυγκροτούσουν] - (ανασυγκροτιόσουν) (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανασυγκροτήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανασυγκροτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανασυγκρότησε (active indicative past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιόταν) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιότανε) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανασυγκροτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανασυγκροτούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
ανασυγκροτηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανασυγκροτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανασυγκροτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανασυγκροτηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανασυγκροτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκροτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκρότησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανασυγκροτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανασυγκροτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανασυγκροτούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανασυγκροτηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανασυγκρότησε (active imperative perfective second-person singular)
ανασυγκροτήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ανασυγκροτήστε (active imperative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανασυγκροτηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτώντας (active participle present)
ανασυγκροτούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ανασυγκροτήσει (active participle past)
ανασυγκροτημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανασυγκροτήσει (active infinitive-aorist)
ανασυγκροτηθεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧συ‧γκρο‧τώ

ανα- (“again, re-”) + συγκροτώ (“form, compose”)

κροτώ and κρότος

to make rattle; rattling sound; strike; ) is different

κρούω (kroúo

(military) to re-form, regroup, reorganise


ανακλητήριο

head

ανακλητήριο • (anaklitírio) n (plural ανακλητήρια)

anaklitírio (romanization)
ανακλητήρια (plural)
ανακλητήριο (nominative singular)
ανακλητήρια (nominative plural)
ανακλητηρίου (genitive singular)
ανακλητήριου (genitive singular)
ανακλητηρίων (genitive plural)
ανακλητήριο (accusative singular)
ανακλητήρια (accusative plural)
ανακλητήριο (singular vocative)
ανακλητήρια (plural vocative)

el-decl-noun

ανακλητηρίου

ανακλητήριου

ανακλητηρίων


ανακλητήριος

head

ανακλητήριος • (anaklitírios) m (feminine ανακλητήρια, neuter ανακλητήριο)

anaklitírios (romanization)
ανακλητήρια (feminine)
ανακλητήριο (neuter)
ανακλητήριος (masculine nominative singular)
ανακλητήρια (feminine nominative singular)
ανακλητήριο (neuter nominative singular)
ανακλητήριοι (masculine nominative)
ανακλητήριες (feminine nominative plural)
ανακλητήρια (neuter nominative plural)
ανακλητήριου (genitive masculine singular)
ανακλητήριας (feminine genitive singular)
ανακλητήριου (genitive neuter singular)
ανακλητήριων (genitive masculine)
ανακλητήριων (feminine genitive plural)
ανακλητήριων (genitive neuter plural)
ανακλητήριο (accusative masculine singular)
ανακλητήρια (accusative feminine singular)
ανακλητήριο (accusative neuter singular)
ανακλητήριους (accusative masculine)
ανακλητήριες (accusative feminine plural)
ανακλητήρια (accusative neuter plural)
ανακλητήριε (masculine singular vocative)
ανακλητήρια (feminine singular vocative)
ανακλητήριο (neuter singular vocative)
ανακλητήριοι (masculine vocative)
ανακλητήριες (feminine plural vocative)
ανακλητήρια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανακλητήριος

el-decl-adj-table

ανακλητήριος (anaklitírios)

ανακλητήρια (anaklitíria)

ανακλητήριο (anaklitírio)

ανακλητήριοι (anaklitírioi)

ανακλητήριες (anaklitíries)

ανακλητήρια (anaklitíria)

ανακλητήριου (anaklitíriou)

ανακλητήριας (anaklitírias)

ανακλητήριου (anaklitíriou)

ανακλητήριων (anaklitírion)

ανακλητήριων (anaklitírion)

ανακλητήριων (anaklitírion)

ανακλητήριο (anaklitírio)

ανακλητήρια (anaklitíria)

ανακλητήριο (anaklitírio)

ανακλητήριους (anaklitírious)

ανακλητήριες (anaklitíries)

ανακλητήρια (anaklitíria)

ανακλητήριε (anaklitírie)

ανακλητήρια (anaklitíria)

ανακλητήριο (anaklitírio)

ανακλητήριοι (anaklitírioi)

ανακλητήριες (anaklitíries)

ανακλητήρια (anaklitíria)


ανάκρουση

head

ανάκρουση • (anákrousi) f (plural ανακρούσεις)

anákrousi (romanization)
ανακρούσεις (plural)
ανάκρουση (nominative singular)
ανακρούσεις (nominative plural)
ανάκρουσης (genitive singular)
ανακρούσεων (genitive plural)
ανάκρουση (accusative singular)
ανακρούσεις (accusative plural)
ανάκρουση (singular vocative)
ανακρούσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακρούσεως (anakroúseos)

α‧νά‧κρου‧ση

From Ancient Greek ἀνάκρουσις (anákrousis, “pushing up”), from ἀνακρούω (anakroúō, “I push up”), from ἀνά (aná, “up”) + κρούω (kroúō, “I strike”).


ανακτοβούλιο

head

ανακτοβούλια

ανακτοβούλιο • (anaktovoúlio) n (plural ανακτοβούλια)

el-noun

ανακτοβούλια

anaktovoúlio (romanization)
ανακτοβούλια (plural)
ανακτοβούλιο (nominative singular)
ανακτοβούλια (nominative plural)
ανακτοβουλίου (genitive singular)
ανακτοβούλιου (genitive singular)
ανακτοβουλίων (genitive plural)
ανακτοβούλιο (accusative singular)
ανακτοβούλια (accusative plural)
ανακτοβούλιο (singular vocative)
ανακτοβούλια (plural vocative)

el-decl-noun

ανακτοβούλιο

ανακτοβούλια

ανακτοβουλίου

ανακτοβούλιου

ανακτοβουλίων

ανακτοβούλιο

ανακτοβούλια

ανακτοβούλιο

ανακτοβούλια

α‧να‧κτο‧βού‧λι‧ο


ανακτοσύμβουλος

head

ανακτοσύμβουλοι

ανακτοσύμβουλος • (anaktosýmvoulos) m (plural ανακτοσύμβουλοι)

el-noun

ανακτοσύμβουλοι

anaktosýmvoulos (romanization)
ανακτοσύμβουλοι (plural)
ανακτοσύμβουλος (nominative singular)
ανακτοσύμβουλοι (nominative plural)
ανακτοσυμβούλου (genitive singular)
ανακτοσυμβούλων (genitive plural)
ανακτοσύμβουλο (accusative singular)
ανακτοσυμβούλους (accusative plural)
ανακτοσύμβουλε (singular vocative)
ανακτοσύμβουλοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανακτοσύμβουλος

ανακτοσύμβουλοι

ανακτοσυμβούλου

ανακτοσυμβούλων

ανακτοσύμβουλο

ανακτοσυμβούλους

ανακτοσύμβουλε

ανακτοσύμβουλοι

(politics) privy councillor (UK), privy councilor (US)


εγερθήτω

head

εγερθήτω • (egerthíto)

From Ancient Greek ἐγερθήτω (egerthḗtō), 3nd person singular imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) he/she must stand up! get up, on his/her feet!


σύνθημα

σύνθημα • (sýnthima) n (plural συνθήματα)

sýnthima (romanization)
συνθήματα (plural)
σύνθημα (nominative singular)
συνθήματα (nominative plural)
συνθήματος (genitive singular)
συνθημάτων (genitive plural)
σύνθημα (accusative singular)
συνθήματα (accusative plural)
σύνθημα (singular vocative)
συνθήματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek σύνθημα (súnthēma) with semantic loan from French signal and Italian segnale in the sense 'signal', from French mot d’ordre in the sense 'watchword, motto' and from English slogan.

lbor

(security, military) watchword, password, codeword, code


αναλογική

αναλογική αντιπροσώπευση
αναλογική αντιπροσώπευση#Greek

(politics) shortened form of αναλογική αντιπροσώπευση (analogikí antiprosópefsi, “proportional representation”)


αναλογική αντιπροσώπευση

head

αναλογική αντιπροσώπευση • (analogikí antiprosópefsi) f (uncountable)

proportional representation
proportional representation

en-αναλογική_αντιπροσώπευση-el-noun-wuvpM8K4


αντιπροσώπευση

αντιπροσωπεύσεις

αντιπροσώπευση • (antiprosópefsi) f (plural αντιπροσωπεύσεις)

el-noun

αντιπροσωπεύσεις

antiprosópefsi (romanization)
αντιπροσωπεύσεις (plural)
αντιπροσώπευση (nominative singular)
αντιπροσωπεύσεις (nominative plural)
αντιπροσώπευσης (genitive singular)
αντιπροσωπεύσεων (genitive plural)
αντιπροσώπευση (accusative singular)
αντιπροσωπεύσεις (accusative plural)
αντιπροσώπευση (singular vocative)
αντιπροσωπεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπροσώπευση

αντιπροσωπεύσεις

αντιπροσώπευσης

αντιπροσωπεύσεων

αντιπροσώπευση

αντιπροσωπεύσεις

αντιπροσώπευση

αντιπροσωπεύσεις

Older or formal genitive singular: αντιπροσωπεύσεως (antiprosopéfseos)

αν‧τι‧προ‧σώ‧πευ‧ση

Learnedly from αντιπροσωπεύω (antiprosopévo) + -ση (-si).

af

αντιπροσωπεύω


αναδασμός

head

αναδασμός • (anadasmós) m (plural αναδασμοί)

anadasmós (romanization)
αναδασμοί (plural)
αναδασμός (nominative singular)
αναδασμοί (nominative plural)
αναδασμού (genitive singular)
αναδασμών (genitive plural)
αναδασμό (accusative singular)
αναδασμούς (accusative plural)
αναδασμέ (singular vocative)
αναδασμοί (plural vocative)

(agriculture, politics) redistribution (of land)


πυροβολισμός

πυροβολισμοί

πυροβολισμός • (pyrovolismós) m (plural πυροβολισμοί)

el-noun

πυροβολισμοί

pyrovolismós (romanization)
πυροβολισμοί (plural)
πυροβολισμός (nominative singular)
πυροβολισμοί (nominative plural)
πυροβολισμού (genitive singular)
πυροβολισμών (genitive plural)
πυροβολισμό (accusative singular)
πυροβολισμούς (accusative plural)
πυροβολισμέ (singular vocative)
πυροβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

πυροβολισμός

πυροβολισμοί

πυροβολισμού

πυροβολισμών

πυροβολισμούς

πυροβολισμοί


ανάκρουσμα

head

ανακρούσματα

ανάκρουσμα • (anákrousma) n (plural ανακρούσματα)

el-noun

ανακρούσματα

anákrousma (romanization)
ανακρούσματα (plural)
ανάκρουσμα (nominative singular)
ανακρούσματα (nominative plural)
ανακρούσματος (genitive singular)
ανακρουσμάτων (genitive plural)
ανάκρουσμα (accusative singular)
ανακρούσματα (accusative plural)
ανάκρουσμα (singular vocative)
ανακρούσματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανακρούσματα

ανακρούσματος

ανακρουσμάτων

ανακρούσματα

ανακρούσματα


ανάπαυλα

anápavla (romanization)
ανάπαυλα (nominative singular)
ανάπαυλας (genitive singular)
ανάπαυλα (accusative singular)
ανάπαυλα (singular vocative)


υποβρύχιο

head

υποβρύχιο • (ypovrýchio) n (plural υποβρύχια)

ypovrýchio (romanization)
υποβρύχια (plural)
υποβρύχιο (nominative singular)
υποβρύχια (nominative plural)
υποβρυχίου (genitive singular)
υποβρύχιου (genitive singular)
υποβρυχίων (genitive plural)
υποβρύχιο (accusative singular)
υποβρύχια (accusative plural)
υποβρύχιο (singular vocative)
υποβρύχια (plural vocative)


ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότηση • (anasygkrótisi) f (plural ανασυγκροτήσεις)

el-noun

ανασυγκροτήσεις

anasygkrótisi (romanization)
ανασυγκροτήσεις (plural)
ανασυγκρότηση (nominative singular)
ανασυγκροτήσεις (nominative plural)
ανασυγκρότησης (genitive singular)
ανασυγκροτήσεων (genitive plural)
ανασυγκρότηση (accusative singular)
ανασυγκροτήσεις (accusative plural)
ανασυγκρότηση (singular vocative)
ανασυγκροτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότησης

ανασυγκροτήσεων

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

Older or formal genitive singular: ανασυγκροτήσεως (anasygkrotíseos)


ανασχηματισμός

head

ανασχηματισμοί

ανασχηματισμός • (anaschimatismós) m (plural ανασχηματισμοί)

el-noun

ανασχηματισμοί

anaschimatismós (romanization)
ανασχηματισμοί (plural)
ανασχηματισμός (nominative singular)
ανασχηματισμοί (nominative plural)
ανασχηματισμού (genitive singular)
ανασχηματισμών (genitive plural)
ανασχηματισμό (accusative singular)
ανασχηματισμούς (accusative plural)
ανασχηματισμέ (singular vocative)
ανασχηματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανασχηματισμός

ανασχηματισμοί

ανασχηματισμού

ανασχηματισμών

ανασχηματισμό

ανασχηματισμούς

ανασχηματισμέ

ανασχηματισμοί


τροπισμός

head

τροπισμός • (tropismós) m (plural τροπισμοί)

tropismós (romanization)
τροπισμοί (plural)
τροπισμός (nominative singular)
τροπισμοί (nominative plural)
τροπισμού (genitive singular)
τροπισμών (genitive plural)
τροπισμό (accusative singular)
τροπισμούς (accusative plural)
τροπισμέ (singular vocative)
τροπισμοί (plural vocative)

(naval) positioning of a ship for maintenance, careening


αναρχικότητα

αναρχικότητα • (anarchikótita) m (uncountable)

anarchikótita (romanization)
αναρχικότητα (nominative singular)
αναρχικότητες (nominative plural)
αναρχικότητας (genitive singular)
αναρχικοτήτων (genitive plural)
αναρχικότητα (accusative singular)
αναρχικότητες (accusative plural)
αναρχικότητα (singular vocative)
αναρχικότητες (plural vocative)

el-decl-noun

αναρχικότητα

αναρχικότητες

αναρχικότητας

αναρχικοτήτων

αναρχικότητα

αναρχικότητες

αναρχικότητα

αναρχικότητες

(politics) anarchism (situation, condition)


αναρχοαυτόνομος

head

αναρχοαυτόνομοι

αναρχοαυτόνομος • (anarchoaftónomos) m (plural αναρχοαυτόνομοι)

el-noun

αναρχοαυτόνομοι

anarchoaftónomos (romanization)
αναρχοαυτόνομοι (plural)
αναρχοαυτόνομος (nominative singular)
αναρχοαυτόνομοι (nominative plural)
αναρχοαυτόνομου (genitive singular)
αναρχοαυτόνομων (genitive plural)
αναρχοαυτόνομο (accusative singular)
αναρχοαυτόνομους (accusative plural)
αναρχοαυτόνομε (singular vocative)
αναρχοαυτόνομοι (plural vocative)

el-decl-noun

αναρχοαυτόνομος

αναρχοαυτόνομοι

αναρχοαυτόνομου

αναρχοαυτόνομων

αναρχοαυτόνομο

αναρχοαυτόνομους

αναρχοαυτόνομε

αναρχοαυτόνομοι

(politics) anarchist (behaving autonomously - as an in dividual)


αποφοιτώ

head

αποφοιτώ • (apofoitó)

el-verb

αποφοιτώ • (apofoitó) (past αποφοίτησα, passive —)

apofoitó (romanization)
αποφοίτησα (past)
αποφοιτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αποφοιτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποφοιτάς (active imperfective indicative present second-person singular)
αποφοιτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποφοιτά (active imperfective indicative present singular third-person)
αποφοιτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποφοιτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αποφοιτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποφοιτάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποφοιτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποφοιτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφοιτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφοιτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφοιτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφοιτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποφοίτησα (active first-person indicative past perfective singular)
αποφοιτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποφοίτησες (active indicative past perfective second-person singular)
αποφοιτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποφοίτησε (active indicative past perfective singular third-person)
αποφοιτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποφοιτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποφοιτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποφοιτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποφοιτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφοιτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφοίτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφοιτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφοιτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αποφοιτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποφοιτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αποφοίτησε (active imperative perfective second-person singular)
αποφοιτάτε (active imperative imperfective plural second-person)
αποφοιτήστε (active imperative perfective plural second-person)
αποφοιτώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αποφοιτήσει (active indeclinable participle perfect)
αποφοιτήσει (infinitive-aorist)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀποφοιτῶ (apophoitô), contracted form of ἀποφοιτάω (apophoitáō, “cease to take lessons”). By surface analysis, απο- (“de-”) + φοιτώ (“attend lessons”).


στρατοπεδεύω

head

στρατοπεδεύω • (stratopedévo)

el-verb

στρατοπέδευσα

στρατοπεδεύω • (stratopedévo) (past στρατοπέδευσα, passive —)

stratopedévo (romanization)
στρατοπέδευσα (past)
στρατοπεδεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
στρατοπεδεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στρατοπεδεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στρατοπεδεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στρατοπεδεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
στρατοπεδεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στρατοπεδεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στρατοπεδεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στρατοπεδεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στρατοπεδεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στρατοπεδεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στρατοπεδεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στρατοπεδεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στρατοπεδεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στρατοπέδευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στρατοπέδευσα (active first-person indicative past perfective singular)
στρατοπέδευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στρατοπέδευσες (active indicative past perfective second-person singular)
στρατοπέδευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στρατοπέδευσε (active indicative past perfective singular third-person)
στρατοπεδεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στρατοπεδεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στρατοπεδεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στρατοπεδεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στρατοπέδευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρατοπεδεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρατοπεδεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρατοπέδευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στρατοπεδεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στρατοπεδεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα στρατοπεδεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στρατοπεδεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στρατοπέδευε (active imperative imperfective second-person singular)
στρατοπέδευσε (active imperative perfective second-person singular)
στρατοπεδεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
στρατοπεδεύστε (active imperative perfective plural second-person)
στρατοπεδεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας στρατοπεδεύσει (active indeclinable participle perfect)
στρατοπεδευμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
στρατοπεδεύσει (infinitive-aorist)

στρα‧το‧πε‧δεύ‧ω

Learned borrowing from Ancient Greek στρατοπεδεύω (stratopedeúō).

lbor

στρατοπεδεύω


ανθυποσμηναγός

head

ανθυποσμηναγοί

ανθυποσμηναγός • (anthyposminagós) m or f (plural ανθυποσμηναγοί)

el-noun

ανθυποσμηναγοί

anthyposminagós (romanization)
ανθυποσμηναγοί (plural)
ανθυποσμηναγός (nominative singular)
ανθυποσμηναγοί (nominative plural)
ανθυποσμηναγού (genitive singular)
ανθυποσμηναγών (genitive plural)
ανθυποσμηναγό (accusative singular)
ανθυποσμηναγούς (accusative plural)
ανθυποσμηναγέ (singular vocative)
ανθυποσμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυποσμηναγός

ανθυποσμηναγοί

ανθυποσμηναγού

ανθυποσμηναγών

ανθυποσμηναγό

ανθυποσμηναγούς

ανθυποσμηναγέ

ανθυποσμηναγοί

(military) an air force rank with the NATO grade OF-1


κατέχω

head

κατέχω • (katécho)

el-verb

κατέχω • (katécho) (imperfect κατείχα, passive κατέχομαι)

katécho (romanization)
κατείχα (imperfect)
κατέχομαι (passive)

Inherited and learned borrowing from Ancient Greek κατέχω (katékhō). By surface analysis, κατ- (kat-) + έχω (écho).


ανορθωτής

head

ανορθωτής • (anorthotís) m (plural ανορθωτές)

anorthotís (romanization)
ανορθωτές (plural)
ανορθωτής (nominative singular)
ανορθωτές (nominative plural)
ανορθωτή (genitive singular)
ανορθωτών (genitive plural)
ανορθωτή (accusative singular)
ανορθωτές (accusative plural)
ανορθωτή (singular vocative)
ανορθωτές (plural vocative)


ψήκτρα

psíktra (romanization)
ψήκτρες (plural)
ψήκτρα (nominative singular)
ψήκτρες (nominative plural)
ψήκτρας (genitive singular)
ψηκτρών (genitive plural)
ψήκτρα (accusative singular)
ψήκτρες (accusative plural)
ψήκτρα (singular vocative)
ψήκτρες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ψήκτρα (psḗktra).

(military) special thin brush for cleaning gun barrels


αντιαρματικός

αντιαρματική

αντιαρματικό

αντιαρματικός • (antiarmatikós) m (feminine αντιαρματική, neuter αντιαρματικό)

el-adj

αντιαρματική

αντιαρματικό

antiarmatikós (romanization)
αντιαρματική (feminine)
αντιαρματικό (neuter)
αντιαρματικός (masculine nominative singular)
αντιαρματική (feminine nominative singular)
αντιαρματικό (neuter nominative singular)
αντιαρματικοί (masculine nominative)
αντιαρματικές (feminine nominative plural)
αντιαρματικά (neuter nominative plural)
αντιαρματικού (genitive masculine singular)
αντιαρματικής (feminine genitive singular)
αντιαρματικού (genitive neuter singular)
αντιαρματικών (genitive masculine)
αντιαρματικών (feminine genitive plural)
αντιαρματικών (genitive neuter plural)
αντιαρματικό (accusative masculine singular)
αντιαρματική (accusative feminine singular)
αντιαρματικό (accusative neuter singular)
αντιαρματικούς (accusative masculine)
αντιαρματικές (accusative feminine plural)
αντιαρματικά (accusative neuter plural)
αντιαρματικέ (masculine singular vocative)
αντιαρματική (feminine singular vocative)
αντιαρματικό (neuter singular vocative)
αντιαρματικοί (masculine vocative)
αντιαρματικές (feminine plural vocative)
αντιαρματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αντιαρματικός

el-decl-adj-table

αντιαρματικός (antiarmatikós)

αντιαρματική (antiarmatikí)

αντιαρματικό (antiarmatikó)

αντιαρματικοί (antiarmatikoí)

αντιαρματικές (antiarmatikés)

αντιαρματικά (antiarmatiká)

αντιαρματικού (antiarmatikoú)

αντιαρματικής (antiarmatikís)

αντιαρματικού (antiarmatikoú)

αντιαρματικών (antiarmatikón)

αντιαρματικών (antiarmatikón)

αντιαρματικών (antiarmatikón)

αντιαρματικό (antiarmatikó)

αντιαρματική (antiarmatikí)

αντιαρματικό (antiarmatikó)

αντιαρματικούς (antiarmatikoús)

αντιαρματικές (antiarmatikés)

αντιαρματικά (antiarmatiká)

αντιαρματικέ (antiarmatiké)

αντιαρματική (antiarmatikí)

αντιαρματικό (antiarmatikó)

αντιαρματικοί (antiarmatikoí)

αντιαρματικές (antiarmatikés)

αντιαρματικά (antiarmatiká)

αντι- (anti-) + αρματικός (armatikós, “armoured”)


αρματικός

head

αρματικός • (armatikós) m (feminine αρματική, neuter αρματικό)

armatikós (romanization)
αρματική (feminine)
αρματικό (neuter)
αρματικός (masculine nominative singular)
αρματική (feminine nominative singular)
αρματικό (neuter nominative singular)
αρματικοί (masculine nominative)
αρματικές (feminine nominative plural)
αρματικά (neuter nominative plural)
αρματικού (genitive masculine singular)
αρματικής (feminine genitive singular)
αρματικού (genitive neuter singular)
αρματικών (genitive masculine)
αρματικών (feminine genitive plural)
αρματικών (genitive neuter plural)
αρματικό (accusative masculine singular)
αρματική (accusative feminine singular)
αρματικό (accusative neuter singular)
αρματικούς (accusative masculine)
αρματικές (accusative feminine plural)
αρματικά (accusative neuter plural)
αρματικέ (masculine singular vocative)
αρματική (feminine singular vocative)
αρματικό (neuter singular vocative)
αρματικοί (masculine vocative)
αρματικές (feminine plural vocative)
αρματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρματικός (armatikós)

αρματική (armatikí)

αρματικό (armatikó)

αρματικοί (armatikoí)

αρματικές (armatikés)

αρματικά (armatiká)

αρματικού (armatikoú)

αρματικής (armatikís)

αρματικού (armatikoú)

αρματικών (armatikón)

αρματικών (armatikón)

αρματικών (armatikón)

αρματικό (armatikó)

αρματική (armatikí)

αρματικό (armatikó)

αρματικούς (armatikoús)

αρματικές (armatikés)

αρματικά (armatiká)

αρματικέ (armatiké)

αρματική (armatikí)

αρματικό (armatikó)

αρματικοί (armatikoí)

αρματικές (armatikés)

αρματικά (armatiká)


αιθεράρχης

head

αιθεράρχης • (aitherárchis) m or f (plural στρατάρχες)

aitherárchis (romanization)
στρατάρχες (plural)
αιθεράρχης (nominative singular)
αιθεράρχες (nominative plural)
αιθεράρχη (genitive singular)
αιθεραρχών (genitive plural)
αιθεράρχη (accusative singular)
αιθεράρχες (accusative plural)
αιθεράρχη (singular vocative)
αιθεράρχες (plural vocative)

(military, dated) An air force rank with the NATO grade OF-10 (obsolete in most modern air forces)

general of the air force
general of the air force


πτέραρχος

πτέραρχος • (ptérarchos) m or f (plural πτέραρχοι)

ptérarchos (romanization)
πτέραρχοι (plural)
πτέραρχος (nominative singular)
πτέραρχοι (nominative plural)
πτεράρχου (genitive singular)
πτεράρχων (genitive plural)
πτέραρχο (accusative singular)
πτεράρχους (accusative plural)
πτέραρχε (singular vocative)
πτέραρχοι (plural vocative)

(military) an air force rank with the NATO grade OF-9


ανθυπίατρος

ανθυπίατρος • (anthypíatros) m (plural ανθυπίατροι)

anthypíatros (romanization)
ανθυπίατροι (plural)
ανθυπίατρος (nominative singular)
ανθυπίατροι (nominative plural)
ανθυπίατρου (genitive singular)
ανθυπιάτρου (genitive singular)
ανθυπίατρων (genitive plural)
ανθυπιάτρων (genitive plural)
ανθυπίατρο (accusative singular)
ανθυπίατρους (accusative plural)
ανθυπιάτρους (accusative plural)
ανθυπίατρε (singular vocative)
ανθυπίατροι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπίατρους

ανθυπιάτρους

(military, medicine) army surgeon (lieutenant)


ανθυπίλαρχος

head

ανθυπίλαρχοι

ανθυπίλαρχος • (anthypílarchos) m (plural ανθυπίλαρχοι)

el-noun

ανθυπίλαρχοι

anthypílarchos (romanization)
ανθυπίλαρχοι (plural)
ανθυπίλαρχος (nominative singular)
ανθυπίλαρχοι (nominative plural)
ανθυπίλαρχου (genitive singular)
ανθυπιλάρχου (genitive singular)
ανθυπίλαρχων (genitive plural)
ανθυπιλάρχων (genitive plural)
ανθυπίλαρχο (accusative singular)
ανθυπίλαρχους (accusative plural)
ανθυπιλάρχους (accusative plural)
ανθυπίλαρχε (singular vocative)
ανθυπίλαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπίλαρχος

ανθυπίλαρχοι

ανθυπίλαρχου

ανθυπιλάρχου

ανθυπίλαρχων

ανθυπιλάρχων

ανθυπίλαρχους

ανθυπιλάρχους

ανθυπίλαρχοι

ανθ- (anth-, “anti”) + υπίλαρχος (ypílarchos, “cavalry lieutenant”).

prefix

(military) the rank of second lieutenant in an armoured unit (NATO grade OF-1 in the British and US armies)


ανθυποβρυχιακός

head

ανθυποβρυχιακή

ανθυποβρυχιακό

ανθυποβρυχιακός • (anthypovrychiakós) m (feminine ανθυποβρυχιακή, neuter ανθυποβρυχιακό)

el-adj

ανθυποβρυχιακή

ανθυποβρυχιακό

anthypovrychiakós (romanization)
ανθυποβρυχιακή (feminine)
ανθυποβρυχιακό (neuter)
ανθυποβρυχιακός (masculine nominative singular)
ανθυποβρυχιακή (feminine nominative singular)
ανθυποβρυχιακό (neuter nominative singular)
ανθυποβρυχιακοί (masculine nominative)
ανθυποβρυχιακές (feminine nominative plural)
ανθυποβρυχιακά (neuter nominative plural)
ανθυποβρυχιακού (genitive masculine singular)
ανθυποβρυχιακής (feminine genitive singular)
ανθυποβρυχιακού (genitive neuter singular)
ανθυποβρυχιακών (genitive masculine)
ανθυποβρυχιακών (feminine genitive plural)
ανθυποβρυχιακών (genitive neuter plural)
ανθυποβρυχιακό (accusative masculine singular)
ανθυποβρυχιακή (accusative feminine singular)
ανθυποβρυχιακό (accusative neuter singular)
ανθυποβρυχιακούς (accusative masculine)
ανθυποβρυχιακές (accusative feminine plural)
ανθυποβρυχιακά (accusative neuter plural)
ανθυποβρυχιακέ (masculine singular vocative)
ανθυποβρυχιακή (feminine singular vocative)
ανθυποβρυχιακό (neuter singular vocative)
ανθυποβρυχιακοί (masculine vocative)
ανθυποβρυχιακές (feminine plural vocative)
ανθυποβρυχιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-a

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-positive

Declension of ανθυποβρυχιακός

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-ός-ή-ό

ανθυποβρυχιακ


υποβρυχιακός

head

υποβρυχιακός • (ypovrychiakós) m (feminine υποβρυχιακή, neuter υποβρυχιακό)

ypovrychiakós (romanization)
υποβρυχιακή (feminine)
υποβρυχιακό (neuter)
υποβρυχιακός (masculine nominative singular)
υποβρυχιακή (feminine nominative singular)
υποβρυχιακό (neuter nominative singular)
υποβρυχιακοί (masculine nominative)
υποβρυχιακές (feminine nominative plural)
υποβρυχιακά (neuter nominative plural)
υποβρυχιακού (genitive masculine singular)
υποβρυχιακής (feminine genitive singular)
υποβρυχιακού (genitive neuter singular)
υποβρυχιακών (genitive masculine)
υποβρυχιακών (feminine genitive plural)
υποβρυχιακών (genitive neuter plural)
υποβρυχιακό (accusative masculine singular)
υποβρυχιακή (accusative feminine singular)
υποβρυχιακό (accusative neuter singular)
υποβρυχιακούς (accusative masculine)
υποβρυχιακές (accusative feminine plural)
υποβρυχιακά (accusative neuter plural)
υποβρυχιακέ (masculine singular vocative)
υποβρυχιακή (feminine singular vocative)
υποβρυχιακό (neuter singular vocative)
υποβρυχιακοί (masculine vocative)
υποβρυχιακές (feminine plural vocative)
υποβρυχιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of υποβρυχιακός


αντιπτέραρχος

head

αντιπτέραρχοι

αντιπτέραρχος • (antiptérarchos) m or f (plural αντιπτέραρχοι)

el-noun

αντιπτέραρχοι

antiptérarchos (romanization)
αντιπτέραρχοι (plural)
αντιπτέραρχος (nominative singular)
αντιπτέραρχοι (nominative plural)
αντιπτεράρχου (genitive singular)
αντιπτεράρχων (genitive plural)
αντιπτέραρχο (accusative singular)
αντιπτεράρχους (accusative plural)
αντιπτέραρχε (singular vocative)
αντιπτέραρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπτέραρχος

αντιπτέραρχοι

αντιπτεράρχου

αντιπτεράρχων

αντιπτέραρχο

αντιπτεράρχους

αντιπτέραρχε

αντιπτέραρχοι

(military) an air force rank with the NATO grade OF-8


υποπτέραρχος

head

υποπτέραρχοι

υποπτέραρχος • (ypoptérarchos) m or f (plural υποπτέραρχοι)

el-noun

υποπτέραρχοι

ypoptérarchos (romanization)
υποπτέραρχοι (plural)
υποπτέραρχος (nominative singular)
υποπτέραρχοι (nominative plural)
υποπτεράρχου (genitive singular)
υποπτεράρχων (genitive plural)
υποπτέραρχο (accusative singular)
υποπτεράρχους (accusative plural)
υποπτέραρχε (singular vocative)
υποπτέραρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποπτέραρχος

υποπτέραρχοι

υποπτεράρχου

υποπτεράρχων

υποπτεράρχους

υποπτέραρχοι

(military) an air force rank with the NATO grade OF-7


σμήναρχος

head

σμήναρχος • (smínarchos) m or f (plural σμήναρχοι)

smínarchos (romanization)
σμήναρχοι (plural)
σμήναρχος (nominative singular)
σμήναρχοι (nominative plural)
σμήναρχου (genitive singular)
σμηνάρχου (genitive singular)
σμήναρχων (genitive plural)
σμηνάρχων (genitive plural)
σμήναρχο (accusative singular)
σμήναρχους (accusative plural)
σμηνάρχους (accusative plural)
σμήναρχε (singular vocative)
σμήναρχοι (plural vocative)

(military) an air force rank with the NATO grade OF-5


αντισμήναρχος

αντισμήναρχοι

αντισμήναρχος • (antismínarchos) m or f (plural αντισμήναρχοι)

el-noun

αντισμήναρχοι

antismínarchos (romanization)
αντισμήναρχοι (plural)
αντισμήναρχος (nominative singular)
αντισμήναρχοι (nominative plural)
αντισμήναρχου (genitive singular)
αντισμηνάρχου (genitive singular)
αντισμήναρχων (genitive plural)
αντισμηνάρχων (genitive plural)
αντισμήναρχο (accusative singular)
αντισμήναρχους (accusative plural)
αντισμηνάρχους (accusative plural)
αντισμήναρχε (singular vocative)
αντισμήναρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντισμήναρχος

αντισμήναρχοι

αντισμήναρχου

αντισμηνάρχου

αντισμήναρχων

αντισμηνάρχων

αντισμήναρχο

αντισμήναρχους

αντισμηνάρχους

αντισμήναρχε

αντισμήναρχοι

(military) an air force rank with the NATO grade OF-4


πλωτάρχης

head

πλωτάρχης • (plotárchis) m or f (plural πλωτάρχες)

plotárchis (romanization)
πλωτάρχες (plural)
πλωτάρχης (nominative singular)
πλωτάρχες (nominative plural)
πλωτάρχη (genitive singular)
πλωταρχών (genitive plural)
πλωτάρχη (accusative singular)
πλωτάρχες (accusative plural)
πλωτάρχη (singular vocative)
πλωτάρχες (plural vocative)

el-decl-noun

Also, a dated, very formal singular vocative, <i class="Grek mention" lang="el">πλωτάρχα</i> (plotárcha)!

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek πλωτάρχης (plōtárkhēs, “shipmaster”), from the Ancient Greek πλωτ(ός) (plōt(ós), “navigable, floating”) + -άρχης (-árchis, suffix for leader).

der

lieutenant commander
lieutenant commander

(military) the rank of lieutenant commander in the Royal Navy and US navy with the NATO grade OF-3


επισμηναγός

head

επισμηναγός • (episminagós) m or f (plural επισμηναγοί)

episminagós (romanization)
επισμηναγοί (plural)
επισμηναγός (nominative singular)
επισμηναγοί (nominative plural)
επισμηναγού (genitive singular)
επισμηναγών (genitive plural)
επισμηναγό (accusative singular)
επισμηναγούς (accusative plural)
επισμηναγέ (singular vocative)
επισμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

επισμηναγούς

(military) an air force rank with the NATO grade OF-3


διοικητής

head

διοικητής • (dioikitís) m (plural διοικητές, feminine διοικήτρια)

dioikitís (romanization)
διοικητές (plural)
διοικήτρια (feminine)
διοικητής (nominative singular)
διοικητές (nominative plural)
διοικητή (genitive singular)
διοικητών (genitive plural)
διοικητή (accusative singular)
διοικητές (accusative plural)
διοικητή (singular vocative)
διοικητές (plural vocative)

δι‧οι‧κη‧τής

Learned borrowing from Koine Greek διοικητής (dioikētḗs). By surface analysis, διοικώ (dioikó) + -τής (-tís).


Αντάντ

(politics, history) Entente Cordiale, entente


αντεργκράουντ

head

αντεργκράουντ • (antergkráount) (indeclinable)

(politics, military) underground, resistance


αντευρωπαϊσμός

αντευρωπαϊσμός • (antevropaïsmós) m (uncountable)

antevropaïsmós (romanization)
αντευρωπαϊσμός (nominative singular)
αντευρωπαϊσμού (genitive singular)
αντευρωπαϊσμό (accusative singular)
αντευρωπαϊσμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντευρωπαϊσμός

αντευρωπαϊσμού

αντευρωπαϊσμό

αντευρωπαϊσμέ


αντιευρωπαϊσμός

head

αντιευρωπαϊσμός • (antievropaïsmós) m (uncountable)

antievropaïsmós (romanization)
αντιευρωπαϊσμός (nominative singular)
αντιευρωπαϊσμού (genitive singular)
αντιευρωπαϊσμό (accusative singular)
αντιευρωπαϊσμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντιευρωπαϊσμός

αντιευρωπαϊσμού

αντιευρωπαϊσμό

αντιευρωπαϊσμέ


ανθυπασπίστρια

head

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπιστής

ανθυπασπίστρια • (anthypaspístria) m (plural ανθυπασπίστριες, masculine ανθυπασπιστής)

el-noun

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπιστής

tlb

(the masculine is also used for the feminine)

anthypaspístria (romanization)
ανθυπασπίστριες (plural)
ανθυπασπιστής (masculine)
ανθυπασπίστρια (nominative singular)
ανθυπασπίστριες (nominative plural)
ανθυπασπίστριας (genitive singular)
ανθυπασπιστριών (genitive plural)
ανθυπασπίστρια (accusative singular)
ανθυπασπίστριες (accusative plural)
ανθυπασπίστρια (singular vocative)
ανθυπασπίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπίστριας

ανθυπασπιστριών

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

warrant officer class 1
warrant officer class 1

regimental sergeant major
regimental sergeant major

(British army) warrant officer class 1, regimental sergeant major


αντιευρωπαϊστής

head

αντιευρωπαϊστές

αντιευρωπαΐστρια

αντιευρωπαϊστής • (antievropaïstís) m (plural αντιευρωπαϊστές, feminine αντιευρωπαΐστρια)

el-noun

αντιευρωπαϊστές

αντιευρωπαΐστρια

antievropaïstís (romanization)
αντιευρωπαϊστές (plural)
αντιευρωπαΐστρια (feminine)
αντιευρωπαϊστής (nominative singular)
αντιευρωπαϊστές (nominative plural)
αντιευρωπαϊστή (genitive singular)
αντιευρωπαϊστών (genitive plural)
αντιευρωπαϊστή (accusative singular)
αντιευρωπαϊστές (accusative plural)
αντιευρωπαϊστή (singular vocative)
αντιευρωπαϊστές (plural vocative)

el-decl-noun

αντιευρωπαϊστής

αντιευρωπαϊστές

αντιευρωπαϊστή

αντιευρωπαϊστών

αντιευρωπαϊστή

αντιευρωπαϊστές

αντιευρωπαϊστή

αντιευρωπαϊστές


αντιευρωπαΐστρια

head

αντιευρωπαΐστριες

αντιευρωπαϊστής

αντιευρωπαΐστρια • (antievropaḯstria) f (plural αντιευρωπαΐστριες, masculine αντιευρωπαϊστής)

el-noun

αντιευρωπαϊστής

αντιευρωπαΐστριες

antievropaḯstria (romanization)
αντιευρωπαΐστριες (plural)
αντιευρωπαϊστής (masculine)
αντιευρωπαΐστρια (nominative singular)
αντιευρωπαΐστριες (nominative plural)
αντιευρωπαΐστριας (genitive singular)
αντιευρωπαίστριών (genitive plural)
αντιευρωπαΐστρια (accusative singular)
αντιευρωπαΐστριες (accusative plural)
αντιευρωπαΐστρια (singular vocative)
αντιευρωπαΐστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αντιευρωπαΐστρια

αντιευρωπαΐστριες

αντιευρωπαΐστριας

αντιευρωπαίστριών

αντιευρωπαΐστρια

αντιευρωπαΐστριες

αντιευρωπαΐστρια

αντιευρωπαΐστριες


αντιαεροπορικά

antiaeroporiká (romanization)
αντιαεροπορικά (nominative plural)
αντιαεροπορικών (genitive plural)
αντιαεροπορικά (accusative plural)
αντιαεροπορικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αντιαεροπορικά

αντιαεροπορικών

αντιαεροπορικά

αντιαεροπορικά


αντιαρματικά

antiarmatiká (romanization)
αντιαρματικά (nominative plural)
αντιαρματικών (genitive plural)
αντιαρματικά (accusative plural)
αντιαρματικά (plural vocative)

αντιαρματικά

αντιαρματικών

αντιαρματικά

αντιαρματικά


παρατήρηση

head

παρατηρήσεις

παρατήρηση • (paratírisi) f (plural παρατηρήσεις)

el-noun

παρατηρήσεις

paratírisi (romanization)
παρατηρήσεις (plural)
παρατήρηση (nominative singular)
παρατηρήσεις (nominative plural)
παρατήρησης (genitive singular)
παρατηρήσεων (genitive plural)
παρατήρηση (accusative singular)
παρατηρήσεις (accusative plural)
παρατήρηση (singular vocative)
παρατηρήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

παρατηρήσεις

παρατηρήσεων

παρατηρήσεις

παρατηρήσεις

Older or formal genitive singular: παρατηρήσεως (paratiríseos)

πα‧ρα‧τή‧ρη‧ση

Το στρατιωτικό αεροπορία εξελίχτηκε αρχικά σε μέσο ως αποστολές παρατήρησης των βολών του πυροβολικού και πτήσεις αναγνώρισης (Νικολουδάκης, 2015).
To stratiotikó aeroporía exelíchtike archiká se méso os apostolés paratírisis ton volón tou pyrovolikoú kai ptíseis anagnórisis (Nikoloudákis, 2015).
Military aviation initially evolved into a means of artillery surveillance missions and reconnaissance flights (Nikoloudakis, 2015).

(military) surveillance, reconnaissance, systematic monitoring of the enemy's positions and movements


επίλαρχος

epílarchos (romanization)
επίλαρχος (nominative singular)
επίλαρχοι (nominative plural)
επίλαρχου (genitive singular)
επιλάρχου (genitive singular)
επίλαρχων (genitive plural)
επιλάρχων (genitive plural)
επίλαρχο (accusative singular)
επίλαρχους (accusative plural)
επιλάρχους (accusative plural)
επίλαρχε (singular vocative)
επίλαρχοι (plural vocative)

Coordinate term: (infantry major) ταγματάρχης (tagmatárchis)

(military) the rank of major in an armoured unit (NATO grade OF-3 in the British and US armies)


υποπλοίαρχος

head

υποπλοίαρχοι

υποπλοίαρχος • (ypoploíarchos) m or f (plural υποπλοίαρχοι)

el-noun

υποπλοίαρχοι

ypoploíarchos (romanization)
υποπλοίαρχοι (plural)
υποπλοίαρχος (nominative singular)
υποπλοίαρχοι (nominative plural)
υποπλοιάρχου (genitive singular)
υποπλοιάρχων (genitive plural)
υποπλοίαρχο (accusative singular)
υποπλοιάρχους (accusative plural)
υποπλοίαρχε (singular vocative)
υποπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποπλοίαρχος

υποπλοίαρχοι

υποπλοιάρχου

υποπλοιάρχων

υποπλοιάρχους

υποπλοίαρχοι

(military) the rank of lieutenant in the Royal Navy and US navy with the NATO grade OF-2


σμηναγός

head

σμηναγός • (sminagós) m or f (plural σμηναγοί)

sminagós (romanization)
σμηναγοί (plural)
σμηναγός (nominative singular)
σμηναγοί (nominative plural)
σμηναγού (genitive singular)
σμηναγών (genitive plural)
σμηναγό (accusative singular)
σμηναγούς (accusative plural)
σμηναγέ (singular vocative)
σμηναγοί (plural vocative)

(military) an air force rank with the NATO grade OF-2


υπίλαρχος

υπίλαρχος • (ypílarchos) m or f (plural υπίλαρχοι)

ypílarchos (romanization)
υπίλαρχοι (plural)
υπίλαρχος (nominative singular)
υπίλαρχοι (nominative plural)
υπίλαρχου (genitive singular)
υπιλάρχου (genitive singular)
υπίλαρχων (genitive plural)
υπιλάρχων (genitive plural)
υπίλαρχο (accusative singular)
υπίλαρχους (accusative plural)
υπιλάρχους (accusative plural)
υπίλαρχε (singular vocative)
υπίλαρχοι (plural vocative)

(military) the rank of lieutenant in an armoured unit (NATO grade OF-1 in the British and US armies)


υποσμηναγός

υποσμηναγός • (yposminagós) m or f (plural υποσμηναγοί)

yposminagós (romanization)
υποσμηναγοί (plural)
υποσμηναγός (nominative singular)
υποσμηναγοί (nominative plural)
υποσμηναγού (genitive singular)
υποσμηναγών (genitive plural)
υποσμηναγό (accusative singular)
υποσμηναγούς (accusative plural)
υποσμηναγέ (singular vocative)
υποσμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

υποσμηναγούς

(military) an air force rank with the NATO grade OF-1


αντικυβερνητικός

head

αντικυβερνητική

αντικυβερνητικό

αντικυβερνητικός • (antikyvernitikós) m (feminine αντικυβερνητική, neuter αντικυβερνητικό)

el-adj

αντικυβερνητική

αντικυβερνητικό

antikyvernitikós (romanization)
αντικυβερνητική (feminine)
αντικυβερνητικό (neuter)
αντικυβερνητικός (masculine nominative singular)
αντικυβερνητική (feminine nominative singular)
αντικυβερνητικό (neuter nominative singular)
αντικυβερνητικοί (masculine nominative)
αντικυβερνητικές (feminine nominative plural)
αντικυβερνητικά (neuter nominative plural)
αντικυβερνητικού (genitive masculine singular)
αντικυβερνητικής (feminine genitive singular)
αντικυβερνητικού (genitive neuter singular)
αντικυβερνητικών (genitive masculine)
αντικυβερνητικών (feminine genitive plural)
αντικυβερνητικών (genitive neuter plural)
αντικυβερνητικό (accusative masculine singular)
αντικυβερνητική (accusative feminine singular)
αντικυβερνητικό (accusative neuter singular)
αντικυβερνητικούς (accusative masculine)
αντικυβερνητικές (accusative feminine plural)
αντικυβερνητικά (accusative neuter plural)
αντικυβερνητικέ (masculine singular vocative)
αντικυβερνητική (feminine singular vocative)
αντικυβερνητικό (neuter singular vocative)
αντικυβερνητικοί (masculine vocative)
αντικυβερνητικές (feminine plural vocative)
αντικυβερνητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντικυβερνητικ

el-decl-adj-a

αντικυβερνητικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντικυβερνητικός

αντικυβερνητικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντικυβερνητικ

el-decl-adj-table

αντικυβερνητικός (antikyvernitikós)

αντικυβερνητική (antikyvernitikí)

αντικυβερνητικό (antikyvernitikó)

αντικυβερνητικοί (antikyvernitikoí)

αντικυβερνητικές (antikyvernitikés)

αντικυβερνητικά (antikyvernitiká)

αντικυβερνητικού (antikyvernitikoú)

αντικυβερνητικής (antikyvernitikís)

αντικυβερνητικού (antikyvernitikoú)

αντικυβερνητικών (antikyvernitikón)

αντικυβερνητικών (antikyvernitikón)

αντικυβερνητικών (antikyvernitikón)

αντικυβερνητικό (antikyvernitikó)

αντικυβερνητική (antikyvernitikí)

αντικυβερνητικό (antikyvernitikó)

αντικυβερνητικούς (antikyvernitikoús)

αντικυβερνητικές (antikyvernitikés)

αντικυβερνητικά (antikyvernitiká)

αντικυβερνητικέ (antikyvernitiké)

αντικυβερνητική (antikyvernitikí)

αντικυβερνητικό (antikyvernitikó)

αντικυβερνητικοί (antikyvernitikoí)

αντικυβερνητικές (antikyvernitikés)

αντικυβερνητικά (antikyvernitiká)


στρατηγικός

head

στρατηγικός • (stratigikós) m (feminine στρατηγική, neuter στρατηγικό)

stratigikós (romanization)
στρατηγική (feminine)
στρατηγικό (neuter)
στρατηγικός (masculine nominative singular)
στρατηγική (feminine nominative singular)
στρατηγικό (neuter nominative singular)
στρατηγικοί (masculine nominative)
στρατηγικές (feminine nominative plural)
στρατηγικά (neuter nominative plural)
στρατηγικού (genitive masculine singular)
στρατηγικής (feminine genitive singular)
στρατηγικού (genitive neuter singular)
στρατηγικών (genitive masculine)
στρατηγικών (feminine genitive plural)
στρατηγικών (genitive neuter plural)
στρατηγικό (accusative masculine singular)
στρατηγική (accusative feminine singular)
στρατηγικό (accusative neuter singular)
στρατηγικούς (accusative masculine)
στρατηγικές (accusative feminine plural)
στρατηγικά (accusative neuter plural)
στρατηγικέ (masculine singular vocative)
στρατηγική (feminine singular vocative)
στρατηγικό (neuter singular vocative)
στρατηγικοί (masculine vocative)
στρατηγικές (feminine plural vocative)
στρατηγικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

στρατηγικός (stratigikós)

στρατηγική (stratigikí)

στρατηγικό (stratigikó)

στρατηγικοί (stratigikoí)

στρατηγικές (stratigikés)

στρατηγικά (stratigiká)

στρατηγικού (stratigikoú)

στρατηγικής (stratigikís)

στρατηγικού (stratigikoú)

στρατηγικών (stratigikón)

στρατηγικών (stratigikón)

στρατηγικών (stratigikón)

στρατηγικό (stratigikó)

στρατηγική (stratigikí)

στρατηγικό (stratigikó)

στρατηγικούς (stratigikoús)

στρατηγικές (stratigikés)

στρατηγικά (stratigiká)

στρατηγικέ (stratigiké)

στρατηγική (stratigikí)

στρατηγικό (stratigikó)

στρατηγικοί (stratigikoí)

στρατηγικές (stratigikés)

στρατηγικά (stratigiká)

στρα‧τη‧γι‧κός

In the 'strategic' sense, learnedly formed from στρατηγ(ική) (stratig(ikí)) + -ικός (-ikós) with semantic loan from English strategic for non-military contexts. In the relational sense 'of a general', learned borrowing from Ancient Greek στρατηγικός (stratēgikós).

af

στρατηγική<alt:στρατηγ(ική)>

lbor

(military) strategic (of or relating to military operations that are more large-scale or long-range than local or tactical ones)

(military, relational) general's, of a general


αντιμοναρχικός

head

αντιμοναρχική

αντιμοναρχικό

αντιμοναρχικός • (antimonarchikós) m (feminine αντιμοναρχική, neuter αντιμοναρχικό)

el-adj

αντιμοναρχική

αντιμοναρχικό

antimonarchikós (romanization)
αντιμοναρχική (feminine)
αντιμοναρχικό (neuter)
αντιμοναρχικός (masculine nominative singular)
αντιμοναρχική (feminine nominative singular)
αντιμοναρχικό (neuter nominative singular)
αντιμοναρχικοί (masculine nominative)
αντιμοναρχικές (feminine nominative plural)
αντιμοναρχικά (neuter nominative plural)
αντιμοναρχικού (genitive masculine singular)
αντιμοναρχικής (feminine genitive singular)
αντιμοναρχικού (genitive neuter singular)
αντιμοναρχικών (genitive masculine)
αντιμοναρχικών (feminine genitive plural)
αντιμοναρχικών (genitive neuter plural)
αντιμοναρχικό (accusative masculine singular)
αντιμοναρχική (accusative feminine singular)
αντιμοναρχικό (accusative neuter singular)
αντιμοναρχικούς (accusative masculine)
αντιμοναρχικές (accusative feminine plural)
αντιμοναρχικά (accusative neuter plural)
αντιμοναρχικέ (masculine singular vocative)
αντιμοναρχική (feminine singular vocative)
αντιμοναρχικό (neuter singular vocative)
αντιμοναρχικοί (masculine vocative)
αντιμοναρχικές (feminine plural vocative)
αντιμοναρχικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιμοναρχικ

el-decl-adj-a

αντιμοναρχικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιμοναρχικός

αντιμοναρχικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αντιμοναρχικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αντιμοναρχικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιμοναρχικ


αντιμοναρχικός

head

αντιμοναρχικοί

αντιμοναρχική

αντιμοναρχικός • (antimonarchikós) m (plural αντιμοναρχικοί, feminine αντιμοναρχική)

el-noun

αντιμοναρχικοί

αντιμοναρχική

antimonarchikós (romanization)
αντιμοναρχικοί (plural)
αντιμοναρχική (feminine)
αντιμοναρχικός (nominative singular)
αντιμοναρχικοί (nominative plural)
αντιμοναρχικού (genitive singular)
αντιμοναρχικών (genitive plural)
αντιμοναρχικό (accusative singular)
αντιμοναρχικούς (accusative plural)
αντιμοναρχικέ (singular vocative)
αντιμοναρχικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιμοναρχικός

αντιμοναρχικοί

αντιμοναρχικού

αντιμοναρχικών

αντιμοναρχικό

αντιμοναρχικούς

αντιμοναρχικέ

αντιμοναρχικοί


αντιμοναρχική

head

αντιμοναρχικές

αντιμοναρχικός

αντιμοναρχική • (antimonarchikí) f (plural αντιμοναρχικές, masculine αντιμοναρχικός)

el-noun

αντιμοναρχικός

αντιμοναρχικές

antimonarchikí (romanization)
αντιμοναρχικές (plural)
αντιμοναρχικός (masculine)
αντιμοναρχική (nominative singular)
αντιμοναρχικές (nominative plural)
αντιμοναρχικής (genitive singular)
αντιμοναρχικών (genitive plural)
αντιμοναρχική (accusative singular)
αντιμοναρχικές (accusative plural)
αντιμοναρχική (singular vocative)
αντιμοναρχικές (plural vocative)

el-decl-noun

αντιμοναρχική

αντιμοναρχικές

αντιμοναρχικής

αντιμοναρχικών

αντιμοναρχική

αντιμοναρχικές

αντιμοναρχική

αντιμοναρχικές


αντιδιαδήλωση

head

αντιδιαδηλώσεις

αντιδιαδήλωση • (antidiadílosi) f (plural αντιδιαδηλώσεις)

el-noun

αντιδιαδηλώσεις

antidiadílosi (romanization)
αντιδιαδηλώσεις (plural)
αντιδιαδήλωση (nominative singular)
αντιδιαδηλώσεις (nominative plural)
αντιδιαδήλωσης (genitive singular)
αντιδιαδηλώσεων (genitive plural)
αντιδιαδήλωση (accusative singular)
αντιδιαδηλώσεις (accusative plural)
αντιδιαδήλωση (singular vocative)
αντιδιαδηλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιδιαδήλωση

αντιδιαδηλώσεις

αντιδιαδήλωσης

αντιδιαδηλώσεων

αντιδιαδήλωση

αντιδιαδηλώσεις

αντιδιαδήλωση

αντιδιαδηλώσεις

Older or formal genitive singular: αντιδιαδηλώσεως (antidiadilóseos)


αντικομμουνισμός

head

αντικομμουνισμός • (antikommounismós) m (uncountable)

antikommounismós (romanization)
αντικομμουνισμός (nominative singular)
αντικομμουνισμού (genitive singular)
αντικομμουνισμό (accusative singular)
αντικομμουνισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντικομμουνισμός

αντικομμουνισμού

αντικομμουνισμό

αντικομμουνισμέ


αντικομμουνιστής

head

αντικομμουνιστές

αντικομμουνίστρια

αντικομμουνιστής • (antikommounistís) m (plural αντικομμουνιστές, feminine αντικομμουνίστρια)

el-noun

αντικομμουνιστές

αντικομμουνίστρια

antikommounistís (romanization)
αντικομμουνιστές (plural)
αντικομμουνίστρια (feminine)
αντικομμουνιστής (nominative singular)
αντικομμουνιστές (nominative plural)
αντικομμουνιστή (genitive singular)
αντικομμουνιστών (genitive plural)
αντικομμουνιστή (accusative singular)
αντικομμουνιστές (accusative plural)
αντικομμουνιστή (singular vocative)
αντικομμουνιστές (plural vocative)

el-decl-noun

αντικομμουνιστής

αντικομμουνιστές

αντικομμουνιστή

αντικομμουνιστών

αντικομμουνιστή

αντικομμουνιστές

αντικομμουνιστή

αντικομμουνιστές


αντικομμουνίστρια

head

αντικομμουνίστριες

αντικομμουνιστής

αντικομμουνίστρια • (antikommounístria) f (plural αντικομμουνίστριες, masculine αντικομμουνιστής)

el-noun

αντικομμουνίστριες

αντικομμουνιστής

antikommounístria (romanization)
αντικομμουνίστριες (plural)
αντικομμουνιστής (masculine)
αντικομμουνίστρια (nominative singular)
αντικομμουνίστριες (nominative plural)
αντικομμουνίστριας (genitive singular)
αντικομμουνιστριών (genitive plural)
αντικομμουνίστρια (accusative singular)
αντικομμουνίστριες (accusative plural)
αντικομμουνίστρια (singular vocative)
αντικομμουνίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αντικομμουνίστρια

αντικομμουνίστριες

αντικομμουνίστριας

αντικομμουνιστριών

αντικομμουνίστρια

αντικομμουνίστριες

αντικομμουνίστρια

αντικομμουνίστριες


αντιδικτατορικός

head

αντιδικτατορική

αντιδικτατορικό

αντιδικτατορικός • (antidiktatorikós) m (feminine αντιδικτατορική, neuter αντιδικτατορικό)

el-adj

αντιδικτατορική

αντιδικτατορικό

antidiktatorikós (romanization)
αντιδικτατορική (feminine)
αντιδικτατορικό (neuter)
αντιδικτατορικός (masculine nominative singular)
αντιδικτατορική (feminine nominative singular)
αντιδικτατορικό (neuter nominative singular)
αντιδικτατορικοί (masculine nominative)
αντιδικτατορικές (feminine nominative plural)
αντιδικτατορικά (neuter nominative plural)
αντιδικτατορικού (genitive masculine singular)
αντιδικτατορικής (feminine genitive singular)
αντιδικτατορικού (genitive neuter singular)
αντιδικτατορικών (genitive masculine)
αντιδικτατορικών (feminine genitive plural)
αντιδικτατορικών (genitive neuter plural)
αντιδικτατορικό (accusative masculine singular)
αντιδικτατορική (accusative feminine singular)
αντιδικτατορικό (accusative neuter singular)
αντιδικτατορικούς (accusative masculine)
αντιδικτατορικές (accusative feminine plural)
αντιδικτατορικά (accusative neuter plural)
αντιδικτατορικέ (masculine singular vocative)
αντιδικτατορική (feminine singular vocative)
αντιδικτατορικό (neuter singular vocative)
αντιδικτατορικοί (masculine vocative)
αντιδικτατορικές (feminine plural vocative)
αντιδικτατορικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιδικτατορικ

el-decl-adj-a

αντιδικτατορικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιδικτατορικός

αντιδικτατορικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιδικτατορικ

el-decl-adj-table

αντιδικτατορικός (antidiktatorikós)

αντιδικτατορική (antidiktatorikí)

αντιδικτατορικό (antidiktatorikó)

αντιδικτατορικοί (antidiktatorikoí)

αντιδικτατορικές (antidiktatorikés)

αντιδικτατορικά (antidiktatoriká)

αντιδικτατορικού (antidiktatorikoú)

αντιδικτατορικής (antidiktatorikís)

αντιδικτατορικού (antidiktatorikoú)

αντιδικτατορικών (antidiktatorikón)

αντιδικτατορικών (antidiktatorikón)

αντιδικτατορικών (antidiktatorikón)

αντιδικτατορικό (antidiktatorikó)

αντιδικτατορική (antidiktatorikí)

αντιδικτατορικό (antidiktatorikó)

αντιδικτατορικούς (antidiktatorikoús)

αντιδικτατορικές (antidiktatorikés)

αντιδικτατορικά (antidiktatoriká)

αντιδικτατορικέ (antidiktatoriké)

αντιδικτατορική (antidiktatorikí)

αντιδικτατορικό (antidiktatorikó)

αντιδικτατορικοί (antidiktatorikoí)

αντιδικτατορικές (antidiktatorikés)

αντιδικτατορικά (antidiktatoriká)


αντιδυναστικός

head

αντιδυναστική

αντιδυναστικό

αντιδυναστικός • (antidynastikós) m (feminine αντιδυναστική, neuter αντιδυναστικό)

el-adj

αντιδυναστική

αντιδυναστικό

antidynastikós (romanization)
αντιδυναστική (feminine)
αντιδυναστικό (neuter)
αντιδυναστικός (masculine nominative singular)
αντιδυναστική (feminine nominative singular)
αντιδυναστικό (neuter nominative singular)
αντιδυναστικοί (masculine nominative)
αντιδυναστικές (feminine nominative plural)
αντιδυναστικά (neuter nominative plural)
αντιδυναστικού (genitive masculine singular)
αντιδυναστικής (feminine genitive singular)
αντιδυναστικού (genitive neuter singular)
αντιδυναστικών (genitive masculine)
αντιδυναστικών (feminine genitive plural)
αντιδυναστικών (genitive neuter plural)
αντιδυναστικό (accusative masculine singular)
αντιδυναστική (accusative feminine singular)
αντιδυναστικό (accusative neuter singular)
αντιδυναστικούς (accusative masculine)
αντιδυναστικές (accusative feminine plural)
αντιδυναστικά (accusative neuter plural)
αντιδυναστικέ (masculine singular vocative)
αντιδυναστική (feminine singular vocative)
αντιδυναστικό (neuter singular vocative)
αντιδυναστικοί (masculine vocative)
αντιδυναστικές (feminine plural vocative)
αντιδυναστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιδυναστικ

el-decl-adj-a

αντιδυναστικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιδυναστικός

αντιδυναστικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αντιδυναστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αντιδυναστικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιδυναστικ

el-decl-adj-table

αντιδυναστικός (antidynastikós)

αντιδυναστική (antidynastikí)

αντιδυναστικό (antidynastikó)

αντιδυναστικοί (antidynastikoí)

αντιδυναστικές (antidynastikés)

αντιδυναστικά (antidynastiká)

αντιδυναστικού (antidynastikoú)

αντιδυναστικής (antidynastikís)

αντιδυναστικού (antidynastikoú)

αντιδυναστικών (antidynastikón)

αντιδυναστικών (antidynastikón)

αντιδυναστικών (antidynastikón)

αντιδυναστικό (antidynastikó)

αντιδυναστική (antidynastikí)

αντιδυναστικό (antidynastikó)

αντιδυναστικούς (antidynastikoús)

αντιδυναστικές (antidynastikés)

αντιδυναστικά (antidynastiká)

αντιδυναστικέ (antidynastiké)

αντιδυναστική (antidynastikí)

αντιδυναστικό (antidynastikó)

αντιδυναστικοί (antidynastikoí)

αντιδυναστικές (antidynastikés)

αντιδυναστικά (antidynastiká)


αντιεκκλησιαστικός

head

αντιεκκλησιαστική

αντιεκκλησιαστικό

αντιεκκλησιαστικός • (antiekklisiastikós) m (feminine αντιεκκλησιαστική, neuter αντιεκκλησιαστικό)

el-adj

αντιεκκλησιαστική

αντιεκκλησιαστικό

antiekklisiastikós (romanization)
αντιεκκλησιαστική (feminine)
αντιεκκλησιαστικό (neuter)
αντιεκκλησιαστικός (masculine nominative singular)
αντιεκκλησιαστική (feminine nominative singular)
αντιεκκλησιαστικό (neuter nominative singular)
αντιεκκλησιαστικοί (masculine nominative)
αντιεκκλησιαστικές (feminine nominative plural)
αντιεκκλησιαστικά (neuter nominative plural)
αντιεκκλησιαστικού (genitive masculine singular)
αντιεκκλησιαστικής (feminine genitive singular)
αντιεκκλησιαστικού (genitive neuter singular)
αντιεκκλησιαστικών (genitive masculine)
αντιεκκλησιαστικών (feminine genitive plural)
αντιεκκλησιαστικών (genitive neuter plural)
αντιεκκλησιαστικό (accusative masculine singular)
αντιεκκλησιαστική (accusative feminine singular)
αντιεκκλησιαστικό (accusative neuter singular)
αντιεκκλησιαστικούς (accusative masculine)
αντιεκκλησιαστικές (accusative feminine plural)
αντιεκκλησιαστικά (accusative neuter plural)
αντιεκκλησιαστικέ (masculine singular vocative)
αντιεκκλησιαστική (feminine singular vocative)
αντιεκκλησιαστικό (neuter singular vocative)
αντιεκκλησιαστικοί (masculine vocative)
αντιεκκλησιαστικές (feminine plural vocative)
αντιεκκλησιαστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιεκκλησιαστικ

el-decl-adj-a

αντιεκκλησιαστικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιεκκλησιαστικός

αντιεκκλησιαστικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αντιεκκλησιαστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αντιεκκλησιαστικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιεκκλησιαστικ

el-decl-adj-table

αντιεκκλησιαστικός (antiekklisiastikós)

αντιεκκλησιαστική (antiekklisiastikí)

αντιεκκλησιαστικό (antiekklisiastikó)

αντιεκκλησιαστικοί (antiekklisiastikoí)

αντιεκκλησιαστικές (antiekklisiastikés)

αντιεκκλησιαστικά (antiekklisiastiká)

αντιεκκλησιαστικού (antiekklisiastikoú)

αντιεκκλησιαστικής (antiekklisiastikís)

αντιεκκλησιαστικού (antiekklisiastikoú)

αντιεκκλησιαστικών (antiekklisiastikón)

αντιεκκλησιαστικών (antiekklisiastikón)

αντιεκκλησιαστικών (antiekklisiastikón)

αντιεκκλησιαστικό (antiekklisiastikó)

αντιεκκλησιαστική (antiekklisiastikí)

αντιεκκλησιαστικό (antiekklisiastikó)

αντιεκκλησιαστικούς (antiekklisiastikoús)

αντιεκκλησιαστικές (antiekklisiastikés)

αντιεκκλησιαστικά (antiekklisiastiká)

αντιεκκλησιαστικέ (antiekklisiastiké)

αντιεκκλησιαστική (antiekklisiastikí)

αντιεκκλησιαστικό (antiekklisiastikó)

αντιεκκλησιαστικοί (antiekklisiastikoí)

αντιεκκλησιαστικές (antiekklisiastikés)

αντιεκκλησιαστικά (antiekklisiastiká)


εκκλησιαστικός

head

εκκλησιαστική

εκκλησιαστικό

εκκλησιαστικός • (ekklisiastikós) m (feminine εκκλησιαστική, neuter εκκλησιαστικό)

el-adj

εκκλησιαστική

εκκλησιαστικό

ekklisiastikós (romanization)
εκκλησιαστική (feminine)
εκκλησιαστικό (neuter)
εκκλησιαστικός (masculine nominative singular)
εκκλησιαστική (feminine nominative singular)
εκκλησιαστικό (neuter nominative singular)
εκκλησιαστικοί (masculine nominative)
εκκλησιαστικές (feminine nominative plural)
εκκλησιαστικά (neuter nominative plural)
εκκλησιαστικού (genitive masculine singular)
εκκλησιαστικής (feminine genitive singular)
εκκλησιαστικού (genitive neuter singular)
εκκλησιαστικών (genitive masculine)
εκκλησιαστικών (feminine genitive plural)
εκκλησιαστικών (genitive neuter plural)
εκκλησιαστικό (accusative masculine singular)
εκκλησιαστική (accusative feminine singular)
εκκλησιαστικό (accusative neuter singular)
εκκλησιαστικούς (accusative masculine)
εκκλησιαστικές (accusative feminine plural)
εκκλησιαστικά (accusative neuter plural)
εκκλησιαστικέ (masculine singular vocative)
εκκλησιαστική (feminine singular vocative)
εκκλησιαστικό (neuter singular vocative)
εκκλησιαστικοί (masculine vocative)
εκκλησιαστικές (feminine plural vocative)
εκκλησιαστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

εκκλησιαστικ

el-decl-adj-a

εκκλησιαστικ

el-decl-adj-positive

Declension of εκκλησιαστικός

εκκλησιαστικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εκκλησιαστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εκκλησιαστικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

εκκλησιαστικ

el-decl-adj-table

εκκλησιαστικός (ekklisiastikós)

εκκλησιαστική (ekklisiastikí)

εκκλησιαστικό (ekklisiastikó)

εκκλησιαστικοί (ekklisiastikoí)

εκκλησιαστικές (ekklisiastikés)

εκκλησιαστικά (ekklisiastiká)

εκκλησιαστικού (ekklisiastikoú)

εκκλησιαστικής (ekklisiastikís)

εκκλησιαστικού (ekklisiastikoú)

εκκλησιαστικών (ekklisiastikón)

εκκλησιαστικών (ekklisiastikón)

εκκλησιαστικών (ekklisiastikón)

εκκλησιαστικό (ekklisiastikó)

εκκλησιαστική (ekklisiastikí)

εκκλησιαστικό (ekklisiastikó)

εκκλησιαστικούς (ekklisiastikoús)

εκκλησιαστικές (ekklisiastikés)

εκκλησιαστικά (ekklisiastiká)

εκκλησιαστικέ (ekklisiastiké)

εκκλησιαστική (ekklisiastikí)

εκκλησιαστικό (ekklisiastikó)

εκκλησιαστικοί (ekklisiastikoí)

εκκλησιαστικές (ekklisiastikés)

εκκλησιαστικά (ekklisiastiká)


αντικοινοβουλευτισμός

head

αντικοινοβουλευτισμός • (antikoinovouleftismós) m (uncountable)

antikoinovouleftismós (romanization)
αντικοινοβουλευτισμός (nominative singular)
αντικοινοβουλευτισμού (genitive singular)
αντικοινοβουλευτισμό (accusative singular)
αντικοινοβουλευτισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντικοινοβουλευτισμός

αντικοινοβουλευτισμού

αντικοινοβουλευτισμό

αντικοινοβουλευτισμέ

en-αντικοινοβουλευτισμός-el-noun-u5qBWbMY


αντικομματικός

head

αντικομματική

αντικομματικό

αντικομματικός • (antikommatikós) m (feminine αντικομματική, neuter αντικομματικό)

el-adj

αντικομματική

αντικομματικό

antikommatikós (romanization)
αντικομματική (feminine)
αντικομματικό (neuter)
αντικομματικός (masculine nominative singular)
αντικομματική (feminine nominative singular)
αντικομματικό (neuter nominative singular)
αντικομματικοί (masculine nominative)
αντικομματικές (feminine nominative plural)
αντικομματικά (neuter nominative plural)
αντικομματικού (genitive masculine singular)
αντικομματικής (feminine genitive singular)
αντικομματικού (genitive neuter singular)
αντικομματικών (genitive masculine)
αντικομματικών (feminine genitive plural)
αντικομματικών (genitive neuter plural)
αντικομματικό (accusative masculine singular)
αντικομματική (accusative feminine singular)
αντικομματικό (accusative neuter singular)
αντικομματικούς (accusative masculine)
αντικομματικές (accusative feminine plural)
αντικομματικά (accusative neuter plural)
αντικομματικέ (masculine singular vocative)
αντικομματική (feminine singular vocative)
αντικομματικό (neuter singular vocative)
αντικομματικοί (masculine vocative)
αντικομματικές (feminine plural vocative)
αντικομματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντικομματικ

el-decl-adj-a

αντικομματικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντικομματικός

αντικομματικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντικομματικ

el-decl-adj-table

αντικομματικός (antikommatikós)

αντικομματική (antikommatikí)

αντικομματικό (antikommatikó)

αντικομματικοί (antikommatikoí)

αντικομματικές (antikommatikés)

αντικομματικά (antikommatiká)

αντικομματικού (antikommatikoú)

αντικομματικής (antikommatikís)

αντικομματικού (antikommatikoú)

αντικομματικών (antikommatikón)

αντικομματικών (antikommatikón)

αντικομματικών (antikommatikón)

αντικομματικό (antikommatikó)

αντικομματική (antikommatikí)

αντικομματικό (antikommatikó)

αντικομματικούς (antikommatikoús)

αντικομματικές (antikommatikés)

αντικομματικά (antikommatiká)

αντικομματικέ (antikommatiké)

αντικομματική (antikommatikí)

αντικομματικό (antikommatikó)

αντικομματικοί (antikommatikoí)

αντικομματικές (antikommatikés)

αντικομματικά (antikommatiká)

(politics) antiparty (describes a member who is hostile to a party's policies)

(politics, less commonly) describes someone opposed to political parties


αντιπαράταξη

head

αντιπαρατάξεις

αντιπαράταξη • (antiparátaxi) f (plural αντιπαρατάξεις)

el-noun

αντιπαρατάξεις

antiparátaxi (romanization)
αντιπαρατάξεις (plural)
αντιπαράταξη (nominative singular)
αντιπαρατάξεις (nominative plural)
αντιπαράταξης (genitive singular)
αντιπαρατάξεων (genitive plural)
αντιπαράταξη (accusative singular)
αντιπαρατάξεις (accusative plural)
αντιπαράταξη (singular vocative)
αντιπαρατάξεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπαράταξη

αντιπαρατάξεις

αντιπαράταξης

αντιπαρατάξεων

αντιπαράταξη

αντιπαρατάξεις

αντιπαράταξη

αντιπαρατάξεις

Older or formal genitive singular: αντιπαρατάξεως (antiparatáxeos)


αντιπερισπασμός

head

αντιπερισπασμοί

αντιπερισπασμός • (antiperispasmós) m (plural αντιπερισπασμοί)

el-noun

αντιπερισπασμοί

antiperispasmós (romanization)
αντιπερισπασμοί (plural)
αντιπερισπασμός (nominative singular)
αντιπερισπασμοί (nominative plural)
αντιπερισπασμού (genitive singular)
αντιπερισπασμών (genitive plural)
αντιπερισπασμό (accusative singular)
αντιπερισπασμούς (accusative plural)
αντιπερισπασμέ (singular vocative)
αντιπερισπασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπερισπασμός

αντιπερισπασμοί

αντιπερισπασμού

αντιπερισπασμών

αντιπερισπασμό

αντιπερισπασμούς

αντιπερισπασμέ

αντιπερισπασμοί

From Ancient Greek ἀντιπερισπῶ (antiperispô, “to divert”).

der

(military, boxing, fencing, martial arts) feint, diversion, distraction


αντιπολίτευση

head

αντιπολιτεύσεις

αντιπολίτευση • (antipolítefsi) f (plural αντιπολιτεύσεις)

el-noun

αντιπολιτεύσεις

antipolítefsi (romanization)
αντιπολιτεύσεις (plural)
αντιπολίτευση (nominative singular)
αντιπολιτεύσεις (nominative plural)
αντιπολίτευσης (genitive singular)
αντιπολιτεύσεων (genitive plural)
αντιπολίτευση (accusative singular)
αντιπολιτεύσεις (accusative plural)
αντιπολίτευση (singular vocative)
αντιπολιτεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπολίτευση

αντιπολιτεύσεις

αντιπολίτευσης

αντιπολιτεύσεων

αντιπολίτευση

αντιπολιτεύσεις

αντιπολίτευση

αντιπολιτεύσεις

Older or formal genitive singular: αντιπολιτεύσεως (antipolitéfseos)