ψύχωση

psýchosi (romanization)
ψυχώσεις (plural)
ψύχωση (nominative singular)
ψυχώσεις (nominative plural)
ψύχωσης (genitive singular)
ψυχώσεων (genitive plural)
ψύχωση (accusative singular)
ψυχώσεις (accusative plural)
ψύχωση (singular vocative)
ψυχώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ψυχώσεως (psychóseos)

Learned borrowing from French psychose from Ancient Greek ψυχή f (psukhḗ, “soul”), ψυχ- of ψυχο- (psukho-) + -ose after névrose. Different sense for the Hellenistic ψύχωσις f (psúkhōsis, “giving life, animating”).


προμνησία

head

προμνησία • (promnisía) f (plural προμνησίες)

promnisía (romanization)
προμνησίες (plural)
προμνησία (nominative singular)
προμνησίες (nominative plural)
προμνησίας (genitive singular)
προμνησιών (genitive plural)
προμνησία (accusative singular)
προμνησίες (accusative plural)
προμνησία (singular vocative)
προμνησίες (plural vocative)

προ μνη σί α

Neologism of the 21st century, free translation of the French déjà vu which is frequently used in the original French. Created in the pattern of αμνησία (amnisía, “amnesia”) from προ- (“pre, before”) + μνη-(stem from μνήμη (mnḗmē, “memory”) + -σία (suffix for abstract nouns).

(psychology, psychiatry, neologism) déjà vu


τραύμα

τραύμα • (trávma) n (plural τραύματα)

el-noun

τραύμα • (trávma) n (plural τραύματα)

trávma (romanization)
τραύματα (plural)
τραύμα (nominative singular)
τραύματα (nominative plural)
τραύματος (genitive singular)
τραυμάτων (genitive plural)
τραύμα (accusative singular)
τραύματα (accusative plural)
τραύμα (singular vocative)
τραύματα (plural vocative)

from Ancient Greek τραῦμα (traûma). For sense in psychiatry, semantic loan from English trauma, from the Ancient Greek τραῦμα (traûma).

(figuratively, psychiatry) trauma, blow, shock


σχιζοφρένεια

head

σχιζοφρένεια • (schizofréneia) f (uncountable)

schizofréneia (romanization)
σχιζοφρένεια (nominative singular)
σχιζοφρένειας (genitive singular)
σχιζοφρένεια (accusative singular)
σχιζοφρένεια (singular vocative)

el-decl-noun-unc

σχιζοφρένεια

σχιζοφρένειας

σχιζοφρένεια

σχιζοφρένεια

σχι ζο φρέ νει α


κατάθλιψη

head

κατάθλιψη • (katáthlipsi) f (plural καταθλίψεις)

katáthlipsi (romanization)
καταθλίψεις (plural)
κατάθλιψη (nominative singular)
καταθλίψεις (nominative plural)
κατάθλιψης (genitive singular)
καταθλίψεων (genitive plural)
κατάθλιψη (accusative singular)
καταθλίψεις (accusative plural)
κατάθλιψη (singular vocative)
καταθλίψεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: καταθλίψεως (katathlípseos)


ηλεκτροσπασμοθεραπεία

head

ηλεκτροσπασμοθεραπεία • (ilektrospasmotherapeía) f (uncountable)

ilektrospasmotherapeía (romanization)
ηλεκτροσπασμοθεραπεία (nominative singular)
ηλεκτροσπασμοθεραπείας (genitive singular)
ηλεκτροσπασμοθεραπεία (accusative singular)
ηλεκτροσπασμοθεραπεία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ηλεκτροσπασμοθεραπεία

ηλεκτροσπασμοθεραπείας

ηλεκτροσπασμοθεραπεία

ηλεκτροσπασμοθεραπεία

From ηλεκτρο- (ilektro-, “cross”) + σπασμός (spasmós, “convulsion”) + θεραπεία (therapeía, “therapy”), a calque of English electroconvulsive therapy.

calque

electroconvulsive therapy
electroconvulsive therapy

(medicine, psychiatry) electroconvulsive therapy, ECT

en-ηλεκτροσπασμοθεραπεία-el-noun-BcaKRx4C


ηβηφρένεια

head

ηβηφρένεια • (ivifréneia) f (uncountable)

ivifréneia (romanization)
ηβηφρένεια (nominative singular)
ηβηφρένειας (genitive singular)
ηβηφρένεια (accusative singular)
ηβηφρένεια (singular vocative)

(psychiatry, clinical psychology) hebephrenia


νεύρωση

νεύρωση • (névrosi) f (plural νευρώσεις)

névrosi (romanization)
νευρώσεις (plural)
νεύρωση (nominative singular)
νευρώσεις (nominative plural)
νεύρωσης (genitive singular)
νευρώσεων (genitive plural)
νεύρωση (accusative singular)
νευρώσεις (accusative plural)
νεύρωση (singular vocative)
νευρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: νευρώσεως (nevróseos)


ερωτομανία

head

ερωτομανία • (erotomanía) f (uncountable)

erotomanía (romanization)
ερωτομανία (nominative singular)
ερωτομανίας (genitive singular)
ερωτομανία (accusative singular)
ερωτομανία (singular vocative)


βλάκας

vlákas (romanization)
βλάκες (plural)
βλάκας (nominative singular)
βλάκες (nominative plural)
βλάκα (genitive singular)
βλακών (genitive plural)
βλάκα (accusative singular)
βλάκες (accusative plural)
βλάκα (singular vocative)
βλάκες (plural vocative)
βλαξ (alternative)

Inherited from Ancient Greek βλάξ (bláx, “soft”) from the accusative singular τὸν (tòn) βλάκα (bláka), from Proto-Indo-European *mel- (“soft, weak, tender”) (through *μλάξ [mláx] > *μβλάξ [mbláx]). Cognates include Latin mollis (“soft, mild”), Sanskrit मृदु (mṛdú, “soft, mild, weak”) and English mild.

cog

learning difficulties
learning difficulties

(psychiatry, dated) person with moderate learning difficulties


βλακεία

head

βλακεία • (vlakeía) f (plural βλακείες)

el-noun

βλακεία • (vlakeía) f (plural βλακείες)

vlakeía (romanization)
βλακείες (plural)
βλακεία (nominative singular)
βλακείες (nominative plural)
βλακείας (genitive singular)
βλακειών (genitive plural)
βλακεία (accusative singular)
βλακείες (accusative plural)
βλακεία (singular vocative)
βλακείες (plural vocative)

From Ancient Greek βλακεία (blakeía), from βλάξ (bláx, “idiot”).

(psychiatry, dated) learning difficulties, mental retardation (of a moderate degree)


λυκανθρωπία

head

λυκανθρωπία • (lykanthropía) f (uncountable)

lykanthropía (romanization)
λυκανθρωπία (nominative singular)
λυκανθρωπίας (genitive singular)
λυκανθρωπία (accusative singular)
λυκανθρωπία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

λυκανθρωπίας

λυ καν θρω πί α

From λύκος (lýkos, “wolf”) + άνθρωπος (ánthropos, “man, human”) + -ία (-ía).

compound

(psychiatry) lycanthropy (delusion in which a person believes they are a wolf)


ηλιθιότητα

head

ηλιθιότητα • (ilithiótita) f (plural ηλιθιότητες)

ilithiótita (romanization)
ηλιθιότητες (plural)
ηλιθιότητα (nominative singular)
ηλιθιότητες (nominative plural)
ηλιθιότητας (genitive singular)
ηλιθιοτήτων (genitive plural)
ηλιθιότητα (accusative singular)
ηλιθιότητες (accusative plural)
ηλιθιότητα (singular vocative)
ηλιθιότητες (plural vocative)

η λι θι ό τη τα

From Ancient Greek ἠλιθιότης (ēlithiótēs), equivalent to ηλίθιος (ilíthios, “stupid, foolish”) + -ότητα (-ótita).

suffix

(psychiatry, dated) learning difficulties, mental retardation


ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

head

ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή • (ideopsychanagkastikí diatarachí) f (uncountable)

ideopsychanagkastikí diatarachí (romanization)
ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (nominative singular)
ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής (genitive singular)
ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (accusative singular)
ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής

ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

ι δε ο ψυ χα να γκα στι κή

δια τα ρα χή

obsessive-compulsive disorder
obsessive-compulsive disorder

(psychiatry) obsessive-compulsive disorder (form of anxiety characterized by an obsessive compulsion to repeatedly perform trivial or meaningless actions)

en-ιδεοψυχαναγκαστική_διαταραχή-el-noun-6RdT1Xpj


μελαγχολία

melancholía (romanization)
μελαγχολία (nominative singular)
μελαγχολίες (nominative plural)
μελαγχολίας (genitive singular)
μελαγχολιών (genitive plural)
μελαγχολία (accusative singular)
μελαγχολίες (accusative plural)
μελαγχολία (singular vocative)
μελαγχολίες (plural vocative)

με λαγ χο λί α

Learned borrowing from Ancient Greek μελαγχολία (melankholía).

lbor

(psychiatry) melancholia, melancholic depression


αρχιβλάκας

head

αρχιβλάκας • (archivlákas) m (plural αρχιβλάκες)

archivlákas (romanization)
αρχιβλάκες (plural)
αρχιβλάκας (nominative singular)
αρχιβλάκες (nominative plural)
αρχιβλάκα (genitive singular)
αρχιβλακών (genitive plural)
αρχιβλάκα (accusative singular)
αρχιβλάκες (accusative plural)
αρχιβλάκα (singular vocative)
αρχιβλάκες (plural vocative)


αυτοφοβία

αυτοφοβία • (aftofovía) f

el-noun

αυτοφοβία • (aftofovía) f

aftofovía (romanization)
αυτοφοβία (nominative singular)
αυτοφοβίες (nominative plural)
αυτοφοβίας (genitive singular)
αυτοφοβιών (genitive plural)
αυτοφοβία (accusative singular)
αυτοφοβίες (accusative plural)
αυτοφοβία (singular vocative)
αυτοφοβίες (plural vocative)


παραφρενία

head

παραφρενία • (parafrenía) f

el-noun

παραφρενία • (parafrenía) f


κυκλοθυμία

kyklothymía (romanization)
κυκλοθυμία (nominative singular)
κυκλοθυμίες (nominative plural)
κυκλοθυμίας (genitive singular)
κυκλοθυμιών (genitive plural)
κυκλοθυμία (accusative singular)
κυκλοθυμίες (accusative plural)
κυκλοθυμία (singular vocative)
κυκλοθυμίες (plural vocative)

κυ κλο θυ μί α

Learned borrowing from German Zyklothymie, from Ancient Greek. By surface analysis, κυκλο- (kyklo-) + θυμ(ός) (thym(ós)) + -ία (-ía).

surf

θυμός<alt:θυμ(ός)>


κυκλοθυμικός

head

κυκλοθυμικός • (kyklothymikós) m (feminine κυκλοθυμική, neuter κυκλοθυμικό)

kyklothymikós (romanization)
κυκλοθυμική (feminine)
κυκλοθυμικό (neuter)
κυκλοθυμικός (masculine nominative singular)
κυκλοθυμική (feminine nominative singular)
κυκλοθυμικό (neuter nominative singular)
κυκλοθυμικοί (masculine nominative plural)
κυκλοθυμικές (feminine nominative plural)
κυκλοθυμικά (neuter nominative plural)
κυκλοθυμικού (genitive masculine singular)
κυκλοθυμικής (feminine genitive singular)
κυκλοθυμικού (genitive neuter singular)
κυκλοθυμικών (genitive masculine plural)
κυκλοθυμικών (feminine genitive plural)
κυκλοθυμικών (genitive neuter plural)
κυκλοθυμικό (accusative masculine singular)
κυκλοθυμική (accusative feminine singular)
κυκλοθυμικό (accusative neuter singular)
κυκλοθυμικούς (accusative masculine plural)
κυκλοθυμικές (accusative feminine plural)
κυκλοθυμικά (accusative neuter plural)
κυκλοθυμικέ (masculine singular vocative)
κυκλοθυμική (feminine singular vocative)
κυκλοθυμικό (neuter singular vocative)
κυκλοθυμικοί (masculine plural vocative)
κυκλοθυμικές (feminine plural vocative)
κυκλοθυμικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of κυκλοθυμικός

κυ κλο θυ μι κός

Learnedly from κυκλοθυμ(ία) (kyklothym(ía)) + -ικός (-ikós), a calque of German zyklothym.

af

κυκλοθυμία<alt:κυκλοθυμ(ία)>


head

διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας • (diatarachí elleimmatikís prosochís/yperkinitikótitas) f (usually uncountable, plural διαταραχές ελλειμματικές προσοχής/υπερκινητικότητας)

el-noun

Calque of English attention-deficit hyperactivity disorder, as διαταραχή f (diatarachí, “disorder”, noun) + ελλειμματικής f (elleimmatikís, “deficitary, relating to deficit”, genitive adjective) + προσοχής f (prosochís, “attention”, genitive noun) + υπερκινητικότητας f (yperkinitikótitas, “hyperactivity”, genitive noun), literally “disorder of deficitary attention/hyperactivity”.

affix

ελλειμματικής

υπερκινητικότητας

(neurology, pathology, psychiatry, psychology) attention deficit hyperactivity disorder

en-διαταραχή_ελλειμματικής_προσοχής/υπερκινητικότητας-el-noun-koidUfJb