καλικάντζαρος

head

καλικάντζαροι

καλικάντζαρος • (kalikántzaros) m (plural καλικάντζαροι)

el-noun

καλικάντζαροι

kalikántzaros (romanization)
καλικάντζαροι (plural)
καλικάντζαρος (nominative singular)
καλικάντζαροι (nominative plural)
καλικάντζαρου (genitive singular)
καλικαντζάρου (genitive singular)
καλικάντζαρων (genitive plural)
καλικαντζάρων (genitive plural)
καλικάντζαρο (accusative singular)
καλικάντζαρους (accusative plural)
καλικαντζάρους (accusative plural)
καλικάντζαρε (singular vocative)
καλικάντζαροι (plural vocative)

el-decl-noun

καλικάντζαρος

καλικάντζαροι

καλικάντζαρου

καλικαντζάρου

καλικάντζαρων

καλικαντζάρων

καλικάντζαρο

καλικάντζαρους

καλικαντζάρους

καλικάντζαρε

καλικάντζαροι

κα‧λι‧κάν‧τζα‧ρος

unk

Etymology unknown.

Ποιος έσπασε το πιάτο; Πρέπει να ’ταν ο καλικάντζαρος, ε;

Poios éspase to piáto? Prépei na ’tan o kalikántzaros, e?

Who broke this plate? It must have been a gremlin, eh?

(mythology, folklore) gremlin, goblin (creature which according to Greek folklore lives underground and comes up on Christmas Day to cause minor mischief, like putting out fires, and disappearing back into the earth on the feast of the Epiphany)


αναμπαίζω

head

αναμπαίζω • (anampaízo)

el-verb

αναμπαίζω • (anampaízo) (past ανέμπαιξα)

anampaízo (romanization)
ανέμπαιξα (past)
αναμπαίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναμπαίξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναμπαίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναμπαιχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναμπαίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναμπαίξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναμπαίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναμπαιχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναμπαίξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναμπαίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναμπαιχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναμπαίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναμπαίξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναμπαιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναμπαιχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναμπαίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναμπαίξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναμπαιχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναμπαιχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανάμπαιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανάμπαιξα (active first-person indicative past perfective singular)
αναμπαιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαίχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανάμπαιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανάμπαιξες (active indicative past perfective second-person singular)
αναμπαιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαίχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανάμπαιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανάμπαιξε (active indicative past perfective singular third-person)
αναμπαιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαίχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναμπαίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναμπαίξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναμπαιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναμπαιχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναμπαίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναμπαίξατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναμπαιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναμπαιχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανάμπαιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανάμπαιξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναμπαιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναμπαίχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναμπαίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναμπαίξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναμπαίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναμπαιχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάμπαιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάμπαιξε (active imperative perfective second-person singular)
αναμπαίξου (imperative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναμπαίξτε (active imperative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναμπαιχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζοντας (active participle present)
έχοντας αναμπαίξει (active participle past)
αναμπαιγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναμπαίξει (active infinitive-aorist)
αναμπαιχτεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧μπαί‧ζω

From Byzantine Greek ἀνεμπαίζω (anempaízō), from ἀνα- (ana-) + ἐν- (en-) + παίζω (paízō).

(colloquial, literature) to mock, tease, ridicule


τυπώνω

head

τυπώνω • (typóno)

el-verb

τυπώνω • (typóno) (past τύπωσα, passive τυπώνομαι, p‑past τυπώθηκα, ppp τυπωμένος)

typóno (romanization)
τύπωσα (past)
τυπώνομαι (passive)
τυπώθηκα (passive past)
τυπωμένος (participle passive perfect)


ανανταπόδοτος

head

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

ανανταπόδοτος • (anantapódotos) m (feminine ανανταπόδοτη, neuter ανανταπόδοτο)

el-adj

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

anantapódotos (romanization)
ανανταπόδοτη (feminine)
ανανταπόδοτο (neuter)
ανανταπόδοτος (masculine nominative singular)
ανανταπόδοτη (feminine nominative singular)
ανανταπόδοτο (neuter nominative singular)
ανανταπόδοτοι (masculine nominative plural)
ανανταπόδοτες (feminine nominative plural)
ανανταπόδοτα (neuter nominative plural)
ανανταπόδοτου (genitive masculine singular)
ανανταπόδοτης (feminine genitive singular)
ανανταπόδοτου (genitive neuter singular)
ανανταπόδοτων (genitive masculine plural)
ανανταπόδοτων (feminine genitive plural)
ανανταπόδοτων (genitive neuter plural)
ανανταπόδοτο (accusative masculine singular)
ανανταπόδοτη (accusative feminine singular)
ανανταπόδοτο (accusative neuter singular)
ανανταπόδοτους (accusative masculine plural)
ανανταπόδοτες (accusative feminine plural)
ανανταπόδοτα (accusative neuter plural)
ανανταπόδοτε (masculine singular vocative)
ανανταπόδοτη (feminine singular vocative)
ανανταπόδοτο (neuter singular vocative)
ανανταπόδοτοι (masculine plural vocative)
ανανταπόδοτες (feminine plural vocative)
ανανταπόδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανανταπόδοτος

el-decl-adj-table

ανανταπόδοτος (anantapódotos)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτοι (anantapódotoi)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

ανανταπόδοτου (anantapódotou)

ανανταπόδοτης (anantapódotis)

ανανταπόδοτου (anantapódotou)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτους (anantapódotous)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

ανανταπόδοτε (anantapódote)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτοι (anantapódotoi)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

From Ancient Greek ἀνανταπόδοτος (anantapódotos).

der

ἀνανταπόδοτος

(rhetoric, literature) descriptive of anapodoton


ανάπαιστος

head

ανάπαιστος • (anápaistos) m (plural ανάπαιστοι)

anápaistos (romanization)
ανάπαιστοι (plural)
ανάπαιστος (nominative singular)
ανάπαιστοι (nominative plural)
ανάπαιστου (genitive singular)
ανάπαιστων (genitive plural)
ανάπαιστο (accusative singular)
ανάπαιστους (accusative plural)
ανάπαιστε (singular vocative)
ανάπαιστοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνάπαιστος (anápaistos).

(poetry) anapaest (UK), anapæst, anapest (US)


αγγελοκρούω

αγγελοκρούω • (angelokroúo)

el-verb

αγγελόκρουσα

αγγελοκρούομαι

αγγελοκρούω • (angelokroúo) (past αγγελόκρουσα, passive αγγελοκρούομαι)

angelokroúo (romanization)
αγγελόκρουσα (past)
αγγελοκρούομαι (passive)
αγγελοκρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
αγγελοκρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αγγελοκρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αγγελοκρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αγγελοκρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αγγελοκρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αγγελοκρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αγγελοκρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αγγελοκρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
αγγελοκρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αγγελοκρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αγγελοκρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αγγελοκρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αγγελοκρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αγγελοκρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αγγελοκρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αγγελοκρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αγγελοκρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αγγελοκρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγελοκρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγελοκρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αγγελοκρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοκρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοκρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοκρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοκρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αγγελοκρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγελοκρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγελόκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγγελόκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
αγγελοκρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγελοκρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγελοκρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αγγελόκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγγελόκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
αγγελοκρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγελοκρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγελοκρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αγγελόκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγγελόκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
αγγελοκρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγελοκρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγελοκρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αγγελοκρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αγγελοκρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αγγελοκρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αγγελοκρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αγγελοκρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αγγελοκρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αγγελοκρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αγγελοκρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αγγελόκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοκρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοκρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελόκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγγελοκρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αγγελοκρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγελοκρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγελοκρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αγγελοκρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αγγελοκρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αγγελοκρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αγγελοκρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αγγελόκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
αγγελόκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
αγγελοκρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
αγγελοκρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
αγγελοκρούστε (active imperative perfective plural second-person)
αγγελοκρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αγγελοκρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αγγελοκρούοντας (active participle present)
έχοντας αγγελοκρούσει (active participle past)
αγγελοκρουσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αγγελοκρούσει (active infinitive-aorist)
αγγελοκρουστεί (infinitive-aorist passive)

αγ‧γε‧λο‧κρού‧ω

From άγγελο(ς) (“angel”) + κρούω (“strike”).

Αρρώστησα βαριά, αγγελοκρούστηκα, αλλά επέζησα.

Arróstisa variá, angelokroústika, allá epézisa.

I became very ill, I was knocking on heaven's door, but I survived.

knocking on heaven's door
knocking on heaven's door

(folklore, colloquial, usually in passive voice) to be knocking on heaven's door (literally: struck by the angel of death, hearing the knock of death)


ειδύλλιο

head

ειδύλλιο • (eidýllio) n (plural ειδύλλια)

eidýllio (romanization)
ειδύλλια (plural)
ειδύλλιο (nominative singular)
ειδύλλια (nominative plural)
ειδυλλίου (genitive singular)
ειδύλλιου (genitive singular)
ειδυλλίων (genitive plural)
ειδύλλιο (accusative singular)
ειδύλλια (accusative plural)
ειδύλλιο (singular vocative)
ειδύλλια (plural vocative)

The genre from Hellenistic Ancient Greek εἰδύλλιον (eidúllion, “short bucolic poem”).
Sense romance, semantic loan from French idylle.

inh

(literature) in ancient Greek and Roman literature, a short bucolic poem, usually with romantic theme

(in new times) any poem or other literary form of similar character


αναπαιστικός

head

αναπαιστικός • (anapaistikós) m (feminine αναπαιστική, neuter αναπαιστικό)

anapaistikós (romanization)
αναπαιστική (feminine)
αναπαιστικό (neuter)
αναπαιστικός (masculine nominative singular)
αναπαιστική (feminine nominative singular)
αναπαιστικό (neuter nominative singular)
αναπαιστικοί (masculine nominative plural)
αναπαιστικές (feminine nominative plural)
αναπαιστικά (neuter nominative plural)
αναπαιστικού (genitive masculine singular)
αναπαιστικής (feminine genitive singular)
αναπαιστικού (genitive neuter singular)
αναπαιστικών (genitive masculine plural)
αναπαιστικών (feminine genitive plural)
αναπαιστικών (genitive neuter plural)
αναπαιστικό (accusative masculine singular)
αναπαιστική (accusative feminine singular)
αναπαιστικό (accusative neuter singular)
αναπαιστικούς (accusative masculine plural)
αναπαιστικές (accusative feminine plural)
αναπαιστικά (accusative neuter plural)
αναπαιστικέ (masculine singular vocative)
αναπαιστική (feminine singular vocative)
αναπαιστικό (neuter singular vocative)
αναπαιστικοί (masculine plural vocative)
αναπαιστικές (feminine plural vocative)
αναπαιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπαιστικός

el-decl-adj-table

αναπαιστικός (anapaistikós)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικοί (anapaistikoí)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

αναπαιστικού (anapaistikoú)

αναπαιστικής (anapaistikís)

αναπαιστικού (anapaistikoú)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικούς (anapaistikoús)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

αναπαιστικέ (anapaistiké)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικοί (anapaistikoí)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

(poetry) anapaestic (UK), anapestic (US)


Ανδροκλής

head

Ανδροκλής • (Androklís) m

el-noun-proper

Ανδροκλής • (Androklís) m

Androklís (romanization)
Ανδροκλής (nominative singular)
Ανδροκλή (genitive singular)
Ανδροκλή (accusative singular)
Ανδροκλή (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀνδροκλῆς (Androklês).

(folklore) a male given name, equivalent to English Androcles


γητεύω

head

γητεύω • (gitévo)

el-verb

γητεύω • (gitévo) (past γήτεψα, passive γητεύομαι, p‑past γητεύτηκα, ppp γητεμένος)

gitévo (romanization)
γήτεψα (past)
γητεύομαι (passive)
γητεύτηκα (passive past)
γητεμένος (participle passive perfect)
γητεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
γητέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γητεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
γητευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
γητεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γητέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γητεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
γητευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
γητεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
γητέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γητεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
γητευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
γητεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γητέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γητευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
γητευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
γητεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γητέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
γητεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γητεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γητέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
γητευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γητευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γήτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γήτεψα (active first-person indicative past perfective singular)
γητευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
γήτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γήτεψες (active indicative past perfective second-person singular)
γητευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
γήτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γήτεψε (active indicative past perfective singular third-person)
γητευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
γητεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γητέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γητευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
γητευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
γητεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γητέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
γητευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
γητευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
γήτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γήτεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
γητεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γητευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
γητεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα γητεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γητέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα γητεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα γητευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
γήτευε (active imperative imperfective second-person singular)
γήτεψε (active imperative perfective second-person singular)
γήτευ' (active imperative perfective second-person singular)
γητέψου (imperative passive perfective second-person singular)
γητεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
γητέψτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
γητευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
γητεύοντας (active participle present)
έχοντας γητέψει (active participle past)
γητεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
γητέψει (active infinitive-aorist)
γητευτεί (infinitive-aorist passive)
γοητεύω (alternative)

Inherited from Byzantine Greek γητεύω, from Ancient Greek γοητεύω (goēteúō, “bewitch”). Also see γοητεύω (goïtévo).

der

(vernacular, literature) use magic to enchant


ανθολογία

head

ανθολογία • (anthología) f (plural ανθολογίες)

anthología (romanization)
ανθολογίες (plural)
ανθολογία (nominative singular)
ανθολογίες (nominative plural)
ανθολογίας (genitive singular)
ανθολογιών (genitive plural)
ανθολογία (accusative singular)
ανθολογίες (accusative plural)
ανθολογία (singular vocative)
ανθολογίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνθολογία (anthología).


άτονος

άτονος • (átonos) m (feminine άτονη, neuter άτονο)

átonos (romanization)
άτονη (feminine)
άτονο (neuter)
άτονος (masculine nominative singular)
άτονη (feminine nominative singular)
άτονο (neuter nominative singular)
άτονοι (masculine nominative plural)
άτονες (feminine nominative plural)
άτονα (neuter nominative plural)
άτονου (genitive masculine singular)
άτονης (feminine genitive singular)
άτονου (genitive neuter singular)
άτονων (genitive masculine plural)
άτονων (feminine genitive plural)
άτονων (genitive neuter plural)
άτονο (accusative masculine singular)
άτονη (accusative feminine singular)
άτονο (accusative neuter singular)
άτονους (accusative masculine plural)
άτονες (accusative feminine plural)
άτονα (accusative neuter plural)
άτονε (masculine singular vocative)
άτονη (feminine singular vocative)
άτονο (neuter singular vocative)
άτονοι (masculine plural vocative)
άτονες (feminine plural vocative)
άτονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άτονος (átonos)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονοι (átonoi)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

άτονου (átonou)

άτονης (átonis)

άτονου (átonou)

άτονων (átonon)

άτονων (átonon)

άτονων (átonon)

άτονο (átono)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονους (átonous)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

άτονε (átone)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονοι (átonoi)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

From Byzantine Greek ἄτονος (átonos) from Ancient Greek τόνος (tónos) with the privative prefix ἀ- (a-). Equivalent to α- (a-) + τόνος (tónos).

(orthography, typography, grammar) atonal, atonic; unaccented, unstressed (describes a word or syllable without ΄ tonos stress accent)


ανθολόγιο

head

ανθολόγιο • (anthológio) n (plural ανθολόγια)

anthológio (romanization)
ανθολόγια (plural)
ανθολόγιο (nominative singular)
ανθολόγια (nominative plural)
ανθολογίου (genitive singular)
ανθολόγιου (genitive singular)
ανθολογίων (genitive plural)
ανθολόγιων (genitive plural)
ανθολόγιο (accusative singular)
ανθολόγια (accusative plural)
ανθολόγιο (singular vocative)
ανθολόγια (plural vocative)


άνω στιγμή

άνω στιγμή • (áno stigmí) f (plural άνω στιγμές)

áno stigmí (romanization)
άνω στιγμές (plural)
άνω στιγμή (nominative singular)
άνω στιγμές (nominative plural)
άνω στιγμής (genitive singular)
άνω στιγμών (genitive plural)
άνω στιγμή (accusative singular)
άνω στιγμές (accusative plural)
άνω στιγμή (singular vocative)
άνω στιγμές (plural vocative)

(grammar, typography, less common) raised point, upper stop, upper point, upper dot, the Greek semicolon, the “·”


παράθεση

παράθεση • (paráthesi) f (plural παραθέσεις)

paráthesi (romanization)
παραθέσεις (plural)
παράθεση (nominative singular)
παραθέσεις (nominative plural)
παράθεσης (genitive singular)
παραθέσεων (genitive plural)
παράθεση (accusative singular)
παραθέσεις (accusative plural)
παράθεση (singular vocative)
παραθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παραθέσεως (parathéseos)


αοιδός

head

αοιδός • (aoidós) m or f (plural αοιδοί)

aoidós (romanization)
αοιδοί (plural)
αοιδός (nominative singular)
αοιδοί (nominative plural)
αοιδού (genitive singular)
αοιδών (genitive plural)
αοιδό (accusative singular)
αοιδούς (accusative plural)
αοιδέ (singular vocative)
αοιδοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἀοιδός (aoidós, “minstrel”).


απάνθισμα

head

απάνθισμα • (apánthisma) n (plural απανθίσματα)

apánthisma (romanization)
απανθίσματα (plural)
απάνθισμα (nominative singular)
απανθίσματα (nominative plural)
απανθίσματος (genitive singular)
απανθισμάτων (genitive plural)
απάνθισμα (accusative singular)
απανθίσματα (accusative plural)
απάνθισμα (singular vocative)
απανθίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

απανθίσματος

απανθισμάτων

(literature) anthology, selection, collection, compendium (especially the best)


απλογραφία

head

απλογραφία • (aplografía) f (plural απλογραφίες)

aplografía (romanization)
απλογραφίες (plural)
απλογραφία (nominative singular)
απλογραφίες (nominative plural)
απλογραφίας (genitive singular)
απλογραφιών (genitive plural)
απλογραφία (accusative singular)
απλογραφίες (accusative plural)
απλογραφία (singular vocative)
απλογραφίες (plural vocative)


τσίγκος

tsígkos (romanization)
τσίγκοι (plural)
τσίγκος (nominative singular)
τσίγκοι (nominative plural)
τσίγκου (genitive singular)
τσίγκων (genitive plural)
τσίγκο (accusative singular)
τσίγκους (accusative plural)
τσίγκε (singular vocative)
τσίγκοι (plural vocative)

From Italian zinco (“zinc”), from German Zink (“zinc”).

(typography) zinc plate used in zincography/offset printing (dated)


απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα • (apomnimónevma) n (plural απομνημονεύματα)

el-noun

απομνημονεύματα

apomnimónevma (romanization)
απομνημονεύματα (plural)
απομνημόνευμα (nominative singular)
απομνημονεύματα (nominative plural)
απομνημονεύματος (genitive singular)
απομνημονευμάτων (genitive plural)
απομνημόνευμα (accusative singular)
απομνημονεύματα (accusative plural)
απομνημόνευμα (singular vocative)
απομνημονεύματα (plural vocative)

el-decl-noun

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημονεύματος

απομνημονευμάτων

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

From Ancient Greek ἀπομνημόνευμα (apomnēmóneuma, “memorial”).

inh

ἀπομνημόνευμα


αστερίσκος

head

αστερίσκος • (asterískos) m (plural αστερίσκοι)

asterískos (romanization)
αστερίσκοι (plural)
αστερίσκος (nominative singular)
αστερίσκοι (nominative plural)
αστερίσκου (genitive singular)
αστερίσκων (genitive plural)
αστερίσκο (accusative singular)
αστερίσκους (accusative plural)
αστερίσκε (singular vocative)
αστερίσκοι (plural vocative)

α‧στε‧ρί‧σκος

Learned borrowing from Koine Greek ἀστερίσκος (asterískos).


αρίθμηση

head

αρίθμηση • (aríthmisi) f (plural αριθμήσεις)

aríthmisi (romanization)
αριθμήσεις (plural)
αρίθμηση (nominative singular)
αριθμήσεις (nominative plural)
αρίθμησης (genitive singular)
αριθμήσεων (genitive plural)
αρίθμηση (accusative singular)
αριθμήσεις (accusative plural)
αρίθμηση (singular vocative)
αριθμήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αριθμήσεως (arithmíseos)


Αρίονας

head

Αρίονας • (Aríonas) m

el-proper noun

Αρίονας • (Aríonas) m

Aríonas (romanization)
Αρίονας (nominative singular)
Αρίονα (genitive singular)
Αρίονα (accusative singular)
Αρίονα (singular vocative)


δύο τελείες

head

δύο τελείες • (dýo teleíes) f

el-noun

δύο τελείες • (dýo teleíes) f

(grammar, typography) The modern Greek colon ⟨:⟩.


ασελιδοποίητος

head

ασελιδοποίητη

ασελιδοποίητο

ασελιδοποίητος • (aselidopoíitos) m (feminine ασελιδοποίητη, neuter ασελιδοποίητο)

el-adj

ασελιδοποίητη

ασελιδοποίητο

aselidopoíitos (romanization)
ασελιδοποίητη (feminine)
ασελιδοποίητο (neuter)
ασελιδοποίητος (masculine nominative singular)
ασελιδοποίητη (feminine nominative singular)
ασελιδοποίητο (neuter nominative singular)
ασελιδοποίητοι (masculine nominative plural)
ασελιδοποίητες (feminine nominative plural)
ασελιδοποίητα (neuter nominative plural)
ασελιδοποίητου (genitive masculine singular)
ασελιδοποίητης (feminine genitive singular)
ασελιδοποίητου (genitive neuter singular)
ασελιδοποίητων (genitive masculine plural)
ασελιδοποίητων (feminine genitive plural)
ασελιδοποίητων (genitive neuter plural)
ασελιδοποίητο (accusative masculine singular)
ασελιδοποίητη (accusative feminine singular)
ασελιδοποίητο (accusative neuter singular)
ασελιδοποίητους (accusative masculine plural)
ασελιδοποίητες (accusative feminine plural)
ασελιδοποίητα (accusative neuter plural)
ασελιδοποίητε (masculine singular vocative)
ασελιδοποίητη (feminine singular vocative)
ασελιδοποίητο (neuter singular vocative)
ασελιδοποίητοι (masculine plural vocative)
ασελιδοποίητες (feminine plural vocative)
ασελιδοποίητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ασελιδοποίητ

el-decl-adj-a

ασελιδοποίητ

el-decl-adj-positive

Declension of ασελιδοποίητος

ασελιδοποίητ

el-decl-adj-ος-η-ο

ασελιδοποίητ

el-decl-adj-table

ασελιδοποίητος (aselidopoíitos)

ασελιδοποίητη (aselidopoíiti)

ασελιδοποίητο (aselidopoíito)

ασελιδοποίητοι (aselidopoíitoi)

ασελιδοποίητες (aselidopoíites)

ασελιδοποίητα (aselidopoíita)

ασελιδοποίητου (aselidopoíitou)

ασελιδοποίητης (aselidopoíitis)

ασελιδοποίητου (aselidopoíitou)

ασελιδοποίητων (aselidopoíiton)

ασελιδοποίητων (aselidopoíiton)

ασελιδοποίητων (aselidopoíiton)

ασελιδοποίητο (aselidopoíito)

ασελιδοποίητη (aselidopoíiti)

ασελιδοποίητο (aselidopoíito)

ασελιδοποίητους (aselidopoíitous)

ασελιδοποίητες (aselidopoíites)

ασελιδοποίητα (aselidopoíita)

ασελιδοποίητε (aselidopoíite)

ασελιδοποίητη (aselidopoíiti)

ασελιδοποίητο (aselidopoíito)

ασελιδοποίητοι (aselidopoíitoi)

ασελιδοποίητες (aselidopoíites)

ασελιδοποίητα (aselidopoíita)

ασελιδοποίητο δοκίμιο


δοκίμιο

dokímio (romanization)
δοκίμια (plural)
δοκίμιο (nominative singular)
δοκίμια (nominative plural)
δοκιμίου (genitive singular)
δοκίμιου (genitive singular)
δοκιμίων (genitive plural)
δοκίμιο (accusative singular)
δοκίμια (accusative plural)
δοκίμιο (singular vocative)
δοκίμια (plural vocative)

ασελιδοποίητο δοκίμιο

διορθώνω δοκίμια

τελικό δοκίμιο


άστικτος

head

άστικτος • (ástiktos) m (feminine άστικτη, neuter άστικτο)

ástiktos (romanization)
άστικτη (feminine)
άστικτο (neuter)
άστικτος (masculine nominative singular)
άστικτη (feminine nominative singular)
άστικτο (neuter nominative singular)
άστικτοι (masculine nominative plural)
άστικτες (feminine nominative plural)
άστικτα (neuter nominative plural)
άστικτου (genitive masculine singular)
άστικτης (feminine genitive singular)
άστικτου (genitive neuter singular)
άστικτων (genitive masculine plural)
άστικτων (feminine genitive plural)
άστικτων (genitive neuter plural)
άστικτο (accusative masculine singular)
άστικτη (accusative feminine singular)
άστικτο (accusative neuter singular)
άστικτους (accusative masculine plural)
άστικτες (accusative feminine plural)
άστικτα (accusative neuter plural)
άστικτε (masculine singular vocative)
άστικτη (feminine singular vocative)
άστικτο (neuter singular vocative)
άστικτοι (masculine plural vocative)
άστικτες (feminine plural vocative)
άστικτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άστικτος (ástiktos)

άστικτη (ástikti)

άστικτο (ástikto)

άστικτοι (ástiktoi)

άστικτες (ástiktes)

άστικτα (ástikta)

άστικτου (ástiktou)

άστικτης (ástiktis)

άστικτου (ástiktou)

άστικτων (ástikton)

άστικτων (ástikton)

άστικτων (ástikton)

άστικτο (ástikto)

άστικτη (ástikti)

άστικτο (ástikto)

άστικτους (ástiktous)

άστικτες (ástiktes)

άστικτα (ástikta)

άστικτε (ástikte)

άστικτη (ástikti)

άστικτο (ástikto)

άστικτοι (ástiktoi)

άστικτες (ástiktes)

άστικτα (ástikta)


ατόνιστος

head

ατόνιστος • (atónistos) m (feminine ατόνιστη, neuter ατόνιστο)

atónistos (romanization)
ατόνιστη (feminine)
ατόνιστο (neuter)
ατόνιστος (masculine nominative singular)
ατόνιστη (feminine nominative singular)
ατόνιστο (neuter nominative singular)
ατόνιστοι (masculine nominative plural)
ατόνιστες (feminine nominative plural)
ατόνιστα (neuter nominative plural)
ατόνιστου (genitive masculine singular)
ατόνιστης (feminine genitive singular)
ατόνιστου (genitive neuter singular)
ατόνιστων (genitive masculine plural)
ατόνιστων (feminine genitive plural)
ατόνιστων (genitive neuter plural)
ατόνιστο (accusative masculine singular)
ατόνιστη (accusative feminine singular)
ατόνιστο (accusative neuter singular)
ατόνιστους (accusative masculine plural)
ατόνιστες (accusative feminine plural)
ατόνιστα (accusative neuter plural)
ατόνιστε (masculine singular vocative)
ατόνιστη (feminine singular vocative)
ατόνιστο (neuter singular vocative)
ατόνιστοι (masculine plural vocative)
ατόνιστες (feminine plural vocative)
ατόνιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατόνιστος (atónistos)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστοι (atónistoi)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

ατόνιστου (atónistou)

ατόνιστης (atónistis)

ατόνιστου (atónistou)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστους (atónistous)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

ατόνιστε (atóniste)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστοι (atónistoi)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

(grammar, orthography, typography) unaccented, unstressed


ξεματιάζω

head

ξεματιάζω • (xematiázo)

el-verb

ξεματιάζομαι

ξεματιάστηκα

ξεματιασμένος

ξεματιάζω • (xematiázo) (past ξεμάτιασα, passive ξεματιάζομαι, p‑past ξεματιάστηκα, ppp ξεματιασμένος)

xematiázo (romanization)
ξεμάτιασα (past)
ξεματιάζομαι (passive)
ξεματιάστηκα (passive past)
ξεματιασμένος (participle passive perfect)
ξεματιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεματιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεματιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξεματιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξεματιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεματιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεματιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξεματιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξεματιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεματιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεματιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξεματιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξεματιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεματιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεματιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεματιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξεματιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεματιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεματιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεματιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεματιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξεματιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεματιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεματιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεματιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεματιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξεματιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεματιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεμάτιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξεμάτιασα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεματιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεματιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεματιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξεμάτιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξεμάτιασες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεματιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεματιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεματιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξεμάτιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξεμάτιασε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεματιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεματιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεματιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξεματιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεματιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεματιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεματιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξεματιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεματιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξεματιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξεματιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξεμάτιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεματιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεματιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεμάτιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεματιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεματιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξεματιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεματιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξεματιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεματιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεματιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξεματιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεματιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξεματιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξεματιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξεμάτιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
ξεμάτιασε (active imperative perfective second-person singular)
ξεματιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξεματιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεματιάστε (active imperative perfective plural second-person)
ξεματιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξεματιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξεματιάζοντας (active participle present)
έχοντας ξεματιάσει (active participle past)
ξεματιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξεματιάσει (active infinitive-aorist)
ξεματιαστεί (infinitive-aorist passive)

ξε‧μα‧τιά‧ζω

(folklore) to remove the evil eye from, to unjinx


ατονικός

head

ατονικός • (atonikós) m (feminine ατονική, neuter ατονικό)

atonikós (romanization)
ατονική (feminine)
ατονικό (neuter)
ατονικός (masculine nominative singular)
ατονική (feminine nominative singular)
ατονικό (neuter nominative singular)
ατονικοί (masculine nominative plural)
ατονικές (feminine nominative plural)
ατονικά (neuter nominative plural)
ατονικού (genitive masculine singular)
ατονικής (feminine genitive singular)
ατονικού (genitive neuter singular)
ατονικών (genitive masculine plural)
ατονικών (feminine genitive plural)
ατονικών (genitive neuter plural)
ατονικό (accusative masculine singular)
ατονική (accusative feminine singular)
ατονικό (accusative neuter singular)
ατονικούς (accusative masculine plural)
ατονικές (accusative feminine plural)
ατονικά (accusative neuter plural)
ατονικέ (masculine singular vocative)
ατονική (feminine singular vocative)
ατονικό (neuter singular vocative)
ατονικοί (masculine plural vocative)
ατονικές (feminine plural vocative)
ατονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατονικός (atonikós)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικοί (atonikoí)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)

ατονικού (atonikoú)

ατονικής (atonikís)

ατονικού (atonikoú)

ατονικών (atonikón)

ατονικών (atonikón)

ατονικών (atonikón)

ατονικό (atonikó)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικούς (atonikoús)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)

ατονικέ (atoniké)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικοί (atonikoí)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)


περιθώριο

head

περιθώριο • (perithório) n (plural περιθώρια)

perithório (romanization)
περιθώρια (plural)
περιθώριο (nominative singular)
περιθώρια (nominative plural)
περιθωρίου (genitive singular)
περιθώριου (genitive singular)
περιθωρίων (genitive plural)
περιθώριο (accusative singular)
περιθώρια (accusative plural)
περιθώριο (singular vocative)
περιθώρια (plural vocative)

πε‧ρι‧θώ‧ρι‧ο

Possibly a learned borrowing from Byzantine Greek *περιθεώριον (*peritheṓrion), from Koine Greek περιθεωρῶ (peritheōrô), from Ancient Greek περιθεωρέω (peritheōréō, “to go around and observe”), with semantic loan from French marge.

lbor

*περιθεώριον

der

(typography) margin (the edge of the paper, typically left blank when printing but sometimes used for annotations, etc.)


πεζό στοιχείο

head

πεζά στοιχεία

πεζό στοιχείο • (pezó stoicheío) n (plural πεζά στοιχεία)

el-noun

πεζά στοιχεία

pezó stoicheío (romanization)
πεζά στοιχεία (plural)