χαρακτήρας

head

χαρακτήρας • (charaktíras) m (plural χαρακτήρες)

charaktíras (romanization)
χαρακτήρες (plural)
χαρακτήρας (nominative singular)
χαρακτήρες (nominative plural)
χαρακτήρα (genitive singular)
χαρακτήρων (genitive plural)
χαρακτήρα (accusative singular)
χαρακτήρες (accusative plural)
χαρακτήρα (singular vocative)
χαρακτήρες (plural vocative)

χα‧ρα‧κτή‧ρας

Learnedly, from Ancient Greek χᾰρᾰκτήρ (khărăktḗr), from the accusative singular "τὸν (tòn) χαρακτῆρα (kharaktêra)". From χαράσσω (kharássō).


ψυχή

psychí (romanization)
ψυχές (plural)
ψυχή (nominative singular)
ψυχές (nominative plural)
ψυχής (genitive singular)
ψυχών (genitive plural)
ψυχή (accusative singular)
ψυχές (accusative plural)
ψυχή (singular vocative)
ψυχές (plural vocative)

άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου

there's nowt so queer as folk; an abyss [is] the soul of man

Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή της.

Το σώμα είναι η κιβωτός της ψυχής.

η ψυχή της Ελλάδας

(religion, folklore, also figurative) soul, spirit (essence of a person (or place or thing figuratively) usually thought to consist of one's thoughts and personality)


παραβολή

παραβολή • (paravolí) f (plural παραβολές)

paravolí (romanization)
παραβολές (plural)
παραβολή (nominative singular)
παραβολές (nominative plural)
παραβολής (genitive singular)
παραβολών (genitive plural)
παραβολή (accusative singular)
παραβολές (accusative plural)
παραβολή (singular vocative)
παραβολές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek παραβολή (parabolḗ).


νάνος

nános (romanization)
νάνοι (plural)
νάνος (nominative singular)
νάνοι (nominative plural)
νάνου (genitive singular)
νάνων (genitive plural)
νάνο (accusative singular)
νάνους (accusative plural)
νάνε (singular vocative)
νάνοι (plural vocative)

(mythology, folklore) dwarf (member of a race of beings, usually depicted as having some sort of supernatural powers and being skilled in crafting and metalworking)


δίφθογγος

δίφθογγος • (dífthongos) m (plural δίφθογγοι)

dífthongos (romanization)
δίφθογγοι (plural)
δίφθογγος (nominative singular)
δίφθογγοι (nominative plural)
δίφθογγου (genitive singular)
δίφθογγων (genitive plural)
δίφθογγο (accusative singular)
δίφθογγους (accusative plural)
δίφθογγε (singular vocative)
δίφθογγοι (plural vocative)


μαύρος

μαύρος • (mávros) m (feminine μαύρη, neuter μαύρο)

mávros (romanization)
μαύρη (feminine)
μαύρο (neuter)
μαύρος (masculine nominative singular)
μαύρη (feminine nominative singular)
μαύρο (neuter nominative singular)
μαύροι (masculine nominative plural)
μαύρες (feminine nominative plural)
μαύρα (neuter nominative plural)
μαύρου (genitive masculine singular)
μαύρης (feminine genitive singular)
μαύρου (genitive neuter singular)
μαύρων (genitive masculine plural)
μαύρων (feminine genitive plural)
μαύρων (genitive neuter plural)
μαύρο (accusative masculine singular)
μαύρη (accusative feminine singular)
μαύρο (accusative neuter singular)
μαύρους (accusative masculine plural)
μαύρες (accusative feminine plural)
μαύρα (accusative neuter plural)
μαύρε (masculine singular vocative)
μαύρη (feminine singular vocative)
μαύρο (neuter singular vocative)
μαύροι (masculine plural vocative)
μαύρες (feminine plural vocative)
μαύρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μαύρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μαύρος, etc.)

el-decl-adj-table

μαύρος (mávros)

μαύρη (mávri)

μαύρο (mávro)

μαύροι (mávroi)

μαύρες (mávres)

μαύρα (mávra)

μαύρου (mávrou)

μαύρης (mávris)

μαύρου (mávrou)

μαύρων (mávron)

μαύρων (mávron)

μαύρων (mávron)

μαύρο (mávro)

μαύρη (mávri)

μαύρο (mávro)

μαύρους (mávrous)

μαύρες (mávres)

μαύρα (mávra)

μαύρε (mávre)

μαύρη (mávri)

μαύρο (mávro)

μαύροι (mávroi)

μαύρες (mávres)

μαύρα (mávra)

Inherited from Koine Greek μαῦρος (maûros), from Ancient Greek ἀμαυρός (amaurós, “dark”). Also substantivised.

inh+

μαυρο- & -μαυρος compounds like μαυρόασπρος


μεγάλος

head

μεγάλος • (megálos) m (feminine μεγάλη, neuter μεγάλο)

megálos (romanization)
μεγάλη (feminine)
μεγάλο (neuter)
μεγάλος (masculine nominative singular)
μεγάλη (feminine nominative singular)
μεγάλο (neuter nominative singular)
μεγάλοι (masculine nominative plural)
μεγάλες (feminine nominative plural)
μεγάλα (neuter nominative plural)
μεγάλου (genitive masculine singular)
μεγάλης (feminine genitive singular)
μεγάλου (genitive neuter singular)
μεγάλων (genitive masculine plural)
μεγάλων (feminine genitive plural)
μεγάλων (genitive neuter plural)
μεγάλο (accusative masculine singular)
μεγάλη (accusative feminine singular)
μεγάλο (accusative neuter singular)
μεγάλους (accusative masculine plural)
μεγάλες (accusative feminine plural)
μεγάλα (accusative neuter plural)
μεγάλε (masculine singular vocative)
μεγάλη (feminine singular vocative)
μεγάλο (neuter singular vocative)
μεγάλοι (masculine plural vocative)
μεγάλες (feminine plural vocative)
μεγάλα (neuter plural vocative)
μεγαλύτερος (comparative masculine nominative singular superlative)
μεγαλύτερη (comparative feminine nominative singular superlative)
μεγαλύτερο (comparative neuter nominative singular superlative)
μεγαλύτεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
μεγαλύτερες (comparative feminine nominative plural superlative)
μεγαλύτερα (comparative neuter nominative plural superlative)
μεγαλύτερου (comparative genitive masculine singular superlative)
μεγαλύτερης (comparative feminine genitive singular superlative)
μεγαλύτερου (comparative genitive neuter singular superlative)
μεγαλύτερων (comparative genitive masculine plural superlative)
μεγαλύτερων (comparative feminine genitive plural superlative)
μεγαλύτερων (comparative genitive neuter plural superlative)
μεγαλύτερο (accusative comparative masculine singular superlative)
μεγαλύτερη (accusative comparative feminine singular superlative)
μεγαλύτερο (accusative comparative neuter singular superlative)
μεγαλύτερους (accusative comparative masculine plural superlative)
μεγαλύτερες (accusative comparative feminine plural superlative)
μεγαλύτερα (accusative comparative neuter plural superlative)
μεγαλύτερε (comparative masculine singular superlative vocative)
μεγαλύτερη (comparative feminine singular superlative vocative)
μεγαλύτερο (comparative neuter singular superlative vocative)
μεγαλύτεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
μεγαλύτερες (comparative feminine plural superlative vocative)
μεγαλύτερα (comparative neuter plural superlative vocative)
μέγιστος (comparative masculine nominative singular superlative)
μέγιστη (comparative feminine nominative singular superlative)
μέγιστο (comparative neuter nominative singular superlative)
μέγιστοι (comparative masculine nominative plural superlative)
μέγιστες (comparative feminine nominative plural superlative)
μέγιστα (comparative neuter nominative plural superlative)
μέγιστου (comparative genitive masculine singular superlative)
μέγιστης (comparative feminine genitive singular superlative)
μέγιστου (comparative genitive neuter singular superlative)
μέγιστων (comparative genitive masculine plural superlative)
μέγιστων (comparative feminine genitive plural superlative)
μέγιστων (comparative genitive neuter plural superlative)
μέγιστο (accusative comparative masculine singular superlative)
μέγιστη (accusative comparative feminine singular superlative)
μέγιστο (accusative comparative neuter singular superlative)
μέγιστους (accusative comparative masculine plural superlative)
μέγιστες (accusative comparative feminine plural superlative)
μέγιστα (accusative comparative neuter plural superlative)
μέγιστε (comparative masculine singular superlative vocative)
μέγιστη (comparative feminine singular superlative vocative)
μέγιστο (comparative neuter singular superlative vocative)
μέγιστοι (comparative masculine plural superlative vocative)
μέγιστες (comparative feminine plural superlative vocative)
μέγιστα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μεγάλος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μεγάλος, etc.)

el-decl-adj-table

μεγάλος (megálos)

μεγάλη (megáli)

μεγάλο (megálo)

μεγάλοι (megáloi)

μεγάλες (megáles)

μεγάλα (megála)

μεγάλου (megálou)

μεγάλης (megális)

μεγάλου (megálou)

μεγάλων (megálon)

μεγάλων (megálon)

μεγάλων (megálon)

μεγάλο (megálo)

μεγάλη (megáli)

μεγάλο (megálo)

μεγάλους (megálous)

μεγάλες (megáles)

μεγάλα (megála)

μεγάλε (megále)

μεγάλη (megáli)

μεγάλο (megálo)

μεγάλοι (megáloi)

μεγάλες (megáles)

μεγάλα (megála)

μεγαλύτερος (megalýteros)

μεγαλύτερη (megalýteri)

μεγαλύτερο (megalýtero)

μεγαλύτεροι (megalýteroi)

μεγαλύτερες (megalýteres)

μεγαλύτερα (megalýtera)

μεγαλύτερου (megalýterou)

μεγαλύτερης (megalýteris)

μεγαλύτερου (megalýterou)

μεγαλύτερων (megalýteron)

μεγαλύτερων (megalýteron)

μεγαλύτερων (megalýteron)

μεγαλύτερο (megalýtero)

μεγαλύτερη (megalýteri)

μεγαλύτερο (megalýtero)

μεγαλύτερους (megalýterous)

μεγαλύτερες (megalýteres)

μεγαλύτερα (megalýtera)

μεγαλύτερε (megalýtere)

μεγαλύτερη (megalýteri)

μεγαλύτερο (megalýtero)

μεγαλύτεροι (megalýteroi)

μεγαλύτερες (megalýteres)

μεγαλύτερα (megalýtera)

μέγιστος (mégistos)

μέγιστη (mégisti)

μέγιστο (mégisto)

μέγιστοι (mégistoi)

μέγιστες (mégistes)

μέγιστα (mégista)

μέγιστου (mégistou)

μέγιστης (mégistis)

μέγιστου (mégistou)

μέγιστων (mégiston)

μέγιστων (mégiston)

μέγιστων (mégiston)

μέγιστο (mégisto)

μέγιστη (mégisti)

μέγιστο (mégisto)

μέγιστους (mégistous)

μέγιστες (mégistes)

μέγιστα (mégista)

μέγιστε (mégiste)

μέγιστη (mégisti)

μέγιστο (mégisto)

μέγιστοι (mégistoi)

μέγιστες (mégistes)

μέγιστα (mégista)

Inherited from Byzantine Greek μεγάλος (megálos), from Ancient Greek μέγας (mégas) from its stem μεγαλ-, from Proto-Indo-European *méǵh₂s (“big, great”).

inh

Το όνομά μου να γράφει με μεγάλα γράμματα.

To ónomá mou na gráfei me megála grámmata.

My name is to be written in capital letters.

(typography, of letters) uppercase, capital


κεφαλάρι

head

κεφαλάρι • (kefalári) n (plural κεφαλάρια)

kefalári (romanization)
κεφαλάρια (plural)
κεφαλάρι (nominative singular)
κεφαλάρια (nominative plural)
κεφαλαριού (genitive singular)
κεφαλαριών (genitive plural)
κεφαλάρι (accusative singular)
κεφαλάρια (accusative plural)
κεφαλάρι (singular vocative)
κεφαλάρια (plural vocative)

κεφαλ (kefal, “head”) + -άρι (-ári, “associated with”)

suffix

(typography) A repeated header or heading


στιγμή

stigmí (romanization)
στιγμές (plural)
στιγμή (nominative singular)
στιγμές (nominative plural)
στιγμής (genitive singular)
στιγμών (genitive plural)
στιγμή (accusative singular)
στιγμές (accusative plural)
στιγμή (singular vocative)
στιγμές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek στιγμή (stigmḗ, “point”).


κένταυρος

head

κένταυρος • (kéntavros) m (plural κένταυροι)

kéntavros (romanization)
κένταυροι (plural)
κένταυρος (nominative singular)
κένταυροι (nominative plural)
κένταυρου (genitive singular)
κενταύρου (genitive singular)
κένταυρων (genitive plural)
κενταύρων (genitive plural)
κένταυρο (accusative singular)
κένταυρους (accusative plural)
κενταύρους (accusative plural)
κένταυρε (singular vocative)
κένταυροι (plural vocative)

From Ancient Greek κένταυρος (kéntauros).

Ο Φιρένζε ήταν κένταυρος στη σειρά «Χάρι Πότερ».

O Firénze ítan kéntavros sti seirá «Chári Póter».

Firenze was a centaur in the Harry Potter series.

(Greek mythology, folklore) centaur (mythical beast that is half man, half horse)


νεράιδα

νεράιδα • (neráida) f (plural νεράιδες)

el-noun

νεράιδα • (neráida) f (plural νεράιδες)

neráida (romanization)
νεράιδες (plural)
νεράιδα (nominative singular)
νεράιδες (nominative plural)
νεράιδας (genitive singular)
νεράιδων (genitive plural)
νεράιδα (accusative singular)
νεράιδες (accusative plural)
νεράιδα (singular vocative)
νεράιδες (plural vocative)

From Byzantine Greek νεράιδα (neráida), from Ancient Greek Νηρηΐς (Nērēḯs, “Nereid”).

Οι νεράιδες ζουν στο δάσος.

(mythology, folklore) fairy, sprite (mythical being with magical powers, often depicted in modern illustrations only as small and spritely with gauze-like wings)


υποστιγμή

head

υποστιγμή • (ypostigmí) f (plural υποστιγμές)

ypostigmí (romanization)
υποστιγμές (plural)
υποστιγμή (nominative singular)
υποστιγμές (nominative plural)
υποστιγμής (genitive singular)
υποστιγμών (genitive plural)
υποστιγμή (accusative singular)
υποστιγμές (accusative plural)
υποστιγμή (singular vocative)
υποστιγμές (plural vocative)

υπο- (ypo-, “below, underneath”) + στιγμή (stigmí, “point”)

affix

(typography) the lower point or comma from early Greek texts


κόμμα

kómma (romanization)
κόμματα (plural)
κόμμα (nominative singular)
κόμματα (nominative plural)
κόμματος (genitive singular)
κομμάτων (genitive plural)
κόμμα (accusative singular)
κόμματα (accusative plural)
κόμμα (singular vocative)
κόμματα (plural vocative)

(typography) a typographical symbol: “,”

(grammar) the comma (used as a punctuation mark)

a typographical symbol: “,”
the comma (used as a punctuation mark)

two thousand five hundred euros and fifty cents

a typographical symbol: “,”
the decimal point


υποδιαστολή

head

υποδιαστολές

υποδιαστολή • (ypodiastolí) n (plural υποδιαστολές)

el-noun

υποδιαστολές

ypodiastolí (romanization)
υποδιαστολές (plural)
υποδιαστολή (nominative singular)
υποδιαστολές (nominative plural)
υποδιαστολής (genitive singular)
υποδιαστολών (genitive plural)
υποδιαστολή (accusative singular)
υποδιαστολές (accusative plural)
υποδιαστολή (singular vocative)
υποδιαστολές (plural vocative)

el-decl-noun

υποδιαστολές

υποδιαστολής

υποδιαστολών

υποδιαστολές

υποδιαστολές

υ‧πο‧δι‧α‧στο‧λή

From Ancient Greek ὑποδιαστολή (hupodiastolḗ), from the combining form of ὑπό (hupó, “under, lower”) + διαστολή (diastolḗ, “separation, distinction”).

uder

(typography, grammar, historical) The hypodiastole, a mark used in scripta continua Classical and Byzantine Greek to note that a series of letters should be read as two words rather than all together, now identical to the comma.

(typography, mathematics) The Greek decimal point, identical to the comma.

κόμμα κόμμα#Greek

(typography, grammar, uncommon) Synonym of κόμμα (kómma) in its other uses.


άνω τελεία

head

άνω τελεία • (áno teleía) f (plural άνω τελείες)

áno teleía (romanization)
άνω τελείες (plural)
άνω τελεία (nominative singular)
άνω τελείες (nominative plural)
άνω τελείας (genitive singular)
άνω τελειών (genitive plural)
άνω τελεία (accusative singular)
άνω τελείες (accusative plural)
άνω τελεία (singular vocative)
άνω τελείες (plural vocative)

ἄνω (ánō, “upper”) + τελεία (teleía, “stop”)

(grammar, typography) raised point, upper stop, upper point, upper dot, the Greek semicolon, the “·”


ερωτηματικό

ερωτηματικό • (erotimatikó) n (plural ερωτηματικά)

erotimatikó (romanization)
ερωτηματικά (plural)
ερωτηματικό (nominative singular)
ερωτηματικά (nominative plural)
ερωτηματικού (genitive singular)
ερωτηματικών (genitive plural)
ερωτηματικό (accusative singular)
ερωτηματικά (accusative plural)
ερωτηματικό (singular vocative)
ερωτηματικά (plural vocative)

el-decl-noun

ερωτηματικού

ερωτηματικών

From ερωτηματικός (erotimatikós, “questioning”).

(grammar, typography) question mark, represented in Greek text by the semicolon ;


δημοτικός

head

δημοτικός • (dimotikós) m (feminine δημοτική, neuter δημοτικό)

dimotikós (romanization)
δημοτική (feminine)
δημοτικό (neuter)
δημοτικός (masculine nominative singular)
δημοτική (feminine nominative singular)
δημοτικό (neuter nominative singular)
δημοτικοί (masculine nominative plural)
δημοτικές (feminine nominative plural)
δημοτικά (neuter nominative plural)
δημοτικού (genitive masculine singular)
δημοτικής (feminine genitive singular)
δημοτικού (genitive neuter singular)
δημοτικών (genitive masculine plural)
δημοτικών (feminine genitive plural)
δημοτικών (genitive neuter plural)
δημοτικό (accusative masculine singular)
δημοτική (accusative feminine singular)
δημοτικό (accusative neuter singular)
δημοτικούς (accusative masculine plural)
δημοτικές (accusative feminine plural)
δημοτικά (accusative neuter plural)
δημοτικέ (masculine singular vocative)
δημοτική (feminine singular vocative)
δημοτικό (neuter singular vocative)
δημοτικοί (masculine plural vocative)
δημοτικές (feminine plural vocative)
δημοτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δημοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δημοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

δημοτικός (dimotikós)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικοί (dimotikoí)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

δημοτικού (dimotikoú)

δημοτικής (dimotikís)

δημοτικού (dimotikoú)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικούς (dimotikoús)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

δημοτικέ (dimotiké)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικοί (dimotikoí)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

From Ancient Greek δημοτικός, from δημότης (dēmótēs), from δῆμος (dêmos, “country, land”). For music, songs: calque of German Volkslieder.

(linguistics, literature) demotic, of the people


ψηφίο

psifío (romanization)
ψηφία (plural)
ψηφίο (nominative singular)
ψηφία (nominative plural)
ψηφίου (genitive singular)
ψηφίων (genitive plural)
ψηφίο (accusative singular)
ψηφία (accusative plural)
ψηφίο (singular vocative)
ψηφία (plural vocative)

From neuter Hellenistic Ancient Greek ψηφίον (“small pebble, gravel”) diminutive of feminine Ancient Greek ψῆφος (psêphos, “pebble, counter, vote”).

der

-ψήφιος with numeral prefixes as first combining forms μονο-


(orthography) The Greek tonos (τόνος) stress mark used in modern Greek.

The appendix describing the Greek alphabet


άβακας

ávakas (romanization)
άβακες (plural)
άβακας (nominative singular)
άβακες (nominative plural)
άβακα (genitive singular)
αβάκων (genitive plural)
άβακα (accusative singular)
άβακες (accusative plural)
άβακα (singular vocative)
άβακες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἄβαξ (ábax) from the accusative singular "τόν ἄβακα".


τυπογράφος

head

τυπογράφος • (typográfos) m or f (plural τυπογράφοι)

typográfos (romanization)
τυπογράφοι (plural)
τυπογράφος (nominative singular)
τυπογράφοι (nominative plural)
τυπογράφου (genitive singular)
τυπογράφων (genitive plural)
τυπογράφο (accusative singular)
τυπογράφους (accusative plural)
τυπογράφε (singular vocative)
τυπογράφοι (plural vocative)


τελεία

teleía (romanization)
τελείες (plural)
τελεία (nominative singular)
τελείες (nominative plural)
τελείας (genitive singular)
τελειών (genitive plural)
τελεία (accusative singular)
τελείες (accusative plural)
τελεία (singular vocative)
τελείες (plural vocative)

From Ancient Greek τελεία (teleía, “period, full stop”), from τέλος (télos, “end”) + -εια (-eia, “-ness”).

uder

(grammar, typography) A full stop or period ⟨.⟩.


βρικόλακας

head

βρικόλακας • (vrikólakas) m (plural βρικόλακες)

vrikólakas (romanization)
βρικόλακες (plural)
βρικόλακας (nominative singular)
βρικόλακες (nominative plural)
βρικόλακα (genitive singular)
βρικολάκων (genitive plural)
βρικόλακα (accusative singular)
βρικόλακες (accusative plural)
βρικόλακα (singular vocative)
βρικόλακες (plural vocative)
βρυκόλακας (alternative)
βουρβόλακας (alternative)
βορβόλακας (alternative)
βουρβούλακας (alternative)
βουρκόλακας (alternative)

βρι‧κό‧λα‧κας

From Byzantine Greek βουρκόλακας (bourkólakas), from Bulgarian върколак (vǎrkolak), from Proto-Slavic *vьlkolakъ (“werewolf”).

βρικολακιάζω

to turn into a vampire; to bring up bad memories

Πήγαινε να κοιμηθείς, πριν έρθει ο βρικόλακας να σε φάει!

Pígaine na koimitheís, prin érthei o vrikólakas na se fáei!

Go to sleep before the vampire comes to eat you!

(mythology, folklore) vampire (the Greek folklore depiction, a dead person who rises from the grave at night and drinks the blood of the living)


κάθετος

káthetos (romanization)
κάθετοι (plural)
κάθετος (nominative singular)
κάθετοι (nominative plural)
καθέτου (genitive singular)
καθέτων (genitive plural)
κάθετο (accusative singular)
καθέτους (accusative plural)
κάθετε (singular vocative)
κάθετο (singular vocative)
κάθετοι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κάθετος (káthetos). Also substantivised. See the ancient verb καθίημι (kathíēmi).

lbor

(typography) vertical line, slash, virgule


κεφαλαίο

head

κεφαλαίο • (kefalaío) n (plural κεφαλαία)

kefalaío (romanization)
κεφαλαία (plural)
κεφαλαίο (nominative singular)
κεφαλαία (nominative plural)
κεφαλαίου (genitive singular)
κεφαλαίων (genitive plural)
κεφαλαίο (accusative singular)
κεφαλαία (accusative plural)
κεφαλαίο (singular vocative)
κεφαλαία (plural vocative)

(typography) majuscule, capital letter, uppercase letter


σονέτο

sonéto (romanization)
σονέτα (plural)
σονέτο (nominative singular)
σονέτα (nominative plural)
σονέτου (genitive singular)
σονέτων (genitive plural)
σονέτο (accusative singular)
σονέτα (accusative plural)
σονέτο (singular vocative)
σονέτα (plural vocative)


απόστροφος

απόστροφος • (apóstrofos) f (plural απόστροφοι)

apóstrofos (romanization)
απόστροφοι (plural)
απόστροφος (nominative singular)
απόστροφοι (nominative plural)
αποστρόφου (genitive singular)
αποστρόφων (genitive plural)
απόστροφο (accusative singular)
αποστρόφους (accusative plural)
απόστροφε (singular vocative)
απόστροφο (singular vocative)
απόστροφοι (plural vocative)

α‧πό‧στρο‧φος

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀπόστροφος (apóstrophos), substantivised feminine of the ancient adjective with sense: "turning away from, averted", from verb ἀποστρέφω (apostréphō). From ἀπό (apó) + στροφ- of verb στρέφω (stréphō) + ending -ος (-os).

(typography) apostrophe, the character ’


τόνος

tónos (romanization)
τόνοι (plural)
τόνος (nominative singular)
τόνοι (nominative plural)
τόνου (genitive singular)
τόνων (genitive plural)
τόνο (accusative singular)
τόνους (accusative plural)
τόνε (singular vocative)
τόνοι (plural vocative)
τόννος (alternative)

English: tonos

From Ancient Greek τόνος (tónos, “rope, chord, tone”).

inh

(orthography, typography, grammar) accent (΄), tonos (the stress accent used in modern Greek)


υπογράμμιση

head

υπογραμμίσεις

υπογράμμιση • (ypográmmisi) f (plural υπογραμμίσεις)

el-noun

υπογραμμίσεις

ypográmmisi (romanization)
υπογραμμίσεις (plural)
υπογράμμιση (nominative singular)
υπογραμμίσεις (nominative plural)
υπογράμμισης (genitive singular)
υπογραμμίσεων (genitive plural)
υπογράμμιση (accusative singular)
υπογραμμίσεις (accusative plural)
υπογράμμιση (singular vocative)
υπογραμμίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

υπογραμμίσεις

υπογράμμισης

υπογραμμίσεων

υπογραμμίσεις

υπογραμμίσεις

Older or formal genitive singular: υπογραμμίσεως (ypogrammíseos)

υπογραμμίζω

to underline, to underscore, to emphasise

(typography) underline, underlining, underscore (line underneath text)


συνθέτης

head

συνθέτης • (synthétis) m (plural συνθέτες, feminine συνθέτιδα)

synthétis (romanization)
συνθέτες (plural)
συνθέτιδα (feminine)
συνθέτης (nominative singular)
συνθέτες (nominative plural)
συνθέτη (genitive singular)
συνθετών (genitive plural)
συνθέτη (accusative singular)
συνθέτες (accusative plural)
συνθέτη (singular vocative)
συνθέτες (plural vocative)


παύλα

pávla (romanization)
παύλες (plural)
παύλα (nominative singular)
παύλες (nominative plural)
παύλας (genitive singular)
παυλών (genitive plural)
παύλα (accusative singular)
παύλες (accusative plural)
παύλα (singular vocative)
παύλες (plural vocative)

διπλή παύλα ― diplí pávla (two dashes used instead of parentheses)


ενωτικό σημείο

ενωτικό σημείο • (enotikó simeío) n

el-noun

ενωτικό σημείο • (enotikó simeío) n


γραμματοσειρά

head

γραμματοσειρές

γραμματοσειρά • (grammatoseirá) f (plural γραμματοσειρές)

el-noun

γραμματοσειρές

grammatoseirá (romanization)
γραμματοσειρές (plural)
γραμματοσειρά (nominative singular)
γραμματοσειρές (nominative plural)
γραμματοσειράς (genitive singular)
γραμματοσειρών (genitive plural)
γραμματοσειρά (accusative singular)
γραμματοσειρές (accusative plural)
γραμματοσειρά (singular vocative)
γραμματοσειρές (plural vocative)

el-decl-noun

γραμματοσειρά

γραμματοσειρές

γραμματοσειράς

γραμματοσειρών

γραμματοσειρά

γραμματοσειρές

γραμματοσειρά

γραμματοσειρές


γραμματοστοιχείο

head

γραμματοστοιχεία

γραμματοστοιχείο • (grammatostoicheío) n (plural γραμματοστοιχεία)

el-noun

γραμματοστοιχεία

grammatostoicheío (romanization)
γραμματοστοιχεία (plural)
γραμματοστοιχείο (nominative singular)
γραμματοστοιχεία (nominative plural)
γραμματοστοιχείου (genitive singular)
γραμματοστοιχείων (genitive plural)
γραμματοστοιχείο (accusative singular)
γραμματοστοιχεία (accusative plural)
γραμματοστοιχείο (singular vocative)
γραμματοστοιχεία (plural vocative)

el-decl-noun

γραμματοστοιχείο

γραμματοστοιχεία

γραμματοστοιχείου

γραμματοστοιχείων

γραμματοστοιχείο

γραμματοστοιχεία

γραμματοστοιχείο

γραμματοστοιχεία

γραμματο- (grammato-, “writing”) + στοιχείο (stoicheío, “type”)


μέτρο

métro (romanization)
μέτρα (plural)
μέτρο (nominative singular)
μέτρα (nominative plural)
μέτρου (genitive singular)
μέτρων (genitive plural)
μέτρο (accusative singular)
μέτρα (accusative plural)
μέτρο (singular vocative)
μέτρα (plural vocative)

From Ancient Greek μέτρον (métron). The modern sense is reinforced by French mètre.


αναπαραγωγή

head

αναπαραγωγές

αναπαραγωγή • (anaparagogí) f (plural αναπαραγωγές)

el-noun

αναπαραγωγές

anaparagogí (romanization)
αναπαραγωγές (plural)
αναπαραγωγή (nominative singular)
αναπαραγωγές (nominative plural)
αναπαραγωγής (genitive singular)
αναπαραγωγών (genitive plural)
αναπαραγωγή (accusative singular)
αναπαραγωγές (accusative plural)
αναπαραγωγή (singular vocative)
αναπαραγωγές (plural vocative)

el-decl-noun

αναπαραγωγές

αναπαραγωγής

αναπαραγωγών

αναπαραγωγές

αναπαραγωγές


αυτοβιογραφία

head

αυτοβιογραφίες

αυτοβιογραφία • (aftoviografía) f (plural αυτοβιογραφίες)

el-noun

αυτοβιογραφίες

aftoviografía (romanization)
αυτοβιογραφίες (plural)
αυτοβιογραφία (nominative singular)
αυτοβιογραφίες (nominative plural)
αυτοβιογραφίας (genitive singular)
αυτοβιογραφιών (genitive plural)
αυτοβιογραφία (accusative singular)
αυτοβιογραφίες (accusative plural)
αυτοβιογραφία (singular vocative)
αυτοβιογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοβιογραφία

αυτοβιογραφίες

αυτοβιογραφίας

αυτοβιογραφιών

αυτοβιογραφία

αυτοβιογραφίες

αυτοβιογραφία

αυτοβιογραφίες

From French autobiographie. By surface analysis, αυτο- (afto-) + βιογραφία (viografía).


άγκιστρο

head

άγκιστρο • (ágkistro) n (plural άγκιστρα)

ágkistro (romanization)
άγκιστρα (plural)
άγκιστρο (nominative singular)
άγκιστρα (nominative plural)
αγκίστρου (genitive singular)
άγκιστρου (genitive singular)
αγκίστρων (genitive plural)
άγκιστρων (genitive plural)
άγκιστρο (accusative singular)
άγκιστρα (accusative plural)
άγκιστρο (singular vocative)
άγκιστρα (plural vocative)

From Ancient Greek ἄγκιστρον (ánkistron).

(typography) "{ }" braces, curly brackets


δράμα

dráma (romanization)
δράματα (plural)
δράμα (nominative singular)
δράματα (nominative plural)
δράματος (genitive singular)
δραμάτων (genitive plural)
δράμα (accusative singular)
δράματα (accusative plural)
δράμα (singular vocative)
δράματα (plural vocative)

From Ancient Greek δρᾶμα (drâma, “an act, a theatrical act, a play”), from δράω (dráō, “to act, to take action, to achieve”).
(For figurative sense): Semantic loan from French drame in its new sense.

inh

το αρχαίο δράμα


άνω και κάτω τελεία

head

άνω και κάτω τελείες

άνω και κάτω τελεία • (áno kai káto teleía) f (plural άνω και κάτω τελείες)

el-noun

άνω και κάτω τελείες

áno kai káto teleía (romanization)
άνω και κάτω τελείες (plural)

From άνω (áno, “upper”) + και (kai, “and”) + κάτω (káto, “lower”) + τελεία (teleía, “stop, full stop”).

(grammar, typography) The modern Greek colon ⟨:⟩.


εισαγωγικά

eisagogiká (romanization)
εισαγωγικά (nominative plural)
εισαγωγικών (genitive plural)
εισαγωγικά (accusative plural)
εισαγωγικά (plural vocative)

Neuter plural form of εισαγωγικός (eisagogikós, “introductory”).

double angle quotation mark
double angle quotation mark

(grammar, typography) guillemets, quotation marks, chevrons, duckfoot quotes, the Unicode double angle quotation mark.

guillemets, quotation marks, chevrons, duckfoot quotes, the Unicode double angle quotation mark.
 (Most commonly in Greek: « or », and in English “ or ”.)

Most commonly in Greek: « or »; and in English “ or ”.


θαυμαστικό

head

θαυμαστικό • (thavmastikó) n (plural θαυμαστικά)

thavmastikó (romanization)
θαυμαστικά (plural)
θαυμαστικό (nominative singular)
θαυμαστικά (nominative plural)
θαυμαστικού (genitive singular)
θαυμαστικών (genitive plural)
θαυμαστικό (accusative singular)
θαυμαστικά (accusative plural)
θαυμαστικό (singular vocative)
θαυμαστικά (plural vocative)

(grammar, typography) exclamation mark (UK), exclamation point (US), the “!”


κεφαλαίο γράμμα

κεφαλαία γράμματα

κεφαλαίο γράμμα • (kefalaío grámma) n (plural κεφαλαία γράμματα)

el-noun

κεφαλαία γράμματα

kefalaío grámma (romanization)
κεφαλαία γράμματα (plural)

(typography) (usually plural) capital letter, block letter, uppercase letter


μικρό γράμμα

head

μικρά γράμματα

μικρό γράμμα • (mikró grámma) n (plural μικρά γράμματα)

el-noun

μικρά γράμματα

mikró grámma (romanization)
μικρά γράμματα (plural)


πεζό γράμμα

head

πεζά γράμματα

πεζό γράμμα • (pezó grámma) n (plural πεζά γράμματα)

el-noun

πεζά γράμματα

pezó grámma (romanization)
πεζά γράμματα (plural)

πεζό (pezó, “prosaic, on foot”) + γράμμα (grámma, “letter”)

(typography) (usually plural) small or lowercase letter


πεζός

head

πεζός • (pezós) m (feminine πεζή, neuter πεζό)

pezós (romanization)
πεζή (feminine)
πεζό (neuter)
πεζός (masculine nominative singular)
πεζή (feminine nominative singular)
πεζό (neuter nominative singular)
πεζοί (masculine nominative plural)
πεζές (feminine nominative plural)
πεζά (neuter nominative plural)
πεζού (genitive masculine singular)
πεζής (feminine genitive singular)
πεζού (genitive neuter singular)
πεζών (genitive masculine plural)
πεζών (feminine genitive plural)
πεζών (genitive neuter plural)
πεζό (accusative masculine singular)
πεζή (accusative feminine singular)
πεζό (accusative neuter singular)
πεζούς (accusative masculine plural)
πεζές (accusative feminine plural)
πεζά (accusative neuter plural)
πεζέ (masculine singular vocative)
πεζή (feminine singular vocative)
πεζό (neuter singular vocative)
πεζοί (masculine plural vocative)
πεζές (feminine plural vocative)
πεζά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πεζός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πεζός, etc.)

el-decl-adj-table

πεζός (pezós)

πεζοί (pezoí)

πεζές (pezés)

πεζού (pezoú)

πεζής (pezís)

πεζού (pezoú)

πεζών (pezón)

πεζών (pezón)

πεζών (pezón)

πεζούς (pezoús)

πεζές (pezés)

πεζοί (pezoí)

πεζές (pezés)


υστερόγραφο

head

υστερόγραφο • (ysterógrafo) n (plural υστερόγραφα)

ysterógrafo (romanization)
υστερόγραφα (plural)
υστερόγραφο (nominative singular)
υστερόγραφα (nominative plural)
υστερογράφου (genitive singular)
υστερόγραφου (genitive singular)
υστερογράφων (genitive plural)
υστερόγραφο (accusative singular)
υστερόγραφα (accusative plural)
υστερόγραφο (singular vocative)
υστερόγραφα (plural vocative)

el-decl-noun

υστερογράφου

υστερόγραφου

υστερογράφων

From υστερό- (ysteró-, “after, subsequent”) + γραφή (grafí, “writing”), a calque of New Latin postscriptum. First attested 1840.

af

(typography) postscript, PS (footnote or addendum in correspondence)


στοιχείο

head

στοιχείο • (stoicheío) n (plural στοιχεία)

stoicheío (romanization)
στοιχεία (plural)
στοιχείο (nominative singular)
στοιχεία (nominative plural)
στοιχείου (genitive singular)
στοιχείων (genitive plural)
στοιχείο (accusative singular)
στοιχεία (accusative plural)
στοιχείο (singular vocative)
στοιχεία (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek στοιχεῖον (stoikheîon). Compare the inherited doublet στοιχειό (stoicheió).

unit, element, cell (a portion of a whole)


ψιλή

psilí (romanization)
ψιλές (plural)
ψιλή (nominative singular)
ψιλές (nominative plural)
ψιλής (genitive singular)
ψιλών (genitive plural)
ψιλή (accusative singular)
ψιλές (accusative plural)
ψιλή (singular vocative)
ψιλές (plural vocative)

ψηλή (psilí) & compare to stripped-by-parse_pron_post_template_fn

(typography) smooth breathing, spiritus lenis (Ancient Greek diacritical mark)


ξωτικό

xotikó (romanization)
ξωτικά (plural)
ξωτικό (nominative singular)
ξωτικά (nominative plural)
ξωτικού (genitive singular)
ξωτικών (genitive plural)
ξωτικό (accusative singular)
ξωτικά (accusative plural)
ξωτικό (singular vocative)
ξωτικά (plural vocative)

From Byzantine Greek ἐξωτικόν (exōtikón), with aphesis. Doublet of εξωτικός (exotikós).

Ο γιος μου ντύθηκε ξωτικό για τις Απόκριες.

O gios mou ntýthike xotikó gia tis Apókries.

(mythology, folklore) elf, sprite, imp, pixie, gnome (any from a race of mythical, supernatural beings resembling but seen as distinct from human beings)


αβασκαίνω

αβασκαίνω • (avaskaíno)

el-verb

αβασκαίνομαι

αβασκαίνω • (avaskaíno) (past αβάσκανα/βάσκανα, passive αβασκαίνομαι)

avaskaíno (romanization)
αβάσκανα (past)
βάσκανα (past)
αβασκαίνομαι (passive)

βασκαίνω βασκαίνω#Greek

(folklore) Alternative form of βασκαίνω (vaskaíno)


βασκαίνω

head

βασκαίνω • (vaskaíno)

el-verb

βασκαίνω • (vaskaíno) (past βάσκανα, passive βασκαίνομαι)

vaskaíno (romanization)
βάσκανα (past)
βασκαίνομαι (passive)
βασκαίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
βασκάνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βασκαίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
βασκαθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βασκαίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βασκάνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βασκαίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
βασκαθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βασκαίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
βασκάνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βασκαίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
βασκαθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βασκαίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βασκάνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βασκαινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
βασκαθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βασκαίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βασκάνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βασκαίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βασκαινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βασκαθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βασκαίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βασκαίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βασκάνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βασκάνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βασκαίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
βασκαθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βασκαθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βάσκαινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βάσκανα (active first-person indicative past perfective singular)
βασκαινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βασκαινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βασκάθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
βάσκαινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βάσκανες (active indicative past perfective second-person singular)
βασκαινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βασκαινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βασκάθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
βάσκαινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βάσκανε (active indicative past perfective singular third-person)
βασκαινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βασκαινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βασκάθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βασκαίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βασκάναμε (active first-person indicative past perfective plural)
βασκαινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
βασκαθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βασκαίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βασκάνατε (active indicative past perfective plural second-person)
βασκαινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
βασκαθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
βάσκαιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασκαίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασκαίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βάσκαναν (active indicative past perfective plural third-person)
βασκάναν (active indicative past perfective plural third-person)
βασκάνανε (active indicative past perfective plural third-person)
βασκαίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βασκαινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
βασκάθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βασκαθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βασκαθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βασκαίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βασκάνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βασκαίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα βασκαθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βάσκαινε (active imperative imperfective second-person singular)
βάσκανε (active imperative perfective second-person singular)
βασκαίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
βασκάνετε (active imperative perfective plural second-person)
βασκαίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
βασκαθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βασκαίνοντας (active participle present)
έχοντας βασκάνει (active participle past)
βασκαμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
βασκάνει (active infinitive-aorist)
βασκαθεί (infinitive-aorist passive)
αβασκαίνω (alternative)

From Ancient Greek βασκαίνω (baskaínō), from βάσκανος (báskanos).


βασκανία

head

βασκανία • (vaskanía) f (plural βασκανίες)

vaskanía (romanization)
βασκανίες (plural)
βασκανία (nominative singular)
βασκανίες (nominative plural)
βασκανίας (genitive singular)
βασκανιών (genitive plural)
βασκανία (accusative singular)
βασκανίες (accusative plural)
βασκανία (singular vocative)
βασκανίες (plural vocative)


μάτιασμα

μάτιασμα • (mátiasma) n (plural ματιάσματα)

mátiasma (romanization)
ματιάσματα (plural)
μάτιασμα (nominative singular)
ματιάσματα (nominative plural)
ματιάσματος (genitive singular)
ματιασμάτων (genitive plural)
μάτιασμα (accusative singular)
ματιάσματα (accusative plural)
μάτιασμα (singular vocative)
ματιάσματα (plural vocative)


ματιάζω

ματιάζω • (matiázo)

el-verb

ματιάζω • (matiázo) (past μάτιασα, passive ματιάζομαι, p‑past ματιάστηκα, ppp ματιασμένος)

matiázo (romanization)
μάτιασα (past)
ματιάζομαι (passive)
ματιάστηκα (passive past)
ματιασμένος (participle passive perfect)
ματιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ματιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ματιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ματιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ματιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ματιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ματιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ματιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ματιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ματιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ματιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ματιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ματιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ματιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ματιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ματιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ματιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ματιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ματιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ματιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ματιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ματιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ματιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ματιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ματιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ματιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ματιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ματιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μάτιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μάτιασα (active first-person indicative past perfective singular)
ματιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ματιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ματιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μάτιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μάτιασες (active indicative past perfective second-person singular)
ματιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ματιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ματιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μάτιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μάτιασε (active indicative past perfective singular third-person)
ματιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ματιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ματιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ματιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ματιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ματιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ματιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ματιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ματιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ματιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ματιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μάτιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ματιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ματιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μάτιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ματιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ματιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ματιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ματιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ματιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ματιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ματιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ματιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ματιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ματιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ματιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
μάτιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
μάτιασε (active imperative perfective second-person singular)
ματιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
ματιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ματιάστε (active imperative perfective plural second-person)
ματιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ματιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ματιάζοντας (active participle present)
έχοντας ματιάσει (active participle past)
ματιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ματιάσει (active infinitive-aorist)
ματιαστεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek ματιάζω (matiázō). By surface analysis, μάτ(ι) (mát(i), “eye”) + -ιάζω (-iázo).


αποσιωπητικά

aposiopitiká (romanization)
αποσιωπητικά (nominative plural)
αποσιωπητικών (genitive plural)
αποσιωπητικά (accusative plural)
αποσιωπητικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αποσιωπητικά

αποσιωπητικών

αποσιωπητικά

αποσιωπητικά

(typography, grammar) ellipsis, suspension points


αγκύλες

head

αγκύλες • (agkýles) f


εκδίδω

εκδίδω • (ekdído)

el-verb

εκδίδω • (ekdído) (past εξέδωσα, passive εκδίδομαι, p‑past εκδόθηκα, ppp εκδομένος)

ekdído (romanization)
εξέδωσα (past)
εκδίδομαι (passive)
εκδόθηκα (passive past)
εκδομένος (participle passive perfect)
εκδίδω (active first-person imperfective indicative present singular)
εκδώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκδίδομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκδοθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκδίδεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εκδώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκδίδεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκδοθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκδίδει (active imperfective indicative present singular third-person)
εκδώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκδίδεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκδοθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκδίδουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εκδώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκδιδόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκδοθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκδίδετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκδώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκδίδεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκδιδόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκδοθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκδίδουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκδίδουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκδώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκδώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκδίδονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκδοθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκδοθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξέδιδα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξέδωσα (active first-person indicative past perfective singular)
εκδιδόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκδιδόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκδόθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εξέδιδες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξέδωσες (active indicative past perfective second-person singular)
εκδιδόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκδιδόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκδόθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εξέδιδε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξέδωσε (active indicative past perfective singular third-person)
εκδιδόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκδιδότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκδόθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκδίδαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκδώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκδιδόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκδοθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκδίδατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκδώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εκδιδόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εκδοθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εξέδιδαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκδίδαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκδίδανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξέδωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκδώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκδώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εκδίδονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκδιδόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εκδόθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκδοθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκδοθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκδίδω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκδώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκδίδομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκδοθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
έκδιδε (active imperative imperfective second-person singular)
έκδωσε (active imperative perfective second-person singular)
εκδώσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκδίδετε (active imperative imperfective plural second-person)
εκδώστε (active imperative perfective plural second-person)
εκδίδεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκδοθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκδίδοντας (active participle present)
έχοντας εκδώσει (active participle past)
εκδομένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εκδώσει (active infinitive-aorist)
εκδοθεί (infinitive-aorist passive)


δακτυλικός

head

δακτυλικός • (daktylikós) m (feminine δακτυλική, neuter δακτυλικό)

daktylikós (romanization)
δακτυλική (feminine)
δακτυλικό (neuter)
δακτυλικός (masculine nominative singular)
δακτυλική (feminine nominative singular)
δακτυλικό (neuter nominative singular)
δακτυλικοί (masculine nominative plural)
δακτυλικές (feminine nominative plural)
δακτυλικά (neuter nominative plural)
δακτυλικού (genitive masculine singular)
δακτυλικής (feminine genitive singular)
δακτυλικού (genitive neuter singular)
δακτυλικών (genitive masculine plural)
δακτυλικών (feminine genitive plural)
δακτυλικών (genitive neuter plural)
δακτυλικό (accusative masculine singular)
δακτυλική (accusative feminine singular)
δακτυλικό (accusative neuter singular)
δακτυλικούς (accusative masculine plural)
δακτυλικές (accusative feminine plural)
δακτυλικά (accusative neuter plural)
δακτυλικέ (masculine singular vocative)
δακτυλική (feminine singular vocative)
δακτυλικό (neuter singular vocative)
δακτυλικοί (masculine plural vocative)
δακτυλικές (feminine plural vocative)
δακτυλικά (neuter plural vocative)
δαχτυλικός (alternative)

el-decl-adj-table

δακτυλικός (daktylikós)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικοί (daktylikoí)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

δακτυλικού (daktylikoú)

δακτυλικής (daktylikís)

δακτυλικού (daktylikoú)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικούς (daktylikoús)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

δακτυλικέ (daktyliké)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικοί (daktylikoí)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

From Koine Greek δακτυλικός (daktulikós). By surface analysis, δάχτυλο (dáchtylo) + -ικός (-ikós).

surf

δακτυλικό εξάμετρο (dactylic hexameter)


σπονδείος

head

σπονδείος • (spondeíos) m (plural σπονδείοι)

spondeíos (romanization)
σπονδείοι (plural)
σπονδείος (nominative singular)
σπονδείοι (nominative plural)
σπονδείου (genitive singular)
σπονδείων (genitive plural)
σπονδείο (accusative singular)
σπονδείους (accusative plural)
σπονδείε (singular vocative)
σπονδείοι (plural vocative)

From Ancient Greek σπονδεῖος (spondeîos, “spondee”).


τύμπανο

týmpano (romanization)
τύμπανα (plural)
τύμπανο (nominative singular)
τύμπανα (nominative plural)
τυμπάνου (genitive singular)
τύμπανου (genitive singular)
τυμπάνων (genitive plural)
τύμπανων (genitive plural)
τύμπανο (accusative singular)
τύμπανα (accusative plural)
τύμπανο (singular vocative)
τύμπανα (plural vocative)

From Ancient Greek τύμπανον (túmpanon, “drum, kettledrum”). Doublet of τούμπανο (toúmpano).


φωνήεν

head

φωνήεν • (foníen) n (plural φωνήεντα)

el-noun

φωνήεν • (foníen) n (plural φωνήεντα)

foníen (romanization)
φωνήεντα (plural)
φωνήεν (nominative singular)
φωνήεντα (nominative plural)
φωνήεντος (genitive singular)
φωνηέντων (genitive plural)
φωνήεν (accusative singular)
φωνήεντα (accusative plural)
φωνήεν (singular vocative)
φωνήεντα (plural vocative)

From Ancient Greek φωνῆεν (phōnêen) the noun formed from φωνήεις (phōnḗeis, “gifted with speech”), from φωνή (phōnḗ, “voice”) + suffix -ήεις (-ḗeis).

(typography) letter representing a vowel


αρειανός

head

αρειανός • (areianós) m (plural αρειανοί)

areianós (romanization)
αρειανοί (plural)
αρειανός (nominative singular)
αρειανοί (nominative plural)
αρειανού (genitive singular)
αρειανών (genitive plural)
αρειανό (accusative singular)
αρειανούς (accusative plural)
αρειανέ (singular vocative)
αρειανοί (plural vocative)


στέκω

στέκω • (stéko)

el-verb

στέκω • (stéko) (imperfect έστεκα, past —, passive —)

stéko (romanization)
έστεκα (imperfect)
στέκω (στέκομαι →) (active first-person imperfective indicative present singular)
έστεκα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα στέκω (active first-person future imperfective indicative singular)
στέκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
έστεκες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα στέκεις (active future imperfective indicative second-person singular)
στέκει (active imperfective indicative present singular third-person)
έστεκε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα στέκει (active future imperfective indicative singular third-person)
στέκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στέκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα στέκουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
‑ομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
στέκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στέκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα στέκετε (active future imperfective indicative plural second-person)
στέκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στέκουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
έστεκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στέκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στέκανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα στέκουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα στέκουνε (active future imperfective indicative plural third-person)
στέκε (active imperative imperfective second-person singular)
στέκετε (active imperative imperfective plural second-person)
στέκοντας (participle present)
στέκομαι (alternative)

Inherited from Byzantine Greek στέκω (stékō), from Hellenistic Koine Greek στήκω (stḗkō) < Ancient Greek ἕστηκα (héstēka), perfect of verb ῐ̔́στημῐ (hĭ́stēmĭ, “I stand”).

στέκομαι

to stop, to stand still; a deponent verb

στέκω καλά

to be in a good physical or economical condition

Στέκω ακίνητος.

Ο στρατιώτης στέκει σε στάση προσοχής.

(intransitive, colloquial, literature) to stand up, stand still


συνθέτιδα

head

συνθέτιδα • (synthétida) f (plural συνθέτιδες, masculine συνθέτης)

synthétida (romanization)
συνθέτιδες (plural)
συνθέτης (masculine)
συνθέτιδα (nominative singular)
συνθέτιδες (nominative plural)
συνθέτιδας (genitive singular)
συνθετίδων (genitive plural)
συνθέτιδα (accusative singular)
συνθέτιδες (accusative plural)
συνθέτιδα (singular vocative)
συνθέτιδες (plural vocative)


αβάσκαντος

αβάσκαντος • (aváskantos) m (feminine αβάσκαντη, neuter αβάσκαντο)

aváskantos (romanization)
αβάσκαντη (feminine)
αβάσκαντο (neuter)
αβάσκαντος (masculine nominative singular)
αβάσκαντη (feminine nominative singular)
αβάσκαντο (neuter nominative singular)
αβάσκαντοι (masculine nominative plural)
αβάσκαντες (feminine nominative plural)
αβάσκαντα (neuter nominative plural)
αβάσκαντου (genitive masculine singular)
αβάσκαντης (feminine genitive singular)
αβάσκαντου (genitive neuter singular)
αβάσκαντων (genitive masculine plural)
αβάσκαντων (feminine genitive plural)
αβάσκαντων (genitive neuter plural)
αβάσκαντο (accusative masculine singular)
αβάσκαντη (accusative feminine singular)
αβάσκαντο (accusative neuter singular)
αβάσκαντους (accusative masculine plural)
αβάσκαντες (accusative feminine plural)
αβάσκαντα (accusative neuter plural)
αβάσκαντε (masculine singular vocative)
αβάσκαντη (feminine singular vocative)
αβάσκαντο (neuter singular vocative)
αβάσκαντοι (masculine plural vocative)
αβάσκαντες (feminine plural vocative)
αβάσκαντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβάσκαντος (aváskantos)

αβάσκαντη (aváskanti)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντοι (aváskantoi)

αβάσκαντες (aváskantes)

αβάσκαντα (aváskanta)

αβάσκαντου (aváskantou)

αβάσκαντης (aváskantis)

αβάσκαντου (aváskantou)

αβάσκαντων (aváskanton)

αβάσκαντων (aváskanton)

αβάσκαντων (aváskanton)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντη (aváskanti)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντους (aváskantous)

αβάσκαντες (aváskantes)

αβάσκαντα (aváskanta)

αβάσκαντε (aváskante)

αβάσκαντη (aváskanti)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντοι (aváskantoi)

αβάσκαντες (aváskantes)

αβάσκαντα (aváskanta)

(folklore) not giving or casting the evil eye


δασεία

daseía (romanization)
δασείες (plural)
δασεία (nominative singular)
δασείες (nominative plural)
δασείας (genitive singular)
δασειών (genitive plural)
δασεία (accusative singular)
δασείες (accusative plural)
δασεία (singular vocative)
δασείες (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek δασεῖα (daseîa), substantivised feminine form of the ancient δασύς (dasús).

(typography, grammar) rough breathing, spiritus asper (Ancient Greek diacritical mark)


ενώνω

head

ενώνω • (enóno)

el-verb

ενώνω • (enóno) (past ένωσα, passive ενώνομαι, p‑past ενώθηκα, ppp ενωμένος)

enóno (romanization)
ένωσα (past)
ενώνομαι (passive)
ενώθηκα (passive past)
ενωμένος (participle passive perfect)
ενώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ενωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ενώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ενωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ενώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ενωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ενώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ενωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ενώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ενώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ενωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ένωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ένωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ενωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ένωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ένωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ενωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ένωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ένωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ενωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ενωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ενώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ενωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ένωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ένωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ενώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ενωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ενώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ενώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ενώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ενωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ένωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ένωσε (active imperative perfective second-person singular)
ενώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ενώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενώστε (active imperative perfective plural second-person)
ενώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ενωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ενώνοντας (active participle present)
έχοντας ενώσει (active participle past)
ενωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ενώσει (active infinitive-aorist)
ενωθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἑνόω (henóō) / ἑνῶ (henô), from εἷς (heîs, “one”).


στοιχειοθέτης

head

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτης • (stoicheiothétis) m (plural στοιχειοθέτες, feminine στοιχειοθέτρια)

el-noun

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτρια

stoicheiothétis (romanization)
στοιχειοθέτες (plural)
στοιχειοθέτρια (feminine)
στοιχειοθέτης (nominative singular)
στοιχειοθέτες (nominative plural)
στοιχειοθέτη (genitive singular)
στοιχειοθετών (genitive plural)
στοιχειοθέτη (accusative singular)
στοιχειοθέτες (accusative plural)
στοιχειοθέτη (singular vocative)
στοιχειοθέτες (plural vocative)

el-decl-noun

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτη

στοιχειοθετών

στοιχειοθέτη

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτη

στοιχειοθέτες


στοιχειοθέτρια

head

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτρια • (stoicheiothétria) f (plural στοιχειοθέτρια, masculine στοιχειοθέτης)

el-noun

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτρια

stoicheiothétria (romanization)
στοιχειοθέτρια (plural)
στοιχειοθέτης (masculine)
στοιχειοθέτρια (nominative singular)
στοιχειοθέτριες (nominative plural)
στοιχειοθέτριας (genitive singular)
στοιχειοθετριών (genitive plural)
στοιχειοθέτρια (accusative singular)
στοιχειοθέτριες (accusative plural)
στοιχειοθέτρια (singular vocative)
στοιχειοθέτριες (plural vocative)

el-decl-noun

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες

στοιχειοθέτριας

στοιχειοθετριών

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες


περισπωμένη

head

περισπωμένες

περισπωμένη • (perispoméni) f (plural περισπωμένες)

el-noun

περισπωμένες

perispoméni (romanization)
περισπωμένες (plural)
περισπωμένη (nominative singular)
περισπωμένες (nominative plural)
περισπωμένης (genitive singular)
περισπωμένων (genitive plural)
περισπωμένη (accusative singular)
περισπωμένες (accusative plural)
περισπωμένη (singular vocative)
περισπωμένες (plural vocative)

el-decl-noun

περισπωμένες

περισπωμένης

περισπωμένων

περισπωμένες

περισπωμένες

Plural περισπωμένες for the function as modern noun. But as participle, περισπώμενες.

πε‧ρι‧σπω‧μέ‧νη

Substantivised feminine of the ancient participle περισπώμενος (perispṓmenos). (See the ancient περισπωμένη).

(typography, grammar) circumflex ( ͂ ) (a diacritical mark, used in the polytonic script of Greek)


συνίζηση

head

συνίζηση • (synízisi) f (plural συνιζήσεις)

synízisi (romanization)
συνιζήσεις (plural)
συνίζηση (nominative singular)
συνιζήσεις (nominative plural)
συνίζησης (genitive singular)
συνιζήσεων (genitive plural)
συνίζηση (accusative singular)
συνιζήσεις (accusative plural)
συνίζηση (singular vocative)
συνιζήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συνιζήσεως (synizíseos)


τυπογραφείο

head

τυπογραφείο • (typografeío) n (plural τυπογραφεία)

typografeío (romanization)
τυπογραφεία (plural)
τυπογραφείο (nominative singular)
τυπογραφεία (nominative plural)
τυπογραφείου (genitive singular)
τυπογραφείων (genitive plural)
τυπογραφείο (accusative singular)
τυπογραφεία (accusative plural)
τυπογραφείο (singular vocative)
τυπογραφεία (plural vocative)
τυπογραφεῖον (alternative)

el-decl-noun

τυπογραφείου

τυπογραφείων

From τυπογραφία (typografía, “print”) + -είο (-eío, “place, building”).

suffix

(typography) print shop, printer's, printing works (a printing business building)


τυπογραφία

head

τυπογραφία • (typografía) f (uncountable)

typografía (romanization)
τυπογραφία (nominative singular)
τυπογραφίας (genitive singular)
τυπογραφία (accusative singular)
τυπογραφία (singular vocative)

Hellenised form of New Latin typographia


τυπογραφικός

τυπογραφικός • (typografikós) m (feminine τυπογραφική, neuter τυπογραφικό)

typografikós (romanization)
τυπογραφική (feminine)
τυπογραφικό (neuter)
τυπογραφικός (masculine nominative singular)
τυπογραφική (feminine nominative singular)
τυπογραφικό (neuter nominative singular)
τυπογραφικοί (masculine nominative plural)
τυπογραφικές (feminine nominative plural)
τυπογραφικά (neuter nominative plural)
τυπογραφικού (genitive masculine singular)
τυπογραφικής (feminine genitive singular)
τυπογραφικού (genitive neuter singular)
τυπογραφικών (genitive masculine plural)
τυπογραφικών (feminine genitive plural)
τυπογραφικών (genitive neuter plural)
τυπογραφικό (accusative masculine singular)
τυπογραφική (accusative feminine singular)
τυπογραφικό (accusative neuter singular)
τυπογραφικούς (accusative masculine plural)
τυπογραφικές (accusative feminine plural)
τυπογραφικά (accusative neuter plural)
τυπογραφικέ (masculine singular vocative)
τυπογραφική (feminine singular vocative)
τυπογραφικό (neuter singular vocative)
τυπογραφικοί (masculine plural vocative)
τυπογραφικές (feminine plural vocative)
τυπογραφικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τυπογραφικός

el-decl-adj-table

τυπογραφικός (typografikós)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικοί (typografikoí)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)

τυπογραφικού (typografikoú)

τυπογραφικής (typografikís)

τυπογραφικού (typografikoú)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικούς (typografikoús)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)

τυπογραφικέ (typografiké)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικοί (typografikoí)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)


πετραρχισμός

petrarchismós (romanization)
πετραρχισμός (nominative singular)
πετραρχισμού (genitive singular)
πετραρχισμό (accusative singular)
πετραρχισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

πετραρχισμός

πετραρχισμού

πε‧τραρ‧χι‧σμός

Πετράρχης (Petrárchis, “Petrarch”) + -ισμός (-ismós, “-ism”)


πετραρχικός

head

πετραρχικός • (petrarchikós) m (feminine πετραρχική, neuter πετραρχικό)

petrarchikós (romanization)
πετραρχική (feminine)
πετραρχικό (neuter)
πετραρχικός (masculine nominative singular)
πετραρχική (feminine nominative singular)
πετραρχικό (neuter nominative singular)
πετραρχικοί (masculine nominative plural)
πετραρχικές (feminine nominative plural)
πετραρχικά (neuter nominative plural)
πετραρχικού (genitive masculine singular)
πετραρχικής (feminine genitive singular)
πετραρχικού (genitive neuter singular)
πετραρχικών (genitive masculine plural)
πετραρχικών (feminine genitive plural)
πετραρχικών (genitive neuter plural)
πετραρχικό (accusative masculine singular)
πετραρχική (accusative feminine singular)
πετραρχικό (accusative neuter singular)
πετραρχικούς (accusative masculine plural)
πετραρχικές (accusative feminine plural)
πετραρχικά (accusative neuter plural)
πετραρχικέ (masculine singular vocative)
πετραρχική (feminine singular vocative)
πετραρχικό (neuter singular vocative)
πετραρχικοί (masculine plural vocative)
πετραρχικές (feminine plural vocative)
πετραρχικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πετραρχικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πετραρχικός, etc.)

πε‧τραρ‧χι‧κός

Πετράρχης (Petrárchis, “Petrarch”) + -ικός (-ikós, “-an, -ic”)


πετραρχικό σονέτο

head

πετραρχικά σονέτα

πετραρχικό σονέτο • (petrarchikó sonéto) n (plural πετραρχικά σονέτα)

el-noun

πετραρχικά σονέτα

petrarchikó sonéto (romanization)
πετραρχικά σονέτα (plural)

Named after Italian scholar, poet and humanist Francesco Petrarca (1304–1374), who did not invent but made large use of this form in his authorship.


αράπης

head

αράπης • (arápis) m (plural αράπηδες, feminine αραπίνα or αράπισσα)

arápis (romanization)
αράπηδες (plural)
αραπίνα (feminine)
αράπισσα (feminine)
αράπης (nominative singular)
αράπηδες (nominative plural)
αράπη (genitive singular)
αράπηδων (genitive plural)
αράπη (accusative singular)
αράπηδες (accusative plural)
αράπη (singular vocative)
αράπηδες (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish عرب (Arap), from Arabic عَرَب (ʕarab).

bor+

<i class="Latn mention" lang="tr">Arap</i>

Φάε το φαΐ σου, γιατί θα φωνάξω τον αράπη!

Fáe to faḯ sou, giatí tha fonáxo ton arápi!

(folklore) A type of supernatural boogeyman-type being that appears in several forms: as a guardian of households who enriches the owner (but eats greedy persons); as a dark guardian of hidden treasures; or as a brawny opponent to the hero of the story, whom Arapis serves after he is defeated by him. Often used in previous times to scare small children:


φωτόσπαθο

head

φωτόσπαθο • (fotóspatho) n (plural φωτόσπαθα)

fotóspatho (romanization)
φωτόσπαθα (plural)
φωτόσπαθο (nominative singular)
φωτόσπαθα (nominative plural)
φωτόσπαθου (genitive singular)
φωτόσπαθων (genitive plural)
φωτόσπαθο (accusative singular)
φωτόσπαθα (accusative plural)
φωτόσπαθο (singular vocative)
φωτόσπαθα (plural vocative)

From φωτο- (foto-, “light”) + σπαθί (spathí, “sword”); calque of English lightsaber.

prefix

(science fiction, weaponry) lightsaber (sword having a blade made of a powerful beam of light)


αγγελιάζομαι

head

αγγελιάζομαι • (angeliázomai)

el-verb

αγγελιάστηκα

αγγελιάζομαι • (angeliázomai) deponent (past αγγελιάστηκα)

angeliázomai (romanization)
αγγελιάστηκα (past)

(rhetoric, folklore) to receive an announcement (especially of impending death)


αγγέλιασμα

head

αγγελιάσματα

αγγέλιασμα • (angéliasma) n (plural αγγελιάσματα)

el-noun

αγγελιάσματα

angéliasma (romanization)
αγγελιάσματα (plural)
αγγέλιασμα (nominative singular)
αγγελιάσματα (nominative plural)
αγγελιάσματος (genitive singular)
αγγελιασμάτων (genitive plural)
αγγέλιασμα (accusative singular)
αγγελιάσματα (accusative plural)
αγγέλιασμα (singular vocative)
αγγελιάσματα (plural vocative)

el-decl-noun

αγγελιάσματα

αγγελιάσματος

αγγελιασμάτων

αγγελιάσματα

αγγελιάσματα

(folklore, rhetoric) the receiving of an announcement of impending death


αγγελοκρούομαι

head

αγγελοκρούομαι • (angelokroúomai)

el-verb

αγγελοκρούστηκα

αγγελοκρούομαι • (angelokroúomai) passive (past αγγελοκρούστηκα, active αγγελοκρούω)

angelokroúomai (romanization)
αγγελοκρούστηκα (past)
αγγελοκρούω (active)

αγγελοκρούομε (angelokroúome)

αγ‧γε‧λο‧κρού‧ο‧μαι

(folklore) to receive the knock announcing imminent death


ξαγναντεύω

head

ξαγναντεύω • (xagnantévo)

el-verb

ξαγναντεύω • (xagnantévo) (past ξαγνάντεψα, passive —)

xagnantévo (romanization)
ξαγνάντεψα (past)
ξαγναντεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξαγναντέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξαγναντεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξαγναντέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξαγναντεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξαγναντέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξαγναντεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξαγναντέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξαγναντεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξαγναντέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξαγναντεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαγναντεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαγναντέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαγναντέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαγνάντευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξαγνάντεψα (active first-person indicative past perfective singular)
ξαγνάντευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξαγνάντεψες (active indicative past perfective second-person singular)
ξαγνάντευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξαγνάντεψε (active indicative past perfective singular third-person)
ξαγναντεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξαγναντέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξαγναντεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξαγναντέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξαγνάντευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγναντεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγναντεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγνάντεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαγναντέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαγναντέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ξαγναντεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξαγναντέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ξαγνάντευε (active imperative imperfective second-person singular)
ξαγνάντεψε (active imperative perfective second-person singular)
ξαγνάντευ' ¹ (active imperative informal perfective second-person singular)
ξαγναντεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξαγναντέψτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαγναντεύτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαγναντεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ξαγναντέψει (active indeclinable participle perfect)
ξαγναντέψει (infinitive-aorist)

ξα‧γνα‧ντεύ‧ω

From (ξε-) ξ- (“totally”) + αγναντεύω (“gaze from far above”).

af

αγναντεύω αγναντεύω#Greek

(literature) Alternative form of αγναντεύω (agnantévo)


Αποσπερίτης

head

Αποσπερίτης • (Aposperítis) m

el-noun-proper

Αποσπερίτης • (Aposperítis) m

Aposperítis (romanization)
Αποσπερίτης (nominative singular)
Αποσπερίτη (genitive singular)
Αποσπερίτη (accusative singular)
Αποσπερίτη (singular vocative)
αποσπερίτης (alternative)

(astronomy, Venus, literature) evening star, Vesper, Hesperus


οξεία

oxeía (romanization)
οξείες (plural)
οξεία (nominative singular)
οξείες (nominative plural)
οξείας (genitive singular)
οξειών (genitive plural)
οξεία (accusative singular)
οξείες (accusative plural)
οξεία (singular vocative)
οξείες (plural vocative)

From Ancient Greek ὀξεῖᾰ (oxeîă, “oxia, oxeia”).

inh

(orthography, typography, grammar) ´ (a strong stress accent used in polytonic Greek script e.g. in Ancient Greek and sometimes Modern Greek)


αισχρογράφημα

head

αισχρογραφήματα

αισχρογράφημα • (aischrográfima) n (plural αισχρογραφήματα)

el-noun

αισχρογραφήματα

aischrográfima (romanization)
αισχρογραφήματα (plural)
αισχρογράφημα (nominative singular)
αισχρογραφήματα (nominative plural)
αισχρογραφήματος (genitive singular)
αισχρογραφημάτων (genitive plural)
αισχρογράφημα (accusative singular)
αισχρογραφήματα (accusative plural)
αισχρογράφημα (singular vocative)
αισχρογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογραφήματος

αισχρογραφημάτων

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

(literature) pornographic writing, pornography


πορνογράφημα

head

πορνογραφήματα

πορνογράφημα • (pornográfima) n (plural πορνογραφήματα)

el-noun

πορνογραφήματα

pornográfima (romanization)
πορνογραφήματα (plural)
πορνογράφημα (nominative singular)
πορνογραφήματα (nominative plural)
πορνογραφήματος (genitive singular)
πορνογραφημάτων (genitive plural)
πορνογράφημα (accusative singular)
πορνογραφήματα (accusative plural)
πορνογράφημα (singular vocative)
πορνογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογραφήματος

πορνογραφημάτων

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογράφημα

πορνογραφήματα


ακαδημαϊσμός

head

ακαδημαϊσμός • (akadimaïsmós) m

el-adj

ακαδημαϊσμός • (akadimaïsmós) m

akadimaïsmós (romanization)
ακαδημαϊσμός (nominative singular)
ακαδημαϊσμοί (nominative plural)
ακαδημαϊσμού (genitive singular)
ακαδημαϊσμών (genitive plural)
ακαδημαϊσμό (accusative singular)
ακαδημαϊσμούς (accusative plural)
ακαδημαϊσμέ (singular vocative)
ακαδημαϊσμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ακαδημαϊσμός

ακαδημαϊσμοί

ακαδημαϊσμού

ακαδημαϊσμών

ακαδημαϊσμούς

ακαδημαϊσμοί

(literature, art) academicism (conventional, scholarly, formalism)


αληθεύω

head

αληθεύω • (alithévo)

el-verb

αληθεύω • (alithévo) (past αλήθεψα)

alithévo (romanization)
αλήθεψα (past)
αληθεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αληθέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αληθεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αληθευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αληθεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αληθέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αληθεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αληθευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αληθεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αληθέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αληθεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αληθευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αληθεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αληθέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αληθευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αληθευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αληθεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αληθέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αληθεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αληθευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αληθευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αληθεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αληθεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αληθέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αληθέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αληθεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αληθευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αληθευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλήθευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αλήθεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αληθευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αληθευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αληθεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλήθευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αλήθεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αληθευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αληθευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αληθεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλήθευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αλήθεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αληθευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αληθευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αληθεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αληθεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αληθέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αληθευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αληθευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αληθεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αληθέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αληθευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αληθευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλήθευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αληθεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αληθεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλήθεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αληθέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αληθέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
αληθεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αληθευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αληθεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αληθευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αληθευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αληθεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αληθέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αληθεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αληθευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αλήθευε (active imperative imperfective second-person singular)
αλήθεψε (active imperative perfective second-person singular)
αληθέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αληθεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αληθέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αληθεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αληθευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αληθεύοντας (active participle present)
έχοντας αληθέψει (active participle past)
αληθευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
αληθεμένος, ‑η, ‑o (participle passive past rare)
αληθέψει (active infinitive-aorist)
αληθευτεί (infinitive-aorist passive)

(literature, rarely in other forms)
(transitive) to prove to be true

(intransitive, passive voice) to be realized


μπάρα

head

μπάρα • (bára) f

el-noun

μπάρα • (bára) f

bára (romanization)
μπάρα (nominative singular)
μπάρες (nominative plural)
μπάρας (genitive singular)
μπάρα (accusative singular)
μπάρες (accusative plural)
μπάρα (singular vocative)
μπάρες (plural vocative)


συνέχεια

head

συνέχεια • (synécheia) f (plural συνέχειες)

synécheia (romanization)
συνέχειες (plural)
συνέχεια (nominative singular)
συνέχειες (nominative plural)
συνέχειας (genitive singular)
συνεχειών (genitive plural)
συνέχεια (accusative singular)
συνέχειες (accusative plural)
συνέχεια (singular vocative)
συνέχειες (plural vocative)

ασυνέχεια

antonym(s) of “continuation, continuity”

From Ancient Greek συνέχεια (sunékheia), from συνεχής (sunekhḗs) + -εια (-eia).

(typography) hyphen (The symbol "‐", typically used to join two or more words to form a compound term)


αλκαϊκός

αλκαϊκός • (alkaïkós) m (feminine αλκαϊκή, neuter αλκαϊκό)

alkaïkós (romanization)
αλκαϊκή (feminine)
αλκαϊκό (neuter)
αλκαϊκός (masculine nominative singular)
αλκαϊκή (feminine nominative singular)
αλκαϊκό (neuter nominative singular)
αλκαϊκοί (masculine nominative plural)
αλκαϊκές (feminine nominative plural)
αλκαϊκά (neuter nominative plural)
αλκαϊκού (genitive masculine singular)
αλκαϊκής (feminine genitive singular)
αλκαϊκού (genitive neuter singular)
αλκαϊκών (genitive masculine plural)
αλκαϊκών (feminine genitive plural)
αλκαϊκών (genitive neuter plural)
αλκαϊκό (accusative masculine singular)
αλκαϊκή (accusative feminine singular)
αλκαϊκό (accusative neuter singular)
αλκαϊκούς (accusative masculine plural)
αλκαϊκές (accusative feminine plural)
αλκαϊκά (accusative neuter plural)
αλκαϊκέ (masculine singular vocative)
αλκαϊκή (feminine singular vocative)
αλκαϊκό (neuter singular vocative)
αλκαϊκοί (masculine plural vocative)
αλκαϊκές (feminine plural vocative)
αλκαϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλκαϊκός (alkaïkós)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκοί (alkaïkoí)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

αλκαϊκού (alkaïkoú)

αλκαϊκής (alkaïkís)

αλκαϊκού (alkaïkoú)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκούς (alkaïkoús)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

αλκαϊκέ (alkaïké)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκοί (alkaïkoí)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

From Ancient Greek ἀλκαϊκός (alkaïkós, “alcaic”) from Ἀλκαῖος (Alkaîos, “Alcaeus”).


αμάτιαστος

head

αμάτιαστος • (amátiastos) m (feminine αμάτιαστη, neuter αμάτιαστο)

amátiastos (romanization)
αμάτιαστη (feminine)
αμάτιαστο (neuter)
αμάτιαστος (masculine nominative singular)
αμάτιαστη (feminine nominative singular)
αμάτιαστο (neuter nominative singular)
αμάτιαστοι (masculine nominative plural)
αμάτιαστες (feminine nominative plural)
αμάτιαστα (neuter nominative plural)
αμάτιαστου (genitive masculine singular)
αμάτιαστης (feminine genitive singular)
αμάτιαστου (genitive neuter singular)
αμάτιαστων (genitive masculine plural)
αμάτιαστων (feminine genitive plural)
αμάτιαστων (genitive neuter plural)
αμάτιαστο (accusative masculine singular)
αμάτιαστη (accusative feminine singular)
αμάτιαστο (accusative neuter singular)
αμάτιαστους (accusative masculine plural)
αμάτιαστες (accusative feminine plural)
αμάτιαστα (accusative neuter plural)
αμάτιαστε (masculine singular vocative)
αμάτιαστη (feminine singular vocative)
αμάτιαστο (neuter singular vocative)
αμάτιαστοι (masculine plural vocative)
αμάτιαστες (feminine plural vocative)
αμάτιαστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμάτιαστος (amátiastos)

αμάτιαστη (amátiasti)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστοι (amátiastoi)

αμάτιαστες (amátiastes)

αμάτιαστα (amátiasta)

αμάτιαστου (amátiastou)

αμάτιαστης (amátiastis)

αμάτιαστου (amátiastou)

αμάτιαστων (amátiaston)

αμάτιαστων (amátiaston)

αμάτιαστων (amátiaston)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστη (amátiasti)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστους (amátiastous)

αμάτιαστες (amátiastes)

αμάτιαστα (amátiasta)

αμάτιαστε (amátiaste)

αμάτιαστη (amátiasti)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστοι (amátiastoi)

αμάτιαστες (amátiastes)

αμάτιαστα (amátiasta)


αναδημοσίευση

head

αναδημοσιεύσεις

αναδημοσίευση • (anadimosíefsi) f (plural αναδημοσιεύσεις)

el-noun

αναδημοσιεύσεις

anadimosíefsi (romanization)
αναδημοσιεύσεις (plural)
αναδημοσίευση (nominative singular)
αναδημοσιεύσεις (nominative plural)
αναδημοσίευσης (genitive singular)
αναδημοσιεύσεων (genitive plural)
αναδημοσίευση (accusative singular)
αναδημοσιεύσεις (accusative plural)
αναδημοσίευση (singular vocative)
αναδημοσιεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναδημοσίευση

αναδημοσιεύσεις

αναδημοσίευσης

αναδημοσιεύσεων

αναδημοσίευση

αναδημοσιεύσεις

αναδημοσίευση

αναδημοσιεύσεις

Older or formal genitive singular: αναδημοσιεύσεως (anadimosiéfseos)

From the Ancient Greek ἔκδοσις (ékdosis).


αναδρομή

head

αναδρομή • (anadromí) f (plural αναδρομές)

anadromí (romanization)
αναδρομές (plural)
αναδρομή (nominative singular)
αναδρομές (nominative plural)
αναδρομής (genitive singular)
αναδρομών (genitive plural)
αναδρομή (accusative singular)
αναδρομές (accusative plural)
αναδρομή (singular vocative)
αναδρομές (plural vocative)


ανάλεκτα

análekta (romanization)
ανάλεκτα (nominative plural)
αναλεκτων (genitive plural)
ανάλεκτα (accusative plural)
ανάλεκτα (plural vocative)

(literature) analects, analecta, chosen passages


ανάλεκτος

ανάλεκτος • (análektos) m (feminine ανάλεκτη, neuter ανάλεκτο)

análektos (romanization)
ανάλεκτη (feminine)
ανάλεκτο (neuter)
ανάλεκτος (masculine nominative singular)
ανάλεκτη (feminine nominative singular)
ανάλεκτο (neuter nominative singular)
ανάλεκτοι (masculine nominative plural)
ανάλεκτες (feminine nominative plural)
ανάλεκτα (neuter nominative plural)
ανάλεκτου (genitive masculine singular)
ανάλεκτης (feminine genitive singular)
ανάλεκτου (genitive neuter singular)
ανάλεκτων (genitive masculine plural)
ανάλεκτων (feminine genitive plural)
ανάλεκτων (genitive neuter plural)
ανάλεκτο (accusative masculine singular)
ανάλεκτη (accusative feminine singular)
ανάλεκτο (accusative neuter singular)
ανάλεκτους (accusative masculine plural)
ανάλεκτες (accusative feminine plural)
ανάλεκτα (accusative neuter plural)
ανάλεκτε (masculine singular vocative)
ανάλεκτη (feminine singular vocative)
ανάλεκτο (neuter singular vocative)
ανάλεκτοι (masculine plural vocative)
ανάλεκτες (feminine plural vocative)
ανάλεκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάλεκτος (análektos)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτοι (análektoi)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

ανάλεκτου (análektou)

ανάλεκτης (análektis)

ανάλεκτου (análektou)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτους (análektous)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

ανάλεκτε (análekte)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτοι (análektoi)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

(literature) describing analects, chosen passages


ηλεκτροτυπία

head

ηλεκτροτυπίες

ηλεκτροτυπία • (ilektrotypía) f (plural ηλεκτροτυπίες)

el-noun

ηλεκτροτυπίες

ilektrotypía (romanization)
ηλεκτροτυπίες (plural)
ηλεκτροτυπία (nominative singular)
ηλεκτροτυπίες (nominative plural)
ηλεκτροτυπίας (genitive singular)
ηλεκτροτυπία (accusative singular)
ηλεκτροτυπίες (accusative plural)
ηλεκτροτυπία (singular vocative)
ηλεκτροτυπίες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροτυπία

ηλεκτροτυπίες

ηλεκτροτυπίας

ηλεκτροτυπία

ηλεκτροτυπίες

ηλεκτροτυπία

ηλεκτροτυπίες


διάστιχο

diásticho (romanization)
διάστιχο (nominative singular)
διάστιχα (nominative plural)
διαστίχου (genitive singular)
διάστιχου (genitive singular)
διαστίχων (genitive plural)
διάστιχο (accusative singular)
διάστιχα (accusative plural)
διάστιχο (singular vocative)
διάστιχα (plural vocative)


μοντάζ

(photography, art, film, printing) montage (process or end product); editing