αρσενικός

αρσενικός • (arsenikós) m (feminine αρσενική or αρσενικιά, neuter αρσενικό)

arsenikós (romanization)
αρσενική (feminine)
αρσενικιά (feminine)
αρσενικό (neuter)
αρσενικός (masculine nominative singular)
αρσενική (feminine nominative singular)
αρσενικιά (feminine nominative singular)
αρσενικό (neuter nominative singular)
αρσενικοί (masculine nominative plural)
αρσενικές (feminine nominative plural)
αρσενικά (neuter nominative plural)
αρσενικού (genitive masculine singular)
αρσενικής (feminine genitive singular)
αρσενικιάς (feminine genitive singular)
αρσενικού (genitive neuter singular)
αρσενικών (genitive masculine plural)
αρσενικών (feminine genitive plural)
αρσενικών (genitive neuter plural)
αρσενικό (accusative masculine singular)
αρσενική (accusative feminine singular)
αρσενικιά (accusative feminine singular)
αρσενικό (accusative neuter singular)
αρσενικούς (accusative masculine plural)
αρσενικές (accusative feminine plural)
αρσενικά (accusative neuter plural)
αρσενικέ (masculine singular vocative)
αρσενική (feminine singular vocative)
αρσενικιά (feminine singular vocative)
αρσενικό (neuter singular vocative)
αρσενικοί (masculine plural vocative)
αρσενικές (feminine plural vocative)
αρσενικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρσενικός (arsenikós)

αρσενική (arsenikí)

αρσενικιά (arsenikiá)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενικοί (arsenikoí)

αρσενικές (arsenikés)

αρσενικά (arseniká)

αρσενικού (arsenikoú)

αρσενικής (arsenikís)

αρσενικιάς (arsenikiás)

αρσενικού (arsenikoú)

αρσενικών (arsenikón)

αρσενικών (arsenikón)

αρσενικών (arsenikón)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενική (arsenikí)

αρσενικιά (arsenikiá)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενικούς (arsenikoús)

αρσενικές (arsenikés)

αρσενικά (arseniká)

αρσενικέ (arseniké)

αρσενική (arsenikí)

αρσενικιά (arsenikiá)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενικοί (arsenikoí)

αρσενικές (arsenikés)

αρσενικά (arseniká)

From Ancient Greek ἀρσενικός (arsenikós, “male, masculine”).


ουδέτερος

head

ουδέτερος • (oudéteros) m (feminine ουδέτερη, neuter ουδέτερο)

oudéteros (romanization)
ουδέτερη (feminine)
ουδέτερο (neuter)
ουδέτερος (masculine nominative singular)
ουδέτερη (feminine nominative singular)
ουδέτερο (neuter nominative singular)
ουδέτεροι (masculine nominative plural)
ουδέτερες (feminine nominative plural)
ουδέτερα (neuter nominative plural)
ουδέτερου (genitive masculine singular)
ουδέτερης (feminine genitive singular)
ουδέτερου (genitive neuter singular)
ουδέτερων (genitive masculine plural)
ουδέτερων (feminine genitive plural)
ουδέτερων (genitive neuter plural)
ουδέτερο (accusative masculine singular)
ουδέτερη (accusative feminine singular)
ουδέτερο (accusative neuter singular)
ουδέτερους (accusative masculine plural)
ουδέτερες (accusative feminine plural)
ουδέτερα (accusative neuter plural)
ουδέτερε (masculine singular vocative)
ουδέτερη (feminine singular vocative)
ουδέτερο (neuter singular vocative)
ουδέτεροι (masculine plural vocative)
ουδέτερες (feminine plural vocative)
ουδέτερα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ουδέτερος (oudéteros)

ουδέτερη (oudéteri)

ουδέτερο (oudétero)

ουδέτεροι (oudéteroi)

ουδέτερες (oudéteres)

ουδέτερα (oudétera)

ουδέτερου (oudéterou)

ουδέτερης (oudéteris)

ουδέτερου (oudéterou)

ουδέτερων (oudéteron)

ουδέτερων (oudéteron)

ουδέτερων (oudéteron)

ουδέτερο (oudétero)

ουδέτερη (oudéteri)

ουδέτερο (oudétero)

ουδέτερους (oudéterous)

ουδέτερες (oudéteres)

ουδέτερα (oudétera)

ουδέτερε (oudétere)

ουδέτερη (oudéteri)

ουδέτερο (oudétero)

ουδέτεροι (oudéteroi)

ουδέτερες (oudéteres)

ουδέτερα (oudétera)

From Ancient Greek οὐδέτερος (oudéteros).


αμετάβατος

head

αμετάβατος • (ametávatos) m (feminine αμετάβατη, neuter αμετάβατο)

ametávatos (romanization)
αμετάβατη (feminine)
αμετάβατο (neuter)
αμετάβατος (masculine nominative singular)
αμετάβατη (feminine nominative singular)
αμετάβατο (neuter nominative singular)
αμετάβατοι (masculine nominative plural)
αμετάβατες (feminine nominative plural)
αμετάβατα (neuter nominative plural)
αμετάβατου (genitive masculine singular)
αμετάβατης (feminine genitive singular)
αμετάβατου (genitive neuter singular)
αμετάβατων (genitive masculine plural)
αμετάβατων (feminine genitive plural)
αμετάβατων (genitive neuter plural)
αμετάβατο (accusative masculine singular)
αμετάβατη (accusative feminine singular)
αμετάβατο (accusative neuter singular)
αμετάβατους (accusative masculine plural)
αμετάβατες (accusative feminine plural)
αμετάβατα (accusative neuter plural)
αμετάβατε (masculine singular vocative)
αμετάβατη (feminine singular vocative)
αμετάβατο (neuter singular vocative)
αμετάβατοι (masculine plural vocative)
αμετάβατες (feminine plural vocative)
αμετάβατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμετάβατος (ametávatos)

αμετάβατη (ametávati)

αμετάβατο (ametávato)

αμετάβατοι (ametávatoi)

αμετάβατες (ametávates)

αμετάβατα (ametávata)

αμετάβατου (ametávatou)

αμετάβατης (ametávatis)

αμετάβατου (ametávatou)

αμετάβατων (ametávaton)

αμετάβατων (ametávaton)

αμετάβατων (ametávaton)

αμετάβατο (ametávato)

αμετάβατη (ametávati)

αμετάβατο (ametávato)

αμετάβατους (ametávatous)

αμετάβατες (ametávates)

αμετάβατα (ametávata)

αμετάβατε (ametávate)

αμετάβατη (ametávati)

αμετάβατο (ametávato)

αμετάβατοι (ametávatoi)

αμετάβατες (ametávates)

αμετάβατα (ametávata)

Αυτό είναι ένα αμετάβατο ρήμα.


απόκριση

head

απόκριση • (apókrisi) f (plural αποκρίσεις)

apókrisi (romanization)
αποκρίσεις (plural)
απόκριση (nominative singular)
αποκρίσεις (nominative plural)
απόκρισης (genitive singular)
αποκρίσεων (genitive plural)
απόκριση (accusative singular)
αποκρίσεις (accusative plural)
απόκριση (singular vocative)
αποκρίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποκρίσεως (apokríseos)

→ Aromanian: apocrisi

Inherited from Byzantine Greek ἀπόκρισις (apókrisis, “answer”), from the ancient Ancient Greek ἀπόκρισις (apókrisis, “decision, answer”). By surface analysis, απο- (apo-, “from”) + κρίση (krísi, “judgement, decision”).
For the medical sense, learned borrowing from Ancient Greek ἀπόκρισις (apókrisis) from the sense "excretion or secretion, separation".


δύσκολος

head

δύσκολος • (dýskolos) m (feminine δύσκολη, neuter δύσκολο)

dýskolos (romanization)
δύσκολη (feminine)
δύσκολο (neuter)
δύσκολος (masculine nominative singular)
δύσκολη (feminine nominative singular)
δύσκολο (neuter nominative singular)
δύσκολοι (masculine nominative plural)
δύσκολες (feminine nominative plural)
δύσκολα (neuter nominative plural)
δύσκολου (genitive masculine singular)
δύσκολης (feminine genitive singular)
δύσκολου (genitive neuter singular)
δύσκολων (genitive masculine plural)
δύσκολων (feminine genitive plural)
δύσκολων (genitive neuter plural)
δύσκολο (accusative masculine singular)
δύσκολη (accusative feminine singular)
δύσκολο (accusative neuter singular)
δύσκολους (accusative masculine plural)
δύσκολες (accusative feminine plural)
δύσκολα (accusative neuter plural)
δύσκολε (masculine singular vocative)
δύσκολη (feminine singular vocative)
δύσκολο (neuter singular vocative)
δύσκολοι (masculine plural vocative)
δύσκολες (feminine plural vocative)
δύσκολα (neuter plural vocative)
δυσκολότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
δυσκολότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
δυσκολότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
δυσκολότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
δυσκολότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
δυσκολότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
δυσκολότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
δυσκολότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
δυσκολότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
δυσκολότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
δυσκολότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
δυσκολότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
δυσκολότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
δυσκολότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
δυσκολότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
δυσκολότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
δυσκολότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
δυσκολότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
δυσκολότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
δυσκολότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
δυσκολότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
δυσκολότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
δυσκολότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
δυσκολότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
δυσκολότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
δυσκολότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
δυσκολότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
δυσκολότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
δυσκολότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
δυσκολότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
δυσκολότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
δυσκολότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
δυσκολότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
δυσκολότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
δυσκολότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
δυσκολότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
δυσκολότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
δυσκολότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
δυσκολότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
δυσκολότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
δυσκολότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
δυσκολότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
δυσκολότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
δυσκολότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
δυσκολότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
δυσκολότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
δυσκολότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
δυσκολότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δύσκολος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δύσκολος, etc.)

el-decl-adj-table

δύσκολος (dýskolos)

δύσκολη (dýskoli)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολοι (dýskoloi)

δύσκολες (dýskoles)

δύσκολα (dýskola)

δύσκολου (dýskolou)

δύσκολης (dýskolis)

δύσκολου (dýskolou)

δύσκολων (dýskolon)

δύσκολων (dýskolon)

δύσκολων (dýskolon)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολη (dýskoli)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολους (dýskolous)

δύσκολες (dýskoles)

δύσκολα (dýskola)

δύσκολε (dýskole)

δύσκολη (dýskoli)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολοι (dýskoloi)

δύσκολες (dýskoles)

δύσκολα (dýskola)

δυσκολότερος (dyskolóteros)

δυσκολότερη (dyskolóteri)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότεροι (dyskolóteroi)

δυσκολότερες (dyskolóteres)

δυσκολότερα (dyskolótera)

δυσκολότερου (dyskolóterou)

δυσκολότερης (dyskolóteris)

δυσκολότερου (dyskolóterou)

δυσκολότερων (dyskolóteron)

δυσκολότερων (dyskolóteron)

δυσκολότερων (dyskolóteron)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότερη (dyskolóteri)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότερους (dyskolóterous)

δυσκολότερες (dyskolóteres)

δυσκολότερα (dyskolótera)

δυσκολότερε (dyskolótere)

δυσκολότερη (dyskolóteri)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότεροι (dyskolóteroi)

δυσκολότερες (dyskolóteres)

δυσκολότερα (dyskolótera)

δυσκολότατος (dyskolótatos)

δυσκολότατη (dyskolótati)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατοι (dyskolótatoi)

δυσκολότατες (dyskolótates)

δυσκολότατα (dyskolótata)

δυσκολότατου (dyskolótatou)

δυσκολότατης (dyskolótatis)

δυσκολότατου (dyskolótatou)

δυσκολότατων (dyskolótaton)

δυσκολότατων (dyskolótaton)

δυσκολότατων (dyskolótaton)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατη (dyskolótati)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατους (dyskolótatous)

δυσκολότατες (dyskolótates)

δυσκολότατα (dyskolótata)

δυσκολότατε (dyskolótate)

δυσκολότατη (dyskolótati)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατοι (dyskolótatoi)

δυσκολότατες (dyskolótates)

δυσκολότατα (dyskolótata)

From Ancient Greek δύσκολος (dúskolos, “hard to satisfy with food”), from Ancient Greek δυσ- (dus-, “bad, hard, unfortunate”) + Ancient Greek -κολος (-kolos, “keeper, tender, watcher”).

δυσνόητος

difficult to understand, incomprehensible

Ο πατέρας μου πάσχει από δύσκολη ασθένεια.

O patéras mou páschei apó dýskoli asthéneia.

My father is suffering from a refractory illness.

(medicine) refractory (difficult to treat)


φοίνικας

head

φοίνικας • (foínikas) m (plural φοίνικες)

foínikas (romanization)
φοίνικες (plural)
φοίνικας (nominative singular)
φοίνικες (nominative plural)
φοίνικα (genitive singular)
φοινίκων (genitive plural)
φοίνικα (accusative singular)
φοίνικες (accusative plural)
φοίνικα (singular vocative)
φοίνικες (plural vocative)

(mythology) phoenix (bird which rose from the ashes)


επιστήμη

επιστήμη • (epistími) f (plural επιστήμες)

epistími (romanization)
επιστήμες (plural)
επιστήμη (nominative singular)
επιστήμες (nominative plural)
επιστήμης (genitive singular)
επιστημών (genitive plural)
επιστήμη (accusative singular)
επιστήμες (accusative plural)
επιστήμη (singular vocative)
επιστήμες (plural vocative)

From the Ancient Greek ἐπιστήμη (epistḗmē, “science”).

uder

φυσικές επιστήμες


σύνολο

sýnolo (romanization)
σύνολα (plural)
σύνολο (nominative singular)
σύνολα (nominative plural)
συνόλου (genitive singular)
σύνολου (genitive singular)
συνόλων (genitive plural)
σύνολο (accusative singular)
σύνολα (accusative plural)
σύνολο (singular vocative)
σύνολα (plural vocative)


θεωρία των συνόλων

head

θεωρία των συνόλων

θεωρία των συνόλων • (theoría ton synólon) f

el-noun

θεωρία των συνόλων


στομάχι

head

στομάχι • (stomáchi) n (plural στομάχια)

stomáchi (romanization)
στομάχια (plural)
στομάχι (nominative singular)
στομάχια (nominative plural)
στομαχιού (genitive singular)
στομαχιών (genitive plural)
στομάχι (accusative singular)
στομάχια (accusative plural)
στομάχι (singular vocative)
στομάχια (plural vocative)
στόμαχος (alternative)

From Koine Greek στομάχιον (stomákhion), diminutive of Ancient Greek στόμαχος (stómakhos).


κομμουνισμός

κομμουνισμός • (kommounismós) m (uncountable)

kommounismós (romanization)
κομμουνισμός (nominative singular)
κομμουνισμού (genitive singular)
κομμουνισμό (accusative singular)
κομμουνισμέ (singular vocative)
κομουνισμός (alternative)

el-decl-noun-unc

κομμουνισμός

κομμουνισμού


κωνάριο

konário (romanization)
κωνάρια (plural)
κωνάριο (nominative singular)
κωνάρια (nominative plural)
κωναρίου (genitive singular)
κωνάριου (genitive singular)
κωναρίων (genitive plural)
κωνάριο (accusative singular)
κωνάρια (accusative plural)
κωνάριο (singular vocative)
κωνάρια (plural vocative)
κωνάριον (alternative)


κατάλογος

head

κατάλογος • (katálogos) m (plural κατάλογοι)

katálogos (romanization)
κατάλογοι (plural)
κατάλογος (nominative singular)
κατάλογοι (nominative plural)
καταλόγου (genitive singular)
καταλόγων (genitive plural)
κατάλογο (accusative singular)
καταλόγους (accusative plural)
κατάλογε (singular vocative)
κατάλογοι (plural vocative)

κα τά λο γος

From Ancient Greek κατάλογος (katálogos) & semantic loan from French liste. Analysed as κατά- (katá-) + -λογος (-logos).

ακαταλόγιστο

not responsible because of intellectual incapacity


επίφυση

επίφυση • (epífysi) f (plural επιφύσεις)

epífysi (romanization)
επιφύσεις (plural)
επίφυση (nominative singular)
επιφύσεις (nominative plural)
επίφυσης (genitive singular)
επιφύσεων (genitive plural)
επίφυση (accusative singular)
επιφύσεις (accusative plural)
επίφυση (singular vocative)
επιφύσεις (plural vocative)
επίφυσις (alternative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: επιφύσεως (epifýseos)

(anatomy, biology) pineal gland, epiphysis


περιφέρεια

head

περιφέρεια • (periféreia) f (plural περιφέρειες)

periféreia (romanization)
περιφέρειες (plural)
περιφέρεια (nominative singular)
περιφέρειες (nominative plural)
περιφέρειας (genitive singular)
περιφερειών (genitive plural)
περιφέρεια (accusative singular)
περιφέρειες (accusative plural)
περιφέρεια (singular vocative)
περιφέρειες (plural vocative)

πε ρι φέ ρει α

Learned borrowing from Ancient Greek περιφέρεια (periphéreia), from περιφέρω (periphérō, “to carry round; revolve; wander”), περι- (peri-, “around, surrounding”) + φέρω (féro, “to carry, bear”) + -εια (-eia); verbal root from Proto-Hellenic *pʰérō (“to bear”) from Proto-Indo-European *bʰéreti.


κεφάλαιο

head

κεφάλαιο • (kefálaio) n (plural κεφάλαια)

kefálaio (romanization)
κεφάλαια (plural)
κεφάλαιο (nominative singular)
κεφάλαια (nominative plural)
κεφαλαίου (genitive singular)
κεφάλαιου (genitive singular)
κεφαλαίων (genitive plural)
κεφάλαιο (accusative singular)
κεφάλαια (accusative plural)
κεφάλαιο (singular vocative)
κεφάλαια (plural vocative)

From Ancient Greek κεφάλαιον (kephálaion).

αρχικό κεφάλαιο


χημεία

chimeía (romanization)
χημεία (nominative singular)
χημείας (genitive singular)
χημεία (accusative singular)
χημεία (singular vocative)

From Late Latin chēmia, from Ancient Greek χυμεία (khumeía, “art of alloying metals”).


Ήρα

Íra (romanization)
Ήρες (plural)
Ήρα (nominative singular)
Ήρες (nominative plural)
Ήρας (genitive singular)
Ήρα (accusative singular)
Ήρες (accusative plural)
Ήρα (singular vocative)
Ήρες (plural vocative)

(Greek mythology, in the singular) Hera, known to the Romans as Juno


μανόμετρο

head

μανόμετρο • (manómetro) n (plural μανόμετρα)

manómetro (romanization)
μανόμετρα (plural)
μανόμετρο (nominative singular)
μανόμετρα (nominative plural)
μανομέτρου (genitive singular)
μανόμετρου (genitive singular)
μανομέτρων (genitive plural)
μανόμετρο (accusative singular)
μανόμετρα (accusative plural)
μανόμετρο (singular vocative)
μανόμετρα (plural vocative)


πληθωρισμός

πληθωρισμός • (plithorismós) m (plural πληθωρισμοί)

plithorismós (romanization)
πληθωρισμοί (plural)
πληθωρισμός (nominative singular)
πληθωρισμοί (nominative plural)
πληθωρισμού (genitive singular)
πληθωρισμών (genitive plural)
πληθωρισμό (accusative singular)
πληθωρισμούς (accusative plural)
πληθωρισμέ (singular vocative)
πληθωρισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

πληθωρισμούς


πρώτος αριθμός

head

πρώτος αριθμός

πρώτοι αριθμοί

πρώτος αριθμός • (prótos arithmós) m (plural πρώτοι αριθμοί)

el-noun

πρώτος αριθμός

πρώτοι αριθμοί

prótos arithmós (romanization)
πρώτοι αριθμοί (plural)


παράλληλος

head

παράλληλος • (parállilos) m (feminine παράλληλη, neuter παράλληλο)

parállilos (romanization)
παράλληλη (feminine)
παράλληλο (neuter)
παράλληλος (masculine nominative singular)
παράλληλη (feminine nominative singular)
παράλληλο (neuter nominative singular)
παράλληλοι (masculine nominative plural)
παράλληλες (feminine nominative plural)
παράλληλα (neuter nominative plural)
παράλληλου (genitive masculine singular)
παράλληλης (feminine genitive singular)
παράλληλου (genitive neuter singular)
παράλληλων (genitive masculine plural)
παράλληλων (feminine genitive plural)
παράλληλων (genitive neuter plural)
παράλληλο (accusative masculine singular)
παράλληλη (accusative feminine singular)
παράλληλο (accusative neuter singular)
παράλληλους (accusative masculine plural)
παράλληλες (accusative feminine plural)
παράλληλα (accusative neuter plural)
παράλληλε (masculine singular vocative)
παράλληλη (feminine singular vocative)
παράλληλο (neuter singular vocative)
παράλληλοι (masculine plural vocative)
παράλληλες (feminine plural vocative)
παράλληλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

παράλληλος (parállilos)

παράλληλη (parállili)

παράλληλο (parállilo)

παράλληλοι (parálliloi)

παράλληλες (parálliles)

παράλληλα (parállila)

παράλληλου (parállilou)

παράλληλης (parállilis)

παράλληλου (parállilou)

παράλληλων (parállilon)

παράλληλων (parállilon)

παράλληλων (parállilon)

παράλληλο (parállilo)

παράλληλη (parállili)

παράλληλο (parállilo)

παράλληλους (parállilous)

παράλληλες (parálliles)

παράλληλα (parállila)

παράλληλε (parállile)

παράλληλη (parállili)

παράλληλο (parállilo)

παράλληλοι (parálliloi)

παράλληλες (parálliles)

παράλληλα (parállila)

from παρά (pará, “beside”, “by”, “near”) + ἄλληλος (állēlos, “one another”), along each other


βίκι

(computing) wiki (collaborative website)


υπόθεση

head

υπόθεση • (ypóthesi) f (plural υποθέσεις)

ypóthesi (romanization)
υποθέσεις (plural)
υπόθεση (nominative singular)
υποθέσεις (nominative plural)
υπόθεσης (genitive singular)
υποθέσεων (genitive plural)
υπόθεση (accusative singular)
υποθέσεις (accusative plural)
υπόθεση (singular vocative)
υποθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: υποθέσεως (ypothéseos)

From Ancient Greek ὑπόθεσις (hupóthesis, “supposition”, noun).

der

Υπόθεση Αβογκάντρο

(sciences, mathematics) hypothesis, conjecture


πτώση

ptósi (romanization)
πτώσεις (plural)
πτώση (nominative singular)
πτώσεις (nominative plural)
πτώσης (genitive singular)
πτώσεων (genitive plural)
πτώση (accusative singular)
πτώσεις (accusative plural)
πτώση (singular vocative)
πτώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singular: πτώσεως (ptóseos)

Το υποκείμενο του ρήματος βρίσκεται πάντα σε ονομαστική πτώση.

To ypokeímeno tou rímatos vrísketai pánta se onomastikí ptósi.

The subject of the verb is always in the nominative case.


φτέρνα

ftérna (romanization)
φτέρνες (plural)
φτέρνα (nominative singular)
φτέρνες (nominative plural)
φτέρνας (genitive singular)
φτερνών (genitive plural)
φτέρνα (accusative singular)
φτέρνες (accusative plural)
φτέρνα (singular vocative)
φτέρνες (plural vocative)
πτέρνα (alternative)

Inherited from Byzantine Greek φτέρνα (phtérna), from Koine Greek πτέρνα (ptérna), from Ancient Greek πτέρνη (ptérnē, “heel”).


μήτρα

mítra (romanization)
μήτρες (plural)
μήτρα (nominative singular)
μήτρες (nominative plural)
μήτρας (genitive singular)
μητρών (genitive plural)
μήτρα (accusative singular)
μήτρες (accusative plural)
μήτρα (singular vocative)
μήτρες (plural vocative)

→ Albanian: mitër

→ Romanian: mitră


Ίσις

head

Ίσις • (Ísis) f

el-noun-proper

Ίσις • (Ísis) f

Ísis (romanization)
Ίσις (nominative singular)
Ίσιδος (genitive singular)
Ίσιδα (accusative singular)
Ίσι (singular vocative)
Ίσιδα (alternative)

Learned borrowing from Ancient Greek Ἶσις (Îsis).

lbor

(Egyptian mythology) Isis (Egyptian goddess)


σώμα

sóma (romanization)
σώματα (plural)
σώμα (nominative singular)
σώματα (nominative plural)
σώματος (genitive singular)
σωμάτων (genitive plural)
σώμα (accusative singular)
σώματα (accusative plural)
σώμα (singular vocative)
σώματα (plural vocative)
soma (alternative)


ανάλυση

head

ανάλυση • (análysi) f (plural αναλύσεις)

análysi (romanization)
αναλύσεις (plural)
ανάλυση (nominative singular)
αναλύσεις (nominative plural)
ανάλυσης (genitive singular)
αναλύσεων (genitive plural)
ανάλυση (accusative singular)
αναλύσεις (accusative plural)
ανάλυση (singular vocative)
αναλύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναλύσεως (analýseos)


ρήμα

ríma (romanization)
ρήματα (plural)
ρήμα (nominative singular)
ρήματα (nominative plural)
ρήματος (genitive singular)
ρημάτων (genitive plural)
ρήμα (accusative singular)
ρήματα (accusative plural)
ρήμα (singular vocative)
ρήματα (plural vocative)
ῥῆμα (alternative)

Inherited from Ancient Greek ῥῆμα (rhêma).


αντώνυμο

head

αντώνυμο • (antónymo) n (plural αντώνυμα)

antónymo (romanization)
αντώνυμα (plural)
αντώνυμο (nominative singular)
αντώνυμα (nominative plural)
αντωνύμου (genitive singular)
αντώνυμου (genitive singular)
αντωνύμων (genitive plural)
αντώνυμο (accusative singular)
αντώνυμα (accusative plural)
αντώνυμο (singular vocative)
αντώνυμα (plural vocative)


συνώνυμο

συνώνυμο • (synónymo) n (plural συνώνυμα)

synónymo (romanization)
συνώνυμα (plural)
συνώνυμο (nominative singular)
συνώνυμα (nominative plural)
συνωνύμου (genitive singular)
συνώνυμου (genitive singular)
συνωνύμων (genitive plural)
συνώνυμο (accusative singular)
συνώνυμα (accusative plural)
συνώνυμο (singular vocative)
συνώνυμα (plural vocative)


υποκείμενο

υποκείμενο • (ypokeímeno) n (plural υποκείμενα)

ypokeímeno (romanization)
υποκείμενα (plural)
υποκείμενο (nominative singular)
υποκείμενα (nominative plural)
υποκειμένου (genitive singular)
υποκείμενου (genitive singular)
υποκειμένων (genitive plural)
υποκείμενο (accusative singular)
υποκείμενα (accusative plural)
υποκείμενο (singular vocative)
υποκείμενα (plural vocative)

→ Romanian: ipochimen

From Ancient Greek ὑποκείμενον (hupokeímenon).


θέμα

théma (romanization)
θέματα (plural)
θέμα (nominative singular)
θέματα (nominative plural)
θέματος (genitive singular)
θεμάτων (genitive plural)
θέμα (accusative singular)
θέματα (accusative plural)
θέμα (singular vocative)
θέματα (plural vocative)


κλητική

head

κλητική • (klitikí) f (plural κλητικές)

el-noun

κλητική • (klitikí) f (plural κλητικές)

klitikí (romanization)
κλητικές (plural)
κλητική (nominative singular)
κλητικές (nominative plural)
κλητικής (genitive singular)
κλητικών (genitive plural)
κλητική (accusative singular)
κλητικές (accusative plural)
κλητική (singular vocative)
κλητικές (plural vocative)

κλητική πτώση


χιλιόγραμμο

head

χιλιόγραμμο • (chiliógrammo) n (plural χιλιόγραμμα)

chiliógrammo (romanization)
χιλιόγραμμα (plural)
χιλιόγραμμο (nominative singular)
χιλιόγραμμα (nominative plural)
χιλιογράμμου (genitive singular)
χιλιόγραμμου (genitive singular)
χιλιογράμμων (genitive plural)
χιλιόγραμμο (accusative singular)
χιλιόγραμμα (accusative plural)
χιλιόγραμμο (singular vocative)
χιλιόγραμμα (plural vocative)

el-decl-noun

χιλιογράμμου

χιλιόγραμμου

χιλιογράμμων

(SI base unit, sciences, engineering) kilogram (1000 grams)


μιγαδικός

head

μιγαδικός • (migadikós) m (feminine μιγαδική, neuter μιγαδικό)

migadikós (romanization)
μιγαδική (feminine)
μιγαδικό (neuter)
μιγαδικός (masculine nominative singular)
μιγαδική (feminine nominative singular)
μιγαδικό (neuter nominative singular)
μιγαδικοί (masculine nominative plural)
μιγαδικές (feminine nominative plural)
μιγαδικά (neuter nominative plural)
μιγαδικού (genitive masculine singular)
μιγαδικής (feminine genitive singular)
μιγαδικού (genitive neuter singular)
μιγαδικών (genitive masculine plural)
μιγαδικών (feminine genitive plural)
μιγαδικών (genitive neuter plural)
μιγαδικό (accusative masculine singular)
μιγαδική (accusative feminine singular)
μιγαδικό (accusative neuter singular)
μιγαδικούς (accusative masculine plural)
μιγαδικές (accusative feminine plural)
μιγαδικά (accusative neuter plural)
μιγαδικέ (masculine singular vocative)
μιγαδική (feminine singular vocative)
μιγαδικό (neuter singular vocative)
μιγαδικοί (masculine plural vocative)
μιγαδικές (feminine plural vocative)
μιγαδικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μιγαδικός (migadikós)

μιγαδική (migadikí)

μιγαδικό (migadikó)

μιγαδικοί (migadikoí)

μιγαδικές (migadikés)

μιγαδικά (migadiká)

μιγαδικού (migadikoú)

μιγαδικής (migadikís)

μιγαδικού (migadikoú)

μιγαδικών (migadikón)

μιγαδικών (migadikón)

μιγαδικών (migadikón)

μιγαδικό (migadikó)

μιγαδική (migadikí)

μιγαδικό (migadikó)

μιγαδικούς (migadikoús)

μιγαδικές (migadikés)

μιγαδικά (migadiká)

μιγαδικέ (migadiké)

μιγαδική (migadikí)

μιγαδικό (migadikó)

μιγαδικοί (migadikoí)

μιγαδικές (migadikés)

μιγαδικά (migadiká)

(mathematics) referring to complex numbers


αρχαιολόγος

head

αρχαιολόγος • (archaiológos) m or f (plural αρχαιολόγοι)

archaiológos (romanization)
αρχαιολόγοι (plural)
αρχαιολόγος (nominative singular)
αρχαιολόγοι (nominative plural)
αρχαιολόγου (genitive singular)
αρχαιολόγων (genitive plural)
αρχαιολόγο (accusative singular)
αρχαιολόγους (accusative plural)
αρχαιολόγε (singular vocative)
αρχαιολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχαιολόγους


διαβήτης

head

διαβήτης • (diavítis) m (plural διαβήτες)

diavítis (romanization)
διαβήτες (plural)
διαβήτης (nominative singular)
διαβήτες (nominative plural)
διαβήτη (genitive singular)
διαβητών (genitive plural)
διαβήτη (accusative singular)
διαβήτες (accusative plural)
διαβήτη (singular vocative)
διαβήτες (plural vocative)

For the instrument, learned borrowing from Ancient Greek διαβήτης (diabḗtēs) from διαβαίνω (diabaínō, “walk, pass through”).
For medicine, learned borrowing from Koine Greek sense.

lbor

(geometry) pair of compasses (usually called a compass; an instrument used to draw circles)


φάκελος

fákelos (romanization)
φάκελοι (plural)
φάκελος (nominative singular)
φάκελοι (nominative plural)
φακέλου (genitive singular)
φακέλων (genitive plural)
φάκελο (accusative singular)
φακέλους (accusative plural)
φάκελε (singular vocative)
φάκελοι (plural vocative)
φάκελλος (alternative)

(computing) directory, folder (file storage)


ρίζα

ríza (romanization)
ρίζες (plural)
ρίζα (nominative singular)
ρίζες (nominative plural)
ρίζας (genitive singular)
ριζών (genitive plural)
ρίζα (accusative singular)
ρίζες (accusative plural)
ρίζα (singular vocative)
ρίζες (plural vocative)

From Ancient Greek ῥίζα (rhíza).
Cognates include Mariupol Greek ри́за (ríza) and Tsakonian σχίντα (schínta).


γονίδιο

gonídio (romanization)
γονίδια (plural)
γονίδιο (nominative singular)
γονίδια (nominative plural)
γονιδίου (genitive singular)
γονίδιου (genitive singular)
γονιδίων (genitive plural)
γονίδιο (accusative singular)
γονίδια (accusative plural)
γονίδιο (singular vocative)
γονίδια (plural vocative)

(biology, genetics) gene (unit of heredity)


αστράγαλος

head

αστράγαλος • (astrágalos) m (plural αστράγαλοι)

astrágalos (romanization)
αστράγαλοι (plural)
αστράγαλος (nominative singular)
αστράγαλοι (nominative plural)
αστραγάλου (genitive singular)
αστραγάλων (genitive plural)
αστράγαλο (accusative singular)
αστραγάλους (accusative plural)
αστράγαλε (singular vocative)
αστράγαλοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀστράγαλος (astrágalos).


εκτυπωτής

εκτυπωτής • (ektypotís) m (plural εκτυπωτές)

ektypotís (romanization)
εκτυπωτές (plural)
εκτυπωτής (nominative singular)
εκτυπωτές (nominative plural)
εκτυπωτή (genitive singular)
εκτυπωτών (genitive plural)
εκτυπωτή (accusative singular)
εκτυπωτές (accusative plural)
εκτυπωτή (singular vocative)
εκτυπωτές (plural vocative)

εκ τυ πω τής

Calque of English printer. Morphologically, from verb εκτυπώ(νω) (ektypó(no)) + -τής (-tís).

(computing) printer (used to print text, etc)


σπέρμα

σπέρμα • (spérma) n (plural σπέρματα)

el-noun

σπέρμα • (spérma) n (plural σπέρματα)

spérma (romanization)
σπέρματα (plural)
σπέρμα (nominative singular)
σπέρματα (nominative plural)
σπέρματος (genitive singular)
σπερμάτων (genitive plural)
σπέρμα (accusative singular)
σπέρματα (accusative plural)
σπέρμα (singular vocative)
σπέρματα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σπέρμα (spérma, “seed, semen”).

inh

(biology, medicine) human or animal seed, semen, sperm


τελεία

teleía (romanization)
τελείες (plural)
τελεία (nominative singular)
τελείες (nominative plural)
τελείας (genitive singular)
τελειών (genitive plural)
τελεία (accusative singular)
τελείες (accusative plural)
τελεία (singular vocative)
τελείες (plural vocative)

From Ancient Greek τελεία (teleía, “period, full stop”), from τέλος (télos, “end”) + -εια (-eia, “-ness”).

uder

(grammar, typography) A full stop or period ⟨.⟩.


περίοδος

head

περίοδος • (períodos) f (plural περίοδοι)

períodos (romanization)
περίοδοι (plural)
περίοδος (nominative singular)
περίοδοι (nominative plural)
περιόδου (genitive singular)
περιόδων (genitive plural)
περίοδο (accusative singular)
περιόδους (accusative plural)
περίοδε (singular vocative)
περίοδο (singular vocative)
περίοδοι (plural vocative)

απεριοδικός

phaenomenon without periodic occurcences


προγραμματίζω

προγραμματίζω • (programmatízo)

el-verb

προγραμμάτισα

προγραμματίζομαι

προγραμματίζω • (programmatízo) (past προγραμμάτισα, passive προγραμματίζομαι)

programmatízo (romanization)
προγραμμάτισα (past)
προγραμματίζομαι (passive)
προγραμματίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
προγραμματίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προγραμματίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προγραμματιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προγραμματίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προγραμματίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προγραμματίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προγραμματιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προγραμματίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
προγραμματίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προγραμματίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προγραμματιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προγραμματίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προγραμματίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προγραμματιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προγραμματιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προγραμματίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προγραμματίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προγραμματίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προγραμματιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προγραμματιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προγραμματίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προγραμματίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προγραμματίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προγραμματίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προγραμματίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προγραμματιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προγραμματιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προγραμμάτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προγραμμάτισα (active first-person indicative past perfective singular)
προγραμματιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προγραμματιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προγραμματίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προγραμματίσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προγραμμάτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προγραμμάτισες (active indicative past perfective second-person singular)
προγραμματιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προγραμματιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προγραμματίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προγραμματίσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προγραμμάτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προγραμμάτισε (active indicative past perfective singular third-person)
προγραμματιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προγραμματιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προγραμματίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προγραμματίσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προγραμματίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προγραμματίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προγραμματιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προγραμματιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προγραμματίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προγραμματίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
προγραμματιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προγραμματιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προγραμμάτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προγραμματίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προγραμματίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προγραμμάτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
προγραμματίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προγραμματίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
προγραμματίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προγραμματιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προγραμματίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προγραμματιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προγραμματιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
προγραμματίσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προγραμματίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προγραμματίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προγραμματίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προγραμματιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
προγραμμάτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
προγραμμάτισε (active imperative perfective second-person singular)
προγραμματίσου (imperative passive perfective second-person singular)
προγραμματίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
προγραμματίστε (active imperative perfective plural second-person)
προγραμματίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προγραμματιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προγραμματίζοντας (active participle present)
έχοντας προγραμματίσει (active participle past)
προγραμματισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προγραμματίσει (active infinitive-aorist)
προγραμματιστεί (infinitive-aorist passive)


προγραμματιστής

head

προγραμματιστές

προγραμματίστρια

προγραμματιστής • (programmatistís) m (plural προγραμματιστές, feminine προγραμματίστρια)

el-noun

προγραμματιστές

προγραμματίστρια

programmatistís (romanization)
προγραμματιστές (plural)
προγραμματίστρια (feminine)
προγραμματιστής (nominative singular)
προγραμματιστές (nominative plural)
προγραμματιστή (genitive singular)
προγραμματιστών (genitive plural)
προγραμματιστή (accusative singular)
προγραμματιστές (accusative plural)
προγραμματιστή (singular vocative)
προγραμματιστές (plural vocative)

el-decl-noun

προγραμματιστής

προγραμματιστές

προγραμματιστή

προγραμματιστών

προγραμματιστή

προγραμματιστές

προγραμματιστή

προγραμματιστές

(computing) programmer (software writer)


ασθενής

head

ασθενής • (asthenís) m or f (plural ασθενείς)

asthenís (romanization)
ασθενείς (plural)
ασθενής (nominative singular)
ασθενείς (nominative plural)
ασθενή (genitive singular)
ασθενούς (genitive singular)
ασθενών (genitive plural)
ασθενή (accusative singular)
ασθενείς (accusative plural)
ασθενή (singular vocative)
ασθενείς (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀσθενής (asthenḗs).

lbor

(medicine) patient (a person receiving medical treatment)


καταρράκτης

head

καταρράκτης • (katarráktis) m (plural καταρράκτες)

katarráktis (romanization)
καταρράκτες (plural)
καταρράκτης (nominative singular)
καταρράκτες (nominative plural)
καταρράκτη (genitive singular)
καταρρακτών (genitive plural)
καταρράκτη (accusative singular)
καταρράκτες (accusative plural)
καταρράκτη (singular vocative)
καταρράκτες (plural vocative)
καταρράχτης (alternative)

From Ancient Greek καταρράκτης (katarrháktēs)


βρικόλακας

head

βρικόλακας • (vrikólakas) m (plural βρικόλακες)

vrikólakas (romanization)
βρικόλακες (plural)
βρικόλακας (nominative singular)
βρικόλακες (nominative plural)
βρικόλακα (genitive singular)
βρικολάκων (genitive plural)
βρικόλακα (accusative singular)
βρικόλακες (accusative plural)
βρικόλακα (singular vocative)
βρικόλακες (plural vocative)
βρυκόλακας (alternative)
βουρβόλακας (alternative)
βορβόλακας (alternative)
βουρβούλακας (alternative)
βουρκόλακας (alternative)

βρι κό λα κας

From Byzantine Greek βουρκόλακας (bourkólakas), from Bulgarian върколак (vǎrkolak), from Proto-Slavic *vьlkolakъ (“werewolf”).

βρικολακιάζω

to turn into a vampire; to bring up bad memories

Πήγαινε να κοιμηθείς, πριν έρθει ο βρικόλακας να σε φάει!

Pígaine na koimitheís, prin érthei o vrikólakas na se fáei!

Go to sleep before the vampire comes to eat you!

(mythology, folklore) vampire (the Greek folklore depiction, a dead person who rises from the grave at night and drinks the blood of the living)


διαλυτικά

dialytiká (romanization)
διαλυτικά (nominative plural)
διαλυτικών (genitive plural)
διαλυτικά (accusative plural)
διαλυτικά (plural vocative)

Nominalization of the neuter plural of the adjective διαλυτικός (dialytikós, “separating”).

(grammar) diaeresis (UK), dieresis (US), umlaut


πηλίκο

pilíko (romanization)
πηλίκο (nominative singular)
πηλίκου (genitive singular)
πηλίκο (accusative singular)
πηλίκο (singular vocative)

(mathematics, arithmetic) quotient (the number resulting from division)


άρθρωση

head

άρθρωση • (árthrosi) f (plural αρθρώσεις)

árthrosi (romanization)
αρθρώσεις (plural)
άρθρωση (nominative singular)
αρθρώσεις (nominative plural)
άρθρωσης (genitive singular)
αρθρώσεων (genitive plural)
άρθρωση (accusative singular)
αρθρώσεις (accusative plural)
άρθρωση (singular vocative)
αρθρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αρθρώσεως (arthróseos)

From Ancient Greek ἄρθρωσις (árthrōsis).


συνδέω

head

συνδέω • (syndéo)

el-verb

συνδέω • (syndéo) (past συνέδεσα, passive συνδέομαι)

syndéo (romanization)
συνέδεσα (past)
συνδέομαι (passive)
συνδέω (active first-person imperfective indicative present singular)
συνδέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συνδέομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συνδεθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συνδέεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συνδέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συνδέεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συνδεθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συνδέει (active imperfective indicative present singular third-person)
συνδέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συνδέεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συνδεθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συνδέουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συνδέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συνδεόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συνδεθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συνδέετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συνδέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συνδέεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συνδεόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συνδεθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συνδέουν (active imperfective indicative plural present third-person)
συνδέουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
συνδέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συνδέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συνδέονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συνδεθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνδεθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνέδεα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σύνδεα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
συνέδεσα (active first-person indicative past perfective singular)
σύνδεσα (active first-person indicative past perfective singular)
συνδεόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συνδεόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συνδέθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συνέδεες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σύνδεες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συνέδεσες (active indicative past perfective second-person singular)
σύνδεσες (active indicative past perfective second-person singular)
συνδεόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συνδεόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συνδέθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συνέδεε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σύνδεε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συνέδεσε (active indicative past perfective singular third-person)
σύνδεσε (active indicative past perfective singular third-person)
συνδεόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συνδεότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συνδέθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συνδέαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συνδέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συνδεόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συνδεθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συνδέατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συνδέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
συνδεόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συνδεθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συνέδεαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνδέαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνδέανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σύνδεαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνέδεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σύνδεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
συνδέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
συνδέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
συνδέονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συνδεόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
συνδέθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συνδεθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συνδεθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συνδέω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συνδέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συνδέομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συνδεθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σύνδεε (active imperative imperfective second-person singular)
σύνδεσε (active imperative perfective second-person singular)
συνδέσου (imperative passive perfective second-person singular)
συνδέετε (active imperative imperfective plural second-person)
συνδέστε (active imperative perfective plural second-person)
συνδέεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συνδεθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συνδέοντας (active participle present)
έχοντας συνδέσει (active participle past)
συνδεδεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
συνδέσει (active infinitive-aorist)
συνδεθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek σῠνδέω (sŭndéō). Morphologically, from συν- (“together”) + δέω in its ancient sense ("tie").


ύψος

ýpsos (romanization)
ύψη (plural)
ύψος (nominative singular)
ύψη (nominative plural)
ύψους (genitive singular)
υψών (genitive plural)
ύψος (accusative singular)
ύψη (accusative plural)
ύψος (singular vocative)
ύψη (plural vocative)

(mathematics) height (distance from bottom to top)


αγνωστικισμός

head

αγνωστικισμός • (agnostikismós) m (uncountable)

agnostikismós (romanization)
αγνωστικισμός (nominative singular)
αγνωστικισμού (genitive singular)
αγνωστικισμό (accusative singular)
αγνωστικισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αγνωστικισμός

αγνωστικισμού

αγνωστικισμό

αγνωστικισμέ

From English agnosticism, a Greek-derived term invented by Thomas Henry Huxley in 1869. First attested in Greek, 1888.

(philosophy) agnosticism, the doctrine of agnostics


σκωληκοειδίτιδα

head

σκωληκοειδίτιδα • (skolikoeidítida) f (uncountable)

skolikoeidítida (romanization)
σκωληκοειδίτιδα (nominative singular)
σκωληκοειδίτιδας (genitive singular)
σκωληκοειδίτιδα (accusative singular)
σκωληκοειδίτιδα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

σκωληκοειδίτιδα

σκωληκοειδίτιδας

σκωληκοειδίτιδα

σκωληκοειδίτιδα

(medicine) appendicitis (inflammation of the appendix)


υπερρεαλισμός

head

υπερρεαλισμός • (yperrealismós) m (uncountable)

yperrealismós (romanization)
υπερρεαλισμός (nominative singular)
υπερρεαλισμού (genitive singular)
υπερρεαλισμό (accusative singular)
υπερρεαλισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

υπερρεαλισμός

υπερρεαλισμού

υπερρεαλισμό

υπερρεαλισμέ

From υπερ- (yper-, “super-, ultra-, sur-”) + ρεαλισμός (realismós, “realism”), calque of French surréalisme.

af

(art, philosophy) surrealism (the artistic movement and aesthetic philosophy)


μείον

head

μείον • (meíon)

el-adv

μείον • (meíon)


διαδικασία

head

διαδικασία • (diadikasía) f (plural διαδικασίες)

diadikasía (romanization)
διαδικασίες (plural)
διαδικασία (nominative singular)
διαδικασίες (nominative plural)
διαδικασίας (genitive singular)
διαδικασιών (genitive plural)
διαδικασία (accusative singular)
διαδικασίες (accusative plural)
διαδικασία (singular vocative)
διαδικασίες (plural vocative)

(computing) function, subroutine, procedure


αναιμία

αναιμία • (anaimía) f (plural αναιμίες)

el-noun

αναιμία • (anaimía) f (plural αναιμίες)

anaimía (romanization)
αναιμίες (plural)
αναιμία (nominative singular)
αναιμίες (nominative plural)
αναιμίας (genitive singular)
αναιμιών (genitive plural)
αναιμία (accusative singular)
αναιμίες (accusative plural)
αναιμία (singular vocative)
αναιμίες (plural vocative)

el-decl-noun

Some dictionaries record this word as uncountable

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναιμίᾱ (anaimíā) from ἄναιμος (ánaimos, “bloddless”) and semantic loan from French anémie from Ancient Greek ἀναιμίᾱ (anaimíā). By surface analysis, αν- (an-, α- privative) + Ancient Greek αἷμα (haîma).


μηδενισμός

head

μηδενισμός • (midenismós) m (plural μηδενισμοί)

midenismós (romanization)
μηδενισμοί (plural)
μηδενισμός (nominative singular)
μηδενισμοί (nominative plural)
μηδενισμού (genitive singular)
μηδενισμών (genitive plural)
μηδενισμό (accusative singular)
μηδενισμούς (accusative plural)
μηδενισμέ (singular vocative)
μηδενισμοί (plural vocative)

From μηδέν (midén, “zero, nil”) + -ισμός (-ismós, “-ism”), a calque of French nihilisme. First attested 1820.

af

(mathematics) cancelling out (UK), canceling out (US)

(philosophy) nihilism (extreme scepticism)


γέφυρα

géfyra (romanization)
γέφυρες (plural)
γέφυρα (nominative singular)
γέφυρες (nominative plural)
γέφυρας (genitive singular)
γεφυρών (genitive plural)
γέφυρα (accusative singular)
γέφυρες (accusative plural)
γέφυρα (singular vocative)
γέφυρες (plural vocative)


αποβολή

head

αποβολή • (apovolí) f (plural αποβολές)

el-noun

αποβολή • (apovolí) f (plural αποβολές)

apovolí (romanization)
αποβολές (plural)
αποβολή (nominative singular)
αποβολές (nominative plural)
αποβολής (genitive singular)
αποβολών (genitive plural)
αποβολή (accusative singular)
αποβολές (accusative plural)
αποβολή (singular vocative)
αποβολές (plural vocative)

spontaneous abortion
spontaneous abortion

(medicine) miscarriage, spontaneous abortion


έκτρωση

head

έκτρωση • (éktrosi) f (plural εκτρώσεις)

éktrosi (romanization)
εκτρώσεις (plural)
έκτρωση (nominative singular)
εκτρώσεις (nominative plural)
έκτρωσης (genitive singular)
εκτρώσεων (genitive plural)
έκτρωση (accusative singular)
εκτρώσεις (accusative plural)
έκτρωση (singular vocative)
εκτρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκτρώσεως (ektróseos)


δυφίο

dyfío (romanization)
δυφία (plural)
δυφίο (nominative singular)
δυφία (nominative plural)
δυφίου (genitive singular)
δυφίων (genitive plural)
δυφίο (accusative singular)
δυφία (accusative plural)
δυφίο (singular vocative)
δυφία (plural vocative)


πόνος

pónos (romanization)
πόνοι (plural)
πόνος (nominative singular)
πόνοι (nominative plural)
πόνου (genitive singular)
πόνων (genitive plural)
πόνο (accusative singular)
πόνους (accusative plural)
πόνε (singular vocative)
πόνοι (plural vocative)


επίρρημα

head

επίρρημα • (epírrima) n (plural επιρρήματα)

epírrima (romanization)
επιρρήματα (plural)
επίρρημα (nominative singular)
επιρρήματα (nominative plural)
επιρρήματος (genitive singular)
επιρρημάτων (genitive plural)
επίρρημα (accusative singular)
επιρρήματα (accusative plural)
επίρρημα (singular vocative)
επιρρήματα (plural vocative)
ἐπίῤῥημα (alternative)
ἐπίρρημα (alternative)

From Ancient Greek ἐπίρρημα (epírrhēma).

Το «βεβαίως» είναι ένα επίρρημα.


αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστική • (angeioplastikí) f (plural αγγειοπλαστικές)

el-noun

αγγειοπλαστικές

angeioplastikí (romanization)
αγγειοπλαστικές (plural)
αγγειοπλαστική (nominative singular)
αγγειοπλαστικές (nominative plural)
αγγειοπλαστικής (genitive singular)
αγγειοπλαστικών (genitive plural)
αγγειοπλαστική (accusative singular)
αγγειοπλαστικές (accusative plural)
αγγειοπλαστική (singular vocative)
αγγειοπλαστικές (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστικής

αγγειοπλαστικών

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγείο (angeío, “pot”) + πλαστική (plastikí, “plastic art”)

compound

(medicine, surgery) angioplasty (heart surgery: the mechanical widening of blood vessels)


μείωση

head

μείωση • (meíosi) f (plural μειώσεις)

el-noun

μείωση • (meíosi) f (plural μειώσεις)

meíosi (romanization)
μειώσεις (plural)
μείωση (nominative singular)
μειώσεις (nominative plural)
μείωσης (genitive singular)
μειώσεων (genitive plural)
μείωση (accusative singular)
μειώσεις (accusative plural)
μείωση (singular vocative)
μειώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μειώσεως (meióseos)

(biology, genetics, cytology) meiosis, reduction division of a cell


τέμνω

head

τέμνω • (témno)

el-verb

τέμνω • (témno)


ιγμορίτιδα

head

ιγμορίτιδα • (igmorítida) f (plural ιγμορίτιδες)

igmorítida (romanization)
ιγμορίτιδες (plural)
ιγμορίτιδα (nominative singular)
ιγμορίτιδες (nominative plural)
ιγμορίτιδας (genitive singular)
ιγμορίτιδων (genitive plural)
ιγμορίτιδα (accusative singular)
ιγμορίτιδες (accusative plural)
ιγμορίτιδα (singular vocative)
ιγμορίτιδες (plural vocative)

From ιγμόρειο (igmóreio) + -ίτιδα (-ítida).


περίνεο

περίνεο • (períneo) n

el-noun

περίνεο • (períneo) n

períneo (romanization)
περίνεο (nominative singular)
περίνεα (nominative plural)
περινέου (genitive singular)
περίνεου (genitive singular)
περινέων (genitive plural)
περίνεων (genitive plural)
περίνεο (accusative singular)
περίνεα (accusative plural)
περίνεο (singular vocative)
περίνεα (plural vocative)

el-decl-noun

The proparoxytone genitive forms is quite common, but may be ungrammatical.

From Ancient Greek περίς (perís, “penis”) through influence from Ancient Greek πηρίς (pērís, “scrotum”).


αντωνυμία

head

αντωνυμία • (antonymía) f (plural αντωνυμίες)

antonymía (romanization)
αντωνυμίες (plural)
αντωνυμία (nominative singular)
αντωνυμίες (nominative plural)
αντωνυμίας (genitive singular)
αντωνυμιών (genitive plural)
αντωνυμία (accusative singular)
αντωνυμίες (accusative plural)
αντωνυμία (singular vocative)
αντωνυμίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀντωνυμία (antōnumía) cognate with Katharevousa ἀντωνυμία (antōnumía).


κύβος

kývos (romanization)
κύβοι (plural)
κύβος (nominative singular)
κύβοι (nominative plural)
κύβου (genitive singular)
κύβων (genitive plural)
κύβο (accusative singular)
κύβους (accusative plural)
κύβε (singular vocative)
κύβοι (plural vocative)


τεχνητή νοημοσύνη

τεχνητή νοημοσύνη

τεχνητές νοημοσύνες

τεχνητή νοημοσύνη • (technití noïmosýni) f (plural τεχνητές νοημοσύνες)

el-noun

τεχνητές νοημοσύνες

τεχνητή νοημοσύνη

technití noïmosýni (romanization)
τεχνητές νοημοσύνες (plural)

artificial intelligence
artificial intelligence


παραλήρημα

head

παραληρήματα

παραλήρημα • (paralírima) n (plural παραληρήματα)

el-noun

παραληρήματα

paralírima (romanization)
παραληρήματα (plural)
παραλήρημα (nominative singular)
παραληρήματα (nominative plural)
παραληρήματος (genitive singular)
παραληρημάτων (genitive plural)
παραλήρημα (accusative singular)
παραληρήματα (accusative plural)
παραλήρημα (singular vocative)
παραληρήματα (plural vocative)

el-decl-noun

παραληρήματα

παραληρήματος

παραληρημάτων

παραληρήματα

παραληρήματα

παραληρώ (paraliró, “to rave, be delirious”) + -μα (-ma)


αλλεργία

head

αλλεργία • (allergía) f (plural αλλεργίες)

allergía (romanization)
αλλεργίες (plural)
αλλεργία (nominative singular)
αλλεργίες (nominative plural)
αλλεργίας (genitive singular)
αλλεργιών (genitive plural)
αλλεργία (accusative singular)
αλλεργίες (accusative plural)
αλλεργία (singular vocative)
αλλεργίες (plural vocative)

Borrowed from German Allergie. Coined by Austrian pediatrician Clemens von Pirquet in 1906 from Ancient Greek ἄλλος (állos, “other”) + ἔργον (érgon, “work, activity”), on the model of Energie.


βακτηριολογία

βακτηριολογία • (vaktiriología) f (uncountable)

vaktiriología (romanization)
βακτηριολογία (nominative singular)
βακτηριολογίας (genitive singular)
βακτηριολογία (accusative singular)
βακτηριολογία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

βακτηριολογία

βακτηριολογίας

βακτηριολογία

βακτηριολογία


κύτταρο

kýttaro (romanization)
κύτταρα (plural)
κύτταρο (nominative singular)
κύτταρα (nominative plural)
κυττάρου (genitive singular)
κύτταρου (genitive singular)
κυττάρων (genitive plural)
κύτταρο (accusative singular)
κύτταρα (accusative plural)
κύτταρο (singular vocative)
κύτταρα (plural vocative)

(biology, cytology) cell (basic unit of a living organism)


φατνιακός

head

φατνιακός • (fatniakós) m (feminine φατνιακή, neuter φατνιακό)

fatniakós (romanization)
φατνιακή (feminine)
φατνιακό (neuter)
φατνιακός (masculine nominative singular)
φατνιακή (feminine nominative singular)
φατνιακό (neuter nominative singular)
φατνιακοί (masculine nominative plural)
φατνιακές (feminine nominative plural)
φατνιακά (neuter nominative plural)
φατνιακού (genitive masculine singular)
φατνιακής (feminine genitive singular)
φατνιακού (genitive neuter singular)
φατνιακών (genitive masculine plural)
φατνιακών (feminine genitive plural)
φατνιακών (genitive neuter plural)
φατνιακό (accusative masculine singular)
φατνιακή (accusative feminine singular)
φατνιακό (accusative neuter singular)
φατνιακούς (accusative masculine plural)
φατνιακές (accusative feminine plural)
φατνιακά (accusative neuter plural)
φατνιακέ (masculine singular vocative)
φατνιακή (feminine singular vocative)
φατνιακό (neuter singular vocative)
φατνιακοί (masculine plural vocative)
φατνιακές (feminine plural vocative)
φατνιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

φατνιακός (fatniakós)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακοί (fatniakoí)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

φατνιακού (fatniakoú)

φατνιακής (fatniakís)

φατνιακού (fatniakoú)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακούς (fatniakoús)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

φατνιακέ (fatniaké)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακοί (fatniakoí)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

From φατνίο (fatnío, “tooth socket”) + -ακός (-akós). Calque of French alvéolaire.

af

(phonetics, phonology) alveolar (formed with the tip of the tongue touching the inner ridge of the gums of the upper front teeth)


ονομαστική

head

ονομαστική • (onomastikí) f

el-noun

ονομαστική • (onomastikí) f

onomastikí (romanization)
ονομαστική (nominative singular)
ονομαστικές (nominative plural)
ονομαστικής (genitive singular)
ονομαστικών (genitive plural)
ονομαστική (accusative singular)
ονομαστικές (accusative plural)
ονομαστική (singular vocative)
ονομαστικές (plural vocative)


πίνακας

pínakas (romanization)
πίνακες (plural)
πίνακας (nominative singular)
πίνακες (nominative plural)
πίνακα (genitive singular)
πινάκων (genitive plural)
πίνακα (accusative singular)
πίνακες (accusative plural)
πίνακα (singular vocative)
πίνακες (plural vocative)


κάθετος

head

κάθετος • (káthetos) m (feminine κάθετη or κάθετος, neuter κάθετο)

káthetos (romanization)
κάθετη (feminine)
κάθετος (feminine)
κάθετο (neuter)
κάθετος (masculine nominative singular)
κάθετος (feminine nominative singular)
κάθετη (feminine nominative singular)
κάθετο (neuter nominative singular)
κάθετοι (masculine nominative plural)
κάθετοι (feminine nominative plural)
κάθετες (feminine nominative plural)
κάθετα (neuter nominative plural)
κάθετου (genitive masculine singular)
κάθετου (feminine genitive singular)
κάθετης (feminine genitive singular)
κάθετου (genitive neuter singular)
κάθετων (genitive masculine plural)
κάθετων (feminine genitive plural)
κάθετων (genitive neuter plural)
κάθετο (accusative masculine singular)
κάθετο (accusative feminine singular)
κάθετη (accusative feminine singular)
κάθετο (accusative neuter singular)
κάθετους (accusative masculine plural)
κάθετους (accusative feminine plural)
κάθετες (accusative feminine plural)
κάθετα (accusative neuter plural)
κάθετε (masculine singular vocative)
κάθετε (feminine singular vocative)
κάθετη (feminine singular vocative)
κάθετο (neuter singular vocative)
κάθετοι (masculine plural vocative)
κάθετοι (feminine plural vocative)
κάθετες (feminine plural vocative)
κάθετα (neuter plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κάθετος (káthetos). Also substantivised. See the ancient verb καθίημι (kathíēmi).

lbor

(geometry) perpendicular, orthogonal, vertical (at or forming a right angle to)


βιολογία

head

βιολογία • (viología) f (plural βιολογίες)

viología (romanization)
βιολογίες (plural)
βιολογία (nominative singular)
βιολογίες (nominative plural)
βιολογίας (genitive singular)
βιολογιών (genitive plural)
βιολογία (accusative singular)
βιολογίες (accusative plural)
βιολογία (singular vocative)
βιολογίες (plural vocative)

βι ο λο γί α

Learned borrowing from French biologie. By surface analysis, βίος (víos) + -λογία (-logía).

surf

(sciences, biology) biology (science of living matter)


γρίπη

grípi (romanization)
γρίπη (nominative singular)
γρίπης (genitive singular)
γρίπη (accusative singular)
γρίπη (singular vocative)


άθροισμα

head

άθροισμα • (áthroisma) n (plural αθροίσματα)

áthroisma (romanization)
αθροίσματα (plural)
άθροισμα (nominative singular)
αθροίσματα (nominative plural)
αθροίσματος (genitive singular)
αθροισμάτων (genitive plural)
άθροισμα (accusative singular)
αθροίσματα (accusative plural)
άθροισμα (singular vocative)
αθροίσματα (plural vocative)

γενικό άθροισμα

(mathematics) sum, total (of a list of numbers)


αθροίζω

αθροίζω • (athroízo)

el-verb

αθροίζω • (athroízo) (past άθροισα, passive αθροίζομαι)

athroízo (romanization)
άθροισα (past)
αθροίζομαι (passive)
αθροίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αθροίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αθροίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αθροιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αθροίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αθροίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αθροίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αθροιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αθροίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αθροίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αθροίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αθροιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αθροίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αθροίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αθροιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αθροιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αθροίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αθροίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αθροίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αθροιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αθροιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αθροίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αθροίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αθροίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αθροίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αθροίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αθροιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αθροιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
άθροιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
άθροισα (active first-person indicative past perfective singular)
αθροιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αθροιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αθροίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
άθροιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
άθροισες (active indicative past perfective second-person singular)
αθροιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αθροιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αθροίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
άθροιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
άθροισε (active indicative past perfective singular third-person)
αθροιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αθροιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αθροίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αθροίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αθροίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αθροιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αθροιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αθροίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αθροίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αθροιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αθροιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
άθροιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αθροίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αθροίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
άθροισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αθροίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αθροίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αθροίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αθροιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αθροίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αθροιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αθροιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αθροίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αθροίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αθροίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αθροιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
άθροιζε (active imperative imperfective second-person singular)
άθροισε (active imperative perfective second-person singular)
αθροίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αθροίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αθροίστε (active imperative perfective plural second-person)
αθροίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αθροιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αθροίζοντας (active participle present)
αθροιζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αθροίσει (active participle past)
αθροισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αθροίσει (active infinitive-aorist)
αθροιστεί (infinitive-aorist passive)

(mathematics) to sum, add up, tot up, cast (obsolete)


ανθρωπολογία

head

ανθρωπολογίες

ανθρωπολογία • (anthropología) f (plural ανθρωπολογίες)

el-noun

ανθρωπολογίες

anthropología (romanization)
ανθρωπολογίες (plural)
ανθρωπολογία (nominative singular)
ανθρωπολογίες (nominative plural)
ανθρωπολογίας (genitive singular)
ανθρωπολογιών (genitive plural)
ανθρωπολογία (accusative singular)
ανθρωπολογίες (accusative plural)
ανθρωπολογία (singular vocative)
ανθρωπολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρωπολογία

ανθρωπολογίες

ανθρωπολογίας

ανθρωπολογιών

ανθρωπολογία

ανθρωπολογίες

ανθρωπολογία

ανθρωπολογίες


πόδι

pódi (romanization)
πόδια (plural)
πόδι (nominative singular)
πόδια (nominative plural)
ποδιού (genitive singular)
ποδιών (genitive plural)
πόδι (accusative singular)
πόδια (accusative plural)
πόδι (singular vocative)
πόδια (plural vocative)
πους (alternative)
πούς (alternative)

From Byzantine Greek πόδιν (pódin), from Ancient Greek πόδιον (pódion), diminutive of πούς, ποδός (poús, podós), from Proto-Indo-European *póds, *pṓds.

méchri na sikósei to éna pódi, vromáei to állo

to be bone idle, to be incredibly lazy; by the time he/she moves one leg, the other one stinks

μέχρι να σηκώσει το ένα πόδι, βρωμάει το άλλο

Έσπασε το πόδι του παίζοντας ποδόσφαιρο.

Éspase to pódi tou paízontas podósfairo.

(anatomy) leg (portion of the lower human appendage from the thigh to the ankle)

like ποδόγυρος

ποδο- (podo-, “related to legs”, prefix)

Του έκοψαν το πόδι επειδή είχε μολυνθεί το δάχτυλο του ποδιού.

Tou ékopsan to pódi epeidí eíche molyntheí to dáchtylo tou podioú.

They cut his foot off because the toe had become infected.


επίπεδο

epípedo (romanization)
επίπεδα (plural)
επίπεδο (nominative singular)
επίπεδα (nominative plural)
επιπέδου (genitive singular)
επίπεδου (genitive singular)
επιπέδων (genitive plural)
επίπεδο (accusative singular)
επίπεδα (accusative plural)
επίπεδο (singular vocative)
επίπεδα (plural vocative)


μεταβολισμός

head

μεταβολισμοί

μεταβολισμός • (metavolismós) m (plural μεταβολισμοί)

el-noun

μεταβολισμοί

metavolismós (romanization)
μεταβολισμοί (plural)
μεταβολισμός (nominative singular)
μεταβολισμοί (nominative plural)
μεταβολισμού (genitive singular)
μεταβολισμών (genitive plural)
μεταβολισμό (accusative singular)
μεταβολισμούς (accusative plural)
μεταβολισμέ (singular vocative)
μεταβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μεταβολισμός

μεταβολισμοί

μεταβολισμού

μεταβολισμών

μεταβολισμούς

μεταβολισμοί


δευτερεύων

head

δευτερεύουσα

δευτερεύων • (defterévon) m (feminine δευτερεύουσα, neuter δευτερεύον)

el-adj

δευτερεύουσα

defterévon (romanization)
δευτερεύουσα (feminine)
δευτερεύον (neuter)
δευτερεύων (masculine nominative singular)
δευτερεύουσα (feminine nominative singular)
δευτερεύον (neuter nominative singular)
δευτερεύοντες (masculine nominative plural)
δευτερεύουσες (feminine nominative plural)
δευτερεύοντα (neuter nominative plural)
δευτερεύοντος (genitive masculine singular)
δευτερεύουσας (feminine genitive singular)
δευτερευούσης (feminine genitive singular)
δευτερεύοντος (genitive neuter singular)
δευτερευόντων (genitive masculine plural)
δευτερευουσών (feminine genitive plural)
δευτερευόντων (genitive neuter plural)
δευτερεύοντα (accusative masculine singular)
δευτερεύουσα (accusative feminine singular)
δευτερεύον (accusative neuter singular)
δευτερεύοντες (accusative masculine plural)
δευτερεύουσες (accusative feminine plural)
δευτερεύοντα (accusative neuter plural)
δευτερεύων (masculine singular vocative)
δευτερεύουσα (feminine singular vocative)
δευτερεύον (neuter singular vocative)
δευτερεύοντες (masculine plural vocative)
δευτερεύουσες (feminine plural vocative)
δευτερεύοντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

1.The more regular form is considered incorrect by grammarians.
2. The vocative is rare and follows the nominative.

el-decl-adj-table

δευτερεύων (defterévon)

δευτερεύουσα (defterévousa)

δευτερεύον (defterévon)

δευτερεύοντες (defterévontes)

δευτερεύουσες (defterévouses)

δευτερεύοντα (defterévonta)

δευτερεύοντος (defterévontos)

δευτερεύουσας (defterévousas)

δευτερευούσης (defterevoúsis)

δευτερεύοντος (defterévontos)

δευτερευόντων (defterevónton)

δευτερευουσών (defterevousón)

δευτερευόντων (defterevónton)

δευτερεύοντα (defterévonta)

δευτερεύουσα (defterévousa)

δευτερεύον (defterévon)

δευτερεύοντες (defterévontes)

δευτερεύουσες (defterévouses)

δευτερεύοντα (defterévonta)

δευτερεύων (defterévon)

δευτερεύουσα (defterévousa)

δευτερεύον (defterévon)

δευτερεύοντες (defterévontes)

δευτερεύουσες (defterévouses)

δευτερεύοντα (defterévonta)

δευτερεύουσα πρόταση


μεταδοτικός

head

μεταδοτικός • (metadotikós) m (feminine μεταδοτική, neuter μεταδοτικό)

metadotikós (romanization)
μεταδοτική (feminine)
μεταδοτικό (neuter)
μεταδοτικός (masculine nominative singular)
μεταδοτική (feminine nominative singular)
μεταδοτικό (neuter nominative singular)
μεταδοτικοί (masculine nominative plural)
μεταδοτικές (feminine nominative plural)
μεταδοτικά (neuter nominative plural)
μεταδοτικού (genitive masculine singular)
μεταδοτικής (feminine genitive singular)
μεταδοτικού (genitive neuter singular)
μεταδοτικών (genitive masculine plural)
μεταδοτικών (feminine genitive plural)
μεταδοτικών (genitive neuter plural)
μεταδοτικό (accusative masculine singular)
μεταδοτική (accusative feminine singular)
μεταδοτικό (accusative neuter singular)
μεταδοτικούς (accusative masculine plural)
μεταδοτικές (accusative feminine plural)
μεταδοτικά (accusative neuter plural)
μεταδοτικέ (masculine singular vocative)
μεταδοτική (feminine singular vocative)
μεταδοτικό (neuter singular vocative)
μεταδοτικοί (masculine plural vocative)
μεταδοτικές (feminine plural vocative)
μεταδοτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μεταδοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μεταδοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

μεταδοτικός (metadotikós)

μεταδοτική (metadotikí)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτικοί (metadotikoí)

μεταδοτικές (metadotikés)

μεταδοτικά (metadotiká)

μεταδοτικού (metadotikoú)

μεταδοτικής (metadotikís)

μεταδοτικού (metadotikoú)

μεταδοτικών (metadotikón)

μεταδοτικών (metadotikón)

μεταδοτικών (metadotikón)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτική (metadotikí)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτικούς (metadotikoús)

μεταδοτικές (metadotikés)

μεταδοτικά (metadotiká)

μεταδοτικέ (metadotiké)

μεταδοτική (metadotikí)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτικοί (metadotikoí)

μεταδοτικές (metadotikés)

μεταδοτικά (metadotiká)

(medicine) contagious, infectious, catching


εφαρμογή

head

εφαρμογή • (efarmogí) f (plural εφαρμογές)

efarmogí (romanization)
εφαρμογές (plural)
εφαρμογή (nominative singular)
εφαρμογές (nominative plural)
εφαρμογής (genitive singular)
εφαρμογών (genitive plural)
εφαρμογή (accusative singular)
εφαρμογές (accusative plural)
εφαρμογή (singular vocative)
εφαρμογές (plural vocative)


διαιρετέος

διαιρετέος • (diairetéos) m (plural διαιρετέοι)

diairetéos (romanization)
διαιρετέοι (plural)
διαιρετέος (nominative singular)
διαιρετέοι (nominative plural)
διαιρετέου (genitive singular)
διαιρετέων (genitive plural)
διαιρετέο (accusative singular)
διαιρετέους (accusative plural)
διαιρετέε (singular vocative)
διαιρετέοι (plural vocative)

δι αι ρε τέ ος

Learned borrowing from Ancient Greek διαιρετέον n (diairetéon, “that which is to be divided”) with semantic loan from French dividende. By surface analysis, διαιρώ (diairó) + -τέος (-téos).

surf

(mathematics) dividend (the number to be divided; numerator)


σαγόνι

sagóni (romanization)
σαγόνια (plural)
σαγόνι (nominative singular)
σαγόνια (nominative plural)
σαγονιού (genitive singular)
σαγονιών (genitive plural)
σαγόνι (accusative singular)
σαγόνια (accusative plural)
σαγόνι (singular vocative)
σαγόνια (plural vocative)

Probably from Katharevousa σαγόνιον (sagónion), from Ancient Greek σιαγόνιον (siagónion), diminutive of σιαγών (siagṓn).


λεκάνη

lekáni (romanization)
λεκάνες (plural)
λεκάνη (nominative singular)
λεκάνες (nominative plural)
λεκάνης (genitive singular)
λεκανών (genitive plural)
λεκάνη (accusative singular)
λεκάνες (accusative plural)
λεκάνη (singular vocative)
λεκάνες (plural vocative)


εξίσωση

head

εξίσωση • (exísosi) f

el-noun

εξίσωση • (exísosi) f

exísosi (romanization)
εξίσωση (nominative singular)
εξισώσεις (nominative plural)
εξίσωσης (genitive singular)
εξισώσεων (genitive plural)
εξίσωση (accusative singular)
εξισώσεις (accusative plural)
εξίσωση (singular vocative)
εξισώσεις (plural vocative)
εξίσωσις (alternative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξισώσεως (exisóseos)


συνώνυμος

head

συνώνυμος • (synónymos) m (feminine συνώνυμη, neuter συνώνυμο)

synónymos (romanization)
συνώνυμη (feminine)
συνώνυμο (neuter)
συνώνυμος (masculine nominative singular)
συνώνυμη (feminine nominative singular)
συνώνυμο (neuter nominative singular)
συνώνυμοι (masculine nominative plural)
συνώνυμες (feminine nominative plural)
συνώνυμα (neuter nominative plural)
συνώνυμου (genitive masculine singular)
συνώνυμης (feminine genitive singular)
συνώνυμου (genitive neuter singular)
συνώνυμων (genitive masculine plural)
συνώνυμων (feminine genitive plural)
συνώνυμων (genitive neuter plural)
συνώνυμο (accusative masculine singular)
συνώνυμη (accusative feminine singular)
συνώνυμο (accusative neuter singular)
συνώνυμους (accusative masculine plural)
συνώνυμες (accusative feminine plural)
συνώνυμα (accusative neuter plural)
συνώνυμε (masculine singular vocative)
συνώνυμη (feminine singular vocative)
συνώνυμο (neuter singular vocative)
συνώνυμοι (masculine plural vocative)
συνώνυμες (feminine plural vocative)
συνώνυμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

συνώνυμος (synónymos)

συνώνυμη (synónymi)

συνώνυμο (synónymo)

συνώνυμοι (synónymoi)

συνώνυμες (synónymes)

συνώνυμα (synónyma)

συνώνυμου (synónymou)

συνώνυμης (synónymis)

συνώνυμου (synónymou)

συνώνυμων (synónymon)

συνώνυμων (synónymon)

συνώνυμων (synónymon)

συνώνυμο (synónymo)

συνώνυμη (synónymi)

συνώνυμο (synónymo)

συνώνυμους (synónymous)

συνώνυμες (synónymes)

συνώνυμα (synónyma)

συνώνυμε (synónyme)

συνώνυμη (synónymi)

συνώνυμο (synónymo)

συνώνυμοι (synónymoi)

συνώνυμες (synónymes)

συνώνυμα (synónyma)


μάγουλο

mágoulo (romanization)
μάγουλα (plural)
μάγουλο (nominative singular)
μάγουλα (nominative plural)
μάγουλου (genitive singular)
μάγουλων (genitive plural)
μάγουλο (accusative singular)
μάγουλα (accusative plural)
μάγουλο (singular vocative)
μάγουλα (plural vocative)

From Byzantine Greek, from late Koine Greek μάγουλον (mágoulon), itself from Late Latin magulum.


Ευρώπη

head

Ευρώπη • (Evrópi) f

el-noun-proper

Ευρώπη • (Evrópi) f

Evrópi (romanization)
Ευρώπη (nominative singular)
Ευρώπης (genitive singular)
Ευρώπη (accusative singular)
Ευρώπη (singular vocative)

→ Albanian: Evropa, Evropë

→ Aromanian: Evropa

(Greek mythology) Europa (several characters, most notably a Phoenician princess abducted to Crete by Zeus)


τύπος

týpos (romanization)
τύποι (plural)
τύπος (nominative singular)
τύποι (nominative plural)
τύπου (genitive singular)
τύπων (genitive plural)
τύπο (accusative singular)
τύπους (accusative plural)
τύπε (singular vocative)
τύποι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek τύπος (túpos).
The colloquial meaning of "guy, chap" is a semantic loan from French type. Sense "the press", semantic loan from French presse.


κέρας

kéras (romanization)
κέρατα (plural)
κέρας (nominative singular)
κέρατα (nominative plural)
κέρατος (genitive singular)
κεράτων (genitive plural)
κέρας (accusative singular)
κέρατα (accusative plural)
κέρας (singular vocative)
κέρατα (plural vocative)


τείνω

head

τείνω • (teíno)

el-verb

τείνω • (teíno) (imperfect έτεινα, past έτεινα, passive τείνομαι)

teíno (romanization)
έτεινα (imperfect)
έτεινα (past)
τείνομαι (passive)
τείνω (active first-person imperfective indicative present singular)
τείνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τείνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ταθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τείνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τείνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τείνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ταθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τείνει (active imperfective indicative present singular third-person)
τείνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τείνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ταθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τείνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τείνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τεινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ταθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τείνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τείνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τείνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τεινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ταθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τείνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τείνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τείνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τείνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τείνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ταθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ταθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έτεινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έτεινα (active first-person indicative past perfective singular)
τεινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τεινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τάθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έτεινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έτεινες (active indicative past perfective second-person singular)
τεινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τεινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τάθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έτεινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έτεινε (active indicative past perfective singular third-person)
τεινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τεινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τάθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τείναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τείναμε (active first-person indicative past perfective plural)
τεινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ταθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τείνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τείνατε (active indicative past perfective plural second-person)
τεινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ταθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έτειναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τείναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τείνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έτειναν (active indicative past perfective plural third-person)
τείναν (active indicative past perfective plural third-person)
τείνανε (active indicative past perfective plural third-person)
τείνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τεινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τάθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ταθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ταθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τείνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τείνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τείνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ταθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τείνε (active imperative imperfective second-person singular)
τείνε (active imperative perfective second-person singular)
τείνετε (active imperative imperfective plural second-person)
τείνετε (active imperative perfective plural second-person)
τείνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ταθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τείνοντας (active participle present)
έχοντας τείνει (active participle past)
{τεταμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
τείνει (active infinitive-aorist)
ταθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek τείνω (teínō). Stems with vowel gradation τεν-, τα-, τον-

lang

τεν-, τα-, τον-

τεν-, τα-, τον-

Όταν το x τείνει προς το 0, τότε το 1/x τείνει προς το άπειρο.

Ótan to x teínei pros to 0, tóte to 1/x teínei pros to ápeiro.

As x approaches 0, 1/x tends to infinity.


έκταση

head

έκταση • (éktasi) f (plural εκτάσεις)

el-noun

έκταση • (éktasi) f (plural εκτάσεις)

éktasi (romanization)
εκτάσεις (plural)
έκταση (nominative singular)
εκτάσεις (nominative plural)
έκτασης (genitive singular)
εκτάσεων (genitive plural)
έκταση (accusative singular)
εκτάσεις (accusative plural)
έκταση (singular vocative)
εκτάσεις (plural vocative)
έκτασις (alternative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκτάσεως (ektáseos)

(grammar) ectasis (the lengthening of a short vowel to a long one)


διανομέας

head

διανομέας • (dianoméas) m or f (plural διανομείς)

dianoméas (romanization)
διανομείς (plural)
διανομέας (nominative singular)
διανομείς (nominative plural)
διανομέα (genitive singular)
διανομέως (genitive singular)
διανομέων (genitive plural)
διανομέα (accusative singular)
διανομείς (accusative plural)
διανομέα (singular vocative)
διανομείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.

(computing) router (a device connecting local area networks to form a larger internet)


κορυφή

head

κορυφή • (koryfí) f

el-noun

κορυφή • (koryfí) f

koryfí (romanization)
κορυφή (nominative singular)
κορυφές (nominative plural)
κορυφής (genitive singular)
κορυφών (genitive plural)
κορυφή (accusative singular)
κορυφές (accusative plural)
κορυφή (singular vocative)
κορυφές (plural vocative)


εμετός

emetós (romanization)
εμετοί (plural)
εμετός (nominative singular)
εμετοί (nominative plural)
εμετού (genitive singular)
εμετών (genitive plural)
εμετό (accusative singular)
εμετούς (accusative plural)
εμετέ (singular vocative)
εμετοί (plural vocative)
έμετος (alternative)


πλήκτρο

plíktro (romanization)
πλήκτρα (plural)
πλήκτρο (nominative singular)
πλήκτρα (nominative plural)
πλήκτρου (genitive singular)
πλήκτρων (genitive plural)
πλήκτρο (accusative singular)
πλήκτρα (accusative plural)
πλήκτρο (singular vocative)
πλήκτρα (plural vocative)

(computing) key (of computer, typewriter, calculator, etc)

(anatomy) spur, claw on rear of fowl's leg


νεφρό

nefró (romanization)
νεφρά (plural)
νεφρό (nominative singular)
νεφρά (nominative plural)
νεφρού (genitive singular)
νεφρών (genitive plural)
νεφρό (accusative singular)
νεφρά (accusative plural)
νεφρό (singular vocative)
νεφρά (plural vocative)
νεφρός (alternative)
νεφρί (alternative)

From Ancient Greek νεφρός (nephrós), from Proto-Hellenic *nekʷʰrós, from Proto-Indo-European *negʷʰrós.


αφαίρεση

head

αφαίρεση • (afaíresi) f (plural αφαιρέσεις)

afaíresi (romanization)
αφαιρέσεις (plural)
αφαίρεση (nominative singular)
αφαιρέσεις (nominative plural)
αφαίρεσης (genitive singular)
αφαιρέσεων (genitive plural)
αφαίρεση (accusative singular)
αφαιρέσεις (accusative plural)
αφαίρεση (singular vocative)
αφαιρέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αφαιρέσεως (afairéseos)


λαβύρινθος

head

λαβύρινθος • (lavýrinthos) m (plural λαβύρινθοι)

lavýrinthos (romanization)
λαβύρινθοι (plural)
λαβύρινθος (nominative singular)
λαβύρινθοι (nominative plural)
λαβυρίνθου (genitive singular)
λαβυρίνθων (genitive plural)
λαβύρινθο (accusative singular)
λαβυρίνθους (accusative plural)
λαβύρινθε (singular vocative)
λαβύρινθοι (plural vocative)


πυρήνας

pyrínas (romanization)
πυρήνες (plural)
πυρήνας (nominative singular)
πυρήνες (nominative plural)
πυρήνα (genitive singular)
πυρήνων (genitive plural)
πυρήνα (accusative singular)
πυρήνες (accusative plural)
πυρήνα (singular vocative)
πυρήνες (plural vocative)

(computer hardware) kernel (of an operating system)


μήλο του Αδάμ

μήλο του Αδάμ

μήλα του Αδάμ

μήλο του Αδάμ • (mílo tou Adám) n (plural μήλα του Αδάμ)

el-noun

μήλα του Αδάμ

μήλο του Αδάμ

mílo tou Adám (romanization)
μήλα του Αδάμ (plural)

laryngeal prominence
laryngeal prominence

(anatomy) Adam's apple, laryngeal prominence


σπλήνα

splína (romanization)
σπλήνες (plural)
σπλήνα (nominative singular)
σπλήνες (nominative plural)
σπλήνας (genitive singular)
σπληνών (genitive plural)
σπλήνα (accusative singular)
σπλήνες (accusative plural)
σπλήνα (singular vocative)
σπλήνες (plural vocative)
σπλήνας (alternative)

From Byzantine Greek σπλήνα (splḗna), from Ancient Greek σπλήν (splḗn).


βαθμός

vathmós (romanization)
βαθμοί (plural)
βαθμός (nominative singular)
βαθμοί (nominative plural)
βαθμού (genitive singular)
βαθμών (genitive plural)
βαθμό (accusative singular)
βαθμούς (accusative plural)
βαθμέ (singular vocative)
βαθμοί (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek βαθμός (bathmós, “degree”), Ancient Greek βαθμός (bathmós, “step”), with stem βα- (see βαίνω (baínō, “I step”)) + -θμός (-thmós).

— Πόσους βαθμούς έχει σήμερα; —Έχει 35 βαθμούς.

— Pósous vathmoús échei símera? —Échei 35 vathmoús.

How many degrees is it today? It is 35 degrees [°C].

It has how many degrees today? It has 35 degrees.

(sciences, meteorology) degree (unit of temperature)

εγκαύματα δεύτερου βαθμού

ο θετικός βαθμός, ο συγκριτικός βαθμός, ο υπερθετικός βαθμός

o thetikós vathmós, o sygkritikós vathmós, o yperthetikós vathmós

the positive degree, the comparative degree, the superlative degree


άλγεβρα

head

άλγεβρα • (álgevra) f

el-noun

άλγεβρα • (álgevra) f

álgevra (romanization)
άλγεβρα (nominative singular)
άλγεβρες (nominative plural)
άλγεβρας (genitive singular)
αλγεβρών (genitive plural)
άλγεβρα (accusative singular)
άλγεβρες (accusative plural)
άλγεβρα (singular vocative)
άλγεβρες (plural vocative)

Learned borrowing from Medieval Latin algebra, from Arabic اَلْجَبْر (al-jabr, “reunion, resetting of broken parts”).


ζημιά

zimiá (romanization)
ζημιές (plural)
ζημιά (nominative singular)
ζημιές (nominative plural)
ζημιάς (genitive singular)
ζημιών (genitive plural)
ζημιά (accusative singular)
ζημιές (accusative plural)
ζημιά (singular vocative)
ζημιές (plural vocative)


κρόταφος

head

κρόταφος • (krótafos) m (plural κρόταφοι)

krótafos (romanization)
κρόταφοι (plural)
κρόταφος (nominative singular)
κρόταφοι (nominative plural)
κροτάφου (genitive singular)
κροτάφων (genitive plural)
κρόταφο (accusative singular)
κροτάφους (accusative plural)
κρόταφε (singular vocative)
κρόταφοι (plural vocative)

From Ancient Greek κρόταφος (krótaphos, “side of head, temple”).


παρένθεση

head

παρένθεση • (parénthesi) f (plural παρενθέσεις)

parénthesi (romanization)
παρενθέσεις (plural)
παρένθεση (nominative singular)
παρενθέσεις (nominative plural)
παρένθεσης (genitive singular)
παρενθέσεων (genitive plural)
παρένθεση (accusative singular)
παρενθέσεις (accusative plural)
παρένθεση (singular vocative)
παρενθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παρενθέσεως (parenthéseos)

From Ancient Greek παρένθεσις (parénthesis).

σε παρένθεση
in parenthesis

(grammar) parenthesis (either or each of the brackets enclosing a word or words; or the enclosed)


πνεύμονας

head

πνεύμονας • (pnévmonas) m (plural πνεύμονες)

pnévmonas (romanization)
πνεύμονες (plural)
πνεύμονας (nominative singular)
πνεύμονες (nominative plural)
πνεύμονα (genitive singular)
πνευμόνων (genitive plural)
πνεύμονα (accusative singular)
πνεύμονες (accusative plural)
πνεύμονα (singular vocative)
πνεύμονες (plural vocative)
πνεμόνι (alternative)
πνευμόνι (alternative)
πλεμόνι (alternative)


αλκοολικός

αλκοολικός • (alkoolikós) m (feminine αλκοολική, neuter αλκοολικό)

alkoolikós (romanization)
αλκοολική (feminine)
αλκοολικό (neuter)
αλκοολικός (masculine nominative singular)
αλκοολική (feminine nominative singular)
αλκοολικό (neuter nominative singular)
αλκοολικοί (masculine nominative plural)
αλκοολικές (feminine nominative plural)
αλκοολικά (neuter nominative plural)
αλκοολικού (genitive masculine singular)
αλκοολικής (feminine genitive singular)
αλκοολικού (genitive neuter singular)
αλκοολικών (genitive masculine plural)
αλκοολικών (feminine genitive plural)
αλκοολικών (genitive neuter plural)
αλκοολικό (accusative masculine singular)
αλκοολική (accusative feminine singular)
αλκοολικό (accusative neuter singular)
αλκοολικούς (accusative masculine plural)
αλκοολικές (accusative feminine plural)
αλκοολικά (accusative neuter plural)
αλκοολικέ (masculine singular vocative)
αλκοολική (feminine singular vocative)
αλκοολικό (neuter singular vocative)
αλκοολικοί (masculine plural vocative)
αλκοολικές (feminine plural vocative)
αλκοολικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλκοολικός (alkoolikós)

αλκοολική (alkoolikí)

αλκοολικό (alkoolikó)

αλκοολικοί (alkoolikoí)

αλκοολικές (alkoolikés)

αλκοολικά (alkooliká)

αλκοολικού (alkoolikoú)

αλκοολικής (alkoolikís)

αλκοολικού (alkoolikoú)

αλκοολικών (alkoolikón)

αλκοολικών (alkoolikón)

αλκοολικών (alkoolikón)

αλκοολικό (alkoolikó)

αλκοολική (alkoolikí)

αλκοολικό (alkoolikó)

αλκοολικούς (alkoolikoús)

αλκοολικές (alkoolikés)

αλκοολικά (alkooliká)

αλκοολικέ (alkooliké)

αλκοολική (alkoolikí)

αλκοολικό (alkoolikó)

αλκοολικοί (alkoolikoí)

αλκοολικές (alkoolikés)

αλκοολικά (alkooliká)

(medicine) alcoholic, describing an abuser of alcohol


αλκοολικός

head

αλκοολικός • (alkoolikós) m (plural αλκοολικοί, feminine αλκοολική)

alkoolikós (romanization)
αλκοολικοί (plural)
αλκοολική (feminine)
αλκοολικός (nominative singular)
αλκοολικοί (nominative plural)
αλκοολικού (genitive singular)
αλκοολικών (genitive plural)
αλκοολικό (accusative singular)
αλκοολικούς (accusative plural)
αλκοολικέ (singular vocative)
αλκοολικοί (plural vocative)

(medicine) alcoholic, an abuser of alcohol


πρόθεση

πρόθεση • (próthesi) f (plural προθέσεις)

próthesi (romanization)
προθέσεις (plural)
πρόθεση (nominative singular)
προθέσεις (nominative plural)
πρόθεσης (genitive singular)
προθέσεων (genitive plural)
πρόθεση (accusative singular)
προθέσεις (accusative plural)
πρόθεση (singular vocative)
προθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: προθέσεως (prothéseos)

From Ancient Greek πρόθεσις (próthesis, “purpose”).


πρόθεση

From French prothèse, from Late Latin prothesis, prosthesis, from Koine Greek πρόσθεσις (prósthesis, “addition of a letter to the beginning of a word”).

(surgery) prosthesis (an artificial replacement for a body part)


απορία

aporía (romanization)
απορίες (plural)
απορία (nominative singular)
απορίες (nominative plural)
απορίας (genitive singular)
αποριών (genitive plural)
απορία (accusative singular)
απορίες (accusative plural)
απορία (singular vocative)
απορίες (plural vocative)