οστό

ostó (romanization)
οστά (plural)
οστό (nominative singular)
οστά (nominative plural)
οστού (genitive singular)
οστών (genitive plural)
οστό (accusative singular)
οστά (accusative plural)
οστό (singular vocative)
οστά (plural vocative)
οστούν (alternative)

From Ancient Greek ὀστέον (ostéon), from Proto-Indo-European *h₃esth₁-, *h₃osth₁-.
Compare Mariupol Greek студъ (stuð).


λύκος

head

λύκος • (lýkos) m (plural λύκοι, feminine λύκαινα)

lýkos (romanization)
λύκοι (plural)
λύκαινα (feminine)
λύκος (nominative singular)
λύκοι (nominative plural)
λύκου (genitive singular)
λύκων (genitive plural)
λύκο (accusative singular)
λύκους (accusative plural)
λύκε (singular vocative)
λύκοι (plural vocative)

στο στόμα του λύκου

into the lion's den; into the wolf's mouth-

o lýkos échei t’ ónoma ki i alepoú ti chári

ο λύκος έχει τ’ όνομα κι η αλεπού τη χάρη

o lýkos ki an egérase ki ásprise to mallí tou, míte ti gnómi állaxe, míte tin kefalí tou

ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του


χέρι

chéri (romanization)
χέρια (plural)
χέρι (nominative singular)
χέρια (nominative plural)
χεριού (genitive singular)
χεριών (genitive plural)
χέρι (accusative singular)
χέρια (accusative plural)
χέρι (singular vocative)
χέρια (plural vocative)
χειρ (alternative)
χείρ (alternative)

Inherited from Byzantine Greek χέριν (khérin), from Koine Greek χέριον (khérion), diminutive of Ancient Greek χείρ (kheír), from Proto-Hellenic *kʰéhər, from Proto-Indo-European *ǵʰésōr (“hand”). Doublet of χειρ (cheir).

βάζω στο χέρι

to take control, to cheat; to take in hand

βάζω το χέρι μου στη φωτιά

to swear to something, to swear that something is true; to put one's hand in the fire

βάζω το χέρι μου στο ευαγγέλιο

to swear to something, to swear that something is true; to put one's hand on the Gospel

βάζω χέρι

to grope sexually, to chastise, to take something; to put a hand

γειά στα χέρια σου

well done (for something done by hand ie cooking etc); health to your hands

δεν μου κοβόταν καλύτερα το χέρι

it would have been better if I hadn't done that; would that my hand were cut off

κάθομαι με σταυρωμένα χέρια

to sit on one's hands; to sit with crossed arms

kállio pénte kai sto chéri pará déka kai kartérei

a bird in the hand is worth two in the bush; better five in the hand than waiting for ten

κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρει

μακρύ χέρι

long arms, Roman hands and Russian fingers; long arm

μετρούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού

metroúntai sta dáchtyla tou enós cherioú

πέφτω στα χέρια

fall into one's lap; fall into one's hands

πιάνομαι στα χέρια

to come to blows; to get caught up in hands

σηκώνω τα χέρια

to give up, to surrender; to raise the hands

Της έκοψαν το ένα χέρι λόγω γάγγραινας.

Tis ékopsan to éna chéri lógo gángrainas.

They cut off one of her arms due to gangrene.

Ψηλά τα χέρια! Ληστεία!

(anatomy) arm (portion of the upper human appendage from the shoulder to the wrist)

Πλύνε τα χέρια σου πριν φας.

Άσε το χέρι μου. Μου πονάς τα κόκαλα.

Let go of my hand. You're hurting my bones.

(anatomy, more specifically) hand (part of the fore limb below the forearm or wrist)


είμαι

είμαι • (eímai)

el-verb

είμαι • (eímai) (imperfect ήμουν, past —)

eímai (romanization)
ήμουν (imperfect)
είμαι (active first-person imperfective indicative present singular)
ήμουν (active first-person imperfect imperfective indicative informal singular)
ήμουνα (active first-person imperfect imperfective indicative informal singular)
θα είμαι (active first-person future imperfective indicative singular)
είσαι (active imperfective indicative present second-person singular)
ήσουν (active imperfect imperfective indicative informal second-person singular)
ήσουνα (active imperfect imperfective indicative informal second-person singular)
θα είσαι (active future imperfective indicative second-person singular)
είναι (active imperfective indicative present singular third-person)
ήταν (active imperfect imperfective indicative informal singular third-person)
ήτανε (active imperfect imperfective indicative informal singular third-person)
θα είναι (active future imperfective indicative singular third-person)
είμαστε (active first-person imperfective indicative plural present)
είμεθα (active dated first-person imperfective indicative plural present rare)
ήμαστε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ήμασταν (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ήμεθα (active dated first-person imperfect imperfective indicative plural rare)
θα είμαστε (active first-person future imperfective indicative plural)
είστε (active imperfective indicative plural present second-person)
είσαστε (active imperfective indicative plural present second-person)
ήσαστε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ήσασταν (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα είστε (active future imperfective indicative plural second-person)
θα είσαστε (active future imperfective indicative plural second-person)
είναι (active imperfective indicative plural present third-person)
ήταν (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
ήτανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
ήσαν (active archaic dated imperfect imperfective indicative plural third-person)
ήσανε (active imperfect imperfective indicative informal plural rare third-person)
θα είναι (active future imperfective indicative plural third-person)
να είσαι (active imperative imperfective second-person singular)
έσο (active archaic dated imperative imperfective rare second-person singular)
να είστε (active imperative imperfective plural second-person)
να είσαστε (active imperative imperfective plural second-person)
έστε (active archaic dated imperative imperfective plural rare second-person)
όντας (participle present)

From Byzantine Greek εἶμαι (eîmai), from Ancient Greek εἰμί (eimí, “to be”), from Proto-Hellenic *ehmi, from Proto-Indo-European *h₁ésmi (“I am, I exist”).

έσομαι

I will be; in set phrases from Ancient Greek

έσο

be!, may you be!; in set phrases from Ancient Greek

έστω

let it be!; in set phrases from Ancient Greek

έστωσαν

let them be!; inset phrases from Ancient Greek

εἷμαι

not related - see verbs ἕννυμι (hénnumi); ἕζομαι (hézomai), ἵημι (híēmi)

Έχει λυθεί το πρόβλημα, είναι λυμένο.

The problem has been solved, it is [already] solved.

(grammar, auxiliary verb) to be + participles to form alternative passive perfect tenses

ούσα

ων m (on, “being”, participle) (archaic, set phrase from Ancient Greek)


εγώ

From Ancient Greek ἐγώ (egṓ), from Proto-Hellenic *egṓ, from Proto-Indo-European *eǵóH.

Έχει ένα μεγάλο εγώ.


γόνατο

gónato (romanization)
γόνατα (plural)
γόνατο (nominative singular)
γόνατα (nominative plural)
γονάτου (genitive singular)
γόνατου (genitive singular)
γονάτων (genitive plural)
γόνατο (accusative singular)
γόνατα (accusative plural)
γόνατο (singular vocative)
γόνατα (plural vocative)
γόνυ (alternative)

Back-formation from the plural γόνατα (gónata), from Ancient Greek γόνυ (gónu) (genitive γόνατος (gónatos)), from Proto-Hellenic *gónu, from Proto-Indo-European *ǵónu.


ζωοτομία

zootomía (romanization)
ζωοτομία (nominative singular)
ζωοτομίας (genitive singular)
ζωοτομία (accusative singular)
ζωοτομία (singular vocative)

From French zootomie (“animal anatomy”), from Ancient Greek ζῷον (zôion, “anatomy”) + τέμνω (témnō, “to cut”) +.


αδύνατος

head

αδύνατος • (adýnatos) m (feminine αδύνατη, neuter αδύνατο)

adýnatos (romanization)
αδύνατη (feminine)
αδύνατο (neuter)
αδύνατος (masculine nominative singular)
αδύνατη (feminine nominative singular)
αδύνατο (neuter nominative singular)
αδύνατοι (masculine nominative plural)
αδύνατες (feminine nominative plural)
αδύνατα (neuter nominative plural)
αδύνατου (genitive masculine singular)
αδύνατης (feminine genitive singular)
αδύνατου (genitive neuter singular)
αδύνατων (genitive masculine plural)
αδύνατων (feminine genitive plural)
αδύνατων (genitive neuter plural)
αδύνατο (accusative masculine singular)
αδύνατη (accusative feminine singular)
αδύνατο (accusative neuter singular)
αδύνατους (accusative masculine plural)
αδύνατες (accusative feminine plural)
αδύνατα (accusative neuter plural)
αδύνατε (masculine singular vocative)
αδύνατη (feminine singular vocative)
αδύνατο (neuter singular vocative)
αδύνατοι (masculine plural vocative)
αδύνατες (feminine plural vocative)
αδύνατα (neuter plural vocative)
αδυνατότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
αδυνατότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
αδυνατότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
αδυνατότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
αδυνατότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
αδυνατότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
αδυνατότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
αδυνατότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
αδυνατότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
αδυνατότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
αδυνατότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
αδυνατότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
αδυνατότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
αδυνατότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
αδυνατότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
αδυνατότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
αδυνατότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
αδυνατότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
αδυνατότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
αδυνατότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
αδυνατότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
αδυνατότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
αδυνατότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
αδυνατότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
αδυνατότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
αδυνατότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
αδυνατότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
αδυνατότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
αδυνατότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
αδυνατότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
αδυνατότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
αδυνατότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
αδυνατότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
αδυνατότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
αδυνατότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
αδυνατότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
αδυνατότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
αδυνατότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
αδυνατότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
αδυνατότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
αδυνατότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
αδυνατότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
αδυνατότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
αδυνατότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
αδυνατότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
αδυνατότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
αδυνατότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
αδυνατότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αδύνατος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδύνατος, etc.)

el-decl-adj-table

αδύνατος (adýnatos)

αδύνατη (adýnati)

αδύνατο (adýnato)

αδύνατοι (adýnatoi)

αδύνατες (adýnates)

αδύνατα (adýnata)

αδύνατου (adýnatou)

αδύνατης (adýnatis)

αδύνατου (adýnatou)

αδύνατων (adýnaton)

αδύνατων (adýnaton)

αδύνατων (adýnaton)

αδύνατο (adýnato)

αδύνατη (adýnati)

αδύνατο (adýnato)

αδύνατους (adýnatous)

αδύνατες (adýnates)

αδύνατα (adýnata)

αδύνατε (adýnate)

αδύνατη (adýnati)

αδύνατο (adýnato)

αδύνατοι (adýnatoi)

αδύνατες (adýnates)

αδύνατα (adýnata)

αδυνατότερος (adynatóteros)

αδυνατότερη (adynatóteri)

αδυνατότερο (adynatótero)

αδυνατότεροι (adynatóteroi)

αδυνατότερες (adynatóteres)

αδυνατότερα (adynatótera)

αδυνατότερου (adynatóterou)

αδυνατότερης (adynatóteris)

αδυνατότερου (adynatóterou)

αδυνατότερων (adynatóteron)

αδυνατότερων (adynatóteron)

αδυνατότερων (adynatóteron)

αδυνατότερο (adynatótero)

αδυνατότερη (adynatóteri)

αδυνατότερο (adynatótero)

αδυνατότερους (adynatóterous)

αδυνατότερες (adynatóteres)

αδυνατότερα (adynatótera)

αδυνατότερε (adynatótere)

αδυνατότερη (adynatóteri)

αδυνατότερο (adynatótero)

αδυνατότεροι (adynatóteroi)

αδυνατότερες (adynatóteres)

αδυνατότερα (adynatótera)

αδυνατότατος (adynatótatos)

αδυνατότατη (adynatótati)

αδυνατότατο (adynatótato)

αδυνατότατοι (adynatótatoi)

αδυνατότατες (adynatótates)

αδυνατότατα (adynatótata)

αδυνατότατου (adynatótatou)

αδυνατότατης (adynatótatis)

αδυνατότατου (adynatótatou)

αδυνατότατων (adynatótaton)

αδυνατότατων (adynatótaton)

αδυνατότατων (adynatótaton)

αδυνατότατο (adynatótato)

αδυνατότατη (adynatótati)

αδυνατότατο (adynatótato)

αδυνατότατους (adynatótatous)

αδυνατότατες (adynatótates)

αδυνατότατα (adynatótata)

αδυνατότατε (adynatótate)

αδυνατότατη (adynatótati)

αδυνατότατο (adynatótato)

αδυνατότατοι (adynatótatoi)

αδυνατότατες (adynatótates)

αδυνατότατα (adynatótata)

Inherited from Ancient Greek ᾰ̓δῠ́νᾰτος (ădŭ́nătos, “unable, inefficient, weak”). By surface analysis, α- (a-) + δυνατός (dynatós).

surf

Οι αδύνατοι τύποι της προσωπικής αντωνυμίας …

Oi adýnatoi týpoi tis prosopikís antonymías …

The weak forms of the personal pronoun …


οφθαλμός

head

οφθαλμός • (ofthalmós) m (plural οφθαλμοί)

ofthalmós (romanization)
οφθαλμοί (plural)
οφθαλμός (nominative singular)
οφθαλμοί (nominative plural)
οφθαλμού (genitive singular)
οφθαλμών (genitive plural)
οφθαλμό (accusative singular)
οφθαλμούς (accusative plural)
οφθαλμέ (singular vocative)
οφθαλμοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὀφθαλμός (ophthalmós).

(anatomy, formal, chiefly in medical context) eye


μάτι

máti (romanization)
μάτια (plural)
μάτι (nominative singular)
μάτια (nominative plural)
ματιού (genitive singular)
ματιών (genitive plural)
μάτι (accusative singular)
μάτια (accusative plural)
μάτι (singular vocative)
μάτια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek μάτιν (mátin), from Ancient Greek ὀμμάτιον (ommátion), diminutive of ὄμμα (ómma, “eye”).

inh+

álla ta mátia tou lagoú ki álla tis koukouvágias

apples and oranges; the hare's eyes are one and the owl's are another

άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας

έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα

to keep one's eyes peeled; to have one's eyes fourteen


εποχή

epochí (romanization)
εποχές (plural)
εποχή (nominative singular)
εποχές (nominative plural)
εποχής (genitive singular)
εποχών (genitive plural)
εποχή (accusative singular)
εποχές (accusative plural)
εποχή (singular vocative)
εποχές (plural vocative)

(philosophy) epoche (the suspension of judgment)


είναι

From Ancient Greek εἶναι (eînai), present infinitive of εἰμί (eimí, “I am”).
* (For the noun): Semantic loan from German Sein.
* (For the 3rd person of verb) According to Babiniotis, not from the infinitive εἶναι (eînai), but from the Byzantine Greek ἔναι (énai) < Ancient Greek ἔνι (éni), a short form of ἔνεστι (énesti, “to be in”), and in unison with the forms είμαι (eímai), είσαι (eísai).

«To Είναι και το Μηδέν»

Being and Nothingness
Title of the French book L'Être et le Néant by Jean-Paul Sartre.


λαιμός

laimós (romanization)
λαιμοί (plural)
λαιμός (nominative singular)
λαιμοί (nominative plural)
λαιμού (genitive singular)
λαιμών (genitive plural)
λαιμό (accusative singular)
λαιμούς (accusative plural)
λαιμέ (singular vocative)
λαιμοί (plural vocative)

el-decl-noun

Alternative accusative singular form: λαιμόν (Katharevousa)

From Ancient Greek λαιμός (laimós), probably a Pre-Greek word; compare λαῖπος (laîpos), λαιφάσσω (laiphássō, “to gulp down, swallow”), and λαιφός (laiphós).


ταύρος

head

ταύρος • (távros) m (plural ταύροι, feminine αγελάδα)

távros (romanization)
ταύροι (plural)
αγελάδα (feminine)
ταύρος (nominative singular)
ταύροι (nominative plural)
ταύρου (genitive singular)
ταύρων (genitive plural)
ταύρο (accusative singular)
ταύρους (accusative plural)
ταύρε (singular vocative)
ταύροι (plural vocative)

From Ancient Greek ταῦρος (taûros), from Proto-Indo-European *táwros.


Τούρκος

Τούρκος • (Toúrkos) m (plural Τούρκοι, feminine Τουρκάλα)

Toúrkos (romanization)
Τούρκοι (plural)
Τουρκάλα (feminine)
Τούρκος (nominative singular)
Τούρκοι (nominative plural)
Τούρκου (genitive singular)
Τούρκων (genitive plural)
Τούρκο (accusative singular)
Τούρκους (accusative plural)
Τούρκε (singular vocative)
Τούρκοι (plural vocative)

(history) any Muslim person (chiefly during the Ottoman rule of Greece)


μετάφραση

μετάφραση • (metáfrasi) f (plural μεταφράσεις)

metáfrasi (romanization)
μεταφράσεις (plural)
μετάφραση (nominative singular)
μεταφράσεις (nominative plural)
μετάφρασης (genitive singular)
μεταφράσεων (genitive plural)
μετάφραση (accusative singular)
μεταφράσεις (accusative plural)
μετάφραση (singular vocative)
μεταφράσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μεταφράσεως (metafráseos)

με τά φρα ση

From Ancient Greek μετάφρασις (metáphrasis), from μεταφράζω (metaphrázō), from μετά (metá) + φράζω (phrázō).

af

μετά (metá) + φράζω (phrázō)

(translation studies) translation (the discipline or study of translating written language)


γράμμα

head

γράμμα • (grámma) n (plural γράμματα)

el-noun

γράμμα • (grámma) n (plural γράμματα)

grámma (romanization)
γράμματα (plural)
γράμμα (nominative singular)
γράμματα (nominative plural)
γράμματος (genitive singular)
γραμμάτων (genitive plural)
γράμμα (accusative singular)
γράμματα (accusative plural)
γράμμα (singular vocative)
γράμματα (plural vocative)

→ Albanian: gramë

From Ancient Greek γράμμα (grámma). Morphologically γράφω (gráfo, “to write”) + -μα (-ma, result noun suffix).


φοβία

fovía (romanization)
φοβίες (plural)
φοβία (nominative singular)
φοβίες (nominative plural)
φοβίας (genitive singular)
φοβιών (genitive plural)
φοβία (accusative singular)
φοβίες (accusative plural)
φοβία (singular vocative)
φοβίες (plural vocative)


άστρο

ástro (romanization)
άστρα (plural)
άστρο (nominative singular)
άστρα (nominative plural)
άστρου (genitive singular)
άστρων (genitive plural)
άστρο (accusative singular)
άστρα (accusative plural)
άστρο (singular vocative)
άστρα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἄστρον (ástron). The figurative sense of "fate" since Mediaeval times. The contemporary terms of the emblem or geometrical shape, semantic loan from French étoile. For "Star Wars", semantic loan from English Star Wars

το άστρο του Δαβίδ

(geometry) star (a flat figure with projecting points)


μαστός

mastós (romanization)
μαστοί (plural)
μαστός (nominative singular)
μαστοί (nominative plural)
μαστού (genitive singular)
μαστών (genitive plural)
μαστό (accusative singular)
μαστούς (accusative plural)
μαστέ (singular vocative)
μαστοί (plural vocative)


χαρακτήρας

head

χαρακτήρας • (charaktíras) m (plural χαρακτήρες)

charaktíras (romanization)
χαρακτήρες (plural)
χαρακτήρας (nominative singular)
χαρακτήρες (nominative plural)
χαρακτήρα (genitive singular)
χαρακτήρων (genitive plural)
χαρακτήρα (accusative singular)
χαρακτήρες (accusative plural)
χαρακτήρα (singular vocative)
χαρακτήρες (plural vocative)

χα ρα κτή ρας

Learnedly, from Ancient Greek χᾰρᾰκτήρ (khărăktḗr), from the accusative singular "τὸν (tòn) χαρακτῆρα (kharaktêra)". From χαράσσω (kharássō).

(psychology) character (a person's behaviours which identify them)


μικρός

mikrós (romanization)
μικροί (plural)
μικρός (nominative singular)
μικροί (nominative plural)
μικρού (genitive singular)
μικρών (genitive plural)
μικρό (accusative singular)
μικρούς (accusative plural)
μικρέ (singular vocative)
μικροί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek μῑκρός (mīkrós, “small, insignificant”).


Νίκη

head

Νίκη • (Níki) f

el-noun-proper

Νίκη • (Níki) f

Níki (romanization)
Νίκη (nominative singular)
Νίκης (genitive singular)
Νίκη (accusative singular)
Νίκη (singular vocative)

(Greek mythology) Nike (goddess of victory)


δέρμα

dérma (romanization)
δέρματα (plural)
δέρμα (nominative singular)
δέρματα (nominative plural)
δέρματος (genitive singular)
δερμάτων (genitive plural)
δέρμα (accusative singular)
δέρματα (accusative plural)
δέρμα (singular vocative)
δέρματα (plural vocative)

From Ancient Greek δέρμα (dérma, “skin”), from δέρω (dérō, “to flay”).


κόλπος

kólpos (romanization)
κόλποι (plural)
κόλπος (nominative singular)
κόλποι (nominative plural)
κόλπου (genitive singular)
κόλπων (genitive plural)
κόλπο (accusative singular)
κόλπους (accusative plural)
κόλπε (singular vocative)
κόλποι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κόλπος (kólpos). Doublet of κόρφος (kórfos).


Αχιλλέας

Achilléas (romanization)
Αχιλλέας (nominative singular)
Αχιλλέα (genitive singular)
Αχιλλέα (accusative singular)
Αχιλλέα (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀχιλλεύς (Akhilleús).

(Greek mythology) a male given name, equivalent to English Achilles


λόγος

lógos (romanization)
λόγοι (plural)
λόγος (nominative singular)
λόγοι (nominative plural)
λόγου (genitive singular)
λόγων (genitive plural)
λόγο (accusative singular)
λόγους (accusative plural)
λόγε (singular vocative)
λόγοι (plural vocative)


φωνή

foní (romanization)
φωνές (plural)
φωνή (nominative singular)
φωνές (nominative plural)
φωνής (genitive singular)
φωνών (genitive plural)
φωνή (accusative singular)
φωνές (accusative plural)
φωνή (singular vocative)
φωνές (plural vocative)

From Ancient Greek φωνή (phōnḗ), from Proto-Hellenic *pʰōnā́, from Proto-Indo-European *bʰoh₂-néh₂, from *bʰeh₂- (“to speak”).

κατά φωνή κι ο γάιδαρος

talk of the devil; by voice, here's the donkey

ενεργητική φωνή

παθητική φωνή

μέση φωνή

μεσοπαθητική φωνή


στόμα

stóma (romanization)
στόματα (plural)
στόμα (nominative singular)
στόματα (nominative plural)
στόματος (genitive singular)
στομάτων (genitive plural)
στόμα (accusative singular)
στόματα (accusative plural)
στόμα (singular vocative)
στόματα (plural vocative)

From Ancient Greek στόμα (stóma), from Proto-Indo-European *stomn̥, *stomen- (“mouth, muzzle”).


ψυχή

psychí (romanization)
ψυχές (plural)
ψυχή (nominative singular)
ψυχές (nominative plural)
ψυχής (genitive singular)
ψυχών (genitive plural)
ψυχή (accusative singular)
ψυχές (accusative plural)
ψυχή (singular vocative)
ψυχές (plural vocative)

άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου

there's nowt so queer as folk; an abyss [is] the soul of man

Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή της.

Το σώμα είναι η κιβωτός της ψυχής.

η ψυχή της Ελλάδας

(religion, folklore, also figurative) soul, spirit (essence of a person (or place or thing figuratively) usually thought to consist of one's thoughts and personality)


λογισμός

head

λογισμός • (logismós) m (plural λογισμοί)

logismós (romanization)
λογισμοί (plural)
λογισμός (nominative singular)
λογισμοί (nominative plural)
λογισμού (genitive singular)
λογισμών (genitive plural)
λογισμό (accusative singular)
λογισμούς (accusative plural)
λογισμέ (singular vocative)
λογισμοί (plural vocative)

For sense "thought, reflection", inherited from Ancient Greek λογισμός (logismós). See λογίζομαι (logízomai) and λόγος (lógos).
For mathematics, learned borrowing from Ancient Greek λογισμός (logismós) and semantic loan from French calcul.

lbor

see λογισμός on the Greek Wikipedia.Wikipedia ᵉˡ


περιτομή

head

περιτομή • (peritomí) f (plural περιτομές)

peritomí (romanization)
περιτομές (plural)
περιτομή (nominative singular)
περιτομές (nominative plural)
περιτομής (genitive singular)
περιτομών (genitive plural)
περιτομή (accusative singular)
περιτομές (accusative plural)
περιτομή (singular vocative)
περιτομές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek περιτομή (peritomḗ).


χρόνος

chrónos (romanization)
χρόνοι (plural)
in neuter gender: χρόνια (plural second-person)
χρόνος (nominative singular)
χρόνοι (nominative plural)
χρόνου (genitive singular)
χρόνων (genitive plural)
χρόνο (accusative singular)
χρόνους (accusative plural)
χρόνε (singular vocative)
χρόνοι (plural vocative)

el-decl-noun

Also colloquial plural genitive χρονών (and χρονώ), to determine age; 2nd plural in neuter gender: <i class="Grek mention" lang="el">χρόνια</i> (chrónia)

εν ευθέτω χρόνω

ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ

προϊόντος του χρόνου

προϊόντος τοῦ χρόνου

συν τω χρόνω

σὺν τῷ χρόνῳ

χρονιάρης

celebrating (of days); who has completed one year (of persons)

χρονογράφημα

humorous column, opinion piece of newspaper, periodical

χρονογραφώ

chronicle; write humorous opinion pieces

χρονοεπίδομα

premium based on years of previous service

χρονοντούλαπο

dustbin of time, history: consigned to the historical archives


θησαυρός

head

θησαυρός • (thisavrós) m (plural θησαυροί)

thisavrós (romanization)
θησαυροί (plural)
θησαυρός (nominative singular)
θησαυροί (nominative plural)
θησαυρού (genitive singular)
θησαυρών (genitive plural)
θησαυρό (accusative singular)
θησαυρούς (accusative plural)
θησαυρέ (singular vocative)
θησαυροί (plural vocative)

From Ancient Greek θησαυρός (thēsaurós).


λίθος

líthos (romanization)
λίθοι (plural)
λίθος (nominative singular)
λίθοι (nominative plural)
λίθου (genitive singular)
λίθων (genitive plural)
λίθο (accusative singular)
λίθους (accusative plural)
λίθε (singular vocative)
λίθοι (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek λίθος (líthos), masculine (also feminine).

líthoi kaì plínthoi kaì xúla kaì kéramos atáktōs errhimména

λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμέναancient: λίθοι καὶ πλίνθοι καὶ ξύλα καὶ κέραμος ἀτάκτως ἐρριμμένα

masculine form:
(medicine, formal) stone, calculus

(archaeology) Εποχή του Λίθου (“Stone Age”)

masculine form:
Εποχή του Λίθου (“Stone Age”)

Εποχή του Λίθου
Εποχή του Λίθου#Greek


θεραπεύω

θεραπεύω • (therapévo)

el-verb

θεραπευμένος

θεραπεύω • (therapévo) (past θεράπευσα, passive θεραπεύομαι, p‑past θεραπεύτηκα/θεραπεύθηκα, ppp θεραπευμένος)

therapévo (romanization)
θεράπευσα (past)
θεραπεύομαι (passive)
θεραπεύτηκα (passive past)
θεραπεύθηκα (passive past)
θεραπευμένος (participle passive perfect)
θεραπεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
θεραπεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
θεραπεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
θεραπευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
θεραπευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
θεραπεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
θεραπεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
θεραπεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
θεραπευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
θεραπευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
θεραπεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
θεραπεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
θεραπεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
θεραπευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
θεραπευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
θεραπεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
θεραπεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
θεραπευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
θεραπευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
θεραπευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
θεραπεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
θεραπεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
θεραπεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
θεραπευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
θεραπευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
θεραπευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
θεραπεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
θεραπεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
θεραπεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
θεραπεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
θεραπεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
θεραπευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεραπευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεραπευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεραπευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεράπευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θεράπευσα (active first-person indicative past perfective singular)
θεραπευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
θεραπευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
θεραπεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
θεραπεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
θεράπευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θεράπευσες (active indicative past perfective second-person singular)
θεραπευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
θεραπευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
θεραπεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
θεραπεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
θεράπευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θεράπευσε (active indicative past perfective singular third-person)
θεραπευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεραπευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεραπεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
θεραπεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
θεραπεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θεραπεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
θεραπευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
θεραπευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
θεραπευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
θεραπεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θεραπεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
θεραπευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
θεραπευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
θεραπευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
θεράπευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεραπεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεραπεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεράπευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
θεραπεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
θεραπεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θεραπεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
θεραπευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
θεραπεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα θεραπεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα θεραπεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα θεραπεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα θεραπευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
θεραπευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
θεράπευε (active imperative imperfective second-person singular)
θεράπευσε (active imperative perfective second-person singular)
θεραπεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
θεραπεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
θεραπεύστε (active imperative perfective plural second-person)
θεραπεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
θεραπευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
θεραπευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
θεραπεύοντας (active participle present)
θεραπευόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας θεραπεύσει (active participle past)
θεραπευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
θεραπεύσει (active infinitive-aorist)
θεραπευτεί (infinitive-aorist passive)
θεραπευθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek θεραπεύω (therapeúō, “attend, served”).

lbor

(medicine) to cure, to heal, to make better (to restore to health)

(medicine) to cure (to bring (a disease or its bad effects) to an end)


τόπος

tópos (romanization)
τόποι (plural)
τόπος (nominative singular)
τόποι (nominative plural)
τόπου (genitive singular)
τόπων (genitive plural)
τόπο (accusative singular)
τόπους (accusative plural)
τόπε (singular vocative)
τόποι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek τόπος (tópos). The mathematical sense, a semantic loan from New Latin locus.


νέφος

néfos (romanization)
νέφη (plural)
νέφος (nominative singular)
νέφη (nominative plural)
νέφους (genitive singular)
νεφών (genitive plural)
νέφος (accusative singular)
νέφη (accusative plural)
νέφος (singular vocative)
νέφη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek νέφος (néphos).


συν

συνημίτονο συνημίτονο

trigonometric function
trigonometric function

(trigonometry) cos, the symbol for συνημίτονο the trigonometric function cosine


παραλυτικός

head

παραλυτικός • (paralytikós) m (feminine παραλυτική, neuter παραλυτικό)

paralytikós (romanization)
παραλυτική (feminine)
παραλυτικό (neuter)
παραλυτικός (masculine nominative singular)
παραλυτική (feminine nominative singular)
παραλυτικό (neuter nominative singular)
παραλυτικοί (masculine nominative plural)
παραλυτικές (feminine nominative plural)
παραλυτικά (neuter nominative plural)
παραλυτικού (genitive masculine singular)
παραλυτικής (feminine genitive singular)
παραλυτικού (genitive neuter singular)
παραλυτικών (genitive masculine plural)
παραλυτικών (feminine genitive plural)
παραλυτικών (genitive neuter plural)
παραλυτικό (accusative masculine singular)
παραλυτική (accusative feminine singular)
παραλυτικό (accusative neuter singular)
παραλυτικούς (accusative masculine plural)
παραλυτικές (accusative feminine plural)
παραλυτικά (accusative neuter plural)
παραλυτικέ (masculine singular vocative)
παραλυτική (feminine singular vocative)
παραλυτικό (neuter singular vocative)
παραλυτικοί (masculine plural vocative)
παραλυτικές (feminine plural vocative)
παραλυτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παραλυτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παραλυτικός, etc.)

el-decl-adj-table

παραλυτικός (paralytikós)

παραλυτική (paralytikí)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτικοί (paralytikoí)

παραλυτικές (paralytikés)

παραλυτικά (paralytiká)

παραλυτικού (paralytikoú)

παραλυτικής (paralytikís)

παραλυτικού (paralytikoú)

παραλυτικών (paralytikón)

παραλυτικών (paralytikón)

παραλυτικών (paralytikón)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτική (paralytikí)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτικούς (paralytikoús)

παραλυτικές (paralytikés)

παραλυτικά (paralytiká)

παραλυτικέ (paralytiké)

παραλυτική (paralytikí)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτικοί (paralytikoí)

παραλυτικές (paralytikés)

παραλυτικά (paralytiká)

From Ancient Greek παραλυτικός (paralutikós).

(medicine) paralysed (UK), paralyzed (US)


παραβολή

head

παραβολή • (paravolí) f (plural παραβολές)

paravolí (romanization)
παραβολές (plural)
παραβολή (nominative singular)
παραβολές (nominative plural)
παραβολής (genitive singular)
παραβολών (genitive plural)
παραβολή (accusative singular)
παραβολές (accusative plural)
παραβολή (singular vocative)
παραβολές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek παραβολή (parabolḗ).


καρπός

karpós (romanization)
καρποί (plural)
καρπός (nominative singular)
καρποί (nominative plural)
καρπού (genitive singular)
καρπών (genitive plural)
καρπό (accusative singular)
καρπούς (accusative plural)
καρπέ (singular vocative)
καρποί (plural vocative)

From Ancient Greek κᾰρπός (kărpós, “wrist”).


τιμή

timí (romanization)
τιμές (plural)
τιμή (nominative singular)
τιμές (nominative plural)
τιμής (genitive singular)
τιμών (genitive plural)
τιμή (accusative singular)
τιμές (accusative plural)
τιμή (singular vocative)
τιμές (plural vocative)

Η προτεινόμενη λιανική τιμή είναι 19,50€.

I proteinómeni lianikí timí eínai 19,50€.

(economics, finance) price, value (of something, asset, fare, etc)

(mathematics, computing) value of a variable


θέρος

théros (romanization)
θέρος (nominative singular)
θέρους (genitive singular)
θέρος (accusative singular)
θέρος (singular vocative)

A borrowing from Ancient Greek θέρος (théros), retaining the neuter gender.

(singular only, formal, sciences) summer, summertime


γένος

génos (romanization)
γένη (plural)
γένος (nominative singular)
γένη (nominative plural)
γένους (genitive singular)
γενών (genitive plural)
γένος (accusative singular)
γένη (accusative plural)
γένος (singular vocative)
γένη (plural vocative)

From Ancient Greek γένος (génos). Also see γίγνομαι (gígnomai, “I am born”).

(grammar) gender (masculine, feminine, etc)


μέσος

mésos (romanization)
μέσοι (plural)
μέσος (nominative singular)
μέσοι (nominative plural)
μέσου (genitive singular)
μέσων (genitive plural)
μέσο (accusative singular)
μέσους (accusative plural)
μέσε (singular vocative)
μέσοι (plural vocative)

From Ancient Greek μέσος (mésos), from Proto-Hellenic *métsos, Proto-Indo-European *médʰyos (“between”).

αριθμητικός μέσος


νάνος

nános (romanization)
νάνοι (plural)
νάνος (nominative singular)
νάνοι (nominative plural)
νάνου (genitive singular)
νάνων (genitive plural)
νάνο (accusative singular)
νάνους (accusative plural)
νάνε (singular vocative)
νάνοι (plural vocative)

Ο Τύριον Λάννιστερ στο «Game of Thrones» είναι νάνος.

O Týrion Lánnister sto «Game of Thrones» eínai nános.

Tyrion Lannister from Game of Thrones is a dwarf.

(medicine) dwarf (person of short stature, often one whose limbs are disproportionately small in relation to the body)

(mythology, folklore) dwarf (member of a race of beings, usually depicted as having some sort of supernatural powers and being skilled in crafting and metalworking)


βιοχημεία

βιοχημεία • (viochimeía) f (uncountable)

viochimeía (romanization)
βιοχημεία (nominative singular)
βιοχημείας (genitive singular)
βιοχημεία (accusative singular)
βιοχημεία (singular vocative)

From French biochimie. By surface analysis, βίος (víos) + χημεία (chimeía).

surf

(sciences, biology) biochemistry (biological chemistry)


μετασχηματισμός

head

μετασχηματισμοί

μετασχηματισμός • (metaschimatismós) m (plural μετασχηματισμοί)

el-noun

μετασχηματισμοί

metaschimatismós (romanization)
μετασχηματισμοί (plural)
μετασχηματισμός (nominative singular)
μετασχηματισμοί (nominative plural)
μετασχηματισμού (genitive singular)
μετασχηματισμών (genitive plural)
μετασχηματισμό (accusative singular)
μετασχηματισμούς (accusative plural)
μετασχηματισμέ (singular vocative)
μετασχηματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μετασχηματισμός

μετασχηματισμοί

μετασχηματισμού

μετασχηματισμών

μετασχηματισμό

μετασχηματισμούς

μετασχηματισμέ

μετασχηματισμοί


κυβισμός

kyvismós (romanization)
κυβισμός (nominative singular)
κυβισμοί (nominative plural)
κυβισμού (genitive singular)
κυβισμών (genitive plural)
κυβισμό (accusative singular)
κυβισμούς (accusative plural)
κυβισμέ (singular vocative)
κυβισμοί (plural vocative)

Ultimately from Ancient Greek κύβος (kúbos)

(mathematics, engineering) cubic capacity


παράθυρο

head

παράθυρο • (paráthyro) n (plural παράθυρα)

paráthyro (romanization)
παράθυρα (plural)
παράθυρο (nominative singular)
παράθυρα (nominative plural)
παραθύρου (genitive singular)
παράθυρου (genitive singular)
παραθύρων (genitive plural)
παράθυρο (accusative singular)
παράθυρα (accusative plural)
παράθυρο (singular vocative)
παράθυρα (plural vocative)

From Byzantine Greek παράθυρον (paráthuron), from Koine Greek παράθυρος (paráthuros), from Ancient Greek παρα- (para-) + θυρίς (thurís).


όνομα

ónoma (romanization)
ονόματα (plural)
όνομα (nominative singular)
ονόματα (nominative plural)
ονόματος (genitive singular)
ονομάτων (genitive plural)
όνομα (accusative singular)
ονόματα (accusative plural)
όνομα (singular vocative)
ονόματα (plural vocative)

From Ancient Greek ὄνομα (ónoma), from Proto-Indo-European *h₁nómn̥.

(grammar) noun (sensu lato), a word class including substantives (nouns, sensu stricto) and adjectives


άνω τελεία
άνω τελεία#Greek

(grammar) raised point (άνω τελεία (áno teleía)) or Greek semicolon ( ; ))


νόσος

nósos (romanization)
νόσοι (plural)
νόσος (nominative singular)
νόσοι (nominative plural)
νόσου (genitive singular)
νόσων (genitive plural)
νόσο (accusative singular)
νόσους (accusative plural)
νόσε (singular vocative)
νόσο (singular vocative)
νόσοι (plural vocative)


Κοινή

Κοινή • (Koiní) f

el-noun

Κοινή • (Koiní) f

κοινή κοινή#Greek

(linguistics) → see κοινή (koiní) (language)


δίφθογγος

head

δίφθογγος • (dífthongos) m (plural δίφθογγοι)

dífthongos (romanization)
δίφθογγοι (plural)
δίφθογγος (nominative singular)
δίφθογγοι (nominative plural)
δίφθογγου (genitive singular)
δίφθογγων (genitive plural)
δίφθογγο (accusative singular)
δίφθογγους (accusative plural)
δίφθογγε (singular vocative)
δίφθογγοι (plural vocative)


δηλητήριο

δηλητήριο • (dilitírio) n (plural δηλητήρια)

dilitírio (romanization)
δηλητήρια (plural)
δηλητήριο (nominative singular)
δηλητήρια (nominative plural)
δηλητηρίου (genitive singular)
δηλητήριου (genitive singular)
δηλητηρίων (genitive plural)
δηλητήριο (accusative singular)
δηλητήρια (accusative plural)
δηλητήριο (singular vocative)
δηλητήρια (plural vocative)

From Ancient Greek δηλητήρῐον (dēlētḗrĭon), substantivized neuter of δηλητήριος (dēlētḗrios).

(medicine, biology) poison, venom, toxin


ιός

iós (romanization)
ιοί (plural)
ιός (nominative singular)
ιοί (nominative plural)
ιού (genitive singular)
ιών (genitive plural)
ιό (accusative singular)
ιούς (accusative plural)
ιέ (singular vocative)
ιοί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἰός (iós, “poison; venom”).

ιοβόλος

poisonus -of snakes-, emitting poison; in its ancient sense

Ο ιός και η ασθένεια εντοπίστηκαν για πρώτη φορά στην πόλη Γουχάν της Κίνας τον Δεκέμβριο του 2019.

2020 November 1, Μερόπη Μανταίου, “Ο ιός της πανδημίας [The pandemic virus]”, in Η Εφημερίδα των Συντακτών [Newspaper of the Journalists]:

The virus and the disease were first detected in Wuhan, China in December 2019.

O iós kai i asthéneia entopístikan gia próti forá stin póli Gouchán tis Kínas ton Dekémvrio tou 2019.


έαρ

éar (romanization)
έαρ (nominative singular)
έαρος (genitive singular)
έαρ (accusative singular)
έαρ (singular vocative)

Borrowed from Ancient Greek ἔαρ (éar), from Proto-Hellenic *wéhər, from Proto-Indo-European *wósr̥.


στοχαστικός

head

στοχαστικός • (stochastikós) m (feminine στοχαστική, neuter στοχαστικό)

stochastikós (romanization)
στοχαστική (feminine)
στοχαστικό (neuter)
στοχαστικός (masculine nominative singular)
στοχαστική (feminine nominative singular)
στοχαστικό (neuter nominative singular)
στοχαστικοί (masculine nominative plural)
στοχαστικές (feminine nominative plural)
στοχαστικά (neuter nominative plural)
στοχαστικού (genitive masculine singular)
στοχαστικής (feminine genitive singular)
στοχαστικού (genitive neuter singular)
στοχαστικών (genitive masculine plural)
στοχαστικών (feminine genitive plural)
στοχαστικών (genitive neuter plural)
στοχαστικό (accusative masculine singular)
στοχαστική (accusative feminine singular)
στοχαστικό (accusative neuter singular)
στοχαστικούς (accusative masculine plural)
στοχαστικές (accusative feminine plural)
στοχαστικά (accusative neuter plural)
στοχαστικέ (masculine singular vocative)
στοχαστική (feminine singular vocative)
στοχαστικό (neuter singular vocative)
στοχαστικοί (masculine plural vocative)
στοχαστικές (feminine plural vocative)
στοχαστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο στοχαστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο στοχαστικός, etc.)


κοινή

γλώσσα γλώσσα#Greek

(language) common, standard (with ellipsis of noun γλώσσα f (glóssa, “language”))


τράγος

trágos (romanization)
τράγοι (plural)
τράγος (nominative singular)
τράγοι (nominative plural)
τράγου (genitive singular)
τράγων (genitive plural)
τράγο (accusative singular)
τράγους (accusative plural)
τράγε (singular vocative)
τράγοι (plural vocative)

τραγέλαφος

a fantastic creature, half goat and half deer


Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

head

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο • (Diethnés Fonitikó Alfávito) n

el-noun-proper

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

Diethnés Fonitikó Alfávito (romanization)

International Phonetic Alphabet
International Phonetic Alphabet

(phonetics) International Phonetic Alphabet, IPA (ΔΦΑ)

en-Διεθνές_Φωνητικό_Αλφάβητο-el-name-xuh05MCE


Αθηνά

Athiná (romanization)
Αθηνά (nominative singular)
Αθηνάς (genitive singular)
Αθηνά (accusative singular)
Αθηνά (singular vocative)

(Greek mythology) Athena the Roman goddess Minerva and the daughter of Zeus


Άρτεμις

head

Άρτεμις • (Ártemis) f

el-noun-proper

Άρτεμις • (Ártemis) f

Ártemis (romanization)
Άρτεμις (nominative singular)
Αρτέμιδος (genitive singular)
Άρτεμι (accusative singular)
Άρτεμις (singular vocative)
Άρτεμη (alternative)

el-decl-noun-unc

These inflected forms may be interchangeable with those for the alternative lemma form Άρτεμη

(Greek mythology) Artemis, the name of a Greek goddess; the Roman equivalent is Diana.


γιατρός

head

γιατρός • (giatrós) m or f (plural γιατροί, feminine γιάτρισσα or γιατρίνα or γιατρέσα)

giatrós (romanization)
γιατροί (plural)
γιάτρισσα (feminine)
γιατρίνα (feminine)
γιατρέσα (feminine)
γιατρός (nominative singular)
γιατροί (nominative plural)
γιατρού (genitive singular)
γιατρών (genitive plural)
γιατρό (accusative singular)
γιατρούς (accusative plural)
γιατρέ (singular vocative)
γιατροί (plural vocative)
ιατρός (alternative)

From Byzantine Greek γιατρός (giatrós), from Ancient Greek ἰατρός (iatrós, “doctor”). Doublet of ιατρός (iatrós).


περί

περί • (perí)

el-prep

περί • (perí)

περί τις πεντακόσιες δραχμές


Ερμής

head

Ερμής • (Ermís) m

el-noun-proper

Ερμής • (Ermís) m

Ermís (romanization)
Ερμής (nominative singular)
Ερμή (genitive singular)
Ερμή (accusative singular)
Ερμή (singular vocative)

ΜίμαςΕγκελάδοςΤηθύςΔιώνηΡέαΤιτάναςΙαπετός

(Greek mythology) Hermes (messenger of the gods)


κύκλος

kýklos (romanization)
κύκλοι (plural)
κύκλος (nominative singular)
κύκλοι (nominative plural)
κύκλου (genitive singular)
κύκλων (genitive plural)
κύκλο (accusative singular)
κύκλους (accusative plural)
κύκλε (singular vocative)
κύκλοι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek κύκλος (kúklos).


πρόβλημα

head

πρόβλημα • (próvlima) n (plural προβλήματα)

próvlima (romanization)
προβλήματα (plural)
πρόβλημα (nominative singular)
προβλήματα (nominative plural)
προβλήματος (genitive singular)
προβλημάτων (genitive plural)
πρόβλημα (accusative singular)
προβλήματα (accusative plural)
πρόβλημα (singular vocative)
προβλήματα (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek πρόβλημᾰ (próblēmă). For sense "difficulty", semantic loan from French problème or English problem.


στιγμή

stigmí (romanization)
στιγμές (plural)
στιγμή (nominative singular)
στιγμές (nominative plural)
στιγμής (genitive singular)
στιγμών (genitive plural)
στιγμή (accusative singular)
στιγμές (accusative plural)
στιγμή (singular vocative)
στιγμές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek στιγμή (stigmḗ, “point”).


διακριτός

διακριτός • (diakritós) m (feminine διακριτή, neuter διακριτό)

diakritós (romanization)
διακριτή (feminine)
διακριτό (neuter)
διακριτός (masculine nominative singular)
διακριτή (feminine nominative singular)
διακριτό (neuter nominative singular)
διακριτοί (masculine nominative plural)
διακριτές (feminine nominative plural)
διακριτά (neuter nominative plural)
διακριτού (genitive masculine singular)
διακριτής (feminine genitive singular)
διακριτού (genitive neuter singular)
διακριτών (genitive masculine plural)
διακριτών (feminine genitive plural)
διακριτών (genitive neuter plural)
διακριτό (accusative masculine singular)
διακριτή (accusative feminine singular)
διακριτό (accusative neuter singular)
διακριτούς (accusative masculine plural)
διακριτές (accusative feminine plural)
διακριτά (accusative neuter plural)
διακριτέ (masculine singular vocative)
διακριτή (feminine singular vocative)
διακριτό (neuter singular vocative)
διακριτοί (masculine plural vocative)
διακριτές (feminine plural vocative)
διακριτά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

διακριτός (diakritós)

διακριτή (diakrití)

διακριτό (diakritó)

διακριτοί (diakritoí)

διακριτές (diakrités)

διακριτά (diakritá)

διακριτού (diakritoú)

διακριτής (diakritís)

διακριτού (diakritoú)

διακριτών (diakritón)

διακριτών (diakritón)

διακριτών (diakritón)

διακριτό (diakritó)

διακριτή (diakrití)

διακριτό (diakritó)

διακριτούς (diakritoús)

διακριτές (diakrités)

διακριτά (diakritá)

διακριτέ (diakrité)

διακριτή (diakrití)

διακριτό (diakritó)

διακριτοί (diakritoí)

διακριτές (diakrités)

διακριτά (diakritá)


αιχμή

aichmí (romanization)
αιχμές (plural)
αιχμή (nominative singular)
αιχμές (nominative plural)
αιχμής (genitive singular)
αιχμών (genitive plural)
αιχμή (accusative singular)
αιχμές (accusative plural)
αιχμή (singular vocative)
αιχμές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek αἰχμή (aikhmḗ).


ανάκτηση

head

ανάκτηση • (anáktisi) f (plural ανακτήσεις)

anáktisi (romanization)
ανακτήσεις (plural)
ανάκτηση (nominative singular)
ανακτήσεις (nominative plural)
ανάκτησης (genitive singular)
ανακτήσεων (genitive plural)
ανάκτηση (accusative singular)
ανακτήσεις (accusative plural)
ανάκτηση (singular vocative)
ανακτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακτήσεως (anaktíseos)


χόνδρος

chóndros (romanization)
χόνδροι (plural)
χόνδρος (nominative singular)
χόνδροι (nominative plural)
χόνδρου (genitive singular)
χόνδρων (genitive plural)
χόνδρο (accusative singular)
χόνδρους (accusative plural)
χόνδρε (singular vocative)
χόνδροι (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek χόνδρος (khóndros, “groat, cartilage”).

bor+

(anatomy) cartilage, gristle, cartilaginous skeletal material


ακυριολεξία

head

ακυριολεξίες

ακυριολεξία • (akyriolexía) f (plural ακυριολεξίες)

el-noun

ακυριολεξίες

akyriolexía (romanization)
ακυριολεξίες (plural)
ακυριολεξία (nominative singular)
ακυριολεξίες (nominative plural)
ακυριολεξίας (genitive singular)
ακυριολεξιών (genitive plural)
ακυριολεξία (accusative singular)
ακυριολεξίες (accusative plural)
ακυριολεξία (singular vocative)
ακυριολεξίες (plural vocative)
ακυρολεξία (alternative)

el-decl-noun

ακυριολεξίες

ακυριολεξίας

ακυριολεξιών

ακυριολεξίες

ακυριολεξίες


πύλη

pýli (romanization)
πύλες (plural)
πύλη (nominative singular)
πύλες (nominative plural)
πύλης (genitive singular)
πυλών (genitive plural)
πύλη (accusative singular)
πύλες (accusative plural)
πύλη (singular vocative)
πύλες (plural vocative)


ισχίο

ischío (romanization)
ισχία (plural)
ισχίο (nominative singular)
ισχία (nominative plural)
ισχίου (genitive singular)
ισχίων (genitive plural)
ισχίο (accusative singular)
ισχία (accusative plural)
ισχίο (singular vocative)
ισχία (plural vocative)


κλειδί

kleidí (romanization)
κλειδιά (plural)
κλειδί (nominative singular)
κλειδιά (nominative plural)
κλειδιού (genitive singular)
κλειδιών (genitive plural)
κλειδί (accusative singular)
κλειδιά (accusative plural)
κλειδί (singular vocative)
κλειδιά (plural vocative)
κλείς (alternative)

From Byzantine Greek κλειδίν (kleidín), from Ancient Greek κλειδίον (kleidíon), diminutive of κλείς (kleís), from Proto-Hellenic *klāwī́ds, from Proto-Indo-European *kleh₂u- (“nail, pin, hook - instruments, of old use for locking doors”).


αγγλισμός

head

αγγλισμός • (anglismós) m (plural αγγλισμοί)

anglismós (romanization)
αγγλισμοί (plural)
αγγλισμός (nominative singular)
αγγλισμοί (nominative plural)
αγγλισμού (genitive singular)
αγγλισμών (genitive plural)
αγγλισμό (accusative singular)
αγγλισμούς (accusative plural)
αγγλισμέ (singular vocative)
αγγλισμοί (plural vocative)

(lexicography) anglicism, a word or phrase idiomatic of English or England


κένταυρος

κένταυρος • (kéntavros) m (plural κένταυροι)

kéntavros (romanization)
κένταυροι (plural)
κένταυρος (nominative singular)
κένταυροι (nominative plural)
κένταυρου (genitive singular)
κενταύρου (genitive singular)
κένταυρων (genitive plural)
κενταύρων (genitive plural)
κένταυρο (accusative singular)
κένταυρους (accusative plural)
κενταύρους (accusative plural)
κένταυρε (singular vocative)
κένταυροι (plural vocative)

From Ancient Greek κένταυρος (kéntauros).

Ο Φιρένζε ήταν κένταυρος στη σειρά «Χάρι Πότερ».

O Firénze ítan kéntavros sti seirá «Chári Póter».

Firenze was a centaur in the Harry Potter series.

(Greek mythology, folklore) centaur (mythical beast that is half man, half horse)


συκώτι

sykóti (romanization)
συκώτια (plural)
συκώτι (nominative singular)
συκώτια (nominative plural)
συκωτιού (genitive singular)
συκωτιών (genitive plural)
συκώτι (accusative singular)
συκώτια (accusative plural)
συκώτι (singular vocative)
συκώτια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek συκώτιον (sukṓtion), a diminutive of the neuter of Hellenistic Koine Greek συκωτός (sukōtós) from the phrase ἧπαρ (hêpar) συκωτόν (sukōtón, “liver of an animal fatted with figs”). From the ancient σῦκον (sûkon, “fig”). Similarly, derivation from an expression, for the Latin fīcātum, from iecur ficatum.

πρήζω το συκώτι

to pester, to badger; to swell the liver


πονοκέφαλος

head

πονοκέφαλος • (ponokéfalos) m (plural πονοκέφαλοι)

ponokéfalos (romanization)
πονοκέφαλοι (plural)
πονοκέφαλος (nominative singular)
πονοκέφαλοι (nominative plural)
πονοκεφάλου (genitive singular)
πονοκεφάλων (genitive plural)
πονοκέφαλο (accusative singular)
πονοκεφάλους (accusative plural)
πονοκέφαλε (singular vocative)
πονοκέφαλοι (plural vocative)

el-decl-noun

πονοκεφάλους

πόνος (pónos, “ache, pain”) + κεφάλι (kefáli, “head”)


νύμφη

nýmfi (romanization)
νύμφες (plural)
νύμφη (nominative singular)
νύμφες (nominative plural)
νύμφης (genitive singular)
νυμφών (genitive plural)
νύμφη (accusative singular)
νύμφες (accusative plural)
νύμφη (singular vocative)
νύμφες (plural vocative)

(Greek mythology) nymph, female sprite, female nature spirit


καρύδι

karýdi (romanization)
καρύδια (plural)
καρύδι (nominative singular)
καρύδια (nominative plural)
καρυδιού (genitive singular)
καρυδιών (genitive plural)
καρύδι (accusative singular)
καρύδια (accusative plural)
καρύδι (singular vocative)
καρύδια (plural vocative)

From Byzantine Greek καρύδι (karúdi, “nut”), from Ancient Greek καρύδιον (karúdion); diminutive of κάρυον (káruon, “nut”).

laryngeal prominence
laryngeal prominence

(anatomy) Adam's apple, laryngeal prominence


θύρα

thýra (romanization)
θύρες (plural)
θύρα (nominative singular)
θύρες (nominative plural)
θύρας (genitive singular)
θυρών (genitive plural)
θύρα (accusative singular)
θύρες (accusative plural)
θύρα (singular vocative)
θύρες (plural vocative)

From Ancient Greek θύρα (thúra). For senses USB, port, semantic loan from English Universal Serial Bus and port (sense computing).

sl

θύρα USB (USB port)


αδελφή

head

αδελφή • (adelfí) f (plural αδελφές, masculine αδελφός)

adelfí (romanization)
αδελφές (plural)
αδελφός (masculine)
αδελφή (nominative singular)
αδελφές (nominative plural)
αδελφής (genitive singular)
αδελφών (genitive plural)
αδελφή (accusative singular)
αδελφές (accusative plural)
αδελφή (singular vocative)
αδελφές (plural vocative)
αδερφή (alternative)

el-decl-noun

There are double forms in the plural: αδελφάδες, αδελφάδων.
The genitive plural αδελφάδων is to be preferred, preventing confusion with the genitive plural of αδελφός
 αδελφάδων = of sisters
 αδελφών = of brothers

From Ancient Greek ἀδελφή (adelphḗ), feminine form of ἀδελφός (adelphós, “brother”); from Proto-Hellenic *hə- (“same, together”) from Proto-Indo-European *sm̥- (“together, one”) + *gʷelbʰ- (“womb”), equivalent to ἁ- (ha-, “same”, copulative prefix) + δελφύς (delphús, “womb”).

affix

Πάω να φωνάξω την αδελφή να σου αλλάξει την πάπια.

Páo na fonáxo tin adelfí na sou alláxei tin pápia.

I'm going to get the sister to change your bedpan.


αδελφοποιτός

head

αδελφοποιτοί

αδελφοποιτός • (adelfopoitós) m (plural αδελφοποιτοί)

el-noun

αδελφοποιτοί

adelfopoitós (romanization)
αδελφοποιτοί (plural)
αδελφοποιτός (nominative singular)
αδελφοποιτοί (nominative plural)
αδελφοποιτού (genitive singular)
αδελφοποιτών (genitive plural)
αδελφοποιτό (accusative singular)
αδελφοποιτούς (accusative plural)
αδελφοποιτέ (singular vocative)
αδελφοποιτοί (plural vocative)
αδερφοποιτός (alternative)

el-decl-noun

αδελφοποιτός

αδελφοποιτοί

αδελφοποιτού

αδελφοποιτών

αδελφοποιτούς

αδελφοποιτοί

α δελ φο ποι τός

(folksy)

(history, dated) blood brother or a close friend


ψύχωση

psýchosi (romanization)
ψυχώσεις (plural)
ψύχωση (nominative singular)
ψυχώσεις (nominative plural)
ψύχωσης (genitive singular)
ψυχώσεων (genitive plural)
ψύχωση (accusative singular)
ψυχώσεις (accusative plural)
ψύχωση (singular vocative)
ψυχώσεις (plural vocative)

Older or formal genitive singular: ψυχώσεως (psychóseos)

Learned borrowing from French psychose from Ancient Greek ψυχή f (psukhḗ, “soul”), ψυχ- of ψυχο- (psukho-) + -ose after névrose. Different sense for the Hellenistic ψύχωσις f (psúkhōsis, “giving life, animating”).


σάκχαρο

sákcharo (romanization)
σάκχαρα (plural)
σάκχαρο (nominative singular)
σάκχαρα (nominative plural)
σακχάρου (genitive singular)
σάκχαρου (genitive singular)
σακχάρων (genitive plural)
σάκχαρο (accusative singular)
σάκχαρα (accusative plural)
σάκχαρο (singular vocative)
σάκχαρα (plural vocative)
ζάχαρο (alternative)


αγκώνας

agkónas (romanization)
αγκώνες (plural)
αγκώνας (nominative singular)
αγκώνες (nominative plural)
αγκώνα (genitive singular)
αγκώνων (genitive plural)
αγκώνα (accusative singular)
αγκώνες (accusative plural)
αγκώνα (singular vocative)
αγκώνες (plural vocative)

From Byzantine Greek ἀγκώνας (ankṓnas), from Ancient Greek ἀγκών (ankṓn), through the singular accusative τόν (tón) ἀγκῶνα (ankôna).


αόριστος

head

αόριστος • (aóristos) m (feminine αόριστη, neuter αόριστο)

aóristos (romanization)
αόριστη (feminine)
αόριστο (neuter)
αόριστος (masculine nominative singular)
αόριστη (feminine nominative singular)
αόριστο (neuter nominative singular)
αόριστοι (masculine nominative plural)
αόριστες (feminine nominative plural)
αόριστα (neuter nominative plural)
αόριστου (genitive masculine singular)
αόριστης (feminine genitive singular)
αόριστου (genitive neuter singular)
αόριστων (genitive masculine plural)
αόριστων (feminine genitive plural)
αόριστων (genitive neuter plural)
αόριστο (accusative masculine singular)
αόριστη (accusative feminine singular)
αόριστο (accusative neuter singular)
αόριστους (accusative masculine plural)
αόριστες (accusative feminine plural)
αόριστα (accusative neuter plural)
αόριστε (masculine singular vocative)
αόριστη (feminine singular vocative)
αόριστο (neuter singular vocative)
αόριστοι (masculine plural vocative)
αόριστες (feminine plural vocative)
αόριστα (neuter plural vocative)
αόρ. (alternative abbreviation)
αόριστ. (alternative abbreviation)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αόριστος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αόριστος, etc.)

el-decl-adj-table

αόριστος (aóristos)

αόριστη (aóristi)

αόριστο (aóristo)

αόριστοι (aóristoi)

αόριστες (aóristes)

αόριστα (aórista)

αόριστου (aóristou)

αόριστης (aóristis)

αόριστου (aóristou)

αόριστων (aóriston)

αόριστων (aóriston)

αόριστων (aóriston)

αόριστο (aóristo)

αόριστη (aóristi)

αόριστο (aóristo)

αόριστους (aóristous)

αόριστες (aóristes)

αόριστα (aórista)

αόριστε (aóriste)

αόριστη (aóristi)

αόριστο (aóristo)

αόριστοι (aóristoi)

αόριστες (aóristes)

αόριστα (aórista)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀόριστος (aóristos, adjective). The noun is a learned borrowing from Koine Greek ἀόριστος (aóristos, “aorist tense”, noun).

lbor

αόριστο άρθρο

αόριστη αντωνυμία


αόριστος

head

αόριστος • (aóristos) m (plural αόριστοι)

aóristos (romanization)
αόριστοι (plural)
αόριστος (nominative singular)
αόριστοι (nominative plural)
αορίστου (genitive singular)
αορίστων (genitive plural)
αόριστο (accusative singular)
αορίστους (accusative plural)
αόριστε (singular vocative)
αόριστοι (plural vocative)
αόρ. (alternative abbreviation)
αόριστ. (alternative abbreviation)

(grammar) aorist, past tense, simple past, perfective past


Βορέας

Βορέας • (Voréas) m

el-noun-proper

Βορέας • (Voréas) m

Voréas (romanization)
Βορέας (nominative singular)
Βορέα (genitive singular)
Βορέα (accusative singular)
Βορέα (singular vocative)
Βορρέας (alternative)

(Greek mythology) Boreas, the god of the North Wind


Κασσάνδρα

head

Κασσάνδρα • (Kassándra) f

el-noun-proper

Κασσάνδρα • (Kassándra) f

Kassándra (romanization)
Κασσάνδρα (nominative singular)
Κασσάνδρας (genitive singular)
Κασσάνδρα (accusative singular)
Κασσάνδρα (singular vocative)

(Greek mythology) Cassandra (the daughter of King Priam of Troy)


Κηφεύς

head

Κηφεύς • (Kiféfs) m

el-noun-proper

Κηφεύς • (Kiféfs) m

Kiféfs (romanization)
Κηφεύς (nominative singular)
Κηφέως (genitive singular)
Κηφέα (accusative singular)
Κηφέας (alternative)

(Greek mythology) Cepheus (mythical husband of Cassiopeia)


χάος

cháos (romanization)
χάος (nominative singular)
χάους (genitive singular)
χάος (accusative singular)
χάος (singular vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek χάος (kháos). For sense disorder, mess, semantic loan from French chaos (in that sense) from Latin chaos, from Ancient Greek χάος (kháos).


Χίμαιρα

Chímaira (romanization)
Χίμαιρα (nominative singular)
Χίμαιρας (genitive singular)
Χίμαιρα (accusative singular)
Χίμαιρα (singular vocative)

(Greek mythology) Chimera/Chimaera (A creature of mixed parts, usually lion and goat with a dragon's tail.)


γλώσσα

glóssa (romanization)
γλώσσες (plural)
γλώσσα (nominative singular)
γλώσσες (nominative plural)
γλώσσας (genitive singular)
γλωσσών (genitive plural)
γλώσσα (accusative singular)
γλώσσες (accusative plural)
γλώσσα (singular vocative)
γλώσσες (plural vocative)

From Ancient Greek γλῶσσα (glôssa). Cognate with Mariupol Greek гло́са (hlósa) and Tsakonian γρούσσα (groússa).

Πρόσεξε μη δαγκώσεις κατά λάθος τη γλώσσα σου.

Prósexe mi dagkóseis katá láthos ti glóssa sou.

Be careful not to accidentally bite your tongue.

Ο Παππούς έχει καρκίνο της γλώσσας.

(anatomy) tongue (muscular organ in the mouth used to eat and speak)

Η Ελληνική είναι πλούσια γλώσσα.

Ποια είναι η επίσημη γλώσσα εδώ;

μητρική γλώσσα

φυσική γλώσσα

τεχνητή γλώσσα

(linguistics, metonymic, all senses) language, tongue (words and methods of combining them understood by a community and used as a form of communication)


χείλος

cheílos (romanization)
χείλη (plural)
χείλος (nominative singular)
χείλη (nominative plural)
χείλους (genitive singular)
χειλέων (genitive plural)
χείλος (accusative singular)
χείλη (accusative plural)
χείλος (singular vocative)
χείλη (plural vocative)
αχείλι (alternative)
χείλι (alternative)
χείλο (alternative)

Learned borrowing from Ancient Greek χεῖλος (kheîlos), from Proto-Indo-European *gʰel- (“to shout”). Compare to χείλι (cheíli).

στο χείλος του γκρεμού

on the precipice, on the edge of a precipice, at sharp end

(anatomy, usually in the plural) labia (of the vulva)


εστία

estía (romanization)
εστίες (plural)
εστία (nominative singular)
εστίες (nominative plural)
εστίας (genitive singular)
εστιών (genitive plural)
εστία (accusative singular)
εστίες (accusative plural)
εστία (singular vocative)
εστίες (plural vocative)

Στη γεωμετρία, την παραβολή έχει εστία, όπως έλλειψη ή υπερβολή.

Sti geometría, tin paravolí échei estía, ópos élleipsi í ypervolí.

In geometry, the parabola has a focus point, like an ellipse or a hyperbola.


μύτη

mýti (romanization)
μύτες (plural)
μύτη (nominative singular)
μύτες (nominative plural)
μύτης (genitive singular)
μυτών (genitive plural)
μύτη (accusative singular)
μύτες (accusative plural)
μύτη (singular vocative)
μύτες (plural vocative)

From Byzantine Greek μύτη (mútē), from Ancient Greek μύτις (mútis, “snout”). Displaced earlier Ancient Greek ῥίς (rhís).

στραβή μύτη

crooked nose; typically a nose not set properly after breaking


φρύδι

frýdi (romanization)
φρύδια (plural)
φρύδι (nominative singular)
φρύδια (nominative plural)
φρυδιού (genitive singular)
φρυδιών (genitive plural)
φρύδι (accusative singular)
φρύδια (accusative plural)
φρύδι (singular vocative)
φρύδια (plural vocative)

From Byzantine Greek φρύδι (phrúdi), φρύδιν (phrúdin), from Koine Greek ὀφρύδιον (ophrúdion), diminutive of Ancient Greek ὀφρύς (ophrús, “eyebrow”), from Proto-Hellenic *opʰrū́s, from Proto-Indo-European *h₃bʰrúHs.


νεράιδα

head

νεράιδα • (neráida) f (plural νεράιδες)

el-noun

νεράιδα • (neráida) f (plural νεράιδες)

neráida (romanization)
νεράιδες (plural)
νεράιδα (nominative singular)
νεράιδες (nominative plural)
νεράιδας (genitive singular)
νεράιδων (genitive plural)
νεράιδα (accusative singular)
νεράιδες (accusative plural)
νεράιδα (singular vocative)
νεράιδες (plural vocative)

From Byzantine Greek νεράιδα (neráida), from Ancient Greek Νηρηΐς (Nērēḯs, “Nereid”).

Οι νεράιδες ζουν στο δάσος.

(mythology, folklore) fairy, sprite (mythical being with magical powers, often depicted in modern illustrations only as small and spritely with gauze-like wings)


μαλλιά

malliá (romanization)
μαλλιά (nominative plural)
μαλλιών (genitive plural)
μαλλιά (accusative plural)
μαλλιά (plural vocative)

(anatomy, biology) hair (the hairs of the head collectively)


βλέπω

head

βλέπω • (vlépo)

el-verb

βλέπω • (vlépo) (past είδα, passive βλέπομαι)

vlépo (romanization)
είδα (past)
βλέπομαι (passive)
βλέπω (active first-person imperfective indicative present singular)
δω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ιδώ (active dependent first-person indicative perfective rare singular)
βλέπομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ιδωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βλέπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
δεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ιδείς (active dependent indicative perfective rare second-person singular)
βλέπεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ιδωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βλέπει (active imperfective indicative present singular third-person)
δει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ιδεί (active dependent indicative perfective rare singular third-person)
βλέπεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ιδωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βλέπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
δούμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
ιδούμε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βλεπόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ιδωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βλέπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
δείτε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ιδείτε (active dependent indicative perfective plural rare second-person)
βλέπεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βλεπόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ιδωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βλέπουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βλέπουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
δουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
δούνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ιδούν (active dependent indicative perfective plural rare third-person)
ιδούνε (active dependent indicative perfective plural rare third-person)
βλέπονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ιδωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ιδωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έβλεπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
είδα (active first-person indicative past perfective singular)
βλεπόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βλεπόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ειδώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έβλεπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
είδες (active indicative past perfective second-person singular)
βλεπόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βλεπόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ειδώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έβλεπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
είδε (active indicative past perfective singular third-person)
βλεπόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βλεπότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ειδώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βλέπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
είδαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βλεπόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ειδωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βλέπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
είδατε (active indicative past perfective plural second-person)
βλεπόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ειδωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έβλεπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βλέπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βλέπανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
είδαν (active indicative past perfective plural third-person)
είδανε (active indicative past perfective plural third-person)
βλέπονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βλεπόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ειδώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ειδωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ειδωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βλέπω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα δω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βλέπομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ιδωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βλέπε (active imperative imperfective second-person singular)
δες (active imperative perfective second-person singular)
ιδές (active imperative informal perfective second-person singular)
βλέπετε (active imperative imperfective plural second-person)
δείτε (active imperative perfective plural second-person)
βλέπεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ιδωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βλέποντας (active participle present)
έχοντας δει (active participle past)
ιδωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
δει (active infinitive-aorist)
ιδεί (active infinitive-aorist rare)
ιδωθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek βλέπω (blépō), from Proto-Hellenic *gʷlépō. The perfective forms (stem δ-/ειδ-) are from the root of Ancient Greek εἶδον (eîdon).

Ο γιατρός θα σας δει τώρα.

(medicine, transitive) to examine (of a doctor)


έχω

head

έχω • (écho)

el-verb

έχω • (écho) (imperfect είχα, past είχα, passive —)

écho (romanization)
είχα (imperfect)
είχα (past)
έχω (active first-person imperfective indicative present singular)
είχα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα έχω (active first-person future imperfective indicative singular)
έχεις (active imperfective indicative present second-person singular)
είχες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα έχεις (active future imperfective indicative second-person singular)
έχει (active imperfective indicative present singular third-person)
είχε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα έχει (active future imperfective indicative singular third-person)
έχουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
έχομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
είχαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα έχουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
θα έχομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
έχετε (active imperfective indicative plural present second-person)
είχατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα έχετε (active future imperfective indicative plural second-person)
έχουν (active imperfective indicative plural present third-person)
έχουνε (active imperfective indicative informal plural present third-person)
είχαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
είχανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
θα έχουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα έχουνε (active future imperfective indicative informal plural third-person)
έχε (active imperative imperfective second-person singular)
έχετε (active imperative imperfective plural second-person)
έχοντας (participle present)

From Ancient Greek ἔχω (ékhō, “to have”). Cognate with Mariupol Greek э́ху (éxu).

έχω διαβάσει

(grammar, auxiliary verb) to have +verbs (or participles) to form perfect tenses.


κόμμα

kómma (romanization)
κόμματα (plural)
κόμμα (nominative singular)
κόμματα (nominative plural)
κόμματος (genitive singular)
κομμάτων (genitive plural)
κόμμα (accusative singular)
κόμματα (accusative plural)
κόμμα (singular vocative)
κόμματα (plural vocative)

(typography) a typographical symbol: “,”

(grammar) the comma (used as a punctuation mark)

a typographical symbol: “,”
the comma (used as a punctuation mark)

two thousand five hundred euros and fifty cents

a typographical symbol: “,”
the decimal point


υποδιαστολή

head

υποδιαστολές

υποδιαστολή • (ypodiastolí) n (plural υποδιαστολές)

el-noun

υποδιαστολές

ypodiastolí (romanization)
υποδιαστολές (plural)
υποδιαστολή (nominative singular)
υποδιαστολές (nominative plural)
υποδιαστολής (genitive singular)
υποδιαστολών (genitive plural)
υποδιαστολή (accusative singular)
υποδιαστολές (accusative plural)
υποδιαστολή (singular vocative)
υποδιαστολές (plural vocative)

el-decl-noun

υποδιαστολές

υποδιαστολής

υποδιαστολών

υποδιαστολές

υποδιαστολές

υ πο δι α στο λή

From Ancient Greek ὑποδιαστολή (hupodiastolḗ), from the combining form of ὑπό (hupó, “under, lower”) + διαστολή (diastolḗ, “separation, distinction”).

uder

(typography, grammar, historical) The hypodiastole, a mark used in scripta continua Classical and Byzantine Greek to note that a series of letters should be read as two words rather than all together, now identical to the comma.

(typography, mathematics) The Greek decimal point, identical to the comma.

κόμμα κόμμα#Greek

(typography, grammar, uncommon) synonym of κόμμα (kómma) in its other uses.


άνω τελεία

head

άνω τελεία • (áno teleía) f (plural άνω τελείες)

áno teleía (romanization)
άνω τελείες (plural)
άνω τελεία (nominative singular)
άνω τελείες (nominative plural)
άνω τελείας (genitive singular)
άνω τελειών (genitive plural)
άνω τελεία (accusative singular)
άνω τελείες (accusative plural)
άνω τελεία (singular vocative)
άνω τελείες (plural vocative)

ἄνω (ánō, “upper”) + τελεία (teleía, “stop”)

(grammar, typography) raised point, upper stop, upper point, upper dot, the Greek semicolon, the “·”


ερωτηματικό

ερωτηματικό • (erotimatikó) n (plural ερωτηματικά)

erotimatikó (romanization)
ερωτηματικά (plural)
ερωτηματικό (nominative singular)
ερωτηματικά (nominative plural)
ερωτηματικού (genitive singular)
ερωτηματικών (genitive plural)
ερωτηματικό (accusative singular)
ερωτηματικά (accusative plural)
ερωτηματικό (singular vocative)
ερωτηματικά (plural vocative)

el-decl-noun

ερωτηματικού

ερωτηματικών

From ερωτηματικός (erotimatikós, “questioning”).

(grammar, typography) question mark, represented in Greek text by the semicolon ;


δύναμη

head

δύναμη • (dýnami) f (plural δυνάμεις)

el-noun

δύναμη • (dýnami) f (plural δυνάμεις)

dýnami (romanization)
δυνάμεις (plural)
δύναμη (nominative singular)
δυνάμεις (nominative plural)
δύναμης (genitive singular)
δυνάμεων (genitive plural)
δύναμη (accusative singular)
δυνάμεις (accusative plural)
δύναμη (singular vocative)
δυνάμεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: δυνάμεως (dynámeos)

Inherited from Ancient Greek δύναμις (dúnamis). For scientific and modern senses, semantic loan from French puissance or English power.


καρδιά

kardiá (romanization)
καρδιές (plural)
καρδιά (nominative singular)
καρδιές (nominative plural)
καρδιάς (genitive singular)
καρδιών (genitive plural)
καρδιά (accusative singular)
καρδιές (accusative plural)
καρδιά (singular vocative)
καρδιές (plural vocative)

From Byzantine Greek, with synizesis to avoid hiatus, from Ancient Greek καρδία (kardía), from Proto-Indo-European *ḱḗr.
Cognate with Italiot Greek cardia, Mariupol Greek кардъи́я (karðíja).


ταυτότητα

head

ταυτότητα • (taftótita) f (plural ταυτότητες)

taftótita (romanization)
ταυτότητες (plural)
ταυτότητα (nominative singular)
ταυτότητες (nominative plural)
ταυτότητας (genitive singular)
ταυτοτήτων (genitive plural)
ταυτότητα (accusative singular)
ταυτότητες (accusative plural)
ταυτότητα (singular vocative)
ταυτότητες (plural vocative)

The general sense is from Ancient Greek ταὐτότης (tautótēs), equivalent to ταὐτός (tautós, “he, that”) + -ότητα (-ótita, “-ity, -ness”). The mathematics sense is a Calque of French identité.

suffix

ágnostis taftótitas iptámeno antikeímeno

άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενο αντικείμενο


πνεύμα

head

πνεύμα • (pnévma) n (plural πνεύματα)

el-noun

πνεύμα • (pnévma) n (plural πνεύματα)

pnévma (romanization)
πνεύματα (plural)
πνεύμα (nominative singular)
πνεύματα (nominative plural)
πνεύματος (genitive singular)
πνευμάτων (genitive plural)
πνεύμα (accusative singular)
πνεύματα (accusative plural)
πνεύμα (singular vocative)
πνεύματα (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek πνεῦμα (pneûma).

(grammar) a diacritic used in the polytonic writing system of Greek language indicating a smooth or rough breathing


Κρόνος

head

Κρόνος • (Krónos) m

el-noun-proper

Κρόνος • (Krónos) m

Krónos (romanization)
Κρόνος (nominative singular)
Κρόνου (genitive singular)
Κρόνο (accusative singular)
Κρόνε (singular vocative)

(Greek mythology) Cronus, Cronos, Kronos


Θάνατος

(Greek mythology) Thanatos, the god of peaceful death


επιληψία

epilipsía (romanization)
επιληψία (nominative singular)
επιληψίας (genitive singular)
επιληψία (accusative singular)
επιληψία (singular vocative)

From Ancient Greek ἐπιληψία (epilēpsía).


οδοντικός

head

οδοντικός • (odontikós) m (feminine οδοντική, neuter οδοντικό)

odontikós (romanization)
οδοντική (feminine)
οδοντικό (neuter)
οδοντικός (masculine nominative singular)
οδοντική (feminine nominative singular)
οδοντικό (neuter nominative singular)
οδοντικοί (masculine nominative plural)
οδοντικές (feminine nominative plural)
οδοντικά (neuter nominative plural)
οδοντικού (genitive masculine singular)
οδοντικής (feminine genitive singular)
οδοντικού (genitive neuter singular)
οδοντικών (genitive masculine plural)
οδοντικών (feminine genitive plural)
οδοντικών (genitive neuter plural)
οδοντικό (accusative masculine singular)
οδοντική (accusative feminine singular)
οδοντικό (accusative neuter singular)
οδοντικούς (accusative masculine plural)
οδοντικές (accusative feminine plural)
οδοντικά (accusative neuter plural)
οδοντικέ (masculine singular vocative)
οδοντική (feminine singular vocative)
οδοντικό (neuter singular vocative)
οδοντικοί (masculine plural vocative)
οδοντικές (feminine plural vocative)
οδοντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οδοντικός (odontikós)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικοί (odontikoí)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

οδοντικού (odontikoú)

οδοντικής (odontikís)

οδοντικού (odontikoú)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικό (odontikó)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικούς (odontikoús)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

οδοντικέ (odontiké)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικοί (odontikoí)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

From Ancient Greek ὀδοντικός (odontikós). See δόντι (dónti) and -ικός (-ikós).
Compare Mariupol Greek дъонды́ (ðondý).

Near-synonym: (pertaining to dentistry) οδοντιατρικός (odontiatrikós)

οδοντικό νήμα

Τα οδοντικά σύμφωνα είναι τα ⟨τ⟩, ⟨δ⟩, ⟨θ⟩ και ⟨ντ⟩

Ta odontiká sýmfona eínai ta ⟨t⟩, ⟨d⟩, ⟨th⟩ kai ⟨nt⟩

The dental consonants are ⟨τ⟩, ⟨δ⟩, ⟨θ⟩ and ⟨ντ⟩.


άγνωστος

head

άγνωστος • (ágnostos) m (plural άγνωστοι)

ágnostos (romanization)
άγνωστοι (plural)
άγνωστος (nominative singular)
άγνωστοι (nominative plural)
αγνώστου (genitive singular)
αγνώστων (genitive plural)
άγνωστο (accusative singular)
αγνώστους (accusative plural)
άγνωστε (singular vocative)
άγνωστοι (plural vocative)

Ιnherited from Ancient Greek ἄγνωστος (ágnōstos).


Γανυμήδης

Γανυμήδης • (Ganymídis) m

el-noun-proper

Γανυμήδης • (Ganymídis) m

Ganymídis (romanization)
Γανυμήδης (nominative singular)
Γανυμήδη (genitive singular)
Γανυμήδη (accusative singular)
Γανυμήδη (singular vocative)

(Greek mythology) a male given name, equivalent to English Ganymede


μέλλων

head

μέλλων • (méllon) m (plural μέλλοντες)

el-noun

μέλλων • (méllon) m (plural μέλλοντες)

méllon (romanization)
μέλλοντες (plural)
μέλλοντας (alternative)

μέλλον (méllon)

Learnedly, from Ancient Greek μέλλων (méllōn). Present participle of μέλλω (méllo), see 3rd person μέλλει (méllei). The masculine and neuter μέλλον (méllon), also substantivised.

μέλλοντας μέλλοντας#Greek

(formal, dated, grammar) older form of μέλλοντας (méllontas): "future (tense)"


μέλλοντας

head

μέλλοντας • (méllontas) m (plural μέλλοντες)

méllontas (romanization)
μέλλοντες (plural)
μέλλοντας (nominative singular)
μέλλοντες (nominative plural)
μέλλοντα (genitive singular)
μελλόντων (genitive plural)
μέλλοντα (accusative singular)
μέλλοντες (accusative plural)
μέλλοντα (singular vocative)
μέλλοντες (plural vocative)


Χάρις

Χάρις • (Cháris)

Ancient Greek Χᾰ́ρῐς (Khắrĭs), from χάρις (kháris, “grace”).


άφθα

áftha (romanization)
άφθες (plural)
άφθα (nominative singular)
άφθες (nominative plural)
άφθας (genitive singular)
αφθών (genitive plural)
άφθα (accusative singular)
άφθες (accusative plural)
άφθα (singular vocative)
άφθες (plural vocative)
άφτρα (alternative)


αντίδραση

αντίδραση • (antídrasi) f (plural αντιδράσεις)

antídrasi (romanization)
αντιδράσεις (plural)
αντίδραση (nominative singular)
αντιδράσεις (nominative plural)
αντίδρασης (genitive singular)
αντιδράσεων (genitive plural)
αντίδραση (accusative singular)
αντιδράσεις (accusative plural)
αντίδραση (singular vocative)
αντιδράσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αντιδράσεως (antidráseos)

α ντί δρα ση

Inherited from Ancient Greek ἀντίδρασις (antídrasis). By surface analysis, αντί- (antí-, “counter”) + δράση (drási, “action”).

surf

(medicine, physics, psychology) reaction (response to action or stimulus)


Αφροδίτη

head

Αφροδίτη • (Afrodíti) f

el-noun-proper

Αφροδίτη • (Afrodíti) f

Afrodíti (romanization)
Αφροδίτη (nominative singular)
Αφροδίτης (genitive singular)
Αφροδίτη (accusative singular)
Αφροδίτη (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀφροδίτη (Aphrodítē, “Aphrodite”).

αφροδίσιος

relating to Aphrodite or to sexual behaviour

(Greek mythology) Aphrodite, the Greek goddess of love, beauty and sexuality. Equivalent to the Roman goddess Venus.


Λέων

head

Λέων • (Léon) m

el-noun-proper

Λέων • (Léon) m

Léon (romanization)
Λέων (nominative singular)
Λέοντος (genitive singular)
Λέοντα (accusative singular)
Λέων (singular vocative)

(astronomy, astrology) Leo (constellation & sign of the zodiac)


Λήθη

Líthi (romanization)
Λήθη (nominative singular)
Λήθης (genitive singular)
Λήθη (accusative singular)
Λήθη (singular vocative)


Λητώ

head

Λητώ • (Litó) f

el-noun-proper

Λητώ • (Litó) f

Litó (romanization)
Λητώ (nominative singular)
Λητώς (genitive singular)
Λητώ (accusative singular)
Λητώ (singular vocative)

(Greek mythology) Leto (Titan goddess, mother of Apollo and Artemis by Zeus)


κεφάλι

kefáli (romanization)
κεφάλια (plural)
κεφάλι (nominative singular)
κεφάλια (nominative plural)
κεφαλιού (genitive singular)
κεφαλιών (genitive plural)
κεφάλι (accusative singular)
κεφάλια (accusative plural)
κεφάλι (singular vocative)
κεφάλια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek κεφάλιν (kephálin), from Hellenistic Koine Greek κεφάλιον (kephálion, “little head”), diminutive of the Ancient Greek κεφαλή (kephalḗ), ultimately from Proto-Indo-European *gʰebʰ-. Doublet of κεφαλή (kefalí).

inh

κάνω του κεφαλιού μου

to do whatever one wants; to do of one's head


Μενέλαος

head

Μενέλαος • (Menélaos) m

el-noun-proper

Μενέλαος • (Menélaos) m

Menélaos (romanization)
Μενέλαος (nominative singular)
Μενελάου (genitive singular)
Μενέλαο (accusative singular)
Μενέλαε (singular vocative)


Βιθυνός

Vithynós (romanization)
Βιθυνός (nominative singular)
Βιθυνού (genitive singular)
Βιθυνό (accusative singular)
Βιθυνέ (singular vocative)


δημοτικός

head

δημοτικός • (dimotikós) m (feminine δημοτική, neuter δημοτικό)

dimotikós (romanization)
δημοτική (feminine)
δημοτικό (neuter)
δημοτικός (masculine nominative singular)
δημοτική (feminine nominative singular)
δημοτικό (neuter nominative singular)
δημοτικοί (masculine nominative plural)
δημοτικές (feminine nominative plural)
δημοτικά (neuter nominative plural)
δημοτικού (genitive masculine singular)
δημοτικής (feminine genitive singular)
δημοτικού (genitive neuter singular)
δημοτικών (genitive masculine plural)
δημοτικών (feminine genitive plural)
δημοτικών (genitive neuter plural)
δημοτικό (accusative masculine singular)
δημοτική (accusative feminine singular)
δημοτικό (accusative neuter singular)
δημοτικούς (accusative masculine plural)
δημοτικές (accusative feminine plural)
δημοτικά (accusative neuter plural)
δημοτικέ (masculine singular vocative)
δημοτική (feminine singular vocative)
δημοτικό (neuter singular vocative)
δημοτικοί (masculine plural vocative)
δημοτικές (feminine plural vocative)
δημοτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δημοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δημοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

δημοτικός (dimotikós)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικοί (dimotikoí)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

δημοτικού (dimotikoú)

δημοτικής (dimotikís)

δημοτικού (dimotikoú)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικούς (dimotikoús)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

δημοτικέ (dimotiké)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικοί (dimotikoí)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

From Ancient Greek δημοτικός, from δημότης (dēmótēs), from δῆμος (dêmos, “country, land”). For music, songs: calque of German Volkslieder.

(linguistics, literature) demotic, of the people


καυστήρας

head

καυστήρας • (kafstíras) m (plural καυστήρες)

kafstíras (romanization)
καυστήρες (plural)
καυστήρας (nominative singular)
καυστήρες (nominative plural)
καυστήρα (genitive singular)
καυστήρων (genitive plural)
καυστήρα (accusative singular)
καυστήρες (accusative plural)
καυστήρα (singular vocative)
καυστήρες (plural vocative)

From Ancient Greek καυστήρ (kaustḗr, “furnace”).


Μερόπη

Merópi (romanization)
Μερόπες (plural)
Μερόπη (nominative singular)
Μερόπες (nominative plural)
Μερόπης (genitive singular)
Μερόπη (accusative singular)
Μερόπες (accusative plural)
Μερόπη (singular vocative)
Μερόπες (plural vocative)

(Greek mythology) Merope, the youngest of the Pleiades, daughters of Atlas and Pleione.

(Greek mythology) Merope, a daughter of Cypselus, king of Arcadia.


Νέμεσις

head

Νέμεσις • (Némesis) f

el-noun-proper

Νέμεσις • (Némesis) f


μυαλό

myaló (romanization)
μυαλά (plural)
μυαλό (nominative singular)
μυαλά (nominative plural)
μυαλού (genitive singular)
μυαλών (genitive plural)
μυαλό (accusative singular)
μυαλά (accusative plural)
μυαλό (singular vocative)
μυαλά (plural vocative)

From Byzantine Greek μυαλόν (mualón), from alteration of earlier μυαλός (mualós), from Koine Greek μυαλός (mualós), from Ancient Greek μυελός (muelós).


Πανδώρα

head

Πανδώρα • (Pandóra) f

el-noun-proper

Πανδώρα • (Pandóra) f

Pandóra (romanization)
Πανδώρα (nominative singular)
Πανδώρας (genitive singular)
Πανδώρα (accusative singular)
Πανδώρα (singular vocative)

(Greek mythology) Pandora (Character in Greek mythology)


Περσεφόνη

head

Περσεφόνη • (Persefóni) f

el-noun-proper

Περσεφόνη • (Persefóni) f

From Ancient Greek Περσεφόνη (Persephónē).


Ουρανός

head

Ουρανός • (Ouranós) m

el-noun-proper

Ουρανός • (Ouranós) m

Ouranós (romanization)
Ουρανός (nominative singular)
Ουρανού (genitive singular)
Ουρανό (accusative singular)
Ουρανέ (singular vocative)


Σκύλλα

head

Σκύλλα • (Skýlla) f

el-noun-proper

Σκύλλα • (Skýlla) f

Skýlla (romanization)
Σκύλλα (nominative singular)
Σκύλλας (genitive singular)
Σκύλλα (accusative singular)
Σκύλλα (singular vocative)

μεταξύ της Σκύλλας και της Χάρυβδης


αέρας

head

αέρας • (aéras) m (plural αέρηδες or αέρες)

aéras (romanization)
αέρηδες (plural)
αέρες (plural)
αέρας (nominative singular)
αέρες (nominative plural)
αέρα (genitive singular)
αέρων (genitive plural)
αέρα (accusative singular)
αέρες (accusative plural)
αέρα (singular vocative)
αέρες (plural vocative)
αήρ (alternative)
αγέρας (alternative)

el-decl-noun

The alternative plural forms αέρηδες (aérides) and αέρηδων (aéridon) are used where the meaning "wind(s)" is required.

→ Aromanian: aerã, erã

(economics) goodwill (part of the value of a business)


κλέφτης

head

κλέφτης • (kléftis) m (plural κλέφτες, feminine κλέφτρα)

kléftis (romanization)
κλέφτες (plural)
κλέφτρα (feminine)
κλέφτης (nominative singular)
κλέφτες (nominative plural)
κλέφτη (genitive singular)
κλεφτών (genitive plural)
κλέφτη (accusative singular)
κλέφτες (accusative plural)
κλέφτη (singular vocative)
κλέφτες (plural vocative)

From Byzantine Greek κλέφτης (kléphtēs) from the ancient Ancient Greek κλέπτης (kléptēs) with [pt] > [ft].

(history) klepht (member of an armed group of men who took refuge in the mountains, lived by stealing and fought against the Ottomans)


Θέτις

(Greek mythology) a female given name, Thetis, mother of Achilles


Άρης

Άρης • (Áris) m

el-noun-proper

Άρης • (Áris) m

Áris (romanization)
Άρης (nominative singular)
Άρη (genitive singular)
Άρη (accusative singular)
Άρη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

There is an alternative genitive form: Άρεως

(Greek mythology) Ares, the ancient god of war


Τρίτων

head

Τρίτων • (Tríton) m

Tríton (romanization)
Τρίτωνας (alternative)

(Greek mythology) Triton (god of the sea, son of Poseidon)


ουσιαστικό

ουσιαστικό • (ousiastikó) n (plural ουσιαστικά)

ousiastikó (romanization)
ουσιαστικά (plural)
ουσιαστικό (nominative singular)
ουσιαστικά (nominative plural)
ουσιαστικού (genitive singular)
ουσιαστικών (genitive plural)
ουσιαστικό (accusative singular)
ουσιαστικά (accusative plural)
ουσιαστικό (singular vocative)
ουσιαστικά (plural vocative)
οὐσιαστικόν (alternative)

ου σι α στι κό

Semantic loan from French substantif. See also ουσιαστικός (ousiastikós, “substantial, real”).


μονάδα

monáda (romanization)
μονάδες (plural)
μονάδα (nominative singular)
μονάδες (nominative plural)
μονάδας (genitive singular)
μονάδων (genitive plural)
μονάδα (accusative singular)
μονάδες (accusative plural)
μονάδα (singular vocative)
μονάδες (plural vocative)

(sciences, mathematics, business) unit of measurement, charge unit


αίμα

aíma (romanization)
αίματα (plural)
αίμα (nominative singular)
αίματα (nominative plural)
αίματος (genitive singular)
αιμάτων (genitive plural)
αίμα (accusative singular)
αίματα (accusative plural)
αίμα (singular vocative)
αίματα (plural vocative)
γαίμα (alternative)

From Byzantine Greek αἷμα (haîma) / αἷμαν (haîman, “blood”), from Ancient Greek αἷμα (haîma, “blood”), which is of ultimately uncertain and highly contested origin (see Ancient Greek lemma for various proposed derivations from Proto-Indo-European or Northwest Semitic languages).


αριθμός

arithmós (romanization)
αριθμοί (plural)
αριθμός (nominative singular)
αριθμοί (nominative plural)
αριθμού (genitive singular)
αριθμών (genitive plural)
αριθμό (accusative singular)
αριθμούς (accusative plural)
αριθμέ (singular vocative)
αριθμοί (plural vocative)

From the Ancient Greek ἀρῐθμός (arĭthmós).


φάρμακο

fármako (romanization)
φάρμακα (plural)
φάρμακο (nominative singular)
φάρμακα (nominative plural)
φαρμάκου (genitive singular)
φάρμακου (genitive singular)
φαρμάκων (genitive plural)
φάρμακο (accusative singular)
φάρμακα (accusative plural)
φάρμακο (singular vocative)
φάρμακα (plural vocative)

→? Aromanian: fãrmac

Learned borrowing from Ancient Greek φάρμακον (phármakon). Doublet of φαρμάκι (farmáki).

lbor

(pharmacology, medicine) medicine, medication

φαρμακο- & Category:Greek words prefixed with φαρμακο-


ιατρική

head

ιατρική • (iatrikí) f

el-noun

ιατρική • (iatrikí) f

iatrikí (romanization)
ιατρική (nominative singular)
ιατρικές (nominative plural)
ιατρικής (genitive singular)
ιατρικών (genitive plural)
ιατρική (accusative singular)
ιατρικές (accusative plural)
ιατρική (singular vocative)
ιατρικές (plural vocative)

(medicine) medicine (academic subject); medical school


δευτερόλεπτο

head

δευτερόλεπτα

δευτερόλεπτο • (defterólepto) n (plural δευτερόλεπτα)

el-noun

δευτερόλεπτα

defterólepto (romanization)
δευτερόλεπτα (plural)
δευτερόλεπτο (nominative singular)
δευτερόλεπτα (nominative plural)
δευτερολέπτου (genitive singular)
δευτερόλεπτου (genitive singular)
δευτερολέπτων (genitive plural)
δευτερόλεπτο (accusative singular)
δευτερόλεπτα (accusative plural)
δευτερόλεπτο (singular vocative)
δευτερόλεπτα (plural vocative)

el-decl-noun

δευτερόλεπτο

δευτερόλεπτα

δευτερολέπτου

δευτερόλεπτου

δευτερολέπτων

δευτερόλεπτο

δευτερόλεπτα

δευτερόλεπτο

δευτερόλεπτα

(SI base unit, sciences, engineering) second (unit of time)


αύξηση

head

αύξηση • (áfxisi) f (plural αυξήσεις)

el-noun

αύξηση • (áfxisi) f (plural αυξήσεις)

áfxisi (romanization)
αυξήσεις (plural)
αύξηση (nominative singular)
αυξήσεις (nominative plural)
αύξησης (genitive singular)
αυξήσεων (genitive plural)
αύξηση (accusative singular)
αυξήσεις (accusative plural)
αύξηση (singular vocative)
αυξήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αυξήσεως (afxíseos)


ποντίκι

head

ποντίκι • (pontíki) n (plural ποντίκια)

el-noun

ποντίκι • (pontíki) n (plural ποντίκια)

pontíki (romanization)
ποντίκια (plural)
ποντίκι (nominative singular)
ποντίκια (nominative plural)
ποντικιού (genitive singular)
ποντικιών (genitive plural)
ποντίκι (accusative singular)
ποντίκια (accusative plural)
ποντίκι (singular vocative)
ποντίκια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek ποντίκιν (pontíkin), ποντίκιον (pontíkion), diminutives of ποντικός (pontikós), from the Ancient Greek Ποντικός μῦς (Pontikós mûs, “a kind of weasel”), that is a μῦς (mûs, “mouse”) from Pontus; Ποντικός (Pontikós, “Pontic”). The computing term is a semantic loan from English mouse.

inh

Ποντικός μῦς


πολύγωνο

head

πολύγωνο • (polýgono) n (plural πολύγωνα)

polýgono (romanization)
πολύγωνα (plural)
πολύγωνο (nominative singular)
πολύγωνα (nominative plural)
πολυγώνου (genitive singular)
πολύγωνου (genitive singular)
πολυγώνων (genitive plural)
πολύγωνο (accusative singular)
πολύγωνα (accusative plural)
πολύγωνο (singular vocative)
πολύγωνα (plural vocative)


γενική

genikí (romanization)
γενικές (plural)
γενική (nominative singular)
γενικές (nominative plural)
γενικής (genitive singular)
γενικών (genitive plural)
γενική (accusative singular)
γενικές (accusative plural)
γενική (singular vocative)
γενικές (plural vocative)

γενική πτώση