ομαλός

ομαλός • (omalós) m (feminine ομαλή, neuter ομαλό)

omalós (romanization)
ομαλή (feminine)
ομαλό (neuter)
ομαλός (masculine nominative singular)
ομαλή (feminine nominative singular)
ομαλό (neuter nominative singular)
ομαλοί (masculine nominative plural)
ομαλές (feminine nominative plural)
ομαλά (neuter nominative plural)
ομαλού (genitive masculine singular)
ομαλής (feminine genitive singular)
ομαλού (genitive neuter singular)
ομαλών (genitive masculine plural)
ομαλών (feminine genitive plural)
ομαλών (genitive neuter plural)
ομαλό (accusative masculine singular)
ομαλή (accusative feminine singular)
ομαλό (accusative neuter singular)
ομαλούς (accusative masculine plural)
ομαλές (accusative feminine plural)
ομαλά (accusative neuter plural)
ομαλέ (masculine singular vocative)
ομαλή (feminine singular vocative)
ομαλό (neuter singular vocative)
ομαλοί (masculine plural vocative)
ομαλές (feminine plural vocative)
ομαλά (neuter plural vocative)
ομαλότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
ομαλότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
ομαλότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
ομαλότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
ομαλότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
ομαλότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
ομαλότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
ομαλότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
ομαλότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
ομαλότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
ομαλότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
ομαλότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
ομαλότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
ομαλότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
ομαλότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
ομαλότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
ομαλότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
ομαλότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
ομαλότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
ομαλότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
ομαλότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
ομαλότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
ομαλότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
ομαλότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
ομαλότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
ομαλότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
ομαλότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
ομαλότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
ομαλότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
ομαλότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
ομαλότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
ομαλότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
ομαλότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
ομαλότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
ομαλότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
ομαλότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
ομαλότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
ομαλότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
ομαλότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
ομαλότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
ομαλότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
ομαλότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
ομαλότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
ομαλότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
ομαλότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
ομαλότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
ομαλότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
ομαλότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ομαλός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ομαλός, etc.)

el-decl-adj-table

ομαλός (omalós)

ομαλή (omalí)

ομαλό (omaló)

ομαλοί (omaloí)

ομαλές (omalés)

ομαλά (omalá)

ομαλού (omaloú)

ομαλής (omalís)

ομαλού (omaloú)

ομαλών (omalón)

ομαλών (omalón)

ομαλών (omalón)

ομαλό (omaló)

ομαλή (omalí)

ομαλό (omaló)

ομαλούς (omaloús)

ομαλές (omalés)

ομαλά (omalá)

ομαλέ (omalé)

ομαλή (omalí)

ομαλό (omaló)

ομαλοί (omaloí)

ομαλές (omalés)

ομαλά (omalá)

ομαλότερος (omalóteros)

ομαλότερη (omalóteri)

ομαλότερο (omalótero)

ομαλότεροι (omalóteroi)

ομαλότερες (omalóteres)

ομαλότερα (omalótera)

ομαλότερου (omalóterou)

ομαλότερης (omalóteris)

ομαλότερου (omalóterou)

ομαλότερων (omalóteron)

ομαλότερων (omalóteron)

ομαλότερων (omalóteron)

ομαλότερο (omalótero)

ομαλότερη (omalóteri)

ομαλότερο (omalótero)

ομαλότερους (omalóterous)

ομαλότερες (omalóteres)

ομαλότερα (omalótera)

ομαλότερε (omalótere)

ομαλότερη (omalóteri)

ομαλότερο (omalótero)

ομαλότεροι (omalóteroi)

ομαλότερες (omalóteres)

ομαλότερα (omalótera)

ομαλότατος (omalótatos)

ομαλότατη (omalótati)

ομαλότατο (omalótato)

ομαλότατοι (omalótatoi)

ομαλότατες (omalótates)

ομαλότατα (omalótata)

ομαλότατου (omalótatou)

ομαλότατης (omalótatis)

ομαλότατου (omalótatou)

ομαλότατων (omalótaton)

ομαλότατων (omalótaton)

ομαλότατων (omalótaton)

ομαλότατο (omalótato)

ομαλότατη (omalótati)

ομαλότατο (omalótato)

ομαλότατους (omalótatous)

ομαλότατες (omalótates)

ομαλότατα (omalótata)

ομαλότατε (omalótate)

ομαλότατη (omalótati)

ομαλότατο (omalótato)

ομαλότατοι (omalótatoi)

ομαλότατες (omalótates)

ομαλότατα (omalótata)

Inherited from Ancient Greek ὁμαλός (homalós).


κλίση

klísi (romanization)
κλίσεις (plural)
κλίση (nominative singular)
κλίσεις (nominative plural)
κλίσης (genitive singular)
κλίσεων (genitive plural)
κλίση (accusative singular)
κλίσεις (accusative plural)
κλίση (singular vocative)
κλίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singular: κλίσεως (klíseos)

(grammar) inflection; declension; conjugation


αστέρας

astéras (romanization)
αστέρες (plural)
αστέρας (nominative singular)
αστέρες (nominative plural)
αστέρα (genitive singular)
αστέρων (genitive plural)
αστέρα (accusative singular)
αστέρες (accusative plural)
αστέρα (singular vocative)
αστέρες (plural vocative)
αστέρι (alternative)
άστρο (alternative)

Inherited from Byzantine Greek ἀστέρας (astéras), from the ancient singular accusative τὸν ἀστέρα (tòn astéra) of Ancient Greek ἀστήρ (astḗr). The modern senses, semantic loan from English star.

inh+

πεντάκτινος αστέρας, εξάκτινος αστέρας

(geometry, of star polygons) star (a flat figure with projecting points)


καρδιοχειρουργός

head

καρδιοχειρουργοί

καρδιοχειρουργός • (kardiocheirourgós) m or f (plural καρδιοχειρουργοί)

el-noun

καρδιοχειρουργοί

kardiocheirourgós (romanization)
καρδιοχειρουργοί (plural)
καρδιοχειρουργός (nominative singular)
καρδιοχειρουργοί (nominative plural)
καρδιοχειρουργού (genitive singular)
καρδιοχειρουργών (genitive plural)
καρδιοχειρουργό (accusative singular)
καρδιοχειρουργούς (accusative plural)
καρδιοχειρουργέ (singular vocative)
καρδιοχειρουργοί (plural vocative)

el-decl-noun

καρδιοχειρουργός

καρδιοχειρουργοί

καρδιοχειρουργού

καρδιοχειρουργών

καρδιοχειρουργό

καρδιοχειρουργούς

καρδιοχειρουργέ

καρδιοχειρουργοί


αντιγραφή

head

αντιγραφή • (antigrafí) f (plural αντιγραφές)

antigrafí (romanization)
αντιγραφές (plural)
αντιγραφή (nominative singular)
αντιγραφές (nominative plural)
αντιγραφής (genitive singular)
αντιγραφών (genitive plural)
αντιγραφή (accusative singular)
αντιγραφές (accusative plural)
αντιγραφή (singular vocative)
αντιγραφές (plural vocative)


φλεβοτόμος

φλεβοτόμος • (flevotómos) m (plural φλεβοτόμοι)

flevotómos (romanization)
φλεβοτόμοι (plural)
φλεβοτόμος (nominative singular)
φλεβοτόμοι (nominative plural)
φλεβοτόμου (genitive singular)
φλεβοτόμων (genitive plural)
φλεβοτόμο (accusative singular)
φλεβοτόμους (accusative plural)
φλεβοτόμε (singular vocative)
φλεβοτόμοι (plural vocative)


αυτιστικός

αυτιστικός • (aftistikós) m (feminine αυτιστική, neuter αυτιστικό)

aftistikós (romanization)
αυτιστική (feminine)
αυτιστικό (neuter)
αυτιστικός (masculine nominative singular)
αυτιστική (feminine nominative singular)
αυτιστικό (neuter nominative singular)
αυτιστικοί (masculine nominative plural)
αυτιστικές (feminine nominative plural)
αυτιστικά (neuter nominative plural)
αυτιστικού (genitive masculine singular)
αυτιστικής (feminine genitive singular)
αυτιστικού (genitive neuter singular)
αυτιστικών (genitive masculine plural)
αυτιστικών (feminine genitive plural)
αυτιστικών (genitive neuter plural)
αυτιστικό (accusative masculine singular)
αυτιστική (accusative feminine singular)
αυτιστικό (accusative neuter singular)
αυτιστικούς (accusative masculine plural)
αυτιστικές (accusative feminine plural)
αυτιστικά (accusative neuter plural)
αυτιστικέ (masculine singular vocative)
αυτιστική (feminine singular vocative)
αυτιστικό (neuter singular vocative)
αυτιστικοί (masculine plural vocative)
αυτιστικές (feminine plural vocative)
αυτιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αυτιστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αυτιστικός, etc.)

el-decl-adj-table

αυτιστικός (aftistikós)

αυτιστική (aftistikí)

αυτιστικό (aftistikó)

αυτιστικοί (aftistikoí)

αυτιστικές (aftistikés)

αυτιστικά (aftistiká)

αυτιστικού (aftistikoú)

αυτιστικής (aftistikís)

αυτιστικού (aftistikoú)

αυτιστικών (aftistikón)

αυτιστικών (aftistikón)

αυτιστικών (aftistikón)

αυτιστικό (aftistikó)

αυτιστική (aftistikí)

αυτιστικό (aftistikó)

αυτιστικούς (aftistikoús)

αυτιστικές (aftistikés)

αυτιστικά (aftistiká)

αυτιστικέ (aftistiké)

αυτιστική (aftistikí)

αυτιστικό (aftistikó)

αυτιστικοί (aftistikoí)

αυτιστικές (aftistikés)

αυτιστικά (aftistiká)


αξίωμα

head

αξίωμα • (axíoma) n (plural αξιώματα)

el-noun

αξίωμα • (axíoma) n (plural αξιώματα)

axíoma (romanization)
αξιώματα (plural)
αξίωμα (nominative singular)
αξιώματα (nominative plural)
αξιώματος (genitive singular)
αξιωμάτων (genitive plural)
αξίωμα (accusative singular)
αξιώματα (accusative plural)
αξίωμα (singular vocative)
αξιώματα (plural vocative)

(philosophy, mathematics, logic) maxim, axiom, tenet


εμβιομηχανική

head

εμβιομηχανική • (emviomichanikí) f (uncountable)

emviomichanikí (romanization)
εμβιομηχανική (nominative singular)
εμβιομηχανικής (genitive singular)
εμβιομηχανική (accusative singular)
εμβιομηχανική (singular vocative)

el-decl-noun-unc

εμβιομηχανική

εμβιομηχανικής

εμβιομηχανική

εμβιομηχανική


Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος

head

Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος

Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος • (Prótos Pagkósmios Pólemos) m

el-noun-proper

Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος

Prótos Pagkósmios Pólemos (romanization)

Πρώτος (Prṓtos, “first”), Παγκόσμιος (Pankósmios, “universal”), Πόλεμος (Pólemos, “war”)

en-Πρώτος_Παγκόσμιος_Πόλεμος-el-name-~-gix~jQ


έλκος

élkos (romanization)
έλκη (plural)
έλκος (nominative singular)
έλκη (nominative plural)
έλκους (genitive singular)
ελκών (genitive plural)
έλκος (accusative singular)
έλκη (accusative plural)
έλκος (singular vocative)
έλκη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἕλκος (hélkos). Unrelated to έλκω (élko, “drag, attract”).


προγραμματισμός

head

προγραμματισμοί

προγραμματισμός • (programmatismós) m (plural προγραμματισμοί)

el-noun

προγραμματισμοί

programmatismós (romanization)
προγραμματισμοί (plural)
προγραμματισμός (nominative singular)
προγραμματισμοί (nominative plural)
προγραμματισμού (genitive singular)
προγραμματισμών (genitive plural)
προγραμματισμό (accusative singular)
προγραμματισμούς (accusative plural)
προγραμματισμέ (singular vocative)
προγραμματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

προγραμματισμός

προγραμματισμοί

προγραμματισμού

προγραμματισμών

προγραμματισμό

προγραμματισμούς

προγραμματισμέ

προγραμματισμοί


περιστατικό

head

περιστατικό • (peristatikó) n (plural περιστατικά)

peristatikó (romanization)
περιστατικά (plural)
περιστατικό (nominative singular)
περιστατικά (nominative plural)
περιστατικού (genitive singular)
περιστατικών (genitive plural)
περιστατικό (accusative singular)
περιστατικά (accusative plural)
περιστατικό (singular vocative)
περιστατικά (plural vocative)

el-decl-noun

περιστατικού

περιστατικών


νεοπλασία

head

νεοπλασία • (neoplasía) f (plural νεοπλασίες)

neoplasía (romanization)
νεοπλασίες (plural)
νεοπλασία (nominative singular)
νεοπλασίες (nominative plural)
νεοπλασίας (genitive singular)
νεοπλασιών (genitive plural)
νεοπλασία (accusative singular)
νεοπλασίες (accusative plural)
νεοπλασία (singular vocative)
νεοπλασίες (plural vocative)
νεοπλαστία (alternative)


απόκλιση

απόκλιση • (apóklisi) f (plural αποκλίσεις)

apóklisi (romanization)
αποκλίσεις (plural)
αγιογράφος (nominative singular)
αγιογράφοι (nominative plural)
αγιογράφου (genitive singular)
αγιογράφων (genitive plural)
αγιογράφο (accusative singular)
αγιογράφους (accusative plural)
αγιογράφε (singular vocative)
αγιογράφοι (plural vocative)

From από- (apó-, “from”) + κλίση (klísi, “inclination”).

affix

τυπική απόκλιση


τύμπανο

týmpano (romanization)
τύμπανα (plural)
τύμπανο (nominative singular)
τύμπανα (nominative plural)
τυμπάνου (genitive singular)
τύμπανου (genitive singular)
τυμπάνων (genitive plural)
τύμπανων (genitive plural)
τύμπανο (accusative singular)
τύμπανα (accusative plural)
τύμπανο (singular vocative)
τύμπανα (plural vocative)

From Ancient Greek τύμπανον (túmpanon, “drum, kettledrum”). Doublet of τούμπανο (toúmpano).


γλωσσο-

glosso- (romanization)
γλωσσ- (alternative)
γλωσσό- (alternative)

(anatomy) Used to form terms connected with the tongue


Πρίαπος

head

Πρίαπος • (Príapos) m

el-noun-proper

Πρίαπος • (Príapos) m

From Ancient Greek Πρίαπος (Príapos), the origin of his name is unknown. The name may have originated from the Hellespont, the birthplace of his cult.

(Greek mythology) Priapus, an ithyphallic fertility god; guardian of gardens and vineyards.


αδένωμα

head

αδένωμα • (adénoma) n (plural αδενώματα)

adénoma (romanization)
αδενώματα (plural)
αδένωμα (nominative singular)
αδενώματα (nominative plural)
αδενώματος (genitive singular)
αδενωμάτων (genitive plural)
αδένωμα (accusative singular)
αδενώματα (accusative plural)
αδένωμα (singular vocative)
αδενώματα (plural vocative)


σύμφωνο

sýmfono (romanization)
σύμφωνα (plural)
σύμφωνο (nominative singular)
σύμφωνα (nominative plural)
συμφώνου (genitive singular)
σύμφωνου (genitive singular)
συμφώνων (genitive plural)
σύμφωνο (accusative singular)
σύμφωνα (accusative plural)
σύμφωνο (singular vocative)
σύμφωνα (plural vocative)

From Ancient Greek σύμφωνον (súmphōnon).


κνήμη

kními (romanization)
κνήμες (plural)
κνήμη (nominative singular)
κνήμες (nominative plural)
κνήμης (genitive singular)
κνημών (genitive plural)
κνήμη (accusative singular)
κνήμες (accusative plural)
κνήμη (singular vocative)
κνήμες (plural vocative)


φωνήεν

φωνήεν • (foníen) n (plural φωνήεντα)

el-noun

φωνήεν • (foníen) n (plural φωνήεντα)

foníen (romanization)
φωνήεντα (plural)
φωνήεν (nominative singular)
φωνήεντα (nominative plural)
φωνήεντος (genitive singular)
φωνηέντων (genitive plural)
φωνήεν (accusative singular)
φωνήεντα (accusative plural)
φωνήεν (singular vocative)
φωνήεντα (plural vocative)

From Ancient Greek φωνῆεν (phōnêen) the noun formed from φωνήεις (phōnḗeis, “gifted with speech”), from φωνή (phōnḗ, “voice”) + suffix -ήεις (-ḗeis).


επιθετικός

head

επιθετικός • (epithetikós) m (feminine επιθετική, neuter επιθετικό)

epithetikós (romanization)
επιθετική (feminine)
επιθετικό (neuter)
επιθετικός (masculine nominative singular)
επιθετική (feminine nominative singular)
επιθετικό (neuter nominative singular)
επιθετικοί (masculine nominative plural)
επιθετικές (feminine nominative plural)
επιθετικά (neuter nominative plural)
επιθετικού (genitive masculine singular)
επιθετικής (feminine genitive singular)
επιθετικού (genitive neuter singular)
επιθετικών (genitive masculine plural)
επιθετικών (feminine genitive plural)
επιθετικών (genitive neuter plural)
επιθετικό (accusative masculine singular)
επιθετική (accusative feminine singular)
επιθετικό (accusative neuter singular)
επιθετικούς (accusative masculine plural)
επιθετικές (accusative feminine plural)
επιθετικά (accusative neuter plural)
επιθετικέ (masculine singular vocative)
επιθετική (feminine singular vocative)
επιθετικό (neuter singular vocative)
επιθετικοί (masculine plural vocative)
επιθετικές (feminine plural vocative)
επιθετικά (neuter plural vocative)
επιθετικότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
επιθετικότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
επιθετικότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
επιθετικότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
επιθετικότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
επιθετικότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
επιθετικότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
επιθετικότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
επιθετικότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
επιθετικότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
επιθετικότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
επιθετικότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
επιθετικότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
επιθετικότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
επιθετικότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
επιθετικότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
επιθετικότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
επιθετικότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
επιθετικότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
επιθετικότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
επιθετικότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
επιθετικότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
επιθετικότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
επιθετικότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
επιθετικότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
επιθετικότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
επιθετικότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
επιθετικότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
επιθετικότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
επιθετικότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
επιθετικότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
επιθετικότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
επιθετικότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
επιθετικότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
επιθετικότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
επιθετικότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
επιθετικότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
επιθετικότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
επιθετικότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
επιθετικότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
επιθετικότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
επιθετικότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
επιθετικότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
επιθετικότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
επιθετικότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
επιθετικότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
επιθετικότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
επιθετικότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj

επιθετικότερ

επιθετικότατ

el-decl-adj-a

επιθετικότερ

επιθετικότατ

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο επιθετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο επιθετικός, etc.)

el-decl-adj-degrees

επιθετικότερ

επιθετικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

επιθετικότερ

επιθετικότατ

From Ancient Greek ἐπιθετικός (epithetikós).


υποθετικός

head

υποθετικός • (ypothetikós) m (feminine υποθετική, neuter υποθετικό)

ypothetikós (romanization)
υποθετική (feminine)
υποθετικό (neuter)
υποθετικός (masculine nominative singular)
υποθετική (feminine nominative singular)
υποθετικό (neuter nominative singular)
υποθετικοί (masculine nominative plural)
υποθετικές (feminine nominative plural)
υποθετικά (neuter nominative plural)
υποθετικού (genitive masculine singular)
υποθετικής (feminine genitive singular)
υποθετικού (genitive neuter singular)
υποθετικών (genitive masculine plural)
υποθετικών (feminine genitive plural)
υποθετικών (genitive neuter plural)
υποθετικό (accusative masculine singular)
υποθετική (accusative feminine singular)
υποθετικό (accusative neuter singular)
υποθετικούς (accusative masculine plural)
υποθετικές (accusative feminine plural)
υποθετικά (accusative neuter plural)
υποθετικέ (masculine singular vocative)
υποθετική (feminine singular vocative)
υποθετικό (neuter singular vocative)
υποθετικοί (masculine plural vocative)
υποθετικές (feminine plural vocative)
υποθετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υποθετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υποθετικός, etc.)


ανακτώ

head

ανακτώ • (anaktó)

el-verb

ανακτώ • (anaktó) (past ανέκτησα, passive ανακτώμαι, p‑past ανακτήθηκα, ppp ανακτημένος)

anaktó (romanization)
ανέκτησα (past)
ανακτώμαι (passive)
ανακτήθηκα (passive past)
ανακτημένος (participle passive perfect)
ανακτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ανακτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανακτώμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανακτηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακτάς (active imperfective indicative present second-person singular)
ανακτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανακτάσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανακτηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακτά (active imperfective indicative present singular third-person)
ανακτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανακτάται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανακτηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ανακτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανακτόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
‑ώμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
ανακτηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακτάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανακτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανακτάστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑άσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακτηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακτώνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανακτηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακτηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέκτησα (active first-person indicative past perfective singular)
ανακτήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανακτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέκτησες (active indicative past perfective second-person singular)
ανακτήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανακτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέκτησε (active indicative past perfective singular third-person)
ανακτάτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακτήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανακτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανακτηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανακτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανακτηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανακτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέκτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανακτώντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανακτήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακτηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακτηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανακτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανακτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανακτώμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανακτηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανέκτησε (active imperative perfective second-person singular)
ανακτήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανακτάτε (active imperative imperfective plural second-person)
ανακτήστε (active imperative perfective plural second-person)
ανακτάστε (imperative imperfective informal passive plural second-person)
ανακτάσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
ανακτηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακτώντας (active participle present)
ανακτώμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ανακτήσει (active participle past)
ανακτημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανακτήσει (active infinitive-aorist)
ανακτηθεί (infinitive-aorist passive)


δραστικός

head

δραστικός • (drastikós) m

el-adj

δραστικός • (drastikós) m

drastikós (romanization)
δραστικός (masculine nominative singular)
δραστική (feminine nominative singular)
δραστικό (neuter nominative singular)
δραστικοί (masculine nominative plural)
δραστικές (feminine nominative plural)
δραστικά (neuter nominative plural)
δραστικού (genitive masculine singular)
δραστικής (feminine genitive singular)
δραστικού (genitive neuter singular)
δραστικών (genitive masculine plural)
δραστικών (feminine genitive plural)
δραστικών (genitive neuter plural)
δραστικό (accusative masculine singular)
δραστική (accusative feminine singular)
δραστικό (accusative neuter singular)
δραστικούς (accusative masculine plural)
δραστικές (accusative feminine plural)
δραστικά (accusative neuter plural)
δραστικέ (masculine singular vocative)
δραστική (feminine singular vocative)
δραστικό (neuter singular vocative)
δραστικοί (masculine plural vocative)
δραστικές (feminine plural vocative)
δραστικά (neuter plural vocative)
δραστικότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
δραστικότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
δραστικότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
δραστικότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
δραστικότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
δραστικότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
δραστικότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
δραστικότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
δραστικότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
δραστικότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
δραστικότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
δραστικότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
δραστικότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
δραστικότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
δραστικότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
δραστικότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
δραστικότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
δραστικότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
δραστικότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
δραστικότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
δραστικότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
δραστικότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
δραστικότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
δραστικότερα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δραστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δραστικός, etc.)

el-decl-adj-table

δραστικός (drastikós)

δραστική (drastikí)

δραστικό (drastikó)

δραστικοί (drastikoí)

δραστικές (drastikés)

δραστικά (drastiká)

δραστικού (drastikoú)

δραστικής (drastikís)

δραστικού (drastikoú)

δραστικών (drastikón)

δραστικών (drastikón)

δραστικών (drastikón)

δραστικό (drastikó)

δραστική (drastikí)

δραστικό (drastikó)

δραστικούς (drastikoús)

δραστικές (drastikés)

δραστικά (drastiká)

δραστικέ (drastiké)

δραστική (drastikí)

δραστικό (drastikó)

δραστικοί (drastikoí)

δραστικές (drastikés)

δραστικά (drastiká)

δραστικότερος (drastikóteros)

δραστικότερη (drastikóteri)

δραστικότερο (drastikótero)

δραστικότεροι (drastikóteroi)

δραστικότερες (drastikóteres)

δραστικότερα (drastikótera)

δραστικότερου (drastikóterou)

δραστικότερης (drastikóteris)

δραστικότερου (drastikóterou)

δραστικότερων (drastikóteron)

δραστικότερων (drastikóteron)

δραστικότερων (drastikóteron)

δραστικότερο (drastikótero)

δραστικότερη (drastikóteri)

δραστικότερο (drastikótero)

δραστικότερους (drastikóterous)

δραστικότερες (drastikóteres)

δραστικότερα (drastikótera)

δραστικότερε (drastikótere)

δραστικότερη (drastikóteri)

δραστικότερο (drastikótero)

δραστικότεροι (drastikóteroi)

δραστικότερες (drastikóteres)

δραστικότερα (drastikótera)


τοπικός

head

τοπικός • (topikós) m (feminine τοπική, neuter τοπικό)

topikós (romanization)
τοπική (feminine)
τοπικό (neuter)
τοπικός (masculine nominative singular)
τοπική (feminine nominative singular)
τοπικό (neuter nominative singular)
τοπικοί (masculine nominative plural)
τοπικές (feminine nominative plural)
τοπικά (neuter nominative plural)
τοπικού (genitive masculine singular)
τοπικής (feminine genitive singular)
τοπικού (genitive neuter singular)
τοπικών (genitive masculine plural)
τοπικών (feminine genitive plural)
τοπικών (genitive neuter plural)
τοπικό (accusative masculine singular)
τοπική (accusative feminine singular)
τοπικό (accusative neuter singular)
τοπικούς (accusative masculine plural)
τοπικές (accusative feminine plural)
τοπικά (accusative neuter plural)
τοπικέ (masculine singular vocative)
τοπική (feminine singular vocative)
τοπικό (neuter singular vocative)
τοπικοί (masculine plural vocative)
τοπικές (feminine plural vocative)
τοπικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο τοπικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο τοπικός, etc.)

el-decl-adj-table

τοπικός (topikós)

τοπική (topikí)

τοπικό (topikó)

τοπικοί (topikoí)

τοπικές (topikés)

τοπικά (topiká)

τοπικού (topikoú)

τοπικής (topikís)

τοπικού (topikoú)

τοπικών (topikón)

τοπικών (topikón)

τοπικών (topikón)

τοπικό (topikó)

τοπική (topikí)

τοπικό (topikó)

τοπικούς (topikoús)

τοπικές (topikés)

τοπικά (topiká)

τοπικέ (topiké)

τοπική (topikí)

τοπικό (topikó)

τοπικοί (topikoí)

τοπικές (topikés)

τοπικά (topiká)

Inherited from Ancient Greek τοπῐκός (topĭkós) with semantic loan from French topique (in the medical sense) and local.

inh+

τοπική αναισθησία

(medicine) topical, local (applied to a localized part of the body)


εμφύτευση

head

εμφύτευση • (emfýtefsi) f (plural εμφυτεύσεις)

emfýtefsi (romanization)
εμφυτεύσεις (plural)
εμφύτευση (nominative singular)
εμφυτεύσεις (nominative plural)
εμφύτευσης (genitive singular)
εμφυτεύσεων (genitive plural)
εμφύτευση (accusative singular)
εμφυτεύσεις (accusative plural)
εμφύτευση (singular vocative)
εμφυτεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εμφυτεύσεως (emfytéfseos)

(medicine) implantation (of fertilized egg, artificial tooth; hair transplant)


εργαστήριο

head

εργαστήριο • (ergastírio) n (plural εργαστήρια)

ergastírio (romanization)
εργαστήρια (plural)
εργαστήριο (nominative singular)
εργαστήρια (nominative plural)
εργαστηρίου (genitive singular)
εργαστήριου (genitive singular)
εργαστηρίων (genitive plural)
εργαστήριο (accusative singular)
εργαστήρια (accusative plural)
εργαστήριο (singular vocative)
εργαστήρια (plural vocative)
αργαστήρι (alternative)
εργαστήρι (alternative)

From Ancient Greek ἐργαστήριον (ergastḗrion).


χρονικός

χρονικός • (chronikós) m (feminine χρονική, neuter χρονικό)

chronikós (romanization)
χρονική (feminine)
χρονικό (neuter)
χρονικός (masculine nominative singular)
χρονική (feminine nominative singular)
χρονικό (neuter nominative singular)
χρονικοί (masculine nominative plural)
χρονικές (feminine nominative plural)
χρονικά (neuter nominative plural)
χρονικού (genitive masculine singular)
χρονικής (feminine genitive singular)
χρονικού (genitive neuter singular)
χρονικών (genitive masculine plural)
χρονικών (feminine genitive plural)
χρονικών (genitive neuter plural)
χρονικό (accusative masculine singular)
χρονική (accusative feminine singular)
χρονικό (accusative neuter singular)
χρονικούς (accusative masculine plural)
χρονικές (accusative feminine plural)
χρονικά (accusative neuter plural)
χρονικέ (masculine singular vocative)
χρονική (feminine singular vocative)
χρονικό (neuter singular vocative)
χρονικοί (masculine plural vocative)
χρονικές (feminine plural vocative)
χρονικά (neuter plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek χρονικός (khronikós).

lbor

(grammar) temporal (relating to or denoting time or tense)


αποθετικός

head

αποθετικός • (apothetikós) m (feminine αποθετική, neuter αποθετικό)

apothetikós (romanization)
αποθετική (feminine)
αποθετικό (neuter)
αποθετικός (masculine nominative singular)
αποθετική (feminine nominative singular)
αποθετικό (neuter nominative singular)
αποθετικοί (masculine nominative plural)
αποθετικές (feminine nominative plural)
αποθετικά (neuter nominative plural)
αποθετικού (genitive masculine singular)
αποθετικής (feminine genitive singular)
αποθετικού (genitive neuter singular)
αποθετικών (genitive masculine plural)
αποθετικών (feminine genitive plural)
αποθετικών (genitive neuter plural)
αποθετικό (accusative masculine singular)
αποθετική (accusative feminine singular)
αποθετικό (accusative neuter singular)
αποθετικούς (accusative masculine plural)
αποθετικές (accusative feminine plural)
αποθετικά (accusative neuter plural)
αποθετικέ (masculine singular vocative)
αποθετική (feminine singular vocative)
αποθετικό (neuter singular vocative)
αποθετικοί (masculine plural vocative)
αποθετικές (feminine plural vocative)
αποθετικά (neuter plural vocative)

αποθετικό ρήμα


μητρική κάρτα

μητρική κάρτα

μητρικές κάρτες

μητρική κάρτα • (mitrikí kárta) f (plural μητρικές κάρτες)

el-noun

μητρικές κάρτες

μητρική κάρτα

mitrikí kárta (romanization)
μητρικές κάρτες (plural)
μητρική πλακέτα (alternative)


τακτικός

head

τακτικός • (taktikós) m (feminine τακτική, neuter τακτικό)

taktikós (romanization)
τακτική (feminine)
τακτικό (neuter)
τακτικός (masculine nominative singular)
τακτική (feminine nominative singular)
τακτικό (neuter nominative singular)
τακτικοί (masculine nominative plural)
τακτικές (feminine nominative plural)
τακτικά (neuter nominative plural)
τακτικού (genitive masculine singular)
τακτικής (feminine genitive singular)
τακτικού (genitive neuter singular)
τακτικών (genitive masculine plural)
τακτικών (feminine genitive plural)
τακτικών (genitive neuter plural)
τακτικό (accusative masculine singular)
τακτική (accusative feminine singular)
τακτικό (accusative neuter singular)
τακτικούς (accusative masculine plural)
τακτικές (accusative feminine plural)
τακτικά (accusative neuter plural)
τακτικέ (masculine singular vocative)
τακτική (feminine singular vocative)
τακτικό (neuter singular vocative)
τακτικοί (masculine plural vocative)
τακτικές (feminine plural vocative)
τακτικά (neuter plural vocative)
τακτικότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
τακτικότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
τακτικότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
τακτικότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
τακτικότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
τακτικότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
τακτικότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
τακτικότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
τακτικότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
τακτικότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
τακτικότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
τακτικότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
τακτικότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
τακτικότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
τακτικότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
τακτικότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
τακτικότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
τακτικότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
τακτικότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
τακτικότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
τακτικότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
τακτικότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
τακτικότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
τακτικότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
τακτικότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
τακτικότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
τακτικότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
τακτικότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
τακτικότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
τακτικότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
τακτικότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
τακτικότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
τακτικότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
τακτικότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
τακτικότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
τακτικότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
τακτικότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
τακτικότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
τακτικότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
τακτικότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
τακτικότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
τακτικότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
τακτικότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
τακτικότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
τακτικότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
τακτικότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
τακτικότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
τακτικότατα (comparative neuter plural superlative vocative)
ταχτικός (alternative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο τακτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο τακτικός, etc.)

el-decl-adj-table

τακτικός (taktikós)

τακτική (taktikí)

τακτικό (taktikó)

τακτικοί (taktikoí)

τακτικές (taktikés)

τακτικά (taktiká)

τακτικού (taktikoú)

τακτικής (taktikís)

τακτικού (taktikoú)

τακτικών (taktikón)

τακτικών (taktikón)

τακτικών (taktikón)

τακτικό (taktikó)

τακτική (taktikí)

τακτικό (taktikó)

τακτικούς (taktikoús)

τακτικές (taktikés)

τακτικά (taktiká)

τακτικέ (taktiké)

τακτική (taktikí)

τακτικό (taktikó)

τακτικοί (taktikoí)

τακτικές (taktikés)

τακτικά (taktiká)

τακτικότερος (taktikóteros)

τακτικότερη (taktikóteri)

τακτικότερο (taktikótero)

τακτικότεροι (taktikóteroi)

τακτικότερες (taktikóteres)

τακτικότερα (taktikótera)

τακτικότερου (taktikóterou)

τακτικότερης (taktikóteris)

τακτικότερου (taktikóterou)

τακτικότερων (taktikóteron)

τακτικότερων (taktikóteron)

τακτικότερων (taktikóteron)

τακτικότερο (taktikótero)

τακτικότερη (taktikóteri)

τακτικότερο (taktikótero)

τακτικότερους (taktikóterous)

τακτικότερες (taktikóteres)

τακτικότερα (taktikótera)

τακτικότερε (taktikótere)

τακτικότερη (taktikóteri)

τακτικότερο (taktikótero)

τακτικότεροι (taktikóteroi)

τακτικότερες (taktikóteres)

τακτικότερα (taktikótera)

τακτικότατος (taktikótatos)

τακτικότατη (taktikótati)

τακτικότατο (taktikótato)

τακτικότατοι (taktikótatoi)

τακτικότατες (taktikótates)

τακτικότατα (taktikótata)

τακτικότατου (taktikótatou)

τακτικότατης (taktikótatis)

τακτικότατου (taktikótatou)

τακτικότατων (taktikótaton)

τακτικότατων (taktikótaton)

τακτικότατων (taktikótaton)

τακτικότατο (taktikótato)

τακτικότατη (taktikótati)

τακτικότατο (taktikótato)

τακτικότατους (taktikótatous)

τακτικότατες (taktikótates)

τακτικότατα (taktikótata)

τακτικότατε (taktikótate)

τακτικότατη (taktikótati)

τακτικότατο (taktikótato)

τακτικότατοι (taktikótatoi)

τακτικότατες (taktikótates)

τακτικότατα (taktikótata)

τακτικό αριθμητικό


κατάληξη

head

κατάληξη • (katálixi) f (plural καταλήξεις)

katálixi (romanization)
καταλήξεις (plural)
κατάληξη (nominative singular)
καταλήξεις (nominative plural)
κατάληξης (genitive singular)
καταλήξεων (genitive plural)
κατάληξη (accusative singular)
καταλήξεις (accusative plural)
κατάληξη (singular vocative)
καταλήξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: καταλήξεως (katalíxeos)


αρχαϊκός

head

αρχαϊκός • (archaïkós) m (feminine αρχαϊκή, neuter αρχαϊκό)

archaïkós (romanization)
αρχαϊκή (feminine)
αρχαϊκό (neuter)
αρχαϊκός (masculine nominative singular)
αρχαϊκή (feminine nominative singular)
αρχαϊκό (neuter nominative singular)
αρχαϊκοί (masculine nominative plural)
αρχαϊκές (feminine nominative plural)
αρχαϊκά (neuter nominative plural)
αρχαϊκού (genitive masculine singular)
αρχαϊκής (feminine genitive singular)
αρχαϊκού (genitive neuter singular)
αρχαϊκών (genitive masculine plural)
αρχαϊκών (feminine genitive plural)
αρχαϊκών (genitive neuter plural)
αρχαϊκό (accusative masculine singular)
αρχαϊκή (accusative feminine singular)
αρχαϊκό (accusative neuter singular)
αρχαϊκούς (accusative masculine plural)
αρχαϊκές (accusative feminine plural)
αρχαϊκά (accusative neuter plural)
αρχαϊκέ (masculine singular vocative)
αρχαϊκή (feminine singular vocative)
αρχαϊκό (neuter singular vocative)
αρχαϊκοί (masculine plural vocative)
αρχαϊκές (feminine plural vocative)
αρχαϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαϊκός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαϊκός, etc.)

el-decl-adj-table

αρχαϊκός (archaïkós)

αρχαϊκή (archaïkí)

αρχαϊκό (archaïkó)

αρχαϊκοί (archaïkoí)

αρχαϊκές (archaïkés)

αρχαϊκά (archaïká)

αρχαϊκού (archaïkoú)

αρχαϊκής (archaïkís)

αρχαϊκού (archaïkoú)

αρχαϊκών (archaïkón)

αρχαϊκών (archaïkón)

αρχαϊκών (archaïkón)

αρχαϊκό (archaïkó)

αρχαϊκή (archaïkí)

αρχαϊκό (archaïkó)

αρχαϊκούς (archaïkoús)

αρχαϊκές (archaïkés)

αρχαϊκά (archaïká)

αρχαϊκέ (archaïké)

αρχαϊκή (archaïkí)

αρχαϊκό (archaïkó)

αρχαϊκοί (archaïkoí)

αρχαϊκές (archaïkés)

αρχαϊκά (archaïká)

(archaeology, linguistics) archaic (relating to classical times)

(linguistics) archaising (UK), archaizing (US)


Μπούνσεν

Named after Ρόμπερτ Μπούνσεν (Rómpert Boúnsen, "Robert Bunsen")


αφαιρώ

head

αφαιρώ • (afairó)

el-verb

αφαιρώ • (afairó) (past αφαίρεσα, passive αφαιρούμαι)

afairó (romanization)
αφαίρεσα (past)
αφαιρούμαι (passive)
αφαιρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αφαιρέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αφαιρούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αφαιρεθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αφαιρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
αφαιρέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αφαιρείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αφαιρεθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αφαιρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
αφαιρέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αφαιρείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αφαιρεθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αφαιρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αφαιρέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αφαιρούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αφαιρεθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αφαιρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αφαιρέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αφαιρείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αφαιρεθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αφαιρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αφαιρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αφαιρέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αφαιρέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αφαιρούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αφαιρεθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αφαιρεθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αφαιρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αφαίρεσα (active first-person indicative past perfective singular)
αφαιρούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
αφαιρούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
αφαιρέθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αφαιρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αφαίρεσες (active indicative past perfective second-person singular)
αφαιρούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
αφαιρούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
αφαιρέθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αφαιρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αφαίρεσε (active indicative past perfective singular third-person)
αφαιρούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αφαιρείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αφαιρέθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αφαιρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αφαιρέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αφαιρούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αφαιρεθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αφαιρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αφαιρέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[αφαιρούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
αφαιρεθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αφαιρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αφαιρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αφαίρεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αφαιρέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αφαιρέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αφαιρούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αφαιρούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αφαιρέθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αφαιρεθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αφαιρεθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αφαιρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αφαιρέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αφαιρούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αφαιρεθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αφαίρεσε (active imperative perfective second-person singular)
αφαιρέσου (imperative passive perfective second-person singular)
αφαιρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
αφαιρέστε (active imperative perfective plural second-person)
αφαιρείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αφαιρεθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αφαιρώντας (active participle present)
αφαιρούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αφαιρέσει (active participle past)
αφαιρεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αφαιρέσει (active infinitive-aorist)
αφαιρεθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἀφαιρέω (aphairéō). Morphologically αφ- (af-) + αιρώ (airó).


ακτίνα Χ

head

ακτίνα Χ • (aktína Ch) f (plural ακτίνες Χ)

aktína Ch (romanization)
ακτίνες Χ (plural)


αναλύω

αναλύω • (analýo)

el-verb

αναλύω • (analýo) (past ανέλυσα/ανάλυσα, passive αναλύομαι)

analýo (romanization)
ανέλυσα (past)
ανάλυσα (past)
αναλύομαι (passive)
αναλύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναλύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναλύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναλυθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναλύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναλύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναλύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναλυθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναλύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναλύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναλύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναλυθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναλύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναλύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναλυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναλυθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναλύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναλύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναλύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναλυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναλυθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναλύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναλύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναλύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναλύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναλύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναλυθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναλυθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέλυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανάλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
αναλυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναλυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναλύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανέλυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανάλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
αναλυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναλυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναλύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέλυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανάλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
αναλυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναλυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναλύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναλύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναλύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναλυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναλυθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναλύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναλύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναλυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναλυθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέλυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναλύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναλύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναλύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναλύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανάλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναλύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναλυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναλύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναλυθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναλυθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναλύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναλύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναλύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναλυθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάλυε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάλυσε (active imperative perfective second-person singular)
αναλύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναλύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναλύστε (active imperative perfective plural second-person)
αναλύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναλυθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναλύοντας (active participle present)
αναλυόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αναλύσει (active participle past)
αναλυμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναλύσει (active infinitive-aorist)
αναλυθεί (infinitive-aorist passive)
αναλώ (alternative)
αναλάω (alternative)
αναλυώνω (alternative)
αναλειώνω (alternative)

From Ancient Greek ἀναλύω (“unloose; resolve into its elements”). For modern senses, semantic loan from French analyser and English analyse. Morphologically, from ανα- + λύω.


αντιδρώ

head

αντιδρώ • (antidró)

el-verb

αντιδρώ • (antidró) (past αντέδρασα, passive —)

antidró (romanization)
αντέδρασα (past)
αντιδρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αντιδράω (active first-person imperfective indicative present rare singular)
αντιδράσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αντιδράς (active imperfective indicative present second-person singular)
αντιδράσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αντιδρά (active imperfective indicative present singular third-person)
αντιδράει (active imperfective indicative present rare singular third-person)
αντιδράσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αντιδρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αντιδράσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αντιδράτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αντιδράσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αντιδρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιδρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιδράσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιδράσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιδρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αντέδρασα (active first-person indicative past perfective singular)
αντιδρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αντέδρασες (active indicative past perfective second-person singular)
αντιδρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αντέδρασε (active indicative past perfective singular third-person)
αντιδρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αντιδράσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αντιδρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αντιδράσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αντιδρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιδρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντέδρασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιδράσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιδράσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αντιδρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αντιδράσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αντίδρασε (active imperative perfective second-person singular)
αντιδράτε (active imperative imperfective plural second-person)
αντιδράστε (active imperative perfective plural second-person)
αντιδρώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αντιδράσει (active indeclinable participle perfect)
αντιδράσει (infinitive-aorist)
αντιδράω (alternative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀντιδρῶ (antidrô, “to act in return”), with semantic loan from French réagir. By surface analysis, αντι- (anti-) + δρω (dro).


αντιστρέφω

head

αντιστρέφω • (antistréfo)

el-verb

αντιστρέφομαι

αντιστρέφω • (antistréfo) (past αντέστρεψα, passive αντιστρέφομαι)

antistréfo (romanization)
αντέστρεψα (past)
αντιστρέφομαι (passive)
αντιστρέφω (active first-person imperfective indicative present singular)
αντιστρέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αντιστρέφομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αντιστραφώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αντιστρέφεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αντιστρέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αντιστρέφεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αντιστραφείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αντιστρέφει (active imperfective indicative present singular third-person)
αντιστρέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αντιστρέφεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αντιστραφεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αντιστρέφουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αντιστρέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αντιστρεφόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αντιστραφούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αντιστρέφετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αντιστρέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αντιστρέφεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντιστρεφόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντιστραφείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αντιστρέφουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιστρέφουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιστρέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιστρέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιστρέφονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αντιστραφούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντιστραφούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντέστρεφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αντέστρεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αντιστρεφόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντιστρεφόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντιστράφηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αντέστρεφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αντέστρεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αντιστρεφόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντιστρεφόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντιστράφηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αντέστρεφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αντέστρεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αντιστρεφόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντιστρεφότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντιστράφηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αντεστράφη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
αντιστρέφαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αντιστρέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αντιστρεφόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αντιστραφήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αντιστρέφατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αντιστρέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αντιστρεφόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αντιστραφήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αντέστρεφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιστρέφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιστρέφανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντέστρεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιστρέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιστρέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
αντιστρέφονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αντιστρεφόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αντιστράφηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιστραφήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιστραφήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αντεστράφησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα αντιστρέφω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αντιστρέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αντιστρέφομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αντιστραφώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αντίστρεφε (active imperative imperfective second-person singular)
αντίστρεψε (active imperative perfective second-person singular)
αντιστρέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αντιστρέφετε (active imperative imperfective plural second-person)
αντιστρέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αντιστρέφεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αντιστραφείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αντιστρέφοντας (active participle present)
αντιστρεφόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αντιστρέψει (active participle past)
{αντεστραμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
αντιστραμμένος, ‑η, ‑o (informal participle passive past)
αντιστρέψει (active infinitive-aorist)
αντιστραφεί (infinitive-aorist passive)

α ντι στρέ φω

Learned borrowing from Ancient Greek ἀντιστρέφω. Morphologically from αντι- (“anti-”) + στρέφω (“turn”).


τρόμος

trómos (romanization)
τρόμος (nominative singular)
τρόμου (genitive singular)
τρόμο (accusative singular)
τρόμε (singular vocative)

From Ancient Greek τρόμος (trómos, “trembling, quaking, quivering”), from Proto-Indo-European *trem- (“to tremble”).
Compare Mariupol Greek тре́мус (trjémus).


αποθηκεύω

head

αποθηκεύω • (apothikévo)

el-verb

αποθηκεύομαι

αποθηκεύω • (apothikévo) (past αποθήκευσα/αποθήκεψα, passive αποθηκεύομαι)

apothikévo (romanization)
αποθήκευσα (past)
αποθήκεψα (past)
αποθηκεύομαι (passive)
αποθηκεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποθηκεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποθηκέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποθηκεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποθηκευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποθηκευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποθηκεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποθηκεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποθηκέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποθηκεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποθηκευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποθηκευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποθηκεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποθηκεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποθηκέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποθηκεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποθηκευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποθηκευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποθηκεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποθηκεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποθηκέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
αποθηκευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποθηκευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποθηκευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποθηκεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποθηκεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποθηκέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποθηκεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποθηκευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποθηκευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποθηκευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποθηκεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποθηκεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποθηκεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποθηκεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποθηκέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποθηκέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποθηκεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποθηκευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποθηκευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποθηκευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποθηκευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποθήκευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποθήκευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αποθήκεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αποθηκευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποθηκευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποθηκεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποθηκεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποθήκευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποθήκευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αποθήκεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αποθηκευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποθηκευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποθηκεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποθηκεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποθήκευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποθήκευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αποθήκεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αποθηκευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποθηκευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποθηκεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποθηκεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποθηκεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποθηκεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποθηκέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποθηκευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποθηκευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποθηκευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποθηκεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποθηκεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποθηκέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποθηκευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποθηκευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποθηκευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποθήκευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποθηκεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποθηκεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποθήκευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποθηκεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποθηκεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποθήκεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποθηκεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποθηκευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποθηκεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποθηκεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποθηκεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
αποθηκέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποθηκεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποθηκευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αποθηκευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποθήκευε (active imperative imperfective second-person singular)
αποθήκευσε (active imperative perfective second-person singular)
αποθήκεψε (active imperative perfective second-person singular)
αποθήκευ' (active imperative perfective second-person singular)
αποθηκεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποθηκέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αποθηκεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
απογοητεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αποθηκέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αποθηκεύτε (active imperative perfective plural second-person)
αποθηκεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποθηκευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποθηκευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποθηκεύοντας (active participle present)
έχοντας αποθηκεύσει (active participle past)
αποθηκέψει (active participle past)
αποθηκευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποθηκεύσει (active infinitive-aorist)
αποθηκέψει (active infinitive-aorist)
αποθηκευτεί (infinitive-aorist passive)
αποθηκευθεί (infinitive-aorist passive)

α πο θη κεύ ω


κοινωνικοποιώ

head

κοινωνικοποιώ • (koinonikopoió)

el-verb

κοινωνικοποίησa

κοινωνικοποιώ • (koinonikopoió) (past κοινωνικοποίησa)

koinonikopoió (romanization)
κοινωνικοποίησa (past)


ζαχαροδιαβήτης

head

ζαχαροδιαβήτες

ζαχαροδιαβήτης • (zacharodiavítis) m (plural ζαχαροδιαβήτες)

el-noun

ζαχαροδιαβήτες

zacharodiavítis (romanization)
ζαχαροδιαβήτες (plural)
ζαχαροδιαβήτης (nominative singular)
ζαχαροδιαβήτες (nominative plural)
ζαχαροδιαβήτη (genitive singular)
ζαχαροδιαβητών (genitive plural)
ζαχαροδιαβήτη (accusative singular)
ζαχαροδιαβήτες (accusative plural)
ζαχαροδιαβήτη (singular vocative)
ζαχαροδιαβήτες (plural vocative)

el-decl-noun

ζαχαροδιαβήτης

ζαχαροδιαβήτες

ζαχαροδιαβήτη

ζαχαροδιαβητών

ζαχαροδιαβήτη

ζαχαροδιαβήτες

ζαχαροδιαβήτη

ζαχαροδιαβήτες


πραγματικός αριθμός

head

πραγματικός αριθμός

πραγματικοί αριθμοί

πραγματικός αριθμός • (pragmatikós arithmós) m (plural πραγματικοί αριθμοί)

el-noun

πραγματικοί αριθμοί

πραγματικός αριθμός

pragmatikós arithmós (romanization)
πραγματικοί αριθμοί (plural)


ονλαιν

onlain (romanization)
ον-λάιν (alternative)
ον-λαιν (alternative)
ον-λαίν (alternative)

καζίνο ονλαιν (online casino)


αποστειρώνω

head

αποστειρώνω • (aposteiróno)

el-verb

αποστειρώνομαι

αποστειρώνω • (aposteiróno) (past αποστείρωσα, passive αποστειρώνομαι)

aposteiróno (romanization)
αποστείρωσα (past)
αποστειρώνομαι (passive)
αποστειρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποστειρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποστειρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποστειρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποστειρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποστειρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποστειρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποστειρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποστειρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποστειρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποστειρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποστειρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποστειρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποστειρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποστειρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποστειρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποστειρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποστειρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποστειρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποστειρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποστειρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποστειρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστειρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστειρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστειρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστειρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποστειρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποστειρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποστείρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποστείρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αποστειρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποστειρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποστειρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποστείρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποστείρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αποστειρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποστειρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποστειρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποστείρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποστείρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αποστειρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποστειρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποστειρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποστειρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποστειρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποστειρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποστειρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποστειρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποστειρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποστειρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποστειρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποστείρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστειρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστειρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστείρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστειρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστειρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποστειρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποστειρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποστειρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποστειρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποστειρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποστειρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποστειρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποστειρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποστειρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποστείρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αποστείρωσε (active imperative perfective second-person singular)
αποστειρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποστειρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποστειρώστε (active imperative perfective plural second-person)
αποστειρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποστειρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποστειρώνοντας (active participle present)
έχοντας αποστειρώσει (active participle past)
αποστειρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποστειρώσει (active infinitive-aorist)
αποστειρωθεί (infinitive-aorist passive)

α πο στει ρώ νω

From Hellenistic Koine Greek ἀποστειρῶ (aposteirô), contracted form of ἀποστειρόω (aposteiróō) + -ώνω (-óno, suffix for verbs). By surface analysis, απο- (apo-) + στειρώνω (steiróno, “sterilise”).

surf

(microbiology, medicine) to sterilise (UK), sterilize (US), to pasteurise (UK), pasteurize (US)


στειρώνω

head

στειρώνω • (steiróno)

el-verb

στειρώνω • (steiróno) (past στείρωσα, passive στειρώνομαι)

steiróno (romanization)
στείρωσα (past)
στειρώνομαι (passive)
στειρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
στειρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στειρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
στειρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
στειρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στειρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στειρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
στειρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
στειρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
στειρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στειρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
στειρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
στειρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στειρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στειρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
στειρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
στειρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στειρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στειρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στειρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στειρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
στειρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στειρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στειρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στειρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στειρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
στειρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στειρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στείρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στείρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
στειρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στειρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στειρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
στείρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στείρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
στειρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στειρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στειρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
στείρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στείρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
στειρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στειρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στειρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
στειρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στειρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στειρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
στειρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
στειρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στειρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στειρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
στειρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
στείρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στειρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στειρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στείρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στειρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στειρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
στειρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
στειρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
στειρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στειρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στειρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα στειρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στειρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα στειρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα στειρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
στείρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
στείρωσε (active imperative perfective second-person singular)
στειρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
στειρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
στειρώστε (active imperative perfective plural second-person)
στειρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
στειρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
στειρώνοντας (active participle present)
έχοντας στειρώσει (active participle past)
στειρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
στειρώσει (active infinitive-aorist)
στειρωθεί (infinitive-aorist passive)

From Koine Greek στειρόω (steiróō), from Ancient Greek στεῖρος (steîros, “barren, infertile, sterile”).

der

Έφεραν την σκύλα στον κτηνίατρο για να στειρωθεί.

Éferan tin skýla ston ktiníatro gia na steirotheí.

They brought the dog to the vet so that she would be neutered.

(medicine, chiefly of animals) to neuter, to sterilise (UK), sterilize (US), to spay (make unable to reproduce)


αδιάφθορος

head

αδιάφθορος • (adiáfthoros) m (feminine αδιάφθορη, neuter αδιάφθορο)

adiáfthoros (romanization)
αδιάφθορη (feminine)
αδιάφθορο (neuter)
αδιάφθορος (masculine nominative singular)
αδιάφθορη (feminine nominative singular)
αδιάφθορο (neuter nominative singular)
αδιάφθοροι (masculine nominative plural)
αδιάφθορες (feminine nominative plural)
αδιάφθορα (neuter nominative plural)
αδιάφθορου (genitive masculine singular)
αδιάφθορης (feminine genitive singular)
αδιάφθορου (genitive neuter singular)
αδιάφθορων (genitive masculine plural)
αδιάφθορων (feminine genitive plural)
αδιάφθορων (genitive neuter plural)
αδιάφθορο (accusative masculine singular)
αδιάφθορη (accusative feminine singular)
αδιάφθορο (accusative neuter singular)
αδιάφθορους (accusative masculine plural)
αδιάφθορες (accusative feminine plural)
αδιάφθορα (accusative neuter plural)
αδιάφθορε (masculine singular vocative)
αδιάφθορη (feminine singular vocative)
αδιάφθορο (neuter singular vocative)
αδιάφθοροι (masculine plural vocative)
αδιάφθορες (feminine plural vocative)
αδιάφθορα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αδιάφθορος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδιάφθορος, etc.)

(medicine) whole, pristine, undamaged, undecayed


νηρηίδα

head

νηρηίδα • (niriída) f (plural νηρηίδες)

el-noun

νηρηίδα • (niriída) f (plural νηρηίδες)

niriída (romanization)
νηρηίδες (plural)
νηρηίδα (nominative singular)
νηρηίδες (nominative plural)
νηρηίδας (genitive singular)
νηρηίδων (genitive plural)
νηρηίδα (accusative singular)
νηρηίδες (accusative plural)
νηρηίδα (singular vocative)
νηρηίδες (plural vocative)


γερούνδιο

head

γερούνδιο • (geroúndio) n (plural γερούνδια)

geroúndio (romanization)
γερούνδια (plural)
γερούνδιο (nominative singular)
γερούνδια (nominative plural)
γερουνδίου (genitive singular)
γερούνδιου (genitive singular)
γερουνδίων (genitive plural)
γερούνδιο (accusative singular)
γερούνδια (accusative plural)
γερούνδιο (singular vocative)
γερούνδια (plural vocative)
γερούνδιον (alternative)


φίμωση

φίμωση • (fímosi) f (plural φιμώσεις)

el-noun

φίμωση • (fímosi) f (plural φιμώσεις)

fímosi (romanization)
φιμώσεις (plural)
φίμωση (nominative singular)
φιμώσεις (nominative plural)
φίμωσης (genitive singular)
φιμώσεων (genitive plural)
φίμωση (accusative singular)
φιμώσεις (accusative plural)
φίμωση (singular vocative)
φιμώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: φιμώσεως (fimóseos)

Learned borrowing from Koine Greek φίμω(σις) (phímō(sis)) + -ση (-si).


αντικείμενο

head

αντικείμενο • (antikeímeno) n (plural αντικείμενα)

antikeímeno (romanization)
αντικείμενα (plural)
αντικείμενο (nominative singular)
αντικείμενα (nominative plural)
αντικειμένου (genitive singular)
αντικείμενου (genitive singular)
αντικειμένων (genitive plural)
αντικείμενο (accusative singular)
αντικείμενα (accusative plural)
αντικείμενο (singular vocative)
αντικείμενα (plural vocative)

el-decl-noun

αντικειμένου

αντικείμενου

αντικειμένων

α ντι κεί με νο

From Ancient Greek ἀντικείμενον (antikeímenon), participle of ἀντίκειμαι (antíkeimai).

inh

ἀντικείμενον

ágnostis taftótitas iptámeno antikeímeno

άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενο αντικείμενο


αντικειμενοστρεφής

head

αντικειμενοστρεφής

αντικειμενοστρεφές

αντικειμενοστρεφής • (antikeimenostrefís) m (feminine αντικειμενοστρεφής, neuter αντικειμενοστρεφές)

el-adj

αντικειμενοστρεφής

αντικειμενοστρεφές

antikeimenostrefís (romanization)
αντικειμενοστρεφής (feminine)
αντικειμενοστρεφές (neuter)
αντικειμενοστρεφής (masculine nominative singular)
αντικειμενοστρεφής (feminine nominative singular)
αντικειμενοστρεφές (neuter nominative singular)
αντικειμενοστρεφείς (masculine nominative plural)
αντικειμενοστρεφείς (feminine nominative plural)
αντικειμενοστρεφή (neuter nominative plural)
αντικειμενοστρεφούς (genitive masculine singular)
αντικειμενοστρεφή (genitive masculine singular)
αντικειμενοστρεφούς (feminine genitive singular)
αντικειμενοστρεφούς (genitive neuter singular)
αντικειμενοστρεφών (genitive masculine plural)
αντικειμενοστρεφών (feminine genitive plural)
αντικειμενοστρεφών (genitive neuter plural)
αντικειμενοστρεφή (accusative masculine singular)
αντικειμενοστρεφή (accusative feminine singular)
αντικειμενοστρεφές (accusative neuter singular)
αντικειμενοστρεφείς (accusative masculine plural)
αντικειμενοστρεφείς (accusative feminine plural)
αντικειμενοστρεφή (accusative neuter plural)
αντικειμενοστρεφή (masculine singular vocative)
αντικειμενοστρεφής (masculine singular vocative)
αντικειμενοστρεφής (feminine singular vocative)
αντικειμενοστρεφές (neuter singular vocative)
αντικειμενοστρεφείς (masculine plural vocative)
αντικειμενοστρεφείς (feminine plural vocative)
αντικειμενοστρεφή (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντικειμενοστρεφ

el-decl-adj-a

αντικειμενοστρεφ

el-decl-adj-positive

Declension of αντικειμενοστρεφής

αντικειμενοστρεφ

el-decl-adj-ής-ής-ές

αντικειμενοστρεφ

el-decl-adj-table

αντικειμενοστρεφής (antikeimenostrefís)

αντικειμενοστρεφής (antikeimenostrefís)

αντικειμενοστρεφές (antikeimenostrefés)

αντικειμενοστρεφείς (antikeimenostrefeís)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

αντικειμενοστρεφούς (antikeimenostrefoús)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

αντικειμενοστρεφών (antikeimenostrefón)

αντικειμενοστρεφών (antikeimenostrefón)

αντικειμενοστρεφών (antikeimenostrefón)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

αντικειμενοστρεφές (antikeimenostrefés)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

αντικειμενοστρεφής (antikeimenostrefís)

αντικειμενοστρεφής (antikeimenostrefís)

αντικειμενοστρεφές (antikeimenostrefés)

αντικειμενοστρεφή (antikeimenostrefí)

From αντικείμενο (antikeímeno, “object”) + στρέφω (stréfo, “to direct”).


αδρανοποίηση

head

αδρανοποιήσεις

αδρανοποίηση • (adranopoíisi) f (plural αδρανοποιήσεις)

el-noun

αδρανοποιήσεις

adranopoíisi (romanization)
αδρανοποιήσεις (plural)
αδρανοποίηση (nominative singular)
αδρανοποιήσεις (nominative plural)
αδρανοποίησης (genitive singular)
αδρανοποιήσεων (genitive plural)
αδρανοποίηση (accusative singular)
αδρανοποιήσεις (accusative plural)
αδρανοποίηση (singular vocative)
αδρανοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αδρανοποίηση

αδρανοποιήσεις

αδρανοποίησης

αδρανοποιήσεων

αδρανοποίηση

αδρανοποιήσεις

αδρανοποίηση

αδρανοποιήσεις

Older or formal genitive singular: αδρανοποιήσεως (adranopoiíseos)