πόρος

póros (romanization)
πόροι (plural)
πόρος (nominative singular)
πόροι (nominative plural)
πόρου (genitive singular)
πόρων (genitive plural)
πόρο (accusative singular)
πόρους (accusative plural)
πόρε (singular vocative)
πόροι (plural vocative)

Ο ιδρώτας έτρεχε από κάθε πόρο του δέρματος μας.

O idrótas étreche apó káthe póro tou dérmatos mas.


γαστρίτιδα

head

γαστρίτιδα • (gastrítida) f (plural γαστρίτιδες)

gastrítida (romanization)
γαστρίτιδες (plural)
γαστρίτιδα (nominative singular)
γαστρίτιδες (nominative plural)
γαστρίτιδας (genitive singular)
γαστριτίδων (genitive plural)
γαστρίτιδα (accusative singular)
γαστρίτιδες (accusative plural)
γαστρίτιδα (singular vocative)
γαστρίτιδες (plural vocative)


άνθρακας

άνθρακας • (ánthrakas) m (countable and uncountable, plural άνθρακες)

ánthrakas (romanization)
άνθρακες (plural)
άνθρακας (nominative singular)
άνθρακες (nominative plural)
άνθρακα (genitive singular)
ανθράκων (genitive plural)
άνθρακα (accusative singular)
άνθρακες (accusative plural)
άνθρακα (singular vocative)
άνθρακες (plural vocative)
άνθραξ (alternative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἄνθραξ (ánthrax, “charcoal”), from the accusative singular "τόν (tón) ἄνθρακα (ánthraka); compare dialectal άθρακας (áthrakas, “disease, pestilence”).
For the chemical sense, semantic loan from French carbone. For the disease, semantic loan from English anthrax, from Latin anthrax from Ancient Greek ἄνθραξ (ánthrax) in sense "carbuncle".


χολέρα

choléra (romanization)
χολέρα (nominative singular)
χολέρας (genitive singular)
χολέρα (accusative singular)
χολέρα (singular vocative)


επιρρηματικός

head

επιρρηματική

επιρρηματικό

επιρρηματικός • (epirrimatikós) m (feminine επιρρηματική, neuter επιρρηματικό)

el-adj

επιρρηματική

επιρρηματικό

epirrimatikós (romanization)
επιρρηματική (feminine)
επιρρηματικό (neuter)
επιρρηματικός (masculine nominative singular)
επιρρηματική (feminine nominative singular)
επιρρηματικό (neuter nominative singular)
επιρρηματικοί (masculine nominative plural)
επιρρηματικές (feminine nominative plural)
επιρρηματικά (neuter nominative plural)
επιρρηματικού (genitive masculine singular)
επιρρηματικής (feminine genitive singular)
επιρρηματικού (genitive neuter singular)
επιρρηματικών (genitive masculine plural)
επιρρηματικών (feminine genitive plural)
επιρρηματικών (genitive neuter plural)
επιρρηματικό (accusative masculine singular)
επιρρηματική (accusative feminine singular)
επιρρηματικό (accusative neuter singular)
επιρρηματικούς (accusative masculine plural)
επιρρηματικές (accusative feminine plural)
επιρρηματικά (accusative neuter plural)
επιρρηματικέ (masculine singular vocative)
επιρρηματική (feminine singular vocative)
επιρρηματικό (neuter singular vocative)
επιρρηματικοί (masculine plural vocative)
επιρρηματικές (feminine plural vocative)
επιρρηματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of επιρρηματικός

el-decl-adj-table

επιρρηματικός (epirrimatikós)

επιρρηματική (epirrimatikí)

επιρρηματικό (epirrimatikó)

επιρρηματικοί (epirrimatikoí)

επιρρηματικές (epirrimatikés)

επιρρηματικά (epirrimatiká)

επιρρηματικού (epirrimatikoú)

επιρρηματικής (epirrimatikís)

επιρρηματικού (epirrimatikoú)

επιρρηματικών (epirrimatikón)

επιρρηματικών (epirrimatikón)

επιρρηματικών (epirrimatikón)

επιρρηματικό (epirrimatikó)

επιρρηματική (epirrimatikí)

επιρρηματικό (epirrimatikó)

επιρρηματικούς (epirrimatikoús)

επιρρηματικές (epirrimatikés)

επιρρηματικά (epirrimatiká)

επιρρηματικέ (epirrimatiké)

επιρρηματική (epirrimatikí)

επιρρηματικό (epirrimatikó)

επιρρηματικοί (epirrimatikoí)

επιρρηματικές (epirrimatikés)

επιρρηματικά (epirrimatiká)

(grammar) adverbial, relating to an adverb


συντόμευση

head

συντομεύσεις

συντόμευση • (syntómefsi) f (plural συντομεύσεις)

el-noun

συντομεύσεις

syntómefsi (romanization)
συντομεύσεις (plural)
συντόμευση (nominative singular)
συντομεύσεις (nominative plural)
συντόμευσης (genitive singular)
συντομεύσεων (genitive plural)
συντόμευση (accusative singular)
συντομεύσεις (accusative plural)
συντόμευση (singular vocative)
συντομεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

συντομεύσεις

συντομεύσεων

συντομεύσεις

συντομεύσεις

Older or formal genitive singular: συντομεύσεως (syntoméfseos)


εκσπερματίζω

head

εκσπερματίζω • (ekspermatízo)

el-verb

εκσπερμάτισα

εκσπερματίζομαι

εκσπερματίζω • (ekspermatízo) (past εκσπερμάτισα, passive εκσπερματίζομαι)

ekspermatízo (romanization)
εκσπερμάτισα (past)
εκσπερματίζομαι (passive)
εκσπερματίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εκσπερματίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκσπερματίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκσπερματιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκσπερματίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εκσπερματίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκσπερματίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκσπερματιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκσπερματίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εκσπερματίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκσπερματίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκσπερματιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκσπερματίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εκσπερματίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκσπερματιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκσπερματιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκσπερματίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκσπερματίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκσπερματίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκσπερματιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκσπερματιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκσπερματίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκσπερματίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκσπερματίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκσπερματίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκσπερματίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκσπερματιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκσπερματιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκσπερμάτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εκσπερμάτισα (active first-person indicative past perfective singular)
εκσπερματιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκσπερματιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκσπερματίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκσπερμάτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εκσπερμάτισες (active indicative past perfective second-person singular)
εκσπερματιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκσπερματιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκσπερματίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκσπερμάτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εκσπερμάτισε (active indicative past perfective singular third-person)
εκσπερματιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκσπερματιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκσπερματίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκσπερματίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκσπερματίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκσπερματιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκσπερματιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκσπερματίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκσπερματίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εκσπερματιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εκσπερματιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκσπερμάτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκσπερματίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκσπερματίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκσπερμάτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκσπερματίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκσπερματίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εκσπερματίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκσπερματιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εκσπερματίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκσπερματιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκσπερματιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκσπερματίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκσπερματίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκσπερματίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκσπερματιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εκσπερμάτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
εκσπερμάτισε (active imperative perfective second-person singular)
εκσπερματίσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκσπερματίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εκσπερματίστε (active imperative perfective plural second-person)
εκσπερματίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκσπερματιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκσπερματίζοντας (active participle present)
έχοντας εκσπερματίσει (active participle past)
εκσπερματισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εκσπερματίσει (active infinitive-aorist)
εκσπερματιστεί (infinitive-aorist passive)


εκσπερματώνω

head

εκσπερματώνω • (ekspermatóno)

el-verb

εκσπερμάτωσα

εκσπερματώνω • (ekspermatóno) (past εκσπερμάτωσα)

ekspermatóno (romanization)
εκσπερμάτωσα (past)


γαστρορραγία

head

γαστρορραγίες

γαστρορραγία • (gastrorragía) f (plural γαστρορραγίες)

el-noun

γαστρορραγίες

gastrorragía (romanization)
γαστρορραγίες (plural)
γαστρορραγία (nominative singular)
γαστρορραγίες (nominative plural)
γαστρορραγίας (genitive singular)
γαστρορραγιών (genitive plural)
γαστρορραγία (accusative singular)
γαστρορραγίες (accusative plural)
γαστρορραγία (singular vocative)
γαστρορραγίες (plural vocative)

el-decl-noun

γαστρορραγία

γαστρορραγίες

γαστρορραγίας

γαστρορραγιών

γαστρορραγία

γαστρορραγίες

γαστρορραγία

γαστρορραγίες


Δίδυμοι

Dídymoi (romanization)
Δίδυμοι (nominative plural)
Δίδυμων (genitive plural)
Δίδυμους (accusative plural)
Δίδυμοι (plural vocative)

(astronomy, astrology) Gemini the constellation and the astrological sign


αφαιρετική

head

αφαιρετική • (afairetikí) f (plural αφαιρετικές)

afairetikí (romanization)
αφαιρετικές (plural)
αφαιρετική (nominative singular)
αφαιρετικές (nominative plural)
αφαιρετικής (genitive singular)
αφαιρετικών (genitive plural)
αφαιρετική (accusative singular)
αφαιρετικές (accusative plural)
αφαιρετική (singular vocative)
αφαιρετικές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἀφαιρετική (aphairetikḗ).

αφαιρετική πτώση


παυσίπονο

παυσίπονο • (pafsípono) n (plural παυσίπονα)

pafsípono (romanization)
παυσίπονα (plural)
παυσίπονο (nominative singular)
παυσίπονα (nominative plural)
παυσίπονου (genitive singular)
παυσίπονων (genitive plural)
παυσίπονο (accusative singular)
παυσίπονα (accusative plural)
παυσίπονο (singular vocative)
παυσίπονα (plural vocative)

From παύση (páfsi, “pause”) + πόνος (pónos, “pain”).


αναλγητικό

head

αναλγητικό • (analgitikó) n (plural αναλγητικά)

analgitikó (romanization)
αναλγητικά (plural)
αναλγητικό (nominative singular)
αναλγητικά (nominative plural)
αναλγητικού (genitive singular)
αναλγητικών (genitive plural)
αναλγητικό (accusative singular)
αναλγητικά (accusative plural)
αναλγητικό (singular vocative)
αναλγητικά (plural vocative)

α ναλ γη τι κό


κύστη

kýsti (romanization)
κύστεις (plural)
κύστη (nominative singular)
κύστεις (nominative plural)
κύστης (genitive singular)
κύστεων (genitive plural)
κύστη (accusative singular)
κύστεις (accusative plural)
κύστη (singular vocative)
κύστεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singular: κύστεως (kýsteos)

(anatomy) cyst (sac which develops in the natural cavities of an organ)


χορδή

chordí (romanization)
χορδές (plural)
χορδή (nominative singular)
χορδές (nominative plural)
χορδής (genitive singular)
χορδών (genitive plural)
χορδή (accusative singular)
χορδές (accusative plural)
χορδή (singular vocative)
χορδές (plural vocative)


άμβλωση

head

άμβλωση • (ámvlosi) f (plural αμβλώσεις)

ámvlosi (romanization)
αμβλώσεις (plural)
άμβλωση (nominative singular)
αμβλώσεις (nominative plural)
άμβλωσης (genitive singular)
αμβλώσεων (genitive plural)
άμβλωση (accusative singular)
αμβλώσεις (accusative plural)
άμβλωση (singular vocative)
αμβλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αμβλώσεως (amvlóseos)


κλίνω

head

κλίνω • (klíno)

el-verb

κλίνω • (klíno) (imperfect έκλινα, past έκλινα, passive κλίνομαι)

klíno (romanization)
έκλινα (imperfect)
έκλινα (past)
κλίνομαι (passive)
κλίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
κλίνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κλίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κλιθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κλίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κλίνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κλίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κλιθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κλίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
κλίνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κλίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κλιθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κλίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κλίνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κλινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κλιθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κλίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κλίνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κλίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλιθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κλίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κλίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κλίνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλίνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κλιθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κλιθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έκλινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έκλινα (active first-person indicative past perfective singular)
κλινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλίθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έκλινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έκλινες (active indicative past perfective second-person singular)
κλινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλίθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έκλινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έκλινε (active indicative past perfective singular third-person)
κλινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλίθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κλίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κλίναμε (active first-person indicative past perfective plural)
κλινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κλιθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κλίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κλίνατε (active indicative past perfective plural second-person)
κλινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κλιθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έκλιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έκλιναν (active indicative past perfective plural third-person)
κλίναν (active indicative past perfective plural third-person)
κλίνανε (active indicative past perfective plural third-person)
κλίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κλινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
κλίθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλιθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλιθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κλίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κλίνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κλίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κλιθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κλίνε (active imperative imperfective second-person singular)
κλίνε (active imperative perfective second-person singular)
κλίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
κλίντε (active imperative perfective plural second-person)
κλίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κλιθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κλίνοντας (active participle present)
κλινόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κλίνει (active participle past)
κλιμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
{κεκλιμένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
κλίνει (active infinitive-aorist)
κλιθεί (infinitive-aorist passive)

κλείνω (kleíno)

κλιτός

not to be confused with κλητός (klitós; ) or κλυτός (klutós, )

(intransitive, grammar, active and passive) to inflect, decline, conjugate


πνευμονία

head

πνευμονία • (pnevmonía) f (plural πνευμονίες)

pnevmonía (romanization)
πνευμονίες (plural)
πνευμονία (nominative singular)
πνευμονίες (nominative plural)
πνευμονίας (genitive singular)
πνευμονιών (genitive plural)
πνευμονία (accusative singular)
πνευμονίες (accusative plural)
πνευμονία (singular vocative)
πνευμονίες (plural vocative)


πέρδομαι

πέρδομαι • (pérdomai)

el-verb

πέρδομαι • (pérdomai) deponent found chiefly in the present tense

pérdomai (romanization)
Passive voice ➤ — Imperfective aspect
πέρδομαι (first-person indicative present singular)
περδόμουν (first-person imperfect indicative singular)
περδόμουνα (first-person imperfect indicative singular)
θα πέρδομαι (first-person future indicative singular)
πέρδεσαι (indicative present second-person singular)
περδόσουν (imperfect indicative second-person singular)
περδόσουνα (imperfect indicative second-person singular)
θα πέρδεσαι (future indicative second-person singular)
πέρδεται (indicative present singular third-person)
περδόταν (imperfect indicative singular third-person)
περδότανε (imperfect indicative singular third-person)
θα πέρδεται (future indicative singular third-person)
περδόμαστε (first-person indicative plural present)
περδόμασταν (first-person imperfect indicative plural)
‑όμαστε (first-person imperfect indicative informal plural)
θα περδόμαστε (first-person future indicative plural)
πέρδεστε (indicative plural present second-person)
περδόσαστε (indicative plural present second-person)
περδόσασταν (imperfect indicative plural second-person)
‑όσαστε (imperfect indicative informal plural second-person)
θα πέρδεστε (future indicative plural second-person)
θα περδόσαστε (future indicative plural second-person)
πέρδονται (indicative plural present third-person)
πέρδονταν (imperfect indicative plural third-person)
περδόντουσαν (imperfect indicative informal plural third-person)
θα πέρδονται (future indicative plural third-person)
πέρδεστε (imperative imperfective plural second-person)

(medicine) to flatulate, break wind, pass wind (emit gasses from the anus)


σθένος

sthénos (romanization)
σθένος (nominative singular)
σθένη (nominative plural)
σθένους (genitive singular)
σθενών (genitive plural)
σθένος (accusative singular)
σθένη (accusative plural)
σθένος (singular vocative)
σθένη (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek σθένος (sthénos).

bor+

(grammar, linguistics) valency (number of grammatical arguments a verb can take)


προσθέτω

head

προσθέτω • (prosthéto)

el-verb

προστεθειμένος

προσθέτω • (prosthéto) (past πρόσθεσα, passive προστίθεμαι/προσθέτομαι, p‑past προστέθηκα, ppp προστεθειμένος)

prosthéto (romanization)
πρόσθεσα (past)
προστίθεμαι (passive)
προσθέτομαι (passive)
προστέθηκα (passive past)
προστεθειμένος (participle passive perfect)
προσθέτω (active first-person imperfective indicative present singular)
προσθέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προστίθεμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προσθέτομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προστεθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσθέτεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προσθέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προστίθεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προστεθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσθέτει (active imperfective indicative present singular third-person)
προσθέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προστίθεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προστεθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσθέτουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προσθέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προστιθέμεθα (first-person imperfective indicative passive plural present rare)
προστεθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσθέτετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προσθέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προστίθεσθε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προστεθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσθέτουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προσθέτουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προσθέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσθέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προστίθενται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προστεθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προστεθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσέθετα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προσέθεσα (active first-person indicative past perfective singular)
προστέθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{προσετέθην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
προσέθετες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προσέθεσες (active indicative past perfective second-person singular)
προστέθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{προσετέθης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
προσέθετε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προσέθεσε (active indicative past perfective singular third-person)
προσετίθετο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προστέθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσετέθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
προσθέταμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προσθέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προστεθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{προσετέθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
προσθέτατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προσθέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
προστεθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{προσετέθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
προσέθεταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσθέταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσθέτανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσέθεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσθέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσθέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
προσετίθεντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προστέθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προστεθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προστεθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
προσετέθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα προσθέτω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προσθέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προστίθεμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προστεθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πρόσθετε (active imperative imperfective informal second-person singular)
πρόσθεσε (active imperative perfective second-person singular)
προσθέσου (imperative passive perfective second-person singular)
προσθέτετε (active imperative imperfective plural second-person)
προσθέστε (active imperative perfective plural second-person)
προστίθεσθε (imperative imperfective passive plural second-person)
προστεθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσθέτοντας (active participle present)
προστιθέμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας προσθέσει (active participle past)
προστεθειμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προσθέσει (active infinitive-aorist)
προστεθεί (infinitive-aorist passive)


πλευρά

plevrá (romanization)
πλευρές (plural)
πλευρά (nominative singular)
πλευρές (nominative plural)
πλευράς (genitive singular)
πλευρών (genitive plural)
πλευρά (accusative singular)
πλευρές (accusative plural)
πλευρά (singular vocative)
πλευρές (plural vocative)

Ένα τρίγωνο έχει τρεις κορυφές, τρεις πλευρές και τρεις γωνίες.

Éna trígono échei treis koryfés, treis plevrés kai treis goníes.

A triangle has three points, three sides and three angles.


χίμαιρα

head

χίμαιρα • (chímaira) f (plural χίμαιρες)

chímaira (romanization)
χίμαιρες (plural)
χίμαιρα (nominative singular)
χίμαιρες (nominative plural)
χίμαιρας (genitive singular)
χιμαιρών (genitive plural)
χίμαιρα (accusative singular)
χίμαιρες (accusative plural)
χίμαιρα (singular vocative)
χίμαιρες (plural vocative)

(mythology) chimera, chimaera (a monster)


γωνία

gonía (romanization)
γωνίες (plural)
γωνία (nominative singular)
γωνίες (nominative plural)
γωνίας (genitive singular)
γωνιών (genitive plural)
γωνία (accusative singular)
γωνίες (accusative plural)
γωνία (singular vocative)
γωνίες (plural vocative)

Ottoman Turkish: گونیه (günye)

Borrowed from Ancient Greek γωνία (gōnía).


ακτίνα

aktína (romanization)
ακτίνες (plural)
ακτίνα (nominative singular)
ακτίνες (nominative plural)
ακτίνας (genitive singular)
ακτίνων (genitive plural)
ακτίνα (accusative singular)
ακτίνες (accusative plural)
ακτίνα (singular vocative)
ακτίνες (plural vocative)
αχτίνα (alternative)
αχτίδα (alternative)
ακτίδα (alternative)

σε ακτίνα 200 χιλιομέτρων

(geometry) radius (dimension of a circle, physical line)


δόντι

dónti (romanization)
δόντια (plural)
δόντι (nominative singular)
δόντια (nominative plural)
δοντιού (genitive singular)
δοντιών (genitive plural)
δόντι (accusative singular)
δόντια (accusative plural)
δόντι (singular vocative)
δόντια (plural vocative)

From Byzantine Greek δόντιν (dóntin), δόντιον (dóntion), from Ancient Greek *ὀδόντιον (*odóntion), diminutive of ὀδούς, ὀδόντος (odoús, odóntos), from Proto-Indo-European *h₃dónts (“tooth”).
Compare Mariupol Greek дъонд (ðond).


κύλινδρος

κύλινδρος • (kýlindros) m (plural κύλινδροι)

kýlindros (romanization)
κύλινδροι (plural)

From Ancient Greek κύλινδρος (kúlindros).


ύφεση

ýfesi (romanization)
υφέσεις (plural)
ύφεση (nominative singular)
υφέσεις (nominative plural)
ύφεσης (genitive singular)
υφέσεων (genitive plural)
ύφεση (accusative singular)
υφέσεις (accusative plural)
ύφεση (singular vocative)
υφέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: υφέσεως (yféseos)

From Koine Greek ὕφεσις (húphesis, “slackness of string on a musical instrument”), from Ancient Greek ὑφίημι (huphíēmi, “to lower”).

der

Το 2008 ξεκίνησε η παγκόσμια οικονομική ύφεση.

To 2008 xekínise i pagkósmia oikonomikí ýfesi.

In 2008, the global economic downturn began.

(economics) recession, downturn, slump, depression (period of reduced economic activity)


καλόγερος

head

καλόγερος • (kalógeros) m (plural καλόγεροι)

kalógeros (romanization)
καλόγεροι (plural)
καλόγερος (nominative singular)
καλόγεροι (nominative plural)
καλόγερου (genitive singular)
καλόγερων (genitive plural)
καλόγερο (accusative singular)
καλόγερους (accusative plural)
καλόγερε (singular vocative)
καλόγεροι (plural vocative)

→ Italian: Calogero (Proper name)

→ Aromanian: cãlugãr

→ Portuguese: calouro

→ Romanian: călugăr

→ Serbo-Croatian: kaluđer

→ Bulgarian: калугер (kaluger)

→ Macedonian: калуѓер (kaluǵer)

→ Sicilian: Calòjiru, Caluoru (Proper name)

From Koine Greek καλόγηρος (kalógēros), from καλός (kalós, “good”) + γῆρας (gêras, “old age”).


αληθής

head

αληθής • (alithís) m (feminine αληθής, neuter αληθές)

alithís (romanization)
αληθής (feminine)
αληθές (neuter)
αληθής (masculine nominative singular)
αληθής (feminine nominative singular)
αληθές (neuter nominative singular)
αληθείς (masculine nominative plural)
αληθείς (feminine nominative plural)
αληθή (neuter nominative plural)
αληθούς (genitive masculine singular)
αληθή (genitive masculine singular)
αληθούς (feminine genitive singular)
αληθούς (genitive neuter singular)
αληθών (genitive masculine plural)
αληθών (feminine genitive plural)
αληθών (genitive neuter plural)
αληθή (accusative masculine singular)
αληθή (accusative feminine singular)
αληθές (accusative neuter singular)
αληθείς (accusative masculine plural)
αληθείς (accusative feminine plural)
αληθή (accusative neuter plural)
αληθή (masculine singular vocative)
αληθής (masculine singular vocative)
αληθής (feminine singular vocative)
αληθές (neuter singular vocative)
αληθείς (masculine plural vocative)
αληθείς (feminine plural vocative)
αληθή (neuter plural vocative)
αληθέστερος (comparative masculine nominative singular superlative)
αληθέστερη (comparative feminine nominative singular superlative)
αληθέστερο (comparative neuter nominative singular superlative)
αληθέστεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
αληθέστερες (comparative feminine nominative plural superlative)
αληθέστερα (comparative neuter nominative plural superlative)
αληθέστερου (comparative genitive masculine singular superlative)
αληθέστερης (comparative feminine genitive singular superlative)
αληθέστερου (comparative genitive neuter singular superlative)
αληθέστερων (comparative genitive masculine plural superlative)
αληθέστερων (comparative feminine genitive plural superlative)
αληθέστερων (comparative genitive neuter plural superlative)
αληθέστερο (accusative comparative masculine singular superlative)
αληθέστερη (accusative comparative feminine singular superlative)
αληθέστερο (accusative comparative neuter singular superlative)
αληθέστερους (accusative comparative masculine plural superlative)
αληθέστερες (accusative comparative feminine plural superlative)
αληθέστερα (accusative comparative neuter plural superlative)
αληθέστερε (comparative masculine singular superlative vocative)
αληθέστερη (comparative feminine singular superlative vocative)
αληθέστερο (comparative neuter singular superlative vocative)
αληθέστεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
αληθέστερες (comparative feminine plural superlative vocative)
αληθέστερα (comparative neuter plural superlative vocative)
αληθέστατος (comparative masculine nominative singular superlative)
αληθέστατη (comparative feminine nominative singular superlative)
αληθέστατο (comparative neuter nominative singular superlative)
αληθέστατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
αληθέστατες (comparative feminine nominative plural superlative)
αληθέστατα (comparative neuter nominative plural superlative)
αληθέστατου (comparative genitive masculine singular superlative)
αληθέστατης (comparative feminine genitive singular superlative)
αληθέστατου (comparative genitive neuter singular superlative)
αληθέστατων (comparative genitive masculine plural superlative)
αληθέστατων (comparative feminine genitive plural superlative)
αληθέστατων (comparative genitive neuter plural superlative)
αληθέστατο (accusative comparative masculine singular superlative)
αληθέστατη (accusative comparative feminine singular superlative)
αληθέστατο (accusative comparative neuter singular superlative)
αληθέστατους (accusative comparative masculine plural superlative)
αληθέστατες (accusative comparative feminine plural superlative)
αληθέστατα (accusative comparative neuter plural superlative)
αληθέστατε (comparative masculine singular superlative vocative)
αληθέστατη (comparative feminine singular superlative vocative)
αληθέστατο (comparative neuter singular superlative vocative)
αληθέστατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
αληθέστατες (comparative feminine plural superlative vocative)
αληθέστατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj

vocative masculine as in the accusative (rarely, in some grammars as in the nominative). For Katharevousa, as in neuter nominative (cf. inflection in Ancient Greek).

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αληθής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αληθής, etc.)

From Ancient Greek ᾰ̓ληθής (ălēthḗs, “true”).

(logic, computing, formal) true (in Boolean logic)

πιστός

representative, accurate; of an image, portrait


αιτιατική

head

αιτιατική • (aitiatikí) f (plural αιτιατικές)

aitiatikí (romanization)
αιτιατικές (plural)
αιτιατική (nominative singular)
αιτιατικές (nominative plural)
αιτιατικής (genitive singular)
αιτιατικών (genitive plural)
αιτιατική (accusative singular)
αιτιατικές (accusative plural)
αιτιατική (singular vocative)
αιτιατικές (plural vocative)

From Ancient Greek αἰτιᾱτική (aitiātikḗ), from αἰτιᾱτός (aitiātós, “effect”).

αιτιατική πτώση


στατιστική

στατιστική • (statistikí) f (plural στατιστικές)

statistikí (romanization)
στατιστικές (plural)
στατιστική (nominative singular)
στατιστικές (nominative plural)
στατιστικής (genitive singular)
στατιστικών (genitive plural)
στατιστική (accusative singular)
στατιστικές (accusative plural)
στατιστική (singular vocative)
στατιστικές (plural vocative)


σημασία

σημασία • (simasía) f (plural σημασίες)

el-noun

σημασία • (simasía) f (plural σημασίες)

simasía (romanization)
σημασίες (plural)
σημασία (nominative singular)
σημασίες (nominative plural)
σημασίας (genitive singular)
σημασιών (genitive plural)
σημασία (accusative singular)
σημασίες (accusative plural)
σημασία (singular vocative)
σημασίες (plural vocative)

δίνω σημασία

to pay attention, to take heed; to give significance

Tο ρήμα «τρέχω» έχει πολλές σημασίες.

κυριολεκτική σημασία

μεταφορική σημασία

(lexicography) meaning, sense (single conventional use of a word)


καπέλο

kapélo (romanization)
καπέλα (plural)
καπέλο (nominative singular)
καπέλα (nominative plural)
καπέλου (genitive singular)
καπέλων (genitive plural)
καπέλο (accusative singular)
καπέλα (accusative plural)
καπέλο (singular vocative)
καπέλα (plural vocative)

Borrowed from Italian cappello, from Early Medieval Latin cappellus, from Late Latin cappa.

(figuratively, economics) illegal surcharge


τύφλωση

head

τύφλωση • (týflosi) f (plural τυφλώσεις)

týflosi (romanization)
τυφλώσεις (plural)
τύφλωση (nominative singular)
τυφλώσεις (nominative plural)
τύφλωσης (genitive singular)
τυφλώσεων (genitive plural)
τύφλωση (accusative singular)
τυφλώσεις (accusative plural)
τύφλωση (singular vocative)
τυφλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: τυφλώσεως (tyflóseos)


οθόνη

othóni (romanization)
οθόνες (plural)
οθόνη (nominative singular)
οθόνες (nominative plural)
οθόνης (genitive singular)
οθονών (genitive plural)
οθόνη (accusative singular)
οθόνες (accusative plural)
οθόνη (singular vocative)
οθόνες (plural vocative)

From Ancient Greek ὀθόνη (othónē, “sheet”), probably from a Semitic language (compare Hebrew אֵטוּן (ʾēṭūn, “fine linen”)), ultimately from Egyptian jdmj (“fine red linen”).


ψευδαίσθηση

head

ψευδαισθήσεις

ψευδαίσθηση • (psevdaísthisi) f (plural ψευδαισθήσεις)

el-noun

ψευδαισθήσεις

psevdaísthisi (romanization)
ψευδαισθήσεις (plural)
ψευδαίσθηση (nominative singular)
ψευδαισθήσεις (nominative plural)
ψευδαίσθησης (genitive singular)
ψευδαισθήσεων (genitive plural)
ψευδαίσθηση (accusative singular)
ψευδαισθήσεις (accusative plural)
ψευδαίσθηση (singular vocative)
ψευδαισθήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ψευδαισθήσεις

ψευδαίσθησης

ψευδαισθήσεων

ψευδαισθήσεις

ψευδαισθήσεις

Older or formal genitive singular: ψευδαισθήσεως (psevdaisthíseos)

ψευ δαί σθη ση

From ψευδ- (psevd-, “pseudo-”) + αίσθηση (aísthisi, “feeling”), on the model of παραίσθηση (paraísthisi). First attested as Katharevousa ψευδαίσθησις (psevdaísthisis) in 1888.


εξαγωγή

head

εξαγωγή • (exagogí) f (plural εξαγωγές)

el-noun

εξαγωγή • (exagogí) f (plural εξαγωγές)

exagogí (romanization)
εξαγωγές (plural)
εξαγωγή (nominative singular)
εξαγωγές (nominative plural)
εξαγωγής (genitive singular)
εξαγωγών (genitive plural)
εξαγωγή (accusative singular)
εξαγωγές (accusative plural)
εξαγωγή (singular vocative)
εξαγωγές (plural vocative)

From Ancient Greek ἐξαγωγή (exagōgḗ). Morphologically εξ- (ex-) + αγωγή (agogí).


μεγαλομανία

head

μεγαλομανίες

μεγαλομανία • (megalomanía) f (plural μεγαλομανίες)

el-noun

μεγαλομανίες

megalomanía (romanization)
μεγαλομανίες (plural)
μεγαλομανία (nominative singular)
μεγαλομανίες (nominative plural)
μεγαλομανίας (genitive singular)
μεγαλομανιών (genitive plural)
μεγαλομανία (accusative singular)
μεγαλομανίες (accusative plural)
μεγαλομανία (singular vocative)
μεγαλομανίες (plural vocative)

el-decl-noun

μεγαλομανίες

μεγαλομανίας

μεγαλομανιών

μεγαλομανίες

μεγαλομανίες

με γα λο μα νί α

Learned borrowing from French mégalomanie, a Greek classical compound from mégalo- + manie (μεγαλο- (“megalo-”) + μανία (“mania”)).


φάρυγγας

head

φάρυγγας • (fáryngas) m (plural φάρυγγες)

fáryngas (romanization)
φάρυγγες (plural)
φάρυγγας (nominative singular)
φάρυγγες (nominative plural)
φάρυγγα (genitive singular)
φαρύγγων (genitive plural)
φάρυγγα (accusative singular)
φάρυγγες (accusative plural)
φάρυγγα (singular vocative)
φάρυγγες (plural vocative)


ευλογιά

ευλογιά • (evlogiá) f (plural ευλογιές)

el-noun

ευλογιά • (evlogiá) f (plural ευλογιές)

evlogiá (romanization)
ευλογιές (plural)
ευλογιά (nominative singular)
ευλογιές (nominative plural)
ευλογιάς (genitive singular)
ευλογιών (genitive plural)
ευλογιά (accusative singular)
ευλογιές (accusative plural)
ευλογιά (singular vocative)
ευλογιές (plural vocative)


επεξεργαστής κειμένου

head

επεξεργαστής κειμένου

επεξεργαστής κειμένου • (epexergastís keiménou) m

el-noun

επεξεργαστής κειμένου

en-επεξεργαστής_κειμένου-el-noun-c3Vrdq4Q


μεθοδολογία

head

μεθοδολογίες

μεθοδολογία • (methodología) f (plural μεθοδολογίες)

el-noun

μεθοδολογίες

methodología (romanization)
μεθοδολογίες (plural)
μεθοδολογία (nominative singular)
μεθοδολογίες (nominative plural)
μεθοδολογίας (genitive singular)
μεθοδολογιών (genitive plural)
μεθοδολογία (accusative singular)
μεθοδολογίες (accusative plural)
μεθοδολογία (singular vocative)
μεθοδολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

μεθοδολογίες

μεθοδολογίας

μεθοδολογιών

μεθοδολογίες

μεθοδολογίες

From French méthodologie, from méthode (“method”) and -logie (“-logy”); finally from Ancient Greek μέθοδος (méthodos, “method”) and λέγω (légō, “to tell”).


Μορφέας

head

Μορφέας • (Morféas) m

el-noun-proper

Μορφέας • (Morféas) m

Morféas (romanization)
Μορφέας (nominative singular)
Μορφέα (genitive singular)
Μορφέα (accusative singular)
Μορφέα (singular vocative)


αμόνι

amóni (romanization)
αμόνια (plural)
αμόνι (nominative singular)
αμόνια (nominative plural)
αμονιού (genitive singular)
αμονιών (genitive plural)
αμόνι (accusative singular)
αμόνια (accusative plural)
αμόνι (singular vocative)
αμόνια (plural vocative)

Ancient Greek ἀκμόνιον (akmónion), diminutive of ἄκμων (ákmōn, “anvil”).

(anatomy) incus, anvil (bone in the ear)


μαία

maía (romanization)
μαίες (plural)
μαία (nominative singular)
μαίες (nominative plural)
μαίας (genitive singular)
μαιών (genitive plural)
μαία (accusative singular)
μαίες (accusative plural)
μαία (singular vocative)
μαίες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek μαῖα (maîa).


μεταγλώττιση

head

μεταγλωττίσεις

μεταγλώττιση • (metaglóttisi) f (plural μεταγλωττίσεις)

el-noun

μεταγλωττίσεις

metaglóttisi (romanization)
μεταγλωττίσεις (plural)
μεταγλώττιση (nominative singular)
μεταγλωττίσεις (nominative plural)
μεταγλώττισης (genitive singular)
μεταγλωττίσεων (genitive plural)
μεταγλώττιση (accusative singular)
μεταγλωττίσεις (accusative plural)
μεταγλώττιση (singular vocative)
μεταγλωττίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

μεταγλώττισης

μεταγλωττίσεων

μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

Older or formal genitive singular: μεταγλωττίσεως (metaglottíseos)

με τα γλώτ τι ση

From verb μεταγλωττί(ζω) (metaglottí(zo)) + -ση (-si). Compare to the medieval μεταγλώττισμα n (metaglṓttisma, “translation; interpretation, explanation”). See μετα- (meta-) and the ancient γλῶττα (glôtta), Attic form of γλῶσσα (glôssa).

μεταγλωττίζω

transfer to different or simpler language; dub an audio to text; compile in programming


γενετική

head

γενετική • (genetikí) f (plural γενετικές)

genetikí (romanization)
γενετικές (plural)
γενετική (nominative singular)
γενετικές (nominative plural)
γενετικής (genitive singular)
γενετικών (genitive plural)
γενετική (accusative singular)
γενετικές (accusative plural)
γενετική (singular vocative)
γενετικές (plural vocative)

(sciences, biology) genetics (molecular biology)


Ύπνος

Ύπνος • (Ýpnos) m

el-noun-proper

Ύπνος • (Ýpnos) m

Ýpnos (romanization)
Ύπνος (nominative singular)
Ύπνου (genitive singular)
Ύπνο (accusative singular)
Ύπνε (singular vocative)

(Greek mythology) Hypnos, the god of sleep


ανατομία

head

ανατομία • (anatomía) f

el-noun

ανατομία • (anatomía) f

anatomía (romanization)
ανατομία (nominative singular)
ανατομίες (nominative plural)
ανατομίας (genitive singular)
ανατομιών (genitive plural)
ανατομία (accusative singular)
ανατομίες (accusative plural)
ανατομία (singular vocative)
ανατομίες (plural vocative)


υπώνυμο

ypónymo (romanization)
υπώνυμα (plural)
υπώνυμο (nominative singular)
υπώνυμα (nominative plural)
υπωνύμου (genitive singular)
υπώνυμου (genitive singular)
υπωνύμων (genitive plural)
υπώνυμο (accusative singular)
υπώνυμα (accusative plural)
υπώνυμο (singular vocative)
υπώνυμα (plural vocative)


όργανο

órgano (romanization)
όργανα (plural)
όργανο (nominative singular)
όργανα (nominative plural)
οργάνου (genitive singular)
όργανου (genitive singular)
οργάνων (genitive plural)
όργανο (accusative singular)
όργανα (accusative plural)
όργανο (singular vocative)
όργανα (plural vocative)

Η καρδιά είναι ένα όργανο του ανθρώπινου σώματος.

I kardiá eínai éna órgano tou anthrópinou sómatos.

The heart is an organ of the human body.


περιττός

head

περιττός • (perittós) m (feminine περιττή, neuter περιττό)

perittós (romanization)
περιττή (feminine)
περιττό (neuter)
περιττός (masculine nominative singular)
περιττή (feminine nominative singular)
περιττό (neuter nominative singular)
περιττοί (masculine nominative plural)
περιττές (feminine nominative plural)
περιττά (neuter nominative plural)
περιττού (genitive masculine singular)
περιττής (feminine genitive singular)
περιττού (genitive neuter singular)
περιττών (genitive masculine plural)
περιττών (feminine genitive plural)
περιττών (genitive neuter plural)
περιττό (accusative masculine singular)
περιττή (accusative feminine singular)
περιττό (accusative neuter singular)
περιττούς (accusative masculine plural)
περιττές (accusative feminine plural)
περιττά (accusative neuter plural)
περιττέ (masculine singular vocative)
περιττή (feminine singular vocative)
περιττό (neuter singular vocative)
περιττοί (masculine plural vocative)
περιττές (feminine plural vocative)
περιττά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο περιττός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο περιττός, etc.)

el-decl-adj-table

περιττός (perittós)

περιττή (perittí)

περιττό (perittó)

περιττοί (perittoí)

περιττές (perittés)

περιττά (perittá)

περιττού (perittoú)

περιττής (perittís)

περιττού (perittoú)

περιττών (perittón)

περιττών (perittón)

περιττών (perittón)

περιττό (perittó)

περιττή (perittí)

περιττό (perittó)

περιττούς (perittoús)

περιττές (perittés)

περιττά (perittá)

περιττέ (peritté)

περιττή (perittí)

περιττό (perittó)

περιττοί (perittoí)

περιττές (perittés)

περιττά (perittá)

Learned borrowing from Ancient Greek περιττός (perittós), the Attic dialectal form of περισσός (perissós, “beyond, superfluous, (mathematics) odd”).


λάρυγγας

head

λάρυγγας • (láryngas) m (plural λάρυγγες)

láryngas (romanization)
λάρυγγες (plural)
λάρυγγας (nominative singular)
λάρυγγες (nominative plural)
λάρυγγα (genitive singular)
λαρύγγων (genitive plural)
λάρυγγα (accusative singular)
λάρυγγες (accusative plural)
λάρυγγα (singular vocative)
λάρυγγες (plural vocative)


δύσπνοια

δύσπνοια • (dýspnoia) f (plural δύσπνοιες)

dýspnoia (romanization)
δύσπνοιες (plural)
δύσπνοια (nominative singular)
δύσπνοιες (nominative plural)
δύσπνοιας (genitive singular)
δύσπνοια (accusative singular)
δύσπνοιες (accusative plural)
δύσπνοια (singular vocative)
δύσπνοιες (plural vocative)

From Ancient Greek δῠ́σπνοιᾰ (dŭ́spnoiă).

(medicine) dyspnea, dyspnoea (difficult respiration)


διαδίκτυο

διαδίκτυο • (diadíktyo) n (plural διαδίκτυα)

diadíktyo (romanization)
διαδίκτυα (plural)
διαδίκτυο (nominative singular)
διαδίκτυα (nominative plural)
διαδικτύου (genitive singular)
διαδίκτυου (genitive singular)
διαδικτύων (genitive plural)
διαδίκτυων (genitive plural)
διαδίκτυο (accusative singular)
διαδίκτυα (accusative plural)
διαδίκτυο (singular vocative)
διαδίκτυα (plural vocative)
Διαδίκτυο (alternative)

δι α δί κτυ ο

διά (diá, “by”) + δίκτυο (díktyo, “network”)

compound

(computing) internet, the Internet, computer network


αμυχή

amychí (romanization)
αμυχές (plural)
αμυχή (nominative singular)
αμυχές (nominative plural)
αμυχής (genitive singular)
αμυχών (genitive plural)
αμυχή (accusative singular)
αμυχές (accusative plural)
αμυχή (singular vocative)
αμυχές (plural vocative)

(medicine) abrasion, scratch (of the skin)


αναιμικός

head

αναιμικός • (anaimikós) m (feminine αναιμική, neuter αναιμικό)

anaimikós (romanization)
αναιμική (feminine)
αναιμικό (neuter)
αναιμικός (masculine nominative singular)
αναιμική (feminine nominative singular)
αναιμικό (neuter nominative singular)
αναιμικοί (masculine nominative plural)
αναιμικές (feminine nominative plural)
αναιμικά (neuter nominative plural)
αναιμικού (genitive masculine singular)
αναιμικής (feminine genitive singular)
αναιμικού (genitive neuter singular)
αναιμικών (genitive masculine plural)
αναιμικών (feminine genitive plural)
αναιμικών (genitive neuter plural)
αναιμικό (accusative masculine singular)
αναιμική (accusative feminine singular)
αναιμικό (accusative neuter singular)
αναιμικούς (accusative masculine plural)
αναιμικές (accusative feminine plural)
αναιμικά (accusative neuter plural)
αναιμικέ (masculine singular vocative)
αναιμική (feminine singular vocative)
αναιμικό (neuter singular vocative)
αναιμικοί (masculine plural vocative)
αναιμικές (feminine plural vocative)
αναιμικά (neuter plural vocative)
αναιμικότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
αναιμικότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
αναιμικότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
αναιμικότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
αναιμικότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
αναιμικότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
αναιμικότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
αναιμικότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
αναιμικότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
αναιμικότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
αναιμικότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
αναιμικότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
αναιμικότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
αναιμικότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
αναιμικότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
αναιμικότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
αναιμικότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
αναιμικότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
αναιμικότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
αναιμικότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
αναιμικότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
αναιμικότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
αναιμικότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
αναιμικότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
αναιμικότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
αναιμικότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
αναιμικότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
αναιμικότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
αναιμικότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
αναιμικότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
αναιμικότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
αναιμικότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
αναιμικότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
αναιμικότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
αναιμικότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
αναιμικότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
αναιμικότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
αναιμικότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
αναιμικότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
αναιμικότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
αναιμικότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
αναιμικότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
αναιμικότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
αναιμικότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
αναιμικότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
αναιμικότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
αναιμικότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
αναιμικότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναιμικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναιμικός, etc.)

el-decl-adj-table

αναιμικός (anaimikós)

αναιμική (anaimikí)

αναιμικό (anaimikó)

αναιμικοί (anaimikoí)

αναιμικές (anaimikés)

αναιμικά (anaimiká)

αναιμικού (anaimikoú)

αναιμικής (anaimikís)

αναιμικού (anaimikoú)

αναιμικών (anaimikón)

αναιμικών (anaimikón)

αναιμικών (anaimikón)

αναιμικό (anaimikó)

αναιμική (anaimikí)

αναιμικό (anaimikó)

αναιμικούς (anaimikoús)

αναιμικές (anaimikés)

αναιμικά (anaimiká)

αναιμικέ (anaimiké)

αναιμική (anaimikí)

αναιμικό (anaimikó)

αναιμικοί (anaimikoí)

αναιμικές (anaimikés)

αναιμικά (anaimiká)

αναιμικότερος (anaimikóteros)

αναιμικότερη (anaimikóteri)

αναιμικότερο (anaimikótero)

αναιμικότεροι (anaimikóteroi)

αναιμικότερες (anaimikóteres)

αναιμικότερα (anaimikótera)

αναιμικότερου (anaimikóterou)

αναιμικότερης (anaimikóteris)

αναιμικότερου (anaimikóterou)

αναιμικότερων (anaimikóteron)

αναιμικότερων (anaimikóteron)

αναιμικότερων (anaimikóteron)

αναιμικότερο (anaimikótero)

αναιμικότερη (anaimikóteri)

αναιμικότερο (anaimikótero)

αναιμικότερους (anaimikóterous)

αναιμικότερες (anaimikóteres)

αναιμικότερα (anaimikótera)

αναιμικότερε (anaimikótere)

αναιμικότερη (anaimikóteri)

αναιμικότερο (anaimikótero)

αναιμικότεροι (anaimikóteroi)

αναιμικότερες (anaimikóteres)

αναιμικότερα (anaimikótera)

αναιμικότατος (anaimikótatos)

αναιμικότατη (anaimikótati)

αναιμικότατο (anaimikótato)

αναιμικότατοι (anaimikótatoi)

αναιμικότατες (anaimikótates)

αναιμικότατα (anaimikótata)

αναιμικότατου (anaimikótatou)

αναιμικότατης (anaimikótatis)

αναιμικότατου (anaimikótatou)

αναιμικότατων (anaimikótaton)

αναιμικότατων (anaimikótaton)

αναιμικότατων (anaimikótaton)

αναιμικότατο (anaimikótato)

αναιμικότατη (anaimikótati)

αναιμικότατο (anaimikótato)

αναιμικότατους (anaimikótatous)

αναιμικότατες (anaimikótates)

αναιμικότατα (anaimikótata)

αναιμικότατε (anaimikótate)

αναιμικότατη (anaimikótati)

αναιμικότατο (anaimikótato)

αναιμικότατοι (anaimikótatoi)

αναιμικότατες (anaimikótates)

αναιμικότατα (anaimikótata)


παχύ έντερο

head

παχύ έντερο • (pachý éntero) n (uncountable)

From παχύς (pachýs, “fat”) + έντερο (éntero, “intestine”).


επίθετο

epítheto (romanization)
επίθετα (plural)
επίθετο (nominative singular)
επίθετα (nominative plural)
επιθέτου (genitive singular)
επίθετου (genitive singular)
επιθέτων (genitive plural)
επίθετο (accusative singular)
επίθετα (accusative plural)
επίθετο (singular vocative)
επίθετα (plural vocative)


νεοδαμώδης

νεοδαμώδης • (neodamódis) m (plural νεοδαμώδεις)

neodamódis (romanization)
νεοδαμώδεις (plural)

(history) An emancipated helot in Ancient Sparta


μικρόβιο

μικρόβιο • (mikróvio) n (plural μικρόβια)

mikróvio (romanization)
μικρόβια (plural)
μικρόβιο (nominative singular)
μικρόβια (nominative plural)
μικροβίου (genitive singular)
μικρόβιου (genitive singular)
μικροβίων (genitive plural)
μικρόβιο (accusative singular)
μικρόβια (accusative plural)
μικρόβιο (singular vocative)
μικρόβια (plural vocative)


φυσική

fysikí (romanization)
φυσική (nominative singular)
φυσικής (genitive singular)
φυσική (accusative singular)
φυσική (singular vocative)

Nominalisation of φυσικός (fysikós, “natural”).


υλισμικό

υλισμικό • (ylismikó) n (plural υλισμικά)

ylismikó (romanization)
υλισμικά (plural)
υλισμικό (nominative singular)
υλισμικά (nominative plural)
υλισμικού (genitive singular)
υλισμικών (genitive plural)
υλισμικό (accusative singular)
υλισμικά (accusative plural)
υλισμικό (singular vocative)
υλισμικά (plural vocative)


μοίρα

moíra (romanization)
μοίρες (plural)
μοίρα (nominative singular)
μοίρες (nominative plural)
μοίρας (genitive singular)
μοιρών (genitive plural)
μοίρα (accusative singular)
μοίρες (accusative plural)
μοίρα (singular vocative)
μοίρες (plural vocative)

From Ancient Greek μοῖρα and the three Μοῖραι (Moîrai, “Fates”).

κακομοίρικος

of a κακομοίρης


φαλλός

fallós (romanization)
φαλλοί (plural)
φαλλός (nominative singular)
φαλλοί (nominative plural)
φαλλού (genitive singular)
φαλλών (genitive plural)
φαλλό (accusative singular)
φαλλούς (accusative plural)
φαλλέ (singular vocative)
φαλλοί (plural vocative)


πρωκτός

proktós (romanization)
πρωκτοί (plural)
πρωκτός (nominative singular)
πρωκτοί (nominative plural)
πρωκτού (genitive singular)
πρωκτών (genitive plural)
πρωκτό (accusative singular)
πρωκτούς (accusative plural)
πρωκτέ (singular vocative)
πρωκτοί (plural vocative)

Δυστυχώς, οι εξετάσεις δείχνουν ότι πάσχετε από καρκίνο του πρωκτού.

Dystychós, oi exetáseis deíchnoun óti páschete apó karkíno tou proktoú.

Unfortunately, the tests show that you are suffering from cancer of the anus.


γεωλογία

geología (romanization)
γεωλογία (nominative singular)
γεωλογίας (genitive singular)
γεωλογία (accusative singular)
γεωλογία (singular vocative)


μυς

mys (romanization)
μυς (plural)
μύες (plural)
μυς (nominative singular)
μύες (nominative plural)
μυός (genitive singular)
μυών (genitive plural)
μυ (accusative singular)
μυς (accusative plural)
μυ (singular vocative)
μύες (plural vocative)

From Ancient Greek μῦς (mûs), from Proto-Hellenic *mū́s, from Proto-Indo-European *múHs.


φώνημα

φώνημα • (fónima) n (plural φωνήματα)

el-noun

φώνημα • (fónima) n (plural φωνήματα)

fónima (romanization)
φωνήματα (plural)
φώνημα (nominative singular)
φωνήματα (nominative plural)
φωνήματος (genitive singular)
φωνημάτων (genitive plural)
φώνημα (accusative singular)
φωνήματα (accusative plural)
φώνημα (singular vocative)
φωνήματα (plural vocative)

A reborrowing from French phonème (“phoneme”), from Ancient Greek φώνημα (phṓnēma, “sound made”, “utterance”; “thing spoken”, “speech”, “language”).


θηλή

thilí (romanization)
θηλές (plural)
θηλή (nominative singular)
θηλές (nominative plural)
θηλής (genitive singular)
θηλών (genitive plural)
θηλή (accusative singular)
θηλές (accusative plural)
θηλή (singular vocative)
θηλές (plural vocative)


μορφίνη

head

μορφίνη • (morfíni) f

el-noun

μορφίνη • (morfíni) f

morfíni (romanization)
μορφίνη (nominative singular)
μορφίνης (genitive singular)
μορφίνη (accusative singular)
μορφίνη (singular vocative)


όρχις

órchis (romanization)
όρχεις (plural)
όρχις (nominative singular)
όρχεις (nominative plural)
όρχεως (genitive singular)
όρχεων (genitive plural)
όρχι (accusative singular)
όρχεις (accusative plural)
όρχι (singular vocative)
όρχεις (plural vocative)

From Ancient Greek ὄρχις (órkhis). Compare the inherited αρχίδι (archídi, “ball, nut”).


στύση

stýsi (romanization)
στύσεις (plural)
στύση (nominative singular)
στύσεις (nominative plural)
στύσης (genitive singular)
στύσεων (genitive plural)
στύση (accusative singular)
στύσεις (accusative plural)
στύση (singular vocative)
στύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singular: στύσεως (stýseos)

From Ancient Greek στύω (stúō, “to make stiff”) + -ση (-si).


πλάτος

plátos (romanization)
πλάτη (plural)
πλάτος (nominative singular)
πλάτη (nominative plural)
πλάτους (genitive singular)
πλατών (genitive plural)
πλάτος (accusative singular)
πλάτη (accusative plural)
πλάτος (singular vocative)
πλάτη (plural vocative)


σύνδεσμος

head

σύνδεσμος • (sýndesmos) m (plural σύνδεσμοι)

sýndesmos (romanization)
σύνδεσμοι (plural)
σύνδεσμος (nominative singular)
σύνδεσμοι (nominative plural)
συνδέσμου (genitive singular)
συνδέσμων (genitive plural)
σύνδεσμο (accusative singular)
συνδέσμους (accusative plural)
σύνδεσμε (singular vocative)
σύνδεσμοι (plural vocative)


ωάριο

oário (romanization)
ωάρια (plural)
ωάριο (nominative singular)
ωάρια (nominative plural)
ωαρίου (genitive singular)
ωάριου (genitive singular)
ωαρίων (genitive plural)
ωάριο (accusative singular)
ωάρια (accusative plural)
ωάριο (singular vocative)
ωάρια (plural vocative)


μέλος

mélos (romanization)
μέλη (plural)
μέλος (nominative singular)
μέλη (nominative plural)
μέλους (genitive singular)
μελών (genitive plural)
μέλος (accusative singular)
μέλη (accusative plural)
μέλος (singular vocative)
μέλη (plural vocative)


ανεβαίνω

ανεβαίνω • (anevaíno)

el-verb

ανεβαίνω • (anevaíno) (past ανέβηκα, passive —, ppp ανεβασμένος)

anevaíno (romanization)
ανέβηκα (past)
ανεβασμένος (participle passive perfect)
ανεβαίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανέβω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανεβώ (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανεβαίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανέβεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανεβείς (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανεβαίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανέβει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανεβεί (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανεβαίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανέβουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανεβούμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
ανεβαίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανέβετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανεβείτε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανεβαίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανεβαίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανέβουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανέβουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανεβούν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανεβούνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανέβαινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέβηκα (active first-person indicative past perfective singular)
ανέβαινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέβηκες (active indicative past perfective second-person singular)
ανέβαινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέβηκε (active indicative past perfective singular third-person)
ανεβαίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανεβήκαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανεβαίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανεβήκατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανέβαιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανεβαίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανεβαίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέβηκαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανεβήκαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανεβήκανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ανεβαίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανέβω (active first-person future indicative perfective singular)
ανεβώ (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ανέβαινε (active imperative imperfective second-person singular)
ανέβα (active imperative perfective second-person singular)
ανεβαίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανεβείτε (active imperative perfective plural second-person)
ανεβαίνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ανέβει (active indeclinable participle perfect)
ανεβεί (active indeclinable participle perfect)
ανεβασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
ανέβει (infinitive-aorist)
ανεβεί (infinitive-aorist)
αναβαίνω (alternative)

Inherited from Byzantine Greek ἀνεβαίνω (anebaínō) from the Ancient Greek ἀναβαίνω (anabaínō). The epsilon ανε-, from the aorist ἀνέβην (anébēn).

inh+

Το αρχείο ανέβηκε πέρσι.

ανεβάζω ανεβάζω#Greek

(intransitive, computing) to be uploaded (passive equivalent of ανεβάζω (anevázo, “upload”))


φορά

forá (romanization)
φορές (plural)
φορά (nominative singular)
φορές (nominative plural)
φοράς (genitive singular)
φορών (genitive plural)
φορά (accusative singular)
φορές (accusative plural)
φορά (singular vocative)
φορές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek φορά (phorá).

πέντε φορές


λογισμικό

head

λογισμικό • (logismikó) n (plural λογισμικά)

logismikó (romanization)
λογισμικά (plural)
λογισμικό (nominative singular)
λογισμικά (nominative plural)
λογισμικού (genitive singular)
λογισμικών (genitive plural)
λογισμικό (accusative singular)
λογισμικά (accusative plural)
λογισμικό (singular vocative)
λογισμικά (plural vocative)


σπόνδυλος

σπόνδυλος • (spóndylos) m (plural σπόνδυλοι)

spóndylos (romanization)
σπόνδυλοι (plural)
σπόνδυλος (nominative singular)
σπόνδυλοι (nominative plural)
σπονδύλου (genitive singular)
σπονδύλων (genitive plural)
σπόνδυλο (accusative singular)
σπονδύλους (accusative plural)
σπόνδυλε (singular vocative)
σπόνδυλοι (plural vocative)
σφόνδυλος (alternative)


αντίχειρας

αντίχειρας • (antícheiras) m (plural αντίχειρες)

antícheiras (romanization)
αντίχειρες (plural)
αντίχειρας (nominative singular)
αντίχειρες (nominative plural)
αντίχειρα (genitive singular)
αντιχείρων (genitive plural)
αντίχειρα (accusative singular)
αντίχειρες (accusative plural)
αντίχειρα (singular vocative)
αντίχειρες (plural vocative)


κατηγόρημα

κατηγορήματα

κατηγόρημα • (katigórima) n (plural κατηγορήματα)

el-noun

κατηγορήματα

katigórima (romanization)
κατηγορήματα (plural)
κατηγόρημα (nominative singular)
κατηγορήματα (nominative plural)
κατηγορήματος (genitive singular)
κατηγορημάτων (genitive plural)
κατηγόρημα (accusative singular)
κατηγορήματα (accusative plural)
κατηγόρημα (singular vocative)
κατηγορήματα (plural vocative)

el-decl-noun

κατηγορήματα

κατηγορήματος

κατηγορημάτων

κατηγορήματα

κατηγορήματα

From Ancient Greek κατηγόρημα (katēgórēma). By surface analysis, κατηγορώ (katigoró, “to accuse”) + -μα (-ma).


Ουρανία

head

Ουρανία • (Ouranía) f

el-noun-proper

Ουρανία • (Ouranía) f

Ouranía (romanization)
Ουρανία (nominative singular)
Ουρανίας (genitive singular)
Ουρανία (accusative singular)
Ουρανία (singular vocative)

Ancient Greek Οὐρανίᾱ (Ouraníā, literally “heavenly, celestial”).

inh

(Greek mythology) Urania, muse of astronomy and astrology.


νοσοκόμα

head

νοσοκόμα • (nosokóma) f (plural νοσοκόμες, masculine νοσοκόμος)

nosokóma (romanization)
νοσοκόμες (plural)
νοσοκόμος (masculine)
νοσοκόμα (nominative singular)
νοσοκόμες (nominative plural)
νοσοκόμας (genitive singular)
νοσοκόμων (genitive plural)
νοσοκόμα (accusative singular)
νοσοκόμες (accusative plural)
νοσοκόμα (singular vocative)
νοσοκόμες (plural vocative)


νοσηλεύτρια

νοσηλεύτριες

νοσηλεύτρια • (nosiléftria) f (plural νοσηλεύτριες)

el-noun

νοσηλεύτριες

nosiléftria (romanization)
νοσηλεύτριες (plural)
νοσηλεύτρια (nominative singular)
νοσηλεύτριες (nominative plural)
νοσηλεύτριας (genitive singular)
νοσηλευτριών (genitive plural)
νοσηλεύτρια (accusative singular)
νοσηλεύτριες (accusative plural)
νοσηλεύτρια (singular vocative)
νοσηλεύτριες (plural vocative)

el-decl-noun

νοσηλεύτριες

νοσηλεύτριας

νοσηλευτριών

νοσηλεύτριες

νοσηλεύτριες

(medicine) nurse (especially one scientifically trained)


νοσηλευτής

head

νοσηλευτής • (nosileftís) m (plural νοσηλευτές, feminine νοσηλεύτρια)

nosileftís (romanization)
νοσηλευτές (plural)
νοσηλεύτρια (feminine)
νοσηλευτής (nominative singular)
νοσηλευτές (nominative plural)
νοσηλευτή (genitive singular)
νοσηλευτών (genitive plural)
νοσηλευτή (accusative singular)
νοσηλευτές (accusative plural)
νοσηλευτή (singular vocative)
νοσηλευτές (plural vocative)

(medicine) male nurse (especially a scientifically trained one)


ορμόνη

ormóni (romanization)
ορμόνες (plural)
ορμόνη (nominative singular)
ορμόνες (nominative plural)
ορμόνης (genitive singular)
ορμονών (genitive plural)
ορμόνη (accusative singular)
ορμόνες (accusative plural)
ορμόνη (singular vocative)
ορμόνες (plural vocative)


ασπιρίνη

ασπιρίνη • (aspiríni) f (plural ασπιρίνες)

aspiríni (romanization)
ασπιρίνες (plural)
ασπιρίνη (nominative singular)
ασπιρίνες (nominative plural)
ασπιρίνης (genitive singular)
ασπιρινών (genitive plural)
ασπιρίνη (accusative singular)
ασπιρίνες (accusative plural)
ασπιρίνη (singular vocative)
ασπιρίνες (plural vocative)

el-decl-noun

the genitive plural form ασπιρίνων is common


τραχεία

head

τραχεία • (tracheía) f (plural τραχείες)

tracheía (romanization)
τραχείες (plural)
τραχεία (nominative singular)
τραχείες (nominative plural)
τραχείας (genitive singular)
τραχειών (genitive plural)
τραχεία (accusative singular)
τραχείες (accusative plural)
τραχεία (singular vocative)
τραχείες (plural vocative)

(anatomy, medicine) trachea (thin-walled, cartilaginous tube connecting the larynx to the bronchi)


αορτή

aortí (romanization)
αορτές (plural)
αορτή (nominative singular)
αορτές (nominative plural)
αορτής (genitive singular)
αορτών (genitive plural)
αορτή (accusative singular)
αορτές (accusative plural)
αορτή (singular vocative)
αορτές (plural vocative)

From the Ancient Greek ἀορτή (aortḗ, “the arteries springing from the heart”).


γρατζουνιά

head

γρατζουνιά • (gratzouniá) f (plural γρατζουνιές)

gratzouniá (romanization)
γρατζουνιές (plural)
γρατζουνιά (nominative singular)
γρατζουνιές (nominative plural)
γρατζουνιάς (genitive singular)
γρατζουνιών (genitive plural)
γρατζουνιά (accusative singular)
γρατζουνιές (accusative plural)
γρατζουνιά (singular vocative)
γρατζουνιές (plural vocative)
γρατσουνιά (alternative)

From γρατζουνάω (gratzounáo, “to scratch”) + -ιά (-iá).


νοσοκομείο

head

νοσοκομείο • (nosokomeío) n (plural νοσοκομεία)

nosokomeío (romanization)
νοσοκομεία (plural)
νοσοκομείο (nominative singular)
νοσοκομεία (nominative plural)
νοσοκομείου (genitive singular)
νοσοκομείων (genitive plural)
νοσοκομείο (accusative singular)
νοσοκομεία (accusative plural)
νοσοκομείο (singular vocative)
νοσοκομεία (plural vocative)

νο σο κο μεί ο

Inherited from Ancient Greek νοσοκομεῖον (nosokomeîon). By surface analysis, νόσος (nósos, “disease”) + -κομείο (-komeío).


οικονομικά

oikonomiká (romanization)
οικονομικά (nominative plural)
οικονομικών (genitive plural)
οικονομικά (accusative plural)
οικονομικά (plural vocative)


οδοντίατρος

head

οδοντίατρος • (odontíatros) m or f (plural οδοντίατροι)

odontíatros (romanization)
οδοντίατροι (plural)
οδοντίατρος (nominative singular)
οδοντίατροι (nominative plural)
οδοντιάτρου (genitive singular)
οδοντιάτρων (genitive plural)
οδοντίατρο (accusative singular)
οδοντιάτρους (accusative plural)
οδοντίατρε (singular vocative)
οδοντίατροι (plural vocative)
οδοντογιατρός (alternative)

el-decl-noun

οδοντιάτρους

From οδοντ- (odont-, “tooth”) + ιατρός (iatrós, “doctor”), a calque of German Zahnarzt.


αλληθωρίζω

head

αλληθωρίζω • (allithorízo)

el-verb

αλληθωρίζω • (allithorízo) (past αλληθώρισα, passive —)

allithorízo (romanization)
αλληθώρισα (past)
αλληθωρίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αλληθωρίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αλληθωρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αλληθωρίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αλληθωρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αλληθωρίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αλληθωρίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αλληθωρίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αλληθωρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αλληθωρίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αλληθωρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αλληθωρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αλληθωρίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αλληθωρίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αλληθώριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αλληθώρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αλληθώριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αλληθώρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αλληθώριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αλληθώρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αλληθωρίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αλληθωρίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αλληθωρίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αλληθωρίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αλληθώριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλληθωρίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλληθωρίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλληθώρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αλληθωρίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αλληθωρίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αλληθωρίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αλληθωρίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αλληθώριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αλληθώρισε (active imperative perfective second-person singular)
αλληθωρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αλληθωρίστε (active imperative perfective plural second-person)
αλληθωρίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αλληθωρίσει (active indeclinable participle perfect)
αλληθωρίσει (infinitive-aorist)
αλλοιθωρίζω (alternative)

(ophthalmology) to suffer from strabismus


χάπι

chápi (romanization)
χάπια (plural)
χάπι (nominative singular)
χάπια (nominative plural)
χαπιού (genitive singular)
χαπιών (genitive plural)
χάπι (accusative singular)
χάπια (accusative plural)
χάπι (singular vocative)
χάπια (plural vocative)

From Ottoman Turkish حب (hab, hap), from Arabic حَبّ (ḥabb).


αιδοίο

aidoío (romanization)
αιδοία (plural)
αιδοίο (nominative singular)
αιδοία (nominative plural)
αιδοίου (genitive singular)
αιδοίων (genitive plural)
αιδοίο (accusative singular)
αιδοία (accusative plural)
αιδοίο (singular vocative)
αιδοία (plural vocative)

(anatomy) vulva, pudenda (collectively the external female sexual organs)


προμνησία

head

προμνησία • (promnisía) f (plural προμνησίες)

promnisía (romanization)
προμνησίες (plural)
προμνησία (nominative singular)
προμνησίες (nominative plural)
προμνησίας (genitive singular)
προμνησιών (genitive plural)
προμνησία (accusative singular)
προμνησίες (accusative plural)
προμνησία (singular vocative)
προμνησίες (plural vocative)

προ μνη σί α

Neologism of the 21st century, free translation of the French déjà vu which is frequently used in the original French. Created in the pattern of αμνησία (amnisía, “amnesia”) from προ- (“pre, before”) + μνη-(stem from μνήμη (mnḗmē, “memory”) + -σία (suffix for abstract nouns).

(psychology, psychiatry, neologism) déjà vu


ενδοκρινολογία

ενδοκρινολογία • (endokrinología) f (uncountable)

endokrinología (romanization)
ενδοκρινολογία (nominative singular)
ενδοκρινολογίας (genitive singular)
ενδοκρινολογία (accusative singular)
ενδοκρινολογία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ενδοκρινολογία

ενδοκρινολογίας

ενδοκρινολογία

ενδοκρινολογία


άρρητος αριθμός

head

άρρητος αριθμός

άρρητοι αριθμοί

άρρητος αριθμός • (árritos arithmós) m (plural άρρητοι αριθμοί)

el-noun

άρρητοι αριθμοί

άρρητος αριθμός

árritos arithmós (romanization)
άρρητοι αριθμοί (plural)

(mathematics) irrational number (a real number that is not rational)


φρενίτιδα

head

φρενίτιδα • (frenítida) f

el-noun

φρενίτιδα • (frenítida) f

frenítida (romanization)
φρενίτιδα (nominative singular)
φρενίτιδες (nominative plural)
φρενίτιδας (genitive singular)
φρενίτιδα (accusative singular)
φρενίτιδες (accusative plural)
φρενίτιδα (singular vocative)
φρενίτιδες (plural vocative)


λοίμωξη

head

λοίμωξη • (loímoxi) f (plural λοιμώξεις)

loímoxi (romanization)
λοιμώξεις (plural)
λοίμωξη (nominative singular)
λοιμώξεις (nominative plural)
λοίμωξης (genitive singular)
λοιμώξεων (genitive plural)
λοίμωξη (accusative singular)
λοιμώξεις (accusative plural)
λοίμωξη (singular vocative)
λοιμώξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: λοιμώξεως (loimóxeos)

λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος (urinary tract infection)


μετοχή

metochí (romanization)
μετοχές (plural)
μετοχή (nominative singular)
μετοχές (nominative plural)
μετοχής (genitive singular)
μετοχών (genitive plural)
μετοχή (accusative singular)
μετοχές (accusative plural)
μετοχή (singular vocative)
μετοχές (plural vocative)


σωλήνας

solínas (romanization)
σωλήνες (plural)
σωλήνας (nominative singular)
σωλήνες (nominative plural)
σωλήνα (genitive singular)
σωλήνων (genitive plural)
σωλήνα (accusative singular)
σωλήνες (accusative plural)
σωλήνα (singular vocative)
σωλήνες (plural vocative)


πολλαπλασιασμός

head

πολλαπλασιασμοί

πολλαπλασιασμός • (pollaplasiasmós) m (plural πολλαπλασιασμοί)

el-noun

πολλαπλασιασμοί

pollaplasiasmós (romanization)
πολλαπλασιασμοί (plural)
πολλαπλασιασμός (nominative singular)
πολλαπλασιασμοί (nominative plural)
πολλαπλασιασμού (genitive singular)
πολλαπλασιασμών (genitive plural)
πολλαπλασιασμό (accusative singular)
πολλαπλασιασμούς (accusative plural)
πολλαπλασιασμέ (singular vocative)
πολλαπλασιασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

πολλαπλασιασμός

πολλαπλασιασμοί

πολλαπλασιασμού

πολλαπλασιασμών

πολλαπλασιασμό

πολλαπλασιασμούς

πολλαπλασιασμέ

πολλαπλασιασμοί


αστρονομία

head

αστρονομία • (astronomía) f (uncountable)

astronomía (romanization)
αστρονομία (nominative singular)
αστρονομίας (genitive singular)
αστρονομία (accusative singular)
αστρονομία (singular vocative)

→ Aromanian: astrunumii

From Ancient Greek ἀστρονομία (astronomía).


συνάρτηση

συνάρτηση • (synártisi) f (plural συναρτήσεις)

synártisi (romanization)
συναρτήσεις (plural)
συνάρτηση (nominative singular)
συναρτήσεις (nominative plural)
συνάρτησης (genitive singular)
συναρτήσεων (genitive plural)
συνάρτηση (accusative singular)
συναρτήσεις (accusative plural)
συνάρτηση (singular vocative)
συναρτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συναρτήσεως (synartíseos)

τριγωνομετρική συνάρτηση


ίκτερος

head

ίκτερος • (íkteros) m (usually uncountable, plural ίκτεροι)

íkteros (romanization)
ίκτεροι (plural)
ίκτερος (nominative singular)
ίκτεροι (nominative plural)
ίκτερου (genitive singular)
ικτέρου (genitive singular)
ίκτερων (genitive plural)
ικτέρων (genitive plural)
ίκτερο (accusative singular)
ίκτερους (accusative plural)
ικτέρους (accusative plural)
ίκτερε (singular vocative)
ίκτεροι (plural vocative)

el-decl-noun

Second forms are formal. The 2nd accented forms are more common


βόμβος

vómvos (romanization)
βόμβοι (plural)
βόμβος (nominative singular)
βόμβοι (nominative plural)
βόμβου (genitive singular)
βόμβων (genitive plural)
βόμβο (accusative singular)
βόμβους (accusative plural)
βόμβε (singular vocative)
βόμβοι (plural vocative)
βομβίνος (alternative)


σταυρός

stavrós (romanization)
σταυροί (plural)
σταυρός (nominative singular)
σταυροί (nominative plural)
σταυρού (genitive singular)
σταυρών (genitive plural)
σταυρό (accusative singular)
σταυρούς (accusative plural)
σταυρέ (singular vocative)
σταυροί (plural vocative)

→ Gagauz: stavroz

→ Turkish: istavroz

From Ancient Greek σταυρός (staurós), from Proto-Indo-European *steh₂- (“to stand”).

der

(anatomy, colloquial) glabella (space between the eyebrows and the nose)


ιώδιο

iódio (romanization)
ιώδιο (nominative singular)
ιωδίου (genitive singular)
ιώδιο (accusative singular)
ιώδιο (singular vocative)

Learned borrowing from French iode, neologism from Ancient Greek ἰοειδής (ioeidḗs, “violet”); orthography by analogy to ιώδης (iódis).


αριθμητής

head

αριθμητής • (arithmitís) m (plural αριθμητές)

arithmitís (romanization)
αριθμητές (plural)
αριθμητής (nominative singular)
αριθμητές (nominative plural)
αριθμητή (genitive singular)
αριθμητών (genitive plural)
αριθμητή (accusative singular)
αριθμητές (accusative plural)
αριθμητή (singular vocative)
αριθμητές (plural vocative)

(mathematics) numerator (the upper part of a fraction)


τοξίνη

toxíni (romanization)
τοξίνες (plural)
τοξίνη (nominative singular)
τοξίνες (nominative plural)
τοξίνης (genitive singular)
τοξινών (genitive plural)
τοξίνη (accusative singular)
τοξίνες (accusative plural)
τοξίνη (singular vocative)
τοξίνες (plural vocative)


βακτήριο

βακτήριο • (vaktírio) n (plural βακτήρια)

vaktírio (romanization)
βακτήρια (plural)
βακτήριο (nominative singular)
βακτήρια (nominative plural)
βακτηρίου (genitive singular)
βακτήριου (genitive singular)
βακτηρίων (genitive plural)
βακτήριο (accusative singular)
βακτήρια (accusative plural)
βακτήριο (singular vocative)
βακτήρια (plural vocative)


γλουτός

gloutós (romanization)
γλουτοί (plural)
γλουτός (nominative singular)
γλουτοί (nominative plural)
γλουτού (genitive singular)
γλουτών (genitive plural)
γλουτό (accusative singular)
γλουτούς (accusative plural)
γλουτέ (singular vocative)
γλουτοί (plural vocative)

(anatomy) buttock, rump, gluteus maximus


πάντα

pánta (romanization)
πάντες (plural)
πάντα (nominative singular)
πάντες (nominative plural)
πάντας (genitive singular)
παντών (genitive plural)
πάντα (accusative singular)
πάντες (accusative plural)
πάντα (singular vocative)
πάντες (plural vocative)
μπάντα (alternative)


άρθρο

árthro (romanization)
άρθρα (plural)
άρθρο (nominative singular)
άρθρα (nominative plural)
άρθρου (genitive singular)
άρθρων (genitive plural)
άρθρο (accusative singular)
άρθρα (accusative plural)
άρθρο (singular vocative)
άρθρα (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἄρθρον (árthron).

οριστικό άρθρο


ιστολόγιο

ιστολόγιο • (istológio) n (plural ιστολόγια)

istológio (romanization)
ιστολόγια (plural)
ιστολόγιο (nominative singular)
ιστολόγια (nominative plural)
ιστολογίου (genitive singular)
ιστολόγιου (genitive singular)
ιστολογίων (genitive plural)
ιστολόγιο (accusative singular)
ιστολόγια (accusative plural)
ιστολόγιο (singular vocative)
ιστολόγια (plural vocative)

ι στο λό γι ο

From ιστο- (isto-, “histo-”) + -λόγιο (-lógio, suffix for lists, catalogues). Calque of English weblog, blog. From Ancient Greek ἱστός (histós, “web”) (see histo-), and from Hellenistic Koine -λόγιον (-lógion, “compilation”). Compare with English -logue,e.g. catalogue).


λυκάνθρωπος

head

λυκάνθρωπος • (lykánthropos) m (plural λυκάνθρωποι)

lykánthropos (romanization)
λυκάνθρωποι (plural)
λυκάνθρωπος (nominative singular)
λυκάνθρωποι (nominative plural)
λυκάνθρωπου (genitive singular)
λυκανθρώπου (genitive singular)
λυκάνθρωπων (genitive plural)
λυκανθρώπων (genitive plural)
λυκάνθρωπο (accusative singular)
λυκάνθρωπους (accusative plural)
λυκανθρώπους (accusative plural)
λυκάνθρωπε (singular vocative)
λυκάνθρωποι (plural vocative)

el-decl-noun

λυκάνθρωπους

λυκανθρώπους

λυ κάν θρω πος

From λύκος (lýkos, “wolf”) + άνθρωπος (ánthropos, “man, human”).

compound

Το μόνο πράγμα που μπορεί να σκοτώσει τον λυκάνθρωπο είναι μια ασημένια σφαίρα.

To móno prágma pou boreí na skotósei ton lykánthropo eínai mia asiménia sfaíra.

The only thing that can kill a werewolf is a silver bullet.

(mythology) werewolf (person who is transformed or can transform into a wolf)

(psychology, rare) person suffering from lycanthropy (delusion in which they believe they are a wolf)


σκελετός

head

σκελετός • (skeletós) m (plural σκελετοί)

skeletós (romanization)
σκελετοί (plural)
σκελετός (nominative singular)
σκελετοί (nominative plural)
σκελετού (genitive singular)
σκελετών (genitive plural)
σκελετό (accusative singular)
σκελετούς (accusative plural)
σκελετέ (singular vocative)
σκελετοί (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek σκελετός (skeletós, “skeleton”), ancient sense: "dried up, dried up body, withered", from σκελε- (skele-) (found at σκέλλω (skéllō, “dry, dry up, make dry, parch”), from Proto-Indo-European *(s)kelh₁- (“to parch, wither”)) + -ετός (-etós). Compare Greek σκληρός (sklirós, “hard”).

σκελετωμένος

gaunt, emaciated, extremely thin like a skeleton


οδηγός

head

οδηγός • (odigós) m or f (plural οδηγοί)

odigós (romanization)
οδηγοί (plural)
οδηγός (nominative singular)
οδηγοί (nominative plural)
οδηγού (genitive singular)
οδηγών (genitive plural)
οδηγό (accusative singular)
οδηγούς (accusative plural)
οδηγέ (singular vocative)
οδηγοί (plural vocative)

From Koine Greek ὁδηγός (hodēgós), from Ancient Greek ὁδός (hodós, “way, road, route”) and ἡγέομαι (hēgéomai, “to guide”) from Proto-Indo-European *séh₂gyeti (“to seek out, look for, track”).


διάμετρος

head

διάμετρος • (diámetros) f (plural διάμετροι)

diámetros (romanization)
διάμετροι (plural)
διάμετρος (nominative singular)
διάμετροι (nominative plural)
διαμέτρου (genitive singular)
διαμέτρων (genitive plural)
διάμετρο (accusative singular)
διαμέτρους (accusative plural)
διάμετρε (singular vocative)
διάμετρο (singular vocative)
διάμετροι (plural vocative)


ουλή

oulí (romanization)
ουλές (plural)
ουλή (nominative singular)
ουλές (nominative plural)
ουλής (genitive singular)
ουλών (genitive plural)
ουλή (accusative singular)
ουλές (accusative plural)
ουλή (singular vocative)
ουλές (plural vocative)


πάγκρεας

págkreas (romanization)
πάγκρεας (nominative singular)
παγκρέατος (genitive singular)
πάγκρεας (accusative singular)
πάγκρεας (singular vocative)

From Ancient Greek παγ- (pag-) + κρέας (kréas, “meat, body”); (παγ- (pag-) from παν- (pan-)).


ύφος

ýfos (romanization)
ύφη (plural)
ύφος (nominative singular)
ύφη (nominative plural)
ύφους (genitive singular)
υφών (genitive plural)
ύφος (accusative singular)
ύφη (accusative plural)
ύφος (singular vocative)
ύφη (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ὕφος (húphos, “weaving, fabric”), from ὑφή (huphḗ, “web”) + -ος (-os, “action noun suffix”). For the "linguistic register" sense, semantic loan from English register; for the "expression" sense, semantic loan from French style.

af

style (manner of doing things)
(linguistics) register


κλείδωση

head

κλείδωση • (kleídosi) f (plural κλειδώσεις)

kleídosi (romanization)
κλειδώσεις (plural)
κλείδωση (nominative singular)
κλειδώσεις (nominative plural)
κλείδωσης (genitive singular)
κλειδώσεων (genitive plural)
κλείδωση (accusative singular)
κλειδώσεις (accusative plural)
κλείδωση (singular vocative)
κλειδώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: κλειδώσεως (kleidóseos)


πανδημικός

head

πανδημικός • (pandimikós) m (feminine πανδημική, neuter πανδημικό)

pandimikós (romanization)
πανδημική (feminine)
πανδημικό (neuter)
πανδημικός (masculine nominative singular)
πανδημική (feminine nominative singular)
πανδημικό (neuter nominative singular)
πανδημικοί (masculine nominative plural)
πανδημικές (feminine nominative plural)
πανδημικά (neuter nominative plural)
πανδημικού (genitive masculine singular)
πανδημικής (feminine genitive singular)
πανδημικού (genitive neuter singular)
πανδημικών (genitive masculine plural)
πανδημικών (feminine genitive plural)
πανδημικών (genitive neuter plural)
πανδημικό (accusative masculine singular)
πανδημική (accusative feminine singular)
πανδημικό (accusative neuter singular)
πανδημικούς (accusative masculine plural)
πανδημικές (accusative feminine plural)
πανδημικά (accusative neuter plural)
πανδημικέ (masculine singular vocative)
πανδημική (feminine singular vocative)
πανδημικό (neuter singular vocative)
πανδημικοί (masculine plural vocative)
πανδημικές (feminine plural vocative)
πανδημικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

πανδημικός (pandimikós)

πανδημική (pandimikí)

πανδημικό (pandimikó)

πανδημικοί (pandimikoí)

πανδημικές (pandimikés)

πανδημικά (pandimiká)

πανδημικού (pandimikoú)

πανδημικής (pandimikís)

πανδημικού (pandimikoú)

πανδημικών (pandimikón)

πανδημικών (pandimikón)

πανδημικών (pandimikón)

πανδημικό (pandimikó)

πανδημική (pandimikí)

πανδημικό (pandimikó)

πανδημικούς (pandimikoús)

πανδημικές (pandimikés)

πανδημικά (pandimiká)

πανδημικέ (pandimiké)

πανδημική (pandimikí)

πανδημικό (pandimikó)

πανδημικοί (pandimikoí)

πανδημικές (pandimikés)

πανδημικά (pandimiká)

(pathology) pandemic (widespread epidemic)


πανδημία

head

πανδημία • (pandimía) f (plural πανδημίες)

pandimía (romanization)
πανδημίες (plural)
πανδημία (nominative singular)
πανδημίες (nominative plural)
πανδημίας (genitive singular)
πανδημιών (genitive plural)
πανδημία (accusative singular)
πανδημίες (accusative plural)
πανδημία (singular vocative)
πανδημίες (plural vocative)

Η εικόνα της πανδημίας δεν είναι αυτή που ανέμεναν η κυβέρνηση.

I eikóna tis pandimías den eínai aftí pou anémenan i kyvérnisi.

The picture of the pandemic is not what the government expected.

Η δράση των χάκερζ έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας

I drási ton chákerz échei lávei diastáseis pandimías

The activity of hackers has taken on the dimensions of a pandemic.


σβέρκος

svérkos (romanization)
σβέρκοι (plural)
σβέρκος (nominative singular)
σβέρκοι (nominative plural)
σβέρκου (genitive singular)
σβέρκων (genitive plural)
σβέρκο (accusative singular)
σβέρκους (accusative plural)
σβέρκε (singular vocative)
σβέρκοι (plural vocative)


πολλαπλασιάζω

πολλαπλασιάζω • (pollaplasiázo)

el-verb

πολλαπλασίασα

πολλαπλασιάζω • (pollaplasiázo) (past πολλαπλασίασα)

pollaplasiázo (romanization)
πολλαπλασίασα (past)


αποκατάσταση

head

αποκαταστάσεις

αποκατάσταση • (apokatástasi) f (plural αποκαταστάσεις)

el-noun

αποκαταστάσεις

apokatástasi (romanization)
αποκαταστάσεις (plural)
αποκατάσταση (nominative singular)
αποκαταστάσεις (nominative plural)
αποκατάστασης (genitive singular)
αποκαταστάσεων (genitive plural)
αποκατάσταση (accusative singular)
αποκαταστάσεις (accusative plural)
αποκατάσταση (singular vocative)
αποκαταστάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αποκατάσταση

αποκαταστάσεις

αποκατάστασης

αποκαταστάσεων

αποκατάσταση

αποκαταστάσεις

αποκατάσταση

αποκαταστάσεις

Older or formal genitive singular: αποκαταστάσεως (apokatastáseos)

From Ancient Greek ἀποκατάστασις (apokatástasis).

inh

ἀποκατάστασις

(medicine) recuperation, recovery, convalescence


αιμοφιλία

aimofilía (romanization)
αιμοφιλία (nominative singular)
αιμοφιλίας (genitive singular)
αιμοφιλία (accusative singular)
αιμοφιλία (singular vocative)
αιμορροφιλία (alternative)

From French hémophilie, a French-coined term adopted into Greek, equivalent to αιμο- (aimo-, “blood, haemo-”) + -φιλία (-filía, “friend of, love of, -philia”). First attested 1887.


ψυχοσωματικός

head

ψυχοσωματική

ψυχοσωματικό

ψυχοσωματικός • (psychosomatikós) m (feminine ψυχοσωματική, neuter ψυχοσωματικό)

el-adj

ψυχοσωματική

ψυχοσωματικό

psychosomatikós (romanization)
ψυχοσωματική (feminine)
ψυχοσωματικό (neuter)
ψυχοσωματικός (masculine nominative singular)
ψυχοσωματική (feminine nominative singular)
ψυχοσωματικό (neuter nominative singular)
ψυχοσωματικοί (masculine nominative plural)
ψυχοσωματικές (feminine nominative plural)
ψυχοσωματικά (neuter nominative plural)
ψυχοσωματικού (genitive masculine singular)
ψυχοσωματικής (feminine genitive singular)
ψυχοσωματικού (genitive neuter singular)
ψυχοσωματικών (genitive masculine plural)
ψυχοσωματικών (feminine genitive plural)
ψυχοσωματικών (genitive neuter plural)
ψυχοσωματικό (accusative masculine singular)
ψυχοσωματική (accusative feminine singular)
ψυχοσωματικό (accusative neuter singular)
ψυχοσωματικούς (accusative masculine plural)
ψυχοσωματικές (accusative feminine plural)
ψυχοσωματικά (accusative neuter plural)
ψυχοσωματικέ (masculine singular vocative)
ψυχοσωματική (feminine singular vocative)
ψυχοσωματικό (neuter singular vocative)
ψυχοσωματικοί (masculine plural vocative)
ψυχοσωματικές (feminine plural vocative)
ψυχοσωματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ψυχοσωματικός

ψυ χο σω μα τι κός

Learned borrowing from English psychosomatic. Morphologically, from ψυχο- (psycho-, “ψυχή soul”) + σωματικός (somatikós, “bodily, corporal”).


σμάλτο

smálto (romanization)
σμάλτα (plural)
σμάλτο (nominative singular)
σμάλτα (nominative plural)
σμάλτου (genitive singular)
σμάλτων (genitive plural)
σμάλτο (accusative singular)
σμάλτα (accusative plural)
σμάλτο (singular vocative)
σμάλτα (plural vocative)

Borrowed from Italian smalto, ultimately from Frankish *smalt.


εφηβεία

head

εφηβεία • (efiveía) f (plural εφηβείες)

el-noun

εφηβεία • (efiveía) f (plural εφηβείες)

efiveía (romanization)
εφηβείες (plural)
εφηβεία (nominative singular)
εφηβείες (nominative plural)
εφηβείας (genitive singular)
εφηβειών (genitive plural)
εφηβεία (accusative singular)
εφηβείες (accusative plural)
εφηβεία (singular vocative)
εφηβείες (plural vocative)

(anthropology, medicine) adolescence, puberty


ινσουλίνη

head

ινσουλίνη • (insoulíni) f (usually uncountable, plural ινσουλίνες)

insoulíni (romanization)
ινσουλίνες (plural)
ινσουλίνη (nominative singular)
ινσουλίνες (nominative plural)
ινσουλίνης (genitive singular)
ινσουλινών (genitive plural)
ινσουλίνη (accusative singular)
ινσουλίνες (accusative plural)
ινσουλίνη (singular vocative)
ινσουλίνες (plural vocative)

(biochemistry, medicine) insulin (hormone)


αναβολισμός

αναβολισμός • (anavolismós) m (uncountable)

anavolismós (romanization)
αναβολισμός (nominative singular)
αναβολισμού (genitive singular)
αναβολισμό (accusative singular)
αναβολισμέ (singular vocative)


ρομποτική

rompotikí (romanization)
ρομποτική (nominative singular)
ρομποτικής (genitive singular)
ρομποτική (accusative singular)
ρομποτική (singular vocative)


ομόφωνος

ομόφωνος • (omófonos) m (feminine ομόφωνη, neuter ομόφωνο)

omófonos (romanization)
ομόφωνη (feminine)
ομόφωνο (neuter)
ομόφωνος (masculine nominative singular)
ομόφωνη (feminine nominative singular)
ομόφωνο (neuter nominative singular)
ομόφωνοι (masculine nominative plural)
ομόφωνες (feminine nominative plural)
ομόφωνα (neuter nominative plural)
ομόφωνου (genitive masculine singular)
ομόφωνης (feminine genitive singular)
ομόφωνου (genitive neuter singular)
ομόφωνων (genitive masculine plural)
ομόφωνων (feminine genitive plural)
ομόφωνων (genitive neuter plural)
ομόφωνο (accusative masculine singular)
ομόφωνη (accusative feminine singular)
ομόφωνο (accusative neuter singular)
ομόφωνους (accusative masculine plural)
ομόφωνες (accusative feminine plural)
ομόφωνα (accusative neuter plural)
ομόφωνε (masculine singular vocative)
ομόφωνη (feminine singular vocative)
ομόφωνο (neuter singular vocative)
ομόφωνοι (masculine plural vocative)
ομόφωνες (feminine plural vocative)
ομόφωνα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ομόφωνος (omófonos)

ομόφωνη (omófoni)

ομόφωνο (omófono)

ομόφωνοι (omófonoi)

ομόφωνες (omófones)

ομόφωνα (omófona)

ομόφωνου (omófonou)

ομόφωνης (omófonis)

ομόφωνου (omófonou)

ομόφωνων (omófonon)

ομόφωνων (omófonon)

ομόφωνων (omófonon)

ομόφωνο (omófono)

ομόφωνη (omófoni)

ομόφωνο (omófono)

ομόφωνους (omófonous)

ομόφωνες (omófones)

ομόφωνα (omófona)

ομόφωνε (omófone)

ομόφωνη (omófoni)

ομόφωνο (omófono)

ομόφωνοι (omófonoi)

ομόφωνες (omófones)

ομόφωνα (omófona)


γέννηση

head

γέννηση • (génnisi) f (plural γεννήσεις)

génnisi (romanization)
γεννήσεις (plural)
γέννηση (nominative singular)
γεννήσεις (nominative plural)
γέννησης (genitive singular)
γεννήσεων (genitive plural)
γέννηση (accusative singular)
γεννήσεις (accusative plural)
γέννηση (singular vocative)
γεννήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: γεννήσεως (genníseos)

From Byzantine Greek γέννηση (génnēsē), from Ancient Greek γέννησις (génnēsis).