αμφιβληστροειδίτιδα

head

αμφιβληστροειδίτιδα • (amfivlistroeidítida) f (uncountable)

amfivlistroeidítida (romanization)
αμφιβληστροειδίτιδα (nominative singular)
αμφιβληστροειδίτιδας (genitive singular)
αμφιβληστροειδίτιδα (accusative singular)
αμφιβληστροειδίτιδα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αμφιβληστροειδίτιδα

αμφιβληστροειδίτιδας

αμφιβληστροειδίτιδα

αμφιβληστροειδίτιδα

αμφιβληστροειδής (amfivlistroeidís, “retina”) + -ίτιδα (-ítida, “-itis”)

affix

αμφιβληστροειδής


-ίτιδα

-ítida (romanization)
-ίτιδα (nominative singular)
-ίτιδας (genitive singular)
-ίτιδα (accusative singular)
-ίτιδα (singular vocative)

αμφιβληστροειδής (amfivlistroeidís, “retin”) + -ίτιδα (-ítida) → αμφιβληστροειδίτιδα (amfivlistroeidítida, “retinitis”)

κόλπος (kólpos, “vagina”) + -ίτιδα (-ítida) → κολπίτιδα (kolpítida, “vaginitis”)

(pathology) -itis, a suffix denoting inflammation of the affixed organ.


κολπίτιδα

head

κολπίτιδα • (kolpítida) f (plural κολπίτιδες)

kolpítida (romanization)
κολπίτιδες (plural)
κολπίτιδα (nominative singular)
κολπίτιδες (nominative plural)
κολπίτιδας (genitive singular)
κολπίτιδων (genitive plural)
κολπίτιδα (accusative singular)
κολπίτιδες (accusative plural)
κολπίτιδα (singular vocative)
κολπίτιδες (plural vocative)

κόλπος (kólpos, “vagina”) + -ίτιδα (-ítida, “-itis”)


Αμφιτρίτη

head

Αμφιτρίτη • (Amfitríti) f (plural Αμφιτρίτες)

Amfitríti (romanization)
Αμφιτρίτες (plural)
Αμφιτρίτη (nominative singular)
Αμφιτρίτες (nominative plural)
Αμφιτρίτης (genitive singular)
Αμφιτρίτη (accusative singular)
Αμφιτρίτες (accusative plural)
Αμφιτρίτη (singular vocative)
Αμφιτρίτες (plural vocative)

Αμ φι τρί τη

Learned borrowing from Ancient Greek Ἀμφιτρίτη (Amphitrítē) from ἀμφί (amphí) + a second combining form of uncertain etymon for which see Τρίτων (Trítōn).

lbor

(Greek mythology, in the singular) Amphitrite


μετάσταση

head

μετάσταση • (metástasi) f

el-noun

μετάσταση • (metástasi) f

metástasi (romanization)
μετάσταση (nominative singular)
μεταστάσεις (nominative plural)
μετάστασης (genitive singular)
μεταστάσεων (genitive plural)
μετάσταση (accusative singular)
μεταστάσεις (accusative plural)
μετάσταση (singular vocative)
μεταστάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μεταστάσεως (metastáseos)


αμβλυγώνιος

head

αμβλυγώνιος • (amvlygónios) m (feminine αμβλυγώνια, neuter αμβλυγώνιο)

amvlygónios (romanization)
αμβλυγώνια (feminine)
αμβλυγώνιο (neuter)
αμβλυγώνιος (masculine nominative singular)
αμβλυγώνια (feminine nominative singular)
αμβλυγώνιο (neuter nominative singular)
αμβλυγώνιοι (masculine nominative plural)
αμβλυγώνιες (feminine nominative plural)
αμβλυγώνια (neuter nominative plural)
αμβλυγώνιου (genitive masculine singular)
αμβλυγώνιας (feminine genitive singular)
αμβλυγώνιου (genitive neuter singular)
αμβλυγώνιων (genitive masculine plural)
αμβλυγώνιων (feminine genitive plural)
αμβλυγώνιων (genitive neuter plural)
αμβλυγώνιο (accusative masculine singular)
αμβλυγώνια (accusative feminine singular)
αμβλυγώνιο (accusative neuter singular)
αμβλυγώνιους (accusative masculine plural)
αμβλυγώνιες (accusative feminine plural)
αμβλυγώνια (accusative neuter plural)
αμβλυγώνιε (masculine singular vocative)
αμβλυγώνια (feminine singular vocative)
αμβλυγώνιο (neuter singular vocative)
αμβλυγώνιοι (masculine plural vocative)
αμβλυγώνιες (feminine plural vocative)
αμβλυγώνια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμβλυγώνιος (amvlygónios)

αμβλυγώνια (amvlygónia)

αμβλυγώνιο (amvlygónio)

αμβλυγώνιοι (amvlygónioi)

αμβλυγώνιες (amvlygónies)

αμβλυγώνια (amvlygónia)

αμβλυγώνιου (amvlygóniou)

αμβλυγώνιας (amvlygónias)

αμβλυγώνιου (amvlygóniou)

αμβλυγώνιων (amvlygónion)

αμβλυγώνιων (amvlygónion)

αμβλυγώνιων (amvlygónion)

αμβλυγώνιο (amvlygónio)

αμβλυγώνια (amvlygónia)

αμβλυγώνιο (amvlygónio)

αμβλυγώνιους (amvlygónious)

αμβλυγώνιες (amvlygónies)

αμβλυγώνια (amvlygónia)

αμβλυγώνιε (amvlygónie)

αμβλυγώνια (amvlygónia)

αμβλυγώνιο (amvlygónio)

αμβλυγώνιοι (amvlygónioi)

αμβλυγώνιες (amvlygónies)

αμβλυγώνια (amvlygónia)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀμβλυγώνιος (amblugṓnios).


αμοραλισμός

head

αμοραλισμός • (amoralismós) m (plural αμοραλισμοί)

amoralismós (romanization)
αμοραλισμοί (plural)
αμοραλισμός (nominative singular)
αμοραλισμοί (nominative plural)
αμοραλισμού (genitive singular)
αμοραλισμών (genitive plural)
αμοραλισμό (accusative singular)
αμοραλισμούς (accusative plural)
αμοραλισμέ (singular vocative)
αμοραλισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αμοραλισμούς


αμαλγάμωση

head

αμαλγαμώσεις

αμαλγάμωση • (amalgámosi) f (plural αμαλγαμώσεις)

el-noun

αμαλγαμώσεις

amalgámosi (romanization)
αμαλγαμώσεις (plural)
αμαλγάμωση (nominative singular)
αμαλγαμώσεις (nominative plural)
αμαλγάμωσης (genitive singular)
αμαλγαμώσεων (genitive plural)
αμαλγάμωση (accusative singular)
αμαλγαμώσεις (accusative plural)
αμαλγάμωση (singular vocative)
αμαλγαμώσεις (plural vocative)
αμαλγαμάτωση (alternative)

el-decl-noun

αμαλγαμώσεις

αμαλγαμώσεων

αμαλγαμώσεις

αμαλγαμώσεις

Older or formal genitive singular: αμαλγαμώσεως (amalgamóseos)


αμάτιαστος

head

αμάτιαστος • (amátiastos) m (feminine αμάτιαστη, neuter αμάτιαστο)

amátiastos (romanization)
αμάτιαστη (feminine)
αμάτιαστο (neuter)
αμάτιαστος (masculine nominative singular)
αμάτιαστη (feminine nominative singular)
αμάτιαστο (neuter nominative singular)
αμάτιαστοι (masculine nominative plural)
αμάτιαστες (feminine nominative plural)
αμάτιαστα (neuter nominative plural)
αμάτιαστου (genitive masculine singular)
αμάτιαστης (feminine genitive singular)
αμάτιαστου (genitive neuter singular)
αμάτιαστων (genitive masculine plural)
αμάτιαστων (feminine genitive plural)
αμάτιαστων (genitive neuter plural)
αμάτιαστο (accusative masculine singular)
αμάτιαστη (accusative feminine singular)
αμάτιαστο (accusative neuter singular)
αμάτιαστους (accusative masculine plural)
αμάτιαστες (accusative feminine plural)
αμάτιαστα (accusative neuter plural)
αμάτιαστε (masculine singular vocative)
αμάτιαστη (feminine singular vocative)
αμάτιαστο (neuter singular vocative)
αμάτιαστοι (masculine plural vocative)
αμάτιαστες (feminine plural vocative)
αμάτιαστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμάτιαστος (amátiastos)

αμάτιαστη (amátiasti)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστοι (amátiastoi)

αμάτιαστες (amátiastes)

αμάτιαστα (amátiasta)

αμάτιαστου (amátiastou)

αμάτιαστης (amátiastis)

αμάτιαστου (amátiastou)

αμάτιαστων (amátiaston)

αμάτιαστων (amátiaston)

αμάτιαστων (amátiaston)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστη (amátiasti)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστους (amátiastous)

αμάτιαστες (amátiastes)

αμάτιαστα (amátiasta)

αμάτιαστε (amátiaste)

αμάτιαστη (amátiasti)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστοι (amátiastoi)

αμάτιαστες (amátiastes)

αμάτιαστα (amátiasta)


αμβλυωπία

amvlyopía (romanization)
αμβλυωπία (nominative singular)
αμβλυωπίας (genitive singular)
αμβλυωπία (accusative singular)
αμβλυωπία (singular vocative)


αμβλυωπικός

head

αμβλυωπικός • (amvlyopikós) m (feminine αμβλυωπική, neuter αμβλυωπικό)

amvlyopikós (romanization)
αμβλυωπική (feminine)
αμβλυωπικό (neuter)
αμβλυωπικός (masculine nominative singular)
αμβλυωπική (feminine nominative singular)
αμβλυωπικό (neuter nominative singular)
αμβλυωπικοί (masculine nominative plural)
αμβλυωπικές (feminine nominative plural)
αμβλυωπικά (neuter nominative plural)
αμβλυωπικού (genitive masculine singular)
αμβλυωπικής (feminine genitive singular)
αμβλυωπικού (genitive neuter singular)
αμβλυωπικών (genitive masculine plural)
αμβλυωπικών (feminine genitive plural)
αμβλυωπικών (genitive neuter plural)
αμβλυωπικό (accusative masculine singular)
αμβλυωπική (accusative feminine singular)
αμβλυωπικό (accusative neuter singular)
αμβλυωπικούς (accusative masculine plural)
αμβλυωπικές (accusative feminine plural)
αμβλυωπικά (accusative neuter plural)
αμβλυωπικέ (masculine singular vocative)
αμβλυωπική (feminine singular vocative)
αμβλυωπικό (neuter singular vocative)
αμβλυωπικοί (masculine plural vocative)
αμβλυωπικές (feminine plural vocative)
αμβλυωπικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμβλυωπικός (amvlyopikós)

αμβλυωπική (amvlyopikí)

αμβλυωπικό (amvlyopikó)

αμβλυωπικοί (amvlyopikoí)

αμβλυωπικές (amvlyopikés)

αμβλυωπικά (amvlyopiká)

αμβλυωπικού (amvlyopikoú)

αμβλυωπικής (amvlyopikís)

αμβλυωπικού (amvlyopikoú)

αμβλυωπικών (amvlyopikón)

αμβλυωπικών (amvlyopikón)

αμβλυωπικών (amvlyopikón)

αμβλυωπικό (amvlyopikó)

αμβλυωπική (amvlyopikí)

αμβλυωπικό (amvlyopikó)

αμβλυωπικούς (amvlyopikoús)

αμβλυωπικές (amvlyopikés)

αμβλυωπικά (amvlyopiká)

αμβλυωπικέ (amvlyopiké)

αμβλυωπική (amvlyopikí)

αμβλυωπικό (amvlyopikó)

αμβλυωπικοί (amvlyopikoí)

αμβλυωπικές (amvlyopikés)

αμβλυωπικά (amvlyopiká)


αμυγδαλοτομία

head

αμυγδαλοτομίες

αμυγδαλοτομία • (amygdalotomía) f (plural αμυγδαλοτομίες)

el-noun

αμυγδαλοτομίες

amygdalotomía (romanization)
αμυγδαλοτομίες (plural)
αμυγδαλοτομία (nominative singular)
αμυγδαλοτομίες (nominative plural)
αμυγδαλοτομίας (genitive singular)
αμυγδαλοτομιών (genitive plural)
αμυγδαλοτομία (accusative singular)
αμυγδαλοτομίες (accusative plural)
αμυγδαλοτομία (singular vocative)
αμυγδαλοτομίες (plural vocative)

el-decl-noun

αμυγδαλοτομία

αμυγδαλοτομίες

αμυγδαλοτομίας

αμυγδαλοτομιών

αμυγδαλοτομία

αμυγδαλοτομίες

αμυγδαλοτομία

αμυγδαλοτομίες


αμφίσημος

head

αμφίσημος • (amfísimos) m (feminine αμφίσημη, neuter αμφίσημο)

amfísimos (romanization)
αμφίσημη (feminine)
αμφίσημο (neuter)
αμφίσημος (masculine nominative singular)
αμφίσημη (feminine nominative singular)
αμφίσημο (neuter nominative singular)
αμφίσημοι (masculine nominative plural)
αμφίσημες (feminine nominative plural)
αμφίσημα (neuter nominative plural)
αμφίσημου (genitive masculine singular)
αμφίσημης (feminine genitive singular)
αμφίσημου (genitive neuter singular)
αμφίσημων (genitive masculine plural)
αμφίσημων (feminine genitive plural)
αμφίσημων (genitive neuter plural)
αμφίσημο (accusative masculine singular)
αμφίσημη (accusative feminine singular)
αμφίσημο (accusative neuter singular)
αμφίσημους (accusative masculine plural)
αμφίσημες (accusative feminine plural)
αμφίσημα (accusative neuter plural)
αμφίσημε (masculine singular vocative)
αμφίσημη (feminine singular vocative)
αμφίσημο (neuter singular vocative)
αμφίσημοι (masculine plural vocative)
αμφίσημες (feminine plural vocative)
αμφίσημα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμφίσημος (amfísimos)

αμφίσημη (amfísimi)

αμφίσημο (amfísimo)

αμφίσημοι (amfísimoi)

αμφίσημες (amfísimes)

αμφίσημα (amfísima)

αμφίσημου (amfísimou)

αμφίσημης (amfísimis)

αμφίσημου (amfísimou)

αμφίσημων (amfísimon)

αμφίσημων (amfísimon)

αμφίσημων (amfísimon)

αμφίσημο (amfísimo)

αμφίσημη (amfísimi)

αμφίσημο (amfísimo)

αμφίσημους (amfísimous)

αμφίσημες (amfísimes)

αμφίσημα (amfísima)

αμφίσημε (amfísime)

αμφίσημη (amfísimi)

αμφίσημο (amfísimo)

αμφίσημοι (amfísimoi)

αμφίσημες (amfísimes)

αμφίσημα (amfísima)

(grammar) describes ambiguous words or phrases


αμφισημία

head

αμφισημία • (amfisimía) f (plural αμφισημίες)

amfisimía (romanization)
αμφισημίες (plural)
αμφισημία (nominative singular)
αμφισημίες (nominative plural)
αμφισημίας (genitive singular)
αμφισημιών (genitive plural)
αμφισημία (accusative singular)
αμφισημίες (accusative plural)
αμφισημία (singular vocative)
αμφισημίες (plural vocative)


αμβλεία

αμβλεία • (amvleía) f (plural αμβλείες)

el-noun

αμβλεία • (amvleía) f (plural αμβλείες)

amvleía (romanization)
αμβλείες (plural)


αναβάθρα

head

αναβάθρα • (anaváthra) f (plural αναβάθρες)

anaváthra (romanization)
αναβάθρες (plural)
αναβάθρα (nominative singular)
αναβάθρες (nominative plural)
αναβάθρας (genitive singular)
αναβαθρών (genitive plural)
αναβάθρα (accusative singular)
αναβάθρες (accusative plural)
αναβάθρα (singular vocative)
αναβάθρες (plural vocative)

(architecture, archaeology) upward slope into a temple


ευκτική

ευκτική • (efktikí) f (plural ευκτικές)

el-noun

ευκτική • (efktikí) f (plural ευκτικές)

efktikí (romanization)
ευκτικές (plural)
ευκτική (nominative singular)
ευκτικές (nominative plural)
ευκτικής (genitive singular)
ευκτικών (genitive plural)
ευκτική (accusative singular)
ευκτικές (accusative plural)
ευκτική (singular vocative)
ευκτικές (plural vocative)

From Ancient Greek εὐκτική (euktikḗ), by ellipsis, from the phrase εὐκτική [ἔγκλισις].


παραγωγή

head

παραγωγή • (paragogí) f (plural παραγωγές)

paragogí (romanization)
παραγωγές (plural)
παραγωγή (nominative singular)
παραγωγές (nominative plural)
παραγωγής (genitive singular)
παραγωγών (genitive plural)
παραγωγή (accusative singular)
παραγωγές (accusative plural)
παραγωγή (singular vocative)
παραγωγές (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek παραγωγή (paragōgḗ, “creation”) with semantic loan from French production.

lbor

(logic) deduction (a process of reasoning that moves from the general to the specific, in which a conclusion follows necessarily from the premises presented)


αντιμετάθεση

head

αντιμεταθέσεις

αντιμετάθεση • (antimetáthesi) f (plural αντιμεταθέσεις)

el-noun

αντιμεταθέσεις

antimetáthesi (romanization)
αντιμεταθέσεις (plural)
αντιμετάθεση (nominative singular)
αντιμεταθέσεις (nominative plural)
αντιμετάθεσης (genitive singular)
αντιμεταθέσεων (genitive plural)
αντιμετάθεση (accusative singular)
αντιμεταθέσεις (accusative plural)
αντιμετάθεση (singular vocative)
αντιμεταθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιμετάθεση

αντιμεταθέσεις

αντιμετάθεσης

αντιμεταθέσεων

αντιμετάθεση

αντιμεταθέσεις

αντιμετάθεση

αντιμεταθέσεις

Older or formal genitive singular: αντιμεταθέσεως (antimetathéseos)

From αντί (antí) + μετάθεση (metáthesi).

(linguistics, phonology) metathesis (interversion of two sounds)


ανάγω

head

ανάγω • (anágo)

el-verb

ανάγω • (anágo) (past ανήγαγα, passive ανάγομαι)

anágo (romanization)
ανήγαγα (past)
ανάγομαι (passive)

Inherited from Ancient Greek ἀνάγω (anágō, “to lead up”).


ουσιαστικοποίηση

head

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίηση • (ousiastikopoíisi) f (plural ουσιαστικοποιήσεις)

el-noun

ουσιαστικοποιήσεις

ousiastikopoíisi (romanization)
ουσιαστικοποιήσεις (plural)
ουσιαστικοποίηση (nominative singular)
ουσιαστικοποιήσεις (nominative plural)
ουσιαστικοποίησης (genitive singular)
ουσιαστικοποιήσεων (genitive plural)
ουσιαστικοποίηση (accusative singular)
ουσιαστικοποιήσεις (accusative plural)
ουσιαστικοποίηση (singular vocative)
ουσιαστικοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίησης

ουσιαστικοποιήσεων

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ουσιαστικοποιήσεως (ousiastikopoiíseos)

ου σι α στι κο ποί η ση

From ουσιαστικό (ousiastikó, “substantive”) + ποίηση (poíisi).

af

(grammar, linguistic morphology) nominalization, substantivization


παρετυμολογία

head

παρετυμολογίες

παρετυμολογία • (paretymología) f (plural παρετυμολογίες)

el-noun

παρετυμολογίες

paretymología (romanization)
παρετυμολογίες (plural)
παρετυμολογία (nominative singular)
παρετυμολογίες (nominative plural)
παρετυμολογίας (genitive singular)
παρετυμολογιών (genitive plural)
παρετυμολογία (accusative singular)
παρετυμολογίες (accusative plural)
παρετυμολογία (singular vocative)
παρετυμολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

παρετυμολογία

παρετυμολογίες

παρετυμολογίας

παρετυμολογιών

παρετυμολογία

παρετυμολογίες

παρετυμολογία

παρετυμολογίες

πα ρε τυ μο λο γί α

From παρ- (par-) + ετυμολογία (etymología), calque of German Volksetymologie. First attested 1874.

(linguistics, lexicography) folk etymology (false etymology that incorrectly explains the origin of a word)


χειλικός

head

χειλικός • (cheilikós) m (feminine χειλική, neuter χειλικό)

cheilikós (romanization)
χειλική (feminine)
χειλικό (neuter)
χειλικός (masculine nominative singular)
χειλική (feminine nominative singular)
χειλικό (neuter nominative singular)
χειλικοί (masculine nominative plural)
χειλικές (feminine nominative plural)
χειλικά (neuter nominative plural)
χειλικού (genitive masculine singular)
χειλικής (feminine genitive singular)
χειλικού (genitive neuter singular)
χειλικών (genitive masculine plural)
χειλικών (feminine genitive plural)
χειλικών (genitive neuter plural)
χειλικό (accusative masculine singular)
χειλική (accusative feminine singular)
χειλικό (accusative neuter singular)
χειλικούς (accusative masculine plural)
χειλικές (accusative feminine plural)
χειλικά (accusative neuter plural)
χειλικέ (masculine singular vocative)
χειλική (feminine singular vocative)
χειλικό (neuter singular vocative)
χειλικοί (masculine plural vocative)
χειλικές (feminine plural vocative)
χειλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο χειλικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο χειλικός, etc.)

From χείλι (cheíli, “lip”) + -ικός (-ikós).


Δούρειος Ίππος

head

Δούρειος Ίππος

Δούρειος Ίππος • (Doúreios Íppos) m

el-noun-proper

Δούρειος Ίππος

Δούρειος Ίππος • (Doúreios Íppos) m

Doúreios Íppos (romanization)
Δούρειος Ίππος (nominative singular)
Δούρειου Ίππου (genitive singular)
Δούρειο Ίππο (accusative singular)
δούρειος ίππος (alternative)

el-decl-noun-unc

Δούρειος Ίππος

Δούρειου Ίππου

Δούρειο Ίππο


αναδρομή

head

αναδρομή • (anadromí) f (plural αναδρομές)

anadromí (romanization)
αναδρομές (plural)
αναδρομή (nominative singular)
αναδρομές (nominative plural)
αναδρομής (genitive singular)
αναδρομών (genitive plural)
αναδρομή (accusative singular)
αναδρομές (accusative plural)
αναδρομή (singular vocative)
αναδρομές (plural vocative)


πρόλοβος

πρόλοβος • (prólovos) m

el-noun

πρόλοβος • (prólovos) m

prólovos (romanization)
πρόλοβος (nominative singular)
πρόλοβοι (nominative plural)
προλόβου (genitive singular)
προλόβων (genitive plural)
πρόλοβο (accusative singular)
προλόβους (accusative plural)
πρόλοβε (singular vocative)
πρόλοβοι (plural vocative)


αναισθησιολογία

head

αναισθησιολογία • (anaisthisiología) f (uncountable)

anaisthisiología (romanization)
αναισθησιολογία (nominative singular)
αναισθησιολογίας (genitive singular)
αναισθησιολογία (accusative singular)
αναισθησιολογία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αναισθησιολογία

αναισθησιολογίας

αναισθησιολογία

αναισθησιολογία

(medicine) anaesthesiology (UK), anesthesiology (US)


αναισθησιολόγος

head

αναισθησιολόγοι

αναισθησιολόγος • (anaisthisiológos) m or f (plural αναισθησιολόγοι)

el-noun

αναισθησιολόγοι

anaisthisiológos (romanization)
αναισθησιολόγοι (plural)
αναισθησιολόγος (nominative singular)
αναισθησιολόγοι (nominative plural)
αναισθησιολόγου (genitive singular)
αναισθησιολόγων (genitive plural)
αναισθησιολόγο (accusative singular)
αναισθησιολόγους (accusative plural)
αναισθησιολόγε (singular vocative)
αναισθησιολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

αναισθησιολόγος

αναισθησιολόγοι

αναισθησιολόγου

αναισθησιολόγων

αναισθησιολόγο

αναισθησιολόγους

αναισθησιολόγε

αναισθησιολόγοι

(medicine) anaesthetist, anaesthesiologist (UK); anesthetist, anesthesiologist (US)


αναισθητοποίηση

head

αναισθητοποιήσεις

αναισθητοποίηση • (anaisthitopoíisi) f (plural αναισθητοποιήσεις)

el-noun

αναισθητοποιήσεις

anaisthitopoíisi (romanization)
αναισθητοποιήσεις (plural)
αναισθητοποίηση (nominative singular)
αναισθητοποιήσεις (nominative plural)
αναισθητοποίησης (genitive singular)
αναισθητοποιήσεων (genitive plural)
αναισθητοποίηση (accusative singular)
αναισθητοποιήσεις (accusative plural)
αναισθητοποίηση (singular vocative)
αναισθητοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναισθητοποίηση

αναισθητοποιήσεις

αναισθητοποίησης

αναισθητοποιήσεων

αναισθητοποίηση

αναισθητοποιήσεις

αναισθητοποίηση

αναισθητοποιήσεις

Older or formal genitive singular: αναισθητοποιήσεως (anaisthitopoiíseos)

(medicine) anaesthetization (UK) anesthetisation (US)


αναισθητικός

head

αναισθητικός • (anaisthitikós) m (feminine αναισθητική, neuter αναισθητικό)

anaisthitikós (romanization)
αναισθητική (feminine)
αναισθητικό (neuter)
αναισθητικός (masculine nominative singular)
αναισθητική (feminine nominative singular)
αναισθητικό (neuter nominative singular)
αναισθητικοί (masculine nominative plural)
αναισθητικές (feminine nominative plural)
αναισθητικά (neuter nominative plural)
αναισθητικού (genitive masculine singular)
αναισθητικής (feminine genitive singular)
αναισθητικού (genitive neuter singular)
αναισθητικών (genitive masculine plural)
αναισθητικών (feminine genitive plural)
αναισθητικών (genitive neuter plural)
αναισθητικό (accusative masculine singular)
αναισθητική (accusative feminine singular)
αναισθητικό (accusative neuter singular)
αναισθητικούς (accusative masculine plural)
αναισθητικές (accusative feminine plural)
αναισθητικά (accusative neuter plural)
αναισθητικέ (masculine singular vocative)
αναισθητική (feminine singular vocative)
αναισθητικό (neuter singular vocative)
αναισθητικοί (masculine plural vocative)
αναισθητικές (feminine plural vocative)
αναισθητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναισθητικός

(medicine) anaesthetic (UK), anesthetic (US)


αναισθητικό

head

αναισθητικό • (anaisthitikó) n (plural αναισθητικά)

anaisthitikó (romanization)
αναισθητικά (plural)
αναισθητικό (nominative singular)
αναισθητικά (nominative plural)
αναισθητικού (genitive singular)
αναισθητικών (genitive plural)
αναισθητικό (accusative singular)
αναισθητικά (accusative plural)
αναισθητικό (singular vocative)
αναισθητικά (plural vocative)

el-decl-noun

αναισθητικού

αναισθητικών


αναισθητοποιώ

head

αναισθητοποιώ • (anaisthitopoió)

el-verb

αναισθητοποίησα

αναισθητοποιούμαι

αναισθητοποιώ • (anaisthitopoió) (past αναισθητοποίησα, passive αναισθητοποιούμαι)

anaisthitopoió (romanization)
αναισθητοποίησα (past)
αναισθητοποιούμαι (passive)


ανάκαμψη

head

ανάκαμψη • (anákampsi) n (plural ανακάμψεις)

anákampsi (romanization)
ανακάμψεις (plural)
ανάκαμψη (nominative singular)
ανακάμψεις (nominative plural)
ανάκαμψης (genitive singular)
ανακάμψεων (genitive plural)
ανάκαμψη (accusative singular)
ανακάμψεις (accusative plural)
ανάκαμψη (singular vocative)
ανακάμψεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακάμψεως (anakámpseos)


καούρα

kaoúra (romanization)
καούρες (plural)
καούρα (nominative singular)
καούρες (nominative plural)
καούρας (genitive singular)
καούρα (accusative singular)
καούρες (accusative plural)
καούρα (singular vocative)
καούρες (plural vocative)

→ Aromanian: cãurã


ανακαούρα

head

ανακαούρα • (anakaoúra) f (plural ανακαούρες)

anakaoúra (romanization)
ανακαούρες (plural)
ανακαούρα (nominative singular)
ανακαούρες (nominative plural)
ανακαούρας (genitive singular)
ανακαούρα (accusative singular)
ανακαούρες (accusative plural)
ανακαούρα (singular vocative)
ανακαούρες (plural vocative)


ανακαψίλα

ανακαψίλα • (anakapsíla) f (plural ανακαψίλες)

anakapsíla (romanization)
ανακαψίλες (plural)
ανακαψίλα (nominative singular)
ανακαψίλες (nominative plural)
ανακαψίλας (genitive singular)
ανακαψίλα (accusative singular)
ανακαψίλες (accusative plural)
ανακαψίλα (singular vocative)
ανακαψίλες (plural vocative)


ανακάτεμα

ανακάτεμα • (anakátema) n (plural ανακατέματα)

anakátema (romanization)
ανακατέματα (plural)
ανακάτεμα (nominative singular)
ανακατέματα (nominative plural)
ανακατέματος (genitive singular)
ανακατεμάτων (genitive plural)
ανακάτεμα (accusative singular)
ανακατέματα (accusative plural)
ανακάτεμα (singular vocative)
ανακατέματα (plural vocative)
ανακάτωμα (alternative)

el-decl-noun

ανακατέματος

ανακατεμάτων

ανακάτεμα στο στομάχι

(physiology) nausea, queasiness, sickness


αναβιβάζω

head

αναβιβάζω • (anavivázo)

el-verb

αναβιβάζομαι

αναβιβάζω • (anavivázo) (past αναβίβασα, passive αναβιβάζομαι)

anavivázo (romanization)
αναβίβασα (past)
αναβιβάζομαι (passive)
αναβιβάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναβιβάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναβιβάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναβιβαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναβιβάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναβιβάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναβιβάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναβιβαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναβιβάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναβιβάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναβιβαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναβιβάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναβιβάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναβιβαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναβιβαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναβιβάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναβιβάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναβιβαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβιβαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβίβαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναβίβασα (active first-person indicative past perfective singular)
αναβιβαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναβίβαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναβίβασες (active indicative past perfective second-person singular)
αναβιβαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναβίβαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναβίβασε (active indicative past perfective singular third-person)
αναβιβαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναβιβάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναβιβάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναβιβαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναβιβαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναβιβάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναβιβάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναβιβαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναβιβαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναβίβαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβίβασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναβιβαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναβιβάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναβιβάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναβιβάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναβιβάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναβιβαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναβίβαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναβίβασε (active imperative perfective second-person singular)
αναβιβάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναβιβάστε (active imperative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναβιβαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζοντας (active participle present)
έχοντας αναβιβάσει (active participle past)
αναβιβασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναβιβάσει (active infinitive-aorist)
αναβιβαστεί (infinitive-aorist passive)

α να βι βά ζω

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναβιβάζω (anabibázō). By surface analysis, ανα- (“re-”) + βιβάζω (“cause to mount”).

surf

(phonology, grammar) to move (the accent) to previous syllable


υποκειμενικός

head

υποκειμενική

υποκειμενικό

υποκειμενικός • (ypokeimenikós) m (feminine υποκειμενική, neuter υποκειμενικό)

el-adj

υποκειμενική

υποκειμενικό

ypokeimenikós (romanization)
υποκειμενική (feminine)
υποκειμενικό (neuter)
υποκειμενικός (masculine nominative singular)
υποκειμενική (feminine nominative singular)
υποκειμενικό (neuter nominative singular)
υποκειμενικοί (masculine nominative plural)
υποκειμενικές (feminine nominative plural)
υποκειμενικά (neuter nominative plural)
υποκειμενικού (genitive masculine singular)
υποκειμενικής (feminine genitive singular)
υποκειμενικού (genitive neuter singular)
υποκειμενικών (genitive masculine plural)
υποκειμενικών (feminine genitive plural)
υποκειμενικών (genitive neuter plural)
υποκειμενικό (accusative masculine singular)
υποκειμενική (accusative feminine singular)
υποκειμενικό (accusative neuter singular)
υποκειμενικούς (accusative masculine plural)
υποκειμενικές (accusative feminine plural)
υποκειμενικά (accusative neuter plural)
υποκειμενικέ (masculine singular vocative)
υποκειμενική (feminine singular vocative)
υποκειμενικό (neuter singular vocative)
υποκειμενικοί (masculine plural vocative)
υποκειμενικές (feminine plural vocative)
υποκειμενικά (neuter plural vocative)
υποκειμενικότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
υποκειμενικότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
υποκειμενικότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
υποκειμενικότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
υποκειμενικότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
υποκειμενικότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
υποκειμενικότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
υποκειμενικότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
υποκειμενικότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
υποκειμενικότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
υποκειμενικότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
υποκειμενικότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
υποκειμενικότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
υποκειμενικότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
υποκειμενικότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
υποκειμενικότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
υποκειμενικότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
υποκειμενικότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
υποκειμενικότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
υποκειμενικότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
υποκειμενικότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
υποκειμενικότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
υποκειμενικότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
υποκειμενικότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
υποκειμενικότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
υποκειμενικότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
υποκειμενικότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
υποκειμενικότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
υποκειμενικότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
υποκειμενικότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
υποκειμενικότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
υποκειμενικότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
υποκειμενικότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
υποκειμενικότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
υποκειμενικότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
υποκειμενικότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
υποκειμενικότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
υποκειμενικότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
υποκειμενικότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
υποκειμενικότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
υποκειμενικότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
υποκειμενικότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
υποκειμενικότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
υποκειμενικότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
υποκειμενικότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
υποκειμενικότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
υποκειμενικότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
υποκειμενικότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-a

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-positive

Declension of υποκειμενικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υποκειμενικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υποκειμενικός, etc.)

el-decl-adj-table

υποκειμενικός (ypokeimenikós)

υποκειμενική (ypokeimenikí)

υποκειμενικό (ypokeimenikó)

υποκειμενικοί (ypokeimenikoí)

υποκειμενικές (ypokeimenikés)

υποκειμενικά (ypokeimeniká)

υποκειμενικού (ypokeimenikoú)

υποκειμενικής (ypokeimenikís)

υποκειμενικού (ypokeimenikoú)

υποκειμενικών (ypokeimenikón)

υποκειμενικών (ypokeimenikón)

υποκειμενικών (ypokeimenikón)

υποκειμενικό (ypokeimenikó)

υποκειμενική (ypokeimenikí)

υποκειμενικό (ypokeimenikó)

υποκειμενικούς (ypokeimenikoús)

υποκειμενικές (ypokeimenikés)

υποκειμενικά (ypokeimeniká)

υποκειμενικέ (ypokeimeniké)

υποκειμενική (ypokeimenikí)

υποκειμενικό (ypokeimenikó)

υποκειμενικοί (ypokeimenikoí)

υποκειμενικές (ypokeimenikés)

υποκειμενικά (ypokeimeniká)

el-decl-adj-degrees

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

υποκειμενικότερ

el-decl-adj-table

υποκειμενικότερος (ypokeimenikóteros)

υποκειμενικότερη (ypokeimenikóteri)

υποκειμενικότερο (ypokeimenikótero)

υποκειμενικότεροι (ypokeimenikóteroi)

υποκειμενικότερες (ypokeimenikóteres)

υποκειμενικότερα (ypokeimenikótera)

υποκειμενικότερου (ypokeimenikóterou)

υποκειμενικότερης (ypokeimenikóteris)

υποκειμενικότερου (ypokeimenikóterou)

υποκειμενικότερων (ypokeimenikóteron)

υποκειμενικότερων (ypokeimenikóteron)

υποκειμενικότερων (ypokeimenikóteron)

υποκειμενικότερο (ypokeimenikótero)

υποκειμενικότερη (ypokeimenikóteri)

υποκειμενικότερο (ypokeimenikótero)

υποκειμενικότερους (ypokeimenikóterous)

υποκειμενικότερες (ypokeimenikóteres)

υποκειμενικότερα (ypokeimenikótera)

υποκειμενικότερε (ypokeimenikótere)

υποκειμενικότερη (ypokeimenikóteri)

υποκειμενικότερο (ypokeimenikótero)

υποκειμενικότεροι (ypokeimenikóteroi)

υποκειμενικότερες (ypokeimenikóteres)

υποκειμενικότερα (ypokeimenikótera)

el-decl-adj-ος-η-ο

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-table

υποκειμενικότατος (ypokeimenikótatos)

υποκειμενικότατη (ypokeimenikótati)

υποκειμενικότατο (ypokeimenikótato)

υποκειμενικότατοι (ypokeimenikótatoi)

υποκειμενικότατες (ypokeimenikótates)

υποκειμενικότατα (ypokeimenikótata)

υποκειμενικότατου (ypokeimenikótatou)

υποκειμενικότατης (ypokeimenikótatis)

υποκειμενικότατου (ypokeimenikótatou)

υποκειμενικότατων (ypokeimenikótaton)

υποκειμενικότατων (ypokeimenikótaton)

υποκειμενικότατων (ypokeimenikótaton)

υποκειμενικότατο (ypokeimenikótato)

υποκειμενικότατη (ypokeimenikótati)

υποκειμενικότατο (ypokeimenikótato)

υποκειμενικότατους (ypokeimenikótatous)

υποκειμενικότατες (ypokeimenikótates)

υποκειμενικότατα (ypokeimenikótata)

υποκειμενικότατε (ypokeimenikótate)

υποκειμενικότατη (ypokeimenikótati)

υποκειμενικότατο (ypokeimenikótato)

υποκειμενικότατοι (ypokeimenikótatoi)

υποκειμενικότατες (ypokeimenikótates)

υποκειμενικότατα (ypokeimenikótata)

From υποκείμενο (ypokeímeno, “subject”) + -ικός (-ikós).

af

(grammar) relating to the subject of a sentence


αναισθητώ

head

αναισθητώ • (anaisthitó)

el-verb

αναισθητώ • (anaisthitó)

(medicine) to anaesthetise (UK), anesthetize (US)


ανακάτωμα

head

ανακάτωμα • (anakátoma) n (plural ανακατώματα)

anakátoma (romanization)
ανακατώματα (plural)
ανακάτωμα (nominative singular)
ανακατώματα (nominative plural)
ανακατώματος (genitive singular)
ανακατωμάτων (genitive plural)
ανακάτωμα (accusative singular)
ανακατώματα (accusative plural)
ανακάτωμα (singular vocative)
ανακατώματα (plural vocative)
ανακάτεμα (alternative)

el-decl-noun

ανακατώματος

ανακατωμάτων

ανακάτωμα στο στομάχι


αφομοίωση

head

αφομοίωση • (afomoíosi) f (plural αφομοιώσεις)

afomoíosi (romanization)
αφομοιώσεις (plural)
αφομοίωση (nominative singular)
αφομοιώσεις (nominative plural)
αφομοίωσης (genitive singular)
αφομοιώσεων (genitive plural)
αφομοίωση (accusative singular)
αφομοιώσεις (accusative plural)
αφομοίωση (singular vocative)
αφομοιώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αφομοιώσεως (afomoióseos)

From Ancient Greek ἀφομοίωσις (aphomoíōsis). Semantic loan from French assimilation.


βραχύχρονος

head

βραχύχρονος • (vrachýchronos) m (feminine βραχύχρονη, neuter βραχύχρονο)

vrachýchronos (romanization)
βραχύχρονη (feminine)
βραχύχρονο (neuter)
βραχύχρονος (masculine nominative singular)
βραχύχρονη (feminine nominative singular)
βραχύχρονο (neuter nominative singular)
βραχύχρονοι (masculine nominative plural)
βραχύχρονες (feminine nominative plural)
βραχύχρονα (neuter nominative plural)
βραχύχρονου (genitive masculine singular)
βραχύχρονης (feminine genitive singular)
βραχύχρονου (genitive neuter singular)
βραχύχρονων (genitive masculine plural)
βραχύχρονων (feminine genitive plural)
βραχύχρονων (genitive neuter plural)
βραχύχρονο (accusative masculine singular)
βραχύχρονη (accusative feminine singular)
βραχύχρονο (accusative neuter singular)
βραχύχρονους (accusative masculine plural)
βραχύχρονες (accusative feminine plural)
βραχύχρονα (accusative neuter plural)
βραχύχρονε (masculine singular vocative)
βραχύχρονη (feminine singular vocative)
βραχύχρονο (neuter singular vocative)
βραχύχρονοι (masculine plural vocative)
βραχύχρονες (feminine plural vocative)
βραχύχρονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο βραχύχρονος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βραχύχρονος, etc.)

From βραχύ- (vrachý-, “short”) + χρόνος (chrónos, “time”).

af

(phonetics, phonology) short (of a vowel, of a sound)


μακρόχρονος

head

μακρόχρονος • (makróchronos) m (feminine μακρόχρονη, neuter μακρόχρονο)

makróchronos (romanization)
μακρόχρονη (feminine)
μακρόχρονο (neuter)
μακρόχρονος (masculine nominative singular)
μακρόχρονη (feminine nominative singular)
μακρόχρονο (neuter nominative singular)
μακρόχρονοι (masculine nominative plural)
μακρόχρονες (feminine nominative plural)
μακρόχρονα (neuter nominative plural)
μακρόχρονου (genitive masculine singular)
μακρόχρονης (feminine genitive singular)
μακρόχρονου (genitive neuter singular)
μακρόχρονων (genitive masculine plural)
μακρόχρονων (feminine genitive plural)
μακρόχρονων (genitive neuter plural)
μακρόχρονο (accusative masculine singular)
μακρόχρονη (accusative feminine singular)
μακρόχρονο (accusative neuter singular)
μακρόχρονους (accusative masculine plural)
μακρόχρονες (accusative feminine plural)
μακρόχρονα (accusative neuter plural)
μακρόχρονε (masculine singular vocative)
μακρόχρονη (feminine singular vocative)
μακρόχρονο (neuter singular vocative)
μακρόχρονοι (masculine plural vocative)
μακρόχρονες (feminine plural vocative)
μακρόχρονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μακρόχρονος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μακρόχρονος, etc.)

From μακρός (makrós, “long”) + χρόνος (chrónos).

af

(phonetics, phonology) long (of a vowel, of a sound)


ηχηρός

head

ηχηρός • (ichirós) m (feminine ηχηρή, neuter ηχηρό)

ichirós (romanization)
ηχηρή (feminine)
ηχηρό (neuter)
ηχηρός (masculine nominative singular)
ηχηρή (feminine nominative singular)
ηχηρό (neuter nominative singular)
ηχηροί (masculine nominative plural)
ηχηρές (feminine nominative plural)
ηχηρά (neuter nominative plural)
ηχηρού (genitive masculine singular)
ηχηρής (feminine genitive singular)
ηχηρού (genitive neuter singular)
ηχηρών (genitive masculine plural)
ηχηρών (feminine genitive plural)
ηχηρών (genitive neuter plural)
ηχηρό (accusative masculine singular)
ηχηρή (accusative feminine singular)
ηχηρό (accusative neuter singular)
ηχηρούς (accusative masculine plural)
ηχηρές (accusative feminine plural)
ηχηρά (accusative neuter plural)
ηχηρέ (masculine singular vocative)
ηχηρή (feminine singular vocative)
ηχηρό (neuter singular vocative)
ηχηροί (masculine plural vocative)
ηχηρές (feminine plural vocative)
ηχηρά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ηχηρός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηχηρός, etc.)

From ήχος (íchos, “sound”) + -ρός (-rós).

ηχηρό σύμφωνο


ανακλητικό

head

ανακλητικό • (anaklitikó) n (plural ανακλητικά)

anaklitikó (romanization)
ανακλητικά (plural)
ανακλητικό (nominative singular)
ανακλητικά (nominative plural)
ανακλητικού (genitive singular)
ανακλητικών (genitive plural)
ανακλητικό (accusative singular)
ανακλητικά (accusative plural)
ανακλητικό (singular vocative)
ανακλητικά (plural vocative)


ανακλητικά

ανακλητικά • (anaklitiká) n


γαλλισμός

γαλλισμός • (gallismós) m (plural γαλλισμοί)

gallismós (romanization)
γαλλισμοί (plural)
γαλλισμός (nominative singular)
γαλλισμοί (nominative plural)
γαλλισμού (genitive singular)
γαλλισμών (genitive plural)
γαλλισμό (accusative singular)
γαλλισμούς (accusative plural)
γαλλισμέ (singular vocative)
γαλλισμοί (plural vocative)


μπολσεβικισμός

μπολσεβικισμοί

μπολσεβικισμός • (bolsevikismós) m (plural μπολσεβικισμοί)

el-noun

μπολσεβικισμοί

bolsevikismós (romanization)
μπολσεβικισμοί (plural)
μπολσεβικισμός (nominative singular)
μπολσεβικισμοί (nominative plural)
μπολσεβικισμού (genitive singular)
μπολσεβικισμών (genitive plural)
μπολσεβικισμό (accusative singular)
μπολσεβικισμούς (accusative plural)
μπολσεβικισμέ (singular vocative)
μπολσεβικισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μπολσεβικισμός

μπολσεβικισμοί

μπολσεβικισμού

μπολσεβικισμών

μπολσεβικισμό

μπολσεβικισμούς

μπολσεβικισμέ

μπολσεβικισμοί


μπολσεβίκος

head

μπολσεβίκος • (bolsevíkos) m (plural μπολσεβίκοι, feminine μπολσεβίκα)

bolsevíkos (romanization)
μπολσεβίκοι (plural)
μπολσεβίκα (feminine)
μπολσεβίκος (nominative singular)
μπολσεβίκοι (nominative plural)
μπολσεβίκου (genitive singular)
μπολσεβίκων (genitive plural)
μπολσεβίκο (accusative singular)
μπολσεβίκους (accusative plural)
μπολσεβίκε (singular vocative)
μπολσεβίκοι (plural vocative)

el-decl-noun

μπολσεβίκους

(history, politics) Bolshevik, Bolshevist; bolshie (derogatory, slang)


μπολσεβίκα

head

μπολσεβίκα • (bolsevíka) f (plural μπολσεβίκες, masculine μπολσεβίκος)

bolsevíka (romanization)
μπολσεβίκες (plural)
μπολσεβίκος (masculine)
μπολσεβίκα (nominative singular)
μπολσεβίκες (nominative plural)
μπολσεβίκας (genitive singular)
μπολσεβικών (genitive plural)
μπολσεβίκα (accusative singular)
μπολσεβίκες (accusative plural)
μπολσεβίκα (singular vocative)
μπολσεβίκες (plural vocative)

(history, politics) Bolshevik; bolshie (derogatory, slang)


μπολσεβικικός

μπολσεβικική

μπολσεβικικό

μπολσεβικικός • (bolsevikikós) m (feminine μπολσεβικική, neuter μπολσεβικικό)

el-adj

μπολσεβικική

μπολσεβικικό

bolsevikikós (romanization)
μπολσεβικική (feminine)
μπολσεβικικό (neuter)
μπολσεβικικός (masculine nominative singular)
μπολσεβικική (feminine nominative singular)
μπολσεβικικό (neuter nominative singular)
μπολσεβικικοί (masculine nominative plural)
μπολσεβικικές (feminine nominative plural)
μπολσεβικικά (neuter nominative plural)
μπολσεβικικού (genitive masculine singular)
μπολσεβικικής (feminine genitive singular)
μπολσεβικικού (genitive neuter singular)
μπολσεβικικών (genitive masculine plural)
μπολσεβικικών (feminine genitive plural)
μπολσεβικικών (genitive neuter plural)
μπολσεβικικό (accusative masculine singular)
μπολσεβικική (accusative feminine singular)
μπολσεβικικό (accusative neuter singular)
μπολσεβικικούς (accusative masculine plural)
μπολσεβικικές (accusative feminine plural)
μπολσεβικικά (accusative neuter plural)
μπολσεβικικέ (masculine singular vocative)
μπολσεβικική (feminine singular vocative)
μπολσεβικικό (neuter singular vocative)
μπολσεβικικοί (masculine plural vocative)
μπολσεβικικές (feminine plural vocative)
μπολσεβικικά (neuter plural vocative)
μπολσεβίκικος (alternative)

el-decl-adj-positive

Declension of μπολσεβικικός

el-decl-adj-table

μπολσεβικικός (bolsevikikós)

μπολσεβικική (bolsevikikí)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικικοί (bolsevikikoí)

μπολσεβικικές (bolsevikikés)

μπολσεβικικά (bolsevikiká)

μπολσεβικικού (bolsevikikoú)

μπολσεβικικής (bolsevikikís)

μπολσεβικικού (bolsevikikoú)

μπολσεβικικών (bolsevikikón)

μπολσεβικικών (bolsevikikón)

μπολσεβικικών (bolsevikikón)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικική (bolsevikikí)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικικούς (bolsevikikoús)

μπολσεβικικές (bolsevikikés)

μπολσεβικικά (bolsevikiká)

μπολσεβικικέ (bolsevikiké)

μπολσεβικική (bolsevikikí)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικικοί (bolsevikikoí)

μπολσεβικικές (bolsevikikés)

μπολσεβικικά (bolsevikiká)


μενσεβίκος

head

μενσεβίκος • (mensevíkos) m (plural μενσεβίκοι)

mensevíkos (romanization)
μενσεβίκοι (plural)
μενσεβίκος (nominative singular)
μενσεβίκοι (nominative plural)
μενσεβίκου (genitive singular)
μενσεβίκων (genitive plural)
μενσεβίκο (accusative singular)
μενσεβίκους (accusative plural)
μενσεβίκε (singular vocative)
μενσεβίκοι (plural vocative)


μενσεβικικός

μενσεβικικός • (mensevikikós) m (feminine μενσεβικική, neuter μενσεβικικό)

mensevikikós (romanization)
μενσεβικική (feminine)
μενσεβικικό (neuter)
μενσεβικικός (masculine nominative singular)
μενσεβικική (feminine nominative singular)
μενσεβικικό (neuter nominative singular)
μενσεβικικοί (masculine nominative plural)
μενσεβικικές (feminine nominative plural)
μενσεβικικά (neuter nominative plural)
μενσεβικικού (genitive masculine singular)
μενσεβικικής (feminine genitive singular)
μενσεβικικού (genitive neuter singular)
μενσεβικικών (genitive masculine plural)
μενσεβικικών (feminine genitive plural)
μενσεβικικών (genitive neuter plural)
μενσεβικικό (accusative masculine singular)
μενσεβικική (accusative feminine singular)
μενσεβικικό (accusative neuter singular)
μενσεβικικούς (accusative masculine plural)
μενσεβικικές (accusative feminine plural)
μενσεβικικά (accusative neuter plural)
μενσεβικικέ (masculine singular vocative)
μενσεβικική (feminine singular vocative)
μενσεβικικό (neuter singular vocative)
μενσεβικικοί (masculine plural vocative)
μενσεβικικές (feminine plural vocative)
μενσεβικικά (neuter plural vocative)
μενσεβίκικος (alternative)

el-decl-adj-positive

Declension of μενσεβικικός

el-decl-adj-table

μενσεβικικός (mensevikikós)

μενσεβικική (mensevikikí)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικικοί (mensevikikoí)

μενσεβικικές (mensevikikés)

μενσεβικικά (mensevikiká)

μενσεβικικού (mensevikikoú)

μενσεβικικής (mensevikikís)

μενσεβικικού (mensevikikoú)

μενσεβικικών (mensevikikón)

μενσεβικικών (mensevikikón)

μενσεβικικών (mensevikikón)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικική (mensevikikí)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικικούς (mensevikikoús)

μενσεβικικές (mensevikikés)

μενσεβικικά (mensevikiká)

μενσεβικικέ (mensevikiké)

μενσεβικική (mensevikikí)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικικοί (mensevikikoí)

μενσεβικικές (mensevikikés)

μενσεβικικά (mensevikiká)


ανακριτική

head

ανακριτική • (anakritikí) n (uncountable)

anakritikí (romanization)
ανακριτική (nominative singular)
ανακριτικής (genitive singular)
ανακριτική (accusative singular)
ανακριτική (singular vocative)


αναλγησία

analgisía (romanization)
αναλγησία (nominative singular)
αναλγησίας (genitive singular)
αναλγησία (accusative singular)
αναλγησία (singular vocative)


βλαστοκύτταρο

βλαστοκύτταρο • (vlastokýttaro) n

el-noun

βλαστοκύτταρο • (vlastokýttaro) n

vlastokýttaro (romanization)
βλαστοκύτταρο (nominative singular)
βλαστοκύτταρα (nominative plural)
βλαστοκυττάρου (genitive singular)
βλαστοκύτταρου (genitive singular)
βλαστοκυττάρων (genitive plural)
βλαστοκύτταρο (accusative singular)
βλαστοκύτταρα (accusative plural)
βλαστοκύτταρο (singular vocative)
βλαστοκύτταρα (plural vocative)

el-decl-noun

βλαστοκύτταρο

βλαστοκύτταρα

βλαστοκυττάρου

βλαστοκύτταρου

βλαστοκυττάρων

βλαστοκύτταρο

βλαστοκύτταρα

βλαστοκύτταρο

βλαστοκύτταρα


απογαλακτισμός

head

απογαλακτισμός • (apogalaktismós) m

el-noun

απογαλακτισμός • (apogalaktismós) m

apogalaktismós (romanization)
απογαλακτισμός (nominative singular)
απογαλακτισμοί (nominative plural)
απογαλακτισμού (genitive singular)
απογαλακτισμών (genitive plural)
απογαλακτισμό (accusative singular)
απογαλακτισμούς (accusative plural)
απογαλακτισμέ (singular vocative)
απογαλακτισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

απογαλακτισμός

απογαλακτισμοί

απογαλακτισμού

απογαλακτισμών

απογαλακτισμό

απογαλακτισμούς

απογαλακτισμέ

απογαλακτισμοί

From Ancient Greek ἀπογαλακτισμός (apogalaktismós).

inh

ἀπογαλακτισμός


προϋπόθεση

head

προϋποθέσεις

προϋπόθεση • (proÿpóthesi) f (plural προϋποθέσεις)

el-noun

προϋποθέσεις

proÿpóthesi (romanization)
προϋποθέσεις (plural)
προϋπόθεση (nominative singular)
προϋποθέσεις (nominative plural)
προϋπόθεσης (genitive singular)
προϋποθέσεων (genitive plural)
προϋπόθεση (accusative singular)
προϋποθέσεις (accusative plural)
προϋπόθεση (singular vocative)
προϋποθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

προϋποθέσεις

προϋποθέσεων

προϋποθέσεις

προϋποθέσεις

Older or formal genitive singular: προϋποθέσεως (proÿpothéseos)

From προ- (pro-, “before”) + υπόθεση (ypóthesi, “supposition”). Calque of French présupposition.


ανασυγκροτώ

head

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó)

el-verb

ανασυγκρότησα

ανασυγκροτούμαι

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó) (past ανασυγκρότησα, passive ανασυγκροτούμαι)

anasygkrotó (romanization)
ανασυγκρότησα (past)
ανασυγκροτούμαι (passive)
ανασυγκροτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ανασυγκροτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανασυγκροτούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανασυγκροτηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανασυγκροτείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ανασυγκροτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανασυγκροτείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανασυγκροτηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ανασυγκροτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανασυγκροτείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανασυγκροτηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανασυγκροτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ανασυγκροτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανασυγκροτούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανασυγκροτηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανασυγκροτείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανασυγκροτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανασυγκροτηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανασυγκροτηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανασυγκρότησα (active first-person indicative past perfective singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουν) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουνα) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανασυγκροτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανασυγκρότησες (active indicative past perfective second-person singular)
[ανασυγκροτούσουν] - (ανασυγκροτιόσουν) (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανασυγκροτήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανασυγκροτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανασυγκρότησε (active indicative past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιόταν) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιότανε) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανασυγκροτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανασυγκροτούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
ανασυγκροτηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανασυγκροτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανασυγκροτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανασυγκροτηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανασυγκροτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκροτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκρότησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανασυγκροτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανασυγκροτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανασυγκροτούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανασυγκροτηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανασυγκρότησε (active imperative perfective second-person singular)
ανασυγκροτήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ανασυγκροτήστε (active imperative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανασυγκροτηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτώντας (active participle present)
ανασυγκροτούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ανασυγκροτήσει (active participle past)
ανασυγκροτημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανασυγκροτήσει (active infinitive-aorist)
ανασυγκροτηθεί (infinitive-aorist passive)

α να συ γκρο τώ

ανα- (“again, re-”) + συγκροτώ (“form, compose”)

κροτώ and κρότος

to make rattle; rattling sound; strike; ) is different

κρούω (kroúo


αντανακλαστικά

antanaklastiká (romanization)
αντανακλαστικά (nominative plural)
αντανακλαστικών (genitive plural)
αντανακλαστικά (accusative plural)
αντανακλαστικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αντανακλαστικά

αντανακλαστικών

αντανακλαστικά

αντανακλαστικά


αντανακλαστικό

head

αντανακλαστικά

αντανακλαστικό • (antanaklastikó) n (plural αντανακλαστικά)

el-noun

αντανακλαστικά

antanaklastikó (romanization)
αντανακλαστικά (plural)
αντανακλαστικό (nominative singular)
αντανακλαστικά (nominative plural)
αντανακλαστικού (genitive singular)
αντανακλαστικών (genitive plural)
αντανακλαστικό (accusative singular)
αντανακλαστικά (accusative plural)
αντανακλαστικό (singular vocative)
αντανακλαστικά (plural vocative)

el-decl-noun

αντανακλαστικό

αντανακλαστικά

αντανακλαστικού

αντανακλαστικών

αντανακλαστικό

αντανακλαστικά

αντανακλαστικό

αντανακλαστικά

α ντα να κλα στι κό


ήβη

ívi (romanization)
ήβη (nominative singular)
ήβης (genitive singular)
ήβη (accusative singular)
ήβη (singular vocative)

From Ancient Greek ἥβη (hḗbē, “pubes; youth”).


Ήβη

head

Ήβη • (Ívi) f

el-noun-proper

Ήβη • (Ívi) f

Ívi (romanization)
Ήβη (nominative singular)
Ήβης (genitive singular)
Ήβη (accusative singular)
Ήβη (singular vocative)

(Greek mythology) Hebe (goddess of youth)


Ηγερία

head

Ηγερία • (Igería) f

el-noun-proper

Ηγερία • (Igería) f

Igería (romanization)
Ηγερία (nominative singular)
Ηγερίας (genitive singular)
Ηγερία (accusative singular)
Ηγερία (singular vocative)


κατάπλασμα

head

καταπλάσματα

κατάπλασμα • (katáplasma) n (plural καταπλάσματα)

el-noun

καταπλάσματα

katáplasma (romanization)
καταπλάσματα (plural)
κατάπλασμα (nominative singular)
καταπλάσματα (nominative plural)
καταπλάσματος (genitive singular)
καταπλασμάτων (genitive plural)
κατάπλασμα (accusative singular)
καταπλάσματα (accusative plural)
κατάπλασμα (singular vocative)
καταπλάσματα (plural vocative)

el-decl-noun

καταπλάσματα

καταπλάσματος

καταπλασμάτων

καταπλάσματα

καταπλάσματα

(medicine) poultice (the treatment or the materials used), fomentation, cataplasm (rare)


επίδεσμος

head

επίδεσμος • (epídesmos) m (plural επίδεσμοι)

epídesmos (romanization)
επίδεσμοι (plural)
επίδεσμος (nominative singular)
επίδεσμοι (nominative plural)
επίδεσμου (genitive singular)
επιδέσμου (genitive singular)
επίδεσμων (genitive plural)
επιδέσμων (genitive plural)
επίδεσμο (accusative singular)
επίδεσμους (accusative plural)
επιδέσμους (accusative plural)
επίδεσμε (singular vocative)
επίδεσμοι (plural vocative)

ε πί δε σμος

(medicine) bandage, dressing (applied to a wound)


βραχιόνιο οστό

βραχιόνιο οστό

βραχιόνια οστά

βραχιόνιο οστό • (vrachiónio ostó) n (plural βραχιόνια οστά)

el-noun

βραχιόνια οστά

βραχιόνιο οστό

vrachiónio ostó (romanization)
βραχιόνια οστά (plural)


ηλεκτροθεραπεία

head

ηλεκτροθεραπεία • (ilektrotherapeía) f (uncountable)

ilektrotherapeía (romanization)
ηλεκτροθεραπεία (nominative singular)
ηλεκτροθεραπείας (genitive singular)
ηλεκτροθεραπεία (accusative singular)
ηλεκτροθεραπεία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ηλεκτροθεραπεία

ηλεκτροθεραπείας

ηλεκτροθεραπεία

ηλεκτροθεραπεία

electroconvulsive therapy
electroconvulsive therapy

(medicine) electroconvulsive therapy, ECT


ηλεκτροκαρδιογράφος

head

ηλεκτροκαρδιογράφοι

ηλεκτροκαρδιογράφος • (ilektrokardiográfos) m (plural ηλεκτροκαρδιογράφοι)

el-noun

ηλεκτροκαρδιογράφοι

ilektrokardiográfos (romanization)
ηλεκτροκαρδιογράφοι (plural)
ηλεκτροκαρδιογράφος (nominative singular)
ηλεκτροκαρδιογράφοι (nominative plural)
ηλεκτροκαρδιογράφου (genitive singular)
ηλεκτροκαρδιογράφων (genitive plural)
ηλεκτροκαρδιογράφο (accusative singular)
ηλεκτροκαρδιογράφους (accusative plural)
ηλεκτροκαρδιογράφε (singular vocative)
ηλεκτροκαρδιογράφοι (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροκαρδιογράφος

ηλεκτροκαρδιογράφοι

ηλεκτροκαρδιογράφου

ηλεκτροκαρδιογράφων

ηλεκτροκαρδιογράφο

ηλεκτροκαρδιογράφους

ηλεκτροκαρδιογράφε

ηλεκτροκαρδιογράφοι


ηλεκτροκαρδιογραφία

head

ηλεκτροκαρδιογραφία • (ilektrokardiografía) f (uncountable)

ilektrokardiografía (romanization)
ηλεκτροκαρδιογραφία (nominative singular)
ηλεκτροκαρδιογραφίας (genitive singular)
ηλεκτροκαρδιογραφία (accusative singular)
ηλεκτροκαρδιογραφία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ηλεκτροκαρδιογραφία

ηλεκτροκαρδιογραφίας

ηλεκτροκαρδιογραφία

ηλεκτροκαρδιογραφία


επίθημα

head

επίθημα • (epíthima) n (plural επιθήματα)

epíthima (romanization)
επιθήματα (plural)
επίθημα (nominative singular)
επιθήματα (nominative plural)
επιθήματος (genitive singular)
επιθημάτων (genitive plural)
επίθημα (accusative singular)
επιθήματα (accusative plural)
επίθημα (singular vocative)
επιθήματα (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπίθημα (epíthēma); semantic loan from Latin suffixum or French suffixe.


πρόθημα

πρόθημα • (próthima) n (plural προθήματα)

próthima (romanization)
προθήματα (plural)
πρόθημα (nominative singular)
προθήματα (nominative plural)
προθήματος (genitive singular)
προθημάτων (genitive plural)
πρόθημα (accusative singular)
προθήματα (accusative plural)
πρόθημα (singular vocative)
προθήματα (plural vocative)

Calque of New Latin praefixum or French préfixe, on the basis of επίθημα (epíthima).


μικρό δάχτυλο

μικρό δάχτυλο

μικρά δάχτυλα

μικρό δάχτυλο • (mikró dáchtylo) n (plural μικρά δάχτυλα)

el-noun

μικρό δάχτυλο

μικρά δάχτυλα

mikró dáchtylo (romanization)
μικρά δάχτυλα (plural)

(anatomy) little finger (UK), pinkie (US)


δαχτυλάκι

head

δαχτυλάκι • (dachtyláki) n (plural δαχτυλάκια)

dachtyláki (romanization)
δαχτυλάκια (plural)
δαχτυλάκι (nominative singular)
δαχτυλάκια (nominative plural)
δαχτυλάκι (accusative singular)
δαχτυλάκια (accusative plural)
δαχτυλάκι (singular vocative)
δαχτυλάκια (plural vocative)

δα χτυ λά κι


εκλαμψία

eklampsía (romanization)
εκλαμψία (nominative singular)
εκλαμψίες (nominative plural)
εκλαμψίας (genitive singular)
εκλαμψιών (genitive plural)
εκλαμψία (accusative singular)
εκλαμψίες (accusative plural)
εκλαμψία (singular vocative)
εκλαμψίες (plural vocative)


μεταφραστικό δάνειο

μεταφραστικά δάνεια

μεταφραστικό δάνειο • (metafrastikó dáneio) n (plural μεταφραστικά δάνεια)

el-noun

μεταφραστικά δάνεια

metafrastikó dáneio (romanization)
μεταφραστικά δάνεια (plural)

Free translation of French calque (phraséologique), or a calque of German Lehnübersetzung or English loan translation. See σημασιολογικό δάνειο (simasiologikó dáneio, “semantic loan”).

(linguistics, lexicography) calque, loan translation

εκτύπωμα n Also seen as έκτυπο n. See French calquer.


σημασιολογικό δάνειο

head

σημασιολογικά δάνεια

σημασιολογικό δάνειο • (simasiologikó dáneio) n (plural σημασιολογικά δάνεια)

el-noun

σημασιολογικά δάνεια

simasiologikó dáneio (romanization)
σημασιολογικά δάνεια (plural)

Semantic loan from German Lehnübersetzung and French emprunt. Also see μεταφραστικό δάνειο (metaphrastikó dáneio, “translation loan”).

sl

(linguistics, lexicography) semantic loan

en-σημασιολογικό_δάνειο-el-noun-0mfPW8Tx


ηλεκτροσόκ

head

ηλεκτροσόκ • (ilektrosók) n (indeclinable)

(electricity, pathology) electric shock, electrocution


ουρανικός

ουρανικός • (ouranikós) m (feminine ουρανική, neuter ουρανικό)

ouranikós (romanization)
ουρανική (feminine)
ουρανικό (neuter)
ουρανικός (masculine nominative singular)
ουρανική (feminine nominative singular)
ουρανικό (neuter nominative singular)
ουρανικοί (masculine nominative plural)
ουρανικές (feminine nominative plural)
ουρανικά (neuter nominative plural)
ουρανικού (genitive masculine singular)
ουρανικής (feminine genitive singular)
ουρανικού (genitive neuter singular)
ουρανικών (genitive masculine plural)
ουρανικών (feminine genitive plural)
ουρανικών (genitive neuter plural)
ουρανικό (accusative masculine singular)
ουρανική (accusative feminine singular)
ουρανικό (accusative neuter singular)
ουρανικούς (accusative masculine plural)
ουρανικές (accusative feminine plural)
ουρανικά (accusative neuter plural)
ουρανικέ (masculine singular vocative)
ουρανική (feminine singular vocative)
ουρανικό (neuter singular vocative)
ουρανικοί (masculine plural vocative)
ουρανικές (feminine plural vocative)
ουρανικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ουρανικός (ouranikós)

ουρανική (ouranikí)

ουρανικό (ouranikó)

ουρανικοί (ouranikoí)

ουρανικές (ouranikés)

ουρανικά (ouraniká)

ουρανικού (ouranikoú)

ουρανικής (ouranikís)

ουρανικού (ouranikoú)

ουρανικών (ouranikón)

ουρανικών (ouranikón)

ουρανικών (ouranikón)

ουρανικό (ouranikó)

ουρανική (ouranikí)

ουρανικό (ouranikó)

ουρανικούς (ouranikoús)

ουρανικές (ouranikés)

ουρανικά (ouraniká)

ουρανικέ (ouraniké)

ουρανική (ouranikí)

ουρανικό (ouranikó)

ουρανικοί (ouranikoí)

ουρανικές (ouranikés)

ουρανικά (ouraniká)

From ουρανός (ouranós) + -ικός (-ikós). Semantic loan from French palatal.


τριβόμενος

head

τριβόμενος • (trivómenos) m (feminine τριβόμενη, neuter τριβόμενο)

trivómenos (romanization)
τριβόμενη (feminine)
τριβόμενο (neuter)
τριβόμενος (masculine nominative singular)
τριβόμενη (feminine nominative singular)
τριβόμενο (neuter nominative singular)
τριβόμενοι (masculine nominative plural)
τριβόμενες (feminine nominative plural)
τριβόμενα (neuter nominative plural)
τριβόμενου (genitive masculine singular)
τριβόμενης (feminine genitive singular)
τριβόμενου (genitive neuter singular)
τριβόμενων (genitive masculine plural)
τριβόμενων (feminine genitive plural)
τριβόμενων (genitive neuter plural)
τριβόμενο (accusative masculine singular)
τριβόμενη (accusative feminine singular)
τριβόμενο (accusative neuter singular)
τριβόμενους (accusative masculine plural)
τριβόμενες (accusative feminine plural)
τριβόμενα (accusative neuter plural)
τριβόμενε (masculine singular vocative)
τριβόμενη (feminine singular vocative)
τριβόμενο (neuter singular vocative)
τριβόμενοι (masculine plural vocative)
τριβόμενες (feminine plural vocative)
τριβόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τριβόμενος (trivómenos)

τριβόμενη (trivómeni)

τριβόμενο (trivómeno)

τριβόμενοι (trivómenoi)

τριβόμενες (trivómenes)

τριβόμενα (trivómena)

τριβόμενου (trivómenou)

τριβόμενης (trivómenis)

τριβόμενου (trivómenou)

τριβόμενων (trivómenon)

τριβόμενων (trivómenon)

τριβόμενων (trivómenon)

τριβόμενο (trivómeno)

τριβόμενη (trivómeni)

τριβόμενο (trivómeno)

τριβόμενους (trivómenous)

τριβόμενες (trivómenes)

τριβόμενα (trivómena)

τριβόμενε (trivómene)

τριβόμενη (trivómeni)

τριβόμενο (trivómeno)

τριβόμενοι (trivómenoi)

τριβόμενες (trivómenes)

τριβόμενα (trivómena)

Present participle of τρίβω (trívo, “to rub”).

τριβόμενα σύμφωνα


έρρινος

head

έρρινος • (érrinos) m (feminine έρρινη, neuter έρρινο)

érrinos (romanization)
έρρινη (feminine)
έρρινο (neuter)
έρρινος (masculine nominative singular)
έρρινη (feminine nominative singular)
έρρινο (neuter nominative singular)
έρρινοι (masculine nominative plural)
έρρινες (feminine nominative plural)
έρρινα (neuter nominative plural)
έρρινου (genitive masculine singular)
έρρινης (feminine genitive singular)
έρρινου (genitive neuter singular)
έρρινων (genitive masculine plural)
έρρινων (feminine genitive plural)
έρρινων (genitive neuter plural)
έρρινο (accusative masculine singular)
έρρινη (accusative feminine singular)
έρρινο (accusative neuter singular)
έρρινους (accusative masculine plural)
έρρινες (accusative feminine plural)
έρρινα (accusative neuter plural)
έρρινε (masculine singular vocative)
έρρινη (feminine singular vocative)
έρρινο (neuter singular vocative)
έρρινοι (masculine plural vocative)
έρρινες (feminine plural vocative)
έρρινα (neuter plural vocative)
ένρινος (alternative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο έρρινος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο έρρινος, etc.)

el-decl-adj-table

έρρινος (érrinos)

έρρινη (érrini)

έρρινο (érrino)

έρρινοι (érrinoi)

έρρινες (érrines)

έρρινα (érrina)

έρρινου (érrinou)

έρρινης (érrinis)

έρρινου (érrinou)

έρρινων (érrinon)

έρρινων (érrinon)

έρρινων (érrinon)

έρρινο (érrino)

έρρινη (érrini)

έρρινο (érrino)

έρρινους (érrinous)

έρρινες (érrines)

έρρινα (érrina)

έρρινε (érrine)

έρρινη (érrini)

έρρινο (érrino)

έρρινοι (érrinoi)

έρρινες (érrines)

έρρινα (érrina)

From earlier ἔνρινος (énrinos), with regressive assimilation; from Ancient Greek ἐν (en, “in”) + ῥίς (rhís, “nose”) + -ος (-os).
The phonetic sense is a semantic loan from French nasal.
The Hellenistic Koine noun ἔρρινον (érrhinon, “sneazing medicine”) is semantically unrelated.

τα έρρινα σύμφωνα μι και νι


ημίφωνο

imífono (romanization)
ημίφωνα (plural)
ημίφωνο (nominative singular)
ημίφωνα (nominative plural)
ημιφώνου (genitive singular)
ημίφωνου (genitive singular)
ημιφώνων (genitive plural)
ημίφωνο (accusative singular)
ημίφωνα (accusative plural)
ημίφωνο (singular vocative)
ημίφωνα (plural vocative)

From Ancient Greek ἡμίφωνον (hēmíphōnon), neuter of adjective ἡμίφωνος (hēmíphōnos).


ηλιόλουτρο

head

ηλιόλουτρο • (ilióloutro) f (plural ηλιόλουτρα)

ilióloutro (romanization)
ηλιόλουτρα (plural)
ηλιόλουτρο (nominative singular)
ηλιόλουτρα (nominative plural)
ηλιόλουτρου (genitive singular)
ηλιόλουτρων (genitive plural)
ηλιόλουτρο (accusative singular)
ηλιόλουτρα (accusative plural)
ηλιόλουτρο (singular vocative)
ηλιόλουτρα (plural vocative)

From ήλιος (ílios, “sun”) + λουτρό (loutró, “bath”).


υπερωικός

head

υπερωικός • (yperoïkós) m (feminine υπερωική, neuter υπερωικό)

yperoïkós (romanization)
υπερωική (feminine)
υπερωικό (neuter)
υπερωικός (masculine nominative singular)
υπερωική (feminine nominative singular)
υπερωικό (neuter nominative singular)
υπερωικοί (masculine nominative plural)
υπερωικές (feminine nominative plural)
υπερωικά (neuter nominative plural)
υπερωικού (genitive masculine singular)
υπερωικής (feminine genitive singular)
υπερωικού (genitive neuter singular)
υπερωικών (genitive masculine plural)
υπερωικών (feminine genitive plural)
υπερωικών (genitive neuter plural)
υπερωικό (accusative masculine singular)
υπερωική (accusative feminine singular)
υπερωικό (accusative neuter singular)
υπερωικούς (accusative masculine plural)
υπερωικές (accusative feminine plural)
υπερωικά (accusative neuter plural)
υπερωικέ (masculine singular vocative)
υπερωική (feminine singular vocative)
υπερωικό (neuter singular vocative)
υπερωικοί (masculine plural vocative)
υπερωικές (feminine plural vocative)
υπερωικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

υπερωικός (yperoïkós)

υπερωική (yperoïkí)

υπερωικό (yperoïkó)

υπερωικοί (yperoïkoí)

υπερωικές (yperoïkés)

υπερωικά (yperoïká)

υπερωικού (yperoïkoú)

υπερωικής (yperoïkís)

υπερωικού (yperoïkoú)

υπερωικών (yperoïkón)

υπερωικών (yperoïkón)

υπερωικών (yperoïkón)

υπερωικό (yperoïkó)

υπερωική (yperoïkí)

υπερωικό (yperoïkó)

υπερωικούς (yperoïkoús)

υπερωικές (yperoïkés)

υπερωικά (yperoïká)

υπερωικέ (yperoïké)

υπερωική (yperoïkí)

υπερωικό (yperoïkó)

υπερωικοί (yperoïkoí)

υπερωικές (yperoïkés)

υπερωικά (yperoïká)

From υπερώα (yperóa) + -ικός (-ikós). Calque of French vélaire.


ουρανικοποίηση

head

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίηση • (ouranikopoíisi) f (plural ουρανικοποιήσεις)

el-noun

ουρανικοποιήσεις

ouranikopoíisi (romanization)
ουρανικοποιήσεις (plural)
ουρανικοποίηση (nominative singular)
ουρανικοποιήσεις (nominative plural)
ουρανικοποίησης (genitive singular)
ουρανικοποιήσεων (genitive plural)
ουρανικοποίηση (accusative singular)
ουρανικοποιήσεις (accusative plural)
ουρανικοποίηση (singular vocative)
ουρανικοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίησης

ουρανικοποιήσεων

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ουρανικοποιήσεως (ouranikopoiíseos)

ου ρα νι κο ποί η ση

Morphologically, ουρανικ(ός) (ouranik(ós), “palatal”) + -ο- (-o-) + -ποίηση (-poíisi, “creation, -ization”).


τρόπος άρθρωσης

head

τρόποι άρθρωσης

τρόπος άρθρωσης • (trópos árthrosis) m (plural τρόποι άρθρωσης)

el-noun

τρόποι άρθρωσης

trópos árthrosis (romanization)
τρόποι άρθρωσης (plural)

Calque of English manner of articulation or French mode d'articulation.

cal

manner of articulation
manner of articulation

(phonetics, phonology) manner of articulation


τόπος άρθρωσης

head

τόποι άρθρωσης

τόπος άρθρωσης • (tópos árthrosis) m (plural τόποι άρθρωσης)

el-noun

τόποι άρθρωσης

tópos árthrosis (romanization)
τόποι άρθρωσης (plural)

Calque of English place of articulation or French lieu d'articulation.

place of articulation
place of articulation

(phonetics, phonology) place of articulation


υπερωικοποίηση

head

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίηση • (yperoïkopoíisi) f (plural υπερωικοποιήσεις)

el-noun

υπερωικοποιήσεις

yperoïkopoíisi (romanization)
υπερωικοποιήσεις (plural)
υπερωικοποίηση (nominative singular)
υπερωικοποιήσεις (nominative plural)
υπερωικοποίησης (genitive singular)
υπερωικοποιήσεων (genitive plural)
υπερωικοποίηση (accusative singular)
υπερωικοποιήσεις (accusative plural)
υπερωικοποίηση (singular vocative)
υπερωικοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίησης

υπερωικοποιήσεων

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: υπερωικοποιήσεως (yperoïkopoiíseos)

υπερωικός (yperoïkós) + -ποίηση (-poíisi).


οριστικός

head

οριστικός • (oristikós) m (feminine οριστική, neuter οριστικό)

oristikós (romanization)
οριστική (feminine)
οριστικό (neuter)
οριστικός (masculine nominative singular)
οριστική (feminine nominative singular)
οριστικό (neuter nominative singular)
οριστικοί (masculine nominative plural)
οριστικές (feminine nominative plural)
οριστικά (neuter nominative plural)
οριστικού (genitive masculine singular)
οριστικής (feminine genitive singular)
οριστικού (genitive neuter singular)
οριστικών (genitive masculine plural)
οριστικών (feminine genitive plural)
οριστικών (genitive neuter plural)
οριστικό (accusative masculine singular)
οριστική (accusative feminine singular)
οριστικό (accusative neuter singular)
οριστικούς (accusative masculine plural)
οριστικές (accusative feminine plural)
οριστικά (accusative neuter plural)
οριστικέ (masculine singular vocative)
οριστική (feminine singular vocative)
οριστικό (neuter singular vocative)
οριστικοί (masculine plural vocative)
οριστικές (feminine plural vocative)
οριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οριστικός (oristikós)

οριστική (oristikí)

οριστικό (oristikó)

οριστικοί (oristikoí)

οριστικές (oristikés)

οριστικά (oristiká)

οριστικού (oristikoú)

οριστικής (oristikís)

οριστικού (oristikoú)

οριστικών (oristikón)

οριστικών (oristikón)

οριστικών (oristikón)

οριστικό (oristikó)

οριστική (oristikí)

οριστικό (oristikó)

οριστικούς (oristikoús)

οριστικές (oristikés)

οριστικά (oristiká)

οριστικέ (oristiké)

οριστική (oristikí)

οριστικό (oristikó)

οριστικοί (oristikoí)

οριστικές (oristikés)

οριστικά (oristiká)

From Ancient Greek ὁριστικός (horistikós).


χειλοϋπερωικός

head

χειλοϋπερωική

χειλοϋπερωικό

χειλοϋπερωικός • (cheiloÿperoïkós) m (feminine χειλοϋπερωική, neuter χειλοϋπερωικό)

el-adj

χειλοϋπερωική

χειλοϋπερωικό

cheiloÿperoïkós (romanization)
χειλοϋπερωική (feminine)
χειλοϋπερωικό (neuter)
χειλοϋπερωικός (masculine nominative singular)
χειλοϋπερωική (feminine nominative singular)
χειλοϋπερωικό (neuter nominative singular)
χειλοϋπερωικοί (masculine nominative plural)
χειλοϋπερωικές (feminine nominative plural)
χειλοϋπερωικά (neuter nominative plural)
χειλοϋπερωικού (genitive masculine singular)
χειλοϋπερωικής (feminine genitive singular)
χειλοϋπερωικού (genitive neuter singular)
χειλοϋπερωικών (genitive masculine plural)
χειλοϋπερωικών (feminine genitive plural)
χειλοϋπερωικών (genitive neuter plural)
χειλοϋπερωικό (accusative masculine singular)
χειλοϋπερωική (accusative feminine singular)
χειλοϋπερωικό (accusative neuter singular)
χειλοϋπερωικούς (accusative masculine plural)
χειλοϋπερωικές (accusative feminine plural)
χειλοϋπερωικά (accusative neuter plural)
χειλοϋπερωικέ (masculine singular vocative)
χειλοϋπερωική (feminine singular vocative)
χειλοϋπερωικό (neuter singular vocative)
χειλοϋπερωικοί (masculine plural vocative)
χειλοϋπερωικές (feminine plural vocative)
χειλοϋπερωικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-a

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-positive

Declension of χειλοϋπερωικός

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-table

χειλοϋπερωικός (cheiloÿperoïkós)

χειλοϋπερωική (cheiloÿperoïkí)

χειλοϋπερωικό (cheiloÿperoïkó)

χειλοϋπερωικοί (cheiloÿperoïkoí)

χειλοϋπερωικές (cheiloÿperoïkés)

χειλοϋπερωικά (cheiloÿperoïká)

χειλοϋπερωικού (cheiloÿperoïkoú)

χειλοϋπερωικής (cheiloÿperoïkís)

χειλοϋπερωικού (cheiloÿperoïkoú)

χειλοϋπερωικών (cheiloÿperoïkón)

χειλοϋπερωικών (cheiloÿperoïkón)

χειλοϋπερωικών (cheiloÿperoïkón)

χειλοϋπερωικό (cheiloÿperoïkó)

χειλοϋπερωική (cheiloÿperoïkí)

χειλοϋπερωικό (cheiloÿperoïkó)

χειλοϋπερωικούς (cheiloÿperoïkoús)

χειλοϋπερωικές (cheiloÿperoïkés)

χειλοϋπερωικά (cheiloÿperoïká)

χειλοϋπερωικέ (cheiloÿperoïké)

χειλοϋπερωική (cheiloÿperoïkí)

χειλοϋπερωικό (cheiloÿperoïkó)

χειλοϋπερωικοί (cheiloÿperoïkoí)

χειλοϋπερωικές (cheiloÿperoïkés)

χειλοϋπερωικά (cheiloÿperoïká)

From χείλος (cheílos) + υπερωικός (yperoïkós). Calque of French labiovélaire or English labiovelar.


έκκροτος

head

έκκροτος • (ékkrotos) m (feminine έκκροτη, neuter έκκροτο)

ékkrotos (romanization)
έκκροτη (feminine)
έκκροτο (neuter)
έκκροτος (masculine nominative singular)
έκκροτη (feminine nominative singular)
έκκροτο (neuter nominative singular)
έκκροτοι (masculine nominative plural)
έκκροτες (feminine nominative plural)
έκκροτα (neuter nominative plural)
έκκροτου (genitive masculine singular)
έκκροτης (feminine genitive singular)
έκκροτου (genitive neuter singular)
έκκροτων (genitive masculine plural)
έκκροτων (feminine genitive plural)
έκκροτων (genitive neuter plural)
έκκροτο (accusative masculine singular)
έκκροτη (accusative feminine singular)
έκκροτο (accusative neuter singular)
έκκροτους (accusative masculine plural)
έκκροτες (accusative feminine plural)
έκκροτα (accusative neuter plural)
έκκροτε (masculine singular vocative)
έκκροτη (feminine singular vocative)
έκκροτο (neuter singular vocative)
έκκροτοι (masculine plural vocative)
έκκροτες (feminine plural vocative)
έκκροτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

έκκροτος (ékkrotos)

έκκροτη (ékkroti)

έκκροτο (ékkroto)

έκκροτοι (ékkrotoi)

έκκροτες (ékkrotes)

έκκροτα (ékkrota)

έκκροτου (ékkrotou)

έκκροτης (ékkrotis)

έκκροτου (ékkrotou)

έκκροτων (ékkroton)

έκκροτων (ékkroton)

έκκροτων (ékkroton)

έκκροτο (ékkroto)

έκκροτη (ékkroti)

έκκροτο (ékkroto)

έκκροτους (ékkrotous)

έκκροτες (ékkrotes)

έκκροτα (ékkrota)

έκκροτε (ékkrote)

έκκροτη (ékkroti)

έκκροτο (ékkroto)

έκκροτοι (ékkrotoi)

έκκροτες (ékkrotes)

έκκροτα (ékkrota)

From Ancient Greek ἔκκροτος (ékkrotos), from Ancient Greek ἐκκρούω (ekkroúō, “to expel”). See κρότος m (krótos, “rattling noise, clack”).

der

έκκροτα σύμφωνα


ηχηροποίηση

head

ηχηροποιήσεις

ηχηροποίηση • (ichiropoíisi) f (plural ηχηροποιήσεις)

el-noun

ηχηροποιήσεις

ichiropoíisi (romanization)
ηχηροποιήσεις (plural)
ηχηροποίηση (nominative singular)
ηχηροποιήσεις (nominative plural)
ηχηροποίησης (genitive singular)
ηχηροποιήσεων (genitive plural)
ηχηροποίηση (accusative singular)
ηχηροποιήσεις (accusative plural)
ηχηροποίηση (singular vocative)
ηχηροποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ηχηροποιήσεις

ηχηροποίησης

ηχηροποιήσεων

ηχηροποιήσεις

ηχηροποιήσεις

Older or formal genitive singular: ηχηροποιήσεως (ichiropoiíseos)


αηχοποίηση

head

αηχοποιήσεις

αηχοποίηση • (aïchopoíisi) f (plural αηχοποιήσεις)

el-noun

αηχοποιήσεις

aïchopoíisi (romanization)
αηχοποιήσεις (plural)
αηχοποίηση (nominative singular)
αηχοποιήσεις (nominative plural)
αηχοποίησης (genitive singular)
αηχοποιήσεων (genitive plural)
αηχοποίηση (accusative singular)
αηχοποιήσεις (accusative plural)
αηχοποίηση (singular vocative)
αηχοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αηχοποιήσεις

αηχοποιήσεων

αηχοποιήσεις

αηχοποιήσεις

Older or formal genitive singular: αηχοποιήσεως (aïchopoiíseos)


στρογγυλός

head

στρογγυλός • (strongylós) m (feminine στρογγυλή, neuter στρογγυλό)

strongylós (romanization)
στρογγυλή (feminine)
στρογγυλό (neuter)
στρογγυλός (masculine nominative singular)
στρογγυλή (feminine nominative singular)
στρογγυλό (neuter nominative singular)
στρογγυλοί (masculine nominative plural)
στρογγυλές (feminine nominative plural)
στρογγυλά (neuter nominative plural)
στρογγυλού (genitive masculine singular)
στρογγυλής (feminine genitive singular)
στρογγυλού (genitive neuter singular)
στρογγυλών (genitive masculine plural)
στρογγυλών (feminine genitive plural)
στρογγυλών (genitive neuter plural)
στρογγυλό (accusative masculine singular)
στρογγυλή (accusative feminine singular)
στρογγυλό (accusative neuter singular)
στρογγυλούς (accusative masculine plural)
στρογγυλές (accusative feminine plural)
στρογγυλά (accusative neuter plural)
στρογγυλέ (masculine singular vocative)
στρογγυλή (feminine singular vocative)
στρογγυλό (neuter singular vocative)
στρογγυλοί (masculine plural vocative)
στρογγυλές (feminine plural vocative)
στρογγυλά (neuter plural vocative)
στρόγγυλος (alternative)

el-decl-adj-table

στρογγυλός (strongylós)

στρογγυλή (strongylí)

στρογγυλό (strongyló)

στρογγυλοί (strongyloí)

στρογγυλές (strongylés)

στρογγυλά (strongylá)

στρογγυλού (strongyloú)

στρογγυλής (strongylís)

στρογγυλού (strongyloú)

στρογγυλών (strongylón)

στρογγυλών (strongylón)

στρογγυλών (strongylón)

στρογγυλό (strongyló)

στρογγυλή (strongylí)

στρογγυλό (strongyló)

στρογγυλούς (strongyloús)

στρογγυλές (strongylés)

στρογγυλά (strongylá)

στρογγυλέ (strongylé)

στρογγυλή (strongylí)

στρογγυλό (strongyló)

στρογγυλοί (strongyloí)

στρογγυλές (strongylés)

στρογγυλά (strongylá)

From Ancient Greek στρογγύλος (strongúlos), with accent shift by analogy with oxytone words such as ομαλός (omalós), μακρουλός (makroulós).

στρογγυλά φωνήεντα


πολυπαλλόμενο

head

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλόμενο • (polypallómeno) n (plural πολυπαλλόμενα)

el-noun

πολυπαλλόμενα

polypallómeno (romanization)
πολυπαλλόμενα (plural)
πολυπαλλόμενο (nominative singular)
πολυπαλλόμενα (nominative plural)
πολυπαλλομένου (genitive singular)
πολυπαλλόμενου (genitive singular)
πολυπαλλομένων (genitive plural)
πολυπαλλόμενο (accusative singular)
πολυπαλλόμενα (accusative plural)
πολυπαλλόμενο (singular vocative)
πολυπαλλόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλομένου

πολυπαλλόμενου

πολυπαλλομένων

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

From πολύ (polý) + παλλόμενος (pallómenos), passive participle of πάλλομαι (pállomai). Nominalised by ellipsis of σύμφωνο (sýmfono).


μονοπαλλόμενο

head

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενο • (monopallómeno) n (plural μονοπαλλόμενα)

el-noun

μονοπαλλόμενα

monopallómeno (romanization)
μονοπαλλόμενα (plural)
μονοπαλλόμενο (nominative singular)
μονοπαλλόμενα (nominative plural)
μονοπαλλόμενου (genitive singular)
μονοπαλλόμενων (genitive plural)
μονοπαλλόμενο (accusative singular)
μονοπαλλόμενα (accusative plural)
μονοπαλλόμενο (singular vocative)
μονοπαλλόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενου

μονοπαλλόμενων

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

From μόνος (mónos) + παλλόμενος (pallómenos), passive participle of πάλλομαι (pállomai). Nominalised by ellipsis of σύμφωνο (sýmfono).

μο νο παλ λό με νο

(phonetics, phonology) flap, tap (consonant sound made by a single muscle contraction)

παλλόμενο (pallómeno) σύμφωνο

παλλόμενο σύμφωνο at Dictionary of Linguistic Terms at www.greek-language.gr retr:2018.


δυσκοίλιος

head

δυσκοίλιος • (dyskoílios) m (feminine δυσκοίλια, neuter δυσκοίλιο)

dyskoílios (romanization)
δυσκοίλια (feminine)
δυσκοίλιο (neuter)
δυσκοίλιος (masculine nominative singular)
δυσκοίλια (feminine nominative singular)
δυσκοίλιο (neuter nominative singular)
δυσκοίλιοι (masculine nominative plural)
δυσκοίλιες (feminine nominative plural)
δυσκοίλια (neuter nominative plural)
δυσκοίλιου (genitive masculine singular)
δυσκοίλιας (feminine genitive singular)
δυσκοίλιου (genitive neuter singular)
δυσκοίλιων (genitive masculine plural)
δυσκοίλιων (feminine genitive plural)
δυσκοίλιων (genitive neuter plural)
δυσκοίλιο (accusative masculine singular)
δυσκοίλια (accusative feminine singular)
δυσκοίλιο (accusative neuter singular)
δυσκοίλιους (accusative masculine plural)
δυσκοίλιες (accusative feminine plural)
δυσκοίλια (accusative neuter plural)
δυσκοίλιε (masculine singular vocative)
δυσκοίλια (feminine singular vocative)
δυσκοίλιο (neuter singular vocative)
δυσκοίλιοι (masculine plural vocative)
δυσκοίλιες (feminine plural vocative)
δυσκοίλια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δυσκοίλιος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δυσκοίλιος, etc.)

el-decl-adj-table

δυσκοίλιος (dyskoílios)

δυσκοίλια (dyskoília)

δυσκοίλιο (dyskoílio)

δυσκοίλιοι (dyskoílioi)

δυσκοίλιες (dyskoílies)

δυσκοίλια (dyskoília)

δυσκοίλιου (dyskoíliou)

δυσκοίλιας (dyskoílias)

δυσκοίλιου (dyskoíliou)

δυσκοίλιων (dyskoílion)

δυσκοίλιων (dyskoílion)

δυσκοίλιων (dyskoílion)

δυσκοίλιο (dyskoílio)

δυσκοίλια (dyskoília)

δυσκοίλιο (dyskoílio)

δυσκοίλιους (dyskoílious)

δυσκοίλιες (dyskoílies)

δυσκοίλια (dyskoília)

δυσκοίλιε (dyskoílie)

δυσκοίλια (dyskoília)

δυσκοίλιο (dyskoílio)

δυσκοίλιοι (dyskoílioi)

δυσκοίλιες (dyskoílies)

δυσκοίλια (dyskoília)

δυσ κοί λι ος

From Koine Greek δυσκοίλιος (duskoílios), equivalent to δυσ- (dys-, “bad, hard”) + κοιλιά (koiliá, “belly, abdomen”).

prefix

Είμαι δυσκοίλιος εδώ και τρεις μέρες.

I've been constipated for the last three days.

(medicine) constipated, costive (unable to defecate)

δυσκοίλια φρούτα

δυσκοίλια τροφή

(medicine) constipating (causing constipation)


Ηλύσια Πεδία

head

Ηλύσια Πεδία

Ηλύσια Πεδία • (Ilýsia Pedía) n pl

el-noun-proper

Ηλύσια Πεδία

Ηλύσια Πεδία • (Ilýsia Pedía) n pl

Learned borrowing from Ancient Greek Ἠλῠ́σῐον Πεδῐ́ον (Ēlŭ́sĭon Pedĭ́on) in the plural Ἠλύσια Πεδία (Ēlúsia Pedía). See Ἠλύσιος (Ēlúsios, adjective) & πεδίον n (pedíon).

lbor

Ἠλῠ́σῐον Πεδῐ́ον

(Greek mythology) the Elysian Fields, Elysium


συναίρεση

head

συναίρεση • (synaíresi) f (plural συναιρέσεις)

synaíresi (romanization)
συναιρέσεις (plural)
συναίρεση (nominative singular)
συναιρέσεις (nominative plural)
συναίρεσης (genitive singular)
συναιρέσεων (genitive plural)
συναίρεση (accusative singular)
συναιρέσεις (accusative plural)
συναίρεση (singular vocative)
συναιρέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συναιρέσεως (synairéseos)

συ ναί ρε ση

From Koine Greek συναίρεσις (sunaíresis), from Ancient Greek συναιρέω (sunairéō), συναιρῶ (sunairô, “to draw together, contract”), from συν- (sun-, “with, together”) + ἀϝείρω, ἀείρω, αἴρω (aweírō, aeírō, aírō, “to take up, draw; bind, attach”), from Proto-Hellenic *aweřřō, from Proto-Indo-European *h₂wer-, equivalent to συναιρώ (synairó) from συν- (syn-) + αίρω (aíro). Or from συν- (sun-, “with, together”) + αἱρέω (hairéō, “take, grasp”), from Proto-Hellenic *héřřō, from Proto-Indo-European *ser- (“to bind, tie together”).

af

ἀϝείρω, ἀείρω, αἴρω

der

e.g. of [ao] to [o] as in τραγουδάω (tragoudáo) > τραγουδώ (tragoudó, “I sing”)

(grammar, phonology) contraction, synaeresis of two adjacent vowels or diphthongs within one word, into one


ισόγλωσσο

head

ισόγλωσσο • (isóglosso) n (plural ισόγλωσσα)

isóglosso (romanization)
ισόγλωσσα (plural)
ισόγλωσσο (nominative singular)
ισόγλωσσα (nominative plural)
ισογλώσσου (genitive singular)
ισόγλωσσου (genitive singular)
ισογλώσσων (genitive plural)
ισόγλωσσο (accusative singular)
ισόγλωσσα (accusative plural)
ισόγλωσσο (singular vocative)
ισόγλωσσα (plural vocative)
ισόγλωσση (alternative)
ισόγλωσσος (alternative)


Προμηθέας

Promithéas (romanization)
Προμηθέας (nominative singular)
Προμηθείς (nominative plural)
Προμηθέα (genitive singular)
Προμηθέων (genitive plural)
Προμηθέα (accusative singular)
Προμηθείς (accusative plural)
Προμηθέα (singular vocative)
Προμηθείς (plural vocative)
Προμηθεύς (alternative formal)

el-decl-noun

Also genitive singular Προμηθέως (Promithéos) as in the ancient declension of <i class="Polyt mention" lang="grc">Προμηθεύς</i> (Promētheús).

Προ μη θέ ας

From Ancient Greek Προμηθεύς (Promētheús), from the accusative τὸν (tòn) Προμηθέα (Promēthéa). From προμηθής (promēthḗs, “forethinking”) + -εύς (-eús), from πρό (pró) + stem from μανθάνω (manthánō, “to learn, to know”).

af

(Greek mythology) a male given name, equivalent to English Prometheus


συμφυρμός

head

συμφυρμός • (symfyrmós) m (plural συμφυρμοί)

symfyrmós (romanization)
συμφυρμοί (plural)
συμφυρμός (nominative singular)
συμφυρμοί (nominative plural)
συμφυρμού (genitive singular)
συμφυρμών (genitive plural)
συμφυρμό (accusative singular)
συμφυρμούς (accusative plural)
συμφυρμέ (singular vocative)
συμφυρμοί (plural vocative)

From Hellenistic Koine Greek συμφῡρμός (sumphūrmós) from verb συμφύρω (sumphúrō). For sense in linguistics, calque of French contamination.

• διάβολος (/ˈðʝavolos/ “devil”) & σατανάς (/sataˈnas/ “satan”) → διάτανος (/ˈðʝatanos/ “devil”)

• γέροντας (/ˈʝerondas/ “old man”) & γεράματα (/ʝeˈramata/ “old years, old age”) → γεροντάματα (/ʝeronˈdamata/ “old age”)

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

(linguistics, phonology, phonetics) blend of two cognate elements (sounds, morphemes, phrases) which violates the rules of word formation. Associated with analogy and paretymology. e.g.


ντετερμινισμός

ντετερμινισμός • (nteterminismós) m

el-noun

ντετερμινισμός • (nteterminismós) m

nteterminismós (romanization)
ντετερμινισμός (nominative singular)
ντετερμινισμοί (nominative plural)
ντετερμινισμού (genitive singular)
ντετερμινισμών (genitive plural)
ντετερμινισμό (accusative singular)
ντετερμινισμούς (accusative plural)
ντετερμινισμέ (singular vocative)
ντετερμινισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ντετερμινισμός

ντετερμινισμοί

ντετερμινισμού

ντετερμινισμών

ντετερμινισμό

ντετερμινισμούς

ντετερμινισμέ

ντετερμινισμοί

ντε τερ μι νι σμός


καλικάντζαρος

head

καλικάντζαροι

καλικάντζαρος • (kalikántzaros) m (plural καλικάντζαροι)

el-noun

καλικάντζαροι

kalikántzaros (romanization)
καλικάντζαροι (plural)
καλικάντζαρος (nominative singular)
καλικάντζαροι (nominative plural)
καλικάντζαρου (genitive singular)
καλικαντζάρου (genitive singular)
καλικάντζαρων (genitive plural)
καλικαντζάρων (genitive plural)
καλικάντζαρο (accusative singular)
καλικάντζαρους (accusative plural)
καλικαντζάρους (accusative plural)
καλικάντζαρε (singular vocative)
καλικάντζαροι (plural vocative)

el-decl-noun

καλικάντζαρος

καλικάντζαροι

καλικάντζαρου

καλικαντζάρου

καλικάντζαρων

καλικαντζάρων

καλικάντζαρο

καλικάντζαρους

καλικαντζάρους

καλικάντζαρε

καλικάντζαροι

κα λι κάν τζα ρος

unk

Etymology unknown.

Ποιος έσπασε το πιάτο; Πρέπει να ’ταν ο καλικάντζαρος, ε;

Poios éspase to piáto? Prépei na ’tan o kalikántzaros, e?

Who broke this plate? It must have been a gremlin, eh?

(mythology, folklore) gremlin, goblin (creature which according to Greek folklore lives underground and comes up on Christmas Day to cause minor mischief, like putting out fires, and disappearing back into the earth on the feast of the Epiphany)


καθετήρας

head

καθετήρας • (kathetíras) m (plural καθετήρες)

kathetíras (romanization)
καθετήρες (plural)
καθετήρας (nominative singular)
καθετήρες (nominative plural)
καθετήρα (genitive singular)
καθετήρων (genitive plural)
καθετήρα (accusative singular)
καθετήρες (accusative plural)
καθετήρα (singular vocative)
καθετήρες (plural vocative)


μυκτήρ

μυκτήρ • (myktír) m (plural μυκτήρες)

el-noun

μυκτήρ • (myktír) m (plural μυκτήρες)

myktír (romanization)
μυκτήρες (plural)
μυκτήρ (nominative singular)
μυκτήρες (nominative plural)
μυκτήρος (genitive singular)
μυκτήρων (genitive plural)
μυκτήρ (accusative singular)
μυκτήρες (accusative plural)
μυκτήρ (singular vocative)
μυκτήρες (plural vocative)

From Ancient Greek μυκτήρ (muktḗr), from μύσσομαι (mússomai, “I blow my nose”). Related to μύξα (múxa, “snot, booger”).

(anatomy, formal, archaic, Katharevousa) nostril (either of the two orifices located on the nose)

μυκτηρίζω

to sniff at contemptuously, to disparage


μετάπτωση

head

μετάπτωση • (metáptosi) f (plural μεταπτώσεις)

metáptosi (romanization)
μεταπτώσεις (plural)
μετάπτωση (nominative singular)
μεταπτώσεις (nominative plural)
μετάπτωσης (genitive singular)
μεταπτώσεων (genitive plural)
μετάπτωση (accusative singular)
μεταπτώσεις (accusative plural)
μετάπτωση (singular vocative)
μεταπτώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μεταπτώσεως (metaptóseos)

με τά πτω ση

From Ancient Greek μετᾰ́πτωσῐς (“change”) (μετά (metá) + πτῶσῐς (ptôsĭs)). Sense in linguistics, since Hellenistic Koine.

ποσοτική μετάπτωση: λέγω - λόγος

quantitive ablaut: lĕgo (“I say”) - lŏgos (“speech, reason”)

ποιοτική μετάπτωση: πατέρα - πατήρ

qualitative ablaut: patĕra (“father -accusative-”) - patēr (“father -nominative-”)

See notes

(linguistics, phonetics) ablaut, vowel gradation. For Greek language: change during derivation or composition of a word, or specifically of a vowel or diphthong in a root, or stem, or an affix, either qualitative (short ↔ short), or quantitive (short ↔ long)


διεθνισμός

head

διεθνισμός • (diethnismós) m (plural διεθνισμοί)

diethnismós (romanization)
διεθνισμοί (plural)
for sense: linguistics (mainly)
διεθνισμός (nominative singular)
διεθνισμοί (nominative plural)
διεθνισμού (genitive singular)
διεθνισμών (genitive plural)
διεθνισμό (accusative singular)
διεθνισμούς (accusative plural)
διεθνισμέ (singular vocative)
διεθνισμοί (plural vocative)

δι ε θνι σμός

διεθνής (“international”) + -ισμός
* (as theory): Calque of French internationalisme. Attested since 1893.
* (linguistics): Calque of German Internationalismus.


πομφός

pomfós (romanization)
πομφοί (plural)
πομφός (nominative singular)
πομφοί (nominative plural)
πομφού (genitive singular)
πομφών (genitive plural)
πομφό (accusative singular)
πομφούς (accusative plural)
πομφέ (singular vocative)
πομφοί (plural vocative)


πομφόλυξ

πομφόλυξ • (pomfólyx) f (plural πομφόλυγες)

pomfólyx (romanization)
πομφόλυγες (plural)
πομφόλυγα (alternative)
πομφόλυγας (alternative)


πομφόλυγα

πομφόλυγα • (pomfólyga) f (plural πομφόλυγες)

pomfólyga (romanization)
πομφόλυγες (plural)
πομφόλυγα (nominative singular)
πομφόλυγες (nominative plural)
πομφόλυγας (genitive singular)
πομφολύγων (genitive plural)
πομφόλυγα (accusative singular)
πομφόλυγες (accusative plural)
πομφόλυγα (singular vocative)
πομφόλυγες (plural vocative)
πομφόλυγας (alternative)
πομφόλυξ (alternative)

Feminine noun from Ancient Greek πομφόλῠξ from accusative πομφόλῠγᾰ.

πομ φό λυ γα


απολίθωμα

απολίθωμα • (apolíthoma) n (plural απολιθώματα)

apolíthoma (romanization)
απολιθώματα (plural)
απολίθωμα (nominative singular)
απολιθώματα (nominative plural)
απολιθώματος (genitive singular)
απολιθωμάτων (genitive plural)
απολίθωμα (accusative singular)
απολιθώματα (accusative plural)
απολίθωμα (singular vocative)
απολιθώματα (plural vocative)

el-decl-noun

απολιθώματος

απολιθωμάτων

α πο λί θω μα

First attested in 1856. From απολιθώνω (apolithóno, “fossilize”) + -μα (-ma, “neuter suffix”). Morphologically from από (apó, “from”) + λίθος (líthos, “stone”) + -μα (-ma, “suffix”). For sense fossil, calque of French pétrification. For figurative senses, calque of French fossile.

af

(figuratively, linguistics) a fossil word or expression.