άθροιση

head

άθροιση • (áthroisi) f (plural αθροίσεις)

áthroisi (romanization)
αθροίσεις (plural)
άθροιση (nominative singular)
αθροίσεις (nominative plural)
άθροισης (genitive singular)
αθροίσεων (genitive plural)
άθροιση (accusative singular)
αθροίσεις (accusative plural)
άθροιση (singular vocative)
αθροίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αθροίσεως (athroíseos)

(mathematics) addition, adding up, summation


Άθως

Áthos (romanization)
Άθως (nominative singular)
Άθω (genitive singular)
Άθω (accusative singular)
Άθω (singular vocative)
Άθωνας (alternative)


χιτώνας

chitónas (romanization)
χιτώνας (nominative singular)
χιτώνες (nominative plural)
χιτώνα (genitive singular)
χιτώνων (genitive plural)
χιτώνα (accusative singular)
χιτώνες (accusative plural)
χιτώνα (singular vocative)
χιτώνες (plural vocative)
χιτών (alternative)


αναισθησία

head

αναισθησία • (anaisthisía) f (plural αναισθησίες)

anaisthisía (romanization)
αναισθησίες (plural)
αναισθησία (nominative singular)
αναισθησίες (nominative plural)
αναισθησίας (genitive singular)
αναισθησιών (genitive plural)
αναισθησία (accusative singular)
αναισθησίες (accusative plural)
αναισθησία (singular vocative)
αναισθησίες (plural vocative)

α ναι σθη σία

From Ancient Greek ἀναισθησία (anaisthēsía, “lack of sensation”).

inh

(medicine) anaesthesia (UK), anesthesia (US), anæsthesia (obsolete)


σπονδυλικός

head

σπονδυλικός • (spondylikós) m (feminine σπονδυλική, neuter σπονδυλικό)

spondylikós (romanization)
σπονδυλική (feminine)
σπονδυλικό (neuter)
σπονδυλικός (masculine nominative singular)
σπονδυλική (feminine nominative singular)
σπονδυλικό (neuter nominative singular)
σπονδυλικοί (masculine nominative plural)
σπονδυλικές (feminine nominative plural)
σπονδυλικά (neuter nominative plural)
σπονδυλικού (genitive masculine singular)
σπονδυλικής (feminine genitive singular)
σπονδυλικού (genitive neuter singular)
σπονδυλικών (genitive masculine plural)
σπονδυλικών (feminine genitive plural)
σπονδυλικών (genitive neuter plural)
σπονδυλικό (accusative masculine singular)
σπονδυλική (accusative feminine singular)
σπονδυλικό (accusative neuter singular)
σπονδυλικούς (accusative masculine plural)
σπονδυλικές (accusative feminine plural)
σπονδυλικά (accusative neuter plural)
σπονδυλικέ (masculine singular vocative)
σπονδυλική (feminine singular vocative)
σπονδυλικό (neuter singular vocative)
σπονδυλικοί (masculine plural vocative)
σπονδυλικές (feminine plural vocative)
σπονδυλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

σπονδυλικός (spondylikós)

σπονδυλική (spondylikí)

σπονδυλικό (spondylikó)

σπονδυλικοί (spondylikoí)

σπονδυλικές (spondylikés)

σπονδυλικά (spondyliká)

σπονδυλικού (spondylikoú)

σπονδυλικής (spondylikís)

σπονδυλικού (spondylikoú)

σπονδυλικών (spondylikón)

σπονδυλικών (spondylikón)

σπονδυλικών (spondylikón)

σπονδυλικό (spondylikó)

σπονδυλική (spondylikí)

σπονδυλικό (spondylikó)

σπονδυλικούς (spondylikoús)

σπονδυλικές (spondylikés)

σπονδυλικά (spondyliká)

σπονδυλικέ (spondyliké)

σπονδυλική (spondylikí)

σπονδυλικό (spondylikó)

σπονδυλικοί (spondylikoí)

σπονδυλικές (spondylikés)

σπονδυλικά (spondyliká)

(medicine, anatomy) vertebral (relating to vertebras)


εκτυπωτής μήτρας

head

εκτυπωτές μήτρας

εκτυπωτής μήτρας • (ektypotís mítras) m (plural εκτυπωτές μήτρας)

el-noun

εκτυπωτές μήτρας

ektypotís mítras (romanization)
εκτυπωτές μήτρας (plural)


παραλήγουσα

head

παραλήγουσες

παραλήγουσα • (paralígousa) f (plural παραλήγουσες)

el-noun

παραλήγουσες

paralígousa (romanization)
παραλήγουσες (plural)
παραλήγουσα (nominative singular)
παραλήγουσες (nominative plural)
παραλήγουσας (genitive singular)
παραληγουσών (genitive plural)
παραλήγουσα (accusative singular)
παραλήγουσες (accusative plural)
παραλήγουσα (singular vocative)
παραλήγουσες (plural vocative)

el-decl-noun

παραλήγουσες

παραλήγουσας

παραληγουσών

παραλήγουσες

παραλήγουσες

From Ancient Greek πᾰρᾰλήγουσᾰ (părălḗgousă). By surface analysis, παρά (pará, “next”) + λήγουσα (lígousa, “last syllable”).

surf

(grammar, linguistics) penult (next to last syllable of a word)


προπαραλήγουσα

head

προπαραλήγουσες

προπαραλήγουσα • (proparalígousa) f (plural προπαραλήγουσες)

el-noun

προπαραλήγουσες

proparalígousa (romanization)
προπαραλήγουσες (plural)
προπαραλήγουσα (nominative singular)
προπαραλήγουσες (nominative plural)
προπαραλήγουσας (genitive singular)
προπαραληγουσών (genitive plural)
προπαραλήγουσα (accusative singular)
προπαραλήγουσες (accusative plural)
προπαραλήγουσα (singular vocative)
προπαραλήγουσες (plural vocative)

el-decl-noun

προπαραλήγουσα

προπαραλήγουσες

προπαραλήγουσας

προπαραληγουσών

προπαραλήγουσα

προπαραλήγουσες

προπαραλήγουσα

προπαραλήγουσες

(grammar, linguistics) the antepenultimate syllable of a word


αντικ.

αντικειμενικός αντικειμενικός#Greek

(grammar) abbreviation of αντικειμενικός (antikeimenikós): object (relating to the object of a sentence)


αντικ.

αντικείμενο αντικείμενο#Greek

(grammar) abbreviation of αντικείμενο (antikeímeno): object (of a sentence)


ιατρογενής

head

ιατρογενής • (iatrogenís) m (feminine ιατρογενής, neuter ιατρογενές)

iatrogenís (romanization)
ιατρογενής (feminine)
ιατρογενές (neuter)
ιατρογενής (masculine nominative singular)
ιατρογενής (feminine nominative singular)
ιατρογενές (neuter nominative singular)
ιατρογενείς (masculine nominative plural)
ιατρογενείς (feminine nominative plural)
ιατρογενή (neuter nominative plural)
ιατρογενούς (genitive masculine singular)
ιατρογενή (genitive masculine singular)
ιατρογενούς (feminine genitive singular)
ιατρογενούς (genitive neuter singular)
ιατρογενών (genitive masculine plural)
ιατρογενών (feminine genitive plural)
ιατρογενών (genitive neuter plural)
ιατρογενή (accusative masculine singular)
ιατρογενή (accusative feminine singular)
ιατρογενές (accusative neuter singular)
ιατρογενείς (accusative masculine plural)
ιατρογενείς (accusative feminine plural)
ιατρογενή (accusative neuter plural)
ιατρογενή (masculine singular vocative)
ιατρογενής (masculine singular vocative)
ιατρογενής (feminine singular vocative)
ιατρογενές (neuter singular vocative)
ιατρογενείς (masculine plural vocative)
ιατρογενείς (feminine plural vocative)
ιατρογενή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ιατρογενής (iatrogenís)

ιατρογενής (iatrogenís)

ιατρογενές (iatrogenés)

ιατρογενείς (iatrogeneís)

ιατρογενείς (iatrogeneís)

ιατρογενή (iatrogení)

ιατρογενούς (iatrogenoús)

ιατρογενή (iatrogení)

ιατρογενούς (iatrogenoús)

ιατρογενούς (iatrogenoús)

ιατρογενών (iatrogenón)

ιατρογενών (iatrogenón)

ιατρογενών (iatrogenón)

ιατρογενή (iatrogení)

ιατρογενή (iatrogení)

ιατρογενές (iatrogenés)

ιατρογενείς (iatrogeneís)

ιατρογενείς (iatrogeneís)

ιατρογενή (iatrogení)

ιατρογενή (iatrogení)

ιατρογενής (iatrogenís)

ιατρογενής (iatrogenís)

ιατρογενές (iatrogenés)

ιατρογενείς (iatrogeneís)

ιατρογενείς (iatrogeneís)

ιατρογενή (iatrogení)


ορισμός

orismós (romanization)
ορισμοί (plural)
ορισμός (nominative singular)
ορισμοί (nominative plural)
ορισμού (genitive singular)
ορισμών (genitive plural)
ορισμό (accusative singular)
ορισμούς (accusative plural)
ορισμέ (singular vocative)
ορισμοί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ὁρισμός (horismós).


εικονοστοιχείο

head

εικονοστοιχεία

εικονοστοιχείο • (eikonostoicheío) n (plural εικονοστοιχεία)

el-noun

εικονοστοιχεία

eikonostoicheío (romanization)
εικονοστοιχεία (plural)
εικονοστοιχείο (nominative singular)
εικονοστοιχεία (nominative plural)
εικονοστοιχείου (genitive singular)
εικονοστοιχείων (genitive plural)
εικονοστοιχείο (accusative singular)
εικονοστοιχεία (accusative plural)
εικονοστοιχείο (singular vocative)
εικονοστοιχεία (plural vocative)

el-decl-noun

εικονοστοιχείο

εικονοστοιχεία

εικονοστοιχείου

εικονοστοιχείων

εικονοστοιχείο

εικονοστοιχεία

εικονοστοιχείο

εικονοστοιχεία

εικόνα (eikóna, “image”) + στοιχείο (stoicheío, “unit, cell”)


νεύρο

névro (romanization)
νεύρα (plural)
νεύρο (nominative singular)
νεύρα (nominative plural)
νεύρου (genitive singular)
νεύρων (genitive plural)
νεύρο (accusative singular)
νεύρα (accusative plural)
νεύρο (singular vocative)
νεύρα (plural vocative)


ρόμβος

rómvos (romanization)
ρόμβοι (plural)
ρόμβος (nominative singular)
ρόμβοι (nominative plural)
ρόμβου (genitive singular)
ρόμβων (genitive plural)
ρόμβο (accusative singular)
ρόμβους (accusative plural)
ρόμβε (singular vocative)
ρόμβοι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ῥόμβος (rhómbos).


απαγωγή

head

απαγωγή • (apagogí) f (plural απαγωγές)

el-noun

απαγωγή • (apagogí) f (plural απαγωγές)

apagogí (romanization)
απαγωγές (plural)
απαγωγή (nominative singular)
απαγωγές (nominative plural)
απαγωγής (genitive singular)
απαγωγών (genitive plural)
απαγωγή (accusative singular)
απαγωγές (accusative plural)
απαγωγή (singular vocative)
απαγωγές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἀπαγωγή (apagōgḗ).


τύφλα

head

τύφλα • (týfla) f (countable and uncountable, plural τύφλες)

týfla (romanization)
τύφλες (plural)
τύφλα (nominative singular)
τύφλες (nominative plural)
τύφλας (genitive singular)
τύφλα (accusative singular)
τύφλες (accusative plural)
τύφλα (singular vocative)
τύφλες (plural vocative)


εξέταση

εξέταση • (exétasi) f (plural εξετάσεις)

exétasi (romanization)
εξετάσεις (plural)
εξέταση (nominative singular)
εξετάσεις (nominative plural)
εξέτασης (genitive singular)
εξετάσεων (genitive plural)
εξέταση (accusative singular)
εξετάσεις (accusative plural)
εξέταση (singular vocative)
εξετάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξετάσεως (exetáseos)

From the Ancient Greek ἐξέτασις (exétasis).

examination, investigation
(medicine) examination (of patient)

examination, investigation
examination (of patient)


αντων.

αντωνυμία αντωνυμία#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of αντωνυμία (antonymía): pronoun


ανώμ.

ανώμαλος ανώμαλος#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of ανώμαλος (anómalos): irregular


αόρ.

aór. (romanization)
αόρ (alternative)
αόριστ. (alternative)

αόριστος αόριστος#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of αόριστος (aóristos): past tense, aorist


αόρ.

αόριστος αόριστος#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of αόριστος (aóristos): indefinite


αόριστ.

aórist. (romanization)
αόρ. (alternative)

αόριστος αόριστος#Greek


αόριστ.

αόριστος αόριστος#Greek


αντιγραμματικός

head

αντιγραμματική

αντιγραμματικό

αντιγραμματικός • (antigrammatikós) m (feminine αντιγραμματική, neuter αντιγραμματικό)

el-adj

αντιγραμματική

αντιγραμματικό

antigrammatikós (romanization)
αντιγραμματική (feminine)
αντιγραμματικό (neuter)
αντιγραμματικός (masculine nominative singular)
αντιγραμματική (feminine nominative singular)
αντιγραμματικό (neuter nominative singular)
αντιγραμματικοί (masculine nominative plural)
αντιγραμματικές (feminine nominative plural)
αντιγραμματικά (neuter nominative plural)
αντιγραμματικού (genitive masculine singular)
αντιγραμματικής (feminine genitive singular)
αντιγραμματικού (genitive neuter singular)
αντιγραμματικών (genitive masculine plural)
αντιγραμματικών (feminine genitive plural)
αντιγραμματικών (genitive neuter plural)
αντιγραμματικό (accusative masculine singular)
αντιγραμματική (accusative feminine singular)
αντιγραμματικό (accusative neuter singular)
αντιγραμματικούς (accusative masculine plural)
αντιγραμματικές (accusative feminine plural)
αντιγραμματικά (accusative neuter plural)
αντιγραμματικέ (masculine singular vocative)
αντιγραμματική (feminine singular vocative)
αντιγραμματικό (neuter singular vocative)
αντιγραμματικοί (masculine plural vocative)
αντιγραμματικές (feminine plural vocative)
αντιγραμματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιγραμματικ

el-decl-adj-a

αντιγραμματικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιγραμματικός

αντιγραμματικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιγραμματικ

el-decl-adj-table

αντιγραμματικός (antigrammatikós)

αντιγραμματική (antigrammatikí)

αντιγραμματικό (antigrammatikó)

αντιγραμματικοί (antigrammatikoí)

αντιγραμματικές (antigrammatikés)

αντιγραμματικά (antigrammatiká)

αντιγραμματικού (antigrammatikoú)

αντιγραμματικής (antigrammatikís)

αντιγραμματικού (antigrammatikoú)

αντιγραμματικών (antigrammatikón)

αντιγραμματικών (antigrammatikón)

αντιγραμματικών (antigrammatikón)

αντιγραμματικό (antigrammatikó)

αντιγραμματική (antigrammatikí)

αντιγραμματικό (antigrammatikó)

αντιγραμματικούς (antigrammatikoús)

αντιγραμματικές (antigrammatikés)

αντιγραμματικά (antigrammatiká)

αντιγραμματικέ (antigrammatiké)

αντιγραμματική (antigrammatikí)

αντιγραμματικό (antigrammatikó)

αντιγραμματικοί (antigrammatikoí)

αντιγραμματικές (antigrammatikés)

αντιγραμματικά (antigrammatiká)


γραμματικός

head

γραμματικός • (grammatikós) m (feminine γραμματική, neuter γραμματικό)

grammatikós (romanization)
γραμματική (feminine)
γραμματικό (neuter)
γραμματικός (masculine nominative singular)
γραμματική (feminine nominative singular)
γραμματικό (neuter nominative singular)
γραμματικοί (masculine nominative plural)
γραμματικές (feminine nominative plural)
γραμματικά (neuter nominative plural)
γραμματικού (genitive masculine singular)
γραμματικής (feminine genitive singular)
γραμματικού (genitive neuter singular)
γραμματικών (genitive masculine plural)
γραμματικών (feminine genitive plural)
γραμματικών (genitive neuter plural)
γραμματικό (accusative masculine singular)
γραμματική (accusative feminine singular)
γραμματικό (accusative neuter singular)
γραμματικούς (accusative masculine plural)
γραμματικές (accusative feminine plural)
γραμματικά (accusative neuter plural)
γραμματικέ (masculine singular vocative)
γραμματική (feminine singular vocative)
γραμματικό (neuter singular vocative)
γραμματικοί (masculine plural vocative)
γραμματικές (feminine plural vocative)
γραμματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

γραμματικός (grammatikós)

γραμματική (grammatikí)

γραμματικό (grammatikó)

γραμματικοί (grammatikoí)

γραμματικές (grammatikés)

γραμματικά (grammatiká)

γραμματικού (grammatikoú)

γραμματικής (grammatikís)

γραμματικού (grammatikoú)

γραμματικών (grammatikón)

γραμματικών (grammatikón)

γραμματικών (grammatikón)

γραμματικό (grammatikó)

γραμματική (grammatikí)

γραμματικό (grammatikó)

γραμματικούς (grammatikoús)

γραμματικές (grammatikés)

γραμματικά (grammatiká)

γραμματικέ (grammatiké)

γραμματική (grammatikí)

γραμματικό (grammatikó)

γραμματικοί (grammatikoí)

γραμματικές (grammatikés)

γραμματικά (grammatiká)

From Ancient Greek γραμματικός (grammatikós, “literate, relating to grammar”).

inh

(grammar) grammatical (relating to grammar)

(grammar) grammatical (using correct grammar)


μποτ

From English bot, a shortened from robot.


φλεβοτομία

head

φλεβοτομία • (flevotomía) f (uncountable)

flevotomía (romanization)
φλεβοτομία (nominative singular)
φλεβοτομίας (genitive singular)
φλεβοτομία (accusative singular)
φλεβοτομία (singular vocative)


αβάσκαντος

αβάσκαντος • (aváskantos) m (feminine αβάσκαντη, neuter αβάσκαντο)

aváskantos (romanization)
αβάσκαντη (feminine)
αβάσκαντο (neuter)
αβάσκαντος (masculine nominative singular)
αβάσκαντη (feminine nominative singular)
αβάσκαντο (neuter nominative singular)
αβάσκαντοι (masculine nominative plural)
αβάσκαντες (feminine nominative plural)
αβάσκαντα (neuter nominative plural)
αβάσκαντου (genitive masculine singular)
αβάσκαντης (feminine genitive singular)
αβάσκαντου (genitive neuter singular)
αβάσκαντων (genitive masculine plural)
αβάσκαντων (feminine genitive plural)
αβάσκαντων (genitive neuter plural)
αβάσκαντο (accusative masculine singular)
αβάσκαντη (accusative feminine singular)
αβάσκαντο (accusative neuter singular)
αβάσκαντους (accusative masculine plural)
αβάσκαντες (accusative feminine plural)
αβάσκαντα (accusative neuter plural)
αβάσκαντε (masculine singular vocative)
αβάσκαντη (feminine singular vocative)
αβάσκαντο (neuter singular vocative)
αβάσκαντοι (masculine plural vocative)
αβάσκαντες (feminine plural vocative)
αβάσκαντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβάσκαντος (aváskantos)

αβάσκαντη (aváskanti)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντοι (aváskantoi)

αβάσκαντες (aváskantes)

αβάσκαντα (aváskanta)

αβάσκαντου (aváskantou)

αβάσκαντης (aváskantis)

αβάσκαντου (aváskantou)

αβάσκαντων (aváskanton)

αβάσκαντων (aváskanton)

αβάσκαντων (aváskanton)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντη (aváskanti)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντους (aváskantous)

αβάσκαντες (aváskantes)

αβάσκαντα (aváskanta)

αβάσκαντε (aváskante)

αβάσκαντη (aváskanti)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντοι (aváskantoi)

αβάσκαντες (aváskantes)

αβάσκαντα (aváskanta)

(folklore) not giving or casting the evil eye


πόδι του αθλητή

head

πόδι του αθλητή • (pódi tou athlití) n (uncountable)


χαλάζιο

chalázio (romanization)
χαλάζια (plural)
χαλάζιο (nominative singular)
χαλάζια (nominative plural)
χαλαζίου (genitive singular)
χαλάζιου (genitive singular)
χαλαζίων (genitive plural)
χαλάζιο (accusative singular)
χαλάζια (accusative plural)
χαλάζιο (singular vocative)
χαλάζια (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek χαλάζιον (khalázion), from Ancient Greek χάλαζα (khálaza, “hail”).

(pathology) chalazion (cyst on the eyelid)


αβεβαίωτος

αβεβαίωτος • (avevaíotos) m (feminine αβεβαίωτη, neuter αβεβαίωτο)

avevaíotos (romanization)
αβεβαίωτη (feminine)
αβεβαίωτο (neuter)
αβεβαίωτος (masculine nominative singular)
αβεβαίωτη (feminine nominative singular)
αβεβαίωτο (neuter nominative singular)
αβεβαίωτοι (masculine nominative plural)
αβεβαίωτες (feminine nominative plural)
αβεβαίωτα (neuter nominative plural)
αβεβαίωτου (genitive masculine singular)
αβεβαίωτης (feminine genitive singular)
αβεβαίωτου (genitive neuter singular)
αβεβαίωτων (genitive masculine plural)
αβεβαίωτων (feminine genitive plural)
αβεβαίωτων (genitive neuter plural)
αβεβαίωτο (accusative masculine singular)
αβεβαίωτη (accusative feminine singular)
αβεβαίωτο (accusative neuter singular)
αβεβαίωτους (accusative masculine plural)
αβεβαίωτες (accusative feminine plural)
αβεβαίωτα (accusative neuter plural)
αβεβαίωτε (masculine singular vocative)
αβεβαίωτη (feminine singular vocative)
αβεβαίωτο (neuter singular vocative)
αβεβαίωτοι (masculine plural vocative)
αβεβαίωτες (feminine plural vocative)
αβεβαίωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβεβαίωτος (avevaíotos)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτοι (avevaíotoi)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)

αβεβαίωτου (avevaíotou)

αβεβαίωτης (avevaíotis)

αβεβαίωτου (avevaíotou)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτους (avevaíotous)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)

αβεβαίωτε (avevaíote)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτοι (avevaíotoi)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)


δασεία

daseía (romanization)
δασείες (plural)
δασεία (nominative singular)
δασείες (nominative plural)
δασείας (genitive singular)
δασειών (genitive plural)
δασεία (accusative singular)
δασείες (accusative plural)
δασεία (singular vocative)
δασείες (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek δασεῖα (daseîa), substantivised feminine form of the ancient δασύς (dasús).

(typography, grammar) rough breathing, spiritus asper (Ancient Greek diacritical mark)


ψώρα

psóra (romanization)
ψώρα (nominative singular)
ψώρες (nominative plural)
ψώρας (genitive singular)
ψώρα (accusative singular)
ψώρες (accusative plural)
ψώρα (singular vocative)
ψώρες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ψώρα (psṓra).

inh+

θα γέμιζ’ όλ’ η χώρα ― an ítan i zília psóra’

tha gémiz’ ól’ i chóra ― literally:' if jealousy were scabies


δασύς

head

δασύς • (dasýs) m (feminine δασεία, neuter δασύ)

dasýs (romanization)
δασεία (feminine)
δασύ (neuter)
δασύς (masculine nominative singular)
δασεία (feminine nominative singular)
δασύ (neuter nominative singular)
δασείς (masculine nominative plural)
δασείες (feminine nominative plural)
δασέα (neuter nominative plural)
δασέος (genitive masculine singular)
δασύ (genitive masculine singular)
δασείας (feminine genitive singular)
δασύ (genitive neuter singular)
δασέος (genitive neuter singular)
δασέων (genitive masculine plural)
δασειών (feminine genitive plural)
δασέων (genitive neuter plural)
δασύ (accusative masculine singular)
δασεία (accusative feminine singular)
δασύ (accusative neuter singular)
δασείς (accusative masculine plural)
δασείες (accusative feminine plural)
δασέα (accusative neuter plural)
δασύ (masculine singular vocative)
δασεία (feminine singular vocative)
δασύ (neuter singular vocative)
δασείς (masculine plural vocative)
δασείες (feminine plural vocative)
δασέα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δασύς, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δασύς, etc.)

el-decl-adj-table

δασύς (dasýs)

δασεία (daseía)

δασείς (daseís)

δασείες (daseíes)

δασέα (daséa)

δασέος (daséos)

δασείας (daseías)

δασέος (daséos)

δασέων (daséon)

δασειών (daseión)

δασέων (daséon)

δασεία (daseía)

δασείς (daseís)

δασείες (daseíes)

δασέα (daséa)

δασεία (daseía)

δασείς (daseís)

δασείες (daseíes)

δασέα (daséa)


κέλβιν

(SI base unit, sciences, engineering) kelvin (measuring absolute or thermodynamic temperature)


κιλομπάιτ

head

κιλομπάιτ • (kilompáit) n (indeclinable)

κιλο- (kilo-, “1000”) + μπάιτ (báit, “byte”)


στερακτίνιο

head

στερακτίνιο • (steraktínio) n (plural στερακτίνια)

steraktínio (romanization)
στερακτίνια (plural)
στερακτίνιο (nominative singular)
στερακτίνια (nominative plural)
στερακτινίου (genitive singular)
στερακτίνιου (genitive singular)
στερακτινίων (genitive plural)
στερακτίνιο (accusative singular)
στερακτίνια (accusative plural)
στερακτίνιο (singular vocative)
στερακτίνια (plural vocative)

el-decl-noun

στερακτινίου

στερακτίνιου

στερακτινίων

(SI derived unit, mathematics, geometry) steradian (units of solid angles)


στερεά γωνία

head

στερεές γωνίες

στερεά γωνία • (stereá gonía) f (plural στερεές γωνίες)

el-noun

στερεές γωνίες

stereá gonía (romanization)
στερεές γωνίες (plural)


κλίμακα Κελσίου

head

κλίμακα Κελσίου

κλίμακα Κελσίου • (klímaka Kelsíou) n (uncountable)

el-noun

κλίμακα Κελσίου

κλίμακα (klímaka, “scale”) + Κελσίου (Kelsíou) (the genitive of Κέλσιος (Kélsios)


βαθμός Κελσίου

head

βαθμοί Κελσίου

βαθμός Κελσίου • (vathmós Kelsíou) m (plural βαθμοί Κελσίου)

el-noun

βαθμοί Κελσίου

vathmós Kelsíou (romanization)
βαθμοί Κελσίου (plural)

βαθμός m (vathmós, “degree”) & Κελσίου (Kelsíou) the genitive of Κέλσιος (Kélsios, “Celsius”)


βαθμός Κέλβιν

head

βαθμοί Κέλβιν

βαθμός Κέλβιν • (vathmós Kélvin) m (plural βαθμοί Κέλβιν)

el-noun

βαθμοί Κέλβιν

vathmós Kélvin (romanization)
βαθμοί Κέλβιν (plural)

βαθμός m (vathmós, “degree”) & Κέλβιν (Kélvin, “Kelvin”), as in the expression βαθμός της f (tis, “of the”) κλίμακας f (klímakas, “scale”, genitive singular) (by) Kelvin, a learned borrowing from English kelvin.

(sciences) kelvin, degree Kelvin, degree absolute


επαγωγή

head

επαγωγή • (epagogí) f (plural επαγωγές)

el-noun

επαγωγή • (epagogí) f (plural επαγωγές)

epagogí (romanization)
επαγωγές (plural)
επαγωγή (nominative singular)
επαγωγές (nominative plural)
επαγωγής (genitive singular)
επαγωγών (genitive plural)
επαγωγή (accusative singular)
επαγωγές (accusative plural)
επαγωγή (singular vocative)
επαγωγές (plural vocative)

(philosophy, logic) induction (thought processes leading to a conclusion)

(mathematics) induction (method of proof)

(physiology) induction (something being induced)


επιτάχυνση

epitáchynsi (romanization)
επιτάχυνση (nominative singular)
επιταχύνσεις (nominative plural)
επιτάχυνσης (genitive singular)
επιταχύνσεων (genitive plural)
επιτάχυνση (accusative singular)
επιταχύνσεις (accusative plural)
επιτάχυνση (singular vocative)
επιταχύνσεις (plural vocative)

el-decl-noun

επιταχύνσεις

επιταχύνσεων

επιταχύνσεις

επιταχύνσεις

Older or formal genitive singular: επιταχύνσεως (epitachýnseos)

(medicine) induction (of the birth process)


δόση

dósi (romanization)
δόσεις (plural)
δόση (nominative singular)
δόσεις (nominative plural)
δόσης (genitive singular)
δόσεων (genitive plural)
δόση (accusative singular)
δόσεις (accusative plural)
δόση (singular vocative)
δόσεις (plural vocative)

Also, older or formal genitive singular: δόσεως (dóseos)

δώσει (dósei)

Inherited from Ancient Greek δόσις (dósis). Stem δο- + -σις (-sis), modern -ση (-si) (see δίδω (dído), δίδωμι (dídōmi)).

ισοδύναμη δόση


λήμμα

límma (romanization)
λήμματα (plural)
λήμμα (nominative singular)
λήμματα (nominative plural)
λήμματος (genitive singular)
λημμάτων (genitive plural)
λήμμα (accusative singular)
λήμματα (accusative plural)
λήμμα (singular vocative)
λήμματα (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek λῆμμᾰ (lêmmă), from *λῆβ-μα. For stem ληβ-, see verb λαμβάνω (lambánō).

Το λεξικό μου έχει πάνω από 80.000 λήμματα.

To lexikó mou échei páno apó 80.000 límmata.

(linguistics, lexicography) lemma (the chief form of a word found in dictionaries and encyclopedias)

(mathematics, logic) lemma (proved theorem used in the proof of another)


μεσοπαθητικός

head

μεσοπαθητική

μεσοπαθητικό

μεσοπαθητικός • (mesopathitikós) m (feminine μεσοπαθητική, neuter μεσοπαθητικό)

el-adj

μεσοπαθητική

μεσοπαθητικό

mesopathitikós (romanization)
μεσοπαθητική (feminine)
μεσοπαθητικό (neuter)
μεσοπαθητικός (masculine nominative singular)
μεσοπαθητική (feminine nominative singular)
μεσοπαθητικό (neuter nominative singular)
μεσοπαθητικοί (masculine nominative plural)
μεσοπαθητικές (feminine nominative plural)
μεσοπαθητικά (neuter nominative plural)
μεσοπαθητικού (genitive masculine singular)
μεσοπαθητικής (feminine genitive singular)
μεσοπαθητικού (genitive neuter singular)
μεσοπαθητικών (genitive masculine plural)
μεσοπαθητικών (feminine genitive plural)
μεσοπαθητικών (genitive neuter plural)
μεσοπαθητικό (accusative masculine singular)
μεσοπαθητική (accusative feminine singular)
μεσοπαθητικό (accusative neuter singular)
μεσοπαθητικούς (accusative masculine plural)
μεσοπαθητικές (accusative feminine plural)
μεσοπαθητικά (accusative neuter plural)
μεσοπαθητικέ (masculine singular vocative)
μεσοπαθητική (feminine singular vocative)
μεσοπαθητικό (neuter singular vocative)
μεσοπαθητικοί (masculine plural vocative)
μεσοπαθητικές (feminine plural vocative)
μεσοπαθητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μεσοπαθητικός

(linguistics, grammar) in the mediopassive voice or middle voice


μεσοπαθ.

Abbreviation of μεσοπαθητικός (mesopathitikós).

abbrev

μεσοπαθητικός

(linguistics, grammar) mediopassive, middle voice


ενεργητικός

head

ενεργητικός • (energitikós) m (feminine ενεργητική, neuter ενεργητικό)

energitikós (romanization)
ενεργητική (feminine)
ενεργητικό (neuter)
ενεργητικός (masculine nominative singular)
ενεργητική (feminine nominative singular)
ενεργητικό (neuter nominative singular)
ενεργητικοί (masculine nominative plural)
ενεργητικές (feminine nominative plural)
ενεργητικά (neuter nominative plural)
ενεργητικού (genitive masculine singular)
ενεργητικής (feminine genitive singular)
ενεργητικού (genitive neuter singular)
ενεργητικών (genitive masculine plural)
ενεργητικών (feminine genitive plural)
ενεργητικών (genitive neuter plural)
ενεργητικό (accusative masculine singular)
ενεργητική (accusative feminine singular)
ενεργητικό (accusative neuter singular)
ενεργητικούς (accusative masculine plural)
ενεργητικές (accusative feminine plural)
ενεργητικά (accusative neuter plural)
ενεργητικέ (masculine singular vocative)
ενεργητική (feminine singular vocative)
ενεργητικό (neuter singular vocative)
ενεργητικοί (masculine plural vocative)
ενεργητικές (feminine plural vocative)
ενεργητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ενεργητικός (energitikós)

ενεργητική (energitikí)

ενεργητικό (energitikó)

ενεργητικοί (energitikoí)

ενεργητικές (energitikés)

ενεργητικά (energitiká)

ενεργητικού (energitikoú)

ενεργητικής (energitikís)

ενεργητικού (energitikoú)

ενεργητικών (energitikón)

ενεργητικών (energitikón)

ενεργητικών (energitikón)

ενεργητικό (energitikó)

ενεργητική (energitikí)

ενεργητικό (energitikó)

ενεργητικούς (energitikoús)

ενεργητικές (energitikés)

ενεργητικά (energitiká)

ενεργητικέ (energitiké)

ενεργητική (energitikí)

ενεργητικό (energitikó)

ενεργητικοί (energitikoí)

ενεργητικές (energitikés)

ενεργητικά (energitiká)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐνεργητικός (energētikós) with semantic loan from French actif in the accounting sense. By surface analysis, ενεργώ (energó) + -τικός (-tikós).

surf

(linguistics, grammar) active (in the active voice)


ενεργ.

ενεργητικός ενεργητικός#Greek

(grammar) abbreviation of ενεργητικός (energitikós): active


ενεργ.

ενεργητική φωνή
ενεργητική φωνή#Greek

(grammar) abbreviation of ενεργητική φωνή (energitikí foní): active voice


δυναμικό ενέργειας

head

δυναμικό ενέργειας • (dynamikó enérgeias) n


αναλύομαι

αναλύομαι • (analýomai)

el-verb

αναλύομαι • (analýomai) passive (past αναλύθηκα, active αναλύω)

analýomai (romanization)
αναλύθηκα (past)
αναλύω (active)


αγαλαξία

head

αγαλαξία • (agalaxía) f (plural αγαλαξίες)

agalaxía (romanization)
αγαλαξίες (plural)
αγαλαξία (nominative singular)
αγαλαξίες (nominative plural)
αγαλαξίας (genitive singular)
αγαλαξιών (genitive plural)
αγαλαξία (accusative singular)
αγαλαξίες (accusative plural)
αγαλαξία (singular vocative)
αγαλαξίες (plural vocative)
αγαλακτία (alternative)

α γα λα ξί α


αιματολόγος

αιματολόγος • (aimatológos) m or f (plural αιματολόγοι)

aimatológos (romanization)
αιματολόγοι (plural)
αιματολόγος (nominative singular)
αιματολόγοι (nominative plural)
αιματολόγου (genitive singular)
αιματολόγων (genitive plural)
αιματολόγο (accusative singular)
αιματολόγους (accusative plural)
αιματολόγε (singular vocative)
αιματολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

αιματολόγους

(medicine, biology) haematologist (UK), hematologist (US)


αιματώνω

head

αιματώνω • (aimatóno)

el-verb

αιματώνω • (aimatóno) (past αιμάτωσα, passive αιματώνομαι)

aimatóno (romanization)
αιμάτωσα (past)
αιματώνομαι (passive)
αιματώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αιματώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αιματώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αιματωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αιματώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αιματώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αιματώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αιματωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αιματώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αιματώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αιματώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αιματωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αιματώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αιματώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αιματωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αιματωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αιματώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αιματώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αιματώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αιματωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αιματωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αιματώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αιματώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αιματώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αιματώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αιματώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αιματωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αιματωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αιμάτωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αιμάτωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αιματωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αιματωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αιματώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αιμάτωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αιμάτωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αιματωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αιματωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αιματώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αιμάτωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αιμάτωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αιματωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αιματωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αιματώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αιματώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αιματώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αιματωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αιματωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αιματώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αιματώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αιματωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αιματωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αιμάτωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αιματώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αιματώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αιμάτωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αιματώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αιματώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αιματώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αιματωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αιματώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αιματωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αιματωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αιματώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αιματώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αιματώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αιματωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αιμάτωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αιμάτωσε (active imperative perfective second-person singular)
αιματώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αιματώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αιματώστε (active imperative perfective plural second-person)
αιματώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αιματωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αιματώνοντας (active participle present)
έχοντας αιματώσει (active participle past)
αιματωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αιματώσει (active infinitive-aorist)
αιματωθεί (infinitive-aorist passive)


αιμοκάθαρση

head

αιμοκαθάρσεις

αιμοκάθαρση • (aimokátharsi) f (plural αιμοκαθάρσεις)

el-noun

αιμοκαθάρσεις

aimokátharsi (romanization)
αιμοκαθάρσεις (plural)
αιμοκάθαρση (nominative singular)
αιμοκαθάρσεις (nominative plural)
αιμοκάθαρσης (genitive singular)
αιμοκαθάρσεων (genitive plural)
αιμοκάθαρση (accusative singular)
αιμοκαθάρσεις (accusative plural)
αιμοκάθαρση (singular vocative)
αιμοκαθάρσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αιμοκαθάρσεις

αιμοκάθαρσης

αιμοκαθάρσεων

αιμοκαθάρσεις

αιμοκαθάρσεις

Older or formal genitive singular: αιμοκαθάρσεως (aimokathárseos)

(medicine) dialysis, haemodialysis (UK), hemodialysis (US)


αιμοδιύλιση

head

αιμοδιύλιση • (aimodiýlisi) f (uncountable)

aimodiýlisi (romanization)
αιμοδιύλιση (nominative singular)
αιμοδιύλισης (genitive singular)
αιμοδιύλιση (accusative singular)
αιμοδιύλιση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αιμοδιύλισης

Older or formal genitive singular: αιμοδιυλίσεως (aimodiylíseos)


αιμόπτυση

head

αιμόπτυση • (aimóptysi) f (plural αιμοπτύσεις)

aimóptysi (romanization)
αιμοπτύσεις (plural)
αιμόπτυση (nominative singular)
αιμοπτύσεις (nominative plural)
αιμόπτυσης (genitive singular)
αιμοπτύσεων (genitive plural)
αιμόπτυση (accusative singular)
αιμοπτύσεις (accusative plural)
αιμόπτυση (singular vocative)
αιμοπτύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αιμοπτύσεως (aimoptýseos)

(pathology) haemoptysis (UK), hemoptysis (US)


αιμορροΐδες

head

αιμορροΐδες • (aimorroḯdes) f

(pathology) piles (informal), haemorrhoids (UK), hemorrhoids (US)


αιμοφιλικός

αιμοφιλικός • (aimofilikós) m (feminine αιμοφιλική, neuter αιμοφιλικό)

aimofilikós (romanization)
αιμοφιλική (feminine)
αιμοφιλικό (neuter)
αιμοφιλικός (masculine nominative singular)
αιμοφιλική (feminine nominative singular)
αιμοφιλικό (neuter nominative singular)
αιμοφιλικοί (masculine nominative plural)
αιμοφιλικές (feminine nominative plural)
αιμοφιλικά (neuter nominative plural)
αιμοφιλικού (genitive masculine singular)
αιμοφιλικής (feminine genitive singular)
αιμοφιλικού (genitive neuter singular)
αιμοφιλικών (genitive masculine plural)
αιμοφιλικών (feminine genitive plural)
αιμοφιλικών (genitive neuter plural)
αιμοφιλικό (accusative masculine singular)
αιμοφιλική (accusative feminine singular)
αιμοφιλικό (accusative neuter singular)
αιμοφιλικούς (accusative masculine plural)
αιμοφιλικές (accusative feminine plural)
αιμοφιλικά (accusative neuter plural)
αιμοφιλικέ (masculine singular vocative)
αιμοφιλική (feminine singular vocative)
αιμοφιλικό (neuter singular vocative)
αιμοφιλικοί (masculine plural vocative)
αιμοφιλικές (feminine plural vocative)
αιμοφιλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αιμοφιλικός (aimofilikós)

αιμοφιλική (aimofilikí)

αιμοφιλικό (aimofilikó)

αιμοφιλικοί (aimofilikoí)

αιμοφιλικές (aimofilikés)

αιμοφιλικά (aimofiliká)

αιμοφιλικού (aimofilikoú)

αιμοφιλικής (aimofilikís)

αιμοφιλικού (aimofilikoú)

αιμοφιλικών (aimofilikón)

αιμοφιλικών (aimofilikón)

αιμοφιλικών (aimofilikón)

αιμοφιλικό (aimofilikó)

αιμοφιλική (aimofilikí)

αιμοφιλικό (aimofilikó)

αιμοφιλικούς (aimofilikoús)

αιμοφιλικές (aimofilikés)

αιμοφιλικά (aimofiliká)

αιμοφιλικέ (aimofiliké)

αιμοφιλική (aimofilikí)

αιμοφιλικό (aimofilikó)

αιμοφιλικοί (aimofilikoí)

αιμοφιλικές (aimofilikés)

αιμοφιλικά (aimofiliká)

(medicine) haemophilic (UK), hemophilic (US)


αιμοφιλικός

head

αιμοφιλικός • (aimofilikós) m (plural αιμοφιλικοί, feminine αιμοφιλική)

aimofilikós (romanization)
αιμοφιλικοί (plural)
αιμοφιλική (feminine)
αιμοφιλικός (nominative singular)
αιμοφιλικοί (nominative plural)
αιμοφιλικού (genitive singular)
αιμοφιλικών (genitive plural)
αιμοφιλικό (accusative singular)
αιμοφιλικούς (accusative plural)
αιμοφιλικέ (singular vocative)
αιμοφιλικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αιμοφιλικούς

(medicine) haemophiliac (UK), hemophiliac (US)


αιμοφιλική

head

αιμοφιλική • (aimofilikí) f (plural αιμοφιλικές, masculine αιμοφιλικός)

aimofilikí (romanization)
αιμοφιλικές (plural)
αιμοφιλικός (masculine)
αιμοφιλική (nominative singular)
αιμοφιλικές (nominative plural)
αιμοφιλικής (genitive singular)
αιμοφιλικών (genitive plural)
αιμοφιλική (accusative singular)
αιμοφιλικές (accusative plural)
αιμοφιλική (singular vocative)
αιμοφιλικές (plural vocative)


αιμοφόρος

αιμοφόρος • (aimofóros) m (feminine αιμοφόρος, neuter αιμοφόρο)

aimofóros (romanization)
αιμοφόρος (feminine)
αιμοφόρο (neuter)
αιμοφόρος (masculine nominative singular)
αιμοφόρος (feminine nominative singular)
αιμοφόρο (neuter nominative singular)
αιμοφόροι (masculine nominative plural)
αιμοφόροι (feminine nominative plural)
αιμοφόρα (neuter nominative plural)
αιμοφόρου (genitive masculine singular)
αιμοφόρου (feminine genitive singular)
αιμοφόρου (genitive neuter singular)
αιμοφόρων (genitive masculine plural)
αιμοφόρων (feminine genitive plural)
αιμοφόρων (genitive neuter plural)
αιμοφόρο (accusative masculine singular)
αιμοφόρο (accusative feminine singular)
αιμοφόρο (accusative neuter singular)
αιμοφόρους (accusative masculine plural)
αιμοφόρους (accusative feminine plural)
αιμοφόρα (accusative neuter plural)
αιμοφόρε (masculine singular vocative)
αιμοφόρε (feminine singular vocative)
αιμοφόρο (neuter singular vocative)
αιμοφόροι (masculine plural vocative)
αιμοφόροι (feminine plural vocative)
αιμοφόρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αιμοφόρος (aimofóros)

αιμοφόρος (aimofóros)

αιμοφόρο (aimofóro)

αιμοφόροι (aimofóroi)

αιμοφόροι (aimofóroi)

αιμοφόρα (aimofóra)

αιμοφόρου (aimofórou)

αιμοφόρου (aimofórou)

αιμοφόρου (aimofórou)

αιμοφόρων (aimofóron)

αιμοφόρων (aimofóron)

αιμοφόρων (aimofóron)

αιμοφόρο (aimofóro)

αιμοφόρο (aimofóro)

αιμοφόρο (aimofóro)

αιμοφόρους (aimofórous)

αιμοφόρους (aimofórous)

αιμοφόρα (aimofóra)

αιμοφόρε (aimofóre)

αιμοφόρε (aimofóre)

αιμοφόρο (aimofóro)

αιμοφόροι (aimofóroi)

αιμοφόροι (aimofóroi)

αιμοφόρα (aimofóra)

αιμοφόρα αγγεία


αιμοφόρο αγγείο

head

αιμοφόρο αγγείο

αιμοφόρα αγγεία

αιμοφόρο αγγείο • (aimofóro angeío) n pl (plural αιμοφόρα αγγεία)

el-noun

αιμοφόρα αγγεία

αιμοφόρο αγγείο

aimofóro angeío (romanization)
αιμοφόρα αγγεία (plural)


καλοήθης

head

καλοήθης • (kaloḯthis) m (feminine καλοήθης, neuter καλόηθες)

kaloḯthis (romanization)
καλοήθης (feminine)
καλόηθες (neuter)
καλοήθης (masculine nominative singular)
καλοήθης (feminine nominative singular)
καλόηθες (neuter nominative singular)
καλοήθεις (masculine nominative plural)
καλοήθεις (feminine nominative plural)
καλοήθη (neuter nominative plural)
καλοήθους (genitive masculine singular)
καλοήθη (genitive masculine singular)
καλοήθους (feminine genitive singular)
καλοήθους (genitive neuter singular)
καλοήθων (genitive masculine plural)
καλοήθων (feminine genitive plural)
καλοήθων (genitive neuter plural)
καλοήθη (accusative masculine singular)
καλοήθη (accusative feminine singular)
καλόηθες (accusative neuter singular)
καλοήθεις (accusative masculine plural)
καλοήθεις (accusative feminine plural)
καλοήθη (accusative neuter plural)
καλοήθη (masculine singular vocative)
καλοήθη (feminine singular vocative)
καλόηθες (neuter singular vocative)
καλοήθεις (masculine plural vocative)
καλοήθεις (feminine plural vocative)
καλοήθη (neuter plural vocative)

From Koine Greek καλοήθης (kaloḗthēs, “good-natured”). In the medical sense, semantic loan from French bénin analogically to its antonym κᾰκοήθης (kăkoḗthēs). Morphologically, καλο- (kalo-) + -ήθης (-ḗthēs, “of character”).

der

Μη φοβάστε! Είναι καλοήθης όγκος.


αιτιοκρατία

head

αιτιοκρατίες

αιτιοκρατία • (aitiokratía) f (plural αιτιοκρατίες)

el-noun

αιτιοκρατίες

aitiokratía (romanization)
αιτιοκρατίες (plural)
αιτιοκρατία (nominative singular)
αιτιοκρατίες (nominative plural)
αιτιοκρατίας (genitive singular)
αιτιοκρατιών (genitive plural)
αιτιοκρατία (accusative singular)
αιτιοκρατίες (accusative plural)
αιτιοκρατία (singular vocative)
αιτιοκρατίες (plural vocative)

el-decl-noun

αιτιοκρατίες

αιτιοκρατίας

αιτιοκρατιών

αιτιοκρατίες

αιτιοκρατίες

αι τι ο κρα τί α

From αιτία (aitía, “cause”) + -κρατία (-kratía, “-cracy”), calque of New Latin determinismus. Compare to the synonym ντετερμινισμός (nteterminismós), a loanword of German Determinismus.


άκανθα

ákantha (romanization)
άκανθες (plural)
άκανθα (nominative singular)
άκανθες (nominative plural)
άκανθας (genitive singular)
ακανθών (genitive plural)
άκανθα (accusative singular)
άκανθες (accusative plural)
άκανθα (singular vocative)
άκανθες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἄκανθα f (ákantha). Sense for architecture, semantic loan from French acanthe < Latin acanthus from Ancient Greek ἄκανθος m (ákanthos) for which also see άκανθος m (ákanthos). Also see αγκάθι n (agkáthi, “thorn”).

lbor

(archaeology, architecture) acanthus-like adornment (in Corinthian style)


άκανθος

ákanthos (romanization)
άκανθοι (plural)
άκανθος (nominative singular)
άκανθοι (nominative plural)
ακάνθου (genitive singular)
ακάνθων (genitive plural)
άκανθο (accusative singular)
ακάνθους (accusative plural)
άκανθε (singular vocative)
άκανθο (singular vocative)
άκανθοι (plural vocative)


ακαμψία

akampsía (romanization)
ακαμψία (nominative singular)
ακαμψίας (genitive singular)
ακαμψία (accusative singular)
ακαμψία (singular vocative)

From Ancient Greek ἄκαμπτος (ákamptos, “rigid”).


νεκρική ακαμψία

head

νεκρική ακαμψία • (nekrikí akampsía) f (uncountable)


ακανθώδης

ακανθώδης • (akanthódis) m (feminine ακανθώδης, neuter ακανθώδες)

akanthódis (romanization)
ακανθώδης (feminine)
ακανθώδες (neuter)
ακανθώδης (masculine nominative singular)
ακανθώδης (feminine nominative singular)
ακανθώδες (neuter nominative singular)
ακανθώδεις (masculine nominative plural)
ακανθώδεις (feminine nominative plural)
ακανθώδη (neuter nominative plural)
ακανθώδους (genitive masculine singular)
ακανθώδη (genitive masculine singular)
ακανθώδους (feminine genitive singular)
ακανθώδους (genitive neuter singular)
ακανθωδών (genitive masculine plural)
ακανθωδών (feminine genitive plural)
ακανθωδών (genitive neuter plural)
ακανθώδη (accusative masculine singular)
ακανθώδη (accusative feminine singular)
ακανθώδες (accusative neuter singular)
ακανθώδεις (accusative masculine plural)
ακανθώδεις (accusative feminine plural)
ακανθώδη (accusative neuter plural)
ακανθώδη (masculine singular vocative)
ακανθώδης (masculine singular vocative)
ακανθώδης (feminine singular vocative)
ακανθώδες (neuter singular vocative)
ακανθώδεις (masculine plural vocative)
ακανθώδεις (feminine plural vocative)
ακανθώδη (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ακανθώδης, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ακανθώδης, etc.)

οι ακανθώδεις αποφύσεις των οσφυϊκών σπονδύλων

oi akanthódeis apofýseis ton osfyïkón spondýlon

the spinous processes of the lumbar vertebrae


αλαμπουρνέζικα

alampournézika (romanization)
αλαμπουρνέζικα (nominative plural)
αλαμπουρνέζικων (genitive plural)
αλαμπουρνέζικα (accusative plural)
αλαμπουρνέζικα (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αλαμπουρνέζικα

αλαμπουρνέζικων

αλαμπουρνέζικα

αλαμπουρνέζικα

α λα μπουρ νέ ζι κα

Αυτά μου φαίνονται αλαμπουρνέζικα.

, κινέζικα (kinézika, “chinese”)


Νατούφιος

head

Νατούφιος • (Natoúfios) m (feminine Νατούφια, neuter Νατούφιο)

Natoúfios (romanization)
Νατούφια (feminine)
Νατούφιο (neuter)
Νατούφιος (masculine nominative singular)
Νατούφια (feminine nominative singular)
Νατούφιο (neuter nominative singular)
Νατούφιοι (masculine nominative plural)
Νατούφιες (feminine nominative plural)
Νατούφια (neuter nominative plural)
Νατούφιου (genitive masculine singular)
Νατούφιας (feminine genitive singular)
Νατούφιου (genitive neuter singular)
Νατούφιων (genitive masculine plural)
Νατούφιων (feminine genitive plural)
Νατούφιων (genitive neuter plural)
Νατούφιο (accusative masculine singular)
Νατούφια (accusative feminine singular)
Νατούφιο (accusative neuter singular)
Νατούφιους (accusative masculine plural)
Νατούφιες (accusative feminine plural)
Νατούφια (accusative neuter plural)
Νατούφιε (masculine singular vocative)
Νατούφια (feminine singular vocative)
Νατούφιο (neuter singular vocative)
Νατούφιοι (masculine plural vocative)
Νατούφιες (feminine plural vocative)
Νατούφια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

Νατούφιος (Natoúfios)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιο (Natoúfio)

Νατούφιοι (Natoúfioi)

Νατούφιες (Natoúfies)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιου (Natoúfiou)

Νατούφιας (Natoúfias)

Νατούφιου (Natoúfiou)

Νατούφιων (Natoúfion)

Νατούφιων (Natoúfion)

Νατούφιων (Natoúfion)

Νατούφιο (Natoúfio)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιο (Natoúfio)

Νατούφιους (Natoúfious)

Νατούφιες (Natoúfies)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιε (Natoúfie)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιο (Natoúfio)

Νατούφιοι (Natoúfioi)

Νατούφιες (Natoúfies)

Νατούφια (Natoúfia)


τριβολογία

head

τριβολογία • (trivología) f (uncountable)

trivología (romanization)
τριβολογία (nominative singular)
τριβολογίας (genitive singular)
τριβολογία (accusative singular)
τριβολογία (singular vocative)


νόσημα

νόσημα • (nósima) n (plural νοσήματα)

el-noun

νόσημα • (nósima) n (plural νοσήματα)

nósima (romanization)
νοσήματα (plural)
νόσημα (nominative singular)
νοσήματα (nominative plural)
νοσήματος (genitive singular)
νοσημάτων (genitive plural)
νόσημα (accusative singular)
νοσήματα (accusative plural)
νόσημα (singular vocative)
νοσήματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek νόσημα (nósēma). By surface analysis, νοση- (stem of νοσώ (nosó)) + -μα (-ma).

surf

stem of <i class="Grek mention" lang="el">νοσώ</i> (nosó)

σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα

αφροδίσιο νόσημα

χρόνιο νόσημα


δούρειος ίππος

head

δούρειος ίππος

δούρειοι ίπποι

δούρειος ίππος • (doúreios íppos) m (plural δούρειοι ίπποι)

el-noun

δούρειοι ίπποι

δούρειος ίππος

doúreios íppos (romanization)
δούρειοι ίπποι (plural)
δούρειος ίππος (nominative singular)
δούρειοι ίπποι (nominative plural)
δούρειου ίππου (genitive singular)
δούρειων ίππων (genitive plural)
δούρειο ίππο (accusative singular)
δούρειους ίππους (accusative plural)
Δούρειος Ίππος (alternative)

el-decl-noun

δούρειος ίππος

δούρειοι ίπποι

δούρειου ίππου

δούρειων ίππων

δούρειο ίππο

δούρειους ίππους

From Ancient Greek δούρειος ἵππος (doúreios híppos, literally “wooden horse”).

uder

δούρειος ἵππος


νέκταρ

néktar (romanization)
νέκταρ (nominative singular)
νέκταρος (genitive singular)
νέκταρ (accusative singular)
νέκταρ (singular vocative)

(Greek mythology) nectar (the drink of the gods)


κρετίνος

head

κρετίνος • (kretínos) m or f (plural κρετίνοι)

kretínos (romanization)
κρετίνοι (plural)
κρετίνος (nominative singular)
κρετίνοι (nominative plural)
κρετίνου (genitive singular)
κρετίνων (genitive plural)
κρετίνο (accusative singular)
κρετίνους (accusative plural)
κρετίνε (singular vocative)
κρετίνοι (plural vocative)


εγκαθιστώ

εγκαθιστώ • (egkathistó)

el-verb

εγκαθίσταμαι

εγκαταστάθηκα

εγκατεστημένος

εγκαθιστώ • (egkathistó) (past εγκατέστησα, passive εγκαθίσταμαι, p‑past εγκαταστάθηκα, ppp εγκατεστημένος)

egkathistó (romanization)
εγκατέστησα (past)
εγκαθίσταμαι (passive)
εγκαταστάθηκα (passive past)
εγκατεστημένος (participle passive perfect)
εγκαθιστώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εγκαταστήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εγκαθίσταμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εγκατασταθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εγκαθιστάς (active imperfective indicative present second-person singular)
εγκαταστήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εγκαθίστασαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εγκατασταθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εγκαθιστά (active imperfective indicative present singular third-person)
εγκαταστήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εγκαθίσταται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εγκατασταθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εγκαθιστούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εγκαταστήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εγκαθιστάμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
εγκατασταθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εγκαθιστάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εγκαταστήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εγκαθίστασθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
εγκατασταθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εγκαθιστούν[ε] (active imperfective indicative plural present third-person)
εγκαταστήσουν[ε] (active dependent indicative perfective plural third-person)
εγκαθίστανται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εγκατασταθούν[ε] (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκαθιστούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εγκατέστησα (active first-person indicative past perfective singular)
εγκαταστάθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εγκαθιστούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εγκατέστησες (active indicative past perfective second-person singular)
εγκαταστάθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εγκαθιστούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εγκατέστησε (active indicative past perfective singular third-person)
εγκαθίστατο (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγκαταστάθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εγκαθιστούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εγκαταστήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εγκατασταθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εγκαθιστούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εγκαταστήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εγκατασταθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εγκαθιστούσαν[ε] (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκατέστησαν (active indicative past perfective plural third-person)
εγκαταστήσαν[ε] (active indicative past perfective plural third-person)
εγκαθίσταντο (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εγκαταστάθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκατασταθήκαν[ε] (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εγκαθιστώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εγκαταστήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εγκαθίσταμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εγκατασταθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εγκατάστησε (active imperative perfective second-person singular)
εγκαταστήσου (imperative passive perfective second-person singular)
εγκαθιστάτε (active imperative imperfective plural second-person)
εγκαταστήστε (active imperative perfective plural second-person)
εγκαθίστασθε (imperative imperfective passive plural second-person)
εγκατασταθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εγκαθιστώντας (active participle present)
εγκαθιστάμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εγκαταστήσει (active participle past)
εγκατεστημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εγκαταστήσει (active infinitive-aorist)
εγκατασταθεί (infinitive-aorist passive)
εγκατασταίνω (alternative)

ε γκα θι στώ


λιποθυμία

head

λιποθυμία • (lipothymía) f (plural λιποθυμίες)

lipothymía (romanization)
λιποθυμίες (plural)
λιποθυμία (nominative singular)
λιποθυμίες (nominative plural)
λιποθυμίας (genitive singular)
λιποθυμιών (genitive plural)
λιποθυμία (accusative singular)
λιποθυμίες (accusative plural)
λιποθυμία (singular vocative)
λιποθυμίες (plural vocative)
λιποθυμιά (alternative)


εξαγόμενο

εξαγόμενο • (exagómeno) n (plural εξαγόμενα)

exagómeno (romanization)
εξαγόμενα (plural)
εξαγόμενο (nominative singular)
εξαγόμενα (nominative plural)
εξαγομένου (genitive singular)
εξαγόμενου (genitive singular)
εξαγομένων (genitive plural)
εξαγόμενων (genitive plural)
εξαγόμενο (accusative singular)
εξαγόμενα (accusative plural)
εξαγόμενο (singular vocative)
εξαγόμενα (plural vocative)


περισπωμένη

περισπωμένες

περισπωμένη • (perispoméni) f (plural περισπωμένες)

el-noun

περισπωμένες

perispoméni (romanization)
περισπωμένες (plural)
περισπωμένη (nominative singular)
περισπωμένες (nominative plural)
περισπωμένης (genitive singular)
περισπωμένων (genitive plural)
περισπωμένη (accusative singular)
περισπωμένες (accusative plural)
περισπωμένη (singular vocative)
περισπωμένες (plural vocative)

el-decl-noun

περισπωμένες

περισπωμένης

περισπωμένων

περισπωμένες

περισπωμένες

Plural περισπωμένες for the function as modern noun. But as participle, περισπώμενες.

πε ρι σπω μέ νη

Substantivised feminine of the ancient participle περισπώμενος (perispṓmenos). (See the ancient περισπωμένη).

(typography, grammar) circumflex ( ͂ ) (a diacritical mark, used in the polytonic script of Greek)


ασκός

askós (romanization)
ασκοί (plural)
ασκός (nominative singular)
ασκοί (nominative plural)
ασκού (genitive singular)
ασκών (genitive plural)
ασκό (accusative singular)
ασκούς (accusative plural)
ασκέ (singular vocative)
ασκοί (plural vocative)


ζοχάδα

zocháda (romanization)
ζοχάδες (plural)
ζοχάδα (nominative singular)
ζοχάδες (nominative plural)
ζοχάδας (genitive singular)
ζοχάδων (genitive plural)
ζοχάδα (accusative singular)
ζοχάδες (accusative plural)
ζοχάδα (singular vocative)
ζοχάδες (plural vocative)

(colloquial, pathology, usually in the plural) pile (informal), haemorrhoid (UK), hemorrhoid (US)


αιμορροΐδα

head

αιμορροΐδα • (aimorroḯda) f (plural αιμορροΐδες)

aimorroḯda (romanization)
αιμορροΐδες (plural)
αιμορροΐδα (nominative singular)
αιμορροΐδες (nominative plural)
αιμορροΐδας (genitive singular)
αιμορροΐδων (genitive plural)
αιμορροΐδα (accusative singular)
αιμορροΐδες (accusative plural)
αιμορροΐδα (singular vocative)
αιμορροΐδες (plural vocative)

(pathology, usually in the plural) pile (informal), haemorrhoid (UK), hemorrhoid (US)


παράθημα

παράθημα • (paráthima) n (plural παραθήματα)

paráthima (romanization)
παραθήματα (plural)
παράθημα (nominative singular)
παραθήματα (nominative plural)
παραθήματος (genitive singular)
παραθημάτων (genitive plural)
παράθημα (accusative singular)
παραθήματα (accusative plural)
παράθημα (singular vocative)
παραθήματα (plural vocative)

Calque of New Latin affixum or French affixe, on the basis of επίθημα (epíthima).


Αργοναύτης

Αργοναύτης • (Argonáftis) m (plural Αργοναύτες)

Argonáftis (romanization)
Αργοναύτες (plural)
Αργοναύτης (nominative singular)
Αργοναύτες (nominative plural)
Αργοναύτη (genitive singular)
Αργοναυτών (genitive plural)
Αργοναύτη (accusative singular)
Αργοναύτες (accusative plural)
Αργοναύτη (singular vocative)
Αργοναύτες (plural vocative)
αργοναύτης (alternative)

(Greek mythology, chiefly plural) Argonaut


απλολογία

απλολογία • (aplología) f (plural απλολογίες)

aplología (romanization)
απλολογίες (plural)
απλολογία (nominative singular)
απλολογίες (nominative plural)
απλολογίας (genitive singular)
απλολογιών (genitive plural)
απλολογία (accusative singular)
απλολογίες (accusative plural)
απλολογία (singular vocative)
απλολογίες (plural vocative)

Borrowed from French haplologie (“haplology”), from Ancient Greek ἁπλόος (haplóos, “simple”) + -λογία (-logía, “knowledge”).


χαλάω

head

χαλάω • (chaláo)

el-verb

χαλάω • (chaláo) / χαλώ (past χάλασα, passive χαλιέμαι, p‑past χαλάστηκα, ppp χαλασμένος)

chaláo (romanization)
χάλασα (past)
χαλιέμαι (passive)
χαλάστηκα (passive past)
χαλασμένος (participle passive perfect)
χαλάω (active first-person imperfective indicative present singular)
χαλώ (active first-person imperfective indicative present singular)
χαλάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
χαλιέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
χαλαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
χαλάς (active imperfective indicative present second-person singular)
χαλάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
χαλιέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
χαλαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
χαλάει (active imperfective indicative present singular third-person)
χαλά (active imperfective indicative present singular third-person)
χαλάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
χαλιέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
χαλαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
χαλάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
χαλούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
χαλάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
χαλιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
χαλαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
χαλάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
χαλάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
χαλιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
χαλαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
χαλάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χαλάν (active imperfective indicative plural present third-person)
χαλούν (active imperfective indicative plural present third-person)
χαλούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χαλάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαλάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαλιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
χαλαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
χαλαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
χαλούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χάλαγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χάλασα (active first-person indicative past perfective singular)
χαλιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
χαλιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
χαλάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
χαλούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χάλαγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χάλασες (active indicative past perfective second-person singular)
χαλιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
χαλιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
χαλάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
χαλούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χάλαγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χάλασε (active indicative past perfective singular third-person)
χαλιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
χαλιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
χαλάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
χαλούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χαλάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χαλάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
χαλιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
χαλαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
χαλούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χαλάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χαλάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
χαλιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
χαλαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
χαλούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαλούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χάλαγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαλάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
χάλασαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαλάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαλάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
χαλιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
χαλιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
χαλιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
χαλιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
χαλάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
χαλαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
χαλαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα χαλάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χαλώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χαλάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα χαλιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα χαλαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
χάλα (active imperative imperfective second-person singular)
χάλαγε (active imperative imperfective second-person singular)
χάλασε (active imperative perfective second-person singular)
χάλα (active imperative perfective second-person singular)
χαλάσου (imperative passive perfective second-person singular)
χαλάτε (active imperative imperfective plural second-person)
χαλάστε (active imperative perfective plural second-person)
χαλιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
χαλαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
χαλώντας (active participle present)
έχοντας χαλάσει (active participle past)
χαλασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
χαλάσει (active infinitive-aorist)
χαλαστεί (infinitive-aorist passive)
χαλώ (alternative)
χαλνώ (alternative)

From Byzantine Greek χαλῶ (khalô) (also χαλνῶ (khalnô)) + -άω (-áo), from Ancient Greek χαλάω (khaláō) / χαλῶ (khalô).

με χαλάει

(something) is causing resentment or displeasure to me

τα χαλάω

breakup (with someone, for romantic relationships)

ton arápi ki an ton pléneis to sapoúni sou chalás

τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς

(transitive, scholarly, of people) to kill (put to death)

(transitive, scholarly, of a virgin) to deflower (take the virginity of)


παρατατικός

head

παρατατικός • (paratatikós) m (plural παρατατικοί)

paratatikós (romanization)
παρατατικοί (plural)
παρατατικός (nominative singular)
παρατατικοί (nominative plural)
παρατατικού (genitive singular)
παρατατικών (genitive plural)
παρατατικό (accusative singular)
παρατατικούς (accusative plural)
παρατατικέ (singular vocative)
παρατατικοί (plural vocative)

el-decl-noun

παρατατικούς

Learned borrowing from Koine Greek παρατατικός (paratatikós, “extending, continuing”), from Ancient Greek παρατείνω (parateínō, “to stretch out along”), perhaps via a participle form παρατετακώς (paratetakṓs).

der

(grammar) imperfect, past continuous, past progressive, imperfective past (tense)


απαρ.

apar. (romanization)
απρφ. (alternative)
απρμφ. (alternative)

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of απαρέμφατο (aparémfato): infinitive


απρφ.

aprf. (romanization)
απαρ. (alternative)
απρμφ. (alternative)

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek


απρμφ.

aprmf. (romanization)
απαρ. (alternative)
απρφ. (alternative)

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek


απλολ.

απλολογία απλολογία#Greek

(linguistics) abbreviation of απλολογία (aplología): haplology


απόδοση

head

απόδοση • (apódosi) f (plural αποδόσεις)

apódosi (romanization)
αποδόσεις (plural)
απόδοση (nominative singular)
αποδόσεις (nominative plural)
απόδοσης (genitive singular)
αποδόσεων (genitive plural)
απόδοση (accusative singular)
αποδόσεις (accusative plural)
απόδοση (singular vocative)
αποδόσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποδόσεως (apodóseos)


απόδ.

απόδοση απόδοση#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of απόδοση (apódosi): apodosis


αποθ.

αποθ. ρ. (αποθετικό ρήμα)

αποθετικός αποθετικός#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of αποθετικός (apothetikós): deponent


ρ.

ρήμα ρήμα#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of ρήμα (ríma): verb


απρόσωπος

head

απρόσωπος • (aprósopos) m (feminine απρόσωπη, neuter απρόσωπο)

aprósopos (romanization)
απρόσωπη (feminine)
απρόσωπο (neuter)
απρόσωπος (masculine nominative singular)
απρόσωπη (feminine nominative singular)
απρόσωπο (neuter nominative singular)
απρόσωποι (masculine nominative plural)
απρόσωπες (feminine nominative plural)
απρόσωπα (neuter nominative plural)
απρόσωπου (genitive masculine singular)
απρόσωπης (feminine genitive singular)
απρόσωπου (genitive neuter singular)
απρόσωπων (genitive masculine plural)
απρόσωπων (feminine genitive plural)
απρόσωπων (genitive neuter plural)
απρόσωπο (accusative masculine singular)
απρόσωπη (accusative feminine singular)
απρόσωπο (accusative neuter singular)
απρόσωπους (accusative masculine plural)
απρόσωπες (accusative feminine plural)
απρόσωπα (accusative neuter plural)
απρόσωπε (masculine singular vocative)
απρόσωπη (feminine singular vocative)
απρόσωπο (neuter singular vocative)
απρόσωποι (masculine plural vocative)
απρόσωπες (feminine plural vocative)
απρόσωπα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απρόσωπος (aprósopos)

απρόσωπη (aprósopi)

απρόσωπο (aprósopo)

απρόσωποι (aprósopoi)

απρόσωπες (aprósopes)

απρόσωπα (aprósopa)

απρόσωπου (aprósopou)

απρόσωπης (aprósopis)

απρόσωπου (aprósopou)

απρόσωπων (aprósopon)

απρόσωπων (aprósopon)

απρόσωπων (aprósopon)

απρόσωπο (aprósopo)

απρόσωπη (aprósopi)

απρόσωπο (aprósopo)

απρόσωπους (aprósopous)

απρόσωπες (aprósopes)

απρόσωπα (aprósopa)

απρόσωπε (aprósope)

απρόσωπη (aprósopi)

απρόσωπο (aprósopo)

απρόσωποι (aprósopoi)

απρόσωπες (aprósopes)

απρόσωπα (aprósopa)

απρόσωπο ρήμα


απρόσ.

απρόσωπος απρόσωπος#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of απρόσωπος (aprósopos): impersonal


άρθρ.

άρθρο άρθρο#Greek

(grammar) abbreviation of άρθρο (árthro): article


αριθμητικός

head

αριθμητικός • (arithmitikós) m (feminine αριθμητική, neuter αριθμητικό)

arithmitikós (romanization)
αριθμητική (feminine)
αριθμητικό (neuter)
αριθμητικός (masculine nominative singular)
αριθμητική (feminine nominative singular)
αριθμητικό (neuter nominative singular)
αριθμητικοί (masculine nominative plural)
αριθμητικές (feminine nominative plural)
αριθμητικά (neuter nominative plural)
αριθμητικού (genitive masculine singular)
αριθμητικής (feminine genitive singular)
αριθμητικού (genitive neuter singular)
αριθμητικών (genitive masculine plural)
αριθμητικών (feminine genitive plural)
αριθμητικών (genitive neuter plural)
αριθμητικό (accusative masculine singular)
αριθμητική (accusative feminine singular)
αριθμητικό (accusative neuter singular)
αριθμητικούς (accusative masculine plural)
αριθμητικές (accusative feminine plural)
αριθμητικά (accusative neuter plural)
αριθμητικέ (masculine singular vocative)
αριθμητική (feminine singular vocative)
αριθμητικό (neuter singular vocative)
αριθμητικοί (masculine plural vocative)
αριθμητικές (feminine plural vocative)
αριθμητικά (neuter plural vocative)

From Ancient Greek ἀριθμητικός (arithmētikós)


αριθμητικό

head

αριθμητικό • (arithmitikó) n (plural αριθμητικά)

arithmitikó (romanization)
αριθμητικά (plural)
αριθμητικό (nominative singular)
αριθμητικά (nominative plural)
αριθμητικού (genitive singular)
αριθμητικών (genitive plural)
αριθμητικό (accusative singular)
αριθμητικά (accusative plural)
αριθμητικό (singular vocative)
αριθμητικά (plural vocative)
ἀριθμητικόν (alternative)


αριθ.

arith. (romanization)
αριθμ. (alternative)

αριθμητικός αριθμητικός#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of αριθμητικός (arithmitikós): arithmetical


αριθ.

αριθμητική αριθμητική#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of αριθμητική (arithmitikí): arithmetic


αριθμ.

arithm. (romanization)
αριθ. (alternative)

αριθμητικός αριθμητικός#Greek


αριθμ.

αριθμητική αριθμητική#Greek


αρνητικός

αρνητικός • (arnitikós) m (feminine αρνητική, neuter αρνητικό)

arnitikós (romanization)
αρνητική (feminine)
αρνητικό (neuter)
αρνητικός (masculine nominative singular)
αρνητική (feminine nominative singular)
αρνητικό (neuter nominative singular)
αρνητικοί (masculine nominative plural)
αρνητικές (feminine nominative plural)
αρνητικά (neuter nominative plural)
αρνητικού (genitive masculine singular)
αρνητικής (feminine genitive singular)
αρνητικού (genitive neuter singular)
αρνητικών (genitive masculine plural)
αρνητικών (feminine genitive plural)
αρνητικών (genitive neuter plural)
αρνητικό (accusative masculine singular)
αρνητική (accusative feminine singular)
αρνητικό (accusative neuter singular)
αρνητικούς (accusative masculine plural)
αρνητικές (accusative feminine plural)
αρνητικά (accusative neuter plural)
αρνητικέ (masculine singular vocative)
αρνητική (feminine singular vocative)
αρνητικό (neuter singular vocative)
αρνητικοί (masculine plural vocative)
αρνητικές (feminine plural vocative)
αρνητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρνητικός (arnitikós)

αρνητική (arnitikí)

αρνητικό (arnitikó)

αρνητικοί (arnitikoí)

αρνητικές (arnitikés)

αρνητικά (arnitiká)

αρνητικού (arnitikoú)

αρνητικής (arnitikís)

αρνητικού (arnitikoú)

αρνητικών (arnitikón)

αρνητικών (arnitikón)

αρνητικών (arnitikón)

αρνητικό (arnitikó)

αρνητική (arnitikí)

αρνητικό (arnitikó)

αρνητικούς (arnitikoús)

αρνητικές (arnitikés)

αρνητικά (arnitiká)

αρνητικέ (arnitiké)

αρνητική (arnitikí)

αρνητικό (arnitikó)

αρνητικοί (arnitikoí)

αρνητικές (arnitikés)

αρνητικά (arnitiká)

αρ νη τη κός

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀρνητικός (arnētikós). The contemporary scientific senses are a semantic loan from French négatif.


αρνητ.

αρνητικός αρνητικός#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of αρνητικός (arnitikós): negative, undesirable, disapproving


αρσ.

αρσενικός αρσενικός#Greek

(grammar) abbreviation of αρσενικός (arsenikós): masculine


ΑΡΣ.

αρσενικός αρσενικός#Greek


αρχ.

αρχαίος αρχαίος#Greek

(grammar) abbreviation of αρχαίος (archaíos): ancient


αρχαιοπρ.

αρχαιοπρεπής αρχαιοπρεπής#Greek

(grammar) abbreviation of αρχαιοπρεπής (archaioprepís): archaic


αρχαϊστ.

αρχαϊστικός αρχαϊστικός#Greek

(grammar) abbreviation of αρχαϊστικός (archaïstikós): archaistic


αρχαιοπρεπής

head

αρχαιοπρεπής

αρχαιοπρεπές

αρχαιοπρεπής • (archaioprepís) m (feminine αρχαιοπρεπής, neuter αρχαιοπρεπές)

el-adj

αρχαιοπρεπής

αρχαιοπρεπές

archaioprepís (romanization)
αρχαιοπρεπής (feminine)
αρχαιοπρεπές (neuter)
αρχαιοπρεπής (masculine nominative singular)
αρχαιοπρεπής (feminine nominative singular)
αρχαιοπρεπές (neuter nominative singular)
αρχαιοπρεπείς (masculine nominative plural)
αρχαιοπρεπείς (feminine nominative plural)
αρχαιοπρεπή (neuter nominative plural)
αρχαιοπρεπούς (genitive masculine singular)
αρχαιοπρεπή (genitive masculine singular)
αρχαιοπρεπούς (feminine genitive singular)
αρχαιοπρεπούς (genitive neuter singular)
αρχαιοπρεπών (genitive masculine plural)
αρχαιοπρεπών (feminine genitive plural)
αρχαιοπρεπών (genitive neuter plural)
αρχαιοπρεπή (accusative masculine singular)
αρχαιοπρεπή (accusative feminine singular)
αρχαιοπρεπές (accusative neuter singular)
αρχαιοπρεπείς (accusative masculine plural)
αρχαιοπρεπείς (accusative feminine plural)
αρχαιοπρεπή (accusative neuter plural)
αρχαιοπρεπή (masculine singular vocative)
αρχαιοπρεπής (masculine singular vocative)
αρχαιοπρεπής (feminine singular vocative)
αρχαιοπρεπές (neuter singular vocative)
αρχαιοπρεπείς (masculine plural vocative)
αρχαιοπρεπείς (feminine plural vocative)
αρχαιοπρεπή (neuter plural vocative)
αρχαιόπρεπος (alternative)

el-decl-adj-positive

Declension of αρχαιοπρεπής

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαιοπρεπής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαιοπρεπής, etc.)

αρ χαι ο πρε πής


αρχαϊστικός

head

αρχαϊστικός • (archaïstikós) m (feminine αρχαϊστική, neuter αρχαϊστικό)

archaïstikós (romanization)
αρχαϊστική (feminine)
αρχαϊστικό (neuter)
αρχαϊστικός (masculine nominative singular)
αρχαϊστική (feminine nominative singular)
αρχαϊστικό (neuter nominative singular)
αρχαϊστικοί (masculine nominative plural)
αρχαϊστικές (feminine nominative plural)
αρχαϊστικά (neuter nominative plural)
αρχαϊστικού (genitive masculine singular)
αρχαϊστικής (feminine genitive singular)
αρχαϊστικού (genitive neuter singular)
αρχαϊστικών (genitive masculine plural)
αρχαϊστικών (feminine genitive plural)
αρχαϊστικών (genitive neuter plural)
αρχαϊστικό (accusative masculine singular)
αρχαϊστική (accusative feminine singular)
αρχαϊστικό (accusative neuter singular)
αρχαϊστικούς (accusative masculine plural)
αρχαϊστικές (accusative feminine plural)
αρχαϊστικά (accusative neuter plural)
αρχαϊστικέ (masculine singular vocative)
αρχαϊστική (feminine singular vocative)
αρχαϊστικό (neuter singular vocative)
αρχαϊστικοί (masculine plural vocative)
αρχαϊστικές (feminine plural vocative)
αρχαϊστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαϊστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαϊστικός, etc.)

el-decl-adj-table

αρχαϊστικός (archaïstikós)

αρχαϊστική (archaïstikí)

αρχαϊστικό (archaïstikó)

αρχαϊστικοί (archaïstikoí)

αρχαϊστικές (archaïstikés)

αρχαϊστικά (archaïstiká)

αρχαϊστικού (archaïstikoú)

αρχαϊστικής (archaïstikís)

αρχαϊστικού (archaïstikoú)

αρχαϊστικών (archaïstikón)

αρχαϊστικών (archaïstikón)

αρχαϊστικών (archaïstikón)

αρχαϊστικό (archaïstikó)

αρχαϊστική (archaïstikí)

αρχαϊστικό (archaïstikó)

αρχαϊστικούς (archaïstikoús)

αρχαϊστικές (archaïstikés)

αρχαϊστικά (archaïstiká)

αρχαϊστικέ (archaïstiké)

αρχαϊστική (archaïstikí)

αρχαϊστικό (archaïstikó)

αρχαϊστικοί (archaïstikoí)

αρχαϊστικές (archaïstikés)

αρχαϊστικά (archaïstiká)


συνίζηση

head

συνίζηση • (synízisi) f (plural συνιζήσεις)

synízisi (romanization)
συνιζήσεις (plural)
συνίζηση (nominative singular)
συνιζήσεις (nominative plural)
συνίζησης (genitive singular)
συνιζήσεων (genitive plural)
συνίζηση (accusative singular)
συνιζήσεις (accusative plural)
συνίζηση (singular vocative)
συνιζήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συνιζήσεως (synizíseos)


μαργαρίτα

head

μαργαρίτα • (margaríta) f (plural μαργαρίτες)

margaríta (romanization)
μαργαρίτες (plural)
μαργαρίτα (nominative singular)
μαργαρίτες (nominative plural)
μαργαρίτας (genitive singular)
μαργαριτών (genitive plural)
μαργαρίτα (accusative singular)
μαργαρίτες (accusative plural)
μαργαρίτα (singular vocative)
μαργαρίτες (plural vocative)

el-decl-noun

The genitive plural is uncommon and considered awkward by scholars.


δοτική

dotikí (romanization)
δοτικές (plural)
δοτική (nominative singular)
δοτικές (nominative plural)
δοτικής (genitive singular)
δοτικών (genitive plural)
δοτική (accusative singular)
δοτικές (accusative plural)
δοτική (singular vocative)
δοτικές (plural vocative)

From the Ancient Greek δοτῐκή (dotĭkḗ, “the dative case”).


λογιστικό φύλλο

head

λογιστικό φύλλο

λογιστικά φύλλα

λογιστικό φύλλο • (logistikó fýllo) n (plural λογιστικά φύλλα)

el-noun

λογιστικό φύλλο

λογιστικά φύλλα

logistikó fýllo (romanization)
λογιστικά φύλλα (plural)


πρόχειρο

head

πρόχειρο • (prócheiro) n (plural πρόχειρα)

prócheiro (romanization)
πρόχειρα (plural)
πρόχειρο (nominative singular)
πρόχειρα (nominative plural)
προχείρου (genitive singular)
πρόχειρου (genitive singular)
προχείρων (genitive plural)
πρόχειρο (accusative singular)
πρόχειρα (accusative plural)
πρόχειρο (singular vocative)
πρόχειρα (plural vocative)


επικόλληση

επικολλήσεις

επικόλληση • (epikóllisi) f (plural επικολλήσεις)

el-noun

επικολλήσεις

epikóllisi (romanization)
επικολλήσεις (plural)
επικόλληση (nominative singular)
επικολλήσεις (nominative plural)
επικόλλησης (genitive singular)
επικολλήσεων (genitive plural)
επικόλληση (accusative singular)
επικολλήσεις (accusative plural)
επικόλληση (singular vocative)
επικολλήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

επικολλήσεις

επικολλήσεων

επικολλήσεις

επικολλήσεις

Older or formal genitive singular: επικολλήσεως (epikollíseos)

From επί (epí, “on”) + κολλάω (kolláo, “glue, attach”).


κανονικός

head

κανονικός • (kanonikós) m (feminine κανονική, neuter κανονικό)

kanonikós (romanization)
κανονική (feminine)
κανονικό (neuter)
κανονικός (masculine nominative singular)
κανονική (feminine nominative singular)
κανονικό (neuter nominative singular)
κανονικοί (masculine nominative plural)
κανονικές (feminine nominative plural)
κανονικά (neuter nominative plural)
κανονικού (genitive masculine singular)
κανονικής (feminine genitive singular)
κανονικού (genitive neuter singular)
κανονικών (genitive masculine plural)
κανονικών (feminine genitive plural)
κανονικών (genitive neuter plural)
κανονικό (accusative masculine singular)
κανονική (accusative feminine singular)
κανονικό (accusative neuter singular)
κανονικούς (accusative masculine plural)
κανονικές (accusative feminine plural)
κανονικά (accusative neuter plural)
κανονικέ (masculine singular vocative)
κανονική (feminine singular vocative)
κανονικό (neuter singular vocative)
κανονικοί (masculine plural vocative)
κανονικές (feminine plural vocative)
κανονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κανονικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κανονικός, etc.)

el-decl-adj-table

κανονικός (kanonikós)

κανονική (kanonikí)

κανονικό (kanonikó)

κανονικοί (kanonikoí)

κανονικές (kanonikés)

κανονικά (kanoniká)

κανονικού (kanonikoú)

κανονικής (kanonikís)

κανονικού (kanonikoú)

κανονικών (kanonikón)

κανονικών (kanonikón)

κανονικών (kanonikón)

κανονικό (kanonikó)

κανονική (kanonikí)

κανονικό (kanonikó)

κανονικούς (kanonikoús)

κανονικές (kanonikés)

κανονικά (kanoniká)

κανονικέ (kanoniké)

κανονική (kanonikí)

κανονικό (kanonikó)

κανονικοί (kanonikoí)

κανονικές (kanonikés)

κανονικά (kanoniká)

κα νο νι κός

From the Ancient Greek κανονικός (kanonikós) from κανών (kanṓn).


εμβολιάζω

head

εμβολιάζω • (emvoliázo)

el-verb

εμβολιάζομαι

εμβολιάστηκα

εμβολιασμένος

εμβολιάζω • (emvoliázo) (past εμβολίασα, passive εμβολιάζομαι, p‑past εμβολιάστηκα, ppp εμβολιασμένος)

emvoliázo (romanization)
εμβολίασα (past)
εμβολιάζομαι (passive)
εμβολιάστηκα (passive past)
εμβολιασμένος (participle passive perfect)
εμβολιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εμβολιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εμβολιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμβολιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμβολιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εμβολιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εμβολιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμβολιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμβολιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εμβολιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εμβολιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμβολιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμβολιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εμβολιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εμβολιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμβολιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμβολιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εμβολιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εμβολιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμβολιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμβολιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβολιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβολίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εμβολίασα (active first-person indicative past perfective singular)
εμβολιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμβολίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εμβολίασες (active indicative past perfective second-person singular)
εμβολιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμβολίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εμβολίασε (active indicative past perfective singular third-person)
εμβολιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εμβολιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εμβολιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εμβολιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμβολιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμβολιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εμβολιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εμβολιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμβολιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμβολίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμβολιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εμβολιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εμβολιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εμβολιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εμβολιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εμβολιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εμβολίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
εμβολίασε (active imperative perfective second-person singular)
εμβολιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
εμβολιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εμβολιάστε (active imperative perfective plural second-person)
εμβολιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμβολιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμβολιάζοντας (active participle present)
έχοντας εμβολιάσει (active participle past)
εμβολιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εμβολιάσει (active infinitive-aorist)
εμβολιαστεί (infinitive-aorist passive)

εμ βο λι ά ζω

From the more formal εμβόλι(ο) (emvóli(o)) + -άζω (-ázo), calque of Greek μπολιάζω (boliázo).

(medicine) to innoculate (against a disease)


κωδικός πρόσβασης

head

κωδικός πρόσβασης

κωδικοί πρόσβασης

κωδικός πρόσβασης • (kodikós prósvasis) m (plural κωδικοί πρόσβασης)

el-noun

κωδικός πρόσβασης

κωδικοί πρόσβασης

kodikós prósvasis (romanization)
κωδικοί πρόσβασης (plural)


ανασκαφή

head

ανασκαφή • (anaskafí) f (plural ανασκαφές)

anaskafí (romanization)
ανασκαφές (plural)
ανασκαφή (nominative singular)
ανασκαφές (nominative plural)
ανασκαφής (genitive singular)
ανασκαφών (genitive plural)
ανασκαφή (accusative singular)
ανασκαφές (accusative plural)
ανασκαφή (singular vocative)
ανασκαφές (plural vocative)


λ.

λέξη λέξη#Greek

(grammar, linguistics) abbreviation of λέξη (léxi): word


ακολουθία

ακολουθία • (akolouthía) f (plural ακολουθίες)

akolouthía (romanization)
ακολουθίες (plural)
ακολουθία (nominative singular)
ακολουθίες (nominative plural)
ακολουθίας (genitive singular)
ακολουθιών (genitive plural)
ακολουθία (accusative singular)
ακολουθίες (accusative plural)
ακολουθία (singular vocative)
ακολουθίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀκολουθία (akolouthía).


εφετικός

εφετικός • (efetikós) m (feminine εφετική, neuter εφετικό)

efetikós (romanization)
εφετική (feminine)
εφετικό (neuter)
εφετικός (masculine nominative singular)
εφετική (feminine nominative singular)
εφετικό (neuter nominative singular)
εφετικοί (masculine nominative plural)
εφετικές (feminine nominative plural)
εφετικά (neuter nominative plural)
εφετικού (genitive masculine singular)
εφετικής (feminine genitive singular)
εφετικού (genitive neuter singular)
εφετικών (genitive masculine plural)
εφετικών (feminine genitive plural)
εφετικών (genitive neuter plural)
εφετικό (accusative masculine singular)
εφετική (accusative feminine singular)
εφετικό (accusative neuter singular)
εφετικούς (accusative masculine plural)
εφετικές (accusative feminine plural)
εφετικά (accusative neuter plural)
εφετικέ (masculine singular vocative)
εφετική (feminine singular vocative)
εφετικό (neuter singular vocative)
εφετικοί (masculine plural vocative)
εφετικές (feminine plural vocative)
εφετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εφετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εφετικός, etc.)

el-decl-adj-table

εφετικός (efetikós)

εφετική (efetikí)

εφετικό (efetikó)

εφετικοί (efetikoí)

εφετικές (efetikés)

εφετικά (efetiká)

εφετικού (efetikoú)

εφετικής (efetikís)

εφετικού (efetikoú)

εφετικών (efetikón)

εφετικών (efetikón)

εφετικών (efetikón)

εφετικό (efetikó)

εφετική (efetikí)

εφετικό (efetikó)

εφετικούς (efetikoús)

εφετικές (efetikés)

εφετικά (efetiká)

εφετικέ (efetiké)

εφετική (efetikí)

εφετικό (efetikó)

εφετικοί (efetikoí)

εφετικές (efetikés)

εφετικά (efetiká)

From Ancient Greek ἐφετικός (ephetikós).


ευχετικός

head

ευχετικός • (efchetikós) m (feminine ευχετική, neuter ευχετικό)

efchetikós (romanization)
ευχετική (feminine)
ευχετικό (neuter)
ευχετικός (masculine nominative singular)
ευχετική (feminine nominative singular)
ευχετικό (neuter nominative singular)
ευχετικοί (masculine nominative plural)
ευχετικές (feminine nominative plural)
ευχετικά (neuter nominative plural)
ευχετικού (genitive masculine singular)
ευχετικής (feminine genitive singular)
ευχετικού (genitive neuter singular)
ευχετικών (genitive masculine plural)
ευχετικών (feminine genitive plural)
ευχετικών (genitive neuter plural)
ευχετικό (accusative masculine singular)
ευχετική (accusative feminine singular)
ευχετικό (accusative neuter singular)
ευχετικούς (accusative masculine plural)
ευχετικές (accusative feminine plural)
ευχετικά (accusative neuter plural)
ευχετικέ (masculine singular vocative)
ευχετική (feminine singular vocative)
ευχετικό (neuter singular vocative)
ευχετικοί (masculine plural vocative)
ευχετικές (feminine plural vocative)
ευχετικά (neuter plural vocative)

ευ χε τι κός

From ευχέτ(ης) (efchét(is), “who wishes”) + -ικός.


παρακείμενος

head

παρακείμενος • (parakeímenos) m

el-noun

παρακείμενος • (parakeímenos) m

parakeímenos (romanization)
παρακείμενος (nominative singular)
παρακείμενοι (nominative plural)
παρακειμένου (genitive singular)
παρακειμένων (genitive plural)
παρακείμενο (accusative singular)
παρακειμένους (accusative plural)
παρακείμενε (singular vocative)
παρακείμενοι (plural vocative)

el-decl-noun

παρακείμενος

παρακείμενοι

παρακειμένου

παρακειμένων

παρακειμένους

παρακείμενοι

πα ρα κεί με νος

Learnedly, from Ancient Greek πᾰρᾰκείμενος. Present participle of παράκειμαι (parákeimai), an ancient middle voice verb. The noun is a substantivization in Hellenistic Koine with ellipsis of χρόνος (khrónos, “tense”).

der

πᾰρᾰκείμενος

Ancient Greek πᾰρᾰκείμενος


στοιχειολογία

head

στοιχειολογία • (stoicheiología) f (uncountable)

stoicheiología (romanization)
στοιχειολογία (nominative singular)
στοιχειολογίας (genitive singular)
στοιχειολογία (accusative singular)
στοιχειολογία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

στοιχειολογία

στοιχειολογίας

στοιχειολογία

στοιχειολογία

There is a Katharevousa accusative form στοιχειολογίαν.

Καὶ τοιαύτην μὲν ἐξέτασιν ἐν γένει ποιῶν τὴν φυσικὴν καλουμένην κυρίως συνεστήσατο· τὰ διάφορα δὲ στοιχεῖα ἐξ ὧν τὰ σώματα σύγκεινται θεωρῶν, εἰς τὴν καλουμένην χυμείαν, εἰ τε στοιχειακὴν, ἢ στοιχειολογίαν ἀρχὴν ἔδωκεν!

1977, Giannis Karas, Θεόφιλος Καΐρης, Κωνσταντῖνος Μ. Κούμας· Δυὸ πρωτοπόροι δάσκαλοι τοῦ Γένους, §. ΝΘ’., 97

(please add an English translation of this quotation)

Kaì toiaútēn mèn exétasin en génei poiôn tḕn phusikḕn kalouménēn kuríōs sunestḗsato; tà diáphora dè stoikheîa ex hôn tà sṓmata súnkeintai theōrôn, eis tḕn kalouménēn khumeían, ei te stoikheiakḕn, ḕ stoikheiologían arkhḕn édōken!


έδρα

édra (romanization)
έδρες (plural)
έδρα (nominative singular)
έδρες (nominative plural)
έδρας (genitive singular)
εδρών (genitive plural)
έδρα (accusative singular)
έδρες (accusative plural)
έδρα (singular vocative)
έδρες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἕδρα (hédra). For sense "headquarters", a semantic loan from French siège.

(anatomy) anal ring (the ring of the anus)

(anatomy, by extension) seat, buttocks, behind


εγγύς

head

εγγύς • (engýs)

el-adv

εγγύς • (engýs)

εγγύς φάλαγγα


επιγονατίδα

head

επιγονατίδα • (epigonatída) f

el-noun

επιγονατίδα • (epigonatída) f

epigonatída (romanization)
επιγονατίδα (nominative singular)
επιγονατίδες (nominative plural)
επιγονατίδας (genitive singular)
επιγονατίδων (genitive plural)
επιγονατίδα (accusative singular)
επιγονατίδες (accusative plural)
επιγονατίδα (singular vocative)
επιγονατίδες (plural vocative)

el-decl-noun

επιγονατίδες

επιγονατίδας

επιγονατίδων

επιγονατίδες

επιγονατίδες


σκαληνός

head

σκαληνός • (skalinós) m (feminine σκαληνή, neuter σκαληνό)

skalinós (romanization)
σκαληνή (feminine)
σκαληνό (neuter)
σκαληνός (masculine nominative singular)
σκαληνή (feminine nominative singular)
σκαληνό (neuter nominative singular)
σκαληνοί (masculine nominative plural)
σκαληνές (feminine nominative plural)
σκαληνά (neuter nominative plural)
σκαληνού (genitive masculine singular)
σκαληνής (feminine genitive singular)
σκαληνού (genitive neuter singular)
σκαληνών (genitive masculine plural)
σκαληνών (feminine genitive plural)
σκαληνών (genitive neuter plural)
σκαληνό (accusative masculine singular)
σκαληνή (accusative feminine singular)
σκαληνό (accusative neuter singular)
σκαληνούς (accusative masculine plural)
σκαληνές (accusative feminine plural)
σκαληνά (accusative neuter plural)
σκαληνέ (masculine singular vocative)
σκαληνή (feminine singular vocative)
σκαληνό (neuter singular vocative)
σκαληνοί (masculine plural vocative)
σκαληνές (feminine plural vocative)
σκαληνά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

σκαληνός (skalinós)

σκαληνή (skaliní)

σκαληνό (skalinó)

σκαληνοί (skalinoí)

σκαληνές (skalinés)

σκαληνά (skaliná)

σκαληνού (skalinoú)

σκαληνής (skalinís)

σκαληνού (skalinoú)

σκαληνών (skalinón)

σκαληνών (skalinón)

σκαληνών (skalinón)

σκαληνό (skalinó)

σκαληνή (skaliní)

σκαληνό (skalinó)

σκαληνούς (skalinoús)

σκαληνές (skalinés)

σκαληνά (skaliná)

σκαληνέ (skaliné)

σκαληνή (skaliní)

σκαληνό (skalinó)

σκαληνοί (skalinoí)

σκαληνές (skalinés)

σκαληνά (skaliná)

(geometry) scalene, having unequal sides


ακτινοβολία Χ

head

ακτινοβολίες Χ

ακτινοβολία Χ • (aktinovolía Ch) f (plural ακτινοβολίες Χ)

el-noun

ακτινοβολίες Χ

aktinovolía Ch (romanization)
ακτινοβολίες Χ (plural)

(physics, medicine, light) X-ray radiation (especially a beam)


ακτινολόγος

head

ακτινολόγος • (aktinológos) m or f (plural ακτινολόγοι)

aktinológos (romanization)
ακτινολόγοι (plural)
ακτινολόγος (nominative singular)
ακτινολόγοι (nominative plural)
ακτινολόγου (genitive singular)
ακτινολόγων (genitive plural)
ακτινολόγο (accusative singular)
ακτινολόγους (accusative plural)
ακτινολόγε (singular vocative)
ακτινολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

ακτινολόγους