ένρινος

head

ένρινος • (énrinos) m (feminine έρρινη, neuter έρρινο)

énrinos (romanization)
έρρινη (feminine)
έρρινο (neuter)
ένρινος (masculine nominative singular)
ένρινη (feminine nominative singular)
ένρινο (neuter nominative singular)
ένρινοι (masculine nominative plural)
ένρινες (feminine nominative plural)
ένρινα (neuter nominative plural)
ένρινου (genitive masculine singular)
ένρινης (feminine genitive singular)
ένρινου (genitive neuter singular)
ένρινων (genitive masculine plural)
ένρινων (feminine genitive plural)
ένρινων (genitive neuter plural)
ένρινο (accusative masculine singular)
ένρινη (accusative feminine singular)
ένρινο (accusative neuter singular)
ένρινους (accusative masculine plural)
ένρινες (accusative feminine plural)
ένρινα (accusative neuter plural)
ένρινε (masculine singular vocative)
ένρινη (feminine singular vocative)
ένρινο (neuter singular vocative)
ένρινοι (masculine plural vocative)
ένρινες (feminine plural vocative)
ένρινα (neuter plural vocative)
έρρινος (alternative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ένρινος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ένρινος, etc.)

el-decl-adj-table

ένρινος (énrinos)

ένρινη (énrini)

ένρινο (énrino)

ένρινοι (énrinoi)

ένρινες (énrines)

ένρινα (énrina)

ένρινου (énrinou)

ένρινης (énrinis)

ένρινου (énrinou)

ένρινων (énrinon)

ένρινων (énrinon)

ένρινων (énrinon)

ένρινο (énrino)

ένρινη (énrini)

ένρινο (énrino)

ένρινους (énrinous)

ένρινες (énrines)

ένρινα (énrina)

ένρινε (énrine)

ένρινη (énrini)

ένρινο (énrino)

ένρινοι (énrinoi)

ένρινες (énrines)

ένρινα (énrina)

έρρινος έρρινος#Greek

(phonetics, phonology) alternative form of έρρινος (érrinos)


ερρινοποίηση

head

ερρινοποιήσεις

ερρινοποίηση • (errinopoíisi) f (plural ερρινοποιήσεις)

el-noun

ερρινοποιήσεις

errinopoíisi (romanization)
ερρινοποιήσεις (plural)
ερρινοποίηση (nominative singular)
ερρινοποιήσεις (nominative plural)
ερρινοποίησης (genitive singular)
ερρινοποιήσεων (genitive plural)
ερρινοποίηση (accusative singular)
ερρινοποιήσεις (accusative plural)
ερρινοποίηση (singular vocative)
ερρινοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

ερρινοποίησης

ερρινοποιήσεων

ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ερρινοποιήσεως (errinopoiíseos)

ερ ρι νο ποί η ση

Calque of French nasalisation. From έρρινος (érrinos) + -ποίηση (-poíisi) from -ποίησις (-poíēsis).

ερρινοποίηση του [ɡ] σε [ŋɡ]

(phonetics, phonology) nasalization, the change of the pronunciation of a phoneme, to nasal


ερρινότητα

head

ερρινότητα • (errinótita) f (plural ερρινότητες)

errinótita (romanization)
ερρινότητες (plural)
ερρινότητα (nominative singular)
ερρινότητες (nominative plural)
ερρινότητας (genitive singular)
ερρινοτήτων (genitive plural)
ερρινότητα (accusative singular)
ερρινότητες (accusative plural)
ερρινότητα (singular vocative)
ερρινότητες (plural vocative)
ενρινότητα (alternative)

ερ ρι νό τη τα

From Katharevousa ἐρρινότης (errhinótēs). See έρρινος (érrinos).

(phonetics, phonology) nasality, the characteristic of nasal voice.


ενρινότητα

ενρινότητα • (enrinótita) f (plural ενρινότητες)

enrinótita (romanization)
ενρινότητες (plural)
ενρινότητα (nominative singular)
ενρινότητες (nominative plural)
ενρινότητας (genitive singular)
ενρινοτήτων (genitive plural)
ενρινότητα (accusative singular)
ενρινότητες (accusative plural)
ενρινότητα (singular vocative)
ενρινότητες (plural vocative)
ερρινότητα (alternative)

εν ρι νό τη τα


ερρινότης

ερρινότης • (errinótis) f (plural ερρινότητες)

errinótis (romanization)
ερρινότητες (plural)
ερρινότης (nominative singular)
ερρινότητες (nominative plural)
ερρινότητος (genitive singular)
ερρινοτήτων (genitive plural)
ερρινότητα (accusative singular)
ερρινότητας (accusative plural)
ερρινότης (singular vocative)
ερρινότητες (plural vocative)
ερρινότητα (alternative)
ενρινότητα (alternative)

el-decl-noun

In polytonic script with article: ἡ ἐρρινότης, τῆς ἐρρινότητος, τήν ἐρρινότητα, (ὦ) ἐρρινότης
αἱ ἐρρινότητες, τῶν ἐρρινοτήτων, τάς ἐρρινότητας, (ὦ) ἐρρινότητες

ἐρ ρι νό της

From Ancient Greek ἔρρινον (érrhinon) + -της (-tis, suffix for feminine nouns).


ερρίνωση

head

ερρίνωση • (errínosi) f (plural ερρινώσεις)

errínosi (romanization)
ερρινώσεις (plural)
ερρίνωση (nominative singular)
ερρινώσεις (nominative plural)
ερρίνωσης (genitive singular)
ερρινώσεων (genitive plural)
ερρίνωση (accusative singular)
ερρινώσεις (accusative plural)
ερρίνωση (singular vocative)
ερρινώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ερρινώσεως (errinóseos)

ερρινοποίηση ερρινοποίηση#Greek

(phonetics, phonology) synonym of ερρινοποίηση (errinopoíisi)


Κόκκινος Στρατός

head

Κόκκινος Στρατός

Κόκκινος Στρατός • (Kókkinos Stratós) m

el-noun-proper

Κόκκινος Στρατός

Κόκκινος Στρατός • (Kókkinos Stratós) m

Kókkinos Stratós (romanization)
Κόκκινος Στρατός (nominative singular)
Κόκκινου Στρατού (genitive singular)
Κόκκινο Στρατό (accusative singular)
Κόκκινε Στρατέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Κόκκινος Στρατός

Κόκκινου Στρατού

Κόκκινο Στρατό

Κόκκινε Στρατέ

Calque of Russian Красная Армия (Krasnaja Armija).

calque

Красная Армия

(history) Red Army (Soviet army in the period 1917-1946)


κοινόλεκτος

head

κοινόλεκτος • (koinólektos) f (plural κοινόλεκτοι)

koinólektos (romanization)
κοινόλεκτοι (plural)
κοινόλεκτος (nominative singular)
κοινόλεκτοι (nominative plural)
κοινολέκτου (genitive singular)
κοινολέκτων (genitive plural)
κοινόλεκτο (accusative singular)
κοινολέκτους (accusative plural)
κοινόλεκτε (singular vocative)
κοινόλεκτο (singular vocative)
κοινόλεκτοι (plural vocative)

el-decl-noun

κοινολέκτους

κοι νό λε κτος

From the Hellenistic adjective of Koine Greek κοινόλεκτος (koinólektos, “in the language of common life”).

inh

(linguistics) the common body of a standard language which is spoken by all, including the dialectal speakers of regional or other varieties.


στρωματογραφία

head

στρωματογραφίες

στρωματογραφία • (stromatografía) f (plural στρωματογραφίες)

el-noun

στρωματογραφίες

stromatografía (romanization)
στρωματογραφίες (plural)
στρωματογραφία (nominative singular)
στρωματογραφίες (nominative plural)
στρωματογραφίας (genitive singular)
στρωματογραφία (accusative singular)
στρωματογραφίες (accusative plural)
στρωματογραφία (singular vocative)
στρωματογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

στρωματογραφία

στρωματογραφίες

στρωματογραφίας

στρωματογραφία

στρωματογραφίες

στρωματογραφία

στρωματογραφίες


στρωατοποίηση

head

στρωατοποιήσεις

στρωατοποίηση • (stroatopoíisi) f (plural στρωατοποιήσεις)

el-noun

στρωατοποιήσεις

stroatopoíisi (romanization)
στρωατοποιήσεις (plural)
στρωατοποίηση (nominative singular)
στρωατοποιήσεις (nominative plural)
στρωατοποίησης (genitive singular)
στρωατοποιήσεων (genitive plural)
στρωατοποίηση (accusative singular)
στρωατοποιήσεις (accusative plural)
στρωατοποίηση (singular vocative)
στρωατοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

στρωατοποίηση

στρωατοποιήσεις

στρωατοποίησης

στρωατοποιήσεων

στρωατοποίηση

στρωατοποιήσεις

στρωατοποίηση

στρωατοποιήσεις

Older or formal genitive singular: στρωατοποιήσεως (stroatopoiíseos)


αμνιακός σάκος

head

αμνιακός σάκος • (amniakós sákos) m

el-noun

αμνιακός σάκος • (amniakós sákos) m


ανεπάρκεια

head

ανεπάρκεια • (anepárkeia) f (uncountable)

anepárkeia (romanization)
ανεπάρκεια (nominative singular)
ανεπάρκειας (genitive singular)
ανεπάρκεια (accusative singular)
ανεπάρκεια (singular vocative)

αν ε πάρ κει α

From αν- (an-, α- privative) + επάρκεια (epárkeia, “sufficiency, adequacy”); calque of English insufficiency. First attested 1863.

af

διανοητική ανεπάρκεια

νεφρική ανεπάρκεια

(medicine) deficiency, failure (lack of ability or function)


ξινίλα

xiníla (romanization)
ξινίλες (plural)
ξινίλα (nominative singular)
ξινίλες (nominative plural)
ξινίλας (genitive singular)
ξινίλα (accusative singular)
ξινίλες (accusative plural)
ξινίλα (singular vocative)
ξινίλες (plural vocative)

ξινός (xinós, “sour”) + -ίλα (-íla, “taste of”).

suffix

Έχω ξινίλα επειδή έφαγα πριν κοιμηθώ.

I have heartburn because I ate before I slept.

(medicine, by extension) acid reflux, heartburn (sour taste from indigestion)


ιλαρά

ilará (romanization)
ιλαρά (nominative singular)
ιλαράς (genitive singular)
ιλαρά (accusative singular)
ιλαρά (singular vocative)

From Byzantine Greek ἱλαρά (hilará), feminine form of Ancient Greek ἱλᾰρός (hilărós, “happy, cheerful”), a euphemistic name for the disease.

der

Ο γιος μου δεν πήγε σχολείο αυτή την εβδομάδα λόγω ιλαράς.

O gios mou den píge scholeío aftí tin evdomáda lógo ilarás.

My son didn't go to school this week because of measles.

(medicine) measles, rubeola (acute highly contagious disease caused by Measles virus of genus Morbillivirus)


πλακούντας

head

πλακούντας • (plakoúntas) m (plural πλακούντες)

plakoúntas (romanization)
πλακούντες (plural)
πλακούντας (nominative singular)
πλακούντες (nominative plural)
πλακούντα (genitive singular)
πλακούντων (genitive plural)
πλακούντα (accusative singular)
πλακούντες (accusative plural)
πλακούντα (singular vocative)
πλακούντες (plural vocative)

πλα κού ντας

Learned borrowing from Ancient Greek πλακοῦς, -οῦντος (plakoûs, -oûntos, “flat cake”), from πλάξ (pláx, “flat thing”). Sense 1 and sense 2 are semantic loans from New Latin placenta.

lbor

πλακοῦς, -οῦντος

sl

Ο πλακούντας αποβάλλεται μετά τον τοκετό.

O plakoúntas apoválletai metá ton toketó.

(medicine) placenta, afterbirth (vascular organ in mammals during gestation)


αναμόλυνση

head

αναμολύνσεις

αναμόλυνση • (anamólynsi) f (plural αναμολύνσεις)

el-noun

αναμολύνσεις

anamólynsi (romanization)
αναμολύνσεις (plural)
αναμόλυνση (nominative singular)
αναμολύνσεις (nominative plural)
αναμόλυνσης (genitive singular)
αναμολύνσεων (genitive plural)
αναμόλυνση (accusative singular)
αναμολύνσεις (accusative plural)
αναμόλυνση (singular vocative)
αναμολύνσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναμολύνσεις

αναμολύνσεων

αναμολύνσεις

αναμολύνσεις

Older or formal genitive singular: αναμολύνσεως (anamolýnseos)

(pathology) reinfection; fresh infection (after recovery)


μόλυνση

head

μόλυνση • (mólynsi) f (plural μολύνσεις)

mólynsi (romanization)
μολύνσεις (plural)
μόλυνση (nominative singular)
μολύνσεις (nominative plural)
μόλυνσης (genitive singular)
μολύνσεων (genitive plural)
μόλυνση (accusative singular)
μολύνσεις (accusative plural)
μόλυνση (singular vocative)
μολύνσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μολύνσεως (molýnseos)

Learned borrowing from Koine Greek μόλυνσις (mólunsis, “defilement”) with -ση (-si) ending and semantic loan from English pollution.


αναβολικός

head

αναβολικός • (anavolikós) m (feminine αναβολική, neuter αναβολικό)

anavolikós (romanization)
αναβολική (feminine)
αναβολικό (neuter)
αναβολικός (masculine nominative singular)
αναβολική (feminine nominative singular)
αναβολικό (neuter nominative singular)
αναβολικοί (masculine nominative plural)
αναβολικές (feminine nominative plural)
αναβολικά (neuter nominative plural)
αναβολικού (genitive masculine singular)
αναβολικής (feminine genitive singular)
αναβολικού (genitive neuter singular)
αναβολικών (genitive masculine plural)
αναβολικών (feminine genitive plural)
αναβολικών (genitive neuter plural)
αναβολικό (accusative masculine singular)
αναβολική (accusative feminine singular)
αναβολικό (accusative neuter singular)
αναβολικούς (accusative masculine plural)
αναβολικές (accusative feminine plural)
αναβολικά (accusative neuter plural)
αναβολικέ (masculine singular vocative)
αναβολική (feminine singular vocative)
αναβολικό (neuter singular vocative)
αναβολικοί (masculine plural vocative)
αναβολικές (feminine plural vocative)
αναβολικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναβολικός (anavolikós)

αναβολική (anavolikí)

αναβολικό (anavolikó)

αναβολικοί (anavolikoí)

αναβολικές (anavolikés)

αναβολικά (anavoliká)

αναβολικού (anavolikoú)

αναβολικής (anavolikís)

αναβολικού (anavolikoú)

αναβολικών (anavolikón)

αναβολικών (anavolikón)

αναβολικών (anavolikón)

αναβολικό (anavolikó)

αναβολική (anavolikí)

αναβολικό (anavolikó)

αναβολικούς (anavolikoús)

αναβολικές (anavolikés)

αναβολικά (anavoliká)

αναβολικέ (anavoliké)

αναβολική (anavolikí)

αναβολικό (anavolikó)

αναβολικοί (anavolikoí)

αναβολικές (anavolikés)

αναβολικά (anavoliká)


αναβολικά

anavoliká (romanization)
αναβολικά (nominative plural)
αναβολικών (genitive plural)
αναβολικά (accusative plural)
αναβολικά (plural vocative)


ακετυλοσαλικυλικό οξύ

head

ακετυλοσαλικυλικό οξύ

ακετυλοσαλικυλικό οξύ • (aketylosalikylikó oxý) n (uncountable)

el-noun

ακετυλοσαλικυλικό οξύ

acetylsalicylic acid
acetylsalicylic acid

(organic chemistry, medicine) acetylsalicylic acid, aspirin

en-ακετυλοσαλικυλικό_οξύ-el-noun-sqswNILe


ιβουπροφαίνη

head

ιβουπροφαίνη • (ivouprofaíni) f (uncountable)

ivouprofaíni (romanization)
ιβουπροφαίνη (nominative singular)
ιβουπροφαίνης (genitive singular)
ιβουπροφαίνη (accusative singular)
ιβουπροφαίνη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ιβουπροφαίνη

ιβουπροφαίνης

ιβουπροφαίνη

ιβουπροφαίνη


Ναυσικά

head

Ναυσικά • (Nafsiká) f

el-noun-proper

Ναυσικά • (Nafsiká) f

Nafsiká (romanization)
Ναυσικά (nominative singular)
Ναυσικάς (genitive singular)
Ναυσικά (accusative singular)
Ναυσικά (singular vocative)

From Ancient Greek Ναυσῐκᾰ́ᾱ (Nausĭkắā) / Ναυσικᾶ.

(Greek mythology) a female given name, Nausicaa


ανακάτωση

anakátosi (romanization)
ανακάτωση (nominative singular)
ανακάτωσης (genitive singular)
ανακάτωση (accusative singular)
ανακάτωση (singular vocative)


αναληπτικός

head

αναληπτικός • (analiptikós) m (feminine αναληπτική, neuter αναληπτικό)

analiptikós (romanization)
αναληπτική (feminine)
αναληπτικό (neuter)
αναληπτικός (masculine nominative singular)
αναληπτική (feminine nominative singular)
αναληπτικό (neuter nominative singular)
αναληπτικοί (masculine nominative plural)
αναληπτικές (feminine nominative plural)
αναληπτικά (neuter nominative plural)
αναληπτικού (genitive masculine singular)
αναληπτικής (feminine genitive singular)
αναληπτικού (genitive neuter singular)
αναληπτικών (genitive masculine plural)
αναληπτικών (feminine genitive plural)
αναληπτικών (genitive neuter plural)
αναληπτικό (accusative masculine singular)
αναληπτική (accusative feminine singular)
αναληπτικό (accusative neuter singular)
αναληπτικούς (accusative masculine plural)
αναληπτικές (accusative feminine plural)
αναληπτικά (accusative neuter plural)
αναληπτικέ (masculine singular vocative)
αναληπτική (feminine singular vocative)
αναληπτικό (neuter singular vocative)
αναληπτικοί (masculine plural vocative)
αναληπτικές (feminine plural vocative)
αναληπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναληπτικός (analiptikós)

αναληπτική (analiptikí)

αναληπτικό (analiptikó)

αναληπτικοί (analiptikoí)

αναληπτικές (analiptikés)

αναληπτικά (analiptiká)

αναληπτικού (analiptikoú)

αναληπτικής (analiptikís)

αναληπτικού (analiptikoú)

αναληπτικών (analiptikón)

αναληπτικών (analiptikón)

αναληπτικών (analiptikón)

αναληπτικό (analiptikó)

αναληπτική (analiptikí)

αναληπτικό (analiptikó)

αναληπτικούς (analiptikoús)

αναληπτικές (analiptikés)

αναληπτικά (analiptiká)

αναληπτικέ (analiptiké)

αναληπτική (analiptikí)

αναληπτικό (analiptikó)

αναληπτικοί (analiptikoí)

αναληπτικές (analiptikés)

αναληπτικά (analiptiká)

(medicine) restorative, tonic, analeptic


χ.η.

χωρίς χωρίς#Greek

ημερομηνία ημερομηνία#Greek

(bibliography) abbreviation of χωρίς ημερομηνία (chorís imerominía, “without date”): n.d. (no date) of books, articles, websites where the year-month-day of their publication is not mentioned


χ.χ.

χωρίς χωρίς#Greek

χρονολογία χρονολογία#Greek

(bibliography) abbreviation of χωρίς χρονολογία (chorís chronología, “without year date”): n.d. (no date) of books where the year of their publication is not mentioned


χ.ε.

Preposition χωρίς (“without”) + accusative singular of masculine noun εκδότης (“publisher”).

χωρίς χωρίς#Greek

εκδότη εκδότη#Greek

(bibliography) abbreviation of χωρίς εκδότη (chorís ekdóti, “without publisher”): n.p. (no publisher) of books where the name of the publisher is not mentioned


αναπαραγωγικό σύστημα

head

αναπαραγωγικά συστήματα

αναπαραγωγικό σύστημα • (anaparagogikó sýstima) n (plural αναπαραγωγικά συστήματα)

el-noun

αναπαραγωγικά συστήματα

anaparagogikó sýstima (romanization)
αναπαραγωγικά συστήματα (plural)

en-αναπαραγωγικό_σύστημα-el-noun-lx8fpTIN


αναπαραγωγικό όργανο

head

αναπαραγωγικά όργανα

αναπαραγωγικό όργανο • (anaparagogikó órgano) n (plural αναπαραγωγικά όργανα)

el-noun

αναπαραγωγικά όργανα

anaparagogikó órgano (romanization)
αναπαραγωγικά όργανα (plural)

en-αναπαραγωγικό_όργανο-el-noun-W93e1Bhy


Ευθυμία

Efthymía (romanization)
Ευθυμία (nominative singular)
Ευθυμίες (nominative plural)
Ευθυμίας (genitive singular)
Ευθυμία (accusative singular)
Ευθυμίες (accusative plural)
Ευθυμία (singular vocative)
Ευθυμίες (plural vocative)

From Ancient Greek Εὐθυμία (Euthumía, “minor deity Euthymia”). See εὐθῡμῐ́ᾱ (“cheerfulness”).


επιγλωττίδα

head

επιγλωττίδες

επιγλωττίδα • (epiglottída) f (plural επιγλωττίδες)

el-noun

επιγλωττίδες

epiglottída (romanization)
επιγλωττίδες (plural)
επιγλωττίδα (nominative singular)
επιγλωττίδες (nominative plural)
επιγλωττίδας (genitive singular)
επιγλωττίδων (genitive plural)
επιγλωττίδα (accusative singular)
επιγλωττίδες (accusative plural)
επιγλωττίδα (singular vocative)
επιγλωττίδες (plural vocative)

el-decl-noun

επιγλωττίδες

επιγλωττίδας

επιγλωττίδων

επιγλωττίδες

επιγλωττίδες

From Ancient Greek ἐπιγλωττίς (epiglōttís), from ἐπί (epí, “on”) + γλωττίς (glōttís, “glottis”).


κολόβωμα

head

κολόβωμα • (kolóvoma) n (plural κολοβώματα)

kolóvoma (romanization)
κολοβώματα (plural)
κολόβωμα (nominative singular)
κολοβώματα (nominative plural)
κολοβώματος (genitive singular)
κολοβωμάτων (genitive plural)
κολόβωμα (accusative singular)
κολοβώματα (accusative plural)
κολόβωμα (singular vocative)
κολοβώματα (plural vocative)

From modern verb κολοβώ(νω) (kolovó(no), “to stump, to truncate”) + -μα (-ma, neuter noun suffix). Morphologically, identical to ancient κολόβωμα (kolóbōma).

af

κολοβώνω<alt:κολοβώ(νω)><t:to stump, to truncate>

(surgery) stump (what remains after amputation or excision)


προϊών

head

προϊών • (proïón) m (feminine προϊούσα, neuter προϊόν)

proïón (romanization)
προϊούσα (feminine)
προϊόν (neuter)
προϊών (masculine nominative singular)
προϊούσα (feminine nominative singular)
προϊόν (neuter nominative singular)
προϊόντες (masculine nominative plural)
προϊούσες (feminine nominative plural)
προϊόντα (neuter nominative plural)
προϊόντος (genitive masculine singular)
προϊούσας (feminine genitive singular)
προϊούσης (feminine genitive singular)
προϊόντος (genitive neuter singular)
προϊόντων (genitive masculine plural)
προϊουσών (feminine genitive plural)
προϊόντων (genitive neuter plural)
προϊόντα (accusative masculine singular)
προϊούσα (accusative feminine singular)
προϊόν (accusative neuter singular)
προϊόντες (accusative masculine plural)
προϊούσες (accusative feminine plural)
προϊόντα (accusative neuter plural)
προϊών (masculine singular vocative)
προϊούσα (feminine singular vocative)
προϊόν (neuter singular vocative)
προϊόντες (masculine plural vocative)
προϊούσες (feminine plural vocative)
προϊόντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο προϊών, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο προϊών, etc.)

el-decl-adj-table

προϊών (proïón)

προϊούσα (proïoúsa)

προϊόν (proïón)

προϊόντες (proïóntes)

προϊούσες (proïoúses)

προϊόντα (proïónta)

προϊόντος (proïóntos)

προϊούσας (proïoúsas)

προϊούσης (proïoúsis)

προϊόντος (proïóntos)

προϊόντων (proïónton)

προϊουσών (proïousón)

προϊόντων (proïónton)

προϊόντα (proïónta)

προϊούσα (proïoúsa)

προϊόν (proïón)

προϊόντες (proïóntes)

προϊούσες (proïoúses)

προϊόντα (proïónta)

προϊών (proïón)

προϊούσα (proïoúsa)

προϊόν (proïón)

προϊόντες (proïóntes)

προϊούσες (proïoúses)

προϊόντα (proïónta)

προϊόν (proïón)

From Ancient Greek προϊών (proïṓn), present active participle of From Ancient Greek πρόειμι (próeimi, “to advance, continue”), from πρό (pró, “forward”) + εἶμι (eîmi, “I go”).

der

προϊούσα πνευμονία

προϊούσα γενική παράλυση

(medicine) progressive, gradual, advancing (increasing in severity)


κύημα

kýima (romanization)
κυήματα (plural)
κύημα (nominative singular)
κυήματα (nominative plural)
κυήματος (genitive singular)
κυημάτων (genitive plural)
κύημα (accusative singular)
κυήματα (accusative plural)
κύημα (singular vocative)
κυήματα (plural vocative)


στείρος

head

στείρος • (steíros) m (feminine στείρα, neuter στείρο)

steíros (romanization)
στείρα (feminine)
στείρο (neuter)
στείρος (masculine nominative singular)
στείρα (feminine nominative singular)
στείρο (neuter nominative singular)
στείροι (masculine nominative plural)
στείρες (feminine nominative plural)
στείρα (neuter nominative plural)
στείρου (genitive masculine singular)
στείρας (feminine genitive singular)
στείρου (genitive neuter singular)
στείρων (genitive masculine plural)
στείρων (feminine genitive plural)
στείρων (genitive neuter plural)
στείρο (accusative masculine singular)
στείρα (accusative feminine singular)
στείρο (accusative neuter singular)
στείρους (accusative masculine plural)
στείρες (accusative feminine plural)
στείρα (accusative neuter plural)
στείρε (masculine singular vocative)
στείρα (feminine singular vocative)
στείρο (neuter singular vocative)
στείροι (masculine plural vocative)
στείρες (feminine plural vocative)
στείρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο στείρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο στείρος, etc.)

el-decl-adj-table

στείρος (steíros)

στείρα (steíra)

στείρο (steíro)

στείροι (steíroi)

στείρες (steíres)

στείρα (steíra)

στείρου (steírou)

στείρας (steíras)

στείρου (steírou)

στείρων (steíron)

στείρων (steíron)

στείρων (steíron)

στείρο (steíro)

στείρα (steíra)

στείρο (steíro)

στείρους (steírous)

στείρες (steíres)

στείρα (steíra)

στείρε (steíre)

στείρα (steíra)

στείρο (steíro)

στείροι (steíroi)

στείρες (steíres)

στείρα (steíra)

Δεν έκαναν παιδιά, διότι η γυναίκα του ήταν στείρα.

Den ékanan paidiá, dióti i gynaíka tou ítan steíra.

They didn't have any children as his wife was infertile.

(medicine, of people and animals) infertile, sterile, barren (unable to procreate)

Βάλε το σ’ ένα στείρο φιαλίδιο.

(medicine, chemistry) sterile, germless (free from all living or viable microorganisms)


στείρωση

head

στείρωση • (steírosi) f (plural στειρώσεις)

steírosi (romanization)
στειρώσεις (plural)
στείρωση (nominative singular)
στειρώσεις (nominative plural)
στείρωσης (genitive singular)
στειρώσεων (genitive plural)
στείρωση (accusative singular)
στειρώσεις (accusative plural)
στείρωση (singular vocative)
στειρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: στειρώσεως (steiróseos)

From Koine Greek στείρωσις (steírōsis), from Ancient Greek στεῖρος (steîros, “infertile, barren”).

der

Μετά την στείρωση, ο γάτος άλλαξε την συμπεριφορά του.

Metá tin steírosi, o gátos állaxe tin symperiforá tou.

After his neutering, the cat changed his behaviour.

(medicine) neutering, spaying, sterilisation (UK), sterilization (US) (act of making unable to procreate)


πλέγμα

head

πλέγμα • (plégma) n (plural πλέγματα)

el-noun

πλέγμα • (plégma) n (plural πλέγματα)

plégma (romanization)
πλέγματα (plural)
πλέγμα (nominative singular)
πλέγματα (nominative plural)
πλέγματος (genitive singular)
πλεγμάτων (genitive plural)
πλέγμα (accusative singular)
πλέγματα (accusative plural)
πλέγμα (singular vocative)
πλέγματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πλέγμα (plégma) with semantic loan from French réseau (“network”) and German Komplex (“complex”).

sl

σύμπλεγμα σύμπλεγμα#Greek

(psychoanalysis) synonym of σύμπλεγμα n (sýmplegma, “complex”)


αγγελοκρούω

head

αγγελοκρούω • (angelokroúo)

el-verb

αγγελόκρουσα

αγγελοκρούομαι

αγγελοκρούω • (angelokroúo) (past αγγελόκρουσα, passive αγγελοκρούομαι)

angelokroúo (romanization)
αγγελόκρουσα (past)
αγγελοκρούομαι (passive)
αγγελοκρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
αγγελοκρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αγγελοκρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αγγελοκρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αγγελοκρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αγγελοκρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αγγελοκρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αγγελοκρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αγγελοκρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
αγγελοκρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αγγελοκρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αγγελοκρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αγγελοκρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αγγελοκρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αγγελοκρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αγγελοκρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αγγελοκρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αγγελοκρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αγγελοκρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγελοκρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγελοκρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αγγελοκρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοκρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοκρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοκρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοκρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αγγελοκρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγελοκρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγελόκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγγελόκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
αγγελοκρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγελοκρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγελοκρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αγγελόκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγγελόκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
αγγελοκρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγελοκρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγελοκρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αγγελόκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγγελόκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
αγγελοκρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγελοκρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγελοκρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αγγελοκρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αγγελοκρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αγγελοκρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αγγελοκρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αγγελοκρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αγγελοκρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αγγελοκρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αγγελοκρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αγγελόκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοκρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοκρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελόκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγγελοκρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αγγελοκρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγελοκρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγελοκρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αγγελοκρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αγγελοκρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αγγελοκρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αγγελοκρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αγγελόκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
αγγελόκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
αγγελοκρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
αγγελοκρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
αγγελοκρούστε (active imperative perfective plural second-person)
αγγελοκρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αγγελοκρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αγγελοκρούοντας (active participle present)
έχοντας αγγελοκρούσει (active participle past)
αγγελοκρουσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αγγελοκρούσει (active infinitive-aorist)
αγγελοκρουστεί (infinitive-aorist passive)

αγ γε λο κρού ω

From άγγελο(ς) (“angel”) + κρούω (“strike”).

Αρρώστησα βαριά, αγγελοκρούστηκα, αλλά επέζησα.

Arróstisa variá, angelokroústika, allá epézisa.

I became very ill, I was knocking on heaven's door, but I survived.

knocking on heaven's door
knocking on heaven's door

(folklore, colloquial, usually in passive voice) to be knocking on heaven's door (literally: struck by the angel of death, hearing the knock of death)


εκκρούω

head

εκκρούω • (ekkroúo)

el-verb

εκκρούω • (ekkroúo) (past εξέκρουσα, passive εκκρούομαι)

ekkroúo (romanization)
εξέκρουσα (past)
εκκρούομαι (passive)
εκκρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
εκκρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκκρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκκρουσθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκκρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εκκρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκκρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκκρουσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκκρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
εκκρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκκρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκκρουσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκκρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εκκρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκκρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκκρουσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκκρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκκρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκκρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκκρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκκρουσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκκρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκκρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκκρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκκρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκκρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκκρουσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκκρουσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξέκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξέκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
εκκρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκκρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκκρούσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εξέκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξέκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
εκκρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκκρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκκρούσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εξέκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξέκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
εκκρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκκρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκκρούσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκκρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκκρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκκρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκκρουσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκκρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκκρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εκκρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εκκρουσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εξέκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκκρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκκρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξέκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκκρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκκρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εκκρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκκρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εκκρούσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκκρουσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκκρουσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκκρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκκρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκκρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκκρουσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
έκκρουε (active imperative imperfective informal second-person singular)
έκκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
εκκρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκκρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
εκκρούστε (active imperative perfective plural second-person)
εκκρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκκρουσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκκρούοντας (active participle present)
έχοντας εκκρούσει (active participle past)
εκκρούσει (active infinitive-aorist)
εκκρουσθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἐκκρούω. For sense in linguistics, a semantic loan from German ausstoßen. Morphologically, from εκ- (“counter-”) + κρούω (“strike”).

(linguistics) to delete one of adjacent vowels of different words


ανελκύω

head

ανελκύω • (anelkýo)

el-verb

ανελκύω • (anelkýo) (past ανέλκυσα, passive ανελκύομαι)

anelkýo (romanization)
ανέλκυσα (past)
ανελκύομαι (passive)
ανελκύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανελκύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανελκύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανελκυστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανελκυσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανελκύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανελκύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανελκύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανελκυστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανελκυσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανελκύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανελκύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανελκύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανελκυστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανελκυσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανελκύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανελκύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανελκυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανελκυστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανελκυσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανελκύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανελκύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανελκύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανελκυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανελκυστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανελκυσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανελκύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανελκύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανελκύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανελκύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανελκύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανελκυστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανελκυστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανελκυσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανελκυσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέλκυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέλκυσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανελκυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανελκυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανελκύστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανελκύσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
ανέλκυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανελκυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανελκυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανελκύστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανελκύσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέλκυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανελκυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανελκυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανελκύστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανελκύσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανελκύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανελκύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανελκυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανελκυστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανελκυσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανελκύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανελκύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανελκυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανελκυστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανελκυσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέλκυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανελκύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανελκύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανελκύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανελκύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανελκύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανελκυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανελκύστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκύσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανελκύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανελκύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανελκύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανελκυστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανελκυσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανέλκυε (active imperative imperfective second-person singular)
ανέλκυσε (active imperative perfective second-person singular)
ανελκύσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανελκύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανελκύστε (active imperative perfective plural second-person)
ανελκύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανελκυστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανελκυσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανελκύοντας (active participle present)
έχοντας ανελκύσει (active participle past)
ανελκυσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανελκύσει (active infinitive-aorist)
ανελκυστεί (infinitive-aorist passive)
ανελκυσθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀνελκύω. By surface analysis, αν- (an-, “re-”, from ανα- (ana-)) + ελκύω (elkýo, “drag”).

surf

αν-<id:from ανα-><pos:from <i class="Grek mention" lang="el">ανα-</i> (ana-)><t:re->

Ανελκύστηκε το ναυάγιο.

(shipping) to salvage, raise, refloat, recover (of ships, shipwrecks)


ανελκύομαι

head

ανελκύομαι • (anelkýomai)

el-verb

ανελκύομαι • (anelkýomai) passive (past ανελκύστηκα, active ανελκύω)

anelkýomai (romanization)
ανελκύστηκα (past)
ανελκύω (active)

ανελκύομε (anelkýome)

α νελ κύ ο μαι

(shipping) to dragged upwards, hoisted, recovered (of ships, shipwrecks)


καθελκύω

head

καθελκύω • (kathelkýo)

el-verb

καθελκύω • (kathelkýo) (past καθέλκυσα, passive καθελκύομαι)

kathelkýo (romanization)
καθέλκυσα (past)
καθελκύομαι (passive)
καθελκύω (active first-person imperfective indicative present singular)
καθελκύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καθελκύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καθελκυστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καθελκύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθελκύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καθελκύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καθελκυστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καθελκύει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθελκύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καθελκύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καθελκυστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καθελκύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθελκύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καθελκυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καθελκυστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καθελκύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθελκύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καθελκύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθελκυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθελκυστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καθελκύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθελκύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καθελκύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθελκύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθελκύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καθελκυστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθελκυστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθέλκυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καθέλκυσα (active first-person indicative past perfective singular)
καθελκυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθελκυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθελκύστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καθέλκυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καθέλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθείλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθελκυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθελκυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθελκύστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καθέλκυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καθέλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθείλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθελκυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθελκυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθελκύστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καθελκύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καθελκύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καθελκυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καθελκυστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καθελκύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καθελκύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καθελκυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καθελκυστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καθέλκυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθελκύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθελκύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθέλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθελκύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθελκύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
καθείλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθελκύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθελκυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καθελκύστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθελκυστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθελκυστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καθελκύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καθελκύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καθελκύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καθελκυστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
καθέλκυε (active imperative imperfective second-person singular)
καθέλκυσε (active imperative perfective second-person singular)
καθελκύσου (imperative passive perfective second-person singular)
καθελκύετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθελκύστε (active imperative perfective plural second-person)
καθελκύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καθελκυστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καθελκύοντας (active participle present)
έχοντας καθελκύσει (active participle past)
καθελκυσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καθελκύσει (active infinitive-aorist)
καθελκυστεί (infinitive-aorist passive)
καθέλκω (alternative)

From Ancient Greek καθέλκω (kathélkō) + -ύω. Morphologically, καθ- + ελκύω (“drag”).

af

καθ- + ελκύω (“drag”)


καθελκύομαι

head

καθελκύομαι • (kathelkýomai)

el-verb

καθελκύστηκα

καθελκύομαι • (kathelkýomai) passive (past καθελκύστηκα, active καθελκύω)

kathelkýomai (romanization)
καθελκύστηκα (past)
καθελκύω (active)

κα θελ κύ ο μαι


καθέλκω

head

καθέλκω • (kathélko)

el-verb

καθέλκω • (kathélko) (past καθείλκυσα, passive καθέλκομαι)

kathélko (romanization)
καθείλκυσα (past)
καθέλκομαι (passive)
καθέλκω (καθελκύω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
καθελκύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καθέλκομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καθελκυσθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καθέλκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθελκύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καθέλκεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καθελκυσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καθέλκει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθελκύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καθέλκεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καθελκυσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καθέλκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθελκύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καθελκόμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
καθελκυσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καθέλκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθελκύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καθέλκεσθε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθελκυσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καθέλκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθελκύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθέλκονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καθελκυσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθείλκυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καθείλκυσα (active first-person indicative past perfective singular)
καθελκόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθελκύσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καθείλκυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καθείλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθελκόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθελκύσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καθείλκυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καθείλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθελκόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθείλκετο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθελκύσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καθέλκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καθελκύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καθειλκόμεθα (archaic first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
καθελκυσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καθέλκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καθελκύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καθείλκεσθε (archaic imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
καθελκυσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καθείλκυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθείλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθέλκονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθείλκοντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθελκύσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθειλκήσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα καθέλκω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καθελκύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καθέλκομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καθελκυσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κάθελκε (active imperative imperfective informal second-person singular)
καθέλκυσε (active imperative perfective second-person singular)
καθελκύσου (imperative passive perfective second-person singular)
καθέλκετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθελκύστε (active imperative perfective plural second-person)
καθελκύσατε (active archaic imperative perfective plural second-person)
καθέλκεσθε (imperative imperfective passive plural second-person)
καθελκυσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καθέλκοντας (active participle present)
έχοντας καθελκύσει (active participle past)
καθειλκυσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καθελκύσει (active infinitive-aorist)
καθελκυσθεί (infinitive-aorist passive)

καθελκύω καθελκύω#Greek

(shipping, formal, learned) alternative form of καθελκύω (kathelkýo, “launch”)


καθέλκομαι

head

καθέλκομαι • (kathélkomai)

el-verb

καθελκύσθηκα

καθέλκομαι • (kathélkomai) passive (past καθελκύσθηκα, active καθέλκω)

kathélkomai (romanization)
καθελκύσθηκα (past)
καθέλκω (active)
καθελκύομαι (alternative)

κα θέλ κο μαι


λευκο-

lefko- (romanization)
λευκό- (alternative)
λευκ- (alternative)
λευχ- (alternative)

λευκο- (lefko-) + κύτταρο (kýttaro, “cell”) → λευκοκύτταρο (lefkokýttaro, “leukocyte”)

λευκο- (lefko-) + αίμα (aíma, “blood”) → λευχαιμία (lefchaimía, “leukemia”)

white blood cell
white blood cell#English

(medicine) added before a noun to create words that indicates something related to white blood cells:


αναπνευστήρας

head

αναπνευστήρες

αναπνευστήρας • (anapnefstíras) m (plural αναπνευστήρες)

el-noun

αναπνευστήρες

anapnefstíras (romanization)
αναπνευστήρες (plural)
αναπνευστήρας (nominative singular)
αναπνευστήρες (nominative plural)
αναπνευστήρα (genitive singular)
αναπνευστήρων (genitive plural)
αναπνευστήρα (accusative singular)
αναπνευστήρες (accusative plural)
αναπνευστήρα (singular vocative)
αναπνευστήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αναπνευστήρας

αναπνευστήρες

αναπνευστήρα

αναπνευστήρων

αναπνευστήρα

αναπνευστήρες

αναπνευστήρα

αναπνευστήρες


γιάτρισσα

head

γιάτρισσα • (giátrissa) f (plural γιάτρισσες, masculine γιατρός)

giátrissa (romanization)
γιάτρισσες (plural)
γιατρός (masculine)
γιάτρισσα (nominative singular)
γιάτρισσες (nominative plural)
γιάτρισσας (genitive singular)
γιατρισσών (genitive plural)
γιάτρισσα (accusative singular)
γιάτρισσες (accusative plural)
γιάτρισσα (singular vocative)
γιάτρισσες (plural vocative)


ισόπλευρος

ισόπλευρος • (isóplevros) m (feminine ισόπλευρη, neuter ισόπλευρο)

isóplevros (romanization)
ισόπλευρη (feminine)
ισόπλευρο (neuter)
ισόπλευρος (masculine nominative singular)
ισόπλευρη (feminine nominative singular)
ισόπλευρο (neuter nominative singular)
ισόπλευροι (masculine nominative plural)
ισόπλευρες (feminine nominative plural)
ισόπλευρα (neuter nominative plural)
ισόπλευρου (genitive masculine singular)
ισόπλευρης (feminine genitive singular)
ισόπλευρου (genitive neuter singular)
ισόπλευρων (genitive masculine plural)
ισόπλευρων (feminine genitive plural)
ισόπλευρων (genitive neuter plural)
ισόπλευρο (accusative masculine singular)
ισόπλευρη (accusative feminine singular)
ισόπλευρο (accusative neuter singular)
ισόπλευρους (accusative masculine plural)
ισόπλευρες (accusative feminine plural)
ισόπλευρα (accusative neuter plural)
ισόπλευρε (masculine singular vocative)
ισόπλευρη (feminine singular vocative)
ισόπλευρο (neuter singular vocative)
ισόπλευροι (masculine plural vocative)
ισόπλευρες (feminine plural vocative)
ισόπλευρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ισόπλευρος (isóplevros)

ισόπλευρη (isóplevri)

ισόπλευρο (isóplevro)

ισόπλευροι (isóplevroi)

ισόπλευρες (isóplevres)

ισόπλευρα (isóplevra)

ισόπλευρου (isóplevrou)

ισόπλευρης (isóplevris)

ισόπλευρου (isóplevrou)

ισόπλευρων (isóplevron)

ισόπλευρων (isóplevron)

ισόπλευρων (isóplevron)

ισόπλευρο (isóplevro)

ισόπλευρη (isóplevri)

ισόπλευρο (isóplevro)

ισόπλευρους (isóplevrous)

ισόπλευρες (isóplevres)

ισόπλευρα (isóplevra)

ισόπλευρε (isóplevre)

ισόπλευρη (isóplevri)

ισόπλευρο (isóplevro)

ισόπλευροι (isóplevroi)

ισόπλευρες (isóplevres)

ισόπλευρα (isóplevra)

ι σό πλευ ρος

From Ancient Greek ἰσόπλευρος (isópleuros). By surface analysis, ίσος (ísos) + πλευρά (plevrá) + -ος (-os).

surf

ισόπλευρο τρίγωνο


ημιευθεία

head

ημιευθεία • (imieftheía) f (plural ημιευθείες)

imieftheía (romanization)
ημιευθείες (plural)
ημιευθεία (nominative singular)
ημιευθείες (nominative plural)
ημιευθείας (genitive singular)
ημιευθειών (genitive plural)
ημιευθεία (accusative singular)
ημιευθείες (accusative plural)
ημιευθεία (singular vocative)
ημιευθείες (plural vocative)


άναρθρος

άναρθρος • (ánarthros) m (feminine άναρθρη, neuter άναρθρο)

ánarthros (romanization)
άναρθρη (feminine)
άναρθρο (neuter)
άναρθρος (masculine nominative singular)
άναρθρη (feminine nominative singular)
άναρθρο (neuter nominative singular)
άναρθροι (masculine nominative plural)
άναρθρες (feminine nominative plural)
άναρθρα (neuter nominative plural)
άναρθρου (genitive masculine singular)
άναρθρης (feminine genitive singular)
άναρθρου (genitive neuter singular)
άναρθρων (genitive masculine plural)
άναρθρων (feminine genitive plural)
άναρθρων (genitive neuter plural)
άναρθρο (accusative masculine singular)
άναρθρη (accusative feminine singular)
άναρθρο (accusative neuter singular)
άναρθρους (accusative masculine plural)
άναρθρες (accusative feminine plural)
άναρθρα (accusative neuter plural)
άναρθρε (masculine singular vocative)
άναρθρη (feminine singular vocative)
άναρθρο (neuter singular vocative)
άναρθροι (masculine plural vocative)
άναρθρες (feminine plural vocative)
άναρθρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο άναρθρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άναρθρος, etc.)

From Ancient Greek ἄναρθρος (ánarthros, “inarticulate, spineless”).


ορίζουσα

head

ορίζουσα • (orízousa)


αναρροφητήρας

αναρροφητήρες

αναρροφητήρας • (anarrofitíras) m (plural αναρροφητήρες)

el-noun

αναρροφητήρες

anarrofitíras (romanization)
αναρροφητήρες (plural)
αναρροφητήρας (nominative singular)
αναρροφητήρες (nominative plural)
αναρροφητήρα (genitive singular)
αναρροφητήρων (genitive plural)
αναρροφητήρα (accusative singular)
αναρροφητήρες (accusative plural)
αναρροφητήρα (singular vocative)
αναρροφητήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αναρροφητήρας

αναρροφητήρες

αναρροφητήρα

αναρροφητήρων

αναρροφητήρα

αναρροφητήρες

αναρροφητήρα

αναρροφητήρες


ανάρρωση

anárrosi (romanization)
ανάρρωση (nominative singular)
ανάρρωσης (genitive singular)
ανάρρωση (accusative singular)
ανάρρωση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: αναρρώσεως (anarróseos)

(medicine) recovery, recuperation, convalescence


αναρρωτήριο

head

αναρρωτήριο • (anarrotírio) n (plural αναρρωτήρια)

anarrotírio (romanization)
αναρρωτήρια (plural)
αναρρωτήριο (nominative singular)
αναρρωτήρια (nominative plural)
αναρρωτηρίου (genitive singular)
αναρρωτήριου (genitive singular)
αναρρωτηρίων (genitive plural)
αναρρωτήριο (accusative singular)
αναρρωτήρια (accusative plural)
αναρρωτήριο (singular vocative)
αναρρωτήρια (plural vocative)

el-decl-noun

αναρρωτηρίου

αναρρωτήριου

αναρρωτηρίων

(medicine) convalescent home, sanatorium, infirmary


αναρτήρας

head

αναρτήρας • (anartíras) m (plural αναρτήρες)

anartíras (romanization)
αναρτήρες (plural)
αναρτήρας (nominative singular)
αναρτήρες (nominative plural)
αναρτήρα (genitive singular)
αναρτήρων (genitive plural)
αναρτήρα (accusative singular)
αναρτήρες (accusative plural)
αναρτήρα (singular vocative)
αναρτήρες (plural vocative)

(medicine) trapeze (bar for patient to pull themselves up)


αναστροφή

αναστροφή • (anastrofí) f (plural αναστροφές)

anastrofí (romanization)
αναστροφές (plural)
αναστροφή (nominative singular)
αναστροφές (nominative plural)
αναστροφής (genitive singular)
αναστροφών (genitive plural)
αναστροφή (accusative singular)
αναστροφές (accusative plural)
αναστροφή (singular vocative)
αναστροφές (plural vocative)

α να στρο φή

From Ancient Greek ἀναστροφή (anastrophḗ).

(linguistics, grammar) anastrophe
inversion of word order

(linguistics, grammar) anastrophe
inversion of stress position

(anatomy, medicine) lateral reversal of organ position


ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότηση • (anasygkrótisi) f (plural ανασυγκροτήσεις)

el-noun

ανασυγκροτήσεις

anasygkrótisi (romanization)
ανασυγκροτήσεις (plural)
ανασυγκρότηση (nominative singular)
ανασυγκροτήσεις (nominative plural)
ανασυγκρότησης (genitive singular)
ανασυγκροτήσεων (genitive plural)
ανασυγκρότηση (accusative singular)
ανασυγκροτήσεις (accusative plural)
ανασυγκρότηση (singular vocative)
ανασυγκροτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότησης

ανασυγκροτήσεων

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

Older or formal genitive singular: ανασυγκροτήσεως (anasygkrotíseos)

(economics) reconstruction, reorganisation (UK), reorganization (US)


στρωματοποίηση

head

στρωματοποιήσεις

στρωματοποίηση • (stromatopoíisi) f (plural στρωματοποιήσεις)

el-noun

στρωματοποιήσεις

stromatopoíisi (romanization)
στρωματοποιήσεις (plural)
στρωματοποίηση (nominative singular)
στρωματοποιήσεις (nominative plural)
στρωματοποίησης (genitive singular)
στρωματοποιήσεων (genitive plural)
στρωματοποίηση (accusative singular)
στρωματοποιήσεις (accusative plural)
στρωματοποίηση (singular vocative)
στρωματοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

στρωματοποίηση

στρωματοποιήσεις

στρωματοποίησης

στρωματοποιήσεων

στρωματοποίηση

στρωματοποιήσεις

στρωματοποίηση

στρωματοποιήσεις

Older or formal genitive singular: στρωματοποιήσεως (stromatopoiíseos)


ανάταξη

head

ανάταξη • (anátaxi) f (plural ανατάξεις)

anátaxi (romanization)
ανατάξεις (plural)
ανάταξη (nominative singular)
ανατάξεις (nominative plural)
ανάταξης (genitive singular)
ανατάξεων (genitive plural)
ανάταξη (accusative singular)
ανατάξεις (accusative plural)
ανάταξη (singular vocative)
ανατάξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανατάξεως (anatáxeos)


ανατάσσω

head

ανατάσσω • (anatásso)

el-verb

ανατάσσω • (anatásso) (past ανέταξα)


ανατίμηση

head

ανατίμηση • (anatímisi) f (plural ανατιμήσεις)

anatímisi (romanization)
ανατιμήσεις (plural)
ανατίμηση (nominative singular)
ανατιμήσεις (nominative plural)
ανατίμησης (genitive singular)
ανατιμήσεων (genitive plural)
ανατίμηση (accusative singular)
ανατιμήσεις (accusative plural)
ανατίμηση (singular vocative)
ανατιμήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανατιμήσεως (anatimíseos)

(economics) increase in prices, price rise


ανατομείο

head

ανατομείο • (anatomeío) n (plural ανατομεία)

anatomeío (romanization)
ανατομεία (plural)
ανατομείο (nominative singular)
ανατομεία (nominative plural)
ανατομείου (genitive singular)
ανατομείων (genitive plural)
ανατομείο (accusative singular)
ανατομεία (accusative plural)
ανατομείο (singular vocative)
ανατομεία (plural vocative)

(anatomy) anatomy theatre (UK), anatomy theater (US), anatomy laboratory, anatomy room


ανατόμος

ανατόμος • (anatómos) m or f (plural ανατόμοι)

anatómos (romanization)
ανατόμοι (plural)
ανατόμος (nominative singular)
ανατόμοι (nominative plural)
ανατόμου (genitive singular)
ανατόμων (genitive plural)
ανατόμο (accusative singular)
ανατόμους (accusative plural)
ανατόμε (singular vocative)
ανατόμοι (plural vocative)


ανατομικός

ανατομικός • (anatomikós) m (feminine ανατομική, neuter ανατομικό)

anatomikós (romanization)
ανατομική (feminine)
ανατομικό (neuter)
ανατομικός (masculine nominative singular)
ανατομική (feminine nominative singular)
ανατομικό (neuter nominative singular)
ανατομικοί (masculine nominative plural)
ανατομικές (feminine nominative plural)
ανατομικά (neuter nominative plural)
ανατομικού (genitive masculine singular)
ανατομικής (feminine genitive singular)
ανατομικού (genitive neuter singular)
ανατομικών (genitive masculine plural)
ανατομικών (feminine genitive plural)
ανατομικών (genitive neuter plural)
ανατομικό (accusative masculine singular)
ανατομική (accusative feminine singular)
ανατομικό (accusative neuter singular)
ανατομικούς (accusative masculine plural)
ανατομικές (accusative feminine plural)
ανατομικά (accusative neuter plural)
ανατομικέ (masculine singular vocative)
ανατομική (feminine singular vocative)
ανατομικό (neuter singular vocative)
ανατομικοί (masculine plural vocative)
ανατομικές (feminine plural vocative)
ανατομικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανατομικός (anatomikós)

ανατομική (anatomikí)

ανατομικό (anatomikó)

ανατομικοί (anatomikoí)

ανατομικές (anatomikés)

ανατομικά (anatomiká)

ανατομικού (anatomikoú)

ανατομικής (anatomikís)

ανατομικού (anatomikoú)

ανατομικών (anatomikón)

ανατομικών (anatomikón)

ανατομικών (anatomikón)

ανατομικό (anatomikó)

ανατομική (anatomikí)

ανατομικό (anatomikó)

ανατομικούς (anatomikoús)

ανατομικές (anatomikés)

ανατομικά (anatomiká)

ανατομικέ (anatomiké)

ανατομική (anatomikí)

ανατομικό (anatomikó)

ανατομικοί (anatomikoí)

ανατομικές (anatomikés)

ανατομικά (anatomiká)


αριβάρω

head

αριβάρω • (ariváro)

el-verb

αριβάρω • (ariváro) (past αριβάρισα, passive —)

ariváro (romanization)
αριβάρισα (past)
αριβάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
αριβάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αριβάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αριβάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αριβάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
αριβάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αριβάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αριβάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αριβάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αριβάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αριβάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αριβάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αριβάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αριβάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αριβάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αριβάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αριβάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αριβάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αριβάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αριβάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αριβάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αριβάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
αριβάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αριβάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
αριβάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αριβάραν (active indicative past perfective plural third-person)
αριβάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αριβάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αριβάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αριβάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αριβάρισε (active imperative perfective second-person singular)
αριβάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
αριβάρετε (active imperative perfective plural second-person)
αριβάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αριβάρει (active indeclinable participle perfect)
αριβάρει (infinitive-aorist)


αναρθρία

anarthría (romanization)
αναρθρία (nominative singular)
αναρθρίας (genitive singular)
αναρθρία (accusative singular)
αναρθρία (singular vocative)


αναστομώνω

head

αναστομώνω • (anastomóno)

el-verb

αναστομώνομαι

αναστομώνω • (anastomóno) (past αναστόμωσα, passive αναστομώνομαι)

anastomóno (romanization)
αναστόμωσα (past)
αναστομώνομαι (passive)


αναστόμωση

head

αναστομώσεις

αναστόμωση • (anastómosi) f (plural αναστομώσεις)

el-noun

αναστομώσεις

anastómosi (romanization)
αναστομώσεις (plural)
αναστόμωση (nominative singular)
αναστομώσεις (nominative plural)
αναστόμωσης (genitive singular)
αναστομώσεων (genitive plural)
αναστόμωση (accusative singular)
αναστομώσεις (accusative plural)
αναστόμωση (singular vocative)
αναστομώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναστομώσεις

αναστομώσεων

αναστομώσεις

αναστομώσεις

Older or formal genitive singular: αναστομώσεως (anastomóseos)

(medicine, surgery) anastomosis (the hole or its creation)


άναυλα

head

άναυλα • (ánavla)

el-adv

άναυλα • (ánavla)


άναυλος

head

άναυλος • (ánavlos) m (feminine άναυλη, neuter άναυλο)

ánavlos (romanization)
άναυλη (feminine)
άναυλο (neuter)
άναυλος (masculine nominative singular)
άναυλη (feminine nominative singular)
άναυλο (neuter nominative singular)
άναυλοι (masculine nominative plural)
άναυλες (feminine nominative plural)
άναυλα (neuter nominative plural)
άναυλου (genitive masculine singular)
άναυλης (feminine genitive singular)
άναυλου (genitive neuter singular)
άναυλων (genitive masculine plural)
άναυλων (feminine genitive plural)
άναυλων (genitive neuter plural)
άναυλο (accusative masculine singular)
άναυλη (accusative feminine singular)
άναυλο (accusative neuter singular)
άναυλους (accusative masculine plural)
άναυλες (accusative feminine plural)
άναυλα (accusative neuter plural)
άναυλε (masculine singular vocative)
άναυλη (feminine singular vocative)
άναυλο (neuter singular vocative)
άναυλοι (masculine plural vocative)
άναυλες (feminine plural vocative)
άναυλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άναυλος (ánavlos)

άναυλη (ánavli)

άναυλο (ánavlo)

άναυλοι (ánavloi)

άναυλες (ánavles)

άναυλα (ánavla)

άναυλου (ánavlou)

άναυλης (ánavlis)

άναυλου (ánavlou)

άναυλων (ánavlon)

άναυλων (ánavlon)

άναυλων (ánavlon)

άναυλο (ánavlo)

άναυλη (ánavli)

άναυλο (ánavlo)

άναυλους (ánavlous)

άναυλες (ánavles)

άναυλα (ánavla)

άναυλε (ánavle)

άναυλη (ánavli)

άναυλο (ánavlo)

άναυλοι (ánavloi)

άναυλες (ánavles)

άναυλα (ánavla)


αναύλωτος

head

αναύλωτος • (anávlotos) m (feminine αναύλωτη, neuter αναύλωτο)

anávlotos (romanization)
αναύλωτη (feminine)
αναύλωτο (neuter)
αναύλωτος (masculine nominative singular)
αναύλωτη (feminine nominative singular)
αναύλωτο (neuter nominative singular)
αναύλωτοι (masculine nominative plural)
αναύλωτες (feminine nominative plural)
αναύλωτα (neuter nominative plural)
αναύλωτου (genitive masculine singular)
αναύλωτης (feminine genitive singular)
αναύλωτου (genitive neuter singular)
αναύλωτων (genitive masculine plural)
αναύλωτων (feminine genitive plural)
αναύλωτων (genitive neuter plural)
αναύλωτο (accusative masculine singular)
αναύλωτη (accusative feminine singular)
αναύλωτο (accusative neuter singular)
αναύλωτους (accusative masculine plural)
αναύλωτες (accusative feminine plural)
αναύλωτα (accusative neuter plural)
αναύλωτε (masculine singular vocative)
αναύλωτη (feminine singular vocative)
αναύλωτο (neuter singular vocative)
αναύλωτοι (masculine plural vocative)
αναύλωτες (feminine plural vocative)
αναύλωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναύλωτος (anávlotos)

αναύλωτη (anávloti)

αναύλωτο (anávloto)

αναύλωτοι (anávlotoi)

αναύλωτες (anávlotes)

αναύλωτα (anávlota)

αναύλωτου (anávlotou)

αναύλωτης (anávlotis)

αναύλωτου (anávlotou)

αναύλωτων (anávloton)

αναύλωτων (anávloton)

αναύλωτων (anávloton)

αναύλωτο (anávloto)

αναύλωτη (anávloti)

αναύλωτο (anávloto)

αναύλωτους (anávlotous)

αναύλωτες (anávlotes)

αναύλωτα (anávlota)

αναύλωτε (anávlote)

αναύλωτη (anávloti)

αναύλωτο (anávloto)

αναύλωτοι (anávlotoi)

αναύλωτες (anávlotes)

αναύλωτα (anávlota)


αναύξητος

head

αναύξητος • (anáfxitos) m (feminine αναύξητη, neuter αναύξητο)

anáfxitos (romanization)
αναύξητη (feminine)
αναύξητο (neuter)
αναύξητος (masculine nominative singular)
αναύξητη (feminine nominative singular)
αναύξητο (neuter nominative singular)
αναύξητοι (masculine nominative plural)
αναύξητες (feminine nominative plural)
αναύξητα (neuter nominative plural)
αναύξητου (genitive masculine singular)
αναύξητης (feminine genitive singular)
αναύξητου (genitive neuter singular)
αναύξητων (genitive masculine plural)
αναύξητων (feminine genitive plural)
αναύξητων (genitive neuter plural)
αναύξητο (accusative masculine singular)
αναύξητη (accusative feminine singular)
αναύξητο (accusative neuter singular)
αναύξητους (accusative masculine plural)
αναύξητες (accusative feminine plural)
αναύξητα (accusative neuter plural)
αναύξητε (masculine singular vocative)
αναύξητη (feminine singular vocative)
αναύξητο (neuter singular vocative)
αναύξητοι (masculine plural vocative)
αναύξητες (feminine plural vocative)
αναύξητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναύξητος (anáfxitos)

αναύξητη (anáfxiti)

αναύξητο (anáfxito)

αναύξητοι (anáfxitoi)

αναύξητες (anáfxites)

αναύξητα (anáfxita)

αναύξητου (anáfxitou)

αναύξητης (anáfxitis)

αναύξητου (anáfxitou)

αναύξητων (anáfxiton)

αναύξητων (anáfxiton)

αναύξητων (anáfxiton)

αναύξητο (anáfxito)

αναύξητη (anáfxiti)

αναύξητο (anáfxito)

αναύξητους (anáfxitous)

αναύξητες (anáfxites)

αναύξητα (anáfxita)

αναύξητε (anáfxite)

αναύξητη (anáfxiti)

αναύξητο (anáfxito)

αναύξητοι (anáfxitoi)

αναύξητες (anáfxites)

αναύξητα (anáfxita)


αναφυλαξία

head

αναφυλαξία • (anafylaxía) f (uncountable)

anafylaxía (romanization)
αναφυλαξία (nominative singular)
αναφυλαξίας (genitive singular)
αναφυλαξία (accusative singular)
αναφυλαξία (singular vocative)


αναφυλακτικός

αναφυλακτική

αναφυλακτικό

αναφυλακτικός • (anafylaktikós) m (feminine αναφυλακτική, neuter αναφυλακτικό)

el-adj

αναφυλακτική

αναφυλακτικό

anafylaktikós (romanization)
αναφυλακτική (feminine)
αναφυλακτικό (neuter)
αναφυλακτικός (masculine nominative singular)
αναφυλακτική (feminine nominative singular)
αναφυλακτικό (neuter nominative singular)
αναφυλακτικοί (masculine nominative plural)
αναφυλακτικές (feminine nominative plural)
αναφυλακτικά (neuter nominative plural)
αναφυλακτικού (genitive masculine singular)
αναφυλακτικής (feminine genitive singular)
αναφυλακτικού (genitive neuter singular)
αναφυλακτικών (genitive masculine plural)
αναφυλακτικών (feminine genitive plural)
αναφυλακτικών (genitive neuter plural)
αναφυλακτικό (accusative masculine singular)
αναφυλακτική (accusative feminine singular)
αναφυλακτικό (accusative neuter singular)
αναφυλακτικούς (accusative masculine plural)
αναφυλακτικές (accusative feminine plural)
αναφυλακτικά (accusative neuter plural)
αναφυλακτικέ (masculine singular vocative)
αναφυλακτική (feminine singular vocative)
αναφυλακτικό (neuter singular vocative)
αναφυλακτικοί (masculine plural vocative)
αναφυλακτικές (feminine plural vocative)
αναφυλακτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναφυλακτικός

el-decl-adj-table

αναφυλακτικός (anafylaktikós)

αναφυλακτική (anafylaktikí)

αναφυλακτικό (anafylaktikó)

αναφυλακτικοί (anafylaktikoí)

αναφυλακτικές (anafylaktikés)

αναφυλακτικά (anafylaktiká)

αναφυλακτικού (anafylaktikoú)

αναφυλακτικής (anafylaktikís)

αναφυλακτικού (anafylaktikoú)

αναφυλακτικών (anafylaktikón)

αναφυλακτικών (anafylaktikón)

αναφυλακτικών (anafylaktikón)

αναφυλακτικό (anafylaktikó)

αναφυλακτική (anafylaktikí)

αναφυλακτικό (anafylaktikó)

αναφυλακτικούς (anafylaktikoús)

αναφυλακτικές (anafylaktikés)

αναφυλακτικά (anafylaktiká)

αναφυλακτικέ (anafylaktiké)

αναφυλακτική (anafylaktikí)

αναφυλακτικό (anafylaktikó)

αναφυλακτικοί (anafylaktikoí)

αναφυλακτικές (anafylaktikés)

αναφυλακτικά (anafylaktiká)


ανδρόγυνος

head

ανδρόγυνος • (andrógynos) m (plural ανδρόγυνοι)

andrógynos (romanization)
ανδρόγυνοι (plural)
ανδρόγυνος (nominative singular)
ανδρόγυνοι (nominative plural)
ανδρογύνου (genitive singular)
ανδρογύνων (genitive plural)
ανδρόγυνο (accusative singular)
ανδρογύνους (accusative plural)
ανδρόγυνε (singular vocative)
ανδρόγυνοι (plural vocative)
ανδρογύνης (alternative)


Ανδροκλής

Ανδροκλής • (Androklís) m

el-noun-proper

Ανδροκλής • (Androklís) m

Androklís (romanization)
Ανδροκλής (nominative singular)
Ανδροκλή (genitive singular)
Ανδροκλή (accusative singular)
Ανδροκλή (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀνδροκλῆς (Androklês).

(folklore) a male given name, equivalent to English Androcles


Ανδρομάχη

Andromáchi (romanization)
Ανδρομάχη (nominative singular)
Ανδρομάχης (genitive singular)
Ανδρομάχη (accusative singular)
Ανδρομάχη (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀνδρομάχη (Andromákhē).

(Greek mythology) a female given name, equivalent to English Andromache


Έκτορας

head

Έκτορας • (Éktoras) m

el-noun-proper

Έκτορας • (Éktoras) m

Éktoras (romanization)
Έκτορας (nominative singular)
Έκτορες (nominative plural)
Έκτορα (genitive singular)
Εκτόρων (genitive plural)
Έκτορα (accusative singular)
Έκτορες (accusative plural)
Έκτορα (singular vocative)
Έκτορες (plural vocative)

el-decl-noun

Usually, in the singular.
Also see Έκτωρ (Éktor) and the ancient Ἕκτωρ (Héktōr).

(Greek mythology) a male given name, equivalent to English Hector


ανέλκυση

head

ανέλκυση • (anélkysi) f

el-noun

ανέλκυση • (anélkysi) f

anélkysi (romanization)
ανέλκυση (nominative singular)
ανελκύσεις (nominative plural)
ανέλκυσης (genitive singular)
ανελκύσεων (genitive plural)
ανέλκυση (accusative singular)
ανελκύσεις (accusative plural)
ανέλκυση (singular vocative)
ανελκύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανελκύσεως (anelkýseos)

Learned borrowing from Koine Greek ἀνέλκυ(σις) (anélku(sis)) + -ση (-si).


τυπική απόκλιση

head

τυπική απόκλιση • (typikí apóklisi) f


ανεμότρατα

ανεμότρατα • (anemótrata) f (plural ανεμότρατες)

anemótrata (romanization)
ανεμότρατες (plural)
ανεμότρατα (nominative singular)
ανεμότρατες (nominative plural)
ανεμότρατας (genitive singular)
ανεμότρατα (accusative singular)
ανεμότρατες (accusative plural)
ανεμότρατα (singular vocative)
ανεμότρατες (plural vocative)

α νε μό τρα τα

(shipping) drifter (a boat using a drift net)


ανεγκεφαλία

ανεγκεφαλία • (anegkefalía) f (uncountable)

anegkefalía (romanization)
ανεγκεφαλία (nominative singular)
ανεγκεφαλίας (genitive singular)
ανεγκεφαλία (accusative singular)
ανεγκεφαλία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ανεγκεφαλίας


ανεγκέφαλος

head

ανεγκέφαλος • (anegkéfalos) m (feminine ανεγκέφαλη, neuter ανεγκέφαλο)

anegkéfalos (romanization)
ανεγκέφαλη (feminine)
ανεγκέφαλο (neuter)
ανεγκέφαλος (masculine nominative singular)
ανεγκέφαλη (feminine nominative singular)
ανεγκέφαλο (neuter nominative singular)
ανεγκέφαλοι (masculine nominative plural)
ανεγκέφαλες (feminine nominative plural)
ανεγκέφαλα (neuter nominative plural)
ανεγκέφαλου (genitive masculine singular)
ανεγκέφαλης (feminine genitive singular)
ανεγκέφαλου (genitive neuter singular)
ανεγκέφαλων (genitive masculine plural)
ανεγκέφαλων (feminine genitive plural)
ανεγκέφαλων (genitive neuter plural)
ανεγκέφαλο (accusative masculine singular)
ανεγκέφαλη (accusative feminine singular)
ανεγκέφαλο (accusative neuter singular)
ανεγκέφαλους (accusative masculine plural)
ανεγκέφαλες (accusative feminine plural)
ανεγκέφαλα (accusative neuter plural)
ανεγκέφαλε (masculine singular vocative)
ανεγκέφαλη (feminine singular vocative)
ανεγκέφαλο (neuter singular vocative)
ανεγκέφαλοι (masculine plural vocative)
ανεγκέφαλες (feminine plural vocative)
ανεγκέφαλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανεγκέφαλος (anegkéfalos)

ανεγκέφαλη (anegkéfali)

ανεγκέφαλο (anegkéfalo)

ανεγκέφαλοι (anegkéfaloi)

ανεγκέφαλες (anegkéfales)

ανεγκέφαλα (anegkéfala)

ανεγκέφαλου (anegkéfalou)

ανεγκέφαλης (anegkéfalis)

ανεγκέφαλου (anegkéfalou)

ανεγκέφαλων (anegkéfalon)

ανεγκέφαλων (anegkéfalon)

ανεγκέφαλων (anegkéfalon)

ανεγκέφαλο (anegkéfalo)

ανεγκέφαλη (anegkéfali)

ανεγκέφαλο (anegkéfalo)

ανεγκέφαλους (anegkéfalous)

ανεγκέφαλες (anegkéfales)

ανεγκέφαλα (anegkéfala)

ανεγκέφαλε (anegkéfale)

ανεγκέφαλη (anegkéfali)

ανεγκέφαλο (anegkéfalo)

ανεγκέφαλοι (anegkéfaloi)

ανεγκέφαλες (anegkéfales)

ανεγκέφαλα (anegkéfala)


ανακόλουθο

head

ανακόλουθο • (anakóloutho) n (plural ανακόλουθα)

anakóloutho (romanization)
ανακόλουθα (plural)
ανακόλουθο (nominative singular)
ανακόλουθα (nominative plural)
ανακολούθου (genitive singular)
ανακόλουθου (genitive singular)
ανακολούθων (genitive plural)
ανακόλουθων (genitive plural)
ανακόλουθο (accusative singular)
ανακόλουθα (accusative plural)
ανακόλουθο (singular vocative)
ανακόλουθα (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνακόλουθον (anakólouthon).


συγκόπτω

head

συγκόπτω • (sygkópto)

el-verb

συγκόπτω • (sygkópto) (past συνέκοψα, passive συγκόπτομαι) found chiefly in the present tense

sygkópto (romanization)
συνέκοψα (past)
συγκόπτομαι (passive)
συγκόπτω (active first-person imperfective indicative present singular)
συγκόψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συγκόπτομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συγκοπώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συγκόπτεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συγκόψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συγκόπτεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συγκοπείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συγκόπτει (active imperfective indicative present singular third-person)
συγκόψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συγκόπτεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συγκοπεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συγκόπτουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συγκόψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συγκοπτόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συγκοπούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συγκόπτετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συγκόψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συγκόπτεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκόπτεσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκοπτόσαστε (imperfective indicative passive plural present rare second-person)
συγκοπείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συγκόπτουν[ε] (active imperfective indicative plural present third-person)
συγκόψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκόψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκόπτονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συγκοπούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκοπούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνέκοπτα (active first-person imperfect imperfective indicative rare singular)
συνέκοψα (active first-person indicative past perfective rare singular)
συγκοπτόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
συγκόπηκα (first-person indicative passive past perfective rare singular)
συνέκοπτες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συνέκοψες (active indicative past perfective second-person singular)
συγκοπτόσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
συγκόπηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συνέκοπτε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συνέκοψε (active indicative past perfective singular third-person)
συγκοπτόταν (imperfect imperfective indicative passive rare singular third-person)
συγκόπηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συγκόπταμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συγκόψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συγκοπτόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συγκοπήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συγκόπτατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συγκόψατε (active indicative past perfective plural second-person)
συγκοπτόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συγκοπήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συνέκοπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκόπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκόπτανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνέκοψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόψανε (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόπτονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συγκόπηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκοπήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκοπήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συγκόπτω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συγκόψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συγκόπτομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συγκοπώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σύγκοπτε (active imperative imperfective rare second-person singular)
σύγκοψε (active imperative perfective rare second-person singular)
συγκόψου (imperative passive perfective second-person singular)
συγκόπτετε (active imperative imperfective plural second-person)
συγκόψτε (active imperative perfective plural second-person)
συγκόπτεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συγκόπτεσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
συγκοπείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συγκόπτοντας (active participle present)
συγκοπτόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας συγκόψει (active participle past)
συγκεκομμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
συγκόψει (active infinitive-aorist)
συγκοπεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek συγκόπτω (sunkóptō). By surface analysis, συγ- (συν-) (“together”) + κόπτω (“cut”).

surf

(grammar, phonology, phonetics) to cut short a sound or syllable in or of a word with syncope


ανεμοπύρωμα

head

ανεμοπύρωμα • (anemopýroma) n (uncountable)

anemopýroma (romanization)
ανεμοπύρωμα (nominative singular)
ανεμοπυρώματος (genitive singular)
ανεμοπύρωμα (accusative singular)
ανεμοπύρωμα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ανεμοπυρώματος

(pathology) erysipelas, St Anthony's fire


αβδελλιάζω

head

αβδελλιάζω • (avdelliázo)

el-verb

αβδελλιάζομαι

αβδελλιάζω • (avdelliázo) (past αβδέλλιασα, passive αβδελλιάζομαι)

avdelliázo (romanization)
αβδέλλιασα (past)
αβδελλιάζομαι (passive)
αβδελλιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αβδελλιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αβδελλιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αβδελλιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αβδελλιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αβδελλιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αβδελλιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αβδελλιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αβδελλιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αβδελλιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αβδελλιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αβδελλιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αβδελλιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αβδελλιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αβδελλιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αβδελλιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αβδελλιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αβδελλιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αβδελλιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αβδελλιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αβδελλιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αβδελλιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αβδελλιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αβδελλιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβδελλιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβδελλιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αβδελλιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αβδελλιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αβδέλλιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αβδέλλιασα (active first-person indicative past perfective singular)
αβδελλιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αβδελλιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αβδελλιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αβδέλλιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αβδέλλιασες (active indicative past perfective second-person singular)
αβδελλιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αβδελλιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αβδελλιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αβδέλλιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αβδέλλιασε (active indicative past perfective singular third-person)
αβδελλιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αβδελλιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αβδελλιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αβδελλιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αβδελλιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αβδελλιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αβδελλιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αβδελλιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αβδελλιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αβδελλιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αβδελλιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αβδέλλιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδελλιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδελλιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδέλλιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αβδελλιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αβδελλιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αβδελλιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αβδελλιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αβδελλιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αβδελλιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αβδελλιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αβδελλιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αβδέλλιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αβδέλλιασε (active imperative perfective second-person singular)
αβδελλιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αβδελλιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αβδελλιάστε (active imperative perfective plural second-person)
αβδελλιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αβδελλιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αβδελλιάζοντας (active participle present)
έχοντας αβδελλιάσει (active participle past)
αβδελλιάσει (active infinitive-aorist)
αβδελλιαστεί (infinitive-aorist passive)
βδελλιάζω (alternative)

(medicine, obsolete) to be bled with leeches