εκπέμπω

head

εκπέμπω • (ekpémpo)

el-verb

εκπέμπω • (ekpémpo) (past εξέπεμψα, passive εκπέμπομαι)

ekpémpo (romanization)
εξέπεμψα (past)
εκπέμπομαι (passive)
εκπέμπω (active first-person imperfective indicative present singular)
εκπέμπψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκπέμπομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκπεμφθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκπέμπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εκπέμπψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκπέμπεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκπεμφθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκπέμπει (active imperfective indicative present singular third-person)
εκπέμπψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκπέμπεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκπεμφθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκπέμπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εκπέμπψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκπεμπόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκπεμφθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκπέμπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκπέμπψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκπέμπεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκπεμπόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκπεμφθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκπέμπουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκπέμπουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκπέμπψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκπέμπψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκπέμπονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκπεμφθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκπεμφθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξέπεμπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξέπεμψα (active first-person indicative past perfective singular)
εκπεμπόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκπεμπόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκπέμφθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εξέπεμπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξέπεμψες (active indicative past perfective second-person singular)
εκπεμπόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκπεμπόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκπέμφθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εξέπεμπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξέπεμψε (active indicative past perfective singular third-person)
εκπεμπόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκπεμπότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκπέμφθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκπέμπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκπέμπψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκπεμπόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκπεμφθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκπέμπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκπέμπψατε (active indicative past perfective plural second-person)
εκπεμπόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εκπεμφθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εξέπεμπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκπέμπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκπέμπανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξέπεμψαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκπέμπψαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκπέμπψανε (active indicative past perfective plural third-person)
εκπέμπονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκπεμπόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εκπέμφθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκπεμφθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκπεμφθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκπέμπω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκπέμπψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκπέμπομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκπεμφθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
έκπεμπε (active imperative imperfective rare second-person singular)
έκπεμψε (active imperative perfective rare second-person singular)
εκπέμπψου (imperative passive perfective second-person singular)
εκπέμπετε (active imperative imperfective plural second-person)
εκπέμπψτε (active imperative perfective plural second-person)
εκπέμπεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκπεμφθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκπέμποντας (active participle present)
έχοντας εκπέμπψει (active participle past)
εκπέμπψει (active infinitive-aorist)
εκπεμφθεί (infinitive-aorist passive)

EL-εκπέμπω.ogg

From Ancient Greek ἐκπέμπω (ekpémpō). Morphologically, from εκ- (“from”) + πέμπω (“send”).

εκπέμπω σήμα ΣΟΣ

(intransitive, radio) to transmit, broadcast


σκηνοθέτρια

head

σκηνοθέτριες

σκηνοθέτρια • (skinothétria) f (plural σκηνοθέτριες, masculine σκηνοθέτης)

el-noun

σκηνοθέτριες

skinothétria (romanization)
σκηνοθέτριες (plural)
σκηνοθέτης (masculine)
σκηνοθέτρια (nominative singular)
σκηνοθέτριες (nominative plural)
σκηνοθέτριας (genitive singular)
σκηνοθετριών (genitive plural)
σκηνοθέτρια (accusative singular)
σκηνοθέτριες (accusative plural)
σκηνοθέτρια (singular vocative)
σκηνοθέτριες (plural vocative)

el-decl-noun

σκηνοθέτριες

σκηνοθέτριας

σκηνοθετριών

σκηνοθέτριες

σκηνοθέτριες


συνθέτιδα

head

συνθέτιδα • (synthétida) f (plural συνθέτιδες, masculine συνθέτης)

synthétida (romanization)
συνθέτιδες (plural)
συνθέτης (masculine)
συνθέτιδα (nominative singular)
συνθέτιδες (nominative plural)
συνθέτιδας (genitive singular)
συνθετίδων (genitive plural)
συνθέτιδα (accusative singular)
συνθέτιδες (accusative plural)
συνθέτιδα (singular vocative)
συνθέτιδες (plural vocative)


αβάσκαντος

αβάσκαντος • (aváskantos) m (feminine αβάσκαντη, neuter αβάσκαντο)

aváskantos (romanization)
αβάσκαντη (feminine)
αβάσκαντο (neuter)
αβάσκαντος (masculine nominative singular)
αβάσκαντη (feminine nominative singular)
αβάσκαντο (neuter nominative singular)
αβάσκαντοι (masculine nominative plural)
αβάσκαντες (feminine nominative plural)
αβάσκαντα (neuter nominative plural)
αβάσκαντου (genitive masculine singular)
αβάσκαντης (feminine genitive singular)
αβάσκαντου (genitive neuter singular)
αβάσκαντων (genitive masculine plural)
αβάσκαντων (feminine genitive plural)
αβάσκαντων (genitive neuter plural)
αβάσκαντο (accusative masculine singular)
αβάσκαντη (accusative feminine singular)
αβάσκαντο (accusative neuter singular)
αβάσκαντους (accusative masculine plural)
αβάσκαντες (accusative feminine plural)
αβάσκαντα (accusative neuter plural)
αβάσκαντε (masculine singular vocative)
αβάσκαντη (feminine singular vocative)
αβάσκαντο (neuter singular vocative)
αβάσκαντοι (masculine plural vocative)
αβάσκαντες (feminine plural vocative)
αβάσκαντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβάσκαντος (aváskantos)

αβάσκαντη (aváskanti)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντοι (aváskantoi)

αβάσκαντες (aváskantes)

αβάσκαντα (aváskanta)

αβάσκαντου (aváskantou)

αβάσκαντης (aváskantis)

αβάσκαντου (aváskantou)

αβάσκαντων (aváskanton)

αβάσκαντων (aváskanton)

αβάσκαντων (aváskanton)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντη (aváskanti)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντους (aváskantous)

αβάσκαντες (aváskantes)

αβάσκαντα (aváskanta)

αβάσκαντε (aváskante)

αβάσκαντη (aváskanti)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντοι (aváskantoi)

αβάσκαντες (aváskantes)

αβάσκαντα (aváskanta)

(folklore) not giving or casting the evil eye


δασεία

daseía (romanization)
δασείες (plural)
δασεία (nominative singular)
δασείες (nominative plural)
δασείας (genitive singular)
δασειών (genitive plural)
δασεία (accusative singular)
δασείες (accusative plural)
δασεία (singular vocative)
δασείες (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek δασεῖα (daseîa), substantivised feminine form of the ancient δασύς (dasús).

(typography, grammar) rough breathing, spiritus asper (Ancient Greek diacritical mark)


παρουσιαστής

head

παρουσιαστές

παρουσιάστρια

παρουσιαστής • (parousiastís) m (plural παρουσιαστές, feminine παρουσιάστρια)

el-noun

παρουσιαστές

παρουσιάστρια

parousiastís (romanization)
παρουσιαστές (plural)
παρουσιάστρια (feminine)
παρουσιαστής (nominative singular)
παρουσιαστές (nominative plural)
παρουσιαστή (genitive singular)
παρουσιαστών (genitive plural)
παρουσιαστή (accusative singular)
παρουσιαστές (accusative plural)
παρουσιαστή (singular vocative)
παρουσιαστές (plural vocative)

el-decl-noun

παρουσιαστής

παρουσιαστές

παρουσιαστών

παρουσιαστές

παρουσιαστές

Learnedly, from the past stem παρουσιασ- (parousias-) of παρουσιάζω (parousiázo, “to present, introduce”) + -τής (-tís), formed as a calque of French présentateur.

af

(theater, television, radio) presenter, compere, newsreader


παρουσιάστρια

head

παρουσιάστριες

παρουσιαστής

παρουσιάστρια • (parousiástria) f (plural παρουσιάστριες, masculine παρουσιαστής)

el-noun

παρουσιάστριες

παρουσιαστής

parousiástria (romanization)
παρουσιάστριες (plural)
παρουσιαστής (masculine)
παρουσιάστρια (nominative singular)
παρουσιάστριες (nominative plural)
παρουσιάστριας (genitive singular)
παρουσιαστριών (genitive plural)
παρουσιάστρια (accusative singular)
παρουσιάστριες (accusative plural)
παρουσιάστρια (singular vocative)
παρουσιάστριες (plural vocative)

el-decl-noun

παρουσιάστρια

παρουσιάστριες

παρουσιάστριας

παρουσιαστριών

παρουσιάστρια

παρουσιάστριες

παρουσιάστρια

παρουσιάστριες


κομπέρ

(theater, television, radio) presenter, compere


ενώνω

head

ενώνω • (enóno)

el-verb

ενώνω • (enóno) (past ένωσα, passive ενώνομαι, p‑past ενώθηκα, ppp ενωμένος)

enóno (romanization)
ένωσα (past)
ενώνομαι (passive)
ενώθηκα (passive past)
ενωμένος (participle passive perfect)
ενώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ενωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ενώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ενωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ενώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ενωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ενώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ενωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ενώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ενώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ενωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ένωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ένωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ενωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ένωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ένωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ενωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ένωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ένωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ενωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ενωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ενώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ενωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ένωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ένωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ενώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ενωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ενώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ενώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ενώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ενωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ένωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ένωσε (active imperative perfective second-person singular)
ενώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ενώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενώστε (active imperative perfective plural second-person)
ενώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ενωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ενώνοντας (active participle present)
έχοντας ενώσει (active participle past)
ενωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ενώσει (active infinitive-aorist)
ενωθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἑνόω (henóō) / ἑνῶ (henô), from εἷς (heîs, “one”).


κυκλοφορώ

head

κυκλοφορώ • (kykloforó)

el-verb

κυκλοφορούμαι

κυκλοφορήθηκα

κυκλοφορημένος

κυκλοφορώ • (kykloforó) (past κυκλοφόρησα, passive κυκλοφορούμαι, p‑past κυκλοφορήθηκα, ppp κυκλοφορημένος)

kykloforó (romanization)
κυκλοφόρησα (past)
κυκλοφορούμαι (passive)
κυκλοφορήθηκα (passive past)
κυκλοφορημένος (participle passive perfect)
is rare (passive)
κυκλοφορώ (active first-person imperfective indicative present singular)
κυκλοφοράω¹ (active first-person imperfective indicative informal present singular)
κυκλοφορήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κυκλοφορούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κυκλοφορηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κυκλοφορείς (active imperfective indicative present second-person singular)
κυκλοφοράς (active imperfective indicative informal present second-person singular)
κυκλοφορήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κυκλοφορείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κυκλοφορηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κυκλοφορεί (active imperfective indicative present singular third-person)
κυκλοφοράει (active imperfective indicative informal present singular third-person)
κυκλοφορήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κυκλοφορείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κυκλοφορηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κυκλοφορούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κυκλοφορήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κυκλοφορούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κυκλοφορούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
κυκλοφορηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κυκλοφορείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
κυκλοφορήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κυκλοφορείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κυκλοφορείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
κυκλοφορηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κυκλοφορούν (active imperfective indicative plural present third-person)
κυκλοφορούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κυκλοφοράν (active imperfective indicative informal plural present third-person)
κυκλοφοράνε (active imperfective indicative informal plural present third-person)
κυκλοφορήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυκλοφορήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυκλοφορούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κυκλοφορηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυκλοφορηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυκλοφορούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κυκλοφόρησα (active first-person indicative past perfective singular)
κυκλοφορούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
κυκλοφορήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κυκλοφορούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κυκλοφόρησες (active indicative past perfective second-person singular)
κυκλοφορούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
κυκλοφορήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κυκλοφορούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κυκλοφόρησε (active indicative past perfective singular third-person)
κυκλοφορούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{(ε)κυκλοφορείτο} (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κυκλοφορήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κυκλοφορούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κυκλοφορήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κυκλοφορούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κυκλοφορηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κυκλοφορούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κυκλοφορήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[κυκλοφορούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
κυκλοφορηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κυκλοφορούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυκλοφορούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυκλοφόρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυκλοφορήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυκλοφορήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κυκλοφορούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
{(ε)κυκλοφορούντο} (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κυκλοφορήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυκλοφορηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυκλοφορηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κυκλοφορώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κυκλοφορήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κυκλοφορούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κυκλοφορηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κυκλοφόρησε (active imperative perfective second-person singular)
κυκλοφορήσου (imperative passive perfective second-person singular)
κυκλοφορείτε (active imperative imperfective plural second-person)
κυκλοφορήστε (active imperative perfective plural second-person)
κυκλοφορείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κυκλοφορείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
κυκλοφορηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κυκλοφορώντας (active participle present)
κυκλοφορούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κυκλοφορήσει (active participle past)
κυκλοφορημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
κυκλοφορήσει (active infinitive-aorist)
κυκλοφορηθεί (infinitive-aorist passive)
κυκλοφοράω (alternative)

κυ κλο φο ρώ

Back-formation from κυκλοφορ(ία) (kyklofor(ía), “circulation”) + -ώ (-ó). The sense of the ancient mediopassive κυκλοφορέομαι (kuklophoréomai) was revolve. By surface analysis, κυκλο- (kyklo-, “circle (κύκλος)”) + -φορώ (-foró, “grade of verb φέρω”)

back-form

κυκλοφορ(ία)

surf

(media) to publish, issue, circulate, release(book, newspaper, etc)


στοιχειοθέτης

head

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτης • (stoicheiothétis) m (plural στοιχειοθέτες, feminine στοιχειοθέτρια)

el-noun

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτρια

stoicheiothétis (romanization)
στοιχειοθέτες (plural)
στοιχειοθέτρια (feminine)
στοιχειοθέτης (nominative singular)
στοιχειοθέτες (nominative plural)
στοιχειοθέτη (genitive singular)
στοιχειοθετών (genitive plural)
στοιχειοθέτη (accusative singular)
στοιχειοθέτες (accusative plural)
στοιχειοθέτη (singular vocative)
στοιχειοθέτες (plural vocative)

el-decl-noun

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτη

στοιχειοθετών

στοιχειοθέτη

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτη

στοιχειοθέτες


στοιχειοθέτρια

head

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτρια • (stoicheiothétria) f (plural στοιχειοθέτρια, masculine στοιχειοθέτης)

el-noun

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτρια

stoicheiothétria (romanization)
στοιχειοθέτρια (plural)
στοιχειοθέτης (masculine)
στοιχειοθέτρια (nominative singular)
στοιχειοθέτριες (nominative plural)
στοιχειοθέτριας (genitive singular)
στοιχειοθετριών (genitive plural)
στοιχειοθέτρια (accusative singular)
στοιχειοθέτριες (accusative plural)
στοιχειοθέτρια (singular vocative)
στοιχειοθέτριες (plural vocative)

el-decl-noun

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες

στοιχειοθέτριας

στοιχειοθετριών

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες


πλατό

plató (romanization)
πλατά (plural)
πλατό (nominative singular)
πλατά (nominative plural)
πλατού (genitive singular)
πλατών (genitive plural)
πλατό (accusative singular)
πλατά (accusative plural)
πλατό (singular vocative)
πλατά (plural vocative)

A reborrowing from French plateau (“stage, set”), from Latin *plattus (“flattened”), from Ancient Greek πλατύς (platús, “wide, flat”)


περισπωμένη

head

περισπωμένες

περισπωμένη • (perispoméni) f (plural περισπωμένες)

el-noun

περισπωμένες

perispoméni (romanization)
περισπωμένες (plural)
περισπωμένη (nominative singular)
περισπωμένες (nominative plural)
περισπωμένης (genitive singular)
περισπωμένων (genitive plural)
περισπωμένη (accusative singular)
περισπωμένες (accusative plural)
περισπωμένη (singular vocative)
περισπωμένες (plural vocative)

el-decl-noun

περισπωμένες

περισπωμένης

περισπωμένων

περισπωμένες

περισπωμένες

Plural περισπωμένες for the function as modern noun. But as participle, περισπώμενες.

πε ρι σπω μέ νη

Substantivised feminine of the ancient participle περισπώμενος (perispṓmenos). (See the ancient περισπωμένη).

(typography, grammar) circumflex ( ͂ ) (a diacritical mark, used in the polytonic script of Greek)


συνίζηση

head

συνίζηση • (synízisi) f (plural συνιζήσεις)

synízisi (romanization)
συνιζήσεις (plural)
συνίζηση (nominative singular)
συνιζήσεις (nominative plural)
συνίζησης (genitive singular)
συνιζήσεων (genitive plural)
συνίζηση (accusative singular)
συνιζήσεις (accusative plural)
συνίζηση (singular vocative)
συνιζήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συνιζήσεως (synizíseos)


τυπογραφείο

head

τυπογραφείο • (typografeío) n (plural τυπογραφεία)

typografeío (romanization)
τυπογραφεία (plural)
τυπογραφείο (nominative singular)
τυπογραφεία (nominative plural)
τυπογραφείου (genitive singular)
τυπογραφείων (genitive plural)
τυπογραφείο (accusative singular)
τυπογραφεία (accusative plural)
τυπογραφείο (singular vocative)
τυπογραφεία (plural vocative)
τυπογραφεῖον (alternative)

el-decl-noun

τυπογραφείου

τυπογραφείων

From τυπογραφία (typografía, “print”) + -είο (-eío, “place, building”).

suffix

(typography) print shop, printer's, printing works (a printing business building)


τυπογραφία

head

τυπογραφία • (typografía) f (uncountable)

typografía (romanization)
τυπογραφία (nominative singular)
τυπογραφίας (genitive singular)
τυπογραφία (accusative singular)
τυπογραφία (singular vocative)

Hellenised form of New Latin typographia


τυπογραφικός

τυπογραφικός • (typografikós) m (feminine τυπογραφική, neuter τυπογραφικό)

typografikós (romanization)
τυπογραφική (feminine)
τυπογραφικό (neuter)
τυπογραφικός (masculine nominative singular)
τυπογραφική (feminine nominative singular)
τυπογραφικό (neuter nominative singular)
τυπογραφικοί (masculine nominative plural)
τυπογραφικές (feminine nominative plural)
τυπογραφικά (neuter nominative plural)
τυπογραφικού (genitive masculine singular)
τυπογραφικής (feminine genitive singular)
τυπογραφικού (genitive neuter singular)
τυπογραφικών (genitive masculine plural)
τυπογραφικών (feminine genitive plural)
τυπογραφικών (genitive neuter plural)
τυπογραφικό (accusative masculine singular)
τυπογραφική (accusative feminine singular)
τυπογραφικό (accusative neuter singular)
τυπογραφικούς (accusative masculine plural)
τυπογραφικές (accusative feminine plural)
τυπογραφικά (accusative neuter plural)
τυπογραφικέ (masculine singular vocative)
τυπογραφική (feminine singular vocative)
τυπογραφικό (neuter singular vocative)
τυπογραφικοί (masculine plural vocative)
τυπογραφικές (feminine plural vocative)
τυπογραφικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τυπογραφικός

el-decl-adj-table

τυπογραφικός (typografikós)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικοί (typografikoí)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)

τυπογραφικού (typografikoú)

τυπογραφικής (typografikís)

τυπογραφικού (typografikoú)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικούς (typografikoús)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)

τυπογραφικέ (typografiké)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικοί (typografikoí)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)


πετραρχισμός

petrarchismós (romanization)
πετραρχισμός (nominative singular)
πετραρχισμού (genitive singular)
πετραρχισμό (accusative singular)
πετραρχισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

πετραρχισμός

πετραρχισμού

πε τραρ χι σμός

Πετράρχης (Petrárchis, “Petrarch”) + -ισμός (-ismós, “-ism”)


πετραρχικός

head

πετραρχικός • (petrarchikós) m (feminine πετραρχική, neuter πετραρχικό)

petrarchikós (romanization)
πετραρχική (feminine)
πετραρχικό (neuter)
πετραρχικός (masculine nominative singular)
πετραρχική (feminine nominative singular)
πετραρχικό (neuter nominative singular)
πετραρχικοί (masculine nominative plural)
πετραρχικές (feminine nominative plural)
πετραρχικά (neuter nominative plural)
πετραρχικού (genitive masculine singular)
πετραρχικής (feminine genitive singular)
πετραρχικού (genitive neuter singular)
πετραρχικών (genitive masculine plural)
πετραρχικών (feminine genitive plural)
πετραρχικών (genitive neuter plural)
πετραρχικό (accusative masculine singular)
πετραρχική (accusative feminine singular)
πετραρχικό (accusative neuter singular)
πετραρχικούς (accusative masculine plural)
πετραρχικές (accusative feminine plural)
πετραρχικά (accusative neuter plural)
πετραρχικέ (masculine singular vocative)
πετραρχική (feminine singular vocative)
πετραρχικό (neuter singular vocative)
πετραρχικοί (masculine plural vocative)
πετραρχικές (feminine plural vocative)
πετραρχικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πετραρχικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πετραρχικός, etc.)

πε τραρ χι κός

Πετράρχης (Petrárchis, “Petrarch”) + -ικός (-ikós, “-an, -ic”)


πετραρχικό σονέτο

head

πετραρχικά σονέτα

πετραρχικό σονέτο • (petrarchikó sonéto) n (plural πετραρχικά σονέτα)

el-noun

πετραρχικά σονέτα

petrarchikó sonéto (romanization)
πετραρχικά σονέτα (plural)

Named after Italian scholar, poet and humanist Francesco Petrarca (1304–1374), who did not invent but made large use of this form in his authorship.


ακροατής

head

ακροατής • (akroatís) m (plural ακροατές, feminine ακροάτρια)

akroatís (romanization)
ακροατές (plural)
ακροάτρια (feminine)
ακροατής (nominative singular)
ακροατές (nominative plural)
ακροατή (genitive singular)
ακροατών (genitive plural)
ακροατή (accusative singular)
ακροατές (accusative plural)
ακροατή (singular vocative)
ακροατές (plural vocative)

From Ancient Greek ἀκροῶμαι (akroômai, “to listen carefully”) + -τής (-tís).

der

Σήμερα προσφέρουμε δώρα στους ακροατές μας.

Símera prosféroume dóra stous akroatés mas.

Today, we are giving our listeners gifts.

(more specifically, radio) listener (someone who listens to the radio)


ακροάτρια

head

ακροάτρια • (akroátria) f (plural ακροάτριες, masculine ακροατής)

akroátria (romanization)
ακροάτριες (plural)
ακροατής (masculine)
ακροάτρια (nominative singular)
ακροάτριες (nominative plural)
ακροάτριας (genitive singular)
ακροατριών (genitive plural)
ακροάτρια (accusative singular)
ακροάτριες (accusative plural)
ακροάτρια (singular vocative)
ακροάτριες (plural vocative)

α κρο ά τρι α

ακροατής (akroatís, “listener”) + -τρια (-tria).

suffix

Μια εξοργισμένη ακροάτρια κάλεσε την εκπομπή να διαμαρτυρηθεί.

Mia exorgisméni akroátria kálese tin ekpompí na diamartyritheí.

A furious listener called the show to complain.

(female, more specifically, radio) listener (someone who listens to the radio)


βίντεο

head

βίντεο • (vínteo) n

el-noun

βίντεο • (vínteo) n

vínteo (romanization)
βίντεο (nominative singular)
βίντεα (nominative plural)
βίντεου (genitive singular)
βίντεων (genitive plural)
βίντεο (accusative singular)
βίντεα (accusative plural)
βίντεο (singular vocative)
βίντεα (plural vocative)

(television, etc) video (TV recording: method, instrument and process)


αράπης

head

αράπης • (arápis) m (plural αράπηδες, feminine αραπίνα or αράπισσα)

arápis (romanization)
αράπηδες (plural)
αραπίνα (feminine)
αράπισσα (feminine)
αράπης (nominative singular)
αράπηδες (nominative plural)
αράπη (genitive singular)
αράπηδων (genitive plural)
αράπη (accusative singular)
αράπηδες (accusative plural)
αράπη (singular vocative)
αράπηδες (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish عرب (Arap), from Arabic عَرَب (ʕarab).

bor+

<i class="Latn mention" lang="tr">Arap</i>

Φάε το φαΐ σου, γιατί θα φωνάξω τον αράπη!

Fáe to faḯ sou, giatí tha fonáxo ton arápi!

(folklore) A type of supernatural boogeyman-type being that appears in several forms: as a guardian of households who enriches the owner (but eats greedy persons); as a dark guardian of hidden treasures; or as a brawny opponent to the hero of the story, whom Arapis serves after he is defeated by him. Often used in previous times to scare small children:


γύρισμα

head

γύρισμα • (gýrisma) n (plural γυρίσματα)

gýrisma (romanization)
γυρίσματα (plural)
γύρισμα (nominative singular)
γυρίσματα (nominative plural)
γυρίσματος (genitive singular)
γυρισμάτων (genitive plural)
γύρισμα (accusative singular)
γυρίσματα (accusative plural)
γύρισμα (singular vocative)
γυρίσματα (plural vocative)

* From Byzantine Greek γύρισμα (gúrisma), from Ancient Greek γυρίζω (gurízō).
* (media): Semantic loan from French tournage.


κάμερα

kámera (romanization)
κάμερες (plural)
κάμερα (nominative singular)
κάμερες (nominative plural)
κάμερας (genitive singular)
κάμερα (accusative singular)
κάμερες (accusative plural)
κάμερα (singular vocative)
κάμερες (plural vocative)

(film, photography) camera (usually for film and video)


κάμερα-μαν

κάμερα-μαν • (kámera-man) m (indeclinable)

kámera-man (romanization)
καμεραμάν (alternative)


εικονολήπτης

εικονολήπτες

εικονολήπτρια

εικονολήπτης • (eikonolíptis) m (plural εικονολήπτες, feminine εικονολήπτρια)

el-noun

εικονολήπτρια

εικονολήπτες

eikonolíptis (romanization)
εικονολήπτες (plural)
εικονολήπτρια (feminine)
εικονολήπτης (nominative singular)
εικονολήπτες (nominative plural)
εικονολήπτη (genitive singular)
εικονοληπτών (genitive plural)
εικονολήπτη (accusative singular)
εικονολήπτες (accusative plural)
εικονολήπτη (singular vocative)
εικονολήπτες (plural vocative)

el-decl-noun

εικονολήπτης

εικονολήπτες

εικονοληπτών

εικονολήπτες

εικονολήπτες


εικονολήπτρια

head

εικονολήπτριες

εικονολήπτης

εικονολήπτρια • (eikonolíptria) f (plural εικονολήπτριες, masculine εικονολήπτης)

el-noun

εικονολήπτριες

εικονολήπτης

eikonolíptria (romanization)
εικονολήπτριες (plural)
εικονολήπτης (masculine)
εικονολήπτρια (nominative singular)
εικονολήπτριες (nominative plural)
εικονολήπτριας (genitive singular)
εικονοληπτριών (genitive plural)
εικονολήπτρια (accusative singular)
εικονολήπτριες (accusative plural)
εικονολήπτρια (singular vocative)
εικονολήπτριες (plural vocative)

el-decl-noun

εικονολήπτρια

εικονολήπτριες

εικονολήπτριας

εικονοληπτριών

εικονολήπτρια

εικονολήπτριες

εικονολήπτρια

εικονολήπτριες


βιντεοκάμερα

head

βιντεοκάμερες

βιντεοκάμερα • (vinteokámera) f (plural βιντεοκάμερες)

el-noun

βιντεοκάμερες

vinteokámera (romanization)
βιντεοκάμερες (plural)
βιντεοκάμερα (nominative singular)
βιντεοκάμερες (nominative plural)
βιντεοκάμερας (genitive singular)
βιντεοκαμερών (genitive plural)
βιντεοκάμερα (accusative singular)
βιντεοκάμερες (accusative plural)
βιντεοκάμερα (singular vocative)
βιντεοκάμερες (plural vocative)

el-decl-noun

βιντεοκάμερα

βιντεοκάμερες

βιντεοκάμερας

βιντεοκαμερών

βιντεοκάμερα

βιντεοκάμερες

βιντεοκάμερα

βιντεοκάμερες


κινηματογραφία

head

κινηματογραφία • (kinimatografía) f (uncountable)

kinimatografía (romanization)
κινηματογραφία (nominative singular)
κινηματογραφίας (genitive singular)
κινηματογραφία (accusative singular)
κινηματογραφία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

κινηματογραφία

κινηματογραφίας

κινηματογραφία

κινηματογραφία


κινηματογραφικός

head

κινηματογραφική

κινηματογραφικό

κινηματογραφικός • (kinimatografikós) m (feminine κινηματογραφική, neuter κινηματογραφικό)

el-adj

κινηματογραφική

κινηματογραφικό

kinimatografikós (romanization)
κινηματογραφική (feminine)
κινηματογραφικό (neuter)
κινηματογραφικός (masculine nominative singular)
κινηματογραφική (feminine nominative singular)
κινηματογραφικό (neuter nominative singular)
κινηματογραφικοί (masculine nominative plural)
κινηματογραφικές (feminine nominative plural)
κινηματογραφικά (neuter nominative plural)
κινηματογραφικού (genitive masculine singular)
κινηματογραφικής (feminine genitive singular)
κινηματογραφικού (genitive neuter singular)
κινηματογραφικών (genitive masculine plural)
κινηματογραφικών (feminine genitive plural)
κινηματογραφικών (genitive neuter plural)
κινηματογραφικό (accusative masculine singular)
κινηματογραφική (accusative feminine singular)
κινηματογραφικό (accusative neuter singular)
κινηματογραφικούς (accusative masculine plural)
κινηματογραφικές (accusative feminine plural)
κινηματογραφικά (accusative neuter plural)
κινηματογραφικέ (masculine singular vocative)
κινηματογραφική (feminine singular vocative)
κινηματογραφικό (neuter singular vocative)
κινηματογραφικοί (masculine plural vocative)
κινηματογραφικές (feminine plural vocative)
κινηματογραφικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

κινηματογραφικ

el-decl-adj-a

κινηματογραφικ

el-decl-adj-positive

Declension of κινηματογραφικός

κινηματογραφικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κινηματογραφικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κινηματογραφικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

κινηματογραφικ

el-decl-adj-table

κινηματογραφικός (kinimatografikós)

κινηματογραφική (kinimatografikí)

κινηματογραφικό (kinimatografikó)

κινηματογραφικοί (kinimatografikoí)

κινηματογραφικές (kinimatografikés)

κινηματογραφικά (kinimatografiká)

κινηματογραφικού (kinimatografikoú)

κινηματογραφικής (kinimatografikís)

κινηματογραφικού (kinimatografikoú)

κινηματογραφικών (kinimatografikón)

κινηματογραφικών (kinimatografikón)

κινηματογραφικών (kinimatografikón)

κινηματογραφικό (kinimatografikó)

κινηματογραφική (kinimatografikí)

κινηματογραφικό (kinimatografikó)

κινηματογραφικούς (kinimatografikoús)

κινηματογραφικές (kinimatografikés)

κινηματογραφικά (kinimatografiká)

κινηματογραφικέ (kinimatografiké)

κινηματογραφική (kinimatografikí)

κινηματογραφικό (kinimatografikó)

κινηματογραφικοί (kinimatografikoí)

κινηματογραφικές (kinimatografikés)

κινηματογραφικά (kinimatografiká)

κι νη μα το γρα φι κός


πρεμιέρα

head

πρεμιέρα • (premiéra) f (plural πρεμιέρες)

premiéra (romanization)
πρεμιέρες (plural)
πρεμιέρα (nominative singular)
πρεμιέρες (nominative plural)
πρεμιέρας (genitive singular)
πρεμιέρα (accusative singular)
πρεμιέρες (accusative plural)
πρεμιέρα (singular vocative)
πρεμιέρες (plural vocative)


επεισόδιο

επεισόδιο • (epeisódio) n (plural επεισόδια)

epeisódio (romanization)
επεισόδια (plural)
επεισόδιο (nominative singular)
επεισόδια (nominative plural)
επεισοδίου (genitive singular)
επεισόδιου (genitive singular)
επεισοδίων (genitive plural)
επεισόδιο (accusative singular)
επεισόδια (accusative plural)
επεισόδιο (singular vocative)
επεισόδια (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπεισόδιον (epeisódion).


φωτόσπαθο

φωτόσπαθο • (fotóspatho) n (plural φωτόσπαθα)

fotóspatho (romanization)
φωτόσπαθα (plural)
φωτόσπαθο (nominative singular)
φωτόσπαθα (nominative plural)
φωτόσπαθου (genitive singular)
φωτόσπαθων (genitive plural)
φωτόσπαθο (accusative singular)
φωτόσπαθα (accusative plural)
φωτόσπαθο (singular vocative)
φωτόσπαθα (plural vocative)

From φωτο- (foto-, “light”) + σπαθί (spathí, “sword”); calque of English lightsaber.

prefix

(science fiction, weaponry) lightsaber (sword having a blade made of a powerful beam of light)


αγγελιάζομαι

head

αγγελιάζομαι • (angeliázomai)

el-verb

αγγελιάστηκα

αγγελιάζομαι • (angeliázomai) deponent (past αγγελιάστηκα)

angeliázomai (romanization)
αγγελιάστηκα (past)

(rhetoric, folklore) to receive an announcement (especially of impending death)


αγγέλιασμα

head

αγγελιάσματα

αγγέλιασμα • (angéliasma) n (plural αγγελιάσματα)

el-noun

αγγελιάσματα

angéliasma (romanization)
αγγελιάσματα (plural)
αγγέλιασμα (nominative singular)
αγγελιάσματα (nominative plural)
αγγελιάσματος (genitive singular)
αγγελιασμάτων (genitive plural)
αγγέλιασμα (accusative singular)
αγγελιάσματα (accusative plural)
αγγέλιασμα (singular vocative)
αγγελιάσματα (plural vocative)

el-decl-noun

αγγελιάσματα

αγγελιάσματος

αγγελιασμάτων

αγγελιάσματα

αγγελιάσματα

(folklore, rhetoric) the receiving of an announcement of impending death


αγγελοκρούομαι

head

αγγελοκρούομαι • (angelokroúomai)

el-verb

αγγελοκρούστηκα

αγγελοκρούομαι • (angelokroúomai) passive (past αγγελοκρούστηκα, active αγγελοκρούω)

angelokroúomai (romanization)
αγγελοκρούστηκα (past)
αγγελοκρούω (active)

αγγελοκρούομε (angelokroúome)

αγ γε λο κρού ο μαι

(folklore) to receive the knock announcing imminent death


ξαγναντεύω

head

ξαγναντεύω • (xagnantévo)

el-verb

ξαγναντεύω • (xagnantévo) (past ξαγνάντεψα, passive —)

xagnantévo (romanization)
ξαγνάντεψα (past)
ξαγναντεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξαγναντέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξαγναντεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξαγναντέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξαγναντεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξαγναντέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξαγναντεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξαγναντέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξαγναντεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξαγναντέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξαγναντεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαγναντεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαγναντέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαγναντέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαγνάντευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξαγνάντεψα (active first-person indicative past perfective singular)
ξαγνάντευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξαγνάντεψες (active indicative past perfective second-person singular)
ξαγνάντευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξαγνάντεψε (active indicative past perfective singular third-person)
ξαγναντεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξαγναντέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξαγναντεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξαγναντέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξαγνάντευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγναντεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγναντεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγνάντεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαγναντέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαγναντέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ξαγναντεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξαγναντέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ξαγνάντευε (active imperative imperfective second-person singular)
ξαγνάντεψε (active imperative perfective second-person singular)
ξαγνάντευ' ¹ (active imperative informal perfective second-person singular)
ξαγναντεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξαγναντέψτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαγναντεύτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαγναντεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ξαγναντέψει (active indeclinable participle perfect)
ξαγναντέψει (infinitive-aorist)

ξα γνα ντεύ ω

From (ξε-) ξ- (“totally”) + αγναντεύω (“gaze from far above”).

af

αγναντεύω αγναντεύω#Greek

(literature) alternative form of αγναντεύω (agnantévo)


Αποσπερίτης

head

Αποσπερίτης • (Aposperítis) m

el-noun-proper

Αποσπερίτης • (Aposperítis) m

Aposperítis (romanization)
Αποσπερίτης (nominative singular)
Αποσπερίτη (genitive singular)
Αποσπερίτη (accusative singular)
Αποσπερίτη (singular vocative)
αποσπερίτης (alternative)

(astronomy, Venus, literature) evening star, Vesper, Hesperus


οξεία

oxeía (romanization)
οξείες (plural)
οξεία (nominative singular)
οξείες (nominative plural)
οξείας (genitive singular)
οξειών (genitive plural)
οξεία (accusative singular)
οξείες (accusative plural)
οξεία (singular vocative)
οξείες (plural vocative)

From Ancient Greek ὀξεῖᾰ (oxeîă, “oxia, oxeia”).

inh

(orthography, typography, grammar) ´ (a strong stress accent used in polytonic Greek script e.g. in Ancient Greek and sometimes Modern Greek)


ακροαματικότητα

head

ακροαματικότητες

ακροαματικότητα • (akroamatikótita) f (plural ακροαματικότητες)

el-noun

ακροαματικότητες

akroamatikótita (romanization)
ακροαματικότητες (plural)
ακροαματικότητα (nominative singular)
ακροαματικότητες (nominative plural)
ακροαματικότητας (genitive singular)
ακροαματικοτήτων (genitive plural)
ακροαματικότητα (accusative singular)
ακροαματικότητες (accusative plural)
ακροαματικότητα (singular vocative)
ακροαματικότητες (plural vocative)

el-decl-noun

ακροαματικότητα

ακροαματικότητες

ακροαματικότητας

ακροαματικοτήτων

ακροαματικότητα

ακροαματικότητες

ακροαματικότητα

ακροαματικότητες

α κρο α μα τι κό τη τα

ακροαματικός (akroamatikós, “listening”) + -ότητα (-ótita).

suffix

ακροαματικός

Έχασε ακροαματικότητα όταν άλλαξε την ώρα μετάδοσης της εκπομπής τής.

Échase akroamatikótita ótan állaxe tin óra metádosis tis ekpompís tís.

She lost listeners when she changed the time she broadcast her show.

(radio) listenership, ratings (number who listened to a certain programme)


αισχρογράφημα

head

αισχρογραφήματα

αισχρογράφημα • (aischrográfima) n (plural αισχρογραφήματα)

el-noun

αισχρογραφήματα

aischrográfima (romanization)
αισχρογραφήματα (plural)
αισχρογράφημα (nominative singular)
αισχρογραφήματα (nominative plural)
αισχρογραφήματος (genitive singular)
αισχρογραφημάτων (genitive plural)
αισχρογράφημα (accusative singular)
αισχρογραφήματα (accusative plural)
αισχρογράφημα (singular vocative)
αισχρογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογραφήματος

αισχρογραφημάτων

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

(literature) pornographic writing, pornography


πορνογράφημα

head

πορνογραφήματα

πορνογράφημα • (pornográfima) n (plural πορνογραφήματα)

el-noun

πορνογραφήματα

pornográfima (romanization)
πορνογραφήματα (plural)
πορνογράφημα (nominative singular)
πορνογραφήματα (nominative plural)
πορνογραφήματος (genitive singular)
πορνογραφημάτων (genitive plural)
πορνογράφημα (accusative singular)
πορνογραφήματα (accusative plural)
πορνογράφημα (singular vocative)
πορνογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογραφήματος

πορνογραφημάτων

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογράφημα

πορνογραφήματα


ακαδημαϊσμός

head

ακαδημαϊσμός • (akadimaïsmós) m

el-adj

ακαδημαϊσμός • (akadimaïsmós) m

akadimaïsmós (romanization)
ακαδημαϊσμός (nominative singular)
ακαδημαϊσμοί (nominative plural)
ακαδημαϊσμού (genitive singular)
ακαδημαϊσμών (genitive plural)
ακαδημαϊσμό (accusative singular)
ακαδημαϊσμούς (accusative plural)
ακαδημαϊσμέ (singular vocative)
ακαδημαϊσμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ακαδημαϊσμός

ακαδημαϊσμοί

ακαδημαϊσμού

ακαδημαϊσμών

ακαδημαϊσμούς

ακαδημαϊσμοί

(literature, art) academicism (conventional, scholarly, formalism)


αληθεύω

head

αληθεύω • (alithévo)

el-verb

αληθεύω • (alithévo) (past αλήθεψα)

alithévo (romanization)
αλήθεψα (past)
αληθεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αληθέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αληθεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αληθευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αληθεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αληθέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αληθεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αληθευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αληθεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αληθέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αληθεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αληθευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αληθεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αληθέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αληθευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αληθευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αληθεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αληθέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αληθεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αληθευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αληθευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αληθεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αληθεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αληθέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αληθέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αληθεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αληθευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αληθευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλήθευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αλήθεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αληθευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αληθευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αληθεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλήθευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αλήθεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αληθευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αληθευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αληθεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλήθευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αλήθεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αληθευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αληθευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αληθεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αληθεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αληθέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αληθευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αληθευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αληθεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αληθέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αληθευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αληθευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλήθευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αληθεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αληθεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλήθεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αληθέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αληθέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
αληθεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αληθευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αληθεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αληθευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αληθευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αληθεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αληθέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αληθεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αληθευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αλήθευε (active imperative imperfective second-person singular)
αλήθεψε (active imperative perfective second-person singular)
αληθέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αληθεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αληθέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αληθεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αληθευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αληθεύοντας (active participle present)
έχοντας αληθέψει (active participle past)
αληθευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
αληθεμένος, ‑η, ‑o (participle passive past rare)
αληθέψει (active infinitive-aorist)
αληθευτεί (infinitive-aorist passive)

(literature, rarely in other forms)
(transitive) to prove to be true

(intransitive, passive voice) to be realized


μπάρα

head

μπάρα • (bára) f

el-noun

μπάρα • (bára) f

bára (romanization)
μπάρα (nominative singular)
μπάρες (nominative plural)
μπάρας (genitive singular)
μπάρα (accusative singular)
μπάρες (accusative plural)
μπάρα (singular vocative)
μπάρες (plural vocative)


θεαματικότητα

head

θεαματικότητες

θεαματικότητα • (theamatikótita) f (usually uncountable, plural θεαματικότητες)

el-noun

θεαματικότητες

theamatikótita (romanization)
θεαματικότητες (plural)
θεαματικότητα (nominative singular)
θεαματικότητες (nominative plural)
θεαματικότητας (genitive singular)
θεαματικοτήτων (genitive plural)
θεαματικότητα (accusative singular)
θεαματικότητες (accusative plural)
θεαματικότητα (singular vocative)
θεαματικότητες (plural vocative)

el-decl-noun

θεαματικότητα

θεαματικότητες

θεαματικότητας

θεαματικοτήτων

θεαματικότητα

θεαματικότητες

θεαματικότητα

θεαματικότητες

θε α μα τι κό τη τα

θεαματικός (theamatikós, “spectacular”) + -ότητα (-ótita). First attested 1825.

suffix

Συναντήθηκαν να αποφασίσουν πως να ανεβάσουν την θεαματικότητα της εκπομπής.

Synantíthikan na apofasísoun pos na anevásoun tin theamatikótita tis ekpompís.

They met to decide how to raise the ratings of the show.

(television) viewership, ratings (number of people who watched a certain programme)


τηλεθέαση

head

τηλεθέαση • (tilethéasi) f (plural τηλεθεάσεις)

tilethéasi (romanization)
τηλεθεάσεις (plural)
τηλεθέαση (nominative singular)
τηλεθεάσεις (nominative plural)
τηλεθέασης (genitive singular)
τηλεθεάσεων (genitive plural)
τηλεθέαση (accusative singular)
τηλεθεάσεις (accusative plural)
τηλεθέαση (singular vocative)
τηλεθεάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: τηλεθεάσεως (tiletheáseos)

τη λε θέ α ση

From Ancient Greek τῆλε (têle, “far off”) + θεάομαι (theáomai, “to gaze at”).

Η εκπομπή συγκέντρωσε μεγάλη τηλεθέαση.

I ekpompí sygkéntrose megáli tilethéasi.


τηλεθεατής

head

τηλεθεατής • (tiletheatís) m (plural τηλεθεατές, feminine τηλεθεάτρια)

tiletheatís (romanization)
τηλεθεατές (plural)
τηλεθεάτρια (feminine)
τηλεθεατής (nominative singular)
τηλεθεατές (nominative plural)
τηλεθεατή (genitive singular)
τηλεθεατών (genitive plural)
τηλεθεατή (accusative singular)
τηλεθεατές (accusative plural)
τηλεθεατή (singular vocative)
τηλεθεατές (plural vocative)

τη λε θε α τής

Calque of French téléspectateur, from Ancient Greek τῆλε (têle, “far off, tele-”) + θεατής (theatís, “spectator”).

uder

Η εκπομπή προσφέρει διαγωνισμούς για τους τηλεθεατές.

I ekpompí prosférei diagonismoús gia tous tiletheatés.

The show offers competitions for viewers.

(television) viewer (someone who watches television)


τηλεθεάτρια

head

τηλεθεάτριες

τηλεθεάτρια • (tiletheátria) f (plural τηλεθεάτριες, masculine τηλεθεατής)

el-noun

τηλεθεάτριες

tiletheátria (romanization)
τηλεθεάτριες (plural)
τηλεθεατής (masculine)
τηλεθεάτρια (nominative singular)
τηλεθεάτριες (nominative plural)
τηλεθεάτριας (genitive singular)
τηλεθεατριών (genitive plural)
τηλεθεάτρια (accusative singular)
τηλεθεάτριες (accusative plural)
τηλεθεάτρια (singular vocative)
τηλεθεάτριες (plural vocative)

el-decl-noun

τηλεθεάτριες

τηλεθεάτριας

τηλεθεατριών

τηλεθεάτριες

τηλεθεάτριες

τη λε θε ά τρι α

τηλεθεατής (tiletheatís, “viewer”) + -τρια (-tria).

suffix

Μια εξοργισμένη τηλεθεάτρια κάλεσε την εκπομπή να διαμαρτυρηθεί.

Mia exorgisméni tiletheátria kálese tin ekpompí na diamartyritheí.

A furious viewer called the show to complain.

(female, television) viewer (someone who watches television)


συνέχεια

head

συνέχεια • (synécheia) f (plural συνέχειες)

synécheia (romanization)
συνέχειες (plural)
συνέχεια (nominative singular)
συνέχειες (nominative plural)
συνέχειας (genitive singular)
συνεχειών (genitive plural)
συνέχεια (accusative singular)
συνέχειες (accusative plural)
συνέχεια (singular vocative)
συνέχειες (plural vocative)

ασυνέχεια

antonym(s) of “continuation, continuity”

From Ancient Greek συνέχεια (sunékheia), from συνεχής (sunekhḗs) + -εια (-eia).

(typography) hyphen (The symbol "‐", typically used to join two or more words to form a compound term)


αλκαϊκός

αλκαϊκός • (alkaïkós) m (feminine αλκαϊκή, neuter αλκαϊκό)

alkaïkós (romanization)
αλκαϊκή (feminine)
αλκαϊκό (neuter)
αλκαϊκός (masculine nominative singular)
αλκαϊκή (feminine nominative singular)
αλκαϊκό (neuter nominative singular)
αλκαϊκοί (masculine nominative plural)
αλκαϊκές (feminine nominative plural)
αλκαϊκά (neuter nominative plural)
αλκαϊκού (genitive masculine singular)
αλκαϊκής (feminine genitive singular)
αλκαϊκού (genitive neuter singular)
αλκαϊκών (genitive masculine plural)
αλκαϊκών (feminine genitive plural)
αλκαϊκών (genitive neuter plural)
αλκαϊκό (accusative masculine singular)
αλκαϊκή (accusative feminine singular)
αλκαϊκό (accusative neuter singular)
αλκαϊκούς (accusative masculine plural)
αλκαϊκές (accusative feminine plural)
αλκαϊκά (accusative neuter plural)
αλκαϊκέ (masculine singular vocative)
αλκαϊκή (feminine singular vocative)
αλκαϊκό (neuter singular vocative)
αλκαϊκοί (masculine plural vocative)
αλκαϊκές (feminine plural vocative)
αλκαϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλκαϊκός (alkaïkós)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκοί (alkaïkoí)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

αλκαϊκού (alkaïkoú)

αλκαϊκής (alkaïkís)

αλκαϊκού (alkaïkoú)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκούς (alkaïkoús)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

αλκαϊκέ (alkaïké)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκοί (alkaïkoí)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

From Ancient Greek ἀλκαϊκός (alkaïkós, “alcaic”) from Ἀλκαῖος (Alkaîos, “Alcaeus”).


αμεταβίβαστος

head

αμεταβίβαστη

αμεταβίβαστο

αμεταβίβαστος • (ametavívastos) m (feminine αμεταβίβαστη, neuter αμεταβίβαστο)

el-adj

αμεταβίβαστη

αμεταβίβαστο

ametavívastos (romanization)
αμεταβίβαστη (feminine)
αμεταβίβαστο (neuter)
αμεταβίβαστος (masculine nominative singular)
αμεταβίβαστη (feminine nominative singular)
αμεταβίβαστο (neuter nominative singular)
αμεταβίβαστοι (masculine nominative plural)
αμεταβίβαστες (feminine nominative plural)
αμεταβίβαστα (neuter nominative plural)
αμεταβίβαστου (genitive masculine singular)
αμεταβίβαστης (feminine genitive singular)
αμεταβίβαστου (genitive neuter singular)
αμεταβίβαστων (genitive masculine plural)
αμεταβίβαστων (feminine genitive plural)
αμεταβίβαστων (genitive neuter plural)
αμεταβίβαστο (accusative masculine singular)
αμεταβίβαστη (accusative feminine singular)
αμεταβίβαστο (accusative neuter singular)
αμεταβίβαστους (accusative masculine plural)
αμεταβίβαστες (accusative feminine plural)
αμεταβίβαστα (accusative neuter plural)
αμεταβίβαστε (masculine singular vocative)
αμεταβίβαστη (feminine singular vocative)
αμεταβίβαστο (neuter singular vocative)
αμεταβίβαστοι (masculine plural vocative)
αμεταβίβαστες (feminine plural vocative)
αμεταβίβαστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αμεταβίβαστος

el-decl-adj-table

αμεταβίβαστος (ametavívastos)

αμεταβίβαστη (ametavívasti)

αμεταβίβαστο (ametavívasto)

αμεταβίβαστοι (ametavívastoi)

αμεταβίβαστες (ametavívastes)

αμεταβίβαστα (ametavívasta)

αμεταβίβαστου (ametavívastou)

αμεταβίβαστης (ametavívastis)

αμεταβίβαστου (ametavívastou)

αμεταβίβαστων (ametavívaston)

αμεταβίβαστων (ametavívaston)

αμεταβίβαστων (ametavívaston)

αμεταβίβαστο (ametavívasto)

αμεταβίβαστη (ametavívasti)

αμεταβίβαστο (ametavívasto)

αμεταβίβαστους (ametavívastous)

αμεταβίβαστες (ametavívastes)

αμεταβίβαστα (ametavívasta)

αμεταβίβαστε (ametavívaste)

αμεταβίβαστη (ametavívasti)

αμεταβίβαστο (ametavívasto)

αμεταβίβαστοι (ametavívastoi)

αμεταβίβαστες (ametavívastes)

αμεταβίβαστα (ametavívasta)


αμάτιαστος

head

αμάτιαστος • (amátiastos) m (feminine αμάτιαστη, neuter αμάτιαστο)

amátiastos (romanization)
αμάτιαστη (feminine)
αμάτιαστο (neuter)
αμάτιαστος (masculine nominative singular)
αμάτιαστη (feminine nominative singular)
αμάτιαστο (neuter nominative singular)
αμάτιαστοι (masculine nominative plural)
αμάτιαστες (feminine nominative plural)
αμάτιαστα (neuter nominative plural)
αμάτιαστου (genitive masculine singular)
αμάτιαστης (feminine genitive singular)
αμάτιαστου (genitive neuter singular)
αμάτιαστων (genitive masculine plural)
αμάτιαστων (feminine genitive plural)
αμάτιαστων (genitive neuter plural)
αμάτιαστο (accusative masculine singular)
αμάτιαστη (accusative feminine singular)
αμάτιαστο (accusative neuter singular)
αμάτιαστους (accusative masculine plural)
αμάτιαστες (accusative feminine plural)
αμάτιαστα (accusative neuter plural)
αμάτιαστε (masculine singular vocative)
αμάτιαστη (feminine singular vocative)
αμάτιαστο (neuter singular vocative)
αμάτιαστοι (masculine plural vocative)
αμάτιαστες (feminine plural vocative)
αμάτιαστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμάτιαστος (amátiastos)

αμάτιαστη (amátiasti)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστοι (amátiastoi)

αμάτιαστες (amátiastes)

αμάτιαστα (amátiasta)

αμάτιαστου (amátiastou)

αμάτιαστης (amátiastis)

αμάτιαστου (amátiastou)

αμάτιαστων (amátiaston)

αμάτιαστων (amátiaston)

αμάτιαστων (amátiaston)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστη (amátiasti)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστους (amátiastous)

αμάτιαστες (amátiastes)

αμάτιαστα (amátiasta)

αμάτιαστε (amátiaste)

αμάτιαστη (amátiasti)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστοι (amátiastoi)

αμάτιαστες (amátiastes)

αμάτιαστα (amátiasta)


αναδημοσίευση

head

αναδημοσιεύσεις

αναδημοσίευση • (anadimosíefsi) f (plural αναδημοσιεύσεις)

el-noun

αναδημοσιεύσεις

anadimosíefsi (romanization)
αναδημοσιεύσεις (plural)
αναδημοσίευση (nominative singular)
αναδημοσιεύσεις (nominative plural)
αναδημοσίευσης (genitive singular)
αναδημοσιεύσεων (genitive plural)
αναδημοσίευση (accusative singular)
αναδημοσιεύσεις (accusative plural)
αναδημοσίευση (singular vocative)
αναδημοσιεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναδημοσίευση

αναδημοσιεύσεις

αναδημοσίευσης

αναδημοσιεύσεων

αναδημοσίευση

αναδημοσιεύσεις

αναδημοσίευση

αναδημοσιεύσεις

Older or formal genitive singular: αναδημοσιεύσεως (anadimosiéfseos)

From the Ancient Greek ἔκδοσις (ékdosis).


αναδρομή

head

αναδρομή • (anadromí) f (plural αναδρομές)

anadromí (romanization)
αναδρομές (plural)
αναδρομή (nominative singular)
αναδρομές (nominative plural)
αναδρομής (genitive singular)
αναδρομών (genitive plural)
αναδρομή (accusative singular)
αναδρομές (accusative plural)
αναδρομή (singular vocative)
αναδρομές (plural vocative)


αναμεταδίδω

αναμεταδίδω • (anametadído)

el-verb

αναμεταδίδομαι

αναμεταδίδω • (anametadído) (past αναμετέδωσα, passive αναμεταδίδομαι)

anametadído (romanization)
αναμετέδωσα (past)
αναμεταδίδομαι (passive)
αναμεταδίνω (alternative)

(radio, television) to retransmit, rebroadcast


ανάλεκτα

análekta (romanization)
ανάλεκτα (nominative plural)
αναλεκτων (genitive plural)
ανάλεκτα (accusative plural)
ανάλεκτα (plural vocative)

(literature) analects, analecta, chosen passages


ανάλεκτος

head

ανάλεκτος • (análektos) m (feminine ανάλεκτη, neuter ανάλεκτο)

análektos (romanization)
ανάλεκτη (feminine)
ανάλεκτο (neuter)
ανάλεκτος (masculine nominative singular)
ανάλεκτη (feminine nominative singular)
ανάλεκτο (neuter nominative singular)
ανάλεκτοι (masculine nominative plural)
ανάλεκτες (feminine nominative plural)
ανάλεκτα (neuter nominative plural)
ανάλεκτου (genitive masculine singular)
ανάλεκτης (feminine genitive singular)
ανάλεκτου (genitive neuter singular)
ανάλεκτων (genitive masculine plural)
ανάλεκτων (feminine genitive plural)
ανάλεκτων (genitive neuter plural)
ανάλεκτο (accusative masculine singular)
ανάλεκτη (accusative feminine singular)
ανάλεκτο (accusative neuter singular)
ανάλεκτους (accusative masculine plural)
ανάλεκτες (accusative feminine plural)
ανάλεκτα (accusative neuter plural)
ανάλεκτε (masculine singular vocative)
ανάλεκτη (feminine singular vocative)
ανάλεκτο (neuter singular vocative)
ανάλεκτοι (masculine plural vocative)
ανάλεκτες (feminine plural vocative)
ανάλεκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάλεκτος (análektos)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτοι (análektoi)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

ανάλεκτου (análektou)

ανάλεκτης (análektis)

ανάλεκτου (análektou)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτους (análektous)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

ανάλεκτε (análekte)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτοι (análektoi)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

(literature) describing analects, chosen passages


ηθοποιία

ithopoiía (romanization)
ηθοποιία (nominative singular)
ηθοποιίας (genitive singular)
ηθοποιία (accusative singular)
ηθοποιία (singular vocative)

η θο ποι ί α

(theater, film) acting (the way in which it is done)


ηλεκτροτυπία

head

ηλεκτροτυπίες

ηλεκτροτυπία • (ilektrotypía) f (plural ηλεκτροτυπίες)

el-noun

ηλεκτροτυπίες

ilektrotypía (romanization)
ηλεκτροτυπίες (plural)
ηλεκτροτυπία (nominative singular)
ηλεκτροτυπίες (nominative plural)
ηλεκτροτυπίας (genitive singular)
ηλεκτροτυπία (accusative singular)
ηλεκτροτυπίες (accusative plural)
ηλεκτροτυπία (singular vocative)
ηλεκτροτυπίες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροτυπία

ηλεκτροτυπίες

ηλεκτροτυπίας

ηλεκτροτυπία

ηλεκτροτυπίες

ηλεκτροτυπία

ηλεκτροτυπίες


διάστιχο

diásticho (romanization)
διάστιχο (nominative singular)
διάστιχα (nominative plural)
διαστίχου (genitive singular)
διάστιχου (genitive singular)
διαστίχων (genitive plural)
διάστιχο (accusative singular)
διάστιχα (accusative plural)
διάστιχο (singular vocative)
διάστιχα (plural vocative)


μοντάζ

(photography, art, film, printing) montage (process or end product); editing


καλικάντζαρος

head

καλικάντζαροι

καλικάντζαρος • (kalikántzaros) m (plural καλικάντζαροι)

el-noun

καλικάντζαροι

kalikántzaros (romanization)
καλικάντζαροι (plural)
καλικάντζαρος (nominative singular)
καλικάντζαροι (nominative plural)
καλικάντζαρου (genitive singular)
καλικαντζάρου (genitive singular)
καλικάντζαρων (genitive plural)
καλικαντζάρων (genitive plural)
καλικάντζαρο (accusative singular)
καλικάντζαρους (accusative plural)
καλικαντζάρους (accusative plural)
καλικάντζαρε (singular vocative)
καλικάντζαροι (plural vocative)

el-decl-noun

καλικάντζαρος

καλικάντζαροι

καλικάντζαρου

καλικαντζάρου

καλικάντζαρων

καλικαντζάρων

καλικάντζαρο

καλικάντζαρους

καλικαντζάρους

καλικάντζαρε

καλικάντζαροι

κα λι κάν τζα ρος

unk

Etymology unknown.

Ποιος έσπασε το πιάτο; Πρέπει να ’ταν ο καλικάντζαρος, ε;

Poios éspase to piáto? Prépei na ’tan o kalikántzaros, e?

Who broke this plate? It must have been a gremlin, eh?

(mythology, folklore) gremlin, goblin (creature which according to Greek folklore lives underground and comes up on Christmas Day to cause minor mischief, like putting out fires, and disappearing back into the earth on the feast of the Epiphany)


ΜΜΕ

* initialism of Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (Mésa Mazikís Enimérosis, “medium, mass, information”) or μέσο μαζικής ενημέρωσης n (méso mazikís enimérosis, “mass medium of information”), the E may also stand for Επικοινωνία f (Epikoinonía, “communication”)

initialism of

Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης<t:medium, mass, information>,μέσο μαζικής ενημέρωσης<g:n><t:mass medium of information>

the E may also stand for Επικοινωνία <abbr title="feminine gender">f</abbr> (Epikoinonía, “communication”)

(media) the media, the mass media (printed and broadcast)

μέσο μαζικής ενημέρωσης

mass medium -of information-; more frequent


αναμπαίζω

head

αναμπαίζω • (anampaízo)

el-verb

αναμπαίζω • (anampaízo) (past ανέμπαιξα)

anampaízo (romanization)
ανέμπαιξα (past)
αναμπαίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναμπαίξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναμπαίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναμπαιχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναμπαίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναμπαίξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναμπαίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναμπαιχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναμπαίξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναμπαίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναμπαιχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναμπαίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναμπαίξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναμπαιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναμπαιχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναμπαίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναμπαίξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναμπαιχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναμπαιχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανάμπαιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανάμπαιξα (active first-person indicative past perfective singular)
αναμπαιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαίχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανάμπαιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανάμπαιξες (active indicative past perfective second-person singular)
αναμπαιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαίχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανάμπαιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανάμπαιξε (active indicative past perfective singular third-person)
αναμπαιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαίχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναμπαίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναμπαίξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναμπαιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναμπαιχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναμπαίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναμπαίξατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναμπαιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναμπαιχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανάμπαιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανάμπαιξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναμπαιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναμπαίχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναμπαίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναμπαίξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναμπαίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναμπαιχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάμπαιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάμπαιξε (active imperative perfective second-person singular)
αναμπαίξου (imperative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναμπαίξτε (active imperative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναμπαιχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζοντας (active participle present)
έχοντας αναμπαίξει (active participle past)
αναμπαιγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναμπαίξει (active infinitive-aorist)
αναμπαιχτεί (infinitive-aorist passive)

α να μπαί ζω

From Byzantine Greek ἀνεμπαίζω (anempaízō), from ἀνα- (ana-) + ἐν- (en-) + παίζω (paízō).

(colloquial, literature) to mock, tease, ridicule


τυπώνω

head

τυπώνω • (typóno)

el-verb

τυπώνω • (typóno) (past τύπωσα, passive τυπώνομαι, p‑past τυπώθηκα, ppp τυπωμένος)

typóno (romanization)
τύπωσα (past)
τυπώνομαι (passive)
τυπώθηκα (passive past)
τυπωμένος (participle passive perfect)


ανανταπόδοτος

head

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

ανανταπόδοτος • (anantapódotos) m (feminine ανανταπόδοτη, neuter ανανταπόδοτο)

el-adj

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

anantapódotos (romanization)
ανανταπόδοτη (feminine)
ανανταπόδοτο (neuter)
ανανταπόδοτος (masculine nominative singular)
ανανταπόδοτη (feminine nominative singular)
ανανταπόδοτο (neuter nominative singular)
ανανταπόδοτοι (masculine nominative plural)
ανανταπόδοτες (feminine nominative plural)
ανανταπόδοτα (neuter nominative plural)
ανανταπόδοτου (genitive masculine singular)
ανανταπόδοτης (feminine genitive singular)
ανανταπόδοτου (genitive neuter singular)
ανανταπόδοτων (genitive masculine plural)
ανανταπόδοτων (feminine genitive plural)
ανανταπόδοτων (genitive neuter plural)
ανανταπόδοτο (accusative masculine singular)
ανανταπόδοτη (accusative feminine singular)
ανανταπόδοτο (accusative neuter singular)
ανανταπόδοτους (accusative masculine plural)
ανανταπόδοτες (accusative feminine plural)
ανανταπόδοτα (accusative neuter plural)
ανανταπόδοτε (masculine singular vocative)
ανανταπόδοτη (feminine singular vocative)
ανανταπόδοτο (neuter singular vocative)
ανανταπόδοτοι (masculine plural vocative)
ανανταπόδοτες (feminine plural vocative)
ανανταπόδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανανταπόδοτος

el-decl-adj-table

ανανταπόδοτος (anantapódotos)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτοι (anantapódotoi)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

ανανταπόδοτου (anantapódotou)

ανανταπόδοτης (anantapódotis)

ανανταπόδοτου (anantapódotou)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτους (anantapódotous)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

ανανταπόδοτε (anantapódote)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτοι (anantapódotoi)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

From Ancient Greek ἀνανταπόδοτος (anantapódotos).

der

ἀνανταπόδοτος

(rhetoric, literature) descriptive of anapodoton


ανάπαιστος

head

ανάπαιστος • (anápaistos) m (plural ανάπαιστοι)

anápaistos (romanization)
ανάπαιστοι (plural)
ανάπαιστος (nominative singular)
ανάπαιστοι (nominative plural)
ανάπαιστου (genitive singular)
ανάπαιστων (genitive plural)
ανάπαιστο (accusative singular)
ανάπαιστους (accusative plural)
ανάπαιστε (singular vocative)
ανάπαιστοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνάπαιστος (anápaistos).

(poetry) anapaest (UK), anapæst, anapest (US)


αγγελοκρούω

αγγελοκρούω • (angelokroúo)

el-verb

αγγελόκρουσα

αγγελοκρούομαι

αγγελοκρούω • (angelokroúo) (past αγγελόκρουσα, passive αγγελοκρούομαι)

angelokroúo (romanization)
αγγελόκρουσα (past)
αγγελοκρούομαι (passive)
αγγελοκρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
αγγελοκρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αγγελοκρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αγγελοκρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αγγελοκρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αγγελοκρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αγγελοκρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αγγελοκρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αγγελοκρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
αγγελοκρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αγγελοκρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αγγελοκρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αγγελοκρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αγγελοκρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αγγελοκρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αγγελοκρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αγγελοκρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αγγελοκρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αγγελοκρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγελοκρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγελοκρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αγγελοκρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοκρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοκρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοκρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοκρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αγγελοκρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγελοκρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγελόκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγγελόκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
αγγελοκρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγελοκρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγελοκρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αγγελόκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγγελόκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
αγγελοκρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγελοκρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγελοκρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αγγελόκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγγελόκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
αγγελοκρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγελοκρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγελοκρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αγγελοκρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αγγελοκρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αγγελοκρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αγγελοκρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αγγελοκρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αγγελοκρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αγγελοκρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αγγελοκρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αγγελόκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοκρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοκρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελόκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγγελοκρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αγγελοκρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγελοκρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγελοκρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αγγελοκρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αγγελοκρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αγγελοκρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αγγελοκρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αγγελόκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
αγγελόκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
αγγελοκρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
αγγελοκρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
αγγελοκρούστε (active imperative perfective plural second-person)
αγγελοκρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αγγελοκρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αγγελοκρούοντας (active participle present)
έχοντας αγγελοκρούσει (active participle past)
αγγελοκρουσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αγγελοκρούσει (active infinitive-aorist)
αγγελοκρουστεί (infinitive-aorist passive)

αγ γε λο κρού ω

From άγγελο(ς) (“angel”) + κρούω (“strike”).

Αρρώστησα βαριά, αγγελοκρούστηκα, αλλά επέζησα.

Arróstisa variá, angelokroústika, allá epézisa.

I became very ill, I was knocking on heaven's door, but I survived.

knocking on heaven's door
knocking on heaven's door

(folklore, colloquial, usually in passive voice) to be knocking on heaven's door (literally: struck by the angel of death, hearing the knock of death)


ειδύλλιο

head

ειδύλλιο • (eidýllio) n (plural ειδύλλια)

eidýllio (romanization)
ειδύλλια (plural)
ειδύλλιο (nominative singular)
ειδύλλια (nominative plural)
ειδυλλίου (genitive singular)
ειδύλλιου (genitive singular)
ειδυλλίων (genitive plural)
ειδύλλιο (accusative singular)
ειδύλλια (accusative plural)
ειδύλλιο (singular vocative)
ειδύλλια (plural vocative)

The genre from Hellenistic Ancient Greek εἰδύλλιον (eidúllion, “short bucolic poem”).
Sense romance, semantic loan from French idylle.

inh

(literature) in ancient Greek and Roman literature, a short bucolic poem, usually with romantic theme

(in new times) any poem or other literary form of similar character


αναπαιστικός

head

αναπαιστικός • (anapaistikós) m (feminine αναπαιστική, neuter αναπαιστικό)

anapaistikós (romanization)
αναπαιστική (feminine)
αναπαιστικό (neuter)
αναπαιστικός (masculine nominative singular)
αναπαιστική (feminine nominative singular)
αναπαιστικό (neuter nominative singular)
αναπαιστικοί (masculine nominative plural)
αναπαιστικές (feminine nominative plural)
αναπαιστικά (neuter nominative plural)
αναπαιστικού (genitive masculine singular)
αναπαιστικής (feminine genitive singular)
αναπαιστικού (genitive neuter singular)
αναπαιστικών (genitive masculine plural)
αναπαιστικών (feminine genitive plural)
αναπαιστικών (genitive neuter plural)
αναπαιστικό (accusative masculine singular)
αναπαιστική (accusative feminine singular)
αναπαιστικό (accusative neuter singular)
αναπαιστικούς (accusative masculine plural)
αναπαιστικές (accusative feminine plural)
αναπαιστικά (accusative neuter plural)
αναπαιστικέ (masculine singular vocative)
αναπαιστική (feminine singular vocative)
αναπαιστικό (neuter singular vocative)
αναπαιστικοί (masculine plural vocative)
αναπαιστικές (feminine plural vocative)
αναπαιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπαιστικός

el-decl-adj-table

αναπαιστικός (anapaistikós)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικοί (anapaistikoí)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

αναπαιστικού (anapaistikoú)

αναπαιστικής (anapaistikís)

αναπαιστικού (anapaistikoú)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικούς (anapaistikoús)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

αναπαιστικέ (anapaistiké)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικοί (anapaistikoí)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

(poetry) anapaestic (UK), anapestic (US)


Ανδροκλής

head

Ανδροκλής • (Androklís) m

el-noun-proper

Ανδροκλής • (Androklís) m

Androklís (romanization)
Ανδροκλής (nominative singular)
Ανδροκλή (genitive singular)
Ανδροκλή (accusative singular)
Ανδροκλή (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀνδροκλῆς (Androklês).

(folklore) a male given name, equivalent to English Androcles


γητεύω

head

γητεύω • (gitévo)

el-verb

γητεύω • (gitévo) (past γήτεψα, passive γητεύομαι, p‑past γητεύτηκα, ppp γητεμένος)

gitévo (romanization)
γήτεψα (past)
γητεύομαι (passive)
γητεύτηκα (passive past)
γητεμένος (participle passive perfect)
γητεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
γητέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γητεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
γητευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
γητεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γητέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γητεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
γητευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
γητεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
γητέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γητεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
γητευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
γητεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γητέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γητευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
γητευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
γητεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γητέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
γητεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γητεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γητέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
γητευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γητευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γήτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γήτεψα (active first-person indicative past perfective singular)
γητευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
γήτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γήτεψες (active indicative past perfective second-person singular)
γητευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
γήτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γήτεψε (active indicative past perfective singular third-person)
γητευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
γητεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γητέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γητευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
γητευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
γητεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γητέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
γητευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
γητευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
γήτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γήτεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
γητεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γητευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
γητεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα γητεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γητέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα γητεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα γητευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
γήτευε (active imperative imperfective second-person singular)
γήτεψε (active imperative perfective second-person singular)
γήτευ' (active imperative perfective second-person singular)
γητέψου (imperative passive perfective second-person singular)
γητεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
γητέψτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
γητευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
γητεύοντας (active participle present)
έχοντας γητέψει (active participle past)
γητεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
γητέψει (active infinitive-aorist)
γητευτεί (infinitive-aorist passive)
γοητεύω (alternative)

Inherited from Byzantine Greek γητεύω, from Ancient Greek γοητεύω (goēteúō, “bewitch”). Also see γοητεύω (goïtévo).

der

(vernacular, literature) use magic to enchant


ανθολογία

head

ανθολογία • (anthología) f (plural ανθολογίες)

anthología (romanization)
ανθολογίες (plural)
ανθολογία (nominative singular)
ανθολογίες (nominative plural)
ανθολογίας (genitive singular)
ανθολογιών (genitive plural)
ανθολογία (accusative singular)
ανθολογίες (accusative plural)
ανθολογία (singular vocative)
ανθολογίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνθολογία (anthología).


τηλεθεαματικότητα

τηλεθεαματικότητες

τηλεθεαματικότητα • (tiletheamatikótita) f (plural τηλεθεαματικότητες)

el-noun

τηλεθεαματικότητες

tiletheamatikótita (romanization)
τηλεθεαματικότητες (plural)
τηλεθεαματικότητα (nominative singular)
τηλεθεαματικότητες (nominative plural)
τηλεθεαματικότητας (genitive singular)
τηλεθεαματικοτήτων (genitive plural)
τηλεθεαματικότητα (accusative singular)
τηλεθεαματικότητες (accusative plural)
τηλεθεαματικότητα (singular vocative)
τηλεθεαματικότητες (plural vocative)

el-decl-noun

τηλεθεαματικότητα

τηλεθεαματικότητες

τηλεθεαματικότητας

τηλεθεαματικοτήτων

τηλεθεαματικότητα

τηλεθεαματικότητες

τηλεθεαματικότητα

τηλεθεαματικότητες

(television) viewership, ratings (number who watched a particular programme)