άτονος

head

άτονος • (átonos) m (feminine άτονη, neuter άτονο)

átonos (romanization)
άτονη (feminine)
άτονο (neuter)
άτονος (masculine nominative singular)
άτονη (feminine nominative singular)
άτονο (neuter nominative singular)
άτονοι (masculine nominative plural)
άτονες (feminine nominative plural)
άτονα (neuter nominative plural)
άτονου (genitive masculine singular)
άτονης (feminine genitive singular)
άτονου (genitive neuter singular)
άτονων (genitive masculine plural)
άτονων (feminine genitive plural)
άτονων (genitive neuter plural)
άτονο (accusative masculine singular)
άτονη (accusative feminine singular)
άτονο (accusative neuter singular)
άτονους (accusative masculine plural)
άτονες (accusative feminine plural)
άτονα (accusative neuter plural)
άτονε (masculine singular vocative)
άτονη (feminine singular vocative)
άτονο (neuter singular vocative)
άτονοι (masculine plural vocative)
άτονες (feminine plural vocative)
άτονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άτονος (átonos)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονοι (átonoi)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

άτονου (átonou)

άτονης (átonis)

άτονου (átonou)

άτονων (átonon)

άτονων (átonon)

άτονων (átonon)

άτονο (átono)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονους (átonous)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

άτονε (átone)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονοι (átonoi)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

From Byzantine Greek ἄτονος (átonos) from Ancient Greek τόνος (tónos) with the privative prefix ἀ- (a-). Equivalent to α- (a-) + τόνος (tónos).

(orthography, typography, grammar) atonal, atonic; unaccented, unstressed (describes a word or syllable without ΄ tonos stress accent)


ανθολόγιο

head

ανθολόγιο • (anthológio) n (plural ανθολόγια)

anthológio (romanization)
ανθολόγια (plural)
ανθολόγιο (nominative singular)
ανθολόγια (nominative plural)
ανθολογίου (genitive singular)
ανθολόγιου (genitive singular)
ανθολογίων (genitive plural)
ανθολόγιων (genitive plural)
ανθολόγιο (accusative singular)
ανθολόγια (accusative plural)
ανθολόγιο (singular vocative)
ανθολόγια (plural vocative)


άνω στιγμή

άνω στιγμή • (áno stigmí) f (plural άνω στιγμές)

áno stigmí (romanization)
άνω στιγμές (plural)
άνω στιγμή (nominative singular)
άνω στιγμές (nominative plural)
άνω στιγμής (genitive singular)
άνω στιγμών (genitive plural)
άνω στιγμή (accusative singular)
άνω στιγμές (accusative plural)
άνω στιγμή (singular vocative)
άνω στιγμές (plural vocative)

(grammar, typography, less common) raised point, upper stop, upper point, upper dot, the Greek semicolon, the “·”


παράθεση

παράθεση • (paráthesi) f (plural παραθέσεις)

paráthesi (romanization)
παραθέσεις (plural)
παράθεση (nominative singular)
παραθέσεις (nominative plural)
παράθεσης (genitive singular)
παραθέσεων (genitive plural)
παράθεση (accusative singular)
παραθέσεις (accusative plural)
παράθεση (singular vocative)
παραθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παραθέσεως (parathéseos)


αοιδός

head

αοιδός • (aoidós) m or f (plural αοιδοί)

aoidós (romanization)
αοιδοί (plural)
αοιδός (nominative singular)
αοιδοί (nominative plural)
αοιδού (genitive singular)
αοιδών (genitive plural)
αοιδό (accusative singular)
αοιδούς (accusative plural)
αοιδέ (singular vocative)
αοιδοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἀοιδός (aoidós, “minstrel”).


απάνθισμα

head

απάνθισμα • (apánthisma) n (plural απανθίσματα)

apánthisma (romanization)
απανθίσματα (plural)
απάνθισμα (nominative singular)
απανθίσματα (nominative plural)
απανθίσματος (genitive singular)
απανθισμάτων (genitive plural)
απάνθισμα (accusative singular)
απανθίσματα (accusative plural)
απάνθισμα (singular vocative)
απανθίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

απανθίσματος

απανθισμάτων

(literature) anthology, selection, collection, compendium (especially the best)


απλογραφία

head

απλογραφία • (aplografía) f (plural απλογραφίες)

aplografía (romanization)
απλογραφίες (plural)
απλογραφία (nominative singular)
απλογραφίες (nominative plural)
απλογραφίας (genitive singular)
απλογραφιών (genitive plural)
απλογραφία (accusative singular)
απλογραφίες (accusative plural)
απλογραφία (singular vocative)
απλογραφίες (plural vocative)


τσίγκος

tsígkos (romanization)
τσίγκοι (plural)
τσίγκος (nominative singular)
τσίγκοι (nominative plural)
τσίγκου (genitive singular)
τσίγκων (genitive plural)
τσίγκο (accusative singular)
τσίγκους (accusative plural)
τσίγκε (singular vocative)
τσίγκοι (plural vocative)

From Italian zinco (“zinc”), from German Zink (“zinc”).

(typography) zinc plate used in zincography/offset printing (dated)


απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα • (apomnimónevma) n (plural απομνημονεύματα)

el-noun

απομνημονεύματα

apomnimónevma (romanization)
απομνημονεύματα (plural)
απομνημόνευμα (nominative singular)
απομνημονεύματα (nominative plural)
απομνημονεύματος (genitive singular)
απομνημονευμάτων (genitive plural)
απομνημόνευμα (accusative singular)
απομνημονεύματα (accusative plural)
απομνημόνευμα (singular vocative)
απομνημονεύματα (plural vocative)

el-decl-noun

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημονεύματος

απομνημονευμάτων

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

From Ancient Greek ἀπομνημόνευμα (apomnēmóneuma, “memorial”).

inh

ἀπομνημόνευμα


αστερίσκος

head

αστερίσκος • (asterískos) m (plural αστερίσκοι)

asterískos (romanization)
αστερίσκοι (plural)
αστερίσκος (nominative singular)
αστερίσκοι (nominative plural)
αστερίσκου (genitive singular)
αστερίσκων (genitive plural)
αστερίσκο (accusative singular)
αστερίσκους (accusative plural)
αστερίσκε (singular vocative)
αστερίσκοι (plural vocative)

α στε ρί σκος

Learned borrowing from Koine Greek ἀστερίσκος (asterískos).


αρθρίδιο

head

αρθρίδιο • (arthrídio) n (plural αρθρίδια)

arthrídio (romanization)
αρθρίδια (plural)
αρθρίδιο (nominative singular)
αρθρίδια (nominative plural)
αρθριδίου (genitive singular)
αρθρίδιου (genitive singular)
αρθριδίων (genitive plural)
αρθρίδιο (accusative singular)
αρθρίδια (accusative plural)
αρθρίδιο (singular vocative)
αρθρίδια (plural vocative)


αρθρογραφία

αρθρογραφίες

αρθρογραφία • (arthrografía) f (plural αρθρογραφίες)

el-noun

αρθρογραφίες

arthrografía (romanization)
αρθρογραφίες (plural)
αρθρογραφία (nominative singular)
αρθρογραφίες (nominative plural)
αρθρογραφίας (genitive singular)
αρθρογραφιών (genitive plural)
αρθρογραφία (accusative singular)
αρθρογραφίες (accusative plural)
αρθρογραφία (singular vocative)
αρθρογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

αρθρογραφίες

αρθρογραφίας

αρθρογραφιών

αρθρογραφίες

αρθρογραφίες

(journalism) writing, journalism (columnists, editorial writers, etc)


αρθρογράφος

head

αρθρογράφος • (arthrográfos) m or f (plural αρθρογράφοι)

arthrográfos (romanization)
αρθρογράφοι (plural)
αρθρογράφος (nominative singular)
αρθρογράφοι (nominative plural)
αρθρογράφου (genitive singular)
αρθρογράφων (genitive plural)
αρθρογράφο (accusative singular)
αρθρογράφους (accusative plural)
αρθρογράφε (singular vocative)
αρθρογράφοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρθρογράφους


αρθρογραφώ

head

αρθρογραφώ • (arthrografó)

el-verb

αρθρογραφούσα

αρθρογραφώ • (arthrografó) (past αρθρογραφούσα)

arthrografó (romanization)
αρθρογραφούσα (past)


αρίθμηση

head

αρίθμηση • (aríthmisi) f (plural αριθμήσεις)

aríthmisi (romanization)
αριθμήσεις (plural)
αρίθμηση (nominative singular)
αριθμήσεις (nominative plural)
αρίθμησης (genitive singular)
αριθμήσεων (genitive plural)
αρίθμηση (accusative singular)
αριθμήσεις (accusative plural)
αρίθμηση (singular vocative)
αριθμήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αριθμήσεως (arithmíseos)


Αρίονας

head

Αρίονας • (Aríonas) m

el-proper noun

Αρίονας • (Aríonas) m

Aríonas (romanization)
Αρίονας (nominative singular)
Αρίονα (genitive singular)
Αρίονα (accusative singular)
Αρίονα (singular vocative)


δύο τελείες

head

δύο τελείες • (dýo teleíes) f

el-noun

δύο τελείες • (dýo teleíes) f

(grammar, typography) The modern Greek colon ⟨:⟩.


ασελιδοποίητος

head

ασελιδοποίητη

ασελιδοποίητο

ασελιδοποίητος • (aselidopoíitos) m (feminine ασελιδοποίητη, neuter ασελιδοποίητο)

el-adj

ασελιδοποίητη

ασελιδοποίητο

aselidopoíitos (romanization)
ασελιδοποίητη (feminine)
ασελιδοποίητο (neuter)
ασελιδοποίητος (masculine nominative singular)
ασελιδοποίητη (feminine nominative singular)
ασελιδοποίητο (neuter nominative singular)
ασελιδοποίητοι (masculine nominative plural)
ασελιδοποίητες (feminine nominative plural)
ασελιδοποίητα (neuter nominative plural)
ασελιδοποίητου (genitive masculine singular)
ασελιδοποίητης (feminine genitive singular)
ασελιδοποίητου (genitive neuter singular)
ασελιδοποίητων (genitive masculine plural)
ασελιδοποίητων (feminine genitive plural)
ασελιδοποίητων (genitive neuter plural)
ασελιδοποίητο (accusative masculine singular)
ασελιδοποίητη (accusative feminine singular)
ασελιδοποίητο (accusative neuter singular)
ασελιδοποίητους (accusative masculine plural)
ασελιδοποίητες (accusative feminine plural)
ασελιδοποίητα (accusative neuter plural)
ασελιδοποίητε (masculine singular vocative)
ασελιδοποίητη (feminine singular vocative)
ασελιδοποίητο (neuter singular vocative)
ασελιδοποίητοι (masculine plural vocative)
ασελιδοποίητες (feminine plural vocative)
ασελιδοποίητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ασελιδοποίητ

el-decl-adj-a

ασελιδοποίητ

el-decl-adj-positive

Declension of ασελιδοποίητος

ασελιδοποίητ

el-decl-adj-ος-η-ο

ασελιδοποίητ

el-decl-adj-table

ασελιδοποίητος (aselidopoíitos)

ασελιδοποίητη (aselidopoíiti)

ασελιδοποίητο (aselidopoíito)

ασελιδοποίητοι (aselidopoíitoi)

ασελιδοποίητες (aselidopoíites)

ασελιδοποίητα (aselidopoíita)

ασελιδοποίητου (aselidopoíitou)

ασελιδοποίητης (aselidopoíitis)

ασελιδοποίητου (aselidopoíitou)

ασελιδοποίητων (aselidopoíiton)

ασελιδοποίητων (aselidopoíiton)

ασελιδοποίητων (aselidopoíiton)

ασελιδοποίητο (aselidopoíito)

ασελιδοποίητη (aselidopoíiti)

ασελιδοποίητο (aselidopoíito)

ασελιδοποίητους (aselidopoíitous)

ασελιδοποίητες (aselidopoíites)

ασελιδοποίητα (aselidopoíita)

ασελιδοποίητε (aselidopoíite)

ασελιδοποίητη (aselidopoíiti)

ασελιδοποίητο (aselidopoíito)

ασελιδοποίητοι (aselidopoíitoi)

ασελιδοποίητες (aselidopoíites)

ασελιδοποίητα (aselidopoíita)

ασελιδοποίητο δοκίμιο


δοκίμιο

dokímio (romanization)
δοκίμια (plural)
δοκίμιο (nominative singular)
δοκίμια (nominative plural)
δοκιμίου (genitive singular)
δοκίμιου (genitive singular)
δοκιμίων (genitive plural)
δοκίμιο (accusative singular)
δοκίμια (accusative plural)
δοκίμιο (singular vocative)
δοκίμια (plural vocative)

ασελιδοποίητο δοκίμιο

διορθώνω δοκίμια

τελικό δοκίμιο


άστικτος

head

άστικτος • (ástiktos) m (feminine άστικτη, neuter άστικτο)

ástiktos (romanization)
άστικτη (feminine)
άστικτο (neuter)
άστικτος (masculine nominative singular)
άστικτη (feminine nominative singular)
άστικτο (neuter nominative singular)
άστικτοι (masculine nominative plural)
άστικτες (feminine nominative plural)
άστικτα (neuter nominative plural)
άστικτου (genitive masculine singular)
άστικτης (feminine genitive singular)
άστικτου (genitive neuter singular)
άστικτων (genitive masculine plural)
άστικτων (feminine genitive plural)
άστικτων (genitive neuter plural)
άστικτο (accusative masculine singular)
άστικτη (accusative feminine singular)
άστικτο (accusative neuter singular)
άστικτους (accusative masculine plural)
άστικτες (accusative feminine plural)
άστικτα (accusative neuter plural)
άστικτε (masculine singular vocative)
άστικτη (feminine singular vocative)
άστικτο (neuter singular vocative)
άστικτοι (masculine plural vocative)
άστικτες (feminine plural vocative)
άστικτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άστικτος (ástiktos)

άστικτη (ástikti)

άστικτο (ástikto)

άστικτοι (ástiktoi)

άστικτες (ástiktes)

άστικτα (ástikta)

άστικτου (ástiktou)

άστικτης (ástiktis)

άστικτου (ástiktou)

άστικτων (ástikton)

άστικτων (ástikton)

άστικτων (ástikton)

άστικτο (ástikto)

άστικτη (ástikti)

άστικτο (ástikto)

άστικτους (ástiktous)

άστικτες (ástiktes)

άστικτα (ástikta)

άστικτε (ástikte)

άστικτη (ástikti)

άστικτο (ástikto)

άστικτοι (ástiktoi)

άστικτες (ástiktes)

άστικτα (ástikta)


ασυρματιστής

head

ασυρματιστές

ασυρματίστρια

ασυρματιστής • (asyrmatistís) m (plural ασυρματιστές, feminine ασυρματίστρια)

el-noun

ασυρματίστρια

ασυρματιστές

asyrmatistís (romanization)
ασυρματιστές (plural)
ασυρματίστρια (feminine)
ασυρματιστής (nominative singular)
ασυρματιστές (nominative plural)
ασυρματιστή (genitive singular)
ασυρματιστών (genitive plural)
ασυρματιστή (accusative singular)
ασυρματιστές (accusative plural)
ασυρματιστή (singular vocative)
ασυρματιστές (plural vocative)

el-decl-noun

ασυρματιστής

ασυρματιστές

ασυρματιστών

ασυρματιστές

ασυρματιστές

(telecommunications, broadcasting) radio/wireless operator


ασυρματίστρια

head

ασυρματίστριες

ασυρματιστής

ασυρματίστρια • (asyrmatístria) f (plural ασυρματίστριες, masculine ασυρματιστής)

el-noun

ασυρματιστής

ασυρματίστριες

asyrmatístria (romanization)
ασυρματίστριες (plural)
ασυρματιστής (masculine)
ασυρματίστρια (nominative singular)
ασυρματίστριες (nominative plural)
ασυρματίστριας (genitive singular)
ασυρματιστριών (genitive plural)
ασυρματίστρια (accusative singular)
ασυρματίστριες (accusative plural)
ασυρματίστρια (singular vocative)
ασυρματίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ασυρματίστρια

ασυρματίστριες

ασυρματίστριας

ασυρματιστριών

ασυρματίστρια

ασυρματίστριες

ασυρματίστρια

ασυρματίστριες


κορυφαίος

head

κορυφαίος • (koryfaíos) m (feminine κορυφαία)

koryfaíos (romanization)
κορυφαία (feminine)
κορυφαίος (nominative singular)
κορυφαίοι (nominative plural)
κορυφαίου (genitive singular)
κορυφαίων (genitive plural)
κορυφαίο (accusative singular)
κορυφαίους (accusative plural)
κορυφαίε (singular vocative)
κορυφαίοι (plural vocative)

κο ρυ φαί ος

Learned borrowing from Ancient Greek κορυφαῖος (koruphaîos). By surface analysis, κορυφή (koryfí) + -αίος (-aíos).

surf

(drama, historical) corypheus (the conductor or leader of the dramatic chorus in Ancient Greece)


ΑΤΑ

(television) see ATA (in Latin script), initialism of Studio ATA in Greece


ατόνιστος

head

ατόνιστος • (atónistos) m (feminine ατόνιστη, neuter ατόνιστο)

atónistos (romanization)
ατόνιστη (feminine)
ατόνιστο (neuter)
ατόνιστος (masculine nominative singular)
ατόνιστη (feminine nominative singular)
ατόνιστο (neuter nominative singular)
ατόνιστοι (masculine nominative plural)
ατόνιστες (feminine nominative plural)
ατόνιστα (neuter nominative plural)
ατόνιστου (genitive masculine singular)
ατόνιστης (feminine genitive singular)
ατόνιστου (genitive neuter singular)
ατόνιστων (genitive masculine plural)
ατόνιστων (feminine genitive plural)
ατόνιστων (genitive neuter plural)
ατόνιστο (accusative masculine singular)
ατόνιστη (accusative feminine singular)
ατόνιστο (accusative neuter singular)
ατόνιστους (accusative masculine plural)
ατόνιστες (accusative feminine plural)
ατόνιστα (accusative neuter plural)
ατόνιστε (masculine singular vocative)
ατόνιστη (feminine singular vocative)
ατόνιστο (neuter singular vocative)
ατόνιστοι (masculine plural vocative)
ατόνιστες (feminine plural vocative)
ατόνιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατόνιστος (atónistos)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστοι (atónistoi)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

ατόνιστου (atónistou)

ατόνιστης (atónistis)

ατόνιστου (atónistou)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστους (atónistous)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

ατόνιστε (atóniste)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστοι (atónistoi)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

(grammar, orthography, typography) unaccented, unstressed


ξεματιάζω

head

ξεματιάζω • (xematiázo)

el-verb

ξεματιάζομαι

ξεματιάστηκα

ξεματιασμένος

ξεματιάζω • (xematiázo) (past ξεμάτιασα, passive ξεματιάζομαι, p‑past ξεματιάστηκα, ppp ξεματιασμένος)

xematiázo (romanization)
ξεμάτιασα (past)
ξεματιάζομαι (passive)
ξεματιάστηκα (passive past)
ξεματιασμένος (participle passive perfect)
ξεματιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεματιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεματιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξεματιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξεματιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεματιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεματιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξεματιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξεματιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεματιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεματιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξεματιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξεματιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεματιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεματιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεματιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξεματιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεματιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεματιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεματιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεματιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξεματιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεματιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεματιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεματιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεματιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξεματιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεματιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεμάτιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξεμάτιασα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεματιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεματιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεματιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξεμάτιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξεμάτιασες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεματιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεματιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεματιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξεμάτιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξεμάτιασε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεματιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεματιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεματιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξεματιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεματιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεματιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεματιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξεματιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεματιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξεματιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξεματιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξεμάτιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεματιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεματιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεμάτιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεματιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεματιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξεματιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεματιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξεματιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεματιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεματιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξεματιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεματιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξεματιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξεματιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξεμάτιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
ξεμάτιασε (active imperative perfective second-person singular)
ξεματιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξεματιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεματιάστε (active imperative perfective plural second-person)
ξεματιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξεματιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξεματιάζοντας (active participle present)
έχοντας ξεματιάσει (active participle past)
ξεματιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξεματιάσει (active infinitive-aorist)
ξεματιαστεί (infinitive-aorist passive)

ξε μα τιά ζω

(folklore) to remove the evil eye from, to unjinx


πρωταγωνιστώ

head

πρωταγωνιστώ • (protagonistó)

el-verb

πρωταγωνίστησα

πρωταγωνιστώ • (protagonistó) (past πρωταγωνίστησα, passive —)

protagonistó (romanization)
πρωταγωνίστησα (past)
πρωταγωνιστώ (active first-person imperfective indicative present singular)
πρωταγωνιστήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πρωταγωνιστείς (active imperfective indicative present second-person singular)
πρωταγωνιστήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πρωταγωνιστεί (active imperfective indicative present singular third-person)
πρωταγωνιστήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πρωταγωνιστούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πρωταγωνιστήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πρωταγωνιστείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
πρωταγωνιστήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πρωταγωνιστούν (active imperfective indicative plural present third-person)
πρωταγωνιστούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πρωταγωνιστήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρωταγωνιστούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πρωταγωνίστησα (active first-person indicative past perfective singular)
πρωταγωνιστούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πρωταγωνίστησες (active indicative past perfective second-person singular)
πρωταγωνιστούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πρωταγωνίστησε (active indicative past perfective singular third-person)
πρωταγωνιστούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πρωταγωνιστήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πρωταγωνιστούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πρωταγωνιστήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πρωταγωνιστούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρωταγωνιστούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρωταγωνίστησαν (active indicative past perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πρωταγωνιστώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πρωταγωνιστήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πρωταγωνίστησε (active imperative perfective second-person singular)
πρωταγωνιστείτε (active imperative imperfective plural second-person)
πρωταγωνιστήστε (active imperative perfective plural second-person)
πρωταγωνιστώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πρωταγωνιστήσει (active indeclinable participle perfect)
πρωταγωνιστήσει (infinitive-aorist)

πρω τα γω νι στώ

Learned borrowing from Ancient Greek πρωταγωνιστῶ (prōtagōnistô).

lbor

πρωταγωνιστῶ

(theater, film) to play the leading role, to star


ατονικός

head

ατονικός • (atonikós) m (feminine ατονική, neuter ατονικό)

atonikós (romanization)
ατονική (feminine)
ατονικό (neuter)
ατονικός (masculine nominative singular)
ατονική (feminine nominative singular)
ατονικό (neuter nominative singular)
ατονικοί (masculine nominative plural)
ατονικές (feminine nominative plural)
ατονικά (neuter nominative plural)
ατονικού (genitive masculine singular)
ατονικής (feminine genitive singular)
ατονικού (genitive neuter singular)
ατονικών (genitive masculine plural)
ατονικών (feminine genitive plural)
ατονικών (genitive neuter plural)
ατονικό (accusative masculine singular)
ατονική (accusative feminine singular)
ατονικό (accusative neuter singular)
ατονικούς (accusative masculine plural)
ατονικές (accusative feminine plural)
ατονικά (accusative neuter plural)
ατονικέ (masculine singular vocative)
ατονική (feminine singular vocative)
ατονικό (neuter singular vocative)
ατονικοί (masculine plural vocative)
ατονικές (feminine plural vocative)
ατονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατονικός (atonikós)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικοί (atonikoí)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)

ατονικού (atonikoú)

ατονικής (atonikís)

ατονικού (atonikoú)

ατονικών (atonikón)

ατονικών (atonikón)

ατονικών (atonikón)

ατονικό (atonikó)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικούς (atonikoús)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)

ατονικέ (atoniké)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικοί (atonikoí)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)


περιθώριο

head

περιθώριο • (perithório) n (plural περιθώρια)

perithório (romanization)
περιθώρια (plural)
περιθώριο (nominative singular)
περιθώρια (nominative plural)
περιθωρίου (genitive singular)
περιθώριου (genitive singular)
περιθωρίων (genitive plural)
περιθώριο (accusative singular)
περιθώρια (accusative plural)
περιθώριο (singular vocative)
περιθώρια (plural vocative)

πε ρι θώ ρι ο

Possibly a learned borrowing from Byzantine Greek *περιθεώριον (*peritheṓrion), from Koine Greek περιθεωρῶ (peritheōrô), from Ancient Greek περιθεωρέω (peritheōréō, “to go around and observe”), with semantic loan from French marge.

lbor

*περιθεώριον

der

(typography) margin (the edge of the paper, typically left blank when printing but sometimes used for annotations, etc.)


ρεπορτάζ

Learned borrowing from French reportage.


πεζό στοιχείο

head

πεζά στοιχεία

πεζό στοιχείο • (pezó stoicheío) n (plural πεζά στοιχεία)

el-noun

πεζά στοιχεία

pezó stoicheío (romanization)
πεζά στοιχεία (plural)