κατάφρακτος

κατάφρακτος • (katáfraktos) m (feminine κατάφρακτη, neuter κατάφρακτο)

katáfraktos (romanization)
κατάφρακτη (feminine)
κατάφρακτο (neuter)
κατάφρακτος (masculine nominative singular)
κατάφρακτη (feminine nominative singular)
κατάφρακτο (neuter nominative singular)
κατάφρακτοι (masculine nominative)
κατάφρακτες (feminine nominative plural)
κατάφρακτα (neuter nominative plural)
κατάφρακτου (genitive masculine singular)
κατάφρακτης (feminine genitive singular)
κατάφρακτου (genitive neuter singular)
κατάφρακτων (genitive masculine)
κατάφρακτων (feminine genitive plural)
κατάφρακτων (genitive neuter plural)
κατάφρακτο (accusative masculine singular)
κατάφρακτη (accusative feminine singular)
κατάφρακτο (accusative neuter singular)
κατάφρακτους (accusative masculine)
κατάφρακτες (accusative feminine plural)
κατάφρακτα (accusative neuter plural)
κατάφρακτε (masculine singular vocative)
κατάφρακτη (feminine singular vocative)
κατάφρακτο (neuter singular vocative)
κατάφρακτοι (masculine vocative)
κατάφρακτες (feminine plural vocative)
κατάφρακτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κατάφρακτος (katáfraktos)

κατάφρακτη (katáfrakti)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτοι (katáfraktoi)

κατάφρακτες (katáfraktes)

κατάφρακτα (katáfrakta)

κατάφρακτου (katáfraktou)

κατάφρακτης (katáfraktis)

κατάφρακτου (katáfraktou)

κατάφρακτων (katáfrakton)

κατάφρακτων (katáfrakton)

κατάφρακτων (katáfrakton)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτη (katáfrakti)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτους (katáfraktous)

κατάφρακτες (katáfraktes)

κατάφρακτα (katáfrakta)

κατάφρακτε (katáfrakte)

κατάφρακτη (katáfrakti)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτοι (katáfraktoi)

κατάφρακτες (katáfraktes)

κατάφρακτα (katáfrakta)

From Ancient Greek κατάφρακτος (katáphraktos, “covered, shut up”).

inh

(history, military) related to a cataphract


κατάφρακτος

head

κατάφρακτος • (katáfraktos) m (plural κατάφρακτοι)

katáfraktos (romanization)
κατάφρακτοι (plural)
κατάφρακτος (nominative singular)
κατάφρακτοι (nominative plural)
κατάφρακτου (genitive singular)
κατάφρακτων (genitive plural)
κατάφρακτο (accusative singular)
κατάφρακτους (accusative plural)
κατάφρακτε (singular vocative)
κατάφρακτοι (plural vocative)

el-decl-noun

κατάφρακτους

(history, military) cataphract (a heavily armoured Byzantine military unit; a soldier thus armed; the armour worn)


περικυκλώνω

head

περικυκλώνω • (perikyklóno)

el-verb

περικυκλώνομαι

περικυκλώνω • (perikyklóno) (past περικύκλωσα, passive περικυκλώνομαι)

perikyklóno (romanization)
περικύκλωσα (past)
περικυκλώνομαι (passive)
περικυκλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
περικυκλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
περικυκλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
περικυκλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
περικυκλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
περικυκλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
περικυκλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
περικυκλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
περικυκλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
περικυκλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
περικυκλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
περικυκλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
περικυκλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
περικυκλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
περικυκλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
περικυκλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
περικυκλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
περικυκλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
περικυκλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
περικυκλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
περικυκλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
περικυκλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
περικυκλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
περικυκλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
περικυκλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
περικυκλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
περικυκλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
περικυκλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
περικύκλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
περικύκλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
περικυκλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
περικυκλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
περικυκλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
περικύκλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
περικύκλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
περικυκλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
περικυκλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
περικυκλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
περικύκλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
περικύκλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
περικυκλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
περικυκλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
περικυκλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
περικυκλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
περικυκλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
περικυκλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
περικυκλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
περικυκλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
περικυκλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
περικυκλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
περικυκλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
περικύκλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περικυκλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περικυκλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περικύκλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
περικυκλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
περικυκλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
περικυκλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
περικυκλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
περικυκλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
περικυκλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
περικυκλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα περικυκλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα περικυκλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα περικυκλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα περικυκλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
περικύκλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
περικύκλωσε (active imperative perfective second-person singular)
περικυκλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
περικυκλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
περικυκλώστε (active imperative perfective plural second-person)
περικυκλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
περικυκλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
περικυκλώνοντας (active participle present)
έχοντας περικυκλώσει (active participle past)
περικυκλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
περικυκλώσει (active infinitive-aorist)
περικυκλωθεί (infinitive-aorist passive)

πε‧ρι‧κυ‧κλώ‧νω

Learned borrowing from Ancient Greek περικυκλόω (perikuklóō) with -ώνω (-óno) ending. By surface analysis, περι- (peri-) + κυκλώνω (kyklóno).

surf

(transitive, often military) to surround, to encircle (on all sides)


σταθμεύω

head

σταθμεύω • (stathmévo)

el-verb

σταθμεύω • (stathmévo) (past στάθμευσα, passive —)

stathmévo (romanization)
στάθμευσα (past)
σταθμεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
σταθμεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σταθμεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σταθμεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σταθμεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
σταθμεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σταθμεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σταθμεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σταθμεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σταθμεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σταθμεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σταθμεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σταθμεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σταθμεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στάθμευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στάθμευσα (active first-person indicative past perfective singular)
στάθμευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στάθμευσες (active indicative past perfective second-person singular)
στάθμευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στάθμευσε (active indicative past perfective singular third-person)
σταθμεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σταθμεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σταθμεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σταθμεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στάθμευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταθμεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταθμεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στάθμευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σταθμεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σταθμεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα σταθμεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σταθμεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στάθμευε (active imperative imperfective second-person singular)
στάθμευσε (active imperative perfective second-person singular)
σταθμεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
σταθμεύστε (active imperative perfective plural second-person)
σταθμεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας σταθμεύσει (active indeclinable participle perfect)
σταθμευμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
σταθμεύσει (infinitive-aorist)

σταθ‧μεύ‧ω στα‧θμεύ‧ω

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek σταθμεύω (stathmeúō, “take up quarters”), from σταθμός (stathmós) + -εύω (-eúō), with semantic loan from French stationner.

inh

(military) to halt (for rest or overnight)


αβολίδωτος

head

αβολίδωτος • (avolídotos) m (feminine αβολίδωτη, neuter αβολίδωτο)

avolídotos (romanization)
αβολίδωτη (feminine)
αβολίδωτο (neuter)
αβολίδωτος (masculine nominative singular)
αβολίδωτη (feminine nominative singular)
αβολίδωτο (neuter nominative singular)
αβολίδωτοι (masculine nominative)
αβολίδωτες (feminine nominative plural)
αβολίδωτα (neuter nominative plural)
αβολίδωτου (genitive masculine singular)
αβολίδωτης (feminine genitive singular)
αβολίδωτου (genitive neuter singular)
αβολίδωτων (genitive masculine)
αβολίδωτων (feminine genitive plural)
αβολίδωτων (genitive neuter plural)
αβολίδωτο (accusative masculine singular)
αβολίδωτη (accusative feminine singular)
αβολίδωτο (accusative neuter singular)
αβολίδωτους (accusative masculine)
αβολίδωτες (accusative feminine plural)
αβολίδωτα (accusative neuter plural)
αβολίδωτε (masculine singular vocative)
αβολίδωτη (feminine singular vocative)
αβολίδωτο (neuter singular vocative)
αβολίδωτοι (masculine vocative)
αβολίδωτες (feminine plural vocative)
αβολίδωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβολίδωτος (avolídotos)

αβολίδωτη (avolídoti)

αβολίδωτο (avolídoto)

αβολίδωτοι (avolídotoi)

αβολίδωτες (avolídotes)

αβολίδωτα (avolídota)

αβολίδωτου (avolídotou)

αβολίδωτης (avolídotis)

αβολίδωτου (avolídotou)

αβολίδωτων (avolídoton)

αβολίδωτων (avolídoton)

αβολίδωτων (avolídoton)

αβολίδωτο (avolídoto)

αβολίδωτη (avolídoti)

αβολίδωτο (avolídoto)

αβολίδωτους (avolídotous)

αβολίδωτες (avolídotes)

αβολίδωτα (avolídota)

αβολίδωτε (avolídote)

αβολίδωτη (avolídoti)

αβολίδωτο (avolídoto)

αβολίδωτοι (avolídotoi)

αβολίδωτες (avolídotes)

αβολίδωτα (avolídota)

(military) blank (unbulleted ammunition)


φωτόσπαθο

head

φωτόσπαθο • (fotóspatho) n (plural φωτόσπαθα)

fotóspatho (romanization)
φωτόσπαθα (plural)
φωτόσπαθο (nominative singular)
φωτόσπαθα (nominative plural)
φωτόσπαθου (genitive singular)
φωτόσπαθων (genitive plural)
φωτόσπαθο (accusative singular)
φωτόσπαθα (accusative plural)
φωτόσπαθο (singular vocative)
φωτόσπαθα (plural vocative)

From φωτο- (foto-, “light”) + σπαθί (spathí, “sword”); calque of English lightsaber.

prefix

(science fiction, weaponry) lightsaber (sword having a blade made of a powerful beam of light)


αγνοούμενος

head

αγνοούμενος • (agnooúmenos) m (feminine αγνοούμενη, neuter αγνοούμενο)

agnooúmenos (romanization)
αγνοούμενη (feminine)
αγνοούμενο (neuter)
αγνοούμενος (masculine nominative singular)
αγνοούμενη (feminine nominative singular)
αγνοούμενο (neuter nominative singular)
αγνοούμενοι (masculine nominative)
αγνοούμενες (feminine nominative plural)
αγνοούμενα (neuter nominative plural)
αγνοούμενου (genitive masculine singular)
αγνοούμενης (feminine genitive singular)
αγνοούμενου (genitive neuter singular)
αγνοούμενων (genitive masculine)
αγνοούμενων (feminine genitive plural)
αγνοούμενων (genitive neuter plural)
αγνοούμενο (accusative masculine singular)
αγνοούμενη (accusative feminine singular)
αγνοούμενο (accusative neuter singular)
αγνοούμενους (accusative masculine)
αγνοούμενες (accusative feminine plural)
αγνοούμενα (accusative neuter plural)
αγνοούμενε (masculine singular vocative)
αγνοούμενη (feminine singular vocative)
αγνοούμενο (neuter singular vocative)
αγνοούμενοι (masculine vocative)
αγνοούμενες (feminine plural vocative)
αγνοούμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αγνοούμενος (agnooúmenos)

αγνοούμενη (agnooúmeni)

αγνοούμενο (agnooúmeno)

αγνοούμενοι (agnooúmenoi)

αγνοούμενες (agnooúmenes)

αγνοούμενα (agnooúmena)

αγνοούμενου (agnooúmenou)

αγνοούμενης (agnooúmenis)

αγνοούμενου (agnooúmenou)

αγνοούμενων (agnooúmenon)

αγνοούμενων (agnooúmenon)

αγνοούμενων (agnooúmenon)

αγνοούμενο (agnooúmeno)

αγνοούμενη (agnooúmeni)

αγνοούμενο (agnooúmeno)

αγνοούμενους (agnooúmenous)

αγνοούμενες (agnooúmenes)

αγνοούμενα (agnooúmena)

αγνοούμενε (agnooúmene)

αγνοούμενη (agnooúmeni)

αγνοούμενο (agnooúmeno)

αγνοούμενοι (agnooúmenoi)

αγνοούμενες (agnooúmenes)

αγνοούμενα (agnooúmena)

α‧γνο‧ού‧με‧νος

Present participle of αγνοούμαι (agnooúmai), passive of αγνοώ (agnoó).


αγχέμαχος

head

αγχέμαχος • (anchémachos) m (feminine αγχέμαχος, neuter αγχέμαχον)

anchémachos (romanization)
αγχέμαχος (feminine)
αγχέμαχον (neuter)
αγχέμαχος (masculine nominative singular)
αγχέμαχος (feminine nominative singular)
αγχέμαχον (neuter nominative singular)
αγχέμαχοι (masculine nominative)
αγχέμαχοι (feminine nominative plural)
αγχέμαχα (neuter nominative plural)
αγχέμαχου (genitive masculine singular)
αγχέμαχου (feminine genitive singular)
αγχέμαχου (genitive neuter singular)
αγχέμαχων (genitive masculine)
αγχέμαχων (feminine genitive plural)
αγχέμαχων (genitive neuter plural)
αγχέμαχο (accusative masculine singular)
αγχέμαχο (accusative feminine singular)
αγχέμαχον (accusative neuter singular)
αγχέμαχους (accusative masculine)
αγχέμαχους (accusative feminine plural)
αγχέμαχα (accusative neuter plural)
αγχέμαχε (masculine singular vocative)
αγχέμαχε (feminine singular vocative)
αγχέμαχον (neuter singular vocative)
αγχέμαχοι (masculine vocative)
αγχέμαχοι (feminine plural vocative)
αγχέμαχα (neuter plural vocative)

αγ‧χέ‧μα‧χος

Learned borrowing from Ancient Greek ἀγχέμαχος (ankhémakhos)

lbor

(learned, formal, weaponry) weapon or armor suitable for hand-to-hand fighting, close quarter combat


αερογεφύρωμα

head

αερογεφυρώματα

αερογεφύρωμα • (aerogefýroma) n (plural αερογεφυρώματα)

el-noun

αερογεφυρώματα

aerogefýroma (romanization)
αερογεφυρώματα (plural)
αερογεφύρωμα (nominative singular)
αερογεφυρώματα (nominative plural)
αερογεφυρώματος (genitive singular)
αερογεφυρωμάτων (genitive plural)
αερογεφύρωμα (accusative singular)
αερογεφυρώματα (accusative plural)
αερογεφύρωμα (singular vocative)
αερογεφυρώματα (plural vocative)

el-decl-noun

αερογεφύρωμα

αερογεφυρώματα

αερογεφυρώματος

αερογεφυρωμάτων

αερογεφύρωμα

αερογεφυρώματα

αερογεφύρωμα

αερογεφυρώματα

αερο- (aero-, “air”) + γέφυρα (géfyra, “bridge”) + -ωμα (-oma).


αερομαχώ

head

αερομαχώ • (aeromachó)

el-verb

αερομαχώ • (aeromachó) found only in the present tense

(aviation, military) to take part in air combat


ένοπλος

head

ένοπλος • (énoplos) m (feminine ένοπλη, neuter ένοπλο)

énoplos (romanization)
ένοπλη (feminine)
ένοπλο (neuter)
ένοπλος (masculine nominative singular)
ένοπλη (feminine nominative singular)
ένοπλο (neuter nominative singular)
ένοπλοι (masculine nominative)
ένοπλες (feminine nominative plural)
ένοπλα (neuter nominative plural)
ένοπλου (genitive masculine singular)
ένοπλης (feminine genitive singular)
ένοπλου (genitive neuter singular)
ένοπλων (genitive masculine)
ένοπλων (feminine genitive plural)
ένοπλων (genitive neuter plural)
ένοπλο (accusative masculine singular)
ένοπλη (accusative feminine singular)
ένοπλο (accusative neuter singular)
ένοπλους (accusative masculine)
ένοπλες (accusative feminine plural)
ένοπλα (accusative neuter plural)
ένοπλε (masculine singular vocative)
ένοπλη (feminine singular vocative)
ένοπλο (neuter singular vocative)
ένοπλοι (masculine vocative)
ένοπλες (feminine plural vocative)
ένοπλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ένοπλος (énoplos)

ένοπλη (énopli)

ένοπλο (énoplo)

ένοπλοι (énoploi)

ένοπλες (énoples)

ένοπλα (énopla)

ένοπλου (énoplou)

ένοπλης (énoplis)

ένοπλου (énoplou)

ένοπλων (énoplon)

ένοπλων (énoplon)

ένοπλων (énoplon)

ένοπλο (énoplo)

ένοπλη (énopli)

ένοπλο (énoplo)

ένοπλους (énoplous)

ένοπλες (énoples)

ένοπλα (énopla)

ένοπλε (énople)

ένοπλη (énopli)

ένοπλο (énoplo)

ένοπλοι (énoploi)

ένοπλες (énoples)

ένοπλα (énopla)

From Ancient Greek ἔνοπλος (énoplos). Morphologically εν- (en-, “in”) + όπλο (óplo, “weapon”) + -ος (-os).

af

οι ένοπλες δυνάμεις


αεροδικείο

head

αεροδικείο • (aerodikeío) n (plural αεροδικεία)

aerodikeío (romanization)
αεροδικεία (plural)
αεροδικείο (nominative singular)
αεροδικεία (nominative plural)
αεροδικείου (genitive singular)
αεροδικείων (genitive plural)
αεροδικείο (accusative singular)
αεροδικεία (accusative plural)
αεροδικείο (singular vocative)
αεροδικεία (plural vocative)


στρατοδικείο

στρατοδικείο • (stratodikeío) n (plural αεροδικεία)

stratodikeío (romanization)
αεροδικεία (plural)
στρατοδικείο (nominative singular)
στρατοδικεία (nominative plural)
στρατοδικείου (genitive singular)
στρατοδικείων (genitive plural)
στρατοδικείο (accusative singular)
στρατοδικεία (accusative plural)
στρατοδικείο (singular vocative)
στρατοδικεία (plural vocative)

el-decl-noun

στρατοδικείο

στρατοδικεία

στρατοδικείου

στρατοδικείων

στρατοδικείο

στρατοδικεία

στρατοδικείο

στρατοδικεία


ναυτοδικείο

head

ναυτοδικείο • (naftodikeío) n (plural αεροδικεία)

naftodikeío (romanization)
αεροδικεία (plural)
ναυτοδικείο (nominative singular)
ναυτοδικεία (nominative plural)
ναυτοδικείου (genitive singular)
ναυτοδικείων (genitive plural)
ναυτοδικείο (accusative singular)
ναυτοδικεία (accusative plural)
ναυτοδικείο (singular vocative)
ναυτοδικεία (plural vocative)

el-decl-noun

ναυτοδικείου

ναυτοδικείων


αεροναυμαχία

head

αεροναυμαχίες

αεροναυμαχία • (aeronavmachía) f (plural αεροναυμαχίες)

el-noun

αεροναυμαχίες

aeronavmachía (romanization)
αεροναυμαχίες (plural)
αεροναυμαχία (nominative singular)
αεροναυμαχίες (nominative plural)
αεροναυμαχίας (genitive singular)
αεροναυμαχιών (genitive plural)
αεροναυμαχία (accusative singular)
αεροναυμαχίες (accusative plural)
αεροναυμαχία (singular vocative)
αεροναυμαχίες (plural vocative)

el-decl-noun

αεροναυμαχία

αεροναυμαχίες

αεροναυμαχίας

αεροναυμαχιών

αεροναυμαχία

αεροναυμαχίες

αεροναυμαχία

αεροναυμαχίες

(naval, aviation, military) engagements involving aircraft and ships


ακατάτακτος

head

ακατάτακτος • (akatátaktos) m (feminine ακατάτακτη, neuter ακατάτακτο)

akatátaktos (romanization)
ακατάτακτη (feminine)
ακατάτακτο (neuter)
ακατάτακτος (masculine nominative singular)
ακατάτακτη (feminine nominative singular)
ακατάτακτο (neuter nominative singular)
ακατάτακτοι (masculine nominative)
ακατάτακτες (feminine nominative plural)
ακατάτακτα (neuter nominative plural)
ακατάτακτου (genitive masculine singular)
ακατάτακτης (feminine genitive singular)
ακατάτακτου (genitive neuter singular)
ακατάτακτων (genitive masculine)
ακατάτακτων (feminine genitive plural)
ακατάτακτων (genitive neuter plural)
ακατάτακτο (accusative masculine singular)
ακατάτακτη (accusative feminine singular)
ακατάτακτο (accusative neuter singular)
ακατάτακτους (accusative masculine)
ακατάτακτες (accusative feminine plural)
ακατάτακτα (accusative neuter plural)
ακατάτακτε (masculine singular vocative)
ακατάτακτη (feminine singular vocative)
ακατάτακτο (neuter singular vocative)
ακατάτακτοι (masculine vocative)
ακατάτακτες (feminine plural vocative)
ακατάτακτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακατάτακτος (akatátaktos)

ακατάτακτη (akatátakti)

ακατάτακτο (akatátakto)

ακατάτακτοι (akatátaktoi)

ακατάτακτες (akatátaktes)

ακατάτακτα (akatátakta)

ακατάτακτου (akatátaktou)

ακατάτακτης (akatátaktis)

ακατάτακτου (akatátaktou)

ακατάτακτων (akatátakton)

ακατάτακτων (akatátakton)

ακατάτακτων (akatátakton)

ακατάτακτο (akatátakto)

ακατάτακτη (akatátakti)

ακατάτακτο (akatátakto)

ακατάτακτους (akatátaktous)

ακατάτακτες (akatátaktes)

ακατάτακτα (akatátakta)

ακατάτακτε (akatátakte)

ακατάτακτη (akatátakti)

ακατάτακτο (akatátakto)

ακατάτακτοι (akatátaktoi)

ακατάτακτες (akatátaktes)

ακατάτακτα (akatátakta)


ακροβολίζομαι

head

ακροβολίζομαι • (akrovolízomai)

el-verb

ακροβολίστηκα

ακροβολίζομαι • (akrovolízomai) deponent (past ακροβολίστηκα)

akrovolízomai (romanization)
ακροβολίστηκα (past)


ακροβολισμός

head

ακροβολισμοί

ακροβολισμός • (akrovolismós) m (plural ακροβολισμοί)

el-noun

ακροβολισμοί

akrovolismós (romanization)
ακροβολισμοί (plural)
ακροβολισμός (nominative singular)
ακροβολισμοί (nominative plural)
ακροβολισμού (genitive singular)
ακροβολισμών (genitive plural)
ακροβολισμό (accusative singular)
ακροβολισμούς (accusative plural)
ακροβολισμέ (singular vocative)
ακροβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ακροβολισμός

ακροβολισμοί

ακροβολισμού

ακροβολισμών

ακροβολισμούς

ακροβολισμοί

skirmish order (troops deployed in an irregular open formation in order to harass an enemy)

A stage of combat when irregular distant fire is directed at an enemy before close engagement.


ακροβολιστί

head

ακροβολιστί • (akrovolistí)

el-adv

ακροβολιστί • (akrovolistí)

(literary, military) in skirmishing fashion


ακροπύργιο

head

ακροπύργιο • (akropýrgio) n (plural ακροπύργια)

akropýrgio (romanization)
ακροπύργια (plural)
ακροπύργιο (nominative singular)
ακροπύργια (nominative plural)
ακροπυργίου (genitive singular)
ακροπύργιου (genitive singular)
ακροπυργίων (genitive plural)
ακροπύργιο (accusative singular)
ακροπύργια (accusative plural)
ακροπύργιο (singular vocative)
ακροπύργια (plural vocative)


αλτ

Borrowed from French halte, from German halt. First attested 1876.

(gymnastics, military) halt, stop, don't move (order to stop moving)


αλυσιδωτή πανοπλία

αλυσιδωτή πανοπλία

αλυσιδωτή πανοπλία • (alysidotí panoplía) f

el-noun

αλυσιδωτή πανοπλία


αλφαμίτης

head

αλφαμίτης • (alfamítis) m (plural αλφαμίτες)

alfamítis (romanization)
αλφαμίτες (plural)
αλφαμίτης (nominative singular)
αλφαμίτες (nominative plural)
αλφαμίτη (genitive singular)
αλφαμιτών (genitive plural)
αλφαμίτη (accusative singular)
αλφαμίτες (accusative plural)
αλφαμίτη (singular vocative)
αλφαμίτες (plural vocative)

(military) military policeman, redcap (UK slang)


ΑΜ

Αστυνομία αστυνομία#Greek

Μονάδος μονάδα#Greek

(military) Abbreviation of Αστυνομία Μονάδος (Astynomía Monádos).: MP, Military Police


εγέρθητι

εγέρθητι • (egérthiti)

From Ancient Greek ἐγέρθητῐ (egérthētĭ), 2nd person singular imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

Εγέρθητι, στρατιώτη!

Εγέρθητι! Ακόμη είσαι σου κρεβάτι;

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) you (singular)stand up, get up, on your feet (an order to rise or stand)


εγέρθητε

εγέρθητε • (egérthite)

From Ancient Greek ἐγέρθητε (egérthēte), 2nd person plural imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) you (plural) stand up! get up! on your (plural) feet!


αμπέχονο

αμπέχονο • (ampéchono) n (plural αμπέχονα)

ampéchono (romanization)
αμπέχονα (plural)
αμπέχονο (nominative singular)
αμπέχονα (nominative plural)
αμπεχόνου (genitive singular)
αμπέχονου (genitive singular)
αμπεχόνων (genitive plural)
αμπέχονων (genitive plural)
αμπέχονο (accusative singular)
αμπέχονα (accusative plural)
αμπέχονο (singular vocative)
αμπέχονα (plural vocative)

From Ancient Greek ἀμπέχονον (ampékhonon).


αμπρί

amprí (romanization)
αμπριά (plural)
αμπρί (nominative singular)
αμπριά (nominative plural)
αμπριού (genitive singular)
αμπριών (genitive plural)
αμπρί (accusative singular)
αμπριά (accusative plural)
αμπρί (singular vocative)
αμπριά (plural vocative)


όρυγμα

όρυγμα • (órygma) n (plural ορύγματα)

el-noun

όρυγμα • (órygma) n (plural ορύγματα)

órygma (romanization)
ορύγματα (plural)
όρυγμα (nominative singular)
ορύγματα (nominative plural)
ορύγματος (genitive singular)
ορυγμάτων (genitive plural)
όρυγμα (accusative singular)
ορύγματα (accusative plural)
όρυγμα (singular vocative)
ορύγματα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ὄρυγμα (órugma).

(military) trench (a dug-out space in the ground to hide from the enemy)


αναγομώνω

head

αναγομώνω • (anagomóno)

el-verb

αναγομώνομαι

αναγομώνω • (anagomóno) (past αναγόμωσα, passive αναγομώνομαι)

anagomóno (romanization)
αναγόμωσα (past)
αναγομώνομαι (passive)

(firearms) to reload, recharge (gun or cartridge)


υποχώρηση

head

υποχώρηση • (ypochórisi) f (plural υποχωρήσεις)

ypochórisi (romanization)
υποχωρήσεις (plural)
υποχώρηση (nominative singular)
υποχωρήσεις (nominative plural)
υποχώρησης (genitive singular)
υποχωρήσεων (genitive plural)
υποχώρηση (accusative singular)
υποχωρήσεις (accusative plural)
υποχώρηση (singular vocative)
υποχωρήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: υποχωρήσεως (ypochoríseos)

(military) retreat, fall back, withdrawal


αναδίπλωση

head

αναδιπλώσεις

αναδίπλωση • (anadíplosi) f (plural αναδιπλώσεις)

el-noun

αναδιπλώσεις

anadíplosi (romanization)
αναδιπλώσεις (plural)
αναδίπλωση (nominative singular)
αναδιπλώσεις (nominative plural)
αναδίπλωσης (genitive singular)
αναδιπλώσεων (genitive plural)
αναδίπλωση (accusative singular)
αναδιπλώσεις (accusative plural)
αναδίπλωση (singular vocative)
αναδιπλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναδιπλώσεις

αναδιπλώσεων

αναδιπλώσεις

αναδιπλώσεις

Older or formal genitive singular: αναδιπλώσεως (anadiplóseos)


αναδιπλώνω

head

αναδιπλώνω • (anadiplóno)

el-verb

αναδιπλώνομαι

αναδιπλώνω • (anadiplóno) (past αναδίπλωσα, passive αναδιπλώνομαι)

anadiplóno (romanization)
αναδίπλωσα (past)
αναδιπλώνομαι (passive)


αναδιπλώνομαι

head

αναδιπλώνομαι • (anadiplónomai)

el-verb

αναδιπλώθηκα

αναδιπλώνομαι • (anadiplónomai) passive (past αναδιπλώθηκα, active αναδιπλώνω)

anadiplónomai (romanization)
αναδιπλώθηκα (past)
αναδιπλώνω (active)


ανακαταλαμβάνω

head

ανακαταλαμβάνω • (anakatalamváno)

el-verb

ανακαταλαμβάνομαι

ανακαταλαμβάνω • (anakatalamváno) (past ανακατέλαβα, passive ανακαταλαμβάνομαι)

anakatalamváno (romanization)
ανακατέλαβα (past)
ανακαταλαμβάνομαι (passive)

α‧να‧κα‧τα‧λαμ‧βά‧νω


ανακατάληψη

head

ανακαταλήψεις

ανακατάληψη • (anakatálipsi) f (plural ανακαταλήψεις)

el-noun

ανακαταλήψεις

anakatálipsi (romanization)
ανακαταλήψεις (plural)
ανακατάληψη (nominative singular)
ανακαταλήψεις (nominative plural)
ανακατάληψης (genitive singular)
ανακαταλήψεων (genitive plural)
ανακατάληψη (accusative singular)
ανακαταλήψεις (accusative plural)
ανακατάληψη (singular vocative)
ανακαταλήψεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαταλήψεις

ανακατάληψης

ανακαταλήψεων

ανακαταλήψεις

ανακαταλήψεις

Older or formal genitive singular: ανακαταλήψεως (anakatalípseos)

α‧να‧κα‧τά‧λη‧ψη


ανακατάταξη

head

ανακατατάξεις

ανακατάταξη • (anakatátaxi) f (plural ανακατατάξεις)

el-noun

ανακατατάξεις

anakatátaxi (romanization)
ανακατατάξεις (plural)
ανακατάταξη (nominative singular)
ανακατατάξεις (nominative plural)
ανακατάταξης (genitive singular)
ανακατατάξεων (genitive plural)
ανακατάταξη (accusative singular)
ανακατατάξεις (accusative plural)
ανακατάταξη (singular vocative)
ανακατατάξεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανακατατάξεις

ανακατάταξης

ανακατατάξεων

ανακατατάξεις

ανακατατάξεις

Older or formal genitive singular: ανακατατάξεως (anakatatáxeos)


ανακατατάσσω

head

ανακατατάσσω • (anakatatásso)

el-verb

ανακατατάσσομαι

ανακατατάσσω • (anakatatásso) (past ανακατέταξα, passive ανακατατάσσομαι)

anakatatásso (romanization)
ανακατέταξα (past)
ανακατατάσσομαι (passive)


πυροφάνι

head

πυροφάνι • (pyrofáni) n (plural πυροφάνια)

pyrofáni (romanization)
πυροφάνια (plural)
πυροφάνι (nominative singular)
πυροφάνια (nominative plural)
πυροφανιού (genitive singular)
πυροφανιών (genitive plural)
πυροφάνι (accusative singular)
πυροφάνια (accusative plural)
πυροφάνι (singular vocative)
πυροφάνια (plural vocative)

From πῦρ (pûr, “fire”) + φᾱνῐ́ον (phānĭ́on, “lantern”), derived from φαίνω (phaínō, “to appear, to shine”).

(colloquial, military) A type of hazing where lit paper is inserted between the toes of a sleeping soldier.


καψώνι

kapsóni (romanization)
καψώνια (plural)
καψώνι (nominative singular)
καψώνια (nominative plural)
καψωνιού (genitive singular)
καψωνιών (genitive plural)
καψώνι (accusative singular)
καψώνια (accusative plural)
καψώνι (singular vocative)
καψώνια (plural vocative)

From καψώνω (kapsóno, “to feel heat”), from Ancient Greek καῦσις (kaûsis, “heat”), from καίω (kaíō, “to burn”).

Οι παλιοί βάζουν καψώνια στους νεοσύλλεκτους.

Oi palioí vázoun kapsónia stous neosýllektous.

(military) hazing (initiation pranks that involve humiliation, harassment or abuse)


ανακλητικό

ανακλητικό • (anaklitikó) n (plural ανακλητικά)

anaklitikó (romanization)
ανακλητικά (plural)
ανακλητικό (nominative singular)
ανακλητικά (nominative plural)
ανακλητικού (genitive singular)
ανακλητικών (genitive plural)
ανακλητικό (accusative singular)
ανακλητικά (accusative plural)
ανακλητικό (singular vocative)
ανακλητικά (plural vocative)


ανακρούω

ανακρούω • (anakroúo)

el-verb

ανακρούω • (anakroúo) (past ανέκρουσα, passive ανακρούομαι)

anakroúo (romanization)
ανέκρουσα (past)
ανακρούομαι (passive)
ανακρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανακρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανακρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανακρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανακρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανακρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανακρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρουσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανακρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανακρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανακρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρουσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανακρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανακρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανακρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρουσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανακρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανακρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανακρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανακρούσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
ανέκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανακρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανακρούσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανακρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανακρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανακρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανακρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρουσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανακρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανακρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανακρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανακρουσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανακρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανακρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρούσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανακρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανακρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανακρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανακρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
ανακρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανακρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανακρούστε (active imperative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανακρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρούοντας (active participle present)
έχοντας ανακρούσει (active participle past)
ανακρούσει (active infinitive-aorist)
ανακρουστεί (infinitive-aorist passive)
ανακρουσθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ᾰ̓νᾰκρούω (“push back”). Sense 1 since Hellenistic times. Morphologically, from ανα- + κρούω (“strike”).

af

ανα- + κρούω (“strike”)

(less common, used in active voice) to back off, back out

to back off, back out
to reverse, go astern


ανακωχή

head

ανακωχή • (anakochí) f (plural ανακωχές)

anakochí (romanization)
ανακωχές (plural)
ανακωχή (nominative singular)
ανακωχές (nominative plural)
ανακωχής (genitive singular)
ανακωχών (genitive plural)
ανακωχή (accusative singular)
ανακωχές (accusative plural)
ανακωχή (singular vocative)
ανακωχές (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek ἀνακωχή (anakōkhḗ), late form of Ancient Greek ἀνοκωχή (anokōkhḗ) with analogical restoration to the < ἀν(α)- (an(a)-) compounds + ὀκωχή f (okōkhḗ, “hold, stay”).


ανασυγκροτώ

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó)

el-verb

ανασυγκρότησα

ανασυγκροτούμαι

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó) (past ανασυγκρότησα, passive ανασυγκροτούμαι)

anasygkrotó (romanization)
ανασυγκρότησα (past)
ανασυγκροτούμαι (passive)
ανασυγκροτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ανασυγκροτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανασυγκροτούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανασυγκροτηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανασυγκροτείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ανασυγκροτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανασυγκροτείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανασυγκροτηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ανασυγκροτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανασυγκροτείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανασυγκροτηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανασυγκροτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ανασυγκροτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανασυγκροτούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανασυγκροτηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανασυγκροτείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανασυγκροτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανασυγκροτηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανασυγκροτηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανασυγκρότησα (active first-person indicative past perfective singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουν) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουνα) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανασυγκροτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανασυγκρότησες (active indicative past perfective second-person singular)
[ανασυγκροτούσουν] - (ανασυγκροτιόσουν) (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανασυγκροτήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανασυγκροτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανασυγκρότησε (active indicative past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιόταν) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιότανε) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανασυγκροτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανασυγκροτούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
ανασυγκροτηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανασυγκροτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανασυγκροτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανασυγκροτηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανασυγκροτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκροτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκρότησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανασυγκροτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανασυγκροτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανασυγκροτούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανασυγκροτηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανασυγκρότησε (active imperative perfective second-person singular)
ανασυγκροτήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ανασυγκροτήστε (active imperative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανασυγκροτηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτώντας (active participle present)
ανασυγκροτούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ανασυγκροτήσει (active participle past)
ανασυγκροτημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανασυγκροτήσει (active infinitive-aorist)
ανασυγκροτηθεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧συ‧γκρο‧τώ

ανα- (“again, re-”) + συγκροτώ (“form, compose”)

κροτώ and κρότος

to make rattle; rattling sound; strike; ) is different

κρούω (kroúo

(military) to re-form, regroup, reorganise


ανακλητήριο

head

ανακλητήριο • (anaklitírio) n (plural ανακλητήρια)

anaklitírio (romanization)
ανακλητήρια (plural)
ανακλητήριο (nominative singular)
ανακλητήρια (nominative plural)
ανακλητηρίου (genitive singular)
ανακλητήριου (genitive singular)
ανακλητηρίων (genitive plural)
ανακλητήριο (accusative singular)
ανακλητήρια (accusative plural)
ανακλητήριο (singular vocative)
ανακλητήρια (plural vocative)

el-decl-noun

ανακλητηρίου

ανακλητήριου

ανακλητηρίων


ανάκρουση

head

ανάκρουση • (anákrousi) f (plural ανακρούσεις)

anákrousi (romanization)
ανακρούσεις (plural)
ανάκρουση (nominative singular)
ανακρούσεις (nominative plural)
ανάκρουσης (genitive singular)
ανακρούσεων (genitive plural)
ανάκρουση (accusative singular)
ανακρούσεις (accusative plural)
ανάκρουση (singular vocative)
ανακρούσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακρούσεως (anakroúseos)

α‧νά‧κρου‧ση

From Ancient Greek ἀνάκρουσις (anákrousis, “pushing up”), from ἀνακρούω (anakroúō, “I push up”), from ἀνά (aná, “up”) + κρούω (kroúō, “I strike”).


εγερθήτω

head

εγερθήτω • (egerthíto)

From Ancient Greek ἐγερθήτω (egerthḗtō), 3nd person singular imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) he/she must stand up! get up, on his/her feet!


σύνθημα

σύνθημα • (sýnthima) n (plural συνθήματα)

sýnthima (romanization)
συνθήματα (plural)
σύνθημα (nominative singular)
συνθήματα (nominative plural)
συνθήματος (genitive singular)
συνθημάτων (genitive plural)
σύνθημα (accusative singular)
συνθήματα (accusative plural)
σύνθημα (singular vocative)
συνθήματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek σύνθημα (súnthēma) with semantic loan from French signal and Italian segnale in the sense 'signal', from French mot d’ordre in the sense 'watchword, motto' and from English slogan.

lbor

(security, military) watchword, password, codeword, code


πυροβολισμός

head

πυροβολισμοί

πυροβολισμός • (pyrovolismós) m (plural πυροβολισμοί)

el-noun

πυροβολισμοί

pyrovolismós (romanization)
πυροβολισμοί (plural)
πυροβολισμός (nominative singular)
πυροβολισμοί (nominative plural)
πυροβολισμού (genitive singular)
πυροβολισμών (genitive plural)
πυροβολισμό (accusative singular)
πυροβολισμούς (accusative plural)
πυροβολισμέ (singular vocative)
πυροβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

πυροβολισμός

πυροβολισμοί

πυροβολισμού

πυροβολισμών

πυροβολισμούς

πυροβολισμοί


ανάκρουσμα

head

ανακρούσματα

ανάκρουσμα • (anákrousma) n (plural ανακρούσματα)

el-noun

ανακρούσματα

anákrousma (romanization)
ανακρούσματα (plural)
ανάκρουσμα (nominative singular)
ανακρούσματα (nominative plural)
ανακρούσματος (genitive singular)
ανακρουσμάτων (genitive plural)
ανάκρουσμα (accusative singular)
ανακρούσματα (accusative plural)
ανάκρουσμα (singular vocative)
ανακρούσματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανακρούσματα

ανακρούσματος

ανακρουσμάτων

ανακρούσματα

ανακρούσματα


ανάπαυλα

anápavla (romanization)
ανάπαυλα (nominative singular)
ανάπαυλας (genitive singular)
ανάπαυλα (accusative singular)
ανάπαυλα (singular vocative)


υποβρύχιο

head

υποβρύχιο • (ypovrýchio) n (plural υποβρύχια)

ypovrýchio (romanization)
υποβρύχια (plural)
υποβρύχιο (nominative singular)
υποβρύχια (nominative plural)
υποβρυχίου (genitive singular)
υποβρύχιου (genitive singular)
υποβρυχίων (genitive plural)
υποβρύχιο (accusative singular)
υποβρύχια (accusative plural)
υποβρύχιο (singular vocative)
υποβρύχια (plural vocative)


ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότηση • (anasygkrótisi) f (plural ανασυγκροτήσεις)

el-noun

ανασυγκροτήσεις

anasygkrótisi (romanization)
ανασυγκροτήσεις (plural)
ανασυγκρότηση (nominative singular)
ανασυγκροτήσεις (nominative plural)
ανασυγκρότησης (genitive singular)
ανασυγκροτήσεων (genitive plural)
ανασυγκρότηση (accusative singular)
ανασυγκροτήσεις (accusative plural)
ανασυγκρότηση (singular vocative)
ανασυγκροτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότησης

ανασυγκροτήσεων

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

Older or formal genitive singular: ανασυγκροτήσεως (anasygkrotíseos)


τροπισμός

head

τροπισμός • (tropismós) m (plural τροπισμοί)

tropismós (romanization)
τροπισμοί (plural)
τροπισμός (nominative singular)
τροπισμοί (nominative plural)
τροπισμού (genitive singular)
τροπισμών (genitive plural)
τροπισμό (accusative singular)
τροπισμούς (accusative plural)
τροπισμέ (singular vocative)
τροπισμοί (plural vocative)

(naval) positioning of a ship for maintenance, careening


αποφοιτώ

αποφοιτώ • (apofoitó)

el-verb

αποφοιτώ • (apofoitó) (past αποφοίτησα, passive —)

apofoitó (romanization)
αποφοίτησα (past)
αποφοιτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αποφοιτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποφοιτάς (active imperfective indicative present second-person singular)
αποφοιτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποφοιτά (active imperfective indicative present singular third-person)
αποφοιτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποφοιτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αποφοιτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποφοιτάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποφοιτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποφοιτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφοιτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφοιτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφοιτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφοιτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποφοίτησα (active first-person indicative past perfective singular)
αποφοιτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποφοίτησες (active indicative past perfective second-person singular)
αποφοιτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποφοίτησε (active indicative past perfective singular third-person)
αποφοιτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποφοιτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποφοιτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποφοιτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποφοιτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφοιτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφοίτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφοιτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφοιτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αποφοιτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποφοιτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αποφοίτησε (active imperative perfective second-person singular)
αποφοιτάτε (active imperative imperfective plural second-person)
αποφοιτήστε (active imperative perfective plural second-person)
αποφοιτώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αποφοιτήσει (active indeclinable participle perfect)
αποφοιτήσει (infinitive-aorist)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀποφοιτῶ (apophoitô), contracted form of ἀποφοιτάω (apophoitáō, “cease to take lessons”). By surface analysis, απο- (“de-”) + φοιτώ (“attend lessons”).


στρατοπεδεύω

head

στρατοπεδεύω • (stratopedévo)

el-verb

στρατοπέδευσα

στρατοπεδεύω • (stratopedévo) (past στρατοπέδευσα, passive —)

stratopedévo (romanization)
στρατοπέδευσα (past)
στρατοπεδεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
στρατοπεδεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στρατοπεδεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στρατοπεδεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στρατοπεδεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
στρατοπεδεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στρατοπεδεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στρατοπεδεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στρατοπεδεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στρατοπεδεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στρατοπεδεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στρατοπεδεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στρατοπεδεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στρατοπεδεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στρατοπέδευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στρατοπέδευσα (active first-person indicative past perfective singular)
στρατοπέδευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στρατοπέδευσες (active indicative past perfective second-person singular)
στρατοπέδευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στρατοπέδευσε (active indicative past perfective singular third-person)
στρατοπεδεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στρατοπεδεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στρατοπεδεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στρατοπεδεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στρατοπέδευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρατοπεδεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρατοπεδεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρατοπέδευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στρατοπεδεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στρατοπεδεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα στρατοπεδεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στρατοπεδεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στρατοπέδευε (active imperative imperfective second-person singular)
στρατοπέδευσε (active imperative perfective second-person singular)
στρατοπεδεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
στρατοπεδεύστε (active imperative perfective plural second-person)
στρατοπεδεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας στρατοπεδεύσει (active indeclinable participle perfect)
στρατοπεδευμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
στρατοπεδεύσει (infinitive-aorist)

στρα‧το‧πε‧δεύ‧ω

Learned borrowing from Ancient Greek στρατοπεδεύω (stratopedeúō).

lbor

στρατοπεδεύω


ανθυποσμηναγός

head

ανθυποσμηναγοί

ανθυποσμηναγός • (anthyposminagós) m or f (plural ανθυποσμηναγοί)

el-noun

ανθυποσμηναγοί

anthyposminagós (romanization)
ανθυποσμηναγοί (plural)
ανθυποσμηναγός (nominative singular)
ανθυποσμηναγοί (nominative plural)
ανθυποσμηναγού (genitive singular)
ανθυποσμηναγών (genitive plural)
ανθυποσμηναγό (accusative singular)
ανθυποσμηναγούς (accusative plural)
ανθυποσμηναγέ (singular vocative)
ανθυποσμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυποσμηναγός

ανθυποσμηναγοί

ανθυποσμηναγού

ανθυποσμηναγών

ανθυποσμηναγό

ανθυποσμηναγούς

ανθυποσμηναγέ

ανθυποσμηναγοί

(military) an air force rank with the NATO grade OF-1


κατέχω

head

κατέχω • (katécho)

el-verb

κατέχω • (katécho) (imperfect κατείχα, passive κατέχομαι)

katécho (romanization)
κατείχα (imperfect)
κατέχομαι (passive)

Inherited and learned borrowing from Ancient Greek κατέχω (katékhō). By surface analysis, κατ- (kat-) + έχω (écho).


ψήκτρα

psíktra (romanization)
ψήκτρες (plural)
ψήκτρα (nominative singular)
ψήκτρες (nominative plural)
ψήκτρας (genitive singular)
ψηκτρών (genitive plural)
ψήκτρα (accusative singular)
ψήκτρες (accusative plural)
ψήκτρα (singular vocative)
ψήκτρες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ψήκτρα (psḗktra).

(military) special thin brush for cleaning gun barrels


αντιαρματικός

head

αντιαρματική

αντιαρματικό

αντιαρματικός • (antiarmatikós) m (feminine αντιαρματική, neuter αντιαρματικό)

el-adj

αντιαρματική

αντιαρματικό

antiarmatikós (romanization)
αντιαρματική (feminine)
αντιαρματικό (neuter)
αντιαρματικός (masculine nominative singular)
αντιαρματική (feminine nominative singular)
αντιαρματικό (neuter nominative singular)
αντιαρματικοί (masculine nominative)
αντιαρματικές (feminine nominative plural)
αντιαρματικά (neuter nominative plural)
αντιαρματικού (genitive masculine singular)
αντιαρματικής (feminine genitive singular)
αντιαρματικού (genitive neuter singular)
αντιαρματικών (genitive masculine)
αντιαρματικών (feminine genitive plural)
αντιαρματικών (genitive neuter plural)
αντιαρματικό (accusative masculine singular)
αντιαρματική (accusative feminine singular)
αντιαρματικό (accusative neuter singular)
αντιαρματικούς (accusative masculine)
αντιαρματικές (accusative feminine plural)
αντιαρματικά (accusative neuter plural)
αντιαρματικέ (masculine singular vocative)
αντιαρματική (feminine singular vocative)
αντιαρματικό (neuter singular vocative)
αντιαρματικοί (masculine vocative)
αντιαρματικές (feminine plural vocative)
αντιαρματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αντιαρματικός

el-decl-adj-table

αντιαρματικός (antiarmatikós)

αντιαρματική (antiarmatikí)

αντιαρματικό (antiarmatikó)

αντιαρματικοί (antiarmatikoí)

αντιαρματικές (antiarmatikés)

αντιαρματικά (antiarmatiká)

αντιαρματικού (antiarmatikoú)

αντιαρματικής (antiarmatikís)

αντιαρματικού (antiarmatikoú)

αντιαρματικών (antiarmatikón)

αντιαρματικών (antiarmatikón)

αντιαρματικών (antiarmatikón)

αντιαρματικό (antiarmatikó)

αντιαρματική (antiarmatikí)

αντιαρματικό (antiarmatikó)

αντιαρματικούς (antiarmatikoús)

αντιαρματικές (antiarmatikés)

αντιαρματικά (antiarmatiká)

αντιαρματικέ (antiarmatiké)

αντιαρματική (antiarmatikí)

αντιαρματικό (antiarmatikó)

αντιαρματικοί (antiarmatikoí)

αντιαρματικές (antiarmatikés)

αντιαρματικά (antiarmatiká)

αντι- (anti-) + αρματικός (armatikós, “armoured”)


αρματικός

head

αρματικός • (armatikós) m (feminine αρματική, neuter αρματικό)

armatikós (romanization)
αρματική (feminine)
αρματικό (neuter)
αρματικός (masculine nominative singular)
αρματική (feminine nominative singular)
αρματικό (neuter nominative singular)
αρματικοί (masculine nominative)
αρματικές (feminine nominative plural)
αρματικά (neuter nominative plural)
αρματικού (genitive masculine singular)
αρματικής (feminine genitive singular)
αρματικού (genitive neuter singular)
αρματικών (genitive masculine)
αρματικών (feminine genitive plural)
αρματικών (genitive neuter plural)
αρματικό (accusative masculine singular)
αρματική (accusative feminine singular)
αρματικό (accusative neuter singular)
αρματικούς (accusative masculine)
αρματικές (accusative feminine plural)
αρματικά (accusative neuter plural)
αρματικέ (masculine singular vocative)
αρματική (feminine singular vocative)
αρματικό (neuter singular vocative)
αρματικοί (masculine vocative)
αρματικές (feminine plural vocative)
αρματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρματικός (armatikós)

αρματική (armatikí)

αρματικό (armatikó)

αρματικοί (armatikoí)

αρματικές (armatikés)

αρματικά (armatiká)

αρματικού (armatikoú)

αρματικής (armatikís)

αρματικού (armatikoú)

αρματικών (armatikón)

αρματικών (armatikón)

αρματικών (armatikón)

αρματικό (armatikó)

αρματική (armatikí)

αρματικό (armatikó)

αρματικούς (armatikoús)

αρματικές (armatikés)

αρματικά (armatiká)

αρματικέ (armatiké)

αρματική (armatikí)

αρματικό (armatikó)

αρματικοί (armatikoí)

αρματικές (armatikés)

αρματικά (armatiká)


αιθεράρχης

head

αιθεράρχης • (aitherárchis) m or f (plural στρατάρχες)

aitherárchis (romanization)
στρατάρχες (plural)
αιθεράρχης (nominative singular)
αιθεράρχες (nominative plural)
αιθεράρχη (genitive singular)
αιθεραρχών (genitive plural)
αιθεράρχη (accusative singular)
αιθεράρχες (accusative plural)
αιθεράρχη (singular vocative)
αιθεράρχες (plural vocative)

(military, dated) An air force rank with the NATO grade OF-10 (obsolete in most modern air forces)

general of the air force
general of the air force


πτέραρχος

πτέραρχος • (ptérarchos) m or f (plural πτέραρχοι)

ptérarchos (romanization)
πτέραρχοι (plural)
πτέραρχος (nominative singular)
πτέραρχοι (nominative plural)
πτεράρχου (genitive singular)
πτεράρχων (genitive plural)
πτέραρχο (accusative singular)
πτεράρχους (accusative plural)
πτέραρχε (singular vocative)
πτέραρχοι (plural vocative)

(military) an air force rank with the NATO grade OF-9


ανθυπίατρος

ανθυπίατρος • (anthypíatros) m (plural ανθυπίατροι)

anthypíatros (romanization)
ανθυπίατροι (plural)
ανθυπίατρος (nominative singular)
ανθυπίατροι (nominative plural)
ανθυπίατρου (genitive singular)
ανθυπιάτρου (genitive singular)
ανθυπίατρων (genitive plural)
ανθυπιάτρων (genitive plural)
ανθυπίατρο (accusative singular)
ανθυπίατρους (accusative plural)
ανθυπιάτρους (accusative plural)
ανθυπίατρε (singular vocative)
ανθυπίατροι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπίατρους

ανθυπιάτρους

(military, medicine) army surgeon (lieutenant)


ανθυπίλαρχος

head

ανθυπίλαρχοι

ανθυπίλαρχος • (anthypílarchos) m (plural ανθυπίλαρχοι)

el-noun

ανθυπίλαρχοι

anthypílarchos (romanization)
ανθυπίλαρχοι (plural)
ανθυπίλαρχος (nominative singular)
ανθυπίλαρχοι (nominative plural)
ανθυπίλαρχου (genitive singular)
ανθυπιλάρχου (genitive singular)
ανθυπίλαρχων (genitive plural)
ανθυπιλάρχων (genitive plural)
ανθυπίλαρχο (accusative singular)
ανθυπίλαρχους (accusative plural)
ανθυπιλάρχους (accusative plural)
ανθυπίλαρχε (singular vocative)
ανθυπίλαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπίλαρχος

ανθυπίλαρχοι

ανθυπίλαρχου

ανθυπιλάρχου

ανθυπίλαρχων

ανθυπιλάρχων

ανθυπίλαρχους

ανθυπιλάρχους

ανθυπίλαρχοι

ανθ- (anth-, “anti”) + υπίλαρχος (ypílarchos, “cavalry lieutenant”).

prefix

(military) the rank of second lieutenant in an armoured unit (NATO grade OF-1 in the British and US armies)


ανθυποβρυχιακός

head

ανθυποβρυχιακή

ανθυποβρυχιακό

ανθυποβρυχιακός • (anthypovrychiakós) m (feminine ανθυποβρυχιακή, neuter ανθυποβρυχιακό)

el-adj

ανθυποβρυχιακή

ανθυποβρυχιακό

anthypovrychiakós (romanization)
ανθυποβρυχιακή (feminine)
ανθυποβρυχιακό (neuter)
ανθυποβρυχιακός (masculine nominative singular)
ανθυποβρυχιακή (feminine nominative singular)
ανθυποβρυχιακό (neuter nominative singular)
ανθυποβρυχιακοί (masculine nominative)
ανθυποβρυχιακές (feminine nominative plural)
ανθυποβρυχιακά (neuter nominative plural)
ανθυποβρυχιακού (genitive masculine singular)
ανθυποβρυχιακής (feminine genitive singular)
ανθυποβρυχιακού (genitive neuter singular)
ανθυποβρυχιακών (genitive masculine)
ανθυποβρυχιακών (feminine genitive plural)
ανθυποβρυχιακών (genitive neuter plural)
ανθυποβρυχιακό (accusative masculine singular)
ανθυποβρυχιακή (accusative feminine singular)
ανθυποβρυχιακό (accusative neuter singular)
ανθυποβρυχιακούς (accusative masculine)
ανθυποβρυχιακές (accusative feminine plural)
ανθυποβρυχιακά (accusative neuter plural)
ανθυποβρυχιακέ (masculine singular vocative)
ανθυποβρυχιακή (feminine singular vocative)
ανθυποβρυχιακό (neuter singular vocative)
ανθυποβρυχιακοί (masculine vocative)
ανθυποβρυχιακές (feminine plural vocative)
ανθυποβρυχιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-a

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-positive

Declension of ανθυποβρυχιακός

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-ός-ή-ό

ανθυποβρυχιακ


υποβρυχιακός

head

υποβρυχιακός • (ypovrychiakós) m (feminine υποβρυχιακή, neuter υποβρυχιακό)

ypovrychiakós (romanization)
υποβρυχιακή (feminine)
υποβρυχιακό (neuter)
υποβρυχιακός (masculine nominative singular)
υποβρυχιακή (feminine nominative singular)
υποβρυχιακό (neuter nominative singular)
υποβρυχιακοί (masculine nominative)
υποβρυχιακές (feminine nominative plural)
υποβρυχιακά (neuter nominative plural)
υποβρυχιακού (genitive masculine singular)
υποβρυχιακής (feminine genitive singular)
υποβρυχιακού (genitive neuter singular)
υποβρυχιακών (genitive masculine)
υποβρυχιακών (feminine genitive plural)
υποβρυχιακών (genitive neuter plural)
υποβρυχιακό (accusative masculine singular)
υποβρυχιακή (accusative feminine singular)
υποβρυχιακό (accusative neuter singular)
υποβρυχιακούς (accusative masculine)
υποβρυχιακές (accusative feminine plural)
υποβρυχιακά (accusative neuter plural)
υποβρυχιακέ (masculine singular vocative)
υποβρυχιακή (feminine singular vocative)
υποβρυχιακό (neuter singular vocative)
υποβρυχιακοί (masculine vocative)
υποβρυχιακές (feminine plural vocative)
υποβρυχιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of υποβρυχιακός


αντιπτέραρχος

head

αντιπτέραρχοι

αντιπτέραρχος • (antiptérarchos) m or f (plural αντιπτέραρχοι)

el-noun

αντιπτέραρχοι

antiptérarchos (romanization)
αντιπτέραρχοι (plural)
αντιπτέραρχος (nominative singular)
αντιπτέραρχοι (nominative plural)
αντιπτεράρχου (genitive singular)
αντιπτεράρχων (genitive plural)
αντιπτέραρχο (accusative singular)
αντιπτεράρχους (accusative plural)
αντιπτέραρχε (singular vocative)
αντιπτέραρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπτέραρχος

αντιπτέραρχοι

αντιπτεράρχου

αντιπτεράρχων

αντιπτέραρχο

αντιπτεράρχους

αντιπτέραρχε

αντιπτέραρχοι

(military) an air force rank with the NATO grade OF-8


υποπτέραρχος

head

υποπτέραρχοι

υποπτέραρχος • (ypoptérarchos) m or f (plural υποπτέραρχοι)

el-noun

υποπτέραρχοι

ypoptérarchos (romanization)
υποπτέραρχοι (plural)
υποπτέραρχος (nominative singular)
υποπτέραρχοι (nominative plural)
υποπτεράρχου (genitive singular)
υποπτεράρχων (genitive plural)
υποπτέραρχο (accusative singular)
υποπτεράρχους (accusative plural)
υποπτέραρχε (singular vocative)
υποπτέραρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποπτέραρχος

υποπτέραρχοι

υποπτεράρχου

υποπτεράρχων

υποπτεράρχους

υποπτέραρχοι

(military) an air force rank with the NATO grade OF-7


σμήναρχος

head

σμήναρχος • (smínarchos) m or f (plural σμήναρχοι)

smínarchos (romanization)
σμήναρχοι (plural)
σμήναρχος (nominative singular)
σμήναρχοι (nominative plural)
σμήναρχου (genitive singular)
σμηνάρχου (genitive singular)
σμήναρχων (genitive plural)
σμηνάρχων (genitive plural)
σμήναρχο (accusative singular)
σμήναρχους (accusative plural)
σμηνάρχους (accusative plural)
σμήναρχε (singular vocative)
σμήναρχοι (plural vocative)

(military) an air force rank with the NATO grade OF-5


αντισμήναρχος

αντισμήναρχοι

αντισμήναρχος • (antismínarchos) m or f (plural αντισμήναρχοι)

el-noun

αντισμήναρχοι

antismínarchos (romanization)
αντισμήναρχοι (plural)
αντισμήναρχος (nominative singular)
αντισμήναρχοι (nominative plural)
αντισμήναρχου (genitive singular)
αντισμηνάρχου (genitive singular)
αντισμήναρχων (genitive plural)
αντισμηνάρχων (genitive plural)
αντισμήναρχο (accusative singular)
αντισμήναρχους (accusative plural)
αντισμηνάρχους (accusative plural)
αντισμήναρχε (singular vocative)
αντισμήναρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντισμήναρχος

αντισμήναρχοι

αντισμήναρχου

αντισμηνάρχου

αντισμήναρχων

αντισμηνάρχων

αντισμήναρχο

αντισμήναρχους

αντισμηνάρχους

αντισμήναρχε

αντισμήναρχοι

(military) an air force rank with the NATO grade OF-4


πλωτάρχης

head

πλωτάρχης • (plotárchis) m or f (plural πλωτάρχες)

plotárchis (romanization)
πλωτάρχες (plural)
πλωτάρχης (nominative singular)
πλωτάρχες (nominative plural)
πλωτάρχη (genitive singular)
πλωταρχών (genitive plural)
πλωτάρχη (accusative singular)
πλωτάρχες (accusative plural)
πλωτάρχη (singular vocative)
πλωτάρχες (plural vocative)

el-decl-noun

Also, a dated, very formal singular vocative, <i class="Grek mention" lang="el">πλωτάρχα</i> (plotárcha)!

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek πλωτάρχης (plōtárkhēs, “shipmaster”), from the Ancient Greek πλωτ(ός) (plōt(ós), “navigable, floating”) + -άρχης (-árchis, suffix for leader).

der

lieutenant commander
lieutenant commander

(military) the rank of lieutenant commander in the Royal Navy and US navy with the NATO grade OF-3


επισμηναγός

head

επισμηναγός • (episminagós) m or f (plural επισμηναγοί)

episminagós (romanization)
επισμηναγοί (plural)
επισμηναγός (nominative singular)
επισμηναγοί (nominative plural)
επισμηναγού (genitive singular)
επισμηναγών (genitive plural)
επισμηναγό (accusative singular)
επισμηναγούς (accusative plural)
επισμηναγέ (singular vocative)
επισμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

επισμηναγούς

(military) an air force rank with the NATO grade OF-3


διοικητής

head

διοικητής • (dioikitís) m (plural διοικητές, feminine διοικήτρια)

dioikitís (romanization)
διοικητές (plural)
διοικήτρια (feminine)
διοικητής (nominative singular)
διοικητές (nominative plural)
διοικητή (genitive singular)
διοικητών (genitive plural)
διοικητή (accusative singular)
διοικητές (accusative plural)
διοικητή (singular vocative)
διοικητές (plural vocative)

δι‧οι‧κη‧τής

Learned borrowing from Koine Greek διοικητής (dioikētḗs). By surface analysis, διοικώ (dioikó) + -τής (-tís).


αντεργκράουντ

head

αντεργκράουντ • (antergkráount) (indeclinable)

(politics, military) underground, resistance


ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπιστής

ανθυπασπίστρια • (anthypaspístria) m (plural ανθυπασπίστριες, masculine ανθυπασπιστής)

el-noun

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπιστής

tlb

(the masculine is also used for the feminine)

anthypaspístria (romanization)
ανθυπασπίστριες (plural)
ανθυπασπιστής (masculine)
ανθυπασπίστρια (nominative singular)
ανθυπασπίστριες (nominative plural)
ανθυπασπίστριας (genitive singular)
ανθυπασπιστριών (genitive plural)
ανθυπασπίστρια (accusative singular)
ανθυπασπίστριες (accusative plural)
ανθυπασπίστρια (singular vocative)
ανθυπασπίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπίστριας

ανθυπασπιστριών

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

warrant officer class 1
warrant officer class 1

regimental sergeant major
regimental sergeant major

(British army) warrant officer class 1, regimental sergeant major


αντιαεροπορικά

antiaeroporiká (romanization)
αντιαεροπορικά (nominative plural)
αντιαεροπορικών (genitive plural)
αντιαεροπορικά (accusative plural)
αντιαεροπορικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αντιαεροπορικά

αντιαεροπορικών

αντιαεροπορικά

αντιαεροπορικά


αντιαρματικά

antiarmatiká (romanization)
αντιαρματικά (nominative plural)
αντιαρματικών (genitive plural)
αντιαρματικά (accusative plural)
αντιαρματικά (plural vocative)

αντιαρματικά

αντιαρματικών

αντιαρματικά

αντιαρματικά


παρατήρηση

head

παρατηρήσεις

παρατήρηση • (paratírisi) f (plural παρατηρήσεις)

el-noun

παρατηρήσεις

paratírisi (romanization)
παρατηρήσεις (plural)
παρατήρηση (nominative singular)
παρατηρήσεις (nominative plural)
παρατήρησης (genitive singular)
παρατηρήσεων (genitive plural)
παρατήρηση (accusative singular)
παρατηρήσεις (accusative plural)
παρατήρηση (singular vocative)
παρατηρήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

παρατηρήσεις

παρατηρήσεων

παρατηρήσεις

παρατηρήσεις

Older or formal genitive singular: παρατηρήσεως (paratiríseos)

πα‧ρα‧τή‧ρη‧ση

Το στρατιωτικό αεροπορία εξελίχτηκε αρχικά σε μέσο ως αποστολές παρατήρησης των βολών του πυροβολικού και πτήσεις αναγνώρισης (Νικολουδάκης, 2015).
To stratiotikó aeroporía exelíchtike archiká se méso os apostolés paratírisis ton volón tou pyrovolikoú kai ptíseis anagnórisis (Nikoloudákis, 2015).
Military aviation initially evolved into a means of artillery surveillance missions and reconnaissance flights (Nikoloudakis, 2015).

(military) surveillance, reconnaissance, systematic monitoring of the enemy's positions and movements


επίλαρχος

epílarchos (romanization)
επίλαρχος (nominative singular)
επίλαρχοι (nominative plural)
επίλαρχου (genitive singular)
επιλάρχου (genitive singular)
επίλαρχων (genitive plural)
επιλάρχων (genitive plural)
επίλαρχο (accusative singular)
επίλαρχους (accusative plural)
επιλάρχους (accusative plural)
επίλαρχε (singular vocative)
επίλαρχοι (plural vocative)

Coordinate term: (infantry major) ταγματάρχης (tagmatárchis)

(military) the rank of major in an armoured unit (NATO grade OF-3 in the British and US armies)


υποπλοίαρχος

head

υποπλοίαρχοι

υποπλοίαρχος • (ypoploíarchos) m or f (plural υποπλοίαρχοι)

el-noun

υποπλοίαρχοι

ypoploíarchos (romanization)
υποπλοίαρχοι (plural)
υποπλοίαρχος (nominative singular)
υποπλοίαρχοι (nominative plural)
υποπλοιάρχου (genitive singular)
υποπλοιάρχων (genitive plural)
υποπλοίαρχο (accusative singular)
υποπλοιάρχους (accusative plural)
υποπλοίαρχε (singular vocative)
υποπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποπλοίαρχος

υποπλοίαρχοι

υποπλοιάρχου

υποπλοιάρχων

υποπλοιάρχους

υποπλοίαρχοι

(military) the rank of lieutenant in the Royal Navy and US navy with the NATO grade OF-2


σμηναγός

head

σμηναγός • (sminagós) m or f (plural σμηναγοί)

sminagós (romanization)
σμηναγοί (plural)
σμηναγός (nominative singular)
σμηναγοί (nominative plural)
σμηναγού (genitive singular)
σμηναγών (genitive plural)
σμηναγό (accusative singular)
σμηναγούς (accusative plural)
σμηναγέ (singular vocative)
σμηναγοί (plural vocative)

(military) an air force rank with the NATO grade OF-2


υπίλαρχος

υπίλαρχος • (ypílarchos) m or f (plural υπίλαρχοι)

ypílarchos (romanization)
υπίλαρχοι (plural)
υπίλαρχος (nominative singular)
υπίλαρχοι (nominative plural)
υπίλαρχου (genitive singular)
υπιλάρχου (genitive singular)
υπίλαρχων (genitive plural)
υπιλάρχων (genitive plural)
υπίλαρχο (accusative singular)
υπίλαρχους (accusative plural)
υπιλάρχους (accusative plural)
υπίλαρχε (singular vocative)
υπίλαρχοι (plural vocative)

(military) the rank of lieutenant in an armoured unit (NATO grade OF-1 in the British and US armies)


υποσμηναγός

υποσμηναγός • (yposminagós) m or f (plural υποσμηναγοί)

yposminagós (romanization)
υποσμηναγοί (plural)
υποσμηναγός (nominative singular)
υποσμηναγοί (nominative plural)
υποσμηναγού (genitive singular)
υποσμηναγών (genitive plural)
υποσμηναγό (accusative singular)
υποσμηναγούς (accusative plural)
υποσμηναγέ (singular vocative)
υποσμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

υποσμηναγούς

(military) an air force rank with the NATO grade OF-1


στρατηγικός

head

στρατηγικός • (stratigikós) m (feminine στρατηγική, neuter στρατηγικό)

stratigikós (romanization)
στρατηγική (feminine)
στρατηγικό (neuter)
στρατηγικός (masculine nominative singular)
στρατηγική (feminine nominative singular)
στρατηγικό (neuter nominative singular)
στρατηγικοί (masculine nominative)
στρατηγικές (feminine nominative plural)
στρατηγικά (neuter nominative plural)
στρατηγικού (genitive masculine singular)
στρατηγικής (feminine genitive singular)
στρατηγικού (genitive neuter singular)
στρατηγικών (genitive masculine)
στρατηγικών (feminine genitive plural)
στρατηγικών (genitive neuter plural)
στρατηγικό (accusative masculine singular)
στρατηγική (accusative feminine singular)
στρατηγικό (accusative neuter singular)
στρατηγικούς (accusative masculine)
στρατηγικές (accusative feminine plural)
στρατηγικά (accusative neuter plural)
στρατηγικέ (masculine singular vocative)
στρατηγική (feminine singular vocative)
στρατηγικό (neuter singular vocative)
στρατηγικοί (masculine vocative)
στρατηγικές (feminine plural vocative)
στρατηγικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

στρατηγικός (stratigikós)

στρατηγική (stratigikí)

στρατηγικό (stratigikó)

στρατηγικοί (stratigikoí)

στρατηγικές (stratigikés)

στρατηγικά (stratigiká)

στρατηγικού (stratigikoú)

στρατηγικής (stratigikís)

στρατηγικού (stratigikoú)

στρατηγικών (stratigikón)

στρατηγικών (stratigikón)

στρατηγικών (stratigikón)

στρατηγικό (stratigikó)

στρατηγική (stratigikí)

στρατηγικό (stratigikó)

στρατηγικούς (stratigikoús)

στρατηγικές (stratigikés)

στρατηγικά (stratigiká)

στρατηγικέ (stratigiké)

στρατηγική (stratigikí)

στρατηγικό (stratigikó)

στρατηγικοί (stratigikoí)

στρατηγικές (stratigikés)

στρατηγικά (stratigiká)

στρα‧τη‧γι‧κός

In the 'strategic' sense, learnedly formed from στρατηγ(ική) (stratig(ikí)) + -ικός (-ikós) with semantic loan from English strategic for non-military contexts. In the relational sense 'of a general', learned borrowing from Ancient Greek στρατηγικός (stratēgikós).

af

στρατηγική<alt:στρατηγ(ική)>

lbor

(military) strategic (of or relating to military operations that are more large-scale or long-range than local or tactical ones)

(military, relational) general's, of a general


αντιπαράταξη

head

αντιπαρατάξεις

αντιπαράταξη • (antiparátaxi) f (plural αντιπαρατάξεις)

el-noun

αντιπαρατάξεις

antiparátaxi (romanization)
αντιπαρατάξεις (plural)
αντιπαράταξη (nominative singular)
αντιπαρατάξεις (nominative plural)
αντιπαράταξης (genitive singular)
αντιπαρατάξεων (genitive plural)
αντιπαράταξη (accusative singular)
αντιπαρατάξεις (accusative plural)
αντιπαράταξη (singular vocative)
αντιπαρατάξεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπαράταξη

αντιπαρατάξεις

αντιπαράταξης

αντιπαρατάξεων

αντιπαράταξη

αντιπαρατάξεις

αντιπαράταξη

αντιπαρατάξεις

Older or formal genitive singular: αντιπαρατάξεως (antiparatáxeos)


αντιπερισπασμός

head

αντιπερισπασμοί

αντιπερισπασμός • (antiperispasmós) m (plural αντιπερισπασμοί)

el-noun

αντιπερισπασμοί

antiperispasmós (romanization)
αντιπερισπασμοί (plural)
αντιπερισπασμός (nominative singular)
αντιπερισπασμοί (nominative plural)
αντιπερισπασμού (genitive singular)
αντιπερισπασμών (genitive plural)
αντιπερισπασμό (accusative singular)
αντιπερισπασμούς (accusative plural)
αντιπερισπασμέ (singular vocative)
αντιπερισπασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπερισπασμός

αντιπερισπασμοί

αντιπερισπασμού

αντιπερισπασμών

αντιπερισπασμό

αντιπερισπασμούς

αντιπερισπασμέ

αντιπερισπασμοί

From Ancient Greek ἀντιπερισπῶ (antiperispô, “to divert”).

der

(military, boxing, fencing, martial arts) feint, diversion, distraction


αντιπερασπισμός

head

αντιπερασπισμοί

αντιπερασπισμός • (antiperaspismós) m (plural αντιπερασπισμοί)

el-noun

αντιπερασπισμοί

antiperaspismós (romanization)
αντιπερασπισμοί (plural)
αντιπερασπισμός (nominative singular)
αντιπερασπισμοί (nominative plural)
αντιπερασπισμού (genitive singular)
αντιπερασπισμών (genitive plural)
αντιπερασπισμό (accusative singular)
αντιπερασπισμούς (accusative plural)
αντιπερασπισμέ (singular vocative)
αντιπερασπισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπερασπισμός

αντιπερασπισμοί

αντιπερασπισμού

αντιπερασπισμών

αντιπερασπισμό

αντιπερασπισμούς

αντιπερασπισμέ

αντιπερασπισμοί

(military) diversion, feint, distraction


αντιτορπιλικός

head

αντιτορπιλική

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικός • (antitorpilikós) m (feminine αντιτορπιλική, neuter αντιτορπιλικό)

el-adj

αντιτορπιλική

αντιτορπιλικό

antitorpilikós (romanization)
αντιτορπιλική (feminine)
αντιτορπιλικό (neuter)
αντιτορπιλικός (masculine nominative singular)
αντιτορπιλική (feminine nominative singular)
αντιτορπιλικό (neuter nominative singular)
αντιτορπιλικοί (masculine nominative)
αντιτορπιλικές (feminine nominative plural)
αντιτορπιλικά (neuter nominative plural)
αντιτορπιλικού (genitive masculine singular)
αντιτορπιλικής (feminine genitive singular)
αντιτορπιλικού (genitive neuter singular)
αντιτορπιλικών (genitive masculine)
αντιτορπιλικών (feminine genitive plural)
αντιτορπιλικών (genitive neuter plural)
αντιτορπιλικό (accusative masculine singular)
αντιτορπιλική (accusative feminine singular)
αντιτορπιλικό (accusative neuter singular)
αντιτορπιλικούς (accusative masculine)
αντιτορπιλικές (accusative feminine plural)
αντιτορπιλικά (accusative neuter plural)
αντιτορπιλικέ (masculine singular vocative)
αντιτορπιλική (feminine singular vocative)
αντιτορπιλικό (neuter singular vocative)
αντιτορπιλικοί (masculine vocative)
αντιτορπιλικές (feminine plural vocative)
αντιτορπιλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιτορπιλικ

el-decl-adj-a

αντιτορπιλικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιτορπιλικός

αντιτορπιλικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιτορπιλικ

el-decl-adj-table

αντιτορπιλικός (antitorpilikós)

αντιτορπιλική (antitorpilikí)

αντιτορπιλικό (antitorpilikó)

αντιτορπιλικοί (antitorpilikoí)

αντιτορπιλικές (antitorpilikés)

αντιτορπιλικά (antitorpiliká)

αντιτορπιλικού (antitorpilikoú)

αντιτορπιλικής (antitorpilikís)

αντιτορπιλικού (antitorpilikoú)

αντιτορπιλικών (antitorpilikón)

αντιτορπιλικών (antitorpilikón)

αντιτορπιλικών (antitorpilikón)

αντιτορπιλικό (antitorpilikó)

αντιτορπιλική (antitorpilikí)

αντιτορπιλικό (antitorpilikó)

αντιτορπιλικούς (antitorpilikoús)

αντιτορπιλικές (antitorpilikés)

αντιτορπιλικά (antitorpiliká)

αντιτορπιλικέ (antitorpiliké)

αντιτορπιλική (antitorpilikí)

αντιτορπιλικό (antitorpilikó)

αντιτορπιλικοί (antitorpilikoí)

αντιτορπιλικές (antitorpilikés)

αντιτορπιλικά (antitorpiliká)

(naval) destroyer, against torpedo boats and submarines


αντιτρομοκρατία

head

αντιτρομοκρατία • (antitromokratía) f (uncountable)

antitromokratía (romanization)
αντιτρομοκρατία (nominative singular)
αντιτρομοκρατίας (genitive singular)
αντιτρομοκρατία (accusative singular)
αντιτρομοκρατία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντιτρομοκρατία

αντιτρομοκρατίας

αντιτρομοκρατία

αντιτρομοκρατία

(military, law) antiterrorism, antiterrorist, antiterror


αντιτρομοκρατικός

head

αντιτρομοκρατική

αντιτρομοκρατικό

αντιτρομοκρατικός • (antitromokratikós) m (feminine αντιτρομοκρατική, neuter αντιτρομοκρατικό)

el-adj

αντιτρομοκρατική

αντιτρομοκρατικό

antitromokratikós (romanization)
αντιτρομοκρατική (feminine)
αντιτρομοκρατικό (neuter)
αντιτρομοκρατικός (masculine nominative singular)
αντιτρομοκρατική (feminine nominative singular)
αντιτρομοκρατικό (neuter nominative singular)
αντιτρομοκρατικοί (masculine nominative)
αντιτρομοκρατικές (feminine nominative plural)
αντιτρομοκρατικά (neuter nominative plural)
αντιτρομοκρατικού (genitive masculine singular)
αντιτρομοκρατικής (feminine genitive singular)
αντιτρομοκρατικού (genitive neuter singular)
αντιτρομοκρατικών (genitive masculine)
αντιτρομοκρατικών (feminine genitive plural)
αντιτρομοκρατικών (genitive neuter plural)
αντιτρομοκρατικό (accusative masculine singular)
αντιτρομοκρατική (accusative feminine singular)
αντιτρομοκρατικό (accusative neuter singular)
αντιτρομοκρατικούς (accusative masculine)
αντιτρομοκρατικές (accusative feminine plural)
αντιτρομοκρατικά (accusative neuter plural)
αντιτρομοκρατικέ (masculine singular vocative)
αντιτρομοκρατική (feminine singular vocative)
αντιτρομοκρατικό (neuter singular vocative)
αντιτρομοκρατικοί (masculine vocative)
αντιτρομοκρατικές (feminine plural vocative)
αντιτρομοκρατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-a

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιτρομοκρατικός

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-table

αντιτρομοκρατικός (antitromokratikós)

αντιτρομοκρατική (antitromokratikí)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατικοί (antitromokratikoí)

αντιτρομοκρατικές (antitromokratikés)

αντιτρομοκρατικά (antitromokratiká)

αντιτρομοκρατικού (antitromokratikoú)

αντιτρομοκρατικής (antitromokratikís)

αντιτρομοκρατικού (antitromokratikoú)

αντιτρομοκρατικών (antitromokratikón)

αντιτρομοκρατικών (antitromokratikón)

αντιτρομοκρατικών (antitromokratikón)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατική (antitromokratikí)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατικούς (antitromokratikoús)

αντιτρομοκρατικές (antitromokratikés)

αντιτρομοκρατικά (antitromokratiká)

αντιτρομοκρατικέ (antitromokratiké)

αντιτρομοκρατική (antitromokratikí)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατικοί (antitromokratikoí)

αντιτρομοκρατικές (antitromokratikés)

αντιτρομοκρατικά (antitromokratiká)

(military, law) antiterrorism, antiterror, antiterrorist


τρομοκρατικός

head

τρομοκρατική

τρομοκρατικό

τρομοκρατικός • (tromokratikós) m (feminine τρομοκρατική, neuter τρομοκρατικό)

el-adj

τρομοκρατική

τρομοκρατικό

tromokratikós (romanization)
τρομοκρατική (feminine)
τρομοκρατικό (neuter)
τρομοκρατικός (masculine nominative singular)
τρομοκρατική (feminine nominative singular)
τρομοκρατικό (neuter nominative singular)
τρομοκρατικοί (masculine nominative)
τρομοκρατικές (feminine nominative plural)
τρομοκρατικά (neuter nominative plural)
τρομοκρατικού (genitive masculine singular)
τρομοκρατικής (feminine genitive singular)
τρομοκρατικού (genitive neuter singular)
τρομοκρατικών (genitive masculine)
τρομοκρατικών (feminine genitive plural)
τρομοκρατικών (genitive neuter plural)
τρομοκρατικό (accusative masculine singular)
τρομοκρατική (accusative feminine singular)
τρομοκρατικό (accusative neuter singular)
τρομοκρατικούς (accusative masculine)
τρομοκρατικές (accusative feminine plural)
τρομοκρατικά (accusative neuter plural)
τρομοκρατικέ (masculine singular vocative)
τρομοκρατική (feminine singular vocative)
τρομοκρατικό (neuter singular vocative)
τρομοκρατικοί (masculine vocative)
τρομοκρατικές (feminine plural vocative)
τρομοκρατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τρομοκρατικός

el-decl-adj-table

τρομοκρατικός (tromokratikós)

τρομοκρατική (tromokratikí)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατικοί (tromokratikoí)

τρομοκρατικές (tromokratikés)

τρομοκρατικά (tromokratiká)

τρομοκρατικού (tromokratikoú)

τρομοκρατικής (tromokratikís)

τρομοκρατικού (tromokratikoú)

τρομοκρατικών (tromokratikón)

τρομοκρατικών (tromokratikón)

τρομοκρατικών (tromokratikón)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατική (tromokratikí)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατικούς (tromokratikoús)

τρομοκρατικές (tromokratikés)

τρομοκρατικά (tromokratiká)

τρομοκρατικέ (tromokratiké)

τρομοκρατική (tromokratikí)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατικοί (tromokratikoí)

τρομοκρατικές (tromokratikés)

τρομοκρατικά (tromokratiká)


στρατώνας

head

στρατώνας • (stratónas) m (plural στρατώνες)

stratónas (romanization)
στρατώνες (plural)
στρατώνας (nominative singular)
στρατώνες (nominative plural)
στρατώνα (genitive singular)
στρατώνων (genitive plural)
στρατώνα (accusative singular)
στρατώνες (accusative plural)
στρατώνα (singular vocative)
στρατώνες (plural vocative)

From στρατός (stratós, “army”), following the ending -ώνας (-ónas) of location nouns such as κρυψώνας (krypsónas, “cache, hiding place”) or αμπελώνας (ampelónas, “vineyard”) as a model. First attested 1833.

Οι στρατιώτες ζούσαν μέσα σε τρεις στρατώνες.

The soldiers lived inside three barracks.

Oi stratiótes zoúsan mésa se treis stratónes.

Τα σπίτια είναι χαμηλά,
σαν έρημοι στρατώνες.

1980, “Μην Κλαις [Don't Cry]”, in Michalis Bourboulis (lyrics), Ilias Andriopoulos (music), Λαϊκά Προάστια [Popular Suburbs], performed by Sotiria Bellou:

The houses are low,
Like deserted barracks.

Ta spítia eínai chamilá,
san érimoi stratónes.

(military) barrack (building for housing soldiers)


απαγκιστρώνω

απαγκιστρώνω • (apagkistróno)

el-verb

απαγκίστρωσα

απαγκιστρωμένος

απαγκιστρώνομαι

απαγκιστρώνω • (apagkistróno) (past απαγκίστρωσα, passive απαγκιστρώνομαι, ppp απαγκιστρωμένος)

apagkistróno (romanization)
απαγκίστρωσα (past)
απαγκιστρώνομαι (passive)
απαγκιστρωμένος (participle passive perfect)


απαγκίστρωση

head

απαγκιστρώσεις

απαγκίστρωση • (apagkístrosi) f (plural απαγκιστρώσεις)

el-noun

απαγκιστρώσεις

apagkístrosi (romanization)
απαγκιστρώσεις (plural)
απαγκίστρωση (nominative singular)
απαγκιστρώσεις (nominative plural)
απαγκίστρωσης (genitive singular)
απαγκιστρώσεων (genitive plural)
απαγκίστρωση (accusative singular)
απαγκιστρώσεις (accusative plural)
απαγκίστρωση (singular vocative)
απαγκιστρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

απαγκίστρωση

απαγκιστρώσεις

απαγκίστρωσης

απαγκιστρώσεων

απαγκίστρωση

απαγκιστρώσεις

απαγκίστρωση

απαγκιστρώσεις

Older or formal genitive singular: απαγκιστρώσεως (apagkistróseos)


απαράδοτος

head

απαράδοτος • (aparádotos) m (feminine απαράδοτη, neuter απαράδοτο)

aparádotos (romanization)
απαράδοτη (feminine)
απαράδοτο (neuter)
απαράδοτος (masculine nominative singular)
απαράδοτη (feminine nominative singular)
απαράδοτο (neuter nominative singular)
απαράδοτοι (masculine nominative)
απαράδοτες (feminine nominative plural)
απαράδοτα (neuter nominative plural)
απαράδοτου (genitive masculine singular)
απαράδοτης (feminine genitive singular)
απαράδοτου (genitive neuter singular)
απαράδοτων (genitive masculine)
απαράδοτων (feminine genitive plural)
απαράδοτων (genitive neuter plural)
απαράδοτο (accusative masculine singular)
απαράδοτη (accusative feminine singular)
απαράδοτο (accusative neuter singular)
απαράδοτους (accusative masculine)
απαράδοτες (accusative feminine plural)
απαράδοτα (accusative neuter plural)
απαράδοτε (masculine singular vocative)
απαράδοτη (feminine singular vocative)
απαράδοτο (neuter singular vocative)
απαράδοτοι (masculine vocative)
απαράδοτες (feminine plural vocative)
απαράδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απαράδοτος (aparádotos)

απαράδοτη (aparádoti)

απαράδοτο (aparádoto)

απαράδοτοι (aparádotoi)

απαράδοτες (aparádotes)

απαράδοτα (aparádota)

απαράδοτου (aparádotou)

απαράδοτης (aparádotis)

απαράδοτου (aparádotou)

απαράδοτων (aparádoton)

απαράδοτων (aparádoton)

απαράδοτων (aparádoton)

απαράδοτο (aparádoto)

απαράδοτη (aparádoti)

απαράδοτο (aparádoto)

απαράδοτους (aparádotous)

απαράδοτες (aparádotes)

απαράδοτα (aparádota)

απαράδοτε (aparádote)

απαράδοτη (aparádoti)

απαράδοτο (aparádoto)

απαράδοτοι (aparádotoi)

απαράδοτες (aparádotes)

απαράδοτα (aparádota)

(military) not surrendered, unsurrendered


αορτήρας

head

αορτήρας • (aortíras) m (plural αορτήρες)

aortíras (romanization)
αορτήρες (plural)
αορτήρας (nominative singular)
αορτήρες (nominative plural)
αορτήρα (genitive singular)
αορτήρων (genitive plural)
αορτήρα (accusative singular)
αορτήρες (accusative plural)
αορτήρα (singular vocative)
αορτήρες (plural vocative)


απόβαση

απόβαση • (apóvasi) f (plural αποβάσεις)

apóvasi (romanization)
αποβάσεις (plural)
απόβαση (nominative singular)
αποβάσεις (nominative plural)
απόβασης (genitive singular)
αποβάσεων (genitive plural)
απόβαση (accusative singular)
αποβάσεις (accusative plural)
απόβαση (singular vocative)
αποβάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποβάσεως (apováseos)


απογεμίζω

head

απογεμίζω • (apogemízo)

el-verb

απογεμίζω • (apogemízo) (past απογέμισα)

apogemízo (romanization)
απογέμισα (past)


απόκρουση

head

απόκρουση • (apókrousi) f (plural αποκρούσεις)

apókrousi (romanization)
αποκρούσεις (plural)
απόκρουση (nominative singular)
αποκρούσεις (nominative plural)
απόκρουσης (genitive singular)
αποκρούσεων (genitive plural)
απόκρουση (accusative singular)
αποκρούσεις (accusative plural)
απόκρουση (singular vocative)
αποκρούσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποκρούσεως (apokroúseos)


εκστρατεία

head

εκστρατεία • (ekstrateía) f (plural εκστρατειές)

ekstrateía (romanization)
εκστρατειές (plural)
εκστρατεία (nominative singular)
εκστρατείες (nominative plural)
εκστρατείας (genitive singular)
εκστρατειών (genitive plural)
εκστρατεία (accusative singular)
εκστρατείες (accusative plural)
εκστρατεία (singular vocative)
εκστρατείες (plural vocative)

εκ‧στρα‧τεί‧α

From Koine Greek ἐκστρατεία (ekstrateía, “military campaign, expedition”), akin to verb εκστρατεύω (ekstratévo) from prefix εκ- (ek-, “out, from”) + στρατός (stratós, “army”), from Ancient Greek ἐκστρατεύω (ekstrateúō, “to march out; to take the field; wage a campaign”) from ἐκ- (ek-) + στρᾰτεύω (străteúō, “to advance with an army, wage war”); in figurative sense, partially a semantic loan from French campagne.

af

el:εκστρατεία

Η εκστρατεία της Χίου για την απελευθέρωση του νησιού άρχισε με σκοπό να φροντίσει να συμπεριληφθεί η Χίος στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος, ύστερα από την σφαγή δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων της Χίου από τον Οθωμανικό στρατό.

The campaign of Chios for the liberation of the island commenced with the aim of ensuring that Chios was included in the newly formed Greek state, in the wake of the massacre of tens of thousands of Greeks in Chios by the Ottoman army.

I ekstrateía tis Chíou gia tin apelefthérosi tou nisioú árchise me skopó na frontísei na symperiliftheí i Chíos sto neosýstato Ellinikó krátos, ýstera apó tin sfagí dekádon chiliádon Ellínon tis Chíou apó ton Othomanikó strató.

H Aργοναυτική εκστρατεία, το μυθικό ταξίδι του Iάσονα.

The Argonaut expedition, the mythic voyage of Jason.

H Argonaftikí ekstrateía, to mythikó taxídi tou Iásona.

(military) a military campaign, an expedition


αποσιωπτήρας

head

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρας • (aposioptíras) m (plural αποσιωπτήρες)

el-noun

αποσιωπτήρες

aposioptíras (romanization)
αποσιωπτήρες (plural)
αποσιωπτήρας (nominative singular)
αποσιωπτήρες (nominative plural)
αποσιωπτήρα (genitive singular)
αποσιωπτήρων (genitive plural)
αποσιωπτήρα (accusative singular)
αποσιωπτήρες (accusative plural)
αποσιωπτήρα (singular vocative)
αποσιωπτήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αποσιωπτήρας

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρων

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρες


αποσπασματάρχης

head

αποσπασματάρχες

αποσπασματάρχης • (apospasmatárchis) m (plural αποσπασματάρχες)

el-noun

αποσπασματάρχες

apospasmatárchis (romanization)
αποσπασματάρχες (plural)
αποσπασματάρχης (nominative singular)
αποσπασματάρχες (nominative plural)
αποσπασματάρχη (genitive singular)
αποσπασματαρχών (genitive plural)
αποσπασματάρχη (accusative singular)
αποσπασματάρχες (accusative plural)
αποσπασματάρχη (singular vocative)
αποσπασματάρχες (plural vocative)

el-decl-noun

αποσπασματάρχης

αποσπασματάρχες

αποσπασματάρχη

αποσπασματαρχών

αποσπασματάρχη

αποσπασματάρχες

αποσπασματάρχη

αποσπασματάρχες

(military) squad leader, detachment commander


αποστρατεία

head

αποστρατείες

αποστρατεία • (apostrateía) f (plural αποστρατείες)

el-noun

αποστρατείες

apostrateía (romanization)
αποστρατείες (plural)
αποστρατεία (nominative singular)
αποστρατείες (nominative plural)
αποστρατείας (genitive singular)
αποστρατειών (genitive plural)
αποστρατεία (accusative singular)
αποστρατείες (accusative plural)
αποστρατεία (singular vocative)
αποστρατείες (plural vocative)

el-decl-noun

αποστρατείες

αποστρατείας

αποστρατειών

αποστρατείες

αποστρατείες

(especially military) retirement (the state and the action)


αποστράτευση

head

αποστρατεύσεις

αποστράτευση • (apostrátefsi) f (plural αποστρατεύσεις)

el-noun

αποστρατεύσεις

apostrátefsi (romanization)
αποστρατεύσεις (plural)
αποστράτευση (nominative singular)
αποστρατεύσεις (nominative plural)
αποστράτευσης (genitive singular)
αποστρατεύσεων (genitive plural)
αποστράτευση (accusative singular)
αποστρατεύσεις (accusative plural)
αποστράτευση (singular vocative)
αποστρατεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αποστράτευση

αποστρατεύσεις

αποστράτευσης

αποστρατεύσεων

αποστράτευση

αποστρατεύσεις

αποστράτευση

αποστρατεύσεις

Older or formal genitive singular: αποστρατεύσεως (apostratéfseos)

(military) demobilisation (UK), demobilization (US), retirement (the process)


αποστρατεύω

head

αποστρατεύω • (apostratévo)

el-verb

αποστράτευσα

αποστρατευμένος

αποστρατεύομαι

αποστρατεύω • (apostratévo) (past αποστράτευσα, passive αποστρατεύομαι, ppp αποστρατευμένος)

apostratévo (romanization)
αποστράτευσα (past)
αποστρατεύομαι (passive)
αποστρατευμένος (participle passive perfect)

(military) to demobilise (UK), demobilize (US)