Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

head

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο • (Diethnés Fonitikó Alfávito) n

el-noun-proper

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

Diethnés Fonitikó Alfávito (romanization)

International Phonetic Alphabet
International Phonetic Alphabet

(phonetics) International Phonetic Alphabet, IPA (ΔΦΑ)

en-Διεθνές_Φωνητικό_Αλφάβητο-el-name-xuh05MCE


οδοντικός

head

οδοντικός • (odontikós) m (feminine οδοντική, neuter οδοντικό)

odontikós (romanization)
οδοντική (feminine)
οδοντικό (neuter)
οδοντικός (masculine nominative singular)
οδοντική (feminine nominative singular)
οδοντικό (neuter nominative singular)
οδοντικοί (masculine nominative plural)
οδοντικές (feminine nominative plural)
οδοντικά (neuter nominative plural)
οδοντικού (genitive masculine singular)
οδοντικής (feminine genitive singular)
οδοντικού (genitive neuter singular)
οδοντικών (genitive masculine plural)
οδοντικών (feminine genitive plural)
οδοντικών (genitive neuter plural)
οδοντικό (accusative masculine singular)
οδοντική (accusative feminine singular)
οδοντικό (accusative neuter singular)
οδοντικούς (accusative masculine plural)
οδοντικές (accusative feminine plural)
οδοντικά (accusative neuter plural)
οδοντικέ (masculine singular vocative)
οδοντική (feminine singular vocative)
οδοντικό (neuter singular vocative)
οδοντικοί (masculine plural vocative)
οδοντικές (feminine plural vocative)
οδοντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οδοντικός (odontikós)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικοί (odontikoí)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

οδοντικού (odontikoú)

οδοντικής (odontikís)

οδοντικού (odontikoú)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικό (odontikó)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικούς (odontikoús)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

οδοντικέ (odontiké)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικοί (odontikoí)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

From Ancient Greek ὀδοντικός (odontikós). See δόντι (dónti) and -ικός (-ikós).
Compare Mariupol Greek дъонды́ (ðondý).

Τα οδοντικά σύμφωνα είναι τα ⟨τ⟩, ⟨δ⟩, ⟨θ⟩ και ⟨ντ⟩

Ta odontiká sýmfona eínai ta ⟨t⟩, ⟨d⟩, ⟨th⟩ kai ⟨nt⟩

The dental consonants are ⟨τ⟩, ⟨δ⟩, ⟨θ⟩ and ⟨ντ⟩.


φατνιακός

head

φατνιακός • (fatniakós) m (feminine φατνιακή, neuter φατνιακό)

fatniakós (romanization)
φατνιακή (feminine)
φατνιακό (neuter)
φατνιακός (masculine nominative singular)
φατνιακή (feminine nominative singular)
φατνιακό (neuter nominative singular)
φατνιακοί (masculine nominative plural)
φατνιακές (feminine nominative plural)
φατνιακά (neuter nominative plural)
φατνιακού (genitive masculine singular)
φατνιακής (feminine genitive singular)
φατνιακού (genitive neuter singular)
φατνιακών (genitive masculine plural)
φατνιακών (feminine genitive plural)
φατνιακών (genitive neuter plural)
φατνιακό (accusative masculine singular)
φατνιακή (accusative feminine singular)
φατνιακό (accusative neuter singular)
φατνιακούς (accusative masculine plural)
φατνιακές (accusative feminine plural)
φατνιακά (accusative neuter plural)
φατνιακέ (masculine singular vocative)
φατνιακή (feminine singular vocative)
φατνιακό (neuter singular vocative)
φατνιακοί (masculine plural vocative)
φατνιακές (feminine plural vocative)
φατνιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

φατνιακός (fatniakós)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακοί (fatniakoí)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

φατνιακού (fatniakoú)

φατνιακής (fatniakís)

φατνιακού (fatniakoú)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακούς (fatniakoús)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

φατνιακέ (fatniaké)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακοί (fatniakoí)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

From φατνίο (fatnío, “tooth socket”) + -ακός (-akós). Calque of French alvéolaire.

af

(phonetics, phonology) alveolar (formed with the tip of the tongue touching the inner ridge of the gums of the upper front teeth)


συγκοπή

head

συγκοπή • (sygkopí) f (plural συγκοπές)

el-noun

συγκοπή • (sygkopí) f (plural συγκοπές)

sygkopí (romanization)
συγκοπές (plural)
συγκοπή (nominative singular)
συγκοπές (nominative plural)
συγκοπής (genitive singular)
συγκοπών (genitive plural)
συγκοπή (accusative singular)
συγκοπές (accusative plural)
συγκοπή (singular vocative)
συγκοπές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek συγκοπή (sunkopḗ).

e.g. περιπατώ > περπατώ (perpató) syncope of -ι-

(grammar, phonology, phonetics) The loss or elision of a vowel between two consonants from the interior of a word. Similar to syncope, contraction.


υγρός

head

υγρός • (ygrós) m (feminine υγρή, neuter υγρό)

ygrós (romanization)
υγρή (feminine)
υγρό (neuter)
υγρός (masculine nominative singular)
υγρή (feminine nominative singular)
υγρό (neuter nominative singular)
υγροί (masculine nominative plural)
υγρές (feminine nominative plural)
υγρά (neuter nominative plural)
υγρού (genitive masculine singular)
υγρής (feminine genitive singular)
υγρού (genitive neuter singular)
υγρών (genitive masculine plural)
υγρών (feminine genitive plural)
υγρών (genitive neuter plural)
υγρό (accusative masculine singular)
υγρή (accusative feminine singular)
υγρό (accusative neuter singular)
υγρούς (accusative masculine plural)
υγρές (accusative feminine plural)
υγρά (accusative neuter plural)
υγρέ (masculine singular vocative)
υγρή (feminine singular vocative)
υγρό (neuter singular vocative)
υγροί (masculine plural vocative)
υγρές (feminine plural vocative)
υγρά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υγρός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υγρός, etc.)

el-decl-adj-table

υγρός (ygrós)

υγροί (ygroí)

υγρές (ygrés)

υγρού (ygroú)

υγρής (ygrís)

υγρού (ygroú)

υγρών (ygrón)

υγρών (ygrón)

υγρών (ygrón)

υγρούς (ygroús)

υγρές (ygrés)

υγροί (ygroí)

υγρές (ygrés)


όμοιος

head

όμοιος • (ómoios) m (feminine όμοια, neuter όμοιο)

ómoios (romanization)
όμοια (feminine)
όμοιο (neuter)
όμοιος (masculine nominative singular)
όμοια (feminine nominative singular)
όμοιο (neuter nominative singular)
όμοιοι (masculine nominative plural)
όμοιες (feminine nominative plural)
όμοια (neuter nominative plural)
όμοιου (genitive masculine singular)
όμοιας (feminine genitive singular)
όμοιου (genitive neuter singular)
όμοιων (genitive masculine plural)
όμοιων (feminine genitive plural)
όμοιων (genitive neuter plural)
όμοιο (accusative masculine singular)
όμοια (accusative feminine singular)
όμοιο (accusative neuter singular)
όμοιους (accusative masculine plural)
όμοιες (accusative feminine plural)
όμοια (accusative neuter plural)
όμοιε (masculine singular vocative)
όμοια (feminine singular vocative)
όμοιο (neuter singular vocative)
όμοιοι (masculine plural vocative)
όμοιες (feminine plural vocative)
όμοια (neuter plural vocative)
ομοιότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
ομοιότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
ομοιότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
ομοιότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
ομοιότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
ομοιότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
ομοιότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
ομοιότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
ομοιότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
ομοιότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
ομοιότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
ομοιότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
ομοιότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
ομοιότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
ομοιότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
ομοιότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
ομοιότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
ομοιότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
ομοιότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
ομοιότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
ομοιότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
ομοιότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
ομοιότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
ομοιότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
ομοιότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
ομοιότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
ομοιότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
ομοιότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
ομοιότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
ομοιότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
ομοιότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
ομοιότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
ομοιότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
ομοιότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
ομοιότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
ομοιότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
ομοιότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
ομοιότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
ομοιότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
ομοιότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
ομοιότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
ομοιότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
ομοιότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
ομοιότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
ομοιότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
ομοιότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
ομοιότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
ομοιότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο όμοιος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο όμοιος, etc.)

el-decl-adj-table

όμοιος (ómoios)

όμοια (ómoia)

όμοιο (ómoio)

όμοιοι (ómoioi)

όμοιες (ómoies)

όμοια (ómoia)

όμοιου (ómoiou)

όμοιας (ómoias)

όμοιου (ómoiou)

όμοιων (ómoion)

όμοιων (ómoion)

όμοιων (ómoion)

όμοιο (ómoio)

όμοια (ómoia)

όμοιο (ómoio)

όμοιους (ómoious)

όμοιες (ómoies)

όμοια (ómoia)

όμοιε (ómoie)

όμοια (ómoia)

όμοιο (ómoio)

όμοιοι (ómoioi)

όμοιες (ómoies)

όμοια (ómoia)

ομοιότερος (omoióteros)

ομοιότερη (omoióteri)

ομοιότερο (omoiótero)

ομοιότεροι (omoióteroi)

ομοιότερες (omoióteres)

ομοιότερα (omoiótera)

ομοιότερου (omoióterou)

ομοιότερης (omoióteris)

ομοιότερου (omoióterou)

ομοιότερων (omoióteron)

ομοιότερων (omoióteron)

ομοιότερων (omoióteron)

ομοιότερο (omoiótero)

ομοιότερη (omoióteri)

ομοιότερο (omoiótero)

ομοιότερους (omoióterous)

ομοιότερες (omoióteres)

ομοιότερα (omoiótera)

ομοιότερε (omoiótere)

ομοιότερη (omoióteri)

ομοιότερο (omoiótero)

ομοιότεροι (omoióteroi)

ομοιότερες (omoióteres)

ομοιότερα (omoiótera)

ομοιότατος (omoiótatos)

ομοιότατη (omoiótati)

ομοιότατο (omoiótato)

ομοιότατοι (omoiótatoi)

ομοιότατες (omoiótates)

ομοιότατα (omoiótata)

ομοιότατου (omoiótatou)

ομοιότατης (omoiótatis)

ομοιότατου (omoiótatou)

ομοιότατων (omoiótaton)

ομοιότατων (omoiótaton)

ομοιότατων (omoiótaton)

ομοιότατο (omoiótato)

ομοιότατη (omoiótati)

ομοιότατο (omoiótato)

ομοιότατους (omoiótatous)

ομοιότατες (omoiótates)

ομοιότατα (omoiótata)

ομοιότατε (omoiótate)

ομοιότατη (omoiótati)

ομοιότατο (omoiótato)

ομοιότατοι (omoiótatoi)

ομοιότατες (omoiótates)

ομοιότατα (omoiótata)

όμοια σύμφωνα


δακτυλικός

head

δακτυλικός • (daktylikós) m (feminine δακτυλική, neuter δακτυλικό)

daktylikós (romanization)
δακτυλική (feminine)
δακτυλικό (neuter)
δακτυλικός (masculine nominative singular)
δακτυλική (feminine nominative singular)
δακτυλικό (neuter nominative singular)
δακτυλικοί (masculine nominative plural)
δακτυλικές (feminine nominative plural)
δακτυλικά (neuter nominative plural)
δακτυλικού (genitive masculine singular)
δακτυλικής (feminine genitive singular)
δακτυλικού (genitive neuter singular)
δακτυλικών (genitive masculine plural)
δακτυλικών (feminine genitive plural)
δακτυλικών (genitive neuter plural)
δακτυλικό (accusative masculine singular)
δακτυλική (accusative feminine singular)
δακτυλικό (accusative neuter singular)
δακτυλικούς (accusative masculine plural)
δακτυλικές (accusative feminine plural)
δακτυλικά (accusative neuter plural)
δακτυλικέ (masculine singular vocative)
δακτυλική (feminine singular vocative)
δακτυλικό (neuter singular vocative)
δακτυλικοί (masculine plural vocative)
δακτυλικές (feminine plural vocative)
δακτυλικά (neuter plural vocative)
δαχτυλικός (alternative)

el-decl-adj-table

δακτυλικός (daktylikós)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικοί (daktylikoí)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

δακτυλικού (daktylikoú)

δακτυλικής (daktylikís)

δακτυλικού (daktylikoú)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικούς (daktylikoús)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

δακτυλικέ (daktyliké)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικοί (daktylikoí)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

From Koine Greek δακτυλικός (daktulikós). By surface analysis, δάχτυλο (dáchtylo) + -ικός (-ikós).

surf

δακτυλικό εξάμετρο (dactylic hexameter)


λήγουσα

head

λήγουσα • (lígousa) f (plural λήγουσες)

el-noun

λήγουσα • (lígousa) f (plural λήγουσες)

lígousa (romanization)
λήγουσες (plural)
λήγουσα (nominative singular)
λήγουσες (nominative plural)
λήγουσας (genitive singular)
ληγουσών (genitive plural)
λήγουσα (accusative singular)
λήγουσες (accusative plural)
λήγουσα (singular vocative)
λήγουσες (plural vocative)

Nominalised (by ellipsis of συλλαβή) present participle of λήγω (lḗgō, “to cease”).

(grammar, phonology) ult (last syllable of a word)


άηχος

head

άηχος • (áichos) m (feminine άηχη, neuter άηχο)

áichos (romanization)
άηχη (feminine)
άηχο (neuter)
άηχος (masculine nominative singular)
άηχη (feminine nominative singular)
άηχο (neuter nominative singular)
άηχοι (masculine nominative plural)
άηχες (feminine nominative plural)
άηχα (neuter nominative plural)
άηχου (genitive masculine singular)
άηχης (feminine genitive singular)
άηχου (genitive neuter singular)
άηχων (genitive masculine plural)
άηχων (feminine genitive plural)
άηχων (genitive neuter plural)
άηχο (accusative masculine singular)
άηχη (accusative feminine singular)
άηχο (accusative neuter singular)
άηχους (accusative masculine plural)
άηχες (accusative feminine plural)
άηχα (accusative neuter plural)
άηχε (masculine singular vocative)
άηχη (feminine singular vocative)
άηχο (neuter singular vocative)
άηχοι (masculine plural vocative)
άηχες (feminine plural vocative)
άηχα (neuter plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ἄηχος (áēkhos). By surface analysis, ά- (á-, privative alpha) + ήχος (íchos, “sound”).

surf

Τα άηχα σύμφωνα της νεοελληνικής είναι τα [p t k c], [f x ç θ s] και [ts].

Ta áicha sýmfona tis neoellinikís eínai ta [p t k c], [f x ç th s] kai [ts].

The voiceless consonants of Modern Greek are [p t k c], [f x ç θ s] and [ts].

(phonetics, phonology) voiceless, unvoiced


ανομοίωση

head

ανομοίωση • (anomoíosi) f (plural ανομοιώσεις)

anomoíosi (romanization)
ανομοιώσεις (plural)
ανομοίωση (nominative singular)
ανομοιώσεις (nominative plural)
ανομοίωσης (genitive singular)
ανομοιώσεων (genitive plural)
ανομοίωση (accusative singular)
ανομοιώσεις (accusative plural)
ανομοίωση (singular vocative)
ανομοιώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανομοιώσεως (anomoióseos)

From Ancient Greek ἀνομοίωσις (anomoíōsis). Semantic loan from French dissimilation.


δασύς

head

δασύς • (dasýs) m (feminine δασεία, neuter δασύ)

dasýs (romanization)
δασεία (feminine)
δασύ (neuter)
δασύς (masculine nominative singular)
δασεία (feminine nominative singular)
δασύ (neuter nominative singular)
δασείς (masculine nominative plural)
δασείες (feminine nominative plural)
δασέα (neuter nominative plural)
δασέος (genitive masculine singular)
δασύ (genitive masculine singular)
δασείας (feminine genitive singular)
δασύ (genitive neuter singular)
δασέος (genitive neuter singular)
δασέων (genitive masculine plural)
δασειών (feminine genitive plural)
δασέων (genitive neuter plural)
δασύ (accusative masculine singular)
δασεία (accusative feminine singular)
δασύ (accusative neuter singular)
δασείς (accusative masculine plural)
δασείες (accusative feminine plural)
δασέα (accusative neuter plural)
δασύ (masculine singular vocative)
δασεία (feminine singular vocative)
δασύ (neuter singular vocative)
δασείς (masculine plural vocative)
δασείες (feminine plural vocative)
δασέα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δασύς, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δασύς, etc.)

el-decl-adj-table

δασύς (dasýs)

δασεία (daseía)

δασείς (daseís)

δασείες (daseíes)

δασέα (daséa)

δασέος (daséos)

δασείας (daseías)

δασέος (daséos)

δασέων (daséon)

δασειών (daseión)

δασέων (daséon)

δασεία (daseía)

δασείς (daseís)

δασείες (daseíes)

δασέα (daséa)

δασεία (daseía)

δασείς (daseís)

δασείες (daseíes)

δασέα (daséa)


απλολογία

head

απλολογία • (aplología) f (plural απλολογίες)

aplología (romanization)
απλολογίες (plural)
απλολογία (nominative singular)
απλολογίες (nominative plural)
απλολογίας (genitive singular)
απλολογιών (genitive plural)
απλολογία (accusative singular)
απλολογίες (accusative plural)
απλολογία (singular vocative)
απλολογίες (plural vocative)

Borrowed from French haplologie (“haplology”), from Ancient Greek ἁπλόος (haplóos, “simple”) + -λογία (-logía, “knowledge”).


κλειστός

head

κλειστός • (kleistós) m (feminine κλειστή, neuter κλειστό)

kleistós (romanization)
κλειστή (feminine)
κλειστό (neuter)
κλειστός (masculine nominative singular)
κλειστή (feminine nominative singular)
κλειστό (neuter nominative singular)
κλειστοί (masculine nominative plural)
κλειστές (feminine nominative plural)
κλειστά (neuter nominative plural)
κλειστού (genitive masculine singular)
κλειστής (feminine genitive singular)
κλειστού (genitive neuter singular)
κλειστών (genitive masculine plural)
κλειστών (feminine genitive plural)
κλειστών (genitive neuter plural)
κλειστό (accusative masculine singular)
κλειστή (accusative feminine singular)
κλειστό (accusative neuter singular)
κλειστούς (accusative masculine plural)
κλειστές (accusative feminine plural)
κλειστά (accusative neuter plural)
κλειστέ (masculine singular vocative)
κλειστή (feminine singular vocative)
κλειστό (neuter singular vocative)
κλειστοί (masculine plural vocative)
κλειστές (feminine plural vocative)
κλειστά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κλειστός (kleistós)

κλειστή (kleistí)

κλειστό (kleistó)

κλειστοί (kleistoí)

κλειστές (kleistés)

κλειστά (kleistá)

κλειστού (kleistoú)

κλειστής (kleistís)

κλειστού (kleistoú)

κλειστών (kleistón)

κλειστών (kleistón)

κλειστών (kleistón)

κλειστό (kleistó)

κλειστή (kleistí)

κλειστό (kleistó)

κλειστούς (kleistoús)

κλειστές (kleistés)

κλειστά (kleistá)

κλειστέ (kleisté)

κλειστή (kleistí)

κλειστό (kleistó)

κλειστοί (kleistoí)

κλειστές (kleistés)

κλειστά (kleistá)

Passive participle of κλείνω (kleíno, “to shut”).


διπλασιασμός

head

διπλασιασμοί

διπλασιασμός • (diplasiasmós) m (plural διπλασιασμοί)

el-noun

διπλασιασμοί

diplasiasmós (romanization)
διπλασιασμοί (plural)
διπλασιασμός (nominative singular)
διπλασιασμοί (nominative plural)
διπλασιασμού (genitive singular)
διπλασιασμών (genitive plural)
διπλασιασμό (accusative singular)
διπλασιασμούς (accusative plural)
διπλασιασμέ (singular vocative)
διπλασιασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

διπλασιασμός

διπλασιασμοί

διπλασιασμού

διπλασιασμών

διπλασιασμούς

διπλασιασμοί


αντιμετάθεση

head

αντιμεταθέσεις

αντιμετάθεση • (antimetáthesi) f (plural αντιμεταθέσεις)

el-noun

αντιμεταθέσεις

antimetáthesi (romanization)
αντιμεταθέσεις (plural)
αντιμετάθεση (nominative singular)
αντιμεταθέσεις (nominative plural)
αντιμετάθεσης (genitive singular)
αντιμεταθέσεων (genitive plural)
αντιμετάθεση (accusative singular)
αντιμεταθέσεις (accusative plural)
αντιμετάθεση (singular vocative)
αντιμεταθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιμετάθεση

αντιμεταθέσεις

αντιμετάθεσης

αντιμεταθέσεων

αντιμετάθεση

αντιμεταθέσεις

αντιμετάθεση

αντιμεταθέσεις

Older or formal genitive singular: αντιμεταθέσεως (antimetathéseos)

From αντί (antí) + μετάθεση (metáthesi).

(linguistics, phonology) metathesis (interversion of two sounds)


χειλικός

head

χειλικός • (cheilikós) m (feminine χειλική, neuter χειλικό)

cheilikós (romanization)
χειλική (feminine)
χειλικό (neuter)
χειλικός (masculine nominative singular)
χειλική (feminine nominative singular)
χειλικό (neuter nominative singular)
χειλικοί (masculine nominative plural)
χειλικές (feminine nominative plural)
χειλικά (neuter nominative plural)
χειλικού (genitive masculine singular)
χειλικής (feminine genitive singular)
χειλικού (genitive neuter singular)
χειλικών (genitive masculine plural)
χειλικών (feminine genitive plural)
χειλικών (genitive neuter plural)
χειλικό (accusative masculine singular)
χειλική (accusative feminine singular)
χειλικό (accusative neuter singular)
χειλικούς (accusative masculine plural)
χειλικές (accusative feminine plural)
χειλικά (accusative neuter plural)
χειλικέ (masculine singular vocative)
χειλική (feminine singular vocative)
χειλικό (neuter singular vocative)
χειλικοί (masculine plural vocative)
χειλικές (feminine plural vocative)
χειλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο χειλικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο χειλικός, etc.)

From χείλι (cheíli, “lip”) + -ικός (-ikós).


αναβιβάζω

head

αναβιβάζω • (anavivázo)

el-verb

αναβιβάζομαι

αναβιβάζω • (anavivázo) (past αναβίβασα, passive αναβιβάζομαι)

anavivázo (romanization)
αναβίβασα (past)
αναβιβάζομαι (passive)
αναβιβάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναβιβάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναβιβάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναβιβαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναβιβάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναβιβάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναβιβάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναβιβαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναβιβάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναβιβάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναβιβαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναβιβάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναβιβάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναβιβαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναβιβαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναβιβάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναβιβάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναβιβαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβιβαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβίβαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναβίβασα (active first-person indicative past perfective singular)
αναβιβαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναβίβαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναβίβασες (active indicative past perfective second-person singular)
αναβιβαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναβίβαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναβίβασε (active indicative past perfective singular third-person)
αναβιβαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναβιβάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναβιβάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναβιβαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναβιβαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναβιβάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναβιβάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναβιβαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναβιβαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναβίβαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβίβασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναβιβαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναβιβάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναβιβάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναβιβάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναβιβάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναβιβαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναβίβαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναβίβασε (active imperative perfective second-person singular)
αναβιβάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναβιβάστε (active imperative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναβιβαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζοντας (active participle present)
έχοντας αναβιβάσει (active participle past)
αναβιβασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναβιβάσει (active infinitive-aorist)
αναβιβαστεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧βι‧βά‧ζω

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναβιβάζω (anabibázō). By surface analysis, ανα- (“re-”) + βιβάζω (“cause to mount”).

surf

(phonology, grammar) to move (the accent) to previous syllable


αφομοίωση

head

αφομοίωση • (afomoíosi) f (plural αφομοιώσεις)

afomoíosi (romanization)
αφομοιώσεις (plural)
αφομοίωση (nominative singular)
αφομοιώσεις (nominative plural)
αφομοίωσης (genitive singular)
αφομοιώσεων (genitive plural)
αφομοίωση (accusative singular)
αφομοιώσεις (accusative plural)
αφομοίωση (singular vocative)
αφομοιώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αφομοιώσεως (afomoióseos)

From Ancient Greek ἀφομοίωσις (aphomoíōsis). Semantic loan from French assimilation.


βραχύχρονος

head

βραχύχρονος • (vrachýchronos) m (feminine βραχύχρονη, neuter βραχύχρονο)

vrachýchronos (romanization)
βραχύχρονη (feminine)
βραχύχρονο (neuter)
βραχύχρονος (masculine nominative singular)
βραχύχρονη (feminine nominative singular)
βραχύχρονο (neuter nominative singular)
βραχύχρονοι (masculine nominative plural)
βραχύχρονες (feminine nominative plural)
βραχύχρονα (neuter nominative plural)
βραχύχρονου (genitive masculine singular)
βραχύχρονης (feminine genitive singular)
βραχύχρονου (genitive neuter singular)
βραχύχρονων (genitive masculine plural)
βραχύχρονων (feminine genitive plural)
βραχύχρονων (genitive neuter plural)
βραχύχρονο (accusative masculine singular)
βραχύχρονη (accusative feminine singular)
βραχύχρονο (accusative neuter singular)
βραχύχρονους (accusative masculine plural)
βραχύχρονες (accusative feminine plural)
βραχύχρονα (accusative neuter plural)
βραχύχρονε (masculine singular vocative)
βραχύχρονη (feminine singular vocative)
βραχύχρονο (neuter singular vocative)
βραχύχρονοι (masculine plural vocative)
βραχύχρονες (feminine plural vocative)
βραχύχρονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο βραχύχρονος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βραχύχρονος, etc.)

From βραχύ- (vrachý-, “short”) + χρόνος (chrónos, “time”).

af

(phonetics, phonology) short (of a vowel, of a sound)


μακρόχρονος

head

μακρόχρονος • (makróchronos) m (feminine μακρόχρονη, neuter μακρόχρονο)

makróchronos (romanization)
μακρόχρονη (feminine)
μακρόχρονο (neuter)
μακρόχρονος (masculine nominative singular)
μακρόχρονη (feminine nominative singular)
μακρόχρονο (neuter nominative singular)
μακρόχρονοι (masculine nominative plural)
μακρόχρονες (feminine nominative plural)
μακρόχρονα (neuter nominative plural)
μακρόχρονου (genitive masculine singular)
μακρόχρονης (feminine genitive singular)
μακρόχρονου (genitive neuter singular)
μακρόχρονων (genitive masculine plural)
μακρόχρονων (feminine genitive plural)
μακρόχρονων (genitive neuter plural)
μακρόχρονο (accusative masculine singular)
μακρόχρονη (accusative feminine singular)
μακρόχρονο (accusative neuter singular)
μακρόχρονους (accusative masculine plural)
μακρόχρονες (accusative feminine plural)
μακρόχρονα (accusative neuter plural)
μακρόχρονε (masculine singular vocative)
μακρόχρονη (feminine singular vocative)
μακρόχρονο (neuter singular vocative)
μακρόχρονοι (masculine plural vocative)
μακρόχρονες (feminine plural vocative)
μακρόχρονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μακρόχρονος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μακρόχρονος, etc.)

From μακρός (makrós, “long”) + χρόνος (chrónos).

af

(phonetics, phonology) long (of a vowel, of a sound)


ηχηρός

head

ηχηρός • (ichirós) m (feminine ηχηρή, neuter ηχηρό)

ichirós (romanization)
ηχηρή (feminine)
ηχηρό (neuter)
ηχηρός (masculine nominative singular)
ηχηρή (feminine nominative singular)
ηχηρό (neuter nominative singular)
ηχηροί (masculine nominative plural)
ηχηρές (feminine nominative plural)
ηχηρά (neuter nominative plural)
ηχηρού (genitive masculine singular)
ηχηρής (feminine genitive singular)
ηχηρού (genitive neuter singular)
ηχηρών (genitive masculine plural)
ηχηρών (feminine genitive plural)
ηχηρών (genitive neuter plural)
ηχηρό (accusative masculine singular)
ηχηρή (accusative feminine singular)
ηχηρό (accusative neuter singular)
ηχηρούς (accusative masculine plural)
ηχηρές (accusative feminine plural)
ηχηρά (accusative neuter plural)
ηχηρέ (masculine singular vocative)
ηχηρή (feminine singular vocative)
ηχηρό (neuter singular vocative)
ηχηροί (masculine plural vocative)
ηχηρές (feminine plural vocative)
ηχηρά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ηχηρός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηχηρός, etc.)

From ήχος (íchos, “sound”) + -ρός (-rós).

ηχηρό σύμφωνο


ουρανικός

head

ουρανικός • (ouranikós) m (feminine ουρανική, neuter ουρανικό)

ouranikós (romanization)
ουρανική (feminine)
ουρανικό (neuter)
ουρανικός (masculine nominative singular)
ουρανική (feminine nominative singular)
ουρανικό (neuter nominative singular)
ουρανικοί (masculine nominative plural)
ουρανικές (feminine nominative plural)
ουρανικά (neuter nominative plural)
ουρανικού (genitive masculine singular)
ουρανικής (feminine genitive singular)
ουρανικού (genitive neuter singular)
ουρανικών (genitive masculine plural)
ουρανικών (feminine genitive plural)
ουρανικών (genitive neuter plural)
ουρανικό (accusative masculine singular)
ουρανική (accusative feminine singular)
ουρανικό (accusative neuter singular)
ουρανικούς (accusative masculine plural)
ουρανικές (accusative feminine plural)
ουρανικά (accusative neuter plural)
ουρανικέ (masculine singular vocative)
ουρανική (feminine singular vocative)
ουρανικό (neuter singular vocative)
ουρανικοί (masculine plural vocative)
ουρανικές (feminine plural vocative)
ουρανικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ουρανικός (ouranikós)

ουρανική (ouranikí)

ουρανικό (ouranikó)

ουρανικοί (ouranikoí)

ουρανικές (ouranikés)

ουρανικά (ouraniká)

ουρανικού (ouranikoú)

ουρανικής (ouranikís)

ουρανικού (ouranikoú)

ουρανικών (ouranikón)

ουρανικών (ouranikón)

ουρανικών (ouranikón)

ουρανικό (ouranikó)

ουρανική (ouranikí)

ουρανικό (ouranikó)

ουρανικούς (ouranikoús)

ουρανικές (ouranikés)

ουρανικά (ouraniká)

ουρανικέ (ouraniké)

ουρανική (ouranikí)

ουρανικό (ouranikó)

ουρανικοί (ouranikoí)

ουρανικές (ouranikés)

ουρανικά (ouraniká)

From ουρανός (ouranós) + -ικός (-ikós). Semantic loan from French palatal.


τριβόμενος

head

τριβόμενος • (trivómenos) m (feminine τριβόμενη, neuter τριβόμενο)

trivómenos (romanization)
τριβόμενη (feminine)
τριβόμενο (neuter)
τριβόμενος (masculine nominative singular)
τριβόμενη (feminine nominative singular)
τριβόμενο (neuter nominative singular)
τριβόμενοι (masculine nominative plural)
τριβόμενες (feminine nominative plural)
τριβόμενα (neuter nominative plural)
τριβόμενου (genitive masculine singular)
τριβόμενης (feminine genitive singular)
τριβόμενου (genitive neuter singular)
τριβόμενων (genitive masculine plural)
τριβόμενων (feminine genitive plural)
τριβόμενων (genitive neuter plural)
τριβόμενο (accusative masculine singular)
τριβόμενη (accusative feminine singular)
τριβόμενο (accusative neuter singular)
τριβόμενους (accusative masculine plural)
τριβόμενες (accusative feminine plural)
τριβόμενα (accusative neuter plural)
τριβόμενε (masculine singular vocative)
τριβόμενη (feminine singular vocative)
τριβόμενο (neuter singular vocative)
τριβόμενοι (masculine plural vocative)
τριβόμενες (feminine plural vocative)
τριβόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τριβόμενος (trivómenos)

τριβόμενη (trivómeni)

τριβόμενο (trivómeno)

τριβόμενοι (trivómenoi)

τριβόμενες (trivómenes)

τριβόμενα (trivómena)

τριβόμενου (trivómenou)

τριβόμενης (trivómenis)

τριβόμενου (trivómenou)

τριβόμενων (trivómenon)

τριβόμενων (trivómenon)

τριβόμενων (trivómenon)

τριβόμενο (trivómeno)

τριβόμενη (trivómeni)

τριβόμενο (trivómeno)

τριβόμενους (trivómenous)

τριβόμενες (trivómenes)

τριβόμενα (trivómena)

τριβόμενε (trivómene)

τριβόμενη (trivómeni)

τριβόμενο (trivómeno)

τριβόμενοι (trivómenoi)

τριβόμενες (trivómenes)

τριβόμενα (trivómena)

Present participle of τρίβω (trívo, “to rub”).

τριβόμενα σύμφωνα


έρρινος

head

έρρινος • (érrinos) m (feminine έρρινη, neuter έρρινο)

érrinos (romanization)
έρρινη (feminine)
έρρινο (neuter)
έρρινος (masculine nominative singular)
έρρινη (feminine nominative singular)
έρρινο (neuter nominative singular)
έρρινοι (masculine nominative plural)
έρρινες (feminine nominative plural)
έρρινα (neuter nominative plural)
έρρινου (genitive masculine singular)
έρρινης (feminine genitive singular)
έρρινου (genitive neuter singular)
έρρινων (genitive masculine plural)
έρρινων (feminine genitive plural)
έρρινων (genitive neuter plural)
έρρινο (accusative masculine singular)
έρρινη (accusative feminine singular)
έρρινο (accusative neuter singular)
έρρινους (accusative masculine plural)
έρρινες (accusative feminine plural)
έρρινα (accusative neuter plural)
έρρινε (masculine singular vocative)
έρρινη (feminine singular vocative)
έρρινο (neuter singular vocative)
έρρινοι (masculine plural vocative)
έρρινες (feminine plural vocative)
έρρινα (neuter plural vocative)
ένρινος (alternative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο έρρινος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο έρρινος, etc.)

el-decl-adj-table

έρρινος (érrinos)

έρρινη (érrini)

έρρινο (érrino)

έρρινοι (érrinoi)

έρρινες (érrines)

έρρινα (érrina)

έρρινου (érrinou)

έρρινης (érrinis)

έρρινου (érrinou)

έρρινων (érrinon)

έρρινων (érrinon)

έρρινων (érrinon)

έρρινο (érrino)

έρρινη (érrini)

έρρινο (érrino)

έρρινους (érrinous)

έρρινες (érrines)

έρρινα (érrina)

έρρινε (érrine)

έρρινη (érrini)

έρρινο (érrino)

έρρινοι (érrinoi)

έρρινες (érrines)

έρρινα (érrina)

From earlier ἔνρινος (énrinos), with regressive assimilation; from Ancient Greek ἐν (en, “in”) + ῥίς (rhís, “nose”) + -ος (-os).
The phonetic sense is a semantic loan from French nasal.
The Hellenistic Koine noun ἔρρινον (érrhinon, “sneazing medicine”) is semantically unrelated.

τα έρρινα σύμφωνα μι και νι


υπερωικός

head

υπερωικός • (yperoïkós) m (feminine υπερωική, neuter υπερωικό)

yperoïkós (romanization)
υπερωική (feminine)
υπερωικό (neuter)
υπερωικός (masculine nominative singular)
υπερωική (feminine nominative singular)
υπερωικό (neuter nominative singular)
υπερωικοί (masculine nominative plural)
υπερωικές (feminine nominative plural)
υπερωικά (neuter nominative plural)
υπερωικού (genitive masculine singular)
υπερωικής (feminine genitive singular)
υπερωικού (genitive neuter singular)
υπερωικών (genitive masculine plural)
υπερωικών (feminine genitive plural)
υπερωικών (genitive neuter plural)
υπερωικό (accusative masculine singular)
υπερωική (accusative feminine singular)
υπερωικό (accusative neuter singular)
υπερωικούς (accusative masculine plural)
υπερωικές (accusative feminine plural)
υπερωικά (accusative neuter plural)
υπερωικέ (masculine singular vocative)
υπερωική (feminine singular vocative)
υπερωικό (neuter singular vocative)
υπερωικοί (masculine plural vocative)
υπερωικές (feminine plural vocative)
υπερωικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

υπερωικός (yperoïkós)

υπερωική (yperoïkí)

υπερωικό (yperoïkó)

υπερωικοί (yperoïkoí)

υπερωικές (yperoïkés)

υπερωικά (yperoïká)

υπερωικού (yperoïkoú)

υπερωικής (yperoïkís)

υπερωικού (yperoïkoú)

υπερωικών (yperoïkón)

υπερωικών (yperoïkón)

υπερωικών (yperoïkón)

υπερωικό (yperoïkó)

υπερωική (yperoïkí)

υπερωικό (yperoïkó)

υπερωικούς (yperoïkoús)

υπερωικές (yperoïkés)

υπερωικά (yperoïká)

υπερωικέ (yperoïké)

υπερωική (yperoïkí)

υπερωικό (yperoïkó)

υπερωικοί (yperoïkoí)

υπερωικές (yperoïkés)

υπερωικά (yperoïká)

From υπερώα (yperóa) + -ικός (-ikós). Calque of French vélaire.


ουρανικοποίηση

head

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίηση • (ouranikopoíisi) f (plural ουρανικοποιήσεις)

el-noun

ουρανικοποιήσεις

ouranikopoíisi (romanization)
ουρανικοποιήσεις (plural)
ουρανικοποίηση (nominative singular)
ουρανικοποιήσεις (nominative plural)
ουρανικοποίησης (genitive singular)
ουρανικοποιήσεων (genitive plural)
ουρανικοποίηση (accusative singular)
ουρανικοποιήσεις (accusative plural)
ουρανικοποίηση (singular vocative)
ουρανικοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίησης

ουρανικοποιήσεων

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ουρανικοποιήσεως (ouranikopoiíseos)

ου‧ρα‧νι‧κο‧ποί‧η‧ση

Morphologically, ουρανικ(ός) (ouranik(ós), “palatal”) + -ο- (-o-) + -ποίηση (-poíisi, “creation, -ization”).


τρόπος άρθρωσης

head

τρόποι άρθρωσης

τρόπος άρθρωσης • (trópos árthrosis) m (plural τρόποι άρθρωσης)

el-noun

τρόποι άρθρωσης

trópos árthrosis (romanization)
τρόποι άρθρωσης (plural)

Calque of English manner of articulation or French mode d'articulation.

cal

manner of articulation
manner of articulation

(phonetics, phonology) manner of articulation


τόπος άρθρωσης

head

τόποι άρθρωσης

τόπος άρθρωσης • (tópos árthrosis) m (plural τόποι άρθρωσης)

el-noun

τόποι άρθρωσης

tópos árthrosis (romanization)
τόποι άρθρωσης (plural)

Calque of English place of articulation or French lieu d'articulation.

place of articulation
place of articulation

(phonetics, phonology) place of articulation


υπερωικοποίηση

head

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίηση • (yperoïkopoíisi) f (plural υπερωικοποιήσεις)

el-noun

υπερωικοποιήσεις

yperoïkopoíisi (romanization)
υπερωικοποιήσεις (plural)
υπερωικοποίηση (nominative singular)
υπερωικοποιήσεις (nominative plural)
υπερωικοποίησης (genitive singular)
υπερωικοποιήσεων (genitive plural)
υπερωικοποίηση (accusative singular)
υπερωικοποιήσεις (accusative plural)
υπερωικοποίηση (singular vocative)
υπερωικοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίησης

υπερωικοποιήσεων

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: υπερωικοποιήσεως (yperoïkopoiíseos)

υπερωικός (yperoïkós) + -ποίηση (-poíisi).


χειλοϋπερωικός

head

χειλοϋπερωική

χειλοϋπερωικό

χειλοϋπερωικός • (cheiloÿperoïkós) m (feminine χειλοϋπερωική, neuter χειλοϋπερωικό)

el-adj

χειλοϋπερωική

χειλοϋπερωικό

cheiloÿperoïkós (romanization)
χειλοϋπερωική (feminine)
χειλοϋπερωικό (neuter)
χειλοϋπερωικός (masculine nominative singular)
χειλοϋπερωική (feminine nominative singular)
χειλοϋπερωικό (neuter nominative singular)
χειλοϋπερωικοί (masculine nominative plural)
χειλοϋπερωικές (feminine nominative plural)
χειλοϋπερωικά (neuter nominative plural)
χειλοϋπερωικού (genitive masculine singular)
χειλοϋπερωικής (feminine genitive singular)
χειλοϋπερωικού (genitive neuter singular)
χειλοϋπερωικών (genitive masculine plural)
χειλοϋπερωικών (feminine genitive plural)
χειλοϋπερωικών (genitive neuter plural)
χειλοϋπερωικό (accusative masculine singular)
χειλοϋπερωική (accusative feminine singular)
χειλοϋπερωικό (accusative neuter singular)
χειλοϋπερωικούς (accusative masculine plural)
χειλοϋπερωικές (accusative feminine plural)
χειλοϋπερωικά (accusative neuter plural)
χειλοϋπερωικέ (masculine singular vocative)
χειλοϋπερωική (feminine singular vocative)
χειλοϋπερωικό (neuter singular vocative)
χειλοϋπερωικοί (masculine plural vocative)
χειλοϋπερωικές (feminine plural vocative)
χειλοϋπερωικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-a

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-positive

Declension of χειλοϋπερωικός

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-table

χειλοϋπερωικός (cheiloÿperoïkós)

χειλοϋπερωική (cheiloÿperoïkí)

χειλοϋπερωικό (cheiloÿperoïkó)

χειλοϋπερωικοί (cheiloÿperoïkoí)

χειλοϋπερωικές (cheiloÿperoïkés)

χειλοϋπερωικά (cheiloÿperoïká)

χειλοϋπερωικού (cheiloÿperoïkoú)

χειλοϋπερωικής (cheiloÿperoïkís)

χειλοϋπερωικού (cheiloÿperoïkoú)

χειλοϋπερωικών (cheiloÿperoïkón)

χειλοϋπερωικών (cheiloÿperoïkón)

χειλοϋπερωικών (cheiloÿperoïkón)

χειλοϋπερωικό (cheiloÿperoïkó)

χειλοϋπερωική (cheiloÿperoïkí)

χειλοϋπερωικό (cheiloÿperoïkó)

χειλοϋπερωικούς (cheiloÿperoïkoús)

χειλοϋπερωικές (cheiloÿperoïkés)

χειλοϋπερωικά (cheiloÿperoïká)

χειλοϋπερωικέ (cheiloÿperoïké)

χειλοϋπερωική (cheiloÿperoïkí)

χειλοϋπερωικό (cheiloÿperoïkó)

χειλοϋπερωικοί (cheiloÿperoïkoí)

χειλοϋπερωικές (cheiloÿperoïkés)

χειλοϋπερωικά (cheiloÿperoïká)

From χείλος (cheílos) + υπερωικός (yperoïkós). Calque of French labiovélaire or English labiovelar.


έκκροτος

head

έκκροτος • (ékkrotos) m (feminine έκκροτη, neuter έκκροτο)

ékkrotos (romanization)
έκκροτη (feminine)
έκκροτο (neuter)
έκκροτος (masculine nominative singular)
έκκροτη (feminine nominative singular)
έκκροτο (neuter nominative singular)
έκκροτοι (masculine nominative plural)
έκκροτες (feminine nominative plural)
έκκροτα (neuter nominative plural)
έκκροτου (genitive masculine singular)
έκκροτης (feminine genitive singular)
έκκροτου (genitive neuter singular)
έκκροτων (genitive masculine plural)
έκκροτων (feminine genitive plural)
έκκροτων (genitive neuter plural)
έκκροτο (accusative masculine singular)
έκκροτη (accusative feminine singular)
έκκροτο (accusative neuter singular)
έκκροτους (accusative masculine plural)
έκκροτες (accusative feminine plural)
έκκροτα (accusative neuter plural)
έκκροτε (masculine singular vocative)
έκκροτη (feminine singular vocative)
έκκροτο (neuter singular vocative)
έκκροτοι (masculine plural vocative)
έκκροτες (feminine plural vocative)
έκκροτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

έκκροτος (ékkrotos)

έκκροτη (ékkroti)

έκκροτο (ékkroto)

έκκροτοι (ékkrotoi)

έκκροτες (ékkrotes)

έκκροτα (ékkrota)

έκκροτου (ékkrotou)

έκκροτης (ékkrotis)

έκκροτου (ékkrotou)

έκκροτων (ékkroton)

έκκροτων (ékkroton)

έκκροτων (ékkroton)

έκκροτο (ékkroto)

έκκροτη (ékkroti)

έκκροτο (ékkroto)

έκκροτους (ékkrotous)

έκκροτες (ékkrotes)

έκκροτα (ékkrota)

έκκροτε (ékkrote)

έκκροτη (ékkroti)

έκκροτο (ékkroto)

έκκροτοι (ékkrotoi)

έκκροτες (ékkrotes)

έκκροτα (ékkrota)

From Ancient Greek ἔκκροτος (ékkrotos), from Ancient Greek ἐκκρούω (ekkroúō, “to expel”). See κρότος m (krótos, “rattling noise, clack”).

der

έκκροτα σύμφωνα


ηχηροποίηση

head

ηχηροποιήσεις

ηχηροποίηση • (ichiropoíisi) f (plural ηχηροποιήσεις)

el-noun

ηχηροποιήσεις

ichiropoíisi (romanization)
ηχηροποιήσεις (plural)
ηχηροποίηση (nominative singular)
ηχηροποιήσεις (nominative plural)
ηχηροποίησης (genitive singular)
ηχηροποιήσεων (genitive plural)
ηχηροποίηση (accusative singular)
ηχηροποιήσεις (accusative plural)
ηχηροποίηση (singular vocative)
ηχηροποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ηχηροποιήσεις

ηχηροποίησης

ηχηροποιήσεων

ηχηροποιήσεις

ηχηροποιήσεις

Older or formal genitive singular: ηχηροποιήσεως (ichiropoiíseos)


αηχοποίηση

head

αηχοποιήσεις

αηχοποίηση • (aïchopoíisi) f (plural αηχοποιήσεις)

el-noun

αηχοποιήσεις

aïchopoíisi (romanization)
αηχοποιήσεις (plural)
αηχοποίηση (nominative singular)
αηχοποιήσεις (nominative plural)
αηχοποίησης (genitive singular)
αηχοποιήσεων (genitive plural)
αηχοποίηση (accusative singular)
αηχοποιήσεις (accusative plural)
αηχοποίηση (singular vocative)
αηχοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αηχοποιήσεις

αηχοποιήσεων

αηχοποιήσεις

αηχοποιήσεις

Older or formal genitive singular: αηχοποιήσεως (aïchopoiíseos)


στρογγυλός

head

στρογγυλός • (strongylós) m (feminine στρογγυλή, neuter στρογγυλό)

strongylós (romanization)
στρογγυλή (feminine)
στρογγυλό (neuter)
στρογγυλός (masculine nominative singular)
στρογγυλή (feminine nominative singular)
στρογγυλό (neuter nominative singular)
στρογγυλοί (masculine nominative plural)
στρογγυλές (feminine nominative plural)
στρογγυλά (neuter nominative plural)
στρογγυλού (genitive masculine singular)
στρογγυλής (feminine genitive singular)
στρογγυλού (genitive neuter singular)
στρογγυλών (genitive masculine plural)
στρογγυλών (feminine genitive plural)
στρογγυλών (genitive neuter plural)
στρογγυλό (accusative masculine singular)
στρογγυλή (accusative feminine singular)
στρογγυλό (accusative neuter singular)
στρογγυλούς (accusative masculine plural)
στρογγυλές (accusative feminine plural)
στρογγυλά (accusative neuter plural)
στρογγυλέ (masculine singular vocative)
στρογγυλή (feminine singular vocative)
στρογγυλό (neuter singular vocative)
στρογγυλοί (masculine plural vocative)
στρογγυλές (feminine plural vocative)
στρογγυλά (neuter plural vocative)
στρόγγυλος (alternative)

el-decl-adj-table

στρογγυλός (strongylós)

στρογγυλή (strongylí)

στρογγυλό (strongyló)

στρογγυλοί (strongyloí)

στρογγυλές (strongylés)

στρογγυλά (strongylá)

στρογγυλού (strongyloú)

στρογγυλής (strongylís)

στρογγυλού (strongyloú)

στρογγυλών (strongylón)

στρογγυλών (strongylón)

στρογγυλών (strongylón)

στρογγυλό (strongyló)

στρογγυλή (strongylí)

στρογγυλό (strongyló)

στρογγυλούς (strongyloús)

στρογγυλές (strongylés)

στρογγυλά (strongylá)

στρογγυλέ (strongylé)

στρογγυλή (strongylí)

στρογγυλό (strongyló)

στρογγυλοί (strongyloí)

στρογγυλές (strongylés)

στρογγυλά (strongylá)

From Ancient Greek στρογγύλος (strongúlos), with accent shift by analogy with oxytone words such as ομαλός (omalós), μακρουλός (makroulós).

στρογγυλά φωνήεντα


πολυπαλλόμενο

head

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλόμενο • (polypallómeno) n (plural πολυπαλλόμενα)

el-noun

πολυπαλλόμενα

polypallómeno (romanization)
πολυπαλλόμενα (plural)
πολυπαλλόμενο (nominative singular)
πολυπαλλόμενα (nominative plural)
πολυπαλλομένου (genitive singular)
πολυπαλλόμενου (genitive singular)
πολυπαλλομένων (genitive plural)
πολυπαλλόμενο (accusative singular)
πολυπαλλόμενα (accusative plural)
πολυπαλλόμενο (singular vocative)
πολυπαλλόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλομένου

πολυπαλλόμενου

πολυπαλλομένων

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

From πολύ (polý) + παλλόμενος (pallómenos), passive participle of πάλλομαι (pállomai). Nominalised by ellipsis of σύμφωνο (sýmfono).


μονοπαλλόμενο

head

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενο • (monopallómeno) n (plural μονοπαλλόμενα)

el-noun

μονοπαλλόμενα

monopallómeno (romanization)
μονοπαλλόμενα (plural)
μονοπαλλόμενο (nominative singular)
μονοπαλλόμενα (nominative plural)
μονοπαλλόμενου (genitive singular)
μονοπαλλόμενων (genitive plural)
μονοπαλλόμενο (accusative singular)
μονοπαλλόμενα (accusative plural)
μονοπαλλόμενο (singular vocative)
μονοπαλλόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενου

μονοπαλλόμενων

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

From μόνος (mónos) + παλλόμενος (pallómenos), passive participle of πάλλομαι (pállomai). Nominalised by ellipsis of σύμφωνο (sýmfono).

μο‧νο‧παλ‧λό‧με‧νο

(phonetics, phonology) flap, tap (consonant sound made by a single muscle contraction)

παλλόμενο (pallómeno) σύμφωνο

παλλόμενο σύμφωνο at Dictionary of Linguistic Terms at www.greek-language.gr retr:2018.


συναίρεση

head

συναίρεση • (synaíresi) f (plural συναιρέσεις)

synaíresi (romanization)
συναιρέσεις (plural)
συναίρεση (nominative singular)
συναιρέσεις (nominative plural)
συναίρεσης (genitive singular)
συναιρέσεων (genitive plural)
συναίρεση (accusative singular)
συναιρέσεις (accusative plural)
συναίρεση (singular vocative)
συναιρέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συναιρέσεως (synairéseos)

συ‧ναί‧ρε‧ση

From Koine Greek συναίρεσις (sunaíresis), from Ancient Greek συναιρέω (sunairéō), συναιρῶ (sunairô, “to draw together, contract”), from συν- (sun-, “with, together”) + ἀϝείρω, ἀείρω, αἴρω (aweírō, aeírō, aírō, “to take up, draw; bind, attach”), from Proto-Hellenic *aweřřō, from Proto-Indo-European *h₂wer-, equivalent to συναιρώ (synairó) from συν- (syn-) + αίρω (aíro). Or from συν- (sun-, “with, together”) + αἱρέω (hairéō, “take, grasp”), from Proto-Hellenic *héřřō, from Proto-Indo-European *ser- (“to bind, tie together”).

af

ἀϝείρω, ἀείρω, αἴρω

der

e.g. of [ao] to [o] as in τραγουδάω (tragoudáo) > τραγουδώ (tragoudó, “I sing”)

(grammar, phonology) contraction, synaeresis of two adjacent vowels or diphthongs within one word, into one


συμφυρμός

head

συμφυρμός • (symfyrmós) m (plural συμφυρμοί)

symfyrmós (romanization)
συμφυρμοί (plural)
συμφυρμός (nominative singular)
συμφυρμοί (nominative plural)
συμφυρμού (genitive singular)
συμφυρμών (genitive plural)
συμφυρμό (accusative singular)
συμφυρμούς (accusative plural)
συμφυρμέ (singular vocative)
συμφυρμοί (plural vocative)

From Hellenistic Koine Greek συμφῡρμός (sumphūrmós) from verb συμφύρω (sumphúrō). For sense in linguistics, calque of French contamination.

• διάβολος (/ˈðʝavolos/ “devil”) & σατανάς (/sataˈnas/ “satan”) → διάτανος (/ˈðʝatanos/ “devil”)

• γέροντας (/ˈʝerondas/ “old man”) & γεράματα (/ʝeˈramata/ “old years, old age”) → γεροντάματα (/ʝeronˈdamata/ “old age”)

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

(linguistics, phonology, phonetics) blend of two cognate elements (sounds, morphemes, phrases) which violates the rules of word formation. Associated with analogy and paretymology. e.g.


μετάπτωση

μετάπτωση • (metáptosi) f (plural μεταπτώσεις)

metáptosi (romanization)
μεταπτώσεις (plural)
μετάπτωση (nominative singular)
μεταπτώσεις (nominative plural)
μετάπτωσης (genitive singular)
μεταπτώσεων (genitive plural)
μετάπτωση (accusative singular)
μεταπτώσεις (accusative plural)
μετάπτωση (singular vocative)
μεταπτώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μεταπτώσεως (metaptóseos)

με‧τά‧πτω‧ση

From Ancient Greek μετᾰ́πτωσῐς (“change”) (μετά (metá) + πτῶσῐς (ptôsĭs)). Sense in linguistics, since Hellenistic Koine.

ποσοτική μετάπτωση: λέγω - λόγος

quantitive ablaut: lĕgo (“I say”) - lŏgos (“speech, reason”)

ποιοτική μετάπτωση: πατέρα - πατήρ

qualitative ablaut: patĕra (“father -accusative-”) - patēr (“father -nominative-”)

See notes

(linguistics, phonetics) ablaut, vowel gradation. For Greek language: change during derivation or composition of a word, or specifically of a vowel or diphthong in a root, or stem, or an affix, either qualitative (short ↔ short), or quantitive (short ↔ long)


ένρινος

head

ένρινος • (énrinos) m (feminine έρρινη, neuter έρρινο)

énrinos (romanization)
έρρινη (feminine)
έρρινο (neuter)
ένρινος (masculine nominative singular)
ένρινη (feminine nominative singular)
ένρινο (neuter nominative singular)
ένρινοι (masculine nominative plural)
ένρινες (feminine nominative plural)
ένρινα (neuter nominative plural)
ένρινου (genitive masculine singular)
ένρινης (feminine genitive singular)
ένρινου (genitive neuter singular)
ένρινων (genitive masculine plural)
ένρινων (feminine genitive plural)
ένρινων (genitive neuter plural)
ένρινο (accusative masculine singular)
ένρινη (accusative feminine singular)
ένρινο (accusative neuter singular)
ένρινους (accusative masculine plural)
ένρινες (accusative feminine plural)
ένρινα (accusative neuter plural)
ένρινε (masculine singular vocative)
ένρινη (feminine singular vocative)
ένρινο (neuter singular vocative)
ένρινοι (masculine plural vocative)
ένρινες (feminine plural vocative)
ένρινα (neuter plural vocative)
έρρινος (alternative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ένρινος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ένρινος, etc.)

el-decl-adj-table

ένρινος (énrinos)

ένρινη (énrini)

ένρινο (énrino)

ένρινοι (énrinoi)

ένρινες (énrines)

ένρινα (énrina)

ένρινου (énrinou)

ένρινης (énrinis)

ένρινου (énrinou)

ένρινων (énrinon)

ένρινων (énrinon)

ένρινων (énrinon)

ένρινο (énrino)

ένρινη (énrini)

ένρινο (énrino)

ένρινους (énrinous)

ένρινες (énrines)

ένρινα (énrina)

ένρινε (énrine)

ένρινη (énrini)

ένρινο (énrino)

ένρινοι (énrinoi)

ένρινες (énrines)

ένρινα (énrina)

έρρινος έρρινος#Greek

(phonetics, phonology) Alternative form of έρρινος (érrinos)


ερρινοποίηση

head

ερρινοποιήσεις

ερρινοποίηση • (errinopoíisi) f (plural ερρινοποιήσεις)

el-noun

ερρινοποιήσεις

errinopoíisi (romanization)
ερρινοποιήσεις (plural)
ερρινοποίηση (nominative singular)
ερρινοποιήσεις (nominative plural)
ερρινοποίησης (genitive singular)
ερρινοποιήσεων (genitive plural)
ερρινοποίηση (accusative singular)
ερρινοποιήσεις (accusative plural)
ερρινοποίηση (singular vocative)
ερρινοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

ερρινοποίησης

ερρινοποιήσεων

ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ερρινοποιήσεως (errinopoiíseos)

ερ‧ρι‧νο‧ποί‧η‧ση

Calque of French nasalisation. From έρρινος (érrinos) + -ποίηση (-poíisi) from -ποίησις (-poíēsis).

ερρινοποίηση του [ɡ] σε [ŋɡ]

(phonetics, phonology) nasalization, the change of the pronunciation of a phoneme, to nasal


ερρινότητα

head

ερρινότητα • (errinótita) f (plural ερρινότητες)

errinótita (romanization)
ερρινότητες (plural)
ερρινότητα (nominative singular)
ερρινότητες (nominative plural)
ερρινότητας (genitive singular)
ερρινοτήτων (genitive plural)
ερρινότητα (accusative singular)
ερρινότητες (accusative plural)
ερρινότητα (singular vocative)
ερρινότητες (plural vocative)
ενρινότητα (alternative)

ερ‧ρι‧νό‧τη‧τα

From Katharevousa ἐρρινότης (errhinótēs). See έρρινος (érrinos).

(phonetics, phonology) nasality, the characteristic of nasal voice.


ενρινότητα

ενρινότητα • (enrinótita) f (plural ενρινότητες)

enrinótita (romanization)
ενρινότητες (plural)
ενρινότητα (nominative singular)
ενρινότητες (nominative plural)
ενρινότητας (genitive singular)
ενρινοτήτων (genitive plural)
ενρινότητα (accusative singular)
ενρινότητες (accusative plural)
ενρινότητα (singular vocative)
ενρινότητες (plural vocative)
ερρινότητα (alternative)

εν‧ρι‧νό‧τη‧τα


ερρινότης

ερρινότης • (errinótis) f (plural ερρινότητες)

errinótis (romanization)
ερρινότητες (plural)
ερρινότης (nominative singular)
ερρινότητες (nominative plural)
ερρινότητος (genitive singular)
ερρινοτήτων (genitive plural)
ερρινότητα (accusative singular)
ερρινότητας (accusative plural)
ερρινότης (singular vocative)
ερρινότητες (plural vocative)
ερρινότητα (alternative)
ενρινότητα (alternative)

el-decl-noun

In polytonic script with article: ἡ ἐρρινότης, τῆς ἐρρινότητος, τήν ἐρρινότητα, (ὦ) ἐρρινότης
αἱ ἐρρινότητες, τῶν ἐρρινοτήτων, τάς ἐρρινότητας, (ὦ) ἐρρινότητες

ἐρ‧ρι‧νό‧της

From Ancient Greek ἔρρινον (érrhinon) + -της (-tis, suffix for feminine nouns).


ερρίνωση

head

ερρίνωση • (errínosi) f (plural ερρινώσεις)

errínosi (romanization)
ερρινώσεις (plural)
ερρίνωση (nominative singular)
ερρινώσεις (nominative plural)
ερρίνωσης (genitive singular)
ερρινώσεων (genitive plural)
ερρίνωση (accusative singular)
ερρινώσεις (accusative plural)
ερρίνωση (singular vocative)
ερρινώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ερρινώσεως (errinóseos)

ερρινοποίηση ερρινοποίηση#Greek

(phonetics, phonology) Synonym of ερρινοποίηση (errinopoíisi)


συγκόπτω

head

συγκόπτω • (sygkópto)

el-verb

συγκόπτω • (sygkópto) (past συνέκοψα, passive συγκόπτομαι) found chiefly in the present tense

sygkópto (romanization)
συνέκοψα (past)
συγκόπτομαι (passive)
συγκόπτω (active first-person imperfective indicative present singular)
συγκόψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συγκόπτομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συγκοπώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συγκόπτεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συγκόψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συγκόπτεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συγκοπείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συγκόπτει (active imperfective indicative present singular third-person)
συγκόψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συγκόπτεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συγκοπεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συγκόπτουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συγκόψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συγκοπτόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συγκοπούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συγκόπτετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συγκόψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συγκόπτεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκόπτεσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκοπτόσαστε (imperfective indicative passive plural present rare second-person)
συγκοπείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συγκόπτουν[ε] (active imperfective indicative plural present third-person)
συγκόψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκόψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκόπτονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συγκοπούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκοπούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνέκοπτα (active first-person imperfect imperfective indicative rare singular)
συνέκοψα (active first-person indicative past perfective rare singular)
συγκοπτόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
συγκόπηκα (first-person indicative passive past perfective rare singular)
συνέκοπτες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συνέκοψες (active indicative past perfective second-person singular)
συγκοπτόσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
συγκόπηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συνέκοπτε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συνέκοψε (active indicative past perfective singular third-person)
συγκοπτόταν (imperfect imperfective indicative passive rare singular third-person)
συγκόπηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συγκόπταμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συγκόψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συγκοπτόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συγκοπήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συγκόπτατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συγκόψατε (active indicative past perfective plural second-person)
συγκοπτόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συγκοπήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συνέκοπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκόπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκόπτανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνέκοψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόψανε (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόπτονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συγκόπηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκοπήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκοπήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συγκόπτω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συγκόψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συγκόπτομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συγκοπώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σύγκοπτε (active imperative imperfective rare second-person singular)
σύγκοψε (active imperative perfective rare second-person singular)
συγκόψου (imperative passive perfective second-person singular)
συγκόπτετε (active imperative imperfective plural second-person)
συγκόψτε (active imperative perfective plural second-person)
συγκόπτεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συγκόπτεσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
συγκοπείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συγκόπτοντας (active participle present)
συγκοπτόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας συγκόψει (active participle past)
συγκεκομμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
συγκόψει (active infinitive-aorist)
συγκοπεί (infinitive-aorist passive)

συ‧γκό‧πτω συγ‧κό‧πτω

Learned borrowing from Ancient Greek συγκόπτω (sunkóptō). By surface analysis, συγ- (συν-) (“together”) + κόπτω (“cut”).

surf

(grammar, phonology, phonetics) to cut short a sound or syllable in or of a word with syncope


αποκοπή

apokopí (romanization)
αποκοπή (nominative singular)
αποκοπής (genitive singular)
αποκοπή (accusative singular)
αποκοπή (singular vocative)


ανομοιωτικός

head

ανομοιωτικός • (anomoiotikós) m (feminine ανομοιωτική, neuter ανομοιωτικό)

anomoiotikós (romanization)
ανομοιωτική (feminine)
ανομοιωτικό (neuter)
ανομοιωτικός (masculine nominative singular)
ανομοιωτική (feminine nominative singular)
ανομοιωτικό (neuter nominative singular)
ανομοιωτικοί (masculine nominative plural)
ανομοιωτικές (feminine nominative plural)
ανομοιωτικά (neuter nominative plural)
ανομοιωτικού (genitive masculine singular)
ανομοιωτικής (feminine genitive singular)
ανομοιωτικού (genitive neuter singular)
ανομοιωτικών (genitive masculine plural)
ανομοιωτικών (feminine genitive plural)
ανομοιωτικών (genitive neuter plural)
ανομοιωτικό (accusative masculine singular)
ανομοιωτική (accusative feminine singular)
ανομοιωτικό (accusative neuter singular)
ανομοιωτικούς (accusative masculine plural)
ανομοιωτικές (accusative feminine plural)
ανομοιωτικά (accusative neuter plural)
ανομοιωτικέ (masculine singular vocative)
ανομοιωτική (feminine singular vocative)
ανομοιωτικό (neuter singular vocative)
ανομοιωτικοί (masculine plural vocative)
ανομοιωτικές (feminine plural vocative)
ανομοιωτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανομοιωτικός

el-decl-adj-table

ανομοιωτικός (anomoiotikós)

ανομοιωτική (anomoiotikí)

ανομοιωτικό (anomoiotikó)

ανομοιωτικοί (anomoiotikoí)

ανομοιωτικές (anomoiotikés)

ανομοιωτικά (anomoiotiká)

ανομοιωτικού (anomoiotikoú)

ανομοιωτικής (anomoiotikís)

ανομοιωτικού (anomoiotikoú)

ανομοιωτικών (anomoiotikón)

ανομοιωτικών (anomoiotikón)

ανομοιωτικών (anomoiotikón)

ανομοιωτικό (anomoiotikó)

ανομοιωτική (anomoiotikí)

ανομοιωτικό (anomoiotikó)

ανομοιωτικούς (anomoiotikoús)

ανομοιωτικές (anomoiotikés)

ανομοιωτικά (anomoiotiká)

ανομοιωτικέ (anomoiotiké)

ανομοιωτική (anomoiotikí)

ανομοιωτικό (anomoiotikó)

ανομοιωτικοί (anomoiotikoí)

ανομοιωτικές (anomoiotikés)

ανομοιωτικά (anomoiotiká)


ηχηρ.

ηχηρότητα ηχηρότητα#Greek

(phonetics) Abbreviation of ηχηρότητα (ichirótita): resonance


μεσοφωνηεντικός

head

μεσοφωνηεντική

μεσοφωνηεντικό

μεσοφωνηεντικός • (mesofonientikós) m (feminine μεσοφωνηεντική, neuter μεσοφωνηεντικό)

el-adj

μεσοφωνηεντική

μεσοφωνηεντικό

mesofonientikós (romanization)
μεσοφωνηεντική (feminine)
μεσοφωνηεντικό (neuter)
μεσοφωνηεντικός (masculine nominative singular)
μεσοφωνηεντική (feminine nominative singular)
μεσοφωνηεντικό (neuter nominative singular)
μεσοφωνηεντικοί (masculine nominative plural)
μεσοφωνηεντικές (feminine nominative plural)
μεσοφωνηεντικά (neuter nominative plural)
μεσοφωνηεντικού (genitive masculine singular)
μεσοφωνηεντικής (feminine genitive singular)
μεσοφωνηεντικού (genitive neuter singular)
μεσοφωνηεντικών (genitive masculine plural)
μεσοφωνηεντικών (feminine genitive plural)
μεσοφωνηεντικών (genitive neuter plural)
μεσοφωνηεντικό (accusative masculine singular)
μεσοφωνηεντική (accusative feminine singular)
μεσοφωνηεντικό (accusative neuter singular)
μεσοφωνηεντικούς (accusative masculine plural)
μεσοφωνηεντικές (accusative feminine plural)
μεσοφωνηεντικά (accusative neuter plural)
μεσοφωνηεντικέ (masculine singular vocative)
μεσοφωνηεντική (feminine singular vocative)
μεσοφωνηεντικό (neuter singular vocative)
μεσοφωνηεντικοί (masculine plural vocative)
μεσοφωνηεντικές (feminine plural vocative)
μεσοφωνηεντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

μεσοφωνηεντικ

el-decl-adj-a

μεσοφωνηεντικ

el-decl-adj-positive

Declension of μεσοφωνηεντικός

μεσοφωνηεντικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

μεσοφωνηεντικ

el-decl-adj-table

μεσοφωνηεντικός (mesofonientikós)

μεσοφωνηεντική (mesofonientikí)

μεσοφωνηεντικό (mesofonientikó)

μεσοφωνηεντικοί (mesofonientikoí)

μεσοφωνηεντικές (mesofonientikés)

μεσοφωνηεντικά (mesofonientiká)

μεσοφωνηεντικού (mesofonientikoú)

μεσοφωνηεντικής (mesofonientikís)

μεσοφωνηεντικού (mesofonientikoú)

μεσοφωνηεντικών (mesofonientikón)

μεσοφωνηεντικών (mesofonientikón)

μεσοφωνηεντικών (mesofonientikón)

μεσοφωνηεντικό (mesofonientikó)

μεσοφωνηεντική (mesofonientikí)

μεσοφωνηεντικό (mesofonientikó)

μεσοφωνηεντικούς (mesofonientikoús)

μεσοφωνηεντικές (mesofonientikés)

μεσοφωνηεντικά (mesofonientiká)

μεσοφωνηεντικέ (mesofonientiké)

μεσοφωνηεντική (mesofonientikí)

μεσοφωνηεντικό (mesofonientikó)

μεσοφωνηεντικοί (mesofonientikoí)

μεσοφωνηεντικές (mesofonientikés)

μεσοφωνηεντικά (mesofonientiká)

με‧σο‧φω‧νη‧ε‧ντι‧κός

Learnedly from μεσο- (meso-) + φωνηεντικός (fonientikós), a calque of French intervocalique.


ομόηχος

head

ομόηχος • (omóichos) m (feminine ομόηχη, neuter ομόηχο)

omóichos (romanization)
ομόηχη (feminine)
ομόηχο (neuter)
ομόηχος (masculine nominative singular)
ομόηχη (feminine nominative singular)
ομόηχο (neuter nominative singular)
ομόηχοι (masculine nominative plural)
ομόηχες (feminine nominative plural)
ομόηχα (neuter nominative plural)
ομόηχου (genitive masculine singular)
ομόηχης (feminine genitive singular)
ομόηχου (genitive neuter singular)
ομόηχων (genitive masculine plural)
ομόηχων (feminine genitive plural)
ομόηχων (genitive neuter plural)
ομόηχο (accusative masculine singular)
ομόηχη (accusative feminine singular)
ομόηχο (accusative neuter singular)
ομόηχους (accusative masculine plural)
ομόηχες (accusative feminine plural)
ομόηχα (accusative neuter plural)
ομόηχε (masculine singular vocative)
ομόηχη (feminine singular vocative)
ομόηχο (neuter singular vocative)
ομόηχοι (masculine plural vocative)
ομόηχες (feminine plural vocative)
ομόηχα (neuter plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ὁμόηχος (homóēkhos, “sounding together”). By surface analysis, ομό- (omó-) + ήχος (íchos).

surf

(phonetics, semantics) homophonous, same-sounding (of words: having the same pronunciation but different meanings)


υποχωρητικός

head

υποχωρητικός • (ypochoritikós) m (feminine υποχωρητική, neuter υποχωρητικό)

ypochoritikós (romanization)
υποχωρητική (feminine)
υποχωρητικό (neuter)
υποχωρητικός (masculine nominative singular)
υποχωρητική (feminine nominative singular)
υποχωρητικό (neuter nominative singular)
υποχωρητικοί (masculine nominative plural)
υποχωρητικές (feminine nominative plural)
υποχωρητικά (neuter nominative plural)
υποχωρητικού (genitive masculine singular)
υποχωρητικής (feminine genitive singular)
υποχωρητικού (genitive neuter singular)
υποχωρητικών (genitive masculine plural)
υποχωρητικών (feminine genitive plural)
υποχωρητικών (genitive neuter plural)
υποχωρητικό (accusative masculine singular)
υποχωρητική (accusative feminine singular)
υποχωρητικό (accusative neuter singular)
υποχωρητικούς (accusative masculine plural)
υποχωρητικές (accusative feminine plural)
υποχωρητικά (accusative neuter plural)
υποχωρητικέ (masculine singular vocative)
υποχωρητική (feminine singular vocative)
υποχωρητικό (neuter singular vocative)
υποχωρητικοί (masculine plural vocative)
υποχωρητικές (feminine plural vocative)
υποχωρητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of υποχωρητικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υποχωρητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υποχωρητικός, etc.)

υ‧πο‧χω‧ρη‧τι‧κός

Learned borrowing from Koine Greek ὑποχωρητικός (hupokhōrētikós, “modest, self-effacing”) with semantic adaptation to the modern meanings of υποχωρώ (ypochoró) and semantic loan from French régressif in the phonetic sense. By surface analysis, υποχωρη- (stem of υποχωρώ (ypochoró)) + -τικός (-tikós).

lbor

ὑποχωρητικός

surf

υποχωρώ<alt:υποχωρη->
<pos:stem of <i class="Grek mention" lang="el">υποχωρώ</i> (ypochoró)>

υποχωρητική αφομοίωση