διδάσκαλος

head

διδασκάλισσα

διδάσκαλος • (didáskalos) m (plural διδάσκαλοι, feminine διδασκάλισσα)

el-noun

διδασκάλισσα

didáskalos (romanization)
διδάσκαλοι (plural)
διδασκάλισσα (feminine)
διδάσκαλος (nominative singular)
διδάσκαλοι (nominative plural)
διδασκάλου (genitive singular)
διδασκάλων (genitive plural)
διδάσκαλο (accusative singular)
διδασκάλους (accusative plural)
διδάσκαλε (singular vocative)
διδάσκαλοι (plural vocative)


διδάσκω

head

διδάσκω • (didásko)

el-verb

διδάσκω • (didásko) (past δίδαξα, passive διδάσκομαι)

didásko (romanization)
δίδαξα (past)
διδάσκομαι (passive)
διδάσκω (active first-person imperfective indicative present singular)
διδάξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διδάσκομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διδαχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διδάσκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διδάξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διδάσκεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διδαχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διδάσκει (active imperfective indicative present singular third-person)
διδάξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διδάσκεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διδαχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διδάσκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διδάξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διδασκόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διδαχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διδάσκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διδάξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διδάσκεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διδασκόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διδαχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διδάσκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διδάσκουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διδάξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διδάξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διδάσκονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διδαχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διδαχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δίδασκα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
δίδαξα (active first-person indicative past perfective singular)
διδασκόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διδασκόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διδάχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
δίδασκες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
δίδαξες (active indicative past perfective second-person singular)
διδασκόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διδασκόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διδάχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
δίδασκε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
δίδαξε (active indicative past perfective singular third-person)
διδασκόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διδασκότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διδάχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διδάσκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διδάξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διδασκόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διδαχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διδάσκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διδάξατε (active indicative past perfective plural second-person)
διδασκόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διδαχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
δίδασκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διδάσκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διδάσκανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δίδαξαν (active indicative past perfective plural third-person)
διδάξαν (active indicative past perfective plural third-person)
διδάξανε (active indicative past perfective plural third-person)
διδάσκονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διδασκόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διδάχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διδαχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διδαχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διδάσκω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διδάξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διδάσκομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διδαχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
δίδασκε (active imperative imperfective second-person singular)
δίδαξε (active imperative perfective second-person singular)
δίδαχ' (active imperative perfective second-person singular)
διδάξου (imperative passive perfective second-person singular)
διδάσκετε (active imperative imperfective plural second-person)
διδάξτε (active imperative perfective plural second-person)
διδάχτε (active imperative perfective plural second-person)
διδάσκεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διδαχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διδάσκοντας (active participle present)
έχοντας διδάξει (active participle past)
διδαγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διδάξει (active infinitive-aorist)
διδαχτεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek διδάσκω (didáskō).


κύκλος

kýklos (romanization)
κύκλοι (plural)
κύκλος (nominative singular)
κύκλοι (nominative plural)
κύκλου (genitive singular)
κύκλων (genitive plural)
κύκλο (accusative singular)
κύκλους (accusative plural)
κύκλε (singular vocative)
κύκλοι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek κύκλος (kúklos).


πανεπιστήμιο

head

πανεπιστήμια

πανεπιστήμιο • (panepistímio) n (plural πανεπιστήμια)

el-noun

πανεπιστήμια

panepistímio (romanization)
πανεπιστήμια (plural)
πανεπιστήμιο (nominative singular)
πανεπιστήμια (nominative plural)
πανεπιστημίου (genitive singular)
πανεπιστήμιου (genitive singular)
πανεπιστημίων (genitive plural)
πανεπιστήμιο (accusative singular)
πανεπιστήμια (accusative plural)
πανεπιστήμιο (singular vocative)
πανεπιστήμια (plural vocative)
πανεπιστήμιον (alternative)

el-decl-noun

πανεπιστήμιο

πανεπιστήμια

πανεπιστημίου

πανεπιστήμιου

πανεπιστημίων

πανεπιστήμιο

πανεπιστήμια

πανεπιστήμιο

πανεπιστήμια

→ Serbo-Croatian: sveučilište (calque)

From παν- (pan-, “everything”) + επιστήμη (epistími, “science”), a calque of Medieval Latin universitas.

af

Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας


δάσκαλος

head

δάσκαλος • (dáskalos) m (plural δάσκαλοι, feminine δασκάλα)

dáskalos (romanization)
δάσκαλοι (plural)
δασκάλα (feminine)
δάσκαλος (nominative singular)
δάσκαλοι (nominative plural)
δασκάλου (genitive singular)
δασκάλων (genitive plural)
δάσκαλο (accusative singular)
δασκάλους (accusative plural)
δάσκαλε (singular vocative)
δάσκαλοι (plural vocative)
διδάσκαλος (alternative)

el-decl-noun

There are rare alternatives: δάσκαλου, δάσκαλους, δασκάλοι, δάσκαλων

→ Romanian: dascăl

Aphetic form of Ancient Greek διδάσκαλος (didáskalos, “teacher”), from διδάσκω (didáskō, “I teach”).

inh

(education) teacher (especially one in a primary school or elementary school)


μονάδα

monáda (romanization)
μονάδες (plural)
μονάδα (nominative singular)
μονάδες (nominative plural)
μονάδας (genitive singular)
μονάδων (genitive plural)
μονάδα (accusative singular)
μονάδες (accusative plural)
μονάδα (singular vocative)
μονάδες (plural vocative)


διευθύντρια

head

διευθύντριες

διευθύντρια • (diefthýntria) f (plural διευθύντριες, masculine διευθυντής)

el-noun

διευθύντριες

diefthýntria (romanization)
διευθύντριες (plural)
διευθυντής (masculine)
διευθύντρια (nominative singular)
διευθύντριες (nominative plural)
διευθύντριας (genitive singular)
διευθυντριών (genitive plural)
διευθύντρια (accusative singular)
διευθύντριες (accusative plural)
διευθύντρια (singular vocative)
διευθύντριες (plural vocative)

el-decl-noun

διευθύντριες

διευθύντριας

διευθυντριών

διευθύντριες

διευθύντριες


καθηγητής

head

καθηγητής • (kathigitís) m (plural καθηγητές, feminine καθηγήτρια)

kathigitís (romanization)
καθηγητές (plural)
καθηγήτρια (feminine)
καθηγητής (nominative singular)
καθηγητές (nominative plural)
καθηγητάδες (nominative plural)
καθηγητή (genitive singular)
καθηγητών (genitive plural)
καθηγητάδων (genitive plural)
καθηγητή (accusative singular)
καθηγητές (accusative plural)
καθηγητάδες (accusative plural)
καθηγητή (singular vocative)
καθηγητές (plural vocative)
καθηγητάδες (plural vocative)

el-decl-noun

The second form of plural -άδες, colloquial, demotic, sometimes ironic.

* There is a learned genitive singular καθηγητού.
* The vocative singular καθηγητά is used in the phrase "κύριε καθηγητά".

From Koine Greek καθηγητής (kathēgētḗs), from Ancient Greek καθηγέομαι (kathēgéomai, “to direct, guide, teach”) + -τής (-tḗs, “agent noun suffix”), the former component from κατα- (kata-, “down, against”) + ἡγέομαι (hēgéomai, “to precede, lead the way”).

af

αναπληρωτής καθηγητής

(education) professor, university teacher, lecturer

(education) secondary school/high school teacher, schoolmaster


αποβολή

head

αποβολή • (apovolí) f (plural αποβολές)

el-noun

αποβολή • (apovolí) f (plural αποβολές)

apovolí (romanization)
αποβολές (plural)
αποβολή (nominative singular)
αποβολές (nominative plural)
αποβολής (genitive singular)
αποβολών (genitive plural)
αποβολή (accusative singular)
αποβολές (accusative plural)
αποβολή (singular vocative)
αποβολές (plural vocative)


σχολείο

scholeío (romanization)
σχολεία (plural)
σχολείο (nominative singular)
σχολεία (nominative plural)
σχολείου (genitive singular)
σχολείων (genitive plural)
σχολείο (accusative singular)
σχολεία (accusative plural)
σχολείο (singular vocative)
σχολεία (plural vocative)
σχολειό (alternative)

desc

→ Aromanian: sculii, sculie, scolie, scolii

From Ancient Greek σχολεῖον (skholeîon), from σχολή (skholḗ, “spare time, leisure", later, "conversations and the knowledge gained through them during free time; the places where these conversations took place”).


βαθμός

vathmós (romanization)
βαθμοί (plural)
βαθμός (nominative singular)
βαθμοί (nominative plural)
βαθμού (genitive singular)
βαθμών (genitive plural)
βαθμό (accusative singular)
βαθμούς (accusative plural)
βαθμέ (singular vocative)
βαθμοί (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek βαθμός (bathmós, “degree”), Ancient Greek βαθμός (bathmós, “step”), with stem βα- (see βαίνω (baínō, “I step”)) + -θμός (-thmós).

Στη φετινή βαθμολογία οι βαθμοί των μαθητών ήταν πολύ χαμηλοί.

Sti fetiní vathmología oi vathmoí ton mathitón ítan polý chamiloí.

In this year's [exam] grading the students' marks were very low.


παιδαγωγός

head

παιδαγωγός • (paidagogós) m or f (plural παιδαγωγοί)

paidagogós (romanization)
παιδαγωγοί (plural)
παιδαγωγός (nominative singular)
παιδαγωγοί (nominative plural)
παιδαγωγού (genitive singular)
παιδαγωγών (genitive plural)
παιδαγωγό (accusative singular)
παιδαγωγούς (accusative plural)
παιδαγωγέ (singular vocative)
παιδαγωγοί (plural vocative)

From Ancient Greek παιδαγωγός (paidagōgós, “slave with responsibility for a child”).


πτυχίο

ptychío (romanization)
πτυχία (plural)
πτυχίο (nominative singular)
πτυχία (nominative plural)
πτυχίου (genitive singular)
πτυχίων (genitive plural)
πτυχίο (accusative singular)
πτυχία (accusative plural)
πτυχίο (singular vocative)
πτυχία (plural vocative)
πτυχίον (alternative)

From Byzantine Greek πτύχιον (ptúkhion), from Ancient Greek πτυχή (ptukhḗ).


δυσλεξία

dyslexía (romanization)
δυσλεξία (nominative singular)
δυσλεξίας (genitive singular)
δυσλεξία (accusative singular)
δυσλεξία (singular vocative)


δασκάλα

head

δασκάλα • (daskála) f (plural δασκάλες, masculine δάσκαλος)

daskála (romanization)
δασκάλες (plural)
δάσκαλος (masculine)
δασκάλα (nominative singular)
δασκάλες (nominative plural)
δασκάλας (genitive singular)
δασκάλα (accusative singular)
δασκάλες (accusative plural)
δασκάλα (singular vocative)
δασκάλες (plural vocative)
διδασκάλισσα (alternative)

(education) female teacher (especially one in a primary or elementary school)


καθηγήτρια

καθηγήτρια • (kathigítria) f (plural καθηγήτριες, masculine καθηγητής)

kathigítria (romanization)
καθηγήτριες (plural)
καθηγητής (masculine)
καθηγήτρια (nominative singular)
καθηγήτριες (nominative plural)
καθηγήτριας (genitive singular)
καθηγητριών (genitive plural)
καθηγήτρια (accusative singular)
καθηγήτριες (accusative plural)
καθηγήτρια (singular vocative)
καθηγήτριες (plural vocative)

(education) secondary school/high school teacher, schoolmistress


δημοτικό

δημοτικό • (dimotikó) n (plural δημοτικά)

dimotikó (romanization)
δημοτικά (plural)
δημοτικό (nominative singular)
δημοτικά (nominative plural)
δημοτικού (genitive singular)
δημοτικών (genitive plural)
δημοτικό (accusative singular)
δημοτικά (accusative plural)
δημοτικό (singular vocative)
δημοτικά (plural vocative)
δημοτικό σχολείο (alternative)


πρύτανης

πρύτανης • (prýtanis) m or f (plural πρυτάνεις)

prýtanis (romanization)
πρυτάνεις (plural)
πρύτανης (nominative singular)
πρυτάνεις (nominative plural)
πρύτανη (genitive singular)
πρυτάνεως (genitive singular)
πρυτάνεων (genitive plural)
πρύτανη (accusative singular)
πρυτάνεις (accusative plural)
πρύτανη (singular vocative)
πρυτάνεις (plural vocative)

(education) rector, dean (holder of office in institution)


σταματάω

σταματάω/σταματώ

σταματάω/σταματώ • (stamatáo/stamató)

el-verb

σταματάω/σταματώ

σταματημένος

σταματάω/σταματώ • (stamatáo/stamató) (past σταμάτησα, passive σταματιέμαι, p‑past —, ppp σταματημένος)

σταματώ (canonical)
stamatáo (romanization)
stamató (romanization)
σταμάτησα (past)
σταματιέμαι (passive)
σταματημένος (participle passive perfect)
σταματάω (active first-person imperfective indicative present singular)
σταματώ (active first-person imperfective indicative present singular)
σταματήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σταματιέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σταματάς (active imperfective indicative present second-person singular)
σταματήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σταματιέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σταματάει (active imperfective indicative present singular third-person)
σταματά (active imperfective indicative present singular third-person)
σταματήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σταματιέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σταματάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
σταματούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
σταματήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σταματιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σταματάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
σταματήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σταματιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
σταματάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σταματάν (active imperfective indicative plural present third-person)
σταματούν (active imperfective indicative plural present third-person)
σταματούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σταματήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σταματήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σταματιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
σταματούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σταμάταγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σταμάτησα (active first-person indicative past perfective singular)
σταματιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σταματιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σταματούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σταμάταγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σταμάτησες (active indicative past perfective second-person singular)
σταματιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σταματιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σταματούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σταμάταγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σταμάτησε (active indicative past perfective singular third-person)
σταματιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σταματιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σταματούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σταματάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σταματήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σταματιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σταματούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σταματάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σταματήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
σταματιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σταματούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταματούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταμάταγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταματάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
σταμάτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
σταματήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σταματήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
σταματιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σταματιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σταματιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σταματιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
θα σταματάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σταματώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σταματήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σταματιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σταμάτα (active imperative imperfective second-person singular)
σταμάταγε (active imperative imperfective second-person singular)
σταμάτησε (active imperative perfective second-person singular)
σταμάτα (active imperative perfective second-person singular)
σταματάτε (active imperative imperfective plural second-person)
σταματήστε (active imperative perfective plural second-person)
σταματιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σταματώντας (active participle present)
έχοντας σταματήσει (active participle past)
σταματημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σταματήσει (active infinitive-aorist)
σταματώ (alternative)

From the modern σταματώ (stamató) σταματ- + -άω (-áo), inherited from the mediaeval Byzantine Greek σταματῶ (stamatô), a metaplasm of σταματίζω (stamatízō), from the neuter noun στάμα (stáma, “seat”), from stem στα- of the Ancient Greek ἵσταμαι (hístamai), passive of ἵστημι (hístēmi).


νηπιαγωγείο

head

νηπιαγωγείο • (nipiagogeío) n (plural νηπιαγωγεία)

nipiagogeío (romanization)
νηπιαγωγεία (plural)
νηπιαγωγείο (nominative singular)
νηπιαγωγεία (nominative plural)
νηπιαγωγείου (genitive singular)
νηπιαγωγείων (genitive plural)
νηπιαγωγείο (accusative singular)
νηπιαγωγεία (accusative plural)
νηπιαγωγείο (singular vocative)
νηπιαγωγεία (plural vocative)

el-decl-noun

νηπιαγωγείου

νηπιαγωγείων

(education) nursery school, kindergarten


δημοτικό σχολείο

head

δημοτικό σχολείο

δημοτικά σχολεία

δημοτικό σχολείο • (dimotikó scholeío) n (plural δημοτικά σχολεία)

el-noun

δημοτικά σχολεία

δημοτικό σχολείο

dimotikó scholeío (romanization)
δημοτικά σχολεία (plural)
δημοτικό (alternative)

(education) primary school, elementary school


σπουδή

spoudí (romanization)
σπουδές (plural)
σπουδή (nominative singular)
σπουδές (nominative plural)
σπουδής (genitive singular)
σπουδών (genitive plural)
σπουδή (accusative singular)
σπουδές (accusative plural)
σπουδή (singular vocative)
σπουδές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σπουδή (spoudḗ, “zeal; haste; earnestness”).


σπούδασμα

head

σπούδασμα • (spoúdasma) n (plural σπουδάσματα)

spoúdasma (romanization)
σπουδάσματα (plural)
σπούδασμα (nominative singular)
σπουδάσματα (nominative plural)
σπουδάσματος (genitive singular)
σπουδασμάτων (genitive plural)
σπούδασμα (accusative singular)
σπουδάσματα (accusative plural)
σπούδασμα (singular vocative)
σπουδάσματα (plural vocative)

el-decl-noun

σπουδάσματος

σπουδασμάτων


έπαινος

épainos (romanization)
έπαινοι (plural)
έπαινος (nominative singular)
έπαινοι (nominative plural)
επαίνου (genitive singular)
επαίνων (genitive plural)
έπαινο (accusative singular)
επαίνους (accusative plural)
έπαινε (singular vocative)
έπαινοι (plural vocative)
αίνος (alternative)


διδακτορία

head

διδακτορία • (didaktoría) f (plural διδακτορίες)

didaktoría (romanization)
διδακτορίες (plural)
διδακτορία (nominative singular)
διδακτορίες (nominative plural)
διδακτορίας (genitive singular)
διδακτοριών (genitive plural)
διδακτορία (accusative singular)
διδακτορίες (accusative plural)
διδακτορία (singular vocative)
διδακτορίες (plural vocative)

(education) doctorate (qualification or course of study)


διδασκάλισσα

διδασκάλισσες

διδασκάλισσα • (didaskálissa) f (plural διδασκάλισσες, masculine διδάσκαλος)

el-noun

διδασκάλισσες

didaskálissa (romanization)
διδασκάλισσες (plural)
διδάσκαλος (masculine)
διδασκάλισσα (nominative singular)
διδασκάλισσες (nominative plural)
διδασκάλισσας (genitive singular)
διδασκαλισσών (genitive plural)
διδασκάλισσα (accusative singular)
διδασκάλισσες (accusative plural)
διδασκάλισσα (singular vocative)
διδασκάλισσες (plural vocative)

el-decl-noun

διδασκάλισσα

διδασκάλισσες

διδασκάλισσας

διδασκαλισσών

διδασκάλισσα

διδασκάλισσες

διδασκάλισσα

διδασκάλισσες


υπότροφος

head

υπότροφος • (ypótrofos) m or f (plural υπότροφοι)

ypótrofos (romanization)
υπότροφοι (plural)
υπότροφος (nominative singular)
υπότροφοι (nominative plural)
υπότροφου (genitive singular)
υποτρόφου (genitive singular)
υπότροφων (genitive plural)
υποτρόφων (genitive plural)
υπότροφο (accusative singular)
υπότροφους (accusative plural)
υποτρόφους (accusative plural)
υπότροφε (singular vocative)
υπότροφοι (plural vocative)

(education) scholar (holder of a scholarship)


αβαθμολόγητος

αβαθμολόγητη

αβαθμολόγητο

αβαθμολόγητος • (avathmológitos) m (feminine αβαθμολόγητη, neuter αβαθμολόγητο)

el-adj

αβαθμολόγητη

αβαθμολόγητο

avathmológitos (romanization)
αβαθμολόγητη (feminine)
αβαθμολόγητο (neuter)
αβαθμολόγητος (masculine nominative singular)
αβαθμολόγητη (feminine nominative singular)
αβαθμολόγητο (neuter nominative singular)
αβαθμολόγητοι (masculine nominative plural)
αβαθμολόγητες (feminine nominative plural)
αβαθμολόγητα (neuter nominative plural)
αβαθμολόγητου (genitive masculine singular)
αβαθμολόγητης (feminine genitive singular)
αβαθμολόγητου (genitive neuter singular)
αβαθμολόγητων (genitive masculine plural)
αβαθμολόγητων (feminine genitive plural)
αβαθμολόγητων (genitive neuter plural)
αβαθμολόγητο (accusative masculine singular)
αβαθμολόγητη (accusative feminine singular)
αβαθμολόγητο (accusative neuter singular)
αβαθμολόγητους (accusative masculine plural)
αβαθμολόγητες (accusative feminine plural)
αβαθμολόγητα (accusative neuter plural)
αβαθμολόγητε (masculine singular vocative)
αβαθμολόγητη (feminine singular vocative)
αβαθμολόγητο (neuter singular vocative)
αβαθμολόγητοι (masculine plural vocative)
αβαθμολόγητες (feminine plural vocative)
αβαθμολόγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αβαθμολόγητος

α βαθ μο λό γη τος

α βα θμο λό γη τος


εξέταση

head

εξέταση • (exétasi) f (plural εξετάσεις)

exétasi (romanization)
εξετάσεις (plural)
εξέταση (nominative singular)
εξετάσεις (nominative plural)
εξέτασης (genitive singular)
εξετάσεων (genitive plural)
εξέταση (accusative singular)
εξετάσεις (accusative plural)
εξέταση (singular vocative)
εξετάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξετάσεως (exetáseos)

From the Ancient Greek ἐξέτασις (exétasis).

examination, investigation
(education) examination, exam

examination, investigation
examination, exam


υποτροφία

head

υποτροφία • (ypotrofía) f (plural υποτροφίες)

ypotrofía (romanization)
υποτροφίες (plural)
υποτροφία (nominative singular)
υποτροφίες (nominative plural)
υποτροφίας (genitive singular)
υποτροφιών (genitive plural)
υποτροφία (accusative singular)
υποτροφίες (accusative plural)
υποτροφία (singular vocative)
υποτροφίες (plural vocative)

(education) scholarship (financial award to student)


φροντιστής

φροντιστής • (frontistís) m (plural φροντιστές, feminine φροντίστρια)

frontistís (romanization)
φροντιστές (plural)
φροντίστρια (feminine)
φροντιστής (nominative singular)
φροντιστές (nominative plural)
φροντιστή (genitive singular)
φροντιστών (genitive plural)
φροντιστή (accusative singular)
φροντιστές (accusative plural)
φροντιστή (singular vocative)
φροντιστές (plural vocative)

From Ancient Greek φροντιστής (phrontistḗs), equivalent to φροντ- (front-, “to look after, to take care of”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).


φροντίστρια

head

φροντίστριες

φροντίστρια • (frontístria) f (plural φροντίστριες, masculine φροντιστής)

el-noun

φροντίστριες

frontístria (romanization)
φροντίστριες (plural)
φροντιστής (masculine)
φροντίστρια (nominative singular)
φροντίστριες (nominative plural)
φροντίστριας (genitive singular)
φροντιστριών (genitive plural)
φροντίστρια (accusative singular)
φροντίστριες (accusative plural)
φροντίστρια (singular vocative)
φροντίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

φροντίστριες

φροντίστριας

φροντιστριών

φροντίστριες

φροντίστριες


παράδοση

head

παράδοση • (parádosi) f (plural παραδόσεις)

parádosi (romanization)
παραδόσεις (plural)
παράδοση (nominative singular)
παραδόσεις (nominative plural)
παράδοσης (genitive singular)
παραδόσεων (genitive plural)
παράδοση (accusative singular)
παραδόσεις (accusative plural)
παράδοση (singular vocative)
παραδόσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παραδόσεως (paradóseos)

Learnedly, from Ancient Greek παράδοσις (parádosis) + modern ending -ση (-si), thus παρά- (pará-) + δόση f (dósi, “dose, portion, gift”).
The Triantafyllidis Dictionary suggests that the sense of "tradition" is influenced by semantic loan from French tradition and German Überlieferung, which are themselves from traditio, which in had its sense of "tradition" ("saying or teaching handed down generationally, especially ecclesiastical tradition") influenced by the Koine Greek παράδοσις (parádosis)


διαγώνισμα

head

διαγωνίσματα

διαγώνισμα • (diagónisma) n (plural διαγωνίσματα)

el-noun

διαγωνίσματα

diagónisma (romanization)
διαγωνίσματα (plural)
διαγώνισμα (nominative singular)
διαγωνίσματα (nominative plural)
διαγωνίσματος (genitive singular)
διαγωνισμάτων (genitive plural)
διαγώνισμα (accusative singular)
διαγωνίσματα (accusative plural)
διαγώνισμα (singular vocative)
διαγωνίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

διαγωνίσματα

διαγωνίσματος

διαγωνισμάτων

διαγωνίσματα

διαγωνίσματα

(education) test, examination (at secondary/high school level)


αλφαβητάρι

head

αλφαβητάρι • (alfavitári) n (plural αλφαβητάρια)

alfavitári (romanization)
αλφαβητάρια (plural)
αλφαβητάρι (nominative singular)
αλφαβητάρια (nominative plural)
αλφαβητάρι (accusative singular)
αλφαβητάρια (accusative plural)
αλφαβητάρι (singular vocative)
αλφαβητάρια (plural vocative)
αλφαβητάριο (alternative)

(education) spelling book, reading primer


αλεξία

alexía (romanization)
αλεξία (nominative singular)
αλεξίας (genitive singular)
αλεξία (accusative singular)
αλεξία (singular vocative)


αλληλοδιδακτικός

αλληλοδιδακτική

αλληλοδιδακτικό

αλληλοδιδακτικός • (allilodidaktikós) m (feminine αλληλοδιδακτική, neuter αλληλοδιδακτικό)

el-adj

αλληλοδιδακτική

αλληλοδιδακτικό

allilodidaktikós (romanization)
αλληλοδιδακτική (feminine)
αλληλοδιδακτικό (neuter)
αλληλοδιδακτικός (masculine nominative singular)
αλληλοδιδακτική (feminine nominative singular)
αλληλοδιδακτικό (neuter nominative singular)
αλληλοδιδακτικοί (masculine nominative plural)
αλληλοδιδακτικές (feminine nominative plural)
αλληλοδιδακτικά (neuter nominative plural)
αλληλοδιδακτικού (genitive masculine singular)
αλληλοδιδακτικής (feminine genitive singular)
αλληλοδιδακτικού (genitive neuter singular)
αλληλοδιδακτικών (genitive masculine plural)
αλληλοδιδακτικών (feminine genitive plural)
αλληλοδιδακτικών (genitive neuter plural)
αλληλοδιδακτικό (accusative masculine singular)
αλληλοδιδακτική (accusative feminine singular)
αλληλοδιδακτικό (accusative neuter singular)
αλληλοδιδακτικούς (accusative masculine plural)
αλληλοδιδακτικές (accusative feminine plural)
αλληλοδιδακτικά (accusative neuter plural)
αλληλοδιδακτικέ (masculine singular vocative)
αλληλοδιδακτική (feminine singular vocative)
αλληλοδιδακτικό (neuter singular vocative)
αλληλοδιδακτικοί (masculine plural vocative)
αλληλοδιδακτικές (feminine plural vocative)
αλληλοδιδακτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αλληλοδιδακτικ

el-decl-adj-a

αλληλοδιδακτικ

el-decl-adj-positive

Declension of αλληλοδιδακτικός

αλληλοδιδακτικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αλληλοδιδακτικ

el-decl-adj-table

αλληλοδιδακτικός (allilodidaktikós)

αλληλοδιδακτική (allilodidaktikí)

αλληλοδιδακτικό (allilodidaktikó)

αλληλοδιδακτικοί (allilodidaktikoí)

αλληλοδιδακτικές (allilodidaktikés)

αλληλοδιδακτικά (allilodidaktiká)

αλληλοδιδακτικού (allilodidaktikoú)

αλληλοδιδακτικής (allilodidaktikís)

αλληλοδιδακτικού (allilodidaktikoú)

αλληλοδιδακτικών (allilodidaktikón)

αλληλοδιδακτικών (allilodidaktikón)

αλληλοδιδακτικών (allilodidaktikón)

αλληλοδιδακτικό (allilodidaktikó)

αλληλοδιδακτική (allilodidaktikí)

αλληλοδιδακτικό (allilodidaktikó)

αλληλοδιδακτικούς (allilodidaktikoús)

αλληλοδιδακτικές (allilodidaktikés)

αλληλοδιδακτικά (allilodidaktiká)

αλληλοδιδακτικέ (allilodidaktiké)

αλληλοδιδακτική (allilodidaktikí)

αλληλοδιδακτικό (allilodidaktikó)

αλληλοδιδακτικοί (allilodidaktikoí)

αλληλοδιδακτικές (allilodidaktikés)

αλληλοδιδακτικά (allilodidaktiká)

αλληλο- (allilo-, “reciprocal, mutual”) + διδακτικός (didaktikós, “teaching”)

prefix

Στα χρόνια του Καποδίστρια, τα περισσότερα σχολεία ήταν αλληλοδιδακτικά, δηλαδή οι καλύτεροι και μεγαλύτεροι μαθητές δίδασκαν τους μικρότερους.

Sta chrónia tou Kapodístria, ta perissótera scholeía ítan allilodidaktiká, diladí oi kalýteroi kai megalýteroi mathités dídaskan tous mikróterous.

In the time of Kapodistrias, most schools were mutually taught, where the best and older students taught the younger ones.


διδακτικός

head

διδακτικός • (didaktikós) m (feminine διδακτική, neuter διδακτικό)

didaktikós (romanization)
διδακτική (feminine)
διδακτικό (neuter)
διδακτικός (masculine nominative singular)
διδακτική (feminine nominative singular)
διδακτικό (neuter nominative singular)
διδακτικοί (masculine nominative plural)
διδακτικές (feminine nominative plural)
διδακτικά (neuter nominative plural)
διδακτικού (genitive masculine singular)
διδακτικής (feminine genitive singular)
διδακτικού (genitive neuter singular)
διδακτικών (genitive masculine plural)
διδακτικών (feminine genitive plural)
διδακτικών (genitive neuter plural)
διδακτικό (accusative masculine singular)
διδακτική (accusative feminine singular)
διδακτικό (accusative neuter singular)
διδακτικούς (accusative masculine plural)
διδακτικές (accusative feminine plural)
διδακτικά (accusative neuter plural)
διδακτικέ (masculine singular vocative)
διδακτική (feminine singular vocative)
διδακτικό (neuter singular vocative)
διδακτικοί (masculine plural vocative)
διδακτικές (feminine plural vocative)
διδακτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

διδακτικός (didaktikós)

διδακτική (didaktikí)

διδακτικό (didaktikó)

διδακτικοί (didaktikoí)

διδακτικές (didaktikés)

διδακτικά (didaktiká)

διδακτικού (didaktikoú)

διδακτικής (didaktikís)

διδακτικού (didaktikoú)

διδακτικών (didaktikón)

διδακτικών (didaktikón)

διδακτικών (didaktikón)

διδακτικό (didaktikó)

διδακτική (didaktikí)

διδακτικό (didaktikó)

διδακτικούς (didaktikoús)

διδακτικές (didaktikés)

διδακτικά (didaktiká)

διδακτικέ (didaktiké)

διδακτική (didaktikí)

διδακτικό (didaktikó)

διδακτικοί (didaktikoí)

διδακτικές (didaktikés)

διδακτικά (didaktiká)

From Ancient Greek διδακτικός (didaktikós)

(education) teaching, educational, education


νηπιαγωγός

head

νηπιαγωγός • (nipiagogós) m or f (plural νηπιαγωγοί)

nipiagogós (romanization)
νηπιαγωγοί (plural)
νηπιαγωγός (nominative singular)
νηπιαγωγοί (nominative plural)
νηπιαγωγού (genitive singular)
νηπιαγωγών (genitive plural)
νηπιαγωγό (accusative singular)
νηπιαγωγούς (accusative plural)
νηπιαγωγέ (singular vocative)
νηπιαγωγοί (plural vocative)

(education) kindergarten teacher, infant teacher


διδάκτωρ φιλοσοφίας

διδάκτωρ φιλοσοφίας • (didáktor filosofías) m

Doctor of Philosophy
Doctor of Philosophy


αποφοιτώ

αποφοιτώ • (apofoitó)

el-verb

αποφοιτώ • (apofoitó) (past αποφοίτησα, passive —)

apofoitó (romanization)
αποφοίτησα (past)
αποφοιτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αποφοιτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποφοιτάς (active imperfective indicative present second-person singular)
αποφοιτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποφοιτά (active imperfective indicative present singular third-person)
αποφοιτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποφοιτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αποφοιτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποφοιτάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποφοιτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποφοιτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφοιτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφοιτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφοιτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφοιτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποφοίτησα (active first-person indicative past perfective singular)
αποφοιτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποφοίτησες (active indicative past perfective second-person singular)
αποφοιτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποφοίτησε (active indicative past perfective singular third-person)
αποφοιτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποφοιτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποφοιτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποφοιτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποφοιτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφοιτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφοίτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφοιτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφοιτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αποφοιτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποφοιτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αποφοίτησε (active imperative perfective second-person singular)
αποφοιτάτε (active imperative imperfective plural second-person)
αποφοιτήστε (active imperative perfective plural second-person)
αποφοιτώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αποφοιτήσει (active indeclinable participle perfect)
αποφοιτήσει (infinitive-aorist)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀποφοιτῶ (apophoitô), contracted form of ἀποφοιτάω (apophoitáō, “cease to take lessons”). By surface analysis, απο- (“de-”) + φοιτώ (“attend lessons”).


ανεξεταστέος

head

ανεξεταστέος • (anexetastéos) m (feminine ανεξεταστέα, neuter ανεξεταστέο)

anexetastéos (romanization)
ανεξεταστέα (feminine)
ανεξεταστέο (neuter)
ανεξεταστέος (masculine nominative singular)
ανεξεταστέα (feminine nominative singular)
ανεξεταστέο (neuter nominative singular)
ανεξεταστέοι (masculine nominative plural)
ανεξεταστέες (feminine nominative plural)
ανεξεταστέα (neuter nominative plural)
ανεξεταστέου (genitive masculine singular)
ανεξεταστέας (feminine genitive singular)
ανεξεταστέου (genitive neuter singular)
ανεξεταστέων (genitive masculine plural)
ανεξεταστέων (feminine genitive plural)
ανεξεταστέων (genitive neuter plural)
ανεξεταστέο (accusative masculine singular)
ανεξεταστέα (accusative feminine singular)
ανεξεταστέο (accusative neuter singular)
ανεξεταστέους (accusative masculine plural)
ανεξεταστέες (accusative feminine plural)
ανεξεταστέα (accusative neuter plural)
ανεξεταστέε (masculine singular vocative)
ανεξεταστέα (feminine singular vocative)
ανεξεταστέο (neuter singular vocative)
ανεξεταστέοι (masculine plural vocative)
ανεξεταστέες (feminine plural vocative)
ανεξεταστέα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανεξεταστέος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανεξεταστέος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανεξεταστέος, etc.)

el-decl-adj-table

ανεξεταστέος (anexetastéos)

ανεξεταστέα (anexetastéa)

ανεξεταστέο (anexetastéo)

ανεξεταστέοι (anexetastéoi)

ανεξεταστέες (anexetastées)

ανεξεταστέα (anexetastéa)

ανεξεταστέου (anexetastéou)

ανεξεταστέας (anexetastéas)

ανεξεταστέου (anexetastéou)

ανεξεταστέων (anexetastéon)

ανεξεταστέων (anexetastéon)

ανεξεταστέων (anexetastéon)

ανεξεταστέο (anexetastéo)

ανεξεταστέα (anexetastéa)

ανεξεταστέο (anexetastéo)

ανεξεταστέους (anexetastéous)

ανεξεταστέες (anexetastées)

ανεξεταστέα (anexetastéa)

ανεξεταστέε (anexetastée)

ανεξεταστέα (anexetastéa)

ανεξεταστέο (anexetastéo)

ανεξεταστέοι (anexetastéoi)

ανεξεταστέες (anexetastées)

ανεξεταστέα (anexetastéa)

(education) referred, having to retake or resit an examination


ανεξέταστος

head

ανεξέταστος • (anexétastos) m (feminine ανεξέταστη, neuter ανεξέταστο)

anexétastos (romanization)
ανεξέταστη (feminine)
ανεξέταστο (neuter)
ανεξέταστος (masculine nominative singular)
ανεξέταστα (feminine nominative singular)
ανεξέταστο (neuter nominative singular)
ανεξέταστοι (masculine nominative plural)
ανεξέταστες (feminine nominative plural)
ανεξέταστα (neuter nominative plural)
ανεξέταστου (genitive masculine singular)
ανεξέταστας (feminine genitive singular)
ανεξέταστου (genitive neuter singular)
ανεξέταστων (genitive masculine plural)
ανεξέταστων (feminine genitive plural)
ανεξέταστων (genitive neuter plural)
ανεξέταστο (accusative masculine singular)
ανεξέταστα (accusative feminine singular)
ανεξέταστο (accusative neuter singular)
ανεξέταστους (accusative masculine plural)
ανεξέταστες (accusative feminine plural)
ανεξέταστα (accusative neuter plural)
ανεξέταστε (masculine singular vocative)
ανεξέταστα (feminine singular vocative)
ανεξέταστο (neuter singular vocative)
ανεξέταστοι (masculine plural vocative)
ανεξέταστες (feminine plural vocative)
ανεξέταστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανεξέταστος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανεξέταστος, etc.)

el-decl-adj-table

ανεξέταστος (anexétastos)

ανεξέταστα (anexétasta)

ανεξέταστο (anexétasto)

ανεξέταστοι (anexétastoi)

ανεξέταστες (anexétastes)

ανεξέταστα (anexétasta)

ανεξέταστου (anexétastou)

ανεξέταστας (anexétastas)

ανεξέταστου (anexétastou)

ανεξέταστων (anexétaston)

ανεξέταστων (anexétaston)

ανεξέταστων (anexétaston)

ανεξέταστο (anexétasto)

ανεξέταστα (anexétasta)

ανεξέταστο (anexétasto)

ανεξέταστους (anexétastous)

ανεξέταστες (anexétastes)

ανεξέταστα (anexétasta)

ανεξέταστε (anexétaste)

ανεξέταστα (anexétasta)

ανεξέταστο (anexétasto)

ανεξέταστοι (anexétastoi)

ανεξέταστες (anexétastes)

ανεξέταστα (anexétasta)


αντιπρυτανεία

head

αντιπρυτανεία • (antiprytaneía) f (uncountable)

antiprytaneía (romanization)
αντιπρυτανεία (nominative singular)
αντιπρυτανείας (genitive singular)
αντιπρυτανεία (accusative singular)
αντιπρυτανεία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντιπρυτανεία

αντιπρυτανείας

αντιπρυτανεία

αντιπρυτανεία

(education) deputy rectorship, deputy deanship


πρυτανεία

head

πρυτανεία • (prytaneía) f (plural πρυτανείες)

prytaneía (romanization)
πρυτανείες (plural)
πρυτανεία (nominative singular)
πρυτανείες (nominative plural)
πρυτανείας (genitive singular)
πρυτανειών (genitive plural)
πρυτανεία (accusative singular)
πρυτανείες (accusative plural)
πρυτανεία (singular vocative)
πρυτανείες (plural vocative)


αντιπρύτανης

αντιπρυτάνεις

αντιπρύτανης • (antiprýtanis) m or f (plural αντιπρυτάνεις)

el-noun

αντιπρυτάνεις

antiprýtanis (romanization)
αντιπρυτάνεις (plural)
αντιπρύτανης (nominative singular)
αντιπρυτάνεις (nominative plural)
αντιπρύτανη (genitive singular)
αντιπρυτάνεως (genitive singular)
αντιπρυτάνεων (genitive plural)
αντιπρύτανη (accusative singular)
αντιπρυτάνεις (accusative plural)
αντιπρύτανη (singular vocative)
αντιπρυτάνεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπρύτανης

αντιπρυτάνεις

αντιπρυτάνεως

αντιπρυτάνεων

αντιπρυτάνεις

αντιπρυτάνεις


αποφοίτηση

head

αποφοιτήσεις

αποφοίτηση • (apofoítisi) f (plural αποφοιτήσεις)

el-noun

αποφοιτήσεις

apofoítisi (romanization)
αποφοιτήσεις (plural)
αποφοίτηση (nominative singular)
αποφοιτήσεις (nominative plural)
αποφοίτησης (genitive singular)
αποφοιτήσεων (genitive plural)
αποφοίτηση (accusative singular)
αποφοιτήσεις (accusative plural)
αποφοίτηση (singular vocative)
αποφοιτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αποφοιτήσεις

αποφοιτήσεων

αποφοιτήσεις

αποφοιτήσεις

Older or formal genitive singular: αποφοιτήσεως (apofoitíseos)


αρσακειάδα

head

αρσακειάδα • (arsakeiáda) f (plural αρσακειάδες)

arsakeiáda (romanization)
αρσακειάδες (plural)
αρσακειάδα (nominative singular)
αρσακειάδες (nominative plural)
αρσακειάδας (genitive singular)
αρσακειάδων (genitive plural)
αρσακειάδα (accusative singular)
αρσακειάδες (accusative plural)
αρσακειάδα (singular vocative)
αρσακειάδες (plural vocative)


τηλεκπαίδευση

τηλεκπαιδεύσεις

τηλεκπαίδευση • (tilekpaídefsi) f (plural τηλεκπαιδεύσεις)

el-noun

τηλεκπαιδεύσεις

tilekpaídefsi (romanization)
τηλεκπαιδεύσεις (plural)
τηλεκπαίδευση (nominative singular)
τηλεκπαιδεύσεις (nominative plural)
τηλεκπαίδευσης (genitive singular)
τηλεκπαιδεύσεων (genitive plural)
τηλεκπαίδευση (accusative singular)
τηλεκπαιδεύσεις (accusative plural)
τηλεκπαίδευση (singular vocative)
τηλεκπαιδεύσεις (plural vocative)
τηλεεκπαίδευση (alternative)
τηλε-εκπαίδευση (alternative)

el-decl-noun

τηλεκπαίδευση

τηλεκπαιδεύσεις

τηλεκπαίδευσης

τηλεκπαιδεύσεων

τηλεκπαίδευση

τηλεκπαιδεύσεις

τηλεκπαίδευση

τηλεκπαιδεύσεις

Older or formal genitive singular: τηλεκπαιδεύσεως (tilekpaidéfseos)

τη λεκ παί δευ ση

From τηλ(ε)- (til(e)-, “far, tele-”) + εκπαίδευση (ekpaídefsi, “education, training”), calque of English teleteaching.

af

(neologism, education) teletraining, teleteaching, distance learning


βαθμολογία

head

βαθμολογία • (vathmología) f (plural βαθμολογίες)

vathmología (romanization)
βαθμολογίες (plural)
βαθμολογία (nominative singular)
βαθμολογίες (nominative plural)
βαθμολογίας (genitive singular)
βαθμολογιών (genitive plural)
βαθμολογία (accusative singular)
βαθμολογίες (accusative plural)
βαθμολογία (singular vocative)
βαθμολογίες (plural vocative)

Learnedly from βαθμολογώ (vathmologó) + -ία (-ía).


κολέγιο

kolégio (romanization)
κολέγια (plural)
κολέγιο (nominative singular)
κολέγια (nominative plural)
κολεγίου (genitive singular)
κολέγιου (genitive singular)
κολεγίων (genitive plural)
κολέγιο (accusative singular)
κολέγια (accusative plural)
κολέγιο (singular vocative)
κολέγια (plural vocative)
κολλέγιο (alternative)

Learned borrowing from English college, from Latin collēgium, with -ιο ending (as in ancient -ιον (-ion) and Latin -ium).


εξάμηνο

exámino (romanization)
εξάμηνα (plural)
εξάμηνο (nominative singular)
εξάμηνα (nominative plural)
εξαμήνου (genitive singular)
εξάμηνου (genitive singular)
εξαμήνων (genitive plural)
εξάμηνο (accusative singular)
εξάμηνα (accusative plural)
εξάμηνο (singular vocative)
εξάμηνα (plural vocative)

(education) semester (half of a school year or academic year)


πατριδογνωσία

πατριδογνωσία • (patridognosía) f

el-noun

πατριδογνωσία • (patridognosía) f

patridognosía (romanization)
πατριδογνωσία (nominative singular)
πατριδογνωσίες (nominative plural)
πατριδογνωσίας (genitive singular)
πατριδογνωσιών (genitive plural)
πατριδογνωσία (accusative singular)
πατριδογνωσίες (accusative plural)
πατριδογνωσία (singular vocative)
πατριδογνωσίες (plural vocative)

el-decl-noun

πατριδογνωσία

πατριδογνωσίες

πατριδογνωσίας

πατριδογνωσιών

πατριδογνωσία

πατριδογνωσίες

πατριδογνωσία

πατριδογνωσίες

πα τρι δο γνω σί α

Learnedly from πατρίδ(α) (patríd(a)) + -ο- (-o-) + -γνωσία (-gnosía). Compare German Heimatkunde, Hungarian honismeret, Turkish yurt bilgisi.

af

πατρίδα<alt:πατρίδ(α)>

(education) homeland knowledge (subject formerly taught in Greek primary schools which imparted basic knowledge about one's country and local region)


εγκύκλιος

head

εγκύκλιος • (egkýklios) m (feminine εγκύκλιος or εγκύκλια, neuter εγκύκλιο)

egkýklios (romanization)
εγκύκλιος (feminine)
εγκύκλια (feminine)
εγκύκλιο (neuter)

Learned borrowing from Koine Greek ἐγκύκλιος (enkúklios) in the context of ἐγκύκλιος παιδεία (enkúklios paideía, “general education”).

lbor

ε γκύ κλι ος