αναποδίζω

head

αναποδίζω • (anapodízo)

el-verb

αναποδίζω • (anapodízo) (past αναπόδισα, passive —)

anapodízo (romanization)
αναπόδισα (past)
αναποδίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναποδίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναποδίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναποδίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναποδίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναποδίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναποδίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναποδίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναποδίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναποδίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναποδίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναποδίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναποδίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναποδίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναπόδιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναπόδισα (active first-person indicative past perfective singular)
αναπόδιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναπόδισες (active indicative past perfective second-person singular)
αναπόδιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναπόδισε (active indicative past perfective singular third-person)
αναποδίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναποδίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναποδίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναποδίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναπόδιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναποδίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναποδίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναπόδισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναποδίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναποδίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αναποδίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναποδίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αναπόδιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναπόδισε (active imperative perfective second-person singular)
αναποδίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναποδίστε (active imperative perfective plural second-person)
αναποδίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αναποδίσει (active indeclinable participle perfect)
αναποδίσει (infinitive-aorist)

α‧να‧πο‧δί‧ζω

Inherited from Ancient Greek ἀναποδίζω (anapodízō).

inh+

"anapodízo": i diadikasía apelefthérosis pagidevménon delfinión, thétontas ti michaní(-es) tou skáfous anápoda [...]
"backdown" means the procedure for releasing captured dolphins by shifting the vessel's engine(s) into reverse …
eur-lex-europa.eu: Annex VIII (in English) retr:2019.01.17.

"αναποδίζω": η διαδικασία απελευθέρωσης παγιδευμένων δελφινιών, θέτοντας τη μηχανή(-ες) του σκάφους ανάποδα [...]

(intransitive, nautical) to go backwards, reverse, go astern (mainly of ships, engines, machines)


αναστολέας

head

αναστολέας • (anastoléas) m (plural αναστολείς)

anastoléas (romanization)
αναστολείς (plural)
αναστολέας (nominative singular)
αναστολείς (nominative plural)
αναστολέα (genitive singular)
αναστολέως (genitive singular)
αναστολέων (genitive plural)
αναστολέα (accusative singular)
αναστολείς (accusative plural)
αναστολέα (singular vocative)
αναστολείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.

(nautical) stopper, gripe (short rope used for securing something)


αναστροφή

head

αναστροφή • (anastrofí) f (plural αναστροφές)

anastrofí (romanization)
αναστροφές (plural)
αναστροφή (nominative singular)
αναστροφές (nominative plural)
αναστροφής (genitive singular)
αναστροφών (genitive plural)
αναστροφή (accusative singular)
αναστροφές (accusative plural)
αναστροφή (singular vocative)
αναστροφές (plural vocative)

α‧να‧στρο‧φή

From Ancient Greek ἀναστροφή (anastrophḗ).


κάλμα

kálma (romanization)
κάλμα (nominative singular)
κάλμας (genitive singular)
κάλμα (accusative singular)
κάλμα (singular vocative)

Twice-borrowed word from Italian calma from Late Latin cauma from Ancient Greek καῦμα (kaûma, “heat”) (the heat being felt in calm, hot weather)


γαλιόνι

γαλιόνι • (galióni) n (plural γαλιόνια)

el-noun

γαλιόνι • (galióni) n (plural γαλιόνια)

galióni (romanization)
γαλιόνια (plural)
γαλιόνι (nominative singular)
γαλιόνια (nominative plural)
γαλιονιού (genitive singular)
γαλιονιών (genitive plural)
γαλιόνι (accusative singular)
γαλιόνια (accusative plural)
γαλιόνι (singular vocative)
γαλιόνια (plural vocative)

From Venetian galion or Italian galeone.


καραβοφάναρο

head

καραβοφάναρα

καραβοφάναρο • (karavofánaro) n (plural καραβοφάναρα)

el-noun

καραβοφάναρα

karavofánaro (romanization)
καραβοφάναρα (plural)
καραβοφάναρο (nominative singular)
καραβοφάναρα (nominative plural)
καραβοφάναρου (genitive singular)
καραβοφάναρων (genitive plural)
καραβοφάναρο (accusative singular)
καραβοφάναρα (accusative plural)
καραβοφάναρο (singular vocative)
καραβοφάναρα (plural vocative)

el-decl-noun

καραβοφάναρο

καραβοφάναρα

καραβοφάναρου

καραβοφάναρων

καραβοφάναρο

καραβοφάναρα

καραβοφάναρο

καραβοφάναρα


φαρόπλοιο

head

φαρόπλοιο • (faróploio) n (plural φαρόπλοια)

faróploio (romanization)
φαρόπλοια (plural)
φαρόπλοιο (nominative singular)
φαρόπλοια (nominative plural)
φαρόπλοιου (genitive singular)
φαρόπλοιων (genitive plural)
φαρόπλοιο (accusative singular)
φαρόπλοια (accusative plural)
φαρόπλοιο (singular vocative)
φαρόπλοια (plural vocative)


αριβάρω

αριβάρω • (ariváro)

el-verb

αριβάρω • (ariváro) (past αριβάρισα, passive —)

ariváro (romanization)
αριβάρισα (past)
αριβάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
αριβάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αριβάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αριβάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αριβάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
αριβάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αριβάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αριβάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αριβάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αριβάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αριβάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αριβάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αριβάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αριβάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αριβάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αριβάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αριβάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αριβάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αριβάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αριβάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αριβάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αριβάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
αριβάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αριβάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
αριβάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αριβάραν (active indicative past perfective plural third-person)
αριβάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αριβάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αριβάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αριβάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αριβάρισε (active imperative perfective second-person singular)
αριβάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
αριβάρετε (active imperative perfective plural second-person)
αριβάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αριβάρει (active indeclinable participle perfect)
αριβάρει (infinitive-aorist)


ανάπρυμος

head

ανάπρυμος • (anáprymos) m (feminine ανάπρυμη, neuter ανάπρυμο)

anáprymos (romanization)
ανάπρυμη (feminine)
ανάπρυμο (neuter)
ανάπρυμος (masculine nominative singular)
ανάπρυμη (feminine nominative singular)
ανάπρυμο (neuter nominative singular)
ανάπρυμοι (masculine nominative plural)
ανάπρυμες (feminine nominative plural)
ανάπρυμα (neuter nominative plural)
ανάπρυμου (genitive masculine singular)
ανάπρυμης (feminine genitive singular)
ανάπρυμου (genitive neuter singular)
ανάπρυμων (genitive masculine plural)
ανάπρυμων (feminine genitive plural)
ανάπρυμων (genitive neuter plural)
ανάπρυμο (accusative masculine singular)
ανάπρυμη (accusative feminine singular)
ανάπρυμο (accusative neuter singular)
ανάπρυμους (accusative masculine plural)
ανάπρυμες (accusative feminine plural)
ανάπρυμα (accusative neuter plural)
ανάπρυμε (masculine singular vocative)
ανάπρυμη (feminine singular vocative)
ανάπρυμο (neuter singular vocative)
ανάπρυμοι (masculine plural vocative)
ανάπρυμες (feminine plural vocative)
ανάπρυμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάπρυμους •

(nautical) having turned to obtain a tailwind or following current


πορθμός

porthmós (romanization)
πορθμοί (plural)
πορθμός (nominative singular)
πορθμοί (nominative plural)
πορθμού (genitive singular)
πορθμών (genitive plural)
πορθμό (accusative singular)
πορθμούς (accusative plural)
πορθμέ (singular vocative)
πορθμοί (plural vocative)


γιατάκι

head

γιατάκι • (giatáki) n (plural γιατάκια)

el-noun

γιατάκι • (giatáki) n (plural γιατάκια)

giatáki (romanization)
γιατάκια (plural)
γιατάκι (nominative singular)
γιατάκια (nominative plural)
γιατάκι (accusative singular)
γιατάκια (accusative plural)
γιατάκι (singular vocative)
γιατάκια (plural vocative)

From Ottoman Turkish یتاق (yatak, “bed”).

Απάνω στο γιατάκι σου φίδι νωθρό κοιμάται,
Και φέρνει βόλτες ψάχνοντας τα ρούχα σου η μαϊμού.

1979, “Θεσσαλονίκη [Thessaloniki]”, in Nikos Kavvadias (lyrics), Thanos Mikroutsikos (music), Ο Σταυρός του Νότου [Southern Cross], performed by Giannis Koutras:

On your bunk bed, a sluggish snake is sleeping,
And the monkey goes about, searching through your clothes.

Apáno sto giatáki sou fídi nothró koimátai,
Kai férnei vóltes psáchnontas ta roúcha sou i maïmoú.

(colloquial, dated, nautical) bunk, bunk bed, berth

(colloquial, dated, nautical, by extension) cabin (interior of a boat, enclosed to create a small room)


φλόκος

flókos (romanization)
φλόκοι (plural)
φλόκος (nominative singular)
φλόκοι (nominative plural)
φλόκου (genitive singular)
φλόκων (genitive plural)
φλόκο (accusative singular)
φλόκους (accusative plural)
φλόκε (singular vocative)
φλόκοι (plural vocative)

(nautical) jib (triangular staysail set forward of the foremast)


άναυλα

head

άναυλα • (ánavla)

el-adv

άναυλα • (ánavla)


αναύλωτος

head

αναύλωτος • (anávlotos) m (feminine αναύλωτη, neuter αναύλωτο)

anávlotos (romanization)
αναύλωτη (feminine)
αναύλωτο (neuter)
αναύλωτος (masculine nominative singular)
αναύλωτη (feminine nominative singular)
αναύλωτο (neuter nominative singular)
αναύλωτοι (masculine nominative plural)
αναύλωτες (feminine nominative plural)
αναύλωτα (neuter nominative plural)
αναύλωτου (genitive masculine singular)
αναύλωτης (feminine genitive singular)
αναύλωτου (genitive neuter singular)
αναύλωτων (genitive masculine plural)
αναύλωτων (feminine genitive plural)
αναύλωτων (genitive neuter plural)
αναύλωτο (accusative masculine singular)
αναύλωτη (accusative feminine singular)
αναύλωτο (accusative neuter singular)
αναύλωτους (accusative masculine plural)
αναύλωτες (accusative feminine plural)
αναύλωτα (accusative neuter plural)
αναύλωτε (masculine singular vocative)
αναύλωτη (feminine singular vocative)
αναύλωτο (neuter singular vocative)
αναύλωτοι (masculine plural vocative)
αναύλωτες (feminine plural vocative)
αναύλωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναύλωτους •


άναυλος

head

άναυλος • (ánavlos) m (feminine άναυλη, neuter άναυλο)

ánavlos (romanization)
άναυλη (feminine)
άναυλο (neuter)
άναυλος (masculine nominative singular)
άναυλη (feminine nominative singular)
άναυλο (neuter nominative singular)
άναυλοι (masculine nominative plural)
άναυλες (feminine nominative plural)
άναυλα (neuter nominative plural)
άναυλου (genitive masculine singular)
άναυλης (feminine genitive singular)
άναυλου (genitive neuter singular)
άναυλων (genitive masculine plural)
άναυλων (feminine genitive plural)
άναυλων (genitive neuter plural)
άναυλο (accusative masculine singular)
άναυλη (accusative feminine singular)
άναυλο (accusative neuter singular)
άναυλους (accusative masculine plural)
άναυλες (accusative feminine plural)
άναυλα (accusative neuter plural)
άναυλε (masculine singular vocative)
άναυλη (feminine singular vocative)
άναυλο (neuter singular vocative)
άναυλοι (masculine plural vocative)
άναυλες (feminine plural vocative)
άναυλα (neuter plural vocative)


πατινάρω

πατινάρω • (patináro)

el-verb

πατινάρω • (patináro) (past πατινάρισα, passive —)

patináro (romanization)
πατινάρισα (past)
πατινάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
πατινάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πατινάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πατινάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πατινάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
πατινάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πατινάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πατινάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
πατινάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πατινάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πατινάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πατινάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πατινάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πατινάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πατινάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πατινάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
πατινάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πατινάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
πατινάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πατινάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
πατινάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πατινάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
πατινάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πατινάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
πατινάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πατινάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πατινάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πατινάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
πατινάραν (active indicative past perfective plural third-person)
πατινάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πατινάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πατινάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πατινάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
πατινάρισε (active imperative perfective second-person singular)
πατινάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
πατινάρετε (active imperative perfective plural second-person)
πατινάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πατινάρει (active indeclinable participle perfect)
πατιναρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
πατινάρει (infinitive-aorist)

πατίνι (patíni, “roller skate”) + -άρω (-áro, “ending for verbs”). From the French patiner.


ναυτολόγιο

head

ναυτολόγιο • (naftológio) n (plural ναυτολόγια)

naftológio (romanization)
ναυτολόγια (plural)
ναυτολόγιο (nominative singular)
ναυτολόγια (nominative plural)
ναυτολογίου (genitive singular)
ναυτολόγιου (genitive singular)
ναυτολογίων (genitive plural)
ναυτολόγιο (accusative singular)
ναυτολόγια (accusative plural)
ναυτολόγιο (singular vocative)
ναυτολόγια (plural vocative)

ναυ‧το‧λό‧γι‧ο


αναυπήγητος

αναυπήγητος • (anafpígitos) m (feminine αναυπήγητη, neuter αναυπήγητο)

anafpígitos (romanization)
αναυπήγητη (feminine)
αναυπήγητο (neuter)
αναυπήγητος (masculine nominative singular)
αναυπήγητη (feminine nominative singular)
αναυπήγητο (neuter nominative singular)
αναυπήγητοι (masculine nominative plural)
αναυπήγητες (feminine nominative plural)
αναυπήγητα (neuter nominative plural)
αναυπήγητου (genitive masculine singular)
αναυπήγητης (feminine genitive singular)
αναυπήγητου (genitive neuter singular)
αναυπήγητων (genitive masculine plural)
αναυπήγητων (feminine genitive plural)
αναυπήγητων (genitive neuter plural)
αναυπήγητο (accusative masculine singular)
αναυπήγητη (accusative feminine singular)
αναυπήγητο (accusative neuter singular)
αναυπήγητους (accusative masculine plural)
αναυπήγητες (accusative feminine plural)
αναυπήγητα (accusative neuter plural)
αναυπήγητε (masculine singular vocative)
αναυπήγητη (feminine singular vocative)
αναυπήγητο (neuter singular vocative)
αναυπήγητοι (masculine plural vocative)
αναυπήγητες (feminine plural vocative)
αναυπήγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναυπήγητος •

αναυπήγητη •

αναυπήγητο •

αναυπήγητοι •

αναυπήγητες •

αναυπήγητα •

αναυπήγητου •

αναυπήγητης •

αναυπήγητου •

αναυπήγητων •

αναυπήγητων •

αναυπήγητων •

αναυπήγητο •

αναυπήγητη •

αναυπήγητο •

αναυπήγητους •

αναυπήγητες •

αναυπήγητα •

αναυπήγητε •

αναυπήγητη •

αναυπήγητο •

αναυπήγητοι •

αναυπήγητες •

αναυπήγητα •


αναυτολόγητος

head

αναυτολόγητη

αναυτολόγητο

αναυτολόγητος • (anaftológitos) m (feminine αναυτολόγητη, neuter αναυτολόγητο)

el-adj

αναυτολόγητη

αναυτολόγητο

anaftológitos (romanization)
αναυτολόγητη (feminine)
αναυτολόγητο (neuter)
αναυτολόγητος (masculine nominative singular)
αναυτολόγητη (feminine nominative singular)
αναυτολόγητο (neuter nominative singular)
αναυτολόγητοι (masculine nominative plural)
αναυτολόγητες (feminine nominative plural)
αναυτολόγητα (neuter nominative plural)
αναυτολόγητου (genitive masculine singular)
αναυτολόγητης (feminine genitive singular)
αναυτολόγητου (genitive neuter singular)
αναυτολόγητων (genitive masculine plural)
αναυτολόγητων (feminine genitive plural)
αναυτολόγητων (genitive neuter plural)
αναυτολόγητο (accusative masculine singular)
αναυτολόγητη (accusative feminine singular)
αναυτολόγητο (accusative neuter singular)
αναυτολόγητους (accusative masculine plural)
αναυτολόγητες (accusative feminine plural)
αναυτολόγητα (accusative neuter plural)
αναυτολόγητε (masculine singular vocative)
αναυτολόγητη (feminine singular vocative)
αναυτολόγητο (neuter singular vocative)
αναυτολόγητοι (masculine plural vocative)
αναυτολόγητες (feminine plural vocative)
αναυτολόγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναυτολόγητος

el-decl-adj-table

αναυτολόγητος •

αναυτολόγητη •

αναυτολόγητο •

αναυτολόγητοι •

αναυτολόγητες •

αναυτολόγητα •

αναυτολόγητου •

αναυτολόγητης •

αναυτολόγητου •

αναυτολόγητων •

αναυτολόγητων •

αναυτολόγητων •

αναυτολόγητο •

αναυτολόγητη •

αναυτολόγητο •

αναυτολόγητους •

αναυτολόγητες •

αναυτολόγητα •

αναυτολόγητε •

αναυτολόγητη •

αναυτολόγητο •

αναυτολόγητοι •

αναυτολόγητες •

αναυτολόγητα •

(nautical) not on the ship's register/muster roll


ανέλκυση

head

ανέλκυση • (anélkysi) f

el-noun

ανέλκυση • (anélkysi) f

anélkysi (romanization)
ανέλκυση (nominative singular)
ανελκύσεις (nominative plural)
ανέλκυσης (genitive singular)
ανελκύσεων (genitive plural)
ανέλκυση (accusative singular)
ανελκύσεις (accusative plural)
ανέλκυση (singular vocative)
ανελκύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανελκύσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανελκύσεως •

Learned borrowing from Koine Greek ἀνέλκυ(σις) (anélku(sis)) + -ση (-si).


ανέμη

A shortening of ανεμότρατα f (anemótrata, “trawlnet, dragnet”)


ανεμόσκαλα

head

ανεμόσκαλα • (anemóskala) f (plural ανεμόσκαλες)

anemóskala (romanization)
ανεμόσκαλες (plural)
ανεμόσκαλα (nominative singular)
ανεμόσκαλες (nominative plural)
ανεμόσκαλας (genitive singular)
ανεμόσκαλα (accusative singular)
ανεμόσκαλες (accusative plural)
ανεμόσκαλα (singular vocative)
ανεμόσκαλες (plural vocative)

άνεμος (ánemos, “air”) + σκάλα (skála, “ladder”)


ανεμότρατα

head

ανεμότρατα • (anemótrata) f (plural ανεμότρατες)

anemótrata (romanization)
ανεμότρατες (plural)
ανεμότρατα (nominative singular)
ανεμότρατες (nominative plural)
ανεμότρατας (genitive singular)
ανεμότρατα (accusative singular)
ανεμότρατες (accusative plural)
ανεμότρατα (singular vocative)
ανεμότρατες (plural vocative)

α‧νε‧μό‧τρα‧τα

(shipping) drifter (a boat using a drift net)


έρμα

érma (romanization)
έρματα (plural)
έρμα (nominative singular)
έρματα (nominative plural)
έρματος (genitive singular)
ερμάτων (genitive plural)
έρμα (accusative singular)
έρματα (accusative plural)
έρμα (singular vocative)
έρματα (plural vocative)


ανερμάτιστος

ανερμάτιστος • (anermátistos) m (feminine ανερμάτιστη, neuter ανερμάτιστο)

anermátistos (romanization)
ανερμάτιστη (feminine)
ανερμάτιστο (neuter)
ανερμάτιστος (masculine nominative singular)
ανερμάτιστη (feminine nominative singular)
ανερμάτιστο (neuter nominative singular)
ανερμάτιστοι (masculine nominative plural)
ανερμάτιστες (feminine nominative plural)
ανερμάτιστα (neuter nominative plural)
ανερμάτιστου (genitive masculine singular)
ανερμάτιστης (feminine genitive singular)
ανερμάτιστου (genitive neuter singular)
ανερμάτιστων (genitive masculine plural)
ανερμάτιστων (feminine genitive plural)
ανερμάτιστων (genitive neuter plural)
ανερμάτιστο (accusative masculine singular)
ανερμάτιστη (accusative feminine singular)
ανερμάτιστο (accusative neuter singular)
ανερμάτιστους (accusative masculine plural)
ανερμάτιστες (accusative feminine plural)
ανερμάτιστα (accusative neuter plural)
ανερμάτιστε (masculine singular vocative)
ανερμάτιστη (feminine singular vocative)
ανερμάτιστο (neuter singular vocative)
ανερμάτιστοι (masculine plural vocative)
ανερμάτιστες (feminine plural vocative)
ανερμάτιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανερμάτιστος

el-decl-adj-table

ανερμάτιστος •

ανερμάτιστη •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστοι •

ανερμάτιστες •

ανερμάτιστα •

ανερμάτιστου •

ανερμάτιστης •

ανερμάτιστου •

ανερμάτιστων •

ανερμάτιστων •

ανερμάτιστων •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστη •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστους •

ανερμάτιστες •

ανερμάτιστα •

ανερμάτιστε •

ανερμάτιστη •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστοι •

ανερμάτιστες •

ανερμάτιστα •

(shipping) unballasted, without ballast, out of ballast


νηολογημένος

head

νηολογημένος • (niologiménos) m (feminine νηολογημένη, neuter νηολογημένο)

niologiménos (romanization)
νηολογημένη (feminine)
νηολογημένο (neuter)
νηολογημένος (masculine nominative singular)
νηολογημένη (feminine nominative singular)
νηολογημένο (neuter nominative singular)
νηολογημένοι (masculine nominative plural)
νηολογημένες (feminine nominative plural)
νηολογημένα (neuter nominative plural)
νηολογημένου (genitive masculine singular)
νηολογημένης (feminine genitive singular)
νηολογημένου (genitive neuter singular)
νηολογημένων (genitive masculine plural)
νηολογημένων (feminine genitive plural)
νηολογημένων (genitive neuter plural)
νηολογημένο (accusative masculine singular)
νηολογημένη (accusative feminine singular)
νηολογημένο (accusative neuter singular)
νηολογημένους (accusative masculine plural)
νηολογημένες (accusative feminine plural)
νηολογημένα (accusative neuter plural)
νηολογημένε (masculine singular vocative)
νηολογημένη (feminine singular vocative)
νηολογημένο (neuter singular vocative)
νηολογημένοι (masculine plural vocative)
νηολογημένες (feminine plural vocative)
νηολογημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of νηολογημένος

el-decl-adj-table

νηολογημένος •

νηολογημένη •

νηολογημένο •

νηολογημένοι •

νηολογημένες •

νηολογημένα •

νηολογημένου •

νηολογημένης •

νηολογημένου •

νηολογημένων •

νηολογημένων •

νηολογημένων •

νηολογημένο •

νηολογημένη •

νηολογημένο •

νηολογημένους •

νηολογημένες •

νηολογημένα •

νηολογημένε •

νηολογημένη •

νηολογημένο •

νηολογημένοι •

νηολογημένες •

νηολογημένα •


ανηολόγητος

head

ανηολόγητος • (aniológitos) m (feminine ανηολόγητη, neuter ανηολόγητο)

aniológitos (romanization)
ανηολόγητη (feminine)
ανηολόγητο (neuter)
ανηολόγητος (masculine nominative singular)
ανηολόγητη (feminine nominative singular)
ανηολόγητο (neuter nominative singular)
ανηολόγητοι (masculine nominative plural)
ανηολόγητες (feminine nominative plural)
ανηολόγητα (neuter nominative plural)
ανηολόγητου (genitive masculine singular)
ανηολόγητης (feminine genitive singular)
ανηολόγητου (genitive neuter singular)
ανηολόγητων (genitive masculine plural)
ανηολόγητων (feminine genitive plural)
ανηολόγητων (genitive neuter plural)
ανηολόγητο (accusative masculine singular)
ανηολόγητη (accusative feminine singular)
ανηολόγητο (accusative neuter singular)
ανηολόγητους (accusative masculine plural)
ανηολόγητες (accusative feminine plural)
ανηολόγητα (accusative neuter plural)
ανηολόγητε (masculine singular vocative)
ανηολόγητη (feminine singular vocative)
ανηολόγητο (neuter singular vocative)
ανηολόγητοι (masculine plural vocative)
ανηολόγητες (feminine plural vocative)
ανηολόγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανηολόγητος •

ανηολόγητη •

ανηολόγητο •

ανηολόγητοι •

ανηολόγητες •

ανηολόγητα •

ανηολόγητου •

ανηολόγητης •

ανηολόγητου •

ανηολόγητων •

ανηολόγητων •

ανηολόγητων •

ανηολόγητο •

ανηολόγητη •

ανηολόγητο •

ανηολόγητους •

ανηολόγητες •

ανηολόγητα •

ανηολόγητε •

ανηολόγητη •

ανηολόγητο •

ανηολόγητοι •

ανηολόγητες •

ανηολόγητα •


ανθρακαποθήκη

head

ανθρακαποθήκες

ανθρακαποθήκη • (anthrakapothíki) n (plural ανθρακαποθήκες)

el-noun

ανθρακαποθήκες

anthrakapothíki (romanization)
ανθρακαποθήκες (plural)
ανθρακαποθήκη (nominative singular)
ανθρακαποθήκες (nominative plural)
ανθρακαποθήκης (genitive singular)
ανθρακαποθηκών (genitive plural)
ανθρακαποθήκη (accusative singular)
ανθρακαποθήκες (accusative plural)
ανθρακαποθήκη (singular vocative)
ανθρακαποθήκες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρακαποθήκη

ανθρακαποθήκες

ανθρακαποθήκης

ανθρακαποθηκών

ανθρακαποθήκη

ανθρακαποθήκες

ανθρακαποθήκη

ανθρακαποθήκες

place for storing coal
(shipping) bunker


ανθρακεύω

head

ανθρακεύω • (anthrakévo)

el-verb

ανθρακεύομαι

ανθρακεύω • (anthrakévo) (imperfect ανθράκευα, passive ανθρακεύομαι)

anthrakévo (romanization)
ανθράκευα (imperfect)
ανθρακεύομαι (passive)


ανθράκευση

head

ανθρακεύσεις

ανθράκευση • (anthrákefsi) f (plural ανθρακεύσεις)

el-noun

ανθρακεύσεις

anthrákefsi (romanization)
ανθρακεύσεις (plural)
ανθράκευση (nominative singular)
ανθρακεύσεις (nominative plural)
ανθράκευσης (genitive singular)
ανθρακεύσεων (genitive plural)
ανθράκευση (accusative singular)
ανθρακεύσεις (accusative plural)
ανθράκευση (singular vocative)
ανθρακεύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανθρακεύσεως

el-decl-noun

ανθρακεύσεις

ανθρακεύσεων

ανθρακεύσεις

ανθρακεύσεις

Older or formal genitive singular: ανθρακεύσεως •

(shipping) loading with coal: bunkering, coaling


ανθυποπλοίαρχος

head

ανθυποπλοίαρχοι

ανθυποπλοίαρχος • (anthypoploíarchos) m or f (plural ανθυποπλοίαρχοι)

el-noun

ανθυποπλοίαρχοι

anthypoploíarchos (romanization)
ανθυποπλοίαρχοι (plural)
ανθυποπλοίαρχος (nominative singular)
ανθυποπλοίαρχοι (nominative plural)
ανθυποπλοίαρχου (genitive singular)
ανθυποπλοιράρχου (genitive singular)
ανθυποπλοίαρχων (genitive plural)
ανθυποπλοιράρχων (genitive plural)
ανθυποπλοίαρχο (accusative singular)
ανθυποπλοίαρχους (accusative plural)
ανθυποπλοιράρχους (accusative plural)
ανθυποπλοίαρχε (singular vocative)
ανθυποπλοίαρχοι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

ανθυποπλοίαρχος

ανθυποπλοίαρχοι

ανθυποπλοίαρχου

ανθυποπλοιράρχου

ανθυποπλοίαρχων

ανθυποπλοιράρχων

ανθυποπλοίαρχο

ανθυποπλοίαρχους

ανθυποπλοιράρχους

ανθυποπλοίαρχε

ανθυποπλοίαρχοι

(nautical) a naval rank with the NATO grade OF-1

a naval rank with the NATO grade OF-1
sub-lieutenant in the Royal Navy

lieutenant (junior grade) in the US Navy


απόγειο

apógeio (romanization)
απόγεια (plural)
απόγειο (nominative singular)
απόγεια (nominative plural)
απογείου (genitive singular)
απόγειου (genitive singular)
απογείων (genitive plural)
απόγειο (accusative singular)
απόγεια (accusative plural)
απόγειο (singular vocative)
απόγεια (plural vocative)


ασαβούρωτος

head

ασαβούρωτος • (asavoúrotos) m (feminine ανερμάτιστη, neuter ανερμάτιστο)

asavoúrotos (romanization)
ανερμάτιστη (feminine)
ανερμάτιστο (neuter)
ανερμάτιστος (masculine nominative singular)
ανερμάτιστη (feminine nominative singular)
ανερμάτιστο (neuter nominative singular)
ανερμάτιστοι (masculine nominative plural)
ανερμάτιστες (feminine nominative plural)
ανερμάτιστα (neuter nominative plural)
ανερμάτιστου (genitive masculine singular)
ανερμάτιστης (feminine genitive singular)
ανερμάτιστου (genitive neuter singular)
ανερμάτιστων (genitive masculine plural)
ανερμάτιστων (feminine genitive plural)
ανερμάτιστων (genitive neuter plural)
ανερμάτιστο (accusative masculine singular)
ανερμάτιστη (accusative feminine singular)
ανερμάτιστο (accusative neuter singular)
ανερμάτιστους (accusative masculine plural)
ανερμάτιστες (accusative feminine plural)
ανερμάτιστα (accusative neuter plural)
ανερμάτιστε (masculine singular vocative)
ανερμάτιστη (feminine singular vocative)
ανερμάτιστο (neuter singular vocative)
ανερμάτιστοι (masculine plural vocative)
ανερμάτιστες (feminine plural vocative)
ανερμάτιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανερμάτιστος •

ανερμάτιστη •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστοι •

ανερμάτιστες •

ανερμάτιστα •

ανερμάτιστου •

ανερμάτιστης •

ανερμάτιστου •

ανερμάτιστων •

ανερμάτιστων •

ανερμάτιστων •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστη •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστους •

ανερμάτιστες •

ανερμάτιστα •

ανερμάτιστε •

ανερμάτιστη •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστοι •

ανερμάτιστες •

ανερμάτιστα •


αφετηρία

head

αφετηρία • (afetiría) f (plural αφετηρίες)

afetiría (romanization)
αφετηρίες (plural)
αφετηρία (nominative singular)
αφετηρίες (nominative plural)
αφετηρίας (genitive singular)
αφετηριών (genitive plural)
αφετηρία (accusative singular)
αφετηρίες (accusative plural)
αφετηρία (singular vocative)
αφετηρίες (plural vocative)

(transport) point of departure, terminus


ναύαρχος

ναύαρχος • (návarchos) m or f (plural ναύαρχοι)

návarchos (romanization)
ναύαρχοι (plural)
ναύαρχος (nominative singular)
ναύαρχοι (nominative plural)
ναυάρχου (genitive singular)
ναυάρχων (genitive plural)
ναύαρχο (accusative singular)
ναυάρχους (accusative plural)
ναύαρχε (singular vocative)
ναύαρχοι (plural vocative)

From Ancient Greek ναύαρχος (naúarkhos, “fleet commander, admiral”).

inh

(nautical) admiral in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-9


αντιναύαρχος

head

αντιναύαρχοι

αντιναύαρχος • (antinávarchos) m or f (plural αντιναύαρχοι)

el-noun

αντιναύαρχοι

antinávarchos (romanization)
αντιναύαρχοι (plural)
αντιναύαρχος (nominative singular)
αντιναύαρχοι (nominative plural)
αντιναυάρχου (genitive singular)
αντιναυάρχων (genitive plural)
αντιναύαρχο (accusative singular)
αντιναυάρχους (accusative plural)
αντιναύαρχε (singular vocative)
αντιναύαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιναύαρχος

αντιναύαρχοι

αντιναυάρχου

αντιναυάρχων

αντιναυάρχους

αντιναύαρχοι

From αντι- (anti-) + ναύαρχος (návarchos, “admiral”).

af

(nautical) vice-admiral in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-8


υποναύαρχος

head

υποναύαρχος • (yponávarchos) m or f (plural υποναύαρχοι)

yponávarchos (romanization)
υποναύαρχοι (plural)
υποναύαρχος (nominative singular)
υποναύαρχοι (nominative plural)
υποναυάρχου (genitive singular)
υποναυάρχων (genitive plural)
υποναύαρχο (accusative singular)
υποναυάρχους (accusative plural)
υποναύαρχε (singular vocative)
υποναύαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποναυάρχους

From υπο- (ypo-, “sub-”) + ναύαρχος (návarchos, “admiral”).

af

(nautical) rear admiral in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-7


ανθυποβρυχιακός

head

ανθυποβρυχιακή

ανθυποβρυχιακό

ανθυποβρυχιακός • (anthypovrychiakós) m (feminine ανθυποβρυχιακή, neuter ανθυποβρυχιακό)

el-adj

ανθυποβρυχιακή

ανθυποβρυχιακό

anthypovrychiakós (romanization)
ανθυποβρυχιακή (feminine)
ανθυποβρυχιακό (neuter)
ανθυποβρυχιακός (masculine nominative singular)
ανθυποβρυχιακή (feminine nominative singular)
ανθυποβρυχιακό (neuter nominative singular)
ανθυποβρυχιακοί (masculine nominative plural)
ανθυποβρυχιακές (feminine nominative plural)
ανθυποβρυχιακά (neuter nominative plural)
ανθυποβρυχιακού (genitive masculine singular)
ανθυποβρυχιακής (feminine genitive singular)
ανθυποβρυχιακού (genitive neuter singular)
ανθυποβρυχιακών (genitive masculine plural)
ανθυποβρυχιακών (feminine genitive plural)
ανθυποβρυχιακών (genitive neuter plural)
ανθυποβρυχιακό (accusative masculine singular)
ανθυποβρυχιακή (accusative feminine singular)
ανθυποβρυχιακό (accusative neuter singular)
ανθυποβρυχιακούς (accusative masculine plural)
ανθυποβρυχιακές (accusative feminine plural)
ανθυποβρυχιακά (accusative neuter plural)
ανθυποβρυχιακέ (masculine singular vocative)
ανθυποβρυχιακή (feminine singular vocative)
ανθυποβρυχιακό (neuter singular vocative)
ανθυποβρυχιακοί (masculine plural vocative)
ανθυποβρυχιακές (feminine plural vocative)
ανθυποβρυχιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-a

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-positive

Declension of ανθυποβρυχιακός

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-ός-ή-ό

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-table

ανθυποβρυχιακός •

ανθυποβρυχιακή •

ανθυποβρυχιακό •

ανθυποβρυχιακοί •

ανθυποβρυχιακές •

ανθυποβρυχιακά •

ανθυποβρυχιακού •

ανθυποβρυχιακής •

ανθυποβρυχιακού •

ανθυποβρυχιακών •

ανθυποβρυχιακών •

ανθυποβρυχιακών •

ανθυποβρυχιακό •

ανθυποβρυχιακή •

ανθυποβρυχιακό •

ανθυποβρυχιακούς •

ανθυποβρυχιακές •

ανθυποβρυχιακά •

ανθυποβρυχιακέ •

ανθυποβρυχιακή •

ανθυποβρυχιακό •

ανθυποβρυχιακοί •

ανθυποβρυχιακές •

ανθυποβρυχιακά •


υποβρυχιακός

head

υποβρυχιακός • (ypovrychiakós) m (feminine υποβρυχιακή, neuter υποβρυχιακό)

ypovrychiakós (romanization)
υποβρυχιακή (feminine)
υποβρυχιακό (neuter)
υποβρυχιακός (masculine nominative singular)
υποβρυχιακή (feminine nominative singular)
υποβρυχιακό (neuter nominative singular)
υποβρυχιακοί (masculine nominative plural)
υποβρυχιακές (feminine nominative plural)
υποβρυχιακά (neuter nominative plural)
υποβρυχιακού (genitive masculine singular)
υποβρυχιακής (feminine genitive singular)
υποβρυχιακού (genitive neuter singular)
υποβρυχιακών (genitive masculine plural)
υποβρυχιακών (feminine genitive plural)
υποβρυχιακών (genitive neuter plural)
υποβρυχιακό (accusative masculine singular)
υποβρυχιακή (accusative feminine singular)
υποβρυχιακό (accusative neuter singular)
υποβρυχιακούς (accusative masculine plural)
υποβρυχιακές (accusative feminine plural)
υποβρυχιακά (accusative neuter plural)
υποβρυχιακέ (masculine singular vocative)
υποβρυχιακή (feminine singular vocative)
υποβρυχιακό (neuter singular vocative)
υποβρυχιακοί (masculine plural vocative)
υποβρυχιακές (feminine plural vocative)
υποβρυχιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of υποβρυχιακός

el-decl-adj-table

υποβρυχιακός •

υποβρυχιακή •

υποβρυχιακό •

υποβρυχιακοί •

υποβρυχιακές •

υποβρυχιακά •

υποβρυχιακού •

υποβρυχιακής •

υποβρυχιακού •

υποβρυχιακών •

υποβρυχιακών •

υποβρυχιακών •

υποβρυχιακό •

υποβρυχιακή •

υποβρυχιακό •

υποβρυχιακούς •

υποβρυχιακές •

υποβρυχιακά •

υποβρυχιακέ •

υποβρυχιακή •

υποβρυχιακό •

υποβρυχιακοί •

υποβρυχιακές •

υποβρυχιακά •


αρχιπλοίαρχος

head

αρχιπλοίαρχοι

αρχιπλοίαρχος • (archiploíarchos) m (plural αρχιπλοίαρχοι)

el-noun

αρχιπλοίαρχοι

archiploíarchos (romanization)
αρχιπλοίαρχοι (plural)
αρχιπλοίαρχος (nominative singular)
αρχιπλοίαρχοι (nominative plural)
αρχιπλοιάρχου (genitive singular)
αρχιπλοιάρχων (genitive plural)
αρχιπλοίαρχο (accusative singular)
αρχιπλοιάρχους (accusative plural)
αρχιπλοίαρχε (singular vocative)
αρχιπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιπλοίαρχος

αρχιπλοίαρχοι

αρχιπλοιάρχου

αρχιπλοιάρχων

αρχιπλοίαρχο

αρχιπλοιάρχους

αρχιπλοίαρχε

αρχιπλοίαρχοι

(nautical) a naval rank with the NATO grade OF-6

a naval rank with the NATO grade OF-6
commodore in the Royal Navy

rear admiral (lower half)
rear admiral (lower half)

rear admiral (lower half) (abbreviated RDML) in the US Navy


πλοίαρχος

head

πλοίαρχος • (ploíarchos) m or f (plural πλοίαρχοι)

ploíarchos (romanization)
πλοίαρχοι (plural)
πλοίαρχος (nominative singular)
πλοίαρχοι (nominative plural)
πλοιάρχου (genitive singular)
πλοιάρχων (genitive plural)
πλοίαρχο (accusative singular)
πλοιάρχους (accusative plural)
πλοίαρχε (singular vocative)
πλοίαρχοι (plural vocative)

πλοίο (ploío) + -αρχος (-archos), the latter component from άρχω (árcho).

(nautical) captain in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-5


αντιπλοίαρχος

αντιπλοίαρχοι

αντιπλοίαρχος • (antiploíarchos) m or f (plural αντιπλοίαρχοι)

el-noun

αντιπλοίαρχοι

antiploíarchos (romanization)
αντιπλοίαρχοι (plural)
αντιπλοίαρχος (nominative singular)
αντιπλοίαρχοι (nominative plural)
αντιπλοιάρχου (genitive singular)
αντιπλοιάρχων (genitive plural)
αντιπλοίαρχο (accusative singular)
αντιπλοιάρχους (accusative plural)
αντιπλοίαρχε (singular vocative)
αντιπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπλοίαρχος

αντιπλοίαρχοι

αντιπλοιάρχου

αντιπλοιάρχων

αντιπλοίαρχο

αντιπλοιάρχους

αντιπλοίαρχε

αντιπλοίαρχοι

(nautical) first mate, chief mate, first officer

(nautical) commander in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-4


σημαιοφόρος

head

σημαιοφόρος • (simaiofóros) m or f (plural σημαιοφόροι)

simaiofóros (romanization)
σημαιοφόροι (plural)
σημαιοφόρος (nominative singular)
σημαιοφόροι (nominative plural)
σημαιοφόρου (genitive singular)
σημαιοφόρων (genitive plural)
σημαιοφόρο (accusative singular)
σημαιοφόρους (accusative plural)
σημαιοφόρε (singular vocative)
σημαιοφόροι (plural vocative)

el-decl-noun

σημαιοφόρους

a naval rank with the NATO grade OF-1
midshipman in the Royal Navy

a naval rank with the NATO grade OF-1
ensign in the US Navy


αντιολισθητικός

head

αντιολισθητική

αντιολισθητικό

αντιολισθητικός • (antiolisthitikós) m (feminine αντιολισθητική, neuter αντιολισθητικό)

el-adj

αντιολισθητική

αντιολισθητικό

antiolisthitikós (romanization)
αντιολισθητική (feminine)
αντιολισθητικό (neuter)
αντιολισθητικός (masculine nominative singular)
αντιολισθητική (feminine nominative singular)
αντιολισθητικό (neuter nominative singular)
αντιολισθητικοί (masculine nominative plural)
αντιολισθητικές (feminine nominative plural)
αντιολισθητικά (neuter nominative plural)
αντιολισθητικού (genitive masculine singular)
αντιολισθητικής (feminine genitive singular)
αντιολισθητικού (genitive neuter singular)
αντιολισθητικών (genitive masculine plural)
αντιολισθητικών (feminine genitive plural)
αντιολισθητικών (genitive neuter plural)
αντιολισθητικό (accusative masculine singular)
αντιολισθητική (accusative feminine singular)
αντιολισθητικό (accusative neuter singular)
αντιολισθητικούς (accusative masculine plural)
αντιολισθητικές (accusative feminine plural)
αντιολισθητικά (accusative neuter plural)
αντιολισθητικέ (masculine singular vocative)
αντιολισθητική (feminine singular vocative)
αντιολισθητικό (neuter singular vocative)
αντιολισθητικοί (masculine plural vocative)
αντιολισθητικές (feminine plural vocative)
αντιολισθητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιολισθητικ

el-decl-adj-a

αντιολισθητικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιολισθητικός

αντιολισθητικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιολισθητικ

el-decl-adj-table

αντιολισθητικός •

αντιολισθητική •

αντιολισθητικό •

αντιολισθητικοί •

αντιολισθητικές •

αντιολισθητικά •

αντιολισθητικού •

αντιολισθητικής •

αντιολισθητικού •

αντιολισθητικών •

αντιολισθητικών •

αντιολισθητικών •

αντιολισθητικό •

αντιολισθητική •

αντιολισθητικό •

αντιολισθητικούς •

αντιολισθητικές •

αντιολισθητικά •

αντιολισθητικέ •

αντιολισθητική •

αντιολισθητικό •

αντιολισθητικοί •

αντιολισθητικές •

αντιολισθητικά •


ευδίαιος

head

ευδίαιος • (evdíaios) m (plural ευδίαιοι)

evdíaios (romanization)
ευδίαιοι (plural)
ευδίαιος (nominative singular)
ευδίαιοι (nominative plural)
ευδιαίου (genitive singular)
ευδιαίων (genitive plural)
ευδίαιο (accusative singular)
ευδιαίους (accusative plural)
ευδίαιε (singular vocative)
ευδίαιοι (plural vocative)


απίκου

απίκου • (apíkou)

el-adv

απίκου • (apíkou)

απίκο απίκο#Greek

(nautical) Alternative form of απίκο (apíko)


απίκο

head

απίκο • (apíko)

el-adv

απίκο • (apíko)

→ Turkish: apiko

→ Laz: აპიკო (ap̌iǩo)

(nautical, colloquial) anchor apeak (cable vertical and about to be raised)


νηνεμία

head

νηνεμία • (ninemía) f

el-noun

νηνεμία • (ninemía) f

ninemía (romanization)
νηνεμία (nominative singular)
νηνεμίας (genitive singular)
νηνεμία (accusative singular)
νηνεμία (singular vocative)

(nautical) calmness, dead calm, stillness


άπνοια

ápnoia (romanization)
άπνοιες (plural)
άπνοια (nominative singular)
άπνοιες (nominative plural)
άπνοιας (genitive singular)
απνοιών (genitive plural)
άπνοια (accusative singular)
άπνοιες (accusative plural)
άπνοια (singular vocative)
άπνοιες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἄπνοια (ápnoia).

Coordinate term: άπνους (ápnous)

(nautical, wind) calmness, dead calm, stillness


απάγκιος

head

απάγκιος • (apágkios) m (feminine απάγκιη, neuter απάγκιο)

apágkios (romanization)
απάγκιη (feminine)
απάγκιο (neuter)
απάγκιος (masculine nominative singular)
απάγκιη (feminine nominative singular)
απάγκιο (neuter nominative singular)
απάγκιοι (masculine nominative plural)
απάγκιες (feminine nominative plural)
απάγκια (neuter nominative plural)
απάγκιου (genitive masculine singular)
απάγκιης (feminine genitive singular)
απάγκιου (genitive neuter singular)
απάγκιων (genitive masculine plural)
απάγκιων (feminine genitive plural)
απάγκιων (genitive neuter plural)
απάγκιο (accusative masculine singular)
απάγκιη (accusative feminine singular)
απάγκιο (accusative neuter singular)
απάγκιους (accusative masculine plural)
απάγκιες (accusative feminine plural)
απάγκια (accusative neuter plural)
απάγκιε (masculine singular vocative)
απάγκιη (feminine singular vocative)
απάγκιο (neuter singular vocative)
απάγκιοι (masculine plural vocative)
απάγκιες (feminine plural vocative)
απάγκια (neuter plural vocative)


άπαρση

άπαρση • (áparsi) f (plural απάρσεις)

el-noun

άπαρση • (áparsi) f (plural απάρσεις)

áparsi (romanization)
απάρσεις (plural)
άπαρση (nominative singular)
απάρεις (nominative plural)
άπαρσης (genitive singular)
απάρεων (genitive plural)
άπαρση (accusative singular)
απάρεις (accusative plural)
άπαρση (singular vocative)
απάρεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: απάρεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: απάρεως •

(nautical, official) weighing anchor, sailing, departure


άπλοια

áploia (romanization)
άπλοια (nominative singular)
άπλοιας (genitive singular)
άπλοια (accusative singular)
άπλοια (singular vocative)

(nautical) confinement in port due to bad weather or detention


αποσιωπτήρας

head

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρας • (aposioptíras) m (plural αποσιωπτήρες)

el-noun

αποσιωπτήρες

aposioptíras (romanization)
αποσιωπτήρες (plural)
αποσιωπτήρας (nominative singular)
αποσιωπτήρες (nominative plural)
αποσιωπτήρα (genitive singular)
αποσιωπτήρων (genitive plural)
αποσιωπτήρα (accusative singular)
αποσιωπτήρες (accusative plural)
αποσιωπτήρα (singular vocative)
αποσιωπτήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αποσιωπτήρας

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρων

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρες


καλάρω

head

καλάρω • (kaláro)

el-verb

καλάρω • (kaláro) (past κάλαρα/καλάρισα, passive —)

kaláro (romanization)
κάλαρα (past)
καλάρισα (past)
καλάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
καλάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καλάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καλάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καλάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
καλάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καλάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καλάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καλάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καλάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καλάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καλάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καλάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καλάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κάλαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καλάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κάλαρα (active first-person indicative past perfective singular)
καλάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
κάλαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καλάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κάλαρες (active indicative past perfective second-person singular)
καλάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
κάλαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καλάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κάλαρε (active indicative past perfective singular third-person)
καλάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
καλάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καλάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
καλάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καλάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
κάλαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κάλαραν (active indicative past perfective plural third-person)
καλάραν (active indicative past perfective plural third-person)
καλάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
καλάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα καλάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καλάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κάλαρε (active imperative imperfective second-person singular)
καλάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
κάλαρε (active imperative perfective second-person singular)
καλάρισε (active imperative perfective second-person singular)
καλάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
καλάρετε (active imperative perfective plural second-person)
καλάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας καλάρει (active indeclinable participle perfect)
καλαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
καλάρει (infinitive-aorist)

Borrowed from Venetian calar (“to sink, submerge”), from Vulgar Latin *calāre (“to loosen and let drop, submerge”), from Latin chalāre, from Ancient Greek χαλάω (khaláō, “to slacken, loosen”).

der

(transitive, nautical) to submerge fishing nets

(intransitive, nautical) to set sail in the open sea


παλαμάρι

head

παλαμάρι • (palamári) n (plural παλαμάρια)

palamári (romanization)
παλαμάρια (plural)
παλαμάρι (nominative singular)
παλαμάρια (nominative plural)
παλαμαριού (genitive singular)
παλαμαριών (genitive plural)
παλαμάρι (accusative singular)
παλαμάρια (accusative plural)
παλαμάρι (singular vocative)
παλαμάρια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek παλαμάρι(ον) (palamári(on)), probably from Italian palamara, from Medieval Latin palamarius, probably from Ancient Greek παλάμη (palámē). Alternatively, inherited from Byzantine Greek παλαμάρι(ον) (palamári(on)), from Ancient Greek παλάμη (palámē) + -άριον (-árion). Other descendants of the medieval term include Italian palamaro, Turkish palamar, Albanian pallamar, Romanian pălămar.

inh

παλαμάρι(ον)

παλαμάρι(ον)


αραγμένος

head

αραγμένος • (aragménos) m (feminine αραγμένη, neuter αραγμένο)

aragménos (romanization)
αραγμένη (feminine)
αραγμένο (neuter)
αραγμένος (masculine nominative singular)
αραγμένη (feminine nominative singular)
αραγμένο (neuter nominative singular)
αραγμένοι (masculine nominative plural)
αραγμένες (feminine nominative plural)
αραγμένα (neuter nominative plural)
αραγμένου (genitive masculine singular)
αραγμένης (feminine genitive singular)
αραγμένου (genitive neuter singular)
αραγμένων (genitive masculine plural)
αραγμένων (feminine genitive plural)
αραγμένων (genitive neuter plural)
αραγμένο (accusative masculine singular)
αραγμένη (accusative feminine singular)
αραγμένο (accusative neuter singular)
αραγμένους (accusative masculine plural)
αραγμένες (accusative feminine plural)
αραγμένα (accusative neuter plural)
αραγμένε (masculine singular vocative)
αραγμένη (feminine singular vocative)
αραγμένο (neuter singular vocative)
αραγμένοι (masculine plural vocative)
αραγμένες (feminine plural vocative)
αραγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αραγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αραγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αραγμένους •

Perfect passive participle of αράζω (arázo, “to moor”)


βύθιση

výthisi (romanization)
βυθίσεις (plural)
βύθιση (nominative singular)
βυθίσεις (nominative plural)
βύθισης (genitive singular)
βυθίσεων (genitive plural)
βύθιση (accusative singular)
βυθίσεις (accusative plural)
βύθιση (singular vocative)
βυθίσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: βυθίσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: βυθίσεως •


κλώνος

klónos (romanization)
κλώνοι (plural)
κλώνος (nominative singular)
κλώνοι (nominative plural)
κλώνου (genitive singular)
κλώνων (genitive plural)
κλώνο (accusative singular)
κλώνους (accusative plural)
κλώνε (singular vocative)
κλώνοι (plural vocative)


άρμενα

head

άρμενα • (ármena) n

el-noun-form

άρμενα • (ármena) n


άρμενο

ármeno (romanization)
άρμενα (plural)
άρμενο (nominative singular)
άρμενα (nominative plural)
άρμενου (genitive singular)
άρμενων (genitive plural)
άρμενο (accusative singular)
άρμενα (accusative plural)
άρμενο (singular vocative)
άρμενα (plural vocative)


αρμπουρέτο

head

αρμπουρέτο • (armpouréto) n (plural αρμπουρέτα)

armpouréto (romanization)
αρμπουρέτα (plural)
αρμπουρέτο (nominative singular)
αρμπουρέτα (nominative plural)
αρμπουρέτου (genitive singular)
αρμπουρέτων (genitive plural)
αρμπουρέτο (accusative singular)
αρμπουρέτα (accusative plural)
αρμπουρέτο (singular vocative)
αρμπουρέτα (plural vocative)

Coordinate term: ιστός (istós)


αρτέμονας

αρτέμονας • (artémonas) m (plural αρτέμονες)

artémonas (romanization)
αρτέμονες (plural)
αρτέμονας (nominative singular)
αρτέμονες (nominative plural)
αρτέμονα (genitive singular)
αρτεμόνων (genitive plural)
αρτέμονα (accusative singular)
αρτέμονες (accusative plural)
αρτέμονα (singular vocative)
αρτέμονες (plural vocative)


θαλαμηπόλος

θαλαμηπόλος • (thalamipólos) f or m (plural θαλαμηπόλοι)

thalamipólos (romanization)
θαλαμηπόλοι (plural)
θαλαμηπόλος (nominative singular)
θαλαμηπόλοι (nominative plural)
θαλαμηπόλου (genitive singular)
θαλαμηπόλων (genitive plural)
θαλαμηπόλο (accusative singular)
θαλαμηπόλους (accusative plural)
θαλαμηπόλε (singular vocative)
θαλαμηπόλοι (plural vocative)

el-decl-noun

θαλαμηπόλους

From Ancient Greek θαλαμηπόλος m (thalamēpólos, “f”)


αρχιθερμαστής

head

αρχιθερμαστές

αρχιθερμαστής • (archithermastís) m (plural αρχιθερμαστές)

el-noun

αρχιθερμαστές

archithermastís (romanization)
αρχιθερμαστές (plural)
αρχιθερμαστής (nominative singular)
αρχιθερμαστές (nominative plural)
αρχιθερμαστή (genitive singular)
αρχιθερμαστών (genitive plural)
αρχιθερμαστή (accusative singular)
αρχιθερμαστές (accusative plural)
αρχιθερμαστή (singular vocative)
αρχιθερμαστές (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιθερμαστής

αρχιθερμαστές

αρχιθερμαστή

αρχιθερμαστών

αρχιθερμαστή

αρχιθερμαστές

αρχιθερμαστή

αρχιθερμαστές


θερμαστής

head

θερμαστής • (thermastís) m (plural θερμαστές)

thermastís (romanization)
θερμαστές (plural)
θερμαστής (nominative singular)
θερμαστές (nominative plural)
θερμαστή (genitive singular)
θερμαστών (genitive plural)
θερμαστή (accusative singular)
θερμαστές (accusative plural)
θερμαστή (singular vocative)
θερμαστές (plural vocative)


αρχιθαλαμηπόλος

αρχιθαλαμηπόλοι

αρχιθαλαμηπόλος • (archithalamipólos) m or f (plural αρχιθαλαμηπόλοι)

el-noun

αρχιθαλαμηπόλοι

archithalamipólos (romanization)
αρχιθαλαμηπόλοι (plural)
αρχιθαλαμηπόλος (nominative singular)
αρχιθαλαμηπόλοι (nominative plural)
αρχιθαλαμηπόλου (genitive singular)
αρχιθαλαμηπόλων (genitive plural)
αρχιθαλαμηπόλο (accusative singular)
αρχιθαλαμηπόλους (accusative plural)
αρχιθαλαμηπόλε (singular vocative)
αρχιθαλαμηπόλοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιθαλαμηπόλος

αρχιθαλαμηπόλοι

αρχιθαλαμηπόλου

αρχιθαλαμηπόλων

αρχιθαλαμηπόλο

αρχιθαλαμηπόλους

αρχιθαλαμηπόλε

αρχιθαλαμηπόλοι


χειραποσκευή

head

χειραποσκευές

χειραποσκευή • (cheiraposkeví) f (plural χειραποσκευές)

el-noun

χειραποσκευές

cheiraposkeví (romanization)
χειραποσκευές (plural)
χειραποσκευή (nominative singular)
χειραποσκευές (nominative plural)
χειραποσκευής (genitive singular)
χειραποσκευών (genitive plural)
χειραποσκευή (accusative singular)
χειραποσκευές (accusative plural)
χειραποσκευή (singular vocative)
χειραποσκευές (plural vocative)

el-decl-noun

χειραποσκευή

χειραποσκευές

χειραποσκευής

χειραποσκευών

χειραποσκευή

χειραποσκευές

χειραποσκευή

χειραποσκευές

(transport) carry-on luggage/baggage, hand luggage


λοστρόμος

head

λοστρόμος • (lostrómos) m (plural λοστρόμοι)

lostrómos (romanization)
λοστρόμοι (plural)
λοστρόμος (nominative singular)
λοστρόμοι (nominative plural)
λοστρόμου (genitive singular)
λοστρόμων (genitive plural)
λοστρόμο (accusative singular)
λοστρόμους (accusative plural)
λοστρόμε (singular vocative)
λοστρόμοι (plural vocative)

Borrowed from Italian nostromo with dissimilation of consonants [n]-[m] > [l]-[m], from Catalan nostramo or Spanish nuestramo < nuestro (“our”) amo (“master”), used in 16th century slave galleys as "overseer".


σιδηροτροχιά

σιδηροτροχιές

σιδηροτροχιά • (sidirotrochiá) f (plural σιδηροτροχιές)

el-noun

σιδηροτροχιές

sidirotrochiá (romanization)
σιδηροτροχιές (plural)
σιδηροτροχιά (nominative singular)
σιδηροτροχιές (nominative plural)
σιδηροτροχιάς (genitive singular)
σιδηροτροχιών (genitive plural)
σιδηροτροχιά (accusative singular)
σιδηροτροχιές (accusative plural)
σιδηροτροχιά (singular vocative)
σιδηροτροχιές (plural vocative)

el-decl-noun

σιδηροτροχιά

σιδηροτροχιές

σιδηροτροχιάς

σιδηροτροχιών

σιδηροτροχιά

σιδηροτροχιές

σιδηροτροχιά

σιδηροτροχιές

σι‧δη‧ρο‧τρο‧χιά

From σιδηρο- (sidiro-) + τροχιά (trochiá), a calque of German Eisenbahn.

af

σίδηρος<alt:σιδηρο->

(rail transport) rail (the metal bar forming part of the track for a railroad)


κλειδούχος

head

κλειδούχος • (kleidoúchos) m (plural κλειδούχοι)

kleidoúchos (romanization)
κλειδούχοι (plural)
κλειδούχος (nominative singular)
κλειδούχοι (nominative plural)
κλειδούχου (genitive singular)
κλειδούχων (genitive plural)
κλειδούχο (accusative singular)
κλειδούχους (accusative plural)
κλειδούχε (singular vocative)
κλειδούχοι (plural vocative)

κλει‧δού‧χος

Learned borrowing from Ancient Greek κλειδοῦχος (kleidoûkhos, “keyholder, keybearer”). By surface analysis, κλειδ(ί) (kleid(í)) + -ούχος (-oúchos)

surf

κλειδί<alt:κλειδ(ί)>


κατάκλιση

head

κατάκλιση • (katáklisi) f (plural κατακλίσεις)

katáklisi (romanization)
κατακλίσεις (plural)
κατάκλιση (nominative singular)
κατακλίσεις (nominative plural)
κατάκλισης (genitive singular)
κατακλίσεων (genitive plural)
κατάκλιση (accusative singular)
κατακλίσεις (accusative plural)
κατάκλιση (singular vocative)
κατακλίσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: κατακλίσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: κατακλίσεως •

κα‧τά‧κλι‧ση

Learned borrowing from Ancient Greek κατάκλισις (katáklisis) with -ση (-si) ending and possible semantic loan from English decubitus ulcer.

sl

(learned, nautical) careening (the act of heaving a ship down on one side so as to expose the other, in order to clean it of barnacles and weed, or to repair it below the water line)


ίσαλος γραμμή

head

ίσαλοι γραμμές

ίσαλος γραμμή • (ísalos grammí) f (plural ίσαλοι γραμμές)

el-noun

ίσαλοι γραμμές

ísalos grammí (romanization)
ίσαλοι γραμμές (plural)


ίσαλος

head

ίσαλος • (ísalos) m (feminine ίσαλος or ίσαλη, neuter ίσαλο)

ísalos (romanization)
ίσαλος (feminine)
ίσαλη (feminine)
ίσαλο (neuter)
ίσαλος (masculine nominative singular)
ίσαλος (feminine nominative singular)
ίσαλη (feminine nominative singular)
ίσαλο (neuter nominative singular)
ίσαλοι (masculine nominative plural)
ίσαλοι (feminine nominative plural)
ίσαλες (feminine nominative plural)
ίσαλα (neuter nominative plural)
ισάλου (genitive masculine singular)
ίσαλου (genitive masculine singular)
ισάλου (feminine genitive singular)
ίσαλης (feminine genitive singular)
ισάλου (genitive neuter singular)
ίσαλου (genitive neuter singular)
ισάλων (genitive masculine plural)
ίσαλων (genitive masculine plural)
ισάλων (feminine genitive plural)
ίσαλων (feminine genitive plural)
ισάλων (genitive neuter plural)
ίσαλων (genitive neuter plural)
ίσαλο (accusative masculine singular)
ίσαλο (accusative feminine singular)
ίσαλη (accusative feminine singular)
ίσαλο (accusative neuter singular)
ισάλους (accusative masculine plural)
ίσαλους (accusative masculine plural)
ισάλους (accusative feminine plural)
ίσαλες (accusative feminine plural)
ίσαλα (accusative neuter plural)
ίσαλε (masculine singular vocative)
ίσαλε (feminine singular vocative)
ίσαλη (feminine singular vocative)
ίσαλο (neuter singular vocative)
ίσαλοι (masculine plural vocative)
ίσαλοι (feminine plural vocative)
ίσαλες (feminine plural vocative)
ίσαλα (neuter plural vocative)

Learnedly from ίσ(ος) (ís(os)) + Ancient Greek ἅλ(ς) (hál(s), “sea”) + -ος (-os), analogously to ύφαλος (ýfalos).

af

ίσος<alt:ίσ(ος)>

(nautical) waterline, sea-level (attributive)


άτρακτος

head

άτρακτος • (átraktos) f (plural άτρακτοι)

átraktos (romanization)
άτρακτοι (plural)
άτρακτος (nominative singular)
άτρακτοι (nominative plural)
ατράκτου (genitive singular)
ατράκτων (genitive plural)
άτρακτο (accusative singular)
ατράκτους (accusative plural)
άτρακτε (singular vocative)
άτρακτο (singular vocative)
άτρακτοι (plural vocative)


ατρακάριστος

ατρακάριστος • (atrakáristos) m (feminine ατρακάριστη, neuter ατρακάριστο)

atrakáristos (romanization)
ατρακάριστη (feminine)
ατρακάριστο (neuter)
ατρακάριστος (masculine nominative singular)
ατρακάριστη (feminine nominative singular)
ατρακάριστο (neuter nominative singular)
ατρακάριστοι (masculine nominative plural)
ατρακάριστες (feminine nominative plural)
ατρακάριστα (neuter nominative plural)
ατρακάριστου (genitive masculine singular)
ατρακάριστης (feminine genitive singular)
ατρακάριστου (genitive neuter singular)
ατρακάριστων (genitive masculine plural)
ατρακάριστων (feminine genitive plural)
ατρακάριστων (genitive neuter plural)
ατρακάριστο (accusative masculine singular)
ατρακάριστη (accusative feminine singular)
ατρακάριστο (accusative neuter singular)
ατρακάριστους (accusative masculine plural)
ατρακάριστες (accusative feminine plural)
ατρακάριστα (accusative neuter plural)
ατρακάριστε (masculine singular vocative)
ατρακάριστη (feminine singular vocative)
ατρακάριστο (neuter singular vocative)
ατρακάριστοι (masculine plural vocative)
ατρακάριστες (feminine plural vocative)
ατρακάριστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ατρακάριστος

el-decl-adj-table

ατρακάριστος •

ατρακάριστη •

ατρακάριστο •

ατρακάριστοι •

ατρακάριστες •

ατρακάριστα •

ατρακάριστου •

ατρακάριστης •

ατρακάριστου •

ατρακάριστων •

ατρακάριστων •

ατρακάριστων •

ατρακάριστο •

ατρακάριστη •

ατρακάριστο •

ατρακάριστους •

ατρακάριστες •

ατρακάριστα •

ατρακάριστε •

ατρακάριστη •

ατρακάριστο •

ατρακάριστοι •

ατρακάριστες •

ατρακάριστα •


αύτανδρος

head

αύτανδρος • (áftandros) m (feminine αύτανδρη, neuter αύτανδρο)

áftandros (romanization)
αύτανδρη (feminine)
αύτανδρο (neuter)
αύτανδρος (masculine nominative singular)
αύτανδρη (feminine nominative singular)
αύτανδρο (neuter nominative singular)
αύτανδροι (masculine nominative plural)
αύτανδρες (feminine nominative plural)
αύτανδρα (neuter nominative plural)
αύτανδρου (genitive masculine singular)
αύτανδρης (feminine genitive singular)
αύτανδρου (genitive neuter singular)
αύτανδρων (genitive masculine plural)
αύτανδρων (feminine genitive plural)
αύτανδρων (genitive neuter plural)
αύτανδρο (accusative masculine singular)
αύτανδρη (accusative feminine singular)
αύτανδρο (accusative neuter singular)
αύτανδρους (accusative masculine plural)
αύτανδρες (accusative feminine plural)
αύτανδρα (accusative neuter plural)
αύτανδρε (masculine singular vocative)
αύτανδρη (feminine singular vocative)
αύτανδρο (neuter singular vocative)
αύτανδροι (masculine plural vocative)
αύτανδρες (feminine plural vocative)
αύτανδρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αύτανδρους •

το καΐκι βυθίστηκε αύτανδρο