βολιδοσκοπώ

head

βολιδοσκοπώ • (volidoskopó)

el-verb

βολιδοσκόπησα

βολιδοσκοπούμαι

βολιδοσκοπήθηκα

βολιδοσκοπημένος

βολιδοσκοπώ • (volidoskopó) (past βολιδοσκόπησα, passive βολιδοσκοπούμαι, p‑past βολιδοσκοπήθηκα, ppp βολιδοσκοπημένος)

volidoskopó (romanization)
βολιδοσκόπησα (past)
βολιδοσκοπούμαι (passive)
βολιδοσκοπήθηκα (passive past)
βολιδοσκοπημένος (participle passive perfect)
βολιδοσκοπώ (active first-person imperfective indicative present singular)
βολιδοσκοπήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βολιδοσκοπούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
βολιδοσκοπηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βολιδοσκοπείς (active imperfective indicative present second-person singular)
βολιδοσκοπήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βολιδοσκοπείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
βολιδοσκοπηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βολιδοσκοπεί (active imperfective indicative present singular third-person)
βολιδοσκοπήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βολιδοσκοπείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
βολιδοσκοπηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βολιδοσκοπούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
βολιδοσκοπήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βολιδοσκοπούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
βολιδοσκοπηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βολιδοσκοπείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
βολιδοσκοπήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βολιδοσκοπείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βολιδοσκοπηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βολιδοσκοπούν (active imperfective indicative plural present third-person)
βολιδοσκοπούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βολιδοσκοπήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βολιδοσκοπήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βολιδοσκοπούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
βολιδοσκοπηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βολιδοσκοπηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βολιδοσκοπούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βολιδοσκόπησα (active first-person indicative past perfective singular)
βολιδοσκοπούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
βολιδοσκοπούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
βολιδοσκοπήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
βολιδοσκοπούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βολιδοσκόπησες (active indicative past perfective second-person singular)
βολιδοσκοπούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
βολιδοσκοπούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
βολιδοσκοπήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
βολιδοσκοπούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βολιδοσκόπησε (active indicative past perfective singular third-person)
βολιδοσκοπούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βολιδοσκοπείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βολιδοσκοπήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βολιδοσκοπούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βολιδοσκοπήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βολιδοσκοπούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
βολιδοσκοπηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βολιδοσκοπούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βολιδοσκοπήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[βολιδοσκοπούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
βολιδοσκοπηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
βολιδοσκοπούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βολιδοσκοπούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βολιδοσκόπησαν (active indicative past perfective plural third-person)
βολιδοσκοπήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βολιδοσκοπήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
βολιδοσκοπούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βολιδοσκοπούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βολιδοσκοπήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βολιδοσκοπηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βολιδοσκοπηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βολιδοσκοπώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βολιδοσκοπήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βολιδοσκοπούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα βολιδοσκοπηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βολιδοσκόπησε (active imperative perfective second-person singular)
βολιδοσκοπήσου (imperative passive perfective second-person singular)
βολιδοσκοπείτε (active imperative imperfective plural second-person)
βολιδοσκοπήστε (active imperative perfective plural second-person)
βολιδοσκοπείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
βολιδοσκοπηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βολιδοσκοπώντας (active participle present)
βολιδοσκοπούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας βολιδοσκοπήσει (active participle past)
βολιδοσκοπημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
βολιδοσκοπήσει (active infinitive-aorist)
βολιδοσκοπηθεί (infinitive-aorist passive)

βο‧λι‧δο‧σκο‧πώ

(nautical) to sound, plumb, measure the depth of


αβολιδοσκόπητος

head

αβολιδοσκόπητη

αβολιδοσκόπητο

αβολιδοσκόπητος • (avolidoskópitos) m (feminine αβολιδοσκόπητη, neuter αβολιδοσκόπητο)

el-adj

αβολιδοσκόπητη

αβολιδοσκόπητο

avolidoskópitos (romanization)
αβολιδοσκόπητη (feminine)
αβολιδοσκόπητο (neuter)
αβολιδοσκόπητος (masculine nominative singular)
αβολιδοσκόπητη (feminine nominative singular)
αβολιδοσκόπητο (neuter nominative singular)
αβολιδοσκόπητοι (masculine nominative plural)
αβολιδοσκόπητες (feminine nominative plural)
αβολιδοσκόπητα (neuter nominative plural)
αβολιδοσκόπητου (genitive masculine singular)
αβολιδοσκόπητης (feminine genitive singular)
αβολιδοσκόπητου (genitive neuter singular)
αβολιδοσκόπητων (genitive masculine plural)
αβολιδοσκόπητων (feminine genitive plural)
αβολιδοσκόπητων (genitive neuter plural)
αβολιδοσκόπητο (accusative masculine singular)
αβολιδοσκόπητη (accusative feminine singular)
αβολιδοσκόπητο (accusative neuter singular)
αβολιδοσκόπητους (accusative masculine plural)
αβολιδοσκόπητες (accusative feminine plural)
αβολιδοσκόπητα (accusative neuter plural)
αβολιδοσκόπητε (masculine singular vocative)
αβολιδοσκόπητη (feminine singular vocative)
αβολιδοσκόπητο (neuter singular vocative)
αβολιδοσκόπητοι (masculine plural vocative)
αβολιδοσκόπητες (feminine plural vocative)
αβολιδοσκόπητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αβολιδοσκόπητ

el-decl-adj-a

αβολιδοσκόπητ

el-decl-adj-positive

Declension of αβολιδοσκόπητος

αβολιδοσκόπητ

el-decl-adj-ος-η-ο

αβολιδοσκόπητ

el-decl-adj-table

αβολιδοσκόπητος •

αβολιδοσκόπητη •

αβολιδοσκόπητο •

αβολιδοσκόπητοι •

αβολιδοσκόπητες •

αβολιδοσκόπητα •

αβολιδοσκόπητου •

αβολιδοσκόπητης •

αβολιδοσκόπητου •

αβολιδοσκόπητων •

αβολιδοσκόπητων •

αβολιδοσκόπητων •

αβολιδοσκόπητο •

αβολιδοσκόπητη •

αβολιδοσκόπητο •

αβολιδοσκόπητους •

αβολιδοσκόπητες •

αβολιδοσκόπητα •

αβολιδοσκόπητε •

αβολιδοσκόπητη •

αβολιδοσκόπητο •

αβολιδοσκόπητοι •

αβολιδοσκόπητες •

αβολιδοσκόπητα •

From α- (a-, “un-”) + βολιδοσκοπώ (volidoskopó, “to plumb, to measure the depth of”).

af

(nautical) unplumbed, unfathomed, unsounded (of sea of unmeasured depth)


αναχώρηση

head

αναχώρηση • (anachórisi) f (plural αναχωρήσεις)

anachórisi (romanization)
αναχωρήσεις (plural)
αναχώρηση (nominative singular)
αναχωρήσεις (nominative plural)
αναχώρησης (genitive singular)
αναχωρήσεων (genitive plural)
αναχώρηση (accusative singular)
αναχωρήσεις (accusative plural)
αναχώρηση (singular vocative)
αναχωρήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναχωρήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναχωρήσεως •

From Ancient Greek ἀναχώρησις (anakhṓrēsis, “retreat, return”) + -ση (-sē). For the modern meaning of "departure", semantic loan from French depart.


βουλώνω

head

βουλώνω • (voulóno)

el-verb

βουλώνω • (voulóno) (past βούλωσα, passive βουλώνομαι)

voulóno (romanization)
βούλωσα (past)
βουλώνομαι (passive)
βουλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
βουλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βουλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
βουλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βουλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βουλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βουλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
βουλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βουλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
βουλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βουλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
βουλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βουλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βουλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βουλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
βουλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βουλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βουλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βουλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βουλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βουλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βουλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βουλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βουλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βουλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βουλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
βουλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βουλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βούλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βούλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
βουλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βουλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βουλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
βούλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βούλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
βουλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βουλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βουλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
βούλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βούλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
βουλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βουλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βουλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βουλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βουλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βουλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
βουλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βουλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βουλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
βουλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
βουλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
βούλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βουλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βουλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βούλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βουλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βουλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
βουλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βουλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
βουλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βουλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βουλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βουλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βουλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βουλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα βουλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βούλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
βούλωσε (active imperative perfective second-person singular)
βουλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
βουλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
βουλώστε (active imperative perfective plural second-person)
βουλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
βουλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βουλώνοντας (active participle present)
έχοντας βουλώσει (active participle past)
βουλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
βουλώσει (active infinitive-aorist)
βουλωθεί (infinitive-aorist passive)


αβούλωτος

head

αβούλωτος • (avoúlotos) m (feminine αβούλωτη, neuter αβούλωτο)

avoúlotos (romanization)
αβούλωτη (feminine)
αβούλωτο (neuter)
αβούλωτος (masculine nominative singular)
αβούλωτη (feminine nominative singular)
αβούλωτο (neuter nominative singular)
αβούλωτοι (masculine nominative plural)
αβούλωτες (feminine nominative plural)
αβούλωτα (neuter nominative plural)
αβούλωτου (genitive masculine singular)
αβούλωτης (feminine genitive singular)
αβούλωτου (genitive neuter singular)
αβούλωτων (genitive masculine plural)
αβούλωτων (feminine genitive plural)
αβούλωτων (genitive neuter plural)
αβούλωτο (accusative masculine singular)
αβούλωτη (accusative feminine singular)
αβούλωτο (accusative neuter singular)
αβούλωτους (accusative masculine plural)
αβούλωτες (accusative feminine plural)
αβούλωτα (accusative neuter plural)
αβούλωτε (masculine singular vocative)
αβούλωτη (feminine singular vocative)
αβούλωτο (neuter singular vocative)
αβούλωτοι (masculine plural vocative)
αβούλωτες (feminine plural vocative)
αβούλωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβούλωτους •

From α- (a-, “not”) + βουλώνω (voulóno, “to caulk”).


λαδάς

ladás (romanization)
λαδάδες (plural)
λαδάς (nominative singular)
λαδάδες (nominative plural)
λαδά (genitive singular)
λαδάδων (genitive plural)
λαδά (accusative singular)
λαδάδες (accusative plural)
λαδά (singular vocative)
λαδάδες (plural vocative)

(nautical) oiler (person responsible for lubrication)


ναύλα

návla (romanization)
ναύλα (nominative plural)
ναύλων (genitive plural)
ναύλα (accusative plural)
ναύλα (plural vocative)


γκάζι

gkázi (romanization)
γκάζια (plural)
γκάζι (nominative singular)
γκάζια (nominative plural)
γκαζιού (genitive singular)
γκαζιών (genitive plural)
γκάζι (accusative singular)
γκάζια (accusative plural)
γκάζι (singular vocative)
γκάζια (plural vocative)


ακάτιον

head

ακάτιον • (akátion) n

el-noun

ακάτιον • (akátion) n

ακάτιο ακάτιο#Greek

(nautical) Katharevousa form of ακάτιο (akátio) small dinghy, skiff


ακάτιο

akátio (romanization)
ακάτια (plural)
ακάτιο (nominative singular)
ακάτια (nominative plural)
ακατίου (genitive singular)
ακάτιου (genitive singular)
ακατίων (genitive plural)
ακάτιο (accusative singular)
ακάτια (accusative plural)
ακάτιο (singular vocative)
ακάτια (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀκάτιον (akátion), probably a technical loanword from Pre-Greek, but sometimes connected to ἄκρος (ákros).


εμβολίζω

head

εμβολίζω • (emvolízo)

el-verb

εμβολίζω • (emvolízo) (past εμβόλισα, passive εμβολίζομαι)

emvolízo (romanization)
εμβόλισα (past)
εμβολίζομαι (passive)
εμβολίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εμβολίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εμβολίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμβολιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμβολίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εμβολίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εμβολίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμβολιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμβολίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εμβολίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εμβολίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμβολιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμβολίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εμβολίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εμβολιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμβολιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμβολίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εμβολίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εμβολίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμβολίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμβολιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβολιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβόλιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εμβόλισα (active first-person indicative past perfective singular)
εμβολιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμβόλιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εμβόλισες (active indicative past perfective second-person singular)
εμβολιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμβόλιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εμβόλισε (active indicative past perfective singular third-person)
εμβολιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εμβολίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εμβολίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εμβολιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμβολιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμβολίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εμβολίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εμβολιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμβολιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμβόλιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβόλισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμβολιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εμβολίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εμβολίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εμβολίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εμβολίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εμβολιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εμβόλιζε (active imperative imperfective second-person singular)
εμβόλισε (active imperative perfective second-person singular)
εμβολίσου (imperative passive perfective second-person singular)
εμβολίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εμβολίστε (active imperative perfective plural second-person)
εμβολίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμβολιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμβολίζοντας (active participle present)
έχοντας εμβολίσει (active participle past)
εμβολισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εμβολίσει (active infinitive-aorist)
εμβολιστεί (infinitive-aorist passive)

(nautical) to ram (one ship into another)


μονόδρομος

head

μονόδρομος • (monódromos) m (plural μονόδρομοι)

monódromos (romanization)
μονόδρομοι (plural)
μονόδρομος (nominative singular)
μονόδρομοι (nominative plural)
μονόδρομου (genitive singular)
μονόδρομων (genitive plural)
μονόδρομο (accusative singular)
μονόδρομους (accusative plural)
μονόδρομε (singular vocative)
μονόδρομοι (plural vocative)

μονο- (mono-, “mono-”) + δρόμος (drómos, “street”)


κοτσαδόρος

head

κοτσαδόρος • (kotsadóros) m (plural κοτσαδόροι)

kotsadóros (romanization)
κοτσαδόροι (plural)
κοτσαδόρος (nominative singular)
κοτσαδόροι (nominative plural)
κοτσαδόρου (genitive singular)
κοτσαδόρων (genitive plural)
κοτσαδόρο (accusative singular)
κοτσαδόρους (accusative plural)
κοτσαδόρε (singular vocative)
κοτσαδόροι (plural vocative)

κο‧τσα‧δό‧ρος

κοτσάρω (kotsáro, “hitch, connect”) + -αδόρος (-adóros)

suffix

(automotive) tow bar, tow hitch (ball or hook attached to rear of vehicle for towing another vehicle)


κοτσάρω

head

κοτσάρω • (kotsáro)

el-verb

κοτσάρω • (kotsáro) (past κότσαρα/κοτσάρισα, passive —)

kotsáro (romanization)
κότσαρα (past)
κοτσάρισα (past)
κοτσάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
κοτσάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κοτσάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κοτσάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κοτσάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
κοτσάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κοτσάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κοτσάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κοτσάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κοτσάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κοτσάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κοτσάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κοτσάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κοτσάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κότσαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κοτσάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κότσαρα (active first-person indicative past perfective singular)
κοτσάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
κότσαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κοτσάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κότσαρες (active indicative past perfective second-person singular)
κοτσάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
κότσαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κοτσάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κότσαρε (active indicative past perfective singular third-person)
κοτσάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
κοτσάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κοτσάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
κοτσάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κοτσάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
κότσαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κοτσάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κοτσάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κοτσάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κότσαραν (active indicative past perfective plural third-person)
κοτσάραν (active indicative past perfective plural third-person)
κοτσάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
κοτσάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα κοτσάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κοτσάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κότσαρε (active imperative imperfective second-person singular)
κοτσάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
κότσαρε (active imperative perfective second-person singular)
κοτσάρισε (active imperative perfective second-person singular)
κοτσάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
κοτσάρετε (active imperative perfective plural second-person)
κοτσάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας κοτσάρει (active indeclinable participle perfect)
κοτσαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
κοτσάρει (infinitive-aorist)

(automotive, transitive) to hitch (connect a trailer to another vehicle)


αγκυροβία

head

αγκυροβία • (agkyrovía) f (plural αγκυροβίες)

agkyrovía (romanization)
αγκυροβίες (plural)

(nautical) anchoring, mooring (the process)


αγκυροβόληση

αγκυροβολήσεις

αγκυροβόληση • (agkyrovólisi) n (plural αγκυροβολήσεις)

el-noun

αγκυροβολήσεις

agkyrovólisi (romanization)
αγκυροβολήσεις (plural)
αγκυροβόληση (nominative singular)
αγκυροβολήσεις (nominative plural)
αγκυροβόλησης (genitive singular)
αγκυροβολήσεων (genitive plural)
αγκυροβόληση (accusative singular)
αγκυροβολήσεις (accusative plural)
αγκυροβόληση (singular vocative)
αγκυροβολήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

αγκυροβόληση

αγκυροβολήσεις

αγκυροβόλησης

αγκυροβολήσεων

αγκυροβόληση

αγκυροβολήσεις

αγκυροβόληση

αγκυροβολήσεις

Older or formal genitive singular: αγκυροβολήσεως •


γκαράζ

(automotive) garage (place for storing cars; automobile repair workshop)


επιβίβαση

head

επιβίβαση • (epivívasi) f (plural επιβιβάσεις)

epivívasi (romanization)
επιβιβάσεις (plural)
επιβίβαση (nominative singular)
επιβιβάσεις (nominative plural)
επιβίβασης (genitive singular)
επιβιβάσεων (genitive plural)
επιβίβαση (accusative singular)
επιβιβάσεις (accusative plural)
επιβίβαση (singular vocative)
επιβιβάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: επιβιβάσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: επιβιβάσεως •

κάρτα επιβίβασης

(transport) boarding (a ship, aeroplane, etc)


πισινό φανάρι

head

πισινό φανάρι • (pisinó fanári) n

el-noun

πισινό φανάρι • (pisinó fanári) n


προφυλακτήρας

head

προφυλακτήρες

προφυλακτήρας • (profylaktíras) m (plural προφυλακτήρες)

el-noun

προφυλακτήρες

profylaktíras (romanization)
προφυλακτήρες (plural)
προφυλακτήρας (nominative singular)
προφυλακτήρες (nominative plural)
προφυλακτήρα (genitive singular)
προφυλακτήρων (genitive plural)
προφυλακτήρα (accusative singular)
προφυλακτήρες (accusative plural)
προφυλακτήρα (singular vocative)
προφυλακτήρες (plural vocative)

el-decl-noun

προφυλακτήρας

προφυλακτήρες

προφυλακτήρα

προφυλακτήρων

προφυλακτήρα

προφυλακτήρες

προφυλακτήρα

προφυλακτήρες


κόρνα

kórna (romanization)
κόρνες (plural)
κόρνα (nominative singular)
κόρνες (nominative plural)
κόρνας (genitive singular)
κόρνα (accusative singular)
κόρνες (accusative plural)
κόρνα (singular vocative)
κόρνες (plural vocative)

Αυτοί οι κάγκουρες όλο πατάνε την κόρνα όλο το βράδυ.

Those petrolheads are blowing their horns all night.

Aftoí oi kágkoures ólo patáne tin kórna ólo to vrády.

(vehicles) horn, hooter (loud alarm on a motor vehicle)


στάθμευση

head

στάθμευση • (státhmefsi) f (plural σταθμεύσεις)

státhmefsi (romanization)
σταθμεύσεις (plural)
στάθμευση (nominative singular)
σταθμεύσεις (nominative plural)
στάθμευσης (genitive singular)
σταθμεύσεων (genitive plural)
στάθμευση (accusative singular)
σταθμεύσεις (accusative plural)
στάθμευση (singular vocative)
σταθμεύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: σταθμεύσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: σταθμεύσεως •


σταθμεύω

head

σταθμεύω • (stathmévo)

el-verb

σταθμεύω • (stathmévo) (past στάθμευσα, passive —)

stathmévo (romanization)
στάθμευσα (past)
σταθμεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
σταθμεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σταθμεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σταθμεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σταθμεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
σταθμεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σταθμεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σταθμεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σταθμεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σταθμεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σταθμεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σταθμεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σταθμεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σταθμεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στάθμευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στάθμευσα (active first-person indicative past perfective singular)
στάθμευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στάθμευσες (active indicative past perfective second-person singular)
στάθμευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στάθμευσε (active indicative past perfective singular third-person)
σταθμεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σταθμεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σταθμεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σταθμεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στάθμευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταθμεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταθμεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στάθμευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σταθμεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σταθμεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα σταθμεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σταθμεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στάθμευε (active imperative imperfective second-person singular)
στάθμευσε (active imperative perfective second-person singular)
σταθμεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
σταθμεύστε (active imperative perfective plural second-person)
σταθμεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας σταθμεύσει (active indeclinable participle perfect)
σταθμευμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
σταθμεύσει (infinitive-aorist)

σταθ‧μεύ‧ω στα‧θμεύ‧ω

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek σταθμεύω (stathmeúō, “take up quarters”), from σταθμός (stathmós) + -εύω (-eúō), with semantic loan from French stationner.


συγκοινωνία

head

συγκοινωνίες

συγκοινωνία • (sygkoinonía) f (plural συγκοινωνίες)

el-noun

συγκοινωνίες

sygkoinonía (romanization)
συγκοινωνίες (plural)
συγκοινωνία (nominative singular)
συγκοινωνίες (nominative plural)
συγκοινωνίας (genitive singular)
συγκοινωνιών (genitive plural)
συγκοινωνία (accusative singular)
συγκοινωνίες (accusative plural)
συγκοινωνία (singular vocative)
συγκοινωνίες (plural vocative)

el-decl-noun

συγκοινωνίες

συγκοινωνίας

συγκοινωνιών

συγκοινωνίες

συγκοινωνίες

From Byzantine Greek συγκοινωνία (sunkoinōnía), from Ancient Greek συγκοινωνέω (sunkoinōnéō), from συγ- (sug-) + κοινωνέω (koinōnéō), ultimately from κοινός (koinós).

uder

(transport) transport, transportation (means of conveyance)


συνεργείο

head

συνεργείο • (synergeío) n (plural συνεργεία)

synergeío (romanization)
συνεργεία (plural)
συνεργείο (nominative singular)
συνεργεία (nominative plural)
συνεργείου (genitive singular)
συνεργείων (genitive plural)
συνεργείο (accusative singular)
συνεργεία (accusative plural)
συνεργείο (singular vocative)
συνεργεία (plural vocative)


εισπράκτορας

εισπράκτορες

εισπράκτορας • (eispráktoras) m or f (plural εισπράκτορες)

el-noun

εισπράκτορες

eispráktoras (romanization)
εισπράκτορες (plural)
εισπράκτορας (nominative singular)
εισπράκτορες (nominative plural)
εισπράκτορα (genitive singular)
εισπρακτόρων (genitive plural)
εισπράκτορα (accusative singular)
εισπράκτορες (accusative plural)
εισπράκτορα (singular vocative)
εισπράκτορες (plural vocative)

el-decl-noun

εισπράκτορας

εισπράκτορες

εισπρακτόρων

εισπράκτορες

εισπράκτορες

Learned borrowing from Koine Greek εἰσπράκτωρ (eispráktōr, “tax collector”) with the accusative case ending -ορα (-ora), from εἰσ- (eis-) + πράκτωρ (práktōr), with semantic loan from French percepteur.

lbor

(transport) ticket collector (UK), guard (UK)

(transport) ticket inspector (US), conductor (US)


αγάντα

head

αγάντα • (agánta)


αγκουρέτο

αγκουρέτο • (agkouréto) n (plural αγκουρέτα)

agkouréto (romanization)
αγκουρέτα (plural)
αγκουρέτο (nominative singular)
αγκουρέτα (nominative plural)
αγκουρέτου (genitive singular)
αγκουρέτων (genitive plural)
αγκουρέτο (accusative singular)
αγκουρέτα (accusative plural)
αγκουρέτο (singular vocative)
αγκουρέτα (plural vocative)


αγκύριο

agkýrio (romanization)
αγκύρια (plural)
αγκύριο (nominative singular)
αγκύρια (nominative plural)
αγκυρίου (genitive singular)
αγκύριου (genitive singular)
αγκυρίων (genitive plural)
αγκύριο (accusative singular)
αγκύρια (accusative plural)
αγκύριο (singular vocative)
αγκύρια (plural vocative)


αγκύλιο

agkýlio (romanization)
αγκύλια (plural)
αγκύλιο (nominative singular)
αγκύλια (nominative plural)
αγκυλίου (genitive singular)
αγκύλιου (genitive singular)
αγκυλίων (genitive plural)
αγκύλιο (accusative singular)
αγκύλια (accusative plural)
αγκύλιο (singular vocative)
αγκύλια (plural vocative)


αεροκαθαριστήρας

αεροκαθαριστήρες

αεροκαθαριστήρας • (aerokatharistíras) m (plural αεροκαθαριστήρες)

el-noun

αεροκαθαριστήρες

aerokatharistíras (romanization)
αεροκαθαριστήρες (plural)
αεροκαθαριστήρας (nominative singular)
αεροκαθαριστήρες (nominative plural)
αεροκαθαριστήρα (genitive singular)
αεροκαθαριστηρών (genitive plural)
αεροκαθαριστήρα (accusative singular)
αεροκαθαριστήρες (accusative plural)
αεροκαθαριστήρα (singular vocative)
αεροκαθαριστήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αεροκαθαριστήρας

αεροκαθαριστήρες

αεροκαθαριστήρα

αεροκαθαριστηρών

αεροκαθαριστήρα

αεροκαθαριστήρες

αεροκαθαριστήρα

αεροκαθαριστήρες


ναυσιπλοΐα

head

ναυσιπλοΐα • (nafsiploḯa) f (uncountable)

nafsiploḯa (romanization)
ναυσιπλοΐα (nominative singular)
ναυσιπλοΐας (genitive singular)
ναυσιπλοΐα (accusative singular)
ναυσιπλοΐα (singular vocative)


τιμονιέρης

τιμονιέρηδες

τιμονιέρης • (timoniéris) m (plural τιμονιέρηδες)

el-noun

τιμονιέρηδες

timoniéris (romanization)
τιμονιέρηδες (plural)
τιμονιέρης (nominative singular)
τιμονιέρηδες (nominative plural)
τιμονιέρη (genitive singular)
τιμονιέρηδων (genitive plural)
τιμονιέρη (accusative singular)
τιμονιέρηδες (accusative plural)
τιμονιέρη (singular vocative)
τιμονιέρηδες (plural vocative)

el-decl-noun

τιμονιέρηδες

τιμονιέρηδων

τιμονιέρηδες

τιμονιέρηδες


αερόψυκτος

head

αερόψυκτος • (aerópsyktos) m (feminine αερόψυκτη, neuter αερόψυκτο)

aerópsyktos (romanization)
αερόψυκτη (feminine)
αερόψυκτο (neuter)
αερόψυκτος (masculine nominative singular)
αερόψυκτη (feminine nominative singular)
αερόψυκτο (neuter nominative singular)
αερόψυκτοι (masculine nominative plural)
αερόψυκτες (feminine nominative plural)
αερόψυκτα (neuter nominative plural)
αερόψυκτου (genitive masculine singular)
αερόψυκτης (feminine genitive singular)
αερόψυκτου (genitive neuter singular)
αερόψυκτων (genitive masculine plural)
αερόψυκτων (feminine genitive plural)
αερόψυκτων (genitive neuter plural)
αερόψυκτο (accusative masculine singular)
αερόψυκτη (accusative feminine singular)
αερόψυκτο (accusative neuter singular)
αερόψυκτους (accusative masculine plural)
αερόψυκτες (accusative feminine plural)
αερόψυκτα (accusative neuter plural)
αερόψυκτε (masculine singular vocative)
αερόψυκτη (feminine singular vocative)
αερόψυκτο (neuter singular vocative)
αερόψυκτοι (masculine plural vocative)
αερόψυκτες (feminine plural vocative)
αερόψυκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αερόψυκτος •

αερόψυκτοι •

αερόψυκτες •

αερόψυκτου •

αερόψυκτης •

αερόψυκτου •

αερόψυκτων •

αερόψυκτων •

αερόψυκτων •

αερόψυκτους •

αερόψυκτες •

αερόψυκτοι •

αερόψυκτες •


ακαθέλκυστος

head

ακαθέλκυστος • (akathélkystos) m (feminine ακαθέλκυστη, neuter ακαθέλκυστο)

akathélkystos (romanization)
ακαθέλκυστη (feminine)
ακαθέλκυστο (neuter)
ακαθέλκυστος (masculine nominative singular)
ακαθέλκυστη (feminine nominative singular)
ακαθέλκυστο (neuter nominative singular)
ακαθέλκυστοι (masculine nominative plural)
ακαθέλκυστες (feminine nominative plural)
ακαθέλκυστα (neuter nominative plural)
ακαθέλκυστου (genitive masculine singular)
ακαθέλκυστης (feminine genitive singular)
ακαθέλκυστου (genitive neuter singular)
ακαθέλκυστων (genitive masculine plural)
ακαθέλκυστων (feminine genitive plural)
ακαθέλκυστων (genitive neuter plural)
ακαθέλκυστο (accusative masculine singular)
ακαθέλκυστη (accusative feminine singular)
ακαθέλκυστο (accusative neuter singular)
ακαθέλκυστους (accusative masculine plural)
ακαθέλκυστες (accusative feminine plural)
ακαθέλκυστα (accusative neuter plural)
ακαθέλκυστε (masculine singular vocative)
ακαθέλκυστη (feminine singular vocative)
ακαθέλκυστο (neuter singular vocative)
ακαθέλκυστοι (masculine plural vocative)
ακαθέλκυστες (feminine plural vocative)
ακαθέλκυστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ακαθέλκυστος

el-decl-adj-table

ακαθέλκυστος •

ακαθέλκυστη •

ακαθέλκυστο •

ακαθέλκυστοι •

ακαθέλκυστες •

ακαθέλκυστα •

ακαθέλκυστου •

ακαθέλκυστης •

ακαθέλκυστου •

ακαθέλκυστων •

ακαθέλκυστων •

ακαθέλκυστων •

ακαθέλκυστο •

ακαθέλκυστη •

ακαθέλκυστο •

ακαθέλκυστους •

ακαθέλκυστες •

ακαθέλκυστα •

ακαθέλκυστε •

ακαθέλκυστη •

ακαθέλκυστο •

ακαθέλκυστοι •

ακαθέλκυστες •

ακαθέλκυστα •


μεταφορέας

head

μεταφορέας • (metaforéas) m (plural μεταφορείς)

metaforéas (romanization)
μεταφορείς (plural)
μεταφορέας (nominative singular)
μεταφορείς (nominative plural)
μεταφορέα (genitive singular)
μεταφορέων (genitive plural)
μεταφορέα (accusative singular)
μεταφορείς (accusative plural)
μεταφορέα (singular vocative)
μεταφορείς (plural vocative)

(transport) carrier, conveyor, transporter, haulage contractor, haulier


αεροσυγκοινωνία

αεροσυγκοινωνίες

αεροσυγκοινωνία • (aerosygkoinonía) f (plural αεροσυγκοινωνίες)

el-noun

αεροσυγκοινωνίες

aerosygkoinonía (romanization)
αεροσυγκοινωνίες (plural)
αεροσυγκοινωνία (nominative singular)
αεροσυγκοινωνίες (nominative plural)
αεροσυγκοινωνίας (genitive singular)
αεροσυγκοινωνιών (genitive plural)
αεροσυγκοινωνία (accusative singular)
αεροσυγκοινωνίες (accusative plural)
αεροσυγκοινωνία (singular vocative)
αεροσυγκοινωνίες (plural vocative)

el-decl-noun

αεροσυγκοινωνία

αεροσυγκοινωνίες

αεροσυγκοινωνίας

αεροσυγκοινωνιών

αεροσυγκοινωνία

αεροσυγκοινωνίες

αεροσυγκοινωνία

αεροσυγκοινωνίες

αερο- (aero-, “air”) + συγκοινωνία (sygkoinonía, “transport”)

prefix

(transport, aviation) air transport, civil aviation


ακαλαφάτιστος

head

ακαλαφάτιστη

ακαλαφάτιστο

ακαλαφάτιστος • (akalafátistos) m (feminine ακαλαφάτιστη, neuter ακαλαφάτιστο)

el-adj

ακαλαφάτιστη

ακαλαφάτιστο

akalafátistos (romanization)
ακαλαφάτιστη (feminine)
ακαλαφάτιστο (neuter)
ακαλαφάτιστος (masculine nominative singular)
ακαλαφάτιστη (feminine nominative singular)
ακαλαφάτιστο (neuter nominative singular)
ακαλαφάτιστοι (masculine nominative plural)
ακαλαφάτιστες (feminine nominative plural)
ακαλαφάτιστα (neuter nominative plural)
ακαλαφάτιστου (genitive masculine singular)
ακαλαφάτιστης (feminine genitive singular)
ακαλαφάτιστου (genitive neuter singular)
ακαλαφάτιστων (genitive masculine plural)
ακαλαφάτιστων (feminine genitive plural)
ακαλαφάτιστων (genitive neuter plural)
ακαλαφάτιστο (accusative masculine singular)
ακαλαφάτιστη (accusative feminine singular)
ακαλαφάτιστο (accusative neuter singular)
ακαλαφάτιστους (accusative masculine plural)
ακαλαφάτιστες (accusative feminine plural)
ακαλαφάτιστα (accusative neuter plural)
ακαλαφάτιστε (masculine singular vocative)
ακαλαφάτιστη (feminine singular vocative)
ακαλαφάτιστο (neuter singular vocative)
ακαλαφάτιστοι (masculine plural vocative)
ακαλαφάτιστες (feminine plural vocative)
ακαλαφάτιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ακαλαφάτιστος

el-decl-adj-table

ακαλαφάτιστος •

ακαλαφάτιστη •

ακαλαφάτιστο •

ακαλαφάτιστοι •

ακαλαφάτιστες •

ακαλαφάτιστα •

ακαλαφάτιστου •

ακαλαφάτιστης •

ακαλαφάτιστου •

ακαλαφάτιστων •

ακαλαφάτιστων •

ακαλαφάτιστων •

ακαλαφάτιστο •

ακαλαφάτιστη •

ακαλαφάτιστο •

ακαλαφάτιστους •

ακαλαφάτιστες •

ακαλαφάτιστα •

ακαλαφάτιστε •

ακαλαφάτιστη •

ακαλαφάτιστο •

ακαλαφάτιστοι •

ακαλαφάτιστες •

ακαλαφάτιστα •


ακρόπρωρο

head

ακρόπρωρο • (akróproro) n (plural ακρόπρωρα)

akróproro (romanization)
ακρόπρωρα (plural)
ακρόπρωρο (nominative singular)
ακρόπρωρα (nominative plural)
ακρόπρωρου (genitive singular)
ακρόπρωρων (genitive plural)
ακρόπρωρο (accusative singular)
ακρόπρωρα (accusative plural)
ακρόπρωρο (singular vocative)
ακρόπρωρα (plural vocative)


ακταιωρός

ακταιωρός • (aktaiorós) f (plural ακταιωροί)

aktaiorós (romanization)
ακταιωροί (plural)
ακταιωρός (nominative singular)
ακταιωροί (nominative plural)
ακταιωρού (genitive singular)
ακταιωρών (genitive plural)
ακταιωρό (accusative singular)
ακταιωρούς (accusative plural)
ακταιωρέ (singular vocative)
ακταιωρό (singular vocative)
ακταιωροί (plural vocative)

(nautical) patrol boat, coastguard vessel


ακτοπλοώ

ακτοπλοώ • (aktoploó)

el-verb

ακτοπλοώ • (aktoploó)


ακτοπλοΐα

aktoploḯa (romanization)
ακτοπλοΐα (nominative singular)
ακτοπλοΐας (genitive singular)
ακτοπλοΐα (accusative singular)
ακτοπλοΐα (singular vocative)

(transport, shipping) coastal sailing, ferry shipping, cabotage


ακτοφυλακή

head

ακτοφυλακή • (aktofylakí) f (uncountable)

aktofylakí (romanization)
ακτοφυλακή (nominative singular)
ακτοφυλακής (genitive singular)
ακτοφυλακή (accusative singular)
ακτοφυλακή (singular vocative)


ακτοπλοϊκός

ακτοπλοϊκός • (aktoploïkós) m (feminine ακτοπλοϊκή, neuter ακτοπλοϊκό)

aktoploïkós (romanization)
ακτοπλοϊκή (feminine)
ακτοπλοϊκό (neuter)
ακτοπλοϊκός (masculine nominative singular)
ακτοπλοϊκή (feminine nominative singular)
ακτοπλοϊκό (neuter nominative singular)
ακτοπλοϊκοί (masculine nominative plural)
ακτοπλοϊκές (feminine nominative plural)
ακτοπλοϊκά (neuter nominative plural)
ακτοπλοϊκού (genitive masculine singular)
ακτοπλοϊκής (feminine genitive singular)
ακτοπλοϊκού (genitive neuter singular)
ακτοπλοϊκών (genitive masculine plural)
ακτοπλοϊκών (feminine genitive plural)
ακτοπλοϊκών (genitive neuter plural)
ακτοπλοϊκό (accusative masculine singular)
ακτοπλοϊκή (accusative feminine singular)
ακτοπλοϊκό (accusative neuter singular)
ακτοπλοϊκούς (accusative masculine plural)
ακτοπλοϊκές (accusative feminine plural)
ακτοπλοϊκά (accusative neuter plural)
ακτοπλοϊκέ (masculine singular vocative)
ακτοπλοϊκή (feminine singular vocative)
ακτοπλοϊκό (neuter singular vocative)
ακτοπλοϊκοί (masculine plural vocative)
ακτοπλοϊκές (feminine plural vocative)
ακτοπλοϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακτοπλοϊκός •

ακτοπλοϊκή •

ακτοπλοϊκό •

ακτοπλοϊκοί •

ακτοπλοϊκές •

ακτοπλοϊκά •

ακτοπλοϊκού •

ακτοπλοϊκής •

ακτοπλοϊκού •

ακτοπλοϊκών •

ακτοπλοϊκών •

ακτοπλοϊκών •

ακτοπλοϊκό •

ακτοπλοϊκή •

ακτοπλοϊκό •

ακτοπλοϊκούς •

ακτοπλοϊκές •

ακτοπλοϊκά •

ακτοπλοϊκέ •

ακτοπλοϊκή •

ακτοπλοϊκό •

ακτοπλοϊκοί •

ακτοπλοϊκές •

ακτοπλοϊκά •


ακαταβύθιστος

head

ακαταβύθιστη

ακαταβύθιστο

ακαταβύθιστος • (akatavýthistos) m (feminine ακαταβύθιστη, neuter ακαταβύθιστο)

el-adj

ακαταβύθιστη

ακαταβύθιστο

akatavýthistos (romanization)
ακαταβύθιστη (feminine)
ακαταβύθιστο (neuter)
ακαταβύθιστος (masculine nominative singular)
ακαταβύθιστη (feminine nominative singular)
ακαταβύθιστο (neuter nominative singular)
ακαταβύθιστοι (masculine nominative plural)
ακαταβύθιστες (feminine nominative plural)
ακαταβύθιστα (neuter nominative plural)
ακαταβύθιστου (genitive masculine singular)
ακαταβύθιστης (feminine genitive singular)
ακαταβύθιστου (genitive neuter singular)
ακαταβύθιστων (genitive masculine plural)
ακαταβύθιστων (feminine genitive plural)
ακαταβύθιστων (genitive neuter plural)
ακαταβύθιστο (accusative masculine singular)
ακαταβύθιστη (accusative feminine singular)
ακαταβύθιστο (accusative neuter singular)
ακαταβύθιστους (accusative masculine plural)
ακαταβύθιστες (accusative feminine plural)
ακαταβύθιστα (accusative neuter plural)
ακαταβύθιστε (masculine singular vocative)
ακαταβύθιστη (feminine singular vocative)
ακαταβύθιστο (neuter singular vocative)
ακαταβύθιστοι (masculine plural vocative)
ακαταβύθιστες (feminine plural vocative)
ακαταβύθιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ακαταβύθιστος

el-decl-adj-table

ακαταβύθιστος •

ακαταβύθιστη •

ακαταβύθιστο •

ακαταβύθιστοι •

ακαταβύθιστες •

ακαταβύθιστα •

ακαταβύθιστου •

ακαταβύθιστης •

ακαταβύθιστου •

ακαταβύθιστων •

ακαταβύθιστων •

ακαταβύθιστων •

ακαταβύθιστο •

ακαταβύθιστη •

ακαταβύθιστο •

ακαταβύθιστους •

ακαταβύθιστες •

ακαταβύθιστα •

ακαταβύθιστε •

ακαταβύθιστη •

ακαταβύθιστο •

ακαταβύθιστοι •

ακαταβύθιστες •

ακαταβύθιστα •


ακάτιος

head

ακάτιος • (akátios) m (feminine ακάτια, neuter ακάτιο)

akátios (romanization)
ακάτια (feminine)
ακάτιο (neuter)
ακάτιος (masculine nominative singular)
ακάτια (feminine nominative singular)
ακάτιο (neuter nominative singular)
ακάτιοι (masculine nominative plural)
ακάτιες (feminine nominative plural)
ακάτια (neuter nominative plural)
ακάτιου (genitive masculine singular)
ακάτιας (feminine genitive singular)
ακάτιου (genitive neuter singular)
ακάτιων (genitive masculine plural)
ακάτιων (feminine genitive plural)
ακάτιων (genitive neuter plural)
ακάτιο (accusative masculine singular)
ακάτια (accusative feminine singular)
ακάτιο (accusative neuter singular)
ακάτιους (accusative masculine plural)
ακάτιες (accusative feminine plural)
ακάτια (accusative neuter plural)
ακάτιε (masculine singular vocative)
ακάτια (feminine singular vocative)
ακάτιο (neuter singular vocative)
ακάτιοι (masculine plural vocative)
ακάτιες (feminine plural vocative)
ακάτια (neuter plural vocative)

(nautical) relating to small boats, dinghies, etc


ακροστόλιο

ακροστόλιο • (akrostólio) n (plural ακροστόλια)

akrostólio (romanization)
ακροστόλια (plural)
ακροστόλιο (nominative singular)
ακροστόλια (nominative plural)
ακροστολίου (genitive singular)
ακροστόλιου (genitive singular)
ακροστολίων (genitive plural)
ακροστόλιο (accusative singular)
ακροστόλια (accusative plural)
ακροστόλιο (singular vocative)
ακροστόλια (plural vocative)


λιπαντής

λιπαντής • (lipantís) m (plural λιπαντές)

lipantís (romanization)
λιπαντές (plural)
λιπαντής (nominative singular)
λιπαντές (nominative plural)
λιπαντή (genitive singular)
λιπαντών (genitive plural)
λιπαντή (accusative singular)
λιπαντές (accusative plural)
λιπαντή (singular vocative)
λιπαντές (plural vocative)

(engineering, nautical) greaser, oiler (worker or crew in charge of lubrication)


πλαγιάζω

πλαγιάζω • (plagiázo)

el-verb

πλαγιάζω • (plagiázo) (past πλάγιασα, passive —)

plagiázo (romanization)
πλάγιασα (past)
πλαγιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
πλαγιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πλαγιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πλαγιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πλαγιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
πλαγιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πλαγιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πλαγιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πλαγιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πλαγιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πλαγιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλάγιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πλάγιασα (active first-person indicative past perfective singular)
πλάγιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πλάγιασες (active indicative past perfective second-person singular)
πλάγιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πλάγιασε (active indicative past perfective singular third-person)
πλαγιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πλαγιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πλαγιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πλαγιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πλάγιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλάγιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πλαγιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πλαγιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πλάγιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
πλάγιασε (active imperative perfective second-person singular)
πλαγιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
πλαγιάστε (active imperative perfective plural second-person)
πλαγιάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πλαγιάσει (active indeclinable participle perfect)
πλαγιασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
πλαγιάσει (infinitive-aorist)

From Hellenistic Koine Greek πλαγιάζω (plagiázō, “turn sideways”). The sense "lean", since Medieval times.


παρμπρίζ

Borrowed from French pare-brise (“windscreen”).

(automotive) windscreen (UK), windshield (US)


αλεξήνεμο

head

αλεξήνεμο • (alexínemo) n (plural αλεξήνεμα)

alexínemo (romanization)
αλεξήνεμα (plural)
αλεξήνεμο (nominative singular)
αλεξήνεμα (nominative plural)
αλεξήνεμου (genitive singular)
αλεξήνεμων (genitive plural)
αλεξήνεμο (accusative singular)
αλεξήνεμα (accusative plural)
αλεξήνεμο (singular vocative)
αλεξήνεμα (plural vocative)

From αλεξ- (alex-, “protection, deflection”) and άνεμος (ánemos, “wind”).


αλέστα

αλέστα • (alésta)

el-adv

αλέστα • (alésta)


αλέ ρετούρ

head

αλέ ρετούρ • (alé retoúr) (indeclinable)

Learned borrowing from French aller-retour written in Greek alphabet.

lbor

(transport) round (trip) return (ticket)

μετ' επιστροφής

μετά + επιστροφή


αλέ ρετούρ

head

αλέ ρετούρ • (alé retoúr) n (indeclinable)


αμαξοποιείο

αμαξοποιείο • (amaxopoieío) n (plural αμαξοποιεία)

amaxopoieío (romanization)
αμαξοποιεία (plural)
αμαξοποιείο (nominative singular)
αμαξοποιεία (nominative plural)
αμαξοποιείου (genitive singular)
αμαξοποιείων (genitive plural)
αμαξοποιείο (accusative singular)
αμαξοποιεία (accusative plural)
αμαξοποιείο (singular vocative)
αμαξοποιεία (plural vocative)

el-decl-noun

αμαξοποιείου

αμαξοποιείων


αμαξοποιΐα

head

αμαξοποιΐα • (amaxopoiḯa) f (plural αμαξοποιΐες)

amaxopoiḯa (romanization)
αμαξοποιΐες (plural)
αμαξοποιΐα (nominative singular)
αμαξοποιΐες (nominative plural)
αμαξοποιΐας (genitive singular)
αμαξοποιΐα (accusative singular)
αμαξοποιΐες (accusative plural)
αμαξοποιΐα (singular vocative)
αμαξοποιΐες (plural vocative)


αμαξοστοιχία

αμαξοστοιχίες

αμαξοστοιχία • (amaxostoichía) f (plural αμαξοστοιχίες)

el-noun

αμαξοστοιχίες

amaxostoichía (romanization)
αμαξοστοιχίες (plural)
αμαξοστοιχία (nominative singular)
αμαξοστοιχίες (nominative plural)
αμαξοστοιχίας (genitive singular)
αμαξοστοιχιών (genitive plural)
αμαξοστοιχία (accusative singular)
αμαξοστοιχίες (accusative plural)
αμαξοστοιχία (singular vocative)
αμαξοστοιχίες (plural vocative)

el-decl-noun

αμαξοστοιχία

αμαξοστοιχίες

αμαξοστοιχίας

αμαξοστοιχιών

αμαξοστοιχία

αμαξοστοιχίες

αμαξοστοιχία

αμαξοστοιχίες

άμαξα (ámaxa, “carriage”) + -ο- (-o-, “linking vowel”) + στοίχος (stoíchos, “line, order”) + -ία (-ía, “nominal suffix”).

af

(rail transport) train, railway train (especially a slow train)


αμπάρι

ampári (romanization)
αμπάρια (plural)
αμπάρι (nominative singular)
αμπάρια (nominative plural)
αμπαριού (genitive singular)
αμπαριών (genitive plural)
αμπάρι (accusative singular)
αμπάρια (accusative plural)
αμπάρι (singular vocative)
αμπάρια (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish انبار (ambar, “granary, warehouse”), itself from Classical Persian انبار.

bor+

(shipping) hold (for bulk dry goods such as grain)


αμπραγιάζ

head

αμπραγιάζ • (ampragiáz) n (indeclinable)

Borrowed from French embrayage (“clutch”).


φορτηγό τρένο

φορτηγά τρένα

φορτηγό τρένο • (fortigó tréno) f (plural φορτηγά τρένα)

el-noun

φορτηγά τρένα

fortigó tréno (romanization)
φορτηγά τρένα (plural)

(rail transport) goods train (UK), freight train (US)


εμπορική αμαξοστοιχία

head

εμπορικές αμαξοστοιχίες

εμπορική αμαξοστοιχία • (emporikí amaxostoichía) f (plural εμπορικές αμαξοστοιχίες)

el-noun

εμπορικές αμαξοστοιχίες

emporikí amaxostoichía (romanization)
εμπορικές αμαξοστοιχίες (plural)

en-εμπορική_αμαξοστοιχία-el-noun-E-4zyjeS


επιβατική αμαξοστοιχία

head

επιβατικές αμαξοστοιχίες

επιβατική αμαξοστοιχία • (epivatikí amaxostoichía) f (plural επιβατικές αμαξοστοιχίες)

el-noun

επιβατικές αμαξοστοιχίες

epivatikí amaxostoichía (romanization)
επιβατικές αμαξοστοιχίες (plural)

en-επιβατική_αμαξοστοιχία-el-noun-imEcFgLm


ταχεία αμαξοστοιχία

head

ταχείες αμαξοστοιχίες

ταχεία αμαξοστοιχία • (tacheía amaxostoichía) f (plural ταχείες αμαξοστοιχίες)

el-noun

ταχείες αμαξοστοιχίες

tacheía amaxostoichía (romanization)
ταχείες αμαξοστοιχίες (plural)


αναβάθρα

head

αναβάθρα • (anaváthra) f (plural αναβάθρες)

anaváthra (romanization)
αναβάθρες (plural)
αναβάθρα (nominative singular)
αναβάθρες (nominative plural)
αναβάθρας (genitive singular)
αναβαθρών (genitive plural)
αναβάθρα (accusative singular)
αναβάθρες (accusative plural)
αναβάθρα (singular vocative)
αναβάθρες (plural vocative)

(nautical) gangway, companionway, gangplank


αναγομώνω

αναγομώνω • (anagomóno)

el-verb

αναγομώνομαι

αναγομώνω • (anagomóno) (past αναγόμωσα, passive αναγομώνομαι)

anagomóno (romanization)
αναγόμωσα (past)
αναγομώνομαι (passive)

(automotive) to retread a tyre (UK), recap a tire (US)


αναγόμωση

head

αναγόμωση • (anagómosi) f (plural αναγομώσεις)

anagómosi (romanization)
αναγομώσεις (plural)
αναγόμωση (nominative singular)
αναγομώσεις (nominative plural)
αναγόμωσης (genitive singular)
αναγομώσεων (genitive plural)
αναγόμωση (accusative singular)
αναγομώσεις (accusative plural)
αναγόμωση (singular vocative)
αναγομώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναγομώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναγομώσεως •


νεκρό

nekró (romanization)
νεκρά (plural)
νεκρό (nominative singular)
νεκρά (nominative plural)
νεκρού (genitive singular)
νεκρών (genitive plural)
νεκρό (accusative singular)
νεκρά (accusative plural)
νεκρό (singular vocative)
νεκρά (plural vocative)

Έβαλε την ταχύτητα στο νεκρό για να κυλήσει το αμάξι.

He put the car in neutral so it would roll.

Évale tin tachýtita sto nekró gia na kylísei to amáxi.

(automotive) neutral (position of a set of gears in which power cannot be transmitted to the drive mechanism)


ηλεκτράμαξα

head

ηλεκτράμαξες

ηλεκτράμαξα • (ilektrámaxa) f (plural ηλεκτράμαξες)

el-noun

ηλεκτράμαξες

ilektrámaxa (romanization)
ηλεκτράμαξες (plural)
ηλεκτράμαξα (nominative singular)
ηλεκτράμαξες (nominative plural)
ηλεκτράμαξας (genitive singular)
ηλεκτραμαξών (genitive plural)
ηλεκτράμαξα (accusative singular)
ηλεκτράμαξες (accusative plural)
ηλεκτράμαξα (singular vocative)
ηλεκτράμαξες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτράμαξες

ηλεκτράμαξας

ηλεκτραμαξών

ηλεκτράμαξες

ηλεκτράμαξες

ηλεκτρ- (ilektr-, “electro-”) + άμαξα (ámaxa, “carriage, vehicle”), from English


ηλεκτροκίνηση

head

ηλεκτροκινήσεις

ηλεκτροκίνηση • (ilektrokínisi) f (plural ηλεκτροκινήσεις)

el-noun

ηλεκτροκινήσεις

ilektrokínisi (romanization)
ηλεκτροκινήσεις (plural)
ηλεκτροκίνηση (nominative singular)
ηλεκτροκινήσεις (nominative plural)
ηλεκτροκίνησης (genitive singular)
ηλεκτροκινήσεων (genitive plural)
ηλεκτροκίνηση (accusative singular)
ηλεκτροκινήσεις (accusative plural)
ηλεκτροκίνηση (singular vocative)
ηλεκτροκινήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ηλεκτροκίνηση

ηλεκτροκινήσεις

ηλεκτροκίνησης

ηλεκτροκινήσεων

ηλεκτροκίνηση

ηλεκτροκινήσεις

ηλεκτροκίνηση

ηλεκτροκινήσεις

Older or formal genitive singular: ηλεκτροκινήσεως •

(electricity, transport) electrification (of cars, trains, etc)


ηλεκτροκίνητος

head

ηλεκτροκίνητη

ηλεκτροκίνητο

ηλεκτροκίνητος • (ilektrokínitos) m (feminine ηλεκτροκίνητη, neuter ηλεκτροκίνητο)

el-adj

ηλεκτροκίνητη

ηλεκτροκίνητο

ilektrokínitos (romanization)
ηλεκτροκίνητη (feminine)
ηλεκτροκίνητο (neuter)
ηλεκτροκίνητος (masculine nominative singular)
ηλεκτροκίνητη (feminine nominative singular)
ηλεκτροκίνητο (neuter nominative singular)
ηλεκτροκίνητοι (masculine nominative plural)
ηλεκτροκίνητες (feminine nominative plural)
ηλεκτροκίνητα (neuter nominative plural)
ηλεκτροκίνητου (genitive masculine singular)
ηλεκτροκίνητης (feminine genitive singular)
ηλεκτροκίνητου (genitive neuter singular)
ηλεκτροκίνητων (genitive masculine plural)
ηλεκτροκίνητων (feminine genitive plural)
ηλεκτροκίνητων (genitive neuter plural)
ηλεκτροκίνητο (accusative masculine singular)
ηλεκτροκίνητη (accusative feminine singular)
ηλεκτροκίνητο (accusative neuter singular)
ηλεκτροκίνητους (accusative masculine plural)
ηλεκτροκίνητες (accusative feminine plural)
ηλεκτροκίνητα (accusative neuter plural)
ηλεκτροκίνητε (masculine singular vocative)
ηλεκτροκίνητη (feminine singular vocative)
ηλεκτροκίνητο (neuter singular vocative)
ηλεκτροκίνητοι (masculine plural vocative)
ηλεκτροκίνητες (feminine plural vocative)
ηλεκτροκίνητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ηλεκτροκίνητ

el-decl-adj-a

ηλεκτροκίνητ

el-decl-adj-positive

Declension of ηλεκτροκίνητος

ηλεκτροκίνητ

el-decl-adj-ος-η-ο

ηλεκτροκίνητ

el-decl-adj-table

ηλεκτροκίνητος •

ηλεκτροκίνητη •

ηλεκτροκίνητο •

ηλεκτροκίνητοι •

ηλεκτροκίνητες •

ηλεκτροκίνητα •

ηλεκτροκίνητου •

ηλεκτροκίνητης •

ηλεκτροκίνητου •

ηλεκτροκίνητων •

ηλεκτροκίνητων •

ηλεκτροκίνητων •

ηλεκτροκίνητο •

ηλεκτροκίνητη •

ηλεκτροκίνητο •

ηλεκτροκίνητους •

ηλεκτροκίνητες •

ηλεκτροκίνητα •

ηλεκτροκίνητε •

ηλεκτροκίνητη •

ηλεκτροκίνητο •

ηλεκτροκίνητοι •

ηλεκτροκίνητες •

ηλεκτροκίνητα •

(transport) electrically powered, electrically driven


ηλεκτροκινητήρας

head

ηλεκτροκινητήρες

ηλεκτροκινητήρας • (ilektrokinitíras) m (plural ηλεκτροκινητήρες)

el-noun

ηλεκτροκινητήρες

ilektrokinitíras (romanization)
ηλεκτροκινητήρες (plural)
ηλεκτροκινητήρας (nominative singular)
ηλεκτροκινητήρες (nominative plural)
ηλεκτροκινητήρα (genitive singular)
ηλεκτροκινητήρων (genitive plural)
ηλεκτροκινητήρα (accusative singular)
ηλεκτροκινητήρες (accusative plural)
ηλεκτροκινητήρα (singular vocative)
ηλεκτροκινητήρες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροκινητήρας

ηλεκτροκινητήρες

ηλεκτροκινητήρα

ηλεκτροκινητήρων

ηλεκτροκινητήρα

ηλεκτροκινητήρες

ηλεκτροκινητήρα

ηλεκτροκινητήρες


σκαρμός

skarmós (romanization)
σκαρμοί (plural)
σκαρμός (nominative singular)
σκαρμοί (nominative plural)
σκαρμού (genitive singular)
σκαρμών (genitive plural)
σκαρμό (accusative singular)
σκαρμούς (accusative plural)
σκαρμέ (singular vocative)
σκαρμοί (plural vocative)

From Ancient Greek σκαλμός (skalmós, “thole”).


απόπλους

head

απόπλους • (apóplous) m (plural απόπλοι)

apóplous (romanization)
απόπλοι (plural)
απόπλους (nominative singular)
απόπλοι (nominative plural)
απόπλου (genitive singular)
απόπλων (genitive plural)
απόπλου (accusative singular)
απόπλους (accusative plural)

el-decl-noun

Plural and especially the genitive are rare.

From Ancient Greek ἀπόπλους. Morphologically, from από- (“from”) + πλους (“sailing”).

Οι απόπλοι όλων των πλοίων απαγορεύτηκαν λόγω σφοδρής θαλασσοταραχής.

The departures of all ships were cancelled (banned) due to rough seas.

Oi apóploi ólon ton ploíon apagoréftikan lógo sfodrís thalassotarachís.


αναδένω

head

αναδένω • (anadéno)

el-verb

αναδένω • (anadéno) (past ανάδεσα, passive αναδένομαι)

anadéno (romanization)
ανάδεσα (past)
αναδένομαι (passive)

(nautical) to attach a rope (to be taken in tow)


γραδάρω

head

γραδάρω • (gradáro)

el-verb

γραδάρω • (gradáro) (past γράδαρα/γραδάρισα, passive —)

gradáro (romanization)
γράδαρα (past)
γραδάρισα (past)
γραδάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
γραδάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γραδάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γραδάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γραδάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
γραδάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γραδάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γραδάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γραδάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γραδάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γραδάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γραδάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γραδάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γραδάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γράδαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γραδάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γράδαρα (active first-person indicative past perfective singular)
γραδάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
γράδαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γραδάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γράδαρες (active indicative past perfective second-person singular)
γραδάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
γράδαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γραδάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γράδαρε (active indicative past perfective singular third-person)
γραδάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
γραδάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γραδάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
γραδάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γραδάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
γράδαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γραδάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γραδάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γραδάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γράδαραν (active indicative past perfective plural third-person)
γραδάραν (active indicative past perfective plural third-person)
γραδάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
γραδάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα γραδάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γραδάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
γράδαρε (active imperative imperfective second-person singular)
γραδάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
γράδαρε (active imperative perfective second-person singular)
γραδάρισε (active imperative perfective second-person singular)
γραδάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
γραδάρτε (active imperative perfective plural second-person)
γραδάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας γραδάρει (active indeclinable participle perfect)
γραδαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
-η (indeclinable participle passive perfect)
-ο (indeclinable participle passive perfect)
γραδάρει (infinitive-aorist)

From Italian gradare, equivalent to γράδο (grádo, “measure of liquid density, hydrometer”) + -άρω (-áro).

suffix

Σ’ έστειλε ο πρώτος τα νερά να πας για να γραδάρεις.
S’ ésteile o prótos ta nerá na pas gia na gradáreis.
The engineer sent you to go and check the water's density.
Also see 1st stanza Greek text & translation by Evgenia Russell @books.google retr:2018.10.28.

1947, Nikos Kavvadias, poem «Θεσσαλονίκη» Thessaloniki from Collection Πούσι [Fog]/set to music by Thanos Mikroutsikos (1979)

(rare, literary, poetic, nautical, chemistry, intransitive) to measure density (of a liquid, with a hydrometer)


γράδο

grádo (romanization)
γράδα (plural)
γράδο (nominative singular)
γράδα (nominative plural)
γράδου (genitive singular)
γράδων (genitive plural)
γράδο (accusative singular)
γράδα (accusative plural)
γράδο (singular vocative)
γράδα (plural vocative)

Borrowed from Italian grado (“grade, degree”).

(colloquial, rare, nautical, chemistry) hydrometer, areometer (device for measuring density of liquids)


κορνάρω

head

κορνάρω • (kornáro)

el-verb

κορνάρω • (kornáro) (past κόρναρα/κορνάρισα, passive —)

kornáro (romanization)
κόρναρα (past)
κορνάρισα (past)
κορνάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
κορνάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κορνάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κορνάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κορνάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
κορνάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κορνάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κορνάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κορνάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κορνάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κορνάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κορνάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κορνάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κορνάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κόρναρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κορνάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κόρναρα (active first-person indicative past perfective singular)
κορνάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
κόρναρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κορνάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κόρναρες (active indicative past perfective second-person singular)
κορνάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
κόρναρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κορνάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κόρναρε (active indicative past perfective singular third-person)
κορνάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
κορνάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κορνάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
κορνάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κορνάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
κόρναραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κορνάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κορνάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κορνάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κόρναραν (active indicative past perfective plural third-person)
κορνάραν (active indicative past perfective plural third-person)
κορνάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
κορνάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα κορνάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κορνάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κόρναρε (active imperative imperfective second-person singular)
κορνάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
κόρναρε (active imperative perfective second-person singular)
κορνάρισε (active imperative perfective second-person singular)
κορνάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
κορνάρετε (active imperative perfective plural second-person)
κορνάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας κορνάρει (active indeclinable participle perfect)
κορνάρει (infinitive-aorist)

From Italian cornare, equivalent to κόρνα (kórna, “horn”) + -άρω (-áro).

Τι διάολο κορνάρει αυτός από πίσω;

What the hell is that guy behind beeping for?

(vehicles, intransitive) to beep, honk, toot, blow (use the horn)


ράδα

ráda (romanization)
ράδα (nominative singular)
ράδας (genitive singular)
ράδα (accusative singular)
ράδα (singular vocative)

From Italian rada (“roadstead”), from French rade (“harbour”), from Middle English rade, from Old English rad (“journey”).

(nautical) roadstead (open waters outside a harbour, suitable as an anchorage)


πυρπολικό

head

πυρπολικό • (pyrpolikó) n (plural πυρπολικά)

pyrpolikó (romanization)
πυρπολικά (plural)
πυρπολικό (nominative singular)
πυρπολικά (nominative plural)
πυρπολικού (genitive singular)
πυρπολικών (genitive plural)
πυρπολικό (accusative singular)
πυρπολικά (accusative plural)
πυρπολικό (singular vocative)
πυρπολικά (plural vocative)


φορτηγίδα

φορτηγίδα • (fortigída) f (plural φορτηγίδες)

fortigída (romanization)
φορτηγίδες (plural)
φορτηγίδα (nominative singular)
φορτηγίδες (nominative plural)
φορτηγίδας (genitive singular)
φορτηγίδων (genitive plural)
φορτηγίδα (accusative singular)
φορτηγίδες (accusative plural)
φορτηγίδα (singular vocative)
φορτηγίδες (plural vocative)


μαούνα

maoúna (romanization)
μαούνες (plural)
μαούνα (nominative singular)
μαούνες (nominative plural)
μαούνας (genitive singular)
μαουνών (genitive plural)
μαούνα (accusative singular)
μαούνες (accusative plural)
μαούνα (singular vocative)
μαούνες (plural vocative)


τορπίλη

τορπίλη • (torpíli) f (plural τορπίλες)

el-noun

τορπίλη • (torpíli) f (plural τορπίλες)

torpíli (romanization)
τορπίλες (plural)
τορπίλη (nominative singular)
τορπίλες (nominative plural)
τορπίλης (genitive singular)
τορπιλών (genitive plural)
τορπίλη (accusative singular)
τορπίλες (accusative plural)
τορπίλη (singular vocative)
τορπίλες (plural vocative)

From French torpille. First attested 1879.


αντιτορπιλικό

head

αντιτορπιλικά

αντιτορπιλικό • (antitorpilikó) n (plural αντιτορπιλικά)

el-noun

αντιτορπιλικά

antitorpilikó (romanization)
αντιτορπιλικά (plural)
αντιτορπιλικό (nominative singular)
αντιτορπιλικά (nominative plural)
αντιτορπιλικού (genitive singular)
αντιτορπιλικών (genitive plural)
αντιτορπιλικό (accusative singular)
αντιτορπιλικά (accusative plural)
αντιτορπιλικό (singular vocative)
αντιτορπιλικά (plural vocative)

el-decl-noun

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντιτορπιλικού

αντιτορπιλικών

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντι- (anti-, “anti”) + τορπίλη (torpíli, “torpedo”)


υποβρύχιο

head

υποβρύχιο • (ypovrýchio) n (plural υποβρύχια)

ypovrýchio (romanization)
υποβρύχια (plural)
υποβρύχιο (nominative singular)
υποβρύχια (nominative plural)
υποβρυχίου (genitive singular)
υποβρύχιου (genitive singular)
υποβρυχίων (genitive plural)
υποβρύχιο (accusative singular)
υποβρύχια (accusative plural)
υποβρύχιο (singular vocative)
υποβρύχια (plural vocative)


καθελκύομαι

καθελκύομαι • (kathelkýomai)

el-verb

καθελκύστηκα

καθελκύομαι • (kathelkýomai) passive (past καθελκύστηκα, active καθελκύω)

kathelkýomai (romanization)
καθελκύστηκα (past)
καθελκύω (active)

κα‧θελ‧κύ‧ο‧μαι


ανελκύομαι

head

ανελκύομαι • (anelkýomai)

el-verb

ανελκύομαι • (anelkýomai) passive (past ανελκύστηκα, active ανελκύω)

anelkýomai (romanization)
ανελκύστηκα (past)
ανελκύω (active)

ανελκύομε (anelkýome)

α‧νελ‧κύ‧ο‧μαι

(shipping) to dragged upwards, hoisted, recovered (of ships, shipwrecks)


ανελκύω

head

ανελκύω • (anelkýo)

el-verb

ανελκύω • (anelkýo) (past ανέλκυσα, passive ανελκύομαι)

anelkýo (romanization)
ανέλκυσα (past)
ανελκύομαι (passive)
ανελκύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανελκύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανελκύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανελκυστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανελκυσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανελκύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανελκύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανελκύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανελκυστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανελκυσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανελκύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανελκύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανελκύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανελκυστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανελκυσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανελκύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανελκύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανελκυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανελκυστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανελκυσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανελκύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανελκύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανελκύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανελκυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανελκυστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανελκυσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανελκύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανελκύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανελκύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανελκύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανελκύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανελκυστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανελκυστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανελκυσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανελκυσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέλκυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέλκυσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανελκυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανελκυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανελκύστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανελκύσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
ανέλκυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανελκυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανελκυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανελκύστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανελκύσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέλκυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανελκυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανελκυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανελκύστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανελκύσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανελκύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανελκύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανελκυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανελκυστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανελκυσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανελκύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανελκύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανελκυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανελκυστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανελκυσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέλκυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανελκύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανελκύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανελκύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανελκύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανελκύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανελκυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανελκύστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκύσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανελκύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανελκύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανελκύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανελκυστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανελκυσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανέλκυε (active imperative imperfective second-person singular)
ανέλκυσε (active imperative perfective second-person singular)
ανελκύσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανελκύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανελκύστε (active imperative perfective plural second-person)
ανελκύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανελκυστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανελκυσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανελκύοντας (active participle present)
έχοντας ανελκύσει (active participle past)
ανελκυσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανελκύσει (active infinitive-aorist)
ανελκυστεί (infinitive-aorist passive)
ανελκυσθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀνελκύω. By surface analysis, αν- (an-, “re-”, from ανα- (ana-)) + ελκύω (elkýo, “drag”).

surf

αν-<id:from ανα-><pos:from <i class="Grek mention" lang="el">ανα-</i> (ana-)><t:re->

Ανελκύστηκε το ναυάγιο.

(shipping) to salvage, raise, refloat, recover (of ships, shipwrecks)


καθελκύω

head

καθελκύω • (kathelkýo)

el-verb

καθελκύω • (kathelkýo) (past καθέλκυσα, passive καθελκύομαι)

kathelkýo (romanization)
καθέλκυσα (past)
καθελκύομαι (passive)
καθελκύω (active first-person imperfective indicative present singular)
καθελκύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καθελκύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καθελκυστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καθελκύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθελκύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καθελκύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καθελκυστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καθελκύει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθελκύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καθελκύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καθελκυστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καθελκύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθελκύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καθελκυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καθελκυστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καθελκύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθελκύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καθελκύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθελκυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθελκυστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καθελκύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθελκύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καθελκύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθελκύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθελκύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καθελκυστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθελκυστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθέλκυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καθέλκυσα (active first-person indicative past perfective singular)
καθελκυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθελκυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθελκύστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καθέλκυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καθέλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθείλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθελκυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθελκυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθελκύστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καθέλκυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καθέλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθείλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθελκυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθελκυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθελκύστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καθελκύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καθελκύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καθελκυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καθελκυστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καθελκύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καθελκύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καθελκυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καθελκυστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καθέλκυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθελκύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθελκύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθέλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθελκύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθελκύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
καθείλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθελκύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθελκυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καθελκύστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθελκυστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθελκυστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καθελκύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καθελκύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καθελκύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καθελκυστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
καθέλκυε (active imperative imperfective second-person singular)
καθέλκυσε (active imperative perfective second-person singular)
καθελκύσου (imperative passive perfective second-person singular)
καθελκύετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθελκύστε (active imperative perfective plural second-person)
καθελκύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καθελκυστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καθελκύοντας (active participle present)
έχοντας καθελκύσει (active participle past)
καθελκυσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καθελκύσει (active infinitive-aorist)
καθελκυστεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek καθέλκω (kathélkō) + -ύω. Morphologically, καθ- + ελκύω (“drag”).

af

καθ- + ελκύω (“drag”)


καθέλκομαι

head

καθέλκομαι • (kathélkomai)

el-verb

καθελκύσθηκα

καθέλκομαι • (kathélkomai) passive (past καθελκύσθηκα, active καθέλκω)

kathélkomai (romanization)
καθελκύσθηκα (past)
καθέλκω (active)

κα‧θέλ‧κο‧μαι


καθέλκω

head

καθέλκω • (kathélko)

el-verb

καθέλκω • (kathélko) (past καθείλκυσα, passive καθέλκομαι)

kathélko (romanization)
καθείλκυσα (past)
καθέλκομαι (passive)
καθέλκω (καθελκύω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
καθελκύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καθέλκομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καθελκυσθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καθέλκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθελκύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καθέλκεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καθελκυσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καθέλκει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθελκύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καθέλκεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καθελκυσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καθέλκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθελκύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καθελκόμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
καθελκυσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καθέλκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθελκύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καθέλκεσθε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθελκυσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καθέλκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθελκύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθέλκονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καθελκυσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθείλκυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καθείλκυσα (active first-person indicative past perfective singular)
καθελκόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθελκύσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καθείλκυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καθείλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθελκόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθελκύσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καθείλκυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καθείλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθελκόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθείλκετο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθελκύσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καθέλκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καθελκύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καθειλκόμεθα (archaic first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
καθελκυσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καθέλκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καθελκύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καθείλκεσθε (archaic imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
καθελκυσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καθείλκυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθείλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθέλκονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθείλκοντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθελκύσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθειλκήσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα καθέλκω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καθελκύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καθέλκομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καθελκυσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κάθελκε (active imperative imperfective informal second-person singular)
καθέλκυσε (active imperative perfective second-person singular)
καθελκύσου (imperative passive perfective second-person singular)
καθέλκετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθελκύστε (active imperative perfective plural second-person)
καθελκύσατε (active archaic imperative perfective plural second-person)
καθέλκεσθε (imperative imperfective passive plural second-person)
καθελκυσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καθέλκοντας (active participle present)
έχοντας καθελκύσει (active participle past)
καθειλκυσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καθελκύσει (active infinitive-aorist)
καθελκυσθεί (infinitive-aorist passive)

καθελκύω καθελκύω#Greek

(shipping, formal, learned) Alternative form of καθελκύω (kathelkýo, “launch”)