πέτρα

pétra (romanization)
πέτρες (plural)
πέτρα (nominative singular)
πέτρες (nominative plural)
πέτρας (genitive singular)
πετρών (genitive plural)
πέτρα (accusative singular)
πέτρες (accusative plural)
πέτρα (singular vocative)
πέτρες (plural vocative)

From Ancient Greek πέτρα (pétra).
Cognate with Mariupol Greek пе́тра (pjétra).

opoía pétra ki an sikóseis, ton vrískeis apó káto

of people who are ubiquitous; whichever stone you pick up, you find him underneath

οποία πέτρα κι αν σηκώσεις, τον βρίσκεις από κάτω


σάλος

head

σάλος • (sálos) m

el-noun

σάλος • (sálos) m

sálos (romanization)
σάλος (nominative singular)
σάλου (genitive singular)
σάλο (accusative singular)
σάλε (singular vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek σάλος (sálos).


σημαίνω

head

σημαίνω • (simaíno)

el-verb

σεσημασμένος

σημαίνω • (simaíno) (past σήμανα, passive σημαίνομαι, p‑past σημάνθηκα, ppp σεσημασμένος)

simaíno (romanization)
σήμανα (past)
σημαίνομαι (passive)
σημάνθηκα (passive past)
σεσημασμένος (participle passive perfect)
σημαίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
σημάνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σημαίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σημανθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σημαίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σημάνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σημαίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σημανθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σημαίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
σημάνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σημαίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σημανθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σημαίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σημάνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σημαινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σημανθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σημαίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σημάνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σημαίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σημαινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σημανθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σημαίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σημαίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σημάνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σημάνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σημαίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σημανθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σημανθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σήμαινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σήμανα (active first-person indicative past perfective singular)
σημαινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σημαινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σημάνθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σήμαινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σήμανες (active indicative past perfective second-person singular)
σημαινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σημαινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σημάνθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σήμαινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σήμανε (active indicative past perfective singular third-person)
σημαινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σημαινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σημάνθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σημαίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σημάναμε (active first-person indicative past perfective plural)
σημαινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σημανθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σημαίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σημάνατε (active indicative past perfective plural second-person)
σημαινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σημανθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σήμαιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σημαίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σημαίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σήμαναν (active indicative past perfective plural third-person)
σημάναν (active indicative past perfective plural third-person)
σημάνανε (active indicative past perfective plural third-person)
σημαίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σημαινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σημάνθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σημανθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σημανθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σημαίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σημάνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σημαίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σημανθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σήμαινε (active imperative imperfective second-person singular)
σήμανε (active imperative perfective second-person singular)
σημάνσου (imperative passive perfective second-person singular)
σημαίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
σημάνετε (active imperative perfective plural second-person)
σημαίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σημανθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σημαίνοντας (active participle present)
έχοντας σημάνει (active participle past)
{σεσημασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
σημάνει (active infinitive-aorist)
σημανθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Ancient Greek σημαίνω (sēmaínō), from σῆμα n (sêma, “sign, mark”).


στροφή

strofí (romanization)
στροφές (plural)
στροφή (nominative singular)
στροφές (nominative plural)
στροφής (genitive singular)
στροφών (genitive plural)
στροφή (accusative singular)
στροφές (accusative plural)
στροφή (singular vocative)
στροφές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek στροφή (strophḗ).


αξιωματικός

head

αξιωματικός • (axiomatikós) m (plural αξιωματικοί)

axiomatikós (romanization)
αξιωματικοί (plural)
αξιωματικός (nominative singular)
αξιωματικοί (nominative plural)
αξιωματικού (genitive singular)
αξιωματικών (genitive plural)
αξιωματικό (accusative singular)
αξιωματικούς (accusative plural)
αξιωματικέ (singular vocative)
αξιωματικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αξιωματικούς

α‧ξι‧ω‧μα‧τι‧κός

From Ancient Greek ἀξιωματικός (axiōmatikós), in turn from ἀξίωμα (axíōma, “rank, importance”).


αέρας

head

αέρας • (aéras) m (plural αέρηδες or αέρες)

aéras (romanization)
αέρηδες (plural)
αέρες (plural)
αέρας (nominative singular)
αέρες (nominative plural)
αέρα (genitive singular)
αέρων (genitive plural)
αέρα (accusative singular)
αέρες (accusative plural)
αέρα (singular vocative)
αέρες (plural vocative)

el-decl-noun

The alternative plural forms αέρηδες (aérides) and αέρηδων (aéridon) are used where the meaning "wind(s)" is required.

→ Aromanian: aerã, erã


σούστα

soústa (romanization)
σούστες (plural)
σούστα (nominative singular)
σούστες (nominative plural)
σούστας (genitive singular)
σουστών (genitive plural)
σούστα (accusative singular)
σούστες (accusative plural)
σούστα (singular vocative)
σούστες (plural vocative)


ημερολόγιο

head

ημερολόγιο • (imerológio) n

el-noun

ημερολόγιο • (imerológio) n

imerológio (romanization)
ημερολόγιο (nominative singular)
ημερολόγια (nominative plural)
ημερολογίου (genitive singular)
ημερολόγιου (genitive singular)
ημερολογίων (genitive plural)
ημερολόγιο (accusative singular)
ημερολόγια (accusative plural)
ημερολόγιο (singular vocative)
ημερολόγια (plural vocative)


κεραία

keraía (romanization)
κεραίες (plural)
κεραία (nominative singular)
κεραίες (nominative plural)
κεραίας (genitive singular)
κεραιών (genitive plural)
κεραία (accusative singular)
κεραίες (accusative plural)
κεραία (singular vocative)
κεραίες (plural vocative)

(nautical) spar, yard (on sailing ships)


άμαξα

ámaxa (romanization)
άμαξες (plural)
άμαξα (nominative singular)
άμαξες (nominative plural)
άμαξας (genitive singular)
αμαξών (genitive plural)
άμαξα (accusative singular)
άμαξες (accusative plural)
άμαξα (singular vocative)
άμαξες (plural vocative)

From Ancient Greek ἅμαξα (hámaxa, “wagon”).

(transport) railway carriage (UK), railroad car (US)


γέφυρα

géfyra (romanization)
γέφυρες (plural)
γέφυρα (nominative singular)
γέφυρες (nominative plural)
γέφυρας (genitive singular)
γεφυρών (genitive plural)
γέφυρα (accusative singular)
γέφυρες (accusative plural)
γέφυρα (singular vocative)
γέφυρες (plural vocative)


σχέση

schési (romanization)
σχέσεις (plural)
σχέση (nominative singular)
σχέσεις (nominative plural)
σχέσης (genitive singular)
σχέσεων (genitive plural)
σχέση (accusative singular)
σχέσεις (accusative plural)
σχέση (singular vocative)
σχέσεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: σχέσεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: σχέσεως •

Learned borrowing from Ancient Greek σχέσις (skhésis), from the aorist stem σχε- (skhe-) of ἔχω (ékhō, “to have, hold”) + -σις (-sis). The modern sense of "relation" is a semantic loan from French relation.

lbor

(automotive) gear, ratio (a particular combination or choice of interlocking gears)


πίνακας

pínakas (romanization)
πίνακες (plural)
πίνακας (nominative singular)
πίνακες (nominative plural)
πίνακα (genitive singular)
πινάκων (genitive plural)
πίνακα (accusative singular)
πίνακες (accusative plural)
πίνακα (singular vocative)
πίνακες (plural vocative)


λεωφορείο

head

λεωφορείο • (leoforeío) n (plural λεωφορεία)

leoforeío (romanization)
λεωφορεία (plural)
λεωφορείο (nominative singular)
λεωφορεία (nominative plural)
λεωφορείου (genitive singular)
λεωφορείων (genitive plural)
λεωφορείο (accusative singular)
λεωφορεία (accusative plural)
λεωφορείο (singular vocative)
λεωφορεία (plural vocative)

From λεώς (leṓs, “people”), an archaic Attic variant of λαός (laós, “people”), and φορείο (foreío, “carriage”) from the verb φέρω (phérō, “carry”). First coined in 1863 in order to translate the French bus or omnibus. The choice of the obsolete variant λεώς (leṓs) instead of the common λαός (laós) was due to the Ancient Greek word λεωφόρος (leōphóros, “thoroughfare”) of the same etymology still being in use.


εξάντας

exántas (romanization)
εξάντες (plural)
εξάντας (nominative singular)
εξάντες (nominative plural)
εξάντα (genitive singular)
εξάντων (genitive plural)
εξάντα (accusative singular)
εξάντες (accusative plural)
εξάντα (singular vocative)
εξάντες (plural vocative)


ναυς

nafs (romanization)
νήες (plural)
ναυς (nominative singular)
νήες (nominative plural)
νεώς (genitive singular)
νεών (genitive plural)
ναυν (accusative singular)
ναυς (accusative plural)
ναυ (singular vocative)
νήες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ναῦς (naûs, “ship”), from Proto-Indo-European *néh₂us. Cognate with Italian nave, Persian ناو (nâv).

learned borrowing

(nautical, historical, archaic) an ancient ship


πλοίο

ploío (romanization)
πλοία (plural)
πλοίο (nominative singular)
πλοία (nominative plural)
πλοίου (genitive singular)
πλοίων (genitive plural)
πλοίο (accusative singular)
πλοία (accusative plural)
πλοίο (singular vocative)
πλοία (plural vocative)

From Ancient Greek πλοῖον (ploîon, “ship”), from Ancient Greek πλέω (pléō, “I sail”).

see: Appendix:Greek terms for watercraft


πιλότος

head

πιλότος • (pilótos) m or f (plural πιλότοι)

pilótos (romanization)
πιλότοι (plural)
πιλότος (nominative singular)
πιλότοι (nominative plural)
πιλότου (genitive singular)
πιλότων (genitive plural)
πιλότο (accusative singular)
πιλότους (accusative plural)
πιλότε (singular vocative)
πιλότοι (plural vocative)


βάρδια

várdia (romanization)
βάρδιες (plural)
βάρδια (nominative singular)
βάρδιες (nominative plural)
βάρδιας (genitive singular)
βαρδιών (genitive plural)
βάρδια (accusative singular)
βάρδιες (accusative plural)
βάρδια (singular vocative)
βάρδιες (plural vocative)

From Venetian vardia, from Old High German warta, from Proto-Germanic *warþō, an extension of a stem-verb *warōną (“be on guard”), from Proto-Indo-European *wer-.

(nautical) watch (duty period or the team working it)


κλύδων

κλύδων • (klýdon) m (plural κλύδωνες)

el-noun

κλύδων • (klýdon) m (plural κλύδωνες)

klýdon (romanization)
κλύδωνες (plural)
κλύδων (nominative singular)
κλύδωνες (nominative plural)
κλύδωνος (genitive singular)
κλυδώνων (genitive plural)
κλύδωνα (accusative singular)
κλύδωνας (accusative plural)
κλύδων (singular vocative)
κλύδωνες (plural vocative)


αμάξι

amáxi (romanization)
αμάξια (plural)
αμάξι (nominative singular)
αμάξια (nominative plural)
αμαξιού (genitive singular)
αμαξιών (genitive plural)
αμάξι (accusative singular)
αμάξια (accusative plural)
αμάξι (singular vocative)
αμάξια (plural vocative)


βάρκα

várka (romanization)
βάρκες (plural)
βάρκα (nominative singular)
βάρκες (nominative plural)
βάρκας (genitive singular)
βάρκα (accusative singular)
βάρκες (accusative plural)
βάρκα (singular vocative)
βάρκες (plural vocative)

→ Aromanian: varcã

Inherited from Byzantine Greek βάρκα (bárka) attested in the 6ᵗʰ century (John the Lydian), a medieval αντδιάνειο n (antdiáneio, “repatriated loanword”) from Late Latin barca, from Vulgar Latin *bārica, from Latin bāris (“Egyptian shallow wide flat-bottomed river boat”), from Ancient Greek βᾶρις (bâris), from Demotic br, from Egyptian bꜣjr, further origin uncertain.


καλόγερος

head

καλόγερος • (kalógeros) m (plural καλόγεροι)

kalógeros (romanization)
καλόγεροι (plural)
καλόγερος (nominative singular)
καλόγεροι (nominative plural)
καλόγερου (genitive singular)
καλόγερων (genitive plural)
καλόγερο (accusative singular)
καλόγερους (accusative plural)
καλόγερε (singular vocative)
καλόγεροι (plural vocative)

→ Italian: Calogero (Proper name)

→ Aromanian: cãlugãr

→ Portuguese: calouro

→ Romanian: călugăr

→ Serbo-Croatian: kaluđer

→ Bulgarian: калугер (kaluger)

→ Macedonian: калуѓер (kaluǵer)

→ Sicilian: Calòjiru, Caluoru (Proper name)

From Koine Greek καλόγηρος (kalógēros), from καλός (kalós, “good”) + γῆρας (gêras, “old age”).


στοπ

τα στοπ

(automotive, in the plural) brake lights


κυβερνήτης

head

κυβερνήτης • (kyvernítis) m (plural κυβερνήτες)

kyvernítis (romanization)
κυβερνήτες (plural)
κυβερνήτης (nominative singular)
κυβερνήτες (nominative plural)
κυβερνήτη (genitive singular)
κυβερνητών (genitive plural)
κυβερνήτη (accusative singular)
κυβερνήτες (accusative plural)
κυβερνήτη (singular vocative)
κυβερνήτες (plural vocative)

el-decl-noun

* The vocative singular κυβερνήτα is used in the phrase "Κύριε Κυβερνήτα".

From Ancient Greek κυβερνήτης (kubernḗtēs).


ακυρώνω

head

ακυρώνω • (akyróno)

el-verb

ακυρώνω • (akyróno) (past ακύρωσα, passive ακυρώνομαι)

akyróno (romanization)
ακύρωσα (past)
ακυρώνομαι (passive)
ακυρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ακυρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ακυρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ακυρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ακυρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ακυρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ακυρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ακυρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ακυρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ακυρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ακυρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ακυρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ακυρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ακυρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ακυρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ακυρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ακυρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ακυρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ακυρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακυρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακυρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ακυρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ακυρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ακυρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακυρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακυρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ακυρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακυρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακύρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ακύρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ακυρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακυρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακυρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ακύρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ακύρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ακυρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακυρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακυρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ακύρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ακύρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ακυρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακυρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακυρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ακυρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ακυρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ακυρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ακυρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ακυρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ακυρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ακυρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ακυρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ακύρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακυρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακυρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακύρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακυρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακυρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ακυρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ακυρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ακυρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακυρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακυρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ακυρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ακυρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ακυρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ακυρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ακύρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ακύρωσε (active imperative perfective second-person singular)
ακυρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ακυρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ακυρώστε (active imperative perfective plural second-person)
ακυρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ακυρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ακυρώνοντας (active participle present)
έχοντας ακυρώσει (active participle past)
ακυρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ακυρώσει (active infinitive-aorist)
ακυρωθεί (infinitive-aorist passive)


έλκηθρο

élkithro (romanization)
έλκηθρα (plural)
έλκηθρο (nominative singular)
έλκηθρα (nominative plural)
ελκήθρου (genitive singular)
έλκηθρου (genitive singular)
ελκήθρων (genitive plural)
έλκηθρο (accusative singular)
έλκηθρα (accusative plural)
έλκηθρο (singular vocative)
έλκηθρα (plural vocative)


κουβέρτα

head

κουβέρτα • (kouvérta) f (plural κουβέρτες)

kouvérta (romanization)
κουβέρτες (plural)
κουβέρτα (nominative singular)
κουβέρτες (nominative plural)
κουβέρτας (genitive singular)
κουβερτών (genitive plural)
κουβέρτα (accusative singular)
κουβέρτες (accusative plural)
κουβέρτα (singular vocative)
κουβέρτες (plural vocative)

Borrowed from Venetian coverta, from Latin cooperta. Compare standard Italian coperta, French couvert(ur)e.


λωρίδα

lorída (romanization)
λωρίδες (plural)
λωρίδα (nominative singular)
λωρίδες (nominative plural)
λωρίδας (genitive singular)
λωρίδων (genitive plural)
λωρίδα (accusative singular)
λωρίδες (accusative plural)
λωρίδα (singular vocative)
λωρίδες (plural vocative)

λωρίδα κυκλοφορίας (traffic lane)


ποδήλατο

ποδήλατο • (podílato) n (plural ποδήλατα)

podílato (romanization)
ποδήλατα (plural)
ποδήλατο (nominative singular)
ποδήλατα (nominative plural)
ποδηλάτου (genitive singular)
ποδήλατου (genitive singular)
ποδηλάτων (genitive plural)
ποδήλατων (genitive plural)
ποδήλατο (accusative singular)
ποδήλατα (accusative plural)
ποδήλατο (singular vocative)
ποδήλατα (plural vocative)

From Ancient Greek πούς (poús, “foot, leg”) + ἐλαύνω (elaúnō, “to move”) + -τος (-tos).

(transport, sports) bicycle, cycle; bike (informal)


πανί

paní (romanization)
πανιά (plural)
πανί (nominative singular)
πανιά (nominative plural)
πανιού (genitive singular)
πανιών (genitive plural)
πανί (accusative singular)
πανιά (accusative plural)
πανί (singular vocative)
πανιά (plural vocative)


τραμ

Learned borrowing from English tram. Possibly a doublet of τέρμα (térma).


μετατρόχιο

μετατρόχιο • (metatróchio) n (plural μετατρόχια)

metatróchio (romanization)
μετατρόχια (plural)
μετατρόχιο (nominative singular)
μετατρόχια (nominative plural)
μετατροχίου (genitive singular)
μετατρόχιου (genitive singular)
μετατροχίων (genitive plural)
μετατρόχιο (accusative singular)
μετατρόχια (accusative plural)
μετατρόχιο (singular vocative)
μετατρόχια (plural vocative)


άγκυρα

ágkyra (romanization)
άγκυρες (plural)
άγκυρα (nominative singular)
άγκυρες (nominative plural)
άγκυρας (genitive singular)
αγκυρών (genitive plural)
άγκυρα (accusative singular)
άγκυρες (accusative plural)
άγκυρα (singular vocative)
άγκυρες (plural vocative)

ρίχνω άγκυρα

σηκώνω άγκυρα


φτερό

fteró (romanization)
φτερά (plural)
φτερό (nominative singular)
φτερά (nominative plural)
φτερού (genitive singular)
φτερών (genitive plural)
φτερό (accusative singular)
φτερά (accusative plural)
φτερό (singular vocative)
φτερά (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek φτερόν (phterón), φτερό (phteró), from Ancient Greek πτερόν (pterón).


αγκυροβολώ

head

αγκυροβολώ • (agkyrovoló)

el-verb

αγκυροβόλησα

αγκυροβολώ • (agkyrovoló) (past αγκυροβόλησα)

agkyrovoló (romanization)
αγκυροβόλησα (past)

(nautical) to anchor, moor (a ship or boat)


αράζω

head

αράζω • (arázo)

el-verb

αράζω • (arázo) (past άραξα, passive —, ppp αραγμένος)

arázo (romanization)
άραξα (past)
αραγμένος (participle passive perfect)
αράζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αράξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αράζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αράξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αράζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αράξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αράζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αράξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αράζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αράξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αράζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αράζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αράξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αράξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
άραζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
άραξα (active first-person indicative past perfective singular)
άραζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
άραξες (active indicative past perfective second-person singular)
άραζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
άραξε (active indicative past perfective singular third-person)
αράζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αράξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αράζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αράξατε (active indicative past perfective plural second-person)
άραζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αράζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αράζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
άραξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αράξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αράξανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αράζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αράξω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
άραζε (active imperative imperfective second-person singular)
άραξε (active imperative perfective second-person singular)
άραχ' (active imperative perfective second-person singular)
αράζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αράξτε (active imperative perfective plural second-person)
αράχτε (active imperative perfective plural second-person)
αράζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αράξει (active indeclinable participle perfect)
αραγμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
αράξει (infinitive-aorist)

Inherited from Byzantine Greek ἀράζω (arázō) form the Ancient Greek ἀράσσω (arássō) from past tense: ‑αξα to present: ‑άζω, in the pattern of στάζω (stázō), ἔσταξα (éstaxa, “I dripped”).

inh+

Το πλοίο άραξε στο λιμάνι.


συμπλέκτης

head

συμπλέκτης • (sympléktis) m (plural συμπλέκτες)

sympléktis (romanization)
συμπλέκτες (plural)
συμπλέκτης (nominative singular)
συμπλέκτες (nominative plural)
συμπλέκτη (genitive singular)
συμπλεκτών (genitive plural)
συμπλέκτη (accusative singular)
συμπλέκτες (accusative plural)
συμπλέκτη (singular vocative)
συμπλέκτες (plural vocative)


στάδιο

stádio (romanization)
στάδια (plural)
στάδιο (nominative singular)
στάδια (nominative plural)
σταδίου (genitive singular)
στάδιου (genitive singular)
σταδίων (genitive plural)
στάδιο (accusative singular)
στάδια (accusative plural)
στάδιο (singular vocative)
στάδια (plural vocative)

From Ancient Greek στάδιον (stádion, “stade”).

inh

(nautical) cable (the unit of length = 608 feet = 185 m = ¹⁄₁₀ nautical mile)


χειρόφρενο

head

χειρόφρενο • (cheirófreno) n (plural χειρόφρενα)

cheirófreno (romanization)
χειρόφρενα (plural)
χειρόφρενο (nominative singular)
χειρόφρενα (nominative plural)
χειρόφρενου (genitive singular)
χειρόφρενων (genitive plural)
χειρόφρενο (accusative singular)
χειρόφρενα (accusative plural)
χειρόφρενο (singular vocative)
χειρόφρενα (plural vocative)

From χειρ (cheir, “hand”) + -ό- (-ó-) + φρένο (fréno, “brake”)., calque of French frein à main or German Handbremse.


κόμβος

kómvos (romanization)
κόμβοι (plural)
κόμβος (nominative singular)
κόμβοι (nominative plural)
κόμβου (genitive singular)
κόμβων (genitive plural)
κόμβο (accusative singular)
κόμβους (accusative plural)
κόμβε (singular vocative)
κόμβοι (plural vocative)

(nautical) knot (speed of one nautical mile per hour)


κατάστρωμα

head

καταστρώματα

κατάστρωμα • (katástroma) n (plural καταστρώματα)

el-noun

καταστρώματα

katástroma (romanization)
καταστρώματα (plural)
κατάστρωμα (nominative singular)
καταστρώματα (nominative plural)
καταστρώματος (genitive singular)
καταστρωμάτων (genitive plural)
κατάστρωμα (accusative singular)
καταστρώματα (accusative plural)
κατάστρωμα (singular vocative)
καταστρώματα (plural vocative)

el-decl-noun

καταστρώματα

καταστρώματος

καταστρωμάτων

καταστρώματα

καταστρώματα

κα‧τά‧στρω‧μα

From Ancient Greek κατάστρωμα (katástrōma).


κουφάρι

head

κουφάρι • (koufári) n (plural κουφάρια)

el-noun

κουφάρι • (koufári) n (plural κουφάρια)

koufári (romanization)
κουφάρια (plural)
κουφάρι (nominative singular)
κουφάρια (nominative plural)
κουφαριού (genitive singular)
κουφαριών (genitive plural)
κουφάρι (accusative singular)
κουφάρια (accusative plural)
κουφάρι (singular vocative)
κουφάρια (plural vocative)

From Byzantine Greek κουφάριν (kouphárin), from Ancient Greek κοῦφος (koûphos, “empty”).


ατμόπλοιο

head

ατμόπλοιο • (atmóploio) n (plural ατμόπλοια)

atmóploio (romanization)
ατμόπλοια (plural)
ατμόπλοιο (nominative singular)
ατμόπλοια (nominative plural)
ατμόπλοιου (genitive singular)
ατμόπλοιων (genitive plural)
ατμόπλοιο (accusative singular)
ατμόπλοια (accusative plural)
ατμόπλοιο (singular vocative)
ατμόπλοια (plural vocative)

ατμός (atmós, “steam”) + πλοίο (ploío, “boat”), calque of English steamboat


φρένο

fréno (romanization)
φρένα (plural)
φρένο (nominative singular)
φρένα (nominative plural)
φρένου (genitive singular)
φρένων (genitive plural)
φρένο (accusative singular)
φρένα (accusative plural)
φρένο (singular vocative)
φρένα (plural vocative)

πατώ φρένο


τιμόνι

timóni (romanization)
τιμόνια (plural)
τιμόνι (nominative singular)
τιμόνια (nominative plural)
τιμονιού (genitive singular)
τιμονιών (genitive plural)
τιμόνι (accusative singular)
τιμόνια (accusative plural)
τιμόνι (singular vocative)
τιμόνια (plural vocative)

→ Romanian: timonă

From Venetian timón, from Late Latin tīmōnem, from Latin tēmōnem (“pole, beam”).

Να κρατάς γερά το τιμόνι όταν οδηγάς.

Hold the wheel tight when you're driving.

Ο καπετάνιος είναι στο τιμόνι.

(transport) steering wheel (of car), helm, tiller (of boat) (steering apparatus)

(nautical, by extension) helmsman (member of a ship's crew who is responsible for steering)


ψυγείο

psygeío (romanization)
ψυγεία (plural)
ψυγείο (nominative singular)
ψυγεία (nominative plural)
ψυγείου (genitive singular)
ψυγείων (genitive plural)
ψυγείο (accusative singular)
ψυγεία (accusative plural)
ψυγείο (singular vocative)
ψυγεία (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek ψυγεῖον (psugeîon, “cooler”), from ψύχω (psúkhō, “I make cold”), stem ψυγ- + -εῖον (-eîon) > modern -είο (-eío).


διάδρομος

head

διάδρομος • (diádromos) m (plural διάδρομοι)

diádromos (romanization)
διάδρομοι (plural)
διάδρομος (nominative singular)
διάδρομοι (nominative plural)
διαδρόμου (genitive singular)
διαδρόμων (genitive plural)
διάδρομο (accusative singular)
διαδρόμους (accusative plural)
διάδρομε (singular vocative)
διάδρομοι (plural vocative)

διά- (diá-, “across”) + δρόμος (drómos, “way”)


λάστιχο

lásticho (romanization)
λάστιχα (plural)
λάστιχο (nominative singular)
λάστιχα (nominative plural)
λάστιχου (genitive singular)
λάστιχων (genitive plural)
λάστιχο (accusative singular)
λάστιχα (accusative plural)
λάστιχο (singular vocative)
λάστιχα (plural vocative)

Repatriated loanword from Italian elastico (“elastic (band)”) with loss of initial ε (e) and consonant shift κ (k) > χ (ch), perhaps via influence from folk Tuscan dialects. Doublet of ελαστικός (elastikós); see also English elastic.


σύγκρουση

head

σύγκρουση • (sýgkrousi) f (plural συγκρούσεις)

sýgkrousi (romanization)
συγκρούσεις (plural)
σύγκρουση (nominative singular)
συγκρούσεις (nominative plural)
σύγκρουσης (genitive singular)
συγκρούσεων (genitive plural)
σύγκρουση (accusative singular)
συγκρούσεις (accusative plural)
σύγκρουση (singular vocative)
συγκρούσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: συγκρούσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συγκρούσεως •


ελκυστήρας

head

ελκυστήρας • (elkystíras) m (plural ελκυστήρες)

elkystíras (romanization)
ελκυστήρες (plural)
ελκυστήρας (nominative singular)
ελκυστήρες (nominative plural)
ελκυστήρα (genitive singular)
ελκυστήρων (genitive plural)
ελκυστήρα (accusative singular)
ελκυστήρες (accusative plural)
ελκυστήρα (singular vocative)
ελκυστήρες (plural vocative)

From Ancient Greek ἑλκυστήρ (helkustḗr), from ἕλκω (hélkō, “to drag, to pull”).


ανάρτηση

ανάρτηση • (anártisi) f (plural αναρτήσεις)

anártisi (romanization)
αναρτήσεις (plural)
ανάρτηση (nominative singular)
αναρτήσεις (nominative plural)
ανάρτησης (genitive singular)
αναρτήσεων (genitive plural)
ανάρτηση (accusative singular)
αναρτήσεις (accusative plural)
ανάρτηση (singular vocative)
αναρτήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναρτήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναρτήσεως •

From the Ancient Greek ἀνάρτησις (anártēsis).

(automotive, usually in the plural) suspension (of machinery, motor vehicles, etc)


παρατηρητήριο

head

παρατηρητήρια

παρατηρητήριο • (paratiritírio) n (plural παρατηρητήρια)

el-noun

παρατηρητήρια

paratiritírio (romanization)
παρατηρητήρια (plural)
παρατηρητήριο (nominative singular)
παρατηρητήρια (nominative plural)
παρατηρητηρίου (genitive singular)
παρατηρητήριου (genitive singular)
παρατηρητηρίων (genitive plural)
παρατηρητήριο (accusative singular)
παρατηρητήρια (accusative plural)
παρατηρητήριο (singular vocative)
παρατηρητήρια (plural vocative)

el-decl-noun

παρατηρητήριο

παρατηρητήρια

παρατηρητηρίου

παρατηρητήριου

παρατηρητηρίων

παρατηρητήριο

παρατηρητήρια

παρατηρητήριο

παρατηρητήρια

πα‧ρα‧τη‧ρη‧τή‧ρι‧ο

παρατηρώ (paratiró) + -τήριο (-tírio), with semantic loan from French observatoire.


συσσωρευτής

head

συσσωρευτής • (syssoreftís) m (plural συσσωρευτές)

syssoreftís (romanization)
συσσωρευτές (plural)
συσσωρευτής (nominative singular)
συσσωρευτές (nominative plural)
συσσωρευτή (genitive singular)
συσσωρευτών (genitive plural)
συσσωρευτή (accusative singular)
συσσωρευτές (accusative plural)
συσσωρευτή (singular vocative)
συσσωρευτές (plural vocative)

(automotive, electricity) accumulator, car battery, wet cell


πυξίδα

pyxída (romanization)
πυξίδες (plural)
πυξίδα (nominative singular)
πυξίδες (nominative plural)
πυξίδας (genitive singular)
πυξίδων (genitive plural)
πυξίδα (accusative singular)
πυξίδες (accusative plural)
πυξίδα (singular vocative)
πυξίδες (plural vocative)

From Ancient Greek πυξίς (puxís, “box made from boxwood”), from πυξός (puxós, “boxwood”).

uder

μαγνητική πυξίδα


καταλύτης

head

καταλύτης • (katalýtis) m (plural καταλύτες)

katalýtis (romanization)
καταλύτες (plural)
καταλύτης (nominative singular)
καταλύτες (nominative plural)
καταλύτη (genitive singular)
καταλυτών (genitive plural)
καταλύτη (accusative singular)
καταλύτες (accusative plural)
καταλύτη (singular vocative)
καταλύτες (plural vocative)


γάμπια

gámpia (romanization)
γάμπιες (plural)
γάμπια (nominative singular)
γάμπιες (nominative plural)
γάμπιας (genitive singular)
γάμπια (accusative singular)
γάμπιες (accusative plural)
γάμπια (singular vocative)
γάμπιες (plural vocative)


πούλμαν

Named after George Pullman, compare English Pullman.


εισιτήριο

εισιτήριο • (eisitírio) n (plural εισιτήρια)

eisitírio (romanization)
εισιτήρια (plural)
εισιτήριο (nominative singular)
εισιτήρια (nominative plural)
εισιτηρίου (genitive singular)
εισιτήριου (genitive singular)
εισιτηρίων (genitive plural)
εισιτήριο (accusative singular)
εισιτήρια (accusative plural)
εισιτήριο (singular vocative)
εισιτήρια (plural vocative)

From Koine Greek εἰσιτήριον (eisitḗrion, “entrance-deposit”), nominalised neuter of adjective εἰσιτήριος (eisitḗrios, “belonging to entrance”). From εἰσ- (eis-, “in”) + ἰ- (i-) (from ἰτός (itós, “passable”) with iota < ι > from < ει > of the verb εἶμι (eîmi, “come, go”)) + -τήριον (-tḗrion).

inh

EL-εισιτήριο.ogg

ει‧σι‧τή‧ρι‧ο

(transport, theater) ticket for bus, train, etc, or theatre, etc


πορθμείο

head

πορθμείο • (porthmeío) n (plural πορθμεία)

porthmeío (romanization)
πορθμεία (plural)
πορθμείο (nominative singular)
πορθμεία (nominative plural)
πορθμείου (genitive singular)
πορθμείων (genitive plural)
πορθμείο (accusative singular)
πορθμεία (accusative plural)
πορθμείο (singular vocative)
πορθμεία (plural vocative)

From Ancient Greek πορθμεῖον (porthmeîon), from πορθμός (porthmós), from περάω (peráō)/περῶ (perô), from πέρα (péra), ultimately from Proto-Indo-European *per- (“to carry forth”).


πλοηγός

head

πλοηγός • (ploïgós) m or f (plural πλοηγοί)

ploïgós (romanization)
πλοηγοί (plural)
πλοηγός (nominative singular)
πλοηγοί (nominative plural)
πλοηγού (genitive singular)
πλοηγών (genitive plural)
πλοηγό (accusative singular)
πλοηγούς (accusative plural)
πλοηγέ (singular vocative)
πλοηγοί (plural vocative)


πύραυλος

πύραυλος • (pýravlos) m (plural πύραυλοι)

pýravlos (romanization)
πύραυλοι (plural)
πύραυλος (nominative singular)
πύραυλοι (nominative plural)
πυραύλου (genitive singular)
πυραύλων (genitive plural)
πύραυλο (accusative singular)
πυραύλους (accusative plural)
πύραυλε (singular vocative)
πύραυλοι (plural vocative)

(ballistics, vehicles) projectile, rocket, missile


αερόσακος

αερόσακος • (aerósakos) m (plural αερόσακοι)

aerósakos (romanization)
αερόσακοι (plural)
αερόσακος (nominative singular)
αερόσακοι (nominative plural)
αερόσακου (genitive singular)
αερόσακων (genitive plural)
αερόσακο (accusative singular)
αερόσακους (accusative plural)
αερόσακε (singular vocative)
αερόσακοι (plural vocative)

From αέρας (aéras, “air”) + σάκος (sákos, “bag”).


μπούνια

boúnia (romanization)
μπούνια (nominative plural)
μπούνια (accusative plural)
μπούνια (plural vocative)

(nautical) scuppers (deck drainage ports/holes)


στροφαλοφόρος άξονας

head

στροφαλοφόροι άξονες

στροφαλοφόρος άξονας • (strofalofóros áxonas) m (plural στροφαλοφόροι άξονες)

el-noun

στροφαλοφόροι άξονες

strofalofóros áxonas (romanization)
στροφαλοφόροι άξονες (plural)

en-στροφαλοφόρος_άξονας-el-noun-vBQ7Xlc~


διέλευση

head

διέλευση • (diélefsi) f (plural διελεύσεις)

diélefsi (romanization)
διελεύσεις (plural)
διέλευση (nominative singular)
διελεύσεις (nominative plural)
διέλευσης (genitive singular)
διελεύσεων (genitive plural)
διέλευση (accusative singular)
διελεύσεις (accusative plural)
διέλευση (singular vocative)
διελεύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: διελεύσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: διελεύσεως •


στάση

stási (romanization)
στάσεις (plural)
στάση (nominative singular)
στάσεις (nominative plural)
στάσης (genitive singular)
στάσεων (genitive plural)
στάση (accusative singular)
στάσεις (accusative plural)
στάση (singular vocative)
στάσεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: στάσεως

Also, older or formal genitive singlar: στάσεως •


βυθίζω

head

βυθίζω • (vythízo)

el-verb

βυθίζω • (vythízo) (past βύθισα, passive βυθίζομαι)

vythízo (romanization)
βύθισα (past)
βυθίζομαι (passive)
βυθίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
βυθίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βυθίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
βυθιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βυθίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βυθίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βυθίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
βυθιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βυθίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
βυθίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βυθίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
βυθιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βυθίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βυθίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βυθιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
βυθιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βυθίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βυθίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βυθίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βυθιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βυθιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βυθίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βυθίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βυθίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βυθίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βυθίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
βυθιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βυθιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βύθιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βύθισα (active first-person indicative past perfective singular)
βυθιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βυθιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βυθίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
βύθιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βύθισες (active indicative past perfective second-person singular)
βυθιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βυθιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βυθίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
βύθιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βύθισε (active indicative past perfective singular third-person)
βυθιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βυθιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βυθίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βυθίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βυθίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βυθιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
βυθιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βυθίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βυθίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
βυθιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
βυθιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
βύθιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βυθίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βυθίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βύθισαν (active indicative past perfective plural third-person)
βυθίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βυθίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
βυθίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βυθιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
βυθίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βυθιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βυθιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βυθίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βυθίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βυθίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα βυθιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βύθιζε (active imperative imperfective second-person singular)
βύθισε (active imperative perfective second-person singular)
βυθίσου (imperative passive perfective second-person singular)
βυθίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
βυθίστε (active imperative perfective plural second-person)
βυθίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
βυθιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βυθίζοντας (active participle present)
έχοντας βυθίσει (active participle past)
βυθισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
βυθίσει (active infinitive-aorist)
βυθιστεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek βυθίζω (buthízō), from βυθός (buthós, “depth”) + -ίζω (-ízō, “verbal suffix”).

af

(nautical) to scuttle (deliberately sink one's own ship)


πηδάλιο

pidálio (romanization)
πηδάλια (plural)
πηδάλιο (nominative singular)
πηδάλια (nominative plural)
πηδαλίου (genitive singular)
πηδάλιου (genitive singular)
πηδαλίων (genitive plural)
πηδάλιο (accusative singular)
πηδάλια (accusative plural)
πηδάλιο (singular vocative)
πηδάλια (plural vocative)


δικάταρτος

head

δικάταρτος • (dikátartos) m

el-adj

δικάταρτος • (dikátartos) m

dikátartos (romanization)
δικάταρτος (masculine nominative singular)
δικάταρτη (feminine nominative singular)
δικάταρτο (neuter nominative singular)
δικάταρτοι (masculine nominative plural)
δικάταρτες (feminine nominative plural)
δικάταρτα (neuter nominative plural)
δικάταρτου (genitive masculine singular)
δικάταρτης (feminine genitive singular)
δικάταρτου (genitive neuter singular)
δικάταρτων (genitive masculine plural)
δικάταρτων (feminine genitive plural)
δικάταρτων (genitive neuter plural)
δικάταρτο (accusative masculine singular)
δικάταρτη (accusative feminine singular)
δικάταρτο (accusative neuter singular)
δικάταρτους (accusative masculine plural)
δικάταρτες (accusative feminine plural)
δικάταρτα (accusative neuter plural)
δικάταρτε (masculine singular vocative)
δικάταρτη (feminine singular vocative)
δικάταρτο (neuter singular vocative)
δικάταρτοι (masculine plural vocative)
δικάταρτες (feminine plural vocative)
δικάταρτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

δικάταρτος •

δικάταρτοι •

δικάταρτες •

δικάταρτου •

δικάταρτης •

δικάταρτου •

δικάταρτων •

δικάταρτων •

δικάταρτων •

δικάταρτους •

δικάταρτες •

δικάταρτοι •

δικάταρτες •

(nautical) two-masted, double-masted, twin-masted


εισιτήριο μετ' επιστροφής

head

εισιτήριο μετ' επιστροφής

εισιτήριο μετ' επιστροφής • (eisitírio met' epistrofís) n

el-noun

εισιτήριο μετ' επιστροφής

eisitírio met' epistrofís (romanization)

Contraction of εισιτήριο μετά επιστροφής (eisitírio metá epistrofís)

en-εισιτήριο_μετ'_επιστροφής-el-noun-h0NOJuhW


τσοκ

(automotive) choke (carburetor component)


σαβούρα

savoúra (romanization)
σαβούρα (nominative singular)
σαβούρας (genitive singular)
σαβούρα (accusative singular)
σαβούρα (singular vocative)

From Byzantine Greek σαβούρα (saboúra), from Late Latin saburra. Compare Italian zavorra.


λατίνι

head

λατίνι • (latíni) n

el-noun

λατίνι • (latíni) n

latíni (romanization)
λατίνι (nominative singular)
λατίνια (nominative plural)
λατινιού (genitive singular)
λατινιών (genitive plural)
λατίνι (accusative singular)
λατίνια (accusative plural)
λατίνι (singular vocative)
λατίνια (plural vocative)

(nautical) small sailing boat with that rig


επιστροφή

head

επιστροφή • (epistrofí) f (plural επιστροφές)

epistrofí (romanization)
επιστροφές (plural)
επιστροφή (nominative singular)
επιστροφές (nominative plural)
επιστροφής (genitive singular)
επιστροφών (genitive plural)
επιστροφή (accusative singular)
επιστροφές (accusative plural)
επιστροφή (singular vocative)
επιστροφές (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπιστροφή (epistrophḗ).

Θέλω ένα εισιτήριο της επιστροφής στην Αθήνα.

Thélo éna eisitírio tis epistrofís stin Athína.


γιάρδα

giárda (romanization)
γιάρδες (plural)
γιάρδα (nominative singular)
γιάρδες (nominative plural)
γιάρδας (genitive singular)
γιαρδών (genitive plural)
γιάρδα (accusative singular)
γιάρδες (accusative plural)
γιάρδα (singular vocative)
γιάρδες (plural vocative)


τρένο

tréno (romanization)
τρένα (plural)
τρένο (nominative singular)
τρένα (nominative plural)
τρένου (genitive singular)
τρένων (genitive plural)
τρένο (accusative singular)
τρένα (accusative plural)
τρένο (singular vocative)
τρένα (plural vocative)

(rail transport) train (engine and carriages as a whole)


ανοικτά

ανοικτά • (anoiktá)

el-adv

ανοικτά • (anoiktá)


ανοιχτά

head

ανοιχτά • (anoichtá)

el-adv

ανοιχτά • (anoichtá)


στενό

stenó (romanization)
στενά (plural)
στενό (nominative singular)
στενά (nominative plural)
στενού (genitive singular)
στενών (genitive plural)
στενό (accusative singular)
στενά (accusative plural)
στενό (singular vocative)
στενά (plural vocative)


πινακίδα

head

πινακίδα • (pinakída) f (plural πινακίδες)

pinakída (romanization)
πινακίδες (plural)
πινακίδα (nominative singular)
πινακίδες (nominative plural)
πινακίδας (genitive singular)
πινακίδων (genitive plural)
πινακίδα (accusative singular)
πινακίδες (accusative plural)
πινακίδα (singular vocative)
πινακίδες (plural vocative)

From Koine Greek πινακίς (pinakís), a diminutive of Ancient Greek πίναξ (pínax). By surface analysis, πίνακας (pínakas) + -ίδα (-ída).

surf

(automotive) number plate, license plate


άκατος

ákatos (romanization)
άκατοι (plural)
άκατος (nominative singular)
άκατοι (nominative plural)
ακάτου (genitive singular)
ακάτων (genitive plural)
άκατο (accusative singular)
ακάτους (accusative plural)
άκατε (singular vocative)
άκατο (singular vocative)
άκατοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἄκατος (ákatos, “small boat”).

der

(nautical) launch, longboat, large dinghy


σταθμός

stathmós (romanization)
σταθμοί (plural)
σταθμός (nominative singular)
σταθμοί (nominative plural)
σταθμού (genitive singular)
σταθμών (genitive plural)
σταθμό (accusative singular)
σταθμούς (accusative plural)
σταθμέ (singular vocative)
σταθμοί (plural vocative)

From Ancient Greek σταθμός (stathmós), from Proto-Indo-European *sth₂-dʰ-mós.

σταθμός λεωφορείων

σιδηροδρομικός σταθμός

(transport) station, terminus, terminal (bus, railway)


μπουζί

head

μπουζί • (bouzí) n

el-noun

μπουζί • (bouzí) n

bouzí (romanization)
μπουζί (nominative singular)
μπουζιά (nominative plural)
μπουζιού (genitive singular)
μπουζιών (genitive plural)
μπουζί (accusative singular)
μπουζιά (accusative plural)
μπουζί (singular vocative)
μπουζιά (plural vocative)


ρόδα

róda (romanization)
ρόδες (plural)
ρόδα (nominative singular)
ρόδες (nominative plural)
ρόδας (genitive singular)
ρόδα (accusative singular)
ρόδες (accusative plural)
ρόδα (singular vocative)
ρόδες (plural vocative)

Borrowed from Venetian roda, from Latin rota (“wheel”).

(automotive, transport) tyre (UK), tire (US)


αβαρία

avaría (romanization)
αβαρίες (plural)
αβαρία (nominative singular)
αβαρίες (nominative plural)
αβαρίας (genitive singular)
αβαριών (genitive plural)
αβαρία (accusative singular)
αβαρίες (accusative plural)
αβαρία (singular vocative)
αβαρίες (plural vocative)

(nautical) damage, suffer damage (to ship or cargo)


άγημα

ágima (romanization)
αγήματα (plural)
άγημα (nominative singular)
αγήματα (nominative plural)
αγήματος (genitive singular)
αγημάτων (genitive plural)
άγημα (accusative singular)
αγήματα (accusative plural)
άγημα (singular vocative)
αγήματα (plural vocative)


αρχιναύαρχος

head

αρχιναύαρχοι

αρχιναύαρχος • (archinávarchos) m or f (plural αρχιναύαρχοι)

el-noun

αρχιναύαρχοι

archinávarchos (romanization)
αρχιναύαρχοι (plural)
αρχιναύαρχος (nominative singular)
αρχιναύαρχοι (nominative plural)
αρχιναυάρχου (genitive singular)
αρχιναυάρχων (genitive plural)
αρχιναύαρχο (accusative singular)
αρχιναυάρχους (accusative plural)
αρχιναύαρχε (singular vocative)
αρχιναύαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιναύαρχος

αρχιναύαρχοι

αρχιναυάρχου

αρχιναυάρχων

αρχιναυάρχους

αρχιναύαρχοι

From αρχι- (archi-) + ναύαρχος (návarchos, “admiral”).

affix

admiral of the fleet
admiral of the fleet

(nautical, dated) A naval rank with the NATO grade OF-10 (obsolete in the Greek navy)


φρακτή

fraktí (romanization)
φρακτές (plural)
φρακτή (nominative singular)
φρακτές (nominative plural)
φρακτής (genitive singular)
φρακτών (genitive plural)
φρακτή (accusative singular)
φρακτές (accusative plural)
φρακτή (singular vocative)
φρακτές (plural vocative)

From Koine Greek φρακτός (phraktós) (feminine form), from Ancient Greek φράσσω (phrássō, “to fence in”)


αγώγι

agógi (romanization)
αγώγια (plural)
αγώγι (nominative singular)
αγώγια (nominative plural)
αγωγιού (genitive singular)
αγωγιών (genitive plural)
αγώγι (accusative singular)
αγώγια (accusative plural)
αγώγι (singular vocative)
αγώγια (plural vocative)

porterage, carriage - the fare or charge for this


Λεβάντες

head

Λεβάντες • (Levántes) m (plural Levántes)

Levántes (romanization)
Levántes (plural)
Λεβάντες (nominative singular)
Λεβάντε (genitive singular)
Λεβάντε (accusative singular)
Λεβάντε (singular vocative)

(nautical) the Levant, levanter (an easterly Mediterranean wind)


απηλιώτης

apiliótis (romanization)
απηλιώτης (nominative singular)
απηλιώτη (genitive singular)
απηλιώτη (accusative singular)
απηλιώτη (singular vocative)

From Ancient Greek ἀπηλιώτης (apēliṓtēs).


λεβάντες

levántes (romanization)
λεβάντες (nominative singular)
λεβάντε (genitive singular)
λεβάντε (accusative singular)
λεβάντε (singular vocative)

Borrowed from Italian levante + -ς (-s).

(nautical, wind) the Levant, levanter (an easterly Mediterranean wind)


αγαντάρω

αγαντάρω • (agantáro)

el-verb

αγαντάρω • (agantáro) (past αγαντάρισα/αγάνταρα, passive —)

agantáro (romanization)
αγαντάρισα (past)
αγάνταρα (past)
αγαντάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
αγαντάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αγαντάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αγαντάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αγαντάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
αγαντάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αγαντάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αγαντάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αγαντάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αγαντάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αγαντάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αγαντάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αγαντάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγαντάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγάνταρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγαντάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγάνταρα (active first-person indicative past perfective singular)
αγαντάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αγάνταρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγαντάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγάνταρες (active indicative past perfective second-person singular)
αγαντάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αγάνταρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγαντάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγάνταρε (active indicative past perfective singular third-person)
αγαντάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αγαντάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αγαντάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
αγαντάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αγαντάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
αγάνταραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγαντάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγαντάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγαντάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγάνταραν (active indicative past perfective plural third-person)
αγαντάραν (active indicative past perfective plural third-person)
αγαντάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
αγαντάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα αγαντάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αγαντάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αγάνταρε (active imperative imperfective second-person singular)
αγαντάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αγάνταρε (active imperative perfective second-person singular)
αγαντάρισε (active imperative perfective second-person singular)
αγαντάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
αγαντάρετε (active imperative perfective plural second-person)
αγαντάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αγαντάρει (active indeclinable participle perfect)
αγανταρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
αγαντάρει (infinitive-aorist)

(nautical) to hold onto, clap hands onto


κάλως

kálos (romanization)
κάλως (nominative singular)
κάλω (genitive singular)
κάλω (accusative singular)
κάλως (singular vocative)


αγκυροβόλημα

head

αγκυροβόληματα

αγκυροβόλημα • (agkyrovólima) n (plural αγκυροβόληματα)

el-noun

αγκυροβόληματα

agkyrovólima (romanization)
αγκυροβόληματα (plural)
αγκυροβόλημα (nominative singular)
αγκυροβολήματα (nominative plural)
αγκυροβολήματος (genitive singular)
αγκυροβολημάτων (genitive plural)
αγκυροβόλημα (accusative singular)
αγκυροβολήματα (accusative plural)
αγκυροβόλημα (singular vocative)
αγκυροβολήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αγκυροβόλημα

αγκυροβολήματα

αγκυροβολήματος

αγκυροβολημάτων

αγκυροβόλημα

αγκυροβολήματα

αγκυροβόλημα

αγκυροβολήματα

(nautical) anchoring, mooring (the process)


αγκυροβόλι

head

αγκυροβόλι • (agkyrovóli) n (plural αγκυροβόλια)

agkyrovóli (romanization)
αγκυροβόλια (plural)
αγκυροβόλι (nominative singular)
αγκυροβόλια (nominative plural)
αγκυροβολίου (genitive singular)
αγκυροβολίων (genitive plural)
αγκυροβόλι (accusative singular)
αγκυροβόλια (accusative plural)
αγκυροβόλι (singular vocative)
αγκυροβόλια (plural vocative)

el-decl-noun

αγκυροβολίου

αγκυροβολίων

(nautical) anchorage, mooring (the location)


αγκυροβόλιο

head

αγκυροβόλιο • (agkyrovólio) n (plural αγκυροβόλια)

agkyrovólio (romanization)
αγκυροβόλια (plural)
αγκυροβόλιο (nominative singular)
αγκυροβόλια (nominative plural)
αγκυροβολίου (genitive singular)
αγκυροβόλιου (genitive singular)
αγκυροβολίων (genitive plural)
αγκυροβόλιο (accusative singular)
αγκυροβόλια (accusative plural)
αγκυροβόλιο (singular vocative)
αγκυροβόλια (plural vocative)

el-decl-noun

αγκυροβολίου

αγκυροβόλιου

αγκυροβολίων


βολίδα

volída (romanization)
βολίδες (plural)
βολίδα (nominative singular)
βολίδες (nominative plural)
βολίδας (genitive singular)
βολίδων (genitive plural)
βολίδα (accusative singular)
βολίδες (accusative plural)
βολίδα (singular vocative)
βολίδες (plural vocative)

(nautical) lead, plumb (for measuring depth)


ΜΕΚ

μηχανή εσωτερικής καύσης
μηχανή εσωτερικής καύσης#Greek

(automotive) Initialism of μηχανή εσωτερικής καύσης f (michaní esoterikís káfsis, “internal combustion engine”).


μηχανή εσωτερικής καύσης

head

μηχανή εσωτερικής καύσης

μηχανές εσωτερικής καύσης

μηχανή εσωτερικής καύσης • (michaní esoterikís káfsis) f (plural μηχανές εσωτερικής καύσης)

el-noun

μηχανές εσωτερικής καύσης

μηχανή εσωτερικής καύσης

michaní esoterikís káfsis (romanization)
μηχανές εσωτερικής καύσης (plural)

internal combustion engine
internal combustion engine

en-μηχανή_εσωτερικής_καύσης-el-noun-zRhJImMw


πλατφόρμα

head

πλατφόρμα • (platfórma) f (plural πλατφόρμες)

platfórma (romanization)
πλατφόρμες (plural)
πλατφόρμα (nominative singular)
πλατφόρμες (nominative plural)
πλατφόρμας (genitive singular)
πλατφορμών (genitive plural)
πλατφόρμα (accusative singular)
πλατφόρμες (accusative plural)
πλατφόρμα (singular vocative)
πλατφόρμες (plural vocative)

(transport) platform (in railway station)

(transport) trailer platform (to transport goods)


κυλινδροπίστονο

κυλινδροπίστονα

κυλινδροπίστονο • (kylindropístono) n (plural κυλινδροπίστονα)

el-noun

κυλινδροπίστονα

kylindropístono (romanization)
κυλινδροπίστονα (plural)
κυλινδροπίστονο (nominative singular)
κυλινδροπίστονα (nominative plural)
κυλινδροπίστονου (genitive singular)
κυλινδροπίστονων (genitive plural)
κυλινδροπίστονο (accusative singular)
κυλινδροπίστονα (accusative plural)
κυλινδροπίστονο (singular vocative)
κυλινδροπίστονα (plural vocative)

el-decl-noun

κυλινδροπίστονο

κυλινδροπίστονα

κυλινδροπίστονου

κυλινδροπίστονων

κυλινδροπίστονο

κυλινδροπίστονα

κυλινδροπίστονο

κυλινδροπίστονα

κύλινδρος (kýlindros, “cylinder”) + πιστόνι (pistóni, “piston”)

compound

(automotive) cylinder and piston (together)


λασπωτήρας

head

λασπωτήρας • (laspotíras) m (plural λασπωτήρες)

laspotíras (romanization)
λασπωτήρες (plural)
λασπωτήρας (nominative singular)
λασπωτήρες (nominative plural)
λασπωτήρα (genitive singular)
λασπωτήρων (genitive plural)
λασπωτήρα (accusative singular)
λασπωτήρες (accusative plural)
λασπωτήρα (singular vocative)
λασπωτήρες (plural vocative)


προανάφλεξη

προανάφλεξη • (proanáflexi) f (plural αναφλέξεις)

proanáflexi (romanization)
αναφλέξεις (plural)
προανάφλεξη (nominative singular)
προαναφλέξεις (nominative plural)
προανάφλεξης (genitive singular)
προαναφλέξεων (genitive plural)
προανάφλεξη (accusative singular)
προαναφλέξεις (accusative plural)
προανάφλεξη (singular vocative)
προαναφλέξεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: προαναφλέξεως

el-decl-noun

προαναφλέξεις

προανάφλεξης

προαναφλέξεων

προαναφλέξεις

προαναφλέξεις

Older or formal genitive singular: προαναφλέξεως •

προ- (pro-, “pre”) + ανάφλεξη (anáflexi, “ignition”)

prefix

(automotive) preignition, premature ignition, premature combustion, pinking, knocking (internal combustion engine)


ναύλος

návlos (romanization)
ναύλοι (plural)
ναύλος (nominative singular)
ναύλοι (nominative plural)
ναύλου (genitive singular)
ναύλων (genitive plural)
ναύλο (accusative singular)
ναύλους (accusative plural)
ναύλε (singular vocative)
ναύλοι (plural vocative)

From Ancient Greek ναῦλος (naûlos, “passenger money”).

uder

(transport) fee (for chartering a ship or aeroplane)


παρκάρω

head

παρκάρω • (parkáro)

el-verb

παρκαρίστηκα

παρκαρισμένος

παρκάρω • (parkáro) (past πάρκαρα/παρκάρισα, passive παρκάρομαι, p‑past παρκαρίστηκα, ppp παρκαρισμένος)

parkáro (romanization)
πάρκαρα (past)
παρκάρισα (past)
παρκάρομαι (passive)
παρκαρίστηκα (passive past)
παρκαρισμένος (participle passive perfect)
παρκάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
παρκάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παρκάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παρκαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παρκάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παρκάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παρκάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παρκαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παρκάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
παρκάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παρκάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παρκαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παρκάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παρκάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παρκαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παρκαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παρκάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παρκάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παρκάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παρκαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παρκαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παρκάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παρκάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παρκάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παρκάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παρκάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παρκαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρκαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πάρκαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παρκάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πάρκαρα (active first-person indicative past perfective singular)
παρκάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
παρκαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παρκαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παρκαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πάρκαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παρκάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πάρκαρες (active indicative past perfective second-person singular)
παρκάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
παρκαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παρκαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παρκαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πάρκαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παρκάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πάρκαρε (active indicative past perfective singular third-person)
παρκάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
παρκαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παρκαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παρκαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παρκάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παρκάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
παρκαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παρκαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παρκάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παρκάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
παρκαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παρκαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πάρκαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρκάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρκάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρκάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πάρκαραν (active indicative past perfective plural third-person)
παρκάραν (active indicative past perfective plural third-person)
παρκάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
παρκάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
παρκάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παρκαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παρκαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρκαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρκαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παρκάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παρκάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παρκάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παρκαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πάρκαρε (active imperative imperfective second-person singular)
παρκάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
πάρκαρε (active imperative perfective second-person singular)
παρκάρισε (active imperative perfective second-person singular)
παρκαρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
παρκάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
παρκάρετε (active imperative perfective plural second-person)
παρκάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παρκαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παρκάροντας (active participle present)
έχοντας παρκάρει (active participle past)
παρκαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παρκάρει (active infinitive-aorist)
παρκαριστεί (infinitive-aorist passive)

Borrowed from Italian parcare from French parquer (“to park”), from parc (“park, pen”).

Πήγαινε να βρεις κάπου να παρκάρεις.

(automotive, transport) to park (a vehicle)


τρικάταρτος

head

τρικάταρτος • (trikátartos) m

el-adj

τρικάταρτος • (trikátartos) m

trikátartos (romanization)
τρικάταρτος (masculine nominative singular)
τρικάταρτη (feminine nominative singular)
τρικάταρτο (neuter nominative singular)
τρικάταρτοι (masculine nominative plural)
τρικάταρτες (feminine nominative plural)
τρικάταρτα (neuter nominative plural)
τρικάταρτου (genitive masculine singular)
τρικάταρτης (feminine genitive singular)
τρικάταρτου (genitive neuter singular)
τρικάταρτων (genitive masculine plural)
τρικάταρτων (feminine genitive plural)
τρικάταρτων (genitive neuter plural)
τρικάταρτο (accusative masculine singular)
τρικάταρτη (accusative feminine singular)
τρικάταρτο (accusative neuter singular)
τρικάταρτους (accusative masculine plural)
τρικάταρτες (accusative feminine plural)
τρικάταρτα (accusative neuter plural)
τρικάταρτε (masculine singular vocative)
τρικάταρτη (feminine singular vocative)
τρικάταρτο (neuter singular vocative)
τρικάταρτοι (masculine plural vocative)
τρικάταρτες (feminine plural vocative)
τρικάταρτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τρικάταρτος •

τρικάταρτη •

τρικάταρτο •

τρικάταρτοι •

τρικάταρτες •

τρικάταρτα •

τρικάταρτου •

τρικάταρτης •

τρικάταρτου •

τρικάταρτων •

τρικάταρτων •

τρικάταρτων •

τρικάταρτο •

τρικάταρτη •

τρικάταρτο •

τρικάταρτους •

τρικάταρτες •

τρικάταρτα •

τρικάταρτε •

τρικάταρτη •

τρικάταρτο •

τρικάταρτοι •

τρικάταρτες •

τρικάταρτα •


άλμπουρο

head

άλμπουρο • (álmpouro) n (plural άλμπουρα)

álmpouro (romanization)
άλμπουρα (plural)
άλμπουρο (nominative singular)
άλμπουρα (nominative plural)
άλμπουρου (genitive singular)
άλμπουρων (genitive plural)
άλμπουρο (accusative singular)
άλμπουρα (accusative plural)
άλμπουρο (singular vocative)
άλμπουρα (plural vocative)


λοξοδρομία

λοξοδρομία • (loxodromía) f (plural λοξοδρομίες)

loxodromía (romanization)
λοξοδρομίες (plural)
λοξοδρομία (nominative singular)
λοξοδρομίες (nominative plural)
λοξοδρομίας (genitive singular)
λοξοδρομιών (genitive plural)
λοξοδρομία (accusative singular)
λοξοδρομίες (accusative plural)
λοξοδρομία (singular vocative)
λοξοδρομίες (plural vocative)


κάβος

kávos (romanization)
κάβοι (plural)
κάβος (nominative singular)
κάβοι (nominative plural)
κάβου (genitive singular)
κάβων (genitive plural)
κάβο (accusative singular)
κάβους (accusative plural)
κάβε (singular vocative)
κάβοι (plural vocative)


ανάποδα

ανάποδα • (anápoda)

el-adv

ανάποδα • (anápoda)

από την καλή

antonym(s) of “right side up, of clothes”

From Byzantine Greek ἀνὰ πόδα (anà póda).


αναχωρώ

head

αναχωρώ • (anachoró)

el-verb

αναχωρώ • (anachoró) (past αναχώρησα, passive —)

anachoró (romanization)
αναχώρησα (past)
αναχωρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αναχωρήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναχωρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
αναχωρήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναχωρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
αναχωρήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναχωρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αναχωρήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναχωρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναχωρήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναχωρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναχωρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναχωρήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναχωρήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναχωρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναχώρησα (active first-person indicative past perfective singular)
αναχωρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναχώρησες (active indicative past perfective second-person singular)
αναχωρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναχώρησε (active indicative past perfective singular third-person)
αναχωρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναχωρήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναχωρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναχωρήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναχωρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναχωρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναχώρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναχωρήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναχωρήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αναχωρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναχωρήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αναχώρησε (active imperative perfective second-person singular)
αναχωρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
αναχωρήστε (active imperative perfective plural second-person)
αναχωρώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αναχωρήσει (active indeclinable participle perfect)
αναχωρήσει (infinitive-aorist)

(transport) to depart, leave (bus, train, etc.)


ρεζέρβα

head

ρεζέρβα • (rezérva) f (plural ρεζέρβες)

el-noun

ρεζέρβα • (rezérva) f (plural ρεζέρβες)

rezérva (romanization)
ρεζέρβες (plural)
ρεζέρβα (nominative singular)
ρεζέρβες (nominative plural)
ρεζέρβας (genitive singular)
ρεζέρβων (genitive plural)
ρεζέρβα (accusative singular)
ρεζέρβες (accusative plural)
ρεζέρβα (singular vocative)
ρεζέρβες (plural vocative)

el-decl-noun

There is a rare genitive plural: ρεζερβών


δρομόμετρο

head

δρομόμετρο • (dromómetro) n (plural δρομόμετρα)

dromómetro (romanization)
δρομόμετρα (plural)
δρομόμετρο (nominative singular)
δρομόμετρα (nominative plural)
δρομομέτρου (genitive singular)
δρομόμετρου (genitive singular)
δρομομέτρων (genitive plural)
δρομόμετρο (accusative singular)
δρομόμετρα (accusative plural)
δρομόμετρο (singular vocative)
δρομόμετρα (plural vocative)

κοινό δρομόμετρο (common log)

(nautical) log (device for measuring a ship's speed)


διάναξη

diánaxi (romanization)
διάναξη (nominative singular)
διάναξης (genitive singular)
διάναξη (accusative singular)
διάναξη (singular vocative)

(nautical) caulking, caulk (material used when caulking)


καλαφάτισμα

καλαφατίσματα

καλαφάτισμα • (kalafátisma) n (plural καλαφατίσματα)

el-noun

καλαφατίσματα

kalafátisma (romanization)
καλαφατίσματα (plural)
καλαφάτισμα (nominative singular)
καλαφατίσματα (nominative plural)
καλαφατίσματος (genitive singular)
καλαφατισμάτων (genitive plural)
καλαφάτισμα (accusative singular)
καλαφατίσματα (accusative plural)
καλαφάτισμα (singular vocative)
καλαφατίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

καλαφατίσματα

καλαφατίσματος

καλαφατισμάτων

καλαφατίσματα

καλαφατίσματα

καλαφατίζω (kalafatízo, “to caulk”) + -μα (-ma), the verb being from Italian calafato, from Arabic كلفت.

suffix

(nautical) caulking, caulk (the act of caulking or the material used when caulking)


καλαφατικό

head

καλαφατικό • (kalafatikó) n (plural καλαφατικά)

kalafatikó (romanization)
καλαφατικά (plural)
καλαφατικό (nominative singular)
καλαφατικά (nominative plural)
καλαφατικού (genitive singular)
καλαφατικών (genitive plural)
καλαφατικό (accusative singular)
καλαφατικά (accusative plural)
καλαφατικό (singular vocative)
καλαφατικά (plural vocative)


καβίλια

καβίλια • (kavília) f (plural καβίλιες)

el-noun

καβίλια • (kavília) f (plural καβίλιες)

kavília (romanization)
καβίλιες (plural)
καβίλια (nominative singular)
καβίλιες (nominative plural)
καβίλιας (genitive singular)
καβίλια (accusative singular)
καβίλιες (accusative plural)
καβίλια (singular vocative)
καβίλιες (plural vocative)


συρματόσχοινο

head

συρματόσχοινα

συρματόσχοινο • (syrmatóschoino) n (plural συρματόσχοινα)

el-noun

συρματόσχοινα

syrmatóschoino (romanization)
συρματόσχοινα (plural)
συρματόσχοινο (nominative singular)
συρματόσχοινα (nominative plural)
συρματοσχοίνου (genitive singular)
συρματόσχοινου (genitive singular)
συρματοσχοίνων (genitive plural)
συρματόσχοινων (genitive plural)
συρματόσχοινο (accusative singular)
συρματόσχοινα (accusative plural)
συρματόσχοινο (singular vocative)
συρματόσχοινα (plural vocative)

el-decl-noun

συρματόσχοινο

συρματόσχοινα

συρματοσχοίνου

συρματόσχοινου

συρματοσχοίνων

συρματόσχοινων

συρματόσχοινο

συρματόσχοινα

συρματόσχοινο

συρματόσχοινα

σύρμα (sýrma, “wire”) + σχοινί (schoiní, “rope”), calque of German Drahtseil


συρμός

syrmós (romanization)
συρμοί (plural)
συρμός (nominative singular)
συρμοί (nominative plural)
συρμού (genitive singular)
συρμών (genitive plural)
συρμό (accusative singular)
συρμούς (accusative plural)
συρμέ (singular vocative)
συρμοί (plural vocative)

(rail transport) train (engine and carriages as a whole)


αεροθάλαμος

head

αεροθάλαμος • (aerothálamos) m (plural αεροθάλαμοι)

aerothálamos (romanization)
αεροθάλαμοι (plural)
αεροθάλαμος (nominative singular)
αεροθάλαμοι (nominative plural)
αεροθαλάμου (genitive singular)
αεροθαλάμων (genitive plural)
αεροθάλαμο (accusative singular)
αεροθαλάμους (accusative plural)
αεροθάλαμε (singular vocative)
αεροθάλαμοι (plural vocative)

el-decl-noun

αεροθαλάμους

(automotive) inner tube (used contain air within tyre)


εξάρτιση

head

εξάρτιση • (exártisi) f (plural εξαρτίσεις)

exártisi (romanization)
εξαρτίσεις (plural)
εξάρτιση (nominative singular)
εξαρτίσεις (nominative plural)
εξάρτισης (genitive singular)
εξαρτίσεων (genitive plural)
εξάρτιση (accusative singular)
εξαρτίσεις (accusative plural)
εξάρτιση (singular vocative)
εξαρτίσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: εξαρτίσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξαρτίσεως •

(nautical) equipment of a ship, (especially) rigging, sails etc


αναφλεκτήρας

head

αναφλεκτήρες

αναφλεκτήρας • (anaflektíras) m (plural αναφλεκτήρες)

el-noun

αναφλεκτήρες

anaflektíras (romanization)
αναφλεκτήρες (plural)
αναφλεκτήρας (nominative singular)
αναφλεκτήρες (nominative plural)
αναφλεκτήρα (genitive singular)
αναφλεκτήρων (genitive plural)
αναφλεκτήρα (accusative singular)
αναφλεκτήρες (accusative plural)
αναφλεκτήρα (singular vocative)
αναφλεκτήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αναφλεκτήρας

αναφλεκτήρες

αναφλεκτήρων

αναφλεκτήρες

αναφλεκτήρες


εξαερωτήρας

head

εξαερωτήρας • (exaerotíras) m (plural εξαερωτήρες)

exaerotíras (romanization)
εξαερωτήρες (plural)
εξαερωτήρας (nominative singular)
εξαερωτήρες (nominative plural)
εξαερωτήρα (genitive singular)
εξαερωτήρων (genitive plural)
εξαερωτήρα (accusative singular)
εξαερωτήρες (accusative plural)
εξαερωτήρα (singular vocative)
εξαερωτήρες (plural vocative)

(automotive) carburettor (UK), carburetor (US)


κιβώτιο ταχυτήτων

κιβώτιο ταχυτήτων

κιβώτια ταχυτήτων

κιβώτιο ταχυτήτων • (kivótio tachytíton) n (plural κιβώτια ταχυτήτων)

el-noun

κιβώτια ταχυτήτων

κιβώτιο ταχυτήτων

kivótio tachytíton (romanization)
κιβώτια ταχυτήτων (plural)


ντίζελ

(automotive, engineering) diesel (engine and fuel)


βαλβίδα

head

βαλβίδα • (valvída) f (plural βαλβίδες)

el-noun

βαλβίδα • (valvída) f (plural βαλβίδες)

valvída (romanization)
βαλβίδες (plural)
βαλβίδα (nominative singular)
βαλβίδες (nominative plural)
βαλβίδας (genitive singular)
βαλβίδων (genitive plural)
βαλβίδα (accusative singular)
βαλβίδες (accusative plural)
βαλβίδα (singular vocative)
βαλβίδες (plural vocative)


όπισθεν

head

όπισθεν • (ópisthen)

el-adv

όπισθεν • (ópisthen)

Όπισθεν ολοταχώς!


όπισθεν

Έβαλε όπισθεν αντί για πρώτη και τράκαρε.

He put his car in reverse instead of first gear and crashed.

Évale ópisthen antí gia próti kai trákare.

(automotive) reverse (gear in car or motorbike that reverses the vehicle)


σκαρί

skarí (romanization)
σκαρία (plural)
σκαρί (nominative singular)
σκαριά (nominative plural)
σκαριού (genitive singular)
σκαριών (genitive plural)
σκαρί (accusative singular)
σκαριά (accusative plural)
σκαρί (singular vocative)
σκαριά (plural vocative)

(nautical) stocks, slipway (upon which a ship is built)


αβάρα

head

αβάρα • (avára)

Back-formation from αβαράρω (avaráro, “to fend off”)


αβαράρω

head

αβαράρω • (avaráro)

el-verb

αβαράρω • (avaráro) (past αβάραρα/αβαράρισα, passive —)

avaráro (romanization)
αβάραρα (past)
αβαράρισα (past)
αβαράρω (active first-person imperfective indicative present singular)
αβαράρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αβαράρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αβαράρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αβαράρει (active imperfective indicative present singular third-person)
αβαράρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αβαράρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αβαράρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αβαράρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αβαράρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αβαράρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αβαράρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αβαράρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβαράρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβάραρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αβαράριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αβάραρα (active first-person indicative past perfective singular)
αβαράρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αβάραρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αβαράριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αβάραρες (active indicative past perfective second-person singular)
αβαράρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αβάραρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αβαράριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αβάραρε (active indicative past perfective singular third-person)
αβαράρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αβαράραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αβαράραμε (active first-person indicative past perfective plural)
αβαράρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αβαράρατε (active indicative past perfective plural second-person)
αβάραραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβαράραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβαράρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβαράριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβάραραν (active indicative past perfective plural third-person)
αβαράραν (active indicative past perfective plural third-person)
αβαράρανε (active indicative past perfective plural third-person)
αβαράρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα αβαράρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αβαράρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αβάραρε (active imperative imperfective second-person singular)
αβάρα (active imperative imperfective informal second-person singular)
αβαράριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αβάραρε (active imperative perfective second-person singular)
αβάρα (active imperative informal perfective second-person singular)
αβαράρισε (active imperative perfective second-person singular)
αβαράρετε (active imperative imperfective plural second-person)
αβαράρετε (active imperative perfective plural second-person)
αβαράροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αβαράρει (active indeclinable participle perfect)
αβαράρει (infinitive-aorist)

Borrowed from Italian varare with development of α- (a-) form να (na, “to”).

(nautical) to fend off, push away (to prevent vessels touching)


ρόμβος

rómvos (romanization)
ρόμβοι (plural)
ρόμβος (nominative singular)
ρόμβοι (nominative plural)
ρόμβου (genitive singular)
ρόμβων (genitive plural)
ρόμβο (accusative singular)
ρόμβους (accusative plural)
ρόμβε (singular vocative)
ρόμβοι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ῥόμβος (rhómbos).

lbor

(nautical) point (one of 32 divisions on a compass)


απαγωγή

head

απαγωγή • (apagogí) f (plural απαγωγές)

el-noun

απαγωγή • (apagogí) f (plural απαγωγές)

apagogí (romanization)
απαγωγές (plural)
απαγωγή (nominative singular)
απαγωγές (nominative plural)
απαγωγής (genitive singular)
απαγωγών (genitive plural)
απαγωγή (accusative singular)
απαγωγές (accusative plural)
απαγωγή (singular vocative)
απαγωγές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἀπαγωγή (apagōgḗ).


εφοπλιστής

head

εφοπλιστής • (efoplistís) m (plural εφοπλιστές, feminine εφοπλίστρια)

efoplistís (romanization)
εφοπλιστές (plural)
εφοπλίστρια (feminine)
εφοπλιστής (nominative singular)
εφοπλιστές (nominative plural)
εφοπλιστή (genitive singular)
εφοπλιστών (genitive plural)
εφοπλιστή (accusative singular)
εφοπλιστές (accusative plural)
εφοπλιστή (singular vocative)
εφοπλιστές (plural vocative)

εφοπλ- (efopl-, “to stock ship, equip, get ready”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), a calque of French armateur (literally “one who "arms" or equips a ship”). The first component, a prefixed form of the verb εφοπλίζω (efoplízo), is synchronically analyzable as επι- (epi-, “on-”) + οπλίζω (oplízo, “to arm, equip”). First attested 1840.


εφοπλίστρια

head

εφοπλίστριες

εφοπλίστρια • (efoplístria) f (plural εφοπλίστριες, masculine εφοπλιστής)

el-noun

εφοπλίστριες

efoplístria (romanization)
εφοπλίστριες (plural)
εφοπλιστής (masculine)
εφοπλίστρια (nominative singular)
εφοπλίστριες (nominative plural)
εφοπλίστριας (genitive singular)
εφοπλιστριών (genitive plural)
εφοπλίστρια (accusative singular)
εφοπλίστριες (accusative plural)
εφοπλίστρια (singular vocative)
εφοπλίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

εφοπλίστριες

εφοπλίστριας

εφοπλιστριών

εφοπλίστριες

εφοπλίστριες


φέρι μποτ

From English ferryboat, from ferry + boat.


υδρολίσθηση

head

υδρολισθήσεις

υδρολίσθηση • (ydrolísthisi) f (plural υδρολισθήσεις)

el-noun

υδρολισθήσεις

ydrolísthisi (romanization)
υδρολισθήσεις (plural)
υδρολίσθηση (nominative singular)
υδρολισθήσεις (nominative plural)
υδρολίσθησης (genitive singular)
υδρολισθήσεων (genitive plural)
υδρολίσθηση (accusative singular)
υδρολισθήσεις (accusative plural)
υδρολίσθηση (singular vocative)
υδρολισθήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: υδρολισθήσεως

el-decl-noun

υδρολισθήσεις

υδρολίσθησης

υδρολισθήσεων

υδρολισθήσεις

υδρολισθήσεις

Older or formal genitive singular: υδρολισθήσεως •


φροντίστρια

head

φροντίστριες

φροντίστρια • (frontístria) f (plural φροντίστριες, masculine φροντιστής)

el-noun

φροντίστριες

frontístria (romanization)
φροντίστριες (plural)
φροντιστής (masculine)
φροντίστρια (nominative singular)
φροντίστριες (nominative plural)
φροντίστριας (genitive singular)
φροντιστριών (genitive plural)
φροντίστρια (accusative singular)
φροντίστριες (accusative plural)
φροντίστρια (singular vocative)
φροντίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

φροντίστριες

φροντίστριας

φροντιστριών

φροντίστριες

φροντίστριες


φροντιστής

head

φροντιστής • (frontistís) m (plural φροντιστές, feminine φροντίστρια)

frontistís (romanization)
φροντιστές (plural)
φροντίστρια (feminine)
φροντιστής (nominative singular)
φροντιστές (nominative plural)
φροντιστή (genitive singular)
φροντιστών (genitive plural)
φροντιστή (accusative singular)
φροντιστές (accusative plural)
φροντιστή (singular vocative)
φροντιστές (plural vocative)

From Ancient Greek φροντιστής (phrontistḗs), equivalent to φροντ- (front-, “to look after, to take care of”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).


αβέρτος

head

αβέρτος • (avértos) m (feminine αβέρτη, neuter αβέρτο)

avértos (romanization)
αβέρτη (feminine)
αβέρτο (neuter)
αβέρτος (masculine nominative singular)
αβέρτη (feminine nominative singular)
αβέρτο (neuter nominative singular)
αβέρτοι (masculine nominative plural)
αβέρτες (feminine nominative plural)
αβέρτα (neuter nominative plural)
αβέρτου (genitive masculine singular)
αβέρτης (feminine genitive singular)
αβέρτου (genitive neuter singular)
αβέρτων (genitive masculine plural)
αβέρτων (feminine genitive plural)
αβέρτων (genitive neuter plural)
αβέρτο (accusative masculine singular)
αβέρτη (accusative feminine singular)
αβέρτο (accusative neuter singular)
αβέρτους (accusative masculine plural)
αβέρτες (accusative feminine plural)
αβέρτα (accusative neuter plural)
αβέρτε (masculine singular vocative)
αβέρτη (feminine singular vocative)
αβέρτο (neuter singular vocative)
αβέρτοι (masculine plural vocative)
αβέρτες (feminine plural vocative)
αβέρτα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αβέρτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αβέρτος, etc.)

From Venetian averto, from Latin apertus.


κρουαζιέρα

head

κρουαζιέρα • (krouaziéra) f (plural κρουαζιέρες)

krouaziéra (romanization)
κρουαζιέρες (plural)
κτουαζιέρα (nominative singular)
κτουαζιέρες (nominative plural)
κτουαζιέρας (genitive singular)
κτουαζιέρα (accusative singular)
κτουαζιέρες (accusative plural)
κτουαζιέρα (singular vocative)
κτουαζιέρες (plural vocative)


καταλυτικός

καταλυτικός • (katalytikós) m (feminine καταλυτική, neuter καταλυτικό)

katalytikós (romanization)
καταλυτική (feminine)
καταλυτικό (neuter)
καταλυτικός (masculine nominative singular)
καταλυτική (feminine nominative singular)
καταλυτικό (neuter nominative singular)
καταλυτικοί (masculine nominative plural)
καταλυτικές (feminine nominative plural)
καταλυτικά (neuter nominative plural)
καταλυτικού (genitive masculine singular)
καταλυτικής (feminine genitive singular)
καταλυτικού (genitive neuter singular)
καταλυτικών (genitive masculine plural)
καταλυτικών (feminine genitive plural)
καταλυτικών (genitive neuter plural)
καταλυτικό (accusative masculine singular)
καταλυτική (accusative feminine singular)
καταλυτικό (accusative neuter singular)
καταλυτικούς (accusative masculine plural)
καταλυτικές (accusative feminine plural)
καταλυτικά (accusative neuter plural)
καταλυτικέ (masculine singular vocative)
καταλυτική (feminine singular vocative)
καταλυτικό (neuter singular vocative)
καταλυτικοί (masculine plural vocative)
καταλυτικές (feminine plural vocative)
καταλυτικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο καταλυτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο καταλυτικός, etc.)

el-decl-adj-table

καταλυτικός •

καταλυτική •

καταλυτικό •

καταλυτικοί •

καταλυτικές •

καταλυτικά •

καταλυτικού •

καταλυτικής •

καταλυτικού •

καταλυτικών •

καταλυτικών •

καταλυτικών •

καταλυτικό •

καταλυτική •

καταλυτικό •

καταλυτικούς •

καταλυτικές •

καταλυτικά •

καταλυτικέ •

καταλυτική •

καταλυτικό •

καταλυτικοί •

καταλυτικές •

καταλυτικά •