ομολογώ

ομολογώ • (omologó)

el-verb

ομολογημένος

ομολογώ • (omologó) (past ομολόγησα, passive ομολογούμαι, p‑past ομολογήθηκα, ppp ομολογημένος)

omologó (romanization)
ομολόγησα (past)
ομολογούμαι (passive)
ομολογήθηκα (passive past)
ομολογημένος (participle passive perfect)
ομολογώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ομολογήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ομολογούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ομολογηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ομολογείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ομολογήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ομολογείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ομολογηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ομολογεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ομολογήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ομολογείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ομολογηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ομολογούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ομολογήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ομολογούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ομολογηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ομολογείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ομολογήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ομολογείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ομολογηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ομολογούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ομολογούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ομολογήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ομολογήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ομολογούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ομολογηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ομολογηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ομολογούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ομολόγησα (active first-person indicative past perfective singular)
ομολογούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
ομολογούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
ομολογήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ομολογούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ομολόγησες (active indicative past perfective second-person singular)
ομολογούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ομολογούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ομολογήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ομολογούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ομολόγησε (active indicative past perfective singular third-person)
ομολογούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ομολογείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ομολογήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ομολογούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ομολογήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ομολογούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ομολογηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ομολογούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ομολογήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[ομολογούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
ομολογηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ομολογούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ομολογούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ομολόγησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ομολογήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ομολογήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ομολογούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ομολογούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ομολογήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ομολογηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ομολογηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ομολογώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ομολογήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ομολογούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ομολογηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ομολόγησε (active imperative perfective second-person singular)
ομολογήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ομολογείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ομολογήστε (active imperative perfective plural second-person)
ομολογείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ομολογηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ομολογώντας (active participle present)
ομολογούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ομολογήσει (active participle past)
ομολογημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ομολογήσει (active infinitive-aorist)
ομολογηθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ὁμολογῶ (homologô, “to agree with”), contracted form of ὁμολογέω (homologéō), equivalent to ομο- (omo-, “same”) + λόγος (lógos, “reasoning”).

prefix

ομολογώ την πίστη μου

(religion, transitive, intransitive) to profess (declare one's adherence to a religion)


εικόνισμα

head

εικόνισμα • (eikónisma) n (plural εικονίσματα)

eikónisma (romanization)
εικονίσματα (plural)
εικόνισμα (nominative singular)
εικονίσματα (nominative plural)
εικονίσματος (genitive singular)
εικονισμάτων (genitive plural)
εικόνισμα (accusative singular)
εικονίσματα (accusative plural)
εικόνισμα (singular vocative)
εικονίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

εικονίσματος

εικονισμάτων


είδος

eídos (romanization)
είδη (plural)
είδος (nominative singular)
είδη (nominative plural)
είδους (genitive singular)
ειδών (genitive plural)
είδος (accusative singular)
είδη (accusative plural)
είδος (singular vocative)
είδη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek εἶδος (eîdos).


κρουστός

head

κρουστός • (kroustós) m (feminine κρουστή, neuter κρουστό)

kroustós (romanization)
κρουστή (feminine)
κρουστό (neuter)

From Hellenistic Koine Greek κρουστός, and a semantic loan from German Schlaginstrumente or French instruments à percussion.

sl

(music) of or related to percussion instruments


μπαγκέτα

head

μπαγκέτα • (bagkéta) f (plural μπαγκέτες)

bagkéta (romanization)
μπαγκέτες (plural)
μπαγκέτα (nominative singular)
μπαγκέτες (nominative plural)
μπαγκέτας (genitive singular)
μπαγκετών (genitive plural)
μπαγκέτα (accusative singular)
μπαγκέτες (accusative plural)
μπαγκέτα (singular vocative)
μπαγκέτες (plural vocative)


παίζω

παίζω • (paízo)

el-verb

παίζω • (paízo) (past έπαιξα, passive παίζομαι)

paízo (romanization)
έπαιξα (past)
παίζομαι (passive)
παίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
παίξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παιχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παίξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παιχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
παίξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παιχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παίξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παιχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παίξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παιχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παίξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παίξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παιχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παιχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έπαιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έπαιξα (active first-person indicative past perfective singular)
παιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παίχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έπαιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έπαιξες (active indicative past perfective second-person singular)
παιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παίχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έπαιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έπαιξε (active indicative past perfective singular third-person)
παιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παίχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παίξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παιχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παίξατε (active indicative past perfective plural second-person)
παιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παιχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έπαιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έπαιξαν (active indicative past perfective plural third-person)
παίξαν (active indicative past perfective plural third-person)
παίξανε (active indicative past perfective plural third-person)
παίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παίχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παιχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παιχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παίξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παιχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
παίζε (active imperative imperfective second-person singular)
παίξε (active imperative perfective second-person singular)
παίχ' (active imperative perfective second-person singular)
παίξου (imperative passive perfective second-person singular)
παίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
παίξτε (active imperative perfective plural second-person)
παίχτε (active imperative perfective plural second-person)
παίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παιχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παίζοντας (active participle present)
παιζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας παίξει (active participle past)
παιγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παίξει (active infinitive-aorist)
παιχτεί (infinitive-aorist passive)

Παίζουν ποδόσφαιρο.

Έμαθε μόνη της να παίζει κιθάρα.

Ο Ρίτσαρντ Μπάρτον έπαιξε το ρόλο του.


βράκα

vráka (romanization)
βράκες (plural)
βράκα (nominative singular)
βράκες (nominative plural)
βράκας (genitive singular)
βρακών (genitive plural)
βράκα (accusative singular)
βράκες (accusative plural)
βράκα (singular vocative)
βράκες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek βράκα (bráka) as in Latin braca from the plural of Koine Greek βράκες (brákes) or βράκαι (brákai), from Latin bracae (“breeches”).
Also, βρακ(ί) n (vrak(í), “underpants”) + augmentative suffix -α (-a).

αβράκωτος

with no breeches; historical: a sans-culotte

ξεβρακώνω

take off the underpants or trousers; humiliate

(traditional clothing) vraka, breeches (local folk costume: baggy breeches worn in the Balkans)


Γύρος της Γαλλίας

head

Γύρος της Γαλλίας

Γύρος της Γαλλίας • (Gýros tis Gallías) m


σπορ

Transliteration of French sport, itself borrowed from English sport.


αγρανάπαυση

αγραναπαύσεις

αγρανάπαυση • (agranápafsi) f (plural αγραναπαύσεις)

el-noun

αγραναπαύσεις

agranápafsi (romanization)
αγραναπαύσεις (plural)
αγρανάπαυση (nominative singular)
αγραναπαύσεις (nominative plural)
αγρανάπαυσης (genitive singular)
αγραναπαύσεων (genitive plural)
αγρανάπαυση (accusative singular)
αγραναπαύσεις (accusative plural)
αγρανάπαυση (singular vocative)
αγραναπαύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αγραναπαύσεως

el-decl-noun

αγραναπαύσεις

αγρανάπαυσης

αγραναπαύσεων

αγραναπαύσεις

αγραναπαύσεις

Older or formal genitive singular: αγραναπαύσεως •

χωράφι σε αγρανάπαυση

(agriculture) fallowing, allowing to lie fallow


βιολονίστρια

head

βιολονίστριες

βιολονίστρια • (violonístria) f (plural βιολονίστριες, masculine βιολονίστας or βιολιστής)

el-noun

βιολονίστριες

violonístria (romanization)
βιολονίστριες (plural)
βιολονίστας (masculine)
βιολιστής (masculine)
βιολονίστρια (nominative singular)
βιολονίστριες (nominative plural)
βιολονίστριας (genitive singular)
βιολονιστριών (genitive plural)
βιολονίστρια (accusative singular)
βιολονίστριες (accusative plural)
βιολονίστρια (singular vocative)
βιολονίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

βιολονίστρια

βιολονίστριες

βιολονίστριας

βιολονιστριών

βιολονίστρια

βιολονίστριες

βιολονίστρια

βιολονίστριες


βιολίστρια

head

βιολίστρια • (violístria) f (plural βιολίστριες, masculine βιολιστής or βιολονίστας)

violístria (romanization)
βιολίστριες (plural)
βιολιστής (masculine)
βιολονίστας (masculine)
βιολίστρια (nominative singular)
βιολίστριες (nominative plural)
βιολίστριας (genitive singular)
βιολιστριών (genitive plural)
βιολίστρια (accusative singular)
βιολίστριες (accusative plural)
βιολίστρια (singular vocative)
βιολίστριες (plural vocative)


ήμαρτον

ήμαρτον • (ímarton)

From ἥμαρτον (hḗmarton, “I did wrong”), the aorist first person singular of Ancient Greek ἁμαρτάνω (hamartánō, “Ι do wrong”), a use popularised in Byzantine Greek from the New Testament.

inh

Ήμαρτον Θεέ μου!

(religion) forgive me, have mercy, mea culpa


αυλακιά

head

αυλακιά • (avlakiá) f (plural αυλακιές)

el-noun

αυλακιά • (avlakiá) f (plural αυλακιές)

avlakiá (romanization)
αυλακιές (plural)
αυλακιά (nominative singular)
αυλακιές (nominative plural)
αυλακιάς (genitive singular)
αυλακιών (genitive plural)
αυλακιά (accusative singular)
αυλακιές (accusative plural)
αυλακιά (singular vocative)
αυλακιές (plural vocative)


καρφώνω

head

καρφώνω • (karfóno)

el-verb

καρφώνω • (karfóno) (past κάρφωσα, passive καρφώνομαι)

karfóno (romanization)
κάρφωσα (past)
καρφώνομαι (passive)
καρφώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
καρφώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καρφώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καρφωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καρφώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καρφώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καρφώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καρφωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καρφώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
καρφώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καρφώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καρφωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καρφώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καρφώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καρφωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καρφωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καρφώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καρφώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καρφώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καρφωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καρφωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καρφώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καρφώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καρφώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καρφώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καρφώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καρφωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καρφωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κάρφωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κάρφωσα (active first-person indicative past perfective singular)
καρφωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καρφωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καρφώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κάρφωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κάρφωσες (active indicative past perfective second-person singular)
καρφωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καρφωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καρφώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κάρφωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κάρφωσε (active indicative past perfective singular third-person)
καρφωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καρφωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καρφώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καρφώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καρφώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καρφωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καρφωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καρφώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καρφώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καρφωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καρφωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κάρφωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καρφώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καρφώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κάρφωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καρφώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καρφώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
καρφώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καρφωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καρφώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καρφωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καρφωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καρφώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καρφώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καρφώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καρφωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κάρφωνε (active imperative imperfective second-person singular)
κάρφωσε (active imperative perfective second-person singular)
καρφώσου (imperative passive perfective second-person singular)
καρφώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
καρφώστε (active imperative perfective plural second-person)
καρφώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καρφωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καρφώνοντας (active participle present)
έχοντας καρφώσει (active participle past)
καρφωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καρφώσει (active infinitive-aorist)
καρφωθεί (infinitive-aorist passive)

From Byzantine Greek καρφώνω (karphṓnō), from Koine Greek κάρφω (kárphō, “to dry up, wither”) + -ώνω (-óno), apparently invoking the meaning of a derivative κᾰ́ρφος (kárphos, “dry straw, chip of wood”) > "nail" > "to nail, stab".


φαγκότο

fagkóto (romanization)
φαγκότα (plural)
φαγκότο (nominative singular)
φαγκότα (nominative plural)
φαγκότου (genitive singular)
φαγκότων (genitive plural)
φαγκότο (accusative singular)
φαγκότα (accusative plural)
φαγκότο (singular vocative)
φαγκότα (plural vocative)

φαγκοτίστρια

bassoonist; not used by classical musicians


πάστορας

head

πάστορας • (pástoras) m (plural πάστορες)

pástoras (romanization)
πάστορες (plural)
πάστορας (nominative singular)
πάστορες (nominative plural)
πάστορα (genitive singular)
παστόρων (genitive plural)
πάστορα (accusative singular)
πάστορες (accusative plural)
πάστορα (singular vocative)
πάστορες (plural vocative)

(religion) Protestant priest, pastor, minister


άλμπατρος

άλμπατρος • (álmpatros) n (indeclinable)


νταούλι

νταούλι • (ntaoúli) n (plural νταούλια)

el-noun

νταούλι • (ntaoúli) n (plural νταούλια)

ntaoúli (romanization)
νταούλια (plural)
νταούλι (nominative singular)
νταούλια (nominative plural)
νταουλιού (genitive singular)
νταουλιών (genitive plural)
νταούλι (accusative singular)
νταούλια (accusative plural)
νταούλι (singular vocative)
νταούλια (plural vocative)

From Ottoman Turkish طاول (davul, “drum”), from Arabic طَبْل (ṭabl).

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">davul</i>

(music) small drum, tupan, davul (folk musical instrument)


τύμπανο

týmpano (romanization)
τύμπανα (plural)
τύμπανο (nominative singular)
τύμπανα (nominative plural)
τυμπάνου (genitive singular)
τύμπανου (genitive singular)
τυμπάνων (genitive plural)
τύμπανων (genitive plural)
τύμπανο (accusative singular)
τύμπανα (accusative plural)
τύμπανο (singular vocative)
τύμπανα (plural vocative)

From Ancient Greek τύμπανον (túmpanon, “drum, kettledrum”). Doublet of τούμπανο (toúmpano).


δόλωμα

head

δόλωμα • (dóloma) n (plural δολώματα)

el-noun

δόλωμα • (dóloma) n (plural δολώματα)

dóloma (romanization)
δολώματα (plural)
δόλωμα (nominative singular)
δολώματα (nominative plural)
δολώματος (genitive singular)
δολωμάτων (genitive plural)
δόλωμα (accusative singular)
δολώματα (accusative plural)
δόλωμα (singular vocative)
δολώματα (plural vocative)


εκπαιδεύτρια

head

εκπαιδεύτριες

εκπαιδεύτρια • (ekpaidéftria) f (plural εκπαιδεύτριες, masculine εκπαιδευτής)

el-noun

εκπαιδεύτριες

ekpaidéftria (romanization)
εκπαιδεύτριες (plural)
εκπαιδευτής (masculine)
εκπαιδεύτρια (nominative singular)
εκπαιδεύτριες (nominative plural)
εκπαιδεύτριας (genitive singular)
εκπαιδευτριών (genitive plural)
εκπαιδεύτρια (accusative singular)
εκπαιδεύτριες (accusative plural)
εκπαιδεύτρια (singular vocative)
εκπαιδεύτριες (plural vocative)

el-decl-noun

εκπαιδεύτρια

εκπαιδεύτριες

εκπαιδεύτριας

εκπαιδευτριών

εκπαιδεύτρια

εκπαιδεύτριες

εκπαιδεύτρια

εκπαιδεύτριες


βάφλα

váfla (romanization)
βάφλες (plural)
βάφλα (nominative singular)
βάφλες (nominative plural)
βάφλας (genitive singular)
βαφλών (genitive plural)
βάφλα (accusative singular)
βάφλες (accusative plural)
βάφλα (singular vocative)
βάφλες (plural vocative)


τζόκινγκ

Κάθε πρωί κάνω είκοσι λεπτά τζόκινγκ.

Every morning I go for a twenty minute jog.


σπριντ

(athletics, cycling) sprint (includes: running, cycling, canoeing, etc)


επιθετικός

head

επιθετικός • (epithetikós) m (plural επιθετικοί, feminine επιθετική)

epithetikós (romanization)
επιθετικοί (plural)
επιθετική (feminine)
επιθετικός (nominative singular)
επιθετικοί (nominative plural)
επιθετικού (genitive singular)
επιθετικών (genitive plural)
επιθετικό (accusative singular)
επιθετικούς (accusative plural)
επιθετικέ (singular vocative)
επιθετικοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπιθετικός (epithetikós).


εντομοκτόνο

εντομοκτόνο • (entomoktóno) n (plural εντομοκτόνα)

entomoktóno (romanization)
εντομοκτόνα (plural)
εντομοκτόνο (nominative singular)
εντομοκτόνα (nominative plural)
εντομοκτόνου (genitive singular)
εντομοκτόνων (genitive plural)
εντομοκτόνο (accusative singular)
εντομοκτόνα (accusative plural)
εντομοκτόνο (singular vocative)
εντομοκτόνα (plural vocative)

el-decl-noun

εντομοκτόνου

εντομοκτόνων


πρωταθλητής

head

πρωταθλήτρια

πρωταθλητής • (protathlitís) m (plural πρωταθλητές, feminine πρωταθλήτρια)

el-noun

πρωταθλήτρια

protathlitís (romanization)
πρωταθλητές (plural)
πρωταθλήτρια (feminine)
πρωταθλητής (nominative singular)
πρωταθλητές (nominative plural)
πρωταθλητή (genitive singular)
πρωταθλητών (genitive plural)
πρωταθλητή (accusative singular)
πρωταθλητές (accusative plural)
πρωταθλητή (singular vocative)
πρωταθλητές (plural vocative)

πρω‧τα‧θλη‧τής

From πρωτ- (prot-, “first”) + αθλητής (athlitís, “athlete”), first attested in 1839. The medieval or Late Koine πρωταθλητής (prōtathlētḗs) with different sense "first martyr of faith", also see πρώταθλος (prṓtathlos).


ποδηλατοδρόμιο

head

ποδηλατοδρόμια

ποδηλατοδρόμιο • (podilatodrómio) n (plural ποδηλατοδρόμια)

el-noun

ποδηλατοδρόμια

podilatodrómio (romanization)
ποδηλατοδρόμια (plural)
ποδηλατοδρόμιο (nominative singular)
ποδηλατοδρόμια (nominative plural)
ποδηλατοδρομίου (genitive singular)
ποδηλατοδρόμιου (genitive singular)
ποδηλατοδρομίων (genitive plural)
ποδηλατοδρόμιο (accusative singular)
ποδηλατοδρόμια (accusative plural)
ποδηλατοδρόμιο (singular vocative)
ποδηλατοδρόμια (plural vocative)

el-decl-noun

ποδηλατοδρόμιο

ποδηλατοδρόμια

ποδηλατοδρομίου

ποδηλατοδρόμιου

ποδηλατοδρομίων

ποδηλατοδρόμιο

ποδηλατοδρόμια

ποδηλατοδρόμιο

ποδηλατοδρόμια

πο‧δη‧λα‧το‧δρό‧μι‧ο

Learnedly from ποδήλατ(ο) (podílat(o)) + -ο- (-o-) + -δρόμιο (-drómio), a calque of French vélodrome.

af

ποδήλατο<alt:ποδήλατ(ο)>


μεταρρυθμίστρια

head

μεταρρυθμίστριες

μεταρρυθμιστής

μεταρρυθμίστρια • (metarrythmístria) f (plural μεταρρυθμίστριες, masculine μεταρρυθμιστής)

el-noun

μεταρρυθμίστριες

μεταρρυθμιστής

metarrythmístria (romanization)
μεταρρυθμίστριες (plural)
μεταρρυθμιστής (masculine)
μεταρρυθμίστρια (nominative singular)
μεταρρυθμίστριες (nominative plural)
μεταρρυθμίστριας (genitive singular)
μεταρρυθμίστρια (accusative singular)
μεταρρυθμίστριες (accusative plural)
μεταρρυθμίστρια (singular vocative)
μεταρρυθμίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

μεταρρυθμίστρια

μεταρρυθμίστριες

μεταρρυθμίστριας

μεταρρυθμίστρια

μεταρρυθμίστριες

μεταρρυθμίστρια

μεταρρυθμίστριες


μεταρρυθμιστής

head

μεταρρυθμιστές

μεταρρυθμίστρια

μεταρρυθμιστής • (metarrythmistís) m (plural μεταρρυθμιστές, feminine μεταρρυθμίστρια)

el-noun

μεταρρυθμιστές

μεταρρυθμίστρια

metarrythmistís (romanization)
μεταρρυθμιστές (plural)
μεταρρυθμίστρια (feminine)
μεταρρυθμιστής (nominative singular)
μεταρρυθμιστές (nominative plural)
μεταρρυθμιστή (genitive singular)
μεταρρυθμιστών (genitive plural)
μεταρρυθμιστή (accusative singular)
μεταρρυθμιστές (accusative plural)
μεταρρυθμιστή (singular vocative)
μεταρρυθμιστές (plural vocative)

el-decl-noun

μεταρρυθμιστής

μεταρρυθμιστές

μεταρρυθμιστή

μεταρρυθμιστών

μεταρρυθμιστή

μεταρρυθμιστές

μεταρρυθμιστή

μεταρρυθμιστές

μεταρρυθμ- (metarrythm-, “to reform”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), religious term is a calque of German Reformator. First attested 1871.

suffix

μεταρρυθμίζω


αγιοποιώ

head

αγιοποιώ • (agiopoió)

el-verb

αγιοποιούμαι

αγιοποιήθηκα

αγιοποιημένος

αγιοποιώ • (agiopoió) (past αγιοποίησα, passive αγιοποιούμαι, p‑past αγιοποιήθηκα, ppp αγιοποιημένος)

agiopoió (romanization)
αγιοποίησα (past)
αγιοποιούμαι (passive)
αγιοποιήθηκα (passive past)
αγιοποιημένος (participle passive perfect)
αγιοποιώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αγιοποιήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αγιοποιούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αγιοποιηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αγιοποιείς (active imperfective indicative present second-person singular)
αγιοποιήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αγιοποιείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αγιοποιηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αγιοποιεί (active imperfective indicative present singular third-person)
αγιοποιήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αγιοποιείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αγιοποιηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αγιοποιούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αγιοποιήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αγιοποιούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αγιοποιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αγιοποιηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αγιοποιείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αγιοποιήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αγιοποιείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγιοποιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
αγιοποιηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αγιοποιούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αγιοποιούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αγιοποιήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγιοποιήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγιοποιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αγιοποιηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγιοποιηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγιοποιούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγιοποίησα (active first-person indicative past perfective singular)
αγιοποιούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγιοποιούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγιοποιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγιοποιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγιοποιήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αγιοποιούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγιοποίησες (active indicative past perfective second-person singular)
αγιοποιούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
αγιοποιούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
αγιοποιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγιοποιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγιοποιήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αγιοποιούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγιοποίησε (active indicative past perfective singular third-person)
αγιοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγιοποιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγιοποιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγιοποιείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγιοποιήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αγιοποιούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αγιοποιήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αγιοποιούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αγιοποιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αγιοποιηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αγιοποιούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αγιοποιήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[αγιοποιούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
αγιοποιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αγιοποιηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αγιοποιούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγιοποιούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγιοποίησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγιοποιήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγιοποιήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αγιοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγιοποιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγιοποιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγιοποιόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αγιοποιούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγιοποιήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγιοποιηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγιοποιηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αγιοποιώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αγιοποιήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αγιοποιούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αγιοποιηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αγιοποίησε (active imperative perfective second-person singular)
αγιοποιήσου (imperative passive perfective second-person singular)
αγιοποιείτε (active imperative imperfective plural second-person)
αγιοποιήστε (active imperative perfective plural second-person)
αγιοποιείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αγιοποιηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αγιοποιώντας (active participle present)
αγιοποιούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αγιοποιήσει (active participle past)
αγιοποιημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αγιοποιήσει (active infinitive-aorist)
αγιοποιηθεί (infinitive-aorist passive)

α‧γι‧ο‧ποι‧ώ

Learned borrowing from Byzantine Greek ἁγιοποιῶ (hagiopoiô). By surface analysis, αγιο- (agio-) + -ποιώ (-poió).

surf

(religion) to canonise (UK), canonize (US)


αναχωρώ

head

αναχωρώ • (anachoró)

el-verb

αναχωρώ • (anachoró) (past αναχώρησα, passive —)

anachoró (romanization)
αναχώρησα (past)
αναχωρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αναχωρήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναχωρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
αναχωρήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναχωρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
αναχωρήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναχωρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αναχωρήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναχωρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναχωρήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναχωρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναχωρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναχωρήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναχωρήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναχωρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναχώρησα (active first-person indicative past perfective singular)
αναχωρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναχώρησες (active indicative past perfective second-person singular)
αναχωρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναχώρησε (active indicative past perfective singular third-person)
αναχωρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναχωρήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναχωρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναχωρήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναχωρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναχωρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναχώρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναχωρήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναχωρήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αναχωρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναχωρήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αναχώρησε (active imperative perfective second-person singular)
αναχωρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
αναχωρήστε (active imperative perfective plural second-person)
αναχωρώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αναχωρήσει (active indeclinable participle perfect)
αναχωρήσει (infinitive-aorist)

(religion) to depart from the everyday world, become a recluse


αρειανός

head

αρειανός • (areianós) m (plural αρειανοί)

areianós (romanization)
αρειανοί (plural)

From Ancient Greek Άρειος (Áreios, “Arius”)


μακιγιέζ

μακιγιέζ • (makigiéz) f (indeclinable, masculine μακιγιέρ)

makigiéz (romanization)
μακιγιέρ (masculine)


μακιγιέρ

μακιγιέρ • (makigiér) m or n (indeclinable, feminine μακιγιέζ)

makigiér (romanization)
μακιγιέζ (feminine)


φον ντε τεν

φον ντε τεν • (fon nte ten) n (indeclinable)


πέννα

pénna (romanization)
πέννες (plural)
πέννα (nominative singular)
πέννες (nominative plural)
πέννας (genitive singular)
πεννών (genitive plural)
πέννα (accusative singular)
πέννες (accusative plural)
πέννα (singular vocative)
πέννες (plural vocative)

(music) plectrum (for playing guitar, bouzouki, etc)


κιβωτός

kivotós (romanization)
κιβωτοί (plural)
κιβωτός (nominative singular)
κιβωτοί (nominative plural)
κιβωτού (genitive singular)
κιβωτών (genitive plural)
κιβωτό (accusative singular)
κιβωτούς (accusative plural)
κιβωτέ (singular vocative)
κιβωτό (singular vocative)
κιβωτοί (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κιβωτός (kibōtós, “wooden box, chest, coffer”) with biblical senses from Koine Greek.

lbor

(biblical) ark, Ark (Ark of the Covenant)


αερόβιος

head

αερόβιος • (aeróvios) m (feminine αερόβια, neuter αερόβιο)

aeróvios (romanization)
αερόβια (feminine)
αερόβιο (neuter)
αερόβιος (masculine nominative singular)
αερόβια (feminine nominative singular)
αερόβιο (neuter nominative singular)
αερόβιοι (masculine nominative plural)
αερόβιες (feminine nominative plural)
αερόβια (neuter nominative plural)
αερόβιου (genitive masculine singular)
αερόβιας (feminine genitive singular)
αερόβιου (genitive neuter singular)
αερόβιων (genitive masculine plural)
αερόβιων (feminine genitive plural)
αερόβιων (genitive neuter plural)
αερόβιο (accusative masculine singular)
αερόβια (accusative feminine singular)
αερόβιο (accusative neuter singular)
αερόβιους (accusative masculine plural)
αερόβιες (accusative feminine plural)
αερόβια (accusative neuter plural)
αερόβιε (masculine singular vocative)
αερόβια (feminine singular vocative)
αερόβιο (neuter singular vocative)
αερόβιοι (masculine plural vocative)
αερόβιες (feminine plural vocative)
αερόβια (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αερόβιος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αερόβιος, etc.)

αερόβια άσκηση


εναλλασσόμενος

head

εναλλασσόμενη

εναλλασσόμενο

εναλλασσόμενος • (enallassómenos) m (feminine εναλλασσόμενη, neuter εναλλασσόμενο)

el-adj

εναλλασσόμενη

εναλλασσόμενο

enallassómenos (romanization)
εναλλασσόμενη (feminine)
εναλλασσόμενο (neuter)
εναλλασσόμενος (masculine nominative singular)
εναλλασσόμενη (feminine nominative singular)
εναλλασσόμενο (neuter nominative singular)
εναλλασσόμενοι (masculine nominative plural)
εναλλασσόμενες (feminine nominative plural)
εναλλασσόμενα (neuter nominative plural)
εναλλασσόμενου (genitive masculine singular)
εναλλασσόμενης (feminine genitive singular)
εναλλασσόμενου (genitive neuter singular)
εναλλασσόμενων (genitive masculine plural)
εναλλασσόμενων (feminine genitive plural)
εναλλασσόμενων (genitive neuter plural)
εναλλασσόμενο (accusative masculine singular)
εναλλασσόμενη (accusative feminine singular)
εναλλασσόμενο (accusative neuter singular)
εναλλασσόμενους (accusative masculine plural)
εναλλασσόμενες (accusative feminine plural)
εναλλασσόμενα (accusative neuter plural)
εναλλασσόμενε (masculine singular vocative)
εναλλασσόμενη (feminine singular vocative)
εναλλασσόμενο (neuter singular vocative)
εναλλασσόμενοι (masculine plural vocative)
εναλλασσόμενες (feminine plural vocative)
εναλλασσόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

εναλλασσόμεν

el-decl-adj-a

εναλλασσόμεν

el-decl-adj-positive

Declension of εναλλασσόμενος

εναλλασσόμεν

el-decl-adj-ος-η-ο

εναλλασσόμεν

el-decl-adj-table

εναλλασσόμενος •

εναλλασσόμενη •

εναλλασσόμενο •

εναλλασσόμενοι •

εναλλασσόμενες •

εναλλασσόμενα •

εναλλασσόμενου •

εναλλασσόμενης •

εναλλασσόμενου •

εναλλασσόμενων •

εναλλασσόμενων •

εναλλασσόμενων •

εναλλασσόμενο •

εναλλασσόμενη •

εναλλασσόμενο •

εναλλασσόμενους •

εναλλασσόμενες •

εναλλασσόμενα •

εναλλασσόμενε •

εναλλασσόμενη •

εναλλασσόμενο •

εναλλασσόμενοι •

εναλλασσόμενες •

εναλλασσόμενα •

εναλλασσόμενες καλλιέργειες (rotating crops)


μοτίβο

motívo (romanization)
μοτίβα (plural)
μοτίβο (nominative singular)
μοτίβα (nominative plural)
μοτίβου (genitive singular)
μοτίβων (genitive plural)
μοτίβο (accusative singular)
μοτίβα (accusative plural)
μοτίβο (singular vocative)
μοτίβα (plural vocative)


τοξότρια

head

τοξότρια • (toxótria) f (plural τοξότριες, masculine τοξότης)

toxótria (romanization)
τοξότριες (plural)
τοξότης (masculine)
τοξότρια (nominative singular)
τοξότριες (nominative plural)
τοξότριας (genitive singular)
τοξοτριών (genitive plural)
τοξότρια (accusative singular)
τοξότριες (accusative plural)
τοξότρια (singular vocative)
τοξότριες (plural vocative)

From masculine τοξό(της) (toxó(tis)) + feminine ending -τρια (-tria). For the ancient "archeress" see τοξότις (toxótis).


τρομπόνι

τρομπόνι • (trompóni) n (plural τρομπόνια)

trompóni (romanization)
τρομπόνια (plural)
τρομπόνι (nominative singular)
τρομπόνια (nominative plural)
τρομπονιού (genitive singular)
τρομπονιών (genitive plural)
τρομπόνι (accusative singular)
τρομπόνια (accusative plural)
τρομπόνι (singular vocative)
τρομπόνια (plural vocative)


ζύμωση

ζύμωση • (zýmosi) f (plural ζυμώσεις)

el-noun

ζύμωση • (zýmosi) f (plural ζυμώσεις)

zýmosi (romanization)
ζυμώσεις (plural)
ζύμωση (nominative singular)
ζυμώσεις (nominative plural)
ζύμωσης (genitive singular)
ζυμώσεων (genitive plural)
ζύμωση (accusative singular)
ζυμώσεις (accusative plural)
ζύμωση (singular vocative)
ζυμώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ζυμώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ζυμώσεως •


Α.Π.Ο.

Αθλητικός αθλητικός#Greek

Ποδοσφαιρικός ποδοσφαιρικός#Greek

Όμιλος όμιλος#Greek

(soccer) Athletic Football Club (Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος (Athlitikós Podosfairikós Ómilos)


Μεγάλη Τεσσαρακοστή

head

Μεγάλη Τεσσαρακοστή • (Megáli Tessarakostí) f


Σαρακοστή

Σαρακοστή • (Sarakostí) f (plural Σαρακοστές)

Sarakostí (romanization)
Σαρακοστές (plural)
Σαρακοστά (nominative singular)
Σαρακοστές (nominative plural)
Σαρακοστάς (genitive singular)
Σαρακοστών (genitive plural)
Σαρακοστά (accusative singular)
Σαρακοστές (accusative plural)
Σαρακοστά (singular vocative)
Σαρακοστές (plural vocative)


μεγάλος τελικός

μεγάλοι τελικοί

μεγάλος τελικός • (megálos telikós) m (plural μεγάλοι τελικοί)

el-noun

μεγάλοι τελικοί

megálos telikós (romanization)
μεγάλοι τελικοί (plural)


αίρεση

head

αίρεση • (aíresi) f (plural αιρέσεις)

el-noun

αίρεση • (aíresi) f (plural αιρέσεις)

aíresi (romanization)
αιρέσεις (plural)
αίρεση (nominative singular)
αιρέσεις (nominative plural)
αίρεσης (genitive singular)
αιρέσεων (genitive plural)
αίρεση (accusative singular)
αιρέσεις (accusative plural)
αίρεση (singular vocative)
αιρέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αιρέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αιρέσεως •


κλάδα

kláda (romanization)
κλάδες (plural)
κλάδα (nominative singular)
κλάδες (nominative plural)
κλάδας (genitive singular)
κλαδών (genitive plural)
κλάδα (accusative singular)
κλάδες (accusative plural)
κλάδα (singular vocative)
κλάδες (plural vocative)


ασκώ

head

ασκώ • (askó)

el-verb

ασκώ • (askó) (past άσκησα, passive ασκούμαι, p‑past ασκήθηκα, ppp ασκημένος)

askó (romanization)
άσκησα (past)
ασκούμαι (passive)
ασκήθηκα (passive past)
ασκημένος (participle passive perfect)
ασκώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ασκήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ασκούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ασκηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ασκείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ασκήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ασκείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ασκηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ασκεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ασκήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ασκείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ασκηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ασκούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ασκήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ασκούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ασκηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ασκείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ασκήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ασκείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ασκηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ασκούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ασκούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ασκήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ασκήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ασκούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ασκηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ασκηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ασκούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
άσκησα (active first-person indicative past perfective singular)
ασκούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
ασκούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
ασκήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ασκούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
άσκησες (active indicative past perfective second-person singular)
ασκούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ασκούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ασκήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ασκούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
άσκησε (active indicative past perfective singular third-person)
ασκούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ασκείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ασκήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ασκούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ασκήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ασκούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ασκηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ασκούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ασκήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[ασκούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
ασκηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ασκούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ασκούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
άσκησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ασκήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ασκήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ασκούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ασκούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ασκήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ασκηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ασκηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ασκώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ασκήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ασκούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ασκηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
άσκησε (active imperative perfective second-person singular)
ασκήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ασκείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ασκήστε (active imperative perfective plural second-person)
ασκείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ασκηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ασκώντας (active participle present)
ασκούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ασκήσει (active participle past)
ασκημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ασκήσει (active infinitive-aorist)
ασκηθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἀσκέω / ἀσκῶ. For senses "practice profession", "exert" semantic loan from French exercer.

ασκώ τους μύες του σώματός μου, τη μνήμη, το μυαλό

I train the muscles of my body, memory, the mind

askó tous mýes tou sómatós mou, ti mními, to myaló

Ασκούμαι κάθε μέρα με τρέξιμο και γυμναστική.

I train myself every day with running and exercise.

Askoúmai káthe méra me tréximo kai gymnastikí.

(sports, of any dexterity) to train, practise (UK), practice (US), exercise, instruct


χούμος

choúmos (romanization)
χούμοι (plural)
χούμος (nominative singular)
χούμοι (nominative plural)
χούμου (genitive singular)
χούμων (genitive plural)
χούμο (accusative singular)
χούμους (accusative plural)
χούμε (singular vocative)
χούμοι (plural vocative)


ημιτόνιο

head

ημιτόνιο • (imitónio) n (plural ημιτόνια)

imitónio (romanization)
ημιτόνια (plural)
ημιτόνιο (nominative singular)
ημιτόνια (nominative plural)
ημιτονίου (genitive singular)
ημιτόνιου (genitive singular)
ημιτονίων (genitive plural)
ημιτόνιο (accusative singular)
ημιτόνια (accusative plural)
ημιτόνιο (singular vocative)
ημιτόνια (plural vocative)


ψαλμός

psalmós (romanization)
ψαλμοί (plural)
ψαλμός (nominative singular)
ψαλμοί (nominative plural)
ψαλμού (genitive singular)
ψαλμών (genitive plural)
ψαλμό (accusative singular)
ψαλμούς (accusative plural)
ψαλμέ (singular vocative)
ψαλμοί (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ψαλμός (psalmós), from ψάλλω (psállō).


μάρτυρας

head

μάρτυρας • (mártyras) m or f (plural μάρτυρες)

mártyras (romanization)
μάρτυρες (plural)
μάρτυρας (nominative singular)
μάρτυρες (nominative plural)
μάρτυρα (genitive singular)
μαρτύρων (genitive plural)
μάρτυρα (accusative singular)
μάρτυρες (accusative plural)
μάρτυρα (singular vocative)
μάρτυρες (plural vocative)

el-decl-noun

Feminine singular genitive: μάρτυρος (mártyros); also formal masculine.

From Ancient Greek μᾰ́ρτῠρᾰ (mártura), singular accusative of μάρτυς (mártus).


δοκός

dokós (romanization)
δοκοί (plural)
δοκός (nominative singular)
δοκοί (nominative plural)
δοκού (genitive singular)
δοκών (genitive plural)
δοκό (accusative singular)
δοκούς (accusative plural)
δοκέ (singular vocative)
δοκό (singular vocative)
δοκοί (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek δοκός (dokós).

δοκάρι

horizontal component, crossbar, goalpost


εσχατολογία

head

εσχατολογία • (eschatología) f (uncountable)

eschatología (romanization)
εσχατολογία (nominative singular)
εσχατολογίας (genitive singular)
εσχατολογία (accusative singular)
εσχατολογία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

εσχατολογίας


βιολογικός

head

βιολογικός • (viologikós) m (feminine βιολογική or βιολογικιά, neuter βιολογικό)

viologikós (romanization)
βιολογική (feminine)
βιολογικιά (feminine)
βιολογικό (neuter)
βιολογικός (masculine nominative singular)
βιολογική (feminine nominative singular)
βιολογικό (neuter nominative singular)
βιολογικοί (masculine nominative plural)
βιολογικές (feminine nominative plural)
βιολογικά (neuter nominative plural)
βιολογικού (genitive masculine singular)
βιολογικής (feminine genitive singular)
βιολογικού (genitive neuter singular)
βιολογικών (genitive masculine plural)
βιολογικών (feminine genitive plural)
βιολογικών (genitive neuter plural)
βιολογικό (accusative masculine singular)
βιολογική (accusative feminine singular)
βιολογικό (accusative neuter singular)
βιολογικούς (accusative masculine plural)
βιολογικές (accusative feminine plural)
βιολογικά (accusative neuter plural)
βιολογικέ (masculine singular vocative)
βιολογική (feminine singular vocative)
βιολογικό (neuter singular vocative)
βιολογικοί (masculine plural vocative)
βιολογικές (feminine plural vocative)
βιολογικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

βιολογικός •

βιολογικοί •

βιολογικές •

βιολογικού •

βιολογικής •

βιολογικού •

βιολογικών •

βιολογικών •

βιολογικών •

βιολογικούς •

βιολογικές •

βιολογικοί •

βιολογικές •


σώζω

head

σώζω • (sózo)

el-verb

σώζω • (sózo) (past έσωσα, passive σώζομαι)

sózo (romanization)
έσωσα (past)
σώζομαι (passive)
σώζω (active first-person imperfective indicative present singular)
σώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σώζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σώζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σώζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σώζει (active imperfective indicative present singular third-person)
σώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σώζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σώζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σωζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σώζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σώζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σωζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σώζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σώζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σώζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έσωζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έσωσα (active first-person indicative past perfective singular)
σωζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σωζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έσωζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έσωσες (active indicative past perfective second-person singular)
σωζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σωζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έσωζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έσωσε (active indicative past perfective singular third-person)
σωζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σωζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σώζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σωζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σώζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
σωζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έσωζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σώζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σώζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έσωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
σώζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σωζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σώζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σώζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σώζε (active imperative imperfective second-person singular)
σώσε (active imperative perfective second-person singular)
σώσου (imperative passive perfective second-person singular)
σώζετε (active imperative imperfective plural second-person)
σώστε (active imperative perfective plural second-person)
σώζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σώζοντας (active participle present)
σωζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας σώσει (active participle past)
σωσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
σώσει (active infinitive-aorist)
σωθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Ancient Greek σῴζω. For sense save file, a semantic loan from English save.


συνθετικά

head

συνθετικά • (synthetiká)

el-adv

συνθετικά • (synthetiká)

συν‧θε‧τι‧κά


ανθ.

ανθοκομία ανθοκομία#Greek

(horticulture) Abbreviation of ανθοκομία (anthokomía): floriculture


ανθοκομία

head

ανθοκομία • (anthokomía) f (uncountable)

anthokomía (romanization)
ανθοκομία (nominative singular)
ανθοκομίας (genitive singular)
ανθοκομία (accusative singular)
ανθοκομία (singular vocative)


ποδηλασία

ποδηλατοδρόμια

ποδηλασία • (podilasía) n (plural ποδηλατοδρόμια)

el-noun

ποδηλατοδρόμια

podilasía (romanization)
ποδηλατοδρόμια (plural)
ποδηλασία (nominative singular)
ποδηλασίες (nominative plural)
ποδηλασίας (genitive singular)
ποδηλασιών (genitive plural)
ποδηλασία (accusative singular)
ποδηλασίες (accusative plural)
ποδηλασία (singular vocative)
ποδηλασίες (plural vocative)


ποδηλατοδρομία

head

ποδηλατοδρομίες

ποδηλατοδρομία • (podilatodromía) f (plural ποδηλατοδρομίες)

el-noun

ποδηλατοδρομίες

podilatodromía (romanization)
ποδηλατοδρομίες (plural)
ποδηλατοδρομία (nominative singular)
ποδηλατοδρομίες (nominative plural)
ποδηλατοδρομίας (genitive singular)
ποδηλατοδρομιών (genitive plural)
ποδηλατοδρομία (accusative singular)
ποδηλατοδρομίες (accusative plural)
ποδηλατοδρομία (singular vocative)
ποδηλατοδρομίες (plural vocative)

el-decl-noun

ποδηλατοδρομία

ποδηλατοδρομίες

ποδηλατοδρομίας

ποδηλατοδρομιών

ποδηλατοδρομία

ποδηλατοδρομίες

ποδηλατοδρομία

ποδηλατοδρομίες

πο‧δη‧λα‧το‧δρο‧μί‧α

Learnedly from ποδήλατ(ο) (podílat(o)) + -ο- (-o-) + -δρομία (-dromía).

af

ποδήλατο<alt:ποδήλατ(ο)>


παρεκκλήσι

head

παρεκκλήσι • (parekklísi) n (plural παρεκκλήσια)

parekklísi (romanization)
παρεκκλήσια (plural)
παρεκκλήσι (nominative singular)
παρεκκλήσια (nominative plural)
παρεκκλησιού (genitive singular)
παρεκκλησιών (genitive plural)
παρεκκλήσι (accusative singular)
παρεκκλήσια (accusative plural)
παρεκκλήσι (singular vocative)
παρεκκλήσια (plural vocative)

el-decl-noun

παρεκκλησιού

παρεκκλησιών

(religion) chapel belonging to an individual or institution


λειψανοθήκη

head

λειψανοθήκες

λειψανοθήκη • (leipsanothíki) f (plural λειψανοθήκες)

el-noun

λειψανοθήκες

leipsanothíki (romanization)
λειψανοθήκες (plural)
λειψανοθήκη (nominative singular)
λειψανοθήκες (nominative plural)
λειψανοθήκης (genitive singular)
λειψανοθηκών (genitive plural)
λειψανοθήκη (accusative singular)
λειψανοθήκες (accusative plural)
λειψανοθήκη (singular vocative)
λειψανοθήκες (plural vocative)

el-decl-noun

λειψανοθήκες

λειψανοθήκης

λειψανοθηκών

λειψανοθήκες

λειψανοθήκες

λει‧ψα‧νο‧θή‧κη

From λείψαν(ο) (“relic”) + -ο- + -θήκη (“case, holster”).


λείψανο

leípsano (romanization)
λείψανα (plural)
λείψανο (nominative singular)
λείψανα (nominative plural)
λειψάνου (genitive singular)
λείψανου (genitive singular)
λειψάνων (genitive plural)
λείψανο (accusative singular)
λείψανα (accusative plural)
λείψανο (singular vocative)
λείψανα (plural vocative)

Ancient Greek λείψανον (leípsanon), from λείπω (leípō, “be absent”) + -ανον (-anon)


ταμπλό

(basketball) backboard (board supporting basket)


μπάντμιντον

head

μπάντμιντον • (bántminton) n (indeclinable)


αντιπτέριση

αντιπτέριση • (antiptérisi) n (uncountable)

antiptérisi (romanization)
αντιπτέριση (nominative singular)
αντιπτέρισης (genitive singular)
αντιπτέριση (accusative singular)
αντιπτέριση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντιπτέρισης


Άθως

Áthos (romanization)
Άθως (nominative singular)
Άθω (genitive singular)
Άθω (accusative singular)
Άθω (singular vocative)

(religion) Athos (the peninsula, the mount)


σκηνικός

head

σκηνικός • (skinikós) m (feminine σκηνική, neuter σκηνικό)

skinikós (romanization)
σκηνική (feminine)
σκηνικό (neuter)
σκηνικός (masculine nominative singular)
σκηνική (feminine nominative singular)
σκηνικό (neuter nominative singular)
σκηνικοί (masculine nominative plural)
σκηνικές (feminine nominative plural)
σκηνικά (neuter nominative plural)
σκηνικού (genitive masculine singular)
σκηνικής (feminine genitive singular)
σκηνικού (genitive neuter singular)
σκηνικών (genitive masculine plural)
σκηνικών (feminine genitive plural)
σκηνικών (genitive neuter plural)
σκηνικό (accusative masculine singular)
σκηνική (accusative feminine singular)
σκηνικό (accusative neuter singular)
σκηνικούς (accusative masculine plural)
σκηνικές (accusative feminine plural)
σκηνικά (accusative neuter plural)
σκηνικέ (masculine singular vocative)
σκηνική (feminine singular vocative)
σκηνικό (neuter singular vocative)
σκηνικοί (masculine plural vocative)
σκηνικές (feminine plural vocative)
σκηνικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο σκηνικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σκηνικός, etc.)


σκηνοθέτρια

head

σκηνοθέτριες

σκηνοθέτρια • (skinothétria) f (plural σκηνοθέτριες, masculine σκηνοθέτης)

el-noun

σκηνοθέτριες

skinothétria (romanization)
σκηνοθέτριες (plural)
σκηνοθέτης (masculine)
σκηνοθέτρια (nominative singular)
σκηνοθέτριες (nominative plural)
σκηνοθέτριας (genitive singular)
σκηνοθετριών (genitive plural)
σκηνοθέτρια (accusative singular)
σκηνοθέτριες (accusative plural)
σκηνοθέτρια (singular vocative)
σκηνοθέτριες (plural vocative)

el-decl-noun

σκηνοθέτριες

σκηνοθέτριας

σκηνοθετριών

σκηνοθέτριες

σκηνοθέτριες


χιτώνας

chitónas (romanization)
χιτώνας (nominative singular)
χιτώνες (nominative plural)
χιτώνα (genitive singular)
χιτώνων (genitive plural)
χιτώνα (accusative singular)
χιτώνες (accusative plural)
χιτώνα (singular vocative)
χιτώνες (plural vocative)


εικονοστοιχείο

head

εικονοστοιχεία

εικονοστοιχείο • (eikonostoicheío) n (plural εικονοστοιχεία)

el-noun

εικονοστοιχεία

eikonostoicheío (romanization)
εικονοστοιχεία (plural)
εικονοστοιχείο (nominative singular)
εικονοστοιχεία (nominative plural)
εικονοστοιχείου (genitive singular)
εικονοστοιχείων (genitive plural)
εικονοστοιχείο (accusative singular)
εικονοστοιχεία (accusative plural)
εικονοστοιχείο (singular vocative)
εικονοστοιχεία (plural vocative)

el-decl-noun

εικονοστοιχείο

εικονοστοιχεία

εικονοστοιχείου

εικονοστοιχείων

εικονοστοιχείο

εικονοστοιχεία

εικονοστοιχείο

εικονοστοιχεία

εικόνα (eikóna, “image”) + στοιχείο (stoicheío, “unit, cell”)


συνθέτιδα

head

συνθέτιδα • (synthétida) f (plural συνθέτιδες, masculine συνθέτης)

synthétida (romanization)
συνθέτιδες (plural)
συνθέτης (masculine)
συνθέτιδα (nominative singular)
συνθέτιδες (nominative plural)
συνθέτιδας (genitive singular)
συνθετίδων (genitive plural)
συνθέτιδα (accusative singular)
συνθέτιδες (accusative plural)
συνθέτιδα (singular vocative)
συνθέτιδες (plural vocative)


απολύω

απολύω • (apolýo)

el-verb

απολύω • (apolýo) (past απέλυσα/απόλυσα, passive απολύομαι)

apolýo (romanization)
απέλυσα (past)
απόλυσα (past)
απολύομαι (passive)
απολύω (active first-person imperfective indicative present singular)
απολύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
απολύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απολυθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απολύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
απολύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
απολύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απολυθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απολύει (active imperfective indicative present singular third-person)
απολύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
απολύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απολυθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απολύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
απολύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
απολυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απολυθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απολύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
απολύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
απολύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απολυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απολυθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απολύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
απολύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
απολύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
απολύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
απολύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απολυθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απολυθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απέλυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απέλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
απόλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
απολυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απολυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απολύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απέλυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απέλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
απόλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
απολυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απολυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απολύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απέλυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απέλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
απόλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
απολυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απολυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απολύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απολύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
απολύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
απολυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απολυθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απολύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
απολύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
απολυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
απολυθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απέλυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απολύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απολύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απέλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απολύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απολύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
απόλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απολύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απολυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
απολύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απολυθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απολυθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απολύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα απολύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα απολύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα απολυθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απόλυε (active imperative imperfective second-person singular)
απόλυσε (active imperative perfective second-person singular)
απολύσου (imperative passive perfective second-person singular)
απολύετε (active imperative imperfective plural second-person)
απολύστε (active imperative perfective plural second-person)
απολύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απολυθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
απολύοντας (active participle present)
έχοντας απολύσει (active participle past)
απολυμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
απολύσει (active infinitive-aorist)
απολυθεί (infinitive-aorist passive)

απολλύω (apollýo)

From Ancient Greek ἀπολύω (apolúō). Morphologically, from απο- (apo-) + λύω (lýo).

(religion) to dismiss (from church, the service is finished)


τρικράνι

head

τρικράνι • (trikráni) f (plural τρικράνια)

trikráni (romanization)
τρικράνια (plural)
τρικράνι (nominative singular)
τρικράνια (nominative plural)
τρικρανιού (genitive singular)
τρικρανιών (genitive plural)
τρικράνι (accusative singular)
τρικράνια (accusative plural)
τρικράνι (singular vocative)
τρικράνια (plural vocative)


χορογραφία

χορογραφία • (chorografía) f (plural χορογραφίες)

chorografía (romanization)
χορογραφίες (plural)
χορογραφία (nominative singular)
χορογραφίες (nominative plural)
χορογραφίας (genitive singular)
χορογραφιών (genitive plural)
χορογραφία (accusative singular)
χορογραφίες (accusative plural)
χορογραφία (singular vocative)
χορογραφίες (plural vocative)

(dance) choreography (the steps of a dance, and their composition)


φροντίστρια

φροντίστριες

φροντίστρια • (frontístria) f (plural φροντίστριες, masculine φροντιστής)

el-noun

φροντίστριες

frontístria (romanization)
φροντίστριες (plural)
φροντιστής (masculine)
φροντίστρια (nominative singular)
φροντίστριες (nominative plural)
φροντίστριας (genitive singular)
φροντιστριών (genitive plural)
φροντίστρια (accusative singular)
φροντίστριες (accusative plural)
φροντίστρια (singular vocative)
φροντίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

φροντίστριες

φροντίστριας

φροντιστριών

φροντίστριες

φροντίστριες

assistant stage manager
assistant stage manager


φροντιστής

head

φροντιστής • (frontistís) m (plural φροντιστές, feminine φροντίστρια)

frontistís (romanization)
φροντιστές (plural)
φροντίστρια (feminine)
φροντιστής (nominative singular)
φροντιστές (nominative plural)
φροντιστή (genitive singular)
φροντιστών (genitive plural)
φροντιστή (accusative singular)
φροντιστές (accusative plural)
φροντιστή (singular vocative)
φροντιστές (plural vocative)

From Ancient Greek φροντιστής (phrontistḗs), equivalent to φροντ- (front-, “to look after, to take care of”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).


πνευστό όργανο

head

πνευστά όργανα

πνευστό όργανο • (pnefstó órgano) n (plural πνευστά όργανα)

el-noun

πνευστά όργανα

pnefstó órgano (romanization)
πνευστά όργανα (plural)

πνευστο μουσικό όργανο


πνευστό

pnefstó (romanization)
πνευστά (plural)
πνευστό (nominative singular)
πνευστά (nominative plural)
πνευστού (genitive singular)
πνευστών (genitive plural)
πνευστό (accusative singular)
πνευστά (accusative plural)
πνευστό (singular vocative)
πνευστά (plural vocative)


αρμόνικα

head

αρμόνικα • (armónika) f (plural αρμόνικες)

armónika (romanization)
αρμόνικες (plural)
αρμόνικα (nominative singular)
αρμόνικες (nominative plural)
αρμόνικας (genitive singular)
αρμόνικα (accusative singular)
αρμόνικες (accusative plural)
αρμόνικα (singular vocative)
αρμόνικες (plural vocative)


φυτοκομείο

φυτοκομείο • (fytokomeío) n (plural φυτοκομεία)

fytokomeío (romanization)
φυτοκομεία (plural)
φυτοκομείο (nominative singular)
φυτοκομεία (nominative plural)
φυτοκομείου (genitive singular)
φυτοκομείων (genitive plural)
φυτοκομείο (accusative singular)
φυτοκομεία (accusative plural)
φυτοκομείο (singular vocative)
φυτοκομεία (plural vocative)


μετρονόμος

μετρονόμος • (metronómos) m (plural μετρονόμοι)

metronómos (romanization)
μετρονόμοι (plural)
μετρονόμος (nominative singular)
μετρονόμοι (nominative plural)
μετρονόμου (genitive singular)
μετρονόμων (genitive plural)
μετρονόμο (accusative singular)
μετρονόμους (accusative plural)
μετρονόμε (singular vocative)
μετρονόμοι (plural vocative)

Borrowed from French métronome, from Ancient Greek μέτρον (métron, “measure”) + νόμος (nómos, “regulation, law”).

uder

με‧τρο‧νό‧μος

(music) metronome (device used to mark time-tempo by means of regular ticks)


ψαλτήριο

head

ψαλτήριο • (psaltírio) n (plural ψαλτήρια)

psaltírio (romanization)
ψαλτήρια (plural)
ψαλτήριο (nominative singular)
ψαλτήρια (nominative plural)
ψαλτηρίου (genitive singular)
ψαλτηρίων (genitive plural)
ψαλτήριο (accusative singular)
ψαλτήρια (accusative plural)
ψαλτήριο (singular vocative)
ψαλτήρια (plural vocative)


στιχάριο

στιχάριο • (stichário) n (plural στιχάρια)

stichário (romanization)
στιχάρια (plural)
στιχάριο (nominative singular)
στιχάρια (nominative plural)
στιχαρίου (genitive singular)
στιχάριου (genitive singular)
στιχαρίων (genitive plural)
στιχάριο (accusative singular)
στιχάρια (accusative plural)
στιχάριο (singular vocative)
στιχάρια (plural vocative)

From Koine Greek στιχάριον (stikhárion), a diminutive of Ancient Greek στίχος (stíkhos, “line of verse, line of soldiers”).


σκυτάλη

head

σκυτάλη • (skytáli) f (plural σκυτάλες)

el-noun

σκυτάλη • (skytáli) f (plural σκυτάλες)

skytáli (romanization)
σκυτάλες (plural)
σκυτάλα (nominative singular)
σκυτάλες (nominative plural)
σκυτάλας (genitive singular)
σκυτάλα (accusative singular)
σκυτάλες (accusative plural)
σκυτάλα (singular vocative)
σκυτάλες (plural vocative)

el-decl-noun

There is a rare genitive plural form: σκυταλών


αγιοποίηση

head

αγιοποιήσεις

αγιοποίηση • (agiopoíisi) f (plural αγιοποιήσεις)

el-noun

αγιοποιήσεις

agiopoíisi (romanization)
αγιοποιήσεις (plural)
αγιοποίηση (nominative singular)
αγιοποιήσεις (nominative plural)
αγιοποίησης (genitive singular)
αγιοποιήσεων (genitive plural)
αγιοποίηση (accusative singular)
αγιοποιήσεις (accusative plural)
αγιοποίηση (singular vocative)
αγιοποιήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αγιοποιήσεως

el-decl-noun

αγιοποιήσεις

αγιοποιήσεων

αγιοποιήσεις

αγιοποιήσεις

Older or formal genitive singular: αγιοποιήσεως •

(religion) canonisation (UK), canonization (US)


κανόνας

kanónas (romanization)
κανόνες (plural)
κανόνας (nominative singular)
κανόνες (nominative plural)
κανόνα (genitive singular)
κανόνων (genitive plural)
κανόνα (accusative singular)
κανόνες (accusative plural)
κανόνα (singular vocative)
κανόνες (plural vocative)


μεταφυτεύω

head

μεταφυτεύω • (metafytévo)

el-verb

μεταφυτεύομαι

μεταφυτεύω • (metafytévo) (past μεταφύτεψα/μεταφύτευσα, passive μεταφυτεύομαι)

metafytévo (romanization)
μεταφύτεψα (past)
μεταφύτευσα (past)
μεταφυτεύομαι (passive)
μεταφυτεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
μεταφυτέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μεταφυτεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μεταφυτεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
μεταφυτευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μεταφυτευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μεταφυτεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
μεταφυτέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μεταφυτεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μεταφυτεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
μεταφυτευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μεταφυτευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μεταφυτεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
μεταφυτέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μεταφυτεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μεταφυτεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
μεταφυτευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μεταφυτευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μεταφυτεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
μεταφυτέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μεταφυτεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
μεταφυτευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
μεταφυτευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μεταφυτευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μεταφυτεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
μεταφυτέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μεταφυτεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μεταφυτεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μεταφυτευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μεταφυτευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μεταφυτευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μεταφυτεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
μεταφυτεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μεταφυτέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μεταφυτέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μεταφυτεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μεταφυτεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μεταφυτεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
μεταφυτευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μεταφυτευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μεταφυτευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μεταφυτευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μεταφύτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μεταφύτεψα (active first-person indicative past perfective singular)
μεταφύτευσα (active first-person indicative past perfective singular)
μεταφυτευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μεταφυτευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μεταφυτεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μεταφυτεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μεταφύτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μεταφύτεψες (active indicative past perfective second-person singular)
μεταφύτευσες (active indicative past perfective second-person singular)
μεταφυτευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μεταφυτευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μεταφυτεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μεταφυτεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μεταφύτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μεταφύτεψε (active indicative past perfective singular third-person)
μεταφύτευσε (active indicative past perfective singular third-person)
μεταφυτευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μεταφυτευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μεταφυτεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μεταφυτεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μεταφυτεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μεταφυτέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
μεταφυτεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
μεταφυτευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
μεταφυτευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μεταφυτευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μεταφυτεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μεταφυτέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
μεταφυτεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
μεταφυτευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
μεταφυτευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μεταφυτευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μεταφύτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μεταφυτεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μεταφυτεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μεταφύτεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
μεταφυτέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
μεταφυτέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
μεταφύτευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
μεταφυτεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μεταφυτευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
μεταφυτεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μεταφυτευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μεταφυτευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
μεταφυτεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μεταφυτευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μεταφυτευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα μεταφυτεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μεταφυτέψω (active first-person future indicative perfective singular)
μεταφυτεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα μεταφυτεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα μεταφυτευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
μεταφυτευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
μεταφύτευε (active imperative imperfective second-person singular)
μεταφύτεψε (active imperative perfective second-person singular)
μεταφύτευ' ¹ (active imperative perfective rare second-person singular)
μεταφύτευσε (active imperative perfective second-person singular)
μεταφυτέψου (imperative passive perfective second-person singular)
μεταφυτεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
μεταφυτεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
μεταφυτέψτε (active imperative perfective plural second-person)
μεταφυτεύτε² (active imperative perfective plural rare second-person)
μεταφυτεύστε (active imperative perfective plural second-person)
μεταφυτεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
μεταφυτευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μεταφυτευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μεταφυτεύοντας (active participle present)
έχοντας μεταφυτέψει (active participle past)
μεταφυτεύσει (active participle past)
μεταφυτευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
μεταφυτέψει (active infinitive-aorist)
μεταφυτεύσει (active infinitive-aorist)
μεταφυτευτεί (infinitive-aorist passive)
μεταφυτευθεί (infinitive-aorist passive)

με‧τα‧φυ‧τεύ‧ω

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek μεταφυτεύω (metaphuteúō). By surface analysis, μετα- (“meta-, post-”) + φυτεύω (“I plant”).