βαλσάκι

βαλσάκι • (valsáki) n (plural βαλσάκια)

el-noun

βαλσάκι • (valsáki) n (plural βαλσάκια)

valsáki (romanization)
βαλσάκια (plural)
βαλσάκι (nominative singular)
βαλσάκια (nominative plural)
βαλσάκι (accusative singular)
βαλσάκια (accusative plural)
βαλσάκι (singular vocative)
βαλσάκια (plural vocative)

βαλς βαλς#Greek

(music) a short or light waltz (diminutive of βαλς (vals))


ανέρωτος

head

ανέρωτος • (anérotos) m (feminine ανέρωτη, neuter ανέρωτο)

anérotos (romanization)
ανέρωτη (feminine)
ανέρωτο (neuter)
ανέρωτος (masculine nominative singular)
ανέρωτη (feminine nominative singular)
ανέρωτο (neuter nominative singular)
ανέρωτοι (masculine nominative plural)
ανέρωτες (feminine nominative plural)
ανέρωτα (neuter nominative plural)
ανέρωτου (genitive masculine singular)
ανέρωτης (feminine genitive singular)
ανέρωτου (genitive neuter singular)
ανέρωτων (genitive masculine plural)
ανέρωτων (feminine genitive plural)
ανέρωτων (genitive neuter plural)
ανέρωτο (accusative masculine singular)
ανέρωτη (accusative feminine singular)
ανέρωτο (accusative neuter singular)
ανέρωτους (accusative masculine plural)
ανέρωτες (accusative feminine plural)
ανέρωτα (accusative neuter plural)
ανέρωτε (masculine singular vocative)
ανέρωτη (feminine singular vocative)
ανέρωτο (neuter singular vocative)
ανέρωτοι (masculine plural vocative)
ανέρωτες (feminine plural vocative)
ανέρωτα (neuter plural vocative)

(water, milk, wine, etc) unadulterated, unwatered

with no added water
unadulterated, unwatered


ανθέμιο

anthémio (romanization)
ανθέμια (plural)
ανθέμιο (nominative singular)
ανθέμια (nominative plural)
ανθεμίου (genitive singular)
ανθέμιου (genitive singular)
ανθεμίων (genitive plural)
ανθέμιο (accusative singular)
ανθέμια (accusative plural)
ανθέμιο (singular vocative)
ανθέμια (plural vocative)

Learned borrowing from English anthem, from Middle English anteme, from Old English antefn, antefen, from Latin antiphōna, from Ancient Greek ἀντίφωνος (antíphōnos). Doublet of αντίφωνο (antífono).


μπόουλινγκ

μπόουλινγκ • (bóoulingk) n (indeclinable)


ανεβατός

ανεβατός • (anevatós) m (feminine ανεβατή, neuter ανεβατό)

anevatós (romanization)
ανεβατή (feminine)
ανεβατό (neuter)
ανεβατός (masculine nominative singular)
ανεβατή (feminine nominative singular)
ανεβατό (neuter nominative singular)
ανεβατοί (masculine nominative plural)
ανεβατές (feminine nominative plural)
ανεβατά (neuter nominative plural)
ανεβατού (genitive masculine singular)
ανεβατής (feminine genitive singular)
ανεβατού (genitive neuter singular)
ανεβατών (genitive masculine plural)
ανεβατών (feminine genitive plural)
ανεβατών (genitive neuter plural)
ανεβατό (accusative masculine singular)
ανεβατή (accusative feminine singular)
ανεβατό (accusative neuter singular)
ανεβατούς (accusative masculine plural)
ανεβατές (accusative feminine plural)
ανεβατά (accusative neuter plural)
ανεβατέ (masculine singular vocative)
ανεβατή (feminine singular vocative)
ανεβατό (neuter singular vocative)
ανεβατοί (masculine plural vocative)
ανεβατές (feminine plural vocative)
ανεβατά (neuter plural vocative)


ανιμισμός

animismós (romanization)
ανιμισμός (nominative singular)
ανιμισμού (genitive singular)
ανιμισμό (accusative singular)
ανιμισμέ (singular vocative)


αφετηρία

αφετηρία • (afetiría) f (plural αφετηρίες)

afetiría (romanization)
αφετηρίες (plural)
αφετηρία (nominative singular)
αφετηρίες (nominative plural)
αφετηρίας (genitive singular)
αφετηριών (genitive plural)
αφετηρία (accusative singular)
αφετηρίες (accusative plural)
αφετηρία (singular vocative)
αφετηρίες (plural vocative)


βοσκοτόπι

βοσκοτόπι • (voskotópi) m (plural βοσκοτόπια)

voskotópi (romanization)
βοσκοτόπια (plural)
βοσκοτόπι (nominative singular)
βοσκοτόπια (nominative plural)
βοσκοτοπιού (genitive singular)
βοσκοτοπιών (genitive plural)
βοσκοτόπι (accusative singular)
βοσκοτόπια (accusative plural)
βοσκοτόπι (singular vocative)
βοσκοτόπια (plural vocative)

(agriculture) pasture, pasturage, pastureland, meadow


βοσκότοπος

βοσκότοπος • (voskótopos) m (plural βοσκότοποι)

voskótopos (romanization)
βοσκότοποι (plural)
βοσκότοπος (nominative singular)
βοσκότοποι (nominative plural)
βοσκότοπου (genitive singular)
βοσκότοπων (genitive plural)
βοσκότοπο (accusative singular)
βοσκότοπους (accusative plural)
βοσκότοπε (singular vocative)
βοσκότοποι (plural vocative)

(agriculture) pasture, pastureland, meadow


λειτουργώ

λειτουργώ • (leitourgó)

el-verb

λειτουργημένος

λειτουργούμαι

λειτουργιέμαι

λειτουργώ • (leitourgó) (past λειτούργησα, passive λειτουργούμαι/λειτουργιέμαι, ppp λειτουργημένος)

leitourgó (romanization)
λειτούργησα (past)
λειτουργούμαι (passive)
λειτουργιέμαι (passive)
λειτουργημένος (participle passive perfect)

Learned borrowing from Ancient Greek λειτουργῶ (leitourgô) (contracted form of λειτουργέω (leitourgéō)) with semantic loan from French fonctionner and the ecclesiastical senses borrowed learnedly from Koine Greek.

lbor

(ecclesiastical) to perform the Divine Liturgy

λειτουργιέμαι λειτουργιέμαι#Greek

(ecclesiastical, λειτουργιέμαι, passive voice):

(of churchgoers) to attend the Divine Liturgy

λειτουργιέμαι λειτουργιέμαι#Greek

(of churches) to hold the Divine Liturgy


ανταύγεια

head

ανταύγεια • (antávgeia) f (plural ανταύγειες)

antávgeia (romanization)
ανταύγειες (plural)
ανταύγεια (nominative singular)
ανταύγειες (nominative plural)
ανταύγειας (genitive singular)
ανταυγειών (genitive plural)
ανταύγεια (accusative singular)
ανταύγειες (accusative plural)
ανταύγεια (singular vocative)
ανταύγειες (plural vocative)


ανθοκομική

ανθοκομική • (anthokomikí) f (uncountable)

anthokomikí (romanization)
ανθοκομική (nominative singular)
ανθοκομικής (genitive singular)
ανθοκομική (accusative singular)
ανθοκομική (singular vocative)


ανθυψίφωνος

ανθυψίφωνος • (anthypsífonos) f (plural ανθυψίφωνοι)

anthypsífonos (romanization)
ανθυψίφωνοι (plural)
ανθυψίφωνος (nominative singular)
ανθυψίφωνοι (nominative plural)
ανθυψιφώνου (genitive singular)
ανθυψιφώνων (genitive plural)
ανθυψίφωνο (accusative singular)
ανθυψιφώνους (accusative plural)
ανθυψίφωνε (singular vocative)
ανθυψίφωνο (singular vocative)
ανθυψίφωνοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυψιφώνους


ανιμαλισμός

head

ανιμαλισμός • (animalismós) m (uncountable)

animalismós (romanization)
ανιμαλισμός (nominative singular)
ανιμαλισμοί (nominative plural)
ανιμαλισμού (genitive singular)
ανιμαλισμών (genitive plural)
ανιμαλισμό (accusative singular)
ανιμαλισμούς (accusative plural)
ανιμαλισμέ (singular vocative)
ανιμαλισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανιμαλισμούς


λειτουργιά

head

λειτουργιά • (leitourgiá) f (plural λειτουργιές)

leitourgiá (romanization)
λειτουργιές (plural)
λειτουργιά (nominative singular)
λειτουργιές (nominative plural)
λειτουργιάς (genitive singular)
λειτουργιών (genitive plural)
λειτουργιά (accusative singular)
λειτουργιές (accusative plural)
λειτουργιά (singular vocative)
λειτουργιές (plural vocative)


ανοσιότητα

ανοσιότητα • (anosiótita) f (plural ανοσιότητες)

anosiótita (romanization)
ανοσιότητες (plural)
ανοσιότητα (nominative singular)
ανοσιότητες (nominative plural)
ανοσιότητας (genitive singular)
ανοσιοτήτων (genitive plural)
ανοσιότητα (accusative singular)
ανοσιότητες (accusative plural)
ανοσιότητα (singular vocative)
ανοσιότητες (plural vocative)

(religion) godlessness, impiety, profanity


οσιότητα

οσιότητα • (osiótita) f (plural οσιότητες)

osiótita (romanization)
οσιότητες (plural)
οσιότητα (nominative singular)
οσιότητες (nominative plural)
οσιότητας (genitive singular)
οσιοτήτων (genitive plural)
οσιότητα (accusative singular)
οσιότητες (accusative plural)
οσιότητα (singular vocative)
οσιότητες (plural vocative)

ο‧σι‧ό‧τη‧τα

Learnedly, from Ancient Greek ὁσιότης (hosiótēs).


αντάντε

αντάντε • (antánte)

el-adv

αντάντε • (antánte)


αντικριστός

head

αντικριστός • (antikristós) m (feminine αντικριστή, neuter αντικριστό)

antikristós (romanization)
αντικριστή (feminine)
αντικριστό (neuter)
αντικριστός (masculine nominative singular)
αντικριστή (feminine nominative singular)
αντικριστό (neuter nominative singular)
αντικριστοί (masculine nominative plural)
αντικριστές (feminine nominative plural)
αντικριστά (neuter nominative plural)
αντικριστού (genitive masculine singular)
αντικριστής (feminine genitive singular)
αντικριστού (genitive neuter singular)
αντικριστών (genitive masculine plural)
αντικριστών (feminine genitive plural)
αντικριστών (genitive neuter plural)
αντικριστό (accusative masculine singular)
αντικριστή (accusative feminine singular)
αντικριστό (accusative neuter singular)
αντικριστούς (accusative masculine plural)
αντικριστές (accusative feminine plural)
αντικριστά (accusative neuter plural)
αντικριστέ (masculine singular vocative)
αντικριστή (feminine singular vocative)
αντικριστό (neuter singular vocative)
αντικριστοί (masculine plural vocative)
αντικριστές (feminine plural vocative)
αντικριστά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αντικριστός •

αντικριστή •

αντικριστό •

αντικριστοί •

αντικριστές •

αντικριστά •

αντικριστού •

αντικριστής •

αντικριστού •

αντικριστών •

αντικριστών •

αντικριστών •

αντικριστό •

αντικριστή •

αντικριστό •

αντικριστούς •

αντικριστές •

αντικριστά •

αντικριστέ •

αντικριστή •

αντικριστό •

αντικριστοί •

αντικριστές •

αντικριστά •

αντικρίζω

to set eyes on, to face, to look in the face


αντιμεταρρύθμιση

head

αντιμεταρρυθμίσεις

αντιμεταρρύθμιση • (antimetarrýthmisi) f (plural αντιμεταρρυθμίσεις)

el-noun

αντιμεταρρυθμίσεις

antimetarrýthmisi (romanization)
αντιμεταρρυθμίσεις (plural)
αντιμεταρρύθμιση (nominative singular)
αντιμεταρρυθμίσεις (nominative plural)
αντιμεταρρύθμισης (genitive singular)
αντιμεταρρυθμίσεων (genitive plural)
αντιμεταρρύθμιση (accusative singular)
αντιμεταρρυθμίσεις (accusative plural)
αντιμεταρρύθμιση (singular vocative)
αντιμεταρρυθμίσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

αντιμεταρρύθμιση

αντιμεταρρυθμίσεις

αντιμεταρρύθμισης

αντιμεταρρυθμίσεων

αντιμεταρρύθμιση

αντιμεταρρυθμίσεις

αντιμεταρρύθμιση

αντιμεταρρυθμίσεις

Older or formal genitive singular: αντιμεταρρυθμίσεως •

(religion, capitalised) the Counter-Reformation


αντιμισθία

head

αντιμισθία • (antimisthía) f (plural αντιμισθίες)

antimisthía (romanization)
αντιμισθίες (plural)
αντιμισθία (nominative singular)
αντιμισθίες (nominative plural)
αντιμισθίας (genitive singular)
αντιμισθιών (genitive plural)
αντιμισθία (accusative singular)
αντιμισθίες (accusative plural)
αντιμισθία (singular vocative)
αντιμισθίες (plural vocative)


αντικληρικαλισμός

αντικληρικαλισμός • (antiklirikalismós) m (uncountable)

antiklirikalismós (romanization)
αντικληρικαλισμός (nominative singular)
αντικληρικαλισμού (genitive singular)
αντικληρικαλισμό (accusative singular)
αντικληρικαλισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντικληρικαλισμός

αντικληρικαλισμού

αντικληρικαλισμό

αντικληρικαλισμέ


αντικληρισμός

head

αντικληρισμός • (antiklirismós) m (uncountable)

antiklirismós (romanization)
αντικληρισμός (nominative singular)
αντικληρισμού (genitive singular)
αντικληρισμό (accusative singular)
αντικληρισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντικληρισμός

αντικληρισμού

αντικληρισμό

αντικληρισμέ


αντιμήνσιο

head

αντιμήνσιο • (antimínsio) n (plural αντιμήνσια)

antimínsio (romanization)
αντιμήνσια (plural)
αντιμήνσιο (nominative singular)
αντιμήνσια (nominative plural)
αντιμηνσίου (genitive singular)
αντιμήνσιου (genitive singular)
αντιμηνσίων (genitive plural)
αντιμήνσιο (accusative singular)
αντιμήνσια (accusative plural)
αντιμήνσιο (singular vocative)
αντιμήνσια (plural vocative)


αντιντόπινγκ

αντιντόπινγκ • (antintópingk) n (indeclinable)


αντιπερισπασμός

αντιπερισπασμοί

αντιπερισπασμός • (antiperispasmós) m (plural αντιπερισπασμοί)

el-noun

αντιπερισπασμοί

antiperispasmós (romanization)
αντιπερισπασμοί (plural)
αντιπερισπασμός (nominative singular)
αντιπερισπασμοί (nominative plural)
αντιπερισπασμού (genitive singular)
αντιπερισπασμών (genitive plural)
αντιπερισπασμό (accusative singular)
αντιπερισπασμούς (accusative plural)
αντιπερισπασμέ (singular vocative)
αντιπερισπασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπερισπασμός

αντιπερισπασμοί

αντιπερισπασμού

αντιπερισπασμών

αντιπερισπασμό

αντιπερισπασμούς

αντιπερισπασμέ

αντιπερισπασμοί

From Ancient Greek ἀντιπερισπῶ (antiperispô, “to divert”).

der

(military, boxing, fencing, martial arts) feint, diversion, distraction


μαλάγρα

head

μαλάγρα • (malágra) f (plural μαλάγρες)

el-noun

μαλάγρα • (malágra) f (plural μαλάγρες)

malágra (romanization)
μαλάγρες (plural)
μαλάγρα (nominative singular)
μαλάγρες (nominative plural)
μαλάγρας (genitive singular)
μαλάγρα (accusative singular)
μαλάγρες (accusative plural)
μαλάγρα (singular vocative)
μαλάγρες (plural vocative)

(fishing) chum (groundbait for sea fishing)


αντίστιξη

head

αντίστιξη • (antístixi) f (plural αντιστίξεις)

antístixi (romanization)
αντιστίξεις (plural)
αντίστιξη (nominative singular)
αντιστίξεις (nominative plural)
αντίστιξης (genitive singular)
αντιστίξεων (genitive plural)
αντίστιξη (accusative singular)
αντιστίξεις (accusative plural)
αντίστιξη (singular vocative)
αντιστίξεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αντιστίξεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αντιστίξεως •


εναρμόνιση

head

εναρμόνιση • (enarmónisi) f (plural αντιστίξεις)

enarmónisi (romanization)
αντιστίξεις (plural)
εναρμόνιση (nominative singular)
εναρμονίσεις (nominative plural)
εναρμόνισης (genitive singular)
εναρμονίσεων (genitive plural)
εναρμόνιση (accusative singular)
εναρμονίσεις (accusative plural)
εναρμόνιση (singular vocative)
εναρμονίσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: εναρμονίσεως

el-decl-noun

εναρμονίσεις

εναρμονίσεων

εναρμονίσεις

εναρμονίσεις

Older or formal genitive singular: εναρμονίσεως •

(music) harmonisation (UK), harmonization (US)


πολυφωνία

head

πολυφωνία • (polyfonía) f (plural πολυφωνίες)

polyfonía (romanization)
πολυφωνίες (plural)
πολυφωνία (nominative singular)
πολυφωνίες (nominative plural)
πολυφωνίας (genitive singular)
πολυφωνιών (genitive plural)
πολυφωνία (accusative singular)
πολυφωνίες (accusative plural)
πολυφωνία (singular vocative)
πολυφωνίες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πολυφωνία (poluphōnía).


αντιστροφή

head

αντιστροφή • (antistrofí) f (plural αντιστροφές)

antistrofí (romanization)
αντιστροφές (plural)
αντιστροφή (nominative singular)
αντιστροφές (nominative plural)
αντιστροφής (genitive singular)
αντιστροφών (genitive plural)
αντιστροφή (accusative singular)
αντιστροφές (accusative plural)
αντιστροφή (singular vocative)
αντιστροφές (plural vocative)

(archaic, dance) a change to the opposite direction


αντισφαιρίστρια

αντισφαιρίστριες

αντισφαιριστής

αντισφαιρίστρια • (antisfairístria) f (plural αντισφαιρίστριες, masculine αντισφαιριστής)

el-noun

αντισφαιρίστριες

αντισφαιριστής

antisfairístria (romanization)
αντισφαιρίστριες (plural)
αντισφαιριστής (masculine)
αντισφαιρίστρια (nominative singular)
αντισφαιρίστριες (nominative plural)
αντισφαιρίστριας (genitive singular)
αντισφαιριστριών (genitive plural)
αντισφαιρίστρια (accusative singular)
αντισφαιρίστριες (accusative plural)
αντισφαιρίστρια (singular vocative)
αντισφαιρίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αντισφαιρίστρια

αντισφαιρίστριες

αντισφαιρίστριας

αντισφαιριστριών

αντισφαιρίστρια

αντισφαιρίστριες

αντισφαιρίστρια

αντισφαιρίστριες


αντισφαιριστής

head

αντισφαιριστές

αντισφαιρίστρια

αντισφαιριστής • (antisfairistís) m (plural αντισφαιριστές, feminine αντισφαιρίστρια)

el-noun

αντισφαιριστές

αντισφαιρίστρια

antisfairistís (romanization)
αντισφαιριστές (plural)
αντισφαιρίστρια (feminine)
αντισφαιριστής (nominative singular)
αντισφαιριστές (nominative plural)
αντισφαιριστή (genitive singular)
αντισφαιριστών (genitive plural)
αντισφαιριστή (accusative singular)
αντισφαιριστές (accusative plural)
αντισφαιριστή (singular vocative)
αντισφαιριστές (plural vocative)

el-decl-noun

αντισφαιριστής

αντισφαιριστές

αντισφαιριστή

αντισφαιριστών

αντισφαιριστή

αντισφαιριστές

αντισφαιριστή

αντισφαιριστές


ΝΟΧ

Ναυτικός ναυτικός

Όμιλος όμιλος

(sports) Ναυτικός Όμιλος Χίου, NC Chios (an aquatic club on Chios)


γρίπος

grípos (romanization)
γρίποι (plural)
γρίπος (nominative singular)
γρίποι (nominative plural)
γρίπου (genitive singular)
γρίπων (genitive plural)
γρίπο (accusative singular)
γρίπους (accusative plural)
γρίπε (singular vocative)
γρίποι (plural vocative)

(fishing) fishing equipment, fishing net


τεχνητός χλοοτάπητας

head

τεχνητοί χλοοτάπητες

τεχνητός χλοοτάπητας • (technitós chlootápitas) m (plural τεχνητοί χλοοτάπητες)

el-noun

τεχνητοί χλοοτάπητες

technitós chlootápitas (romanization)
τεχνητοί χλοοτάπητες (plural)

en-τεχνητός_χλοοτάπητας-el-noun-sWZR9Aft


χλοοτάπητας

head

χλοοτάπητας • (chlootápitas) m (plural χλοοτάπητες)

chlootápitas (romanization)
χλοοτάπητες (plural)
χλοοτάπητας (nominative singular)
χλοοτάπητες (nominative plural)
χλοοτάπητα (genitive singular)
χλοοταπήτων (genitive plural)
χλοοτάπητα (accusative singular)
χλοοτάπητες (accusative plural)
χλοοτάπητα (singular vocative)
χλοοτάπητες (plural vocative)

(horticulture) turf (real or artificial: an area of turf or section laid to produce one)


κόσα

kósa (romanization)
κόσες (plural)
κόσα (nominative singular)
κόσες (nominative plural)
κόσας (genitive singular)
κόσών (genitive plural)
κόσα (accusative singular)
κόσες (accusative plural)
κόσα (singular vocative)
κόσες (plural vocative)

Coordinate term: δρεπάνι (drepáni)


άπαιχτος

άπαιχτος • (ápaichtos) m (feminine άπαιχτη, neuter άπαιχτο)

ápaichtos (romanization)
άπαιχτη (feminine)
άπαιχτο (neuter)
άπαιχτος (masculine nominative singular)
άπαιχτη (feminine nominative singular)
άπαιχτο (neuter nominative singular)
άπαιχτοι (masculine nominative plural)
άπαιχτες (feminine nominative plural)
άπαιχτα (neuter nominative plural)
άπαιχτου (genitive masculine singular)
άπαιχτης (feminine genitive singular)
άπαιχτου (genitive neuter singular)
άπαιχτων (genitive masculine plural)
άπαιχτων (feminine genitive plural)
άπαιχτων (genitive neuter plural)
άπαιχτο (accusative masculine singular)
άπαιχτη (accusative feminine singular)
άπαιχτο (accusative neuter singular)
άπαιχτους (accusative masculine plural)
άπαιχτες (accusative feminine plural)
άπαιχτα (accusative neuter plural)
άπαιχτε (masculine singular vocative)
άπαιχτη (feminine singular vocative)
άπαιχτο (neuter singular vocative)
άπαιχτοι (masculine plural vocative)
άπαιχτες (feminine plural vocative)
άπαιχτα (neuter plural vocative)


απλωτή

aplotí (romanization)
απλωτές (plural)
απλωτή (nominative singular)
απλωτές (nominative plural)
απλωτής (genitive singular)
απλωτών (genitive plural)
απλωτή (accusative singular)
απλωτές (accusative plural)
απλωτή (singular vocative)
απλωτές (plural vocative)


απάδω

απάδω • (apádo)

el-verb

απάδω • (apádo)


απερίτμητος

head

απερίτμητος • (aperítmitos) m (feminine απερίτμητη, neuter απερίτμητο)

aperítmitos (romanization)
απερίτμητη (feminine)
απερίτμητο (neuter)
απερίτμητος (masculine nominative singular)
απερίτμητη (feminine nominative singular)
απερίτμητο (neuter nominative singular)
απερίτμητοι (masculine nominative plural)
απερίτμητες (feminine nominative plural)
απερίτμητα (neuter nominative plural)
απερίτμητου (genitive masculine singular)
απερίτμητης (feminine genitive singular)
απερίτμητου (genitive neuter singular)
απερίτμητων (genitive masculine plural)
απερίτμητων (feminine genitive plural)
απερίτμητων (genitive neuter plural)
απερίτμητο (accusative masculine singular)
απερίτμητη (accusative feminine singular)
απερίτμητο (accusative neuter singular)
απερίτμητους (accusative masculine plural)
απερίτμητες (accusative feminine plural)
απερίτμητα (accusative neuter plural)
απερίτμητε (masculine singular vocative)
απερίτμητη (feminine singular vocative)
απερίτμητο (neuter singular vocative)
απερίτμητοι (masculine plural vocative)
απερίτμητες (feminine plural vocative)
απερίτμητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απερίτμητος •

απερίτμητη •

απερίτμητο •

απερίτμητοι •

απερίτμητες •

απερίτμητα •

απερίτμητου •

απερίτμητης •

απερίτμητου •

απερίτμητων •

απερίτμητων •

απερίτμητων •

απερίτμητο •

απερίτμητη •

απερίτμητο •

απερίτμητους •

απερίτμητες •

απερίτμητα •

απερίτμητε •

απερίτμητη •

απερίτμητο •

απερίτμητοι •

απερίτμητες •

απερίτμητα •

From Koine Greek ἀπερίτμητος (aperítmētos).


απέταλος

head

απέταλος • (apétalos) m (feminine απέταλη, neuter απέταλο)

apétalos (romanization)
απέταλη (feminine)
απέταλο (neuter)
απέταλος (masculine nominative singular)
απέταλη (feminine nominative singular)
απέταλο (neuter nominative singular)
απέταλοι (masculine nominative plural)
απέταλες (feminine nominative plural)
απέταλα (neuter nominative plural)
απέταλου (genitive masculine singular)
απέταλης (feminine genitive singular)
απέταλου (genitive neuter singular)
απέταλων (genitive masculine plural)
απέταλων (feminine genitive plural)
απέταλων (genitive neuter plural)
απέταλο (accusative masculine singular)
απέταλη (accusative feminine singular)
απέταλο (accusative neuter singular)
απέταλους (accusative masculine plural)
απέταλες (accusative feminine plural)
απέταλα (accusative neuter plural)
απέταλε (masculine singular vocative)
απέταλη (feminine singular vocative)
απέταλο (neuter singular vocative)
απέταλοι (masculine plural vocative)
απέταλες (feminine plural vocative)
απέταλα (neuter plural vocative)

Either Learned borrowing from Katharevousa ἀπέταλος (apétalos), attested since 1873, from Koine Greek ἀπέτηλος (apétēlos) with change to πεταλ- from Ancient Greek πέταλον (pétalon)
Or learned borrowing from French apétale < a- + pétale from Ancient Greek πέταλον (pétalon), Morphologically, α- (a-, alpha privative) + Ancient Greek πέταλ(ον) (pétal(on)) + suffix for adjectives -ος (-os).
Or, related to the unattested Ancient Greek ᾱ̓πέτᾰλος (āpétalos).
For the taxonomic term απέταλα (apétala) see the New Latin apetala (example, Nestegis apetala.

lbor

(rare definition, equestrianism) unshoed, unshod


θερισμός

head

θερισμός • (therismós) m (plural θερισμοί)

therismós (romanization)
θερισμοί (plural)
θερισμός (nominative singular)
θερισμοί (nominative plural)
θερισμού (genitive singular)
θερισμών (genitive plural)
θερισμό (accusative singular)
θερισμούς (accusative plural)
θερισμέ (singular vocative)
θερισμοί (plural vocative)


αποκρεύω

αποκρεύω • (apokrévo)

el-verb

αποκρεύω • (apokrévo) (past απόκρεψα)


απογευματινή

head

απογευματινή • (apogevmatiní)


αποδήμηση

αποδήμηση • (apodímisi) f (plural αποδημήσεις)

apodímisi (romanization)
αποδημήσεις (plural)
αποδήμηση (nominative singular)
αποδημήσεις (nominative plural)
αποδήμησης (genitive singular)
αποδημήσεων (genitive plural)
αποδήμηση (accusative singular)
αποδημήσεις (accusative plural)
αποδήμηση (singular vocative)
αποδημήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποδημήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποδημήσεως •


ημιόλιο

head

ημιόλιο • (imiólio) n

el-noun

ημιόλιο • (imiólio) n

imiólio (romanization)
ημιόλιο (nominative singular)
ημιόλια (nominative plural)
ημιολίου (genitive singular)
ημιόλιου (genitive singular)
ημιολίων (genitive plural)
ημιόλιο (accusative singular)
ημιόλια (accusative plural)
ημιόλιο (singular vocative)
ημιόλια (plural vocative)


αποσιωπτήρας

head

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρας • (aposioptíras) m (plural αποσιωπτήρες)

el-noun

αποσιωπτήρες

aposioptíras (romanization)
αποσιωπτήρες (plural)
αποσιωπτήρας (nominative singular)
αποσιωπτήρες (nominative plural)
αποσιωπτήρα (genitive singular)
αποσιωπτήρων (genitive plural)
αποσιωπτήρα (accusative singular)
αποσιωπτήρες (accusative plural)
αποσιωπτήρα (singular vocative)
αποσιωπτήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αποσιωπτήρας

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρων

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρες


οπλισμός

head

οπλισμός • (oplismós) m (plural οπλισμοί)

oplismós (romanization)
οπλισμοί (plural)
οπλισμός (nominative singular)
οπλισμοί (nominative plural)
οπλισμού (genitive singular)
οπλισμών (genitive plural)
οπλισμό (accusative singular)
οπλισμούς (accusative plural)
οπλισμέ (singular vocative)
οπλισμοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὁπλισμός (hoplismós).


διηθητικό χαρτί

διηθητικά χαρτιά

διηθητικό χαρτί • (diithitikó chartí) n (plural διηθητικά χαρτιά)

el-noun

διηθητικά χαρτιά

diithitikó chartí (romanization)
διηθητικά χαρτιά (plural)


ζαρζαβατικό

head

ζαρζαβατικό • (zarzavatikó) n (plural ζαρζαβατικά)

zarzavatikó (romanization)
ζαρζαβατικά (plural)
ζαρζαβατικό (nominative singular)
ζαρζαβατικά (nominative plural)
ζαρζαβατικού (genitive singular)
ζαρζαβατικών (genitive plural)
ζαρζαβατικό (accusative singular)
ζαρζαβατικά (accusative plural)
ζαρζαβατικό (singular vocative)
ζαρζαβατικά (plural vocative)

el-decl-noun

ζαρζαβατικού

ζαρζαβατικών

ζαρ‧ζα‧βα‧τι‧κό

From ζαρζαβάτι (zarzaváti) + -ικό (-ikó); the ending -ικό (-ikó) serves to specify that the word refers to a singular/particular vegetable, as the etymological root Ottoman Turkish زرزوات (zarzavat) originally had collective noun status.

(vegetable) any vegetable or herb used for culinary purposes


κοντσέρτο

head

κοντσέρτο • (kontsérto) n (plural κοντσέρτα)

kontsérto (romanization)
κοντσέρτα (plural)
κοντσέρτο (nominative singular)
κοντσέρτα (nominative plural)
κοντσέρτου (genitive singular)
κοντσέρτων (genitive plural)
κοντσέρτο (accusative singular)
κοντσέρτα (accusative plural)
κοντσέρτο (singular vocative)
κοντσέρτα (plural vocative)

κονσέρτο n pronounced as in French concert

κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα

(music) concerto (for instrument/s and orchestra)


αυλαία

αυλαία • (avlaía) f

Learned borrowing from Ancient Greek αὐλαία (aulaía, “curtain”), from αὐλή (aulḗ)

lbor

(theater) a heavy curtain that separates the stage of a theatre from the auditorium

(photography) the shutter of a film camera


Μαρία Μαγδαληνή

head

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f

el-proper noun

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f


εμφανίζω

head

εμφανίζω • (emfanízo)

el-verb

εμφανισμένος

εμφανίζω • (emfanízo) (past εμφάνισα, passive εμφανίζομαι, p‑past εμφανίστηκα, ppp εμφανισμένος)

emfanízo (romanization)
εμφάνισα (past)
εμφανίζομαι (passive)
εμφανίστηκα (passive past)
εμφανισμένος (participle passive perfect)
εμφανίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εμφανίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εμφανίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμφανιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμφανίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εμφανίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εμφανίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμφανιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμφανίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εμφανίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εμφανίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμφανιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμφανίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εμφανίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εμφανιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμφανιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμφανίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εμφανίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εμφανίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμφανιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμφανιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμφανίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εμφανίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εμφανίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμφανίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμφανίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμφανιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμφανιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμφάνιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εμφάνισα (active first-person indicative past perfective singular)
εμφανιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμφανιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμφανίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμφάνιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εμφάνισες (active indicative past perfective second-person singular)
εμφανιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμφανιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμφανίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμφάνιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εμφάνισε (active indicative past perfective singular third-person)
εμφανιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμφανιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμφανίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενεφανίσθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
εμφανίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εμφανίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εμφανιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμφανιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμφανίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εμφανίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εμφανιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμφανιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμφάνιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμφανίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμφανίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμφάνισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμφανίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμφανίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εμφανίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμφανιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εμφανίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμφανστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμφανστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ενεφανίσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα εμφανίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εμφανίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εμφανίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εμφανιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εμφάνιζε (active imperative imperfective second-person singular)
εμφάνισε (active imperative perfective second-person singular)
εμφανίσου (imperative passive perfective second-person singular)
εμφανίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εμφανίστε (active imperative perfective plural second-person)
εμφανίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμφανιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμφανίζοντας (active participle present)
έχοντας εμφανίσει (active participle past)
εμφανισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εμφανίσει (active infinitive-aorist)
εμφανιστεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἐμφανίζω (emphanízō), from ἐμφανής (emphanḗs) + -ίζω (-ízō), the former component from ἐμφαίνω (emphaínō).

(photography) to print film of a photograph from the negative


ψαροντούφεκο

head

ψαροντούφεκα

ψαροντούφεκο • (psarontoúfeko) n (plural ψαροντούφεκα)

el-noun

ψαροντούφεκα

psarontoúfeko (romanization)
ψαροντούφεκα (plural)
ψαροντούφεκο (nominative singular)
ψαροντούφεκα (nominative plural)
ψαροντούφεκου (genitive singular)
ψαροντούφεκων (genitive plural)
ψαροντούφεκο (accusative singular)
ψαροντούφεκα (accusative plural)
ψαροντούφεκο (singular vocative)
ψαροντούφεκα (plural vocative)

el-decl-noun

ψαροντούφεκο

ψαροντούφεκα

ψαροντούφεκου

ψαροντούφεκων

ψαροντούφεκο

ψαροντούφεκα

ψαροντούφεκο

ψαροντούφεκα

ψα‧ρο‧ντού‧φε‧κο

ψαρο- (psaro-, “fish”, suffix) + ντουφέκ(ι) (ntoufék(i), “rifle”) + -ο (-o, neuter ending).


απροσηλύτιστος

head

απροσηλύτιστη

απροσηλύτιστο

απροσηλύτιστος • (aprosilýtistos) m (feminine απροσηλύτιστη, neuter απροσηλύτιστο)

el-adj

απροσηλύτιστη

απροσηλύτιστο

aprosilýtistos (romanization)
απροσηλύτιστη (feminine)
απροσηλύτιστο (neuter)
απροσηλύτιστος (masculine nominative singular)
απροσηλύτιστη (feminine nominative singular)
απροσηλύτιστο (neuter nominative singular)
απροσηλύτιστοι (masculine nominative plural)
απροσηλύτιστες (feminine nominative plural)
απροσηλύτιστα (neuter nominative plural)
απροσηλύτιστου (genitive masculine singular)
απροσηλύτιστης (feminine genitive singular)
απροσηλύτιστου (genitive neuter singular)
απροσηλύτιστων (genitive masculine plural)
απροσηλύτιστων (feminine genitive plural)
απροσηλύτιστων (genitive neuter plural)
απροσηλύτιστο (accusative masculine singular)
απροσηλύτιστη (accusative feminine singular)
απροσηλύτιστο (accusative neuter singular)
απροσηλύτιστους (accusative masculine plural)
απροσηλύτιστες (accusative feminine plural)
απροσηλύτιστα (accusative neuter plural)
απροσηλύτιστε (masculine singular vocative)
απροσηλύτιστη (feminine singular vocative)
απροσηλύτιστο (neuter singular vocative)
απροσηλύτιστοι (masculine plural vocative)
απροσηλύτιστες (feminine plural vocative)
απροσηλύτιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

απροσηλύτιστ

el-decl-adj-a

απροσηλύτιστ

el-decl-adj-positive

Declension of απροσηλύτιστος

απροσηλύτιστ

el-decl-adj-ος-η-ο

απροσηλύτιστ

el-decl-adj-table

απροσηλύτιστος •

απροσηλύτιστη •

απροσηλύτιστο •

απροσηλύτιστοι •

απροσηλύτιστες •

απροσηλύτιστα •

απροσηλύτιστου •

απροσηλύτιστης •

απροσηλύτιστου •

απροσηλύτιστων •

απροσηλύτιστων •

απροσηλύτιστων •

απροσηλύτιστο •

απροσηλύτιστη •

απροσηλύτιστο •

απροσηλύτιστους •

απροσηλύτιστες •

απροσηλύτιστα •

απροσηλύτιστε •

απροσηλύτιστη •

απροσηλύτιστο •

απροσηλύτιστοι •

απροσηλύτιστες •

απροσηλύτιστα •

(religion) unconverted, unproselytised (UK), unproselytized (US)


τονίζω

head

τονίζω • (tonízo)

el-verb

τονίζω • (tonízo) (past τόνισα, passive τονίζομαι, p‑past τονίστηκα, ppp τονισμένος)

tonízo (romanization)
τόνισα (past)
τονίζομαι (passive)
τονίστηκα (passive past)
τονισμένος (participle passive perfect)
τονίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
τονίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τονίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τονιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τονίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τονίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τονίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τονιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τονίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
τονίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τονίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τονιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τονίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τονίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τονιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τονιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τονίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τονίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τονίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τονιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τονιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τονίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τονίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τονίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τονίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τονίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τονιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τονιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τόνιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τόνισα (active first-person indicative past perfective singular)
τονιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τονιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τονίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τόνιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τόνισες (active indicative past perfective second-person singular)
τονιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τονιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τονίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τόνιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τόνισε (active indicative past perfective singular third-person)
τονιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τονιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τονίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τονίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τονίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τονιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τονιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τονίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τονίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
τονιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
τονιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τόνιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τονίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τονίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τόνισαν (active indicative past perfective plural third-person)
τονίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τονίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
τονίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τονιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τονίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τονιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τονιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τονίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τονίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τονίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τονιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τόνιζε (active imperative imperfective second-person singular)
τόνισε (active imperative perfective second-person singular)
τονίσου (imperative passive perfective second-person singular)
τονίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
τονίστε (active imperative perfective plural second-person)
τονίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τονιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τονίζοντας (active participle present)
έχοντας τονίσει (active participle past)
τονισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τονίσει (active infinitive-aorist)
τονιστεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek τονίζω (tonízō) with semantic loan from French accentuer. By surface analysis, τόνος (tónos) + -ίζω (-ízo).


αρά

ará (romanization)
αρές (plural)
αρά (nominative singular)
αρές (nominative plural)
αράς (genitive singular)
αρών (genitive plural)
αρά (accusative singular)
αρές (accusative plural)
αρά (singular vocative)
αρές (plural vocative)


αραβούργημα

head

αραβούργηματα

αραβούργημα • (aravoúrgima) n (plural αραβούργηματα)

el-noun

αραβούργηματα

aravoúrgima (romanization)
αραβούργηματα (plural)
αραβούργημα (nominative singular)
αραβουργήματα (nominative plural)
αραβουργήματος (genitive singular)
αραβουργημάτων (genitive plural)
αραβούργημα (accusative singular)
αραβουργήματα (accusative plural)
αραβούργημα (singular vocative)
αραβουργήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αραβουργήματα

αραβουργήματος

αραβουργημάτων

αραβουργήματα

αραβουργήματα


κλώνος

klónos (romanization)
κλώνοι (plural)
κλώνος (nominative singular)
κλώνοι (nominative plural)
κλώνου (genitive singular)
κλώνων (genitive plural)
κλώνο (accusative singular)
κλώνους (accusative plural)
κλώνε (singular vocative)
κλώνοι (plural vocative)


Γαμαλιήλ

From Koine Greek Γαμαλιήλ (Gamaliḗl) from Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl) from Biblical Hebrew גַּמְלִיאֵל (Gamlīʾēl). Compare Classical Syriac ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ (Ḡamalīʾēl).

bor

Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl)

cog

ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ

(biblical, Judaism, Christianity) Gamaliel


αρμοκάλυπτρο

head

αρμοκάλυπτρα

αρμοκάλυπτρο • (armokályptro) n (plural αρμοκάλυπτρα)

el-noun

αρμοκάλυπτρα

armokályptro (romanization)
αρμοκάλυπτρα (plural)
αρμοκάλυπτρο (nominative singular)
αρμοκάλυπτρα (nominative plural)
αρμοκάλυπτρου (genitive singular)
αρμοκάλυπτρων (genitive plural)
αρμοκάλυπτρο (accusative singular)
αρμοκάλυπτρα (accusative plural)
αρμοκάλυπτρο (singular vocative)
αρμοκάλυπτρα (plural vocative)

el-decl-noun

αρμοκάλυπτρο

αρμοκάλυπτρα

αρμοκάλυπτρου

αρμοκάλυπτρων

αρμοκάλυπτρο

αρμοκάλυπτρα

αρμοκάλυπτρο

αρμοκάλυπτρα

(construction, woodworking) decorative trim or moulding:

decorative trim or moulding:
casing bead

decorative trim or moulding:
bead, beading, moulding


αρμόνιο

armónio (romanization)
αρμόνια (plural)
αρμόνιο (nominative singular)
αρμόνια (nominative plural)
αρμονίου (genitive singular)
αρμόνιου (genitive singular)
αρμονίων (genitive plural)
αρμόνιο (accusative singular)
αρμόνια (accusative plural)
αρμόνιο (singular vocative)
αρμόνια (plural vocative)


αροτριώ

head

αροτριώ • (arotrió)

el-verb

αροτριωμένος

αροτριώ • (arotrió) (past αροτρίωσα, passive αροτριούμαι, p‑past αροτριώθηκα, ppp αροτριωμένος)

arotrió (romanization)
αροτρίωσα (past)
αροτριούμαι (passive)
αροτριώθηκα (passive past)
αροτριωμένος (participle passive perfect)

(agriculture) to plough (UK), plow (US), till, cultivate


αρόσιμος

head

αρόσιμος • (arósimos) m (feminine αρόσιμη, neuter αρόσιμο)

arósimos (romanization)
αρόσιμη (feminine)
αρόσιμο (neuter)
αρόσιμος (masculine nominative singular)
αρόσιμη (feminine nominative singular)
αρόσιμο (neuter nominative singular)
αρόσιμοι (masculine nominative plural)
αρόσιμες (feminine nominative plural)
αρόσιμα (neuter nominative plural)
αρόσιμου (genitive masculine singular)
αρόσιμης (feminine genitive singular)
αρόσιμου (genitive neuter singular)
αρόσιμων (genitive masculine plural)
αρόσιμων (feminine genitive plural)
αρόσιμων (genitive neuter plural)
αρόσιμο (accusative masculine singular)
αρόσιμη (accusative feminine singular)
αρόσιμο (accusative neuter singular)
αρόσιμους (accusative masculine plural)
αρόσιμες (accusative feminine plural)
αρόσιμα (accusative neuter plural)
αρόσιμε (masculine singular vocative)
αρόσιμη (feminine singular vocative)
αρόσιμο (neuter singular vocative)
αρόσιμοι (masculine plural vocative)
αρόσιμες (feminine plural vocative)
αρόσιμα (neuter plural vocative)

(agriculture) arable, cultivable, tillable


αρρύθμιστος

αρρύθμιστος • (arrýthmistos) m (feminine αρρύθμιστη, neuter αρρύθμιστο)

arrýthmistos (romanization)
αρρύθμιστη (feminine)
αρρύθμιστο (neuter)
αρρύθμιστος (masculine nominative singular)
αρρύθμιστη (feminine nominative singular)
αρρύθμιστο (neuter nominative singular)
αρρύθμιστοι (masculine nominative plural)
αρρύθμιστες (feminine nominative plural)
αρρύθμιστα (neuter nominative plural)
αρρύθμιστου (genitive masculine singular)
αρρύθμιστης (feminine genitive singular)
αρρύθμιστου (genitive neuter singular)
αρρύθμιστων (genitive masculine plural)
αρρύθμιστων (feminine genitive plural)
αρρύθμιστων (genitive neuter plural)
αρρύθμιστο (accusative masculine singular)
αρρύθμιστη (accusative feminine singular)
αρρύθμιστο (accusative neuter singular)
αρρύθμιστους (accusative masculine plural)
αρρύθμιστες (accusative feminine plural)
αρρύθμιστα (accusative neuter plural)
αρρύθμιστε (masculine singular vocative)
αρρύθμιστη (feminine singular vocative)
αρρύθμιστο (neuter singular vocative)
αρρύθμιστοι (masculine plural vocative)
αρρύθμιστες (feminine plural vocative)
αρρύθμιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρρύθμιστος •

αρρύθμιστη •

αρρύθμιστο •

αρρύθμιστοι •

αρρύθμιστες •

αρρύθμιστα •

αρρύθμιστου •

αρρύθμιστης •

αρρύθμιστου •

αρρύθμιστων •

αρρύθμιστων •

αρρύθμιστων •

αρρύθμιστο •

αρρύθμιστη •

αρρύθμιστο •

αρρύθμιστους •

αρρύθμιστες •

αρρύθμιστα •

αρρύθμιστε •

αρρύθμιστη •

αρρύθμιστο •

αρρύθμιστοι •

αρρύθμιστες •

αρρύθμιστα •


κωλόμουνο

head

κωλόμουνο • (kolómouno) n (plural κωλόμουνα)

kolómouno (romanization)
κωλόμουνα (plural)
κωλόμουνο (nominative singular)
κωλόμουνα (nominative plural)
κωλόμουνου (genitive singular)
κωλόμουνων (genitive plural)
κωλόμουνο (accusative singular)
κωλόμουνα (accusative plural)
κωλόμουνο (singular vocative)
κωλόμουνα (plural vocative)

κω‧λό‧μου‧νο

κωλό- (koló-, “arse, ass”) + μουνί (mouní, “cunt, pussy”).

prefix

Ψάχνω κάποιον να μου γαμήσει το κωλομούνο.

I'm looking for someone to fuck my boy pussy

Psáchno kápoion na mou gamísei to kolomoúno.

(colloquial, vulgar, LGBT) boy pussy, boy cunt, man cunt (male's anus in gay contexts)


αρτίστας

head

αρτίστας • (artístas) m (plural αρτίστες, feminine αρτίστα)

artístas (romanization)
αρτίστες (plural)
αρτίστα (feminine)
αρτίστας (nominative singular)
αρτίστες (nominative plural)
αρτίστα (genitive singular)
αρτίστα (accusative singular)
αρτίστες (accusative plural)
αρτίστα (singular vocative)
αρτίστες (plural vocative)


αρτίστα

αρτίστα • (artísta) f (plural αρτίστες, masculine αρτίστας)

artísta (romanization)
αρτίστες (plural)
αρτίστας (masculine)
αρτίστα (nominative singular)
αρτίστες (nominative plural)
αρτίστας (genitive singular)
αρτίστα (accusative singular)
αρτίστες (accusative plural)
αρτίστα (singular vocative)
αρτίστες (plural vocative)


άρτυμα

άρτυμα • (ártyma) n (plural αρτύματα)

el-noun

άρτυμα • (ártyma) n (plural αρτύματα)

ártyma (romanization)
αρτύματα (plural)
άρτυμα (nominative singular)
αρτύματα (nominative plural)
αρτύματος (genitive singular)
αρτυμάτων (genitive plural)
άρτυμα (accusative singular)
αρτύματα (accusative plural)
άρτυμα (singular vocative)
αρτύματα (plural vocative)


αρχιερατεία

head

αρχιερατείες

αρχιερατεία • (archierateía) f (plural αρχιερατείες)

el-noun

αρχιερατείες

archierateía (romanization)
αρχιερατείες (plural)
αρχιερατεία (nominative singular)
αρχιερατείες (nominative plural)
αρχιερατείας (genitive singular)
αρχιερατειών (genitive plural)
αρχιερατεία (accusative singular)
αρχιερατείες (accusative plural)
αρχιερατεία (singular vocative)
αρχιερατείες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιερατείες

αρχιερατείας

αρχιερατειών

αρχιερατείες

αρχιερατείες


αρχιερωσύνη

head

αρχιερωσύνες

αρχιερωσύνη • (archierosýni) f (plural αρχιερωσύνες)

el-noun

αρχιερωσύνες

archierosýni (romanization)
αρχιερωσύνες (plural)
αρχιερωσύνη (nominative singular)
αρχιερωσύνες (nominative plural)
αρχιερωσύνης (genitive singular)
αρχιερωσύνη (accusative singular)
αρχιερωσύνες (accusative plural)
αρχιερωσύνη (singular vocative)
αρχιερωσύνες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιερωσύνες

αρχιερωσύνης

αρχιερωσύνες

αρχιερωσύνες


αρχιερατικός

head

αρχιερατικός • (archieratikós) m (feminine αρχιερατική, neuter αρχιερατικό)

archieratikós (romanization)
αρχιερατική (feminine)
αρχιερατικό (neuter)
αρχιερατικός (masculine nominative singular)
αρχιερατική (feminine nominative singular)
αρχιερατικό (neuter nominative singular)
αρχιερατικοί (masculine nominative plural)
αρχιερατικές (feminine nominative plural)
αρχιερατικά (neuter nominative plural)
αρχιερατικού (genitive masculine singular)
αρχιερατικής (feminine genitive singular)
αρχιερατικού (genitive neuter singular)
αρχιερατικών (genitive masculine plural)
αρχιερατικών (feminine genitive plural)
αρχιερατικών (genitive neuter plural)
αρχιερατικό (accusative masculine singular)
αρχιερατική (accusative feminine singular)
αρχιερατικό (accusative neuter singular)
αρχιερατικούς (accusative masculine plural)
αρχιερατικές (accusative feminine plural)
αρχιερατικά (accusative neuter plural)
αρχιερατικέ (masculine singular vocative)
αρχιερατική (feminine singular vocative)
αρχιερατικό (neuter singular vocative)
αρχιερατικοί (masculine plural vocative)
αρχιερατικές (feminine plural vocative)
αρχιερατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αρχιερατικός

el-decl-adj-table

αρχιερατικός •

αρχιερατική •

αρχιερατικό •

αρχιερατικοί •

αρχιερατικές •

αρχιερατικά •

αρχιερατικού •

αρχιερατικής •

αρχιερατικού •

αρχιερατικών •

αρχιερατικών •

αρχιερατικών •

αρχιερατικό •

αρχιερατική •

αρχιερατικό •

αρχιερατικούς •

αρχιερατικές •

αρχιερατικά •

αρχιερατικέ •

αρχιερατική •

αρχιερατικό •

αρχιερατικοί •

αρχιερατικές •

αρχιερατικά •

(religion) prelatic, prelatical, archpriestly


αρχιερατείο

head

αρχιερατείες

αρχιερατείο • (archierateío) f (plural αρχιερατείες)

el-noun

αρχιερατείες

archierateío (romanization)
αρχιερατείες (plural)
αρχιερατείο (nominative singular)
αρχιερατεία (nominative plural)
αρχιερατείου (genitive singular)
αρχιερατείων (genitive plural)
αρχιερατείο (accusative singular)
αρχιερατεία (accusative plural)
αρχιερατείο (singular vocative)
αρχιερατεία (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιερατείου

αρχιερατείων


αρχιερέας

head

αρχιερέας • (archieréas) m (plural αρχιερείς)

archieréas (romanization)
αρχιερείς (plural)
αρχιερέας (nominative singular)
αρχιερείς (nominative plural)
αρχιερέα (genitive singular)
αρχιερέως (genitive singular)
αρχιερέων (genitive plural)
αρχιερέα (accusative singular)
αρχιερείς (accusative plural)
αρχιερέα (singular vocative)
αρχιερείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.


αρχιραββίνος

head

αρχιραββίνοι

αρχιραββίνος • (archiravvínos) m (plural αρχιραββίνοι)

el-noun

αρχιραββίνοι

archiravvínos (romanization)
αρχιραββίνοι (plural)
αρχιραββίνος (nominative singular)
αρχιραββίνοι (nominative plural)
αρχιραββίνου (genitive singular)
αρχιραββίνων (genitive plural)
αρχιραββίνο (accusative singular)
αρχιραββίνους (accusative plural)
αρχιραββίνε (singular vocative)
αρχιραββίνοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιραββίνος

αρχιραββίνοι

αρχιραββίνου

αρχιραββίνων

αρχιραββίνους

αρχιραββίνοι

(religion, Judaism) chief rabbi (minister of religion)


αρχιψάλτης

head

αρχιψάλτης • (archipsáltis) m (plural αρχιψάλτες, feminine αρχιψάλτρια)

archipsáltis (romanization)
αρχιψάλτες (plural)
αρχιψάλτρια (feminine)
αρχιψάλτης (nominative singular)
αρχιψάλτες (nominative plural)
αρχιψάλτη (genitive singular)
αρχιψαλτών (genitive plural)
αρχιψάλτη (accusative singular)
αρχιψάλτες (accusative plural)
αρχιψάλτη (singular vocative)
αρχιψάλτες (plural vocative)


ψάλτης

ψάλτης • (psáltis) m (plural ψάλτες or ψαλτάδες, feminine ψάλτρια)

psáltis (romanization)
ψάλτες (plural)
ψαλτάδες (plural)
ψάλτρια (feminine)
ψάλτης (nominative singular)
ψάλτες (nominative plural)
ψαλτάδες (nominative plural)
ψάλτη (genitive singular)
ψαλτών (genitive plural)
ψαλτάδων (genitive plural)
ψάλτη (accusative singular)
ψάλτες (accusative plural)
ψαλτάδες (accusative plural)
ψάλτη (singular vocative)
ψάλτες (plural vocative)
ψαλτάδες (plural vocative)

From Koine Greek ψάλτης (psáltēs), from Ancient Greek ψάλλω (psállō).


αρχοντάρης

αρχοντάρηδες

αρχοντάρης • (archontáris) m (plural αρχοντάρηδες)

el-noun

αρχοντάρηδες

archontáris (romanization)
αρχοντάρηδες (plural)
αρχοντάρης (nominative singular)
αρχοντάρηδες (nominative plural)
αρχοντάρη (genitive singular)
αρχοντάρηδων (genitive plural)
αρχοντάρη (accusative singular)
αρχοντάρηδες (accusative plural)
αρχοντάρη (singular vocative)
αρχοντάρηδες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχοντάρηδες

αρχοντάρηδων

αρχοντάρηδες

αρχοντάρηδες


αρχονταρίκι

head

αρχονταρίκια

αρχονταρίκι • (archontaríki) n (plural αρχονταρίκια)

el-noun

αρχονταρίκια

archontaríki (romanization)
αρχονταρίκια (plural)
αρχονταρίκι (nominative singular)
αρχονταρίκια (nominative plural)
αρχονταρικιού (genitive singular)
αρχονταρικιών (genitive plural)
αρχονταρίκι (accusative singular)
αρχονταρίκια (accusative plural)
αρχονταρίκι (singular vocative)
αρχονταρίκια (plural vocative)

el-decl-noun

αρχονταρίκια

αρχονταρικιού

αρχονταρικιών

αρχονταρίκια

αρχονταρίκια

(religion) monastic guest quarters, guest house


αρμογή

armogí (romanization)
αρμογές (plural)
αρμογή (nominative singular)
αρμογές (nominative plural)
αρμογής (genitive singular)
αρμογών (genitive plural)
αρμογή (accusative singular)
αρμογές (accusative plural)
αρμογή (singular vocative)
αρμογές (plural vocative)


παστέλι

head

παστέλι • (pastéli) n (plural παστέλια)

el-noun

παστέλι • (pastéli) n (plural παστέλια)

pastéli (romanization)
παστέλια (plural)
παστέλι (nominative singular)
παστέλια (nominative plural)
παστελιού (genitive singular)
παστελιών (genitive plural)
παστέλι (accusative singular)
παστέλια (accusative plural)
παστέλι (singular vocative)
παστέλια (plural vocative)

(food) pasteli (confection made from sesame seeds and honey):.


ντόπιος

head

ντόπιος • (ntópios) m (feminine ντόπια, neuter ντόπιο)

ntópios (romanization)
ντόπια (feminine)
ντόπιο (neuter)
ντόπιος (masculine nominative singular)
ντόπια (feminine nominative singular)
ντόπιο (neuter nominative singular)
ντόπιοι (masculine nominative plural)
ντόπιες (feminine nominative plural)
ντόπια (neuter nominative plural)
ντόπιου (genitive masculine singular)
ντόπιας (feminine genitive singular)
ντόπιου (genitive neuter singular)
ντόπιων (genitive masculine plural)
ντόπιων (feminine genitive plural)
ντόπιων (genitive neuter plural)
ντόπιο (accusative masculine singular)
ντόπια (accusative feminine singular)
ντόπιο (accusative neuter singular)
ντόπιους (accusative masculine plural)
ντόπιες (accusative feminine plural)
ντόπια (accusative neuter plural)
ντόπιε (masculine singular vocative)
ντόπια (feminine singular vocative)
ντόπιο (neuter singular vocative)
ντόπιοι (masculine plural vocative)
ντόπιες (feminine plural vocative)
ντόπια (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ντόπιος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ντόπιος, etc.)

From Ancient Greek ἐντόπιος (entópios, “local, native”), from ἐν (en, “in, on”) + τόπος (tópos, “place”).

inh

Τα ντόπια λεμόνια είναι πιο καλά από τα εισαγόμενα.

Homegrown lemons are better than imported ones.

Ta ntópia lemónia eínai pio kalá apó ta eisagómena.

(of items, food, etc) local, homegrown (from an area and being used/consumed there also)


Αυνάν

head

Αυνάν • (Avnán) m

From Ancient Greek Αὐνάν (Aunán), from Hebrew אוֹנָן (onán).

(biblical) Onan (son of Judah who is known for having ejaculated on the floor instead of during intercourse with Tamar, to prevent her bearing a child which would legally have been his deceased brother's)


ασήμωμα

ασήμωμα • (asímoma) n (plural ασημώματα)

asímoma (romanization)
ασημώματα (plural)
ασήμωμα (nominative singular)
ασημώματα (nominative plural)
ασημώματος (genitive singular)
ασημωμάτων (genitive plural)
ασήμωμα (accusative singular)
ασημώματα (accusative plural)
ασήμωμα (singular vocative)
ασημώματα (plural vocative)

(in the plural, religion) used in supplication: effigies of limbs or objects


ΑΕΚ

Αθλητική αθλητικός#Greek

Ένωσις ένωση#Greek

Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντινούπολη#Greek

(sports) Initialism of Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως (Athlitikí Énosis Konstantinoupóleos). (Athletic Union of Constantinople — a Greek multisport club)


άσπαρτος

άσπαρτος • (áspartos) m (feminine άσπαρτη, neuter άσπαρτο)

áspartos (romanization)
άσπαρτη (feminine)
άσπαρτο (neuter)
άσπαρτος (masculine nominative singular)
άσπαρτη (feminine nominative singular)
άσπαρτο (neuter nominative singular)
άσπαρτοι (masculine nominative plural)
άσπαρτες (feminine nominative plural)
άσπαρτα (neuter nominative plural)
άσπαρτου (genitive masculine singular)
άσπαρτης (feminine genitive singular)
άσπαρτου (genitive neuter singular)
άσπαρτων (genitive masculine plural)
άσπαρτων (feminine genitive plural)
άσπαρτων (genitive neuter plural)
άσπαρτο (accusative masculine singular)
άσπαρτη (accusative feminine singular)
άσπαρτο (accusative neuter singular)
άσπαρτους (accusative masculine plural)
άσπαρτες (accusative feminine plural)
άσπαρτα (accusative neuter plural)
άσπαρτε (masculine singular vocative)
άσπαρτη (feminine singular vocative)
άσπαρτο (neuter singular vocative)
άσπαρτοι (masculine plural vocative)
άσπαρτες (feminine plural vocative)
άσπαρτα (neuter plural vocative)

(agriculture) unseeded, unsown (of land or seed)


σπαρτός

σπαρτός • (spartós) m (feminine σπαρτή, neuter άσπαρτό)

spartós (romanization)
σπαρτή (feminine)
άσπαρτό (neuter)
σπαρτός (masculine nominative singular)
σπαρτή (feminine nominative singular)
σπαρτό (neuter nominative singular)
σπαρτοί (masculine nominative plural)
σπαρτές (feminine nominative plural)
σπαρτά (neuter nominative plural)
σπαρτού (genitive masculine singular)
σπαρτής (feminine genitive singular)
σπαρτού (genitive neuter singular)
σπαρτών (genitive masculine plural)
σπαρτών (feminine genitive plural)
σπαρτών (genitive neuter plural)
σπαρτό (accusative masculine singular)
σπαρτή (accusative feminine singular)
σπαρτό (accusative neuter singular)
σπαρτούς (accusative masculine plural)
σπαρτές (accusative feminine plural)
σπαρτά (accusative neuter plural)
σπαρτέ (masculine singular vocative)
σπαρτή (feminine singular vocative)
σπαρτό (neuter singular vocative)
σπαρτοί (masculine plural vocative)
σπαρτές (feminine plural vocative)
σπαρτά (neuter plural vocative)

(agriculture) seeded, sown (of land or seed)


ασαράντιστος

ασαράντιστος • (asarántistos) m (feminine ασαράντιστη, neuter ασαράντιστο)

asarántistos (romanization)
ασαράντιστη (feminine)
ασαράντιστο (neuter)
ασαράντιστος (masculine nominative singular)
ασαράντιστη (feminine nominative singular)
ασαράντιστο (neuter nominative singular)
ασαράντιστοι (masculine nominative plural)
ασαράντιστες (feminine nominative plural)
ασαράντιστα (neuter nominative plural)
ασαράντιστου (genitive masculine singular)
ασαράντιστης (feminine genitive singular)
ασαράντιστου (genitive neuter singular)
ασαράντιστων (genitive masculine plural)
ασαράντιστων (feminine genitive plural)
ασαράντιστων (genitive neuter plural)
ασαράντιστο (accusative masculine singular)
ασαράντιστη (accusative feminine singular)
ασαράντιστο (accusative neuter singular)
ασαράντιστους (accusative masculine plural)
ασαράντιστες (accusative feminine plural)
ασαράντιστα (accusative neuter plural)
ασαράντιστε (masculine singular vocative)
ασαράντιστη (feminine singular vocative)
ασαράντιστο (neuter singular vocative)
ασαράντιστοι (masculine plural vocative)
ασαράντιστες (feminine plural vocative)
ασαράντιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ασαράντιστος

el-decl-adj-table

ασαράντιστος •

ασαράντιστη •

ασαράντιστο •

ασαράντιστοι •

ασαράντιστες •

ασαράντιστα •

ασαράντιστου •

ασαράντιστης •

ασαράντιστου •

ασαράντιστων •

ασαράντιστων •

ασαράντιστων •

ασαράντιστο •

ασαράντιστη •

ασαράντιστο •

ασαράντιστους •

ασαράντιστες •

ασαράντιστα •

ασαράντιστε •

ασαράντιστη •

ασαράντιστο •

ασαράντιστοι •

ασαράντιστες •

ασαράντιστα •

(religion) less than forty days (from birth or death)


σέλα

séla (romanization)
σέλες (plural)
σέλα (nominative singular)
σέλες (nominative plural)
σέλας (genitive singular)
σελών (genitive plural)
σέλα (accusative singular)
σέλες (accusative plural)
σέλα (singular vocative)
σέλες (plural vocative)


ουβερτούρα

head

ουβερτούρα • (ouvertoúra) f (plural ουβερτούρες)

ouvertoúra (romanization)
ουβερτούρες (plural)
ουβερτούρα (nominative singular)
ουβερτούρες (nominative plural)
ουβερτούρας (genitive singular)
ουβερτούρα (accusative singular)
ουβερτούρες (accusative plural)
ουβερτούρα (singular vocative)
ουβερτούρες (plural vocative)


πιάνο με ουρά

πιάνα με ουρά

πιάνο με ουρά • (piáno me ourá) n (plural πιάνα με ουρά)

el-noun

πιάνα με ουρά

piáno me ourá (romanization)
πιάνα με ουρά (plural)


δωδεκαθεϊστής

head

δωδεκαθεϊστές

δωδεκαθεΐστρια

δωδεκαθεϊστής • (dodekatheïstís) m (plural δωδεκαθεϊστές, feminine δωδεκαθεΐστρια)

el-noun

δωδεκαθεϊστές

δωδεκαθεΐστρια

dodekatheïstís (romanization)
δωδεκαθεϊστές (plural)
δωδεκαθεΐστρια (feminine)
δωδεκαθεϊστής (nominative singular)
δωδεκαθεϊστές (nominative plural)
δωδεκαθεϊστή (genitive singular)
δωδεκαθεϊστών (genitive plural)
δωδεκαθεϊστή (accusative singular)
δωδεκαθεϊστές (accusative plural)
δωδεκαθεϊστή (singular vocative)
δωδεκαθεϊστές (plural vocative)

el-decl-noun

δωδεκαθεϊστής

δωδεκαθεϊστές

δωδεκαθεϊστή

δωδεκαθεϊστών

δωδεκαθεϊστή

δωδεκαθεϊστές

δωδεκαθεϊστή

δωδεκαθεϊστές

δω‧δε‧κα‧θε‧ϊ‧στής

(religion) Hellenist (a follower and practitioner of Hellenism)


δωδεκαθεϊσμός

head

δωδεκαθεϊσμοί

δωδεκαθεϊσμός • (dodekatheïsmós) m (usually uncountable, plural δωδεκαθεϊσμοί)

el-noun

δωδεκαθεϊσμοί

dodekatheïsmós (romanization)
δωδεκαθεϊσμοί (plural)
δωδεκαθεϊσμός (nominative singular)
δωδεκαθεϊσμοί (nominative plural)
δωδεκαθεϊσμού (genitive singular)
δωδεκαθεϊσμών (genitive plural)
δωδεκαθεϊσμό (accusative singular)
δωδεκαθεϊσμούς (accusative plural)
δωδεκαθεϊσμέ (singular vocative)
δωδεκαθεϊσμοί (plural vocative)

el-decl-noun

δωδεκαθεϊσμός

δωδεκαθεϊσμοί

δωδεκαθεϊσμού

δωδεκαθεϊσμών

δωδεκαθεϊσμό

δωδεκαθεϊσμούς

δωδεκαθεϊσμέ

δωδεκαθεϊσμοί

δω‧δε‧κα‧θε‧ϊ‧σμός

From δωδεκάθε(ο) (dodekáthe(o), “the twelve gods”) + -ισμός (-ismós, “-ism”). An earlier form, δωδεκαθεΐα (dodekatheḯa), is attested in 1830.

af

(religion) Hellenism (the modern-day revival of the polytheistic religious system of Ancient Greece).


κοινόβιο

head

κοινόβιο • (koinóvio) n (plural κοινόβια)

koinóvio (romanization)
κοινόβια (plural)
κοινόβιο (nominative singular)
κοινόβια (nominative plural)
κοινοβίου (genitive singular)
κοινόβιου (genitive singular)
κοινοβίων (genitive plural)
κοινόβιων (genitive plural)
κοινόβιο (accusative singular)
κοινόβια (accusative plural)
κοινόβιο (singular vocative)
κοινόβια (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek κοινόβιον (koinóbion), neuter of κοινόβιος (koinóbios). Morphologically κοινό- (koinó-, “common”) + βί(ος) (ví(os), “life”) + suffix for neuters -ο.

κοινοβ- words

The Reverse Index of Modern Greek by Anna Anastasiadi-Symeonidi at the Centre for the Greek Language.

(ecclesiastical) coenobium, monastic community


δωδεκαθεϊστικός

head

δωδεκαθεϊστική

δωδεκαθεϊστικό

δωδεκαθεϊστικός • (dodekatheïstikós) m (feminine δωδεκαθεϊστική, neuter δωδεκαθεϊστικό)

el-adj

δωδεκαθεϊστική

δωδεκαθεϊστικό

dodekatheïstikós (romanization)
δωδεκαθεϊστική (feminine)
δωδεκαθεϊστικό (neuter)
δωδεκαθεϊστικός (masculine nominative singular)
δωδεκαθεϊστική (feminine nominative singular)
δωδεκαθεϊστικό (neuter nominative singular)
δωδεκαθεϊστικοί (masculine nominative plural)
δωδεκαθεϊστικές (feminine nominative plural)
δωδεκαθεϊστικά (neuter nominative plural)
δωδεκαθεϊστικού (genitive masculine singular)
δωδεκαθεϊστικής (feminine genitive singular)
δωδεκαθεϊστικού (genitive neuter singular)
δωδεκαθεϊστικών (genitive masculine plural)
δωδεκαθεϊστικών (feminine genitive plural)
δωδεκαθεϊστικών (genitive neuter plural)
δωδεκαθεϊστικό (accusative masculine singular)
δωδεκαθεϊστική (accusative feminine singular)
δωδεκαθεϊστικό (accusative neuter singular)
δωδεκαθεϊστικούς (accusative masculine plural)
δωδεκαθεϊστικές (accusative feminine plural)
δωδεκαθεϊστικά (accusative neuter plural)
δωδεκαθεϊστικέ (masculine singular vocative)
δωδεκαθεϊστική (feminine singular vocative)
δωδεκαθεϊστικό (neuter singular vocative)
δωδεκαθεϊστικοί (masculine plural vocative)
δωδεκαθεϊστικές (feminine plural vocative)
δωδεκαθεϊστικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

δωδεκαθεϊστικ

el-decl-adj-a

δωδεκαθεϊστικ

el-decl-adj-positive

Declension of δωδεκαθεϊστικός

δωδεκαθεϊστικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δωδεκαθεϊστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δωδεκαθεϊστικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

δωδεκαθεϊστικ

el-decl-adj-table

δωδεκαθεϊστικός •

δωδεκαθεϊστική •

δωδεκαθεϊστικό •

δωδεκαθεϊστικοί •

δωδεκαθεϊστικές •

δωδεκαθεϊστικά •

δωδεκαθεϊστικού •

δωδεκαθεϊστικής •

δωδεκαθεϊστικού •

δωδεκαθεϊστικών •

δωδεκαθεϊστικών •

δωδεκαθεϊστικών •

δωδεκαθεϊστικό •

δωδεκαθεϊστική •

δωδεκαθεϊστικό •

δωδεκαθεϊστικούς •

δωδεκαθεϊστικές •

δωδεκαθεϊστικά •

δωδεκαθεϊστικέ •

δωδεκαθεϊστική •

δωδεκαθεϊστικό •

δωδεκαθεϊστικοί •

δωδεκαθεϊστικές •

δωδεκαθεϊστικά •

δω‧δε‧κα‧θε‧ϊ‧στι‧κός

(religion) Hellenistic (of or relating to Hellenism or Hellenists)


διάβασμα

head

διάβασμα • (diávasma) n (plural διαβάσματα)

diávasma (romanization)
διαβάσματα (plural)
διάβασμα (nominative singular)
διαβάσματα (nominative plural)
διαβάσματος (genitive singular)
διαβασμάτων (genitive plural)
διάβασμα (accusative singular)
διαβάσματα (accusative plural)
διάβασμα (singular vocative)
διαβάσματα (plural vocative)

From διαβάζω (diavázo, “to read”) + -μα (-ma).


συνάντηση

head

συνάντηση • (synántisi) f (plural συναντήσεις)

synántisi (romanization)
συναντήσεις (plural)
συνάντηση (nominative singular)
συναντήσεις (nominative plural)
συνάντησης (genitive singular)
συναντήσεων (genitive plural)
συνάντηση (accusative singular)
συναντήσεις (accusative plural)
συνάντηση (singular vocative)
συναντήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: συναντήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συναντήσεως •

συ‧νά‧ντη‧ση

Learned borrowing from Ancient Greek συνάντησις (sunántēsis), from συναντάω (sunantáō) + -σις (-sis). By surface analysis, συναντάω (synantáo) + -ση (-si).

surf

(sports) encounter (a match between two opposing sides)


φάση

fási (romanization)
φάσεις (plural)
φάση (nominative singular)
φάσεις (nominative plural)
φάσης (genitive singular)
φάσεων (genitive plural)
φάση (accusative singular)
φάσεις (accusative plural)
φάση (singular vocative)
φάσεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: φάσεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: φάσεως •

Learnedly from Ancient Greek φᾰ́σῐς (phásis, “appearance”), with semantic loan from English phase for the non-astronomical senses.


προζύμι

head

προζύμι • (prozými) n (plural προζύμια)

el-noun

προζύμι • (prozými) n (plural προζύμια)

prozými (romanization)
προζύμια (plural)
προζύμι (nominative singular)
προζύμια (nominative plural)
προζυμιού (genitive singular)
προζυμιών (genitive plural)
προζύμι (accusative singular)
προζύμια (accusative plural)
προζύμι (singular vocative)
προζύμια (plural vocative)

Inherited from Koine Greek προζύμιον (prozúmion).

inh+

(baking) starter, starter dough, levain (a yeast culture, or a medium containing one, used to start a fermentation process)


έλξη

élxi (romanization)
έλξεις (plural)
έλξη (nominative singular)
έλξεις (nominative plural)
έλξης (genitive singular)
έλξεων (genitive plural)
έλξη (accusative singular)
έλξεις (accusative plural)
έλξη (singular vocative)
έλξεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: έλξεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: έλξεως •

Learned borrowing from Ancient Greek ἕλξις (hélxis), with semantic loan from English attraction.


αστράκι

head

αστράκι • (astráki) n (plural αστράκια)

el-noun

αστράκι • (astráki) n (plural αστράκια)

astráki (romanization)
αστράκια (plural)
αστράκι (nominative singular)
αστράκια (nominative plural)
αστράκι (accusative singular)
αστράκια (accusative plural)
αστράκι (singular vocative)
αστράκια (plural vocative)


βαθμολογία

head

βαθμολογία • (vathmología) f (plural βαθμολογίες)

vathmología (romanization)
βαθμολογίες (plural)
βαθμολογία (nominative singular)
βαθμολογίες (nominative plural)
βαθμολογίας (genitive singular)
βαθμολογιών (genitive plural)
βαθμολογία (accusative singular)
βαθμολογίες (accusative plural)
βαθμολογία (singular vocative)
βαθμολογίες (plural vocative)

Learnedly from βαθμολογώ (vathmologó) + -ία (-ía).


εμφάνιση

εμφάνιση • (emfánisi) f (plural εμφανίσεις)

emfánisi (romanization)
εμφανίσεις (plural)
εμφάνιση (nominative singular)
εμφανίσεις (nominative plural)
εμφάνισης (genitive singular)
εμφανίσεων (genitive plural)
εμφάνιση (accusative singular)
εμφανίσεις (accusative plural)
εμφάνιση (singular vocative)
εμφανίσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: εμφανίσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εμφανίσεως •

Learned borrowing from Ancient Greek ἐμφάνισις (emphánisis) with -ση (-si) ending.

lbor

(photography) development (the processing of photographic film so as to bring out the images latent in it)


κορυφαίος

head

κορυφαίος • (koryfaíos) m (feminine κορυφαία)

koryfaíos (romanization)
κορυφαία (feminine)
κορυφαίος (nominative singular)
κορυφαίοι (nominative plural)
κορυφαίου (genitive singular)
κορυφαίων (genitive plural)
κορυφαίο (accusative singular)
κορυφαίους (accusative plural)
κορυφαίε (singular vocative)
κορυφαίοι (plural vocative)

κο‧ρυ‧φαί‧ος

Learned borrowing from Ancient Greek κορυφαῖος (koruphaîos). By surface analysis, κορυφή (koryfí) + -αίος (-aíos).

surf

(drama, historical) corypheus (the conductor or leader of the dramatic chorus in Ancient Greece)


προθέρμανση

head

προθερμάνσεις

προθέρμανση • (prothérmansi) f (plural προθερμάνσεις)

el-noun

προθερμάνσεις

prothérmansi (romanization)
προθερμάνσεις (plural)
προθέρμανση (nominative singular)
προθερμάνσεις (nominative plural)
προθέρμανσης (genitive singular)
προθερμάνσεων (genitive plural)
προθέρμανση (accusative singular)
προθερμάνσεις (accusative plural)
προθέρμανση (singular vocative)
προθερμάνσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: προθερμάνσεως

el-decl-noun

προθερμάνσεις

προθέρμανσης

προθερμάνσεων

προθερμάνσεις

προθερμάνσεις

Older or formal genitive singular: προθερμάνσεως •

προ‧θέρ‧μαν‧ση

Learned borrowing from Koine Greek προθέρμανσις (prothérmansis) + -ση (-si), with semantic loan from English warming up and German Anwärmen.

lbor

προθέρμανσις

(exercise) warming up, warm-up, warmup (a regime of gentle exercise undertaken before some strenuous exercise or sport)


φόρμα

fórma (romanization)
φόρμες (plural)
φόρμα (nominative singular)
φόρμες (nominative plural)
φόρμας (genitive singular)
φορμών (genitive plural)
φόρμα (accusative singular)
φόρμες (accusative plural)
φόρμα (singular vocative)
φόρμες (plural vocative)

Borrowed from Italian forma, from Latin forma.

(exercise) training kit (clothing worn during training)


σιδερίτης

head

σιδερίτης • (siderítis) m (plural σιδερίτες)

siderítis (romanization)
σιδερίτες (plural)
σιδερίτης (nominative singular)
σιδερίτες (nominative plural)
σιδερίτη (genitive singular)
σιδεριτών (genitive plural)
σιδερίτη (accusative singular)
σιδερίτες (accusative plural)
σιδερίτη (singular vocative)
σιδερίτες (plural vocative)

σι‧δε‧ρί‧της

Inherited from Koine Greek σῐδηρῖτῐς (sidērîtis, “sideritis, ironwort”), feminine of Ancient Greek σῐδηρῑ́της (sidērī́tēs, “of iron”), with change of ⟨ηρ⟩ > ⟨ερ⟩ [er] -see: σίδερο n (sídero, “iron”)- and modern masculine suffix -ίτης (-ítis). Doublet of σιδηρίτης (sidirítis).
The sense for herb, since Byzantine Greek σιδερίτης (siderítēs), alternative form for σιδηρῖτις f (sidērîtis) and σιδηρίτης m (sidērítēs).

m+

Vitis vinifera
Vitis vinifera#Translingual

(agriculture) Greek grapevine (of species Vitis vinifera), a late ripening variety bearing reddish hardy berries


τελείωμα

head

τελείωμα • (teleíoma) n (plural τελειώματα)

teleíoma (romanization)
τελειώματα (plural)
τελείωμα (nominative singular)
τελειώματα (nominative plural)
τελειώματος (genitive singular)
τελειωμάτων (genitive plural)
τελείωμα (accusative singular)
τελειώματα (accusative plural)
τελείωμα (singular vocative)
τελειώματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek τελείωμα (teleíōma).

lbor

(sports) finish (shot on goal, especially one that ends in a goal)


Ωρομάζης

head

Ωρομάζης • (Oromázis) m

Oromázis (romanization)
Ωρομάζης (nominative singular)
Ωρομάζη (genitive singular)
Ωρομάζη (accusative singular)
Ωρομάζη (singular vocative)

From Ancient Greek Ὡρομάζης (Hōromázēs).


δρομέας

droméas (romanization)
δρομείς (plural)
δρομέας (nominative singular)
δρομείς (nominative plural)
δρομέα (genitive singular)
δρομέων (genitive plural)
δρομέα (accusative singular)
δρομείς (accusative plural)
δρομέα (singular vocative)
δρομείς (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek δρομεύς (dromeús) with semantic loan from English cursor.


κλείστρο

head

κλείστρο • (kleístro) n (plural κλείστρα)

kleístro (romanization)
κλείστρα (plural)
κλείστρο (nominative singular)
κλείστρα (nominative plural)
κλείστρου (genitive singular)
κλείστρων (genitive plural)
κλείστρο (accusative singular)
κλείστρα (accusative plural)
κλείστρο (singular vocative)
κλείστρα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek κλεῖστρον (kleîstron, “door latch”). By surface analysis, κλείσ- (kleís-) + -τρο (-tro).

surf

κλείνω<alt:κλείσ->

(photography) shutter (the part of a camera, normally closed, that opens for a controlled period of time to let light in when taking a picture)


οικουμενικός

head

οικουμενικός • (oikoumenikós) m (feminine οικουμενική, neuter οικουμενικό)

oikoumenikós (romanization)
οικουμενική (feminine)
οικουμενικό (neuter)
οικουμενικός (masculine nominative singular)
οικουμενική (feminine nominative singular)
οικουμενικό (neuter nominative singular)
οικουμενικοί (masculine nominative plural)
οικουμενικές (feminine nominative plural)
οικουμενικά (neuter nominative plural)
οικουμενικού (genitive masculine singular)
οικουμενικής (feminine genitive singular)
οικουμενικού (genitive neuter singular)
οικουμενικών (genitive masculine plural)
οικουμενικών (feminine genitive plural)
οικουμενικών (genitive neuter plural)
οικουμενικό (accusative masculine singular)
οικουμενική (accusative feminine singular)
οικουμενικό (accusative neuter singular)
οικουμενικούς (accusative masculine plural)
οικουμενικές (accusative feminine plural)
οικουμενικά (accusative neuter plural)
οικουμενικέ (masculine singular vocative)
οικουμενική (feminine singular vocative)
οικουμενικό (neuter singular vocative)
οικουμενικοί (masculine plural vocative)
οικουμενικές (feminine plural vocative)
οικουμενικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of οικουμενικός

el-decl-adj-table

οικουμενικός •

οικουμενική •

οικουμενικό •

οικουμενικοί •

οικουμενικές •

οικουμενικά •

οικουμενικού •

οικουμενικής •

οικουμενικού •

οικουμενικών •

οικουμενικών •

οικουμενικών •

οικουμενικό •

οικουμενική •

οικουμενικό •

οικουμενικούς •

οικουμενικές •

οικουμενικά •

οικουμενικέ •

οικουμενική •

οικουμενικό •

οικουμενικοί •

οικουμενικές •

οικουμενικά •

οι‧κου‧με‧νι‧κός

Learned borrowing from Koine Greek οἰκουμενικός (oikoumenikós). By surface analysis, οικουμέν(η) (oikoumén(i)) + -ικός (-ikós).

lbor

οἰκουμενικός

surf

οικουμένη<alt:οικουμέν(η)>


ατζέμ πιλάφι

head

ατζέμ πιλάφι • (atzém piláfi) n (uncountable)


πιλάφι

piláfi (romanization)
πιλάφια (plural)
πιλάφι (nominative singular)
πιλάφια (nominative plural)
πιλαφιού (genitive singular)
πιλαφιών (genitive plural)
πιλάφι (accusative singular)
πιλάφια (accusative plural)
πιλάφι (singular vocative)
πιλάφια (plural vocative)

ατζέμ πιλάφι


ατηγάνιστος

ατηγάνιστος • (atigánistos) m (feminine ατηγάνιστη, neuter ατηγάνιστο)

atigánistos (romanization)
ατηγάνιστη (feminine)
ατηγάνιστο (neuter)
ατηγάνιστος (masculine nominative singular)
ατηγάνιστη (feminine nominative singular)
ατηγάνιστο (neuter nominative singular)
ατηγάνιστοι (masculine nominative plural)
ατηγάνιστες (feminine nominative plural)
ατηγάνιστα (neuter nominative plural)
ατηγάνιστου (genitive masculine singular)
ατηγάνιστης (feminine genitive singular)
ατηγάνιστου (genitive neuter singular)
ατηγάνιστων (genitive masculine plural)
ατηγάνιστων (feminine genitive plural)
ατηγάνιστων (genitive neuter plural)
ατηγάνιστο (accusative masculine singular)
ατηγάνιστη (accusative feminine singular)
ατηγάνιστο (accusative neuter singular)
ατηγάνιστους (accusative masculine plural)
ατηγάνιστες (accusative feminine plural)
ατηγάνιστα (accusative neuter plural)
ατηγάνιστε (masculine singular vocative)
ατηγάνιστη (feminine singular vocative)
ατηγάνιστο (neuter singular vocative)
ατηγάνιστοι (masculine plural vocative)
ατηγάνιστες (feminine plural vocative)
ατηγάνιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατηγάνιστος •

ατηγάνιστη •

ατηγάνιστο •

ατηγάνιστοι •

ατηγάνιστες •

ατηγάνιστα •

ατηγάνιστου •

ατηγάνιστης •

ατηγάνιστου •

ατηγάνιστων •

ατηγάνιστων •

ατηγάνιστων •

ατηγάνιστο •

ατηγάνιστη •

ατηγάνιστο •

ατηγάνιστους •

ατηγάνιστες •

ατηγάνιστα •

ατηγάνιστε •

ατηγάνιστη •

ατηγάνιστο •

ατηγάνιστοι •

ατηγάνιστες •

ατηγάνιστα •

Coordinate term: ατσιγάριστος (atsigáristos, “unroasted”)


συγχώρεση

synchóresi (romanization)
συγχώρεση (nominative singular)
συγχώρεσης (genitive singular)
συγχώρεση (accusative singular)
συγχώρεση (singular vocative)

συ‧γχώ‧ρε‧ση

Learned variant of συχώρεση (sychóresi) influenced by συγχώρηση (synchórisi).


λατρευτικός

head

λατρευτικός • (latreftikós) m (feminine λατρευτική, neuter λατρευτικό)

latreftikós (romanization)
λατρευτική (feminine)
λατρευτικό (neuter)
λατρευτικός (masculine nominative singular)
λατρευτική (feminine nominative singular)
λατρευτικό (neuter nominative singular)
λατρευτικοί (masculine nominative plural)
λατρευτικές (feminine nominative plural)
λατρευτικά (neuter nominative plural)
λατρευτικού (genitive masculine singular)
λατρευτικής (feminine genitive singular)
λατρευτικού (genitive neuter singular)
λατρευτικών (genitive masculine plural)
λατρευτικών (feminine genitive plural)
λατρευτικών (genitive neuter plural)
λατρευτικό (accusative masculine singular)
λατρευτική (accusative feminine singular)
λατρευτικό (accusative neuter singular)
λατρευτικούς (accusative masculine plural)
λατρευτικές (accusative feminine plural)
λατρευτικά (accusative neuter plural)
λατρευτικέ (masculine singular vocative)
λατρευτική (feminine singular vocative)
λατρευτικό (neuter singular vocative)
λατρευτικοί (masculine plural vocative)
λατρευτικές (feminine plural vocative)
λατρευτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

λατρευτικός •

λατρευτική •

λατρευτικό •

λατρευτικοί •

λατρευτικές •

λατρευτικά •

λατρευτικού •

λατρευτικής •

λατρευτικού •

λατρευτικών •

λατρευτικών •

λατρευτικών •

λατρευτικό •

λατρευτική •

λατρευτικό •

λατρευτικούς •

λατρευτικές •

λατρευτικά •

λατρευτικέ •

λατρευτική •

λατρευτικό •

λατρευτικοί •

λατρευτικές •

λατρευτικά •

λα‧τρευ‧τι‧κός

Learned borrowing from Byzantine Greek λατρευτικός (latreutikós), from Koine Greek λατρευτικός (latreutikós, “servile”).

der

(religion) devotional, adorational, of worship


βαθμίδα

head

βαθμίδα • (vathmída) f (plural βαθμίδες)

vathmída (romanization)
βαθμίδες (plural)
βαθμίδα (nominative singular)
βαθμίδες (nominative plural)
βαθμίδας (genitive singular)
βαθμίδων (genitive plural)
βαθμίδα (accusative singular)
βαθμίδες (accusative plural)
βαθμίδα (singular vocative)
βαθμίδες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek βᾰθμῐ́δᾰ (bathmída), accusative singular of βᾰθμῐ́ς (bathmís), with semantic loan from French grade.

lbor

(music) step (an interval between two contiguous degrees of the scale)


στίβος

stívos (romanization)
στίβοι (plural)
στίβος (nominative singular)
στίβοι (nominative plural)
στίβου (genitive singular)
στίβων (genitive plural)
στίβο (accusative singular)
στίβους (accusative plural)
στίβε (singular vocative)
στίβοι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek στίβος (stíbos, “trodden path, track”) with semantic loan from English track (path or course laid out for a race).

(sports, by extension) athletics, track and field


σκυταλοδρομία

head

σκυταλοδρομίες

σκυταλοδρομία • (skytalodromía) f (plural σκυταλοδρομίες)

el-noun

σκυταλοδρομίες

skytalodromía (romanization)
σκυταλοδρομίες (plural)
σκυταλοδρομία (nominative singular)
σκυταλοδρομίες (nominative plural)
σκυταλοδρομίας (genitive singular)
σκυταλοδρομιών (genitive plural)
σκυταλοδρομία (accusative singular)
σκυταλοδρομίες (accusative plural)
σκυταλοδρομία (singular vocative)
σκυταλοδρομίες (plural vocative)

el-decl-noun

σκυταλοδρομία

σκυταλοδρομίες

σκυταλοδρομίας

σκυταλοδρομιών

σκυταλοδρομία

σκυταλοδρομίες

σκυταλοδρομία

σκυταλοδρομίες

σκυ‧τα‧λο‧δρο‧μί‧α

Learnedly from σκυτάλ(η) (skytál(i)) + -ο- (-o-) + -δρομία (-dromía).

af

σκυτάλη<alt:σκυτάλ(η)>


άλμα εις ύψος

head

άλμα εις ύψος • (álma eis ýpsos) n

el-noun

άλμα εις ύψος • (álma eis ýpsos) n


άλμα επί κοντώ

head

άλμα επί κοντώ

άλμα επί κοντώ • (álma epí kontó) n

el-noun

άλμα επί κοντώ

άλμα επί κοντώ • (álma epí kontó) n


σκοράρω

head

σκοράρω • (skoráro)

el-verb

σκοράρω • (skoráro) (past σκόραρα/σκοράρισα, passive —)

skoráro (romanization)
σκόραρα (past)
σκοράρισα (past)
σκοράρω (active first-person imperfective indicative present singular)
σκοράρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σκοράρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σκοράρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σκοράρει (active imperfective indicative present singular third-person)
σκοράρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σκοράρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σκοράρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σκοράρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σκοράρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σκοράρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σκοράρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σκοράρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σκοράρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σκόραρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σκοράριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σκόραρα (active first-person indicative past perfective singular)
σκοράρισα (active first-person indicative past perfective singular)
σκόραρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σκοράριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σκόραρες (active indicative past perfective second-person singular)
σκοράρισες (active indicative past perfective second-person singular)
σκόραρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σκοράριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σκόραρε (active indicative past perfective singular third-person)
σκοράρισε (active indicative past perfective singular third-person)
σκοράραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σκοράραμε (active first-person indicative past perfective plural)
σκοράρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σκοράρατε (active indicative past perfective plural second-person)
σκόραραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοράραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοράρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοράριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκόραραν (active indicative past perfective plural third-person)
σκοράραν (active indicative past perfective plural third-person)
σκοράρανε (active indicative past perfective plural third-person)
σκοράρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα σκοράρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σκοράρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
σκόραρε (active imperative imperfective second-person singular)
σκοράριζε (active imperative imperfective second-person singular)
σκόραρε (active imperative perfective second-person singular)
σκοράρισε (active imperative perfective second-person singular)
σκοράρετε (active imperative imperfective plural second-person)
σκοράρετε (active imperative perfective plural second-person)
σκοράροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας σκοράρει (active indeclinable participle perfect)
σκοράρει (infinitive-aorist)

(sports) to score (to earn points in a game)


πρωταγωνιστώ

head

πρωταγωνιστώ • (protagonistó)

el-verb

πρωταγωνίστησα

πρωταγωνιστώ • (protagonistó) (past πρωταγωνίστησα, passive —)

protagonistó (romanization)
πρωταγωνίστησα (past)
πρωταγωνιστώ (active first-person imperfective indicative present singular)
πρωταγωνιστήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πρωταγωνιστείς (active imperfective indicative present second-person singular)
πρωταγωνιστήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πρωταγωνιστεί (active imperfective indicative present singular third-person)
πρωταγωνιστήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πρωταγωνιστούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πρωταγωνιστήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πρωταγωνιστείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
πρωταγωνιστήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πρωταγωνιστούν (active imperfective indicative plural present third-person)
πρωταγωνιστούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πρωταγωνιστήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρωταγωνιστούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πρωταγωνίστησα (active first-person indicative past perfective singular)
πρωταγωνιστούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πρωταγωνίστησες (active indicative past perfective second-person singular)
πρωταγωνιστούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πρωταγωνίστησε (active indicative past perfective singular third-person)
πρωταγωνιστούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πρωταγωνιστήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πρωταγωνιστούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πρωταγωνιστήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πρωταγωνιστούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρωταγωνιστούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρωταγωνίστησαν (active indicative past perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πρωταγωνιστώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πρωταγωνιστήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πρωταγωνίστησε (active imperative perfective second-person singular)
πρωταγωνιστείτε (active imperative imperfective plural second-person)
πρωταγωνιστήστε (active imperative perfective plural second-person)
πρωταγωνιστώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πρωταγωνιστήσει (active indeclinable participle perfect)
πρωταγωνιστήσει (infinitive-aorist)

πρω‧τα‧γω‧νι‧στώ

Learned borrowing from Ancient Greek πρωταγωνιστῶ (prōtagōnistô).

lbor

πρωταγωνιστῶ

(theater, film) to play the leading role, to star


επαρχιακός

head

επαρχιακός • (eparchiakós) m (feminine επαρχιακή, neuter επαρχιακό)

eparchiakós (romanization)
επαρχιακή (feminine)
επαρχιακό (neuter)
επαρχιακός (masculine nominative singular)
επαρχιακή (feminine nominative singular)
επαρχιακό (neuter nominative singular)
επαρχιακοί (masculine nominative plural)
επαρχιακές (feminine nominative plural)
επαρχιακά (neuter nominative plural)
επαρχιακού (genitive masculine singular)
επαρχιακής (feminine genitive singular)
επαρχιακού (genitive neuter singular)
επαρχιακών (genitive masculine plural)
επαρχιακών (feminine genitive plural)
επαρχιακών (genitive neuter plural)
επαρχιακό (accusative masculine singular)
επαρχιακή (accusative feminine singular)
επαρχιακό (accusative neuter singular)
επαρχιακούς (accusative masculine plural)
επαρχιακές (accusative feminine plural)
επαρχιακά (accusative neuter plural)
επαρχιακέ (masculine singular vocative)
επαρχιακή (feminine singular vocative)
επαρχιακό (neuter singular vocative)
επαρχιακοί (masculine plural vocative)
επαρχιακές (feminine plural vocative)
επαρχιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

επαρχιακός •

επαρχιακοί •

επαρχιακές •

επαρχιακού •

επαρχιακής •

επαρχιακού •

επαρχιακών •

επαρχιακών •

επαρχιακών •

επαρχιακούς •

επαρχιακές •

επαρχιακοί •

επαρχιακές •

ε‧παρ‧χι‧α‧κός

Learnedly from επαρχί(α) (eparchí(a)) + -ακός (-akós).

af

επαρχία<alt:επαρχί(α)>

(ecclesiastical) eparchial (of or pertaining to an eparchy)