ανάθημα

ανάθημα • (anáthima) n (plural αναθήματα)

anáthima (romanization)
αναθήματα (plural)
ανάθημα (nominative singular)
αναθήματα (nominative plural)
αναθήματος (genitive singular)
αναθημάτων (genitive plural)
ανάθημα (accusative singular)
αναθήματα (accusative plural)
ανάθημα (singular vocative)
αναθήματα (plural vocative)


ανακαινίστρια

head

ανακαινίστριες

ανακαινιστής

ανακαινίστρια • (anakainístria) f (plural ανακαινίστριες, masculine ανακαινιστής)

el-noun

ανακαινίστριες

ανακαινιστής

anakainístria (romanization)
ανακαινίστριες (plural)
ανακαινιστής (masculine)
ανακαινίστρια (nominative singular)
ανακαινίστριες (nominative plural)
ανακαινίστριας (genitive singular)
ανακαινιστριών (genitive plural)
ανακαινίστρια (accusative singular)
ανακαινίστριες (accusative plural)
ανακαινίστρια (singular vocative)
ανακαινίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινίστριας

ανακαινιστριών

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες


ανακαινιστής

head

ανακαινιστές

ανακαινίστρια

ανακαινιστής • (anakainistís) m (plural ανακαινιστές, feminine ανακαινίστρια)

el-noun

ανακαινιστές

ανακαινίστρια

anakainistís (romanization)
ανακαινιστές (plural)
ανακαινίστρια (feminine)
ανακαινιστής (nominative singular)
ανακαινιστές (nominative plural)
ανακαινιστή (genitive singular)
ανακαινιστών (genitive plural)
ανακαινιστή (accusative singular)
ανακαινιστές (accusative plural)
ανακαινιστή (singular vocative)
ανακαινιστές (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαινιστής

ανακαινιστές

ανακαινιστών

ανακαινιστές

ανακαινιστές

From Koine Greek ἀνακαινιστής (anakainistḗs), equivalent to ανακαινίζω (anakainízo, “to renotave”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).

inh

ἀνακαινιστής


πυροφάνι

head

πυροφάνι • (pyrofáni) n (plural πυροφάνια)

pyrofáni (romanization)
πυροφάνια (plural)
πυροφάνι (nominative singular)
πυροφάνια (nominative plural)
πυροφανιού (genitive singular)
πυροφανιών (genitive plural)
πυροφάνι (accusative singular)
πυροφάνια (accusative plural)
πυροφάνι (singular vocative)
πυροφάνια (plural vocative)

From πῦρ (pûr, “fire”) + φᾱνῐ́ον (phāníon, “lantern”), derived from φαίνω (phaínō, “to appear, to shine”).

Έφυγε με το πυροφάνι κι ούτε πια πίσω δεν εφάνει

1940, Alekos Sakellarios, Christos Gianakopoulos, Christos Chairopoulos, Ψαροπούλα [Fisherman's Daughter]:

He left with the fishing light and never more appeared again.

Éfyge me to pyrofáni ki oúte pia píso den efánei

Με σβησμένο πυροφάνι
 Κάποια νύχτα σκοτεινή
 Μπήκε μέσα στο λιμάνι
 η βαρκούλα η ορφανή.

1958, Thanos Sofos, Tonis Maroudas, Και η βάρκα γύρισε μόνη [And the boat came back alone]:

With a turned off fishing light,
 One dark night,
 The orphaned boat
 Came into the harbour.

Me svisméno pyrofáni
 Kápoia nýchta skoteiní
 Bíke mésa sto limáni
 i varkoúla i orfaní.

(fishing) fishing light attractor (fishing aid which uses lights attached to structure above water or suspended underwater to attract fish)

Ο ψαράς πήγε για πυροφάνι.

The fisherman went fishing with an attractor.

(fishing, by extension) The method of fishing that uses such a fish attractor.


ανακρούω

ανακρούω • (anakroúo)

el-verb

ανακρούω • (anakroúo) (past ανέκρουσα, passive ανακρούομαι)

anakroúo (romanization)
ανέκρουσα (past)
ανακρούομαι (passive)
ανακρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανακρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανακρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανακρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανακρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανακρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανακρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρουσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανακρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανακρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανακρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρουσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανακρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανακρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανακρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρουσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανακρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανακρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανακρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανακρούσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
ανέκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανακρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανακρούσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανακρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανακρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανακρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανακρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρουσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανακρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανακρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανακρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανακρουσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανακρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανακρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρούσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανακρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανακρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανακρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανακρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
ανακρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανακρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανακρούστε (active imperative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανακρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρούοντας (active participle present)
έχοντας ανακρούσει (active participle past)
ανακρούσει (active infinitive-aorist)
ανακρουστεί (infinitive-aorist passive)
ανακρουσθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ᾰ̓νᾰκρούω (“push back”). Sense 1 since Hellenistic times. Morphologically, from ανα- + κρούω (“strike”).

af

ανα- + κρούω (“strike”)

H ορχήστρα ανέκρουσε τον εθνικό ύμνο.

The orchestra played the national anthem.

(music) to strike up, play (especially a rousing piece)


αναμασώ

head

αναμασώ • (anamasó)

el-verb

αναμασώ • (anamasó) (past αναμάσησα, passive αναμασιέμαι/αναμασώμαι)

anamasó (romanization)
αναμάσησα (past)
αναμασιέμαι (passive)
αναμασώμαι (passive)


αναμάσημα

head

αναμάσημα • (anamásima) n (plural αναμασήματα)

anamásima (romanization)
αναμασήματα (plural)
αναμάσημα (nominative singular)
αναμασήματα (nominative plural)
αναμασήματος (genitive singular)
αναμασημάτων (genitive plural)
αναμάσημα (accusative singular)
αναμασήματα (accusative plural)
αναμάσημα (singular vocative)
αναμασήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αναμασήματος

αναμασημάτων

(agriculture) rumination, chewing the cud, regurgitating


ανάκρουση

head

ανάκρουση • (anákrousi) f (plural ανακρούσεις)

anákrousi (romanization)
ανακρούσεις (plural)
ανάκρουση (nominative singular)
ανακρούσεις (nominative plural)
ανάκρουσης (genitive singular)
ανακρούσεων (genitive plural)
ανάκρουση (accusative singular)
ανακρούσεις (accusative plural)
ανάκρουση (singular vocative)
ανακρούσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανακρούσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακρούσεως •

α‧νά‧κρου‧ση

From Ancient Greek ἀνάκρουσις (anákrousis, “pushing up”), from ἀνακρούω (anakroúō, “I push up”), from ἀνά (aná, “up”) + κρούω (kroúō, “I strike”).

inh

(music) striking up, playing (especially of a rousing piece)


ηθοποιία

ithopoiía (romanization)
ηθοποιία (nominative singular)
ηθοποιίας (genitive singular)
ηθοποιία (accusative singular)
ηθοποιία (singular vocative)

η‧θο‧ποι‧ί‧α

(theater, film) acting (the way in which it is done)


τσοπάνης

head

τσοπαναραίοι

τσοπάνης • (tsopánis) m (plural τσοπάνηδες or τσοπαναραίοι)

el-noun

τσοπαναραίοι

tsopánis (romanization)
τσοπάνηδες (plural)
τσοπαναραίοι (plural)
τσοπάνης (nominative singular)
τσοπάνηδες (nominative plural)
τσοπάνη (genitive singular)
τσοπάνηδων (genitive plural)
τσοπάνη (accusative singular)
τσοπάνηδες (accusative plural)
τσοπάνη (singular vocative)
τσοπάνηδες (plural vocative)

el-decl-noun

Additional common plurals are found: τσοπαναραίοι • and τσοπαναραίων •.


παρεστιγμένος

head

παρεστιγμένη

παρεστιγμένο

παρεστιγμένος • (parestigménos) m (feminine παρεστιγμένη, neuter παρεστιγμένο)

el-adj

παρεστιγμένη

παρεστιγμένο

parestigménos (romanization)
παρεστιγμένη (feminine)
παρεστιγμένο (neuter)
παρεστιγμένος (masculine nominative singular)
παρεστιγμένη (feminine nominative singular)
παρεστιγμένο (neuter nominative singular)
παρεστιγμένοι (masculine nominative plural)
παρεστιγμένες (feminine nominative plural)
παρεστιγμένα (neuter nominative plural)
παρεστιγμένου (genitive masculine singular)
παρεστιγμένης (feminine genitive singular)
παρεστιγμένου (genitive neuter singular)
παρεστιγμένων (genitive masculine plural)
παρεστιγμένων (feminine genitive plural)
παρεστιγμένων (genitive neuter plural)
παρεστιγμένο (accusative masculine singular)
παρεστιγμένη (accusative feminine singular)
παρεστιγμένο (accusative neuter singular)
παρεστιγμένους (accusative masculine plural)
παρεστιγμένες (accusative feminine plural)
παρεστιγμένα (accusative neuter plural)
παρεστιγμένε (masculine singular vocative)
παρεστιγμένη (feminine singular vocative)
παρεστιγμένο (neuter singular vocative)
παρεστιγμένοι (masculine plural vocative)
παρεστιγμένες (feminine plural vocative)
παρεστιγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of παρεστιγμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παρεστιγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παρεστιγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

παρεστιγμένος •

παρεστιγμένη •

παρεστιγμένο •

παρεστιγμένοι •

παρεστιγμένες •

παρεστιγμένα •

παρεστιγμένου •

παρεστιγμένης •

παρεστιγμένου •

παρεστιγμένων •

παρεστιγμένων •

παρεστιγμένων •

παρεστιγμένο •

παρεστιγμένη •

παρεστιγμένο •

παρεστιγμένους •

παρεστιγμένες •

παρεστιγμένα •

παρεστιγμένε •

παρεστιγμένη •

παρεστιγμένο •

παρεστιγμένοι •

παρεστιγμένες •

παρεστιγμένα •

πα‧ρε‧στιγ‧μέ‧νος

From Ancient Greek παρα- (para-, “extra”) + ἐστιγμένος (estigménos), perfect subjunctive/optative passive singular of στίζω (stízō, “to mark”).

παρεστιγμένη παύση

παρεστιγμένη νότα

παρεστιγμένος ρυθμός

(music, of notes, rests and rhythms) dotted (with a dot after, increasing the value of the duration by half of the basic note)


ηλεκτρόφωνο

head

ηλεκτρόφωνο • (ilektrófono) n (plural ηλεκτρόφωνα)

ilektrófono (romanization)
ηλεκτρόφωνα (plural)
ηλεκτρόφωνο (nominative singular)
ηλεκτρόφωνα (nominative plural)
ηλεκτρόφωνου (genitive singular)
ηλεκτρόφωνων (genitive plural)
ηλεκτρόφωνο (accusative singular)
ηλεκτρόφωνα (accusative plural)
ηλεκτρόφωνο (singular vocative)
ηλεκτρόφωνα (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρόφωνου

ηλεκτρόφωνων


μοντάζ

(photography, art, film, printing) montage (process or end product); editing


καραμπόλα

head

καραμπόλα • (karampóla) f (plural καραμπόλες)

karampóla (romanization)
καραμπόλες (plural)
καραμπόλα (nominative singular)
καραμπόλες (nominative plural)
καραμπόλας (genitive singular)
καραμπόλα (accusative singular)
καραμπόλες (accusative plural)
καραμπόλα (singular vocative)
καραμπόλες (plural vocative)

κα‧ρα‧μπό‧λα

From French carambole (“red billiard ball”).

(billiards) carom, cannon (shot in which the cue ball strikes two other balls)


ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

ενορχήστρωση • (enorchístrosi) f (plural ενορχηστρώσεις)

el-noun

ενορχηστρώσεις

enorchístrosi (romanization)
ενορχηστρώσεις (plural)
ενορχήστρωση (nominative singular)
ενορχηστρώσεις (nominative plural)
ενορχήστρωσης (genitive singular)
ενορχηστρώσεων (genitive plural)
ενορχήστρωση (accusative singular)
ενορχηστρώσεις (accusative plural)
ενορχήστρωση (singular vocative)
ενορχηστρώσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

ενορχήστρωσης

ενορχηστρώσεων

ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

Older or formal genitive singular: ενορχηστρώσεως •

εν‧ορ‧χή‧στρω‧ση

εν- (en-) + ορχήστρα (orchístra, “orchestra”), calque of French orchestration. First attested 1889.

prefix

Η ενορχήστρωση του Μότσαρτ είναι ιδιαιτέρως καλή.

Mozart's orchestration is particularly good.

I enorchístrosi tou Mótsart eínai idiaitéros kalí.

(music) orchestration (arrangement of music for performance by an orchestra)


ενορχηστρώνω

head

ενορχηστρώνω • (enorchistróno)

el-verb

ενορχήστρωσα

ενορχηστρώνομαι

ενορχηστρώνω • (enorchistróno) (past ενορχήστρωσα, passive ενορχηστρώνομαι)

enorchistróno (romanization)
ενορχήστρωσα (past)
ενορχηστρώνομαι (passive)
ενορχηστρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενορχηστρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενορχηστρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ενορχηστρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ενορχηστρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενορχηστρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενορχηστρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ενορχηστρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ενορχηστρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενορχηστρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενορχηστρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ενορχηστρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ενορχηστρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενορχηστρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενορχηστρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ενορχηστρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ενορχηστρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενορχηστρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενορχηστρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενορχηστρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενορχηστρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ενορχηστρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενορχηστρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενορχηστρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενορχηστρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενορχηστρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ενορχηστρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενορχηστρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενορχήστρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ενορχήστρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ενορχηστρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενορχηστρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενορχηστρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ενορχήστρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ενορχήστρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ενορχηστρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενορχηστρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενορχηστρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ενορχήστρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ενορχήστρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ενορχηστρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενορχηστρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενορχηστρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενορχηστρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενορχηστρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενορχηστρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ενορχηστρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ενορχηστρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενορχηστρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενορχηστρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ενορχηστρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ενορχήστρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχηστρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχηστρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχήστρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ενορχηστρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ενορχηστρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενορχηστρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενορχηστρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ενορχηστρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενορχηστρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ενορχηστρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ενορχηστρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ενορχήστρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ενορχήστρωσε (active imperative perfective second-person singular)
ενορχηστρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ενορχηστρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενορχηστρώστε (active imperative perfective plural second-person)
ενορχηστρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ενορχηστρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ενορχηστρώνοντας (active participle present)
έχοντας ενορχηστρώσει (active participle past)
ενορχηστρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ενορχηστρώσει (active infinitive-aorist)
ενορχηστρωθεί (infinitive-aorist passive)

εν‧ορ‧χη‧στρώ‧νω

ορχήστρ(α) (orchístr(a), “in”) + ορχήστρα (orchístra, “orchestra”) + -ώνω (-óno, suffix for verbs), calque of French orchestrer.

af

Έγραψα το κομμάτι για πιάνο αλλά τώρα που θα δώσω συναυλία, πρέπει να το ενορχηστρώσω.

I wrote the piece for piano but now that I am giving a concert, I have to orchestrate it.

Égrapsa to kommáti gia piáno allá tóra pou tha dóso synavlía, prépei na to enorchistróso.

(music) to orchestrate (arrange music for performance by an orchestra)


πολωνέζα

head

πολωνέζα • (polonéza) f (plural πολωνέζες)

polonéza (romanization)
πολωνέζες (plural)
πολωνέζα (nominative singular)
πολωνέζες (nominative plural)
πολωνέζας (genitive singular)
πολωνέζα (accusative singular)
πολωνέζες (accusative plural)
πολωνέζα (singular vocative)
πολωνέζες (plural vocative)

From French polonaise (“dance of Poland”).

(dance) polonaise; Polish dance in triple time

(music) polonaise; music for this dance.


αυγοκομμένος

αυγοκομμένος • (avgokomménos) m (feminine αυγοκομμένη, neuter αυγοκομμένο)

avgokomménos (romanization)
αυγοκομμένη (feminine)
αυγοκομμένο (neuter)

αυ‧γο‧κομ‧μέ‧νος

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

(cooking) a different spelling of of αβγοκομμένος (avgokomménos)


-βάτης

-vátis (romanization)
-βάτισσα (feminine)
-vátria (romanization)
-vátida (romanization)
-βάτης (nominative singular)
-βάτες (nominative plural)
-βάτη (genitive singular)
-βατών (genitive plural)
-βάτη (accusative singular)
-βάτες (accusative plural)
-βάτη (singular vocative)
-βάτες (plural vocative)

κτήνος (ktínos, “beast, animal”) + -βάτης (-vátis) → κτηνοβάτης (ktinovátis, “bestialist”)

(forming nouns, sexuality) masculine: one who has sexual relations with animals


απολογητική

απολογητική • (apologitikí) f

el-noun

απολογητική • (apologitikí) f

apologitikí (romanization)
απολογητική (nominative singular)
απολογητικής (genitive singular)
απολογητική (accusative singular)
απολογητική (singular vocative)

el-decl-noun-unc

απολογητικής

απολογητικοί (apologitikoí)

α‧πο‧λο‧γη‧τι‧κή

From Ancient Greek ἀπολογητική (apologētikḗ).

(theology) apologetics (branch of theology defending Christian faith)


ευσέβεια

head

ευσέβεια • (efséveia) f (plural ευσέβειες)

efséveia (romanization)
ευσέβειες (plural)
ευσέβεια (nominative singular)
ευσέβειες (nominative plural)
ευσέβειας (genitive singular)
ευσεβειών (genitive plural)
ευσέβεια (accusative singular)
ευσέβειες (accusative plural)
ευσέβεια (singular vocative)
ευσέβειες (plural vocative)

el-decl-noun

Usually in the singular.
Also, formal singular genitive: της ευσεβείας.

Learnedly, from Ancient Greek εὐσέβεια (eusébeia), from εὐσεβής (eusebḗs).

Οι μοναχοί διακρίνονται για την ευσέβειά τους και τη βαθιά τους πίστη.

Monks are distinguished for their piety and their deep faith.

Oi monachoí diakrínontai gia tin efséveiá tous kai ti vathiá tous písti.


ευσεβώς

head

ευσεβώς • (efsevós) (comparative ευσεβέστερα, absolute superlative ευσεβέστατα)

efsevós (romanization)
ευσεβέστερα (comparative)
ευσεβέστατα (absolute superlative)

From Ancient Greek εὐσεβέως (eusebéōs) and Attic Greek εὐσεβῶς, adverbs from adjective εὐσεβής (eusebḗs).


ασέβεια

ασέβεια • (aséveia) f (plural ασέβειες)

el-noun

ασέβεια • (aséveia) f (plural ασέβειες)

aséveia (romanization)
ασέβειες (plural)
ασέβεια (nominative singular)
ασέβειες (nominative plural)
ασέβειας (genitive singular)
ασεβειών (genitive plural)
ασέβεια (accusative singular)
ασέβειες (accusative plural)
ασέβεια (singular vocative)
ασέβειες (plural vocative)


ασεβής

head

ασεβής • (asevís) m (feminine ασεβής, neuter ασεβές)

asevís (romanization)
ασεβής (feminine)
ασεβές (neuter)
ασεβής (masculine nominative singular)
ασεβής (feminine nominative singular)
ασεβές (neuter nominative singular)
ασεβείς (masculine nominative plural)
ασεβείς (feminine nominative plural)
ασεβή (neuter nominative plural)
ασεβούς (genitive masculine singular)
ασεβή (genitive masculine singular)
ασεβούς (feminine genitive singular)
ασεβούς (genitive neuter singular)
ασεβών (genitive masculine plural)
ασεβών (feminine genitive plural)
ασεβών (genitive neuter plural)
ασεβή (accusative masculine singular)
ασεβή (accusative feminine singular)
ασεβές (accusative neuter singular)
ασεβείς (accusative masculine plural)
ασεβείς (accusative feminine plural)
ασεβή (accusative neuter plural)
ασεβή (masculine singular vocative)
ασεβής (masculine singular vocative)
ασεβής (feminine singular vocative)
ασεβές (neuter singular vocative)
ασεβείς (masculine plural vocative)
ασεβείς (feminine plural vocative)
ασεβή (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
Vocative singular masc
ασεβέστερος (masculine nominative singular)
ασεβέστερη (feminine nominative singular)
ασεβέστερο (neuter nominative singular)
ασεβέστεροι (masculine nominative plural)
ασεβέστερες (feminine nominative plural)
ασεβέστερα (neuter nominative plural)
ασεβέστερου (genitive masculine singular)
ασεβέστερης (feminine genitive singular)
ασεβέστερου (genitive neuter singular)
ασεβέστερων (genitive masculine plural)
ασεβέστερων (feminine genitive plural)
ασεβέστερων (genitive neuter plural)
ασεβέστερο (accusative masculine singular)
ασεβέστερη (accusative feminine singular)
ασεβέστερο (accusative neuter singular)
ασεβέστερους (accusative masculine plural)
ασεβέστερες (accusative feminine plural)
ασεβέστερα (accusative neuter plural)
ασεβέστερε (masculine singular vocative)
ασεβέστερη (feminine singular vocative)
ασεβέστερο (neuter singular vocative)
ασεβέστεροι (masculine plural vocative)
ασεβέστερες (feminine plural vocative)
ασεβέστερα (neuter plural vocative)
ασεβέστατος (masculine nominative singular)
ασεβέστατη (feminine nominative singular)
ασεβέστατο (neuter nominative singular)
ασεβέστατοι (masculine nominative plural)
ασεβέστατες (feminine nominative plural)
ασεβέστατα (neuter nominative plural)
ασεβέστατου (genitive masculine singular)
ασεβέστατης (feminine genitive singular)
ασεβέστατου (genitive neuter singular)
ασεβέστατων (genitive masculine plural)
ασεβέστατων (feminine genitive plural)
ασεβέστατων (genitive neuter plural)
ασεβέστατο (accusative masculine singular)
ασεβέστατη (accusative feminine singular)
ασεβέστατο (accusative neuter singular)
ασεβέστατους (accusative masculine plural)
ασεβέστατες (accusative feminine plural)
ασεβέστατα (accusative neuter plural)
ασεβέστατε (masculine singular vocative)
ασεβέστατη (feminine singular vocative)
ασεβέστατο (neuter singular vocative)
ασεβέστατοι (masculine plural vocative)
ασεβέστατες (feminine plural vocative)
ασεβέστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

Vocative singular masc, fem: ασεβή (or rare ασεβής) neu: ασεβές. Vocatives plural: as in nominative.

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ασεβής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ασεβής, etc.)

el-decl-adj-table

ασεβέστερος •

ασεβέστερη •

ασεβέστερο •

ασεβέστεροι •

ασεβέστερες •

ασεβέστερα •

ασεβέστερου •

ασεβέστερης •

ασεβέστερου •

ασεβέστερων •

ασεβέστερων •

ασεβέστερων •

ασεβέστερο •

ασεβέστερη •

ασεβέστερο •

ασεβέστερους •

ασεβέστερες •

ασεβέστερα •

ασεβέστερε •

ασεβέστερη •

ασεβέστερο •

ασεβέστεροι •

ασεβέστερες •

ασεβέστερα •

ασεβέστατος •

ασεβέστατη •

ασεβέστατο •

ασεβέστατοι •

ασεβέστατες •

ασεβέστατα •

ασεβέστατου •

ασεβέστατης •

ασεβέστατου •

ασεβέστατων •

ασεβέστατων •

ασεβέστατων •

ασεβέστατο •

ασεβέστατη •

ασεβέστατο •

ασεβέστατους •

ασεβέστατες •

ασεβέστατα •

ασεβέστατε •

ασεβέστατη •

ασεβέστατο •

ασεβέστατοι •

ασεβέστατες •

ασεβέστατα •


ευσεβής

head

ευσεβής • (efsevís) m (feminine ευσεβής, neuter ευσεβές)

efsevís (romanization)
ευσεβής (feminine)
ευσεβές (neuter)
ευσεβής (masculine nominative singular)
ευσεβής (feminine nominative singular)
ευσεβές (neuter nominative singular)
ευσεβείς (masculine nominative plural)
ευσεβείς (feminine nominative plural)
ευσεβή (neuter nominative plural)
ευσεβούς (genitive masculine singular)
ευσεβή (genitive masculine singular)
ευσεβούς (feminine genitive singular)
ευσεβούς (genitive neuter singular)
ευσεβών (genitive masculine plural)
ευσεβών (feminine genitive plural)
ευσεβών (genitive neuter plural)
ευσεβή (accusative masculine singular)
ευσεβή (accusative feminine singular)
ευσεβές (accusative neuter singular)
ευσεβείς (accusative masculine plural)
ευσεβείς (accusative feminine plural)
ευσεβή (accusative neuter plural)
ευσεβή (masculine singular vocative)
ευσεβής (masculine singular vocative)
ευσεβής (feminine singular vocative)
ευσεβές (neuter singular vocative)
ευσεβείς (masculine plural vocative)
ευσεβείς (feminine plural vocative)
ευσεβή (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
Vocative singular masc
fem: ευσεβή (or rare ευσεβής)
ευσεβέστερος (masculine nominative singular)
ευσεβέστερη (feminine nominative singular)
ευσεβέστερο (neuter nominative singular)
ευσεβέστεροι (masculine nominative plural)
ευσεβέστερες (feminine nominative plural)
ευσεβέστερα (neuter nominative plural)
ευσεβέστερου (genitive masculine singular)
ευσεβέστερης (feminine genitive singular)
ευσεβέστερου (genitive neuter singular)
ευσεβέστερων (genitive masculine plural)
ευσεβέστερων (feminine genitive plural)
ευσεβέστερων (genitive neuter plural)
ευσεβέστερο (accusative masculine singular)
ευσεβέστερη (accusative feminine singular)
ευσεβέστερο (accusative neuter singular)
ευσεβέστερους (accusative masculine plural)
ευσεβέστερες (accusative feminine plural)
ευσεβέστερα (accusative neuter plural)
ευσεβέστερε (masculine singular vocative)
ευσεβέστερη (feminine singular vocative)
ευσεβέστερο (neuter singular vocative)
ευσεβέστεροι (masculine plural vocative)
ευσεβέστερες (feminine plural vocative)
ευσεβέστερα (neuter plural vocative)
ευσεβέστατος (masculine nominative singular)
ευσεβέστατη (feminine nominative singular)
ευσεβέστατο (neuter nominative singular)
ευσεβέστατοι (masculine nominative plural)
ευσεβέστατες (feminine nominative plural)
ευσεβέστατα (neuter nominative plural)
ευσεβέστατου (genitive masculine singular)
ευσεβέστατης (feminine genitive singular)
ευσεβέστατου (genitive neuter singular)
ευσεβέστατων (genitive masculine plural)
ευσεβέστατων (feminine genitive plural)
ευσεβέστατων (genitive neuter plural)
ευσεβέστατο (accusative masculine singular)
ευσεβέστατη (accusative feminine singular)
ευσεβέστατο (accusative neuter singular)
ευσεβέστατους (accusative masculine plural)
ευσεβέστατες (accusative feminine plural)
ευσεβέστατα (accusative neuter plural)
ευσεβέστατε (masculine singular vocative)
ευσεβέστατη (feminine singular vocative)
ευσεβέστατο (neuter singular vocative)
ευσεβέστατοι (masculine plural vocative)
ευσεβέστατες (feminine plural vocative)
ευσεβέστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

Vocative singular masc, fem: ευσεβή (or rare ευσεβής), neu: ευσεβές. Vocatives plural: as in nominative.

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ευσεβής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ευσεβής, etc.)

el-decl-adj-table

ευσεβέστερος •

ευσεβέστερη •

ευσεβέστερο •

ευσεβέστεροι •

ευσεβέστερες •

ευσεβέστερα •

ευσεβέστερου •

ευσεβέστερης •

ευσεβέστερου •

ευσεβέστερων •

ευσεβέστερων •

ευσεβέστερων •

ευσεβέστερο •

ευσεβέστερη •

ευσεβέστερο •

ευσεβέστερους •

ευσεβέστερες •

ευσεβέστερα •

ευσεβέστερε •

ευσεβέστερη •

ευσεβέστερο •

ευσεβέστεροι •

ευσεβέστερες •

ευσεβέστερα •

ευσεβέστατος •

ευσεβέστατη •

ευσεβέστατο •

ευσεβέστατοι •

ευσεβέστατες •

ευσεβέστατα •

ευσεβέστατου •

ευσεβέστατης •

ευσεβέστατου •

ευσεβέστατων •

ευσεβέστατων •

ευσεβέστατων •

ευσεβέστατο •

ευσεβέστατη •

ευσεβέστατο •

ευσεβέστατους •

ευσεβέστατες •

ευσεβέστατα •

ευσεβέστατε •

ευσεβέστατη •

ευσεβέστατο •

ευσεβέστατοι •

ευσεβέστατες •

ευσεβέστατα •

ευσεβείς (efseveís)

ευσεβιστής

ευσεβισμός m (efsevismós, “Pietism”) & Ευσεβισμός


Αγία

head

Αγία • (Agía)

The feminine adjective αγία with capital letter, for names of churches, placenames, and official use.

η Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη

for names of Saints, see the feminine adjective αγία of άγιος (ágios)

(religion) (with capital Α for names of churches and placenames)

η Αγία Γραφή


Άγιος

Άγιος • (Ágios) m (feminine Αγία, neuter Άγιο)

Ágios (romanization)
Αγία (feminine)
Άγιο (neuter)
Άγιος (masculine nominative singular)
Αγία (feminine nominative singular)
Άγιο (neuter nominative singular)
Άγιοι (masculine nominative plural)
Άγιες (feminine nominative plural)
Άγια (neuter nominative plural)
Αγίου (genitive masculine singular)
Αγίας (feminine genitive singular)
Αγίου (genitive neuter singular)
Αγίων (genitive masculine plural)
Αγίων (feminine genitive plural)
Αγίων (genitive neuter plural)
Άγιο (accusative masculine singular)
Αγία (accusative feminine singular)
Άγιο (accusative neuter singular)
Αγίους (accusative masculine plural)
Άγιες (accusative feminine plural)
Άγια (accusative neuter plural)
Άγιε (masculine singular vocative)
Αγία (feminine singular vocative)
Άγιο (neuter singular vocative)
Άγιοι (masculine plural vocative)
Άγιες (feminine plural vocative)
Άγια (neuter plural vocative)
since the 17th century

el-decl-adj

• The feminine plural Αγίες is a frequently used form, since the 17th century, probably under the influence of the ancient accusative plural τὰς ἁγίας.
• The comparative αγιότερος is not used in religious titles. The superlative Αγιότατος is usually found in compounds (Παναγιότατος).

el-decl-adj-positive

The adjective άγιος with uppercase first letter, for names of churches, places, and official use. Lowercase is used for referring to a Saint.

Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου είναι αφιερωμένη στον άγιο Δημήτριο.

The Church of Saint Demetrius is devoted to Saint Demetrius.

I ekklisía tou Agíou Dimitríou eínai afieroméni ston ágio Dimítrio.

ο Άγιος Τάφος

(religion) names of churches or holy places

Άγιος ηγούμενος

elsewhere, written with lowercase first letter άγιος (ágios)

(religion, male) formal address for priests, especially of high rank, in official correspondence


Πράξεις

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις (Prā́xeis), shortening of Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

(biblical) Acts (fifth book in the New Testament of the Bible)


Ρουθ

From Koine Greek Ῥούθ (Rhoúth), from Hebrew רות.

(biblical) Ruth (the resident of Moab around whom the text centers)


Ιησούς του Ναυή

head

Ιησούς του Ναυή • (Iisoús tou Naví) m

From Koine Greek Ἰησοῦς τοῦ Ναυή (Iēsoûs toû Nauḗ).

der

Ἰησοῦς τοῦ Ναυή

(biblical) Joshua (son of Nun, Judge of Israel following Moses; author of the Book of Joshua)


σαντούρι

head

σαντούρι • (santoúri) n (plural σαντούρια)

santoúri (romanization)
σαντούρια (plural)
σαντούρι (nominative singular)
σαντούρια (nominative plural)
σαντουριού (genitive singular)
σαντουριών (genitive plural)
σαντούρι (accusative singular)
σαντούρια (accusative plural)
σαντούρι (singular vocative)
σαντούρια (plural vocative)

From Ottoman Turkish سانطور (santur), from Persian سنتور (santur).

—Ζορμπά [...] Θα τρώμε και θα πίνουμε μαζί. Κι ύστερα θα παίζεις σαντούρι.
—Αν έχω κέφι, ακούς; Αν έχω κέφι. [...] το σαντούρι είναι άλλο πράμα. Είναι θεριό, θέλει λευτεριά. Αν έχω κέφι, θα παίζω.
—Zormpá [...] Tha tróme kai tha pínoume mazí. Ki ýstera tha paízeis santoúri.
—An écho kéfi, akoús? An écho kéfi. [...] to santoúri eínai állo práma. Eínai therió, thélei lefteriá. An écho kéfi, tha paízo.

1946 Nikos Kazantzakis, Zorba the Greek. Translated by Peter Bien (@books.google)

—Zorba … We'll eat and drink together, and then, you'll play the santouri.
—If I'm in the mood, do you hear? If I'm in the mood! … the santouri is a wild beast and it needs freedom. I'll play if I feel like it.

(music) santur, folk stringed musical instrument, a type of hammered dulcimer played with small mallet-like hammers


ανάμα

anáma (romanization)
ανάματα (plural)
ανάμα (nominative singular)
ανάματα (nominative plural)
ανάματος (genitive singular)
αναμάτων (genitive plural)
ανάμα (accusative singular)
ανάματα (accusative plural)
ανάμα (singular vocative)
ανάματα (plural vocative)

(religion) communion wine, sacramental wine


κλέφτικο

κλέφτικο • (kléftiko) n (plural κλέφτικα)

kléftiko (romanization)
κλέφτικα (plural)
κλέφτικο (nominative singular)
κλέφτικα (nominative plural)
κλέφτικου (genitive singular)
κλέφτικων (genitive plural)
κλέφτικο (accusative singular)
κλέφτικα (accusative plural)
κλέφτικο (singular vocative)
κλέφτικα (plural vocative)

(food) kleftiko, the meat of the klephts, or 'kleftiko' style of cooking meat: marinated, cooked nowadays in parchment paper


μετουσιώνω

μετουσιώνω • (metousióno)

el-verb

μετουσιώνομαι

μετουσιώνω • (metousióno) (past μετουσίωσα, passive μετουσιώνομαι)

metousióno (romanization)
μετουσίωσα (past)
μετουσιώνομαι (passive)

(religion, Catholicism) to transubstantiate


μετουσίωση

head

μετουσιώωσεις

μετουσίωση • (metousíosi) f (plural μετουσιώωσεις)

el-noun

μετουσιώωσεις

metousíosi (romanization)
μετουσιώωσεις (plural)
μετουσίωση (nominative singular)
μετουσιώωσεις (nominative plural)
μετουσίωσης (genitive singular)
μετουσιώωσεων (genitive plural)
μετουσίωση (accusative singular)
μετουσιώωσεις (accusative plural)
μετουσίωση (singular vocative)
μετουσιώωσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: μετουσιώωσεως

el-decl-noun

μετουσιώωσεις

μετουσιώωσεων

μετουσιώωσεις

μετουσιώωσεις

Older or formal genitive singular: μετουσιώωσεως •


αναβολικά

anavoliká (romanization)
αναβολικά (nominative plural)
αναβολικών (genitive plural)
αναβολικά (accusative plural)
αναβολικά (plural vocative)


αναδασμός

head

αναδασμός • (anadasmós) m (plural αναδασμοί)

anadasmós (romanization)
αναδασμοί (plural)
αναδασμός (nominative singular)
αναδασμοί (nominative plural)
αναδασμού (genitive singular)
αναδασμών (genitive plural)
αναδασμό (accusative singular)
αναδασμούς (accusative plural)
αναδασμέ (singular vocative)
αναδασμοί (plural vocative)

(agriculture, politics) redistribution (of land)


αναβαθμίδα

αναβαθμίδα • (anavathmída) f (plural αναβαθμίδες)

anavathmída (romanization)
αναβαθμίδες (plural)
αναβαθμίδα (nominative singular)
αναβαθμίδες (nominative plural)
αναβαθμίδας (genitive singular)
αναβαθμίδων (genitive plural)
αναβαθμίδα (accusative singular)
αναβαθμίδες (accusative plural)
αναβαθμίδα (singular vocative)
αναβαθμίδες (plural vocative)

α‧να‧βαθ‧μί‧δα α‧να‧βα‧θμί‧δα

From Koine Greek ἀναβαθμίς (anabathmís), from ἀνα- (ana-, “up, upwards”) + βαθμίς (bathmís, “step, rung”), from Ancient Greek βαίνω (baínō, “to go, to mount”).


ανέβασμα

head

ανέβασμα • (anévasma) n (plural ανεβάσματα)

anévasma (romanization)
ανεβάσματα (plural)
ανέβασμα (nominative singular)
ανεβάσματα (nominative plural)
ανεβάσματος (genitive singular)
ανεβασμάτων (genitive plural)
ανέβασμα (accusative singular)
ανεβάσματα (accusative plural)
ανέβασμα (singular vocative)
ανεβάσματα (plural vocative)


αναβίβαση

αναβίβαση • (anavívasi) n (plural αναβιβάσεις)

anavívasi (romanization)
αναβιβάσεις (plural)
αναβίβαση (nominative singular)
αναβιβάσεις (nominative plural)
αναβίβασης (genitive singular)
αναβιβάσεων (genitive plural)
αναβίβαση (accusative singular)
αναβιβάσεις (accusative plural)
αναβίβαση (singular vocative)
αναβιβάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναβιβάσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναβιβάσεως •


ανάκρουσμα

head

ανακρούσματα

ανάκρουσμα • (anákrousma) n (plural ανακρούσματα)

el-noun

ανακρούσματα

anákrousma (romanization)
ανακρούσματα (plural)
ανάκρουσμα (nominative singular)
ανακρούσματα (nominative plural)
ανακρούσματος (genitive singular)
ανακρουσμάτων (genitive plural)
ανάκρουσμα (accusative singular)
ανακρούσματα (accusative plural)
ανάκρουσμα (singular vocative)
ανακρούσματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανακρούσματα

ανακρούσματος

ανακρουσμάτων

ανακρούσματα

ανακρούσματα


ανάλαδος

head

ανάλαδος • (análados) m (feminine ανάλαδη, neuter ανάλαδο)

análados (romanization)
ανάλαδη (feminine)
ανάλαδο (neuter)
ανάλαδος (masculine nominative singular)
ανάλαδη (feminine nominative singular)
ανάλαδο (neuter nominative singular)
ανάλαδοι (masculine nominative plural)
ανάλαδες (feminine nominative plural)
ανάλαδα (neuter nominative plural)
ανάλαδου (genitive masculine singular)
ανάλαδης (feminine genitive singular)
ανάλαδου (genitive neuter singular)
ανάλαδων (genitive masculine plural)
ανάλαδων (feminine genitive plural)
ανάλαδων (genitive neuter plural)
ανάλαδο (accusative masculine singular)
ανάλαδη (accusative feminine singular)
ανάλαδο (accusative neuter singular)
ανάλαδους (accusative masculine plural)
ανάλαδες (accusative feminine plural)
ανάλαδα (accusative neuter plural)
ανάλαδε (masculine singular vocative)
ανάλαδη (feminine singular vocative)
ανάλαδο (neuter singular vocative)
ανάλαδοι (masculine plural vocative)
ανάλαδες (feminine plural vocative)
ανάλαδα (neuter plural vocative)


πουδράρομαι

πουδράρομαι • (poudráromai)

el-verb

πουδραρίστηκα

πουδράρομαι • (poudráromai) passive (past πουδραρίστηκα, active πουδράρω)

poudráromai (romanization)
πουδραρίστηκα (past)
πουδράρω (active)

που‧δρά‧ρο‧μαι


πούδρα

poúdra (romanization)
πούδρες (plural)
πούδρα (nominative singular)
πούδρες (nominative plural)
πούδρας (genitive singular)
πούδρα (accusative singular)
πούδρες (accusative plural)
πούδρα (singular vocative)
πούδρες (plural vocative)

Φορούσε πούδρα ώστε να μη φαίνονται τα σπυριά της.

She was wearing powder so that her spots wouldn't be visible.

Foroúse poúdra óste na mi faínontai ta spyriá tis.

(cosmetics) powder (mixture of fine dry, sweet-smelling particles applied to the face or other body parts, to reduce shine or to alleviate chaffing)


πουδριέρα

head

πουδριέρα • (poudriéra) f (plural πουδριέρες)

poudriéra (romanization)
πουδριέρες (plural)
πουδριέρα (nominative singular)
πουδριέρες (nominative plural)
πουδριέρας (genitive singular)
πουδριέρα (accusative singular)
πουδριέρες (accusative plural)
πουδριέρα (singular vocative)
πουδριέρες (plural vocative)

From French poudrier, equivalent to πούδρα (poúdra, “powder”) + -ιέρα (-iéra).

suffix

Έβγαλε ένα σωρό πουδριέρες και καλλυντικά από την τσάντα της.

She took out a load of powder boxes and cosmetics from her bag.

Évgale éna soró poudriéres kai kallyntiká apó tin tsánta tis.

(cosmetics) powder compact, powder box (small box which holds powder)


σουτάρω

head

σουτάρω • (soutáro)

el-verb

σουτάρω • (soutáro) (past σούταρα/σουτάρισα, passive σουτάρομαι)

soutáro (romanization)
σούταρα (past)
σουτάρισα (past)
σουτάρομαι (passive)
σουτάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
σουτάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σουτάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σουταριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σουτάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σουτάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σουτάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σουταριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σουτάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
σουτάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σουτάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σουταριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σουτάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
σουτάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
σουταριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σουταριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σουτάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σουτάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σουτάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σουταριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σουταριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σουτάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σουτάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σουτάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σουτάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σουτάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σουταριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σουταριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σούταρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σουτάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σούταρα (active first-person indicative past perfective singular)
σουτάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
σουταριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σουταριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σουταρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σούταρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σουτάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σούταρες (active indicative past perfective second-person singular)
σουτάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
σουταριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σουταριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σουταρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σούταρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σουτάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σούταρε (active indicative past perfective singular third-person)
σουτάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
σουταριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σουταριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σουταρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σουτάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σουτάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
σουταριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σουταριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σουτάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σουτάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
σουταριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σουταριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σούταραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σουτάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σουτάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σουτάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σούταραν (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάραν (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σουταριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σουταρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σουταριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σουταριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σουτάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σουτάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σουτάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σουταριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σούταρε (active imperative imperfective second-person singular)
σουτάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
σούταρε (active imperative perfective second-person singular)
σουτάρισε (active imperative perfective second-person singular)
σουταρίσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
σουτάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
σουτάρετε (active imperative perfective plural second-person)
σουτάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σουταριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σουτάροντας (active participle present)
έχοντας σουτάρει (active participle past)
σουταρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σουτάρει (active infinitive-aorist)
σουταριστεί (infinitive-aorist passive)

Σούταρε από απόσταση και δεν έβαλε γκολ.

He shot from a distance and didn't get a goal.

Soútare apó apóstasi kai den évale gkol.

(sports, intransitive) to shoot, strike (fire a ball at target)


πουδράρω

head

πουδράρω • (poudráro)

el-verb

πουδραρίζομαι

πουδράρω • (poudráro) (past πουδράρισα/πούδραρα, passive πουδράρομαι/πουδραρίζομαι)

poudráro (romanization)
πουδράρισα (past)
πούδραρα (past)
πουδράρομαι (passive)
πουδραρίζομαι (passive)
πουδράρω (active first-person imperfective indicative present singular)
πουδράρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πουδράρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πουδραρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πουδραριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πουδράρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πουδράρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πουδράρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πουδραρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πουδραριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πουδράρει (active imperfective indicative present singular third-person)
πουδράρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πουδράρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πουδραρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πουδραριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πουδράρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πουδράρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πουδραριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
πουδραριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πουδράρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πουδράρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πουδράρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πουδραρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πουδραριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πουδραριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πουδράρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πουδράρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πουδράρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πουδράρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πουδράρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πουδραρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πουδραριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πουδραριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πούδραρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πουδράριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πούδραρα (active first-person indicative past perfective singular)
πουδράρισα (active first-person indicative past perfective singular)
πουδραριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πουδραριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πουδραρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πούδραρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πουδράριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πούδραρες (active indicative past perfective second-person singular)
πουδράρισες (active indicative past perfective second-person singular)
πουδραριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πουδραριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πουδραρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πούδραρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πουδράριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πούδραρε (active indicative past perfective singular third-person)
πουδράρισε (active indicative past perfective singular third-person)
πουδραριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πουδραριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πουδραρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πουδράραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πουδράραμε (active first-person indicative past perfective plural)
πουδραριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
πουδραριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πουδράρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πουδράρατε (active indicative past perfective plural second-person)
πουδραριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
πουδραριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πούδραραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πουδράραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πουδράρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πουδράριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πούδραραν (active indicative past perfective plural third-person)
πουδράραν (active indicative past perfective plural third-person)
πουδράρανε (active indicative past perfective plural third-person)
πουδράρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
πουδράρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πουδραριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
πουδραρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πουδραριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πουδραριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα πουδράρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πουδράρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα πουδράρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα πουδραριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πούδραρε (active imperative imperfective second-person singular)
πουδράριζε (active imperative imperfective second-person singular)
πούδραρε (active imperative perfective second-person singular)
πουδράρισε (active imperative perfective second-person singular)
πουδραρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
πουδράρετε (active imperative imperfective plural second-person)
πουδράρετε (active imperative perfective plural second-person)
πουδράρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
πουδραριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πουδράροντας (active participle present)
έχοντας πουδράρει (active participle past)
πουδραρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
πουδράρει (active infinitive-aorist)
πουδραριστεί (infinitive-aorist passive)

From French poudrer, equivalent to πούδρα (poúdra, “powder”) + -άρω (-áro).

Μια ώρα πουδράρουν την ηθοποιό.

They've been powdering the actress for an hour now.

(cosmetics, transitive) to powder (apply powder)


εκτελώ

head

εκτελώ • (ekteló)

el-verb

εκτελεσμένος

εκτελώ • (ekteló) (past εκτέλεσα/εξετέλεσα, passive εκτελούμαι, p‑past εκτελέστηκα/εκτελέσθηκα, ppp εκτελεσμένος)

ekteló (romanization)
εκτέλεσα (past)
εξετέλεσα (past)
εκτελούμαι (passive)
εκτελέστηκα (passive past)
εκτελέσθηκα (passive past)
εκτελεσμένος (participle passive perfect)
εκτελώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εκτελέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκτελούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκτελεστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκτελεσθώ (dependent first-person indicative informal passive perfective singular)
εκτελείς (active imperfective indicative present second-person singular)
εκτελέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκτελείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκτελεστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκτελεσθείς (dependent indicative informal passive perfective second-person singular)
εκτελεί (active imperfective indicative present singular third-person)
εκτελέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκτελείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκτελεστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκτελεσθεί (dependent indicative informal passive perfective singular third-person)
εκτελούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εκτελέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκτελούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκτελούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
εκτελεστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκτελεσθούμε (dependent first-person indicative informal passive perfective plural)
εκτελείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκτελέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκτελείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκτελείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
εκτελεστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκτελεσθείτε (dependent indicative informal passive perfective plural second-person)
εκτελούν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκτελούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκτελέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκτελέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκτελούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκτελεστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκτελεστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκτελεσθούν (dependent indicative informal passive perfective plural third-person)
εκτελούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εκτέλεσα (active first-person indicative past perfective singular)
εξετέλεσα (active archaic first-person indicative past perfective singular)
εκτελούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκτελούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκτελέστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκτελέσθηκα (first-person indicative informal passive past perfective singular)
[{εξετελέσθην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
εκτελούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εκτέλεσες (active indicative past perfective second-person singular)
εξετέλεσες (active archaic indicative past perfective second-person singular)
εκτελούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκτελούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκτελέστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκτελέσθηκες (indicative informal passive past perfective second-person singular)
[{εξετελέσθης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
εκτελούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εκτέλεσε (active indicative past perfective singular third-person)
εξετέλεσε (active archaic indicative past perfective singular third-person)
εκτελούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκτελείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκτελέστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκτελέσθηκε (indicative informal passive past perfective singular third-person)
εξετελέσθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
εκτελούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκτελέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκτελούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκτελεστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκτελεσθήκαμε (first-person indicative informal passive past perfective plural)
[{εξετελέσθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
εκτελούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκτελέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[εκτελούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
εκτελεστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκτελεσθήκατε (indicative informal passive past perfective plural second-person)
[{εξετελέσθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
εκτελούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκτελούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκτέλεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκτελέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκτελέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εξετέλεσαν (active archaic indicative past perfective plural third-person)
εκτελούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκτελούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκτελέστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκτελεστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκτελεστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
‑σθηκαν (indicative informal passive past perfective plural third-person)
εξετελέσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκτελώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκτελέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκτελούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκτελεστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
εκτελεσθώ (first-person future indicative informal passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εκτέλεσε (active imperative perfective second-person singular)
εκτελέσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκτελείτε (active imperative imperfective plural second-person)
εκτελέστε (active imperative perfective plural second-person)
εκτελείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκτελείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
εκτελεστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκτελεσθείτε (imperative informal passive perfective plural second-person)
εκτελώντας (active participle present)
εκτελούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εκτελέσει (active participle past)
εκτελεσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εκτελέσει (active infinitive-aorist)
εκτελεστεί (infinitive-aorist passive)
εκτελεσθεί (infinitive-aorist informal passive)

ε‧κτε‧λώ εκ‧τε‧λώ

Learned borrowing from Ancient Greek ἐκτελέω (ekteléō, “complete, bring to an end”), from ἐκ- (ek-, “from, out of”) + τέλος (télos, “completion, end”) and a semantic loan from French exécuter. Sense "perform" developed in Medieval Greek.

εκτέλεση

execution; action noun, for all senses above

Εκτέλεσαν άψογα το κομμάτι του Μότσαρτ.

They performed Mozart's piece brilliantly.

Ektélesan ápsoga to kommáti tou Mótsart.

(transitive, music) to perform, execute (give a performance of)


ανακρούομαι

head

ανακρούομαι • (anakroúomai)

el-verb

ανακρούστηκα

ανακρούομαι • (anakroúomai) passive (past ανακρούστηκα, active ανακρούω)

anakroúomai (romanization)
ανακρούστηκα (past)
ανακρούω (active)

ανακρούομε (anakroúome)

α‧να‧κρού‧ο‧μαι

Ο εθνικός ύμνος ανακρούστηκε από την ορχήστρα.

The national anthem was played by the orchestra.

O ethnikós ýmnos anakroústike apó tin orchístra.


πανταχού παρών

head

πανταχού παρών • (pantachoú parón) m (feminine παρούσα, neuter παρόν)

pantachoú parón (romanization)
παρούσα (feminine)
παρόν (neuter)

Ο Θεός είναι πανταχού παρών.
O Theós eínai pantachoú parón.
God is omnipresent.

(religion, formal, set phrase) omnipresent, ubiquitous (being everywhere at once)


αναπνευστήρας

αναπνευστήρες

αναπνευστήρας • (anapnefstíras) m (plural αναπνευστήρες)

el-noun

αναπνευστήρες

anapnefstíras (romanization)
αναπνευστήρες (plural)
αναπνευστήρας (nominative singular)
αναπνευστήρες (nominative plural)
αναπνευστήρα (genitive singular)
αναπνευστήρων (genitive plural)
αναπνευστήρα (accusative singular)
αναπνευστήρες (accusative plural)
αναπνευστήρα (singular vocative)
αναπνευστήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αναπνευστήρας

αναπνευστήρες

αναπνευστήρα

αναπνευστήρων

αναπνευστήρα

αναπνευστήρες

αναπνευστήρα

αναπνευστήρες


οφσάιντ

(sports) offside (in an illegal position ahead of the ball)


σέντερ φορ

head

σέντερ φορ • (sénter for) m (indeclinable)

(soccer) centre forward (most central of the strikers)


σέντερ

(soccer) centre (player position in centre of field)


σέντερ μπακ

σέντερ μπακ • (sénter bak) m (indeclinable)

(soccer) centre-back (player who plays in the centre of defence)


αναστροφή

αναστροφή • (anastrofí) f (plural αναστροφές)

anastrofí (romanization)
αναστροφές (plural)
αναστροφή (nominative singular)
αναστροφές (nominative plural)
αναστροφής (genitive singular)
αναστροφών (genitive plural)
αναστροφή (accusative singular)
αναστροφές (accusative plural)
αναστροφή (singular vocative)
αναστροφές (plural vocative)

α‧να‧στρο‧φή

From Ancient Greek ἀναστροφή (anastrophḗ).

(exercise) lying on the back with legs raised


πουδραρίζομαι

πουδραρίζομαι • (poudrarízomai)

el-verb

πουδραρίστηκα

πουδραρίζομαι • (poudrarízomai) passive (past πουδραρίστηκα)

poudrarízomai (romanization)
πουδραρίστηκα (past)

που‧δρα‧ρί‧ζομαι

πουδράρομαι πουδράρομαι#Greek

πουδράρω πουδράρω

(cosmetics) Alternative form of πουδράρομαι (poudráromai), passive of πουδράρω


εξώστης

exóstis (romanization)
εξώστες (plural)
εξώστης (nominative singular)
εξώστες (nominative plural)
εξώστη (genitive singular)
εξωστών (genitive plural)
εξώστη (accusative singular)
εξώστες (accusative plural)
εξώστη (singular vocative)
εξώστες (plural vocative)

EL-εξώστης.ogg

Learned borrowing from Byzantine Greek ἐξώστης (exṓstēs, “balcony”), from Koine Greek ἐξώστης (exṓstēs, “platform of ship or for docking ships”), from Ancient Greek sense "one who drives out". From stem ἐξωσ- of the ancient verb ἐξωθέω, ἐξωθῶ (exōthéō, exōthô, “force out”).


ακομπανιάρομαι

head

ακομπανιάρομαι • (akompaniáromai)

el-verb

ακομπανιαρίστηκα

ακομπανιάρομαι • (akompaniáromai) passive (past ακομπανιαρίστηκα, active ακομπανιάρω)

akompaniáromai (romanization)
ακομπανιαρίστηκα (past)
ακομπανιάρω (active)

α‧κο‧μπα‧νιά‧ρο‧μαι


αναφύτευση

head

αναφυτεύσεις

αναφύτευση • (anafýtefsi) f (plural αναφυτεύσεις)

el-noun

αναφυτεύσεις

anafýtefsi (romanization)
αναφυτεύσεις (plural)
αναφύτευση (nominative singular)
αναφυτεύσεις (nominative plural)
αναφύτευσης (genitive singular)
αναφυτεύσεων (genitive plural)
αναφύτευση (accusative singular)
αναφυτεύσεις (accusative plural)
αναφύτευση (singular vocative)
αναφυτεύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναφυτεύσεως

el-decl-noun

αναφυτεύσεις

αναφυτεύσεων

αναφυτεύσεις

αναφυτεύσεις

Older or formal genitive singular: αναφυτεύσεως •


αναφυτεύω

head

αναφυτεύω • (anafytévo)

el-verb

αναφυτεύομαι

αναφυτεύω • (anafytévo) (past αναφύτευσα, passive αναφυτεύομαι)

anafytévo (romanization)
αναφύτευσα (past)
αναφυτεύομαι (passive)
αναφυτεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναφυτεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναφυτεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναφυτευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναφυτευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναφυτεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναφυτεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναφυτεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναφυτευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναφυτευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναφυτεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναφυτεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναφυτεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναφυτευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναφυτευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναφυτεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναφυτεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναφυτευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναφυτευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναφυτευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναφυτεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναφυτεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναφυτεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναφυτευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναφυτευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναφυτευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναφυτεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναφυτεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναφυτεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναφυτεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναφυτεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναφυτευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναφυτευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναφυτευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναφυτευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναφύτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναφύτευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αναφυτευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναφυτευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναφυτεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναφυτεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναφύτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναφύτευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αναφυτευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναφυτευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναφυτεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναφυτεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναφύτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναφύτευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αναφυτευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναφυτευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναφυτεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναφυτεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναφυτεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναφυτεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναφυτευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναφυτευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναφυτευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναφυτεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναφυτεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναφυτευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναφυτευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναφυτευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναφύτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναφυτεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναφυτεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναφύτευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναφυτεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναφυτεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναφυτεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναφυτευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναφυτεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναφυτεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναφυτεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναφυτεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναφυτευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αναφυτευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναφύτευε (active imperative imperfective second-person singular)
αναφύτευσε (active imperative perfective second-person singular)
αναφυτεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναφυτεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναφυτεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αναφυτεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναφυτευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναφυτευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναφυτεύοντας (active participle present)
έχοντας αναφυτεύσει (active participle past)
αναφυτευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναφυτεύσει (active infinitive-aorist)
αναφυτευθεί (infinitive-aorist passive)
αναφυτευτεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧φυ‧τεύ‧ω

Inherited from Katharevousa ἀναφυτεύω, from Ancient Greek ἀναφυτεύω (anaphuteúō). Morphologically, from ανα- (“re-, again”) + φυτεύω (“I plant”).


φιξάρω

head

φιξάρω • (fixáro)

el-verb

φιξάρω • (fixáro) (past φιξάρισα, passive φιξάρομαι)

fixáro (romanization)
φιξάρισα (past)
φιξάρομαι (passive)
φιξάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
φιξάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φιξάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
φιξαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
φιξάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φιξάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φιξάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
φιξαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
φιξάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
φιξάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φιξάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
φιξαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
φιξάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φιξάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φιξαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
φιξαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
φιξάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φιξάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φιξάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φιξαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φιξαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
φιξάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φιξάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φιξάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φιξάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φιξάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
φιξαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φιξαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φιξάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φιξάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
φιξαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φιξαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φιξαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
φιξάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φιξάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
φιξαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φιξαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φιξαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
φιξάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φιξάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
φιξαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φιξαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φιξαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
φιξάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φιξάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
φιξαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
φιξαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
φιξάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φιξάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
φιξαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
φιξαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
φιξάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φιξάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φιξάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φιξάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
φιξάραν (active indicative past perfective plural third-person)
φιξάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
φιξάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
φιξαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
φιξαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φιξαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φιξαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα φιξάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φιξάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα φιξάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα φιξαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
φιξάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
φιξάρισε (active imperative perfective second-person singular)
φιξαρίσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
φιξάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
φιξάρετε (active imperative perfective plural second-person)
φιξάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
φιξαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
φιξάροντας (active participle present)
έχοντας φιξάρει (active participle past)
φιξαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
φιξάρει (active infinitive-aorist)
φιξαριστεί (infinitive-aorist passive)

Borrowed from French fixer + -άρω (“suffix for verbs”).

(photography) to fix (a photographic image)


μηρυκάζω

head

μηρυκάζω • (mirykázo)

el-verb

μηρυκάζω • (mirykázo) (past μηρύκασα, passive —)


αναχαράζω

head

αναχαράζω • (anacharázo)

el-verb

αναχαράζομαι

αναχαράζω • (anacharázo) (past αναχάραξα, passive αναχαράζομαι)

anacharázo (romanization)
αναχάραξα (past)
αναχαράζομαι (passive)


αντίφωνο

head

αντίφωνο • (antífono) n (plural αντίφωνα)

antífono (romanization)
αντίφωνα (plural)
αντίφωνο (nominative singular)
αντίφωνα (nominative plural)
αντιφώνου (genitive singular)
αντίφωνου (genitive singular)
αντιφώνων (genitive plural)
αντίφωνο (accusative singular)
αντίφωνα (accusative plural)
αντίφωνο (singular vocative)
αντίφωνα (plural vocative)

From Ancient Greek ἀντίφωνος (antíphōnos). Doublet of ανθέμιο (anthémio).

(ecclesiastical) antiphon (a psalm or hymn sung responsively)


αναχωρήτρια

αναχωρήτριες

αναχωρήτρια • (anachorítria) f (plural αναχωρήτριες, masculine αναχωρητής)

el-noun

αναχωρήτριες

anachorítria (romanization)
αναχωρήτριες (plural)
αναχωρητής (masculine)
αναχωρήτρια (nominative singular)
αναχωρήτριες (nominative plural)
αναχωρήτριας (genitive singular)
αναχωρητριών (genitive plural)
αναχωρήτρια (accusative singular)
αναχωρήτριες (accusative plural)
αναχωρήτρια (singular vocative)
αναχωρήτριες (plural vocative)

el-decl-noun

αναχωρήτριες

αναχωρήτριας

αναχωρητριών

αναχωρήτριες

αναχωρήτριες

(religion) hermit, recluse, anchorite (anachorite), eremite


αναχωρητισμός

head

αναχωρητήρια

αναχωρητισμός • (anachoritismós) n (plural αναχωρητήρια)

el-noun

αναχωρητήρια

anachoritismós (romanization)
αναχωρητήρια (plural)
αναχωρητισμός (nominative singular)
αναχωρητισμοί (nominative plural)
αναχωρητισμού (genitive singular)
αναχωρητισμών (genitive plural)
αναχωρητισμό (accusative singular)
αναχωρητισμούς (accusative plural)
αναχωρητισμέ (singular vocative)
αναχωρητισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αναχωρητισμός

αναχωρητισμοί

αναχωρητισμού

αναχωρητισμών

αναχωρητισμό

αναχωρητισμούς

αναχωρητισμέ

αναχωρητισμοί

(religion) anachoresis (the way of life of an anchorite)


αναχωρητήριο

head

αναχωρητήρια

αναχωρητήριο • (anachoritírio) n (plural αναχωρητήρια)

el-noun

αναχωρητήρια

anachoritírio (romanization)
αναχωρητήρια (plural)
αναχωρητήριο (nominative singular)
αναχωρητήρια (nominative plural)
αναχωρητηρίου (genitive singular)
αναχωρητήριου (genitive singular)
αναχωρητηρίων (genitive plural)
αναχωρητήριο (accusative singular)
αναχωρητήρια (accusative plural)
αναχωρητήριο (singular vocative)
αναχωρητήρια (plural vocative)

el-decl-noun

αναχωρητήριο

αναχωρητήρια

αναχωρητηρίου

αναχωρητήριου

αναχωρητηρίων

αναχωρητήριο

αναχωρητήρια

αναχωρητήριο

αναχωρητήρια


αναχωρητής

head

αναχωρητής • (anachoritís) m (plural αναχωρητές, feminine αναχωρήτρια)

anachoritís (romanization)
αναχωρητές (plural)
αναχωρήτρια (feminine)
αναχωρητής (nominative singular)
αναχωρητές (nominative plural)
αναχωρητή (genitive singular)
αναχωρητών (genitive plural)
αναχωρητή (accusative singular)
αναχωρητές (accusative plural)
αναχωρητή (singular vocative)
αναχωρητές (plural vocative)


μοντέλο

montélo (romanization)
μοντέλα (plural)
μοντέλο (nominative singular)
μοντέλα (nominative plural)
μοντέλου (genitive singular)
μοντέλων (genitive plural)
μοντέλο (accusative singular)
μοντέλα (accusative plural)
μοντέλο (singular vocative)
μοντέλα (plural vocative)

μοντελίστα

female fashion designer, modellista, model maker


ανδρείκελο

ανδρείκελο • (andreíkelo) n (plural ανδρείκελα)

andreíkelo (romanization)
ανδρείκελα (plural)
ανδρείκελο (nominative singular)
ανδρείκελα (nominative plural)
ανδρεικέλου (genitive singular)
ανδρείκελου (genitive singular)
ανδρεικέλων (genitive plural)
ανδρείκελο (accusative singular)
ανδρείκελα (accusative plural)
ανδρείκελο (singular vocative)
ανδρείκελα (plural vocative)

el-decl-noun

ανδρείκελου • and ανδρείκελων • are common, but 'ungrammatical', genitive forms.


ντουέτο

ntouéto (romanization)
ντουέτο (nominative singular)
ντουέτα (nominative plural)
ντουέτου (genitive singular)
ντουέτων (genitive plural)
ντουέτο (accusative singular)
ντουέτα (accusative plural)
ντουέτο (singular vocative)
ντουέτα (plural vocative)


ανεμότρατα

head

ανεμότρατα • (anemótrata) f (plural ανεμότρατες)

anemótrata (romanization)
ανεμότρατες (plural)
ανεμότρατα (nominative singular)
ανεμότρατες (nominative plural)
ανεμότρατας (genitive singular)
ανεμότρατα (accusative singular)
ανεμότρατες (accusative plural)
ανεμότρατα (singular vocative)
ανεμότρατες (plural vocative)

α‧νε‧μό‧τρα‧τα


αβδελλιάζω

αβδελλιάζω • (avdelliázo)

el-verb

αβδελλιάζομαι

αβδελλιάζω • (avdelliázo) (past αβδέλλιασα, passive αβδελλιάζομαι)

avdelliázo (romanization)
αβδέλλιασα (past)
αβδελλιάζομαι (passive)
αβδελλιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αβδελλιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αβδελλιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αβδελλιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αβδελλιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αβδελλιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αβδελλιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αβδελλιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αβδελλιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αβδελλιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αβδελλιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αβδελλιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αβδελλιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αβδελλιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αβδελλιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αβδελλιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αβδελλιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αβδελλιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αβδελλιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αβδελλιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αβδελλιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αβδελλιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αβδελλιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αβδελλιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβδελλιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβδελλιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αβδελλιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αβδελλιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αβδέλλιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αβδέλλιασα (active first-person indicative past perfective singular)
αβδελλιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αβδελλιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αβδελλιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αβδέλλιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αβδέλλιασες (active indicative past perfective second-person singular)
αβδελλιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αβδελλιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αβδελλιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αβδέλλιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αβδέλλιασε (active indicative past perfective singular third-person)
αβδελλιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αβδελλιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αβδελλιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αβδελλιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αβδελλιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αβδελλιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αβδελλιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αβδελλιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αβδελλιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αβδελλιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αβδελλιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αβδέλλιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδελλιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδελλιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδέλλιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αβδελλιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αβδελλιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αβδελλιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αβδελλιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αβδελλιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αβδελλιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αβδελλιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αβδελλιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αβδέλλιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αβδέλλιασε (active imperative perfective second-person singular)
αβδελλιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αβδελλιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αβδελλιάστε (active imperative perfective plural second-person)
αβδελλιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αβδελλιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αβδελλιάζοντας (active participle present)
έχοντας αβδελλιάσει (active participle past)
αβδελλιάσει (active infinitive-aorist)
αβδελλιαστεί (infinitive-aorist passive)

(agriculture) to infested with liver flukes or leeches (livestock)


δόξα τω Θεώ

head

δόξα τω Θεώ!

δόξα τω Θεώ! • (dóxa to Theó!)

δόξα τω Θεώ ! (canonical)
dóxa to Theó! (romanization)

In polytonic script, δόξα τῷ Θεῷ (dóxa tôi Theôi), from δόξα f (dóxa, “glory”) and dative case τῷ (tôi, “to the”) θεῷ m (theôi, “god”), written with uppercase Θεός (Theós).

Δόξα τω Θεώ, γλιτώσαμε απ’ τον κίνδυνο.

Dóxa to Theó, glitósame ap’ ton kíndyno.

Δόξα τω Θεώ, οι δουλειές μου πάνε πολύ καλά.

Thank God, my business is flourishing (doing very well).

Dóxa to Theó, oi douleiés mou páne polý kalá.