φυτεύω

head

φυτεύω • (fytévo)

el-verb

φυτεύω • (fytévo) (past φύτεψα, passive φυτεύομαι)

fytévo (romanization)
φύτεψα (past)
φυτεύομαι (passive)
φυτεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
φυτέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φυτεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
φυτευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
φυτεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φυτέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φυτεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
φυτευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
φυτεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
φυτέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φυτεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
φυτευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
φυτεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φυτέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φυτευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
φυτευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
φυτεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φυτέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φυτεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φυτευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φυτευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
φυτεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φυτεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φυτέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φυτέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φυτεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
φυτευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φυτευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φύτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φύτεψα (active first-person indicative past perfective singular)
φυτευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φυτευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φυτεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
φύτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φύτεψες (active indicative past perfective second-person singular)
φυτευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φυτευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φυτεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
φύτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φύτεψε (active indicative past perfective singular third-person)
φυτευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φυτευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φυτεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
φυτεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φυτέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
φυτευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
φυτευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
φυτεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φυτέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
φυτευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
φυτευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
φύτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φυτεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φυτεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φύτεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
φυτέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
φυτέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
φυτεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
φυτευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
φυτεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φυτευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φυτευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα φυτεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φυτέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα φυτεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα φυτευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
φύτευε (active imperative imperfective second-person singular)
φύτεψε (active imperative perfective second-person singular)
φύτευ' (active imperative perfective second-person singular)
φυτέψου (imperative passive perfective second-person singular)
φυτεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
φυτέψτε (active imperative perfective plural second-person)
φυτεύτε (active imperative perfective plural second-person)
φυτεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
φυτευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
φυτεύοντας (active participle present)
έχοντας φυτέψει (active participle past)
φυτεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
φυτέψει (active infinitive-aorist)
φυτευτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Ancient Greek φυτεύω (phuteúō).

Ήταν έξω στον κήπο της και φύτευε τριαντάφυλλα.

She was out planting roses in her garden.

Ítan éxo ston kípo tis kai fýteve triantáfylla.

Είχα φυτέψει μια καρδιά στου χωρισμού την αμμουδιά. (1959 song by Mikis Theodorakis)

I had planted a heart on the beach of separation.

Eícha fytépsei mia kardiá stou chorismoú tin ammoudiá.

(horticulture) to plant (place growing thing in soil)


αιδεσιμότατος

head

αιδεσιμότατοι

αιδεσιμότατος • (aidesimótatos) m (plural αιδεσιμότατοι)

el-noun

αιδεσιμότατοι

aidesimótatos (romanization)
αιδεσιμότατοι (plural)
αιδεσιμότατος (nominative singular)
αιδεσιμότατοι (nominative plural)
αιδεσιμότατου (genitive singular)
αιδεσιμοτάτου (genitive singular)
αιδεσιμότατων (genitive plural)
αιδεσιμοτάτων (genitive plural)
αιδεσιμότατο (accusative singular)
αιδεσιμότατους (accusative plural)
αιδεσιμοτάτους (accusative plural)
αιδεσιμότατε (singular vocative)
αιδεσιμότατοι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

αιδεσιμότατος

αιδεσιμότατοι

αιδεσιμότατου

αιδεσιμοτάτου

αιδεσιμότατων

αιδεσιμοτάτων

αιδεσιμότατο

αιδεσιμότατους

αιδεσιμοτάτους

αιδεσιμότατε

αιδεσιμότατοι

(religion, title) most reverend, very reverend (used for married priests)


μονοούσιος

head

μονοούσιος • (monooúsios) m (feminine μονοούσια or μονοούσιος, neuter μονοούσιο)

monooúsios (romanization)
μονοούσια (feminine)
μονοούσιος (feminine)
μονοούσιο (neuter)
μονοούσιος (masculine nominative singular)
μονοούσιος (feminine nominative singular)
μονοούσια (feminine nominative singular)
μονοούσιο (neuter nominative singular)
μονοούσιοι (masculine nominative plural)
μονοούσιοι (feminine nominative plural)
μονοούσιες (feminine nominative plural)
μονοούσια (neuter nominative plural)
μονοούσιου (genitive masculine singular)
μονοούσιου (feminine genitive singular)
μονοούσιας (feminine genitive singular)
μονοούσιου (genitive neuter singular)
μονοούσιων (genitive masculine plural)
μονοούσιων (feminine genitive plural)
μονοούσιων (genitive neuter plural)
μονοούσιο (accusative masculine singular)
μονοούσιο (accusative feminine singular)
μονοούσια (accusative feminine singular)
μονοούσιο (accusative neuter singular)
μονοούσιους (accusative masculine plural)
μονοούσιους (accusative feminine plural)
μονοούσιες (accusative feminine plural)
μονοούσια (accusative neuter plural)
μονοούσιε (masculine singular vocative)
μονοούσιε (feminine singular vocative)
μονοούσια (feminine singular vocative)
μονοούσιο (neuter singular vocative)
μονοούσιοι (masculine plural vocative)
μονοούσιοι (feminine plural vocative)
μονοούσιες (feminine plural vocative)
μονοούσια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μονοούσιος •

μονοούσιος •

μονοούσιοι •

μονοούσιοι •

μονοούσιες •

μονοούσιου •

μονοούσιου •

μονοούσιας •

μονοούσιου •

μονοούσιων •

μονοούσιων •

μονοούσιων •

μονοούσιους •

μονοούσιους •

μονοούσιες •

μονοούσιοι •

μονοούσιοι •

μονοούσιες •


εξοχικός

head

εξοχικός • (exochikós) m (feminine εξοχική, neuter εξοχικό)

exochikós (romanization)
εξοχική (feminine)
εξοχικό (neuter)
εξοχικός (masculine nominative singular)
εξοχική (feminine nominative singular)
εξοχικό (neuter nominative singular)
εξοχικοί (masculine nominative plural)
εξοχικές (feminine nominative plural)
εξοχικά (neuter nominative plural)
εξοχικού (genitive masculine singular)
εξοχικής (feminine genitive singular)
εξοχικού (genitive neuter singular)
εξοχικών (genitive masculine plural)
εξοχικών (feminine genitive plural)
εξοχικών (genitive neuter plural)
εξοχικό (accusative masculine singular)
εξοχική (accusative feminine singular)
εξοχικό (accusative neuter singular)
εξοχικούς (accusative masculine plural)
εξοχικές (accusative feminine plural)
εξοχικά (accusative neuter plural)
εξοχικέ (masculine singular vocative)
εξοχική (feminine singular vocative)
εξοχικό (neuter singular vocative)
εξοχικοί (masculine plural vocative)
εξοχικές (feminine plural vocative)
εξοχικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εξοχικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εξοχικός, etc.)

Morphologically εξοχή (exochí, “countryside”) + -ικός (-ikós).

suffix

(cooking) en papillote, cooked in foil, paper, etc


λαδερός

head

λαδερός • (laderós) m (feminine λαδερή, neuter λαδερό)

laderós (romanization)
λαδερή (feminine)
λαδερό (neuter)
λαδερός (masculine nominative singular)
λαδερή (feminine nominative singular)
λαδερό (neuter nominative singular)
λαδεροί (masculine nominative plural)
λαδερές (feminine nominative plural)
λαδερά (neuter nominative plural)
λαδερού (genitive masculine singular)
λαδερής (feminine genitive singular)
λαδερού (genitive neuter singular)
λαδερών (genitive masculine plural)
λαδερών (feminine genitive plural)
λαδερών (genitive neuter plural)
λαδερό (accusative masculine singular)
λαδερή (accusative feminine singular)
λαδερό (accusative neuter singular)
λαδερούς (accusative masculine plural)
λαδερές (accusative feminine plural)
λαδερά (accusative neuter plural)
λαδερέ (masculine singular vocative)
λαδερή (feminine singular vocative)
λαδερό (neuter singular vocative)
λαδεροί (masculine plural vocative)
λαδερές (feminine plural vocative)
λαδερά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο λαδερός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο λαδερός, etc.)


ακαλλιέργητος

head

ακαλλιέργητη

ακαλλιέργητο

ακαλλιέργητος • (akalliérgitos) m (feminine ακαλλιέργητη, neuter ακαλλιέργητο)

el-adj

ακαλλιέργητη

ακαλλιέργητο

akalliérgitos (romanization)
ακαλλιέργητη (feminine)
ακαλλιέργητο (neuter)
ακαλλιέργητος (masculine nominative singular)
ακαλλιέργητη (feminine nominative singular)
ακαλλιέργητο (neuter nominative singular)
ακαλλιέργητοι (masculine nominative plural)
ακαλλιέργητες (feminine nominative plural)
ακαλλιέργητα (neuter nominative plural)
ακαλλιέργητου (genitive masculine singular)
ακαλλιέργητης (feminine genitive singular)
ακαλλιέργητου (genitive neuter singular)
ακαλλιέργητων (genitive masculine plural)
ακαλλιέργητων (feminine genitive plural)
ακαλλιέργητων (genitive neuter plural)
ακαλλιέργητο (accusative masculine singular)
ακαλλιέργητη (accusative feminine singular)
ακαλλιέργητο (accusative neuter singular)
ακαλλιέργητους (accusative masculine plural)
ακαλλιέργητες (accusative feminine plural)
ακαλλιέργητα (accusative neuter plural)
ακαλλιέργητε (masculine singular vocative)
ακαλλιέργητη (feminine singular vocative)
ακαλλιέργητο (neuter singular vocative)
ακαλλιέργητοι (masculine plural vocative)
ακαλλιέργητες (feminine plural vocative)
ακαλλιέργητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ακαλλιέργητος

el-decl-adj-table

ακαλλιέργητος •

ακαλλιέργητη •

ακαλλιέργητο •

ακαλλιέργητοι •

ακαλλιέργητες •

ακαλλιέργητα •

ακαλλιέργητου •

ακαλλιέργητης •

ακαλλιέργητου •

ακαλλιέργητων •

ακαλλιέργητων •

ακαλλιέργητων •

ακαλλιέργητο •

ακαλλιέργητη •

ακαλλιέργητο •

ακαλλιέργητους •

ακαλλιέργητες •

ακαλλιέργητα •

ακαλλιέργητε •

ακαλλιέργητη •

ακαλλιέργητο •

ακαλλιέργητοι •

ακαλλιέργητες •

ακαλλιέργητα •


λαδερό

laderó (romanization)
λαδερά (plural)
λαδερό (nominative singular)
λαδερά (nominative plural)
λαδερού (genitive singular)
λαδερών (genitive plural)
λαδερό (accusative singular)
λαδερά (accusative plural)
λαδερό (singular vocative)
λαδερά (plural vocative)

Substantivised neuter of adjective λαδερός (laderós, “oily”).

λαδερά λαδερά#Greek

(cooking) dish cooked with oil usually collectively in the plural: λαδερά (laderá)


κομπέρ

(theater, television, radio) presenter, compere


παρουσιάστρια

head

παρουσιάστριες

παρουσιαστής

παρουσιάστρια • (parousiástria) f (plural παρουσιάστριες, masculine παρουσιαστής)

el-noun

παρουσιάστριες

παρουσιαστής

parousiástria (romanization)
παρουσιάστριες (plural)
παρουσιαστής (masculine)
παρουσιάστρια (nominative singular)
παρουσιάστριες (nominative plural)
παρουσιάστριας (genitive singular)
παρουσιαστριών (genitive plural)
παρουσιάστρια (accusative singular)
παρουσιάστριες (accusative plural)
παρουσιάστρια (singular vocative)
παρουσιάστριες (plural vocative)

el-decl-noun

παρουσιάστρια

παρουσιάστριες

παρουσιάστριας

παρουσιαστριών

παρουσιάστρια

παρουσιάστριες

παρουσιάστρια

παρουσιάστριες

(theater, television, radio) presenter, compere, newsreader


παρουσιαστής

head

παρουσιαστές

παρουσιάστρια

παρουσιαστής • (parousiastís) m (plural παρουσιαστές, feminine παρουσιάστρια)

el-noun

παρουσιαστές

παρουσιάστρια

parousiastís (romanization)
παρουσιαστές (plural)
παρουσιάστρια (feminine)
παρουσιαστής (nominative singular)
παρουσιαστές (nominative plural)
παρουσιαστή (genitive singular)
παρουσιαστών (genitive plural)
παρουσιαστή (accusative singular)
παρουσιαστές (accusative plural)
παρουσιαστή (singular vocative)
παρουσιαστές (plural vocative)

el-decl-noun

παρουσιαστής

παρουσιαστές

παρουσιαστών

παρουσιαστές

παρουσιαστές

Learnedly, from the past stem παρουσιασ- (parousias-) of παρουσιάζω (parousiázo, “to present, introduce”) + -τής (-tís), formed as a calque of French présentateur.


γραβάτα

head

γραβάτα • (graváta) f (plural γραβάτες)

el-noun

γραβάτα • (graváta) f (plural γραβάτες)

graváta (romanization)
γραβάτες (plural)
γραβάτα (nominative singular)
γραβάτες (nominative plural)
γραβάτας (genitive singular)
γραβατών (genitive plural)
γραβάτα (accusative singular)
γραβάτες (accusative plural)
γραβάτα (singular vocative)
γραβάτες (plural vocative)


πρωτάθλημα

head

πρωταθλήματα

πρωτάθλημα • (protáthlima) n (plural πρωταθλήματα)

el-noun

πρωταθλήματα

protáthlima (romanization)
πρωταθλήματα (plural)
πρωτάθλημα (nominative singular)
πρωταθλήματα (nominative plural)
πρωταθλήματος (genitive singular)
πρωταθλημάτων (genitive plural)
πρωτάθλημα (accusative singular)
πρωταθλήματα (accusative plural)
πρωτάθλημα (singular vocative)
πρωταθλήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πρωταθλήματα

πρωταθλήματος

πρωταθλημάτων

πρωταθλήματα

πρωταθλήματα

πρω‧τά‧θλη‧μα

πρωτ- (prot-, “first”) + άθλημα (áthlima, “sport”)


μουσακάς

head

μουσακάς • (mousakás) m (plural μουσακάδες)

mousakás (romanization)
μουσακάδες (plural)
μουσακάς (nominative singular)
μουσακάδες (nominative plural)
μουσακά (genitive singular)
μουσακάδων (genitive plural)
μουσακά (accusative singular)
μουσακάδες (accusative plural)
μουσακά (singular vocative)
μουσακάδες (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish [Term?], from either Arabic مُسَقَّعَة (musaqqaʕa) or Arabic مُصَقَّعَة (muṣaqqaʕa).


θυρεός

thyreós (romanization)
θυρεοί (plural)
θυρεός (nominative singular)
θυρεοί (nominative plural)
θυρεού (genitive singular)
θυρεών (genitive plural)
θυρεό (accusative singular)
θυρεούς (accusative plural)
θυρεέ (singular vocative)
θυρεοί (plural vocative)


Λευϊτικό

Λευϊτικό • (Levïtikó) f

Levïtikó (romanization)
Λευϊτικό (nominative singular)
Λευϊτικού (genitive singular)
Λευϊτικό (accusative singular)
Λευϊτικό (singular vocative)

From Koine Greek Λευϊτικόν (Leuïtikón), from Ancient Greek λεβυϊτικόν (lebuïtikón).

(biblical) Leviticus (third book in the Old Testament of the Bible)


σκιοφωτισμός

σκιοφωτισμοί

σκιοφωτισμός • (skiofotismós) f (plural σκιοφωτισμοί)

el-noun

σκιοφωτισμοί

skiofotismós (romanization)
σκιοφωτισμοί (plural)
σκιοφωτισμός (nominative singular)
σκιοφωτισμοί (nominative plural)
σκιοφωτισμού (genitive singular)
σκιοφωτισμών (genitive plural)
σκιοφωτισμό (accusative singular)
σκιοφωτισμούς (accusative plural)
σκιοφωτισμέ (singular vocative)
σκιοφωτισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

σκιοφωτισμός

σκιοφωτισμοί

σκιοφωτισμού

σκιοφωτισμών

σκιοφωτισμούς

σκιοφωτισμοί


φωτοσκίαση

head

φωτοσκιάσεις

φωτοσκίαση • (fotoskíasi) f (plural φωτοσκιάσεις)

el-noun

φωτοσκιάσεις

fotoskíasi (romanization)
φωτοσκιάσεις (plural)
φωτοσκίαση (nominative singular)
φωτοσκιάσεις (nominative plural)
φωτοσκίασης (genitive singular)
φωτοσκιάσεων (genitive plural)
φωτοσκίαση (accusative singular)
φωτοσκιάσεις (accusative plural)
φωτοσκίαση (singular vocative)
φωτοσκιάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: φωτοσκιάσεως

el-decl-noun

φωτοσκιάσεις

φωτοσκιάσεων

φωτοσκιάσεις

φωτοσκιάσεις

Older or formal genitive singular: φωτοσκιάσεως •


αρμός

armós (romanization)
αρμοί (plural)
αρμός (nominative singular)
αρμοί (nominative plural)
αρμού (genitive singular)
αρμών (genitive plural)
αρμό (accusative singular)
αρμούς (accusative plural)
αρμέ (singular vocative)
αρμοί (plural vocative)

desctree

→ Ottoman Turkish: آرموز (armuz, armoz)
Turkish: armuz, armoz

(woodworking, construction) joint, union


τσαμπούνα

head

τσαμπούνα • (tsampoúna /tsabúna/) f (plural τσαμπούνες)

tsampoúna (romanization)
tsabúna (romanization)
τσαμπούνες (plural)
τσαμπούνα (nominative singular)
τσαμπούνες (nominative plural)
τσαμπούνας (genitive singular)
τσαμπούνα (accusative singular)
τσαμπούνες (accusative plural)
τσαμπούνα (singular vocative)
τσαμπούνες (plural vocative)

→ English: tsampouna

An αντιδάνειο (antidáneio). -From medieval *τσαμπούνα (tsampoúna) for which see verb τσαμπουνίζω (tsampounízō)- borrowed from Italian zampogna (“bagpipes”), from Latin symphonia (“music, symphony”), from Ancient Greek συμφωνία (sumphōnía, “music, symphony”), already denoting "musical instrument" in Koine. Doublet of συμφωνία (symfonía). Also see the medieval form τσαμπούρνα (tsampoúrna).

der

(music) tsampouna (bagpipes of the Greek islands)


παράφωνος

head

παράφωνος • (paráfonos) m (feminine παράφωνη, neuter παράφωνο)

paráfonos (romanization)
παράφωνη (feminine)
παράφωνο (neuter)
παράφωνος (masculine nominative singular)
παράφωνη (feminine nominative singular)
παράφωνο (neuter nominative singular)
παράφωνοι (masculine nominative plural)
παράφωνες (feminine nominative plural)
παράφωνα (neuter nominative plural)
παράφωνου (genitive masculine singular)
παράφωνης (feminine genitive singular)
παράφωνου (genitive neuter singular)
παράφωνων (genitive masculine plural)
παράφωνων (feminine genitive plural)
παράφωνων (genitive neuter plural)
παράφωνο (accusative masculine singular)
παράφωνη (accusative feminine singular)
παράφωνο (accusative neuter singular)
παράφωνους (accusative masculine plural)
παράφωνες (accusative feminine plural)
παράφωνα (accusative neuter plural)
παράφωνε (masculine singular vocative)
παράφωνη (feminine singular vocative)
παράφωνο (neuter singular vocative)
παράφωνοι (masculine plural vocative)
παράφωνες (feminine plural vocative)
παράφωνα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παράφωνος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παράφωνος, etc.)

el-decl-adj-table

παράφωνους •

πα‧ρά‧φω‧νος

Μια παλιά παράφωνη κιθάρα.

(music) out of tune, dissonant, discordant


πλατό

plató (romanization)
πλατά (plural)
πλατό (nominative singular)
πλατά (nominative plural)
πλατού (genitive singular)
πλατών (genitive plural)
πλατό (accusative singular)
πλατά (accusative plural)
πλατό (singular vocative)
πλατά (plural vocative)

A reborrowing from French plateau (“stage, set”), from Latin *plattus (“flattened”), from Ancient Greek πλατύς (platús, “wide, flat”)


ταμπουράς

head

ταμπουράς • (tampourás) m (plural ταμπουράδες)

tampourás (romanization)
ταμπουράδες (plural)
ταμπουράς (nominative singular)
ταμπουράδες (nominative plural)
ταμπουρά (genitive singular)
ταμπουράδων (genitive plural)
ταμπουρά (accusative singular)
ταμπουράδες (accusative plural)
ταμπουρά (singular vocative)
ταμπουράδες (plural vocative)

From Ottoman Turkish طنبوره (tambura) from Persian تنبور (tanbur).

(music) tambura or tamburas, stringed musical instrument similar to a lute


τουμπελέκι

τουμπελέκι • (toumpeléki) n (plural τουμπελέκια)

toumpeléki (romanization)
τουμπελέκια (plural)
τουμπελέκι (nominative singular)
τουμπελέκια (nominative plural)
τουμπελεκιού (genitive singular)
τουμπελεκιών (genitive plural)
τουμπελέκι (accusative singular)
τουμπελέκια (accusative plural)
τουμπελέκι (singular vocative)
τουμπελέκια (plural vocative)

el-decl-noun

τουμπελεκιού

τουμπελεκιών

→ English: toubeleki

(music, colloquial) toubeleki (a metal drum)


τζουράς

head

τζουράς • (tzourás) m (plural τζουράδες)

tzourás (romanization)
τζουράδες (plural)
τζουράς (nominative singular)
τζουράδες (nominative plural)
τζουρά (genitive singular)
τζουράδων (genitive plural)
τζουρά (accusative singular)
τζουράδες (accusative plural)
τζουρά (singular vocative)
τζουράδες (plural vocative)

From Ottoman Turkish جوره (cura) from either Persian جوره (jura) or Persian جره (jarra).

(music) tzouras, stringed musical instrument similar to a lute


φάτνη

fátni (romanization)
φάτνες (plural)
φάτνη (nominative singular)
φάτνες (nominative plural)
φάτνης (genitive singular)
φατνών (genitive plural)
φάτνη (accusative singular)
φάτνες (accusative plural)
φάτνη (singular vocative)
φάτνες (plural vocative)

φάτ‧νη φά‧τνη

(agriculture, formal, literary) manger, crib


παχνί

pachní (romanization)
παχνιά (plural)
παχνί (nominative singular)
παχνιά (nominative plural)
παχνιού (genitive singular)
παχνιών (genitive plural)
παχνί (accusative singular)
παχνιά (accusative plural)
παχνί (singular vocative)
παχνιά (plural vocative)


φα

(music) fa (fourth note in the tonic sol-fa or solfège scale)

(music) F (fourth note or subdominant in the C major scale)


λα

(music) la (sixth note in the tonic sol-fa or solfège scale)

(music) A (sixth note or submediant in the C major scale)


ντο

(music) do (first note in the tonic sol-fa or solfège scale)

ντο ματζόρε

ντο μινόρε

ντο δίεση μινόρε

(music) C (first note or tonic in the C major scale)


αδελφώνω

αδελφώνω • (adelfóno)

el-verb

αδελφώνω • (adelfóno) (past αδέλφωσα, passive αδελφώνομαι)

adelfóno (romanization)
αδέλφωσα (past)
αδελφώνομαι (passive)
αδελφώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αδελφώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αδελφώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αδελφωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αδελφώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αδελφώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αδελφώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αδελφωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αδελφώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αδελφώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αδελφώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αδελφωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αδελφώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αδελφώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αδελφωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αδελφωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αδελφώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αδελφώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αδελφώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αδελφωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αδελφωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αδελφώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αδελφώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αδελφώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αδελφώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αδελφώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αδελφωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αδελφωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αδέλφωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αδέλφωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αδελφωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδελφωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδελφώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αδέλφωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αδέλφωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αδελφωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αδελφωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αδελφώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αδέλφωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αδέλφωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αδελφωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδελφωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδελφώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αδελφώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αδελφώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αδελφωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αδελφωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αδελφώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αδελφώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αδελφωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αδελφωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αδέλφωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδελφώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδελφώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδέλφωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αδελφώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αδελφώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αδελφώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αδελφωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αδελφώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αδελφωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αδελφωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αδελφώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αδελφώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αδελφώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αδελφωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αδέλφωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αδέλφωσε (active imperative perfective second-person singular)
αδελφώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αδελφώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αδελφώστε (active imperative perfective plural second-person)
αδελφώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αδελφωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αδελφώνοντας (active participle present)
έχοντας αδελφώσει (active participle past)
αδελφωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αδελφώσει (active infinitive-aorist)
αδελφωθεί (infinitive-aorist passive)

(botany, agriculture) to tiller (to produce multiple stems)


αγιοποιημένος

head

αγιοποιημένη

αγιοποιημένο

αγιοποιημένος • (agiopoiiménos) m (feminine αγιοποιημένη, neuter αγιοποιημένο)

agiopoiiménos (romanization)
αγιοποιημένη (feminine)
αγιοποιημένο (neuter)
αγιοποιημένος (masculine nominative singular)
αγιοποιημένη (feminine nominative singular)
αγιοποιημένο (neuter nominative singular)
αγιοποιημένοι (masculine nominative plural)
αγιοποιημένες (feminine nominative plural)
αγιοποιημένα (neuter nominative plural)
αγιοποιημένου (genitive masculine singular)
αγιοποιημένης (feminine genitive singular)
αγιοποιημένου (genitive neuter singular)
αγιοποιημένων (genitive masculine plural)
αγιοποιημένων (feminine genitive plural)
αγιοποιημένων (genitive neuter plural)
αγιοποιημένο (accusative masculine singular)
αγιοποιημένη (accusative feminine singular)
αγιοποιημένο (accusative neuter singular)
αγιοποιημένους (accusative masculine plural)
αγιοποιημένες (accusative feminine plural)
αγιοποιημένα (accusative neuter plural)
αγιοποιημένε (masculine singular vocative)
αγιοποιημένη (feminine singular vocative)
αγιοποιημένο (neuter singular vocative)
αγιοποιημένοι (masculine plural vocative)
αγιοποιημένες (feminine plural vocative)
αγιοποιημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αγιοποιημένος

el-decl-adj-table

αγιοποιημένος •

αγιοποιημένη •

αγιοποιημένο •

αγιοποιημένοι •

αγιοποιημένες •

αγιοποιημένα •

αγιοποιημένου •

αγιοποιημένης •

αγιοποιημένου •

αγιοποιημένων •

αγιοποιημένων •

αγιοποιημένων •

αγιοποιημένο •

αγιοποιημένη •

αγιοποιημένο •

αγιοποιημένους •

αγιοποιημένες •

αγιοποιημένα •

αγιοποιημένε •

αγιοποιημένη •

αγιοποιημένο •

αγιοποιημένοι •

αγιοποιημένες •

αγιοποιημένα •

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧νος

Perfect participle of αγιοποιούμαι (agiopoioúmai), passive voice of αγιοποιώ (“sanctify”).

participle of

αγιοποιούμαι

(religion) canonised (UK), canonized (US)


Νώε

head

Νώε • (Nóe) m


κωλοτούμπα

κωλοτούμπα • (kolotoúmpa) f (plural κολοτούμπες)

kolotoúmpa (romanization)
κολοτούμπες (plural)
κωλοτούμπα (nominative singular)
κωλοτούμπες (nominative plural)
κωλοτούμπας (genitive singular)
κωλοτούμπα (accusative singular)
κωλοτούμπες (accusative plural)
κωλοτούμπα (singular vocative)
κωλοτούμπες (plural vocative)

κω‧λο‧τού‧μπα

κωλο- (kolo-, “arse, ass”) + τούμπα (toúmpa, “tumble, somersault”).


κυβίστηση

head

κυβίστηση • (kyvístisi) f (plural κυβιστήσεις)

kyvístisi (romanization)
κυβιστήσεις (plural)
κυβίστηση (nominative singular)
κυβιστήσεις (nominative plural)
κυβίστησης (genitive singular)
κυβιστήσεων (genitive plural)
κυβίστηση (accusative singular)
κυβιστήσεις (accusative plural)
κυβίστηση (singular vocative)
κυβιστήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: κυβιστήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: κυβιστήσεως •


τούμπα

toúmpa (romanization)
τούμπες (plural)
τούμπα (nominative singular)
τούμπες (nominative plural)
τούμπας (genitive singular)
τούμπα (accusative singular)
τούμπες (accusative plural)
τούμπα (singular vocative)
τούμπες (plural vocative)

Reborrowing from Latin tumba (“small mound”), from Ancient Greek τύμβος (túmbos, “small mound”)

der

Γλίστρησα και πήρα μία τούμπα.

(gymnastics) somersault
(figuratively, colloquial) a bad fall


λίρα

líra (romanization)
λίρες (plural)
λίρα (nominative singular)
λίρες (nominative plural)
λίρας (genitive singular)
λιρών (genitive plural)
λίρα (accusative singular)
λίρες (accusative plural)
λίρα (singular vocative)
λίρες (plural vocative)

λίρα στερλίνα

τουρκική λίρα

(numismatics) pound, lira (various countries)


κανονάκι

head

κανονάκι • (kanonáki) n (plural κανονάκια)

kanonáki (romanization)
κανονάκια (plural)
κανονάκι (nominative singular)
κανονάκια (nominative plural)
κανονάκι (accusative singular)
κανονάκια (accusative plural)
κανονάκι (singular vocative)
κανονάκια (plural vocative)


μπαντούρα

μπαντούρα • (bantoúra) f (plural μπαντούρες)

bantoúra (romanization)
μπαντούρες (plural)
μπαντούρα (nominative singular)
μπαντούρες (nominative plural)
μπαντούρας (genitive singular)
μπαντουρών (genitive plural)
μπαντούρα (accusative singular)
μπαντούρες (accusative plural)
μπαντούρα (singular vocative)
μπαντούρες (plural vocative)

μαντούρα μαντούρα#Greek

(Cretan, music) Alternative form of μαντούρα (mantoúra)


μαντούρα

μαντούρα • (mantoúra) f (plural μαντούρες)

mantoúra (romanization)
μαντούρες (plural)
μαντούρα (nominative singular)
μαντούρες (nominative plural)
μαντούρας (genitive singular)
μαντουρών (genitive plural)
μαντούρα (accusative singular)
μαντούρες (accusative plural)
μαντούρα (singular vocative)
μαντούρες (plural vocative)

(Cretan, music) floghera (Cretan wind instrument)


μετενσάρκωση

μετενσαρκώσεις

μετενσάρκωση • (metensárkosi) f (plural μετενσαρκώσεις)

el-noun

μετενσαρκώσεις

metensárkosi (romanization)
μετενσαρκώσεις (plural)
μετενσάρκωση (nominative singular)
μετενσαρκώσεις (nominative plural)
μετενσάρκωσης (genitive singular)
μετενσαρκώσεων (genitive plural)
μετενσάρκωση (accusative singular)
μετενσαρκώσεις (accusative plural)
μετενσάρκωση (singular vocative)
μετενσαρκώσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

μετενσάρκωση

μετενσαρκώσεις

μετενσάρκωσης

μετενσαρκώσεων

μετενσάρκωση

μετενσαρκώσεις

μετενσάρκωση

μετενσαρκώσεις

Older or formal genitive singular: μετενσαρκώσεως •

με‧τεν‧σάρ‧κω‧ση


κορμάκι

head

κορμάκι • (kormáki) n (plural κορμάκια)

el-noun

κορμάκι • (kormáki) n (plural κορμάκια)

kormáki (romanization)
κορμάκια (plural)
κορμάκι (nominative singular)
κορμάκια (nominative plural)
κορμάκι (accusative singular)
κορμάκια (accusative plural)
κορμάκι (singular vocative)
κορμάκια (plural vocative)


οριζόντιο δοκάρι

head

οριζόντιο δοκάρι

οριζόντια δοκάρια

οριζόντιο δοκάρι • (orizóntio dokári) n (plural οριζόντια δοκάρια)

el-noun

οριζόντιο δοκάρι

οριζόντια δοκάρια

orizóntio dokári (romanization)
οριζόντια δοκάρια (plural)


κάθετο δοκάρι

head

κάθετο δοκάρι

κάθετα δοκάρια

κάθετο δοκάρι • (kátheto dokári) n (plural κάθετα δοκάρια)

el-noun

κάθετο δοκάρι

κάθετα δοκάρια

kátheto dokári (romanization)
κάθετα δοκάρια (plural)


κίτρινη κάρτα

head

κίτρινη κάρτα

κίτρινες κάρτες

κίτρινη κάρτα • (kítrini kárta) f (plural κίτρινες κάρτες)

el-noun

κίτρινη κάρτα

κίτρινες κάρτες

kítrini kárta (romanization)
κίτρινες κάρτες (plural)


κόκκινη κάρτα

head

κόκκινη κάρτα

κόκκινες κάρτες

κόκκινη κάρτα • (kókkini kárta) f (plural κόκκινες κάρτες)

el-noun

κόκκινη κάρτα

κόκκινες κάρτες

kókkini kárta (romanization)
κόκκινες κάρτες (plural)


εμβολιάζω

head

εμβολιάζω • (emvoliázo)

el-verb

εμβολιάζομαι

εμβολιάστηκα

εμβολιασμένος

εμβολιάζω • (emvoliázo) (past εμβολίασα, passive εμβολιάζομαι, p‑past εμβολιάστηκα, ppp εμβολιασμένος)

emvoliázo (romanization)
εμβολίασα (past)
εμβολιάζομαι (passive)
εμβολιάστηκα (passive past)
εμβολιασμένος (participle passive perfect)
εμβολιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εμβολιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εμβολιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμβολιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμβολιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εμβολιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εμβολιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμβολιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμβολιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εμβολιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εμβολιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμβολιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμβολιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εμβολιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εμβολιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμβολιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμβολιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εμβολιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εμβολιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμβολιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμβολιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβολιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβολίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εμβολίασα (active first-person indicative past perfective singular)
εμβολιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμβολίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εμβολίασες (active indicative past perfective second-person singular)
εμβολιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμβολίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εμβολίασε (active indicative past perfective singular third-person)
εμβολιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εμβολιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εμβολιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εμβολιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμβολιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμβολιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εμβολιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εμβολιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμβολιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμβολίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμβολιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εμβολιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εμβολιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εμβολιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εμβολιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εμβολιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εμβολίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
εμβολίασε (active imperative perfective second-person singular)
εμβολιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
εμβολιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εμβολιάστε (active imperative perfective plural second-person)
εμβολιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμβολιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμβολιάζοντας (active participle present)
έχοντας εμβολιάσει (active participle past)
εμβολιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εμβολιάσει (active infinitive-aorist)
εμβολιαστεί (infinitive-aorist passive)

εμ‧βο‧λι‧ά‧ζω

From the more formal εμβόλι(ο) (emvóli(o)) + -άζω (-ázo), calque of Greek μπολιάζω (boliázo).

(horticulture) to graft (part of one woody plant onto another)


Βούδας

head

Βούδας • (Voúdas) m

Voúdas (romanization)
Βούδας (nominative singular)
Βούδα (genitive singular)
Βούδα (accusative singular)
Βούδα (singular vocative)

Borrowed from Sanskrit बुद्ध (buddha). First attested 1830.

(Buddhism) Buddha (title of founder of Buddhism)


ακολουθία

ακολουθία • (akolouthía) f (plural ακολουθίες)

akolouthía (romanization)
ακολουθίες (plural)
ακολουθία (nominative singular)
ακολουθίες (nominative plural)
ακολουθίας (genitive singular)
ακολουθιών (genitive plural)
ακολουθία (accusative singular)
ακολουθίες (accusative plural)
ακολουθία (singular vocative)
ακολουθίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀκολουθία (akolouthía).


ακομπανιάρω

ακομπανιάρω • (akompaniáro)

el-verb

ακομπανιάρισα

ακομπανιάρομαι

ακομπανιάρω • (akompaniáro) (past ακομπανιάρισα, passive ακομπανιάρομαι)

akompaniáro (romanization)
ακομπανιάρισα (past)
ακομπανιάρομαι (passive)
ακομπανιάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
ακομπανιάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ακομπανιάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ακομπανιαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ακομπανιάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ακομπανιάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ακομπανιάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ακομπανιαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ακομπανιάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
ακομπανιάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ακομπανιάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ακομπανιαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ακομπανιάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ακομπανιάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ακομπανιαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ακομπανιαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ακομπανιάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ακομπανιάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ακομπανιάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακομπανιαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακομπανιαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ακομπανιάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ακομπανιάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ακομπανιάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακομπανιάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακομπανιάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ακομπανιαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακομπανιαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακομπανιάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ακομπανιάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
ακομπανιαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακομπανιαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακομπανιαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ακομπανιάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ακομπανιάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
ακομπανιαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακομπανιαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακομπανιαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ακομπανιάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ακομπανιάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
ακομπανιαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακομπανιαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακομπανιαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ακομπανιάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ακομπανιάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
ακομπανιαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ακομπανιαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ακομπανιάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ακομπανιάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
ακομπανιαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ακομπανιαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ακομπανιάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακομπανιάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακομπανιάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακομπανιάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακομπανιάραν (active indicative past perfective plural third-person)
ακομπανιάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
ακομπανιάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ακομπανιαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ακομπανιαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακομπανιαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακομπανιαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ακομπανιάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ακομπανιάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ακομπανιάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ακομπανιαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ακομπανιάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
ακομπανιάρισε (active imperative perfective second-person singular)
ακομπανιαρίσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
ακομπανιάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
ακομπανιάρετε (active imperative perfective plural second-person)
ακομπανιάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ακομπανιαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ακομπανιάροντας (active participle present)
έχοντας ακομπανιάρει (active participle past)
ακομπανιαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ακομπανιάρει (active infinitive-aorist)
ακομπανιαριστεί (infinitive-aorist passive)

α‧κο‧μπα‧νιά‧ρω α‧κομ‧πα‧νιά‧ρω

Borrowed from Italian accompagnare (“to accompany”).


κολύμβηση

kolýmvisi (romanization)
κολύμβηση (nominative singular)
κολύμβησης (genitive singular)
κολύμβηση (accusative singular)
κολύμβηση (singular vocative)
Older
formal genitive singular: κολυμβήσεως

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: κολυμβήσεως •


γλυκάδι

head

γλυκάδι • (glykádi) n (plural γλυκάδια)

el-noun

γλυκάδι • (glykádi) n (plural γλυκάδια)

glykádi (romanization)
γλυκάδια (plural)
γλυκάδι (nominative singular)
γλυκάδια (nominative plural)
γλυκαδιού (genitive singular)
γλυκαδιών (genitive plural)
γλυκάδι (accusative singular)
γλυκάδια (accusative plural)
γλυκάδι (singular vocative)
γλυκάδια (plural vocative)


έδρα

édra (romanization)
έδρες (plural)
έδρα (nominative singular)
έδρες (nominative plural)
έδρας (genitive singular)
εδρών (genitive plural)
έδρα (accusative singular)
έδρες (accusative plural)
έδρα (singular vocative)
έδρες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἕδρα (hédra). For sense "headquarters", a semantic loan from French siège.

Η έδρα του Ολυμπιακού είναι στον Πειραιά.

I édra tou Olympiakoú eínai ston Peiraiá.

(sports, figuratively) home ground (a team's own ground, which is used for their home games)


παπαδιά

head

παπαδιά • (papadiá) f (plural παπαδιές)

el-noun

παπαδιά • (papadiá) f (plural παπαδιές)

papadiá (romanization)
παπαδιές (plural)
παπαδιά (nominative singular)
παπαδιές (nominative plural)
παπαδιάς (genitive singular)
παπαδιών (genitive plural)
παπαδιά (accusative singular)
παπαδιές (accusative plural)
παπαδιά (singular vocative)
παπαδιές (plural vocative)

> Greek: παπαδιά (papadiá) (inherited)

→ Bulgarian: попади́я (popadíja)

→ Macedonian: попадија (popadija)

→ Old East Slavic: пападïꙗ

desc

→ Belarusian: пападздзя́ (papadzdzjá), пападзьдзя́ (papadzʹdzjá)

desctree

→ Russian: попадья́ (popadʹjá)
→ Polish: popadia

→ Ukrainian: попадя́ (popadjá)

→ Ottoman Turkish: پاپادیا (papatya)
Turkish: papatya

→ Romanian: păpădie (“dandelion”)

→ Serbo-Croatian:

Cyrillic script: попа̀дија

Latin script: popàdija

Inherited from 6th century Koine Greek παπαδία (papadía) or Medieval Greek παπαδιά (papadiá) with synizesis ία > ιά. Morphologically, παπάς, stem παπαδ- (papás, stem papad-, “priest”) + -ιά (-iá, suffix for feminines).

formal synonym: πρεσβυτέρα (presvytéra)

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis


καντάδα

head

καντάδα • (kantáda) f (plural καντάδες)

el-noun

καντάδα • (kantáda) f (plural καντάδες)

kantáda (romanization)
καντάδες (plural)
καντάδα (nominative singular)
καντάδες (nominative plural)
καντάδας (genitive singular)
καντάδων (genitive plural)
καντάδα (accusative singular)
καντάδες (accusative plural)
καντάδα (singular vocative)
καντάδες (plural vocative)

(music) serenade (love song sung in streets with string accompaniment)


κανταδόρος

head

κανταδόρος • (kantadóros) m (plural κανταδόροι)

kantadóros (romanization)
κανταδόροι (plural)
κανταδόρος (nominative singular)
κανταδόροι (nominative plural)
κανταδόρου (genitive singular)
κανταδόρων (genitive plural)
κανταδόρο (accusative singular)
κανταδόρους (accusative plural)
κανταδόρε (singular vocative)
κανταδόροι (plural vocative)

κα‧ντα‧δό‧ρος

From Venetian cantador (“serenader”) or καντάδα (kantáda, “serenade”) + -αδόρος (-adóros).

suffix

(music) serenader (musician who sings love song in streets with string accompaniment)


μαρκάρω

head

μαρκάρω • (markáro)

el-verb

μαρκαρίστηκα

μαρκαρισμένος

μαρκάρω • (markáro) (past μάρκαρα/μαρκάρισα, passive μαρκάρομαι, p‑past μαρκαρίστηκα, ppp μαρκαρισμένος)

markáro (romanization)
μάρκαρα (past)
μαρκάρισα (past)
μαρκάρομαι (passive)
μαρκαρίστηκα (passive past)
μαρκαρισμένος (participle passive perfect)
μαρκάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
μαρκάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μαρκάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
μαρκαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μαρκάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
μαρκάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μαρκάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
μαρκαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μαρκάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
μαρκάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μαρκάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
μαρκαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μαρκάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
μαρκάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
μαρκαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
μαρκαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μαρκάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
μαρκάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μαρκάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μαρκαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μαρκαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μαρκάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
μαρκάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μαρκάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μαρκάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μαρκάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
μαρκαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μαρκαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μάρκαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μαρκάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μάρκαρα (active first-person indicative past perfective singular)
μαρκάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
μαρκαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μαρκαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μαρκαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μάρκαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μαρκάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μάρκαρες (active indicative past perfective second-person singular)
μαρκάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
μαρκαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μαρκαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μαρκαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μάρκαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μαρκάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μάρκαρε (active indicative past perfective singular third-person)
μαρκάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
μαρκαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μαρκαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μαρκαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μαρκάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μαρκάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
μαρκαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
μαρκαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μαρκάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μαρκάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
μαρκαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
μαρκαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μάρκαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μαρκάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μαρκάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μαρκάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μάρκαραν (active indicative past perfective plural third-person)
μαρκάραν (active indicative past perfective plural third-person)
μαρκάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
μαρκάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
μαρκάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μαρκαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
μαρκαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μαρκαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μαρκαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα μαρκάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μαρκάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα μαρκάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα μαρκαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
μάρκαρε (active imperative imperfective second-person singular)
μαρκάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
μάρκαρε (active imperative perfective second-person singular)
μαρκάρισε (active imperative perfective second-person singular)
μαρκαρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
μαρκάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
μαρκάρετε (active imperative perfective plural second-person)
μαρκάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
μαρκαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μαρκάροντας (active participle present)
έχοντας μαρκάρει (active participle past)
μαρκαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
μαρκάρει (active infinitive-aorist)
μαρκαριστεί (infinitive-aorist passive)

Τον μαρκάρισε και πήρε την μπάλα.

(sports) to mark (follow an opposing player to prevent scoring or passing)


σολ

(music) sol (fifth note in the tonic sol-fa or solfège scale)

(music) G (fifth note or dominant in the C major scale)


σι

(music) si, ti (seventh note in the tonic sol-fa or solfège scale)

(music) B (seventh note or leading tone in the C major scale)


κιθαριστής

head

κιθαριστής • (kitharistís) m (plural κιθαριστές, feminine κιθαρίστρια)

kitharistís (romanization)
κιθαριστές (plural)
κιθαρίστρια (feminine)
κιθαριστής (nominative singular)
κιθαριστές (nominative plural)
κιθαριστή (genitive singular)
κιθαριστών (genitive plural)
κιθαριστή (accusative singular)
κιθαριστές (accusative plural)
κιθαριστή (singular vocative)
κιθαριστές (plural vocative)

The template Template:katharevousa does not use the parameter(s): Please see Module:checkparams for help with this warning.(Katharevousa) κιθαρίστας


εμβατήριο

εμβατήριο • (emvatírio) n (plural εμβατήρια)

emvatírio (romanization)
εμβατήρια (plural)
εμβατήριο (nominative singular)
εμβατήρια (nominative plural)
εμβατηρίου (genitive singular)
εμβατήριου (genitive singular)
εμβατηρίων (genitive plural)
εμβατήριο (accusative singular)
εμβατήρια (accusative plural)
εμβατήριο (singular vocative)
εμβατήρια (plural vocative)

εμ‧βα‧τή‧ρι‧ο

Learnedly, from Koine Greek ἐμβατήριον (embatḗrion) -with noun μέλος (mélos)-, neuter adjective of ἐμβατήριος (embatḗrios, “suitable for marching, suitable for parade”), with stem ἐμβα- of the ancient verb ἐμβαίνω (embaínō) + -τήριον (-tḗrion). From (ἐν-) ἐμ- ((en-) em-, “in”) + βαίνω (baínō, “to move on foot, to step”) (modern εμβαίνω (emvaíno).

Οι στρατιώτες κάνουν παρέλαση με εμβατήρια.

The soldiers are on parade with marches.

Oi stratiótes kánoun parélasi me emvatíria.

(music, military) march (piece of music written for marching)


κοινοβιάτης

κοινοβιάτισσα

κοινοβιάτης • (koinoviátis) m (plural κοινοβιάτες, feminine κοινοβιάτισσα)

el-noun

κοινοβιάτισσα

koinoviátis (romanization)
κοινοβιάτες (plural)
κοινοβιάτισσα (feminine)
κοινοβιάτης (nominative singular)
κοινοβιάτες (nominative plural)
κοινοβιάτη (genitive singular)
κοινοβιατών (genitive plural)
κοινοβιάτη (accusative singular)
κοινοβιάτες (accusative plural)
κοινοβιάτη (singular vocative)
κοινοβιάτες (plural vocative)

κοι‧νο‧βι‧ά‧της

Inherited from Byzantine Greek κοινοβιάτης (koinobiátēs) from Koine Greek κοινόβιον (koinóbion, “coenobium, religious commune”), κοινοβιακός (koinobiakós, “related to a coenobium”).


μπαλαδόρος

head

μπαλαδόρος • (baladóros) m (plural μπαλαδόροι)

baladóros (romanization)
μπαλαδόροι (plural)
μπαλαδόρος (nominative singular)
μπαλαδόροι (nominative plural)
μπαλαδόρου (genitive singular)
μπαλαδόρων (genitive plural)
μπαλαδόρο (accusative singular)
μπαλαδόρους (accusative plural)
μπαλαδόρε (singular vocative)
μπαλαδόροι (plural vocative)

μπα‧λα‧δό‧ρος

μπάλα (bála, “ball”) + -αδόρος (-adóros)

suffix

(colloquial, sports) footballer (a skilled or exceptionally able one)


άλμπουμ

Borrowed from Latin album (“tablet, register”).


σάλπιγξ

sálpinx (romanization)
σάλπιγξ (plural)
σάλπιγξ (nominative singular)
σάλπιγγες (nominative plural)
σάλπιγγος (genitive singular)
σαλπίγγων (genitive plural)
σάλπιγγα (accusative singular)
σάλπιγγες (accusative plural)
σάλπιγξ (singular vocative)
σάλπιγγες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σάλπιγξ (sálpinx).

(formal, archaic, Katharevousa, military, music) war-trumpet, trump


δεκάλεπτο

head

δεκάλεπτο • (dekálepto) n (plural δεκάλεπτα)

dekálepto (romanization)
δεκάλεπτα (plural)
δεκάλεπτο (nominative singular)
δεκάλεπτα (nominative plural)
δεκάλεπτου (genitive singular)
δεκάλεπτων (genitive plural)
δεκάλεπτο (accusative singular)
δεκάλεπτα (accusative plural)
δεκάλεπτο (singular vocative)
δεκάλεπτα (plural vocative)

Δύο δεκάλεπτα του έδωσαν τη νίκη!

(basketball) quarter (a period into which a game is divided)


γύρισμα

γύρισμα • (gýrisma) n (plural γυρίσματα)

gýrisma (romanization)
γυρίσματα (plural)
γύρισμα (nominative singular)
γυρίσματα (nominative plural)
γυρίσματος (genitive singular)
γυρισμάτων (genitive plural)
γύρισμα (accusative singular)
γυρίσματα (accusative plural)
γύρισμα (singular vocative)
γυρίσματα (plural vocative)

* From Byzantine Greek γύρισμα (gúrisma), from Ancient Greek γυρίζω (gurízō).
* (media): Semantic loan from French tournage.

(sports) transferring the ball backwards


φωτογραφική μηχανή

φωτογραφικές μηχανές

φωτογραφική μηχανή • (fotografikí michaní) f (plural φωτογραφικές μηχανές)

el-noun

φωτογραφικές μηχανές

fotografikí michaní (romanization)
φωτογραφικές μηχανές (plural)

(photography) camera (usually for still photographs)


κάμερα

kámera (romanization)
κάμερες (plural)
κάμερα (nominative singular)
κάμερες (nominative plural)
κάμερας (genitive singular)
κάμερα (accusative singular)
κάμερες (accusative plural)
κάμερα (singular vocative)
κάμερες (plural vocative)

(film, photography) camera (usually for film and video)


κικ μπόξινγκ

head

κικ μπόξινγκ

κικ μπόξινγκ • (kik bóxingk) n (indeclinable)

el-noun

κικ μπόξινγκ


κικ μπόξερ

head

κικ μπόξερ • (kik bóxer) n (indeclinable)


κέντρισμα

κέντρισμα • (kéntrisma) n (plural κεντρίσματα)

kéntrisma (romanization)
κεντρίσματα (plural)
κέντρισμα (nominative singular)
κεντρίσματα (nominative plural)
κεντρίσματος (genitive singular)
κεντρισμάτων (genitive plural)
κέντρισμα (accusative singular)
κεντρίσματα (accusative plural)
κέντρισμα (singular vocative)
κεντρίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

κεντρίσματος

κεντρισμάτων


μπάσκετ

Shortening of μπάσκετ-μπολ (básket-bol), from English basketball

(the formal term), μπάσκετ-μπολ f (básket-bol) (not common)

(sports) basketball (the less formal, but much more common term)


μπάσκετ-μπολ

head

μπάσκετ-μπολ • (básket-bol) n (indeclinable)

(sports) basketball (the shortened form is more usual)


μπασκέτα

μπασκέτα • (baskéta) f (plural μπασκέτες)

baskéta (romanization)
μπασκέτες (plural)
μπασκέτα (nominative singular)
μπασκέτες (nominative plural)
μπασκέτας (genitive singular)
μπασκετών (genitive plural)
μπασκέτα (accusative singular)
μπασκέτες (accusative plural)
μπασκέτα (singular vocative)
μπασκέτες (plural vocative)


Λουκάς

Λουκάς • (Loukás) m

Loukás (romanization)
Λουκάς (nominative singular)
Λουκά (genitive singular)
Λουκά (accusative singular)
Λουκά (singular vocative)


Ευαγγελιστής

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστής • (Evangelistís) m (plural Ευαγγελιστές)

el-noun

Ευαγγελιστές

Evangelistís (romanization)
Ευαγγελιστές (plural)
Ευαγγελιστής (nominative singular)
Ευαγγελιστές (nominative plural)
Ευαγγελιστή (genitive singular)
Ευαγγελιστών (genitive plural)
Ευαγγελιστή (accusative singular)
Ευαγγελιστές (accusative plural)
Ευαγγελιστή (singular vocative)
Ευαγγελιστές (plural vocative)

el-decl-noun

Ευαγγελιστής

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστών

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστές

Ancient Greek εὐαγγελιστής (euangelistḗs, “bringer of good news”), from εὐαγγελίζω (euangelízō, “to evangelize”), from εὐάγγελος (euángelos, “bringing good news”), from εὐ- (eu-, “well”) + ἀγγέλλω (angéllō, “to announce”). By surface analysis, ευαγγέλιο (evangélio) + -ιστής (-istís)

inh

εὐαγγελιστής

surf

Ιωάννης ο Ευαγγελιστής


μακαρονάκι

head

μακαρονάκι • (makaronáki) n (plural μακαρονάκια)

makaronáki (romanization)
μακαρονάκια (plural)
μακαρονάκι (nominative singular)
μακαρονάκια (nominative plural)
μακαρονάκι (accusative singular)
μακαρονάκια (accusative plural)
μακαρονάκι (singular vocative)
μακαρονάκια (plural vocative)


κοφτός

κοφτός • (koftós) m (feminine κοφτή, neuter κοφτό)

koftós (romanization)
κοφτή (feminine)
κοφτό (neuter)
κοφτός (masculine nominative singular)
κοφτή (feminine nominative singular)
κοφτό (neuter nominative singular)
κοφτοί (masculine nominative plural)
κοφτές (feminine nominative plural)
κοφτά (neuter nominative plural)
κοφτού (genitive masculine singular)
κοφτής (feminine genitive singular)
κοφτού (genitive neuter singular)
κοφτών (genitive masculine plural)
κοφτών (feminine genitive plural)
κοφτών (genitive neuter plural)
κοφτό (accusative masculine singular)
κοφτή (accusative feminine singular)
κοφτό (accusative neuter singular)
κοφτούς (accusative masculine plural)
κοφτές (accusative feminine plural)
κοφτά (accusative neuter plural)
κοφτέ (masculine singular vocative)
κοφτή (feminine singular vocative)
κοφτό (neuter singular vocative)
κοφτοί (masculine plural vocative)
κοφτές (feminine plural vocative)
κοφτά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κοφτός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κοφτός, etc.)

κοφτό μακαρονάκι ― koftó makaronáki ― macaroni

μακαρόνια μακαρόνια#Greek

(food) cut up (especially with μακαρόνια (makarónia, “spaghetti”))

κοφτό κουταλάκι


αγγλικό κόρνο

head

αγγλικά κόρνα

αγγλικό κόρνο • (anglikó kórno) n (plural αγγλικά κόρνα)

el-noun

αγγλικά κόρνα

anglikó kórno (romanization)
αγγλικά κόρνα (plural)

(music) cor anglais, English horn (type of woodwind instrument)


κορ ανγκλέ

head

κορ ανγκλέ • (kor angklé) n (indeclinable)

Borrowed from French cor anglais (literally “English horn”).

bor

(music) cor anglais, English horn (a woodwind instrument)


ξύλινα πνευστά

head

ξύλινα πνευστά • (xýlina pnefstá) n pl

el-noun

ξύλινα πνευστά • (xýlina pnefstá) n pl

ξύλινα n pl (xýlina, “wooden”) + πνευστά pl (pnefstá, “wind”)


γαλλικό κόρνο

head

γαλλικά κόρνα

γαλλικό κόρνο • (gallikó kórno) n (plural γαλλικά κόρνα)

el-noun

γαλλικά κόρνα

gallikó kórno (romanization)
γαλλικά κόρνα (plural)

(music) French horn (type of brass instrument)


κόρνο

kórno (romanization)
κόρνα (plural)
κόρνο (nominative singular)
κόρνα (nominative plural)
κόρνου (genitive singular)
κόρνων (genitive plural)
κόρνο (accusative singular)
κόρνα (accusative plural)
κόρνο (singular vocative)
κόρνα (plural vocative)


πίκολο

head

πίκολο • (píkolo) n

el-noun

πίκολο • (píkolo) n

píkolo (romanization)
piccoli (romanization)
πίκολο (nominative singular)
πίκολα (nominative plural)
πίκολου (genitive singular)
πίκολων (genitive plural)
πίκολο (accusative singular)
πίκολα (accusative plural)
πίκολο (singular vocative)
πίκολα (plural vocative)

From Italian piccolo (“small”). The Italian word for piccolo flute is ottavino.


μπάσος

head

μπάσος • (básos) m (feminine μπάση, neuter μπάσο)

básos (romanization)
μπάση (feminine)
μπάσο (neuter)
μπάσος (masculine nominative singular)
μπάση (feminine nominative singular)
μπάσο (neuter nominative singular)
μπάσοι (masculine nominative plural)
μπάσες (feminine nominative plural)
μπάσα (neuter nominative plural)
μπάσου (genitive masculine singular)
μπάσης (feminine genitive singular)
μπάσου (genitive neuter singular)
μπάσων (genitive masculine plural)
μπάσων (feminine genitive plural)
μπάσων (genitive neuter plural)
μπάσο (accusative masculine singular)
μπάση (accusative feminine singular)
μπάσο (accusative neuter singular)
μπάσους (accusative masculine plural)
μπάσες (accusative feminine plural)
μπάσα (accusative neuter plural)
μπάσε (masculine singular vocative)
μπάση (feminine singular vocative)
μπάσο (neuter singular vocative)
μπάσοι (masculine plural vocative)
μπάσες (feminine plural vocative)
μπάσα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μπάσος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μπάσος, etc.)

μπάσο σαξόφωνο


πανηγύρι

head

πανηγύρι • (panigýri) n (plural πανηγύρια)

panigýri (romanization)
πανηγύρια (plural)
πανηγύρι (nominative singular)
πανηγύρια (nominative plural)
πανηγυριού (genitive singular)
πανηγυριών (genitive plural)
πανηγύρι (accusative singular)
πανηγύρια (accusative plural)
πανηγύρι (singular vocative)
πανηγύρια (plural vocative)

desc

→ Bulgarian: панаи́р (panaír), панаги́р (panagír), панагю́р (panagjúr)

→ Macedonian: панаѓур (panaǵur)

→ Serbo-Croatian:

Latin script: panađur (dialectal panagir, panair, panajir, panajur)

Cyrillic script: панађур (dialectal панагир, панаир, панајир, панајур)

→ Turkish: panayır

From the Ancient Greek πανήγυρις (panḗguris, “gathering of people”).

inh

Στο πανηγύρι του Προφήτη Ηλία συμμετέσχε ολόκληρο το χωριό.

The whole village took part in the feast day for the Prophet Elijah.

Sto panigýri tou Profíti Ilía symmetésche olókliro to chorió.

(religion) saint's day, feast day (especially in a rural setting and involving prayers, food, song and dancing)


τσόλι

tsóli (romanization)
τσόλια (plural)
τσόλι (nominative singular)
τσόλια (nominative plural)
τσολιού (genitive singular)
τσολιών (genitive plural)
τσόλι (accusative singular)
τσόλια (accusative plural)
τσόλι (singular vocative)
τσόλια (plural vocative)

→ Albanian: cule

Borrowed from Ottoman Turkish چول (çul).


ρεπερτόριο

head

ρεπερτόριο • (repertório) n (plural ρεπερτόρια)

repertório (romanization)
ρεπερτόρια (plural)
ρεπερτόριο (nominative singular)
ρεπερτόρια (nominative plural)
ρεπερτορίου (genitive singular)
ρεπερτόριου (genitive singular)
ρεπερτορίων (genitive plural)
ρεπερτόριο (accusative singular)
ρεπερτόρια (accusative plural)
ρεπερτόριο (singular vocative)
ρεπερτόρια (plural vocative)


αυλός

avlós (romanization)
αυλοί (plural)
αυλός (nominative singular)
αυλοί (nominative plural)
αυλού (genitive singular)
αυλών (genitive plural)
αυλό (accusative singular)
αυλούς (accusative plural)
αυλέ (singular vocative)
αυλοί (plural vocative)

From Ancient Greek αὐλός (aulós), from Proto-Indo-European *h₂ewlos (“tube”).
Cognates include Lithuanian aulas, Norwegian aul, Hittite [script needed] (auli-, “tube-shaped organ in the neck”), and perhaps also Latin alvus, Old Church Slavonic улица (ulica, “small lane, narrow street”), and Old Armenian ուղ (uł, “passage”), ուղի (ułi, “road”).

cog

«Ο Μαγικός Αυλός» ― «O Magikós Avlós» ― The Magic Flute (1791 opera by Mozart)

(music) pipe, flute, fife (any wind instrument played by blowing)

(music, more specifically) floghera or souravli (Greek folk instruments)


ιουδαϊσμός

head

ιουδαϊσμός • (ioudaïsmós) m (usually uncountable, plural ιουδαϊσμοί)

ioudaïsmós (romanization)
ιουδαϊσμοί (plural)
ιουδαϊσμός (nominative singular)
ιουδαϊσμοί (nominative plural)
ιουδαϊσμού (genitive singular)
ιουδαϊσμών (genitive plural)
ιουδαϊσμό (accusative singular)
ιουδαϊσμούς (accusative plural)
ιουδαϊσμέ (singular vocative)
ιουδαϊσμοί (plural vocative)

ι‧ου‧δα‧ϊ‧σμός

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek Ἰουδαϊσμός (Ioudaïsmós), from Ἰούδας (Ioúdas) (from Hebrew יְהוּדָה (Yehuda, “Judah”)) + -ισμός (-ismós).

(religion) Judaism (Abrahamic religion from Middle East)


αιδοιολειξία

αιδοιολειξίες

αιδοιολειξία • (aidoioleixía) f (plural αιδοιολειξίες)

el-noun

αιδοιολειξίες

aidoioleixía (romanization)
αιδοιολειξίες (plural)
αιδοιολειξία (nominative singular)
αιδοιολειξίες (nominative plural)
αιδοιολειξίας (genitive singular)
αιδοιολειξιών (genitive plural)
αιδοιολειξία (accusative singular)
αιδοιολειξίες (accusative plural)
αιδοιολειξία (singular vocative)
αιδοιολειξίες (plural vocative)

el-decl-noun

αιδοιολειξία

αιδοιολειξίες

αιδοιολειξίας

αιδοιολειξιών

αιδοιολειξία

αιδοιολειξίες

αιδοιολειξία

αιδοιολειξίες

αι‧δοι‧ο‧λει‧ξί‧α

αιδοίο (aidoío, “vulva”) + λείχω (leícho, “to lick”).

compound

(sex) cunnilingus (oral stimulation of the vulva)


επεισόδιο

head

επεισόδιο • (epeisódio) n (plural επεισόδια)

epeisódio (romanization)
επεισόδια (plural)
επεισόδιο (nominative singular)
επεισόδια (nominative plural)
επεισοδίου (genitive singular)
επεισόδιου (genitive singular)
επεισοδίων (genitive plural)
επεισόδιο (accusative singular)
επεισόδια (accusative plural)
επεισόδιο (singular vocative)
επεισόδια (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπεισόδιον (epeisódion).


άρση

ársi (romanization)
άρσεις (plural)
άρση (nominative singular)
άρσεις (nominative plural)
άρσης (genitive singular)
άρσεων (genitive plural)
άρση (accusative singular)
άρσεις (accusative plural)
άρση (singular vocative)
άρσεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: άρσεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: άρσεως •


αδελφομάνα

head

αδελφομάνα • (adelfomána) f (plural αδελφομάνες)

adelfomána (romanization)
αδελφομάνες (plural)
αδελφομάνα (nominative singular)
αδελφομάνες (nominative plural)
αδελφομάνας (genitive singular)
αδελφομάνα (accusative singular)
αδελφομάνες (accusative plural)
αδελφομάνα (singular vocative)
αδελφομάνες (plural vocative)

α‧δελ‧φο‧μά‧να

From αδελφή (adelfí, “sister, fag, poof”) + μάνα (mána, “mother”).

compound

Η Φωφώ είναι αδελφομάνα, διότι όλοι οι φίλοι της είναι γκέι.
I Fofó eínai adelfomána, dióti óloi oi fíloi tis eínai gkéi.
Fofo is a fag hag, since all her friends are gay.

(LGBT, colloquial, sometimes derogatory) fag hag (woman who enjoys the company of gay men)


ορθόδοξος

head

ορθόδοξος • (orthódoxos) m (feminine ορθόδοξη, neuter ορθόδοξο)

orthódoxos (romanization)
ορθόδοξη (feminine)
ορθόδοξο (neuter)
ορθόδοξος (masculine nominative singular)
ορθόδοξη (feminine nominative singular)
ορθόδοξο (neuter nominative singular)
ορθόδοξοι (masculine nominative plural)
ορθόδοξες (feminine nominative plural)
ορθόδοξα (neuter nominative plural)
ορθόδοξου (genitive masculine singular)
ορθόδοξης (feminine genitive singular)
ορθόδοξου (genitive neuter singular)
ορθόδοξων (genitive masculine plural)
ορθόδοξων (feminine genitive plural)
ορθόδοξων (genitive neuter plural)
ορθόδοξο (accusative masculine singular)
ορθόδοξη (accusative feminine singular)
ορθόδοξο (accusative neuter singular)
ορθόδοξους (accusative masculine plural)
ορθόδοξες (accusative feminine plural)
ορθόδοξα (accusative neuter plural)
ορθόδοξε (masculine singular vocative)
ορθόδοξη (feminine singular vocative)
ορθόδοξο (neuter singular vocative)
ορθόδοξοι (masculine plural vocative)
ορθόδοξες (feminine plural vocative)
ορθόδοξα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ορθόδοξους •

ορ‧θό‧δο‧ξος

From Ancient Greek ὀρθόδοξος (orthódoxos), equivalent to ορθό- (orthó-, “correct, ortho-”) + δόξα (dóxa, “glory, opinion”).

prefix

Το να έχει γένια ο παπάς είναι ορθόδοξη παράδοση.

For the priest to have a beard is an Orthodox tradition.

To na échei génia o papás eínai orthódoxi parádosi.

Ο Αβραάμ είναι ορθόδοξος Εβραίος.

(religion, sometimes other ideologies) Orthodox (relating to any Orthodox movement or ideology; on its own, usually refers to Greek Orthodox in Greek)


αλώνι

alóni (romanization)
αλώνια (plural)
αλώνι (nominative singular)
αλώνια (nominative plural)
αλωνιού (genitive singular)
αλωνιών (genitive plural)
αλώνι (accusative singular)
αλώνια (accusative plural)
αλώνι (singular vocative)
αλώνια (plural vocative)

From Byzantine Greek ἁλώνιν (halṓnin), from Koine Greek ἁλώνιον (halṓnion), from a diminutive of Ancient Greek ἅλως (hálōs). Doublet of άλως (álos).

(agriculture) threshing floor (floor where grain is threshed)


Μωάμεθ

Borrowed from Arabic مُحَمَّد (muḥammad).


στερλίνα

head

στερλίνα • (sterlína) f (plural στερλίνες)

sterlína (romanization)
στερλίνες (plural)
στερλίνα (nominative singular)
στερλίνες (nominative plural)
στερλίνας (genitive singular)
στερλινών (genitive plural)
στερλίνα (accusative singular)
στερλίνες (accusative plural)
στερλίνα (singular vocative)
στερλίνες (plural vocative)

λίρα στερλίνα


σύνεργα

sýnerga (romanization)
σύνεργα (nominative plural)
συνέργων (genitive plural)
σύνεργα (accusative plural)
σύνεργα (plural vocative)


θεοκρατία

θεοκρατία • (theokratía) f (plural θεοκρατίας)

theokratía (romanization)
θεοκρατίας (plural)
θεοκρατία (nominative singular)
θεοκρατίες (nominative plural)
θεοκρατίας (genitive singular)
θεοκρατιών (genitive plural)
θεοκρατία (accusative singular)
θεοκρατίες (accusative plural)
θεοκρατία (singular vocative)
θεοκρατίες (plural vocative)

θε‧ο‧κρα‧τί‧α

From Hellenistic Koine Greek θεοκρᾰτῐ́ᾱ (theokratíā). Morphologically from θεο- (“god”) + -κρατία (“holding power, ruling”).

af

Στην αρχαία Αίγυπτο επικρατούσε θεοκρατία.

Theocracy was dominant in Ancient Aegypt.

Stin archaía Aígypto epikratoúse theokratía.


συμφωνικό ποίημα

head

συμφωνικό ποίημα

συμφωνικά ποιήματα

συμφωνικό ποίημα • (symfonikó poíima) n (plural συμφωνικά ποιήματα)

el-noun

συμφωνικά ποιήματα

συμφωνικό ποίημα

symfonikó poíima (romanization)
συμφωνικά ποιήματα (plural)


συμφωνικός

head

συμφωνικός • (symfonikós) m (feminine συμφωνική, neuter συμφωνικό)

symfonikós (romanization)
συμφωνική (feminine)
συμφωνικό (neuter)
συμφωνικός (masculine nominative singular)
συμφωνική (feminine nominative singular)
συμφωνικό (neuter nominative singular)
συμφωνικοί (masculine nominative plural)
συμφωνικές (feminine nominative plural)
συμφωνικά (neuter nominative plural)
συμφωνικού (genitive masculine singular)
συμφωνικής (feminine genitive singular)
συμφωνικού (genitive neuter singular)
συμφωνικών (genitive masculine plural)
συμφωνικών (feminine genitive plural)
συμφωνικών (genitive neuter plural)
συμφωνικό (accusative masculine singular)
συμφωνική (accusative feminine singular)
συμφωνικό (accusative neuter singular)
συμφωνικούς (accusative masculine plural)
συμφωνικές (accusative feminine plural)
συμφωνικά (accusative neuter plural)
συμφωνικέ (masculine singular vocative)
συμφωνική (feminine singular vocative)
συμφωνικό (neuter singular vocative)
συμφωνικοί (masculine plural vocative)
συμφωνικές (feminine plural vocative)
συμφωνικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

συμφωνικός •

συμφωνικοί •

συμφωνικές •

συμφωνικού •

συμφωνικής •

συμφωνικού •

συμφωνικών •

συμφωνικών •

συμφωνικών •

συμφωνικούς •

συμφωνικές •

συμφωνικοί •

συμφωνικές •


παπουτσάκι

head

παπουτσάκι • (papoutsáki) n (plural παπουτσάκια)

papoutsáki (romanization)
παπουτσάκια (plural)
παπουτσάκι (nominative singular)
παπουτσάκια (nominative plural)
παπουτσάκι (accusative singular)
παπουτσάκια (accusative plural)
παπουτσάκι (singular vocative)
παπουτσάκια (plural vocative)

Coordinate term: μελιτζανί (melitzaní)

(cooking) Greek style baked stuffed aubergine (UK), eggplant (US)


φίλαθλος

φίλαθλος • (fílathlos) m (feminine φίλαθλη, neuter φίλαθλο)

fílathlos (romanization)
φίλαθλη (feminine)
φίλαθλο (neuter)
φίλαθλος (masculine nominative singular)
φίλαθλη (feminine nominative singular)
φίλαθλο (neuter nominative singular)
φίλαθλοι (masculine nominative plural)
φίλαθλες (feminine nominative plural)
φίλαθλα (neuter nominative plural)
φίλαθλου (genitive masculine singular)
φίλαθλης (feminine genitive singular)
φίλαθλου (genitive neuter singular)
φίλαθλων (genitive masculine plural)
φίλαθλων (feminine genitive plural)
φίλαθλων (genitive neuter plural)
φίλαθλο (accusative masculine singular)
φίλαθλη (accusative feminine singular)
φίλαθλο (accusative neuter singular)
φίλαθλους (accusative masculine plural)
φίλαθλες (accusative feminine plural)
φίλαθλα (accusative neuter plural)
φίλαθλε (masculine singular vocative)
φίλαθλη (feminine singular vocative)
φίλαθλο (neuter singular vocative)
φίλαθλοι (masculine plural vocative)
φίλαθλες (feminine plural vocative)
φίλαθλα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φίλαθλος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φίλαθλος, etc.)

(sports) fan (in general or of a particular team)


ψήνω

head

ψήνω • (psíno)

el-verb

ψήνω • (psíno) (past έψησα, passive ψήνομαι, p‑past ψήθηκα, ppp ψημένος)

psíno (romanization)
έψησα (past)
ψήνομαι (passive)
ψήθηκα (passive past)
ψημένος (participle passive perfect)
ψήνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ψήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ψήνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ψηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ψήνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ψήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ψήνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ψηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ψήνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ψήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ψήνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ψηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ψήνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ψήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ψηνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ψηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ψήνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ψήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ψήνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ψηνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ψηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ψήνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ψήνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ψήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ψήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ψήνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ψηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ψηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έψηνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έψησα (active first-person indicative past perfective singular)
ψηνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ψηνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ψήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έψηνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έψησες (active indicative past perfective second-person singular)
ψηνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ψηνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ψήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έψηνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έψησε (active indicative past perfective singular third-person)
ψηνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ψηνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ψήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ψήναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ψήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ψηνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ψηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ψήνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ψήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ψηνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ψηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έψηναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ψήναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ψήνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έψησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ψήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ψήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ψήνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ψηνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ψήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ψηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ψηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ψήνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ψήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ψήνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ψηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ψήνε (active imperative imperfective second-person singular)
ψήσε (active imperative perfective second-person singular)
ψήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ψήνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ψήστε (active imperative perfective plural second-person)
ψήνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ψηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ψήνοντας (active participle present)
έχοντας ψήσει (active participle past)
ψημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ψήσει (active infinitive-aorist)
ψηθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek ψήνω (psḗnō), from Ancient Greek ἕψω (hépsō, “boil, seethe”) based on the past tense stem of ἥψησα (hḗpsēsa) in the pattern of άφησα (áfisa, past tense), stem αφησ- - αφήνω (afíno, present tense). Compare to ψένω (pséno). Also see Mariupol Greek пси́ну (psínu).

inh

(cooking) to cook, make
to boil, broil, steam

(cooking) to cook, make
to make, do, prepare


αρχιμουσικός

head

αρχιμουσικοί

αρχιμουσικός • (archimousikós) m or f (plural αρχιμουσικοί)

el-noun

αρχιμουσικοί

archimousikós (romanization)
αρχιμουσικοί (plural)
αρχιμουσικός (nominative singular)
αρχιμουσικοί (nominative plural)
αρχιμουσικού (genitive singular)
αρχιμουσικών (genitive plural)
αρχιμουσικό (accusative singular)
αρχιμουσικούς (accusative plural)
αρχιμουσικέ (singular vocative)
αρχιμουσικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιμουσικός

αρχιμουσικοί

αρχιμουσικού

αρχιμουσικών

αρχιμουσικούς

αρχιμουσικοί

αρχι- (archi-) + μουσικός (mousikós, “musician”). First attested 1833.


μαέστρος

head

μαέστρος • (maéstros) m (plural μαέστροι)

maéstros (romanization)
μαέστροι (plural)
μαέστρος (nominative singular)
μαέστροι (nominative plural)
μαέστρου (genitive singular)
μαέστρων (genitive plural)
μαέστρο (accusative singular)
μαέστρους (accusative plural)
μαέστρο (singular vocative)
μαέστροι (plural vocative)

Borrowed from Italian maestro, from Latin magister (“master”).


αγιολόγιο

αγιολόγιο • (agiológio) f (plural αγιολόγια)

agiológio (romanization)
αγιολόγια (plural)
αγιολόγιο (nominative singular)
αγιολόγια (nominative plural)
αγιολογίου (genitive singular)
αγιολόγιου (genitive singular)
αγιολογίων (genitive plural)
αγιολόγιων (genitive plural)
αγιολόγιο (accusative singular)
αγιολόγια (accusative plural)
αγιολόγιο (singular vocative)
αγιολόγια (plural vocative)

(religion) hagiology (a book about saints; such literature in general)


αγιορείτης

αγιορείτης • (agioreítis) m (plural αγιορείτες)

agioreítis (romanization)
αγιορείτες (plural)
αγιορείτης (nominative singular)
αγιορείτες (nominative plural)
αγιορείτη (genitive singular)
αγιορειτών (genitive plural)
αγιορείτη (accusative singular)
αγιορείτες (accusative plural)
αγιορείτη (singular vocative)
αγιορείτες (plural vocative)

Koine Greek Άγιον Όρος (Ágion Óros, “Mount Athos”)


χωράφι

choráfi (romanization)
χωράφια (plural)
χωράφι (nominative singular)
χωράφια (nominative plural)
χωραφιού (genitive singular)
χωραφιών (genitive plural)
χωράφι (accusative singular)
χωράφια (accusative plural)
χωράφι (singular vocative)
χωράφια (plural vocative)

Inherited from Koine Greek χωράφιον (khōráphion), a diminutive of Ancient Greek χώρα (khṓra, “countryside”).

der

χωράφι σε αγρανάπαυση


αγρεργάτης

head

αγρεργάτης • (agrergátis) m (plural αγρεργάτες, feminine αγρεργάτρια)

agrergátis (romanization)
αγρεργάτες (plural)
αγρεργάτρια (feminine)
αγρεργάτης (nominative singular)
αγρεργάτες (nominative plural)
αγρεργάτη (genitive singular)
αγρεργατών (genitive plural)
αγρεργάτη (accusative singular)
αγρεργάτες (accusative plural)
αγρεργάτη (singular vocative)
αγρεργάτες (plural vocative)

(agriculture) farmhand, agricultural worker


αγρεργάτρια

αγρεργάτριες

αγρεργάτρια • (agrergátria) f (plural αγρεργάτριες, masculine αγρεργάτης)

el-noun

αγρεργάτριες

agrergátria (romanization)
αγρεργάτριες (plural)
αγρεργάτης (masculine)
αγρεργάτρια (nominative singular)
αγρεργάτριες (nominative plural)
αγρεργάτριας (genitive singular)
αγρεργατριών (genitive plural)
αγρεργάτρια (accusative singular)
αγρεργάτριες (accusative plural)
αγρεργάτρια (singular vocative)
αγρεργάτριες (plural vocative)

el-decl-noun

αγρεργάτριες

αγρεργάτριας

αγρεργατριών

αγρεργάτριες

αγρεργάτριες


ύμνος

ýmnos (romanization)
ύμνοι (plural)
ύμνος (nominative singular)
ύμνοι (nominative plural)
ύμνου (genitive singular)
ύμνων (genitive plural)
ύμνο (accusative singular)
ύμνους (accusative plural)
ύμνε (singular vocative)
ύμνοι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ὕμνος (húmnos).


βότανο

vótano (romanization)
βότανα (plural)
βότανο (nominative singular)
βότανα (nominative plural)
βοτάνου (genitive singular)
βότανου (genitive singular)
βοτάνων (genitive plural)
βότανο (accusative singular)
βότανα (accusative plural)
βότανο (singular vocative)
βότανα (plural vocative)


άγιασμα

ágiasma (romanization)
άγιασμα (nominative singular)
αγιάσματα (nominative plural)
αγιάσματος (genitive singular)
αγιασμάτων (genitive plural)
άγιασμα (accusative singular)
αγιάσματα (accusative plural)
άγιασμα (singular vocative)
αγιάσματα (plural vocative)


αγιογραφώ

head

αγιογραφώ • (agiografó)

el-verb

αγιογραφούμαι

αγιογραφώ • (agiografó) (past αγιογράφησα, passive αγιογραφούμαι)

agiografó (romanization)
αγιογράφησα (past)
αγιογραφούμαι (passive)

(religion) to paint icons, make church paintings


αγκίστρωμα

head

αγκιστρώματα

αγκίστρωμα • (agkístroma) n (plural αγκιστρώματα)

el-noun

αγκιστρώματα

agkístroma (romanization)
αγκιστρώματα (plural)
αγκίστρωμα (nominative singular)
αγκιστρώματα (nominative plural)
αγκιστρώματος (genitive singular)
αγκιστρωμάτων (genitive plural)
αγκίστρωμα (accusative singular)
αγκιστρώματα (accusative plural)
αγκίστρωμα (singular vocative)
αγκιστρώματα (plural vocative)

el-decl-noun

αγκιστρώματα

αγκιστρώματος

αγκιστρωμάτων

αγκιστρώματα

αγκιστρώματα

(fishing) mounting, fixing (of a hook upon a line)

(fishing) dressing, placement (of bait upon a hook)

(fishing) bite, hooking (catching of fish upon the hook)


αγροκήπιο

head

αγροκήπιο • (agrokípio) n (plural αγροκήπια)

agrokípio (romanization)
αγροκήπια (plural)
αγροκήπιο (nominative singular)
αγροκήπια (nominative plural)
αγροκηπίου (genitive singular)
αγροκήπιου (genitive singular)
αγροκηπίων (genitive plural)
αγροκήπιο (accusative singular)
αγροκήπια (accusative plural)
αγροκήπιο (singular vocative)
αγροκήπια (plural vocative)

(agriculture) model farm, experimental farm


αγωνοδίκης

αγωνοδίκης • (agonodíkis) m (plural αγωνοδίκες)

agonodíkis (romanization)
αγωνοδίκες (plural)
αγωνοδίκης (nominative singular)
αγωνοδίκες (nominative plural)
αγωνοδίκη (genitive singular)
αγωνοδικών (genitive plural)
αγωνοδίκη (accusative singular)
αγωνοδίκες (accusative plural)
αγωνοδίκη (singular vocative)
αγωνοδίκες (plural vocative)

(sports) supervisor or administrator of an event


αγωνοθεσία

αγωνοθεσία • (agonothesía) m (uncountable)

agonothesía (romanization)
αγωνοθεσία (nominative singular)
αγωνοθεσίας (genitive singular)
αγωνοθεσία (accusative singular)
αγωνοθεσία (singular vocative)


αθλοθέτρια

αθλοθέτρια • (athlothétria) f (plural αθλοθέτριες, masculine αθλοθέτης)

athlothétria (romanization)
αθλοθέτριες (plural)
αθλοθέτης (masculine)
αθλοθέτρια (nominative singular)
αθλοθέτριες (nominative plural)
αθλοθέτριας (genitive singular)
αθλοθετριών (genitive plural)
αθλοθέτρια (accusative singular)
αθλοθέτριες (accusative plural)
αθλοθέτρια (singular vocative)
αθλοθέτριες (plural vocative)


αθλοθέτης

αθλοθέτης • (athlothétis) m (plural αθλοθέτες, feminine αθλοθέτρια)

athlothétis (romanization)
αθλοθέτες (plural)
αθλοθέτρια (feminine)
αθλοθέτης (nominative singular)
αθλοθέτες (nominative plural)
αθλοθέτη (genitive singular)
αθλοθετών (genitive plural)
αθλοθέτη (accusative singular)
αθλοθέτες (accusative plural)
αθλοθέτη (singular vocative)
αθλοθέτες (plural vocative)


μανουάλι

μανουάλι • (manouáli) n (plural μανουάλια)

manouáli (romanization)
μανουάλια (plural)
μανουάλι (nominative singular)
μανουάλια (nominative plural)
μανουαλιού (genitive singular)
μανουαλιών (genitive plural)
μανουάλι (accusative singular)
μανουάλια (accusative plural)
μανουάλι (singular vocative)
μανουάλια (plural vocative)

From Byzantine Greek μανουάλι(ο)ν (manouáli(o)n), from Latin manuale (“candelabrum”).

inh

μανουάλι(ο)ν

(religion) A large floor standing candlestick, often with a sand-lined area for votive candles.


αδέλφωμα

head

αδέλφωμα • (adélfoma) n (plural αδελφώματα)

adélfoma (romanization)
αδελφώματα (plural)
αδέλφωμα (nominative singular)
αδελφώματα (nominative plural)
αδελφώματος (genitive singular)
αδελφωμάτων (genitive plural)
αδέλφωμα (accusative singular)
αδελφώματα (accusative plural)
αδέλφωμα (singular vocative)
αδελφώματα (plural vocative)

αδελφώνω (adelfóno, “to fraternise; to tiller”) + -μα (-ma).

suffix

(botany, agriculture) tillering (production of multiple shoots)