τιμή

timí (romanization)
τιμές (plural)
τιμή (nominative singular)
τιμές (nominative plural)
τιμής (genitive singular)
τιμών (genitive plural)
τιμή (accusative singular)
τιμές (accusative plural)
τιμή (singular vocative)
τιμές (plural vocative)

Η προτεινόμενη λιανική τιμή είναι 19,50€.

I proteinómeni lianikí timí eínai 19,50€.

(economics, finance) price, value (of something, asset, fare, etc)


αέρας

head

αέρας • (aéras) m (plural αέρηδες or αέρες)

aéras (romanization)
αέρηδες (plural)
αέρες (plural)
αέρας (nominative singular)
αέρες (nominative plural)
αέρα (genitive singular)
αέρων (genitive plural)
αέρα (accusative singular)
αέρες (accusative plural)
αέρα (singular vocative)
αέρες (plural vocative)
αήρ (alternative)
αγέρας (alternative)

el-decl-noun

The alternative plural forms αέρηδες (aérides) and αέρηδων (aéridon) are used where the meaning "wind(s)" is required.

→ Aromanian: aerã, erã

(economics) goodwill (part of the value of a business)


κεφάλαιο

head

κεφάλαιο • (kefálaio) n (plural κεφάλαια)

kefálaio (romanization)
κεφάλαια (plural)
κεφάλαιο (nominative singular)
κεφάλαια (nominative plural)
κεφαλαίου (genitive singular)
κεφάλαιου (genitive singular)
κεφαλαίων (genitive plural)
κεφάλαιο (accusative singular)
κεφάλαια (accusative plural)
κεφάλαιο (singular vocative)
κεφάλαια (plural vocative)

From Ancient Greek κεφάλαιον (kephálaion).

αρχικό κεφάλαιο


πληθωρισμός

πληθωρισμός • (plithorismós) m (plural πληθωρισμοί)

plithorismós (romanization)
πληθωρισμοί (plural)
πληθωρισμός (nominative singular)
πληθωρισμοί (nominative plural)
πληθωρισμού (genitive singular)
πληθωρισμών (genitive plural)
πληθωρισμό (accusative singular)
πληθωρισμούς (accusative plural)
πληθωρισμέ (singular vocative)
πληθωρισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

πληθωρισμούς


ζημιά

zimiá (romanization)
ζημιές (plural)
ζημιά (nominative singular)
ζημιές (nominative plural)
ζημιάς (genitive singular)
ζημιών (genitive plural)
ζημιά (accusative singular)
ζημιές (accusative plural)
ζημιά (singular vocative)
ζημιές (plural vocative)


ύφεση

ýfesi (romanization)
υφέσεις (plural)
ύφεση (nominative singular)
υφέσεις (nominative plural)
ύφεσης (genitive singular)
υφέσεων (genitive plural)
ύφεση (accusative singular)
υφέσεις (accusative plural)
ύφεση (singular vocative)
υφέσεις (plural vocative)

Older or formal genitive singular: υφέσεως (yféseos)

From Koine Greek ὕφεσις (húphesis, “slackness of string on a musical instrument”), from Ancient Greek ὑφίημι (huphíēmi, “to lower”).

der

Το 2008 ξεκίνησε η παγκόσμια οικονομική ύφεση.

To 2008 xekínise i pagkósmia oikonomikí ýfesi.

In 2008, the global economic downturn began.

(economics) recession, downturn, slump, depression (period of reduced economic activity)


καπέλο

kapélo (romanization)
καπέλα (plural)
καπέλο (nominative singular)
καπέλα (nominative plural)
καπέλου (genitive singular)
καπέλων (genitive plural)
καπέλο (accusative singular)
καπέλα (accusative plural)
καπέλο (singular vocative)
καπέλα (plural vocative)

Borrowed from Italian cappello, from Early Medieval Latin cappellus, from Late Latin cappa.

(figuratively, economics) illegal surcharge


οικονομικά

oikonomiká (romanization)
οικονομικά (nominative plural)
οικονομικών (genitive plural)
οικονομικά (accusative plural)
οικονομικά (plural vocative)


μετοχή

metochí (romanization)
μετοχές (plural)
μετοχή (nominative singular)
μετοχές (nominative plural)
μετοχής (genitive singular)
μετοχών (genitive plural)
μετοχή (accusative singular)
μετοχές (accusative plural)
μετοχή (singular vocative)
μετοχές (plural vocative)


ζήτηση

head

ζήτηση • (zítisi) f (plural ζητήσεις)

el-noun

ζήτηση • (zítisi) f (plural ζητήσεις)

zítisi (romanization)
ζητήσεις (plural)
ζήτηση (nominative singular)
ζητήσεις (nominative plural)
ζήτησης (genitive singular)
ζητήσεων (genitive plural)
ζήτηση (accusative singular)
ζητήσεις (accusative plural)
ζήτηση (singular vocative)
ζητήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ζητήσεως (zitíseos)

Inherited or learned borrowing from Ancient Greek ζήτησις (zḗtēsis), with -ση (-si) ending.

lbor

ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης

(economics) demand (the amount of a good or service that consumers are willing to buy at a particular price)


πτώχευση

head

πτώχευση • (ptóchefsi) f (plural πτωχεύσεις)

ptóchefsi (romanization)
πτωχεύσεις (plural)
πτώχευση (nominative singular)
πτωχεύσεις (nominative plural)
πτώχευσης (genitive singular)
πτωχεύσεων (genitive plural)
πτώχευση (accusative singular)
πτωχεύσεις (accusative plural)
πτώχευση (singular vocative)
πτωχεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: πτωχεύσεως (ptochéfseos)

πτυχεύω

to become bankrupt, go out of business, be insolvent, go broke


μονεταρισμός

head

μονεταρισμός • (monetarismós) m (uncountable)

monetarismós (romanization)
μονεταρισμός (nominative singular)
μονεταρισμού (genitive singular)
μονεταρισμό (accusative singular)
μονεταρισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

μονεταρισμός

μονεταρισμού


ΠΣΑ

πρόγραμμα πρόγραμμα#Greek

σταθερότητας σταθερότητας#Greek

και και#Greek

ανάπτυξης ανάπτυξης#Greek

(economics) acronym of πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης (prógramma statherótitas kai anáptyxis), the Programme for Stability and Growth


δολάριο

dolário (romanization)
δολάρια (plural)
δολάριο (nominative singular)
δολάρια (nominative plural)
δολαρίου (genitive singular)
δολάριου (genitive singular)
δολαρίων (genitive plural)
δολάριο (accusative singular)
δολάρια (accusative plural)
δολάριο (singular vocative)
δολάρια (plural vocative)

δολάριο ΗΠΑ


καπιταλισμός

head

καπιταλισμοί

καπιταλισμός • (kapitalismós) m (plural καπιταλισμοί)

el-noun

καπιταλισμοί

kapitalismós (romanization)
καπιταλισμοί (plural)
καπιταλισμός (nominative singular)
καπιταλισμοί (nominative plural)
καπιταλισμού (genitive singular)
καπιταλισμών (genitive plural)
καπιταλισμό (accusative singular)
καπιταλισμούς (accusative plural)
καπιταλισμέ (singular vocative)
καπιταλισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

καπιταλισμός

καπιταλισμοί

καπιταλισμού

καπιταλισμών

καπιταλισμούς

καπιταλισμοί


κεφαλαιοκράτης

head

κεφαλαιοκράτισσα

κεφαλαιοκράτης • (kefalaiokrátis) m (feminine κεφαλαιοκράτισσα)

el-noun

κεφαλαιοκράτισσα

kefalaiokrátis (romanization)
κεφαλαιοκράτισσα (feminine)
κεφαλαιοκράτης (nominative singular)
κεφαλαιοκράτες (nominative plural)
κεφαλαιοκράτη (genitive singular)
κεφαλαιοκρατών (genitive plural)
κεφαλαιοκράτη (accusative singular)
κεφαλαιοκράτες (accusative plural)
κεφαλαιοκράτη (singular vocative)
κεφαλαιοκράτες (plural vocative)

el-decl-noun

κεφαλαιοκράτης

κεφαλαιοκράτες

κεφαλαιοκράτη

κεφαλαιοκρατών

κεφαλαιοκράτη

κεφαλαιοκράτες

κεφαλαιοκράτη

κεφαλαιοκράτες


κεφαλαιοκράτισσα

head

κεφαλαιοκράτης

κεφαλαιοκράτισσα • (kefalaiokrátissa) f (masculine κεφαλαιοκράτης)

el-noun

κεφαλαιοκράτης

kefalaiokrátissa (romanization)
κεφαλαιοκράτης (masculine)
κεφαλαιοκράτισσα (nominative singular)
κεφαλαιοκράτισσες (nominative plural)
κεφαλαιοκράτισσας (genitive singular)
κεφαλαιοκρατισσών (genitive plural)
κεφαλαιοκράτισσα (accusative singular)
κεφαλαιοκράτισσες (accusative plural)
κεφαλαιοκράτισσα (singular vocative)
κεφαλαιοκράτισσες (plural vocative)

el-decl-noun

κεφαλαιοκράτισσα

κεφαλαιοκράτισσες

κεφαλαιοκράτισσας

κεφαλαιοκρατισσών

κεφαλαιοκράτισσα

κεφαλαιοκράτισσες

κεφαλαιοκράτισσα

κεφαλαιοκράτισσες


καπιταλιστής

head

καπιταλιστές

καπιταλίστρια

καπιταλιστής • (kapitalistís) m (plural καπιταλιστές, feminine καπιταλίστρια)

el-noun

καπιταλιστές

καπιταλίστρια

kapitalistís (romanization)
καπιταλιστές (plural)
καπιταλίστρια (feminine)
καπιταλιστής (nominative singular)
καπιταλιστές (nominative plural)
καπιταλιστή (genitive singular)
καπιταλιστών (genitive plural)
καπιταλιστή (accusative singular)
καπιταλιστές (accusative plural)
καπιταλιστή (singular vocative)
καπιταλιστές (plural vocative)

el-decl-noun

καπιταλιστής

καπιταλιστές

καπιταλιστών

καπιταλιστές

καπιταλιστές


καπιταλίστρια

head

καπιταλίστριες

καπιταλιστής

καπιταλίστρια • (kapitalístria) f (plural καπιταλίστριες, masculine καπιταλιστής)

el-noun

καπιταλίστριες

καπιταλιστής

kapitalístria (romanization)
καπιταλίστριες (plural)
καπιταλιστής (masculine)
καπιταλίστρια (nominative singular)
καπιταλίστριες (nominative plural)
καπιταλίστριας (genitive singular)
καπιταλιστριών (genitive plural)
καπιταλίστρια (accusative singular)
καπιταλίστριες (accusative plural)
καπιταλίστρια (singular vocative)
καπιταλίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

καπιταλίστρια

καπιταλίστριες

καπιταλίστριας

καπιταλιστριών

καπιταλίστρια

καπιταλίστριες

καπιταλίστρια

καπιταλίστριες


αβεβαίωτος

head

αβεβαίωτος • (avevaíotos) m (feminine αβεβαίωτη, neuter αβεβαίωτο)

avevaíotos (romanization)
αβεβαίωτη (feminine)
αβεβαίωτο (neuter)
αβεβαίωτος (masculine nominative singular)
αβεβαίωτη (feminine nominative singular)
αβεβαίωτο (neuter nominative singular)
αβεβαίωτοι (masculine nominative plural)
αβεβαίωτες (feminine nominative plural)
αβεβαίωτα (neuter nominative plural)
αβεβαίωτου (genitive masculine singular)
αβεβαίωτης (feminine genitive singular)
αβεβαίωτου (genitive neuter singular)
αβεβαίωτων (genitive masculine plural)
αβεβαίωτων (feminine genitive plural)
αβεβαίωτων (genitive neuter plural)
αβεβαίωτο (accusative masculine singular)
αβεβαίωτη (accusative feminine singular)
αβεβαίωτο (accusative neuter singular)
αβεβαίωτους (accusative masculine plural)
αβεβαίωτες (accusative feminine plural)
αβεβαίωτα (accusative neuter plural)
αβεβαίωτε (masculine singular vocative)
αβεβαίωτη (feminine singular vocative)
αβεβαίωτο (neuter singular vocative)
αβεβαίωτοι (masculine plural vocative)
αβεβαίωτες (feminine plural vocative)
αβεβαίωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβεβαίωτος (avevaíotos)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτοι (avevaíotoi)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)

αβεβαίωτου (avevaíotou)

αβεβαίωτης (avevaíotis)

αβεβαίωτου (avevaíotou)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτους (avevaíotous)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)

αβεβαίωτε (avevaíote)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτοι (avevaíotoi)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)


καπιταλίστας

head

καπιταλίστας • (kapitalístas) m

el-noun

καπιταλίστας • (kapitalístas) m

kapitalístas (romanization)
καπιταλίστας (nominative singular)
καπιταλίστες (nominative plural)
καπιταλίστα (genitive singular)
καπιταλιστών (genitive plural)
καπιταλίστα (accusative singular)
καπιταλίστες (accusative plural)
καπιταλίστα (singular vocative)
καπιταλίστες (plural vocative)

el-decl-noun

καπιταλίστας

καπιταλίστες

καπιταλιστών

καπιταλίστες

καπιταλίστες


αδιατίμητος

head

αδιατίμητος • (adiatímitos) m (feminine αδιατίμητη, neuter αδιατίμητο)

adiatímitos (romanization)
αδιατίμητη (feminine)
αδιατίμητο (neuter)
αδιατίμητος (masculine nominative singular)
αδιατίμητη (feminine nominative singular)
αδιατίμητο (neuter nominative singular)
αδιατίμητοι (masculine nominative plural)
αδιατίμητες (feminine nominative plural)
αδιατίμητα (neuter nominative plural)
αδιατίμητου (genitive masculine singular)
αδιατίμητης (feminine genitive singular)
αδιατίμητου (genitive neuter singular)
αδιατίμητων (genitive masculine plural)
αδιατίμητων (feminine genitive plural)
αδιατίμητων (genitive neuter plural)
αδιατίμητο (accusative masculine singular)
αδιατίμητη (accusative feminine singular)
αδιατίμητο (accusative neuter singular)
αδιατίμητους (accusative masculine plural)
αδιατίμητες (accusative feminine plural)
αδιατίμητα (accusative neuter plural)
αδιατίμητε (masculine singular vocative)
αδιατίμητη (feminine singular vocative)
αδιατίμητο (neuter singular vocative)
αδιατίμητοι (masculine plural vocative)
αδιατίμητες (feminine plural vocative)
αδιατίμητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αδιατίμητος (adiatímitos)

αδιατίμητη (adiatímiti)

αδιατίμητο (adiatímito)

αδιατίμητοι (adiatímitoi)

αδιατίμητες (adiatímites)

αδιατίμητα (adiatímita)

αδιατίμητου (adiatímitou)

αδιατίμητης (adiatímitis)

αδιατίμητου (adiatímitou)

αδιατίμητων (adiatímiton)

αδιατίμητων (adiatímiton)

αδιατίμητων (adiatímiton)

αδιατίμητο (adiatímito)

αδιατίμητη (adiatímiti)

αδιατίμητο (adiatímito)

αδιατίμητους (adiatímitous)

αδιατίμητες (adiatímites)

αδιατίμητα (adiatímita)

αδιατίμητε (adiatímite)

αδιατίμητη (adiatímiti)

αδιατίμητο (adiatímito)

αδιατίμητοι (adiatímitoi)

αδιατίμητες (adiatímites)

αδιατίμητα (adiatímita)


ακαθέλκυστος

head

ακαθέλκυστος • (akathélkystos) m (feminine ακαθέλκυστη, neuter ακαθέλκυστο)

akathélkystos (romanization)
ακαθέλκυστη (feminine)
ακαθέλκυστο (neuter)
ακαθέλκυστος (masculine nominative singular)
ακαθέλκυστη (feminine nominative singular)
ακαθέλκυστο (neuter nominative singular)
ακαθέλκυστοι (masculine nominative plural)
ακαθέλκυστες (feminine nominative plural)
ακαθέλκυστα (neuter nominative plural)
ακαθέλκυστου (genitive masculine singular)
ακαθέλκυστης (feminine genitive singular)
ακαθέλκυστου (genitive neuter singular)
ακαθέλκυστων (genitive masculine plural)
ακαθέλκυστων (feminine genitive plural)
ακαθέλκυστων (genitive neuter plural)
ακαθέλκυστο (accusative masculine singular)
ακαθέλκυστη (accusative feminine singular)
ακαθέλκυστο (accusative neuter singular)
ακαθέλκυστους (accusative masculine plural)
ακαθέλκυστες (accusative feminine plural)
ακαθέλκυστα (accusative neuter plural)
ακαθέλκυστε (masculine singular vocative)
ακαθέλκυστη (feminine singular vocative)
ακαθέλκυστο (neuter singular vocative)
ακαθέλκυστοι (masculine plural vocative)
ακαθέλκυστες (feminine plural vocative)
ακαθέλκυστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ακαθέλκυστος


ακτοπλοΐα

aktoploḯa (romanization)
ακτοπλοΐα (nominative singular)
ακτοπλοΐας (genitive singular)
ακτοπλοΐα (accusative singular)
ακτοπλοΐα (singular vocative)

(transport, shipping) coastal sailing, ferry shipping, cabotage


ακτοπλοϊκός

head

ακτοπλοϊκός • (aktoploïkós) m (feminine ακτοπλοϊκή, neuter ακτοπλοϊκό)

aktoploïkós (romanization)
ακτοπλοϊκή (feminine)
ακτοπλοϊκό (neuter)
ακτοπλοϊκός (masculine nominative singular)
ακτοπλοϊκή (feminine nominative singular)
ακτοπλοϊκό (neuter nominative singular)
ακτοπλοϊκοί (masculine nominative plural)
ακτοπλοϊκές (feminine nominative plural)
ακτοπλοϊκά (neuter nominative plural)
ακτοπλοϊκού (genitive masculine singular)
ακτοπλοϊκής (feminine genitive singular)
ακτοπλοϊκού (genitive neuter singular)
ακτοπλοϊκών (genitive masculine plural)
ακτοπλοϊκών (feminine genitive plural)
ακτοπλοϊκών (genitive neuter plural)
ακτοπλοϊκό (accusative masculine singular)
ακτοπλοϊκή (accusative feminine singular)
ακτοπλοϊκό (accusative neuter singular)
ακτοπλοϊκούς (accusative masculine plural)
ακτοπλοϊκές (accusative feminine plural)
ακτοπλοϊκά (accusative neuter plural)
ακτοπλοϊκέ (masculine singular vocative)
ακτοπλοϊκή (feminine singular vocative)
ακτοπλοϊκό (neuter singular vocative)
ακτοπλοϊκοί (masculine plural vocative)
ακτοπλοϊκές (feminine plural vocative)
ακτοπλοϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακτοπλοϊκός (aktoploïkós)

ακτοπλοϊκή (aktoploïkí)

ακτοπλοϊκό (aktoploïkó)

ακτοπλοϊκοί (aktoploïkoí)

ακτοπλοϊκές (aktoploïkés)

ακτοπλοϊκά (aktoploïká)

ακτοπλοϊκού (aktoploïkoú)

ακτοπλοϊκής (aktoploïkís)

ακτοπλοϊκού (aktoploïkoú)

ακτοπλοϊκών (aktoploïkón)

ακτοπλοϊκών (aktoploïkón)

ακτοπλοϊκών (aktoploïkón)

ακτοπλοϊκό (aktoploïkó)

ακτοπλοϊκή (aktoploïkí)

ακτοπλοϊκό (aktoploïkó)

ακτοπλοϊκούς (aktoploïkoús)

ακτοπλοϊκές (aktoploïkés)

ακτοπλοϊκά (aktoploïká)

ακτοπλοϊκέ (aktoploïké)

ακτοπλοϊκή (aktoploïkí)

ακτοπλοϊκό (aktoploïkó)

ακτοπλοϊκοί (aktoploïkoí)

ακτοπλοϊκές (aktoploïkés)

ακτοπλοϊκά (aktoploïká)


ομόλογο

omólogo (romanization)
ομόλογα (plural)
ομόλογο (nominative singular)
ομόλογα (nominative plural)
ομολόγου (genitive singular)
ομόλογου (genitive singular)
ομολόγων (genitive plural)
ομόλογο (accusative singular)
ομόλογα (accusative plural)
ομόλογο (singular vocative)
ομόλογα (plural vocative)

αφορολόγητα αποταμιευτικά ομόλογα

κρατικό ομόλογο

ομόλογο σταθερού επιτοκίου

χρεωστικό ομόλογο

(economics) bond, debenture (documentary obligation to pay a sum or to perform a contract)


ομολογία

head

ομολογία • (omología) f (plural ομολογίες)

omología (romanization)
ομολογίες (plural)
ομολογία (nominative singular)
ομολογίες (nominative plural)
ομολογίας (genitive singular)
ομολογιών (genitive plural)
ομολογία (accusative singular)
ομολογίες (accusative plural)
ομολογία (singular vocative)
ομολογίες (plural vocative)

ο μο λο γί α

From Ancient Greek ὁμολογία (homología, “agreement, common assumption”), equivalent to ομο- (omo-, “same, homo-”) + -λογία (-logía, “-logy”). The present legal, religious and economic senses date from the Koine Greek era.

confix

λαχειοφόρα ομολογία

ληξιπρόθεσμη ομολογία

ομολογία δανείου

ονομαστική ομολογία


αμπάρι

ampári (romanization)
αμπάρια (plural)
αμπάρι (nominative singular)
αμπάρια (nominative plural)
αμπαριού (genitive singular)
αμπαριών (genitive plural)
αμπάρι (accusative singular)
αμπάρια (accusative plural)
αμπάρι (singular vocative)
αμπάρια (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish انبار (ambar, “granary, warehouse”), itself from Classical Persian انبار.

bor+

(shipping) hold (for bulk dry goods such as grain)


ανάκαμψη

head

ανάκαμψη • (anákampsi) n (plural ανακάμψεις)

anákampsi (romanization)
ανακάμψεις (plural)
ανάκαμψη (nominative singular)
ανακάμψεις (nominative plural)
ανάκαμψης (genitive singular)
ανακάμψεων (genitive plural)
ανάκαμψη (accusative singular)
ανακάμψεις (accusative plural)
ανάκαμψη (singular vocative)
ανακάμψεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακάμψεως (anakámpseos)


ανασυγκροτώ

head

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó)

el-verb

ανασυγκρότησα

ανασυγκροτούμαι

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó) (past ανασυγκρότησα, passive ανασυγκροτούμαι)

anasygkrotó (romanization)
ανασυγκρότησα (past)
ανασυγκροτούμαι (passive)
ανασυγκροτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ανασυγκροτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανασυγκροτούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανασυγκροτηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανασυγκροτείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ανασυγκροτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανασυγκροτείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανασυγκροτηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ανασυγκροτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανασυγκροτείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανασυγκροτηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανασυγκροτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ανασυγκροτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανασυγκροτούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανασυγκροτηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανασυγκροτείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανασυγκροτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανασυγκροτηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανασυγκροτηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανασυγκρότησα (active first-person indicative past perfective singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουν) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουνα) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανασυγκροτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανασυγκρότησες (active indicative past perfective second-person singular)
[ανασυγκροτούσουν] - (ανασυγκροτιόσουν) (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανασυγκροτήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανασυγκροτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανασυγκρότησε (active indicative past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιόταν) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιότανε) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανασυγκροτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανασυγκροτούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
ανασυγκροτηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανασυγκροτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανασυγκροτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανασυγκροτηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανασυγκροτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκροτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκρότησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανασυγκροτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανασυγκροτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανασυγκροτούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανασυγκροτηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανασυγκρότησε (active imperative perfective second-person singular)
ανασυγκροτήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ανασυγκροτήστε (active imperative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανασυγκροτηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτώντας (active participle present)
ανασυγκροτούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ανασυγκροτήσει (active participle past)
ανασυγκροτημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανασυγκροτήσει (active infinitive-aorist)
ανασυγκροτηθεί (infinitive-aorist passive)

α να συ γκρο τώ

ανα- (“again, re-”) + συγκροτώ (“form, compose”)

κροτώ and κρότος

to make rattle; rattling sound; strike; ) is different

κρούω (kroúo


ανελκύω

head

ανελκύω • (anelkýo)

el-verb

ανελκύω • (anelkýo) (past ανέλκυσα, passive ανελκύομαι)

anelkýo (romanization)
ανέλκυσα (past)
ανελκύομαι (passive)
ανελκύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανελκύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανελκύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανελκυστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανελκυσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανελκύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανελκύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανελκύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανελκυστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανελκυσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανελκύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανελκύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανελκύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανελκυστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανελκυσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανελκύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανελκύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανελκυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανελκυστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανελκυσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανελκύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανελκύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανελκύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανελκυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανελκυστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανελκυσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανελκύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανελκύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανελκύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανελκύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανελκύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανελκυστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανελκυστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανελκυσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανελκυσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέλκυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέλκυσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανελκυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανελκυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανελκύστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανελκύσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
ανέλκυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανελκυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανελκυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανελκύστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανελκύσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέλκυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανελκυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανελκυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανελκύστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανελκύσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανελκύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανελκύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανελκυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανελκυστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανελκυσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανελκύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανελκύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανελκυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανελκυστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανελκυσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέλκυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανελκύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανελκύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανελκύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανελκύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανελκύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανελκυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανελκύστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκύσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανελκύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανελκύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανελκύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανελκυστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανελκυσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανέλκυε (active imperative imperfective second-person singular)
ανέλκυσε (active imperative perfective second-person singular)
ανελκύσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανελκύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανελκύστε (active imperative perfective plural second-person)
ανελκύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανελκυστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανελκυσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανελκύοντας (active participle present)
έχοντας ανελκύσει (active participle past)
ανελκυσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανελκύσει (active infinitive-aorist)
ανελκυστεί (infinitive-aorist passive)
ανελκυσθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀνελκύω. By surface analysis, αν- (an-, “re-”, from ανα- (ana-)) + ελκύω (elkýo, “drag”).

surf

αν-<id:from ανα-><pos:from <i class="Grek mention" lang="el">ανα-</i> (ana-)><t:re->

Ανελκύστηκε το ναυάγιο.

(shipping) to salvage, raise, refloat, recover (of ships, shipwrecks)


ανελκύομαι

head

ανελκύομαι • (anelkýomai)

el-verb

ανελκύομαι • (anelkýomai) passive (past ανελκύστηκα, active ανελκύω)

anelkýomai (romanization)
ανελκύστηκα (past)
ανελκύω (active)

ανελκύομε (anelkýome)

α νελ κύ ο μαι

(shipping) to dragged upwards, hoisted, recovered (of ships, shipwrecks)


καθελκύω

head

καθελκύω • (kathelkýo)

el-verb

καθελκύω • (kathelkýo) (past καθέλκυσα, passive καθελκύομαι)

kathelkýo (romanization)
καθέλκυσα (past)
καθελκύομαι (passive)
καθελκύω (active first-person imperfective indicative present singular)
καθελκύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καθελκύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καθελκυστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καθελκύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθελκύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καθελκύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καθελκυστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καθελκύει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθελκύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καθελκύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καθελκυστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καθελκύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθελκύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καθελκυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καθελκυστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καθελκύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθελκύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καθελκύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθελκυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθελκυστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καθελκύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθελκύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καθελκύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθελκύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθελκύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καθελκυστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθελκυστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθέλκυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καθέλκυσα (active first-person indicative past perfective singular)
καθελκυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθελκυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθελκύστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καθέλκυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καθέλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθείλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθελκυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθελκυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθελκύστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καθέλκυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καθέλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθείλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθελκυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθελκυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθελκύστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καθελκύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καθελκύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καθελκυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καθελκυστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καθελκύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καθελκύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καθελκυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καθελκυστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καθέλκυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθελκύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθελκύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθέλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθελκύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθελκύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
καθείλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθελκύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθελκυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καθελκύστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθελκυστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθελκυστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καθελκύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καθελκύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καθελκύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καθελκυστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
καθέλκυε (active imperative imperfective second-person singular)
καθέλκυσε (active imperative perfective second-person singular)
καθελκύσου (imperative passive perfective second-person singular)
καθελκύετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθελκύστε (active imperative perfective plural second-person)
καθελκύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καθελκυστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καθελκύοντας (active participle present)
έχοντας καθελκύσει (active participle past)
καθελκυσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καθελκύσει (active infinitive-aorist)
καθελκυστεί (infinitive-aorist passive)
καθέλκω (alternative)

From Ancient Greek καθέλκω (kathélkō) + -ύω. Morphologically, καθ- + ελκύω (“drag”).

af

καθ- + ελκύω (“drag”)


καθελκύομαι

head

καθελκύομαι • (kathelkýomai)

el-verb

καθελκύστηκα

καθελκύομαι • (kathelkýomai) passive (past καθελκύστηκα, active καθελκύω)

kathelkýomai (romanization)
καθελκύστηκα (past)
καθελκύω (active)

κα θελ κύ ο μαι


καθέλκω

head

καθέλκω • (kathélko)

el-verb

καθέλκω • (kathélko) (past καθείλκυσα, passive καθέλκομαι)

kathélko (romanization)
καθείλκυσα (past)
καθέλκομαι (passive)
καθέλκω (καθελκύω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
καθελκύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καθέλκομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καθελκυσθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καθέλκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθελκύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καθέλκεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καθελκυσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καθέλκει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθελκύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καθέλκεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καθελκυσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καθέλκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθελκύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καθελκόμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
καθελκυσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καθέλκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθελκύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καθέλκεσθε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθελκυσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καθέλκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθελκύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθέλκονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καθελκυσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθείλκυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καθείλκυσα (active first-person indicative past perfective singular)
καθελκόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθελκύσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καθείλκυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καθείλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθελκόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθελκύσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καθείλκυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καθείλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθελκόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθείλκετο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθελκύσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καθέλκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καθελκύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καθειλκόμεθα (archaic first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
καθελκυσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καθέλκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καθελκύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καθείλκεσθε (archaic imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
καθελκυσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καθείλκυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθείλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθέλκονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθείλκοντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθελκύσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθειλκήσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα καθέλκω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καθελκύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καθέλκομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καθελκυσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κάθελκε (active imperative imperfective informal second-person singular)
καθέλκυσε (active imperative perfective second-person singular)
καθελκύσου (imperative passive perfective second-person singular)
καθέλκετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθελκύστε (active imperative perfective plural second-person)
καθελκύσατε (active archaic imperative perfective plural second-person)
καθέλκεσθε (imperative imperfective passive plural second-person)
καθελκυσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καθέλκοντας (active participle present)
έχοντας καθελκύσει (active participle past)
καθειλκυσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καθελκύσει (active infinitive-aorist)
καθελκυσθεί (infinitive-aorist passive)

καθελκύω καθελκύω#Greek

(shipping, formal, learned) alternative form of καθελκύω (kathelkýo, “launch”)


καθέλκομαι

head

καθέλκομαι • (kathélkomai)

el-verb

καθελκύσθηκα

καθέλκομαι • (kathélkomai) passive (past καθελκύσθηκα, active καθέλκω)

kathélkomai (romanization)
καθελκύσθηκα (past)
καθέλκω (active)
καθελκύομαι (alternative)

κα θέλ κο μαι


ανασυγκρότηση

head

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότηση • (anasygkrótisi) f (plural ανασυγκροτήσεις)

el-noun

ανασυγκροτήσεις

anasygkrótisi (romanization)
ανασυγκροτήσεις (plural)
ανασυγκρότηση (nominative singular)
ανασυγκροτήσεις (nominative plural)
ανασυγκρότησης (genitive singular)
ανασυγκροτήσεων (genitive plural)
ανασυγκρότηση (accusative singular)
ανασυγκροτήσεις (accusative plural)
ανασυγκρότηση (singular vocative)
ανασυγκροτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότησης

ανασυγκροτήσεων

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

Older or formal genitive singular: ανασυγκροτήσεως (anasygkrotíseos)

(economics) reconstruction, reorganisation (UK), reorganization (US)


ανατίμηση

head

ανατίμηση • (anatímisi) f (plural ανατιμήσεις)

anatímisi (romanization)
ανατιμήσεις (plural)
ανατίμηση (nominative singular)
ανατιμήσεις (nominative plural)
ανατίμησης (genitive singular)
ανατιμήσεων (genitive plural)
ανατίμηση (accusative singular)
ανατιμήσεις (accusative plural)
ανατίμηση (singular vocative)
ανατιμήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανατιμήσεως (anatimíseos)

(economics) increase in prices, price rise


αριβάρω

head

αριβάρω • (ariváro)

el-verb

αριβάρω • (ariváro) (past αριβάρισα, passive —)

ariváro (romanization)
αριβάρισα (past)
αριβάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
αριβάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αριβάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αριβάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αριβάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
αριβάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αριβάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αριβάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αριβάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αριβάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αριβάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αριβάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αριβάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αριβάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αριβάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αριβάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αριβάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αριβάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αριβάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αριβάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αριβάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αριβάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
αριβάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αριβάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
αριβάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αριβάραν (active indicative past perfective plural third-person)
αριβάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αριβάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αριβάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αριβάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αριβάρισε (active imperative perfective second-person singular)
αριβάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
αριβάρετε (active imperative perfective plural second-person)
αριβάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αριβάρει (active indeclinable participle perfect)
αριβάρει (infinitive-aorist)


άναυλα

head

άναυλα • (ánavla)

el-adv

άναυλα • (ánavla)


άναυλος

head

άναυλος • (ánavlos) m (feminine άναυλη, neuter άναυλο)

ánavlos (romanization)
άναυλη (feminine)
άναυλο (neuter)
άναυλος (masculine nominative singular)
άναυλη (feminine nominative singular)
άναυλο (neuter nominative singular)
άναυλοι (masculine nominative plural)
άναυλες (feminine nominative plural)
άναυλα (neuter nominative plural)
άναυλου (genitive masculine singular)
άναυλης (feminine genitive singular)
άναυλου (genitive neuter singular)
άναυλων (genitive masculine plural)
άναυλων (feminine genitive plural)
άναυλων (genitive neuter plural)
άναυλο (accusative masculine singular)
άναυλη (accusative feminine singular)
άναυλο (accusative neuter singular)
άναυλους (accusative masculine plural)
άναυλες (accusative feminine plural)
άναυλα (accusative neuter plural)
άναυλε (masculine singular vocative)
άναυλη (feminine singular vocative)
άναυλο (neuter singular vocative)
άναυλοι (masculine plural vocative)
άναυλες (feminine plural vocative)
άναυλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άναυλος (ánavlos)

άναυλη (ánavli)

άναυλο (ánavlo)

άναυλοι (ánavloi)

άναυλες (ánavles)

άναυλα (ánavla)

άναυλου (ánavlou)

άναυλης (ánavlis)

άναυλου (ánavlou)

άναυλων (ánavlon)

άναυλων (ánavlon)

άναυλων (ánavlon)

άναυλο (ánavlo)

άναυλη (ánavli)

άναυλο (ánavlo)

άναυλους (ánavlous)

άναυλες (ánavles)

άναυλα (ánavla)

άναυλε (ánavle)

άναυλη (ánavli)

άναυλο (ánavlo)

άναυλοι (ánavloi)

άναυλες (ánavles)

άναυλα (ánavla)


αναύλωτος

head

αναύλωτος • (anávlotos) m (feminine αναύλωτη, neuter αναύλωτο)

anávlotos (romanization)
αναύλωτη (feminine)
αναύλωτο (neuter)
αναύλωτος (masculine nominative singular)
αναύλωτη (feminine nominative singular)
αναύλωτο (neuter nominative singular)
αναύλωτοι (masculine nominative plural)
αναύλωτες (feminine nominative plural)
αναύλωτα (neuter nominative plural)
αναύλωτου (genitive masculine singular)
αναύλωτης (feminine genitive singular)
αναύλωτου (genitive neuter singular)
αναύλωτων (genitive masculine plural)
αναύλωτων (feminine genitive plural)
αναύλωτων (genitive neuter plural)
αναύλωτο (accusative masculine singular)
αναύλωτη (accusative feminine singular)
αναύλωτο (accusative neuter singular)
αναύλωτους (accusative masculine plural)
αναύλωτες (accusative feminine plural)
αναύλωτα (accusative neuter plural)
αναύλωτε (masculine singular vocative)
αναύλωτη (feminine singular vocative)
αναύλωτο (neuter singular vocative)
αναύλωτοι (masculine plural vocative)
αναύλωτες (feminine plural vocative)
αναύλωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναύλωτος (anávlotos)

αναύλωτη (anávloti)

αναύλωτο (anávloto)

αναύλωτοι (anávlotoi)

αναύλωτες (anávlotes)

αναύλωτα (anávlota)

αναύλωτου (anávlotou)

αναύλωτης (anávlotis)

αναύλωτου (anávlotou)

αναύλωτων (anávloton)

αναύλωτων (anávloton)

αναύλωτων (anávloton)

αναύλωτο (anávloto)

αναύλωτη (anávloti)

αναύλωτο (anávloto)

αναύλωτους (anávlotous)

αναύλωτες (anávlotes)

αναύλωτα (anávlota)

αναύλωτε (anávlote)

αναύλωτη (anávloti)

αναύλωτο (anávloto)

αναύλωτοι (anávlotoi)

αναύλωτες (anávlotes)

αναύλωτα (anávlota)


ανέλκυση

head

ανέλκυση • (anélkysi) f

el-noun

ανέλκυση • (anélkysi) f

anélkysi (romanization)
ανέλκυση (nominative singular)
ανελκύσεις (nominative plural)
ανέλκυσης (genitive singular)
ανελκύσεων (genitive plural)
ανέλκυση (accusative singular)
ανελκύσεις (accusative plural)
ανέλκυση (singular vocative)
ανελκύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανελκύσεως (anelkýseos)

Learned borrowing from Koine Greek ἀνέλκυ(σις) (anélku(sis)) + -ση (-si).


ανεμότρατα

head

ανεμότρατα • (anemótrata) f (plural ανεμότρατες)

anemótrata (romanization)
ανεμότρατες (plural)
ανεμότρατα (nominative singular)
ανεμότρατες (nominative plural)
ανεμότρατας (genitive singular)
ανεμότρατα (accusative singular)
ανεμότρατες (accusative plural)
ανεμότρατα (singular vocative)
ανεμότρατες (plural vocative)

α νε μό τρα τα

(shipping) drifter (a boat using a drift net)


ανερμάτιστος

ανερμάτιστος • (anermátistos) m (feminine ανερμάτιστη, neuter ανερμάτιστο)

anermátistos (romanization)
ανερμάτιστη (feminine)
ανερμάτιστο (neuter)
ανερμάτιστος (masculine nominative singular)
ανερμάτιστη (feminine nominative singular)
ανερμάτιστο (neuter nominative singular)
ανερμάτιστοι (masculine nominative plural)
ανερμάτιστες (feminine nominative plural)
ανερμάτιστα (neuter nominative plural)
ανερμάτιστου (genitive masculine singular)
ανερμάτιστης (feminine genitive singular)
ανερμάτιστου (genitive neuter singular)
ανερμάτιστων (genitive masculine plural)
ανερμάτιστων (feminine genitive plural)
ανερμάτιστων (genitive neuter plural)
ανερμάτιστο (accusative masculine singular)
ανερμάτιστη (accusative feminine singular)
ανερμάτιστο (accusative neuter singular)
ανερμάτιστους (accusative masculine plural)
ανερμάτιστες (accusative feminine plural)
ανερμάτιστα (accusative neuter plural)
ανερμάτιστε (masculine singular vocative)
ανερμάτιστη (feminine singular vocative)
ανερμάτιστο (neuter singular vocative)
ανερμάτιστοι (masculine plural vocative)
ανερμάτιστες (feminine plural vocative)
ανερμάτιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανερμάτιστος

el-decl-adj-table

ανερμάτιστος (anermátistos)

ανερμάτιστη (anermátisti)

ανερμάτιστο (anermátisto)

ανερμάτιστοι (anermátistoi)

ανερμάτιστες (anermátistes)

ανερμάτιστα (anermátista)

ανερμάτιστου (anermátistou)

ανερμάτιστης (anermátistis)

ανερμάτιστου (anermátistou)

ανερμάτιστων (anermátiston)

ανερμάτιστων (anermátiston)

ανερμάτιστων (anermátiston)

ανερμάτιστο (anermátisto)

ανερμάτιστη (anermátisti)

ανερμάτιστο (anermátisto)

ανερμάτιστους (anermátistous)

ανερμάτιστες (anermátistes)

ανερμάτιστα (anermátista)

ανερμάτιστε (anermátiste)

ανερμάτιστη (anermátisti)

ανερμάτιστο (anermátisto)

ανερμάτιστοι (anermátistoi)

ανερμάτιστες (anermátistes)

ανερμάτιστα (anermátista)

(shipping) unballasted, without ballast, out of ballast


ανηολόγητος

head

ανηολόγητος • (aniológitos) m (feminine ανηολόγητη, neuter ανηολόγητο)

aniológitos (romanization)
ανηολόγητη (feminine)
ανηολόγητο (neuter)
ανηολόγητος (masculine nominative singular)
ανηολόγητη (feminine nominative singular)
ανηολόγητο (neuter nominative singular)
ανηολόγητοι (masculine nominative plural)
ανηολόγητες (feminine nominative plural)
ανηολόγητα (neuter nominative plural)
ανηολόγητου (genitive masculine singular)
ανηολόγητης (feminine genitive singular)
ανηολόγητου (genitive neuter singular)
ανηολόγητων (genitive masculine plural)
ανηολόγητων (feminine genitive plural)
ανηολόγητων (genitive neuter plural)
ανηολόγητο (accusative masculine singular)
ανηολόγητη (accusative feminine singular)
ανηολόγητο (accusative neuter singular)
ανηολόγητους (accusative masculine plural)
ανηολόγητες (accusative feminine plural)
ανηολόγητα (accusative neuter plural)
ανηολόγητε (masculine singular vocative)
ανηολόγητη (feminine singular vocative)
ανηολόγητο (neuter singular vocative)
ανηολόγητοι (masculine plural vocative)
ανηολόγητες (feminine plural vocative)
ανηολόγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανηολόγητος (aniológitos)

ανηολόγητη (aniológiti)

ανηολόγητο (aniológito)

ανηολόγητοι (aniológitoi)

ανηολόγητες (aniológites)

ανηολόγητα (aniológita)

ανηολόγητου (aniológitou)

ανηολόγητης (aniológitis)

ανηολόγητου (aniológitou)

ανηολόγητων (aniológiton)

ανηολόγητων (aniológiton)

ανηολόγητων (aniológiton)

ανηολόγητο (aniológito)

ανηολόγητη (aniológiti)

ανηολόγητο (aniológito)

ανηολόγητους (aniológitous)

ανηολόγητες (aniológites)

ανηολόγητα (aniológita)

ανηολόγητε (aniológite)

ανηολόγητη (aniológiti)

ανηολόγητο (aniológito)

ανηολόγητοι (aniológitoi)

ανηολόγητες (aniológites)

ανηολόγητα (aniológita)


νηολογημένος

head

νηολογημένος • (niologiménos) m (feminine νηολογημένη, neuter νηολογημένο)

niologiménos (romanization)
νηολογημένη (feminine)
νηολογημένο (neuter)
νηολογημένος (masculine nominative singular)
νηολογημένη (feminine nominative singular)
νηολογημένο (neuter nominative singular)
νηολογημένοι (masculine nominative plural)
νηολογημένες (feminine nominative plural)
νηολογημένα (neuter nominative plural)
νηολογημένου (genitive masculine singular)
νηολογημένης (feminine genitive singular)
νηολογημένου (genitive neuter singular)
νηολογημένων (genitive masculine plural)
νηολογημένων (feminine genitive plural)
νηολογημένων (genitive neuter plural)
νηολογημένο (accusative masculine singular)
νηολογημένη (accusative feminine singular)
νηολογημένο (accusative neuter singular)
νηολογημένους (accusative masculine plural)
νηολογημένες (accusative feminine plural)
νηολογημένα (accusative neuter plural)
νηολογημένε (masculine singular vocative)
νηολογημένη (feminine singular vocative)
νηολογημένο (neuter singular vocative)
νηολογημένοι (masculine plural vocative)
νηολογημένες (feminine plural vocative)
νηολογημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of νηολογημένος

el-decl-adj-table

νηολογημένος (niologiménos)

νηολογημένη (niologiméni)

νηολογημένο (niologiméno)

νηολογημένοι (niologiménoi)

νηολογημένες (niologiménes)

νηολογημένα (niologiména)

νηολογημένου (niologiménou)

νηολογημένης (niologiménis)

νηολογημένου (niologiménou)

νηολογημένων (niologiménon)

νηολογημένων (niologiménon)

νηολογημένων (niologiménon)

νηολογημένο (niologiméno)

νηολογημένη (niologiméni)

νηολογημένο (niologiméno)

νηολογημένους (niologiménous)

νηολογημένες (niologiménes)

νηολογημένα (niologiména)

νηολογημένε (niologiméne)

νηολογημένη (niologiméni)

νηολογημένο (niologiméno)

νηολογημένοι (niologiménoi)

νηολογημένες (niologiménes)

νηολογημένα (niologiména)


ανθρακαποθήκη

head

ανθρακαποθήκες

ανθρακαποθήκη • (anthrakapothíki) n (plural ανθρακαποθήκες)

el-noun

ανθρακαποθήκες

anthrakapothíki (romanization)
ανθρακαποθήκες (plural)
ανθρακαποθήκη (nominative singular)
ανθρακαποθήκες (nominative plural)
ανθρακαποθήκης (genitive singular)
ανθρακαποθηκών (genitive plural)
ανθρακαποθήκη (accusative singular)
ανθρακαποθήκες (accusative plural)
ανθρακαποθήκη (singular vocative)
ανθρακαποθήκες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρακαποθήκη

ανθρακαποθήκες

ανθρακαποθήκης

ανθρακαποθηκών

ανθρακαποθήκη

ανθρακαποθήκες

ανθρακαποθήκη

ανθρακαποθήκες

place for storing coal
(shipping) bunker


ανθράκευση

head

ανθρακεύσεις

ανθράκευση • (anthrákefsi) f (plural ανθρακεύσεις)

el-noun

ανθρακεύσεις

anthrákefsi (romanization)
ανθρακεύσεις (plural)
ανθράκευση (nominative singular)
ανθρακεύσεις (nominative plural)
ανθράκευσης (genitive singular)
ανθρακεύσεων (genitive plural)
ανθράκευση (accusative singular)
ανθρακεύσεις (accusative plural)
ανθράκευση (singular vocative)
ανθρακεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρακεύσεις

ανθρακεύσεων

ανθρακεύσεις

ανθρακεύσεις

Older or formal genitive singular: ανθρακεύσεως (anthrakéfseos)

(shipping) loading with coal: bunkering, coaling


ανθρακεύω

head

ανθρακεύω • (anthrakévo)

el-verb

ανθρακεύομαι

ανθρακεύω • (anthrakévo) (imperfect ανθράκευα, passive ανθρακεύομαι)

anthrakévo (romanization)
ανθράκευα (imperfect)
ανθρακεύομαι (passive)


ασαβούρωτος

head

ασαβούρωτος • (asavoúrotos) m (feminine ανερμάτιστη, neuter ανερμάτιστο)

asavoúrotos (romanization)
ανερμάτιστη (feminine)
ανερμάτιστο (neuter)
ανερμάτιστος (masculine nominative singular)
ανερμάτιστη (feminine nominative singular)
ανερμάτιστο (neuter nominative singular)
ανερμάτιστοι (masculine nominative plural)
ανερμάτιστες (feminine nominative plural)
ανερμάτιστα (neuter nominative plural)
ανερμάτιστου (genitive masculine singular)
ανερμάτιστης (feminine genitive singular)
ανερμάτιστου (genitive neuter singular)
ανερμάτιστων (genitive masculine plural)
ανερμάτιστων (feminine genitive plural)
ανερμάτιστων (genitive neuter plural)
ανερμάτιστο (accusative masculine singular)
ανερμάτιστη (accusative feminine singular)
ανερμάτιστο (accusative neuter singular)
ανερμάτιστους (accusative masculine plural)
ανερμάτιστες (accusative feminine plural)
ανερμάτιστα (accusative neuter plural)
ανερμάτιστε (masculine singular vocative)
ανερμάτιστη (feminine singular vocative)
ανερμάτιστο (neuter singular vocative)
ανερμάτιστοι (masculine plural vocative)
ανερμάτιστες (feminine plural vocative)
ανερμάτιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανερμάτιστος (anermátistos)

ανερμάτιστη (anermátisti)

ανερμάτιστο (anermátisto)

ανερμάτιστοι (anermátistoi)

ανερμάτιστες (anermátistes)

ανερμάτιστα (anermátista)

ανερμάτιστου (anermátistou)

ανερμάτιστης (anermátistis)

ανερμάτιστου (anermátistou)

ανερμάτιστων (anermátiston)

ανερμάτιστων (anermátiston)

ανερμάτιστων (anermátiston)

ανερμάτιστο (anermátisto)

ανερμάτιστη (anermátisti)

ανερμάτιστο (anermátisto)

ανερμάτιστους (anermátistous)

ανερμάτιστες (anermátistes)

ανερμάτιστα (anermátista)

ανερμάτιστε (anermátiste)

ανερμάτιστη (anermátisti)

ανερμάτιστο (anermátisto)

ανερμάτιστοι (anermátistoi)

ανερμάτιστες (anermátistes)

ανερμάτιστα (anermátista)


ανόρθωση

head

ανόρθωση • (anórthosi) f (plural ανορθώσεις)

anórthosi (romanization)
ανορθώσεις (plural)
ανόρθωση (nominative singular)
ανορθώσεις (nominative plural)
ανόρθωσης (genitive singular)
ανορθώσεων (genitive plural)
ανόρθωση (accusative singular)
ανορθώσεις (accusative plural)
ανόρθωση (singular vocative)
ανορθώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανορθώσεως (anorthóseos)


αντιπληθωρισμός

head

αντιπληθωρισμοί

αντιπληθωρισμός • (antiplithorismós) m (plural αντιπληθωρισμοί)

el-noun

αντιπληθωρισμοί

antiplithorismós (romanization)
αντιπληθωρισμοί (plural)
αντιπληθωρισμός (nominative singular)
αντιπληθωρισμοί (nominative plural)
αντιπληθωρισμού (genitive singular)
αντιπληθωρισμών (genitive plural)
αντιπληθωρισμό (accusative singular)
αντιπληθωρισμούς (accusative plural)
αντιπληθωρισμέ (singular vocative)
αντιπληθωρισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπληθωρισμός

αντιπληθωρισμοί

αντιπληθωρισμού

αντιπληθωρισμών

αντιπληθωρισμό

αντιπληθωρισμούς

αντιπληθωρισμέ

αντιπληθωρισμοί


αντιπληθωριστικός

head

αντιπληθωριστική

αντιπληθωριστικό

αντιπληθωριστικός • (antiplithoristikós) m (feminine αντιπληθωριστική, neuter αντιπληθωριστικό)

el-adj

αντιπληθωριστική

αντιπληθωριστικό

antiplithoristikós (romanization)
αντιπληθωριστική (feminine)
αντιπληθωριστικό (neuter)
αντιπληθωριστικός (masculine nominative singular)
αντιπληθωριστική (feminine nominative singular)
αντιπληθωριστικό (neuter nominative singular)
αντιπληθωριστικοί (masculine nominative plural)
αντιπληθωριστικές (feminine nominative plural)
αντιπληθωριστικά (neuter nominative plural)
αντιπληθωριστικού (genitive masculine singular)
αντιπληθωριστικής (feminine genitive singular)
αντιπληθωριστικού (genitive neuter singular)
αντιπληθωριστικών (genitive masculine plural)
αντιπληθωριστικών (feminine genitive plural)
αντιπληθωριστικών (genitive neuter plural)
αντιπληθωριστικό (accusative masculine singular)
αντιπληθωριστική (accusative feminine singular)
αντιπληθωριστικό (accusative neuter singular)
αντιπληθωριστικούς (accusative masculine plural)
αντιπληθωριστικές (accusative feminine plural)
αντιπληθωριστικά (accusative neuter plural)
αντιπληθωριστικέ (masculine singular vocative)
αντιπληθωριστική (feminine singular vocative)
αντιπληθωριστικό (neuter singular vocative)
αντιπληθωριστικοί (masculine plural vocative)
αντιπληθωριστικές (feminine plural vocative)
αντιπληθωριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιπληθωριστικ

el-decl-adj-a

αντιπληθωριστικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιπληθωριστικός

αντιπληθωριστικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιπληθωριστικ

el-decl-adj-table

αντιπληθωριστικούς (antiplithoristikoús)


πληθωριστικός

head

πληθωριστική

πληθωριστικό

πληθωριστικός • (plithoristikós) m (feminine πληθωριστική, neuter πληθωριστικό)

el-adj

πληθωριστική

πληθωριστικό

plithoristikós (romanization)
πληθωριστική (feminine)
πληθωριστικό (neuter)
πληθωριστικός (masculine nominative singular)
πληθωριστική (feminine nominative singular)
πληθωριστικό (neuter nominative singular)
πληθωριστικοί (masculine nominative plural)
πληθωριστικές (feminine nominative plural)
πληθωριστικά (neuter nominative plural)
πληθωριστικού (genitive masculine singular)
πληθωριστικής (feminine genitive singular)
πληθωριστικού (genitive neuter singular)
πληθωριστικών (genitive masculine plural)
πληθωριστικών (feminine genitive plural)
πληθωριστικών (genitive neuter plural)
πληθωριστικό (accusative masculine singular)
πληθωριστική (accusative feminine singular)
πληθωριστικό (accusative neuter singular)
πληθωριστικούς (accusative masculine plural)
πληθωριστικές (accusative feminine plural)
πληθωριστικά (accusative neuter plural)
πληθωριστικέ (masculine singular vocative)
πληθωριστική (feminine singular vocative)
πληθωριστικό (neuter singular vocative)
πληθωριστικοί (masculine plural vocative)
πληθωριστικές (feminine plural vocative)
πληθωριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of πληθωριστικός


αντιπραγματισμός

head

αντιπραγματισμοί

αντιπραγματισμός • (antipragmatismós) m (plural αντιπραγματισμοί)

el-noun

αντιπραγματισμοί

antipragmatismós (romanization)
αντιπραγματισμοί (plural)
αντιπραγματισμός (nominative singular)
αντιπραγματισμοί (nominative plural)
αντιπραγματισμού (genitive singular)
αντιπραγματισμών (genitive plural)
αντιπραγματισμό (accusative singular)
αντιπραγματισμούς (accusative plural)
αντιπραγματισμέ (singular vocative)
αντιπραγματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπραγματισμός

αντιπραγματισμοί

αντιπραγματισμού

αντιπραγματισμών

αντιπραγματισμό

αντιπραγματισμούς

αντιπραγματισμέ

αντιπραγματισμοί


μαρξισμός

marxismós (romanization)
μαρξισμός (nominative singular)
μαρξισμού (genitive singular)
μαρξισμό (accusative singular)
μαρξισμέ (singular vocative)

(philosophy, politics, economics) Marxism


μαρξιστής

head

μαρξιστής • (marxistís) m (plural μαρξιστές, feminine μαρξίστρια)

marxistís (romanization)
μαρξιστές (plural)
μαρξίστρια (feminine)
μαρξιστής (nominative singular)
μαρξιστές (nominative plural)
μαρξιστή (genitive singular)
μαρξιστών (genitive plural)
μαρξιστή (accusative singular)
μαρξιστές (accusative plural)
μαρξιστή (singular vocative)
μαρξιστές (plural vocative)

(philosophy, politics, economics) Marxist


μαρξίστρια

μαρξίστρια • (marxístria) f (plural μαρξίστριες, masculine μαρξιστής)

marxístria (romanization)
μαρξίστριες (plural)
μαρξιστής (masculine)
μαρξίστρια (nominative singular)
μαρξίστριες (nominative plural)
μαρξίστριας (genitive singular)
μαρξιστριών (genitive plural)
μαρξίστρια (accusative singular)
μαρξίστριες (accusative plural)
μαρξίστρια (singular vocative)
μαρξίστριες (plural vocative)


αποπληθωρισμός

αποπληθωρισμοί

αποπληθωρισμός • (apoplithorismós) m (plural αποπληθωρισμοί)

el-noun

αποπληθωρισμοί

apoplithorismós (romanization)
αποπληθωρισμοί (plural)
αποπληθωρισμός (nominative singular)
αποπληθωρισμοί (nominative plural)
αποπληθωρισμού (genitive singular)
αποπληθωρισμών (genitive plural)
αποπληθωρισμό (accusative singular)
αποπληθωρισμούς (accusative plural)
αποπληθωρισμέ (singular vocative)
αποπληθωρισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αποπληθωρισμός

αποπληθωρισμοί

αποπληθωρισμού

αποπληθωρισμών

αποπληθωρισμό

αποπληθωρισμούς

αποπληθωρισμέ

αποπληθωρισμοί

(economics) deflation (economic decline & policies against inflation)


αποπληθωριστικός

head

αποπληθωριστική

αποπληθωριστικό

αποπληθωριστικός • (apoplithoristikós) m (feminine αποπληθωριστική, neuter αποπληθωριστικό)

el-adj

αποπληθωριστική

αποπληθωριστικό

apoplithoristikós (romanization)
αποπληθωριστική (feminine)
αποπληθωριστικό (neuter)
αποπληθωριστικός (masculine nominative singular)
αποπληθωριστική (feminine nominative singular)
αποπληθωριστικό (neuter nominative singular)
αποπληθωριστικοί (masculine nominative plural)
αποπληθωριστικές (feminine nominative plural)
αποπληθωριστικά (neuter nominative plural)
αποπληθωριστικού (genitive masculine singular)
αποπληθωριστικής (feminine genitive singular)
αποπληθωριστικού (genitive neuter singular)
αποπληθωριστικών (genitive masculine plural)
αποπληθωριστικών (feminine genitive plural)
αποπληθωριστικών (genitive neuter plural)
αποπληθωριστικό (accusative masculine singular)
αποπληθωριστική (accusative feminine singular)
αποπληθωριστικό (accusative neuter singular)
αποπληθωριστικούς (accusative masculine plural)
αποπληθωριστικές (accusative feminine plural)
αποπληθωριστικά (accusative neuter plural)
αποπληθωριστικέ (masculine singular vocative)
αποπληθωριστική (feminine singular vocative)
αποπληθωριστικό (neuter singular vocative)
αποπληθωριστικοί (masculine plural vocative)
αποπληθωριστικές (feminine plural vocative)
αποπληθωριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αποπληθωριστικ

el-decl-adj-a

αποπληθωριστικ

el-decl-adj-positive

Declension of αποπληθωριστικός

αποπληθωριστικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αποπληθωριστικ

α πο πλη θω ρι στι κός


ΑΤΑ

Αυτόματη αυτόματη#Greek

Τιμαριθμική τιμαριθμικός#Greek

Αναπροσαρμογή αναπροσαρμογή#Greek

(economics) initialism of Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή (Aftómati Timarithmikí Anaprosarmogí)— literally: automatic cost of living adjustment (of wages)


τιμάριθμος

head

τιμάριθμος • (timárithmos) m (plural τιμάριθμοι)

timárithmos (romanization)
τιμάριθμοι (plural)
τιμάριθμος (nominative singular)
τιμάριθμοι (nominative plural)
τιμάριθμου (genitive singular)
τιμαρίθμου (genitive singular)
τιμάριθμων (genitive plural)
τιμαρίθμων (genitive plural)
τιμάριθμο (accusative singular)
τιμάριθμους (accusative plural)
τιμαρίθμους (accusative plural)
τιμάριθμε (singular vocative)
τιμάριθμοι (plural vocative)

τι μά ριθ μος

(economics) price index, cost of living index

Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή

automatic cost of living adjustment to wages


εγχώριος

εγχώριος • (enchórios) m (feminine εγχώρια, neuter εγχώριο)

enchórios (romanization)
εγχώρια (feminine)
εγχώριο (neuter)
εγχώριος (masculine nominative singular)
εγχώρια (feminine nominative singular)
εγχώριο (neuter nominative singular)
εγχώριοι (masculine nominative plural)
εγχώριες (feminine nominative plural)
εγχώρια (neuter nominative plural)
εγχώριου (genitive masculine singular)
εγχώριας (feminine genitive singular)
εγχώριου (genitive neuter singular)
εγχώριων (genitive masculine plural)
εγχώριων (feminine genitive plural)
εγχώριων (genitive neuter plural)
εγχώριο (accusative masculine singular)
εγχώρια (accusative feminine singular)
εγχώριο (accusative neuter singular)
εγχώριους (accusative masculine plural)
εγχώριες (accusative feminine plural)
εγχώρια (accusative neuter plural)
εγχώριε (masculine singular vocative)
εγχώρια (feminine singular vocative)
εγχώριο (neuter singular vocative)
εγχώριοι (masculine plural vocative)
εγχώριες (feminine plural vocative)
εγχώρια (neuter plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐγχώριος (enkhṓrios).

lbor

Near-synonyms: ντόπιος (ntópios), εσωτερικός (esoterikós)

ακαθάριστο εγχώριο προϊόν

(chiefly economics) domestic (internal to a specific country)


φιλελευθερισμός

head

φιλελευθερισμοί

φιλελευθερισμός • (fileleftherismós) m (plural φιλελευθερισμοί)

el-noun

φιλελευθερισμοί

fileleftherismós (romanization)
φιλελευθερισμοί (plural)
φιλελευθερισμός (nominative singular)
φιλελευθερισμοί (nominative plural)
φιλελευθερισμού (genitive singular)
φιλελευθερισμών (genitive plural)
φιλελευθερισμό (accusative singular)
φιλελευθερισμούς (accusative plural)
φιλελευθερισμέ (singular vocative)
φιλελευθερισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

φιλελευθερισμός

φιλελευθερισμοί

φιλελευθερισμού

φιλελευθερισμών

φιλελευθερισμό

φιλελευθερισμούς

φιλελευθερισμέ

φιλελευθερισμοί

φι λε λευ θε ρι σμός

Learnedly from φιλελεύθερ(ος) (fileléfther(os)) + -ισμός (-ismós), a calque of English liberalism.

af

φιλελεύθερος<alt:φιλελεύθερ(ος)>


ασυμψήφιστος

head

ασυμψήφιστος • (asympsífistos) m (feminine ασυμψήφιστη, neuter ασυμψήφιστο)

asympsífistos (romanization)
ασυμψήφιστη (feminine)
ασυμψήφιστο (neuter)
ασυμψήφιστος (masculine nominative singular)
ασυμψήφιστη (feminine nominative singular)
ασυμψήφιστο (neuter nominative singular)
ασυμψήφιστοι (masculine nominative plural)
ασυμψήφιστες (feminine nominative plural)
ασυμψήφιστα (neuter nominative plural)
ασυμψήφιστου (genitive masculine singular)
ασυμψήφιστης (feminine genitive singular)
ασυμψήφιστου (genitive neuter singular)
ασυμψήφιστων (genitive masculine plural)
ασυμψήφιστων (feminine genitive plural)
ασυμψήφιστων (genitive neuter plural)
ασυμψήφιστο (accusative masculine singular)
ασυμψήφιστη (accusative feminine singular)
ασυμψήφιστο (accusative neuter singular)
ασυμψήφιστους (accusative masculine plural)
ασυμψήφιστες (accusative feminine plural)
ασυμψήφιστα (accusative neuter plural)
ασυμψήφιστε (masculine singular vocative)
ασυμψήφιστη (feminine singular vocative)
ασυμψήφιστο (neuter singular vocative)
ασυμψήφιστοι (masculine plural vocative)
ασυμψήφιστες (feminine plural vocative)
ασυμψήφιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ασυμψήφιστος


ρευστότητα

head

ρευστότητα • (refstótita) f

el-noun

ρευστότητα • (refstótita) f

refstótita (romanization)
ρευστότητα (nominative singular)
ρευστότητες (nominative plural)
ρευστότητας (genitive singular)
ρευστοτήτων (genitive plural)
ρευστότητα (accusative singular)
ρευστότητες (accusative plural)
ρευστότητα (singular vocative)
ρευστότητες (plural vocative)

ρευ στό τη τα

Learnedly from ρευστ(ός) (refst(ós)) + -ότητα (-ótita).

af

ρευστός<alt:ρευστ(ός)>

(economics, finance) liquidity (the property of being easily convertible to cash)