πέτρα

pétra (romanization)
πέτρες (plural)
πέτρα (nominative singular)
πέτρες (nominative plural)
πέτρας (genitive singular)
πετρών (genitive plural)
πέτρα (accusative singular)
πέτρες (accusative plural)
πέτρα (singular vocative)
πέτρες (plural vocative)

From Ancient Greek πέτρα (pétra).
Cognate with Mariupol Greek пе́тра (pjétra).

opoía pétra ki an sikóseis, ton vrískeis apó káto

of people who are ubiquitous; whichever stone you pick up, you find him underneath

οποία πέτρα κι αν σηκώσεις, τον βρίσκεις από κάτω


σάλος

head

σάλος • (sálos) m

el-noun

σάλος • (sálos) m

sálos (romanization)
σάλος (nominative singular)
σάλου (genitive singular)
σάλο (accusative singular)
σάλε (singular vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek σάλος (sálos).


σημαίνω

head

σημαίνω • (simaíno)

el-verb

σεσημασμένος

σημαίνω • (simaíno) (past σήμανα, passive σημαίνομαι, p‑past σημάνθηκα, ppp σεσημασμένος)

simaíno (romanization)
σήμανα (past)
σημαίνομαι (passive)
σημάνθηκα (passive past)
σεσημασμένος (participle passive perfect)
σημαίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
σημάνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σημαίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σημανθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σημαίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σημάνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σημαίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σημανθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σημαίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
σημάνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σημαίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σημανθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σημαίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σημάνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σημαινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σημανθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σημαίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σημάνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σημαίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σημαινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σημανθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σημαίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σημαίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σημάνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σημάνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σημαίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σημανθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σημανθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σήμαινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σήμανα (active first-person indicative past perfective singular)
σημαινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σημαινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σημάνθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σήμαινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σήμανες (active indicative past perfective second-person singular)
σημαινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σημαινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σημάνθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σήμαινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σήμανε (active indicative past perfective singular third-person)
σημαινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σημαινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σημάνθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σημαίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σημάναμε (active first-person indicative past perfective plural)
σημαινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σημανθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σημαίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σημάνατε (active indicative past perfective plural second-person)
σημαινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σημανθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σήμαιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σημαίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σημαίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σήμαναν (active indicative past perfective plural third-person)
σημάναν (active indicative past perfective plural third-person)
σημάνανε (active indicative past perfective plural third-person)
σημαίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σημαινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σημάνθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σημανθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σημανθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σημαίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σημάνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σημαίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σημανθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σήμαινε (active imperative imperfective second-person singular)
σήμανε (active imperative perfective second-person singular)
σημάνσου (imperative passive perfective second-person singular)
σημαίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
σημάνετε (active imperative perfective plural second-person)
σημαίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σημανθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σημαίνοντας (active participle present)
έχοντας σημάνει (active participle past)
{σεσημασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
σημάνει (active infinitive-aorist)
σημανθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Ancient Greek σημαίνω (sēmaínō), from σῆμα n (sêma, “sign, mark”).


στροφή

strofí (romanization)
στροφές (plural)
στροφή (nominative singular)
στροφές (nominative plural)
στροφής (genitive singular)
στροφών (genitive plural)
στροφή (accusative singular)
στροφές (accusative plural)
στροφή (singular vocative)
στροφές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek στροφή (strophḗ).


αξιωματικός

head

αξιωματικός • (axiomatikós) m (plural αξιωματικοί)

axiomatikós (romanization)
αξιωματικοί (plural)
αξιωματικός (nominative singular)
αξιωματικοί (nominative plural)
αξιωματικού (genitive singular)
αξιωματικών (genitive plural)
αξιωματικό (accusative singular)
αξιωματικούς (accusative plural)
αξιωματικέ (singular vocative)
αξιωματικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αξιωματικούς

α ξι ω μα τι κός

From Ancient Greek ἀξιωματικός (axiōmatikós), in turn from ἀξίωμα (axíōma, “rank, importance”).


ημερολόγιο

head

ημερολόγιο • (imerológio) n (plural ημερολόγια)

imerológio (romanization)
ημερολόγια (plural)
ημερολόγιο (nominative singular)
ημερολόγια (nominative plural)
ημερολογίου (genitive singular)
ημερολόγιου (genitive singular)
ημερολογίων (genitive plural)
ημερολόγιο (accusative singular)
ημερολόγια (accusative plural)
ημερολόγιο (singular vocative)
ημερολόγια (plural vocative)


κεραία

keraía (romanization)
κεραίες (plural)
κεραία (nominative singular)
κεραίες (nominative plural)
κεραίας (genitive singular)
κεραιών (genitive plural)
κεραία (accusative singular)
κεραίες (accusative plural)
κεραία (singular vocative)
κεραίες (plural vocative)

(nautical) spar, yard (on sailing ships)


γέφυρα

géfyra (romanization)
γέφυρες (plural)
γέφυρα (nominative singular)
γέφυρες (nominative plural)
γέφυρας (genitive singular)
γεφυρών (genitive plural)
γέφυρα (accusative singular)
γέφυρες (accusative plural)
γέφυρα (singular vocative)
γέφυρες (plural vocative)


εξάντας

exántas (romanization)
εξάντες (plural)
εξάντας (nominative singular)
εξάντες (nominative plural)
εξάντα (genitive singular)
εξάντων (genitive plural)
εξάντα (accusative singular)
εξάντες (accusative plural)
εξάντα (singular vocative)
εξάντες (plural vocative)


πλοίο

ploío (romanization)
πλοία (plural)
πλοίο (nominative singular)
πλοία (nominative plural)
πλοίου (genitive singular)
πλοίων (genitive plural)
πλοίο (accusative singular)
πλοία (accusative plural)
πλοίο (singular vocative)
πλοία (plural vocative)
πλοῖον (alternative)

From Ancient Greek πλοῖον (ploîon, “ship”), from the o-grade of the root of πλέω (pléō, “to sail”) + -ιον (-ion), or inherited directly from Proto-Indo-European *plówyom (“floating vessel”).

see: Appendix:Greek terms for watercraft


ναυς

nafs (romanization)
νήες (plural)
ναυς (nominative singular)
νήες (nominative plural)
νεώς (genitive singular)
νεών (genitive plural)
ναυν (accusative singular)
ναυς (accusative plural)
ναυ (singular vocative)
νήες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ναῦς (naûs, “ship”), from Proto-Indo-European *néh₂us. Cognate with Italian nave, Persian ناو (nâv).

learned borrowing

(nautical, historical, archaic) an ancient ship


πιλότος

head

πιλότος • (pilótos) m or f (plural πιλότοι)

pilótos (romanization)
πιλότοι (plural)
πιλότος (nominative singular)
πιλότοι (nominative plural)
πιλότου (genitive singular)
πιλότων (genitive plural)
πιλότο (accusative singular)
πιλότους (accusative plural)
πιλότε (singular vocative)
πιλότοι (plural vocative)


βάρδια

várdia (romanization)
βάρδιες (plural)
βάρδια (nominative singular)
βάρδιες (nominative plural)
βάρδιας (genitive singular)
βαρδιών (genitive plural)
βάρδια (accusative singular)
βάρδιες (accusative plural)
βάρδια (singular vocative)
βάρδιες (plural vocative)

From Venetan vardia, from Old High German warta, from Proto-Germanic *warþō, an extension of a stem-verb *warōną (“be on guard”), from Proto-Indo-European *wer-.

(nautical) watch (duty period or the team working it)


κλύδων

κλύδων • (klýdon) m (plural κλύδωνες)

el-noun

κλύδων • (klýdon) m (plural κλύδωνες)

klýdon (romanization)
κλύδωνες (plural)
κλύδων (nominative singular)
κλύδωνες (nominative plural)
κλύδωνος (genitive singular)
κλυδώνων (genitive plural)
κλύδωνα (accusative singular)
κλύδωνας (accusative plural)
κλύδων (singular vocative)
κλύδωνες (plural vocative)


βάρκα

várka (romanization)
βάρκες (plural)
βάρκα (nominative singular)
βάρκες (nominative plural)
βάρκας (genitive singular)
βάρκα (accusative singular)
βάρκες (accusative plural)
βάρκα (singular vocative)
βάρκες (plural vocative)

→ Aromanian: varcã

Inherited from Byzantine Greek βάρκα (bárka) attested in the 6ᵗʰ century (John the Lydian), a medieval αντιδάνειο n (antidáneio, “repatriated loanword”) from Late Latin barca, from Vulgar Latin *bārica, from Latin bāris (“Egyptian shallow wide flat-bottomed river boat”), from Ancient Greek βᾶρις (bâris), from Demotic br, from Egyptian bꜣjr, further origin uncertain.


καλόγερος

head

καλόγερος • (kalógeros) m (plural καλόγεροι)

kalógeros (romanization)
καλόγεροι (plural)
καλόγερος (nominative singular)
καλόγεροι (nominative plural)
καλόγερου (genitive singular)
καλόγερων (genitive plural)
καλόγερο (accusative singular)
καλόγερους (accusative plural)
καλόγερε (singular vocative)
καλόγεροι (plural vocative)

→ Italian: Calogero (Proper name)

→ Aromanian: cãlugãr

→ Portuguese: calouro

→ Romanian: călugăr

→ Serbo-Croatian: kaluđer

→ Bulgarian: калугер (kaluger)

→ Macedonian: калуѓер (kaluǵer)

→ Sicilian: Calòjiru, Caluoru (Proper name)

From Koine Greek καλόγηρος (kalógēros), from καλός (kalós, “good”) + γῆρας (gêras, “old age”).


κυβερνήτης

head

κυβερνήτης • (kyvernítis) m (plural κυβερνήτες)

kyvernítis (romanization)
κυβερνήτες (plural)
κυβερνήτης (nominative singular)
κυβερνήτες (nominative plural)
κυβερνήτη (genitive singular)
κυβερνητών (genitive plural)
κυβερνήτη (accusative singular)
κυβερνήτες (accusative plural)
κυβερνήτη (singular vocative)
κυβερνήτες (plural vocative)

el-decl-noun

* The vocative singular κυβερνήτα is used in the phrase "Κύριε Κυβερνήτα".

From Ancient Greek κυβερνήτης (kubernḗtēs).


κουβέρτα

head

κουβέρτα • (kouvérta) f (plural κουβέρτες)

kouvérta (romanization)
κουβέρτες (plural)
κουβέρτα (nominative singular)
κουβέρτες (nominative plural)
κουβέρτας (genitive singular)
κουβερτών (genitive plural)
κουβέρτα (accusative singular)
κουβέρτες (accusative plural)
κουβέρτα (singular vocative)
κουβέρτες (plural vocative)

Borrowed from Venetan coverta, from Latin cooperta. Compare standard Italian coperta, French couvert(ur)e.


πανί

paní (romanization)
πανιά (plural)
πανί (nominative singular)
πανιά (nominative plural)
πανιού (genitive singular)
πανιών (genitive plural)
πανί (accusative singular)
πανιά (accusative plural)
πανί (singular vocative)
πανιά (plural vocative)


άγκυρα

ágkyra (romanization)
άγκυρες (plural)
άγκυρα (nominative singular)
άγκυρες (nominative plural)
άγκυρας (genitive singular)
αγκυρών (genitive plural)
άγκυρα (accusative singular)
άγκυρες (accusative plural)
άγκυρα (singular vocative)
άγκυρες (plural vocative)

ρίχνω άγκυρα

σηκώνω άγκυρα


αγκυροβολώ

αγκυροβολώ • (agkyrovoló)

el-verb

αγκυροβόλησα

αγκυροβολώ • (agkyrovoló) (past αγκυροβόλησα)

agkyrovoló (romanization)
αγκυροβόλησα (past)

(nautical) to anchor, moor (a ship or boat)


αράζω

head

αράζω • (arázo)

el-verb

αράζω • (arázo) (past άραξα, passive —, ppp αραγμένος)

arázo (romanization)
άραξα (past)
αραγμένος (participle passive perfect)
αράζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αράξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αράζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αράξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αράζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αράξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αράζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αράξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αράζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αράξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αράζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αράζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αράξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αράξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
άραζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
άραξα (active first-person indicative past perfective singular)
άραζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
άραξες (active indicative past perfective second-person singular)
άραζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
άραξε (active indicative past perfective singular third-person)
αράζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αράξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αράζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αράξατε (active indicative past perfective plural second-person)
άραζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αράζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αράζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
άραξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αράξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αράξανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αράζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αράξω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
άραζε (active imperative imperfective second-person singular)
άραξε (active imperative perfective second-person singular)
άραχ' (active imperative perfective second-person singular)
αράζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αράξτε (active imperative perfective plural second-person)
αράχτε (active imperative perfective plural second-person)
αράζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αράξει (active indeclinable participle perfect)
αραγμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
αράξει (infinitive-aorist)

Inherited from Byzantine Greek ἀράζω (arázō) form the Ancient Greek ἀράσσω (arássō) from past tense: ‑αξα to present: ‑άζω, in the pattern of στάζω (stázō), ἔσταξα (éstaxa, “I dripped”).

inh+

Το πλοίο άραξε στο λιμάνι.


στάδιο

stádio (romanization)
στάδια (plural)
στάδιο (nominative singular)
στάδια (nominative plural)
σταδίου (genitive singular)
στάδιου (genitive singular)
σταδίων (genitive plural)
στάδιο (accusative singular)
στάδια (accusative plural)
στάδιο (singular vocative)
στάδια (plural vocative)

From Ancient Greek στάδιον (stádion, “stade”).

inh

(nautical) cable (the unit of length = 608 feet = 185 m = ¹⁄₁₀ nautical mile)


κόμβος

kómvos (romanization)
κόμβοι (plural)
κόμβος (nominative singular)
κόμβοι (nominative plural)
κόμβου (genitive singular)
κόμβων (genitive plural)
κόμβο (accusative singular)
κόμβους (accusative plural)
κόμβε (singular vocative)
κόμβοι (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek κόμβος (kómbos) with semantic loan from French nœud for 'hub' and 'node' and from English knot in the nautical sense. Doublet of κόμπος (kómpos).

lbor

(nautical) knot (speed of one nautical mile per hour)


κατάστρωμα

head

καταστρώματα

κατάστρωμα • (katástroma) n (plural καταστρώματα)

el-noun

καταστρώματα

katástroma (romanization)
καταστρώματα (plural)
κατάστρωμα (nominative singular)
καταστρώματα (nominative plural)
καταστρώματος (genitive singular)
καταστρωμάτων (genitive plural)
κατάστρωμα (accusative singular)
καταστρώματα (accusative plural)
κατάστρωμα (singular vocative)
καταστρώματα (plural vocative)

el-decl-noun

καταστρώματα

καταστρώματος

καταστρωμάτων

καταστρώματα

καταστρώματα

κα τά στρω μα

From Ancient Greek κατάστρωμα (katástrōma).


κουφάρι

head

κουφάρι • (koufári) n (plural κουφάρια)

el-noun

κουφάρι • (koufári) n (plural κουφάρια)

koufári (romanization)
κουφάρια (plural)
κουφάρι (nominative singular)
κουφάρια (nominative plural)
κουφαριού (genitive singular)
κουφαριών (genitive plural)
κουφάρι (accusative singular)
κουφάρια (accusative plural)
κουφάρι (singular vocative)
κουφάρια (plural vocative)

From Byzantine Greek κουφάριν (kouphárin), from Ancient Greek κοῦφος (koûphos, “empty”).


ατμόπλοιο

head

ατμόπλοιο • (atmóploio) n (plural ατμόπλοια)

atmóploio (romanization)
ατμόπλοια (plural)
ατμόπλοιο (nominative singular)
ατμόπλοια (nominative plural)
ατμόπλοιου (genitive singular)
ατμόπλοιων (genitive plural)
ατμόπλοιο (accusative singular)
ατμόπλοια (accusative plural)
ατμόπλοιο (singular vocative)
ατμόπλοια (plural vocative)

ατμός (atmós, “steam”) + πλοίο (ploío, “boat”), calque of English steamboat


τιμόνι

timóni (romanization)
τιμόνια (plural)
τιμόνι (nominative singular)
τιμόνια (nominative plural)
τιμονιού (genitive singular)
τιμονιών (genitive plural)
τιμόνι (accusative singular)
τιμόνια (accusative plural)
τιμόνι (singular vocative)
τιμόνια (plural vocative)

→ Romanian: timonă

From Byzantine Greek τιμόνι (timóni), from Venetan timon.

(nautical, by extension) helmsman (member of a ship's crew who is responsible for steering)


διάδρομος

head

διάδρομος • (diádromos) m (plural διάδρομοι)

diádromos (romanization)
διάδρομοι (plural)
διάδρομος (nominative singular)
διάδρομοι (nominative plural)
διαδρόμου (genitive singular)
διαδρόμων (genitive plural)
διάδρομο (accusative singular)
διαδρόμους (accusative plural)
διάδρομε (singular vocative)
διάδρομοι (plural vocative)

διά- (diá-, “across”) + δρόμος (drómos, “way”)


παρατηρητήριο

head

παρατηρητήρια

παρατηρητήριο • (paratiritírio) n (plural παρατηρητήρια)

el-noun

παρατηρητήρια

paratiritírio (romanization)
παρατηρητήρια (plural)
παρατηρητήριο (nominative singular)
παρατηρητήρια (nominative plural)
παρατηρητηρίου (genitive singular)
παρατηρητήριου (genitive singular)
παρατηρητηρίων (genitive plural)
παρατηρητήριο (accusative singular)
παρατηρητήρια (accusative plural)
παρατηρητήριο (singular vocative)
παρατηρητήρια (plural vocative)

el-decl-noun

παρατηρητήριο

παρατηρητήρια

παρατηρητηρίου

παρατηρητήριου

παρατηρητηρίων

παρατηρητήριο

παρατηρητήρια

παρατηρητήριο

παρατηρητήρια

πα ρα τη ρη τή ρι ο

παρατηρώ (paratiró) + -τήριο (-tírio), with semantic loan from French observatoire.


πυξίδα

pyxída (romanization)
πυξίδες (plural)
πυξίδα (nominative singular)
πυξίδες (nominative plural)
πυξίδας (genitive singular)
πυξίδων (genitive plural)
πυξίδα (accusative singular)
πυξίδες (accusative plural)
πυξίδα (singular vocative)
πυξίδες (plural vocative)

From Ancient Greek πυξίς (puxís, “box made from boxwood”), from πυξός (puxós, “boxwood”).

uder

μαγνητική πυξίδα


γάμπια

gámpia (romanization)
γάμπιες (plural)
γάμπια (nominative singular)
γάμπιες (nominative plural)
γάμπιας (genitive singular)
γάμπια (accusative singular)
γάμπιες (accusative plural)
γάμπια (singular vocative)
γάμπιες (plural vocative)


πορθμείο

head

πορθμείο • (porthmeío) n (plural πορθμεία)

porthmeío (romanization)
πορθμεία (plural)
πορθμείο (nominative singular)
πορθμεία (nominative plural)
πορθμείου (genitive singular)
πορθμείων (genitive plural)
πορθμείο (accusative singular)
πορθμεία (accusative plural)
πορθμείο (singular vocative)
πορθμεία (plural vocative)

From Ancient Greek πορθμεῖον (porthmeîon), from πορθμός (porthmós), from περάω (peráō)/περῶ (perô), from πέρα (péra), ultimately from Proto-Indo-European *per- (“to carry forth”).


πλοηγός

head

πλοηγός • (ploïgós) m or f (plural πλοηγοί)

ploïgós (romanization)
πλοηγοί (plural)
πλοηγός (nominative singular)
πλοηγοί (nominative plural)
πλοηγού (genitive singular)
πλοηγών (genitive plural)
πλοηγό (accusative singular)
πλοηγούς (accusative plural)
πλοηγέ (singular vocative)
πλοηγοί (plural vocative)


μπούνια

boúnia (romanization)
μπούνια (nominative plural)
μπούνια (accusative plural)
μπούνια (plural vocative)

(nautical) scuppers (deck drainage ports/holes)


βυθίζω

βυθίζω • (vythízo)

el-verb

βυθίζω • (vythízo) (past βύθισα, passive βυθίζομαι)

vythízo (romanization)
βύθισα (past)
βυθίζομαι (passive)
βυθίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
βυθίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βυθίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
βυθιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βυθίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βυθίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βυθίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
βυθιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βυθίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
βυθίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βυθίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
βυθιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βυθίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βυθίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βυθιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
βυθιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βυθίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βυθίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βυθίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βυθιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βυθιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βυθίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βυθίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βυθίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βυθίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βυθίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
βυθιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βυθιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βύθιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βύθισα (active first-person indicative past perfective singular)
βυθιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βυθιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βυθίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
βύθιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βύθισες (active indicative past perfective second-person singular)
βυθιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βυθιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βυθίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
βύθιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βύθισε (active indicative past perfective singular third-person)
βυθιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βυθιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βυθίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βυθίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βυθίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βυθιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
βυθιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βυθίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βυθίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
βυθιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
βυθιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
βύθιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βυθίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βυθίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βύθισαν (active indicative past perfective plural third-person)
βυθίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βυθίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
βυθίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βυθιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
βυθίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βυθιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βυθιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βυθίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βυθίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βυθίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα βυθιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βύθιζε (active imperative imperfective second-person singular)
βύθισε (active imperative perfective second-person singular)
βυθίσου (imperative passive perfective second-person singular)
βυθίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
βυθίστε (active imperative perfective plural second-person)
βυθίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
βυθιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βυθίζοντας (active participle present)
έχοντας βυθίσει (active participle past)
βυθισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
βυθίσει (active infinitive-aorist)
βυθιστεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek βυθίζω (buthízō), from βυθός (buthós, “depth”) + -ίζω (-ízō, “verbal suffix”).

af

(nautical) to scuttle (deliberately sink one's own ship)


πηδάλιο

pidálio (romanization)
πηδάλια (plural)
πηδάλιο (nominative singular)
πηδάλια (nominative plural)
πηδαλίου (genitive singular)
πηδάλιου (genitive singular)
πηδαλίων (genitive plural)
πηδάλιο (accusative singular)
πηδάλια (accusative plural)
πηδάλιο (singular vocative)
πηδάλια (plural vocative)


δικάταρτος

head

δικάταρτος • (dikátartos) m

el-adj

δικάταρτος • (dikátartos) m

dikátartos (romanization)
δικάταρτος (masculine nominative singular)
δικάταρτη (feminine nominative singular)
δικάταρτο (neuter nominative singular)
δικάταρτοι (masculine nominative plural)
δικάταρτες (feminine nominative plural)
δικάταρτα (neuter nominative plural)
δικάταρτου (genitive masculine singular)
δικάταρτης (feminine genitive singular)
δικάταρτου (genitive neuter singular)
δικάταρτων (genitive masculine plural)
δικάταρτων (feminine genitive plural)
δικάταρτων (genitive neuter plural)
δικάταρτο (accusative masculine singular)
δικάταρτη (accusative feminine singular)
δικάταρτο (accusative neuter singular)
δικάταρτους (accusative masculine plural)
δικάταρτες (accusative feminine plural)
δικάταρτα (accusative neuter plural)
δικάταρτε (masculine singular vocative)
δικάταρτη (feminine singular vocative)
δικάταρτο (neuter singular vocative)
δικάταρτοι (masculine plural vocative)
δικάταρτες (feminine plural vocative)
δικάταρτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

δικάταρτος (dikátartos)

δικάταρτη (dikátarti)

δικάταρτο (dikátarto)

δικάταρτοι (dikátartoi)

δικάταρτες (dikátartes)

δικάταρτα (dikátarta)

δικάταρτου (dikátartou)

δικάταρτης (dikátartis)

δικάταρτου (dikátartou)

δικάταρτων (dikátarton)

δικάταρτων (dikátarton)

δικάταρτων (dikátarton)

δικάταρτο (dikátarto)

δικάταρτη (dikátarti)

δικάταρτο (dikátarto)

δικάταρτους (dikátartous)

δικάταρτες (dikátartes)

δικάταρτα (dikátarta)

δικάταρτε (dikátarte)

δικάταρτη (dikátarti)

δικάταρτο (dikátarto)

δικάταρτοι (dikátartoi)

δικάταρτες (dikátartes)

δικάταρτα (dikátarta)

(nautical) two-masted, double-masted, twin-masted


σαβούρα

savoúra (romanization)
σαβούρα (nominative singular)
σαβούρας (genitive singular)
σαβούρα (accusative singular)
σαβούρα (singular vocative)

From Byzantine Greek σαβούρα (saboúra), from Late Latin saburra. Compare Italian zavorra.


λατίνι

head

λατίνι • (latíni) n

el-noun

λατίνι • (latíni) n

latíni (romanization)
λατίνι (nominative singular)
λατίνια (nominative plural)
λατινιού (genitive singular)
λατινιών (genitive plural)
λατίνι (accusative singular)
λατίνια (accusative plural)
λατίνι (singular vocative)
λατίνια (plural vocative)

(nautical) small sailing boat with that rig


γιάρδα

giárda (romanization)
γιάρδες (plural)
γιάρδα (nominative singular)
γιάρδες (nominative plural)
γιάρδας (genitive singular)
γιαρδών (genitive plural)
γιάρδα (accusative singular)
γιάρδες (accusative plural)
γιάρδα (singular vocative)
γιάρδες (plural vocative)


ανοικτά

head

ανοικτά • (anoiktá)

el-adv

ανοικτά • (anoiktá)

anoiktá (romanization)
ανοιχτά (alternative)


ανοιχτά

head

ανοιχτά • (anoichtá)

el-adv

ανοιχτά • (anoichtá)

anoichtá (romanization)
ανοικτά (alternative)


στενό

stenó (romanization)
στενά (plural)
στενό (nominative singular)
στενά (nominative plural)
στενού (genitive singular)
στενών (genitive plural)
στενό (accusative singular)
στενά (accusative plural)
στενό (singular vocative)
στενά (plural vocative)


άκατος

ákatos (romanization)
άκατοι (plural)
άκατος (nominative singular)
άκατοι (nominative plural)
ακάτου (genitive singular)
ακάτων (genitive plural)
άκατο (accusative singular)
ακάτους (accusative plural)
άκατε (singular vocative)
άκατο (singular vocative)
άκατοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἄκατος (ákatos, “small boat”).

der

(nautical) launch, longboat, large dinghy


αβαρία

avaría (romanization)
αβαρίες (plural)
αβαρία (nominative singular)
αβαρίες (nominative plural)
αβαρίας (genitive singular)
αβαριών (genitive plural)
αβαρία (accusative singular)
αβαρίες (accusative plural)
αβαρία (singular vocative)
αβαρίες (plural vocative)

(nautical) damage, suffer damage (to ship or cargo)


άγημα

ágima (romanization)
αγήματα (plural)
άγημα (nominative singular)
αγήματα (nominative plural)
αγήματος (genitive singular)
αγημάτων (genitive plural)
άγημα (accusative singular)
αγήματα (accusative plural)
άγημα (singular vocative)
αγήματα (plural vocative)


αρχιναύαρχος

head

αρχιναύαρχοι

αρχιναύαρχος • (archinávarchos) m or f (plural αρχιναύαρχοι)

el-noun

αρχιναύαρχοι

archinávarchos (romanization)
αρχιναύαρχοι (plural)
αρχιναύαρχος (nominative singular)
αρχιναύαρχοι (nominative plural)
αρχιναυάρχου (genitive singular)
αρχιναυάρχων (genitive plural)
αρχιναύαρχο (accusative singular)
αρχιναυάρχους (accusative plural)
αρχιναύαρχε (singular vocative)
αρχιναύαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιναύαρχος

αρχιναύαρχοι

αρχιναυάρχου

αρχιναυάρχων

αρχιναυάρχους

αρχιναύαρχοι

From αρχι- (archi-) + ναύαρχος (návarchos, “admiral”).

affix

admiral of the fleet
admiral of the fleet

(nautical, dated) A naval rank with the NATO grade OF-10 (obsolete in the Greek navy)


φρακτή

fraktí (romanization)
φρακτές (plural)
φρακτή (nominative singular)
φρακτές (nominative plural)
φρακτής (genitive singular)
φρακτών (genitive plural)
φρακτή (accusative singular)
φρακτές (accusative plural)
φρακτή (singular vocative)
φρακτές (plural vocative)

From Koine Greek φρακτός (phraktós) (feminine form), from Ancient Greek φράσσω (phrássō, “to fence in”)


Λεβάντες

head

Λεβάντες • (Levántes) m

el-noun-proper

Λεβάντες • (Levántes) m

Levántes (romanization)
Λεβάντες (nominative singular)
Λεβάντε (genitive singular)
Λεβάντε (accusative singular)
Λεβάντε (singular vocative)
λεβάντες (alternative)

(nautical) the Levant, levanter (an easterly Mediterranean wind)


λεβάντες

levántes (romanization)
λεβάντες (nominative singular)
λεβάντε (genitive singular)
λεβάντε (accusative singular)
λεβάντε (singular vocative)

Borrowed from Italian levante + -ς (-s).

(nautical, wind) the Levant, levanter (an easterly Mediterranean wind)


απηλιώτης

apiliótis (romanization)
απηλιώτης (nominative singular)
απηλιώτη (genitive singular)
απηλιώτη (accusative singular)
απηλιώτη (singular vocative)

From Ancient Greek ἀπηλιώτης (apēliṓtēs).


αγαντάρω

head

αγαντάρω • (agantáro)

el-verb

αγαντάρω • (agantáro) (past αγαντάρισα/αγάνταρα, passive —)

agantáro (romanization)
αγαντάρισα (past)
αγάνταρα (past)
αγαντάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
αγαντάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αγαντάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αγαντάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αγαντάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
αγαντάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αγαντάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αγαντάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αγαντάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αγαντάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αγαντάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αγαντάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αγαντάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγαντάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγάνταρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγαντάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγάνταρα (active first-person indicative past perfective singular)
αγαντάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αγάνταρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγαντάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγάνταρες (active indicative past perfective second-person singular)
αγαντάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αγάνταρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγαντάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγάνταρε (active indicative past perfective singular third-person)
αγαντάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αγαντάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αγαντάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
αγαντάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αγαντάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
αγάνταραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγαντάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγαντάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγαντάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγάνταραν (active indicative past perfective plural third-person)
αγαντάραν (active indicative past perfective plural third-person)
αγαντάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
αγαντάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα αγαντάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αγαντάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αγάνταρε (active imperative imperfective second-person singular)
αγαντάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αγάνταρε (active imperative perfective second-person singular)
αγαντάρισε (active imperative perfective second-person singular)
αγαντάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
αγαντάρετε (active imperative perfective plural second-person)
αγαντάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αγαντάρει (active indeclinable participle perfect)
αγανταρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
αγαντάρει (infinitive-aorist)

(nautical) to hold onto, clap hands onto


κάλως

kálos (romanization)
κάλως (nominative singular)
κάλω (genitive singular)
κάλω (accusative singular)
κάλως (singular vocative)


αγκυροβόλημα

head

αγκυροβόληματα

αγκυροβόλημα • (agkyrovólima) n (plural αγκυροβόληματα)

el-noun

αγκυροβόληματα

agkyrovólima (romanization)
αγκυροβόληματα (plural)
αγκυροβόλημα (nominative singular)
αγκυροβολήματα (nominative plural)
αγκυροβολήματος (genitive singular)
αγκυροβολημάτων (genitive plural)
αγκυροβόλημα (accusative singular)
αγκυροβολήματα (accusative plural)
αγκυροβόλημα (singular vocative)
αγκυροβολήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αγκυροβόλημα

αγκυροβολήματα

αγκυροβολήματος

αγκυροβολημάτων

αγκυροβόλημα

αγκυροβολήματα

αγκυροβόλημα

αγκυροβολήματα

(nautical) anchoring, mooring (the process)


αγκυροβόλι

head

αγκυροβόλι • (agkyrovóli) n (plural αγκυροβόλια)

agkyrovóli (romanization)
αγκυροβόλια (plural)
αγκυροβόλι (nominative singular)
αγκυροβόλια (nominative plural)
αγκυροβολίου (genitive singular)
αγκυροβολίων (genitive plural)
αγκυροβόλι (accusative singular)
αγκυροβόλια (accusative plural)
αγκυροβόλι (singular vocative)
αγκυροβόλια (plural vocative)
αγκυροβόλιο (alternative)

el-decl-noun

αγκυροβολίου

αγκυροβολίων

(nautical) anchorage, mooring (the location)


αγκυροβόλιο

head

αγκυροβόλιο • (agkyrovólio) n (plural αγκυροβόλια)

agkyrovólio (romanization)
αγκυροβόλια (plural)
αγκυροβόλιο (nominative singular)
αγκυροβόλια (nominative plural)
αγκυροβολίου (genitive singular)
αγκυροβόλιου (genitive singular)
αγκυροβολίων (genitive plural)
αγκυροβόλιο (accusative singular)
αγκυροβόλια (accusative plural)
αγκυροβόλιο (singular vocative)
αγκυροβόλια (plural vocative)
αγκυροβόλι (alternative)

el-decl-noun

αγκυροβολίου

αγκυροβόλιου

αγκυροβολίων


βολίδα

volída (romanization)
βολίδες (plural)
βολίδα (nominative singular)
βολίδες (nominative plural)
βολίδας (genitive singular)
βολίδων (genitive plural)
βολίδα (accusative singular)
βολίδες (accusative plural)
βολίδα (singular vocative)
βολίδες (plural vocative)

(nautical) lead, plumb (for measuring depth)


τρικάταρτος

head

τρικάταρτος • (trikátartos) m

el-adj

τρικάταρτος • (trikátartos) m

trikátartos (romanization)
τρικάταρτος (masculine nominative singular)
τρικάταρτη (feminine nominative singular)
τρικάταρτο (neuter nominative singular)
τρικάταρτοι (masculine nominative plural)
τρικάταρτες (feminine nominative plural)
τρικάταρτα (neuter nominative plural)
τρικάταρτου (genitive masculine singular)
τρικάταρτης (feminine genitive singular)
τρικάταρτου (genitive neuter singular)
τρικάταρτων (genitive masculine plural)
τρικάταρτων (feminine genitive plural)
τρικάταρτων (genitive neuter plural)
τρικάταρτο (accusative masculine singular)
τρικάταρτη (accusative feminine singular)
τρικάταρτο (accusative neuter singular)
τρικάταρτους (accusative masculine plural)
τρικάταρτες (accusative feminine plural)
τρικάταρτα (accusative neuter plural)
τρικάταρτε (masculine singular vocative)
τρικάταρτη (feminine singular vocative)
τρικάταρτο (neuter singular vocative)
τρικάταρτοι (masculine plural vocative)
τρικάταρτες (feminine plural vocative)
τρικάταρτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τρικάταρτος (trikátartos)

τρικάταρτη (trikátarti)

τρικάταρτο (trikátarto)

τρικάταρτοι (trikátartoi)

τρικάταρτες (trikátartes)

τρικάταρτα (trikátarta)

τρικάταρτου (trikátartou)

τρικάταρτης (trikátartis)

τρικάταρτου (trikátartou)

τρικάταρτων (trikátarton)

τρικάταρτων (trikátarton)

τρικάταρτων (trikátarton)

τρικάταρτο (trikátarto)

τρικάταρτη (trikátarti)

τρικάταρτο (trikátarto)

τρικάταρτους (trikátartous)

τρικάταρτες (trikátartes)

τρικάταρτα (trikátarta)

τρικάταρτε (trikátarte)

τρικάταρτη (trikátarti)

τρικάταρτο (trikátarto)

τρικάταρτοι (trikátartoi)

τρικάταρτες (trikátartes)

τρικάταρτα (trikátarta)


άλμπουρο

head

άλμπουρο • (álmpouro) n (plural άλμπουρα)

álmpouro (romanization)
άλμπουρα (plural)
άλμπουρο (nominative singular)
άλμπουρα (nominative plural)
άλμπουρου (genitive singular)
άλμπουρων (genitive plural)
άλμπουρο (accusative singular)
άλμπουρα (accusative plural)
άλμπουρο (singular vocative)
άλμπουρα (plural vocative)
άρμπουρο (alternative)


λοξοδρομία

λοξοδρομία • (loxodromía) f (plural λοξοδρομίες)

loxodromía (romanization)
λοξοδρομίες (plural)
λοξοδρομία (nominative singular)
λοξοδρομίες (nominative plural)
λοξοδρομίας (genitive singular)
λοξοδρομιών (genitive plural)
λοξοδρομία (accusative singular)
λοξοδρομίες (accusative plural)
λοξοδρομία (singular vocative)
λοξοδρομίες (plural vocative)


κάβος

kávos (romanization)
κάβοι (plural)
κάβος (nominative singular)
κάβοι (nominative plural)
κάβου (genitive singular)
κάβων (genitive plural)
κάβο (accusative singular)
κάβους (accusative plural)
κάβε (singular vocative)
κάβοι (plural vocative)


ανάποδα

ανάποδα • (anápoda)

el-adv

ανάποδα • (anápoda)

από την καλή

antonym(s) of “right side up, of clothes”

From Byzantine Greek ἀνὰ πόδα (anà póda).


δρομόμετρο

head

δρομόμετρο • (dromómetro) n (plural δρομόμετρα)

dromómetro (romanization)
δρομόμετρα (plural)
δρομόμετρο (nominative singular)
δρομόμετρα (nominative plural)
δρομομέτρου (genitive singular)
δρομόμετρου (genitive singular)
δρομομέτρων (genitive plural)
δρομόμετρο (accusative singular)
δρομόμετρα (accusative plural)
δρομόμετρο (singular vocative)
δρομόμετρα (plural vocative)

κοινό δρομόμετρο (common log)

(nautical) log (device for measuring a ship's speed)


καλαφάτισμα

καλαφατίσματα

καλαφάτισμα • (kalafátisma) n (plural καλαφατίσματα)

el-noun

καλαφατίσματα

kalafátisma (romanization)
καλαφατίσματα (plural)
καλαφάτισμα (nominative singular)
καλαφατίσματα (nominative plural)
καλαφατίσματος (genitive singular)
καλαφατισμάτων (genitive plural)
καλαφάτισμα (accusative singular)
καλαφατίσματα (accusative plural)
καλαφάτισμα (singular vocative)
καλαφατίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

καλαφατίσματα

καλαφατίσματος

καλαφατισμάτων

καλαφατίσματα

καλαφατίσματα

καλαφατίζω (kalafatízo, “to caulk”) + -μα (-ma), the verb being from Italian calafato, from Arabic كلفت.

suffix

(nautical) caulking, caulk (the act of caulking or the material used when caulking)


διάναξη

diánaxi (romanization)
διάναξη (nominative singular)
διάναξης (genitive singular)
διάναξη (accusative singular)
διάναξη (singular vocative)

(nautical) caulking, caulk (material used when caulking)


καλαφατικό

head

καλαφατικό • (kalafatikó) n (plural καλαφατικά)

kalafatikó (romanization)
καλαφατικά (plural)
καλαφατικό (nominative singular)
καλαφατικά (nominative plural)
καλαφατικού (genitive singular)
καλαφατικών (genitive plural)
καλαφατικό (accusative singular)
καλαφατικά (accusative plural)
καλαφατικό (singular vocative)
καλαφατικά (plural vocative)


καβίλια

καβίλια • (kavília) f (plural καβίλιες)

el-noun

καβίλια • (kavília) f (plural καβίλιες)

kavília (romanization)
καβίλιες (plural)
καβίλια (nominative singular)
καβίλιες (nominative plural)
καβίλιας (genitive singular)
καβίλια (accusative singular)
καβίλιες (accusative plural)
καβίλια (singular vocative)
καβίλιες (plural vocative)


συρματόσχοινο

head

συρματόσχοινα

συρματόσχοινο • (syrmatóschoino) n (plural συρματόσχοινα)

el-noun

συρματόσχοινα

syrmatóschoino (romanization)
συρματόσχοινα (plural)
συρματόσχοινο (nominative singular)
συρματόσχοινα (nominative plural)
συρματοσχοίνου (genitive singular)
συρματόσχοινου (genitive singular)
συρματοσχοίνων (genitive plural)
συρματόσχοινων (genitive plural)
συρματόσχοινο (accusative singular)
συρματόσχοινα (accusative plural)
συρματόσχοινο (singular vocative)
συρματόσχοινα (plural vocative)

el-decl-noun

συρματόσχοινο

συρματόσχοινα

συρματοσχοίνου

συρματόσχοινου

συρματοσχοίνων

συρματόσχοινων

συρματόσχοινο

συρματόσχοινα

συρματόσχοινο

συρματόσχοινα

σύρμα (sýrma, “wire”) + σχοινί (schoiní, “rope”), calque of German Drahtseil


εξάρτιση

head

εξάρτιση • (exártisi) f (plural εξαρτίσεις)

exártisi (romanization)
εξαρτίσεις (plural)
εξάρτιση (nominative singular)
εξαρτίσεις (nominative plural)
εξάρτισης (genitive singular)
εξαρτίσεων (genitive plural)
εξάρτιση (accusative singular)
εξαρτίσεις (accusative plural)
εξάρτιση (singular vocative)
εξαρτίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξαρτίσεως (exartíseos)

(nautical) equipment of a ship, (especially) rigging, sails etc


όπισθεν

head

όπισθεν • (ópisthen)

el-adv

όπισθεν • (ópisthen)

Όπισθεν ολοταχώς!


σκαρί

skarí (romanization)
σκαρία (plural)
σκαρί (nominative singular)
σκαριά (nominative plural)
σκαριού (genitive singular)
σκαριών (genitive plural)
σκαρί (accusative singular)
σκαριά (accusative plural)
σκαρί (singular vocative)
σκαριά (plural vocative)

(nautical) stocks, slipway (upon which a ship is built)


αβάρα

head

αβάρα • (avára)

Back-formation from αβαράρω (avaráro, “to fend off”)


αβαράρω

head

αβαράρω • (avaráro)

el-verb

αβαράρω • (avaráro) (past αβάραρα/αβαράρισα, passive —)

avaráro (romanization)
αβάραρα (past)
αβαράρισα (past)
αβαράρω (active first-person imperfective indicative present singular)
αβαράρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αβαράρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αβαράρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αβαράρει (active imperfective indicative present singular third-person)
αβαράρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αβαράρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αβαράρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αβαράρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αβαράρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αβαράρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αβαράρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αβαράρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβαράρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβάραρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αβαράριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αβάραρα (active first-person indicative past perfective singular)
αβαράρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αβάραρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αβαράριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αβάραρες (active indicative past perfective second-person singular)
αβαράρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αβάραρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αβαράριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αβάραρε (active indicative past perfective singular third-person)
αβαράρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αβαράραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αβαράραμε (active first-person indicative past perfective plural)
αβαράρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αβαράρατε (active indicative past perfective plural second-person)
αβάραραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβαράραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβαράρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβαράριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβάραραν (active indicative past perfective plural third-person)
αβαράραν (active indicative past perfective plural third-person)
αβαράρανε (active indicative past perfective plural third-person)
αβαράρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα αβαράρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αβαράρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αβάραρε (active imperative imperfective second-person singular)
αβάρα (active imperative imperfective informal second-person singular)
αβαράριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αβάραρε (active imperative perfective second-person singular)
αβάρα (active imperative informal perfective second-person singular)
αβαράρισε (active imperative perfective second-person singular)
αβαράρετε (active imperative imperfective plural second-person)
αβαράρετε (active imperative perfective plural second-person)
αβαράροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αβαράρει (active indeclinable participle perfect)
αβαράρει (infinitive-aorist)

Borrowed from Italian varare with development of α- (a-) form να (na, “to”).

(nautical) to fend off, push away (to prevent vessels touching)


ρόμβος

rómvos (romanization)
ρόμβοι (plural)
ρόμβος (nominative singular)
ρόμβοι (nominative plural)
ρόμβου (genitive singular)
ρόμβων (genitive plural)
ρόμβο (accusative singular)
ρόμβους (accusative plural)
ρόμβε (singular vocative)
ρόμβοι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ῥόμβος (rhómbos).

lbor

(nautical) point (one of 32 divisions on a compass)


απαγωγή

head

απαγωγή • (apagogí) f (plural απαγωγές)

el-noun

απαγωγή • (apagogí) f (plural απαγωγές)

apagogí (romanization)
απαγωγές (plural)
απαγωγή (nominative singular)
απαγωγές (nominative plural)
απαγωγής (genitive singular)
απαγωγών (genitive plural)
απαγωγή (accusative singular)
απαγωγές (accusative plural)
απαγωγή (singular vocative)
απαγωγές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἀπαγωγή (apagōgḗ).


εφοπλιστής

head

εφοπλιστής • (efoplistís) m (plural εφοπλιστές, feminine εφοπλίστρια)

efoplistís (romanization)
εφοπλιστές (plural)
εφοπλίστρια (feminine)
εφοπλιστής (nominative singular)
εφοπλιστές (nominative plural)
εφοπλιστή (genitive singular)
εφοπλιστών (genitive plural)
εφοπλιστή (accusative singular)
εφοπλιστές (accusative plural)
εφοπλιστή (singular vocative)
εφοπλιστές (plural vocative)

εφοπλίζω (efoplízo, “to stock ship, equip, get ready”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), a calque of French armateur (literally “one who "arms" or equips a ship”). The first component is synchronically analyzable as επι- (epi-, “on-”) + οπλίζω (oplízo, “to arm, equip”). First attested 1840.


εφοπλίστρια

head

εφοπλίστριες

εφοπλίστρια • (efoplístria) f (plural εφοπλίστριες, masculine εφοπλιστής)

el-noun

εφοπλίστριες

efoplístria (romanization)
εφοπλίστριες (plural)
εφοπλιστής (masculine)
εφοπλίστρια (nominative singular)
εφοπλίστριες (nominative plural)
εφοπλίστριας (genitive singular)
εφοπλιστριών (genitive plural)
εφοπλίστρια (accusative singular)
εφοπλίστριες (accusative plural)
εφοπλίστρια (singular vocative)
εφοπλίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

εφοπλίστριες

εφοπλίστριας

εφοπλιστριών

εφοπλίστριες

εφοπλίστριες


φέρι μποτ

From English ferryboat, from ferry + boat.


αβέρτος

head

αβέρτος • (avértos) m (feminine αβέρτη, neuter αβέρτο)

avértos (romanization)
αβέρτη (feminine)
αβέρτο (neuter)
αβέρτος (masculine nominative singular)
αβέρτη (feminine nominative singular)
αβέρτο (neuter nominative singular)
αβέρτοι (masculine nominative plural)
αβέρτες (feminine nominative plural)
αβέρτα (neuter nominative plural)
αβέρτου (genitive masculine singular)
αβέρτης (feminine genitive singular)
αβέρτου (genitive neuter singular)
αβέρτων (genitive masculine plural)
αβέρτων (feminine genitive plural)
αβέρτων (genitive neuter plural)
αβέρτο (accusative masculine singular)
αβέρτη (accusative feminine singular)
αβέρτο (accusative neuter singular)
αβέρτους (accusative masculine plural)
αβέρτες (accusative feminine plural)
αβέρτα (accusative neuter plural)
αβέρτε (masculine singular vocative)
αβέρτη (feminine singular vocative)
αβέρτο (neuter singular vocative)
αβέρτοι (masculine plural vocative)
αβέρτες (feminine plural vocative)
αβέρτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αβέρτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αβέρτος, etc.)

el-decl-adj-table

αβέρτος (avértos)

αβέρτη (avérti)

αβέρτο (avérto)

αβέρτοι (avértoi)

αβέρτες (avértes)

αβέρτα (avérta)

αβέρτου (avértou)

αβέρτης (avértis)

αβέρτου (avértou)

αβέρτων (avérton)

αβέρτων (avérton)

αβέρτων (avérton)

αβέρτο (avérto)

αβέρτη (avérti)

αβέρτο (avérto)

αβέρτους (avértous)

αβέρτες (avértes)

αβέρτα (avérta)

αβέρτε (avérte)

αβέρτη (avérti)

αβέρτο (avérto)

αβέρτοι (avértoi)

αβέρτες (avértes)

αβέρτα (avérta)

From Venetan averto, from Latin apertus.


κρουαζιέρα

head

κρουαζιέρα • (krouaziéra) f (plural κρουαζιέρες)

krouaziéra (romanization)
κρουαζιέρες (plural)
κτουαζιέρα (nominative singular)
κτουαζιέρες (nominative plural)
κτουαζιέρας (genitive singular)
κτουαζιέρα (accusative singular)
κτουαζιέρες (accusative plural)
κτουαζιέρα (singular vocative)
κτουαζιέρες (plural vocative)


αβολιδοσκόπητος

αβολιδοσκόπητη

αβολιδοσκόπητο

αβολιδοσκόπητος • (avolidoskópitos) m (feminine αβολιδοσκόπητη, neuter αβολιδοσκόπητο)

el-adj

αβολιδοσκόπητη

αβολιδοσκόπητο

avolidoskópitos (romanization)
αβολιδοσκόπητη (feminine)
αβολιδοσκόπητο (neuter)
αβολιδοσκόπητος (masculine nominative singular)
αβολιδοσκόπητη (feminine nominative singular)
αβολιδοσκόπητο (neuter nominative singular)
αβολιδοσκόπητοι (masculine nominative plural)
αβολιδοσκόπητες (feminine nominative plural)
αβολιδοσκόπητα (neuter nominative plural)
αβολιδοσκόπητου (genitive masculine singular)
αβολιδοσκόπητης (feminine genitive singular)
αβολιδοσκόπητου (genitive neuter singular)
αβολιδοσκόπητων (genitive masculine plural)
αβολιδοσκόπητων (feminine genitive plural)
αβολιδοσκόπητων (genitive neuter plural)
αβολιδοσκόπητο (accusative masculine singular)
αβολιδοσκόπητη (accusative feminine singular)
αβολιδοσκόπητο (accusative neuter singular)
αβολιδοσκόπητους (accusative masculine plural)
αβολιδοσκόπητες (accusative feminine plural)
αβολιδοσκόπητα (accusative neuter plural)
αβολιδοσκόπητε (masculine singular vocative)
αβολιδοσκόπητη (feminine singular vocative)
αβολιδοσκόπητο (neuter singular vocative)
αβολιδοσκόπητοι (masculine plural vocative)
αβολιδοσκόπητες (feminine plural vocative)
αβολιδοσκόπητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αβολιδοσκόπητ

el-decl-adj-a

αβολιδοσκόπητ

el-decl-adj-positive

Declension of αβολιδοσκόπητος

αβολιδοσκόπητ

el-decl-adj-ος-η-ο

αβολιδοσκόπητ

el-decl-adj-table

αβολιδοσκόπητος (avolidoskópitos)

αβολιδοσκόπητη (avolidoskópiti)

αβολιδοσκόπητο (avolidoskópito)

αβολιδοσκόπητοι (avolidoskópitoi)

αβολιδοσκόπητες (avolidoskópites)

αβολιδοσκόπητα (avolidoskópita)

αβολιδοσκόπητου (avolidoskópitou)

αβολιδοσκόπητης (avolidoskópitis)

αβολιδοσκόπητου (avolidoskópitou)

αβολιδοσκόπητων (avolidoskópiton)

αβολιδοσκόπητων (avolidoskópiton)

αβολιδοσκόπητων (avolidoskópiton)

αβολιδοσκόπητο (avolidoskópito)

αβολιδοσκόπητη (avolidoskópiti)

αβολιδοσκόπητο (avolidoskópito)

αβολιδοσκόπητους (avolidoskópitous)

αβολιδοσκόπητες (avolidoskópites)

αβολιδοσκόπητα (avolidoskópita)

αβολιδοσκόπητε (avolidoskópite)

αβολιδοσκόπητη (avolidoskópiti)

αβολιδοσκόπητο (avolidoskópito)

αβολιδοσκόπητοι (avolidoskópitoi)

αβολιδοσκόπητες (avolidoskópites)

αβολιδοσκόπητα (avolidoskópita)

From α- (a-, “un-”) + βολιδοσκοπώ (volidoskopó, “to plumb, to measure the depth of”).

af

(nautical) unplumbed, unfathomed, unsounded (of sea of unmeasured depth)


βολιδοσκοπώ

head

βολιδοσκοπώ • (volidoskopó)

el-verb

βολιδοσκόπησα

βολιδοσκοπούμαι

βολιδοσκοπήθηκα

βολιδοσκοπημένος

βολιδοσκοπώ • (volidoskopó) (past βολιδοσκόπησα, passive βολιδοσκοπούμαι, p‑past βολιδοσκοπήθηκα, ppp βολιδοσκοπημένος)

volidoskopó (romanization)
βολιδοσκόπησα (past)
βολιδοσκοπούμαι (passive)
βολιδοσκοπήθηκα (passive past)
βολιδοσκοπημένος (participle passive perfect)
βολιδοσκοπώ (active first-person imperfective indicative present singular)
βολιδοσκοπήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βολιδοσκοπούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
βολιδοσκοπηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βολιδοσκοπείς (active imperfective indicative present second-person singular)
βολιδοσκοπήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βολιδοσκοπείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
βολιδοσκοπηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βολιδοσκοπεί (active imperfective indicative present singular third-person)
βολιδοσκοπήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βολιδοσκοπείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
βολιδοσκοπηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βολιδοσκοπούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
βολιδοσκοπήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βολιδοσκοπούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
βολιδοσκοπηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βολιδοσκοπείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
βολιδοσκοπήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βολιδοσκοπείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βολιδοσκοπηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βολιδοσκοπούν (active imperfective indicative plural present third-person)
βολιδοσκοπούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βολιδοσκοπήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βολιδοσκοπήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βολιδοσκοπούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
βολιδοσκοπηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βολιδοσκοπηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βολιδοσκοπούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βολιδοσκόπησα (active first-person indicative past perfective singular)
βολιδοσκοπούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
βολιδοσκοπούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
βολιδοσκοπήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
βολιδοσκοπούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βολιδοσκόπησες (active indicative past perfective second-person singular)
βολιδοσκοπούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
βολιδοσκοπούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
βολιδοσκοπήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
βολιδοσκοπούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βολιδοσκόπησε (active indicative past perfective singular third-person)
βολιδοσκοπούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βολιδοσκοπείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βολιδοσκοπήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βολιδοσκοπούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βολιδοσκοπήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βολιδοσκοπούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
βολιδοσκοπηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βολιδοσκοπούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βολιδοσκοπήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[βολιδοσκοπούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
βολιδοσκοπηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
βολιδοσκοπούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βολιδοσκοπούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βολιδοσκόπησαν (active indicative past perfective plural third-person)
βολιδοσκοπήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βολιδοσκοπήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
βολιδοσκοπούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βολιδοσκοπούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βολιδοσκοπήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βολιδοσκοπηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βολιδοσκοπηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βολιδοσκοπώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βολιδοσκοπήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βολιδοσκοπούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα βολιδοσκοπηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βολιδοσκόπησε (active imperative perfective second-person singular)
βολιδοσκοπήσου (imperative passive perfective second-person singular)
βολιδοσκοπείτε (active imperative imperfective plural second-person)
βολιδοσκοπήστε (active imperative perfective plural second-person)
βολιδοσκοπείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
βολιδοσκοπηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βολιδοσκοπώντας (active participle present)
βολιδοσκοπούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας βολιδοσκοπήσει (active participle past)
βολιδοσκοπημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
βολιδοσκοπήσει (active infinitive-aorist)
βολιδοσκοπηθεί (infinitive-aorist passive)

βο λι δο σκο πώ

(nautical) to sound, plumb, measure the depth of


αβούλωτος

head

αβούλωτος • (avoúlotos) m (feminine αβούλωτη, neuter αβούλωτο)

avoúlotos (romanization)
αβούλωτη (feminine)
αβούλωτο (neuter)
αβούλωτος (masculine nominative singular)
αβούλωτη (feminine nominative singular)
αβούλωτο (neuter nominative singular)
αβούλωτοι (masculine nominative plural)
αβούλωτες (feminine nominative plural)
αβούλωτα (neuter nominative plural)
αβούλωτου (genitive masculine singular)
αβούλωτης (feminine genitive singular)
αβούλωτου (genitive neuter singular)
αβούλωτων (genitive masculine plural)
αβούλωτων (feminine genitive plural)
αβούλωτων (genitive neuter plural)
αβούλωτο (accusative masculine singular)
αβούλωτη (accusative feminine singular)
αβούλωτο (accusative neuter singular)
αβούλωτους (accusative masculine plural)
αβούλωτες (accusative feminine plural)
αβούλωτα (accusative neuter plural)
αβούλωτε (masculine singular vocative)
αβούλωτη (feminine singular vocative)
αβούλωτο (neuter singular vocative)
αβούλωτοι (masculine plural vocative)
αβούλωτες (feminine plural vocative)
αβούλωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβούλωτος (avoúlotos)

αβούλωτη (avoúloti)

αβούλωτο (avoúloto)

αβούλωτοι (avoúlotoi)

αβούλωτες (avoúlotes)

αβούλωτα (avoúlota)

αβούλωτου (avoúlotou)

αβούλωτης (avoúlotis)

αβούλωτου (avoúlotou)

αβούλωτων (avoúloton)

αβούλωτων (avoúloton)

αβούλωτων (avoúloton)

αβούλωτο (avoúloto)

αβούλωτη (avoúloti)

αβούλωτο (avoúloto)

αβούλωτους (avoúlotous)

αβούλωτες (avoúlotes)

αβούλωτα (avoúlota)

αβούλωτε (avoúlote)

αβούλωτη (avoúloti)

αβούλωτο (avoúloto)

αβούλωτοι (avoúlotoi)

αβούλωτες (avoúlotes)

αβούλωτα (avoúlota)

From α- (a-, “not”) + βουλώνω (voulóno, “to caulk”).


βουλώνω

head

βουλώνω • (voulóno)

el-verb

βουλώνω • (voulóno) (past βούλωσα, passive βουλώνομαι)

voulóno (romanization)
βούλωσα (past)
βουλώνομαι (passive)
βουλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
βουλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βουλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
βουλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βουλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βουλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βουλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
βουλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βουλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
βουλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βουλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
βουλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βουλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βουλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βουλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
βουλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βουλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βουλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βουλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βουλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βουλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βουλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βουλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βουλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βουλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βουλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
βουλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βουλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βούλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βούλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
βουλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βουλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βουλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
βούλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βούλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
βουλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βουλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βουλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
βούλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βούλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
βουλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βουλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βουλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βουλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βουλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βουλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
βουλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βουλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βουλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
βουλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
βουλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
βούλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βουλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βουλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βούλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βουλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βουλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
βουλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βουλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
βουλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βουλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βουλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βουλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βουλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βουλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα βουλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βούλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
βούλωσε (active imperative perfective second-person singular)
βουλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
βουλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
βουλώστε (active imperative perfective plural second-person)
βουλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
βουλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βουλώνοντας (active participle present)
έχοντας βουλώσει (active participle past)
βουλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
βουλώσει (active infinitive-aorist)
βουλωθεί (infinitive-aorist passive)


λαδάς

ladás (romanization)
λαδάδες (plural)
λαδάς (nominative singular)
λαδάδες (nominative plural)
λαδά (genitive singular)
λαδάδων (genitive plural)
λαδά (accusative singular)
λαδάδες (accusative plural)
λαδά (singular vocative)
λαδάδες (plural vocative)

(nautical) oiler (person responsible for lubrication)


ακάτιο

akátio (romanization)
ακάτια (plural)
ακάτιο (nominative singular)
ακάτια (nominative plural)
ακατίου (genitive singular)
ακάτιου (genitive singular)
ακατίων (genitive plural)
ακάτιο (accusative singular)
ακάτια (accusative plural)
ακάτιο (singular vocative)
ακάτια (plural vocative)
ακάτιον (alternative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀκάτιον (akátion), probably a technical loanword from Pre-Greek, but sometimes connected to ἄκρος (ákros).


ακάτιον

head

ακάτιον • (akátion) n

el-noun

ακάτιον • (akátion) n

ακάτιο ακάτιο#Greek

(nautical) Katharevousa form of ακάτιο (akátio) small dinghy, skiff


εμβολίζω

head

εμβολίζω • (emvolízo)

el-verb

εμβολίζω • (emvolízo) (past εμβόλισα, passive εμβολίζομαι)

emvolízo (romanization)
εμβόλισα (past)
εμβολίζομαι (passive)
εμβολίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εμβολίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εμβολίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμβολιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμβολίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εμβολίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εμβολίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμβολιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμβολίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εμβολίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εμβολίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμβολιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμβολίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εμβολίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εμβολιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμβολιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμβολίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εμβολίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εμβολίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμβολίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμβολιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβολιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβόλιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εμβόλισα (active first-person indicative past perfective singular)
εμβολιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμβόλιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εμβόλισες (active indicative past perfective second-person singular)
εμβολιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμβόλιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εμβόλισε (active indicative past perfective singular third-person)
εμβολιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εμβολίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εμβολίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εμβολιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμβολιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμβολίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εμβολίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εμβολιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμβολιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμβόλιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβόλισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμβολιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εμβολίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εμβολίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εμβολίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εμβολίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εμβολιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εμβόλιζε (active imperative imperfective second-person singular)
εμβόλισε (active imperative perfective second-person singular)
εμβολίσου (imperative passive perfective second-person singular)
εμβολίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εμβολίστε (active imperative perfective plural second-person)
εμβολίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμβολιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμβολίζοντας (active participle present)
έχοντας εμβολίσει (active participle past)
εμβολισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εμβολίσει (active infinitive-aorist)
εμβολιστεί (infinitive-aorist passive)

(nautical) to ram (one ship into another)


αγκυροβόληση

head

αγκυροβολήσεις

αγκυροβόληση • (agkyrovólisi) n (plural αγκυροβολήσεις)

el-noun

αγκυροβολήσεις

agkyrovólisi (romanization)
αγκυροβολήσεις (plural)
αγκυροβόληση (nominative singular)
αγκυροβολήσεις (nominative plural)
αγκυροβόλησης (genitive singular)
αγκυροβολήσεων (genitive plural)
αγκυροβόληση (accusative singular)
αγκυροβολήσεις (accusative plural)
αγκυροβόληση (singular vocative)
αγκυροβολήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αγκυροβόληση

αγκυροβολήσεις

αγκυροβόλησης

αγκυροβολήσεων

αγκυροβόληση

αγκυροβολήσεις

αγκυροβόληση

αγκυροβολήσεις

Older or formal genitive singular: αγκυροβολήσεως (agkyrovolíseos)


αγκυροβία

head

αγκυροβία • (agkyrovía) f (plural αγκυροβίες)

agkyrovía (romanization)
αγκυροβίες (plural)


αγάντα

αγάντα • (agánta)


αγκουρέτο

αγκουρέτο • (agkouréto) n (plural αγκουρέτα)

agkouréto (romanization)
αγκουρέτα (plural)
αγκουρέτο (nominative singular)
αγκουρέτα (nominative plural)
αγκουρέτου (genitive singular)
αγκουρέτων (genitive plural)
αγκουρέτο (accusative singular)
αγκουρέτα (accusative plural)
αγκουρέτο (singular vocative)
αγκουρέτα (plural vocative)


αγκύλιο

agkýlio (romanization)
αγκύλια (plural)
αγκύλιο (nominative singular)
αγκύλια (nominative plural)
αγκυλίου (genitive singular)
αγκύλιου (genitive singular)
αγκυλίων (genitive plural)
αγκύλιο (accusative singular)
αγκύλια (accusative plural)
αγκύλιο (singular vocative)
αγκύλια (plural vocative)


αγκύριο

agkýrio (romanization)
αγκύρια (plural)
αγκύριο (nominative singular)
αγκύρια (nominative plural)
αγκυρίου (genitive singular)
αγκύριου (genitive singular)
αγκυρίων (genitive plural)
αγκύριο (accusative singular)
αγκύρια (accusative plural)
αγκύριο (singular vocative)
αγκύρια (plural vocative)


ναυσιπλοΐα

ναυσιπλοΐα • (nafsiploḯa) f (uncountable)

nafsiploḯa (romanization)
ναυσιπλοΐα (nominative singular)
ναυσιπλοΐας (genitive singular)
ναυσιπλοΐα (accusative singular)
ναυσιπλοΐα (singular vocative)


τιμονιέρης

τιμονιέρηδες

τιμονιέρης • (timoniéris) m (plural τιμονιέρηδες)

el-noun

τιμονιέρηδες

timoniéris (romanization)
τιμονιέρηδες (plural)
τιμονιέρης (nominative singular)
τιμονιέρηδες (nominative plural)
τιμονιέρη (genitive singular)
τιμονιέρηδων (genitive plural)
τιμονιέρη (accusative singular)
τιμονιέρηδες (accusative plural)
τιμονιέρη (singular vocative)
τιμονιέρηδες (plural vocative)

el-decl-noun

τιμονιέρηδες

τιμονιέρηδων

τιμονιέρηδες

τιμονιέρηδες


ακαλαφάτιστος

head

ακαλαφάτιστη

ακαλαφάτιστο

ακαλαφάτιστος • (akalafátistos) m (feminine ακαλαφάτιστη, neuter ακαλαφάτιστο)

el-adj

ακαλαφάτιστη

ακαλαφάτιστο

akalafátistos (romanization)
ακαλαφάτιστη (feminine)
ακαλαφάτιστο (neuter)
ακαλαφάτιστος (masculine nominative singular)
ακαλαφάτιστη (feminine nominative singular)
ακαλαφάτιστο (neuter nominative singular)
ακαλαφάτιστοι (masculine nominative plural)
ακαλαφάτιστες (feminine nominative plural)
ακαλαφάτιστα (neuter nominative plural)
ακαλαφάτιστου (genitive masculine singular)
ακαλαφάτιστης (feminine genitive singular)
ακαλαφάτιστου (genitive neuter singular)
ακαλαφάτιστων (genitive masculine plural)
ακαλαφάτιστων (feminine genitive plural)
ακαλαφάτιστων (genitive neuter plural)
ακαλαφάτιστο (accusative masculine singular)
ακαλαφάτιστη (accusative feminine singular)
ακαλαφάτιστο (accusative neuter singular)
ακαλαφάτιστους (accusative masculine plural)
ακαλαφάτιστες (accusative feminine plural)
ακαλαφάτιστα (accusative neuter plural)
ακαλαφάτιστε (masculine singular vocative)
ακαλαφάτιστη (feminine singular vocative)
ακαλαφάτιστο (neuter singular vocative)
ακαλαφάτιστοι (masculine plural vocative)
ακαλαφάτιστες (feminine plural vocative)
ακαλαφάτιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ακαλαφάτιστος

el-decl-adj-table

ακαλαφάτιστος (akalafátistos)

ακαλαφάτιστη (akalafátisti)

ακαλαφάτιστο (akalafátisto)

ακαλαφάτιστοι (akalafátistoi)

ακαλαφάτιστες (akalafátistes)

ακαλαφάτιστα (akalafátista)

ακαλαφάτιστου (akalafátistou)

ακαλαφάτιστης (akalafátistis)

ακαλαφάτιστου (akalafátistou)

ακαλαφάτιστων (akalafátiston)

ακαλαφάτιστων (akalafátiston)

ακαλαφάτιστων (akalafátiston)

ακαλαφάτιστο (akalafátisto)

ακαλαφάτιστη (akalafátisti)

ακαλαφάτιστο (akalafátisto)

ακαλαφάτιστους (akalafátistous)

ακαλαφάτιστες (akalafátistes)

ακαλαφάτιστα (akalafátista)

ακαλαφάτιστε (akalafátiste)

ακαλαφάτιστη (akalafátisti)

ακαλαφάτιστο (akalafátisto)

ακαλαφάτιστοι (akalafátistoi)

ακαλαφάτιστες (akalafátistes)

ακαλαφάτιστα (akalafátista)


ακρόπρωρο

head

ακρόπρωρο • (akróproro) n (plural ακρόπρωρα)

akróproro (romanization)
ακρόπρωρα (plural)
ακρόπρωρο (nominative singular)
ακρόπρωρα (nominative plural)
ακρόπρωρου (genitive singular)
ακρόπρωρων (genitive plural)
ακρόπρωρο (accusative singular)
ακρόπρωρα (accusative plural)
ακρόπρωρο (singular vocative)
ακρόπρωρα (plural vocative)


ακταιωρός

ακταιωρός • (aktaiorós) f (plural ακταιωροί)

aktaiorós (romanization)
ακταιωροί (plural)
ακταιωρός (nominative singular)
ακταιωροί (nominative plural)
ακταιωρού (genitive singular)
ακταιωρών (genitive plural)
ακταιωρό (accusative singular)
ακταιωρούς (accusative plural)
ακταιωρέ (singular vocative)
ακταιωρό (singular vocative)
ακταιωροί (plural vocative)

(nautical) patrol boat, coastguard vessel


ακτοπλοώ

ακτοπλοώ • (aktoploó)

el-verb

ακτοπλοώ • (aktoploó)


ακτοφυλακή

head

ακτοφυλακή • (aktofylakí) f (uncountable)

aktofylakí (romanization)
ακτοφυλακή (nominative singular)
ακτοφυλακής (genitive singular)
ακτοφυλακή (accusative singular)
ακτοφυλακή (singular vocative)


ακαταβύθιστος

ακαταβύθιστη

ακαταβύθιστο

ακαταβύθιστος • (akatavýthistos) m (feminine ακαταβύθιστη, neuter ακαταβύθιστο)

el-adj

ακαταβύθιστη

ακαταβύθιστο

akatavýthistos (romanization)
ακαταβύθιστη (feminine)
ακαταβύθιστο (neuter)
ακαταβύθιστος (masculine nominative singular)
ακαταβύθιστη (feminine nominative singular)
ακαταβύθιστο (neuter nominative singular)
ακαταβύθιστοι (masculine nominative plural)
ακαταβύθιστες (feminine nominative plural)
ακαταβύθιστα (neuter nominative plural)
ακαταβύθιστου (genitive masculine singular)
ακαταβύθιστης (feminine genitive singular)
ακαταβύθιστου (genitive neuter singular)
ακαταβύθιστων (genitive masculine plural)
ακαταβύθιστων (feminine genitive plural)
ακαταβύθιστων (genitive neuter plural)
ακαταβύθιστο (accusative masculine singular)
ακαταβύθιστη (accusative feminine singular)
ακαταβύθιστο (accusative neuter singular)
ακαταβύθιστους (accusative masculine plural)
ακαταβύθιστες (accusative feminine plural)
ακαταβύθιστα (accusative neuter plural)
ακαταβύθιστε (masculine singular vocative)
ακαταβύθιστη (feminine singular vocative)
ακαταβύθιστο (neuter singular vocative)
ακαταβύθιστοι (masculine plural vocative)
ακαταβύθιστες (feminine plural vocative)
ακαταβύθιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ακαταβύθιστος


ακάτιος

head

ακάτιος • (akátios) m (feminine ακάτια, neuter ακάτιο)

akátios (romanization)
ακάτια (feminine)
ακάτιο (neuter)
ακάτιος (masculine nominative singular)
ακάτια (feminine nominative singular)
ακάτιο (neuter nominative singular)
ακάτιοι (masculine nominative plural)
ακάτιες (feminine nominative plural)
ακάτια (neuter nominative plural)
ακάτιου (genitive masculine singular)
ακάτιας (feminine genitive singular)
ακάτιου (genitive neuter singular)
ακάτιων (genitive masculine plural)
ακάτιων (feminine genitive plural)
ακάτιων (genitive neuter plural)
ακάτιο (accusative masculine singular)
ακάτια (accusative feminine singular)
ακάτιο (accusative neuter singular)
ακάτιους (accusative masculine plural)
ακάτιες (accusative feminine plural)
ακάτια (accusative neuter plural)
ακάτιε (masculine singular vocative)
ακάτια (feminine singular vocative)
ακάτιο (neuter singular vocative)
ακάτιοι (masculine plural vocative)
ακάτιες (feminine plural vocative)
ακάτια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακάτιος (akátios)

ακάτια (akátia)

ακάτιο (akátio)

ακάτιοι (akátioi)

ακάτιες (akáties)

ακάτια (akátia)

ακάτιου (akátiou)

ακάτιας (akátias)

ακάτιου (akátiou)

ακάτιων (akátion)

ακάτιων (akátion)

ακάτιων (akátion)

ακάτιο (akátio)

ακάτια (akátia)

ακάτιο (akátio)

ακάτιους (akátious)

ακάτιες (akáties)

ακάτια (akátia)

ακάτιε (akátie)

ακάτια (akátia)

ακάτιο (akátio)

ακάτιοι (akátioi)

ακάτιες (akáties)

ακάτια (akátia)

(nautical) relating to small boats, dinghies, etc


ακροστόλιο

head

ακροστόλιο • (akrostólio) n (plural ακροστόλια)

akrostólio (romanization)
ακροστόλια (plural)
ακροστόλιο (nominative singular)
ακροστόλια (nominative plural)
ακροστολίου (genitive singular)
ακροστόλιου (genitive singular)
ακροστολίων (genitive plural)
ακροστόλιο (accusative singular)
ακροστόλια (accusative plural)
ακροστόλιο (singular vocative)
ακροστόλια (plural vocative)
ακροστόλι (alternative)


λιπαντής

λιπαντής • (lipantís) m (plural λιπαντές)

lipantís (romanization)
λιπαντές (plural)
λιπαντής (nominative singular)
λιπαντές (nominative plural)
λιπαντή (genitive singular)
λιπαντών (genitive plural)
λιπαντή (accusative singular)
λιπαντές (accusative plural)
λιπαντή (singular vocative)
λιπαντές (plural vocative)

(engineering, nautical) greaser, oiler (worker or crew in charge of lubrication)


πλαγιάζω

πλαγιάζω • (plagiázo)

el-verb

πλαγιάζω • (plagiázo) (past πλάγιασα, passive —)

plagiázo (romanization)
πλάγιασα (past)
πλαγιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
πλαγιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πλαγιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πλαγιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πλαγιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
πλαγιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πλαγιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πλαγιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πλαγιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πλαγιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πλαγιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλάγιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πλάγιασα (active first-person indicative past perfective singular)
πλάγιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πλάγιασες (active indicative past perfective second-person singular)
πλάγιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πλάγιασε (active indicative past perfective singular third-person)
πλαγιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πλαγιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πλαγιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πλαγιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πλάγιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλάγιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πλαγιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πλαγιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πλάγιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
πλάγιασε (active imperative perfective second-person singular)
πλαγιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
πλαγιάστε (active imperative perfective plural second-person)
πλαγιάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πλαγιάσει (active indeclinable participle perfect)
πλαγιασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
πλαγιάσει (infinitive-aorist)

From Hellenistic Koine Greek πλαγιάζω (plagiázō, “turn sideways”). The sense "lean", since Medieval times.


αλέστα

head

αλέστα • (alésta)

el-adv

αλέστα • (alésta)


αναβάθρα

head

αναβάθρα • (anaváthra) f (plural αναβάθρες)

anaváthra (romanization)
αναβάθρες (plural)
αναβάθρα (nominative singular)
αναβάθρες (nominative plural)
αναβάθρας (genitive singular)
αναβαθρών (genitive plural)
αναβάθρα (accusative singular)
αναβάθρες (accusative plural)
αναβάθρα (singular vocative)
αναβάθρες (plural vocative)

(nautical) gangway, companionway, gangplank


σκαρμός

skarmós (romanization)
σκαρμοί (plural)
σκαρμός (nominative singular)
σκαρμοί (nominative plural)
σκαρμού (genitive singular)
σκαρμών (genitive plural)
σκαρμό (accusative singular)
σκαρμούς (accusative plural)
σκαρμέ (singular vocative)
σκαρμοί (plural vocative)
σκαλμός (alternative)

From Ancient Greek σκαλμός (skalmós, “thole”).


απόπλους

head

απόπλους • (apóplous) m (plural απόπλοι)

apóplous (romanization)
απόπλοι (plural)
απόπλους (nominative singular)
απόπλοι (nominative plural)
απόπλου (genitive singular)
απόπλων (genitive plural)
απόπλου (accusative singular)
απόπλους (accusative plural)

el-decl-noun

Plural and especially the genitive are rare.

From Ancient Greek ἀπόπλους. Morphologically, from από- (“from”) + πλους (“sailing”).

Οι απόπλοι όλων των πλοίων απαγορεύτηκαν λόγω σφοδρής θαλασσοταραχής.

Oi apóploi ólon ton ploíon apagoréftikan lógo sfodrís thalassotarachís.

The departures of all ships were cancelled (banned) due to rough seas.


αναδένω

head

αναδένω • (anadéno)

el-verb

αναδένω • (anadéno) (past ανάδεσα, passive αναδένομαι)

anadéno (romanization)
ανάδεσα (past)
αναδένομαι (passive)

(nautical) to attach a rope (to be taken in tow)