γραδάρω

head

γραδάρω • (gradáro)

el-verb

γραδάρω • (gradáro) (past γράδαρα/γραδάρισα, passive —)

gradáro (romanization)
γράδαρα (past)
γραδάρισα (past)
γραδάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
γραδάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γραδάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γραδάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γραδάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
γραδάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γραδάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γραδάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γραδάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γραδάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γραδάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γραδάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γραδάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γραδάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γράδαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γραδάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γράδαρα (active first-person indicative past perfective singular)
γραδάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
γράδαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γραδάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γράδαρες (active indicative past perfective second-person singular)
γραδάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
γράδαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γραδάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γράδαρε (active indicative past perfective singular third-person)
γραδάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
γραδάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γραδάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
γραδάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γραδάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
γράδαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γραδάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γραδάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γραδάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γράδαραν (active indicative past perfective plural third-person)
γραδάραν (active indicative past perfective plural third-person)
γραδάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
γραδάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα γραδάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γραδάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
γράδαρε (active imperative imperfective second-person singular)
γραδάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
γράδαρε (active imperative perfective second-person singular)
γραδάρισε (active imperative perfective second-person singular)
γραδάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
γραδάρτε (active imperative perfective plural second-person)
γραδάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας γραδάρει (active indeclinable participle perfect)
γραδαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
-η (indeclinable participle passive perfect)
-ο (indeclinable participle passive perfect)
γραδάρει (infinitive-aorist)

From Italian gradare, equivalent to γράδο (grádo, “measure of liquid density, hydrometer”) + -άρω (-áro).

suffix

Σ’ έστειλε ο πρώτος τα νερά να πας για να γραδάρεις.
S’ ésteile o prótos ta nerá na pas gia na gradáreis.
The engineer sent you to go and check the water's density.
Also see 1st stanza Greek text & translation by Evgenia Russell @books.google retr:2018.10.28.

1947, Nikos Kavvadias, poem «Θεσσαλονίκη» Thessaloniki from Collection Πούσι [Fog]/set to music by Thanos Mikroutsikos (1979)

(rare, literary, poetic, nautical, chemistry, intransitive) to measure density (of a liquid, with a hydrometer)


γράδο

grádo (romanization)
γράδα (plural)
γράδο (nominative singular)
γράδα (nominative plural)
γράδου (genitive singular)
γράδων (genitive plural)
γράδο (accusative singular)
γράδα (accusative plural)
γράδο (singular vocative)
γράδα (plural vocative)

Borrowed from Italian grado (“grade, degree”).

(colloquial, rare, nautical, chemistry) hydrometer, areometer (device for measuring density of liquids)


ράδα

ráda (romanization)
ράδα (nominative singular)
ράδας (genitive singular)
ράδα (accusative singular)
ράδα (singular vocative)

From Italian rada (“roadstead”), from French rade (“harbour”), from Middle English rade, from Old English rad (“journey”).

(nautical) roadstead (open waters outside a harbour, suitable as an anchorage)


πυρπολικό

head

πυρπολικό • (pyrpolikó) n (plural πυρπολικά)

pyrpolikó (romanization)
πυρπολικά (plural)
πυρπολικό (nominative singular)
πυρπολικά (nominative plural)
πυρπολικού (genitive singular)
πυρπολικών (genitive plural)
πυρπολικό (accusative singular)
πυρπολικά (accusative plural)
πυρπολικό (singular vocative)
πυρπολικά (plural vocative)


αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντιτορπιλικό • (antitorpilikó) n (plural αντιτορπιλικά)

el-noun

αντιτορπιλικά

antitorpilikó (romanization)
αντιτορπιλικά (plural)
αντιτορπιλικό (nominative singular)
αντιτορπιλικά (nominative plural)
αντιτορπιλικού (genitive singular)
αντιτορπιλικών (genitive plural)
αντιτορπιλικό (accusative singular)
αντιτορπιλικά (accusative plural)
αντιτορπιλικό (singular vocative)
αντιτορπιλικά (plural vocative)
αντιτορπιλλικό (alternative)

el-decl-noun

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντιτορπιλικού

αντιτορπιλικών

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντι- (anti-, “anti”) + τορπίλη (torpíli, “torpedo”)


τορπίλη

head

τορπίλη • (torpíli) f (plural τορπίλες)

el-noun

τορπίλη • (torpíli) f (plural τορπίλες)

torpíli (romanization)
τορπίλες (plural)
τορπίλη (nominative singular)
τορπίλες (nominative plural)
τορπίλης (genitive singular)
τορπιλών (genitive plural)
τορπίλη (accusative singular)
τορπίλες (accusative plural)
τορπίλη (singular vocative)
τορπίλες (plural vocative)

From French torpille. First attested 1879.


υποβρύχιο

head

υποβρύχιο • (ypovrýchio) n (plural υποβρύχια)

ypovrýchio (romanization)
υποβρύχια (plural)
υποβρύχιο (nominative singular)
υποβρύχια (nominative plural)
υποβρυχίου (genitive singular)
υποβρύχιου (genitive singular)
υποβρυχίων (genitive plural)
υποβρύχιο (accusative singular)
υποβρύχια (accusative plural)
υποβρύχιο (singular vocative)
υποβρύχια (plural vocative)


αναποδίζω

αναποδίζω • (anapodízo)

el-verb

αναποδίζω • (anapodízo) (past αναπόδισα, passive —)

anapodízo (romanization)
αναπόδισα (past)
αναποδίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναποδίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναποδίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναποδίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναποδίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναποδίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναποδίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναποδίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναποδίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναποδίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναποδίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναποδίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναποδίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναποδίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναπόδιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναπόδισα (active first-person indicative past perfective singular)
αναπόδιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναπόδισες (active indicative past perfective second-person singular)
αναπόδιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναπόδισε (active indicative past perfective singular third-person)
αναποδίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναποδίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναποδίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναποδίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναπόδιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναποδίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναποδίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναπόδισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναποδίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναποδίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αναποδίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναποδίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αναπόδιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναπόδισε (active imperative perfective second-person singular)
αναποδίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναποδίστε (active imperative perfective plural second-person)
αναποδίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αναποδίσει (active indeclinable participle perfect)
αναποδίσει (infinitive-aorist)
αναποδάω (alternative)

α να πο δί ζω

Inherited from Ancient Greek ἀναποδίζω (anapodízō).

inh+

"anapodízo": i diadikasía apelefthérosis pagidevménon delfinión, thétontas ti michaní(-es) tou skáfous anápoda [...]
"backdown" means the procedure for releasing captured dolphins by shifting the vessel's engine(s) into reverse …
eur-lex-europa.eu: Annex VIII (in English) retr:2019.01.17.

"αναποδίζω": η διαδικασία απελευθέρωσης παγιδευμένων δελφινιών, θέτοντας τη μηχανή(-ες) του σκάφους ανάποδα [...]

(intransitive, nautical) to go backwards, reverse, go astern (mainly of ships, engines, machines)


αναστολέας

head

αναστολέας • (anastoléas) m (plural αναστολείς)

anastoléas (romanization)
αναστολείς (plural)
αναστολέας (nominative singular)
αναστολείς (nominative plural)
αναστολέα (genitive singular)
αναστολέως (genitive singular)
αναστολέων (genitive plural)
αναστολέα (accusative singular)
αναστολείς (accusative plural)
αναστολέα (singular vocative)
αναστολείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.

(nautical) stopper, gripe (short rope used for securing something)


αναστροφή

head

αναστροφή • (anastrofí) f (plural αναστροφές)

anastrofí (romanization)
αναστροφές (plural)
αναστροφή (nominative singular)
αναστροφές (nominative plural)
αναστροφής (genitive singular)
αναστροφών (genitive plural)
αναστροφή (accusative singular)
αναστροφές (accusative plural)
αναστροφή (singular vocative)
αναστροφές (plural vocative)

α να στρο φή

From Ancient Greek ἀναστροφή (anastrophḗ).


κάλμα

kálma (romanization)
κάλμα (nominative singular)
κάλμας (genitive singular)
κάλμα (accusative singular)
κάλμα (singular vocative)

Twice-borrowed word from Italian calma from Late Latin cauma from Ancient Greek καῦμα (kaûma, “heat”) (the heat being felt in calm, hot weather)


γαλιόνι

γαλιόνι • (galióni) n (plural γαλιόνια)

el-noun

γαλιόνι • (galióni) n (plural γαλιόνια)

galióni (romanization)
γαλιόνια (plural)
γαλιόνι (nominative singular)
γαλιόνια (nominative plural)
γαλιονιού (genitive singular)
γαλιονιών (genitive plural)
γαλιόνι (accusative singular)
γαλιόνια (accusative plural)
γαλιόνι (singular vocative)
γαλιόνια (plural vocative)


φαρόπλοιο

head

φαρόπλοιο • (faróploio) n (plural φαρόπλοια)

faróploio (romanization)
φαρόπλοια (plural)
φαρόπλοιο (nominative singular)
φαρόπλοια (nominative plural)
φαρόπλοιου (genitive singular)
φαρόπλοιων (genitive plural)
φαρόπλοιο (accusative singular)
φαρόπλοια (accusative plural)
φαρόπλοιο (singular vocative)
φαρόπλοια (plural vocative)


καραβοφάναρο

καραβοφάναρα

καραβοφάναρο • (karavofánaro) n (plural καραβοφάναρα)

el-noun

καραβοφάναρα

karavofánaro (romanization)
καραβοφάναρα (plural)
καραβοφάναρο (nominative singular)
καραβοφάναρα (nominative plural)
καραβοφάναρου (genitive singular)
καραβοφάναρων (genitive plural)
καραβοφάναρο (accusative singular)
καραβοφάναρα (accusative plural)
καραβοφάναρο (singular vocative)
καραβοφάναρα (plural vocative)

el-decl-noun

καραβοφάναρο

καραβοφάναρα

καραβοφάναρου

καραβοφάναρων

καραβοφάναρο

καραβοφάναρα

καραβοφάναρο

καραβοφάναρα


ανάπρυμος

head

ανάπρυμος • (anáprymos) m (feminine ανάπρυμη, neuter ανάπρυμο)

anáprymos (romanization)
ανάπρυμη (feminine)
ανάπρυμο (neuter)
ανάπρυμος (masculine nominative singular)
ανάπρυμη (feminine nominative singular)
ανάπρυμο (neuter nominative singular)
ανάπρυμοι (masculine nominative plural)
ανάπρυμες (feminine nominative plural)
ανάπρυμα (neuter nominative plural)
ανάπρυμου (genitive masculine singular)
ανάπρυμης (feminine genitive singular)
ανάπρυμου (genitive neuter singular)
ανάπρυμων (genitive masculine plural)
ανάπρυμων (feminine genitive plural)
ανάπρυμων (genitive neuter plural)
ανάπρυμο (accusative masculine singular)
ανάπρυμη (accusative feminine singular)
ανάπρυμο (accusative neuter singular)
ανάπρυμους (accusative masculine plural)
ανάπρυμες (accusative feminine plural)
ανάπρυμα (accusative neuter plural)
ανάπρυμε (masculine singular vocative)
ανάπρυμη (feminine singular vocative)
ανάπρυμο (neuter singular vocative)
ανάπρυμοι (masculine plural vocative)
ανάπρυμες (feminine plural vocative)
ανάπρυμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάπρυμος (anáprymos)

ανάπρυμη (anáprymi)

ανάπρυμο (anáprymo)

ανάπρυμοι (anáprymoi)

ανάπρυμες (anáprymes)

ανάπρυμα (anápryma)

ανάπρυμου (anáprymou)

ανάπρυμης (anáprymis)

ανάπρυμου (anáprymou)

ανάπρυμων (anáprymon)

ανάπρυμων (anáprymon)

ανάπρυμων (anáprymon)

ανάπρυμο (anáprymo)

ανάπρυμη (anáprymi)

ανάπρυμο (anáprymo)

ανάπρυμους (anáprymous)

ανάπρυμες (anáprymes)

ανάπρυμα (anápryma)

ανάπρυμε (anápryme)

ανάπρυμη (anáprymi)

ανάπρυμο (anáprymo)

ανάπρυμοι (anáprymoi)

ανάπρυμες (anáprymes)

ανάπρυμα (anápryma)

(nautical) having turned to obtain a tailwind or following current


πορθμός

porthmós (romanization)
πορθμοί (plural)
πορθμός (nominative singular)
πορθμοί (nominative plural)
πορθμού (genitive singular)
πορθμών (genitive plural)
πορθμό (accusative singular)
πορθμούς (accusative plural)
πορθμέ (singular vocative)
πορθμοί (plural vocative)


φλόκος

flókos (romanization)
φλόκοι (plural)
φλόκος (nominative singular)
φλόκοι (nominative plural)
φλόκου (genitive singular)
φλόκων (genitive plural)
φλόκο (accusative singular)
φλόκους (accusative plural)
φλόκε (singular vocative)
φλόκοι (plural vocative)

(nautical) jib (triangular staysail set forward of the foremast)


γιατάκι

head

γιατάκι • (giatáki) n (plural γιατάκια)

el-noun

γιατάκι • (giatáki) n (plural γιατάκια)

giatáki (romanization)
γιατάκια (plural)
γιατάκι (nominative singular)
γιατάκια (nominative plural)
γιατάκι (accusative singular)
γιατάκια (accusative plural)
γιατάκι (singular vocative)
γιατάκια (plural vocative)

From Ottoman Turkish یتاق (yatak, “bed”).

Απάνω στο γιατάκι σου φίδι νωθρό κοιμάται,
Και φέρνει βόλτες ψάχνοντας τα ρούχα σου η μαϊμού.

1979, “Θεσσαλονίκη [Thessaloniki]”, in Nikos Kavvadias (lyrics), Thanos Mikroutsikos (music), Ο Σταυρός του Νότου [Southern Cross], performed by Giannis Koutras:

On your bunk bed, a sluggish snake is sleeping,
And the monkey goes about, searching through your clothes.

Apáno sto giatáki sou fídi nothró koimátai,
Kai férnei vóltes psáchnontas ta roúcha sou i maïmoú.

(colloquial, dated, nautical) bunk, bunk bed, berth

(colloquial, dated, nautical, by extension) cabin (interior of a boat, enclosed to create a small room)


αναυπήγητος

head

αναυπήγητος • (anafpígitos) m (feminine αναυπήγητη, neuter αναυπήγητο)

anafpígitos (romanization)
αναυπήγητη (feminine)
αναυπήγητο (neuter)
αναυπήγητος (masculine nominative singular)
αναυπήγητη (feminine nominative singular)
αναυπήγητο (neuter nominative singular)
αναυπήγητοι (masculine nominative plural)
αναυπήγητες (feminine nominative plural)
αναυπήγητα (neuter nominative plural)
αναυπήγητου (genitive masculine singular)
αναυπήγητης (feminine genitive singular)
αναυπήγητου (genitive neuter singular)
αναυπήγητων (genitive masculine plural)
αναυπήγητων (feminine genitive plural)
αναυπήγητων (genitive neuter plural)
αναυπήγητο (accusative masculine singular)
αναυπήγητη (accusative feminine singular)
αναυπήγητο (accusative neuter singular)
αναυπήγητους (accusative masculine plural)
αναυπήγητες (accusative feminine plural)
αναυπήγητα (accusative neuter plural)
αναυπήγητε (masculine singular vocative)
αναυπήγητη (feminine singular vocative)
αναυπήγητο (neuter singular vocative)
αναυπήγητοι (masculine plural vocative)
αναυπήγητες (feminine plural vocative)
αναυπήγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναυπήγητος (anafpígitos)

αναυπήγητη (anafpígiti)

αναυπήγητο (anafpígito)

αναυπήγητοι (anafpígitoi)

αναυπήγητες (anafpígites)

αναυπήγητα (anafpígita)

αναυπήγητου (anafpígitou)

αναυπήγητης (anafpígitis)

αναυπήγητου (anafpígitou)

αναυπήγητων (anafpígiton)

αναυπήγητων (anafpígiton)

αναυπήγητων (anafpígiton)

αναυπήγητο (anafpígito)

αναυπήγητη (anafpígiti)

αναυπήγητο (anafpígito)

αναυπήγητους (anafpígitous)

αναυπήγητες (anafpígites)

αναυπήγητα (anafpígita)

αναυπήγητε (anafpígite)

αναυπήγητη (anafpígiti)

αναυπήγητο (anafpígito)

αναυπήγητοι (anafpígitoi)

αναυπήγητες (anafpígites)

αναυπήγητα (anafpígita)


αναυτολόγητος

head

αναυτολόγητη

αναυτολόγητο

αναυτολόγητος • (anaftológitos) m (feminine αναυτολόγητη, neuter αναυτολόγητο)

el-adj

αναυτολόγητη

αναυτολόγητο

anaftológitos (romanization)
αναυτολόγητη (feminine)
αναυτολόγητο (neuter)
αναυτολόγητος (masculine nominative singular)
αναυτολόγητη (feminine nominative singular)
αναυτολόγητο (neuter nominative singular)
αναυτολόγητοι (masculine nominative plural)
αναυτολόγητες (feminine nominative plural)
αναυτολόγητα (neuter nominative plural)
αναυτολόγητου (genitive masculine singular)
αναυτολόγητης (feminine genitive singular)
αναυτολόγητου (genitive neuter singular)
αναυτολόγητων (genitive masculine plural)
αναυτολόγητων (feminine genitive plural)
αναυτολόγητων (genitive neuter plural)
αναυτολόγητο (accusative masculine singular)
αναυτολόγητη (accusative feminine singular)
αναυτολόγητο (accusative neuter singular)
αναυτολόγητους (accusative masculine plural)
αναυτολόγητες (accusative feminine plural)
αναυτολόγητα (accusative neuter plural)
αναυτολόγητε (masculine singular vocative)
αναυτολόγητη (feminine singular vocative)
αναυτολόγητο (neuter singular vocative)
αναυτολόγητοι (masculine plural vocative)
αναυτολόγητες (feminine plural vocative)
αναυτολόγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναυτολόγητος

el-decl-adj-table

αναυτολόγητος (anaftológitos)

αναυτολόγητη (anaftológiti)

αναυτολόγητο (anaftológito)

αναυτολόγητοι (anaftológitoi)

αναυτολόγητες (anaftológites)

αναυτολόγητα (anaftológita)

αναυτολόγητου (anaftológitou)

αναυτολόγητης (anaftológitis)

αναυτολόγητου (anaftológitou)

αναυτολόγητων (anaftológiton)

αναυτολόγητων (anaftológiton)

αναυτολόγητων (anaftológiton)

αναυτολόγητο (anaftológito)

αναυτολόγητη (anaftológiti)

αναυτολόγητο (anaftológito)

αναυτολόγητους (anaftológitous)

αναυτολόγητες (anaftológites)

αναυτολόγητα (anaftológita)

αναυτολόγητε (anaftológite)

αναυτολόγητη (anaftológiti)

αναυτολόγητο (anaftológito)

αναυτολόγητοι (anaftológitoi)

αναυτολόγητες (anaftológites)

αναυτολόγητα (anaftológita)

(nautical) not on the ship's register/muster roll


ναυτολόγιο

head

ναυτολόγιο • (naftológio) n (plural ναυτολόγια)

naftológio (romanization)
ναυτολόγια (plural)
ναυτολόγιο (nominative singular)
ναυτολόγια (nominative plural)
ναυτολογίου (genitive singular)
ναυτολόγιου (genitive singular)
ναυτολογίων (genitive plural)
ναυτολόγιο (accusative singular)
ναυτολόγια (accusative plural)
ναυτολόγιο (singular vocative)
ναυτολόγια (plural vocative)

ναυ το λό γι ο


ανέμη

A shortening of ανεμότρατα f (anemótrata, “trawlnet, dragnet”)


ανεμόσκαλα

ανεμόσκαλα • (anemóskala) f (plural ανεμόσκαλες)

anemóskala (romanization)
ανεμόσκαλες (plural)
ανεμόσκαλα (nominative singular)
ανεμόσκαλες (nominative plural)
ανεμόσκαλας (genitive singular)
ανεμόσκαλα (accusative singular)
ανεμόσκαλες (accusative plural)
ανεμόσκαλα (singular vocative)
ανεμόσκαλες (plural vocative)

άνεμος (ánemos, “air”) + σκάλα (skála, “ladder”)


έρμα

érma (romanization)
έρματα (plural)
έρμα (nominative singular)
έρματα (nominative plural)
έρματος (genitive singular)
ερμάτων (genitive plural)
έρμα (accusative singular)
έρματα (accusative plural)
έρμα (singular vocative)
έρματα (plural vocative)


ανθυποπλοίαρχος

head

ανθυποπλοίαρχοι

ανθυποπλοίαρχος • (anthypoploíarchos) m or f (plural ανθυποπλοίαρχοι)

el-noun

ανθυποπλοίαρχοι

anthypoploíarchos (romanization)
ανθυποπλοίαρχοι (plural)
ανθυποπλοίαρχος (nominative singular)
ανθυποπλοίαρχοι (nominative plural)
ανθυποπλοίαρχου (genitive singular)
ανθυποπλοιράρχου (genitive singular)
ανθυποπλοίαρχων (genitive plural)
ανθυποπλοιράρχων (genitive plural)
ανθυποπλοίαρχο (accusative singular)
ανθυποπλοίαρχους (accusative plural)
ανθυποπλοιράρχους (accusative plural)
ανθυποπλοίαρχε (singular vocative)
ανθυποπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυποπλοίαρχος

ανθυποπλοίαρχοι

ανθυποπλοίαρχου

ανθυποπλοιράρχου

ανθυποπλοίαρχων

ανθυποπλοιράρχων

ανθυποπλοίαρχο

ανθυποπλοίαρχους

ανθυποπλοιράρχους

ανθυποπλοίαρχε

ανθυποπλοίαρχοι

(nautical) a naval rank with the NATO grade OF-1

a naval rank with the NATO grade OF-1
sub-lieutenant in the Royal Navy

lieutenant (junior grade) in the US Navy


απόγειο

apógeio (romanization)
απόγεια (plural)
απόγειο (nominative singular)
απόγεια (nominative plural)
απογείου (genitive singular)
απόγειου (genitive singular)
απογείων (genitive plural)
απόγειο (accusative singular)
απόγεια (accusative plural)
απόγειο (singular vocative)
απόγεια (plural vocative)


ναύαρχος

head

ναύαρχος • (návarchos) m or f (plural ναύαρχοι)

návarchos (romanization)
ναύαρχοι (plural)
ναύαρχος (nominative singular)
ναύαρχοι (nominative plural)
ναυάρχου (genitive singular)
ναυάρχων (genitive plural)
ναύαρχο (accusative singular)
ναυάρχους (accusative plural)
ναύαρχε (singular vocative)
ναύαρχοι (plural vocative)

From Ancient Greek ναύαρχος (naúarkhos, “fleet commander, admiral”).

inh

(nautical) admiral (appointed commander of a navy; NATO grade OF-9 or equivalent ranks in other navies)


αντιναύαρχος

head

αντιναύαρχοι

αντιναύαρχος • (antinávarchos) m or f (plural αντιναύαρχοι)

el-noun

αντιναύαρχοι

antinávarchos (romanization)
αντιναύαρχοι (plural)
αντιναύαρχος (nominative singular)
αντιναύαρχοι (nominative plural)
αντιναυάρχου (genitive singular)
αντιναυάρχων (genitive plural)
αντιναύαρχο (accusative singular)
αντιναυάρχους (accusative plural)
αντιναύαρχε (singular vocative)
αντιναύαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιναύαρχος

αντιναύαρχοι

αντιναυάρχου

αντιναυάρχων

αντιναυάρχους

αντιναύαρχοι

From αντι- (anti-) + ναύαρχος (návarchos, “admiral”).

af

(nautical) vice-admiral in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-8


υποναύαρχος

head

υποναύαρχος • (yponávarchos) m or f (plural υποναύαρχοι)

yponávarchos (romanization)
υποναύαρχοι (plural)
υποναύαρχος (nominative singular)
υποναύαρχοι (nominative plural)
υποναυάρχου (genitive singular)
υποναυάρχων (genitive plural)
υποναύαρχο (accusative singular)
υποναυάρχους (accusative plural)
υποναύαρχε (singular vocative)
υποναύαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποναυάρχους

From υπο- (ypo-, “sub-”) + ναύαρχος (návarchos, “admiral”).

af

(nautical) rear admiral in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-7


ανθυποβρυχιακός

head

ανθυποβρυχιακή

ανθυποβρυχιακό

ανθυποβρυχιακός • (anthypovrychiakós) m (feminine ανθυποβρυχιακή, neuter ανθυποβρυχιακό)

el-adj

ανθυποβρυχιακή

ανθυποβρυχιακό

anthypovrychiakós (romanization)
ανθυποβρυχιακή (feminine)
ανθυποβρυχιακό (neuter)
ανθυποβρυχιακός (masculine nominative singular)
ανθυποβρυχιακή (feminine nominative singular)
ανθυποβρυχιακό (neuter nominative singular)
ανθυποβρυχιακοί (masculine nominative plural)
ανθυποβρυχιακές (feminine nominative plural)
ανθυποβρυχιακά (neuter nominative plural)
ανθυποβρυχιακού (genitive masculine singular)
ανθυποβρυχιακής (feminine genitive singular)
ανθυποβρυχιακού (genitive neuter singular)
ανθυποβρυχιακών (genitive masculine plural)
ανθυποβρυχιακών (feminine genitive plural)
ανθυποβρυχιακών (genitive neuter plural)
ανθυποβρυχιακό (accusative masculine singular)
ανθυποβρυχιακή (accusative feminine singular)
ανθυποβρυχιακό (accusative neuter singular)
ανθυποβρυχιακούς (accusative masculine plural)
ανθυποβρυχιακές (accusative feminine plural)
ανθυποβρυχιακά (accusative neuter plural)
ανθυποβρυχιακέ (masculine singular vocative)
ανθυποβρυχιακή (feminine singular vocative)
ανθυποβρυχιακό (neuter singular vocative)
ανθυποβρυχιακοί (masculine plural vocative)
ανθυποβρυχιακές (feminine plural vocative)
ανθυποβρυχιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-a

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-positive

Declension of ανθυποβρυχιακός

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-ός-ή-ό

ανθυποβρυχιακ


υποβρυχιακός

head

υποβρυχιακός • (ypovrychiakós) m (feminine υποβρυχιακή, neuter υποβρυχιακό)

ypovrychiakós (romanization)
υποβρυχιακή (feminine)
υποβρυχιακό (neuter)
υποβρυχιακός (masculine nominative singular)
υποβρυχιακή (feminine nominative singular)
υποβρυχιακό (neuter nominative singular)
υποβρυχιακοί (masculine nominative plural)
υποβρυχιακές (feminine nominative plural)
υποβρυχιακά (neuter nominative plural)
υποβρυχιακού (genitive masculine singular)
υποβρυχιακής (feminine genitive singular)
υποβρυχιακού (genitive neuter singular)
υποβρυχιακών (genitive masculine plural)
υποβρυχιακών (feminine genitive plural)
υποβρυχιακών (genitive neuter plural)
υποβρυχιακό (accusative masculine singular)
υποβρυχιακή (accusative feminine singular)
υποβρυχιακό (accusative neuter singular)
υποβρυχιακούς (accusative masculine plural)
υποβρυχιακές (accusative feminine plural)
υποβρυχιακά (accusative neuter plural)
υποβρυχιακέ (masculine singular vocative)
υποβρυχιακή (feminine singular vocative)
υποβρυχιακό (neuter singular vocative)
υποβρυχιακοί (masculine plural vocative)
υποβρυχιακές (feminine plural vocative)
υποβρυχιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of υποβρυχιακός


αρχιπλοίαρχος

head

αρχιπλοίαρχοι

αρχιπλοίαρχος • (archiploíarchos) m (plural αρχιπλοίαρχοι)

el-noun

αρχιπλοίαρχοι

archiploíarchos (romanization)
αρχιπλοίαρχοι (plural)
αρχιπλοίαρχος (nominative singular)
αρχιπλοίαρχοι (nominative plural)
αρχιπλοιάρχου (genitive singular)
αρχιπλοιάρχων (genitive plural)
αρχιπλοίαρχο (accusative singular)
αρχιπλοιάρχους (accusative plural)
αρχιπλοίαρχε (singular vocative)
αρχιπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιπλοίαρχος

αρχιπλοίαρχοι

αρχιπλοιάρχου

αρχιπλοιάρχων

αρχιπλοίαρχο

αρχιπλοιάρχους

αρχιπλοίαρχε

αρχιπλοίαρχοι

(nautical) a naval rank with the NATO grade OF-6

a naval rank with the NATO grade OF-6
commodore in the Royal Navy

rear admiral (lower half)
rear admiral (lower half)

rear admiral (lower half) (abbreviated RDML) in the US Navy


πλοίαρχος

head

πλοίαρχος • (ploíarchos) m or f (plural πλοίαρχοι)

ploíarchos (romanization)
πλοίαρχοι (plural)
πλοίαρχος (nominative singular)
πλοίαρχοι (nominative plural)
πλοιάρχου (genitive singular)
πλοιάρχων (genitive plural)
πλοίαρχο (accusative singular)
πλοιάρχους (accusative plural)
πλοίαρχε (singular vocative)
πλοίαρχοι (plural vocative)

πλοίο (ploío) + -αρχος (-archos), the latter component from άρχω (árcho).

(nautical) captain in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-5


αντιπλοίαρχος

αντιπλοίαρχοι

αντιπλοίαρχος • (antiploíarchos) m or f (plural αντιπλοίαρχοι)

el-noun

αντιπλοίαρχοι

antiploíarchos (romanization)
αντιπλοίαρχοι (plural)
αντιπλοίαρχος (nominative singular)
αντιπλοίαρχοι (nominative plural)
αντιπλοιάρχου (genitive singular)
αντιπλοιάρχων (genitive plural)
αντιπλοίαρχο (accusative singular)
αντιπλοιάρχους (accusative plural)
αντιπλοίαρχε (singular vocative)
αντιπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπλοίαρχος

αντιπλοίαρχοι

αντιπλοιάρχου

αντιπλοιάρχων

αντιπλοίαρχο

αντιπλοιάρχους

αντιπλοίαρχε

αντιπλοίαρχοι

(nautical) first mate, chief mate, first officer

(nautical) commander in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-4


σημαιοφόρος

head

σημαιοφόρος • (simaiofóros) m or f (plural σημαιοφόροι)

simaiofóros (romanization)
σημαιοφόροι (plural)
σημαιοφόρος (nominative singular)
σημαιοφόροι (nominative plural)
σημαιοφόρου (genitive singular)
σημαιοφόρων (genitive plural)
σημαιοφόρο (accusative singular)
σημαιοφόρους (accusative plural)
σημαιοφόρε (singular vocative)
σημαιοφόροι (plural vocative)

el-decl-noun

σημαιοφόρους

a naval rank with the NATO grade OF-1
midshipman in the Royal Navy

a naval rank with the NATO grade OF-1
ensign in the US Navy


ευδίαιος

head

ευδίαιος • (evdíaios) m (plural ευδίαιοι)

evdíaios (romanization)
ευδίαιοι (plural)
ευδίαιος (nominative singular)
ευδίαιοι (nominative plural)
ευδιαίου (genitive singular)
ευδιαίων (genitive plural)
ευδίαιο (accusative singular)
ευδιαίους (accusative plural)
ευδίαιε (singular vocative)
ευδίαιοι (plural vocative)
ευδιαίος (alternative)


απίκο

απίκο • (apíko)

el-adv

απίκο • (apíko)

apíko (romanization)
απίκου (alternative)

→ Turkish: apiko

→ Laz: აპიკო (ap̌iǩo)

(nautical, colloquial) anchor apeak (cable vertical and about to be raised)


απίκου

head

απίκου • (apíkou)

el-adv

απίκου • (apíkou)

απίκο απίκο#Greek

(nautical) alternative form of απίκο (apíko)


άπνοια

ápnoia (romanization)
άπνοιες (plural)
άπνοια (nominative singular)
άπνοιες (nominative plural)
άπνοιας (genitive singular)
απνοιών (genitive plural)
άπνοια (accusative singular)
άπνοιες (accusative plural)
άπνοια (singular vocative)
άπνοιες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἄπνοια (ápnoia).

(nautical, wind) calmness, dead calm, stillness


νηνεμία

head

νηνεμία • (ninemía) f

el-noun

νηνεμία • (ninemía) f

ninemía (romanization)
νηνεμία (nominative singular)
νηνεμίας (genitive singular)
νηνεμία (accusative singular)
νηνεμία (singular vocative)

(nautical) calmness, dead calm, stillness


απάγκιος

head

απάγκιος • (apágkios) m (feminine απάγκιη, neuter απάγκιο)

apágkios (romanization)
απάγκιη (feminine)
απάγκιο (neuter)
απάγκιος (masculine nominative singular)
απάγκιη (feminine nominative singular)
απάγκιο (neuter nominative singular)
απάγκιοι (masculine nominative plural)
απάγκιες (feminine nominative plural)
απάγκια (neuter nominative plural)
απάγκιου (genitive masculine singular)
απάγκιης (feminine genitive singular)
απάγκιου (genitive neuter singular)
απάγκιων (genitive masculine plural)
απάγκιων (feminine genitive plural)
απάγκιων (genitive neuter plural)
απάγκιο (accusative masculine singular)
απάγκιη (accusative feminine singular)
απάγκιο (accusative neuter singular)
απάγκιους (accusative masculine plural)
απάγκιες (accusative feminine plural)
απάγκια (accusative neuter plural)
απάγκιε (masculine singular vocative)
απάγκιη (feminine singular vocative)
απάγκιο (neuter singular vocative)
απάγκιοι (masculine plural vocative)
απάγκιες (feminine plural vocative)
απάγκια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απάγκιος (apágkios)

απάγκιη (apágkii)

απάγκιο (apágkio)

απάγκιοι (apágkioi)

απάγκιες (apágkies)

απάγκια (apágkia)

απάγκιου (apágkiou)

απάγκιης (apágkiis)

απάγκιου (apágkiou)

απάγκιων (apágkion)

απάγκιων (apágkion)

απάγκιων (apágkion)

απάγκιο (apágkio)

απάγκιη (apágkii)

απάγκιο (apágkio)

απάγκιους (apágkious)

απάγκιες (apágkies)

απάγκια (apágkia)

απάγκιε (apágkie)

απάγκιη (apágkii)

απάγκιο (apágkio)

απάγκιοι (apágkioi)

απάγκιες (apágkies)

απάγκια (apágkia)


άπαρση

head

άπαρση • (áparsi) f (plural απάρσεις)

el-noun

άπαρση • (áparsi) f (plural απάρσεις)

áparsi (romanization)
απάρσεις (plural)
άπαρση (nominative singular)
απάρεις (nominative plural)
άπαρσης (genitive singular)
απάρεων (genitive plural)
άπαρση (accusative singular)
απάρεις (accusative plural)
άπαρση (singular vocative)
απάρεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: απάρεως (apáreos)

(nautical, official) weighing anchor, sailing, departure


άπλοια

áploia (romanization)
άπλοια (nominative singular)
άπλοιας (genitive singular)
άπλοια (accusative singular)
άπλοια (singular vocative)

(nautical) confinement in port due to bad weather or detention


καλάρω

head

καλάρω • (kaláro)

el-verb

καλάρω • (kaláro) (past κάλαρα/καλάρισα, passive —)

kaláro (romanization)
κάλαρα (past)
καλάρισα (past)
καλάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
καλάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καλάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καλάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καλάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
καλάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καλάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καλάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καλάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καλάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καλάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καλάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καλάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καλάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κάλαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καλάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κάλαρα (active first-person indicative past perfective singular)
καλάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
κάλαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καλάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κάλαρες (active indicative past perfective second-person singular)
καλάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
κάλαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καλάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κάλαρε (active indicative past perfective singular third-person)
καλάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
καλάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καλάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
καλάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καλάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
κάλαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κάλαραν (active indicative past perfective plural third-person)
καλάραν (active indicative past perfective plural third-person)
καλάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
καλάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα καλάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καλάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κάλαρε (active imperative imperfective second-person singular)
καλάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
κάλαρε (active imperative perfective second-person singular)
καλάρισε (active imperative perfective second-person singular)
καλάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
καλάρετε (active imperative perfective plural second-person)
καλάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας καλάρει (active indeclinable participle perfect)
καλαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
καλάρει (infinitive-aorist)

Borrowed from Venetan calar (“to sink, submerge”), from Vulgar Latin *calāre (“to loosen and let drop, submerge”), from Latin chalāre, from Ancient Greek χαλάω (khaláō, “to slacken, loosen”).

der

(transitive, nautical) to submerge fishing nets

(intransitive, nautical) to set sail in the open sea


παλαμάρι

head

παλαμάρι • (palamári) n (plural παλαμάρια)

palamári (romanization)
παλαμάρια (plural)
παλαμάρι (nominative singular)
παλαμάρια (nominative plural)
παλαμαριού (genitive singular)
παλαμαριών (genitive plural)
παλαμάρι (accusative singular)
παλαμάρια (accusative plural)
παλαμάρι (singular vocative)
παλαμάρια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek παλαμάρι(ον) (palamári(on)), probably from Italian palamara, from Medieval Latin palamarius, probably from Ancient Greek παλάμη (palámē). Alternatively, inherited from Byzantine Greek παλαμάρι(ον) (palamári(on)), from Ancient Greek παλάμη (palámē) + -άριον (-árion). Other descendants of the medieval term include Italian palamaro, Turkish palamar, Albanian pallamar, Romanian pălămar.

inh

παλαμάρι(ον)

παλαμάρι(ον)


αραγμένος

head

αραγμένος • (aragménos) m (feminine αραγμένη, neuter αραγμένο)

aragménos (romanization)
αραγμένη (feminine)
αραγμένο (neuter)
αραγμένος (masculine nominative singular)
αραγμένη (feminine nominative singular)
αραγμένο (neuter nominative singular)
αραγμένοι (masculine nominative plural)
αραγμένες (feminine nominative plural)
αραγμένα (neuter nominative plural)
αραγμένου (genitive masculine singular)
αραγμένης (feminine genitive singular)
αραγμένου (genitive neuter singular)
αραγμένων (genitive masculine plural)
αραγμένων (feminine genitive plural)
αραγμένων (genitive neuter plural)
αραγμένο (accusative masculine singular)
αραγμένη (accusative feminine singular)
αραγμένο (accusative neuter singular)
αραγμένους (accusative masculine plural)
αραγμένες (accusative feminine plural)
αραγμένα (accusative neuter plural)
αραγμένε (masculine singular vocative)
αραγμένη (feminine singular vocative)
αραγμένο (neuter singular vocative)
αραγμένοι (masculine plural vocative)
αραγμένες (feminine plural vocative)
αραγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αραγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αραγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αραγμένος (aragménos)

αραγμένη (aragméni)

αραγμένο (aragméno)

αραγμένοι (aragménoi)

αραγμένες (aragménes)

αραγμένα (aragména)

αραγμένου (aragménou)

αραγμένης (aragménis)

αραγμένου (aragménou)

αραγμένων (aragménon)

αραγμένων (aragménon)

αραγμένων (aragménon)

αραγμένο (aragméno)

αραγμένη (aragméni)

αραγμένο (aragméno)

αραγμένους (aragménous)

αραγμένες (aragménes)

αραγμένα (aragména)

αραγμένε (aragméne)

αραγμένη (aragméni)

αραγμένο (aragméno)

αραγμένοι (aragménoi)

αραγμένες (aragménes)

αραγμένα (aragména)

Perfect passive participle of αράζω (arázo, “to moor”)


βύθιση

výthisi (romanization)
βυθίσεις (plural)
βύθιση (nominative singular)
βυθίσεις (nominative plural)
βύθισης (genitive singular)
βυθίσεων (genitive plural)
βύθιση (accusative singular)
βυθίσεις (accusative plural)
βύθιση (singular vocative)
βυθίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: βυθίσεως (vythíseos)


κλώνος

klónos (romanization)
κλώνοι (plural)
κλώνος (nominative singular)
κλώνοι (nominative plural)
κλώνου (genitive singular)
κλώνων (genitive plural)
κλώνο (accusative singular)
κλώνους (accusative plural)
κλώνε (singular vocative)
κλώνοι (plural vocative)


άρμενο

ármeno (romanization)
άρμενα (plural)
άρμενο (nominative singular)
άρμενα (nominative plural)
άρμενου (genitive singular)
άρμενων (genitive plural)
άρμενο (accusative singular)
άρμενα (accusative plural)
άρμενο (singular vocative)
άρμενα (plural vocative)


άρμενα

head

άρμενα • (ármena) n


αρμπουρέτο

αρμπουρέτο • (armpouréto) n (plural αρμπουρέτα)

armpouréto (romanization)
αρμπουρέτα (plural)
αρμπουρέτο (nominative singular)
αρμπουρέτα (nominative plural)
αρμπουρέτου (genitive singular)
αρμπουρέτων (genitive plural)
αρμπουρέτο (accusative singular)
αρμπουρέτα (accusative plural)
αρμπουρέτο (singular vocative)
αρμπουρέτα (plural vocative)


αρτέμονας

αρτέμονας • (artémonas) m (plural αρτέμονες)

artémonas (romanization)
αρτέμονες (plural)
αρτέμονας (nominative singular)
αρτέμονες (nominative plural)
αρτέμονα (genitive singular)
αρτεμόνων (genitive plural)
αρτέμονα (accusative singular)
αρτέμονες (accusative plural)
αρτέμονα (singular vocative)
αρτέμονες (plural vocative)


θαλαμηπόλος

θαλαμηπόλος • (thalamipólos) f or m (plural θαλαμηπόλοι)

thalamipólos (romanization)
θαλαμηπόλοι (plural)
θαλαμηπόλος (nominative singular)
θαλαμηπόλοι (nominative plural)
θαλαμηπόλου (genitive singular)
θαλαμηπόλων (genitive plural)
θαλαμηπόλο (accusative singular)
θαλαμηπόλους (accusative plural)
θαλαμηπόλε (singular vocative)
θαλαμηπόλοι (plural vocative)

el-decl-noun

θαλαμηπόλους

From Ancient Greek θαλαμηπόλος m (thalamēpólos, “f”)


αρχιθαλαμηπόλος

head

αρχιθαλαμηπόλοι

αρχιθαλαμηπόλος • (archithalamipólos) m or f (plural αρχιθαλαμηπόλοι)

el-noun

αρχιθαλαμηπόλοι

archithalamipólos (romanization)
αρχιθαλαμηπόλοι (plural)
αρχιθαλαμηπόλος (nominative singular)
αρχιθαλαμηπόλοι (nominative plural)
αρχιθαλαμηπόλου (genitive singular)
αρχιθαλαμηπόλων (genitive plural)
αρχιθαλαμηπόλο (accusative singular)
αρχιθαλαμηπόλους (accusative plural)
αρχιθαλαμηπόλε (singular vocative)
αρχιθαλαμηπόλοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιθαλαμηπόλος

αρχιθαλαμηπόλοι

αρχιθαλαμηπόλου

αρχιθαλαμηπόλων

αρχιθαλαμηπόλο

αρχιθαλαμηπόλους

αρχιθαλαμηπόλε

αρχιθαλαμηπόλοι


θερμαστής

head

θερμαστής • (thermastís) m (plural θερμαστές)

thermastís (romanization)
θερμαστές (plural)
θερμαστής (nominative singular)
θερμαστές (nominative plural)
θερμαστή (genitive singular)
θερμαστών (genitive plural)
θερμαστή (accusative singular)
θερμαστές (accusative plural)
θερμαστή (singular vocative)
θερμαστές (plural vocative)


αρχιθερμαστής

αρχιθερμαστές

αρχιθερμαστής • (archithermastís) m (plural αρχιθερμαστές)

el-noun

αρχιθερμαστές

archithermastís (romanization)
αρχιθερμαστές (plural)
αρχιθερμαστής (nominative singular)
αρχιθερμαστές (nominative plural)
αρχιθερμαστή (genitive singular)
αρχιθερμαστών (genitive plural)
αρχιθερμαστή (accusative singular)
αρχιθερμαστές (accusative plural)
αρχιθερμαστή (singular vocative)
αρχιθερμαστές (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιθερμαστής

αρχιθερμαστές

αρχιθερμαστή

αρχιθερμαστών

αρχιθερμαστή

αρχιθερμαστές

αρχιθερμαστή

αρχιθερμαστές


λοστρόμος

head

λοστρόμος • (lostrómos) m (plural λοστρόμοι)

lostrómos (romanization)
λοστρόμοι (plural)
λοστρόμος (nominative singular)
λοστρόμοι (nominative plural)
λοστρόμου (genitive singular)
λοστρόμων (genitive plural)
λοστρόμο (accusative singular)
λοστρόμους (accusative plural)
λοστρόμε (singular vocative)
λοστρόμοι (plural vocative)

Borrowed from Italian nostromo with dissimilation of consonants [n]-[m] > [l]-[m], from Catalan nostramo or Spanish nuestramo < nuestro (“our”) amo (“master”), used in 16th century slave galleys as "overseer".


κατάκλιση

κατάκλιση • (katáklisi) f (plural κατακλίσεις)

katáklisi (romanization)
κατακλίσεις (plural)
κατάκλιση (nominative singular)
κατακλίσεις (nominative plural)
κατάκλισης (genitive singular)
κατακλίσεων (genitive plural)
κατάκλιση (accusative singular)
κατακλίσεις (accusative plural)
κατάκλιση (singular vocative)
κατακλίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: κατακλίσεως (kataklíseos)

κα τά κλι ση

Learned borrowing from Ancient Greek κατάκλισις (katáklisis) with -ση (-si) ending and possible semantic loan from English decubitus ulcer.

sl

(learned, nautical) careening (the act of heaving a ship down on one side so as to expose the other, in order to clean it of barnacles and weed, or to repair it below the water line)


ίσαλος γραμμή

head

ίσαλοι γραμμές

ίσαλος γραμμή • (ísalos grammí) f (plural ίσαλοι γραμμές)

el-noun

ίσαλοι γραμμές

ísalos grammí (romanization)
ίσαλοι γραμμές (plural)
ίσαλη γραμμή (alternative)


ίσαλος

head

ίσαλος • (ísalos) m (feminine ίσαλος or ίσαλη, neuter ίσαλο)

ísalos (romanization)
ίσαλος (feminine)
ίσαλη (feminine)
ίσαλο (neuter)
ίσαλος (masculine nominative singular)
ίσαλος (feminine nominative singular)
ίσαλη (feminine nominative singular)
ίσαλο (neuter nominative singular)
ίσαλοι (masculine nominative plural)
ίσαλοι (feminine nominative plural)
ίσαλες (feminine nominative plural)
ίσαλα (neuter nominative plural)
ισάλου (genitive masculine singular)
ίσαλου (genitive masculine singular)
ισάλου (feminine genitive singular)
ίσαλης (feminine genitive singular)
ισάλου (genitive neuter singular)
ίσαλου (genitive neuter singular)
ισάλων (genitive masculine plural)
ίσαλων (genitive masculine plural)
ισάλων (feminine genitive plural)
ίσαλων (feminine genitive plural)
ισάλων (genitive neuter plural)
ίσαλων (genitive neuter plural)
ίσαλο (accusative masculine singular)
ίσαλο (accusative feminine singular)
ίσαλη (accusative feminine singular)
ίσαλο (accusative neuter singular)
ισάλους (accusative masculine plural)
ίσαλους (accusative masculine plural)
ισάλους (accusative feminine plural)
ίσαλες (accusative feminine plural)
ίσαλα (accusative neuter plural)
ίσαλε (masculine singular vocative)
ίσαλε (feminine singular vocative)
ίσαλη (feminine singular vocative)
ίσαλο (neuter singular vocative)
ίσαλοι (masculine plural vocative)
ίσαλοι (feminine plural vocative)
ίσαλες (feminine plural vocative)
ίσαλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ίσαλος (ísalos)

ίσαλος (ísalos)

ίσαλη (ísali)

ίσαλο (ísalo)

ίσαλοι (ísaloi)

ίσαλοι (ísaloi)

ίσαλες (ísales)

ίσαλα (ísala)

ισάλου (isálou)

ίσαλου (ísalou)

ισάλου (isálou)

ίσαλης (ísalis)

ισάλου (isálou)

ίσαλου (ísalou)

ισάλων (isálon)

ίσαλων (ísalon)

ισάλων (isálon)

ίσαλων (ísalon)

ισάλων (isálon)

ίσαλων (ísalon)

ίσαλο (ísalo)

ίσαλο (ísalo)

ίσαλη (ísali)

ίσαλο (ísalo)

ισάλους (isálous)

ίσαλους (ísalous)

ισάλους (isálous)

ίσαλες (ísales)

ίσαλα (ísala)

ίσαλε (ísale)

ίσαλε (ísale)

ίσαλη (ísali)

ίσαλο (ísalo)

ίσαλοι (ísaloi)

ίσαλοι (ísaloi)

ίσαλες (ísales)

ίσαλα (ísala)

Learnedly from ίσ(ος) (ís(os)) + Ancient Greek ἅλ(ς) (hál(s), “sea”) + -ος (-os), analogously to ύφαλος (ýfalos).

af

ίσος<alt:ίσ(ος)>

(nautical) waterline, sea-level (attributive)


άτρακτος

head

άτρακτος • (átraktos) f (plural άτρακτοι)

átraktos (romanization)
άτρακτοι (plural)
άτρακτος (nominative singular)
άτρακτοι (nominative plural)
ατράκτου (genitive singular)
ατράκτων (genitive plural)
άτρακτο (accusative singular)
ατράκτους (accusative plural)
άτρακτε (singular vocative)
άτρακτο (singular vocative)
άτρακτοι (plural vocative)


αύτανδρος

αύτανδρος • (áftandros) m (feminine αύτανδρη, neuter αύτανδρο)

áftandros (romanization)
αύτανδρη (feminine)
αύτανδρο (neuter)
αύτανδρος (masculine nominative singular)
αύτανδρη (feminine nominative singular)
αύτανδρο (neuter nominative singular)
αύτανδροι (masculine nominative plural)
αύτανδρες (feminine nominative plural)
αύτανδρα (neuter nominative plural)
αύτανδρου (genitive masculine singular)
αύτανδρης (feminine genitive singular)
αύτανδρου (genitive neuter singular)
αύτανδρων (genitive masculine plural)
αύτανδρων (feminine genitive plural)
αύτανδρων (genitive neuter plural)
αύτανδρο (accusative masculine singular)
αύτανδρη (accusative feminine singular)
αύτανδρο (accusative neuter singular)
αύτανδρους (accusative masculine plural)
αύτανδρες (accusative feminine plural)
αύτανδρα (accusative neuter plural)
αύτανδρε (masculine singular vocative)
αύτανδρη (feminine singular vocative)
αύτανδρο (neuter singular vocative)
αύτανδροι (masculine plural vocative)
αύτανδρες (feminine plural vocative)
αύτανδρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αύτανδρος (áftandros)

αύτανδρη (áftandri)

αύτανδρο (áftandro)

αύτανδροι (áftandroi)

αύτανδρες (áftandres)

αύτανδρα (áftandra)

αύτανδρου (áftandrou)

αύτανδρης (áftandris)

αύτανδρου (áftandrou)

αύτανδρων (áftandron)

αύτανδρων (áftandron)

αύτανδρων (áftandron)

αύτανδρο (áftandro)

αύτανδρη (áftandri)

αύτανδρο (áftandro)

αύτανδρους (áftandrous)

αύτανδρες (áftandres)

αύτανδρα (áftandra)

αύτανδρε (áftandre)

αύτανδρη (áftandri)

αύτανδρο (áftandro)

αύτανδροι (áftandroi)

αύτανδρες (áftandres)

αύτανδρα (áftandra)

το καΐκι βυθίστηκε αύτανδρο


εμβολή

emvolí (romanization)
εμβολές (plural)
εμβολή (nominative singular)
εμβολές (nominative plural)
εμβολής (genitive singular)
εμβολών (genitive plural)
εμβολή (accusative singular)
εμβολές (accusative plural)
εμβολή (singular vocative)
εμβολές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐμβολή (embolḗ) with semantic loan from French embolie, borrowed from the same etymon.


φιγούρα

head

φιγούρα • (figoúra) f (plural φιγούρες)

el-noun

φιγούρα • (figoúra) f (plural φιγούρες)

figoúra (romanization)
φιγούρες (plural)
φιγούρα (nominative singular)
φιγούρες (nominative plural)
φιγούρας (genitive singular)
φιγουρών (genitive plural)
φιγούρα (accusative singular)
φιγούρες (accusative plural)
φιγούρα (singular vocative)
φιγούρες (plural vocative)

Borrowed from Italian figura, with the 'face card' sense from Genoese.

(nautical) figurehead (carved figure on the prow of a sailing ship)


πρύμη

prými (romanization)
πρύμες (plural)
πρύμη (nominative singular)
πρύμες (nominative plural)
πρύμης (genitive singular)
πρυμών (genitive plural)
πρύμη (accusative singular)
πρύμες (accusative plural)
πρύμη (singular vocative)
πρύμες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek πρύμνη (prúmnē) with loss of ⟨ν⟩. Doublet of πρύμνη (prýmni).


πρύμνη

prýmni (romanization)
πρύμνες (plural)
πρύμνη (nominative singular)
πρύμνες (nominative plural)
πρύμνης (genitive singular)
πρυμνών (genitive plural)
πρύμνη (accusative singular)
πρύμνες (accusative plural)
πρύμνη (singular vocative)
πρύμνες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πρύμνη (prúmnē). Doublet of πρύμη (prými).


πλώρη

plóri (romanization)
πλώρες (plural)
πλώρη (nominative singular)
πλώρες (nominative plural)
πλώρης (genitive singular)
πλωρών (genitive plural)
πλώρη (accusative singular)
πλώρες (accusative plural)
πλώρη (singular vocative)
πλώρες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek πλώρα (plṓra) with change of -α to -η by analogy with πρύμη (prými, “stern”), from Ancient Greek πρῷρα (prôira). Doublet of πρώρα (próra).

inh+

βάζω πλώρη για

to set course for (destination, objective)


μπάρκο

bárko (romanization)
μπάρκα (plural)
μπάρκο (nominative singular)
μπάρκα (nominative plural)
μπάρκου (genitive singular)
μπάρκων (genitive plural)
μπάρκο (accusative singular)
μπάρκα (accusative plural)
μπάρκο (singular vocative)
μπάρκα (plural vocative)


τορπιλάκατος

head

τορπιλάκατοι

τορπιλάκατος • (torpilákatos) f (plural τορπιλάκατοι)

el-noun

τορπιλάκατοι

torpilákatos (romanization)
τορπιλάκατοι (plural)
τορπιλάκατος (nominative singular)
τορπιλάκατοι (nominative plural)
τορπιλακάτου (genitive singular)
τορπιλακάτων (genitive plural)
τορπιλάκατο (accusative singular)
τορπιλακάτους (accusative plural)
τορπιλάκατε (singular vocative)
τορπιλάκατο (singular vocative)
τορπιλάκατοι (plural vocative)

el-decl-noun

τορπιλάκατος

τορπιλάκατοι

τορπιλακάτου

τορπιλακάτων

τορπιλακάτους

τορπιλάκατοι

From τορπίλη (torpíli, “torpedo”) + άκατος (ákatos, “boatlet”).

affix

(military, nautical) fast attack craft (FAC), a small and quick yet still heavily-armed warship.