Τούρκος

head

Τούρκος • (Toúrkos) m (plural Τούρκοι, feminine Τουρκάλα)

Toúrkos (romanization)
Τούρκοι (plural)
Τουρκάλα (feminine)
Τούρκος (nominative singular)
Τούρκοι (nominative plural)
Τούρκου (genitive singular)
Τούρκων (genitive plural)
Τούρκο (accusative singular)
Τούρκους (accusative plural)
Τούρκε (singular vocative)
Τούρκοι (plural vocative)

(history) any Muslim person (chiefly during the Ottoman rule of Greece)


ψυχή

psychí (romanization)
ψυχές (plural)
ψυχή (nominative singular)
ψυχές (nominative plural)
ψυχής (genitive singular)
ψυχών (genitive plural)
ψυχή (accusative singular)
ψυχές (accusative plural)
ψυχή (singular vocative)
ψυχές (plural vocative)

άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου

there's nowt so queer as folk; an abyss [is] the soul of man

Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή της.

Το σώμα είναι η κιβωτός της ψυχής.

η ψυχή της Ελλάδας

(religion, folklore, also figurative) soul, spirit (essence of a person (or place or thing figuratively) usually thought to consist of one's thoughts and personality)


θησαυρός

θησαυρός • (thisavrós) m (plural θησαυροί)

thisavrós (romanization)
θησαυροί (plural)
θησαυρός (nominative singular)
θησαυροί (nominative plural)
θησαυρού (genitive singular)
θησαυρών (genitive plural)
θησαυρό (accusative singular)
θησαυρούς (accusative plural)
θησαυρέ (singular vocative)
θησαυροί (plural vocative)

From Ancient Greek θησαυρός (thēsaurós).


λίθος

líthos (romanization)
λίθοι (plural)
λίθος (nominative singular)
λίθοι (nominative plural)
λίθου (genitive singular)
λίθων (genitive plural)
λίθο (accusative singular)
λίθους (accusative plural)
λίθε (singular vocative)
λίθοι (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek λίθος (líthos), masculine (also feminine).

líthoi kaì plínthoi kaì xúla kaì kéramos atáktōs errhimména

λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμέναancient: λίθοι καὶ πλίνθοι καὶ ξύλα καὶ κέραμος ἀτάκτως ἐρριμμένα

(archaeology) Εποχή του Λίθου (“Stone Age”)

masculine form:
Εποχή του Λίθου (“Stone Age”)

Εποχή του Λίθου
Εποχή του Λίθου#Greek


νάνος

nános (romanization)
νάνοι (plural)
νάνος (nominative singular)
νάνοι (nominative plural)
νάνου (genitive singular)
νάνων (genitive plural)
νάνο (accusative singular)
νάνους (accusative plural)
νάνε (singular vocative)
νάνοι (plural vocative)

(mythology, folklore) dwarf (member of a race of beings, usually depicted as having some sort of supernatural powers and being skilled in crafting and metalworking)


κένταυρος

κένταυρος • (kéntavros) m (plural κένταυροι)

kéntavros (romanization)
κένταυροι (plural)
κένταυρος (nominative singular)
κένταυροι (nominative plural)
κένταυρου (genitive singular)
κενταύρου (genitive singular)
κένταυρων (genitive plural)
κενταύρων (genitive plural)
κένταυρο (accusative singular)
κένταυρους (accusative plural)
κενταύρους (accusative plural)
κένταυρε (singular vocative)
κένταυροι (plural vocative)

From Ancient Greek κένταυρος (kéntauros).

Ο Φιρένζε ήταν κένταυρος στη σειρά «Χάρι Πότερ».

O Firénze ítan kéntavros sti seirá «Chári Póter».

Firenze was a centaur in the Harry Potter series.

(Greek mythology, folklore) centaur (mythical beast that is half man, half horse)


αδελφοποιτός

αδελφοποιτοί

αδελφοποιτός • (adelfopoitós) m (plural αδελφοποιτοί)

el-noun

αδελφοποιτοί

adelfopoitós (romanization)
αδελφοποιτοί (plural)
αδελφοποιτός (nominative singular)
αδελφοποιτοί (nominative plural)
αδελφοποιτού (genitive singular)
αδελφοποιτών (genitive plural)
αδελφοποιτό (accusative singular)
αδελφοποιτούς (accusative plural)
αδελφοποιτέ (singular vocative)
αδελφοποιτοί (plural vocative)
αδερφοποιτός (alternative)

el-decl-noun

αδελφοποιτός

αδελφοποιτοί

αδελφοποιτού

αδελφοποιτών

αδελφοποιτούς

αδελφοποιτοί

α δελ φο ποι τός

(folksy)

(history, dated) blood brother or a close friend


νεράιδα

head

νεράιδα • (neráida) f (plural νεράιδες)

el-noun

νεράιδα • (neráida) f (plural νεράιδες)

neráida (romanization)
νεράιδες (plural)
νεράιδα (nominative singular)
νεράιδες (nominative plural)
νεράιδας (genitive singular)
νεράιδων (genitive plural)
νεράιδα (accusative singular)
νεράιδες (accusative plural)
νεράιδα (singular vocative)
νεράιδες (plural vocative)

From Byzantine Greek νεράιδα (neráida), from Ancient Greek Νηρηΐς (Nērēḯs, “Nereid”).

Οι νεράιδες ζουν στο δάσος.

(mythology, folklore) fairy, sprite (mythical being with magical powers, often depicted in modern illustrations only as small and spritely with gauze-like wings)


κλέφτης

head

κλέφτης • (kléftis) m (plural κλέφτες, feminine κλέφτρα)

kléftis (romanization)
κλέφτες (plural)
κλέφτρα (feminine)
κλέφτης (nominative singular)
κλέφτες (nominative plural)
κλέφτη (genitive singular)
κλεφτών (genitive plural)
κλέφτη (accusative singular)
κλέφτες (accusative plural)
κλέφτη (singular vocative)
κλέφτες (plural vocative)

From Byzantine Greek κλέφτης (kléphtēs) from the ancient Ancient Greek κλέπτης (kléptēs) with [pt] > [ft].

(history) klepht (member of an armed group of men who took refuge in the mountains, lived by stealing and fought against the Ottomans)


αρχαιολόγος

αρχαιολόγος • (archaiológos) m or f (plural αρχαιολόγοι)

archaiológos (romanization)
αρχαιολόγοι (plural)
αρχαιολόγος (nominative singular)
αρχαιολόγοι (nominative plural)
αρχαιολόγου (genitive singular)
αρχαιολόγων (genitive plural)
αρχαιολόγο (accusative singular)
αρχαιολόγους (accusative plural)
αρχαιολόγε (singular vocative)
αρχαιολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχαιολόγους


βρικόλακας

head

βρικόλακας • (vrikólakas) m (plural βρικόλακες)

vrikólakas (romanization)
βρικόλακες (plural)
βρικόλακας (nominative singular)
βρικόλακες (nominative plural)
βρικόλακα (genitive singular)
βρικολάκων (genitive plural)
βρικόλακα (accusative singular)
βρικόλακες (accusative plural)
βρικόλακα (singular vocative)
βρικόλακες (plural vocative)
βρυκόλακας (alternative)
βουρβόλακας (alternative)
βορβόλακας (alternative)
βουρβούλακας (alternative)
βουρκόλακας (alternative)

βρι κό λα κας

From Byzantine Greek βουρκόλακας (bourkólakas), from Bulgarian върколак (vǎrkolak), from Proto-Slavic *vьlkolakъ (“werewolf”).

βρικολακιάζω

to turn into a vampire; to bring up bad memories

Πήγαινε να κοιμηθείς, πριν έρθει ο βρικόλακας να σε φάει!

Pígaine na koimitheís, prin érthei o vrikólakas na se fáei!

Go to sleep before the vampire comes to eat you!

(mythology, folklore) vampire (the Greek folklore depiction, a dead person who rises from the grave at night and drinks the blood of the living)


νεοδαμώδης

head

νεοδαμώδης • (neodamódis) m (plural νεοδαμώδεις)

neodamódis (romanization)
νεοδαμώδεις (plural)

(history) An emancipated helot in Ancient Sparta


πυραμίδα

πυραμίδα • (pyramída) f (plural πυραμίδες)

pyramída (romanization)
πυραμίδες (plural)
πυραμίδα (nominative singular)
πυραμίδες (nominative plural)
πυραμίδας (genitive singular)
πυραμίδων (genitive plural)
πυραμίδα (accusative singular)
πυραμίδες (accusative plural)
πυραμίδα (singular vocative)
πυραμίδες (plural vocative)


εκσκαφή

εκσκαφή • (ekskafí) f (plural εκσκαφές)

el-noun

εκσκαφή • (ekskafí) f (plural εκσκαφές)

ekskafí (romanization)
εκσκαφές (plural)
εκσκαφή (nominative singular)
εκσκαφές (nominative plural)
εκσκαφής (genitive singular)
εκσκαφών (genitive plural)
εκσκαφή (accusative singular)
εκσκαφές (accusative plural)
εκσκαφή (singular vocative)
εκσκαφές (plural vocative)

From Ancient Greek (Hellenistic) ἐκσκαφή (ekskaphḗ).

(architecture, archaeology) excavation (operation, especially mechanical)


επιγραφή

head

επιγραφή • (epigrafí) f (plural επιγραφές)

epigrafí (romanization)
επιγραφές (plural)
επιγραφή (nominative singular)
επιγραφές (nominative plural)
επιγραφής (genitive singular)
επιγραφών (genitive plural)
επιγραφή (accusative singular)
επιγραφές (accusative plural)
επιγραφή (singular vocative)
επιγραφές (plural vocative)

(archaeology) inscription (especially carved in stone)


ΕΛΑΣ

(history) ELAS (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός); the Greek People's Liberation Army, the military arm of the left-wing National Liberation Front (ΕΑΜ) during the period of the Greek Resistance until February 1945


συνασπισμός

συνασπισμός • (synaspismós) m (plural συνασπισμοί)

synaspismós (romanization)
συνασπισμοί (plural)
συνασπισμός (nominative singular)
συνασπισμοί (nominative plural)
συνασπισμού (genitive singular)
συνασπισμών (genitive plural)
συνασπισμό (accusative singular)
συνασπισμούς (accusative plural)
συνασπισμέ (singular vocative)
συνασπισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

συνασπισμούς

συν- (syn-, “with”) + ασπίς (aspís, “shield”).

prefix

(history, military) the tightly interlocking of shields in a phalanx of soldiers.


παλαιολιθική

head

παλαιολιθική • (palaiolithikí) f (uncountable)

palaiolithikí (romanization)
παλαιολιθική (nominative singular)
παλαιολιθικής (genitive singular)
παλαιολιθική (accusative singular)
παλαιολιθική (singular vocative)

el-decl-noun-unc

παλαιολιθική

παλαιολιθικής

παλαιολιθική

παλαιολιθική

(archaeology) Paleolithic (Old Stone Age)


φιάλη

fiáli (romanization)
φιάλες (plural)
φιάλη (nominative singular)
φιάλες (nominative plural)
φιάλης (genitive singular)
φιαλών (genitive plural)
φιάλη (accusative singular)
φιάλες (accusative plural)
φιάλη (singular vocative)
φιάλες (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek φιάλη (phiálē, “saucer, bowl”).


ιστορικό

head

ιστορικό • (istorikó) n (plural ιστορικά)

istorikó (romanization)
ιστορικά (plural)
ιστορικό (nominative singular)
ιστορικά (nominative plural)
ιστορικού (genitive singular)
ιστορικών (genitive plural)
ιστορικό (accusative singular)
ιστορικά (accusative plural)
ιστορικό (singular vocative)
ιστορικά (plural vocative)


Ιουδαία

Ιουδαία • (Ioudaía) f

el-noun-proper

Ιουδαία • (Ioudaía) f

Ioudaía (romanization)
Ιουδαία (nominative singular)
Ιουδαίας (genitive singular)
Ιουδαία (accusative singular)
Ιουδαία (singular vocative)


Ιουδαία

head

Ιουδαία • (Ioudaía) f (plural Ιουδαίες, masculine Ιουδαίος)

Ioudaía (romanization)
Ιουδαίες (plural)
Ιουδαίος (masculine)
Ιουδαία (nominative singular)
Ιουδαίες (nominative plural)
Ιουδαίας (genitive singular)
Ιουδαίων (genitive plural)
Ιουδαία (accusative singular)
Ιουδαίες (accusative plural)
Ιουδαία (singular vocative)
Ιουδαίες (plural vocative)

(history) Judean (a female who is from Judea)


Ιουδαίος

Ιουδαίος • (Ioudaíos) m (plural Ιουδαίοι, feminine Ιουδαία)

Ioudaíos (romanization)
Ιουδαίοι (plural)
Ιουδαία (feminine)
Ιουδαίος (nominative singular)
Ιουδαίοι (nominative plural)
Ιουδαίου (genitive singular)
Ιουδαίων (genitive plural)
Ιουδαίο (accusative singular)
Ιουδαίους (accusative plural)
Ιουδαίε (singular vocative)
Ιουδαίοι (plural vocative)

(history) Judean (a male who is from Judea)


όστρακο

óstrako (romanization)
όστρακα (plural)
όστρακο (nominative singular)
όστρακα (nominative plural)
οστράκου (genitive singular)
όστρακου (genitive singular)
οστράκων (genitive plural)
όστρακο (accusative singular)
όστρακα (accusative plural)
όστρακο (singular vocative)
όστρακα (plural vocative)

(archaeology) ostracon (a fragment of a vase or other earthenware vessel, especially one used to cast a vote during the Ancient Greek process of ostracism)


οίκος

oíkos (romanization)
οίκοι (plural)
οίκος (nominative singular)
οίκοι (nominative plural)
οίκου (genitive singular)
οίκων (genitive plural)
οίκο (accusative singular)
οίκους (accusative plural)
οίκε (singular vocative)
οίκοι (plural vocative)

τα εν οίκω μη εν δήμω

don't air your dirty laundry in public; Ancient Greek set phrase

Οίκος των Κομνηνών

Οίκος των Ρομανόφ

(history) family (a dynasty with its ancestors and descendants, especially a royal or noble one)

(history) manor (lord's residence in feudal times)


πρύτανης

πρύτανης • (prýtanis) m or f (plural πρυτάνεις)

prýtanis (romanization)
πρυτάνεις (plural)
πρύτανης (nominative singular)
πρυτάνεις (nominative plural)
πρύτανη (genitive singular)
πρυτάνεως (genitive singular)
πρυτάνεων (genitive plural)
πρύτανη (accusative singular)
πρυτάνεις (accusative plural)
πρύτανη (singular vocative)
πρυτάνεις (plural vocative)

(history) prytanis (holder of office in ancient Athens)


κρατήρας

κρατήρας • (kratíras) m (plural κρατήρες)

kratíras (romanization)
κρατήρες (plural)
κρατήρας (nominative singular)
κρατήρες (nominative plural)
κρατήρα (genitive singular)
κρατήρων (genitive plural)
κρατήρα (accusative singular)
κρατήρες (accusative plural)
κρατήρα (singular vocative)
κρατήρες (plural vocative)


πανοπλία

πανοπλία • (panoplía) f (plural πανοπλίες)

panoplía (romanization)
πανοπλίες (plural)
πανοπλία (nominative singular)
πανοπλίες (nominative plural)
πανοπλίας (genitive singular)
πανοπλιών (genitive plural)
πανοπλία (accusative singular)
πανοπλίες (accusative plural)
πανοπλία (singular vocative)
πανοπλίες (plural vocative)

(military, history) suit of armour, armour, armor


παλαιολιθικός

παλαιολιθική

παλαιολιθικό

παλαιολιθικός • (palaiolithikós) m (feminine παλαιολιθική, neuter παλαιολιθικό)

el-adj

παλαιολιθική

παλαιολιθικό

palaiolithikós (romanization)
παλαιολιθική (feminine)
παλαιολιθικό (neuter)
παλαιολιθικός (masculine nominative singular)
παλαιολιθική (feminine nominative singular)
παλαιολιθικό (neuter nominative singular)
παλαιολιθικοί (masculine nominative plural)
παλαιολιθικές (feminine nominative plural)
παλαιολιθικά (neuter nominative plural)
παλαιολιθικού (genitive masculine singular)
παλαιολιθικής (feminine genitive singular)
παλαιολιθικού (genitive neuter singular)
παλαιολιθικών (genitive masculine plural)
παλαιολιθικών (feminine genitive plural)
παλαιολιθικών (genitive neuter plural)
παλαιολιθικό (accusative masculine singular)
παλαιολιθική (accusative feminine singular)
παλαιολιθικό (accusative neuter singular)
παλαιολιθικούς (accusative masculine plural)
παλαιολιθικές (accusative feminine plural)
παλαιολιθικά (accusative neuter plural)
παλαιολιθικέ (masculine singular vocative)
παλαιολιθική (feminine singular vocative)
παλαιολιθικό (neuter singular vocative)
παλαιολιθικοί (masculine plural vocative)
παλαιολιθικές (feminine plural vocative)
παλαιολιθικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of παλαιολιθικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παλαιολιθικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παλαιολιθικός, etc.)

(archaeology) paleolithic, pertaining to the Old Stone Age


ξωτικό

xotikó (romanization)
ξωτικά (plural)
ξωτικό (nominative singular)
ξωτικά (nominative plural)
ξωτικού (genitive singular)
ξωτικών (genitive plural)
ξωτικό (accusative singular)
ξωτικά (accusative plural)
ξωτικό (singular vocative)
ξωτικά (plural vocative)

From Byzantine Greek ἐξωτικόν (exōtikón), with aphesis. Doublet of εξωτικός (exotikós).

Ο γιος μου ντύθηκε ξωτικό για τις Απόκριες.

O gios mou ntýthike xotikó gia tis Apókries.

(mythology, folklore) elf, sprite, imp, pixie, gnome (any from a race of mythical, supernatural beings resembling but seen as distinct from human beings)


αβασκαίνω

head

αβασκαίνω • (avaskaíno)

el-verb

αβασκαίνομαι

αβασκαίνω • (avaskaíno) (past αβάσκανα/βάσκανα, passive αβασκαίνομαι)

avaskaíno (romanization)
αβάσκανα (past)
βάσκανα (past)
αβασκαίνομαι (passive)

βασκαίνω βασκαίνω#Greek

(folklore) alternative form of βασκαίνω (vaskaíno)


βασκαίνω

head

βασκαίνω • (vaskaíno)

el-verb

βασκαίνω • (vaskaíno) (past βάσκανα, passive βασκαίνομαι)

vaskaíno (romanization)
βάσκανα (past)
βασκαίνομαι (passive)
βασκαίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
βασκάνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βασκαίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
βασκαθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βασκαίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βασκάνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βασκαίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
βασκαθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βασκαίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
βασκάνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βασκαίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
βασκαθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βασκαίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βασκάνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βασκαινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
βασκαθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βασκαίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βασκάνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βασκαίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βασκαινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βασκαθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βασκαίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βασκαίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βασκάνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βασκάνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βασκαίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
βασκαθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βασκαθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βάσκαινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βάσκανα (active first-person indicative past perfective singular)
βασκαινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βασκαινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βασκάθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
βάσκαινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βάσκανες (active indicative past perfective second-person singular)
βασκαινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βασκαινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βασκάθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
βάσκαινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βάσκανε (active indicative past perfective singular third-person)
βασκαινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βασκαινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βασκάθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βασκαίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βασκάναμε (active first-person indicative past perfective plural)
βασκαινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
βασκαθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βασκαίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βασκάνατε (active indicative past perfective plural second-person)
βασκαινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
βασκαθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
βάσκαιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασκαίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασκαίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βάσκαναν (active indicative past perfective plural third-person)
βασκάναν (active indicative past perfective plural third-person)
βασκάνανε (active indicative past perfective plural third-person)
βασκαίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βασκαινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
βασκάθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βασκαθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βασκαθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βασκαίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βασκάνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βασκαίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα βασκαθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βάσκαινε (active imperative imperfective second-person singular)
βάσκανε (active imperative perfective second-person singular)
βασκαίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
βασκάνετε (active imperative perfective plural second-person)
βασκαίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
βασκαθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βασκαίνοντας (active participle present)
έχοντας βασκάνει (active participle past)
βασκαμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
βασκάνει (active infinitive-aorist)
βασκαθεί (infinitive-aorist passive)
αβασκαίνω (alternative)

From Ancient Greek βασκαίνω (baskaínō), from βάσκανος (báskanos).


βασκανία

head

βασκανία • (vaskanía) f (plural βασκανίες)

vaskanía (romanization)
βασκανίες (plural)
βασκανία (nominative singular)
βασκανίες (nominative plural)
βασκανίας (genitive singular)
βασκανιών (genitive plural)
βασκανία (accusative singular)
βασκανίες (accusative plural)
βασκανία (singular vocative)
βασκανίες (plural vocative)


μάτιασμα

μάτιασμα • (mátiasma) n (plural ματιάσματα)

mátiasma (romanization)
ματιάσματα (plural)
μάτιασμα (nominative singular)
ματιάσματα (nominative plural)
ματιάσματος (genitive singular)
ματιασμάτων (genitive plural)
μάτιασμα (accusative singular)
ματιάσματα (accusative plural)
μάτιασμα (singular vocative)
ματιάσματα (plural vocative)


ματιάζω

ματιάζω • (matiázo)

el-verb

ματιάζω • (matiázo) (past μάτιασα, passive ματιάζομαι, p‑past ματιάστηκα, ppp ματιασμένος)

matiázo (romanization)
μάτιασα (past)
ματιάζομαι (passive)
ματιάστηκα (passive past)
ματιασμένος (participle passive perfect)
ματιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ματιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ματιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ματιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ματιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ματιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ματιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ματιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ματιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ματιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ματιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ματιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ματιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ματιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ματιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ματιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ματιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ματιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ματιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ματιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ματιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ματιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ματιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ματιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ματιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ματιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ματιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ματιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μάτιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μάτιασα (active first-person indicative past perfective singular)
ματιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ματιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ματιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μάτιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μάτιασες (active indicative past perfective second-person singular)
ματιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ματιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ματιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μάτιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μάτιασε (active indicative past perfective singular third-person)
ματιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ματιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ματιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ματιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ματιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ματιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ματιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ματιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ματιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ματιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ματιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μάτιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ματιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ματιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μάτιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ματιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ματιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ματιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ματιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ματιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ματιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ματιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ματιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ματιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ματιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ματιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
μάτιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
μάτιασε (active imperative perfective second-person singular)
ματιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
ματιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ματιάστε (active imperative perfective plural second-person)
ματιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ματιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ματιάζοντας (active participle present)
έχοντας ματιάσει (active participle past)
ματιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ματιάσει (active infinitive-aorist)
ματιαστεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek ματιάζω (matiázō). By surface analysis, μάτ(ι) (mát(i), “eye”) + -ιάζω (-iázo).


Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος

head

Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος

Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος • (Prótos Pagkósmios Pólemos) m

el-noun-proper

Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος

Prótos Pagkósmios Pólemos (romanization)

Πρώτος (Prṓtos, “first”), Παγκόσμιος (Pankósmios, “universal”), Πόλεμος (Pólemos, “war”)

en-Πρώτος_Παγκόσμιος_Πόλεμος-el-name-~-gix~jQ


αρχαϊκός

head

αρχαϊκός • (archaïkós) m (feminine αρχαϊκή, neuter αρχαϊκό)

archaïkós (romanization)
αρχαϊκή (feminine)
αρχαϊκό (neuter)
αρχαϊκός (masculine nominative singular)
αρχαϊκή (feminine nominative singular)
αρχαϊκό (neuter nominative singular)
αρχαϊκοί (masculine nominative plural)
αρχαϊκές (feminine nominative plural)
αρχαϊκά (neuter nominative plural)
αρχαϊκού (genitive masculine singular)
αρχαϊκής (feminine genitive singular)
αρχαϊκού (genitive neuter singular)
αρχαϊκών (genitive masculine plural)
αρχαϊκών (feminine genitive plural)
αρχαϊκών (genitive neuter plural)
αρχαϊκό (accusative masculine singular)
αρχαϊκή (accusative feminine singular)
αρχαϊκό (accusative neuter singular)
αρχαϊκούς (accusative masculine plural)
αρχαϊκές (accusative feminine plural)
αρχαϊκά (accusative neuter plural)
αρχαϊκέ (masculine singular vocative)
αρχαϊκή (feminine singular vocative)
αρχαϊκό (neuter singular vocative)
αρχαϊκοί (masculine plural vocative)
αρχαϊκές (feminine plural vocative)
αρχαϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαϊκός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαϊκός, etc.)

el-decl-adj-table

αρχαϊκός (archaïkós)

αρχαϊκή (archaïkí)

αρχαϊκό (archaïkó)

αρχαϊκοί (archaïkoí)

αρχαϊκές (archaïkés)

αρχαϊκά (archaïká)

αρχαϊκού (archaïkoú)

αρχαϊκής (archaïkís)

αρχαϊκού (archaïkoú)

αρχαϊκών (archaïkón)

αρχαϊκών (archaïkón)

αρχαϊκών (archaïkón)

αρχαϊκό (archaïkó)

αρχαϊκή (archaïkí)

αρχαϊκό (archaïkó)

αρχαϊκούς (archaïkoús)

αρχαϊκές (archaïkés)

αρχαϊκά (archaïká)

αρχαϊκέ (archaïké)

αρχαϊκή (archaïkí)

αρχαϊκό (archaïkó)

αρχαϊκοί (archaïkoí)

αρχαϊκές (archaïkés)

αρχαϊκά (archaïká)

(archaeology, linguistics) archaic (relating to classical times)


εκατονταρχία

head

εκατονταρχίες

εκατονταρχία • (ekatontarchía) f (plural εκατονταρχίες)

el-noun

εκατονταρχίες

ekatontarchía (romanization)
εκατονταρχίες (plural)
εκατονταρχία (nominative singular)
εκατονταρχίες (nominative plural)
εκατονταρχίας (genitive singular)
εκατονταρχιών (genitive plural)
εκατονταρχία (accusative singular)
εκατονταρχίες (accusative plural)
εκατονταρχία (singular vocative)
εκατονταρχίες (plural vocative)

el-decl-noun

εκατονταρχία

εκατονταρχίες

εκατονταρχίας

εκατονταρχιών

εκατονταρχία

εκατονταρχίες

εκατονταρχία

εκατονταρχίες

(military history) century (unit in the Ottoman and Roman armies)


εκατόνταρχος

head

εκατόνταρχοι

εκατόνταρχος • (ekatóntarchos) f (plural εκατόνταρχοι)

el-noun

εκατόνταρχοι

ekatóntarchos (romanization)
εκατόνταρχοι (plural)
εκατόνταρχος (nominative singular)
εκατόνταρχοι (nominative plural)
εκατόνταρχου (genitive singular)
εκατόνταρχων (genitive plural)
εκατόνταρχο (accusative singular)
εκατόνταρχους (accusative plural)
εκατόνταρχε (singular vocative)
εκατόνταρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

εκατόνταρχος

εκατόνταρχοι

εκατόνταρχου

εκατόνταρχων

εκατόνταρχους

εκατόνταρχοι

Ancient Greek ἑκατόνταρχος (hekatóntarkhos)

der

ἑκατόνταρχος

(military, history) centurion (commander of unit in the Ottoman and Roman armies)


Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

head

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος • (transliteration needed) m

el-noun-proper

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Α΄ (“first”), πρώτος (prótos) + Παγκόσμιος (Pankósmios, “universal”) + Πόλεμος (Pólemos, “war”)

en-Α΄_Παγκόσμιος_Πόλεμος-el-name-~-gix~jQ


Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

head

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος • (transliteration needed) m

el-noun-proper

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Β΄ (“second”), δεύτερος (défteros) + παγκόσμιος (pagkósmios, “universal”) + πόλεμος (pólemos, “war”)

en-Β΄_Παγκόσμιος_Πόλεμος-el-name-Rk2A~OSM


χιτώνας

chitónas (romanization)
χιτώνας (nominative singular)
χιτώνες (nominative plural)
χιτώνα (genitive singular)
χιτώνων (genitive plural)
χιτώνα (accusative singular)
χιτώνες (accusative plural)
χιτώνα (singular vocative)
χιτώνες (plural vocative)
χιτών (alternative)


αβάσκαντος

head

αβάσκαντος • (aváskantos) m (feminine αβάσκαντη, neuter αβάσκαντο)

aváskantos (romanization)
αβάσκαντη (feminine)
αβάσκαντο (neuter)
αβάσκαντος (masculine nominative singular)
αβάσκαντη (feminine nominative singular)
αβάσκαντο (neuter nominative singular)
αβάσκαντοι (masculine nominative plural)
αβάσκαντες (feminine nominative plural)
αβάσκαντα (neuter nominative plural)
αβάσκαντου (genitive masculine singular)
αβάσκαντης (feminine genitive singular)
αβάσκαντου (genitive neuter singular)
αβάσκαντων (genitive masculine plural)
αβάσκαντων (feminine genitive plural)
αβάσκαντων (genitive neuter plural)
αβάσκαντο (accusative masculine singular)
αβάσκαντη (accusative feminine singular)
αβάσκαντο (accusative neuter singular)
αβάσκαντους (accusative masculine plural)
αβάσκαντες (accusative feminine plural)
αβάσκαντα (accusative neuter plural)
αβάσκαντε (masculine singular vocative)
αβάσκαντη (feminine singular vocative)
αβάσκαντο (neuter singular vocative)
αβάσκαντοι (masculine plural vocative)
αβάσκαντες (feminine plural vocative)
αβάσκαντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβάσκαντος (aváskantos)

αβάσκαντη (aváskanti)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντοι (aváskantoi)

αβάσκαντες (aváskantes)

αβάσκαντα (aváskanta)

αβάσκαντου (aváskantou)

αβάσκαντης (aváskantis)

αβάσκαντου (aváskantou)

αβάσκαντων (aváskanton)

αβάσκαντων (aváskanton)

αβάσκαντων (aváskanton)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντη (aváskanti)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντους (aváskantous)

αβάσκαντες (aváskantes)

αβάσκαντα (aváskanta)

αβάσκαντε (aváskante)

αβάσκαντη (aváskanti)

αβάσκαντο (aváskanto)

αβάσκαντοι (aváskantoi)

αβάσκαντες (aváskantes)

αβάσκαντα (aváskanta)

(folklore) not giving or casting the evil eye


άκανθα

ákantha (romanization)
άκανθες (plural)
άκανθα (nominative singular)
άκανθες (nominative plural)
άκανθας (genitive singular)
ακανθών (genitive plural)
άκανθα (accusative singular)
άκανθες (accusative plural)
άκανθα (singular vocative)
άκανθες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἄκανθα f (ákantha). Sense for architecture, semantic loan from French acanthe < Latin acanthus from Ancient Greek ἄκανθος m (ákanthos) for which also see άκανθος m (ákanthos). Also see αγκάθι n (agkáthi, “thorn”).

lbor

(archaeology, architecture) acanthus-like adornment (in Corinthian style)


άκανθος

ákanthos (romanization)
άκανθοι (plural)
άκανθος (nominative singular)
άκανθοι (nominative plural)
ακάνθου (genitive singular)
ακάνθων (genitive plural)
άκανθο (accusative singular)
ακάνθους (accusative plural)
άκανθε (singular vocative)
άκανθο (singular vocative)
άκανθοι (plural vocative)


Νατούφιος

head

Νατούφιος • (Natoúfios) m (feminine Νατούφια, neuter Νατούφιο)

Natoúfios (romanization)
Νατούφια (feminine)
Νατούφιο (neuter)
Νατούφιος (masculine nominative singular)
Νατούφια (feminine nominative singular)
Νατούφιο (neuter nominative singular)
Νατούφιοι (masculine nominative plural)
Νατούφιες (feminine nominative plural)
Νατούφια (neuter nominative plural)
Νατούφιου (genitive masculine singular)
Νατούφιας (feminine genitive singular)
Νατούφιου (genitive neuter singular)
Νατούφιων (genitive masculine plural)
Νατούφιων (feminine genitive plural)
Νατούφιων (genitive neuter plural)
Νατούφιο (accusative masculine singular)
Νατούφια (accusative feminine singular)
Νατούφιο (accusative neuter singular)
Νατούφιους (accusative masculine plural)
Νατούφιες (accusative feminine plural)
Νατούφια (accusative neuter plural)
Νατούφιε (masculine singular vocative)
Νατούφια (feminine singular vocative)
Νατούφιο (neuter singular vocative)
Νατούφιοι (masculine plural vocative)
Νατούφιες (feminine plural vocative)
Νατούφια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

Νατούφιος (Natoúfios)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιο (Natoúfio)

Νατούφιοι (Natoúfioi)

Νατούφιες (Natoúfies)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιου (Natoúfiou)

Νατούφιας (Natoúfias)

Νατούφιου (Natoúfiou)

Νατούφιων (Natoúfion)

Νατούφιων (Natoúfion)

Νατούφιων (Natoúfion)

Νατούφιο (Natoúfio)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιο (Natoúfio)

Νατούφιους (Natoúfious)

Νατούφιες (Natoúfies)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιε (Natoúfie)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιο (Natoúfio)

Νατούφιοι (Natoúfioi)

Νατούφιες (Natoúfies)

Νατούφια (Natoúfia)


ανασκαφή

head

ανασκαφή • (anaskafí) f (plural ανασκαφές)

anaskafí (romanization)
ανασκαφές (plural)
ανασκαφή (nominative singular)
ανασκαφές (nominative plural)
ανασκαφής (genitive singular)
ανασκαφών (genitive plural)
ανασκαφή (accusative singular)
ανασκαφές (accusative plural)
ανασκαφή (singular vocative)
ανασκαφές (plural vocative)


αράπης

αράπης • (arápis) m (plural αράπηδες, feminine αραπίνα or αράπισσα)

arápis (romanization)
αράπηδες (plural)
αραπίνα (feminine)
αράπισσα (feminine)
αράπης (nominative singular)
αράπηδες (nominative plural)
αράπη (genitive singular)
αράπηδων (genitive plural)
αράπη (accusative singular)
αράπηδες (accusative plural)
αράπη (singular vocative)
αράπηδες (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish عرب (Arap), from Arabic عَرَب (ʕarab).

bor+

<i class="Latn mention" lang="tr">Arap</i>

Φάε το φαΐ σου, γιατί θα φωνάξω τον αράπη!

Fáe to faḯ sou, giatí tha fonáxo ton arápi!

(folklore) A type of supernatural boogeyman-type being that appears in several forms: as a guardian of households who enriches the owner (but eats greedy persons); as a dark guardian of hidden treasures; or as a brawny opponent to the hero of the story, whom Arapis serves after he is defeated by him. Often used in previous times to scare small children:


έφορος

head

έφορος • (éforos) m or f (plural έφοροι)

éforos (romanization)
έφοροι (plural)
έφορος (nominative singular)
έφοροι (nominative plural)
εφόρου (genitive singular)
εφόρων (genitive plural)
έφορο (accusative singular)
εφόρους (accusative plural)
έφορε (singular vocative)
έφοροι (plural vocative)

From Ancient Greek ἔφορος (éphoros, “overseer”).

uder

(history) ephor (leader in ancient Sparta)


Ιερά Εξέταση

head

Ιερά Εξέταση

Ιερά Εξέταση • (Ierá Exétasi) f

el-noun-proper

Ιερά Εξέταση

Ιερά Εξέταση • (Ierá Exétasi) f

(history) the Inquisition, Spanish Inquisition


κατάφρακτος

head

κατάφρακτος • (katáfraktos) m (feminine κατάφρακτη, neuter κατάφρακτο)

katáfraktos (romanization)
κατάφρακτη (feminine)
κατάφρακτο (neuter)
κατάφρακτος (masculine nominative singular)
κατάφρακτη (feminine nominative singular)
κατάφρακτο (neuter nominative singular)
κατάφρακτοι (masculine nominative plural)
κατάφρακτες (feminine nominative plural)
κατάφρακτα (neuter nominative plural)
κατάφρακτου (genitive masculine singular)
κατάφρακτης (feminine genitive singular)
κατάφρακτου (genitive neuter singular)
κατάφρακτων (genitive masculine plural)
κατάφρακτων (feminine genitive plural)
κατάφρακτων (genitive neuter plural)
κατάφρακτο (accusative masculine singular)
κατάφρακτη (accusative feminine singular)
κατάφρακτο (accusative neuter singular)
κατάφρακτους (accusative masculine plural)
κατάφρακτες (accusative feminine plural)
κατάφρακτα (accusative neuter plural)
κατάφρακτε (masculine singular vocative)
κατάφρακτη (feminine singular vocative)
κατάφρακτο (neuter singular vocative)
κατάφρακτοι (masculine plural vocative)
κατάφρακτες (feminine plural vocative)
κατάφρακτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κατάφρακτος (katáfraktos)

κατάφρακτη (katáfrakti)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτοι (katáfraktoi)

κατάφρακτες (katáfraktes)

κατάφρακτα (katáfrakta)

κατάφρακτου (katáfraktou)

κατάφρακτης (katáfraktis)

κατάφρακτου (katáfraktou)

κατάφρακτων (katáfrakton)

κατάφρακτων (katáfrakton)

κατάφρακτων (katáfrakton)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτη (katáfrakti)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτους (katáfraktous)

κατάφρακτες (katáfraktes)

κατάφρακτα (katáfrakta)

κατάφρακτε (katáfrakte)

κατάφρακτη (katáfrakti)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτοι (katáfraktoi)

κατάφρακτες (katáfraktes)

κατάφρακτα (katáfrakta)

From Ancient Greek κατάφρακτος (katáphraktos, “covered, shut up”).

inh

(history, military) related to a cataphract


κατάφρακτος

head

κατάφρακτος • (katáfraktos) m (plural κατάφρακτοι)

katáfraktos (romanization)
κατάφρακτοι (plural)
κατάφρακτος (nominative singular)
κατάφρακτοι (nominative plural)
κατάφρακτου (genitive singular)
κατάφρακτων (genitive plural)
κατάφρακτο (accusative singular)
κατάφρακτους (accusative plural)
κατάφρακτε (singular vocative)
κατάφρακτοι (plural vocative)

el-decl-noun

κατάφρακτους

(history, military) cataphract (a heavily armoured Byzantine military unit; a soldier thus armed; the armour worn)


υστερο-

ystero- (romanization)
υστερό- (alternative)
υστερ- (alternative)

From Ancient Greek ὕστερος (hústeros, “later, subsequent”).

der

υστερο- (ystero-) + Βυζάντιο (Vyzántio, “Byzantium”) → υστεροβυζαντίνος (ysterovyzantínos, “Late Byzantine i.e. 1081-1453”)

υστερο- (ystero-) + Λατινικά (Latiniká, “Latin”) → Υστερολατινικά (Ysterolatiniká, “Late Latin i.e. 200-500 AD”)

(history) added before a noun, adjective or verb to create words that denote a latter or last period of some era:


ευπατρίδης

head

ευπατρίδης • (efpatrídis) m (plural ευπατρίδες)

efpatrídis (romanization)
ευπατρίδες (plural)
ευπατρίδης (nominative singular)
ευπατρίδες (nominative plural)
ευπατρίδη (genitive singular)
ευπατριδών (genitive plural)
ευπατρίδη (accusative singular)
ευπατρίδες (accusative plural)
ευπατρίδη (singular vocative)
ευπατρίδες (plural vocative)

From Ancient Greek εὐπατρίδης m (eupatrídēs).


αγγελιάζομαι

αγγελιάζομαι • (angeliázomai)

el-verb

αγγελιάστηκα

αγγελιάζομαι • (angeliázomai) deponent (past αγγελιάστηκα)

angeliázomai (romanization)
αγγελιάστηκα (past)

(rhetoric, folklore) to receive an announcement (especially of impending death)


αγγέλιασμα

head

αγγελιάσματα

αγγέλιασμα • (angéliasma) n (plural αγγελιάσματα)

el-noun

αγγελιάσματα

angéliasma (romanization)
αγγελιάσματα (plural)
αγγέλιασμα (nominative singular)
αγγελιάσματα (nominative plural)
αγγελιάσματος (genitive singular)
αγγελιασμάτων (genitive plural)
αγγέλιασμα (accusative singular)
αγγελιάσματα (accusative plural)
αγγέλιασμα (singular vocative)
αγγελιάσματα (plural vocative)

el-decl-noun

αγγελιάσματα

αγγελιάσματος

αγγελιασμάτων

αγγελιάσματα

αγγελιάσματα

(folklore, rhetoric) the receiving of an announcement of impending death


αγγελοκρούομαι

head

αγγελοκρούομαι • (angelokroúomai)

el-verb

αγγελοκρούστηκα

αγγελοκρούομαι • (angelokroúomai) passive (past αγγελοκρούστηκα, active αγγελοκρούω)

angelokroúomai (romanization)
αγγελοκρούστηκα (past)
αγγελοκρούω (active)

αγγελοκρούομε (angelokroúome)

αγ γε λο κρού ο μαι

(folklore) to receive the knock announcing imminent death


Εποχή του Λίθου

head

Εποχή του Λίθου

Εποχή του Λίθου • (Epochí tou Líthou) f

el-noun-proper

Εποχή του Λίθου

Εποχή του Λίθου • (Epochí tou Líthou) f


Λίθινη Εποχή

head

Λίθινη Εποχή

Λίθινη Εποχή • (Líthini Epochí) f

el-noun-proper

Λίθινη Εποχή

Λίθινη Εποχή • (Líthini Epochí) f


Εποχή του Χαλκού

head

Εποχή του Χαλκού

Εποχή του Χαλκού • (Epochí tou Chalkoú) f

el-noun-proper

Εποχή του Χαλκού

εποχή (epochí, “age”) + χαλκός (chalkós, “of bronze/copper”)


μεσολιθικός

head

μεσολιθικός • (mesolithikós) m (feminine μεσολιθική, neuter μεσολιθικό)

mesolithikós (romanization)
μεσολιθική (feminine)
μεσολιθικό (neuter)
μεσολιθικός (masculine nominative singular)
μεσολιθική (feminine nominative singular)
μεσολιθικό (neuter nominative singular)
μεσολιθικοί (masculine nominative plural)
μεσολιθικές (feminine nominative plural)
μεσολιθικά (neuter nominative plural)
μεσολιθικού (genitive masculine singular)
μεσολιθικής (feminine genitive singular)
μεσολιθικού (genitive neuter singular)
μεσολιθικών (genitive masculine plural)
μεσολιθικών (feminine genitive plural)
μεσολιθικών (genitive neuter plural)
μεσολιθικό (accusative masculine singular)
μεσολιθική (accusative feminine singular)
μεσολιθικό (accusative neuter singular)
μεσολιθικούς (accusative masculine plural)
μεσολιθικές (accusative feminine plural)
μεσολιθικά (accusative neuter plural)
μεσολιθικέ (masculine singular vocative)
μεσολιθική (feminine singular vocative)
μεσολιθικό (neuter singular vocative)
μεσολιθικοί (masculine plural vocative)
μεσολιθικές (feminine plural vocative)
μεσολιθικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μεσολιθικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μεσολιθικός, etc.)

(archaeology) Mesolithic, pertaining to the Middle Stone Age


Εποχή του Ορείχαλκου

head

Εποχή του Ορείχαλκου

Εποχή του Ορείχαλκου • (Epochí tou Oreíchalkou) f

el-noun-proper

Εποχή του Ορείχαλκου

en-Εποχή_του_Ορείχαλκου-el-name-5P1aDfRq


Εποχή του Σιδήρου

head

Εποχή του Σίδηρου

Εποχή του Σίδηρου • (Epochí tou Sídirou) f

el-noun-proper

Εποχή του Σίδηρου

Εποχή του Σίδηρου (canonical)
Epochí tou Sídirou (romanization)


αιγυπτιολογικός

head

αιγυπτιολογική

αιγυπτιολογικό

αιγυπτιολογικός • (aigyptiologikós) m (feminine αιγυπτιολογική, neuter αιγυπτιολογικό)

el-adj

αιγυπτιολογική

αιγυπτιολογικό

aigyptiologikós (romanization)
αιγυπτιολογική (feminine)
αιγυπτιολογικό (neuter)
αιγυπτιολογικός (masculine nominative singular)
αιγυπτιολογική (feminine nominative singular)
αιγυπτιολογικό (neuter nominative singular)
αιγυπτιολογικοί (masculine nominative plural)
αιγυπτιολογικές (feminine nominative plural)
αιγυπτιολογικά (neuter nominative plural)
αιγυπτιολογικού (genitive masculine singular)
αιγυπτιολογικής (feminine genitive singular)
αιγυπτιολογικού (genitive neuter singular)
αιγυπτιολογικών (genitive masculine plural)
αιγυπτιολογικών (feminine genitive plural)
αιγυπτιολογικών (genitive neuter plural)
αιγυπτιολογικό (accusative masculine singular)
αιγυπτιολογική (accusative feminine singular)
αιγυπτιολογικό (accusative neuter singular)
αιγυπτιολογικούς (accusative masculine plural)
αιγυπτιολογικές (accusative feminine plural)
αιγυπτιολογικά (accusative neuter plural)
αιγυπτιολογικέ (masculine singular vocative)
αιγυπτιολογική (feminine singular vocative)
αιγυπτιολογικό (neuter singular vocative)
αιγυπτιολογικοί (masculine plural vocative)
αιγυπτιολογικές (feminine plural vocative)
αιγυπτιολογικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αιγυπτιολογικ

el-decl-adj-a

αιγυπτιολογικ

el-decl-adj-positive

Declension of αιγυπτιολογικός

αιγυπτιολογικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αιγυπτιολογικ

el-decl-adj-table

αιγυπτιολογικός (aigyptiologikós)

αιγυπτιολογική (aigyptiologikí)

αιγυπτιολογικό (aigyptiologikó)

αιγυπτιολογικοί (aigyptiologikoí)

αιγυπτιολογικές (aigyptiologikés)

αιγυπτιολογικά (aigyptiologiká)

αιγυπτιολογικού (aigyptiologikoú)

αιγυπτιολογικής (aigyptiologikís)

αιγυπτιολογικού (aigyptiologikoú)

αιγυπτιολογικών (aigyptiologikón)

αιγυπτιολογικών (aigyptiologikón)

αιγυπτιολογικών (aigyptiologikón)

αιγυπτιολογικό (aigyptiologikó)

αιγυπτιολογική (aigyptiologikí)

αιγυπτιολογικό (aigyptiologikó)

αιγυπτιολογικούς (aigyptiologikoús)

αιγυπτιολογικές (aigyptiologikés)

αιγυπτιολογικά (aigyptiologiká)

αιγυπτιολογικέ (aigyptiologiké)

αιγυπτιολογική (aigyptiologikí)

αιγυπτιολογικό (aigyptiologikó)

αιγυπτιολογικοί (aigyptiologikoí)

αιγυπτιολογικές (aigyptiologikés)

αιγυπτιολογικά (aigyptiologiká)


γελωτοποιός

head

γελωτοποιός • (gelotopoiós) m (plural γελωτοποιοί)

gelotopoiós (romanization)
γελωτοποιοί (plural)
γελωτοποιός (nominative singular)
γελωτοποιοί (nominative plural)
γελωτοποιού (genitive singular)
γελωτοποιών (genitive plural)
γελωτοποιό (accusative singular)
γελωτοποιούς (accusative plural)
γελωτοποιέ (singular vocative)
γελωτοποιοί (plural vocative)

el-decl-noun

γελωτοποιούς

γε λω το ποι ός

From Ancient Greek γελωτοποιός (gelōtopoiós), from Ancient Greek γέλως (gélōs, “laughter”).

ο γελωτοποιός του βασιλιά

(history) jester, fool, joker, buffoon, clown (person employed to amuse a court)


αμάτιαστος

head

αμάτιαστος • (amátiastos) m (feminine αμάτιαστη, neuter αμάτιαστο)

amátiastos (romanization)
αμάτιαστη (feminine)
αμάτιαστο (neuter)
αμάτιαστος (masculine nominative singular)
αμάτιαστη (feminine nominative singular)
αμάτιαστο (neuter nominative singular)
αμάτιαστοι (masculine nominative plural)
αμάτιαστες (feminine nominative plural)
αμάτιαστα (neuter nominative plural)
αμάτιαστου (genitive masculine singular)
αμάτιαστης (feminine genitive singular)
αμάτιαστου (genitive neuter singular)
αμάτιαστων (genitive masculine plural)
αμάτιαστων (feminine genitive plural)
αμάτιαστων (genitive neuter plural)
αμάτιαστο (accusative masculine singular)
αμάτιαστη (accusative feminine singular)
αμάτιαστο (accusative neuter singular)
αμάτιαστους (accusative masculine plural)
αμάτιαστες (accusative feminine plural)
αμάτιαστα (accusative neuter plural)
αμάτιαστε (masculine singular vocative)
αμάτιαστη (feminine singular vocative)
αμάτιαστο (neuter singular vocative)
αμάτιαστοι (masculine plural vocative)
αμάτιαστες (feminine plural vocative)
αμάτιαστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμάτιαστος (amátiastos)

αμάτιαστη (amátiasti)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστοι (amátiastoi)

αμάτιαστες (amátiastes)

αμάτιαστα (amátiasta)

αμάτιαστου (amátiastou)

αμάτιαστης (amátiastis)

αμάτιαστου (amátiastou)

αμάτιαστων (amátiaston)

αμάτιαστων (amátiaston)

αμάτιαστων (amátiaston)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστη (amátiasti)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστους (amátiastous)

αμάτιαστες (amátiastes)

αμάτιαστα (amátiasta)

αμάτιαστε (amátiaste)

αμάτιαστη (amátiasti)

αμάτιαστο (amátiasto)

αμάτιαστοι (amátiastoi)

αμάτιαστες (amátiastes)

αμάτιαστα (amátiasta)


αναβάθρα

head

αναβάθρα • (anaváthra) f (plural αναβάθρες)

anaváthra (romanization)
αναβάθρες (plural)
αναβάθρα (nominative singular)
αναβάθρες (nominative plural)
αναβάθρας (genitive singular)
αναβαθρών (genitive plural)
αναβάθρα (accusative singular)
αναβάθρες (accusative plural)
αναβάθρα (singular vocative)
αναβάθρες (plural vocative)

(architecture, archaeology) upward slope into a temple


μπολσεβικισμός

μπολσεβικισμοί

μπολσεβικισμός • (bolsevikismós) m (plural μπολσεβικισμοί)

el-noun

μπολσεβικισμοί

bolsevikismós (romanization)
μπολσεβικισμοί (plural)
μπολσεβικισμός (nominative singular)
μπολσεβικισμοί (nominative plural)
μπολσεβικισμού (genitive singular)
μπολσεβικισμών (genitive plural)
μπολσεβικισμό (accusative singular)
μπολσεβικισμούς (accusative plural)
μπολσεβικισμέ (singular vocative)
μπολσεβικισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μπολσεβικισμός

μπολσεβικισμοί

μπολσεβικισμού

μπολσεβικισμών

μπολσεβικισμό

μπολσεβικισμούς

μπολσεβικισμέ

μπολσεβικισμοί


μπολσεβίκος

head

μπολσεβίκος • (bolsevíkos) m (plural μπολσεβίκοι, feminine μπολσεβίκα)

bolsevíkos (romanization)
μπολσεβίκοι (plural)
μπολσεβίκα (feminine)
μπολσεβίκος (nominative singular)
μπολσεβίκοι (nominative plural)
μπολσεβίκου (genitive singular)
μπολσεβίκων (genitive plural)
μπολσεβίκο (accusative singular)
μπολσεβίκους (accusative plural)
μπολσεβίκε (singular vocative)
μπολσεβίκοι (plural vocative)

el-decl-noun

μπολσεβίκους

(history, politics) Bolshevik, Bolshevist; bolshie (derogatory, slang)


μπολσεβίκα

head

μπολσεβίκα • (bolsevíka) f (plural μπολσεβίκες, masculine μπολσεβίκος)

bolsevíka (romanization)
μπολσεβίκες (plural)
μπολσεβίκος (masculine)
μπολσεβίκα (nominative singular)
μπολσεβίκες (nominative plural)
μπολσεβίκας (genitive singular)
μπολσεβικών (genitive plural)
μπολσεβίκα (accusative singular)
μπολσεβίκες (accusative plural)
μπολσεβίκα (singular vocative)
μπολσεβίκες (plural vocative)

(history, politics) Bolshevik; bolshie (derogatory, slang)


μπολσεβικικός

μπολσεβικική

μπολσεβικικό

μπολσεβικικός • (bolsevikikós) m (feminine μπολσεβικική, neuter μπολσεβικικό)

el-adj

μπολσεβικική

μπολσεβικικό

bolsevikikós (romanization)
μπολσεβικική (feminine)
μπολσεβικικό (neuter)
μπολσεβικικός (masculine nominative singular)
μπολσεβικική (feminine nominative singular)
μπολσεβικικό (neuter nominative singular)
μπολσεβικικοί (masculine nominative plural)
μπολσεβικικές (feminine nominative plural)
μπολσεβικικά (neuter nominative plural)
μπολσεβικικού (genitive masculine singular)
μπολσεβικικής (feminine genitive singular)
μπολσεβικικού (genitive neuter singular)
μπολσεβικικών (genitive masculine plural)
μπολσεβικικών (feminine genitive plural)
μπολσεβικικών (genitive neuter plural)
μπολσεβικικό (accusative masculine singular)
μπολσεβικική (accusative feminine singular)
μπολσεβικικό (accusative neuter singular)
μπολσεβικικούς (accusative masculine plural)
μπολσεβικικές (accusative feminine plural)
μπολσεβικικά (accusative neuter plural)
μπολσεβικικέ (masculine singular vocative)
μπολσεβικική (feminine singular vocative)
μπολσεβικικό (neuter singular vocative)
μπολσεβικικοί (masculine plural vocative)
μπολσεβικικές (feminine plural vocative)
μπολσεβικικά (neuter plural vocative)
μπολσεβίκικος (alternative)

el-decl-adj-positive

Declension of μπολσεβικικός

el-decl-adj-table

μπολσεβικικός (bolsevikikós)

μπολσεβικική (bolsevikikí)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικικοί (bolsevikikoí)

μπολσεβικικές (bolsevikikés)

μπολσεβικικά (bolsevikiká)

μπολσεβικικού (bolsevikikoú)

μπολσεβικικής (bolsevikikís)

μπολσεβικικού (bolsevikikoú)

μπολσεβικικών (bolsevikikón)

μπολσεβικικών (bolsevikikón)

μπολσεβικικών (bolsevikikón)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικική (bolsevikikí)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικικούς (bolsevikikoús)

μπολσεβικικές (bolsevikikés)

μπολσεβικικά (bolsevikiká)

μπολσεβικικέ (bolsevikiké)

μπολσεβικική (bolsevikikí)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικικοί (bolsevikikoí)

μπολσεβικικές (bolsevikikés)

μπολσεβικικά (bolsevikiká)


μενσεβίκος

head

μενσεβίκος • (mensevíkos) m (plural μενσεβίκοι)

mensevíkos (romanization)
μενσεβίκοι (plural)
μενσεβίκος (nominative singular)
μενσεβίκοι (nominative plural)
μενσεβίκου (genitive singular)
μενσεβίκων (genitive plural)
μενσεβίκο (accusative singular)
μενσεβίκους (accusative plural)
μενσεβίκε (singular vocative)
μενσεβίκοι (plural vocative)


μενσεβικικός

μενσεβικικός • (mensevikikós) m (feminine μενσεβικική, neuter μενσεβικικό)

mensevikikós (romanization)
μενσεβικική (feminine)
μενσεβικικό (neuter)
μενσεβικικός (masculine nominative singular)
μενσεβικική (feminine nominative singular)
μενσεβικικό (neuter nominative singular)
μενσεβικικοί (masculine nominative plural)
μενσεβικικές (feminine nominative plural)
μενσεβικικά (neuter nominative plural)
μενσεβικικού (genitive masculine singular)
μενσεβικικής (feminine genitive singular)
μενσεβικικού (genitive neuter singular)
μενσεβικικών (genitive masculine plural)
μενσεβικικών (feminine genitive plural)
μενσεβικικών (genitive neuter plural)
μενσεβικικό (accusative masculine singular)
μενσεβικική (accusative feminine singular)
μενσεβικικό (accusative neuter singular)
μενσεβικικούς (accusative masculine plural)
μενσεβικικές (accusative feminine plural)
μενσεβικικά (accusative neuter plural)
μενσεβικικέ (masculine singular vocative)
μενσεβικική (feminine singular vocative)
μενσεβικικό (neuter singular vocative)
μενσεβικικοί (masculine plural vocative)
μενσεβικικές (feminine plural vocative)
μενσεβικικά (neuter plural vocative)
μενσεβίκικος (alternative)

el-decl-adj-positive

Declension of μενσεβικικός

el-decl-adj-table

μενσεβικικός (mensevikikós)

μενσεβικική (mensevikikí)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικικοί (mensevikikoí)

μενσεβικικές (mensevikikés)

μενσεβικικά (mensevikiká)

μενσεβικικού (mensevikikoú)

μενσεβικικής (mensevikikís)

μενσεβικικού (mensevikikoú)

μενσεβικικών (mensevikikón)

μενσεβικικών (mensevikikón)

μενσεβικικών (mensevikikón)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικική (mensevikikí)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικικούς (mensevikikoús)

μενσεβικικές (mensevikikés)

μενσεβικικά (mensevikiká)

μενσεβικικέ (mensevikiké)

μενσεβικική (mensevikikí)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικικοί (mensevikikoí)

μενσεβικικές (mensevikikés)

μενσεβικικά (mensevikiká)


καλικάντζαρος

head

καλικάντζαροι

καλικάντζαρος • (kalikántzaros) m (plural καλικάντζαροι)

el-noun

καλικάντζαροι

kalikántzaros (romanization)
καλικάντζαροι (plural)
καλικάντζαρος (nominative singular)
καλικάντζαροι (nominative plural)
καλικάντζαρου (genitive singular)
καλικαντζάρου (genitive singular)
καλικάντζαρων (genitive plural)
καλικαντζάρων (genitive plural)
καλικάντζαρο (accusative singular)
καλικάντζαρους (accusative plural)
καλικαντζάρους (accusative plural)
καλικάντζαρε (singular vocative)
καλικάντζαροι (plural vocative)

el-decl-noun

καλικάντζαρος

καλικάντζαροι

καλικάντζαρου

καλικαντζάρου

καλικάντζαρων

καλικαντζάρων

καλικάντζαρο

καλικάντζαρους

καλικαντζάρους

καλικάντζαρε

καλικάντζαροι

κα λι κάν τζα ρος

unk

Etymology unknown.

Ποιος έσπασε το πιάτο; Πρέπει να ’ταν ο καλικάντζαρος, ε;

Poios éspase to piáto? Prépei na ’tan o kalikántzaros, e?

Who broke this plate? It must have been a gremlin, eh?

(mythology, folklore) gremlin, goblin (creature which according to Greek folklore lives underground and comes up on Christmas Day to cause minor mischief, like putting out fires, and disappearing back into the earth on the feast of the Epiphany)


Κόκκινος Στρατός

head

Κόκκινος Στρατός

Κόκκινος Στρατός • (Kókkinos Stratós) m

el-noun-proper

Κόκκινος Στρατός

Κόκκινος Στρατός • (Kókkinos Stratós) m

Kókkinos Stratós (romanization)
Κόκκινος Στρατός (nominative singular)
Κόκκινου Στρατού (genitive singular)
Κόκκινο Στρατό (accusative singular)
Κόκκινε Στρατέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Κόκκινος Στρατός

Κόκκινου Στρατού

Κόκκινο Στρατό

Κόκκινε Στρατέ

Calque of Russian Красная Армия (Krasnaja Armija).

calque

Красная Армия

(history) Red Army (Soviet army in the period 1917-1946)


στρωματογραφία

head

στρωματογραφίες

στρωματογραφία • (stromatografía) f (plural στρωματογραφίες)

el-noun

στρωματογραφίες

stromatografía (romanization)
στρωματογραφίες (plural)
στρωματογραφία (nominative singular)
στρωματογραφίες (nominative plural)
στρωματογραφίας (genitive singular)
στρωματογραφία (accusative singular)
στρωματογραφίες (accusative plural)
στρωματογραφία (singular vocative)
στρωματογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

στρωματογραφία

στρωματογραφίες

στρωματογραφίας

στρωματογραφία

στρωματογραφίες

στρωματογραφία

στρωματογραφίες


στρωατοποίηση

head

στρωατοποιήσεις

στρωατοποίηση • (stroatopoíisi) f (plural στρωατοποιήσεις)

el-noun

στρωατοποιήσεις

stroatopoíisi (romanization)
στρωατοποιήσεις (plural)
στρωατοποίηση (nominative singular)
στρωατοποιήσεις (nominative plural)
στρωατοποίησης (genitive singular)
στρωατοποιήσεων (genitive plural)
στρωατοποίηση (accusative singular)
στρωατοποιήσεις (accusative plural)
στρωατοποίηση (singular vocative)
στρωατοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

στρωατοποίηση

στρωατοποιήσεις

στρωατοποίησης

στρωατοποιήσεων

στρωατοποίηση

στρωατοποιήσεις

στρωατοποίηση

στρωατοποιήσεις

Older or formal genitive singular: στρωατοποιήσεως (stroatopoiíseos)


αγγελοκρούω

head

αγγελοκρούω • (angelokroúo)

el-verb

αγγελόκρουσα

αγγελοκρούομαι

αγγελοκρούω • (angelokroúo) (past αγγελόκρουσα, passive αγγελοκρούομαι)

angelokroúo (romanization)
αγγελόκρουσα (past)
αγγελοκρούομαι (passive)
αγγελοκρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
αγγελοκρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αγγελοκρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αγγελοκρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αγγελοκρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αγγελοκρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αγγελοκρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αγγελοκρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αγγελοκρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
αγγελοκρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αγγελοκρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αγγελοκρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αγγελοκρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αγγελοκρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αγγελοκρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αγγελοκρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αγγελοκρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αγγελοκρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αγγελοκρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγελοκρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγελοκρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αγγελοκρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοκρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοκρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοκρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοκρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αγγελοκρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγελοκρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγελόκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγγελόκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
αγγελοκρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγελοκρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγελοκρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αγγελόκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγγελόκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
αγγελοκρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγελοκρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγελοκρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αγγελόκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγγελόκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
αγγελοκρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγελοκρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγελοκρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αγγελοκρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αγγελοκρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αγγελοκρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αγγελοκρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αγγελοκρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αγγελοκρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αγγελοκρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αγγελοκρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αγγελόκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοκρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοκρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελόκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγγελοκρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αγγελοκρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγελοκρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγελοκρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αγγελοκρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αγγελοκρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αγγελοκρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αγγελοκρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αγγελόκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
αγγελόκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
αγγελοκρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
αγγελοκρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
αγγελοκρούστε (active imperative perfective plural second-person)
αγγελοκρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αγγελοκρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αγγελοκρούοντας (active participle present)
έχοντας αγγελοκρούσει (active participle past)
αγγελοκρουσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αγγελοκρούσει (active infinitive-aorist)
αγγελοκρουστεί (infinitive-aorist passive)

αγ γε λο κρού ω

From άγγελο(ς) (“angel”) + κρούω (“strike”).

Αρρώστησα βαριά, αγγελοκρούστηκα, αλλά επέζησα.

Arróstisa variá, angelokroústika, allá epézisa.

I became very ill, I was knocking on heaven's door, but I survived.

knocking on heaven's door
knocking on heaven's door

(folklore, colloquial, usually in passive voice) to be knocking on heaven's door (literally: struck by the angel of death, hearing the knock of death)


στρωματοποίηση

head

στρωματοποιήσεις

στρωματοποίηση • (stromatopoíisi) f (plural στρωματοποιήσεις)

el-noun

στρωματοποιήσεις

stromatopoíisi (romanization)
στρωματοποιήσεις (plural)
στρωματοποίηση (nominative singular)
στρωματοποιήσεις (nominative plural)
στρωματοποίησης (genitive singular)
στρωματοποιήσεων (genitive plural)
στρωματοποίηση (accusative singular)
στρωματοποιήσεις (accusative plural)
στρωματοποίηση (singular vocative)
στρωματοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

στρωματοποίηση

στρωματοποιήσεις

στρωματοποίησης

στρωματοποιήσεων

στρωματοποίηση

στρωματοποιήσεις

στρωματοποίηση

στρωματοποιήσεις

Older or formal genitive singular: στρωματοποιήσεως (stromatopoiíseos)


Ανδροκλής

head

Ανδροκλής • (Androklís) m

el-noun-proper

Ανδροκλής • (Androklís) m

Androklís (romanization)
Ανδροκλής (nominative singular)
Ανδροκλή (genitive singular)
Ανδροκλή (accusative singular)
Ανδροκλή (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀνδροκλῆς (Androklês).

(folklore) a male given name, equivalent to English Androcles


Μαρκίων

head

Μαρκίων • (Markíon) m

el-noun-proper

Μαρκίων • (Markíon) m

Markíon (romanization)
Μαρκίων (nominative singular)
Μαρκίωνος (genitive singular)
Μαρκίωνα (accusative singular)
Μαρκίων (singular vocative)

From Koine Greek Μᾱρκῑ́ων (Mārkī́ōn) diminutive from Latin Mārcus.

(Christianity, history) Marcion of Sinope: see Marcion


Αντάντ

(politics, history) Entente Cordiale, entente


αντιπρύτανης

head

αντιπρυτάνεις

αντιπρύτανης • (antiprýtanis) m or f (plural αντιπρυτάνεις)

el-noun

αντιπρυτάνεις

antiprýtanis (romanization)
αντιπρυτάνεις (plural)
αντιπρύτανης (nominative singular)
αντιπρυτάνεις (nominative plural)
αντιπρύτανη (genitive singular)
αντιπρυτάνεως (genitive singular)
αντιπρυτάνεων (genitive plural)
αντιπρύτανη (accusative singular)
αντιπρυτάνεις (accusative plural)
αντιπρύτανη (singular vocative)
αντιπρυτάνεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπρύτανης

αντιπρυτάνεις

αντιπρυτάνεως

αντιπρυτάνεων

αντιπρυτάνεις

αντιπρυτάνεις

(history) prytanis (holder of office in ancient Athens)


σύγκλητος

head

σύγκλητος • (sýgklitos) f (plural σύγκλητοι)

sýgklitos (romanization)
σύγκλητοι (plural)
σύγκλητος (nominative singular)
σύγκλητοι (nominative plural)
συγκλήτου (genitive singular)
συγκλήτων (genitive plural)
σύγκλητο (accusative singular)
συγκλήτους (accusative plural)
σύγκλητε (singular vocative)
σύγκλητο (singular vocative)
σύγκλητοι (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek σῠ́γκλητος (sŭ́nklētos), from the ancient adjective σῠ́γκλητος (sŭ́nklētos), from Ancient Greek σῠγκᾰλέω (sŭnkăléō, “to call to council, convoke, convene”), συγ- (syg-, “with, together”) + κλητός (klitós, “called”), equivalent to συν- (syn-) + καλώ (kaló, “to call, summon”) + -τος (-tos). In historical sense, a semantic loan from Latin senātus.

af

Byzantine Roman Empire
Byzantine Empire#English

(history) of Rome or Byzantine Roman Empire

senate
of Rome or Byzantine Roman Empire


αποθέτης

head

αποθέτης • (apothétis) m (plural αποθέτες)

apothétis (romanization)
αποθέτες (plural)
αποθέτης (nominative singular)
αποθέτες (nominative plural)
αποθέτη (genitive singular)
αποθετών (genitive plural)
αποθέτη (accusative singular)
αποθέτες (accusative plural)
αποθέτη (singular vocative)
αποθέτες (plural vocative)

(archaeology) a storeroom or storehouse for unused sacred objects


επιγραφική

επιγραφική • (epigrafikí) f (uncountable)

epigrafikí (romanization)
επιγραφική (nominative singular)
επιγραφικής (genitive singular)
επιγραφική (accusative singular)
επιγραφική (singular vocative)


απολιθώνω

απολιθώνω • (apolithóno)

el-verb

απολιθωμένος

απολιθώνομαι

απολιθώνω • (apolithóno) (past απολίθωσα, passive απολιθώνομαι, ppp απολιθωμένος)

apolithóno (romanization)
απολίθωσα (past)
απολιθώνομαι (passive)
απολιθωμένος (participle passive perfect)

(paleontology, geology) to fossilise (UK), fossilize (US), petrify


απολιθωμένος

head

απολιθωμένος • (apolithoménos) m (feminine απολιθωμένη, neuter απολιθωμένο)

apolithoménos (romanization)
απολιθωμένη (feminine)
απολιθωμένο (neuter)
απολιθωμένος (masculine nominative singular)
απολιθωμένη (feminine nominative singular)
απολιθωμένο (neuter nominative singular)
απολιθωμένοι (masculine nominative plural)
απολιθωμένες (feminine nominative plural)
απολιθωμένα (neuter nominative plural)
απολιθωμένου (genitive masculine singular)
απολιθωμένης (feminine genitive singular)
απολιθωμένου (genitive neuter singular)
απολιθωμένων (genitive masculine plural)
απολιθωμένων (feminine genitive plural)
απολιθωμένων (genitive neuter plural)
απολιθωμένο (accusative masculine singular)
απολιθωμένη (accusative feminine singular)
απολιθωμένο (accusative neuter singular)
απολιθωμένους (accusative masculine plural)
απολιθωμένες (accusative feminine plural)
απολιθωμένα (accusative neuter plural)
απολιθωμένε (masculine singular vocative)
απολιθωμένη (feminine singular vocative)
απολιθωμένο (neuter singular vocative)
απολιθωμένοι (masculine plural vocative)
απολιθωμένες (feminine plural vocative)
απολιθωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απολιθωμένος

α πο λι θω μέ νος

Perfect participle of απολιθώνομαι (apolithónomai), passive voice of απολιθώνω (apolithóno, “I fossilise”)

participle of

απολιθώνομαι

(paleontology, geology) fossilised (UK), fossilized (US), petrified


κριτική κειμένου

head

κριτική κειμένου

κριτική κειμένου • (kritikí keiménou) f

el-noun

κριτική κειμένου

κριτική κειμένου • (kritikí keiménou) f

(philology) textual criticism (literally: criticism/judgement of text)


αποτοίχιση

head

αποτοιχίσεις

αποτοίχιση • (apotoíchisi) f (plural αποτοιχίσεις)

el-noun

αποτοιχίσεις

apotoíchisi (romanization)
αποτοιχίσεις (plural)
αποτοίχιση (nominative singular)
αποτοιχίσεις (nominative plural)
αποτοίχισης (genitive singular)
αποτοιχίσεων (genitive plural)
αποτοίχιση (accusative singular)
αποτοιχίσεις (accusative plural)
αποτοίχιση (singular vocative)
αποτοιχίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αποτοιχίσεις

αποτοιχίσεων

αποτοιχίσεις

αποτοιχίσεις

Older or formal genitive singular: αποτοιχίσεως (apotoichíseos)

(archaeology) wall-painting removal (for preservation)


αρχαιοσυλία

head

αρχαιοσυλίες

αρχαιοσυλία • (archaiosylía) f (plural αρχαιοσυλίες)

el-noun

αρχαιοσυλίες

archaiosylía (romanization)
αρχαιοσυλίες (plural)
αρχαιοσυλία (nominative singular)
αρχαιοσυλίες (nominative plural)
αρχαιοσυλίας (genitive singular)
αρχαιοσυλιών (genitive plural)
αρχαιοσυλία (accusative singular)
αρχαιοσυλίες (accusative plural)
αρχαιοσυλία (singular vocative)
αρχαιοσυλίες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχαιοσυλίες

αρχαιοσυλίας

αρχαιοσυλιών

αρχαιοσυλίες

αρχαιοσυλίες

(archaeology) looting or vandalising of antiquities


αρχάνθρωπος

head

αρχάνθρωπος • (archánthropos) m (uncountable)

archánthropos (romanization)
αρχάνθρωπος (nominative singular)
αρχανθρωπου (genitive singular)
αρχάνθρωπου (genitive singular)
αρχάνθρωπο (accusative singular)
αρχάνθρωπε (singular vocative)


χλαμύδα

chlamýda (romanization)
χλαμύδα (nominative singular)
χλαμύδες (nominative plural)
χλαμύδας (genitive singular)
χλαμύδων (genitive plural)
χλαμύδα (accusative singular)
χλαμύδες (accusative plural)
χλαμύδα (singular vocative)
χλαμύδες (plural vocative)

→ Albanian: klamidhë

Learned borrowing from Ancient Greek χλαμύς (khlamús).


πρωτοελλαδικός

head

πρωτοελλαδικός • (protoelladikós) m

el-adj

πρωτοελλαδικός • (protoelladikós) m


ξεματιάζω

head

ξεματιάζω • (xematiázo)

el-verb

ξεματιάζομαι

ξεματιάστηκα

ξεματιασμένος

ξεματιάζω • (xematiázo) (past ξεμάτιασα, passive ξεματιάζομαι, p‑past ξεματιάστηκα, ppp ξεματιασμένος)

xematiázo (romanization)
ξεμάτιασα (past)
ξεματιάζομαι (passive)
ξεματιάστηκα (passive past)
ξεματιασμένος (participle passive perfect)
ξεματιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεματιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεματιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξεματιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξεματιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεματιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεματιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξεματιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξεματιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεματιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεματιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξεματιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξεματιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεματιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεματιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεματιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξεματιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεματιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεματιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεματιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεματιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξεματιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεματιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεματιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεματιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεματιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξεματιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεματιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεμάτιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξεμάτιασα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεματιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεματιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεματιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξεμάτιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξεμάτιασες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεματιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεματιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεματιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξεμάτιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξεμάτιασε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεματιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεματιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεματιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξεματιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεματιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεματιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεματιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξεματιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεματιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξεματιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξεματιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξεμάτιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεματιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεματιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεμάτιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεματιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεματιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξεματιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεματιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξεματιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεματιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεματιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξεματιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεματιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξεματιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξεματιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξεμάτιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
ξεμάτιασε (active imperative perfective second-person singular)
ξεματιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξεματιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεματιάστε (active imperative perfective plural second-person)
ξεματιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξεματιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξεματιάζοντας (active participle present)
έχοντας ξεματιάσει (active participle past)
ξεματιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξεματιάσει (active infinitive-aorist)
ξεματιαστεί (infinitive-aorist passive)

ξε μα τιά ζω

(folklore) to remove the evil eye from, to unjinx


αττικίζω

head

αττικίζω • (attikízo)

el-verb

αττικίζω • (attikízo)

(linguistics, archaeology) to Atticise (UK), Atticize (US)


Αττίλας

head

Αττίλας • (Attílas) m

el-proper noun

Αττίλας • (Attílas) m

Attílas (romanization)
Αττίλας (nominative singular)
Αττίλα (genitive singular)
Αττίλα (accusative singular)
Αττίλα (singular vocative)

Inherited from Ancient Greek Ἀττίλας (Attílas)


ιμπεριαλισμός

head

ιμπεριαλισμός • (imperialismós) m

el-noun

ιμπεριαλισμός • (imperialismós) m

imperialismós (romanization)
ιμπεριαλισμός (nominative singular)
ιμπεριαλισμοί (nominative plural)
ιμπεριαλισμού (genitive singular)
ιμπεριαλισμών (genitive plural)
ιμπεριαλισμό (accusative singular)
ιμπεριαλισμούς (accusative plural)
ιμπεριαλισμέ (singular vocative)
ιμπεριαλισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ιμπεριαλισμός

ιμπεριαλισμοί

ιμπεριαλισμού

ιμπεριαλισμών

ιμπεριαλισμό

ιμπεριαλισμούς

ιμπεριαλισμέ

ιμπεριαλισμοί

ι μπε ρι α λι σμός

Borrowed from French impérialisme, suffixed with -ισμός (-ismós).


θηριόποδα

thiriópoda (romanization)
θηριόποδα (nominative plural)
θηριόποδων (genitive plural)
θηριόποδα (accusative plural)
θηριόποδα (plural vocative)
Θηριόποδα (alternative)

(taxonomy, paleontology) The Theropoda, the theropods.


αρχαιοπτέρυξ

head

αρχαιοπτέρυγες

αρχαιοπτέρυξ • (archaioptéryx) m (plural αρχαιοπτέρυγες)

el-noun

αρχαιοπτέρυγες

archaioptéryx (romanization)
αρχαιοπτέρυγες (plural)
αρχαιοπτέρυξ (nominative singular)
αρχαιοπτέρυγες (nominative plural)
αρχαιοπτέρυγος (genitive singular)
αρχαιοπτέρυγων (genitive plural)
αρχαιοπτέρυξ (accusative singular)
αρχαιοπτέρυγες (accusative plural)
αρχαιοπτέρυξ (singular vocative)
αρχαιοπτέρυγες (plural vocative)
αρχαιοπτέρυγα (alternative calque)

el-decl-noun

αρχαιοπτέρυξ

αρχαιοπτέρυγες

αρχαιοπτέρυγος

αρχαιοπτέρυγων

αρχαιοπτέρυξ

αρχαιοπτέρυγες

αρχαιοπτέρυξ

αρχαιοπτέρυγες

Borrowed from translingual Archaeopteryx. By surface analysis, αρχαίος (archaíos, “ancient”) + Ancient Greek πτέρῠξ (ptérŭx, “wing”).