ακαπίστρωτος

head

ακαπίστρωτος • (akapístrotos) m (feminine ακαπίστρωτη, neuter ακαπίστρωτο)

akapístrotos (romanization)
ακαπίστρωτη (feminine)
ακαπίστρωτο (neuter)
ακαπίστρωτος (masculine nominative singular)
ακαπίστρωτη (feminine nominative singular)
ακαπίστρωτο (neuter nominative singular)
ακαπίστρωτοι (masculine nominative)
ακαπίστρωτες (feminine nominative plural)
ακαπίστρωτα (neuter nominative plural)
ακαπίστρωτου (genitive masculine singular)
ακαπίστρωτης (feminine genitive singular)
ακαπίστρωτου (genitive neuter singular)
ακαπίστρωτων (genitive masculine)
ακαπίστρωτων (feminine genitive plural)
ακαπίστρωτων (genitive neuter plural)
ακαπίστρωτο (accusative masculine singular)
ακαπίστρωτη (accusative feminine singular)
ακαπίστρωτο (accusative neuter singular)
ακαπίστρωτους (accusative masculine)
ακαπίστρωτες (accusative feminine plural)
ακαπίστρωτα (accusative neuter plural)
ακαπίστρωτε (masculine singular vocative)
ακαπίστρωτη (feminine singular vocative)
ακαπίστρωτο (neuter singular vocative)
ακαπίστρωτοι (masculine vocative)
ακαπίστρωτες (feminine plural vocative)
ακαπίστρωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ακαπίστρωτος

el-decl-adj-table

ακαπίστρωτος (akapístrotos)

ακαπίστρωτη (akapístroti)

ακαπίστρωτο (akapístroto)

ακαπίστρωτοι (akapístrotoi)

ακαπίστρωτες (akapístrotes)

ακαπίστρωτα (akapístrota)

ακαπίστρωτου (akapístrotou)

ακαπίστρωτης (akapístrotis)

ακαπίστρωτου (akapístrotou)

ακαπίστρωτων (akapístroton)

ακαπίστρωτων (akapístroton)

ακαπίστρωτων (akapístroton)

ακαπίστρωτο (akapístroto)

ακαπίστρωτη (akapístroti)

ακαπίστρωτο (akapístroto)

ακαπίστρωτους (akapístrotous)

ακαπίστρωτες (akapístrotes)

ακαπίστρωτα (akapístrota)

ακαπίστρωτε (akapístrote)

ακαπίστρωτη (akapístroti)

ακαπίστρωτο (akapístroto)

ακαπίστρωτοι (akapístrotoi)

ακαπίστρωτες (akapístrotes)

ακαπίστρωτα (akapístrota)

(equestrianism) unbridled, without a bridle or halter


ακόντιση

akóntisi (romanization)
ακόντιση (nominative singular)
ακόντισης (genitive singular)
ακόντιση (accusative singular)
ακόντιση (singular vocative)


ακροστασία

head

ακροστασία • (akrostasía) f (plural ακροστασίες)

akrostasía (romanization)
ακροστασίες (plural)
ακροστασία (nominative singular)
ακροστασίες (nominative plural)
ακροστασίας (genitive singular)
ακροστασιών (genitive plural)
ακροστασία (accusative singular)
ακροστασίες (accusative plural)
ακροστασία (singular vocative)
ακροστασίες (plural vocative)

(gymnastics) on tiptoe (the exercise or position)


αλπινιστής

αλπινιστής • (alpinistís) m (plural αλπινιστές, feminine αλπινίστρια)

alpinistís (romanization)
αλπινιστές (plural)
αλπινίστρια (feminine)
αλπινιστής (nominative singular)
αλπινιστές (nominative plural)
αλπινιστή (genitive singular)
αλπινιστών (genitive plural)
αλπινιστή (accusative singular)
αλπινιστές (accusative plural)
αλπινιστή (singular vocative)
αλπινιστές (plural vocative)

Άλπεις (Álpeis, “Alps”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), calque of French alpiniste.


αλπινισμός

head

αλπινισμός • (alpinismós) m (uncountable)

alpinismós (romanization)
αλπινισμός (nominative singular)
αλπινισμού (genitive singular)
αλπινισμό (accusative singular)
αλπινισμέ (singular vocative)


αλπινίστρια

αλπινίστριες

αλπινίστρια • (alpinístria) m (plural αλπινίστριες, masculine αλπινιστής)

el-noun

αλπινίστριες

alpinístria (romanization)
αλπινίστριες (plural)
αλπινιστής (masculine)
αλπινίστρια (nominative singular)
αλπινίστριες (nominative plural)
αλπινίστριας (genitive singular)
αλπινιστριών (genitive plural)
αλπινίστρια (accusative singular)
αλπινίστριες (accusative plural)
αλπινίστρια (singular vocative)
αλπινίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αλπινίστριες

αλπινίστριας

αλπινιστριών

αλπινίστριες

αλπινίστριες


αλτ

Borrowed from French halte, from German halt. First attested 1876.

(gymnastics, military) halt, stop, don't move (order to stop moving)


αλτήρας

altíras (romanization)
αλτήρες (plural)
αλτήρας (nominative singular)
αλτήρες (nominative plural)
αλτήρα (genitive singular)
αλτήρων (genitive plural)
αλτήρα (accusative singular)
αλτήρες (accusative plural)
αλτήρα (singular vocative)
αλτήρες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἁλτῆρες (haltêres), which is attested in the plural only.


άλτης

head

άλτης • (áltis) m (plural άλτες, feminine άλτρια)

áltis (romanization)
άλτες (plural)
άλτρια (feminine)
άλτης (nominative singular)
άλτες (nominative plural)
άλτη (genitive singular)
αλτών (genitive plural)
άλτη (accusative singular)
άλτες (accusative plural)
άλτη (singular vocative)
άλτες (plural vocative)

άλτης του ύψους ― áltis tou ýpsous ― highjumper

άλτης του μήκους ― áltis tou míkous ― longjumper


άλτρια

άλτρια • (áltria) f (plural άλτριες, masculine άλτης)

áltria (romanization)
άλτριες (plural)
άλτης (masculine)
άλτρια (nominative singular)
άλτριες (nominative plural)
άλτριας (genitive singular)
αλτριών (genitive plural)
άλτρια (accusative singular)
άλτριες (accusative plural)
άλτρια (singular vocative)
άλτριες (plural vocative)

άλτρια του ύψους ― áltria tou ýpsous ― highjumper

άλτρια του μήκους ― áltria tou míkous ― longjumper


αμαρκάριστος

αμαρκάριστος • (amarkáristos) m (feminine αμαρκάριστη, neuter αμαρκάριστο)

amarkáristos (romanization)
αμαρκάριστη (feminine)
αμαρκάριστο (neuter)
αμαρκάριστος (masculine nominative singular)
αμαρκάριστη (feminine nominative singular)
αμαρκάριστο (neuter nominative singular)
αμαρκάριστοι (masculine nominative)
αμαρκάριστες (feminine nominative plural)
αμαρκάριστα (neuter nominative plural)
αμαρκάριστου (genitive masculine singular)
αμαρκάριστης (feminine genitive singular)
αμαρκάριστου (genitive neuter singular)
αμαρκάριστων (genitive masculine)
αμαρκάριστων (feminine genitive plural)
αμαρκάριστων (genitive neuter plural)
αμαρκάριστο (accusative masculine singular)
αμαρκάριστη (accusative feminine singular)
αμαρκάριστο (accusative neuter singular)
αμαρκάριστους (accusative masculine)
αμαρκάριστες (accusative feminine plural)
αμαρκάριστα (accusative neuter plural)
αμαρκάριστε (masculine singular vocative)
αμαρκάριστη (feminine singular vocative)
αμαρκάριστο (neuter singular vocative)
αμαρκάριστοι (masculine vocative)
αμαρκάριστες (feminine plural vocative)
αμαρκάριστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αμαρκάριστος

el-decl-adj-table

αμαρκάριστος (amarkáristos)

αμαρκάριστη (amarkáristi)

αμαρκάριστο (amarkáristo)

αμαρκάριστοι (amarkáristoi)

αμαρκάριστες (amarkáristes)

αμαρκάριστα (amarkárista)

αμαρκάριστου (amarkáristou)

αμαρκάριστης (amarkáristis)

αμαρκάριστου (amarkáristou)

αμαρκάριστων (amarkáriston)

αμαρκάριστων (amarkáriston)

αμαρκάριστων (amarkáriston)

αμαρκάριστο (amarkáristo)

αμαρκάριστη (amarkáristi)

αμαρκάριστο (amarkáristo)

αμαρκάριστους (amarkáristous)

αμαρκάριστες (amarkáristes)

αμαρκάριστα (amarkárista)

αμαρκάριστε (amarkáriste)

αμαρκάριστη (amarkáristi)

αμαρκάριστο (amarkáristo)

αμαρκάριστοι (amarkáristoi)

αμαρκάριστες (amarkáristes)

αμαρκάριστα (amarkárista)

(sports) not marked, not checked by a defender

unmarked
not marked, not checked by a defender


βολή

volí (romanization)
βολές (plural)
βολή (nominative singular)
βολές (nominative plural)
βολής (genitive singular)
βολών (genitive plural)
βολή (accusative singular)
βολές (accusative plural)
βολή (singular vocative)
βολές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek βολή (bolḗ).


γήπεδο

gípedo (romanization)
γήπεδα (plural)
γήπεδο (nominative singular)
γήπεδα (nominative plural)
γηπέδου (genitive singular)
γήπεδου (genitive singular)
γηπέδων (genitive plural)
γήπεδο (accusative singular)
γήπεδα (accusative plural)
γήπεδο (singular vocative)
γήπεδα (plural vocative)

From Ancient Greek γήπεδον (gḗpedon), from γῆ (gê, “land, earth”) + πέδον (pédon, “ground”).

γήπεδο ποδοσφαίρου

γήπεδο του τένις ― gípedo tou ténis ― tennis court

γήπεδο του γκολφ

(sports) ground, field, pitch, court, course (piece of land on which a specified sport takes place)


μονόζυγο

head

μονόζυγο • (monózygo) n

el-noun

μονόζυγο • (monózygo) n

monózygo (romanization)
μονόζυγο (nominative singular)
μονόζυγα (nominative plural)
μονόζυγου (genitive singular)
μονόζυγων (genitive plural)
μονόζυγο (accusative singular)
μονόζυγα (accusative plural)
μονόζυγο (singular vocative)
μονόζυγα (plural vocative)

(gymnastics) horizontal bar (bar or event)


σκοτώστρα

head

σκοτώστρα • (skotóstra) f (plural σκοτώστρες)

skotóstra (romanization)
σκοτώστρες (plural)
σκοτώστρα (nominative singular)
σκοτώστρες (nominative plural)
σκοτώστρας (genitive singular)
σκοτώστρα (accusative singular)
σκοτώστρες (accusative plural)
σκοτώστρα (singular vocative)
σκοτώστρες (plural vocative)

σκοτώνω (skotóno, “to kill”) + -τρα (-tra).

suffix

(colloquial, soccer) unsportsmanlike, dangerous player (usually of a defender)


αναβατήρας

head

αναβατήρας • (anavatíras) m (plural αναβατήρες)

anavatíras (romanization)
αναβατήρες (plural)
αναβατήρας (nominative singular)
αναβατήρες (nominative plural)
αναβατήρα (genitive singular)
αναβατήρων (genitive plural)
αναβατήρα (accusative singular)
αναβατήρες (accusative plural)
αναβατήρα (singular vocative)
αναβατήρες (plural vocative)


μεταβολή

μεταβολή • (metavolí) f (plural μεταβολές)

metavolí (romanization)
μεταβολές (plural)
μεταβολή (nominative singular)
μεταβολές (nominative plural)
μεταβολής (genitive singular)
μεταβολών (genitive plural)
μεταβολή (accusative singular)
μεταβολές (accusative plural)
μεταβολή (singular vocative)
μεταβολές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek μεταβολή (metabolḗ).

lbor

(exercise) about-turn (turn of 180 degrees)


καραμπόλα

head

καραμπόλα • (karampóla) f (plural καραμπόλες)

karampóla (romanization)
καραμπόλες (plural)
καραμπόλα (nominative singular)
καραμπόλες (nominative plural)
καραμπόλας (genitive singular)
καραμπόλα (accusative singular)
καραμπόλες (accusative plural)
καραμπόλα (singular vocative)
καραμπόλες (plural vocative)

κα‧ρα‧μπό‧λα

From French carambole (“red billiard ball”).

(billiards) carom, cannon (shot in which the cue ball strikes two other balls)


πολωνέζα

πολωνέζα • (polonéza) f (plural πολωνέζες)

polonéza (romanization)
πολωνέζες (plural)
πολωνέζα (nominative singular)
πολωνέζες (nominative plural)
πολωνέζας (genitive singular)
πολωνέζα (accusative singular)
πολωνέζες (accusative plural)
πολωνέζα (singular vocative)
πολωνέζες (plural vocative)

From French polonaise (“dance of Poland”).

(dance) polonaise; Polish dance in triple time


αναβολικά

anavoliká (romanization)
αναβολικά (nominative plural)
αναβολικών (genitive plural)
αναβολικά (accusative plural)
αναβολικά (plural vocative)


σουτάρω

σουτάρω • (soutáro)

el-verb

σουτάρω • (soutáro) (past σούταρα/σουτάρισα, passive σουτάρομαι)

soutáro (romanization)
σούταρα (past)
σουτάρισα (past)
σουτάρομαι (passive)
σουτάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
σουτάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σουτάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σουταριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σουτάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σουτάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σουτάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σουταριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σουτάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
σουτάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σουτάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σουταριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σουτάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
σουτάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
σουταριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σουταριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σουτάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σουτάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σουτάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σουταριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σουταριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σουτάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σουτάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σουτάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σουτάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σουτάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σουταριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σουταριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σούταρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σουτάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σούταρα (active first-person indicative past perfective singular)
σουτάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
σουταριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σουταριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σουταρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σούταρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σουτάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σούταρες (active indicative past perfective second-person singular)
σουτάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
σουταριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σουταριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σουταρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σούταρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σουτάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σούταρε (active indicative past perfective singular third-person)
σουτάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
σουταριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σουταριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σουταρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σουτάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σουτάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
σουταριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σουταριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σουτάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σουτάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
σουταριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σουταριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σούταραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σουτάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σουτάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σουτάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σούταραν (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάραν (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σουταριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σουταρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σουταριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σουταριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σουτάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σουτάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σουτάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σουταριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σούταρε (active imperative imperfective second-person singular)
σουτάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
σούταρε (active imperative perfective second-person singular)
σουτάρισε (active imperative perfective second-person singular)
σουταρίσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
σουτάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
σουτάρετε (active imperative perfective plural second-person)
σουτάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σουταριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σουτάροντας (active participle present)
έχοντας σουτάρει (active participle past)
σουταρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σουτάρει (active infinitive-aorist)
σουταριστεί (infinitive-aorist passive)

Σούταρε από απόσταση και δεν έβαλε γκολ.

He shot from a distance and didn't get a goal.

Soútare apó apóstasi kai den évale gkol.

(sports, intransitive) to shoot, strike (fire a ball at target)


αναπνευστήρας

head

αναπνευστήρες

αναπνευστήρας • (anapnefstíras) m (plural αναπνευστήρες)

el-noun

αναπνευστήρες

anapnefstíras (romanization)
αναπνευστήρες (plural)
αναπνευστήρας (nominative singular)
αναπνευστήρες (nominative plural)
αναπνευστήρα (genitive singular)
αναπνευστήρων (genitive plural)
αναπνευστήρα (accusative singular)
αναπνευστήρες (accusative plural)
αναπνευστήρα (singular vocative)
αναπνευστήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αναπνευστήρας

αναπνευστήρες

αναπνευστήρα

αναπνευστήρων

αναπνευστήρα

αναπνευστήρες

αναπνευστήρα

αναπνευστήρες


σέντερ φορ

head

σέντερ φορ • (sénter for) m (indeclinable)

(soccer) centre forward (most central of the strikers)


σέντερ

(soccer) centre (player position in centre of field)


σέντερ μπακ

σέντερ μπακ • (sénter bak) m (indeclinable)

(soccer) centre-back (player who plays in the centre of defence)


οφσάιντ

(sports) offside (in an illegal position ahead of the ball)


αναστροφή

αναστροφή • (anastrofí) f (plural αναστροφές)

anastrofí (romanization)
αναστροφές (plural)
αναστροφή (nominative singular)
αναστροφές (nominative plural)
αναστροφής (genitive singular)
αναστροφών (genitive plural)
αναστροφή (accusative singular)
αναστροφές (accusative plural)
αναστροφή (singular vocative)
αναστροφές (plural vocative)

α‧να‧στρο‧φή

From Ancient Greek ἀναστροφή (anastrophḗ).

(exercise) lying on the back with legs raised


μπόουλινγκ

μπόουλινγκ • (bóoulingk) n (indeclinable)


αφετηρία

αφετηρία • (afetiría) f (plural αφετηρίες)

afetiría (romanization)
αφετηρίες (plural)
αφετηρία (nominative singular)
αφετηρίες (nominative plural)
αφετηρίας (genitive singular)
αφετηριών (genitive plural)
αφετηρία (accusative singular)
αφετηρίες (accusative plural)
αφετηρία (singular vocative)
αφετηρίες (plural vocative)


αντικριστός

αντικριστός • (antikristós) m (feminine αντικριστή, neuter αντικριστό)

antikristós (romanization)
αντικριστή (feminine)
αντικριστό (neuter)
αντικριστός (masculine nominative singular)
αντικριστή (feminine nominative singular)
αντικριστό (neuter nominative singular)
αντικριστοί (masculine nominative)
αντικριστές (feminine nominative plural)
αντικριστά (neuter nominative plural)
αντικριστού (genitive masculine singular)
αντικριστής (feminine genitive singular)
αντικριστού (genitive neuter singular)
αντικριστών (genitive masculine)
αντικριστών (feminine genitive plural)
αντικριστών (genitive neuter plural)
αντικριστό (accusative masculine singular)
αντικριστή (accusative feminine singular)
αντικριστό (accusative neuter singular)
αντικριστούς (accusative masculine)
αντικριστές (accusative feminine plural)
αντικριστά (accusative neuter plural)
αντικριστέ (masculine singular vocative)
αντικριστή (feminine singular vocative)
αντικριστό (neuter singular vocative)
αντικριστοί (masculine vocative)
αντικριστές (feminine plural vocative)
αντικριστά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αντικριστός (antikristós)

αντικριστή (antikristí)

αντικριστό (antikristó)

αντικριστοί (antikristoí)

αντικριστές (antikristés)

αντικριστά (antikristá)

αντικριστού (antikristoú)

αντικριστής (antikristís)

αντικριστού (antikristoú)

αντικριστών (antikristón)

αντικριστών (antikristón)

αντικριστών (antikristón)

αντικριστό (antikristó)

αντικριστή (antikristí)

αντικριστό (antikristó)

αντικριστούς (antikristoús)

αντικριστές (antikristés)

αντικριστά (antikristá)

αντικριστέ (antikristé)

αντικριστή (antikristí)

αντικριστό (antikristó)

αντικριστοί (antikristoí)

αντικριστές (antikristés)

αντικριστά (antikristá)

αντικρίζω

to set eyes on, to face, to look in the face


αντιντόπινγκ

head

αντιντόπινγκ • (antintópingk) n (indeclinable)


αντιπερισπασμός

αντιπερισπασμοί

αντιπερισπασμός • (antiperispasmós) m (plural αντιπερισπασμοί)

el-noun

αντιπερισπασμοί

antiperispasmós (romanization)
αντιπερισπασμοί (plural)
αντιπερισπασμός (nominative singular)
αντιπερισπασμοί (nominative plural)
αντιπερισπασμού (genitive singular)
αντιπερισπασμών (genitive plural)
αντιπερισπασμό (accusative singular)
αντιπερισπασμούς (accusative plural)
αντιπερισπασμέ (singular vocative)
αντιπερισπασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπερισπασμός

αντιπερισπασμοί

αντιπερισπασμού

αντιπερισπασμών

αντιπερισπασμό

αντιπερισπασμούς

αντιπερισπασμέ

αντιπερισπασμοί

From Ancient Greek ἀντιπερισπῶ (antiperispô, “to divert”).

der

(military, boxing, fencing, martial arts) feint, diversion, distraction


αντιστροφή

head

αντιστροφή • (antistrofí) f (plural αντιστροφές)

antistrofí (romanization)
αντιστροφές (plural)
αντιστροφή (nominative singular)
αντιστροφές (nominative plural)
αντιστροφής (genitive singular)
αντιστροφών (genitive plural)
αντιστροφή (accusative singular)
αντιστροφές (accusative plural)
αντιστροφή (singular vocative)
αντιστροφές (plural vocative)

(archaic, dance) a change to the opposite direction


αντισφαιριστής

αντισφαιριστές

αντισφαιρίστρια

αντισφαιριστής • (antisfairistís) m (plural αντισφαιριστές, feminine αντισφαιρίστρια)

el-noun

αντισφαιριστές

αντισφαιρίστρια

antisfairistís (romanization)
αντισφαιριστές (plural)
αντισφαιρίστρια (feminine)
αντισφαιριστής (nominative singular)
αντισφαιριστές (nominative plural)
αντισφαιριστή (genitive singular)
αντισφαιριστών (genitive plural)
αντισφαιριστή (accusative singular)
αντισφαιριστές (accusative plural)
αντισφαιριστή (singular vocative)
αντισφαιριστές (plural vocative)

el-decl-noun

αντισφαιριστής

αντισφαιριστές

αντισφαιριστή

αντισφαιριστών

αντισφαιριστή

αντισφαιριστές

αντισφαιριστή

αντισφαιριστές


αντισφαιρίστρια

head

αντισφαιρίστριες

αντισφαιριστής

αντισφαιρίστρια • (antisfairístria) f (plural αντισφαιρίστριες, masculine αντισφαιριστής)

el-noun

αντισφαιρίστριες

αντισφαιριστής

antisfairístria (romanization)
αντισφαιρίστριες (plural)
αντισφαιριστής (masculine)
αντισφαιρίστρια (nominative singular)
αντισφαιρίστριες (nominative plural)
αντισφαιρίστριας (genitive singular)
αντισφαιριστριών (genitive plural)
αντισφαιρίστρια (accusative singular)
αντισφαιρίστριες (accusative plural)
αντισφαιρίστρια (singular vocative)
αντισφαιρίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αντισφαιρίστρια

αντισφαιρίστριες

αντισφαιρίστριας

αντισφαιριστριών

αντισφαιρίστρια

αντισφαιρίστριες

αντισφαιρίστρια

αντισφαιρίστριες


ΝΟΧ

Ναυτικός ναυτικός

Όμιλος όμιλος

(sports) Ναυτικός Όμιλος Χίου, NC Chios (an aquatic club on Chios)


τεχνητός χλοοτάπητας

head

τεχνητοί χλοοτάπητες

τεχνητός χλοοτάπητας • (technitós chlootápitas) m (plural τεχνητοί χλοοτάπητες)

el-noun

τεχνητοί χλοοτάπητες

technitós chlootápitas (romanization)
τεχνητοί χλοοτάπητες (plural)

en-τεχνητός_χλοοτάπητας-el-noun-sWZR9Aft


απλωτή

aplotí (romanization)
απλωτές (plural)
απλωτή (nominative singular)
απλωτές (nominative plural)
απλωτής (genitive singular)
απλωτών (genitive plural)
απλωτή (accusative singular)
απλωτές (accusative plural)
απλωτή (singular vocative)
απλωτές (plural vocative)


απέταλος

head

απέταλος • (apétalos) m (feminine απέταλη, neuter απέταλο)

apétalos (romanization)
απέταλη (feminine)
απέταλο (neuter)
απέταλος (masculine nominative singular)
απέταλη (feminine nominative singular)
απέταλο (neuter nominative singular)
απέταλοι (masculine nominative)
απέταλες (feminine nominative plural)
απέταλα (neuter nominative plural)
απέταλου (genitive masculine singular)
απέταλης (feminine genitive singular)
απέταλου (genitive neuter singular)
απέταλων (genitive masculine)
απέταλων (feminine genitive plural)
απέταλων (genitive neuter plural)
απέταλο (accusative masculine singular)
απέταλη (accusative feminine singular)
απέταλο (accusative neuter singular)
απέταλους (accusative masculine)
απέταλες (accusative feminine plural)
απέταλα (accusative neuter plural)
απέταλε (masculine singular vocative)
απέταλη (feminine singular vocative)
απέταλο (neuter singular vocative)
απέταλοι (masculine vocative)
απέταλες (feminine plural vocative)
απέταλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απέταλος (apétalos)

απέταλη (apétali)

απέταλο (apétalo)

απέταλοι (apétaloi)

απέταλες (apétales)

απέταλα (apétala)

απέταλου (apétalou)

απέταλης (apétalis)

απέταλου (apétalou)

απέταλων (apétalon)

απέταλων (apétalon)

απέταλων (apétalon)

απέταλο (apétalo)

απέταλη (apétali)

απέταλο (apétalo)

απέταλους (apétalous)

απέταλες (apétales)

απέταλα (apétala)

απέταλε (apétale)

απέταλη (apétali)

απέταλο (apétalo)

απέταλοι (apétaloi)

απέταλες (apétales)

απέταλα (apétala)

Either Learned borrowing from Katharevousa ἀπέταλος (apétalos), attested since 1873, from Koine Greek ἀπέτηλος (apétēlos) with change to πεταλ- from Ancient Greek πέταλον (pétalon)
Or learned borrowing from French apétale < a- + pétale from Ancient Greek πέταλον (pétalon), Morphologically, α- (a-, alpha privative) + Ancient Greek πέταλ(ον) (pétal(on)) + suffix for adjectives -ος (-os).
Or, related to the unattested Ancient Greek ᾱ̓πέτᾰλος (āpétălos).
For the taxonomic term απέταλα (apétala) see the New Latin apetala (example, Nestegis apetala.

lbor

(rare definition, equestrianism) unshoed, unshod


αραβούργημα

head

αραβούργηματα

αραβούργημα • (aravoúrgima) n (plural αραβούργηματα)

el-noun

αραβούργηματα

aravoúrgima (romanization)
αραβούργηματα (plural)
αραβούργημα (nominative singular)
αραβουργήματα (nominative plural)
αραβουργήματος (genitive singular)
αραβουργημάτων (genitive plural)
αραβούργημα (accusative singular)
αραβουργήματα (accusative plural)
αραβούργημα (singular vocative)
αραβουργήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αραβουργήματα

αραβουργήματος

αραβουργημάτων

αραβουργήματα

αραβουργήματα


ΑΕΚ

Αθλητική αθλητικός#Greek

Ένωσις ένωση#Greek

Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντινούπολη#Greek

(sports) Initialism of Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως (Athlitikí Énosis Konstantinoupóleos). (Athletic Union of Constantinople — a Greek multisport club)


σέλα

séla (romanization)
σέλες (plural)
σέλα (nominative singular)
σέλες (nominative plural)
σέλας (genitive singular)
σελών (genitive plural)
σέλα (accusative singular)
σέλες (accusative plural)
σέλα (singular vocative)
σέλες (plural vocative)


συνάντηση

head

συνάντηση • (synántisi) f (plural συναντήσεις)

synántisi (romanization)
συναντήσεις (plural)
συνάντηση (nominative singular)
συναντήσεις (nominative plural)
συνάντησης (genitive singular)
συναντήσεων (genitive plural)
συνάντηση (accusative singular)
συναντήσεις (accusative plural)
συνάντηση (singular vocative)
συναντήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συναντήσεως (synantíseos)

συ‧νά‧ντη‧ση

Learned borrowing from Ancient Greek συνάντησις (sunántēsis), from συναντάω (sunantáō) + -σις (-sis). By surface analysis, συναντάω (synantáo) + -ση (-si).

surf

(sports) encounter (a match between two opposing sides)


φάση

fási (romanization)
φάσεις (plural)
φάση (nominative singular)
φάσεις (nominative plural)
φάσης (genitive singular)
φάσεων (genitive plural)
φάση (accusative singular)
φάσεις (accusative plural)
φάση (singular vocative)
φάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: φάσεως (fáseos)

Learnedly from Ancient Greek φᾰ́σῐς (phắsĭs, “appearance”), with semantic loan from English phase for the non-astronomical senses.


έλξη

élxi (romanization)
έλξεις (plural)
έλξη (nominative singular)
έλξεις (nominative plural)
έλξης (genitive singular)
έλξεων (genitive plural)
έλξη (accusative singular)
έλξεις (accusative plural)
έλξη (singular vocative)
έλξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: έλξεως (élxeos)

Learned borrowing from Ancient Greek ἕλξις (hélxis), with semantic loan from English attraction.


βαθμολογία

head

βαθμολογία • (vathmología) f (plural βαθμολογίες)

vathmología (romanization)
βαθμολογίες (plural)
βαθμολογία (nominative singular)
βαθμολογίες (nominative plural)
βαθμολογίας (genitive singular)
βαθμολογιών (genitive plural)
βαθμολογία (accusative singular)
βαθμολογίες (accusative plural)
βαθμολογία (singular vocative)
βαθμολογίες (plural vocative)

Learnedly from βαθμολογώ (vathmologó) + -ία (-ía).


προθέρμανση

προθερμάνσεις

προθέρμανση • (prothérmansi) f (plural προθερμάνσεις)

el-noun

προθερμάνσεις

prothérmansi (romanization)
προθερμάνσεις (plural)
προθέρμανση (nominative singular)
προθερμάνσεις (nominative plural)
προθέρμανσης (genitive singular)
προθερμάνσεων (genitive plural)
προθέρμανση (accusative singular)
προθερμάνσεις (accusative plural)
προθέρμανση (singular vocative)
προθερμάνσεις (plural vocative)

el-decl-noun

προθερμάνσεις

προθέρμανσης

προθερμάνσεων

προθερμάνσεις

προθερμάνσεις

Older or formal genitive singular: προθερμάνσεως (prothermánseos)

προ‧θέρ‧μαν‧ση

Learned borrowing from Koine Greek προθέρμανσις (prothérmansis) + -ση (-si), with semantic loan from English warming up and German Anwärmen.

lbor

προθέρμανσις

(exercise) warming up, warm-up, warmup (a regime of gentle exercise undertaken before some strenuous exercise or sport)


φόρμα

fórma (romanization)
φόρμες (plural)
φόρμα (nominative singular)
φόρμες (nominative plural)
φόρμας (genitive singular)
φορμών (genitive plural)
φόρμα (accusative singular)
φόρμες (accusative plural)
φόρμα (singular vocative)
φόρμες (plural vocative)

Borrowed from Italian forma, from Latin forma.

(exercise) training kit (clothing worn during training)


τελείωμα

head

τελείωμα • (teleíoma) n (plural τελειώματα)

teleíoma (romanization)
τελειώματα (plural)
τελείωμα (nominative singular)
τελειώματα (nominative plural)
τελειώματος (genitive singular)
τελειωμάτων (genitive plural)
τελείωμα (accusative singular)
τελειώματα (accusative plural)
τελείωμα (singular vocative)
τελειώματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek τελείωμα (teleíōma).

lbor

(sports) finish (shot on goal, especially one that ends in a goal)


δρομέας

droméas (romanization)
δρομείς (plural)
δρομέας (nominative singular)
δρομείς (nominative plural)
δρομέα (genitive singular)
δρομέων (genitive plural)
δρομέα (accusative singular)
δρομείς (accusative plural)
δρομέα (singular vocative)
δρομείς (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek δρομεύς (dromeús) with semantic loan from English cursor.


στίβος

stívos (romanization)
στίβοι (plural)
στίβος (nominative singular)
στίβοι (nominative plural)
στίβου (genitive singular)
στίβων (genitive plural)
στίβο (accusative singular)
στίβους (accusative plural)
στίβε (singular vocative)
στίβοι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek στίβος (stíbos, “trodden path, track”) with semantic loan from English track (path or course laid out for a race).

(sports, by extension) athletics, track and field


σκυταλοδρομία

head

σκυταλοδρομίες

σκυταλοδρομία • (skytalodromía) f (plural σκυταλοδρομίες)

el-noun

σκυταλοδρομίες

skytalodromía (romanization)
σκυταλοδρομίες (plural)
σκυταλοδρομία (nominative singular)
σκυταλοδρομίες (nominative plural)
σκυταλοδρομίας (genitive singular)
σκυταλοδρομιών (genitive plural)
σκυταλοδρομία (accusative singular)
σκυταλοδρομίες (accusative plural)
σκυταλοδρομία (singular vocative)
σκυταλοδρομίες (plural vocative)

el-decl-noun

σκυταλοδρομία

σκυταλοδρομίες

σκυταλοδρομίας

σκυταλοδρομιών

σκυταλοδρομία

σκυταλοδρομίες

σκυταλοδρομία

σκυταλοδρομίες

σκυ‧τα‧λο‧δρο‧μί‧α

Learnedly from σκυτάλ(η) (skytál(i)) + -ο- (-o-) + -δρομία (-dromía).

af

σκυτάλη<alt:σκυτάλ(η)>


άλμα εις ύψος

head

άλμα εις ύψος • (álma eis ýpsos) n

el-noun

άλμα εις ύψος • (álma eis ýpsos) n


άλμα επί κοντώ

head

άλμα επί κοντώ

άλμα επί κοντώ • (álma epí kontó) n

el-noun

άλμα επί κοντώ

άλμα επί κοντώ • (álma epí kontó) n


σκοράρω

head

σκοράρω • (skoráro)

el-verb

σκοράρω • (skoráro) (past σκόραρα/σκοράρισα, passive —)

skoráro (romanization)
σκόραρα (past)
σκοράρισα (past)
σκοράρω (active first-person imperfective indicative present singular)
σκοράρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σκοράρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σκοράρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σκοράρει (active imperfective indicative present singular third-person)
σκοράρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σκοράρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σκοράρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σκοράρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σκοράρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σκοράρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σκοράρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σκοράρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σκοράρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σκόραρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σκοράριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σκόραρα (active first-person indicative past perfective singular)
σκοράρισα (active first-person indicative past perfective singular)
σκόραρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σκοράριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σκόραρες (active indicative past perfective second-person singular)
σκοράρισες (active indicative past perfective second-person singular)
σκόραρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σκοράριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σκόραρε (active indicative past perfective singular third-person)
σκοράρισε (active indicative past perfective singular third-person)
σκοράραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σκοράραμε (active first-person indicative past perfective plural)
σκοράρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σκοράρατε (active indicative past perfective plural second-person)
σκόραραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοράραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοράρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοράριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκόραραν (active indicative past perfective plural third-person)
σκοράραν (active indicative past perfective plural third-person)
σκοράρανε (active indicative past perfective plural third-person)
σκοράρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα σκοράρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σκοράρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
σκόραρε (active imperative imperfective second-person singular)
σκοράριζε (active imperative imperfective second-person singular)
σκόραρε (active imperative perfective second-person singular)
σκοράρισε (active imperative perfective second-person singular)
σκοράρετε (active imperative imperfective plural second-person)
σκοράρετε (active imperative perfective plural second-person)
σκοράροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας σκοράρει (active indeclinable participle perfect)
σκοράρει (infinitive-aorist)

(sports) to score (to earn points in a game)


φιγούρα

head

φιγούρα • (figoúra) f (plural φιγούρες)

el-noun

φιγούρα • (figoúra) f (plural φιγούρες)

figoúra (romanization)
φιγούρες (plural)
φιγούρα (nominative singular)
φιγούρες (nominative plural)
φιγούρας (genitive singular)
φιγουρών (genitive plural)
φιγούρα (accusative singular)
φιγούρες (accusative plural)
φιγούρα (singular vocative)
φιγούρες (plural vocative)

Borrowed from Italian figura, with the 'face card' sense from Genoese.


ισοφαρίζω

head

ισοφαρίζω • (isofarízo)

el-verb

ισοφαρίζομαι

ισοφαρίζω • (isofarízo) (past ισοφάρισα, passive ισοφαρίζομαι)

isofarízo (romanization)
ισοφάρισα (past)
ισοφαρίζομαι (passive)
ισοφαρίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ισοφαρίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ισοφαρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ισοφαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ισοφαρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ισοφαρίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ισοφαρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ισοφαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ισοφαρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ισοφαρίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ισοφαρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ισοφαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ισοφαρίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ισοφαρίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ισοφαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ισοφαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ισοφαρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ισοφαρίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ισοφαρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ισοφαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ισοφαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ισοφαρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ισοφαρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ισοφαρίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ισοφαρίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ισοφαρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ισοφαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ισοφαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ισοφάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ισοφάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
ισοφαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ισοφαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ισοφαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ισοφάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ισοφάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
ισοφαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ισοφαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ισοφαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ισοφάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ισοφάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
ισοφαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ισοφαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ισοφαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ισοφαρίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ισοφαρίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ισοφαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ισοφαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ισοφαρίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ισοφαρίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ισοφαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ισοφαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ισοφάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ισοφαρίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ισοφαρίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ισοφάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ισοφαρίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ισοφαρίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ισοφαρίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ισοφαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ισοφαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ισοφαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ισοφαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ισοφαρίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ισοφαρίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ισοφαρίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ισοφαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ισοφάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
ισοφάρισε (active imperative perfective second-person singular)
ισοφαρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ισοφαρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ισοφαρίστε (active imperative perfective plural second-person)
ισοφαρίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ισοφαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ισοφαρίζοντας (active participle present)
ισοφαριζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ισοφαρίσει (active participle past)
ισοφαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ισοφαρίσει (active infinitive-aorist)
ισοφαριστεί (infinitive-aorist passive)

ι‧σο‧φα‧ρί‧ζω

Learned borrowing from Ancient Greek ἰσοφαρίζω (isopharízō).

lbor

(sports) to equalize, to level, to draw level (to make the score of a game equal)


διαιτητεύω

head

διαιτητεύω • (diaititévo)

el-verb

διαιτητεύω • (diaititévo) (past διαιτήτευσα, passive —)

diaititévo (romanization)
διαιτήτευσα (past)
διαιτητεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
διαιτητεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διαιτητεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διαιτητεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διαιτητεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
διαιτητεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διαιτητεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διαιτητεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διαιτητεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διαιτητεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διαιτητεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διαιτητεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διαιτητεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαιτητεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαιτήτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διαιτήτευσα (active first-person indicative past perfective singular)
διαιτήτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διαιτήτευσες (active indicative past perfective second-person singular)
διαιτήτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διαιτήτευσε (active indicative past perfective singular third-person)
διαιτητεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διαιτητεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διαιτητεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διαιτητεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διαιτήτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαιτητεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαιτητεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαιτήτευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαιτητεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαιτητεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα διαιτητεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διαιτητεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
διαιτήτευε (active imperative imperfective second-person singular)
διαιτήτευσε (active imperative perfective second-person singular)
διαιτητεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
διαιτητεύστε (active imperative perfective plural second-person)
διαιτητεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας διαιτητεύσει (active indeclinable participle perfect)
διαιτητεύσει (infinitive-aorist)

δι‧αι‧τη‧τεύ‧ω

Learnedly from διαιτητ(ής) (diaitit(ís)) + -εύω (-évo).

af

διαιτητής<alt:διαιτητ(ής)>


διαιτησία

head

διαιτησία • (diaitisía) f

el-noun

διαιτησία • (diaitisía) f

diaitisía (romanization)
διαιτησία (nominative singular)
διαιτησίες (nominative plural)
διαιτησίας (genitive singular)
διαιτησιών (genitive plural)
διαιτησία (accusative singular)
διαιτησίες (accusative plural)
διαιτησία (singular vocative)
διαιτησίες (plural vocative)

δι‧αι‧τη‧σί‧α

Learnedly from διαιτη(τής) (diaiti(tís)) + -σία (-sía), a calque of French arbitrage.

af

διαιτητής<alt:διαιτη(τής)>


παράταση

head

παράταση • (parátasi) f (plural παρατάσεις)

parátasi (romanization)
παρατάσεις (plural)
παράταση (nominative singular)
παρατάσεις (nominative plural)
παράτασης (genitive singular)
παρατάσεων (genitive plural)
παράταση (accusative singular)
παρατάσεις (accusative plural)
παράταση (singular vocative)
παρατάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παρατάσεως (paratáseos)

Learned borrowing from Ancient Greek παράτασις (parátasis) with -ση (-si) suffix and semantic loan from French prolongation (“extra time, overtime”).


τρέξιμο

head

τρέξιμο • (tréximo) n (plural τρεξίματα)

tréximo (romanization)
τρεξίματα (plural)
τρέξιμο (nominative singular)
τρεξίματα (nominative plural)
τρεξίματος (genitive singular)
τρεξιμάτων (genitive plural)
τρέξιμο (accusative singular)
τρεξίματα (accusative plural)
τρέξιμο (singular vocative)
τρεξίματα (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek τρέξιμον (tréximon). By surface analysis, τρεξ- (stem of τρέχω (trécho)) + -ιμο (-imo).

surf

stem of <i class="Grek mention" lang="el">τρέχω</i> (trécho)

running (the action of moving forward quickly upon two feet by alternately making a short jump off either foot)


επιθετικά

head

επιθετικά • (epithetiká)

el-verb

επιθετικά • (epithetiká)

ε‧πι‧θε‧τι‧κά

aggressively, offensively (in a manner characterized by aggression or attack)

(sports) offensively (in a manner that is directed towards scoring)


φανέλα

fanéla (romanization)
φανέλες (plural)
φανέλα (nominative singular)
φανέλες (nominative plural)
φανέλας (genitive singular)
φανελών (genitive plural)
φανέλα (accusative singular)
φανέλες (accusative plural)
φανέλα (singular vocative)
φανέλες (plural vocative)

Borrowed from Venetan fanela, from Italian flanella, from French flanelle.


μουντιάλ

(soccer, colloquial, often capitalized) world cup, World Cup


γηπεδούχος

head

γηπεδούχος • (gipedoúchos) m (feminine γηπεδούχος or γηπεδούχα, neuter γηπεδούχο)

gipedoúchos (romanization)
γηπεδούχος (feminine)
γηπεδούχα (feminine)
γηπεδούχο (neuter)
γηπεδούχος (masculine nominative singular)
γηπεδούχος (feminine nominative singular)
γηπεδούχα (feminine nominative singular)
γηπεδούχο (neuter nominative singular)
γηπεδούχοι (masculine nominative)
γηπεδούχοι (feminine nominative plural)
γηπεδούχες (feminine nominative plural)
γηπεδούχα (neuter nominative plural)
γηπεδούχου (genitive masculine singular)
γηπεδούχου (feminine genitive singular)
γηπεδούχας (feminine genitive singular)
γηπεδούχου (genitive neuter singular)
γηπεδούχων (genitive masculine)
γηπεδούχων (feminine genitive plural)
γηπεδούχων (genitive neuter plural)
γηπεδούχο (accusative masculine singular)
γηπεδούχο (accusative feminine singular)
γηπεδούχα (accusative feminine singular)
γηπεδούχο (accusative neuter singular)
γηπεδούχους (accusative masculine)
γηπεδούχους (accusative feminine plural)
γηπεδούχες (accusative feminine plural)
γηπεδούχα (accusative neuter plural)
γηπεδούχε (masculine singular vocative)
γηπεδούχε (feminine singular vocative)
γηπεδούχα (feminine singular vocative)
γηπεδούχο (neuter singular vocative)
γηπεδούχοι (masculine vocative)
γηπεδούχοι (feminine plural vocative)
γηπεδούχες (feminine plural vocative)
γηπεδούχα (neuter plural vocative)

γη‧πε‧δού‧χος

Learnedly from γήπεδ(ο) (gíped(o)) + -ούχος (-oúchos).

af

γήπεδο<alt:γήπεδ(ο)>

home-team (attributive), playing at home

(nominalized, in the singular or in the plural) home team


κεφαλιά

head

κεφαλιά • (kefaliá) f (plural κεφαλιές)

el-noun

κεφαλιά • (kefaliá) f (plural κεφαλιές)

kefaliá (romanization)
κεφαλιές (plural)
κεφαλιά (nominative singular)
κεφαλιές (nominative plural)
κεφαλιάς (genitive singular)
κεφαλιών (genitive plural)
κεφαλιά (accusative singular)
κεφαλιές (accusative plural)
κεφαλιά (singular vocative)
κεφαλιές (plural vocative)

af

κεφάλι<alt:κεφάλ(ι)>

(soccer) header (act of hitting the ball with the head)