αντιπερασπισμός

head

αντιπερασπισμοί

αντιπερασπισμός • (antiperaspismós) m (plural αντιπερασπισμοί)

el-noun

αντιπερασπισμοί

antiperaspismós (romanization)
αντιπερασπισμοί (plural)
αντιπερασπισμός (nominative singular)
αντιπερασπισμοί (nominative plural)
αντιπερασπισμού (genitive singular)
αντιπερασπισμών (genitive plural)
αντιπερασπισμό (accusative singular)
αντιπερασπισμούς (accusative plural)
αντιπερασπισμέ (singular vocative)
αντιπερασπισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπερασπισμός

αντιπερασπισμοί

αντιπερασπισμού

αντιπερασπισμών

αντιπερασπισμό

αντιπερασπισμούς

αντιπερασπισμέ

αντιπερασπισμοί

(military) diversion, feint, distraction


αντιπολιτευτικός

head

αντιπολιτευτική

αντιπολιτευτικό

αντιπολιτευτικός • (antipoliteftikós) m (feminine αντιπολιτευτική, neuter αντιπολιτευτικό)

el-adj

αντιπολιτευτική

αντιπολιτευτικό

antipoliteftikós (romanization)
αντιπολιτευτική (feminine)
αντιπολιτευτικό (neuter)
αντιπολιτευτικός (masculine nominative singular)
αντιπολιτευτική (feminine nominative singular)
αντιπολιτευτικό (neuter nominative singular)
αντιπολιτευτικοί (masculine nominative plural)
αντιπολιτευτικές (feminine nominative plural)
αντιπολιτευτικά (neuter nominative plural)
αντιπολιτευτικού (genitive masculine singular)
αντιπολιτευτικής (feminine genitive singular)
αντιπολιτευτικού (genitive neuter singular)
αντιπολιτευτικών (genitive masculine plural)
αντιπολιτευτικών (feminine genitive plural)
αντιπολιτευτικών (genitive neuter plural)
αντιπολιτευτικό (accusative masculine singular)
αντιπολιτευτική (accusative feminine singular)
αντιπολιτευτικό (accusative neuter singular)
αντιπολιτευτικούς (accusative masculine plural)
αντιπολιτευτικές (accusative feminine plural)
αντιπολιτευτικά (accusative neuter plural)
αντιπολιτευτικέ (masculine singular vocative)
αντιπολιτευτική (feminine singular vocative)
αντιπολιτευτικό (neuter singular vocative)
αντιπολιτευτικοί (masculine plural vocative)
αντιπολιτευτικές (feminine plural vocative)
αντιπολιτευτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιπολιτευτικ

el-decl-adj-a

αντιπολιτευτικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιπολιτευτικός

αντιπολιτευτικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιπολιτευτικ

el-decl-adj-table

αντιπολιτευτικός (antipoliteftikós)

αντιπολιτευτική (antipoliteftikí)

αντιπολιτευτικό (antipoliteftikó)

αντιπολιτευτικοί (antipoliteftikoí)

αντιπολιτευτικές (antipoliteftikés)

αντιπολιτευτικά (antipoliteftiká)

αντιπολιτευτικού (antipoliteftikoú)

αντιπολιτευτικής (antipoliteftikís)

αντιπολιτευτικού (antipoliteftikoú)

αντιπολιτευτικών (antipoliteftikón)

αντιπολιτευτικών (antipoliteftikón)

αντιπολιτευτικών (antipoliteftikón)

αντιπολιτευτικό (antipoliteftikó)

αντιπολιτευτική (antipoliteftikí)

αντιπολιτευτικό (antipoliteftikó)

αντιπολιτευτικούς (antipoliteftikoús)

αντιπολιτευτικές (antipoliteftikés)

αντιπολιτευτικά (antipoliteftiká)

αντιπολιτευτικέ (antipoliteftiké)

αντιπολιτευτική (antipoliteftikí)

αντιπολιτευτικό (antipoliteftikó)

αντιπολιτευτικοί (antipoliteftikoí)

αντιπολιτευτικές (antipoliteftikés)

αντιπολιτευτικά (antipoliteftiká)

(politics) in opposition (parliamentary)


αντιπολιτικός

head

αντιπολιτική

αντιπολιτικό

αντιπολιτικός • (antipolitikós) m (feminine αντιπολιτική, neuter αντιπολιτικό)

el-adj

αντιπολιτική

αντιπολιτικό

antipolitikós (romanization)
αντιπολιτική (feminine)
αντιπολιτικό (neuter)
αντιπολιτικός (masculine nominative singular)
αντιπολιτική (feminine nominative singular)
αντιπολιτικό (neuter nominative singular)
αντιπολιτικοί (masculine nominative plural)
αντιπολιτικές (feminine nominative plural)
αντιπολιτικά (neuter nominative plural)
αντιπολιτικού (genitive masculine singular)
αντιπολιτικής (feminine genitive singular)
αντιπολιτικού (genitive neuter singular)
αντιπολιτικών (genitive masculine plural)
αντιπολιτικών (feminine genitive plural)
αντιπολιτικών (genitive neuter plural)
αντιπολιτικό (accusative masculine singular)
αντιπολιτική (accusative feminine singular)
αντιπολιτικό (accusative neuter singular)
αντιπολιτικούς (accusative masculine plural)
αντιπολιτικές (accusative feminine plural)
αντιπολιτικά (accusative neuter plural)
αντιπολιτικέ (masculine singular vocative)
αντιπολιτική (feminine singular vocative)
αντιπολιτικό (neuter singular vocative)
αντιπολιτικοί (masculine plural vocative)
αντιπολιτικές (feminine plural vocative)
αντιπολιτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αντιπολιτικός

el-decl-adj-table

αντιπολιτικός (antipolitikós)

αντιπολιτική (antipolitikí)

αντιπολιτικό (antipolitikó)

αντιπολιτικοί (antipolitikoí)

αντιπολιτικές (antipolitikés)

αντιπολιτικά (antipolitiká)

αντιπολιτικού (antipolitikoú)

αντιπολιτικής (antipolitikís)

αντιπολιτικού (antipolitikoú)

αντιπολιτικών (antipolitikón)

αντιπολιτικών (antipolitikón)

αντιπολιτικών (antipolitikón)

αντιπολιτικό (antipolitikó)

αντιπολιτική (antipolitikí)

αντιπολιτικό (antipolitikó)

αντιπολιτικούς (antipolitikoús)

αντιπολιτικές (antipolitikés)

αντιπολιτικά (antipolitiká)

αντιπολιτικέ (antipolitiké)

αντιπολιτική (antipolitikí)

αντιπολιτικό (antipolitikó)

αντιπολιτικοί (antipolitikoí)

αντιπολιτικές (antipolitikés)

αντιπολιτικά (antipolitiká)

(politics) unpolitical, politically unsuitable


αντιτρομοκρατία

head

αντιτρομοκρατία • (antitromokratía) f (uncountable)

antitromokratía (romanization)
αντιτρομοκρατία (nominative singular)
αντιτρομοκρατίας (genitive singular)
αντιτρομοκρατία (accusative singular)
αντιτρομοκρατία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντιτρομοκρατία

αντιτρομοκρατίας

αντιτρομοκρατία

αντιτρομοκρατία

(military, law) antiterrorism, antiterrorist, antiterror


αντιτορπιλικός

head

αντιτορπιλική

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικός • (antitorpilikós) m (feminine αντιτορπιλική, neuter αντιτορπιλικό)

el-adj

αντιτορπιλική

αντιτορπιλικό

antitorpilikós (romanization)
αντιτορπιλική (feminine)
αντιτορπιλικό (neuter)
αντιτορπιλικός (masculine nominative singular)
αντιτορπιλική (feminine nominative singular)
αντιτορπιλικό (neuter nominative singular)
αντιτορπιλικοί (masculine nominative plural)
αντιτορπιλικές (feminine nominative plural)
αντιτορπιλικά (neuter nominative plural)
αντιτορπιλικού (genitive masculine singular)
αντιτορπιλικής (feminine genitive singular)
αντιτορπιλικού (genitive neuter singular)
αντιτορπιλικών (genitive masculine plural)
αντιτορπιλικών (feminine genitive plural)
αντιτορπιλικών (genitive neuter plural)
αντιτορπιλικό (accusative masculine singular)
αντιτορπιλική (accusative feminine singular)
αντιτορπιλικό (accusative neuter singular)
αντιτορπιλικούς (accusative masculine plural)
αντιτορπιλικές (accusative feminine plural)
αντιτορπιλικά (accusative neuter plural)
αντιτορπιλικέ (masculine singular vocative)
αντιτορπιλική (feminine singular vocative)
αντιτορπιλικό (neuter singular vocative)
αντιτορπιλικοί (masculine plural vocative)
αντιτορπιλικές (feminine plural vocative)
αντιτορπιλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιτορπιλικ

el-decl-adj-a

αντιτορπιλικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιτορπιλικός

αντιτορπιλικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιτορπιλικ

el-decl-adj-table

αντιτορπιλικός (antitorpilikós)

αντιτορπιλική (antitorpilikí)

αντιτορπιλικό (antitorpilikó)

αντιτορπιλικοί (antitorpilikoí)

αντιτορπιλικές (antitorpilikés)

αντιτορπιλικά (antitorpiliká)

αντιτορπιλικού (antitorpilikoú)

αντιτορπιλικής (antitorpilikís)

αντιτορπιλικού (antitorpilikoú)

αντιτορπιλικών (antitorpilikón)

αντιτορπιλικών (antitorpilikón)

αντιτορπιλικών (antitorpilikón)

αντιτορπιλικό (antitorpilikó)

αντιτορπιλική (antitorpilikí)

αντιτορπιλικό (antitorpilikó)

αντιτορπιλικούς (antitorpilikoús)

αντιτορπιλικές (antitorpilikés)

αντιτορπιλικά (antitorpiliká)

αντιτορπιλικέ (antitorpiliké)

αντιτορπιλική (antitorpilikí)

αντιτορπιλικό (antitorpilikó)

αντιτορπιλικοί (antitorpilikoí)

αντιτορπιλικές (antitorpilikés)

αντιτορπιλικά (antitorpiliká)

(naval) destroyer, against torpedo boats and submarines


τρομοκρατικός

head

τρομοκρατική

τρομοκρατικό

τρομοκρατικός • (tromokratikós) m (feminine τρομοκρατική, neuter τρομοκρατικό)

el-adj

τρομοκρατική

τρομοκρατικό

tromokratikós (romanization)
τρομοκρατική (feminine)
τρομοκρατικό (neuter)
τρομοκρατικός (masculine nominative singular)
τρομοκρατική (feminine nominative singular)
τρομοκρατικό (neuter nominative singular)
τρομοκρατικοί (masculine nominative plural)
τρομοκρατικές (feminine nominative plural)
τρομοκρατικά (neuter nominative plural)
τρομοκρατικού (genitive masculine singular)
τρομοκρατικής (feminine genitive singular)
τρομοκρατικού (genitive neuter singular)
τρομοκρατικών (genitive masculine plural)
τρομοκρατικών (feminine genitive plural)
τρομοκρατικών (genitive neuter plural)
τρομοκρατικό (accusative masculine singular)
τρομοκρατική (accusative feminine singular)
τρομοκρατικό (accusative neuter singular)
τρομοκρατικούς (accusative masculine plural)
τρομοκρατικές (accusative feminine plural)
τρομοκρατικά (accusative neuter plural)
τρομοκρατικέ (masculine singular vocative)
τρομοκρατική (feminine singular vocative)
τρομοκρατικό (neuter singular vocative)
τρομοκρατικοί (masculine plural vocative)
τρομοκρατικές (feminine plural vocative)
τρομοκρατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τρομοκρατικός

el-decl-adj-table

τρομοκρατικός (tromokratikós)

τρομοκρατική (tromokratikí)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατικοί (tromokratikoí)

τρομοκρατικές (tromokratikés)

τρομοκρατικά (tromokratiká)

τρομοκρατικού (tromokratikoú)

τρομοκρατικής (tromokratikís)

τρομοκρατικού (tromokratikoú)

τρομοκρατικών (tromokratikón)

τρομοκρατικών (tromokratikón)

τρομοκρατικών (tromokratikón)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατική (tromokratikí)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατικούς (tromokratikoús)

τρομοκρατικές (tromokratikés)

τρομοκρατικά (tromokratiká)

τρομοκρατικέ (tromokratiké)

τρομοκρατική (tromokratikí)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατικοί (tromokratikoí)

τρομοκρατικές (tromokratikés)

τρομοκρατικά (tromokratiká)


αντιτρομοκρατικός

head

αντιτρομοκρατική

αντιτρομοκρατικό

αντιτρομοκρατικός • (antitromokratikós) m (feminine αντιτρομοκρατική, neuter αντιτρομοκρατικό)

el-adj

αντιτρομοκρατική

αντιτρομοκρατικό

antitromokratikós (romanization)
αντιτρομοκρατική (feminine)
αντιτρομοκρατικό (neuter)
αντιτρομοκρατικός (masculine nominative singular)
αντιτρομοκρατική (feminine nominative singular)
αντιτρομοκρατικό (neuter nominative singular)
αντιτρομοκρατικοί (masculine nominative plural)
αντιτρομοκρατικές (feminine nominative plural)
αντιτρομοκρατικά (neuter nominative plural)
αντιτρομοκρατικού (genitive masculine singular)
αντιτρομοκρατικής (feminine genitive singular)
αντιτρομοκρατικού (genitive neuter singular)
αντιτρομοκρατικών (genitive masculine plural)
αντιτρομοκρατικών (feminine genitive plural)
αντιτρομοκρατικών (genitive neuter plural)
αντιτρομοκρατικό (accusative masculine singular)
αντιτρομοκρατική (accusative feminine singular)
αντιτρομοκρατικό (accusative neuter singular)
αντιτρομοκρατικούς (accusative masculine plural)
αντιτρομοκρατικές (accusative feminine plural)
αντιτρομοκρατικά (accusative neuter plural)
αντιτρομοκρατικέ (masculine singular vocative)
αντιτρομοκρατική (feminine singular vocative)
αντιτρομοκρατικό (neuter singular vocative)
αντιτρομοκρατικοί (masculine plural vocative)
αντιτρομοκρατικές (feminine plural vocative)
αντιτρομοκρατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-a

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιτρομοκρατικός

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-table

αντιτρομοκρατικός (antitromokratikós)

αντιτρομοκρατική (antitromokratikí)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατικοί (antitromokratikoí)

αντιτρομοκρατικές (antitromokratikés)

αντιτρομοκρατικά (antitromokratiká)

αντιτρομοκρατικού (antitromokratikoú)

αντιτρομοκρατικής (antitromokratikís)

αντιτρομοκρατικού (antitromokratikoú)

αντιτρομοκρατικών (antitromokratikón)

αντιτρομοκρατικών (antitromokratikón)

αντιτρομοκρατικών (antitromokratikón)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατική (antitromokratikí)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατικούς (antitromokratikoús)

αντιτρομοκρατικές (antitromokratikés)

αντιτρομοκρατικά (antitromokratiká)

αντιτρομοκρατικέ (antitromokratiké)

αντιτρομοκρατική (antitromokratikí)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατικοί (antitromokratikoí)

αντιτρομοκρατικές (antitromokratikés)

αντιτρομοκρατικά (antitromokratiká)

(military, law) antiterrorism, antiterror, antiterrorist


στρατώνας

head

στρατώνας • (stratónas) m (plural στρατώνες)

stratónas (romanization)
στρατώνες (plural)
στρατώνας (nominative singular)
στρατώνες (nominative plural)
στρατώνα (genitive singular)
στρατώνων (genitive plural)
στρατώνα (accusative singular)
στρατώνες (accusative plural)
στρατώνα (singular vocative)
στρατώνες (plural vocative)

From στρατός (stratós, “army”), following the ending -ώνας (-ónas) of location nouns such as κρυψώνας (krypsónas, “cache, hiding place”) or αμπελώνας (ampelónas, “vineyard”) as a model. First attested 1833.

Οι στρατιώτες ζούσαν μέσα σε τρεις στρατώνες.

The soldiers lived inside three barracks.

Oi stratiótes zoúsan mésa se treis stratónes.

Τα σπίτια είναι χαμηλά,
σαν έρημοι στρατώνες.

1980, “Μην Κλαις [Don't Cry]”, in Michalis Bourboulis (lyrics), Ilias Andriopoulos (music), Λαϊκά Προάστια [Popular Suburbs], performed by Sotiria Bellou:

The houses are low,
Like deserted barracks.

Ta spítia eínai chamilá,
san érimoi stratónes.

(military) barrack (building for housing soldiers)


σύγκλητος

σύγκλητος • (sýgklitos) f (plural σύγκλητοι)

sýgklitos (romanization)
σύγκλητοι (plural)
σύγκλητος (nominative singular)
σύγκλητοι (nominative plural)
συγκλήτου (genitive singular)
συγκλήτων (genitive plural)
σύγκλητο (accusative singular)
συγκλήτους (accusative plural)
σύγκλητε (singular vocative)
σύγκλητο (singular vocative)
σύγκλητοι (plural vocative)

σύ‧γκλη‧τος σύγ‧κλη‧τος

Learned borrowing from Koine Greek σῠ́γκλητος (súnklētos), from the ancient adjective σῠ́γκλητος (súnklētos), from Ancient Greek σῠγκᾰλέω (sunkaléō, “to call to council, convoke, convene”), συγ- (syg-, “with, together”) + κλητός (klitós, “called”), equivalent to συν- (syn-) + καλώ (kaló, “to call, summon”) + -τος (-tos). In historical sense, a semantic loan from Latin senātus.

af

(government, politics) of national government


απαγκιστρώνω

head

απαγκιστρώνω • (apagkistróno)

el-verb

απαγκίστρωσα

απαγκιστρωμένος

απαγκιστρώνομαι

απαγκιστρώνω • (apagkistróno) (past απαγκίστρωσα, passive απαγκιστρώνομαι, ppp απαγκιστρωμένος)

apagkistróno (romanization)
απαγκίστρωσα (past)
απαγκιστρώνομαι (passive)
απαγκιστρωμένος (participle passive perfect)


απαγκίστρωση

head

απαγκιστρώσεις

απαγκίστρωση • (apagkístrosi) f (plural απαγκιστρώσεις)

el-noun

απαγκιστρώσεις

apagkístrosi (romanization)
απαγκιστρώσεις (plural)
απαγκίστρωση (nominative singular)
απαγκιστρώσεις (nominative plural)
απαγκίστρωσης (genitive singular)
απαγκιστρώσεων (genitive plural)
απαγκίστρωση (accusative singular)
απαγκιστρώσεις (accusative plural)
απαγκίστρωση (singular vocative)
απαγκιστρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

απαγκίστρωση

απαγκιστρώσεις

απαγκίστρωσης

απαγκιστρώσεων

απαγκίστρωση

απαγκιστρώσεις

απαγκίστρωση

απαγκιστρώσεις

Older or formal genitive singular: απαγκιστρώσεως (apagkistróseos)


μαρξιστής

head

μαρξιστής • (marxistís) m (plural μαρξιστές, feminine μαρξίστρια)

marxistís (romanization)
μαρξιστές (plural)
μαρξίστρια (feminine)
μαρξιστής (nominative singular)
μαρξιστές (nominative plural)
μαρξιστή (genitive singular)
μαρξιστών (genitive plural)
μαρξιστή (accusative singular)
μαρξιστές (accusative plural)
μαρξιστή (singular vocative)
μαρξιστές (plural vocative)

(philosophy, politics, economics) Marxist


μαρξισμός

marxismós (romanization)
μαρξισμός (nominative singular)
μαρξισμού (genitive singular)
μαρξισμό (accusative singular)
μαρξισμέ (singular vocative)

(philosophy, politics, economics) Marxism


μαρξίστρια

μαρξίστρια • (marxístria) f (plural μαρξίστριες, masculine μαρξιστής)

marxístria (romanization)
μαρξίστριες (plural)
μαρξιστής (masculine)
μαρξίστρια (nominative singular)
μαρξίστριες (nominative plural)
μαρξίστριας (genitive singular)
μαρξιστριών (genitive plural)
μαρξίστρια (accusative singular)
μαρξίστριες (accusative plural)
μαρξίστρια (singular vocative)
μαρξίστριες (plural vocative)


απαράδοτος

απαράδοτος • (aparádotos) m (feminine απαράδοτη, neuter απαράδοτο)

aparádotos (romanization)
απαράδοτη (feminine)
απαράδοτο (neuter)
απαράδοτος (masculine nominative singular)
απαράδοτη (feminine nominative singular)
απαράδοτο (neuter nominative singular)
απαράδοτοι (masculine nominative plural)
απαράδοτες (feminine nominative plural)
απαράδοτα (neuter nominative plural)
απαράδοτου (genitive masculine singular)
απαράδοτης (feminine genitive singular)
απαράδοτου (genitive neuter singular)
απαράδοτων (genitive masculine plural)
απαράδοτων (feminine genitive plural)
απαράδοτων (genitive neuter plural)
απαράδοτο (accusative masculine singular)
απαράδοτη (accusative feminine singular)
απαράδοτο (accusative neuter singular)
απαράδοτους (accusative masculine plural)
απαράδοτες (accusative feminine plural)
απαράδοτα (accusative neuter plural)
απαράδοτε (masculine singular vocative)
απαράδοτη (feminine singular vocative)
απαράδοτο (neuter singular vocative)
απαράδοτοι (masculine plural vocative)
απαράδοτες (feminine plural vocative)
απαράδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απαράδοτος (aparádotos)

απαράδοτη (aparádoti)

απαράδοτο (aparádoto)

απαράδοτοι (aparádotoi)

απαράδοτες (aparádotes)

απαράδοτα (aparádota)

απαράδοτου (aparádotou)

απαράδοτης (aparádotis)

απαράδοτου (aparádotou)

απαράδοτων (aparádoton)

απαράδοτων (aparádoton)

απαράδοτων (aparádoton)

απαράδοτο (aparádoto)

απαράδοτη (aparádoti)

απαράδοτο (aparádoto)

απαράδοτους (aparádotous)

απαράδοτες (aparádotes)

απαράδοτα (aparádota)

απαράδοτε (aparádote)

απαράδοτη (aparádoti)

απαράδοτο (aparádoto)

απαράδοτοι (aparádotoi)

απαράδοτες (aparádotes)

απαράδοτα (aparádota)

(military) not surrendered, unsurrendered


αορτήρας

head

αορτήρας • (aortíras) m (plural αορτήρες)

aortíras (romanization)
αορτήρες (plural)
αορτήρας (nominative singular)
αορτήρες (nominative plural)
αορτήρα (genitive singular)
αορτήρων (genitive plural)
αορτήρα (accusative singular)
αορτήρες (accusative plural)
αορτήρα (singular vocative)
αορτήρες (plural vocative)


απόβαση

απόβαση • (apóvasi) f (plural αποβάσεις)

apóvasi (romanization)
αποβάσεις (plural)
απόβαση (nominative singular)
αποβάσεις (nominative plural)
απόβασης (genitive singular)
αποβάσεων (genitive plural)
απόβαση (accusative singular)
αποβάσεις (accusative plural)
απόβαση (singular vocative)
αποβάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποβάσεως (apováseos)


απογεμίζω

head

απογεμίζω • (apogemízo)

el-verb

απογεμίζω • (apogemízo) (past απογέμισα)

apogemízo (romanization)
απογέμισα (past)


ψευδοκράτος

head

ψευδοκράτος • (psevdokrátos) n (plural ψευδοκράτη)

psevdokrátos (romanization)
ψευδοκράτη (plural)
ψευδοκράτος (nominative singular)
ψευδοκράτη (nominative plural)
ψευδοκράτους (genitive singular)
ψευδοκρατών (genitive plural)
ψευδοκράτος (accusative singular)
ψευδοκράτη (accusative plural)
ψευδοκράτος (singular vocative)
ψευδοκράτη (plural vocative)

el-decl-noun

ψευδοκράτους

ψευ‧δο‧κρά‧τος

ψευδο- (psevdo-) + κράτος (krátos, “state”)


απόκρουση

head

απόκρουση • (apókrousi) f (plural αποκρούσεις)

apókrousi (romanization)
αποκρούσεις (plural)
απόκρουση (nominative singular)
αποκρούσεις (nominative plural)
απόκρουσης (genitive singular)
αποκρούσεων (genitive plural)
απόκρουση (accusative singular)
αποκρούσεις (accusative plural)
απόκρουση (singular vocative)
αποκρούσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποκρούσεως (apokroúseos)


εκστρατεία

head

εκστρατεία • (ekstrateía) f (plural εκστρατειές)

ekstrateía (romanization)
εκστρατειές (plural)
εκστρατεία (nominative singular)
εκστρατείες (nominative plural)
εκστρατείας (genitive singular)
εκστρατειών (genitive plural)
εκστρατεία (accusative singular)
εκστρατείες (accusative plural)
εκστρατεία (singular vocative)
εκστρατείες (plural vocative)

εκ‧στρα‧τεί‧α

From Koine Greek ἐκστρατεία (ekstrateía, “military campaign, expedition”), akin to verb εκστρατεύω (ekstratévo) from prefix εκ- (ek-, “out, from”) + στρατός (stratós, “army”), from Ancient Greek ἐκστρατεύω (ekstrateúō, “to march out; to take the field; wage a campaign”) from ἐκ- (ek-) + στρᾰτεύω (strateúō, “to advance with an army, wage war”); in figurative sense, partially a semantic loan from French campagne.

af

el:εκστρατεία

Η εκστρατεία της Χίου για την απελευθέρωση του νησιού άρχισε με σκοπό να φροντίσει να συμπεριληφθεί η Χίος στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος, ύστερα από την σφαγή δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων της Χίου από τον Οθωμανικό στρατό.

The campaign of Chios for the liberation of the island commenced with the aim of ensuring that Chios was included in the newly formed Greek state, in the wake of the massacre of tens of thousands of Greeks in Chios by the Ottoman army.

I ekstrateía tis Chíou gia tin apelefthérosi tou nisioú árchise me skopó na frontísei na symperiliftheí i Chíos sto neosýstato Ellinikó krátos, ýstera apó tin sfagí dekádon chiliádon Ellínon tis Chíou apó ton Othomanikó strató.

H Aργοναυτική εκστρατεία, το μυθικό ταξίδι του Iάσονα.

The Argonaut expedition, the mythic voyage of Jason.

H Argonaftikí ekstrateía, to mythikó taxídi tou Iásona.

(military) a military campaign, an expedition


αποσιωπτήρας

head

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρας • (aposioptíras) m (plural αποσιωπτήρες)

el-noun

αποσιωπτήρες

aposioptíras (romanization)
αποσιωπτήρες (plural)
αποσιωπτήρας (nominative singular)
αποσιωπτήρες (nominative plural)
αποσιωπτήρα (genitive singular)
αποσιωπτήρων (genitive plural)
αποσιωπτήρα (accusative singular)
αποσιωπτήρες (accusative plural)
αποσιωπτήρα (singular vocative)
αποσιωπτήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αποσιωπτήρας

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρων

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρες


αποσπασματάρχης

head

αποσπασματάρχες

αποσπασματάρχης • (apospasmatárchis) m (plural αποσπασματάρχες)

el-noun

αποσπασματάρχες

apospasmatárchis (romanization)
αποσπασματάρχες (plural)
αποσπασματάρχης (nominative singular)
αποσπασματάρχες (nominative plural)
αποσπασματάρχη (genitive singular)
αποσπασματαρχών (genitive plural)
αποσπασματάρχη (accusative singular)
αποσπασματάρχες (accusative plural)
αποσπασματάρχη (singular vocative)
αποσπασματάρχες (plural vocative)

el-decl-noun

αποσπασματάρχης

αποσπασματάρχες

αποσπασματάρχη

αποσπασματαρχών

αποσπασματάρχη

αποσπασματάρχες

αποσπασματάρχη

αποσπασματάρχες

(military) squad leader, detachment commander


αποστράτευση

head

αποστρατεύσεις

αποστράτευση • (apostrátefsi) f (plural αποστρατεύσεις)

el-noun

αποστρατεύσεις

apostrátefsi (romanization)
αποστρατεύσεις (plural)
αποστράτευση (nominative singular)
αποστρατεύσεις (nominative plural)
αποστράτευσης (genitive singular)
αποστρατεύσεων (genitive plural)
αποστράτευση (accusative singular)
αποστρατεύσεις (accusative plural)
αποστράτευση (singular vocative)
αποστρατεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αποστράτευση

αποστρατεύσεις

αποστράτευσης

αποστρατεύσεων

αποστράτευση

αποστρατεύσεις

αποστράτευση

αποστρατεύσεις

Older or formal genitive singular: αποστρατεύσεως (apostratéfseos)

(military) demobilisation (UK), demobilization (US), retirement (the process)


αποστρατεύω

head

αποστρατεύω • (apostratévo)

el-verb

αποστράτευσα

αποστρατευμένος

αποστρατεύομαι

αποστρατεύω • (apostratévo) (past αποστράτευσα, passive αποστρατεύομαι, ppp αποστρατευμένος)

apostratévo (romanization)
αποστράτευσα (past)
αποστρατεύομαι (passive)
αποστρατευμένος (participle passive perfect)

(military) to demobilise (UK), demobilize (US)


αποστρατεία

head

αποστρατείες

αποστρατεία • (apostrateía) f (plural αποστρατείες)

el-noun

αποστρατείες

apostrateía (romanization)
αποστρατείες (plural)
αποστρατεία (nominative singular)
αποστρατείες (nominative plural)
αποστρατείας (genitive singular)
αποστρατειών (genitive plural)
αποστρατεία (accusative singular)
αποστρατείες (accusative plural)
αποστρατεία (singular vocative)
αποστρατείες (plural vocative)

el-decl-noun

αποστρατείες

αποστρατείας

αποστρατειών

αποστρατείες

αποστρατείες

(especially military) retirement (the state amd the action)


αεροπορική επίθεση

head

αεροπορικές επιθέσεις

αεροπορική επίθεση • (aeroporikí epíthesi) f (plural αεροπορικές επιθέσεις)

el-noun

αεροπορικές επιθέσεις

aeroporikí epíthesi (romanization)
αεροπορικές επιθέσεις (plural)

Ο ουκρανικός στρατός ανακοίνωσε ότι η Πολεμική Αεροπορία της χώρας αποκρούει αεροπορική επίθεση των εισβολέων.

The Ukrainian army announced that the country's Air Force was repelling air strikes by the invaders.

O oukranikós stratós anakoínose óti i Polemikí Aeroporía tis chóras apokroúei aeroporikí epíthesi ton eisvoléon.


απότακτος

head

απότακτος • (apótaktos) m (feminine απότακτη, neuter απότακτο)

apótaktos (romanization)
απότακτη (feminine)
απότακτο (neuter)
απότακτος (masculine nominative singular)
απότακτη (feminine nominative singular)
απότακτο (neuter nominative singular)
απότακτοι (masculine nominative plural)
απότακτες (feminine nominative plural)
απότακτα (neuter nominative plural)
απότακτου (genitive masculine singular)
απότακτης (feminine genitive singular)
απότακτου (genitive neuter singular)
απότακτων (genitive masculine plural)
απότακτων (feminine genitive plural)
απότακτων (genitive neuter plural)
απότακτο (accusative masculine singular)
απότακτη (accusative feminine singular)
απότακτο (accusative neuter singular)
απότακτους (accusative masculine plural)
απότακτες (accusative feminine plural)
απότακτα (accusative neuter plural)
απότακτε (masculine singular vocative)
απότακτη (feminine singular vocative)
απότακτο (neuter singular vocative)
απότακτοι (masculine plural vocative)
απότακτες (feminine plural vocative)
απότακτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απότακτος (apótaktos)

απότακτη (apótakti)

απότακτο (apótakto)

απότακτοι (apótaktoi)

απότακτες (apótaktes)

απότακτα (apótakta)

απότακτου (apótaktou)

απότακτης (apótaktis)

απότακτου (apótaktou)

απότακτων (apótakton)

απότακτων (apótakton)

απότακτων (apótakton)

απότακτο (apótakto)

απότακτη (apótakti)

απότακτο (apótakto)

απότακτους (apótaktous)

απότακτες (apótaktes)

απότακτα (apótakta)

απότακτε (apótakte)

απότακτη (apótakti)

απότακτο (apótakto)

απότακτοι (apótaktoi)

απότακτες (apótaktes)

απότακτα (apótakta)

α‧πό‧τα‧κτος

Learnedly, from Ancient Greek ἀπότακτος (apótaktos, “set apart for a special use”) for which, see words ἀποτάσσσω (apotásssō, “set apart, assign specially”), τακτός (taktós, “prescribed”) & τάσσω (tássō)

lbor

dishonorably discharged
dishonorable discharge

(military) cashiered, dishonorably discharged


απόταξη

head

απόταξη • (apótaxi) f (plural αποτάξεις)

apótaxi (romanization)
αποτάξεις (plural)
απόταξη (nominative singular)
αποτάξεις (nominative plural)
απόταξης (genitive singular)
αποτάξεων (genitive plural)
απόταξη (accusative singular)
αποτάξεις (accusative plural)
απόταξη (singular vocative)
αποτάξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποτάξεως (apotáxeos)


αποτάσσω

head

αποτάσσω • (apotásso)

el-verb

αποτάσσω • (apotásso) (past απέταξα, passive αποτάσσομαι, ppp αποταγμένος)

apotásso (romanization)
απέταξα (past)
αποτάσσομαι (passive)
αποταγμένος (participle passive perfect)


πολεμικό πλοίο

head

πλοία πολεμικά

πολεμικό πλοίο • (polemikó ploío) n (plural πλοία πολεμικά)

el-noun

πλοία πολεμικά

polemikó ploío (romanization)
πλοία πολεμικά (plural)


φισέκι

fiséki (romanization)
φισέκια (plural)
φισέκι (nominative singular)
φισέκια (nominative plural)
φισεκιού (genitive singular)
φισεκιών (genitive plural)
φισέκι (accusative singular)
φισέκια (accusative plural)
φισέκι (singular vocative)
φισέκια (plural vocative)

From Ottoman Turkish فشك (fişek, “cartridge”), from Persian فشنگ (fešang, “bullet”); see there for more. One theory derives the Persian word from Ancient Greek φῦσιγξ (phûsinx), making φισέκι (fiséki) a doublet of φυσίγγιο (fysíngio), but this is not certain at all.


αποφοίτηση

head

αποφοιτήσεις

αποφοίτηση • (apofoítisi) f (plural αποφοιτήσεις)

el-noun

αποφοιτήσεις

apofoítisi (romanization)
αποφοιτήσεις (plural)
αποφοίτηση (nominative singular)
αποφοιτήσεις (nominative plural)
αποφοίτησης (genitive singular)
αποφοιτήσεων (genitive plural)
αποφοίτηση (accusative singular)
αποφοιτήσεις (accusative plural)
αποφοίτηση (singular vocative)
αποφοιτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αποφοιτήσεις

αποφοιτήσεων

αποφοιτήσεις

αποφοιτήσεις

Older or formal genitive singular: αποφοιτήσεως (apofoitíseos)


αποχρωματίζω

head

αποχρωματίζω • (apochromatízo)

el-verb

αποχρωμάτισα

αποχρωματισμένος

αποχρωματίζομαι

αποχρωματίζω • (apochromatízo) (past αποχρωμάτισα, passive αποχρωματίζομαι, ppp αποχρωματισμένος)

apochromatízo (romanization)
αποχρωμάτισα (past)
αποχρωματίζομαι (passive)
αποχρωματισμένος (participle passive perfect)


αποχρωματισμός

head

αποχρωματισμοί

αποχρωματισμός • (apochromatismós) m (plural αποχρωματισμοί)

el-noun

αποχρωματισμοί

apochromatismós (romanization)
αποχρωματισμοί (plural)
αποχρωματισμός (nominative singular)
αποχρωματισμοί (nominative plural)
αποχρωματισμού (genitive singular)
αποχρωματισμών (genitive plural)
αποχρωματισμό (accusative singular)
αποχρωματισμούς (accusative plural)
αποχρωματισμέ (singular vocative)
αποχρωματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αποχρωματισμός

αποχρωματισμοί

αποχρωματισμού

αποχρωματισμών

αποχρωματισμό

αποχρωματισμούς

αποχρωματισμέ

αποχρωματισμοί


ευάλωτος

head

ευάλωτος • (eválotos) m (feminine ευάλωτη, neuter ευάλωτο)

eválotos (romanization)
ευάλωτη (feminine)
ευάλωτο (neuter)
ευάλωτος (masculine nominative singular)
ευάλωτη (feminine nominative singular)
ευάλωτο (neuter nominative singular)
ευάλωτοι (masculine nominative plural)
ευάλωτες (feminine nominative plural)
ευάλωτα (neuter nominative plural)
ευάλωτου (genitive masculine singular)
ευάλωτης (feminine genitive singular)
ευάλωτου (genitive neuter singular)
ευάλωτων (genitive masculine plural)
ευάλωτων (feminine genitive plural)
ευάλωτων (genitive neuter plural)
ευάλωτο (accusative masculine singular)
ευάλωτη (accusative feminine singular)
ευάλωτο (accusative neuter singular)
ευάλωτους (accusative masculine plural)
ευάλωτες (accusative feminine plural)
ευάλωτα (accusative neuter plural)
ευάλωτε (masculine singular vocative)
ευάλωτη (feminine singular vocative)
ευάλωτο (neuter singular vocative)
ευάλωτοι (masculine plural vocative)
ευάλωτες (feminine plural vocative)
ευάλωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ευάλωτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ευάλωτος, etc.)

el-decl-adj-table

ευάλωτος (eválotos)

ευάλωτη (eváloti)

ευάλωτο (eváloto)

ευάλωτοι (eválotoi)

ευάλωτες (eválotes)

ευάλωτα (eválota)

ευάλωτου (eválotou)

ευάλωτης (eválotis)

ευάλωτου (eválotou)

ευάλωτων (eváloton)

ευάλωτων (eváloton)

ευάλωτων (eváloton)

ευάλωτο (eváloto)

ευάλωτη (eváloti)

ευάλωτο (eváloto)

ευάλωτους (eválotous)

ευάλωτες (eválotes)

ευάλωτα (eválota)

ευάλωτε (eválote)

ευάλωτη (eváloti)

ευάλωτο (eváloto)

ευάλωτοι (eválotoi)

ευάλωτες (eválotes)

ευάλωτα (eválota)


απυρόβλητος

head

απυρόβλητος • (apyróvlitos) m (feminine απυρόβλητη, neuter απυρόβλητο)

apyróvlitos (romanization)
απυρόβλητη (feminine)
απυρόβλητο (neuter)
απυρόβλητος (masculine nominative singular)
απυρόβλητη (feminine nominative singular)
απυρόβλητο (neuter nominative singular)
απυρόβλητοι (masculine nominative plural)
απυρόβλητες (feminine nominative plural)
απυρόβλητα (neuter nominative plural)
απυρόβλητου (genitive masculine singular)
απυρόβλητης (feminine genitive singular)
απυρόβλητου (genitive neuter singular)
απυρόβλητων (genitive masculine plural)
απυρόβλητων (feminine genitive plural)
απυρόβλητων (genitive neuter plural)
απυρόβλητο (accusative masculine singular)
απυρόβλητη (accusative feminine singular)
απυρόβλητο (accusative neuter singular)
απυρόβλητους (accusative masculine plural)
απυρόβλητες (accusative feminine plural)
απυρόβλητα (accusative neuter plural)
απυρόβλητε (masculine singular vocative)
απυρόβλητη (feminine singular vocative)
απυρόβλητο (neuter singular vocative)
απυρόβλητοι (masculine plural vocative)
απυρόβλητες (feminine plural vocative)
απυρόβλητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απυρόβλητος (apyróvlitos)

απυρόβλητη (apyróvliti)

απυρόβλητο (apyróvlito)

απυρόβλητοι (apyróvlitoi)

απυρόβλητες (apyróvlites)

απυρόβλητα (apyróvlita)

απυρόβλητου (apyróvlitou)

απυρόβλητης (apyróvlitis)

απυρόβλητου (apyróvlitou)

απυρόβλητων (apyróvliton)

απυρόβλητων (apyróvliton)

απυρόβλητων (apyróvliton)

απυρόβλητο (apyróvlito)

απυρόβλητη (apyróvliti)

απυρόβλητο (apyróvlito)

απυρόβλητους (apyróvlitous)

απυρόβλητες (apyróvlites)

απυρόβλητα (apyróvlita)

απυρόβλητε (apyróvlite)

απυρόβλητη (apyróvliti)

απυρόβλητο (apyróvlito)

απυρόβλητοι (apyróvlitoi)

απυρόβλητες (apyróvlites)

απυρόβλητα (apyróvlita)

(military) invulnerable, having cover/protection against enemy fire


αραβίδα

head

αραβίδα • (aravída) f (plural αραβίδες)

el-noun

αραβίδα • (aravída) f (plural αραβίδες)

aravída (romanization)
αραβίδες (plural)
αραβίδα (nominative singular)
αραβίδες (nominative plural)
αραβίδας (genitive singular)
αραβίδων (genitive plural)
αραβίδα (accusative singular)
αραβίδες (accusative plural)
αραβίδα (singular vocative)
αραβίδες (plural vocative)


αριστερίζω

head

αριστερίζω • (aristerízo)

el-verb

αριστερίζω • (aristerízo) (past αριστέριζα)

aristerízo (romanization)
αριστέριζα (past)

(politics, intransitive) to lean to the left, be a left-winger


αριστερισμός

head

αριστερισμοί

αριστερισμός • (aristerismós) m (plural αριστερισμοί)

el-noun

αριστερισμοί

aristerismós (romanization)
αριστερισμοί (plural)
αριστερισμός (nominative singular)
αριστερισμοί (nominative plural)
αριστερισμού (genitive singular)
αριστερισμών (genitive plural)
αριστερισμό (accusative singular)
αριστερισμούς (accusative plural)
αριστερισμέ (singular vocative)
αριστερισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αριστερισμός

αριστερισμοί

αριστερισμού

αριστερισμών

αριστερισμούς

αριστερισμοί


αριστεριστής

head

αριστεριστές

αριστερίστρια

αριστεριστής • (aristeristís) m (plural αριστεριστές, feminine αριστερίστρια)

el-noun

αριστεριστές

αριστερίστρια

aristeristís (romanization)
αριστεριστές (plural)
αριστερίστρια (feminine)
αριστεριστής (nominative singular)
αριστεριστές (nominative plural)
αριστεριστή (genitive singular)
αριστεριστών (genitive plural)
αριστεριστή (accusative singular)
αριστεριστές (accusative plural)
αριστεριστή (singular vocative)
αριστεριστές (plural vocative)

el-decl-noun

αριστεριστής

αριστεριστές

αριστεριστών

αριστεριστές

αριστεριστές


αριστερίστρια

head

αριστερίστριες

αριστεριστής

αριστερίστρια • (aristerístria) f (plural αριστερίστριες, masculine αριστεριστής)

el-noun

αριστερίστριες

αριστεριστής

aristerístria (romanization)
αριστερίστριες (plural)
αριστεριστής (masculine)
αριστερίστρια (nominative singular)
αριστερίστριες (nominative plural)
αριστερίστριας (genitive singular)
αριστεριστριών (genitive plural)
αριστερίστρια (accusative singular)
αριστερίστριες (accusative plural)
αριστερίστρια (singular vocative)
αριστερίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αριστερίστρια

αριστερίστριες

αριστερίστριας

αριστεριστριών

αριστερίστρια

αριστερίστριες

αριστερίστρια

αριστερίστριες


αρμάδα

armáda (romanization)
αρμάδες (plural)
αρμάδα (nominative singular)
αρμάδες (nominative plural)
αρμάδας (genitive singular)
αρμάδων (genitive plural)
αρμάδα (accusative singular)
αρμάδες (accusative plural)
αρμάδα (singular vocative)
αρμάδες (plural vocative)

From Venetan armada or Spanish armada, from Medieval Latin armata.


αρματαγωγό

head

αρματαγωγό • (armatagogó) n (plural αρματαγωγά)

armatagogó (romanization)
αρματαγωγά (plural)
αρματαγωγό (nominative singular)
αρματαγωγά (nominative plural)
αρματαγωγού (genitive singular)
αρματαγωγών (genitive plural)
αρματαγωγό (accusative singular)
αρματαγωγά (accusative plural)
αρματαγωγό (singular vocative)
αρματαγωγά (plural vocative)

(naval, military) landing craft for tanks


αρματωσιά

αρματωσιά • (armatosiá) n (plural αρματωσιές)

armatosiá (romanization)
αρματωσιές (plural)
αρματωσιά (nominative singular)
αρματωσιές (nominative plural)
αρματωσιάς (genitive singular)
αρματωσιών (genitive plural)
αρματωσιά (accusative singular)
αρματωσιές (accusative plural)
αρματωσιά (singular vocative)
αρματωσιές (plural vocative)


αρμάτωμα

αρμάτωμα • (armátoma) n (plural αρματώματα)

armátoma (romanization)
αρματώματα (plural)
αρμάτωμα (nominative singular)
αρματώματα (nominative plural)
αρματώματος (genitive singular)
αρματωμάτων (genitive plural)
αρμάτωμα (accusative singular)
αρματώματα (accusative plural)
αρμάτωμα (singular vocative)
αρματώματα (plural vocative)


αρχίατρος

αρχίατρος • (archíatros) m (plural αρχίατροι)

archíatros (romanization)
αρχίατροι (plural)
αρχίατρος (nominative singular)
αρχίατροι (nominative plural)
αρχίατρου (genitive singular)
αρχιάτρου (genitive singular)
αρχίατρων (genitive plural)
αρχιάτρων (genitive plural)
αρχίατρο (accusative singular)
αρχίατρους (accusative plural)
αρχιάτρους (accusative plural)
αρχίατρε (singular vocative)
αρχίατροι (plural vocative)

(military) senior rank in army medical corps


αρχικελευστής

αρχικελευστές

αρχικελευστής • (archikelefstís) m or f (plural αρχικελευστές)

el-noun

αρχικελευστές

archikelefstís (romanization)
αρχικελευστές (plural)
αρχικελευστής (nominative singular)
αρχικελευστές (nominative plural)
αρχικελευστή (genitive singular)
αρχικελευστών (genitive plural)
αρχικελευστή (accusative singular)
αρχικελευστές (accusative plural)
αρχικελευστή (singular vocative)
αρχικελευστές (plural vocative)

el-decl-noun

αρχικελευστής

αρχικελευστές

αρχικελευστή

αρχικελευστών

αρχικελευστή

αρχικελευστές

αρχικελευστή

αρχικελευστές

(military, navy) petty officer, NATO military rank OR-8


αρχισμηνίας

head

αρχισμηνίας • (archisminías) m or f (plural αρχισμηνίες)

archisminías (romanization)
αρχισμηνίες (plural)
αρχισμηνίας (nominative singular)
αρχισμηνίες (nominative plural)
αρχισμηνία (genitive singular)
αρχισμηνιών (genitive plural)
αρχισμηνία (accusative singular)
αρχισμηνίες (accusative plural)
αρχισμηνία (singular vocative)
αρχισμηνίες (plural vocative)

αρχι- (archi-, “first”) + σμηνίας (sminías, “warrant officer”)

prefix

(military, air force) warrant officer (the NATO military rank OR-8)


αρχιεπιστολέας

head

αρχιεπιστολείς

αρχιεπιστολέας • (archiepistoléas) m (plural αρχιεπιστολείς)

el-noun

αρχιεπιστολείς

archiepistoléas (romanization)
αρχιεπιστολείς (plural)
αρχιεπιστολέας (nominative singular)
αρχιεπιστολείς (nominative plural)
αρχιεπιστολέα (genitive singular)
αρχιεπιστολέων (genitive plural)
αρχιεπιστολέα (accusative singular)
αρχιεπιστολείς (accusative plural)
αρχιεπιστολέα (singular vocative)
αρχιεπιστολείς (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιεπιστολέας

αρχιεπιστολείς

αρχιεπιστολέα

αρχιεπιστολέων

αρχιεπιστολέα

αρχιεπιστολείς

αρχιεπιστολέα

αρχιεπιστολείς


αρχικτηνίατρος

head

αρχικτηνίατροι

αρχικτηνίατρος • (archiktiníatros) m (plural αρχικτηνίατροι)

el-noun

αρχικτηνίατροι

archiktiníatros (romanization)
αρχικτηνίατροι (plural)
αρχικτηνίατρος (nominative singular)
αρχικτηνίατροι (nominative plural)
αρχικτηνίατρου (genitive singular)
αρχικτηνιάτρου (genitive singular)
αρχικτηνίατρων (genitive plural)
αρχικτηνιάτρων (genitive plural)
αρχικτηνίατρο (accusative singular)
αρχικτηνίατρους (accusative plural)
αρχικτηνιάτρους (accusative plural)
αρχικτηνίατρε (singular vocative)
αρχικτηνίατροι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχικτηνίατρος

αρχικτηνίατροι

αρχικτηνίατρου

αρχικτηνιάτρου

αρχικτηνίατρων

αρχικτηνιάτρων

αρχικτηνίατρο

αρχικτηνίατρους

αρχικτηνιάτρους

αρχικτηνίατρε

αρχικτηνίατροι


αρχιπλοηγός

head

αρχιπλοηγός • (archiploïgós) m (plural αρχιπλοηγοί)

archiploïgós (romanization)
αρχιπλοηγοί (plural)
αρχιπλοηγός (nominative singular)
αρχιπλοηγοί (nominative plural)
αρχιπλοηγού (genitive singular)
αρχιπλοηγών (genitive plural)
αρχιπλοηγό (accusative singular)
αρχιπλοηγούς (accusative plural)
αρχιπλοηγέ (singular vocative)
αρχιπλοηγοί (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιπλοηγούς

Coordinate term: λιμενάρχης (limenárchis)

(naval) chief pilot, captain of the port, commodore


αρματαγωγό πλοίο

head

αρματαγωγά πλοία

αρματαγωγό πλοίο • (armatagogó ploío) n (plural αρματαγωγά πλοία)

el-noun

αρματαγωγά πλοία

armatagogó ploío (romanization)
αρματαγωγά πλοία (plural)


νεοφασισμός

head

νεοφασισμός • (neofasismós) m (uncountable)

neofasismós (romanization)
νεοφασισμός (nominative singular)
νεοφασισμού (genitive singular)
νεοφασισμό (accusative singular)
νεοφασισμέ (singular vocative)

νε‧ο‧φα‧σι‧σμός

νεο- (neo-, “neo-, new”) + φασισμός (fasismós, “fascism”), calque of English neofascism.


λουμπάρδα

head

λουμπάρδα • (loumpárda) f (plural λουμπάρδες)

loumpárda (romanization)
λουμπάρδες (plural)
λουμπάρδα (nominative singular)
λουμπάρδες (nominative plural)
λουμπάρδας (genitive singular)
λουμπαρδών (genitive plural)
λουμπάρδα (accusative singular)
λουμπάρδες (accusative plural)
λουμπάρδα (singular vocative)
λουμπάρδες (plural vocative)

→ Albanian: lumbardhë

desc

lùmbārda//лу̀мба̄рда

lùbārda//лу̀ба̄рда

→ Serbo-Croatian: lùmbārda／лу̀мба̄рда, lùbārda／лу̀ба̄рда

Borrowed from Spanish lombarda, itself altered by contamination with the region of Lombardy. Doublet of μπομπάρδα (bompárda)


άσκαστος

head

άσκαστος • (áskastos) m (feminine άσκαστη, neuter άσκαστο)

áskastos (romanization)
άσκαστη (feminine)
άσκαστο (neuter)
άσκαστος (masculine nominative singular)
άσκαστη (feminine nominative singular)
άσκαστο (neuter nominative singular)
άσκαστοι (masculine nominative plural)
άσκαστες (feminine nominative plural)
άσκαστα (neuter nominative plural)
άσκαστου (genitive masculine singular)
άσκαστης (feminine genitive singular)
άσκαστου (genitive neuter singular)
άσκαστων (genitive masculine plural)
άσκαστων (feminine genitive plural)
άσκαστων (genitive neuter plural)
άσκαστο (accusative masculine singular)
άσκαστη (accusative feminine singular)
άσκαστο (accusative neuter singular)
άσκαστους (accusative masculine plural)
άσκαστες (accusative feminine plural)
άσκαστα (accusative neuter plural)
άσκαστε (masculine singular vocative)
άσκαστη (feminine singular vocative)
άσκαστο (neuter singular vocative)
άσκαστοι (masculine plural vocative)
άσκαστες (feminine plural vocative)
άσκαστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άσκαστος (áskastos)

άσκαστη (áskasti)

άσκαστο (áskasto)

άσκαστοι (áskastoi)

άσκαστες (áskastes)

άσκαστα (áskasta)

άσκαστου (áskastou)

άσκαστης (áskastis)

άσκαστου (áskastou)

άσκαστων (áskaston)

άσκαστων (áskaston)

άσκαστων (áskaston)

άσκαστο (áskasto)

άσκαστη (áskasti)

άσκαστο (áskasto)

άσκαστους (áskastous)

άσκαστες (áskastes)

άσκαστα (áskasta)

άσκαστε (áskaste)

άσκαστη (áskasti)

άσκαστο (áskasto)

άσκαστοι (áskastoi)

άσκαστες (áskastes)

άσκαστα (áskasta)


συνδικαλίζομαι

head

συνδικαλίζομαι • (syndikalízomai)

el-verb

συνδικαλίστηκα

συνδικαλισμένος

συνδικαλίζομαι • (syndikalízomai) passive (past συνδικαλίστηκα, ppp συνδικαλισμένος, active συνδικαλίζω)

syndikalízomai (romanization)
συνδικαλίστηκα (past)
συνδικαλισμένος (participle passive perfect)
συνδικαλίζω (active)

(politics, trade unionism) to form or to join a trade union


φυσίγγιο

head

φυσίγγιο • (fysíngio) n (plural φυσίγγια)

fysíngio (romanization)
φυσίγγια (plural)
φυσίγγιο (nominative singular)
φυσίγγια (nominative plural)
φυσιγγίου (genitive singular)
φυσίγγιου (genitive singular)
φυσιγγίων (genitive plural)
φυσίγγιο (accusative singular)
φυσίγγια (accusative plural)
φυσίγγιο (singular vocative)
φυσίγγια (plural vocative)

άσφαιρο φυσίγγιο


άσφαιρος

άσφαιρος • (ásfairos) m (feminine άσφαιρη, neuter άσφαιρο)

ásfairos (romanization)
άσφαιρη (feminine)
άσφαιρο (neuter)
άσφαιρος (masculine nominative singular)
άσφαιρη (feminine nominative singular)
άσφαιρο (neuter nominative singular)
άσφαιροι (masculine nominative plural)
άσφαιρες (feminine nominative plural)
άσφαιρα (neuter nominative plural)
άσφαιρου (genitive masculine singular)
άσφαιρης (feminine genitive singular)
άσφαιρου (genitive neuter singular)
άσφαιρων (genitive masculine plural)
άσφαιρων (feminine genitive plural)
άσφαιρων (genitive neuter plural)
άσφαιρο (accusative masculine singular)
άσφαιρη (accusative feminine singular)
άσφαιρο (accusative neuter singular)
άσφαιρους (accusative masculine plural)
άσφαιρες (accusative feminine plural)
άσφαιρα (accusative neuter plural)
άσφαιρε (masculine singular vocative)
άσφαιρη (feminine singular vocative)
άσφαιρο (neuter singular vocative)
άσφαιροι (masculine plural vocative)
άσφαιρες (feminine plural vocative)
άσφαιρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άσφαιρος (ásfairos)

άσφαιρη (ásfairi)

άσφαιρο (ásfairo)

άσφαιροι (ásfairoi)

άσφαιρες (ásfaires)

άσφαιρα (ásfaira)

άσφαιρου (ásfairou)

άσφαιρης (ásfairis)

άσφαιρου (ásfairou)

άσφαιρων (ásfairon)

άσφαιρων (ásfairon)

άσφαιρων (ásfairon)

άσφαιρο (ásfairo)

άσφαιρη (ásfairi)

άσφαιρο (ásfairo)

άσφαιρους (ásfairous)

άσφαιρες (ásfaires)

άσφαιρα (ásfaira)

άσφαιρε (ásfaire)

άσφαιρη (ásfairi)

άσφαιρο (ásfairo)

άσφαιροι (ásfairoi)

άσφαιρες (ásfaires)

άσφαιρα (ásfaira)

From ά- (á-, “un-”, privative alpha) + σφαίρα (sfaíra, “bullet”). Attested since 1887 in Katharevousa as ἄσφαιρος (ásphairos).

af

άσφαιρο φυσίγγιο


αστρατοπέδευτος

head

αστρατοπέδευτη

αστρατοπέδευτο

αστρατοπέδευτος • (astratopédeftos) m (feminine αστρατοπέδευτη, neuter αστρατοπέδευτο)

el-adj

αστρατοπέδευτη

αστρατοπέδευτο

astratopédeftos (romanization)
αστρατοπέδευτη (feminine)
αστρατοπέδευτο (neuter)
αστρατοπέδευτος (masculine nominative singular)
αστρατοπέδευτη (feminine nominative singular)
αστρατοπέδευτο (neuter nominative singular)
αστρατοπέδευτοι (masculine nominative plural)
αστρατοπέδευτες (feminine nominative plural)
αστρατοπέδευτα (neuter nominative plural)
αστρατοπέδευτου (genitive masculine singular)
αστρατοπέδευτης (feminine genitive singular)
αστρατοπέδευτου (genitive neuter singular)
αστρατοπέδευτων (genitive masculine plural)
αστρατοπέδευτων (feminine genitive plural)
αστρατοπέδευτων (genitive neuter plural)
αστρατοπέδευτο (accusative masculine singular)
αστρατοπέδευτη (accusative feminine singular)
αστρατοπέδευτο (accusative neuter singular)
αστρατοπέδευτους (accusative masculine plural)
αστρατοπέδευτες (accusative feminine plural)
αστρατοπέδευτα (accusative neuter plural)
αστρατοπέδευτε (masculine singular vocative)
αστρατοπέδευτη (feminine singular vocative)
αστρατοπέδευτο (neuter singular vocative)
αστρατοπέδευτοι (masculine plural vocative)
αστρατοπέδευτες (feminine plural vocative)
αστρατοπέδευτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αστρατοπέδευτ

el-decl-adj-a

αστρατοπέδευτ

el-decl-adj-positive

Declension of αστρατοπέδευτος

αστρατοπέδευτ

el-decl-adj-ος-η-ο

αστρατοπέδευτ

el-decl-adj-table

αστρατοπέδευτος (astratopédeftos)

αστρατοπέδευτη (astratopédefti)

αστρατοπέδευτο (astratopédefto)

αστρατοπέδευτοι (astratopédeftoi)

αστρατοπέδευτες (astratopédeftes)

αστρατοπέδευτα (astratopédefta)

αστρατοπέδευτου (astratopédeftou)

αστρατοπέδευτης (astratopédeftis)

αστρατοπέδευτου (astratopédeftou)

αστρατοπέδευτων (astratopédefton)

αστρατοπέδευτων (astratopédefton)

αστρατοπέδευτων (astratopédefton)

αστρατοπέδευτο (astratopédefto)

αστρατοπέδευτη (astratopédefti)

αστρατοπέδευτο (astratopédefto)

αστρατοπέδευτους (astratopédeftous)

αστρατοπέδευτες (astratopédeftes)

αστρατοπέδευτα (astratopédefta)

αστρατοπέδευτε (astratopédefte)

αστρατοπέδευτη (astratopédefti)

αστρατοπέδευτο (astratopédefto)

αστρατοπέδευτοι (astratopédeftoi)

αστρατοπέδευτες (astratopédeftes)

αστρατοπέδευτα (astratopédefta)


εκπροσωπώ

head

εκπροσωπώ • (ekprosopó)

el-verb

εκπροσωπούμαι

εκπροσωπήθηκα

εκπροσωπημένος

εκπροσωπώ • (ekprosopó) (past εκπροσώπησα, passive εκπροσωπούμαι, p‑past εκπροσωπήθηκα, ppp εκπροσωπημένος)

ekprosopó (romanization)
εκπροσώπησα (past)
εκπροσωπούμαι (passive)
εκπροσωπήθηκα (passive past)
εκπροσωπημένος (participle passive perfect)
εκπροσωπώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εκπροσωπήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκπροσωπούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκπροσωπηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκπροσωπείς (active imperfective indicative present second-person singular)
εκπροσωπήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκπροσωπείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκπροσωπηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκπροσωπεί (active imperfective indicative present singular third-person)
εκπροσωπήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκπροσωπείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκπροσωπηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκπροσωπούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εκπροσωπήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκπροσωπούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκπροσωπηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκπροσωπείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκπροσωπήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκπροσωπείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκπροσωπηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκπροσωπούν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκπροσωπούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκπροσωπήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκπροσωπήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκπροσωπούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκπροσωπηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκπροσωπηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκπροσωπούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εκπροσώπησα (active first-person indicative past perfective singular)
εκπροσωπούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκπροσωπούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκπροσωπήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκπροσωπούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εκπροσώπησες (active indicative past perfective second-person singular)
εκπροσωπούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκπροσωπούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκπροσωπήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκπροσωπούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εκπροσώπησε (active indicative past perfective singular third-person)
εκπροσωπούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκπροσωπείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκπροσωπήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκπροσωπούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκπροσωπήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκπροσωπούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκπροσωπηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκπροσωπούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκπροσωπήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[εκπροσωπούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
εκπροσωπηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκπροσωπούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκπροσωπούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκπροσώπησαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκπροσωπήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκπροσωπήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εκπροσωπούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκπροσωπούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκπροσωπήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκπροσωπηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκπροσωπηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκπροσωπώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκπροσωπήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκπροσωπούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκπροσωπηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εκπροσώπησε (active imperative perfective second-person singular)
εκπροσωπήσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκπροσωπείτε (active imperative imperfective plural second-person)
εκπροσωπήστε (active imperative perfective plural second-person)
εκπροσωπείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκπροσωπηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκπροσωπώντας (active participle present)
εκπροσωπούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εκπροσωπήσει (active participle past)
εκπροσωπημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εκπροσωπήσει (active infinitive-aorist)
εκπροσωπηθεί (infinitive-aorist passive)

εκ‧προ‧σω‧πώ

Learned borrowing from Byzantine Greek εκπροσωπώ (ekprosōpṓ), with semantic loan from French représenter. By surface analysis, εκ- (ek-) + πρόσωπο (prósopo) + -ώ (-ó).

surf

(transitive, politics) to represent (to act as a representative of)


πτέρυγα

head

πτέρυγα • (ptéryga) f (plural πτέρυγες)

el-noun

πτέρυγα • (ptéryga) f (plural πτέρυγες)

ptéryga (romanization)
πτέρυγες (plural)
πτέρυγα (nominative singular)
πτέρυγες (nominative plural)
πτέρυγας (genitive singular)
πτερύγων (genitive plural)
πτέρυγα (accusative singular)
πτέρυγες (accusative plural)
πτέρυγα (singular vocative)
πτέρυγες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πτέρῠγᾰ (ptéruga), accusative of πτέρῠξ (ptérux, “bird's wing”), with semantic loan from French aile for other senses.

lbor

(military) wing (an organizational grouping in a military aviation service)


κλείστρο

head

κλείστρο • (kleístro) n (plural κλείστρα)

kleístro (romanization)
κλείστρα (plural)
κλείστρο (nominative singular)
κλείστρα (nominative plural)
κλείστρου (genitive singular)
κλείστρων (genitive plural)
κλείστρο (accusative singular)
κλείστρα (accusative plural)
κλείστρο (singular vocative)
κλείστρα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek κλεῖστρον (kleîstron, “door latch”). By surface analysis, κλείσ- (kleís-) + -τρο (-tro).

surf

κλείνω<alt:κλείσ->

(firearms) bolt (a sliding mechanism to chamber and unchamber a cartridge in a firearm)

(firearms) breechblock (the metal block that closes the breech of a breech-loading gun after insertion of the cartridge)


κυριεύω

head

κυριεύω • (kyriévo)

el-verb

κυριεύω • (kyriévo) (past κυρίευσα/κυρίεψα, passive κυριεύομαι, p‑past κυριεύθηκα/κυριεύτηκα, ppp κυριευμένος)

kyriévo (romanization)
κυρίευσα (past)
κυρίεψα (past)
κυριεύομαι (passive)
κυριεύθηκα (passive past)
κυριεύτηκα (passive past)
κυριευμένος (participle passive perfect)
κυριεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
κυριεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κυριέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κυριεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κυριευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κυριευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κυριεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κυριεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κυριέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κυριεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κυριευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κυριευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κυριεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
κυριεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κυριέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κυριεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κυριευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κυριευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κυριεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κυριεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κυριέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
κυριευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κυριευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κυριευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κυριεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κυριεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κυριέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κυριεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κυριευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κυριευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κυριευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κυριεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κυριεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κυριεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυριεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυριέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυριέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυριεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κυριευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυριευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυριευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυριευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυρίευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κυρίευσα (active first-person indicative past perfective singular)
κυρίεψα (active first-person indicative past perfective singular)
κυριευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κυριευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κυριεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κυριεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κυρίευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κυρίευσες (active indicative past perfective second-person singular)
κυρίεψες (active indicative past perfective second-person singular)
κυριευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κυριευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κυριεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κυριεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κυρίευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κυρίευσε (active indicative past perfective singular third-person)
κυρίεψε (active indicative past perfective singular third-person)
κυριευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κυριευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κυριεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κυριεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κυριεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κυριεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κυριέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κυριευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κυριευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κυριευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κυριεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κυριεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κυριέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
κυριευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κυριευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κυριευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κυρίευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυριεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυριεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυρίευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυριεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυριεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κυρίεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυριεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κυριευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
κυριεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυριευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυριευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
κυριεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυριευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυριευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κυριεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κυριεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
κυριέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κυριεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κυριευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
κυριευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κυρίευε (active imperative imperfective second-person singular)
κυρίευσε (active imperative perfective second-person singular)
κυρίεψε (active imperative perfective second-person singular)
κυριεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
κυριέψου (imperative passive perfective second-person singular)
κυριεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
κυριεύστε (active imperative perfective plural second-person)
κυριέψτε (active imperative perfective plural second-person)
κυριεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κυριευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κυριευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κυριεύοντας (active participle present)
έχοντας κυριεύσει (active participle past)
κυριέψει (active participle past)
κυριευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
κυριεύσει (active infinitive-aorist)
κυριέψει (active infinitive-aorist)
κυριευθεί (infinitive-aorist passive)
κυριευτεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek κυριεύω (kurieúō).

lbor

(military) to capture, to take possession of


ΑΤΑ

Αρχηγείο αρχηγείο#Greek

Τακτικής τακτικής#Greek

Αεροπορίας αεροπορίας#Greek

(military) Initialism of Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας (Archigeío Taktikís Aeroporías): Hellenic Tactical Air Force Command


πιλάφι

piláfi (romanization)
πιλάφια (plural)
πιλάφι (nominative singular)
πιλάφια (nominative plural)
πιλαφιού (genitive singular)
πιλαφιών (genitive plural)
πιλάφι (accusative singular)
πιλάφια (accusative plural)
πιλάφι (singular vocative)
πιλάφια (plural vocative)


φαντάρος

head

φαντάρος • (fantáros) m (plural φαντάροι)

fantáros (romanization)
φαντάροι (plural)
φαντάρος (nominative singular)
φαντάροι (nominative plural)
φαντάρου (genitive singular)
φαντάρων (genitive plural)
φαντάρο (accusative singular)
φαντάρους (accusative plural)
φαντάρε (singular vocative)
φαντάροι (plural vocative)

From φάντης (fántis), from Italian fante, with -άρος (-áros) ending influenced by φανταρία (fantaría), borrowed from Venetan fantaria.

(military, familiar) infantryman, (infantry) soldier


καβάλα

καβάλα • (kavála) f

el-noun

καβάλα • (kavála) f

kavála (romanization)
καβάλα (nominative singular)
καβάλες (nominative plural)
καβάλας (genitive singular)
καβάλα (accusative singular)
καβάλες (accusative plural)
καβάλα (singular vocative)
καβάλες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek καβάλα (kabála, “mare; equestrianism, horsemanship; cavalry”), borrowed from Venetan cavala or Late Latin caballa. The adverbialization of the noun occurred analogously to γραμμή (grammí).


φιλελευθερισμός

head

φιλελευθερισμοί

φιλελευθερισμός • (fileleftherismós) m (plural φιλελευθερισμοί)

el-noun

φιλελευθερισμοί

fileleftherismós (romanization)
φιλελευθερισμοί (plural)
φιλελευθερισμός (nominative singular)
φιλελευθερισμοί (nominative plural)
φιλελευθερισμού (genitive singular)
φιλελευθερισμών (genitive plural)
φιλελευθερισμό (accusative singular)
φιλελευθερισμούς (accusative plural)
φιλελευθερισμέ (singular vocative)
φιλελευθερισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

φιλελευθερισμός

φιλελευθερισμοί

φιλελευθερισμού

φιλελευθερισμών

φιλελευθερισμό

φιλελευθερισμούς

φιλελευθερισμέ

φιλελευθερισμοί

φι‧λε‧λευ‧θε‧ρι‧σμός

Learnedly from φιλελεύθερ(ος) (fileléfther(os)) + -ισμός (-ismós), a calque of English liberalism.

af

φιλελεύθερος<alt:φιλελεύθερ(ος)>


ενίσχυση

eníschysi (romanization)
ενίσχυση (nominative singular)
ενισχύσεις (nominative plural)
ενίσχυσης (genitive singular)
ενισχύσεων (genitive plural)
ενίσχυση (accusative singular)
ενισχύσεις (accusative plural)
ενίσχυση (singular vocative)
ενισχύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ενισχύσεως (enischýseos)

Learned borrowing from Koine Greek ἐνίσχυσις (enískhusis). By surface analysis, ενισχύ(ω) (enischý(o)) + -ση (-si).

surf

ενισχύω<alt:ενισχύ(ω)>

(usually in the plural, chiefly military) reinforcements