ορθόδοξος

ορθόδοξος • (orthódoxos) m (feminine ορθόδοξη, neuter ορθόδοξο)

orthódoxos (romanization)
ορθόδοξη (feminine)
ορθόδοξο (neuter)
ορθόδοξος (masculine nominative singular)
ορθόδοξη (feminine nominative singular)
ορθόδοξο (neuter nominative singular)
ορθόδοξοι (masculine nominative plural)
ορθόδοξες (feminine nominative plural)
ορθόδοξα (neuter nominative plural)
ορθόδοξου (genitive masculine singular)
ορθόδοξης (feminine genitive singular)
ορθόδοξου (genitive neuter singular)
ορθόδοξων (genitive masculine plural)
ορθόδοξων (feminine genitive plural)
ορθόδοξων (genitive neuter plural)
ορθόδοξο (accusative masculine singular)
ορθόδοξη (accusative feminine singular)
ορθόδοξο (accusative neuter singular)
ορθόδοξους (accusative masculine plural)
ορθόδοξες (accusative feminine plural)
ορθόδοξα (accusative neuter plural)
ορθόδοξε (masculine singular vocative)
ορθόδοξη (feminine singular vocative)
ορθόδοξο (neuter singular vocative)
ορθόδοξοι (masculine plural vocative)
ορθόδοξες (feminine plural vocative)
ορθόδοξα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ορθόδοξους •

ορ‧θό‧δο‧ξος

From Ancient Greek ὀρθόδοξος (orthódoxos), equivalent to ορθό- (orthó-, “correct, ortho-”) + δόξα (dóxa, “glory, opinion”).

prefix

Το να έχει γένια ο παπάς είναι ορθόδοξη παράδοση.

For the priest to have a beard is an Orthodox tradition.

To na échei génia o papás eínai orthódoxi parádosi.

Ο Αβραάμ είναι ορθόδοξος Εβραίος.

(religion, sometimes other ideologies) Orthodox (relating to any Orthodox movement or ideology; on its own, usually refers to Greek Orthodox in Greek)


Μωάμεθ

Borrowed from Arabic مُحَمَّد (muḥammad).


θεοκρατία

head

θεοκρατία • (theokratía) f (plural θεοκρατίας)

theokratía (romanization)
θεοκρατίας (plural)
θεοκρατία (nominative singular)
θεοκρατίες (nominative plural)
θεοκρατίας (genitive singular)
θεοκρατιών (genitive plural)
θεοκρατία (accusative singular)
θεοκρατίες (accusative plural)
θεοκρατία (singular vocative)
θεοκρατίες (plural vocative)

θε‧ο‧κρα‧τί‧α

From Hellenistic Koine Greek θεοκρᾰτῐ́ᾱ (theokratíā). Morphologically from θεο- (“god”) + -κρατία (“holding power, ruling”).

af

Στην αρχαία Αίγυπτο επικρατούσε θεοκρατία.

Theocracy was dominant in Ancient Aegypt.

Stin archaía Aígypto epikratoúse theokratía.


αγιολόγιο

head

αγιολόγιο • (agiológio) f (plural αγιολόγια)

agiológio (romanization)
αγιολόγια (plural)
αγιολόγιο (nominative singular)
αγιολόγια (nominative plural)
αγιολογίου (genitive singular)
αγιολόγιου (genitive singular)
αγιολογίων (genitive plural)
αγιολόγιων (genitive plural)
αγιολόγιο (accusative singular)
αγιολόγια (accusative plural)
αγιολόγιο (singular vocative)
αγιολόγια (plural vocative)

(religion) hagiology (a book about saints; such literature in general)


αγιορείτης

αγιορείτης • (agioreítis) m (plural αγιορείτες)

agioreítis (romanization)
αγιορείτες (plural)
αγιορείτης (nominative singular)
αγιορείτες (nominative plural)
αγιορείτη (genitive singular)
αγιορειτών (genitive plural)
αγιορείτη (accusative singular)
αγιορείτες (accusative plural)
αγιορείτη (singular vocative)
αγιορείτες (plural vocative)

Koine Greek Άγιον Όρος (Ágion Óros, “Mount Athos”)


ύμνος

ýmnos (romanization)
ύμνοι (plural)
ύμνος (nominative singular)
ύμνοι (nominative plural)
ύμνου (genitive singular)
ύμνων (genitive plural)
ύμνο (accusative singular)
ύμνους (accusative plural)
ύμνε (singular vocative)
ύμνοι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ὕμνος (húmnos).


άγιασμα

ágiasma (romanization)
άγιασμα (nominative singular)
αγιάσματα (nominative plural)
αγιάσματος (genitive singular)
αγιασμάτων (genitive plural)
άγιασμα (accusative singular)
αγιάσματα (accusative plural)
άγιασμα (singular vocative)
αγιάσματα (plural vocative)


αγιογραφώ

head

αγιογραφώ • (agiografó)

el-verb

αγιογραφούμαι

αγιογραφώ • (agiografó) (past αγιογράφησα, passive αγιογραφούμαι)

agiografó (romanization)
αγιογράφησα (past)
αγιογραφούμαι (passive)

(religion) to paint icons, make church paintings


μανουάλι

head

μανουάλι • (manouáli) n (plural μανουάλια)

manouáli (romanization)
μανουάλια (plural)
μανουάλι (nominative singular)
μανουάλια (nominative plural)
μανουαλιού (genitive singular)
μανουαλιών (genitive plural)
μανουάλι (accusative singular)
μανουάλια (accusative plural)
μανουάλι (singular vocative)
μανουάλια (plural vocative)

From Byzantine Greek μανουάλι(ο)ν (manouáli(o)n), from Latin manuale (“candelabrum”).

inh

μανουάλι(ο)ν

(religion) A large floor standing candlestick, often with a sand-lined area for votive candles.


αιρεσιάρχης

head

αιρεσιάρχης • (airesiárchis) m (plural αιρεσιάρχες)

airesiárchis (romanization)
αιρεσιάρχες (plural)
αιρεσιάρχης (nominative singular)
αιρεσιάρχες (nominative plural)
αιρεσιάρχη (genitive singular)
αιρεσιαρχών (genitive plural)
αιρεσιάρχη (accusative singular)
αιρεσιάρχες (accusative plural)
αιρεσιάρχη (singular vocative)
αιρεσιάρχες (plural vocative)


Ακάθιστος

Akáthistos (romanization)
Ακάθιστος (nominative singular)
Ακάθιστοι (nominative plural)
Ακαθίστου (genitive singular)
Ακαθίστων (genitive plural)
Ακάθιστο (accusative singular)
Ακαθίστους (accusative plural)
Ακάθιστε (singular vocative)
Ακάθιστο (singular vocative)
Ακάθιστοι (plural vocative)

(religion) (the) Akathistos (a Lenten hymn)


αθυμιάτιστος

αθυμιάτιστος • (athymiátistos) m (feminine αθυμιάτιστη, neuter αθυμιάτιστο)

athymiátistos (romanization)
αθυμιάτιστη (feminine)
αθυμιάτιστο (neuter)
αθυμιάτιστος (masculine nominative singular)
αθυμιάτιστη (feminine nominative singular)
αθυμιάτιστο (neuter nominative singular)
αθυμιάτιστοι (masculine nominative plural)
αθυμιάτιστες (feminine nominative plural)
αθυμιάτιστα (neuter nominative plural)
αθυμιάτιστου (genitive masculine singular)
αθυμιάτιστης (feminine genitive singular)
αθυμιάτιστου (genitive neuter singular)
αθυμιάτιστων (genitive masculine plural)
αθυμιάτιστων (feminine genitive plural)
αθυμιάτιστων (genitive neuter plural)
αθυμιάτιστο (accusative masculine singular)
αθυμιάτιστη (accusative feminine singular)
αθυμιάτιστο (accusative neuter singular)
αθυμιάτιστους (accusative masculine plural)
αθυμιάτιστες (accusative feminine plural)
αθυμιάτιστα (accusative neuter plural)
αθυμιάτιστε (masculine singular vocative)
αθυμιάτιστη (feminine singular vocative)
αθυμιάτιστο (neuter singular vocative)
αθυμιάτιστοι (masculine plural vocative)
αθυμιάτιστες (feminine plural vocative)
αθυμιάτιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αθυμιάτιστος

el-decl-adj-table

αθυμιάτιστος •

αθυμιάτιστη •

αθυμιάτιστο •

αθυμιάτιστοι •

αθυμιάτιστες •

αθυμιάτιστα •

αθυμιάτιστου •

αθυμιάτιστης •

αθυμιάτιστου •

αθυμιάτιστων •

αθυμιάτιστων •

αθυμιάτιστων •

αθυμιάτιστο •

αθυμιάτιστη •

αθυμιάτιστο •

αθυμιάτιστους •

αθυμιάτιστες •

αθυμιάτιστα •

αθυμιάτιστε •

αθυμιάτιστη •

αθυμιάτιστο •

αθυμιάτιστοι •

αθυμιάτιστες •

αθυμιάτιστα •


αιδέσιμος

head

αιδέσιμος • (aidésimos) m (plural αιδέσιμοι)

aidésimos (romanization)
αιδέσιμοι (plural)
αιδέσιμος (nominative singular)
αιδέσιμοι (nominative plural)
αιδέσιμου (genitive singular)
αιδεσίμου (genitive singular)
αιδέσιμων (genitive plural)
αιδεσίμων (genitive plural)
αιδέσιμο (accusative singular)
αιδέσιμους (accusative plural)
αιδεσίμους (accusative plural)
αιδέσιμε (singular vocative)
αιδέσιμοι (plural vocative)
Second forms are formal.

(religion, title) reverend (used for married priests)


ακατήχητος

ακατήχητος • (akatíchitos) m (feminine ακατήχητη, neuter ακατήχητο)

akatíchitos (romanization)
ακατήχητη (feminine)
ακατήχητο (neuter)
ακατήχητος (masculine nominative singular)
ακατήχητη (feminine nominative singular)
ακατήχητο (neuter nominative singular)
ακατήχητοι (masculine nominative plural)
ακατήχητες (feminine nominative plural)
ακατήχητα (neuter nominative plural)
ακατήχητου (genitive masculine singular)
ακατήχητης (feminine genitive singular)
ακατήχητου (genitive neuter singular)
ακατήχητων (genitive masculine plural)
ακατήχητων (feminine genitive plural)
ακατήχητων (genitive neuter plural)
ακατήχητο (accusative masculine singular)
ακατήχητη (accusative feminine singular)
ακατήχητο (accusative neuter singular)
ακατήχητους (accusative masculine plural)
ακατήχητες (accusative feminine plural)
ακατήχητα (accusative neuter plural)
ακατήχητε (masculine singular vocative)
ακατήχητη (feminine singular vocative)
ακατήχητο (neuter singular vocative)
ακατήχητοι (masculine plural vocative)
ακατήχητες (feminine plural vocative)
ακατήχητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακατήχητος •

ακατήχητοι •

ακατήχητες •

ακατήχητου •

ακατήχητης •

ακατήχητου •

ακατήχητων •

ακατήχητων •

ακατήχητων •

ακατήχητους •

ακατήχητες •

ακατήχητοι •

ακατήχητες •

(religion) not catechised (UK), not catechized (US)


ακέρωτος

head

ακέρωτος • (akérotos) m (feminine ακέρωτη, neuter ακέρωτο)

akérotos (romanization)
ακέρωτη (feminine)
ακέρωτο (neuter)
ακέρωτος (masculine nominative singular)
ακέρωτη (feminine nominative singular)
ακέρωτο (neuter nominative singular)
ακέρωτοι (masculine nominative plural)
ακέρωτες (feminine nominative plural)
ακέρωτα (neuter nominative plural)
ακέρωτου (genitive masculine singular)
ακέρωτης (feminine genitive singular)
ακέρωτου (genitive neuter singular)
ακέρωτων (genitive masculine plural)
ακέρωτων (feminine genitive plural)
ακέρωτων (genitive neuter plural)
ακέρωτο (accusative masculine singular)
ακέρωτη (accusative feminine singular)
ακέρωτο (accusative neuter singular)
ακέρωτους (accusative masculine plural)
ακέρωτες (accusative feminine plural)
ακέρωτα (accusative neuter plural)
ακέρωτε (masculine singular vocative)
ακέρωτη (feminine singular vocative)
ακέρωτο (neuter singular vocative)
ακέρωτοι (masculine plural vocative)
ακέρωτες (feminine plural vocative)
ακέρωτα (neuter plural vocative)

(religion) buried without ceremony (not candles)


απολογητικός

απολογητικός • (apologitikós) m

el-adj

απολογητικός • (apologitikós) m

apologitikós (romanization)
απολογητικός (masculine nominative singular)
απολογητική (feminine nominative singular)
απολογητικό (neuter nominative singular)
απολογητικοί (masculine nominative plural)
απολογητικές (feminine nominative plural)
απολογητικά (neuter nominative plural)
απολογητικού (genitive masculine singular)
απολογητικής (feminine genitive singular)
απολογητικού (genitive neuter singular)
απολογητικών (genitive masculine plural)
απολογητικών (feminine genitive plural)
απολογητικών (genitive neuter plural)
απολογητικό (accusative masculine singular)
απολογητική (accusative feminine singular)
απολογητικό (accusative neuter singular)
απολογητικούς (accusative masculine plural)
απολογητικές (accusative feminine plural)
απολογητικά (accusative neuter plural)
απολογητικέ (masculine singular vocative)
απολογητική (feminine singular vocative)
απολογητικό (neuter singular vocative)
απολογητικοί (masculine plural vocative)
απολογητικές (feminine plural vocative)
απολογητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απολογητικός

el-decl-adj-table

απολογητικός •

απολογητική •

απολογητικό •

απολογητικοί •

απολογητικές •

απολογητικά •

απολογητικού •

απολογητικής •

απολογητικού •

απολογητικών •

απολογητικών •

απολογητικών •

απολογητικό •

απολογητική •

απολογητικό •

απολογητικούς •

απολογητικές •

απολογητικά •

απολογητικέ •

απολογητική •

απολογητικό •

απολογητικοί •

απολογητικές •

απολογητικά •

απολογητικώς (apologitikós)

α‧πο‧λο‧γη‧τι‧κός

Semantic loan from French apologétique (“apologetic: regretful; defending”) from Medieval Latin apologeticus with the same sense, from ἀπολογητικός (apologētikós, “sense: suitable for defence”). Also see ἀπολογία (apología).

sl

απολογητικά έργα

see απολογητική (feminine noun)


Αλλάχ

(Islam) Allah (God, in Islamic contexts)


αλλόθρησκος

head

αλλόθρησκος • (allóthriskos) m (feminine αλλόθρησκη, neuter αλλόθρησκο)

allóthriskos (romanization)
αλλόθρησκη (feminine)
αλλόθρησκο (neuter)
αλλόθρησκος (masculine nominative singular)
αλλόθρησκη (feminine nominative singular)
αλλόθρησκο (neuter nominative singular)
αλλόθρησκοι (masculine nominative plural)
αλλόθρησκες (feminine nominative plural)
αλλόθρησκα (neuter nominative plural)
αλλόθρησκου (genitive masculine singular)
αλλόθρησκης (feminine genitive singular)
αλλόθρησκου (genitive neuter singular)
αλλόθρησκων (genitive masculine plural)
αλλόθρησκων (feminine genitive plural)
αλλόθρησκων (genitive neuter plural)
αλλόθρησκο (accusative masculine singular)
αλλόθρησκη (accusative feminine singular)
αλλόθρησκο (accusative neuter singular)
αλλόθρησκους (accusative masculine plural)
αλλόθρησκες (accusative feminine plural)
αλλόθρησκα (accusative neuter plural)
αλλόθρησκε (masculine singular vocative)
αλλόθρησκη (feminine singular vocative)
αλλόθρησκο (neuter singular vocative)
αλλόθρησκοι (masculine plural vocative)
αλλόθρησκες (feminine plural vocative)
αλλόθρησκα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλλόθρησκος •

αλλόθρησκη •

αλλόθρησκο •

αλλόθρησκοι •

αλλόθρησκες •

αλλόθρησκα •

αλλόθρησκου •

αλλόθρησκης •

αλλόθρησκου •

αλλόθρησκων •

αλλόθρησκων •

αλλόθρησκων •

αλλόθρησκο •

αλλόθρησκη •

αλλόθρησκο •

αλλόθρησκους •

αλλόθρησκες •

αλλόθρησκα •

αλλόθρησκε •

αλλόθρησκη •

αλλόθρησκο •

αλλόθρησκοι •

αλλόθρησκες •

αλλόθρησκα •

(religion) of a different religion to the majority


αλλόπιστος

head

αλλόπιστος • (allópistos) m (feminine αλλόπιστη, neuter αλλόπιστο)

allópistos (romanization)
αλλόπιστη (feminine)
αλλόπιστο (neuter)
αλλόπιστος (masculine nominative singular)
αλλόπιστη (feminine nominative singular)
αλλόπιστο (neuter nominative singular)
αλλόπιστοι (masculine nominative plural)
αλλόπιστες (feminine nominative plural)
αλλόπιστα (neuter nominative plural)
αλλόπιστου (genitive masculine singular)
αλλόπιστης (feminine genitive singular)
αλλόπιστου (genitive neuter singular)
αλλόπιστων (genitive masculine plural)
αλλόπιστων (feminine genitive plural)
αλλόπιστων (genitive neuter plural)
αλλόπιστο (accusative masculine singular)
αλλόπιστη (accusative feminine singular)
αλλόπιστο (accusative neuter singular)
αλλόπιστους (accusative masculine plural)
αλλόπιστες (accusative feminine plural)
αλλόπιστα (accusative neuter plural)
αλλόπιστε (masculine singular vocative)
αλλόπιστη (feminine singular vocative)
αλλόπιστο (neuter singular vocative)
αλλόπιστοι (masculine plural vocative)
αλλόπιστες (feminine plural vocative)
αλλόπιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλλόπιστος •

αλλόπιστοι •

αλλόπιστες •

αλλόπιστου •

αλλόπιστης •

αλλόπιστου •

αλλόπιστων •

αλλόπιστων •

αλλόπιστων •

αλλόπιστους •

αλλόπιστες •

αλλόπιστοι •

αλλόπιστες •


αγιατολάχ

head

αγιατολάχ • (agiatolách) m (indeclinable)

α‧για‧το‧λάχ

Borrowed from English ayatollah with simplification of two 'ls', from Persian آیتالله (âyatollâh).

(Islam) ayatollah (religious leader in Twelver Shi'ism)


ΑΜ

Αυτού αυτός#Greek

Μακαριότητα μακάριος#Greek

(religion) Abbreviation of Αυτού Μακαριότητα (Aftoú Makariótita).: His Beatitude


αλλαξοπιστώ

αλλαξοπιστώ • (allaxopistó)

el-verb

αλλαξοπίστησα

αλλαξοπιστώ • (allaxopistó) (past αλλαξοπίστησα, passive —)

allaxopistó (romanization)
αλλαξοπίστησα (past)

αλλαξο- (allaxo-, “change”) + πίστη (písti, “faith”)


αλιβάνιστος

head

αλιβάνιστος • (alivánistos) m (feminine αλιβάνιστη, neuter αλιβάνιστο)

alivánistos (romanization)
αλιβάνιστη (feminine)
αλιβάνιστο (neuter)
αλιβάνιστος (masculine nominative singular)
αλιβάνιστη (feminine nominative singular)
αλιβάνιστο (neuter nominative singular)
αλιβάνιστοι (masculine nominative plural)
αλιβάνιστες (feminine nominative plural)
αλιβάνιστα (neuter nominative plural)
αλιβάνιστου (genitive masculine singular)
αλιβάνιστης (feminine genitive singular)
αλιβάνιστου (genitive neuter singular)
αλιβάνιστων (genitive masculine plural)
αλιβάνιστων (feminine genitive plural)
αλιβάνιστων (genitive neuter plural)
αλιβάνιστο (accusative masculine singular)
αλιβάνιστη (accusative feminine singular)
αλιβάνιστο (accusative neuter singular)
αλιβάνιστους (accusative masculine plural)
αλιβάνιστες (accusative feminine plural)
αλιβάνιστα (accusative neuter plural)
αλιβάνιστε (masculine singular vocative)
αλιβάνιστη (feminine singular vocative)
αλιβάνιστο (neuter singular vocative)
αλιβάνιστοι (masculine plural vocative)
αλιβάνιστες (feminine plural vocative)
αλιβάνιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλιβάνιστος •

αλιβάνιστη •

αλιβάνιστο •

αλιβάνιστοι •

αλιβάνιστες •

αλιβάνιστα •

αλιβάνιστου •

αλιβάνιστης •

αλιβάνιστου •

αλιβάνιστων •

αλιβάνιστων •

αλιβάνιστων •

αλιβάνιστο •

αλιβάνιστη •

αλιβάνιστο •

αλιβάνιστους •

αλιβάνιστες •

αλιβάνιστα •

αλιβάνιστε •

αλιβάνιστη •

αλιβάνιστο •

αλιβάνιστοι •

αλιβάνιστες •

αλιβάνιστα •


Ραμαζάνι

head

Ραμαζάνι • (Ramazáni) n (plural Ραμαζάνια)

Ramazáni (romanization)
Ραμαζάνια (plural)
Ραμαζάνι (nominative singular)
Ραμαζάνια (nominative plural)
Ραμαζανιού (genitive singular)
Ραμαζανιών (genitive plural)
Ραμαζάνι (accusative singular)
Ραμαζάνια (accusative plural)
Ραμαζάνι (singular vocative)
Ραμαζάνια (plural vocative)

From Ottoman Turkish رمضان (ramazân, ramazan), from Arabic رَمَضَان (ramaḍān).

bor

(Islam) Ramadan (ninth month of the Islamic calendar)


ομολογία

head

ομολογία • (omología) f (plural ομολογίες)

omología (romanization)
ομολογίες (plural)
ομολογία (nominative singular)
ομολογίες (nominative plural)
ομολογίας (genitive singular)
ομολογιών (genitive plural)
ομολογία (accusative singular)
ομολογίες (accusative plural)
ομολογία (singular vocative)
ομολογίες (plural vocative)

ο‧μο‧λο‧γί‧α

From Ancient Greek ὁμολογία (homología, “agreement, common assumption”), equivalent to ομο- (omo-, “same, homo-”) + -λογία (-logía, “-logy”). The present legal, religious and economic senses date from the Koine Greek era.

confix

ομολογία πίστεως

(religion) profession, creed (reading or statement of belief that summarizes the faith it represents)


δαιμονισμός

head

δαιμονισμός • (daimonismós) m (plural δαιμονισμοί)

daimonismós (romanization)
δαιμονισμοί (plural)
δαιμονισμός (nominative singular)
δαιμονισμοί (nominative plural)
δαιμονισμού (genitive singular)
δαιμονισμών (genitive plural)
δαιμονισμό (accusative singular)
δαιμονισμούς (accusative plural)
δαιμονισμέ (singular vocative)
δαιμονισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

δαιμονισμούς

δαι‧μο‧νι‧σμός

From Koine Greek δαιμονισμός (daimonismós), from δαίμων (daímōn, “demon”) + -ισμός (-ismós, “-ism”).

(religion) demonic possession (control over a person by a supposed demonic presence)


άμφια

ámfia (romanization)
άμφια (nominative plural)
αμφίων (genitive plural)
άμφια (accusative plural)
άμφια (plural vocative)


άμφιο

ámfio (romanization)
άμφια (plural)
άμφιο (nominative singular)
άμφια (nominative plural)
αμφίου (genitive singular)
άμφιου (genitive singular)
αμφίων (genitive plural)
άμφιο (accusative singular)
άμφια (accusative plural)
άμφιο (singular vocative)
άμφια (plural vocative)


ενοθεϊσμός

head

ενοθεϊσμός • (enotheïsmós) m (uncountable)

enotheïsmós (romanization)
ενοθεϊσμός (nominative singular)
ενοθεϊσμού (genitive singular)
ενοθεϊσμό (accusative singular)
ενοθεϊσμέ (singular vocative)


ανάθημα

ανάθημα • (anáthima) n (plural αναθήματα)

anáthima (romanization)
αναθήματα (plural)
ανάθημα (nominative singular)
αναθήματα (nominative plural)
αναθήματος (genitive singular)
αναθημάτων (genitive plural)
ανάθημα (accusative singular)
αναθήματα (accusative plural)
ανάθημα (singular vocative)
αναθήματα (plural vocative)


ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινιστής

ανακαινίστρια • (anakainístria) f (plural ανακαινίστριες, masculine ανακαινιστής)

el-noun

ανακαινίστριες

ανακαινιστής

anakainístria (romanization)
ανακαινίστριες (plural)
ανακαινιστής (masculine)
ανακαινίστρια (nominative singular)
ανακαινίστριες (nominative plural)
ανακαινίστριας (genitive singular)
ανακαινιστριών (genitive plural)
ανακαινίστρια (accusative singular)
ανακαινίστριες (accusative plural)
ανακαινίστρια (singular vocative)
ανακαινίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινίστριας

ανακαινιστριών

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες


ανακαινιστής

head

ανακαινιστές

ανακαινίστρια

ανακαινιστής • (anakainistís) m (plural ανακαινιστές, feminine ανακαινίστρια)

el-noun

ανακαινιστές

ανακαινίστρια

anakainistís (romanization)
ανακαινιστές (plural)
ανακαινίστρια (feminine)
ανακαινιστής (nominative singular)
ανακαινιστές (nominative plural)
ανακαινιστή (genitive singular)
ανακαινιστών (genitive plural)
ανακαινιστή (accusative singular)
ανακαινιστές (accusative plural)
ανακαινιστή (singular vocative)
ανακαινιστές (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαινιστής

ανακαινιστές

ανακαινιστών

ανακαινιστές

ανακαινιστές

From Koine Greek ἀνακαινιστής (anakainistḗs), equivalent to ανακαινίζω (anakainízo, “to renotave”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).

inh

ἀνακαινιστής


απολογητική

head

απολογητική • (apologitikí) f

el-noun

απολογητική • (apologitikí) f

apologitikí (romanization)
απολογητική (nominative singular)
απολογητικής (genitive singular)
απολογητική (accusative singular)
απολογητική (singular vocative)

el-decl-noun-unc

απολογητικής

απολογητικοί (apologitikoí)

α‧πο‧λο‧γη‧τι‧κή

From Ancient Greek ἀπολογητική (apologētikḗ).

(theology) apologetics (branch of theology defending Christian faith)


ευσέβεια

head

ευσέβεια • (efséveia) f (plural ευσέβειες)

efséveia (romanization)
ευσέβειες (plural)
ευσέβεια (nominative singular)
ευσέβειες (nominative plural)
ευσέβειας (genitive singular)
ευσεβειών (genitive plural)
ευσέβεια (accusative singular)
ευσέβειες (accusative plural)
ευσέβεια (singular vocative)
ευσέβειες (plural vocative)

el-decl-noun

Usually in the singular.
Also, formal singular genitive: της ευσεβείας.

Learnedly, from Ancient Greek εὐσέβεια (eusébeia), from εὐσεβής (eusebḗs).

Οι μοναχοί διακρίνονται για την ευσέβειά τους και τη βαθιά τους πίστη.

Monks are distinguished for their piety and their deep faith.

Oi monachoí diakrínontai gia tin efséveiá tous kai ti vathiá tous písti.


ευσεβώς

head

ευσεβώς • (efsevós) (comparative ευσεβέστερα, absolute superlative ευσεβέστατα)

efsevós (romanization)
ευσεβέστερα (comparative)
ευσεβέστατα (absolute superlative)

From Ancient Greek εὐσεβέως (eusebéōs) and Attic Greek εὐσεβῶς, adverbs from adjective εὐσεβής (eusebḗs).


ασέβεια

ασέβεια • (aséveia) f (plural ασέβειες)

el-noun

ασέβεια • (aséveia) f (plural ασέβειες)

aséveia (romanization)
ασέβειες (plural)
ασέβεια (nominative singular)
ασέβειες (nominative plural)
ασέβειας (genitive singular)
ασεβειών (genitive plural)
ασέβεια (accusative singular)
ασέβειες (accusative plural)
ασέβεια (singular vocative)
ασέβειες (plural vocative)


ασεβής

head

ασεβής • (asevís) m (feminine ασεβής, neuter ασεβές)

asevís (romanization)
ασεβής (feminine)
ασεβές (neuter)
ασεβής (masculine nominative singular)
ασεβής (feminine nominative singular)
ασεβές (neuter nominative singular)
ασεβείς (masculine nominative plural)
ασεβείς (feminine nominative plural)
ασεβή (neuter nominative plural)
ασεβούς (genitive masculine singular)
ασεβή (genitive masculine singular)
ασεβούς (feminine genitive singular)
ασεβούς (genitive neuter singular)
ασεβών (genitive masculine plural)
ασεβών (feminine genitive plural)
ασεβών (genitive neuter plural)
ασεβή (accusative masculine singular)
ασεβή (accusative feminine singular)
ασεβές (accusative neuter singular)
ασεβείς (accusative masculine plural)
ασεβείς (accusative feminine plural)
ασεβή (accusative neuter plural)
ασεβή (masculine singular vocative)
ασεβής (masculine singular vocative)
ασεβής (feminine singular vocative)
ασεβές (neuter singular vocative)
ασεβείς (masculine plural vocative)
ασεβείς (feminine plural vocative)
ασεβή (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
Vocative singular masc
ασεβέστερος (masculine nominative singular)
ασεβέστερη (feminine nominative singular)
ασεβέστερο (neuter nominative singular)
ασεβέστεροι (masculine nominative plural)
ασεβέστερες (feminine nominative plural)
ασεβέστερα (neuter nominative plural)
ασεβέστερου (genitive masculine singular)
ασεβέστερης (feminine genitive singular)
ασεβέστερου (genitive neuter singular)
ασεβέστερων (genitive masculine plural)
ασεβέστερων (feminine genitive plural)
ασεβέστερων (genitive neuter plural)
ασεβέστερο (accusative masculine singular)
ασεβέστερη (accusative feminine singular)
ασεβέστερο (accusative neuter singular)
ασεβέστερους (accusative masculine plural)
ασεβέστερες (accusative feminine plural)
ασεβέστερα (accusative neuter plural)
ασεβέστερε (masculine singular vocative)
ασεβέστερη (feminine singular vocative)
ασεβέστερο (neuter singular vocative)
ασεβέστεροι (masculine plural vocative)
ασεβέστερες (feminine plural vocative)
ασεβέστερα (neuter plural vocative)
ασεβέστατος (masculine nominative singular)
ασεβέστατη (feminine nominative singular)
ασεβέστατο (neuter nominative singular)
ασεβέστατοι (masculine nominative plural)
ασεβέστατες (feminine nominative plural)
ασεβέστατα (neuter nominative plural)
ασεβέστατου (genitive masculine singular)
ασεβέστατης (feminine genitive singular)
ασεβέστατου (genitive neuter singular)
ασεβέστατων (genitive masculine plural)
ασεβέστατων (feminine genitive plural)
ασεβέστατων (genitive neuter plural)
ασεβέστατο (accusative masculine singular)
ασεβέστατη (accusative feminine singular)
ασεβέστατο (accusative neuter singular)
ασεβέστατους (accusative masculine plural)
ασεβέστατες (accusative feminine plural)
ασεβέστατα (accusative neuter plural)
ασεβέστατε (masculine singular vocative)
ασεβέστατη (feminine singular vocative)
ασεβέστατο (neuter singular vocative)
ασεβέστατοι (masculine plural vocative)
ασεβέστατες (feminine plural vocative)
ασεβέστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

Vocative singular masc, fem: ασεβή (or rare ασεβής) neu: ασεβές. Vocatives plural: as in nominative.

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ασεβής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ασεβής, etc.)

el-decl-adj-table

ασεβέστερος •

ασεβέστερη •

ασεβέστερο •

ασεβέστεροι •

ασεβέστερες •

ασεβέστερα •

ασεβέστερου •

ασεβέστερης •

ασεβέστερου •

ασεβέστερων •

ασεβέστερων •

ασεβέστερων •

ασεβέστερο •

ασεβέστερη •

ασεβέστερο •

ασεβέστερους •

ασεβέστερες •

ασεβέστερα •

ασεβέστερε •

ασεβέστερη •

ασεβέστερο •

ασεβέστεροι •

ασεβέστερες •

ασεβέστερα •

ασεβέστατος •

ασεβέστατη •

ασεβέστατο •

ασεβέστατοι •

ασεβέστατες •

ασεβέστατα •

ασεβέστατου •

ασεβέστατης •

ασεβέστατου •

ασεβέστατων •

ασεβέστατων •

ασεβέστατων •

ασεβέστατο •

ασεβέστατη •

ασεβέστατο •

ασεβέστατους •

ασεβέστατες •

ασεβέστατα •

ασεβέστατε •

ασεβέστατη •

ασεβέστατο •

ασεβέστατοι •

ασεβέστατες •

ασεβέστατα •


ευσεβής

head

ευσεβής • (efsevís) m (feminine ευσεβής, neuter ευσεβές)

efsevís (romanization)
ευσεβής (feminine)
ευσεβές (neuter)
ευσεβής (masculine nominative singular)
ευσεβής (feminine nominative singular)
ευσεβές (neuter nominative singular)
ευσεβείς (masculine nominative plural)
ευσεβείς (feminine nominative plural)
ευσεβή (neuter nominative plural)
ευσεβούς (genitive masculine singular)
ευσεβή (genitive masculine singular)
ευσεβούς (feminine genitive singular)
ευσεβούς (genitive neuter singular)
ευσεβών (genitive masculine plural)
ευσεβών (feminine genitive plural)
ευσεβών (genitive neuter plural)
ευσεβή (accusative masculine singular)
ευσεβή (accusative feminine singular)
ευσεβές (accusative neuter singular)
ευσεβείς (accusative masculine plural)
ευσεβείς (accusative feminine plural)
ευσεβή (accusative neuter plural)
ευσεβή (masculine singular vocative)
ευσεβής (masculine singular vocative)
ευσεβής (feminine singular vocative)
ευσεβές (neuter singular vocative)
ευσεβείς (masculine plural vocative)
ευσεβείς (feminine plural vocative)
ευσεβή (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
Vocative singular masc
fem: ευσεβή (or rare ευσεβής)
ευσεβέστερος (masculine nominative singular)
ευσεβέστερη (feminine nominative singular)
ευσεβέστερο (neuter nominative singular)
ευσεβέστεροι (masculine nominative plural)
ευσεβέστερες (feminine nominative plural)
ευσεβέστερα (neuter nominative plural)
ευσεβέστερου (genitive masculine singular)
ευσεβέστερης (feminine genitive singular)
ευσεβέστερου (genitive neuter singular)
ευσεβέστερων (genitive masculine plural)
ευσεβέστερων (feminine genitive plural)
ευσεβέστερων (genitive neuter plural)
ευσεβέστερο (accusative masculine singular)
ευσεβέστερη (accusative feminine singular)
ευσεβέστερο (accusative neuter singular)
ευσεβέστερους (accusative masculine plural)
ευσεβέστερες (accusative feminine plural)
ευσεβέστερα (accusative neuter plural)
ευσεβέστερε (masculine singular vocative)
ευσεβέστερη (feminine singular vocative)
ευσεβέστερο (neuter singular vocative)
ευσεβέστεροι (masculine plural vocative)
ευσεβέστερες (feminine plural vocative)
ευσεβέστερα (neuter plural vocative)
ευσεβέστατος (masculine nominative singular)
ευσεβέστατη (feminine nominative singular)
ευσεβέστατο (neuter nominative singular)
ευσεβέστατοι (masculine nominative plural)
ευσεβέστατες (feminine nominative plural)
ευσεβέστατα (neuter nominative plural)
ευσεβέστατου (genitive masculine singular)
ευσεβέστατης (feminine genitive singular)
ευσεβέστατου (genitive neuter singular)
ευσεβέστατων (genitive masculine plural)
ευσεβέστατων (feminine genitive plural)
ευσεβέστατων (genitive neuter plural)
ευσεβέστατο (accusative masculine singular)
ευσεβέστατη (accusative feminine singular)
ευσεβέστατο (accusative neuter singular)
ευσεβέστατους (accusative masculine plural)
ευσεβέστατες (accusative feminine plural)
ευσεβέστατα (accusative neuter plural)
ευσεβέστατε (masculine singular vocative)
ευσεβέστατη (feminine singular vocative)
ευσεβέστατο (neuter singular vocative)
ευσεβέστατοι (masculine plural vocative)
ευσεβέστατες (feminine plural vocative)
ευσεβέστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

Vocative singular masc, fem: ευσεβή (or rare ευσεβής), neu: ευσεβές. Vocatives plural: as in nominative.

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ευσεβής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ευσεβής, etc.)

el-decl-adj-table

ευσεβέστερος •

ευσεβέστερη •

ευσεβέστερο •

ευσεβέστεροι •

ευσεβέστερες •

ευσεβέστερα •

ευσεβέστερου •

ευσεβέστερης •

ευσεβέστερου •

ευσεβέστερων •

ευσεβέστερων •

ευσεβέστερων •

ευσεβέστερο •

ευσεβέστερη •

ευσεβέστερο •

ευσεβέστερους •

ευσεβέστερες •

ευσεβέστερα •

ευσεβέστερε •

ευσεβέστερη •

ευσεβέστερο •

ευσεβέστεροι •

ευσεβέστερες •

ευσεβέστερα •

ευσεβέστατος •

ευσεβέστατη •

ευσεβέστατο •

ευσεβέστατοι •

ευσεβέστατες •

ευσεβέστατα •

ευσεβέστατου •

ευσεβέστατης •

ευσεβέστατου •

ευσεβέστατων •

ευσεβέστατων •

ευσεβέστατων •

ευσεβέστατο •

ευσεβέστατη •

ευσεβέστατο •

ευσεβέστατους •

ευσεβέστατες •

ευσεβέστατα •

ευσεβέστατε •

ευσεβέστατη •

ευσεβέστατο •

ευσεβέστατοι •

ευσεβέστατες •

ευσεβέστατα •

ευσεβείς (efseveís)

ευσεβιστής

ευσεβισμός m (efsevismós, “Pietism”) & Ευσεβισμός


Αγία

head

Αγία • (Agía)

The feminine adjective αγία with capital letter, for names of churches, placenames, and official use.

η Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη

for names of Saints, see the feminine adjective αγία of άγιος (ágios)

(religion) (with capital Α for names of churches and placenames)

η Αγία Γραφή


Άγιος

Άγιος • (Ágios) m (feminine Αγία, neuter Άγιο)

Ágios (romanization)
Αγία (feminine)
Άγιο (neuter)
Άγιος (masculine nominative singular)
Αγία (feminine nominative singular)
Άγιο (neuter nominative singular)
Άγιοι (masculine nominative plural)
Άγιες (feminine nominative plural)
Άγια (neuter nominative plural)
Αγίου (genitive masculine singular)
Αγίας (feminine genitive singular)
Αγίου (genitive neuter singular)
Αγίων (genitive masculine plural)
Αγίων (feminine genitive plural)
Αγίων (genitive neuter plural)
Άγιο (accusative masculine singular)
Αγία (accusative feminine singular)
Άγιο (accusative neuter singular)
Αγίους (accusative masculine plural)
Άγιες (accusative feminine plural)
Άγια (accusative neuter plural)
Άγιε (masculine singular vocative)
Αγία (feminine singular vocative)
Άγιο (neuter singular vocative)
Άγιοι (masculine plural vocative)
Άγιες (feminine plural vocative)
Άγια (neuter plural vocative)
since the 17th century

el-decl-adj

• The feminine plural Αγίες is a frequently used form, since the 17th century, probably under the influence of the ancient accusative plural τὰς ἁγίας.
• The comparative αγιότερος is not used in religious titles. The superlative Αγιότατος is usually found in compounds (Παναγιότατος).

el-decl-adj-positive

The adjective άγιος with uppercase first letter, for names of churches, places, and official use. Lowercase is used for referring to a Saint.

Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου είναι αφιερωμένη στον άγιο Δημήτριο.

The Church of Saint Demetrius is devoted to Saint Demetrius.

I ekklisía tou Agíou Dimitríou eínai afieroméni ston ágio Dimítrio.

ο Άγιος Τάφος

(religion) names of churches or holy places

Άγιος ηγούμενος

elsewhere, written with lowercase first letter άγιος (ágios)

(religion, male) formal address for priests, especially of high rank, in official correspondence


Πράξεις

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις (Prā́xeis), shortening of Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

(biblical) Acts (fifth book in the New Testament of the Bible)


Ρουθ

From Koine Greek Ῥούθ (Rhoúth), from Hebrew רות.

(biblical) Ruth (the resident of Moab around whom the text centers)


Ιησούς του Ναυή

head

Ιησούς του Ναυή • (Iisoús tou Naví) m

From Koine Greek Ἰησοῦς τοῦ Ναυή (Iēsoûs toû Nauḗ).

der

Ἰησοῦς τοῦ Ναυή

(biblical) Joshua (son of Nun, Judge of Israel following Moses; author of the Book of Joshua)


ανάμα

anáma (romanization)
ανάματα (plural)
ανάμα (nominative singular)
ανάματα (nominative plural)
ανάματος (genitive singular)
αναμάτων (genitive plural)
ανάμα (accusative singular)
ανάματα (accusative plural)
ανάμα (singular vocative)
ανάματα (plural vocative)

(religion) communion wine, sacramental wine


μετουσιώνω

head

μετουσιώνω • (metousióno)

el-verb

μετουσιώνομαι

μετουσιώνω • (metousióno) (past μετουσίωσα, passive μετουσιώνομαι)

metousióno (romanization)
μετουσίωσα (past)
μετουσιώνομαι (passive)

(religion, Catholicism) to transubstantiate


μετουσίωση

head

μετουσιώωσεις

μετουσίωση • (metousíosi) f (plural μετουσιώωσεις)

el-noun

μετουσιώωσεις

metousíosi (romanization)
μετουσιώωσεις (plural)
μετουσίωση (nominative singular)
μετουσιώωσεις (nominative plural)
μετουσίωσης (genitive singular)
μετουσιώωσεων (genitive plural)
μετουσίωση (accusative singular)
μετουσιώωσεις (accusative plural)
μετουσίωση (singular vocative)
μετουσιώωσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: μετουσιώωσεως

el-decl-noun

μετουσιώωσεις

μετουσιώωσεων

μετουσιώωσεις

μετουσιώωσεις

Older or formal genitive singular: μετουσιώωσεως •


ανάλαδος

head

ανάλαδος • (análados) m (feminine ανάλαδη, neuter ανάλαδο)

análados (romanization)
ανάλαδη (feminine)
ανάλαδο (neuter)
ανάλαδος (masculine nominative singular)
ανάλαδη (feminine nominative singular)
ανάλαδο (neuter nominative singular)
ανάλαδοι (masculine nominative plural)
ανάλαδες (feminine nominative plural)
ανάλαδα (neuter nominative plural)
ανάλαδου (genitive masculine singular)
ανάλαδης (feminine genitive singular)
ανάλαδου (genitive neuter singular)
ανάλαδων (genitive masculine plural)
ανάλαδων (feminine genitive plural)
ανάλαδων (genitive neuter plural)
ανάλαδο (accusative masculine singular)
ανάλαδη (accusative feminine singular)
ανάλαδο (accusative neuter singular)
ανάλαδους (accusative masculine plural)
ανάλαδες (accusative feminine plural)
ανάλαδα (accusative neuter plural)
ανάλαδε (masculine singular vocative)
ανάλαδη (feminine singular vocative)
ανάλαδο (neuter singular vocative)
ανάλαδοι (masculine plural vocative)
ανάλαδες (feminine plural vocative)
ανάλαδα (neuter plural vocative)


πανταχού παρών

πανταχού παρών • (pantachoú parón) m (feminine παρούσα, neuter παρόν)

pantachoú parón (romanization)
παρούσα (feminine)
παρόν (neuter)

Ο Θεός είναι πανταχού παρών.
O Theós eínai pantachoú parón.
God is omnipresent.

(religion, formal, set phrase) omnipresent, ubiquitous (being everywhere at once)


αντίφωνο

αντίφωνο • (antífono) n (plural αντίφωνα)

antífono (romanization)
αντίφωνα (plural)
αντίφωνο (nominative singular)
αντίφωνα (nominative plural)
αντιφώνου (genitive singular)
αντίφωνου (genitive singular)
αντιφώνων (genitive plural)
αντίφωνο (accusative singular)
αντίφωνα (accusative plural)
αντίφωνο (singular vocative)
αντίφωνα (plural vocative)

From Ancient Greek ἀντίφωνος (antíphōnos). Doublet of ανθέμιο (anthémio).

(ecclesiastical) antiphon (a psalm or hymn sung responsively)


αναχωρήτρια

αναχωρήτριες

αναχωρήτρια • (anachorítria) f (plural αναχωρήτριες, masculine αναχωρητής)

el-noun

αναχωρήτριες

anachorítria (romanization)
αναχωρήτριες (plural)
αναχωρητής (masculine)
αναχωρήτρια (nominative singular)
αναχωρήτριες (nominative plural)
αναχωρήτριας (genitive singular)
αναχωρητριών (genitive plural)
αναχωρήτρια (accusative singular)
αναχωρήτριες (accusative plural)
αναχωρήτρια (singular vocative)
αναχωρήτριες (plural vocative)

el-decl-noun

αναχωρήτριες

αναχωρήτριας

αναχωρητριών

αναχωρήτριες

αναχωρήτριες

(religion) hermit, recluse, anchorite (anachorite), eremite


αναχωρητισμός

head

αναχωρητήρια

αναχωρητισμός • (anachoritismós) n (plural αναχωρητήρια)

el-noun

αναχωρητήρια

anachoritismós (romanization)
αναχωρητήρια (plural)
αναχωρητισμός (nominative singular)
αναχωρητισμοί (nominative plural)
αναχωρητισμού (genitive singular)
αναχωρητισμών (genitive plural)
αναχωρητισμό (accusative singular)
αναχωρητισμούς (accusative plural)
αναχωρητισμέ (singular vocative)
αναχωρητισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αναχωρητισμός

αναχωρητισμοί

αναχωρητισμού

αναχωρητισμών

αναχωρητισμό

αναχωρητισμούς

αναχωρητισμέ

αναχωρητισμοί

(religion) anachoresis (the way of life of an anchorite)


αναχωρητήριο

head

αναχωρητήρια

αναχωρητήριο • (anachoritírio) n (plural αναχωρητήρια)

el-noun

αναχωρητήρια

anachoritírio (romanization)
αναχωρητήρια (plural)
αναχωρητήριο (nominative singular)
αναχωρητήρια (nominative plural)
αναχωρητηρίου (genitive singular)
αναχωρητήριου (genitive singular)
αναχωρητηρίων (genitive plural)
αναχωρητήριο (accusative singular)
αναχωρητήρια (accusative plural)
αναχωρητήριο (singular vocative)
αναχωρητήρια (plural vocative)

el-decl-noun

αναχωρητήριο

αναχωρητήρια

αναχωρητηρίου

αναχωρητήριου

αναχωρητηρίων

αναχωρητήριο

αναχωρητήρια

αναχωρητήριο

αναχωρητήρια


αναχωρητής

head

αναχωρητής • (anachoritís) m (plural αναχωρητές, feminine αναχωρήτρια)

anachoritís (romanization)
αναχωρητές (plural)
αναχωρήτρια (feminine)
αναχωρητής (nominative singular)
αναχωρητές (nominative plural)
αναχωρητή (genitive singular)
αναχωρητών (genitive plural)
αναχωρητή (accusative singular)
αναχωρητές (accusative plural)
αναχωρητή (singular vocative)
αναχωρητές (plural vocative)


δόξα τω Θεώ

δόξα τω Θεώ!

δόξα τω Θεώ! • (dóxa to Theó!)

δόξα τω Θεώ ! (canonical)
dóxa to Theó! (romanization)

In polytonic script, δόξα τῷ Θεῷ (dóxa tôi Theôi), from δόξα f (dóxa, “glory”) and dative case τῷ (tôi, “to the”) θεῷ m (theôi, “god”), written with uppercase Θεός (Theós).

Δόξα τω Θεώ, γλιτώσαμε απ’ τον κίνδυνο.

Dóxa to Theó, glitósame ap’ ton kíndyno.

Δόξα τω Θεώ, οι δουλειές μου πάνε πολύ καλά.

Thank God, my business is flourishing (doing very well).

Dóxa to Theó, oi douleiés mou páne polý kalá.


ανιμισμός

animismós (romanization)
ανιμισμός (nominative singular)
ανιμισμού (genitive singular)
ανιμισμό (accusative singular)
ανιμισμέ (singular vocative)


λειτουργώ

λειτουργώ • (leitourgó)

el-verb

λειτουργημένος

λειτουργούμαι

λειτουργιέμαι

λειτουργώ • (leitourgó) (past λειτούργησα, passive λειτουργούμαι/λειτουργιέμαι, ppp λειτουργημένος)

leitourgó (romanization)
λειτούργησα (past)
λειτουργούμαι (passive)
λειτουργιέμαι (passive)
λειτουργημένος (participle passive perfect)

Learned borrowing from Ancient Greek λειτουργῶ (leitourgô) (contracted form of λειτουργέω (leitourgéō)) with semantic loan from French fonctionner and the ecclesiastical senses borrowed learnedly from Koine Greek.

lbor

(ecclesiastical) to perform the Divine Liturgy

λειτουργιέμαι λειτουργιέμαι#Greek

(ecclesiastical, λειτουργιέμαι, passive voice):

(of churchgoers) to attend the Divine Liturgy

λειτουργιέμαι λειτουργιέμαι#Greek

(of churches) to hold the Divine Liturgy


ανιμαλισμός

head

ανιμαλισμός • (animalismós) m (uncountable)

animalismós (romanization)
ανιμαλισμός (nominative singular)
ανιμαλισμοί (nominative plural)
ανιμαλισμού (genitive singular)
ανιμαλισμών (genitive plural)
ανιμαλισμό (accusative singular)
ανιμαλισμούς (accusative plural)
ανιμαλισμέ (singular vocative)
ανιμαλισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανιμαλισμούς


λειτουργιά

head

λειτουργιά • (leitourgiá) f (plural λειτουργιές)

leitourgiá (romanization)
λειτουργιές (plural)
λειτουργιά (nominative singular)
λειτουργιές (nominative plural)
λειτουργιάς (genitive singular)
λειτουργιών (genitive plural)
λειτουργιά (accusative singular)
λειτουργιές (accusative plural)
λειτουργιά (singular vocative)
λειτουργιές (plural vocative)


ανοσιότητα

ανοσιότητα • (anosiótita) f (plural ανοσιότητες)

anosiótita (romanization)
ανοσιότητες (plural)
ανοσιότητα (nominative singular)
ανοσιότητες (nominative plural)
ανοσιότητας (genitive singular)
ανοσιοτήτων (genitive plural)
ανοσιότητα (accusative singular)
ανοσιότητες (accusative plural)
ανοσιότητα (singular vocative)
ανοσιότητες (plural vocative)

(religion) godlessness, impiety, profanity


οσιότητα

οσιότητα • (osiótita) f (plural οσιότητες)

osiótita (romanization)
οσιότητες (plural)
οσιότητα (nominative singular)
οσιότητες (nominative plural)
οσιότητας (genitive singular)
οσιοτήτων (genitive plural)
οσιότητα (accusative singular)
οσιότητες (accusative plural)
οσιότητα (singular vocative)
οσιότητες (plural vocative)

ο‧σι‧ό‧τη‧τα

Learnedly, from Ancient Greek ὁσιότης (hosiótēs).


αντιμεταρρύθμιση

αντιμεταρρυθμίσεις

αντιμεταρρύθμιση • (antimetarrýthmisi) f (plural αντιμεταρρυθμίσεις)

el-noun

αντιμεταρρυθμίσεις

antimetarrýthmisi (romanization)
αντιμεταρρυθμίσεις (plural)
αντιμεταρρύθμιση (nominative singular)
αντιμεταρρυθμίσεις (nominative plural)
αντιμεταρρύθμισης (genitive singular)
αντιμεταρρυθμίσεων (genitive plural)
αντιμεταρρύθμιση (accusative singular)
αντιμεταρρυθμίσεις (accusative plural)
αντιμεταρρύθμιση (singular vocative)
αντιμεταρρυθμίσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

αντιμεταρρύθμιση

αντιμεταρρυθμίσεις

αντιμεταρρύθμισης

αντιμεταρρυθμίσεων

αντιμεταρρύθμιση

αντιμεταρρυθμίσεις

αντιμεταρρύθμιση

αντιμεταρρυθμίσεις

Older or formal genitive singular: αντιμεταρρυθμίσεως •

(religion, capitalised) the Counter-Reformation


αντιμισθία

head

αντιμισθία • (antimisthía) f (plural αντιμισθίες)

antimisthía (romanization)
αντιμισθίες (plural)
αντιμισθία (nominative singular)
αντιμισθίες (nominative plural)
αντιμισθίας (genitive singular)
αντιμισθιών (genitive plural)
αντιμισθία (accusative singular)
αντιμισθίες (accusative plural)
αντιμισθία (singular vocative)
αντιμισθίες (plural vocative)


αντικληρικαλισμός

αντικληρικαλισμός • (antiklirikalismós) m (uncountable)

antiklirikalismós (romanization)
αντικληρικαλισμός (nominative singular)
αντικληρικαλισμού (genitive singular)
αντικληρικαλισμό (accusative singular)
αντικληρικαλισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντικληρικαλισμός

αντικληρικαλισμού

αντικληρικαλισμό

αντικληρικαλισμέ


αντικληρισμός

head

αντικληρισμός • (antiklirismós) m (uncountable)

antiklirismós (romanization)
αντικληρισμός (nominative singular)
αντικληρισμού (genitive singular)
αντικληρισμό (accusative singular)
αντικληρισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντικληρισμός

αντικληρισμού

αντικληρισμό

αντικληρισμέ


αντιμήνσιο

head

αντιμήνσιο • (antimínsio) n (plural αντιμήνσια)

antimínsio (romanization)
αντιμήνσια (plural)
αντιμήνσιο (nominative singular)
αντιμήνσια (nominative plural)
αντιμηνσίου (genitive singular)
αντιμήνσιου (genitive singular)
αντιμηνσίων (genitive plural)
αντιμήνσιο (accusative singular)
αντιμήνσια (accusative plural)
αντιμήνσιο (singular vocative)
αντιμήνσια (plural vocative)


απερίτμητος

απερίτμητος • (aperítmitos) m (feminine απερίτμητη, neuter απερίτμητο)

aperítmitos (romanization)
απερίτμητη (feminine)
απερίτμητο (neuter)
απερίτμητος (masculine nominative singular)
απερίτμητη (feminine nominative singular)
απερίτμητο (neuter nominative singular)
απερίτμητοι (masculine nominative plural)
απερίτμητες (feminine nominative plural)
απερίτμητα (neuter nominative plural)
απερίτμητου (genitive masculine singular)
απερίτμητης (feminine genitive singular)
απερίτμητου (genitive neuter singular)
απερίτμητων (genitive masculine plural)
απερίτμητων (feminine genitive plural)
απερίτμητων (genitive neuter plural)
απερίτμητο (accusative masculine singular)
απερίτμητη (accusative feminine singular)
απερίτμητο (accusative neuter singular)
απερίτμητους (accusative masculine plural)
απερίτμητες (accusative feminine plural)
απερίτμητα (accusative neuter plural)
απερίτμητε (masculine singular vocative)
απερίτμητη (feminine singular vocative)
απερίτμητο (neuter singular vocative)
απερίτμητοι (masculine plural vocative)
απερίτμητες (feminine plural vocative)
απερίτμητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απερίτμητος •

απερίτμητη •

απερίτμητο •

απερίτμητοι •

απερίτμητες •

απερίτμητα •

απερίτμητου •

απερίτμητης •

απερίτμητου •

απερίτμητων •

απερίτμητων •

απερίτμητων •

απερίτμητο •

απερίτμητη •

απερίτμητο •

απερίτμητους •

απερίτμητες •

απερίτμητα •

απερίτμητε •

απερίτμητη •

απερίτμητο •

απερίτμητοι •

απερίτμητες •

απερίτμητα •

From Koine Greek ἀπερίτμητος (aperítmētos).


αποκρεύω

head

αποκρεύω • (apokrévo)

el-verb

αποκρεύω • (apokrévo) (past απόκρεψα)


αποδήμηση

head

αποδήμηση • (apodímisi) f (plural αποδημήσεις)

apodímisi (romanization)
αποδημήσεις (plural)
αποδήμηση (nominative singular)
αποδημήσεις (nominative plural)
αποδήμησης (genitive singular)
αποδημήσεων (genitive plural)
αποδήμηση (accusative singular)
αποδημήσεις (accusative plural)
αποδήμηση (singular vocative)
αποδημήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποδημήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποδημήσεως •


Μαρία Μαγδαληνή

head

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f

el-proper noun

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f


απροσηλύτιστος

head

απροσηλύτιστη

απροσηλύτιστο

απροσηλύτιστος • (aprosilýtistos) m (feminine απροσηλύτιστη, neuter απροσηλύτιστο)

el-adj

απροσηλύτιστη

απροσηλύτιστο

aprosilýtistos (romanization)
απροσηλύτιστη (feminine)
απροσηλύτιστο (neuter)
απροσηλύτιστος (masculine nominative singular)
απροσηλύτιστη (feminine nominative singular)
απροσηλύτιστο (neuter nominative singular)
απροσηλύτιστοι (masculine nominative plural)
απροσηλύτιστες (feminine nominative plural)
απροσηλύτιστα (neuter nominative plural)
απροσηλύτιστου (genitive masculine singular)
απροσηλύτιστης (feminine genitive singular)
απροσηλύτιστου (genitive neuter singular)
απροσηλύτιστων (genitive masculine plural)
απροσηλύτιστων (feminine genitive plural)
απροσηλύτιστων (genitive neuter plural)
απροσηλύτιστο (accusative masculine singular)
απροσηλύτιστη (accusative feminine singular)
απροσηλύτιστο (accusative neuter singular)
απροσηλύτιστους (accusative masculine plural)
απροσηλύτιστες (accusative feminine plural)
απροσηλύτιστα (accusative neuter plural)
απροσηλύτιστε (masculine singular vocative)
απροσηλύτιστη (feminine singular vocative)
απροσηλύτιστο (neuter singular vocative)
απροσηλύτιστοι (masculine plural vocative)
απροσηλύτιστες (feminine plural vocative)
απροσηλύτιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

απροσηλύτιστ

el-decl-adj-a

απροσηλύτιστ

el-decl-adj-positive

Declension of απροσηλύτιστος

απροσηλύτιστ

el-decl-adj-ος-η-ο

απροσηλύτιστ

el-decl-adj-table

απροσηλύτιστος •

απροσηλύτιστη •

απροσηλύτιστο •

απροσηλύτιστοι •

απροσηλύτιστες •

απροσηλύτιστα •

απροσηλύτιστου •

απροσηλύτιστης •

απροσηλύτιστου •

απροσηλύτιστων •

απροσηλύτιστων •

απροσηλύτιστων •

απροσηλύτιστο •

απροσηλύτιστη •

απροσηλύτιστο •

απροσηλύτιστους •

απροσηλύτιστες •

απροσηλύτιστα •

απροσηλύτιστε •

απροσηλύτιστη •

απροσηλύτιστο •

απροσηλύτιστοι •

απροσηλύτιστες •

απροσηλύτιστα •

(religion) unconverted, unproselytised (UK), unproselytized (US)


αρά

ará (romanization)
αρές (plural)
αρά (nominative singular)
αρές (nominative plural)
αράς (genitive singular)
αρών (genitive plural)
αρά (accusative singular)
αρές (accusative plural)
αρά (singular vocative)
αρές (plural vocative)


Γαμαλιήλ

From Koine Greek Γαμαλιήλ (Gamaliḗl) from Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl) from Biblical Hebrew גַּמְלִיאֵל (Gamlīʾēl). Compare Classical Syriac ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ (Ḡamalīʾēl).

bor

Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl)

cog

ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ

(biblical, Judaism, Christianity) Gamaliel


αρχιερατεία

head

αρχιερατείες

αρχιερατεία • (archierateía) f (plural αρχιερατείες)

el-noun

αρχιερατείες

archierateía (romanization)
αρχιερατείες (plural)
αρχιερατεία (nominative singular)
αρχιερατείες (nominative plural)
αρχιερατείας (genitive singular)
αρχιερατειών (genitive plural)
αρχιερατεία (accusative singular)
αρχιερατείες (accusative plural)
αρχιερατεία (singular vocative)
αρχιερατείες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιερατείες

αρχιερατείας

αρχιερατειών

αρχιερατείες

αρχιερατείες


αρχιερωσύνη

head

αρχιερωσύνες

αρχιερωσύνη • (archierosýni) f (plural αρχιερωσύνες)

el-noun

αρχιερωσύνες

archierosýni (romanization)
αρχιερωσύνες (plural)
αρχιερωσύνη (nominative singular)
αρχιερωσύνες (nominative plural)
αρχιερωσύνης (genitive singular)
αρχιερωσύνη (accusative singular)
αρχιερωσύνες (accusative plural)
αρχιερωσύνη (singular vocative)
αρχιερωσύνες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιερωσύνες

αρχιερωσύνης

αρχιερωσύνες

αρχιερωσύνες


αρχιερατικός

head

αρχιερατικός • (archieratikós) m (feminine αρχιερατική, neuter αρχιερατικό)

archieratikós (romanization)
αρχιερατική (feminine)
αρχιερατικό (neuter)
αρχιερατικός (masculine nominative singular)
αρχιερατική (feminine nominative singular)
αρχιερατικό (neuter nominative singular)
αρχιερατικοί (masculine nominative plural)
αρχιερατικές (feminine nominative plural)
αρχιερατικά (neuter nominative plural)
αρχιερατικού (genitive masculine singular)
αρχιερατικής (feminine genitive singular)
αρχιερατικού (genitive neuter singular)
αρχιερατικών (genitive masculine plural)
αρχιερατικών (feminine genitive plural)
αρχιερατικών (genitive neuter plural)
αρχιερατικό (accusative masculine singular)
αρχιερατική (accusative feminine singular)
αρχιερατικό (accusative neuter singular)
αρχιερατικούς (accusative masculine plural)
αρχιερατικές (accusative feminine plural)
αρχιερατικά (accusative neuter plural)
αρχιερατικέ (masculine singular vocative)
αρχιερατική (feminine singular vocative)
αρχιερατικό (neuter singular vocative)
αρχιερατικοί (masculine plural vocative)
αρχιερατικές (feminine plural vocative)
αρχιερατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αρχιερατικός

el-decl-adj-table

αρχιερατικός •

αρχιερατική •

αρχιερατικό •

αρχιερατικοί •

αρχιερατικές •

αρχιερατικά •

αρχιερατικού •

αρχιερατικής •

αρχιερατικού •

αρχιερατικών •

αρχιερατικών •

αρχιερατικών •

αρχιερατικό •

αρχιερατική •

αρχιερατικό •

αρχιερατικούς •

αρχιερατικές •

αρχιερατικά •

αρχιερατικέ •

αρχιερατική •

αρχιερατικό •

αρχιερατικοί •

αρχιερατικές •

αρχιερατικά •

(religion) prelatic, prelatical, archpriestly


αρχιερατείο

head

αρχιερατείες

αρχιερατείο • (archierateío) f (plural αρχιερατείες)

el-noun

αρχιερατείες

archierateío (romanization)
αρχιερατείες (plural)
αρχιερατείο (nominative singular)
αρχιερατεία (nominative plural)
αρχιερατείου (genitive singular)
αρχιερατείων (genitive plural)
αρχιερατείο (accusative singular)
αρχιερατεία (accusative plural)
αρχιερατείο (singular vocative)
αρχιερατεία (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιερατείου

αρχιερατείων


αρχιερέας

head

αρχιερέας • (archieréas) m (plural αρχιερείς)

archieréas (romanization)
αρχιερείς (plural)
αρχιερέας (nominative singular)
αρχιερείς (nominative plural)
αρχιερέα (genitive singular)
αρχιερέως (genitive singular)
αρχιερέων (genitive plural)
αρχιερέα (accusative singular)
αρχιερείς (accusative plural)
αρχιερέα (singular vocative)
αρχιερείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.


αρχιραββίνος

head

αρχιραββίνοι

αρχιραββίνος • (archiravvínos) m (plural αρχιραββίνοι)

el-noun

αρχιραββίνοι

archiravvínos (romanization)
αρχιραββίνοι (plural)
αρχιραββίνος (nominative singular)
αρχιραββίνοι (nominative plural)
αρχιραββίνου (genitive singular)
αρχιραββίνων (genitive plural)
αρχιραββίνο (accusative singular)
αρχιραββίνους (accusative plural)
αρχιραββίνε (singular vocative)
αρχιραββίνοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιραββίνος

αρχιραββίνοι

αρχιραββίνου

αρχιραββίνων

αρχιραββίνους

αρχιραββίνοι

(religion, Judaism) chief rabbi (minister of religion)


αρχοντάρης

head

αρχοντάρηδες

αρχοντάρης • (archontáris) m (plural αρχοντάρηδες)

el-noun

αρχοντάρηδες

archontáris (romanization)
αρχοντάρηδες (plural)
αρχοντάρης (nominative singular)
αρχοντάρηδες (nominative plural)
αρχοντάρη (genitive singular)
αρχοντάρηδων (genitive plural)
αρχοντάρη (accusative singular)
αρχοντάρηδες (accusative plural)
αρχοντάρη (singular vocative)
αρχοντάρηδες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχοντάρηδες

αρχοντάρηδων

αρχοντάρηδες

αρχοντάρηδες


αρχονταρίκι

head

αρχονταρίκια

αρχονταρίκι • (archontaríki) n (plural αρχονταρίκια)

el-noun

αρχονταρίκια

archontaríki (romanization)
αρχονταρίκια (plural)
αρχονταρίκι (nominative singular)
αρχονταρίκια (nominative plural)
αρχονταρικιού (genitive singular)
αρχονταρικιών (genitive plural)
αρχονταρίκι (accusative singular)
αρχονταρίκια (accusative plural)
αρχονταρίκι (singular vocative)
αρχονταρίκια (plural vocative)

el-decl-noun

αρχονταρίκια

αρχονταρικιού

αρχονταρικιών

αρχονταρίκια

αρχονταρίκια

(religion) monastic guest quarters, guest house


Αυνάν

head

Αυνάν • (Avnán) m

From Ancient Greek Αὐνάν (Aunán), from Hebrew אוֹנָן (onán).

(biblical) Onan (son of Judah who is known for having ejaculated on the floor instead of during intercourse with Tamar, to prevent her bearing a child which would legally have been his deceased brother's)


ασήμωμα

ασήμωμα • (asímoma) n (plural ασημώματα)

asímoma (romanization)
ασημώματα (plural)
ασήμωμα (nominative singular)
ασημώματα (nominative plural)
ασημώματος (genitive singular)
ασημωμάτων (genitive plural)
ασήμωμα (accusative singular)
ασημώματα (accusative plural)
ασήμωμα (singular vocative)
ασημώματα (plural vocative)

(in the plural, religion) used in supplication: effigies of limbs or objects


ασαράντιστος

ασαράντιστος • (asarántistos) m (feminine ασαράντιστη, neuter ασαράντιστο)

asarántistos (romanization)
ασαράντιστη (feminine)
ασαράντιστο (neuter)
ασαράντιστος (masculine nominative singular)
ασαράντιστη (feminine nominative singular)
ασαράντιστο (neuter nominative singular)
ασαράντιστοι (masculine nominative plural)
ασαράντιστες (feminine nominative plural)
ασαράντιστα (neuter nominative plural)
ασαράντιστου (genitive masculine singular)
ασαράντιστης (feminine genitive singular)
ασαράντιστου (genitive neuter singular)
ασαράντιστων (genitive masculine plural)
ασαράντιστων (feminine genitive plural)
ασαράντιστων (genitive neuter plural)
ασαράντιστο (accusative masculine singular)
ασαράντιστη (accusative feminine singular)
ασαράντιστο (accusative neuter singular)
ασαράντιστους (accusative masculine plural)
ασαράντιστες (accusative feminine plural)
ασαράντιστα (accusative neuter plural)
ασαράντιστε (masculine singular vocative)
ασαράντιστη (feminine singular vocative)
ασαράντιστο (neuter singular vocative)
ασαράντιστοι (masculine plural vocative)
ασαράντιστες (feminine plural vocative)
ασαράντιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ασαράντιστος

el-decl-adj-table

ασαράντιστος •

ασαράντιστη •

ασαράντιστο •

ασαράντιστοι •

ασαράντιστες •

ασαράντιστα •

ασαράντιστου •

ασαράντιστης •

ασαράντιστου •

ασαράντιστων •

ασαράντιστων •

ασαράντιστων •

ασαράντιστο •

ασαράντιστη •

ασαράντιστο •

ασαράντιστους •

ασαράντιστες •

ασαράντιστα •

ασαράντιστε •

ασαράντιστη •

ασαράντιστο •

ασαράντιστοι •

ασαράντιστες •

ασαράντιστα •

(religion) less than forty days (from birth or death)


δωδεκαθεϊστής

head

δωδεκαθεϊστές

δωδεκαθεΐστρια

δωδεκαθεϊστής • (dodekatheïstís) m (plural δωδεκαθεϊστές, feminine δωδεκαθεΐστρια)

el-noun

δωδεκαθεϊστές

δωδεκαθεΐστρια

dodekatheïstís (romanization)
δωδεκαθεϊστές (plural)
δωδεκαθεΐστρια (feminine)
δωδεκαθεϊστής (nominative singular)
δωδεκαθεϊστές (nominative plural)
δωδεκαθεϊστή (genitive singular)
δωδεκαθεϊστών (genitive plural)
δωδεκαθεϊστή (accusative singular)
δωδεκαθεϊστές (accusative plural)
δωδεκαθεϊστή (singular vocative)
δωδεκαθεϊστές (plural vocative)

el-decl-noun

δωδεκαθεϊστής

δωδεκαθεϊστές

δωδεκαθεϊστή

δωδεκαθεϊστών

δωδεκαθεϊστή

δωδεκαθεϊστές

δωδεκαθεϊστή

δωδεκαθεϊστές

δω‧δε‧κα‧θε‧ϊ‧στής

(religion) Hellenist (a follower and practitioner of Hellenism)


δωδεκαθεϊσμός

head

δωδεκαθεϊσμοί

δωδεκαθεϊσμός • (dodekatheïsmós) m (usually uncountable, plural δωδεκαθεϊσμοί)

el-noun

δωδεκαθεϊσμοί

dodekatheïsmós (romanization)
δωδεκαθεϊσμοί (plural)
δωδεκαθεϊσμός (nominative singular)
δωδεκαθεϊσμοί (nominative plural)
δωδεκαθεϊσμού (genitive singular)
δωδεκαθεϊσμών (genitive plural)
δωδεκαθεϊσμό (accusative singular)
δωδεκαθεϊσμούς (accusative plural)
δωδεκαθεϊσμέ (singular vocative)
δωδεκαθεϊσμοί (plural vocative)

el-decl-noun

δωδεκαθεϊσμός

δωδεκαθεϊσμοί

δωδεκαθεϊσμού

δωδεκαθεϊσμών

δωδεκαθεϊσμό

δωδεκαθεϊσμούς

δωδεκαθεϊσμέ

δωδεκαθεϊσμοί

δω‧δε‧κα‧θε‧ϊ‧σμός

From δωδεκάθε(ο) (dodekáthe(o), “the twelve gods”) + -ισμός (-ismós, “-ism”). An earlier form, δωδεκαθεΐα (dodekatheḯa), is attested in 1830.

af

(religion) Hellenism (the modern-day revival of the polytheistic religious system of Ancient Greece).


κοινόβιο

head

κοινόβιο • (koinóvio) n (plural κοινόβια)

koinóvio (romanization)
κοινόβια (plural)
κοινόβιο (nominative singular)
κοινόβια (nominative plural)
κοινοβίου (genitive singular)
κοινόβιου (genitive singular)
κοινοβίων (genitive plural)
κοινόβιων (genitive plural)
κοινόβιο (accusative singular)
κοινόβια (accusative plural)
κοινόβιο (singular vocative)
κοινόβια (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek κοινόβιον (koinóbion), neuter of κοινόβιος (koinóbios). Morphologically κοινό- (koinó-, “common”) + βί(ος) (ví(os), “life”) + suffix for neuters -ο.

κοινοβ- words

The Reverse Index of Modern Greek by Anna Anastasiadi-Symeonidi at the Centre for the Greek Language.

(ecclesiastical) coenobium, monastic community


δωδεκαθεϊστικός

head

δωδεκαθεϊστική

δωδεκαθεϊστικό

δωδεκαθεϊστικός • (dodekatheïstikós) m (feminine δωδεκαθεϊστική, neuter δωδεκαθεϊστικό)

el-adj

δωδεκαθεϊστική

δωδεκαθεϊστικό

dodekatheïstikós (romanization)
δωδεκαθεϊστική (feminine)
δωδεκαθεϊστικό (neuter)
δωδεκαθεϊστικός (masculine nominative singular)
δωδεκαθεϊστική (feminine nominative singular)
δωδεκαθεϊστικό (neuter nominative singular)
δωδεκαθεϊστικοί (masculine nominative plural)
δωδεκαθεϊστικές (feminine nominative plural)
δωδεκαθεϊστικά (neuter nominative plural)
δωδεκαθεϊστικού (genitive masculine singular)
δωδεκαθεϊστικής (feminine genitive singular)
δωδεκαθεϊστικού (genitive neuter singular)
δωδεκαθεϊστικών (genitive masculine plural)
δωδεκαθεϊστικών (feminine genitive plural)
δωδεκαθεϊστικών (genitive neuter plural)
δωδεκαθεϊστικό (accusative masculine singular)
δωδεκαθεϊστική (accusative feminine singular)
δωδεκαθεϊστικό (accusative neuter singular)
δωδεκαθεϊστικούς (accusative masculine plural)
δωδεκαθεϊστικές (accusative feminine plural)
δωδεκαθεϊστικά (accusative neuter plural)
δωδεκαθεϊστικέ (masculine singular vocative)
δωδεκαθεϊστική (feminine singular vocative)
δωδεκαθεϊστικό (neuter singular vocative)
δωδεκαθεϊστικοί (masculine plural vocative)
δωδεκαθεϊστικές (feminine plural vocative)
δωδεκαθεϊστικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

δωδεκαθεϊστικ

el-decl-adj-a

δωδεκαθεϊστικ

el-decl-adj-positive

Declension of δωδεκαθεϊστικός

δωδεκαθεϊστικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δωδεκαθεϊστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δωδεκαθεϊστικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

δωδεκαθεϊστικ

el-decl-adj-table

δωδεκαθεϊστικός •

δωδεκαθεϊστική •

δωδεκαθεϊστικό •

δωδεκαθεϊστικοί •

δωδεκαθεϊστικές •

δωδεκαθεϊστικά •

δωδεκαθεϊστικού •

δωδεκαθεϊστικής •

δωδεκαθεϊστικού •

δωδεκαθεϊστικών •

δωδεκαθεϊστικών •

δωδεκαθεϊστικών •

δωδεκαθεϊστικό •

δωδεκαθεϊστική •

δωδεκαθεϊστικό •

δωδεκαθεϊστικούς •

δωδεκαθεϊστικές •

δωδεκαθεϊστικά •

δωδεκαθεϊστικέ •

δωδεκαθεϊστική •

δωδεκαθεϊστικό •

δωδεκαθεϊστικοί •

δωδεκαθεϊστικές •

δωδεκαθεϊστικά •

δω‧δε‧κα‧θε‧ϊ‧στι‧κός

(religion) Hellenistic (of or relating to Hellenism or Hellenists)


διάβασμα

head

διάβασμα • (diávasma) n (plural διαβάσματα)

diávasma (romanization)
διαβάσματα (plural)
διάβασμα (nominative singular)
διαβάσματα (nominative plural)
διαβάσματος (genitive singular)
διαβασμάτων (genitive plural)
διάβασμα (accusative singular)
διαβάσματα (accusative plural)
διάβασμα (singular vocative)
διαβάσματα (plural vocative)

From διαβάζω (diavázo, “to read”) + -μα (-ma).


Ωρομάζης

head

Ωρομάζης • (Oromázis) m

Oromázis (romanization)
Ωρομάζης (nominative singular)
Ωρομάζη (genitive singular)
Ωρομάζη (accusative singular)
Ωρομάζη (singular vocative)

From Ancient Greek Ὡρομάζης (Hōromázēs).


οικουμενικός

οικουμενικός • (oikoumenikós) m (feminine οικουμενική, neuter οικουμενικό)

oikoumenikós (romanization)
οικουμενική (feminine)
οικουμενικό (neuter)
οικουμενικός (masculine nominative singular)
οικουμενική (feminine nominative singular)
οικουμενικό (neuter nominative singular)
οικουμενικοί (masculine nominative plural)
οικουμενικές (feminine nominative plural)
οικουμενικά (neuter nominative plural)
οικουμενικού (genitive masculine singular)
οικουμενικής (feminine genitive singular)
οικουμενικού (genitive neuter singular)
οικουμενικών (genitive masculine plural)
οικουμενικών (feminine genitive plural)
οικουμενικών (genitive neuter plural)
οικουμενικό (accusative masculine singular)
οικουμενική (accusative feminine singular)
οικουμενικό (accusative neuter singular)
οικουμενικούς (accusative masculine plural)
οικουμενικές (accusative feminine plural)
οικουμενικά (accusative neuter plural)
οικουμενικέ (masculine singular vocative)
οικουμενική (feminine singular vocative)
οικουμενικό (neuter singular vocative)
οικουμενικοί (masculine plural vocative)
οικουμενικές (feminine plural vocative)
οικουμενικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of οικουμενικός

el-decl-adj-table

οικουμενικός •

οικουμενική •

οικουμενικό •

οικουμενικοί •

οικουμενικές •

οικουμενικά •

οικουμενικού •

οικουμενικής •

οικουμενικού •

οικουμενικών •

οικουμενικών •

οικουμενικών •

οικουμενικό •

οικουμενική •

οικουμενικό •

οικουμενικούς •

οικουμενικές •

οικουμενικά •

οικουμενικέ •

οικουμενική •

οικουμενικό •

οικουμενικοί •

οικουμενικές •

οικουμενικά •

οι‧κου‧με‧νι‧κός

Learned borrowing from Koine Greek οἰκουμενικός (oikoumenikós). By surface analysis, οικουμέν(η) (oikoumén(i)) + -ικός (-ikós).

lbor

οἰκουμενικός

surf

οικουμένη<alt:οικουμέν(η)>


συγχώρεση

synchóresi (romanization)
συγχώρεση (nominative singular)
συγχώρεσης (genitive singular)
συγχώρεση (accusative singular)
συγχώρεση (singular vocative)

συ‧γχώ‧ρε‧ση

Learned variant of συχώρεση (sychóresi) influenced by συγχώρηση (synchórisi).


λατρευτικός

head

λατρευτικός • (latreftikós) m (feminine λατρευτική, neuter λατρευτικό)

latreftikós (romanization)
λατρευτική (feminine)
λατρευτικό (neuter)
λατρευτικός (masculine nominative singular)
λατρευτική (feminine nominative singular)
λατρευτικό (neuter nominative singular)
λατρευτικοί (masculine nominative plural)
λατρευτικές (feminine nominative plural)
λατρευτικά (neuter nominative plural)
λατρευτικού (genitive masculine singular)
λατρευτικής (feminine genitive singular)
λατρευτικού (genitive neuter singular)
λατρευτικών (genitive masculine plural)
λατρευτικών (feminine genitive plural)
λατρευτικών (genitive neuter plural)
λατρευτικό (accusative masculine singular)
λατρευτική (accusative feminine singular)
λατρευτικό (accusative neuter singular)
λατρευτικούς (accusative masculine plural)
λατρευτικές (accusative feminine plural)
λατρευτικά (accusative neuter plural)
λατρευτικέ (masculine singular vocative)
λατρευτική (feminine singular vocative)
λατρευτικό (neuter singular vocative)
λατρευτικοί (masculine plural vocative)
λατρευτικές (feminine plural vocative)
λατρευτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

λατρευτικός •

λατρευτική •

λατρευτικό •

λατρευτικοί •

λατρευτικές •

λατρευτικά •

λατρευτικού •

λατρευτικής •

λατρευτικού •

λατρευτικών •

λατρευτικών •

λατρευτικών •

λατρευτικό •

λατρευτική •

λατρευτικό •

λατρευτικούς •

λατρευτικές •

λατρευτικά •

λατρευτικέ •

λατρευτική •

λατρευτικό •

λατρευτικοί •

λατρευτικές •

λατρευτικά •

λα‧τρευ‧τι‧κός

Learned borrowing from Byzantine Greek λατρευτικός (latreutikós), from Koine Greek λατρευτικός (latreutikós, “servile”).

der

(religion) devotional, adorational, of worship


επαρχιακός

head

επαρχιακός • (eparchiakós) m (feminine επαρχιακή, neuter επαρχιακό)

eparchiakós (romanization)
επαρχιακή (feminine)
επαρχιακό (neuter)
επαρχιακός (masculine nominative singular)
επαρχιακή (feminine nominative singular)
επαρχιακό (neuter nominative singular)
επαρχιακοί (masculine nominative plural)
επαρχιακές (feminine nominative plural)
επαρχιακά (neuter nominative plural)
επαρχιακού (genitive masculine singular)
επαρχιακής (feminine genitive singular)
επαρχιακού (genitive neuter singular)
επαρχιακών (genitive masculine plural)
επαρχιακών (feminine genitive plural)
επαρχιακών (genitive neuter plural)
επαρχιακό (accusative masculine singular)
επαρχιακή (accusative feminine singular)
επαρχιακό (accusative neuter singular)
επαρχιακούς (accusative masculine plural)
επαρχιακές (accusative feminine plural)
επαρχιακά (accusative neuter plural)
επαρχιακέ (masculine singular vocative)
επαρχιακή (feminine singular vocative)
επαρχιακό (neuter singular vocative)
επαρχιακοί (masculine plural vocative)
επαρχιακές (feminine plural vocative)
επαρχιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

επαρχιακός •

επαρχιακοί •

επαρχιακές •

επαρχιακού •

επαρχιακής •

επαρχιακού •

επαρχιακών •

επαρχιακών •

επαρχιακών •

επαρχιακούς •

επαρχιακές •

επαρχιακοί •

επαρχιακές •

ε‧παρ‧χι‧α‧κός

Learnedly from επαρχί(α) (eparchí(a)) + -ακός (-akós).

af

επαρχία<alt:επαρχί(α)>

(ecclesiastical) eparchial (of or pertaining to an eparchy)