αληθής

head

αληθής • (alithís) m (feminine αληθής, neuter αληθές)

alithís (romanization)
αληθής (feminine)
αληθές (neuter)
αληθής (masculine nominative singular)
αληθής (feminine nominative singular)
αληθές (neuter nominative singular)
αληθείς (masculine nominative)
αληθείς (feminine nominative plural)
αληθή (neuter nominative plural)
αληθούς (genitive masculine singular)
αληθή (genitive masculine singular)
αληθούς (feminine genitive singular)
αληθούς (genitive neuter singular)
αληθών (genitive masculine)
αληθών (feminine genitive plural)
αληθών (genitive neuter plural)
αληθή (accusative masculine singular)
αληθή (accusative feminine singular)
αληθές (accusative neuter singular)
αληθείς (accusative masculine)
αληθείς (accusative feminine plural)
αληθή (accusative neuter plural)
αληθή (masculine singular vocative)
αληθής (masculine singular vocative)
αληθής (feminine singular vocative)
αληθές (neuter singular vocative)
αληθείς (masculine vocative)
αληθείς (feminine plural vocative)
αληθή (neuter plural vocative)
αληθέστερος (comparative masculine nominative singular superlative)
αληθέστερη (comparative feminine nominative singular superlative)
αληθέστερο (comparative neuter nominative singular superlative)
αληθέστεροι (comparative masculine nominative superlative)
αληθέστερες (comparative feminine nominative plural superlative)
αληθέστερα (comparative neuter nominative plural superlative)
αληθέστερου (comparative genitive masculine singular superlative)
αληθέστερης (comparative feminine genitive singular superlative)
αληθέστερου (comparative genitive neuter singular superlative)
αληθέστερων (comparative genitive masculine superlative)
αληθέστερων (comparative feminine genitive plural superlative)
αληθέστερων (comparative genitive neuter plural superlative)
αληθέστερο (accusative comparative masculine singular superlative)
αληθέστερη (accusative comparative feminine singular superlative)
αληθέστερο (accusative comparative neuter singular superlative)
αληθέστερους (accusative comparative masculine superlative)
αληθέστερες (accusative comparative feminine plural superlative)
αληθέστερα (accusative comparative neuter plural superlative)
αληθέστερε (comparative masculine singular superlative vocative)
αληθέστερη (comparative feminine singular superlative vocative)
αληθέστερο (comparative neuter singular superlative vocative)
αληθέστεροι (comparative masculine superlative vocative)
αληθέστερες (comparative feminine plural superlative vocative)
αληθέστερα (comparative neuter plural superlative vocative)
αληθέστατος (comparative masculine nominative singular superlative)
αληθέστατη (comparative feminine nominative singular superlative)
αληθέστατο (comparative neuter nominative singular superlative)
αληθέστατοι (comparative masculine nominative superlative)
αληθέστατες (comparative feminine nominative plural superlative)
αληθέστατα (comparative neuter nominative plural superlative)
αληθέστατου (comparative genitive masculine singular superlative)
αληθέστατης (comparative feminine genitive singular superlative)
αληθέστατου (comparative genitive neuter singular superlative)
αληθέστατων (comparative genitive masculine superlative)
αληθέστατων (comparative feminine genitive plural superlative)
αληθέστατων (comparative genitive neuter plural superlative)
αληθέστατο (accusative comparative masculine singular superlative)
αληθέστατη (accusative comparative feminine singular superlative)
αληθέστατο (accusative comparative neuter singular superlative)
αληθέστατους (accusative comparative masculine superlative)
αληθέστατες (accusative comparative feminine plural superlative)
αληθέστατα (accusative comparative neuter plural superlative)
αληθέστατε (comparative masculine singular superlative vocative)
αληθέστατη (comparative feminine singular superlative vocative)
αληθέστατο (comparative neuter singular superlative vocative)
αληθέστατοι (comparative masculine superlative vocative)
αληθέστατες (comparative feminine plural superlative vocative)
αληθέστατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj

vocative masculine as in the accusative (rarely, in some grammars as in the nominative). For Katharevousa, as in neuter nominative (cf. inflection in Ancient Greek).

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αληθής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αληθής, etc.)

From Ancient Greek ᾰ̓ληθής (ălēthḗs, “true”).

(logic, computing, formal) true (in Boolean logic)

πιστός

representative, accurate; of an image, portrait


κατηγόρημα

head

κατηγορήματα

κατηγόρημα • (katigórima) n (plural κατηγορήματα)

el-noun

κατηγορήματα

katigórima (romanization)
κατηγορήματα (plural)
κατηγόρημα (nominative singular)
κατηγορήματα (nominative plural)
κατηγορήματος (genitive singular)
κατηγορημάτων (genitive plural)
κατηγόρημα (accusative singular)
κατηγορήματα (accusative plural)
κατηγόρημα (singular vocative)
κατηγορήματα (plural vocative)

el-decl-noun

κατηγορήματα

κατηγορήματος

κατηγορημάτων

κατηγορήματα

κατηγορήματα

From Ancient Greek κατηγόρημα (katēgórēma). By surface analysis, κατηγορώ (katigoró, “to accuse”) + -μα (-ma).


πράξη

práxi (romanization)
πράξεις (plural)
πράξη (nominative singular)
πράξεις (nominative plural)
πράξης (genitive singular)
πράξεων (genitive plural)
πράξη (accusative singular)
πράξεις (accusative plural)
πράξη (singular vocative)
πράξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singular: πράξεως (práxeos)

From the Ancient Greek πρᾶξις (prâxis).
Cognate with Mariupol Greek пра́кси (práksi).

(computing, logic, mathematics) operation


τελεστής

head

τελεστής • (telestís) m (plural τελεστές)

telestís (romanization)
τελεστές (plural)
τελεστής (nominative singular)
τελεστές (nominative plural)
τελεστή (genitive singular)
τελεστών (genitive plural)
τελεστή (accusative singular)
τελεστές (accusative plural)
τελεστή (singular vocative)
τελεστές (plural vocative)

From Ancient Greek τελεστής (telestḗs) (translation of English operator).


δίλημμα

δίλημμα • (dílimma) n (plural διλήμματα)

dílimma (romanization)
διλήμματα (plural)
δίλημμα (nominative singular)
διλήμματα (nominative plural)
διλήμματος (genitive singular)
διλημμάτων (genitive plural)
δίλημμα (accusative singular)
διλήμματα (accusative plural)
δίλημμα (singular vocative)
διλήμματα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek δίλημμα (dílēmma) with semantic loan from French dilemme.


φαύλος κύκλος

head

φαύλοι κύκλοι

φαύλος κύκλος • (fávlos kýklos) m (plural φαύλοι κύκλοι)

el-noun

φαύλοι κύκλοι

fávlos kýklos (romanization)
φαύλοι κύκλοι (plural)

Calque of Medieval Latin circulus vitiōsus.


αξίωμα

head

αξίωμα • (axíoma) n (plural αξιώματα)

el-noun

αξίωμα • (axíoma) n (plural αξιώματα)

axíoma (romanization)
αξιώματα (plural)
αξίωμα (nominative singular)
αξιώματα (nominative plural)
αξιώματος (genitive singular)
αξιωμάτων (genitive plural)
αξίωμα (accusative singular)
αξιώματα (accusative plural)
αξίωμα (singular vocative)
αξιώματα (plural vocative)

(philosophy, mathematics, logic) maxim, axiom, tenet


απαγωγή

head

απαγωγή • (apagogí) f (plural απαγωγές)

el-noun

απαγωγή • (apagogí) f (plural απαγωγές)

apagogí (romanization)
απαγωγές (plural)
απαγωγή (nominative singular)
απαγωγές (nominative plural)
απαγωγής (genitive singular)
απαγωγών (genitive plural)
απαγωγή (accusative singular)
απαγωγές (accusative plural)
απαγωγή (singular vocative)
απαγωγές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἀπαγωγή (apagōgḗ).


επαγωγή

head

επαγωγή • (epagogí) f (plural επαγωγές)

el-noun

επαγωγή • (epagogí) f (plural επαγωγές)

epagogí (romanization)
επαγωγές (plural)
επαγωγή (nominative singular)
επαγωγές (nominative plural)
επαγωγής (genitive singular)
επαγωγών (genitive plural)
επαγωγή (accusative singular)
επαγωγές (accusative plural)
επαγωγή (singular vocative)
επαγωγές (plural vocative)

(philosophy, logic) induction (thought processes leading to a conclusion)


λήμμα

límma (romanization)
λήμματα (plural)
λήμμα (nominative singular)
λήμματα (nominative plural)
λήμματος (genitive singular)
λημμάτων (genitive plural)
λήμμα (accusative singular)
λήμματα (accusative plural)
λήμμα (singular vocative)
λήμματα (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek λῆμμᾰ (lêmmă), from *λῆβ-μα. For stem ληβ-, see verb λαμβάνω (lambánō).

(mathematics, logic) lemma (proved theorem used in the proof of another)


στοιχειολογία

head

στοιχειολογία • (stoicheiología) f (uncountable)

stoicheiología (romanization)
στοιχειολογία (nominative singular)
στοιχειολογίας (genitive singular)
στοιχειολογία (accusative singular)
στοιχειολογία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

στοιχειολογία

στοιχειολογίας

στοιχειολογία

στοιχειολογία

There is a Katharevousa accusative form στοιχειολογίαν.

Καὶ τοιαύτην μὲν ἐξέτασιν ἐν γένει ποιῶν τὴν φυσικὴν καλουμένην κυρίως συνεστήσατο· τὰ διάφορα δὲ στοιχεῖα ἐξ ὧν τὰ σώματα σύγκεινται θεωρῶν, εἰς τὴν καλουμένην χυμείαν, εἰ τε στοιχειακὴν, ἢ στοιχειολογίαν ἀρχὴν ἔδωκεν!

1977, Giannis Karas, Θεόφιλος Καΐρης, Κωνσταντῖνος Μ. Κούμας· Δυὸ πρωτοπόροι δάσκαλοι τοῦ Γένους, §. ΝΘ’., 97

(please add an English translation of this quotation)

Kaì toiaútēn mèn exétasin en génei poiôn tḕn phusikḕn kalouménēn kuríōs sunestḗsato; tà diáphora dè stoikheîa ex hôn tà sṓmata súnkeintai theōrôn, eis tḕn kalouménēn khumeían, ei te stoikheiakḕn, ḕ stoikheiologían arkhḕn édōken!


παραγωγή

head

παραγωγή • (paragogí) f (plural παραγωγές)

paragogí (romanization)
παραγωγές (plural)
παραγωγή (nominative singular)
παραγωγές (nominative plural)
παραγωγής (genitive singular)
παραγωγών (genitive plural)
παραγωγή (accusative singular)
παραγωγές (accusative plural)
παραγωγή (singular vocative)
παραγωγές (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek παραγωγή (paragōgḗ, “creation”) with semantic loan from French production.

lbor

(logic) deduction (a process of reasoning that moves from the general to the specific, in which a conclusion follows necessarily from the premises presented)


προϋπόθεση

head

προϋποθέσεις

προϋπόθεση • (proÿpóthesi) f (plural προϋποθέσεις)

el-noun

προϋποθέσεις

proÿpóthesi (romanization)
προϋποθέσεις (plural)
προϋπόθεση (nominative singular)
προϋποθέσεις (nominative plural)
προϋπόθεσης (genitive singular)
προϋποθέσεων (genitive plural)
προϋπόθεση (accusative singular)
προϋποθέσεις (accusative plural)
προϋπόθεση (singular vocative)
προϋποθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

προϋποθέσεις

προϋποθέσεων

προϋποθέσεις

προϋποθέσεις

Older or formal genitive singular: προϋποθέσεως (proÿpothéseos)

From προ- (pro-, “before”) + υπόθεση (ypóthesi, “supposition”). Calque of French présupposition.


αντίφαση

head

αντίφαση • (antífasi) f (plural αντιφάσεις)

antífasi (romanization)
αντιφάσεις (plural)
αντίφαση (nominative singular)
αντιφάσεις (nominative plural)
αντίφασης (genitive singular)
αντιφάσεων (genitive plural)
αντίφαση (accusative singular)
αντιφάσεις (accusative plural)
αντίφαση (singular vocative)
αντιφάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αντιφάσεως (antifáseos)


αντίκρουση

head

αντικρούσεις

αντίκρουση • (antíkrousi) f (plural αντικρούσεις)

el-noun

αντικρούσεις

antíkrousi (romanization)
αντικρούσεις (plural)
αντίκρουση (nominative singular)
αντικρούσεις (nominative plural)
αντίκρουσης (genitive singular)
αντικρούσεων (genitive plural)
αντίκρουση (accusative singular)
αντικρούσεις (accusative plural)
αντίκρουση (singular vocative)
αντικρούσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντικρούσεις

αντικρούσεων

αντικρούσεις

αντικρούσεις

Older or formal genitive singular: αντικρούσεως (antikroúseos)


αντινομία

head

αντινομία • (antinomía) f (plural αντινομίες)

antinomía (romanization)
αντινομίες (plural)
αντινομία (nominative singular)
αντινομίες (nominative plural)
αντινομίας (genitive singular)
αντινομιών (genitive plural)
αντινομία (accusative singular)
αντινομίες (accusative plural)
αντινομία (singular vocative)
αντινομίες (plural vocative)


παράδοξο

παράδοξο • (parádoxo) n (plural παράδοξα)

parádoxo (romanization)
παράδοξα (plural)
παράδοξο (nominative singular)
παράδοξα (nominative plural)
παράδοξου (genitive singular)
παράδοξων (genitive plural)
παράδοξο (accusative singular)
παράδοξα (accusative plural)
παράδοξο (singular vocative)
παράδοξα (plural vocative)

* IPA⁽ᵏᵉʸ⁾: /paˈɾa.ðo.kso/
* Hyphenation: πα‧ρά‧δο‧ξο


λήψη

lípsi (romanization)
λήψεις (plural)
λήψη (nominative singular)
λήψεις (nominative plural)
λήψης (genitive singular)
λήψεων (genitive plural)
λήψη (accusative singular)
λήψεις (accusative plural)
λήψη (singular vocative)
λήψεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singular: λήψεως (lípseos)

Learned borrowing from Ancient Greek λῆψις (lêpsis) with -ψη (-psi) suffix.