εγώ

From Ancient Greek ἐγώ (egṓ, “I”), from Proto-Indo-European *éǵh₂.

Έχει ένα μεγάλο εγώ.


φοβία

fovía (romanization)
φοβίες (plural)
φοβία (nominative singular)
φοβίες (nominative plural)
φοβίας (genitive singular)
φοβιών (genitive plural)
φοβία (accusative singular)
φοβίες (accusative plural)
φοβία (singular vocative)
φοβίες (plural vocative)


χαρακτήρας

head

χαρακτήρας • (charaktíras) m (plural χαρακτήρες)

charaktíras (romanization)
χαρακτήρες (plural)
χαρακτήρας (nominative singular)
χαρακτήρες (nominative plural)
χαρακτήρα (genitive singular)
χαρακτήρων (genitive plural)
χαρακτήρα (accusative singular)
χαρακτήρες (accusative plural)
χαρακτήρα (singular vocative)
χαρακτήρες (plural vocative)

χα‧ρα‧κτή‧ρας

Learnedly, from Ancient Greek χᾰρᾰκτήρ (kharaktḗr), from the accusative singular "τὸν (tòn) χαρακτῆρα (kharaktêra)". From χαράσσω (kharássō).

(psychology) character (a person's behaviours which identify them)


ψύχωση

psýchosi (romanization)
ψυχώσεις (plural)
ψύχωση (nominative singular)
ψυχώσεις (nominative plural)
ψύχωσης (genitive singular)
ψυχώσεων (genitive plural)
ψύχωση (accusative singular)
ψυχώσεις (accusative plural)
ψύχωση (singular vocative)
ψυχώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ψυχώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ψυχώσεως •

Learned borrowing from French psychose from Ancient Greek ψυχή f (psukhḗ, “soul”), ψυχ- of ψυχο- (psukho-) + -ose after névrose. Different sense for the Hellenistic ψύχωσις f (psúkhōsis, “giving life, animating”).


αντίδραση

head

αντίδραση • (antídrasi) f (plural αντιδράσεις)

antídrasi (romanization)
αντιδράσεις (plural)
αντίδραση (nominative singular)
αντιδράσεις (nominative plural)
αντίδρασης (genitive singular)
αντιδράσεων (genitive plural)
αντίδραση (accusative singular)
αντιδράσεις (accusative plural)
αντίδραση (singular vocative)
αντιδράσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αντιδράσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αντιδράσεως •

α‧ντί‧δρα‧ση

Inherited from Ancient Greek ἀντίδρασις (antídrasis). By surface analysis, αντί- (antí-, “counter”) + δράση (drási, “action”).

surf

(medicine, physics, psychology) reaction (response to action or stimulus)


ψευδαίσθηση

head

ψευδαισθήσεις

ψευδαίσθηση • (psevdaísthisi) f (plural ψευδαισθήσεις)

el-noun

ψευδαισθήσεις

psevdaísthisi (romanization)
ψευδαισθήσεις (plural)
ψευδαίσθηση (nominative singular)
ψευδαισθήσεις (nominative plural)
ψευδαίσθησης (genitive singular)
ψευδαισθήσεων (genitive plural)
ψευδαίσθηση (accusative singular)
ψευδαισθήσεις (accusative plural)
ψευδαίσθηση (singular vocative)
ψευδαισθήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ψευδαισθήσεως

el-decl-noun

ψευδαισθήσεις

ψευδαίσθησης

ψευδαισθήσεων

ψευδαισθήσεις

ψευδαισθήσεις

Older or formal genitive singular: ψευδαισθήσεως •

ψευ‧δαί‧σθη‧ση

From ψευδ- (psevd-, “pseudo-”) + αίσθηση (aísthisi, “feeling”), on the model of παραίσθηση (paraísthisi). First attested as Katharevousa ψευδαίσθησις (psevdaísthisis) in 1888.


προμνησία

head

προμνησία • (promnisía) f (plural προμνησίες)

promnisía (romanization)
προμνησίες (plural)
προμνησία (nominative singular)
προμνησίες (nominative plural)
προμνησίας (genitive singular)
προμνησιών (genitive plural)
προμνησία (accusative singular)
προμνησίες (accusative plural)
προμνησία (singular vocative)
προμνησίες (plural vocative)

προ‧μνη‧σί‧α

Neologism of the 21st century, free translation of the French déjà vu which is frequently used in the original French. Created in the pattern of αμνησία (amnisía, “amnesia”) from προ- (“pre, before”) + μνη-(stem from μνήμη (mnḗmē, “memory”) + -σία (suffix for abstract nouns).

(psychology, psychiatry, neologism) déjà vu


λυκάνθρωπος

λυκάνθρωπος • (lykánthropos) m (plural λυκάνθρωποι)

lykánthropos (romanization)
λυκάνθρωποι (plural)
λυκάνθρωπος (nominative singular)
λυκάνθρωποι (nominative plural)
λυκάνθρωπου (genitive singular)
λυκανθρώπου (genitive singular)
λυκάνθρωπων (genitive plural)
λυκανθρώπων (genitive plural)
λυκάνθρωπο (accusative singular)
λυκάνθρωπους (accusative plural)
λυκανθρώπους (accusative plural)
λυκάνθρωπε (singular vocative)
λυκάνθρωποι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

λυκάνθρωπους

λυκανθρώπους

λυ‧κάν‧θρω‧πος

From λύκος (lýkos, “wolf”) + άνθρωπος (ánthropos, “man, human”).

compound

(psychology, rare) person suffering from lycanthropy (delusion in which they believe they are a wolf)


τραύμα

head

τραύμα • (trávma) n (plural τραύματα)

el-noun

τραύμα • (trávma) n (plural τραύματα)

trávma (romanization)
τραύματα (plural)
τραύμα (nominative singular)
τραύματα (nominative plural)
τραύματος (genitive singular)
τραυμάτων (genitive plural)
τραύμα (accusative singular)
τραύματα (accusative plural)
τραύμα (singular vocative)
τραύματα (plural vocative)

from Ancient Greek τραῦμα (traûma). For sense in psychiatry, semantic loan from English trauma, from the Ancient Greek τραῦμα (traûma).

(figuratively, psychiatry) trauma, blow, shock


ορμή

ormí (romanization)
ορμές (plural)
ορμή (nominative singular)
ορμές (nominative plural)
ορμής (genitive singular)
ορμών (genitive plural)
ορμή (accusative singular)
ορμές (accusative plural)
ορμή (singular vocative)
ορμές (plural vocative)

From Ancient Greek ὁρμή (hormḗ, “assault”, noun).


σχιζοφρένεια

head

σχιζοφρένεια • (schizofréneia) f (uncountable)

schizofréneia (romanization)
σχιζοφρένεια (nominative singular)
σχιζοφρένειας (genitive singular)
σχιζοφρένεια (accusative singular)
σχιζοφρένεια (singular vocative)

el-decl-noun-unc

σχιζοφρένεια

σχιζοφρένειας

σχιζοφρένεια

σχιζοφρένεια

σχι‧ζο‧φρέ‧νει‧α


παρενδυσιομανία

head

παρενδυσιομανία • (parendysiomanía) f (uncountable)

parendysiomanía (romanization)
παρενδυσιομανία (nominative singular)
παρενδυσιομανίας (genitive singular)
παρενδυσιομανία (accusative singular)
παρενδυσιομανία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

παρενδυσιομανία

παρενδυσιομανίας

παρενδυσιομανία

παρενδυσιομανία

(psychology) transvestism (psychological disorder)


παρενδυσιομανής

head

παρενδυσιομανείς

παρενδυσιομανής • (parendysiomanís) m (plural παρενδυσιομανείς)

el-noun

παρενδυσιομανείς

parendysiomanís (romanization)
παρενδυσιομανείς (plural)
παρενδυσιομανής (nominative singular)
παρενδυσιομανείς (nominative plural)
παρενδυσιομανή (genitive singular)
παρενδυσιομανούς (genitive singular)
παρενδυσιομανών (genitive plural)
παρενδυσιομανή (accusative singular)
παρενδυσιομανείς (accusative plural)
παρενδυσιομανή (singular vocative)
παρενδυσιομανείς (plural vocative)

el-decl-noun

παρενδυσιομανής

παρενδυσιομανείς

παρενδυσιομανή

παρενδυσιομανούς

παρενδυσιομανών

παρενδυσιομανή

παρενδυσιομανείς

παρενδυσιομανή

παρενδυσιομανείς

(psychology) transvestite (person with that psychological disorder)


κατάθλιψη

head

κατάθλιψη • (katáthlipsi) f (plural καταθλίψεις)

katáthlipsi (romanization)
καταθλίψεις (plural)
κατάθλιψη (nominative singular)
καταθλίψεις (nominative plural)
κατάθλιψης (genitive singular)
καταθλίψεων (genitive plural)
κατάθλιψη (accusative singular)
καταθλίψεις (accusative plural)
κατάθλιψη (singular vocative)
καταθλίψεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: καταθλίψεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: καταθλίψεως •


ηλεκτροσπασμοθεραπεία

head

ηλεκτροσπασμοθεραπεία • (ilektrospasmotherapeía) f (uncountable)

ilektrospasmotherapeía (romanization)
ηλεκτροσπασμοθεραπεία (nominative singular)
ηλεκτροσπασμοθεραπείας (genitive singular)
ηλεκτροσπασμοθεραπεία (accusative singular)
ηλεκτροσπασμοθεραπεία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ηλεκτροσπασμοθεραπεία

ηλεκτροσπασμοθεραπείας

ηλεκτροσπασμοθεραπεία

ηλεκτροσπασμοθεραπεία

From ηλεκτρο- (ilektro-, “cross”) + σπασμός (spasmós, “convulsion”) + θεραπεία (therapeía, “therapy”), a calque of English electroconvulsive therapy.

calque

electroconvulsive therapy
electroconvulsive therapy

(medicine, psychiatry) electroconvulsive therapy, ECT

en-ηλεκτροσπασμοθεραπεία-el-noun-BcaKRx4C


ηβηφρένεια

head

ηβηφρένεια • (ivifréneia) f (uncountable)

ivifréneia (romanization)
ηβηφρένεια (nominative singular)
ηβηφρένειας (genitive singular)
ηβηφρένεια (accusative singular)
ηβηφρένεια (singular vocative)

(psychiatry, clinical psychology) hebephrenia


ηθολογία

ηθολογία • (ithología) f (plural ηθολογίες)

ithología (romanization)
ηθολογίες (plural)
ηθολογία (nominative singular)
ηθολογίες (nominative plural)
ηθολογίας (genitive singular)
ηθολογιών (genitive plural)
ηθολογία (accusative singular)
ηθολογίες (accusative plural)
ηθολογία (singular vocative)
ηθολογίες (plural vocative)


εθολογία

εθολογία • (ethología) f (plural εθολογίες)

ethología (romanization)
εθολογίες (plural)
εθολογία (nominative singular)
εθολογίες (nominative plural)
εθολογίας (genitive singular)
εθολογιών (genitive plural)
εθολογία (accusative singular)
εθολογίες (accusative plural)
εθολογία (singular vocative)
εθολογίες (plural vocative)


νεύρωση

νεύρωση • (névrosi) f (plural νευρώσεις)

névrosi (romanization)
νευρώσεις (plural)
νεύρωση (nominative singular)
νευρώσεις (nominative plural)
νεύρωσης (genitive singular)
νευρώσεων (genitive plural)
νεύρωση (accusative singular)
νευρώσεις (accusative plural)
νεύρωση (singular vocative)
νευρώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: νευρώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: νευρώσεως •


κίνητρο

kínitro (romanization)
κίνητρα (plural)
κίνητρο (nominative singular)
κίνητρα (nominative plural)
κινήτρου (genitive singular)
κίνητρου (genitive singular)
κινήτρων (genitive plural)
κίνητρο (accusative singular)
κίνητρα (accusative plural)
κίνητρο (singular vocative)
κίνητρα (plural vocative)

From Ancient Greek κῑ́νητρον (kī́nētron, “stick for stirring”), or else coined independently in modern Greek as κινώ (kinó) + -τρο (-tro).


ψυχοθεραπεία

head

ψυχοθεραπείες

ψυχοθεραπεία • (psychotherapeía) f (plural ψυχοθεραπείες)

el-noun

ψυχοθεραπείες

psychotherapeía (romanization)
ψυχοθεραπείες (plural)
ψυχοθεραπεία (nominative singular)
ψυχοθεραπείες (nominative plural)
ψυχοθεραπείας (genitive singular)
ψυχοθεραπειών (genitive plural)
ψυχοθεραπεία (accusative singular)
ψυχοθεραπείες (accusative plural)
ψυχοθεραπεία (singular vocative)
ψυχοθεραπείες (plural vocative)

el-decl-noun

ψυχοθεραπεία

ψυχοθεραπείες

ψυχοθεραπείας

ψυχοθεραπειών

ψυχοθεραπεία

ψυχοθεραπείες

ψυχοθεραπεία

ψυχοθεραπείες

ψυ‧χο‧θε‧ρα‧πεί‧α

Learned borrowing from French psychothérapie or German Psychotherapie first attested in 1893. Morphologically, ψυχο- (psycho-, “psyxho- (soul)”) + θεραπεία (therapeía, “treatment”). F


ξενοφοβία

xenofovía (romanization)
ξενοφοβία (nominative singular)
ξενοφοβίας (genitive singular)
ξενοφοβία (accusative singular)
ξενοφοβία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

The ungrammatical plural ξενοφοβίες is sometimes used.

Borrowed from English xenophobia, from Ancient Greek ξένος (xénos, “foreign, of a stranger”) + New Latin phobia, from Ancient Greek φόβος (phóbos, “fear”).


ερωτομανία

head

ερωτομανία • (erotomanía) f (uncountable)

erotomanía (romanization)
ερωτομανία (nominative singular)
ερωτομανίας (genitive singular)
ερωτομανία (accusative singular)
ερωτομανία (singular vocative)


ψυχανάλυση

ψυχαναλύσεις

ψυχανάλυση • (psychanálysi) f (plural ψυχαναλύσεις)

el-noun

ψυχαναλύσεις

psychanálysi (romanization)
ψυχαναλύσεις (plural)
ψυχανάλυση (nominative singular)
ψυχαναλύσεις (nominative plural)
ψυχανάλυσης (genitive singular)
ψυχαναλύσεων (genitive plural)
ψυχανάλυση (accusative singular)
ψυχαναλύσεις (accusative plural)
ψυχανάλυση (singular vocative)
ψυχαναλύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ψυχαναλύσεως

el-decl-noun

ψυχαναλύσεις

ψυχαναλύσεων

ψυχαναλύσεις

ψυχαναλύσεις

Older or formal genitive singular: ψυχαναλύσεως •

ψυ‧χα‧νά‧λυ‧ση

From ψυχ- (psych-, “psych-, soul”) + ανάλυση (análysi, “analysis”), learned borrowing from German Psychoanalyse or from French psychanalyse.


βλάκας

vlákas (romanization)
βλάκες (plural)
βλάκας (nominative singular)
βλάκες (nominative plural)
βλάκα (genitive singular)
βλακών (genitive plural)
βλάκα (accusative singular)
βλάκες (accusative plural)
βλάκα (singular vocative)
βλάκες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek βλάξ (bláx, “soft”) from the accusative singular τὸν (tòn) βλάκα (bláka), from Proto-Indo-European *mel- (“soft, weak, tender”) (through *μλάξ [mláx] > *μβλάξ [mbláx]). Cognates include Latin mollis (“soft, mild”), Sanskrit मृदु (mṛdú, “soft, mild, weak”) and English mild.

cog

learning difficulties
learning difficulties

(psychiatry, dated) person with moderate learning difficulties


κοινωνικοποίηση

head

κοινωνικοποίηση • (koinonikopoíisi) f

el-noun

κοινωνικοποίηση • (koinonikopoíisi) f

koinonikopoíisi (romanization)
κοινωνικοποίηση (nominative singular)
κοινωνικοποιήσεις (nominative plural)
κοινωνικοποίησης (genitive singular)
κοινωνικοποιήσεων (genitive plural)
κοινωνικοποίηση (accusative singular)
κοινωνικοποιήσεις (accusative plural)
κοινωνικοποίηση (singular vocative)
κοινωνικοποιήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

κοινωνικοποίηση

κοινωνικοποιήσεις

κοινωνικοποίησης

κοινωνικοποιήσεων

κοινωνικοποίηση

κοινωνικοποιήσεις

κοινωνικοποίηση

κοινωνικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: κοινωνικοποιήσεως •

κοινωνικός (koinonikós, “social”) + -ποιω (-poio, “form, characterise”)


βλακεία

head

βλακεία • (vlakeía) f (plural βλακείες)

el-noun

βλακεία • (vlakeía) f (plural βλακείες)

vlakeía (romanization)
βλακείες (plural)
βλακεία (nominative singular)
βλακείες (nominative plural)
βλακείας (genitive singular)
βλακειών (genitive plural)
βλακεία (accusative singular)
βλακείες (accusative plural)
βλακεία (singular vocative)
βλακείες (plural vocative)

From Ancient Greek βλακεία (blakeía), from βλάξ (bláx, “idiot”).

(psychiatry, dated) learning difficulties, mental retardation (of a moderate degree)


καταρρέω

head

καταρρέω • (katarréo)

el-verb

καταρρέω • (katarréo) (past κατέρρευσα, passive —)

katarréo (romanization)
κατέρρευσα (past)
καταρρέω (active first-person imperfective indicative present singular)
καταρρεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καταρρέεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καταρρεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καταρρέει (active imperfective indicative present singular third-person)
καταρρεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καταρρέουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καταρρεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καταρρέετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καταρρεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καταρρέουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καταρρέουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καταρρεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καταρρεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατέρρεα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κατέρρευσα (active first-person indicative past perfective singular)
κατέρρεες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κατέρρευσες (active indicative past perfective second-person singular)
κατέρρεε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κατέρρευσε (active indicative past perfective singular third-person)
καταρρέαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καταρρεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καταρρέατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καταρρεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κατέρρεαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καταρρέαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καταρρέανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατέρρευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καταρρεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καταρρεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα καταρρέω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καταρρεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κατάρρεε (active imperative imperfective second-person singular)
κατάρρευσε (active imperative perfective second-person singular)
καταρρέετε (active imperative imperfective plural second-person)
καταρρεύστε (active imperative perfective plural second-person)
{καταρρέων (active indeclinable participle present)
καταρρέουσα (active indeclinable participle present)
καταρρέον} (active indeclinable participle present)
έχοντας καταρρεύσει (active indeclinable participle perfect)
καταρρεύσει (infinitive-aorist)

From Ancient Greek καταρρέω (“fall into ruins”). Morphologically, from κατα- (“fully”) + ρέω (“flow”).


προβάλλω

head

προβάλλω • (provállo)

el-verb

προβεβλημένος

προβάλλω • (provállo) (imperfect προέβαλλα/πρόβαλλα, past προέβαλα/πρόβαλα, passive προβάλλομαι, p‑past προβλήθηκα, ppp προβεβλημένος)

provállo (romanization)
προέβαλλα (imperfect)
πρόβαλλα (imperfect)
προέβαλα (past)
πρόβαλα (past)
προβάλλομαι (passive)
προβλήθηκα (passive past)
προβεβλημένος (participle passive perfect)

Inherited from Ancient Greek προβάλλω (probállō), with learned semantic loan from French projeter and English project. By surface analysis, προ- (pro-) + βάλλω (vállo).

surf

(transitive, psychology, psychoanalysis) to project (to assume qualities or mindsets in others based on one's own personality)


αυτιστικός

head

αυτιστικός • (aftistikós) m (feminine αυτιστική, neuter αυτιστικό)

aftistikós (romanization)
αυτιστική (feminine)
αυτιστικό (neuter)
αυτιστικός (masculine nominative singular)
αυτιστική (feminine nominative singular)
αυτιστικό (neuter nominative singular)
αυτιστικοί (masculine nominative plural)
αυτιστικές (feminine nominative plural)
αυτιστικά (neuter nominative plural)
αυτιστικού (genitive masculine singular)
αυτιστικής (feminine genitive singular)
αυτιστικού (genitive neuter singular)
αυτιστικών (genitive masculine plural)
αυτιστικών (feminine genitive plural)
αυτιστικών (genitive neuter plural)
αυτιστικό (accusative masculine singular)
αυτιστική (accusative feminine singular)
αυτιστικό (accusative neuter singular)
αυτιστικούς (accusative masculine plural)
αυτιστικές (accusative feminine plural)
αυτιστικά (accusative neuter plural)
αυτιστικέ (masculine singular vocative)
αυτιστική (feminine singular vocative)
αυτιστικό (neuter singular vocative)
αυτιστικοί (masculine plural vocative)
αυτιστικές (feminine plural vocative)
αυτιστικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αυτιστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αυτιστικός, etc.)

el-decl-adj-table

αυτιστικός •

αυτιστικοί •

αυτιστικές •

αυτιστικού •

αυτιστικής •

αυτιστικού •

αυτιστικών •

αυτιστικών •

αυτιστικών •

αυτιστικούς •

αυτιστικές •

αυτιστικοί •

αυτιστικές •


κοινωνικοποιώ

head

κοινωνικοποιώ • (koinonikopoió)

el-verb

κοινωνικοποίησa

κοινωνικοποιώ • (koinonikopoió) (past κοινωνικοποίησa)

koinonikopoió (romanization)
κοινωνικοποίησa (past)


απωθώ

head

απωθώ • (apothó)

el-verb

απωθώ • (apothó) (past απώθησα, passive απωθούμαι, p‑past απωθήθηκα, ppp απωθημένος)

apothó (romanization)
απώθησα (past)
απωθούμαι (passive)
απωθήθηκα (passive past)
απωθημένος (participle passive perfect)
απωθώ (active first-person imperfective indicative present singular)
απωθήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
απωθούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απωθηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απωθείς (active imperfective indicative present second-person singular)
απωθήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
απωθείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απωθηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απωθεί (active imperfective indicative present singular third-person)
απωθήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
απωθείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απωθηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απωθούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
απωθήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
απωθούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απωθηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απωθείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
απωθήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
απωθείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απωθηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απωθούν (active imperfective indicative plural present third-person)
απωθούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
απωθήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
απωθήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
απωθούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απωθηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απωθηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απωθούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απώθησα (active first-person indicative past perfective singular)
απωθούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
απωθούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
απωθήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απωθούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απώθησες (active indicative past perfective second-person singular)
απωθούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
απωθούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
απωθήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απωθούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απώθησε (active indicative past perfective singular third-person)
απωθούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απωθείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απωθήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απωθούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
απωθήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
απωθούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απωθηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απωθούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
απωθήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[απωθούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
απωθηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απωθούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απωθούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απώθησαν (active indicative past perfective plural third-person)
απωθήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απωθήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
απωθούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απωθούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απωθήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απωθηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απωθηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απωθώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα απωθήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα απωθούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα απωθηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απώθησε (active imperative perfective second-person singular)
απωθήσου (imperative passive perfective second-person singular)
απωθείτε (active imperative imperfective plural second-person)
απωθήστε (active imperative perfective plural second-person)
απωθείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απωθηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
απωθώντας (active participle present)
απωθούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας απωθήσει (active participle past)
απωθημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
απωθήσει (active infinitive-aorist)
απωθηθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀπωθῶ (apōthô), contracted form of ἀπωθέω (apōthéō). By surface analysis, απ- (από) (ap- (apó)) + ωθώ (othó).

surf

Ο ασθενής είχε απωθήσει τη δυσάρεστη εμπειρία.

The patient has repressed the unpleasant experience.

O asthenís eíche apothísei ti dysáresti empeiría.


λυκανθρωπία

head

λυκανθρωπία • (lykanthropía) f (uncountable)

lykanthropía (romanization)
λυκανθρωπία (nominative singular)
λυκανθρωπίας (genitive singular)
λυκανθρωπία (accusative singular)
λυκανθρωπία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

λυκανθρωπίας

λυ‧καν‧θρω‧πί‧α

From λύκος (lýkos, “wolf”) + άνθρωπος (ánthropos, “man, human”) + -ία (-ía).

compound

(psychiatry) lycanthropy (delusion in which a person believes they are a wolf)


ηλιθιότητα

head

ηλιθιότητα • (ilithiótita) f (plural ηλιθιότητες)

ilithiótita (romanization)
ηλιθιότητες (plural)
ηλιθιότητα (nominative singular)
ηλιθιότητες (nominative plural)
ηλιθιότητας (genitive singular)
ηλιθιοτήτων (genitive plural)
ηλιθιότητα (accusative singular)
ηλιθιότητες (accusative plural)
ηλιθιότητα (singular vocative)
ηλιθιότητες (plural vocative)

η‧λι‧θι‧ό‧τη‧τα

From Ancient Greek ἠλιθιότης (ēlithiótēs), equivalent to ηλίθιος (ilíthios, “stupid, foolish”) + -ότητα (-ótita).

suffix

(psychiatry, dated) learning difficulties, mental retardation


αεροφοβία

aerofovía (romanization)
αεροφοβία (nominative singular)
αεροφοβίας (genitive singular)
αεροφοβία (accusative singular)
αεροφοβία (singular vocative)


διαστροφή

head

διαστροφή • (diastrofí) f (plural διαστροφές)

diastrofí (romanization)
διαστροφές (plural)
διαστροφή (nominative singular)
διαστροφές (nominative plural)
διαστροφής (genitive singular)
διαστροφών (genitive plural)
διαστροφή (accusative singular)
διαστροφές (accusative plural)
διαστροφή (singular vocative)
διαστροφές (plural vocative)

From Ancient Greek διαστροφή (diastrophḗ), from the verb διαστρέφω (diastréphō, “to distort, to pervert”).

Η παιδοφιλία είναι γνωστή σεξουαλική διαστροφή.
I paidofilía eínai gností sexoualikí diastrofí.
Paedophilia is a known sexual perversion.

(psychology) perversion, sexual deviance (sexual practice or act considered abnormal)


ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή • (ideopsychanagkastikí diatarachí) f (uncountable)

ideopsychanagkastikí diatarachí (romanization)
ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (nominative singular)
ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής (genitive singular)
ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (accusative singular)
ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής

ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

ι‧δε‧ο‧ψυ‧χα‧να‧γκα‧στι‧κή

obsessive-compulsive disorder
obsessive-compulsive disorder

(psychiatry) obsessive-compulsive disorder (form of anxiety characterized by an obsessive compulsion to repeatedly perform trivial or meaningless actions)

en-ιδεοψυχαναγκαστική_διαταραχή-el-noun-6RdT1Xpj


αλγολαγνεία

head

αλγολαγνεία • (algolagneía) f (uncountable)

algolagneía (romanization)
αλγολαγνεία (nominative singular)
αλγολαγνείας (genitive singular)
αλγολαγνεία (accusative singular)
αλγολαγνεία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αλγολαγνείας

Ultimately from Ancient Greek ἄλγος (álgos, “pain”) + λαγνεία (lagneía, “lust”).


πλέγμα

head

πλέγμα • (plégma) n (plural πλέγματα)

el-noun

πλέγμα • (plégma) n (plural πλέγματα)

plégma (romanization)
πλέγματα (plural)
πλέγμα (nominative singular)
πλέγματα (nominative plural)
πλέγματος (genitive singular)
πλεγμάτων (genitive plural)
πλέγμα (accusative singular)
πλέγματα (accusative plural)
πλέγμα (singular vocative)
πλέγματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πλέγμα (plégma) with semantic loan from French réseau (“network”) and German Komplex (“complex”).

sl

σύμπλεγμα σύμπλεγμα#Greek

(psychoanalysis) Synonym of σύμπλεγμα n (sýmplegma, “complex”).


άπωση

áposi (romanization)
απώσεις (plural)
άπωση (nominative singular)
απώσεις (nominative plural)
άπωσης (genitive singular)
απώσεων (genitive plural)
άπωση (accusative singular)
απώσεις (accusative plural)
άπωση (singular vocative)
απώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: απώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: απώσεως •


αρχιβλάκας

head

αρχιβλάκας • (archivlákas) m (plural αρχιβλάκες)

archivlákas (romanization)
αρχιβλάκες (plural)
αρχιβλάκας (nominative singular)
αρχιβλάκες (nominative plural)
αρχιβλάκα (genitive singular)
αρχιβλακών (genitive plural)
αρχιβλάκα (accusative singular)
αρχιβλάκες (accusative plural)
αρχιβλάκα (singular vocative)
αρχιβλάκες (plural vocative)


αυτοφοβία

αυτοφοβία • (aftofovía) f

el-noun

αυτοφοβία • (aftofovía) f

aftofovía (romanization)
αυτοφοβία (nominative singular)
αυτοφοβίες (nominative plural)
αυτοφοβίας (genitive singular)
αυτοφοβιών (genitive plural)
αυτοφοβία (accusative singular)
αυτοφοβίες (accusative plural)
αυτοφοβία (singular vocative)
αυτοφοβίες (plural vocative)


παραφρενία

head

παραφρενία • (parafrenía) f

el-noun

παραφρενία • (parafrenía) f


ασυνείδητος

head

ασυνείδητος • (asyneíditos) m (feminine ασυνείδητη, neuter ασυνείδητο)

asyneíditos (romanization)
ασυνείδητη (feminine)
ασυνείδητο (neuter)
ασυνείδητος (masculine nominative singular)
ασυνείδητη (feminine nominative singular)
ασυνείδητο (neuter nominative singular)
ασυνείδητοι (masculine nominative plural)
ασυνείδητες (feminine nominative plural)
ασυνείδητα (neuter nominative plural)
ασυνείδητου (genitive masculine singular)
ασυνείδητης (feminine genitive singular)
ασυνείδητου (genitive neuter singular)
ασυνείδητων (genitive masculine plural)
ασυνείδητων (feminine genitive plural)
ασυνείδητων (genitive neuter plural)
ασυνείδητο (accusative masculine singular)
ασυνείδητη (accusative feminine singular)
ασυνείδητο (accusative neuter singular)
ασυνείδητους (accusative masculine plural)
ασυνείδητες (accusative feminine plural)
ασυνείδητα (accusative neuter plural)
ασυνείδητε (masculine singular vocative)
ασυνείδητη (feminine singular vocative)
ασυνείδητο (neuter singular vocative)
ασυνείδητοι (masculine plural vocative)
ασυνείδητες (feminine plural vocative)
ασυνείδητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασυνείδητος •

ασυνείδητη •

ασυνείδητο •

ασυνείδητοι •

ασυνείδητες •

ασυνείδητα •

ασυνείδητου •

ασυνείδητης •

ασυνείδητου •

ασυνείδητων •

ασυνείδητων •

ασυνείδητων •

ασυνείδητο •

ασυνείδητη •

ασυνείδητο •

ασυνείδητους •

ασυνείδητες •

ασυνείδητα •

ασυνείδητε •

ασυνείδητη •

ασυνείδητο •

ασυνείδητοι •

ασυνείδητες •

ασυνείδητα •

(nominalised, neuter, psychology) (the) unconscious


ασυνείδητο

head

ασυνείδητο • (asyneídito) n (uncountable)

asyneídito (romanization)
ασυνείδητο (nominative singular)
ασυνείδητα (nominative plural)
ασυνείδητου (genitive singular)
ασυνείδητων (genitive plural)
ασυνείδητο (accusative singular)
ασυνείδητα (accusative plural)
ασυνείδητο (singular vocative)
ασυνείδητα (plural vocative)


ασύνειδος

ασύνειδος • (asýneidos) m (feminine ασύνειδη, neuter ασύνειδο)

asýneidos (romanization)
ασύνειδη (feminine)
ασύνειδο (neuter)
ασύνειδος (masculine nominative singular)
ασύνειδη (feminine nominative singular)
ασύνειδο (neuter nominative singular)
ασύνειδοι (masculine nominative plural)
ασύνειδες (feminine nominative plural)
ασύνειδα (neuter nominative plural)
ασύνειδου (genitive masculine singular)
ασύνειδης (feminine genitive singular)
ασύνειδου (genitive neuter singular)
ασύνειδων (genitive masculine plural)
ασύνειδων (feminine genitive plural)
ασύνειδων (genitive neuter plural)
ασύνειδο (accusative masculine singular)
ασύνειδη (accusative feminine singular)
ασύνειδο (accusative neuter singular)
ασύνειδους (accusative masculine plural)
ασύνειδες (accusative feminine plural)
ασύνειδα (accusative neuter plural)
ασύνειδε (masculine singular vocative)
ασύνειδη (feminine singular vocative)
ασύνειδο (neuter singular vocative)
ασύνειδοι (masculine plural vocative)
ασύνειδες (feminine plural vocative)
ασύνειδα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασύνειδους •


κυκλοθυμία

kyklothymía (romanization)
κυκλοθυμία (nominative singular)
κυκλοθυμίες (nominative plural)
κυκλοθυμίας (genitive singular)
κυκλοθυμιών (genitive plural)
κυκλοθυμία (accusative singular)
κυκλοθυμίες (accusative plural)
κυκλοθυμία (singular vocative)
κυκλοθυμίες (plural vocative)

κυ‧κλο‧θυ‧μί‧α

Learned borrowing from German Zyklothymie, from Ancient Greek. By surface analysis, κυκλο- (kyklo-) + θυμ(ός) (thym(ós)) + -ία (-ía).

surf

θυμός<alt:θυμ(ός)>


θυμικό

thymikó (romanization)
θυμικό (nominative singular)
θυμικά (nominative plural)
θυμικού (genitive singular)
θυμικών (genitive plural)
θυμικό (accusative singular)
θυμικά (accusative plural)
θυμικό (singular vocative)
θυμικά (plural vocative)

Learned nominalization of the neuter form of θυμικός (thymikós, adjective).


κυκλοθυμικός

head

κυκλοθυμικός • (kyklothymikós) m (feminine κυκλοθυμική, neuter κυκλοθυμικό)

kyklothymikós (romanization)
κυκλοθυμική (feminine)
κυκλοθυμικό (neuter)
κυκλοθυμικός (masculine nominative singular)
κυκλοθυμική (feminine nominative singular)
κυκλοθυμικό (neuter nominative singular)
κυκλοθυμικοί (masculine nominative plural)
κυκλοθυμικές (feminine nominative plural)
κυκλοθυμικά (neuter nominative plural)
κυκλοθυμικού (genitive masculine singular)
κυκλοθυμικής (feminine genitive singular)
κυκλοθυμικού (genitive neuter singular)
κυκλοθυμικών (genitive masculine plural)
κυκλοθυμικών (feminine genitive plural)
κυκλοθυμικών (genitive neuter plural)
κυκλοθυμικό (accusative masculine singular)
κυκλοθυμική (accusative feminine singular)
κυκλοθυμικό (accusative neuter singular)
κυκλοθυμικούς (accusative masculine plural)
κυκλοθυμικές (accusative feminine plural)
κυκλοθυμικά (accusative neuter plural)
κυκλοθυμικέ (masculine singular vocative)
κυκλοθυμική (feminine singular vocative)
κυκλοθυμικό (neuter singular vocative)
κυκλοθυμικοί (masculine plural vocative)
κυκλοθυμικές (feminine plural vocative)
κυκλοθυμικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of κυκλοθυμικός

el-decl-adj-table

κυκλοθυμικός •

κυκλοθυμική •

κυκλοθυμικό •

κυκλοθυμικοί •

κυκλοθυμικές •

κυκλοθυμικά •

κυκλοθυμικού •

κυκλοθυμικής •

κυκλοθυμικού •

κυκλοθυμικών •

κυκλοθυμικών •

κυκλοθυμικών •

κυκλοθυμικό •

κυκλοθυμική •

κυκλοθυμικό •

κυκλοθυμικούς •

κυκλοθυμικές •

κυκλοθυμικά •

κυκλοθυμικέ •

κυκλοθυμική •

κυκλοθυμικό •

κυκλοθυμικοί •

κυκλοθυμικές •

κυκλοθυμικά •

κυ‧κλο‧θυ‧μι‧κός

Learnedly from κυκλοθυμ(ία) (kyklothym(ía)) + -ικός (-ikós), a calque of German zyklothym.

af

κυκλοθυμία<alt:κυκλοθυμ(ία)>