είμαι

head

είμαι • (eímai)

el-verb

είμαι • (eímai) (imperfect ήμουν, past —)

eímai (romanization)
ήμουν (imperfect)
είμαι (active first-person imperfective indicative present singular)
ήμουν (active first-person imperfect imperfective indicative informal singular)
ήμουνα (active first-person imperfect imperfective indicative informal singular)
θα είμαι (active first-person future imperfective indicative singular)
είσαι (active imperfective indicative present second-person singular)
ήσουν (active imperfect imperfective indicative informal second-person singular)
ήσουνα (active imperfect imperfective indicative informal second-person singular)
θα είσαι (active future imperfective indicative second-person singular)
είναι (active imperfective indicative present singular third-person)
ήταν (active imperfect imperfective indicative informal singular third-person)
ήτανε (active imperfect imperfective indicative informal singular third-person)
θα είναι (active future imperfective indicative singular third-person)
είμαστε (active first-person imperfective indicative plural present)
είμεθα (active dated first-person imperfective indicative plural present rare)
ήμαστε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ήμασταν (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ήμεθα (active dated first-person imperfect imperfective indicative plural rare)
θα είμαστε (active first-person future imperfective indicative plural)
είστε (active imperfective indicative plural present second-person)
είσαστε (active imperfective indicative plural present second-person)
ήσαστε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ήσασταν (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα είστε (active future imperfective indicative plural second-person)
θα είσαστε (active future imperfective indicative plural second-person)
είναι (active imperfective indicative plural present third-person)
ήταν (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
ήτανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
ήσαν (active archaic dated imperfect imperfective indicative plural third-person)
ήσανε (active imperfect imperfective indicative informal plural rare third-person)
θα είναι (active future imperfective indicative plural third-person)
να είσαι (active imperative imperfective second-person singular)
έσο (active archaic dated imperative imperfective rare second-person singular)
να είστε (active imperative imperfective plural second-person)
να είσαστε (active imperative imperfective plural second-person)
έστε (active archaic dated imperative imperfective plural rare second-person)
όντας (participle present)

From Byzantine Greek εἶμαι (eîmai), from Ancient Greek εἰμί (eimí, “to be”), from Proto-Hellenic *ehmi, from Proto-Indo-European *h₁ésmi (“I am, I exist”).

έσομαι

I will be; in set phrases from Ancient Greek

έσο

be!, may you be!; in set phrases from Ancient Greek

έστω

let it be!; in set phrases from Ancient Greek

έστωσαν

let them be!; inset phrases from Ancient Greek

εἷμαι

not related - see verbs ἕννυμι (hénnumi); ἕζομαι (hézomai), ἵημι (híēmi)

Έχει λυθεί το πρόβλημα, είναι λυμένο.

The problem has been solved, it is [already] solved.

(grammar, auxiliary verb) to be + participles to form alternative passive perfect tenses

ούσα

ων m (on, “being”, participle) (archaic, set phrase from Ancient Greek)


αδύνατος

head

αδύνατος • (adýnatos) m (feminine αδύνατη, neuter αδύνατο)

adýnatos (romanization)
αδύνατη (feminine)
αδύνατο (neuter)
αδύνατος (masculine nominative singular)
αδύνατη (feminine nominative singular)
αδύνατο (neuter nominative singular)
αδύνατοι (masculine nominative plural)
αδύνατες (feminine nominative plural)
αδύνατα (neuter nominative plural)
αδύνατου (genitive masculine singular)
αδύνατης (feminine genitive singular)
αδύνατου (genitive neuter singular)
αδύνατων (genitive masculine plural)
αδύνατων (feminine genitive plural)
αδύνατων (genitive neuter plural)
αδύνατο (accusative masculine singular)
αδύνατη (accusative feminine singular)
αδύνατο (accusative neuter singular)
αδύνατους (accusative masculine plural)
αδύνατες (accusative feminine plural)
αδύνατα (accusative neuter plural)
αδύνατε (masculine singular vocative)
αδύνατη (feminine singular vocative)
αδύνατο (neuter singular vocative)
αδύνατοι (masculine plural vocative)
αδύνατες (feminine plural vocative)
αδύνατα (neuter plural vocative)
αδυνατότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
αδυνατότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
αδυνατότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
αδυνατότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
αδυνατότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
αδυνατότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
αδυνατότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
αδυνατότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
αδυνατότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
αδυνατότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
αδυνατότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
αδυνατότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
αδυνατότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
αδυνατότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
αδυνατότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
αδυνατότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
αδυνατότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
αδυνατότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
αδυνατότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
αδυνατότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
αδυνατότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
αδυνατότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
αδυνατότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
αδυνατότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
αδυνατότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
αδυνατότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
αδυνατότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
αδυνατότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
αδυνατότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
αδυνατότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
αδυνατότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
αδυνατότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
αδυνατότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
αδυνατότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
αδυνατότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
αδυνατότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
αδυνατότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
αδυνατότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
αδυνατότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
αδυνατότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
αδυνατότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
αδυνατότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
αδυνατότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
αδυνατότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
αδυνατότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
αδυνατότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
αδυνατότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
αδυνατότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αδύνατος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδύνατος, etc.)

el-decl-adj-table

αδύνατος (adýnatos)

αδύνατη (adýnati)

αδύνατο (adýnato)

αδύνατοι (adýnatoi)

αδύνατες (adýnates)

αδύνατα (adýnata)

αδύνατου (adýnatou)

αδύνατης (adýnatis)

αδύνατου (adýnatou)

αδύνατων (adýnaton)

αδύνατων (adýnaton)

αδύνατων (adýnaton)

αδύνατο (adýnato)

αδύνατη (adýnati)

αδύνατο (adýnato)

αδύνατους (adýnatous)

αδύνατες (adýnates)

αδύνατα (adýnata)

αδύνατε (adýnate)

αδύνατη (adýnati)

αδύνατο (adýnato)

αδύνατοι (adýnatoi)

αδύνατες (adýnates)

αδύνατα (adýnata)

αδυνατότερος (adynatóteros)

αδυνατότερη (adynatóteri)

αδυνατότερο (adynatótero)

αδυνατότεροι (adynatóteroi)

αδυνατότερες (adynatóteres)

αδυνατότερα (adynatótera)

αδυνατότερου (adynatóterou)

αδυνατότερης (adynatóteris)

αδυνατότερου (adynatóterou)

αδυνατότερων (adynatóteron)

αδυνατότερων (adynatóteron)

αδυνατότερων (adynatóteron)

αδυνατότερο (adynatótero)

αδυνατότερη (adynatóteri)

αδυνατότερο (adynatótero)

αδυνατότερους (adynatóterous)

αδυνατότερες (adynatóteres)

αδυνατότερα (adynatótera)

αδυνατότερε (adynatótere)

αδυνατότερη (adynatóteri)

αδυνατότερο (adynatótero)

αδυνατότεροι (adynatóteroi)

αδυνατότερες (adynatóteres)

αδυνατότερα (adynatótera)

αδυνατότατος (adynatótatos)

αδυνατότατη (adynatótati)

αδυνατότατο (adynatótato)

αδυνατότατοι (adynatótatoi)

αδυνατότατες (adynatótates)

αδυνατότατα (adynatótata)

αδυνατότατου (adynatótatou)

αδυνατότατης (adynatótatis)

αδυνατότατου (adynatótatou)

αδυνατότατων (adynatótaton)

αδυνατότατων (adynatótaton)

αδυνατότατων (adynatótaton)

αδυνατότατο (adynatótato)

αδυνατότατη (adynatótati)

αδυνατότατο (adynatótato)

αδυνατότατους (adynatótatous)

αδυνατότατες (adynatótates)

αδυνατότατα (adynatótata)

αδυνατότατε (adynatótate)

αδυνατότατη (adynatótati)

αδυνατότατο (adynatótato)

αδυνατότατοι (adynatótatoi)

αδυνατότατες (adynatótates)

αδυνατότατα (adynatótata)

Inherited from Ancient Greek ᾰ̓δῠ́νᾰτος (ădŭ́nătos, “unable, inefficient, weak”). By surface analysis, α- (a-) + δυνατός (dynatós).

surf

Οι αδύνατοι τύποι της προσωπικής αντωνυμίας …

Oi adýnatoi týpoi tis prosopikís antonymías …

The weak forms of the personal pronoun …


φωνή

foní (romanization)
φωνές (plural)
φωνή (nominative singular)
φωνές (nominative plural)
φωνής (genitive singular)
φωνών (genitive plural)
φωνή (accusative singular)
φωνές (accusative plural)
φωνή (singular vocative)
φωνές (plural vocative)

From Ancient Greek φωνή (phōnḗ), from Proto-Hellenic *pʰōnā́, from Proto-Indo-European *bʰoh₂-néh₂, from *bʰeh₂- (“to speak”).

κατά φωνή κι ο γάιδαρος

talk of the devil; by voice, here's the donkey

ενεργητική φωνή

παθητική φωνή

μέση φωνή

μεσοπαθητική φωνή


χρόνος

chrónos (romanization)
χρόνοι (plural)
in neuter gender: χρόνια (plural second-person)
χρόνος (nominative singular)
χρόνοι (nominative plural)
χρόνου (genitive singular)
χρόνων (genitive plural)
χρόνο (accusative singular)
χρόνους (accusative plural)
χρόνε (singular vocative)
χρόνοι (plural vocative)

el-decl-noun

Also colloquial plural genitive χρονών (and χρονώ), to determine age; 2nd plural in neuter gender: <i class="Grek mention" lang="el">χρόνια</i> (chrónia)

εν ευθέτω χρόνω

ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ

προϊόντος του χρόνου

προϊόντος τοῦ χρόνου

συν τω χρόνω

σὺν τῷ χρόνῳ

χρονιάρης

celebrating (of days); who has completed one year (of persons)

χρονογράφημα

humorous column, opinion piece of newspaper, periodical

χρονογραφώ

chronicle; write humorous opinion pieces

χρονοεπίδομα

premium based on years of previous service

χρονοντούλαπο

dustbin of time, history: consigned to the historical archives


γένος

génos (romanization)
γένη (plural)
γένος (nominative singular)
γένη (nominative plural)
γένους (genitive singular)
γενών (genitive plural)
γένος (accusative singular)
γένη (accusative plural)
γένος (singular vocative)
γένη (plural vocative)

From Ancient Greek γένος (génos). Also see γίγνομαι (gígnomai, “I am born”).

(grammar) gender (masculine, feminine, etc)


όνομα

ónoma (romanization)
ονόματα (plural)
όνομα (nominative singular)
ονόματα (nominative plural)
ονόματος (genitive singular)
ονομάτων (genitive plural)
όνομα (accusative singular)
ονόματα (accusative plural)
όνομα (singular vocative)
ονόματα (plural vocative)

From Ancient Greek ὄνομα (ónoma), from Proto-Indo-European *h₁nómn̥.

(grammar) noun (sensu lato), a word class including substantives (nouns, sensu stricto) and adjectives


άνω τελεία
άνω τελεία#Greek

(grammar) raised point (άνω τελεία (áno teleía)) or Greek semicolon ( ; ))


αόριστος

head

αόριστος • (aóristos) m (feminine αόριστη, neuter αόριστο)

aóristos (romanization)
αόριστη (feminine)
αόριστο (neuter)
αόριστος (masculine nominative singular)
αόριστη (feminine nominative singular)
αόριστο (neuter nominative singular)
αόριστοι (masculine nominative plural)
αόριστες (feminine nominative plural)
αόριστα (neuter nominative plural)
αόριστου (genitive masculine singular)
αόριστης (feminine genitive singular)
αόριστου (genitive neuter singular)
αόριστων (genitive masculine plural)
αόριστων (feminine genitive plural)
αόριστων (genitive neuter plural)
αόριστο (accusative masculine singular)
αόριστη (accusative feminine singular)
αόριστο (accusative neuter singular)
αόριστους (accusative masculine plural)
αόριστες (accusative feminine plural)
αόριστα (accusative neuter plural)
αόριστε (masculine singular vocative)
αόριστη (feminine singular vocative)
αόριστο (neuter singular vocative)
αόριστοι (masculine plural vocative)
αόριστες (feminine plural vocative)
αόριστα (neuter plural vocative)
αόρ. (alternative abbreviation)
αόριστ. (alternative abbreviation)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αόριστος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αόριστος, etc.)

el-decl-adj-table

αόριστος (aóristos)

αόριστη (aóristi)

αόριστο (aóristo)

αόριστοι (aóristoi)

αόριστες (aóristes)

αόριστα (aórista)

αόριστου (aóristou)

αόριστης (aóristis)

αόριστου (aóristou)

αόριστων (aóriston)

αόριστων (aóriston)

αόριστων (aóriston)

αόριστο (aóristo)

αόριστη (aóristi)

αόριστο (aóristo)

αόριστους (aóristous)

αόριστες (aóristes)

αόριστα (aórista)

αόριστε (aóriste)

αόριστη (aóristi)

αόριστο (aóristo)

αόριστοι (aóristoi)

αόριστες (aóristes)

αόριστα (aórista)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀόριστος (aóristos, adjective). The noun is a learned borrowing from Koine Greek ἀόριστος (aóristos, “aorist tense”, noun).

lbor

αόριστο άρθρο

αόριστη αντωνυμία


αόριστος

head

αόριστος • (aóristos) m (plural αόριστοι)

aóristos (romanization)
αόριστοι (plural)
αόριστος (nominative singular)
αόριστοι (nominative plural)
αορίστου (genitive singular)
αορίστων (genitive plural)
αόριστο (accusative singular)
αορίστους (accusative plural)
αόριστε (singular vocative)
αόριστοι (plural vocative)
αόρ. (alternative abbreviation)
αόριστ. (alternative abbreviation)

(grammar) aorist, past tense, simple past, perfective past


έχω

έχω • (écho)

el-verb

έχω • (écho) (imperfect είχα, past είχα, passive —)

écho (romanization)
είχα (imperfect)
είχα (past)
έχω (active first-person imperfective indicative present singular)
είχα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα έχω (active first-person future imperfective indicative singular)
έχεις (active imperfective indicative present second-person singular)
είχες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα έχεις (active future imperfective indicative second-person singular)
έχει (active imperfective indicative present singular third-person)
είχε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα έχει (active future imperfective indicative singular third-person)
έχουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
έχομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
είχαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα έχουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
θα έχομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
έχετε (active imperfective indicative plural present second-person)
είχατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα έχετε (active future imperfective indicative plural second-person)
έχουν (active imperfective indicative plural present third-person)
έχουνε (active imperfective indicative informal plural present third-person)
είχαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
είχανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
θα έχουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα έχουνε (active future imperfective indicative informal plural third-person)
έχε (active imperative imperfective second-person singular)
έχετε (active imperative imperfective plural second-person)
έχοντας (participle present)

From Ancient Greek ἔχω (ékhō, “to have”). Cognate with Mariupol Greek э́ху (éxu).

έχω διαβάσει

(grammar, auxiliary verb) to have +verbs (or participles) to form perfect tenses.


κόμμα

kómma (romanization)
κόμματα (plural)
κόμμα (nominative singular)
κόμματα (nominative plural)
κόμματος (genitive singular)
κομμάτων (genitive plural)
κόμμα (accusative singular)
κόμματα (accusative plural)
κόμμα (singular vocative)
κόμματα (plural vocative)

(typography) a typographical symbol: “,”

(grammar) the comma (used as a punctuation mark)

a typographical symbol: “,”
the comma (used as a punctuation mark)


υποδιαστολή

head

υποδιαστολές

υποδιαστολή • (ypodiastolí) n (plural υποδιαστολές)

el-noun

υποδιαστολές

ypodiastolí (romanization)
υποδιαστολές (plural)
υποδιαστολή (nominative singular)
υποδιαστολές (nominative plural)
υποδιαστολής (genitive singular)
υποδιαστολών (genitive plural)
υποδιαστολή (accusative singular)
υποδιαστολές (accusative plural)
υποδιαστολή (singular vocative)
υποδιαστολές (plural vocative)

el-decl-noun

υποδιαστολές

υποδιαστολής

υποδιαστολών

υποδιαστολές

υποδιαστολές

υ πο δι α στο λή

From Ancient Greek ὑποδιαστολή (hupodiastolḗ), from the combining form of ὑπό (hupó, “under, lower”) + διαστολή (diastolḗ, “separation, distinction”).

uder

(typography, grammar, historical) The hypodiastole, a mark used in scripta continua Classical and Byzantine Greek to note that a series of letters should be read as two words rather than all together, now identical to the comma.

κόμμα κόμμα#Greek

(typography, grammar, uncommon) synonym of κόμμα (kómma) in its other uses.


άνω τελεία

head

άνω τελεία • (áno teleía) f (plural άνω τελείες)

áno teleía (romanization)
άνω τελείες (plural)
άνω τελεία (nominative singular)
άνω τελείες (nominative plural)
άνω τελείας (genitive singular)
άνω τελειών (genitive plural)
άνω τελεία (accusative singular)
άνω τελείες (accusative plural)
άνω τελεία (singular vocative)
άνω τελείες (plural vocative)

ἄνω (ánō, “upper”) + τελεία (teleía, “stop”)

(grammar, typography) raised point, upper stop, upper point, upper dot, the Greek semicolon, the “·”


ερωτηματικό

ερωτηματικό • (erotimatikó) n (plural ερωτηματικά)

erotimatikó (romanization)
ερωτηματικά (plural)
ερωτηματικό (nominative singular)
ερωτηματικά (nominative plural)
ερωτηματικού (genitive singular)
ερωτηματικών (genitive plural)
ερωτηματικό (accusative singular)
ερωτηματικά (accusative plural)
ερωτηματικό (singular vocative)
ερωτηματικά (plural vocative)

el-decl-noun

ερωτηματικού

ερωτηματικών

From ερωτηματικός (erotimatikós, “questioning”).

(grammar, typography) question mark, represented in Greek text by the semicolon ;


πνεύμα

head

πνεύμα • (pnévma) n (plural πνεύματα)

el-noun

πνεύμα • (pnévma) n (plural πνεύματα)

pnévma (romanization)
πνεύματα (plural)
πνεύμα (nominative singular)
πνεύματα (nominative plural)
πνεύματος (genitive singular)
πνευμάτων (genitive plural)
πνεύμα (accusative singular)
πνεύματα (accusative plural)
πνεύμα (singular vocative)
πνεύματα (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek πνεῦμα (pneûma).

(grammar) a diacritic used in the polytonic writing system of Greek language indicating a smooth or rough breathing


μέλλων

head

μέλλων • (méllon) m (plural μέλλοντες)

el-noun

μέλλων • (méllon) m (plural μέλλοντες)

méllon (romanization)
μέλλοντες (plural)
μέλλοντας (alternative)

μέλλον (méllon)

Learnedly, from Ancient Greek μέλλων (méllōn). Present participle of μέλλω (méllo), see 3rd person μέλλει (méllei). The masculine and neuter μέλλον (méllon), also substantivised.

μέλλοντας μέλλοντας#Greek

(formal, dated, grammar) older form of μέλλοντας (méllontas): "future (tense)"


μέλλοντας

head

μέλλοντας • (méllontas) m (plural μέλλοντες)

méllontas (romanization)
μέλλοντες (plural)
μέλλοντας (nominative singular)
μέλλοντες (nominative plural)
μέλλοντα (genitive singular)
μελλόντων (genitive plural)
μέλλοντα (accusative singular)
μέλλοντες (accusative plural)
μέλλοντα (singular vocative)
μέλλοντες (plural vocative)


ουσιαστικό

ουσιαστικό • (ousiastikó) n (plural ουσιαστικά)

ousiastikó (romanization)
ουσιαστικά (plural)
ουσιαστικό (nominative singular)
ουσιαστικά (nominative plural)
ουσιαστικού (genitive singular)
ουσιαστικών (genitive plural)
ουσιαστικό (accusative singular)
ουσιαστικά (accusative plural)
ουσιαστικό (singular vocative)
ουσιαστικά (plural vocative)
οὐσιαστικόν (alternative)

ου σι α στι κό

Semantic loan from French substantif. See also ουσιαστικός (ousiastikós, “substantial, real”).


γενική

genikí (romanization)
γενικές (plural)
γενική (nominative singular)
γενικές (nominative plural)
γενικής (genitive singular)
γενικών (genitive plural)
γενική (accusative singular)
γενικές (accusative plural)
γενική (singular vocative)
γενικές (plural vocative)

γενική πτώση


αρσενικός

αρσενικός • (arsenikós) m (feminine αρσενική or αρσενικιά, neuter αρσενικό)

arsenikós (romanization)
αρσενική (feminine)
αρσενικιά (feminine)
αρσενικό (neuter)
αρσενικός (masculine nominative singular)
αρσενική (feminine nominative singular)
αρσενικιά (feminine nominative singular)
αρσενικό (neuter nominative singular)
αρσενικοί (masculine nominative plural)
αρσενικές (feminine nominative plural)
αρσενικά (neuter nominative plural)
αρσενικού (genitive masculine singular)
αρσενικής (feminine genitive singular)
αρσενικιάς (feminine genitive singular)
αρσενικού (genitive neuter singular)
αρσενικών (genitive masculine plural)
αρσενικών (feminine genitive plural)
αρσενικών (genitive neuter plural)
αρσενικό (accusative masculine singular)
αρσενική (accusative feminine singular)
αρσενικιά (accusative feminine singular)
αρσενικό (accusative neuter singular)
αρσενικούς (accusative masculine plural)
αρσενικές (accusative feminine plural)
αρσενικά (accusative neuter plural)
αρσενικέ (masculine singular vocative)
αρσενική (feminine singular vocative)
αρσενικιά (feminine singular vocative)
αρσενικό (neuter singular vocative)
αρσενικοί (masculine plural vocative)
αρσενικές (feminine plural vocative)
αρσενικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρσενικός (arsenikós)

αρσενική (arsenikí)

αρσενικιά (arsenikiá)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενικοί (arsenikoí)

αρσενικές (arsenikés)

αρσενικά (arseniká)

αρσενικού (arsenikoú)

αρσενικής (arsenikís)

αρσενικιάς (arsenikiás)

αρσενικού (arsenikoú)

αρσενικών (arsenikón)

αρσενικών (arsenikón)

αρσενικών (arsenikón)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενική (arsenikí)

αρσενικιά (arsenikiá)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενικούς (arsenikoús)

αρσενικές (arsenikés)

αρσενικά (arseniká)

αρσενικέ (arseniké)

αρσενική (arsenikí)

αρσενικιά (arsenikiá)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενικοί (arsenikoí)

αρσενικές (arsenikés)

αρσενικά (arseniká)

From Ancient Greek ἀρσενικός (arsenikós, “male, masculine”).


ουδέτερος

head

ουδέτερος • (oudéteros) m (feminine ουδέτερη, neuter ουδέτερο)

oudéteros (romanization)
ουδέτερη (feminine)
ουδέτερο (neuter)
ουδέτερος (masculine nominative singular)
ουδέτερη (feminine nominative singular)
ουδέτερο (neuter nominative singular)
ουδέτεροι (masculine nominative plural)
ουδέτερες (feminine nominative plural)
ουδέτερα (neuter nominative plural)
ουδέτερου (genitive masculine singular)
ουδέτερης (feminine genitive singular)
ουδέτερου (genitive neuter singular)
ουδέτερων (genitive masculine plural)
ουδέτερων (feminine genitive plural)
ουδέτερων (genitive neuter plural)
ουδέτερο (accusative masculine singular)
ουδέτερη (accusative feminine singular)
ουδέτερο (accusative neuter singular)
ουδέτερους (accusative masculine plural)
ουδέτερες (accusative feminine plural)
ουδέτερα (accusative neuter plural)
ουδέτερε (masculine singular vocative)
ουδέτερη (feminine singular vocative)
ουδέτερο (neuter singular vocative)
ουδέτεροι (masculine plural vocative)
ουδέτερες (feminine plural vocative)
ουδέτερα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ουδέτερος (oudéteros)

ουδέτερη (oudéteri)

ουδέτερο (oudétero)

ουδέτεροι (oudéteroi)

ουδέτερες (oudéteres)

ουδέτερα (oudétera)

ουδέτερου (oudéterou)

ουδέτερης (oudéteris)

ουδέτερου (oudéterou)

ουδέτερων (oudéteron)

ουδέτερων (oudéteron)

ουδέτερων (oudéteron)

ουδέτερο (oudétero)

ουδέτερη (oudéteri)

ουδέτερο (oudétero)

ουδέτερους (oudéterous)

ουδέτερες (oudéteres)

ουδέτερα (oudétera)

ουδέτερε (oudétere)

ουδέτερη (oudéteri)

ουδέτερο (oudétero)

ουδέτεροι (oudéteroi)

ουδέτερες (oudéteres)

ουδέτερα (oudétera)

From Ancient Greek οὐδέτερος (oudéteros).


αμετάβατος

head

αμετάβατος • (ametávatos) m (feminine αμετάβατη, neuter αμετάβατο)

ametávatos (romanization)
αμετάβατη (feminine)
αμετάβατο (neuter)
αμετάβατος (masculine nominative singular)
αμετάβατη (feminine nominative singular)
αμετάβατο (neuter nominative singular)
αμετάβατοι (masculine nominative plural)
αμετάβατες (feminine nominative plural)
αμετάβατα (neuter nominative plural)
αμετάβατου (genitive masculine singular)
αμετάβατης (feminine genitive singular)
αμετάβατου (genitive neuter singular)
αμετάβατων (genitive masculine plural)
αμετάβατων (feminine genitive plural)
αμετάβατων (genitive neuter plural)
αμετάβατο (accusative masculine singular)
αμετάβατη (accusative feminine singular)
αμετάβατο (accusative neuter singular)
αμετάβατους (accusative masculine plural)
αμετάβατες (accusative feminine plural)
αμετάβατα (accusative neuter plural)
αμετάβατε (masculine singular vocative)
αμετάβατη (feminine singular vocative)
αμετάβατο (neuter singular vocative)
αμετάβατοι (masculine plural vocative)
αμετάβατες (feminine plural vocative)
αμετάβατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμετάβατος (ametávatos)

αμετάβατη (ametávati)

αμετάβατο (ametávato)

αμετάβατοι (ametávatoi)

αμετάβατες (ametávates)

αμετάβατα (ametávata)

αμετάβατου (ametávatou)

αμετάβατης (ametávatis)

αμετάβατου (ametávatou)

αμετάβατων (ametávaton)

αμετάβατων (ametávaton)

αμετάβατων (ametávaton)

αμετάβατο (ametávato)

αμετάβατη (ametávati)

αμετάβατο (ametávato)

αμετάβατους (ametávatous)

αμετάβατες (ametávates)

αμετάβατα (ametávata)

αμετάβατε (ametávate)

αμετάβατη (ametávati)

αμετάβατο (ametávato)

αμετάβατοι (ametávatoi)

αμετάβατες (ametávates)

αμετάβατα (ametávata)

Αυτό είναι ένα αμετάβατο ρήμα.


πτώση

ptósi (romanization)
πτώσεις (plural)
πτώση (nominative singular)
πτώσεις (nominative plural)
πτώσης (genitive singular)
πτώσεων (genitive plural)
πτώση (accusative singular)
πτώσεις (accusative plural)
πτώση (singular vocative)
πτώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singular: πτώσεως (ptóseos)

Το υποκείμενο του ρήματος βρίσκεται πάντα σε ονομαστική πτώση.

To ypokeímeno tou rímatos vrísketai pánta se onomastikí ptósi.

The subject of the verb is always in the nominative case.


ρήμα

ríma (romanization)
ρήματα (plural)
ρήμα (nominative singular)
ρήματα (nominative plural)
ρήματος (genitive singular)
ρημάτων (genitive plural)
ρήμα (accusative singular)
ρήματα (accusative plural)
ρήμα (singular vocative)
ρήματα (plural vocative)
ῥῆμα (alternative)

Inherited from Ancient Greek ῥῆμα (rhêma).


υποκείμενο

head

υποκείμενο • (ypokeímeno) n (plural υποκείμενα)

ypokeímeno (romanization)
υποκείμενα (plural)
υποκείμενο (nominative singular)
υποκείμενα (nominative plural)
υποκειμένου (genitive singular)
υποκείμενου (genitive singular)
υποκειμένων (genitive plural)
υποκείμενο (accusative singular)
υποκείμενα (accusative plural)
υποκείμενο (singular vocative)
υποκείμενα (plural vocative)

→ Romanian: ipochimen

From Ancient Greek ὑποκείμενον (hupokeímenon).


κλητική

head

κλητική • (klitikí) f (plural κλητικές)

el-noun

κλητική • (klitikí) f (plural κλητικές)

klitikí (romanization)
κλητικές (plural)
κλητική (nominative singular)
κλητικές (nominative plural)
κλητικής (genitive singular)
κλητικών (genitive plural)
κλητική (accusative singular)
κλητικές (accusative plural)
κλητική (singular vocative)
κλητικές (plural vocative)

κλητική πτώση


ρίζα

ríza (romanization)
ρίζες (plural)
ρίζα (nominative singular)
ρίζες (nominative plural)
ρίζας (genitive singular)
ριζών (genitive plural)
ρίζα (accusative singular)
ρίζες (accusative plural)
ρίζα (singular vocative)
ρίζες (plural vocative)

From Ancient Greek ῥίζα (rhíza).
Cognates include Mariupol Greek ри́за (ríza) and Tsakonian σχίντα (schínta).


τελεία

teleía (romanization)
τελείες (plural)
τελεία (nominative singular)
τελείες (nominative plural)
τελείας (genitive singular)
τελειών (genitive plural)
τελεία (accusative singular)
τελείες (accusative plural)
τελεία (singular vocative)
τελείες (plural vocative)

From Ancient Greek τελεία (teleía, “period, full stop”), from τέλος (télos, “end”) + -εια (-eia, “-ness”).

uder

(grammar, typography) A full stop or period ⟨.⟩.


περίοδος

head

περίοδος • (períodos) f (plural περίοδοι)

períodos (romanization)
περίοδοι (plural)
περίοδος (nominative singular)
περίοδοι (nominative plural)
περιόδου (genitive singular)
περιόδων (genitive plural)
περίοδο (accusative singular)
περιόδους (accusative plural)
περίοδε (singular vocative)
περίοδο (singular vocative)
περίοδοι (plural vocative)

απεριοδικός

phaenomenon without periodic occurcences


διαλυτικά

dialytiká (romanization)
διαλυτικά (nominative plural)
διαλυτικών (genitive plural)
διαλυτικά (accusative plural)
διαλυτικά (plural vocative)

Nominalization of the neuter plural of the adjective διαλυτικός (dialytikós, “separating”).

(grammar) diaeresis (UK), dieresis (US), umlaut


επίρρημα

επίρρημα • (epírrima) n (plural επιρρήματα)

epírrima (romanization)
επιρρήματα (plural)
επίρρημα (nominative singular)
επιρρήματα (nominative plural)
επιρρήματος (genitive singular)
επιρρημάτων (genitive plural)
επίρρημα (accusative singular)
επιρρήματα (accusative plural)
επίρρημα (singular vocative)
επιρρήματα (plural vocative)
ἐπίῤῥημα (alternative)
ἐπίρρημα (alternative)

From Ancient Greek ἐπίρρημα (epírrhēma).

Το «βεβαίως» είναι ένα επίρρημα.


αντωνυμία

αντωνυμία • (antonymía) f (plural αντωνυμίες)

antonymía (romanization)
αντωνυμίες (plural)
αντωνυμία (nominative singular)
αντωνυμίες (nominative plural)
αντωνυμίας (genitive singular)
αντωνυμιών (genitive plural)
αντωνυμία (accusative singular)
αντωνυμίες (accusative plural)
αντωνυμία (singular vocative)
αντωνυμίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀντωνυμία (antōnumía) cognate with Katharevousa ἀντωνυμία (antōnumía).


ονομαστική

ονομαστική • (onomastikí) f

el-noun

ονομαστική • (onomastikí) f

onomastikí (romanization)
ονομαστική (nominative singular)
ονομαστικές (nominative plural)
ονομαστικής (genitive singular)
ονομαστικών (genitive plural)
ονομαστική (accusative singular)
ονομαστικές (accusative plural)
ονομαστική (singular vocative)
ονομαστικές (plural vocative)


δευτερεύων

head

δευτερεύουσα

δευτερεύων • (defterévon) m (feminine δευτερεύουσα, neuter δευτερεύον)

el-adj

δευτερεύουσα

defterévon (romanization)
δευτερεύουσα (feminine)
δευτερεύον (neuter)
δευτερεύων (masculine nominative singular)
δευτερεύουσα (feminine nominative singular)
δευτερεύον (neuter nominative singular)
δευτερεύοντες (masculine nominative plural)
δευτερεύουσες (feminine nominative plural)
δευτερεύοντα (neuter nominative plural)
δευτερεύοντος (genitive masculine singular)
δευτερεύουσας (feminine genitive singular)
δευτερευούσης (feminine genitive singular)
δευτερεύοντος (genitive neuter singular)
δευτερευόντων (genitive masculine plural)
δευτερευουσών (feminine genitive plural)
δευτερευόντων (genitive neuter plural)
δευτερεύοντα (accusative masculine singular)
δευτερεύουσα (accusative feminine singular)
δευτερεύον (accusative neuter singular)
δευτερεύοντες (accusative masculine plural)
δευτερεύουσες (accusative feminine plural)
δευτερεύοντα (accusative neuter plural)
δευτερεύων (masculine singular vocative)
δευτερεύουσα (feminine singular vocative)
δευτερεύον (neuter singular vocative)
δευτερεύοντες (masculine plural vocative)
δευτερεύουσες (feminine plural vocative)
δευτερεύοντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

1.The more regular form is considered incorrect by grammarians.
2. The vocative is rare and follows the nominative.

el-decl-adj-table

δευτερεύων (defterévon)

δευτερεύουσα (defterévousa)

δευτερεύον (defterévon)

δευτερεύοντες (defterévontes)

δευτερεύουσες (defterévouses)

δευτερεύοντα (defterévonta)

δευτερεύοντος (defterévontos)

δευτερεύουσας (defterévousas)

δευτερευούσης (defterevoúsis)

δευτερεύοντος (defterévontos)

δευτερευόντων (defterevónton)

δευτερευουσών (defterevousón)

δευτερευόντων (defterevónton)

δευτερεύοντα (defterévonta)

δευτερεύουσα (defterévousa)

δευτερεύον (defterévon)

δευτερεύοντες (defterévontes)

δευτερεύουσες (defterévouses)

δευτερεύοντα (defterévonta)

δευτερεύων (defterévon)

δευτερεύουσα (defterévousa)

δευτερεύον (defterévon)

δευτερεύοντες (defterévontes)

δευτερεύουσες (defterévouses)

δευτερεύοντα (defterévonta)

δευτερεύουσα πρόταση


έκταση

head

έκταση • (éktasi) f (plural εκτάσεις)

el-noun

έκταση • (éktasi) f (plural εκτάσεις)

éktasi (romanization)
εκτάσεις (plural)
έκταση (nominative singular)
εκτάσεις (nominative plural)
έκτασης (genitive singular)
εκτάσεων (genitive plural)
έκταση (accusative singular)
εκτάσεις (accusative plural)
έκταση (singular vocative)
εκτάσεις (plural vocative)
έκτασις (alternative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκτάσεως (ektáseos)

(grammar) ectasis (the lengthening of a short vowel to a long one)


βαθμός

vathmós (romanization)
βαθμοί (plural)
βαθμός (nominative singular)
βαθμοί (nominative plural)
βαθμού (genitive singular)
βαθμών (genitive plural)
βαθμό (accusative singular)
βαθμούς (accusative plural)
βαθμέ (singular vocative)
βαθμοί (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek βαθμός (bathmós, “degree”), Ancient Greek βαθμός (bathmós, “step”), with stem βα- (see βαίνω (baínō, “I step”)) + -θμός (-thmós).

ο θετικός βαθμός, ο συγκριτικός βαθμός, ο υπερθετικός βαθμός

o thetikós vathmós, o sygkritikós vathmós, o yperthetikós vathmós

the positive degree, the comparative degree, the superlative degree


παρένθεση

head

παρένθεση • (parénthesi) f (plural παρενθέσεις)

parénthesi (romanization)
παρενθέσεις (plural)
παρένθεση (nominative singular)
παρενθέσεις (nominative plural)
παρένθεσης (genitive singular)
παρενθέσεων (genitive plural)
παρένθεση (accusative singular)
παρενθέσεις (accusative plural)
παρένθεση (singular vocative)
παρενθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παρενθέσεως (parenthéseos)

From Ancient Greek παρένθεσις (parénthesis).

σε παρένθεση
in parenthesis

(grammar) parenthesis (either or each of the brackets enclosing a word or words; or the enclosed)


πρόθεση

head

πρόθεση • (próthesi) f (plural προθέσεις)

próthesi (romanization)
προθέσεις (plural)
πρόθεση (nominative singular)
προθέσεις (nominative plural)
πρόθεσης (genitive singular)
προθέσεων (genitive plural)
πρόθεση (accusative singular)
προθέσεις (accusative plural)
πρόθεση (singular vocative)
προθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: προθέσεως (prothéseos)

From Ancient Greek πρόθεσις (próthesis, “purpose”).


επιρρηματικός

head

επιρρηματική

επιρρηματικό

επιρρηματικός • (epirrimatikós) m (feminine επιρρηματική, neuter επιρρηματικό)

el-adj

επιρρηματική

επιρρηματικό

epirrimatikós (romanization)
επιρρηματική (feminine)
επιρρηματικό (neuter)
επιρρηματικός (masculine nominative singular)
επιρρηματική (feminine nominative singular)
επιρρηματικό (neuter nominative singular)
επιρρηματικοί (masculine nominative plural)
επιρρηματικές (feminine nominative plural)
επιρρηματικά (neuter nominative plural)
επιρρηματικού (genitive masculine singular)
επιρρηματικής (feminine genitive singular)
επιρρηματικού (genitive neuter singular)
επιρρηματικών (genitive masculine plural)
επιρρηματικών (feminine genitive plural)
επιρρηματικών (genitive neuter plural)
επιρρηματικό (accusative masculine singular)
επιρρηματική (accusative feminine singular)
επιρρηματικό (accusative neuter singular)
επιρρηματικούς (accusative masculine plural)
επιρρηματικές (accusative feminine plural)
επιρρηματικά (accusative neuter plural)
επιρρηματικέ (masculine singular vocative)
επιρρηματική (feminine singular vocative)
επιρρηματικό (neuter singular vocative)
επιρρηματικοί (masculine plural vocative)
επιρρηματικές (feminine plural vocative)
επιρρηματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of επιρρηματικός

el-decl-adj-table

επιρρηματικός (epirrimatikós)

επιρρηματική (epirrimatikí)

επιρρηματικό (epirrimatikó)

επιρρηματικοί (epirrimatikoí)

επιρρηματικές (epirrimatikés)

επιρρηματικά (epirrimatiká)

επιρρηματικού (epirrimatikoú)

επιρρηματικής (epirrimatikís)

επιρρηματικού (epirrimatikoú)

επιρρηματικών (epirrimatikón)

επιρρηματικών (epirrimatikón)

επιρρηματικών (epirrimatikón)

επιρρηματικό (epirrimatikó)

επιρρηματική (epirrimatikí)

επιρρηματικό (epirrimatikó)

επιρρηματικούς (epirrimatikoús)

επιρρηματικές (epirrimatikés)

επιρρηματικά (epirrimatiká)

επιρρηματικέ (epirrimatiké)

επιρρηματική (epirrimatikí)

επιρρηματικό (epirrimatikó)

επιρρηματικοί (epirrimatikoí)

επιρρηματικές (epirrimatikés)

επιρρηματικά (epirrimatiká)

(grammar) adverbial, relating to an adverb


αφαιρετική

head

αφαιρετική • (afairetikí) f (plural αφαιρετικές)

afairetikí (romanization)
αφαιρετικές (plural)
αφαιρετική (nominative singular)
αφαιρετικές (nominative plural)
αφαιρετικής (genitive singular)
αφαιρετικών (genitive plural)
αφαιρετική (accusative singular)
αφαιρετικές (accusative plural)
αφαιρετική (singular vocative)
αφαιρετικές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἀφαιρετική (aphairetikḗ).

αφαιρετική πτώση


κλίνω

κλίνω • (klíno)

el-verb

κλίνω • (klíno) (imperfect έκλινα, past έκλινα, passive κλίνομαι)

klíno (romanization)
έκλινα (imperfect)
έκλινα (past)
κλίνομαι (passive)
κλίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
κλίνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κλίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κλιθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κλίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κλίνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κλίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κλιθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κλίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
κλίνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κλίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κλιθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κλίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κλίνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κλινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κλιθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κλίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κλίνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κλίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλιθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κλίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κλίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κλίνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλίνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κλιθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κλιθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έκλινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έκλινα (active first-person indicative past perfective singular)
κλινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλίθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έκλινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έκλινες (active indicative past perfective second-person singular)
κλινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλίθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έκλινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έκλινε (active indicative past perfective singular third-person)
κλινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλίθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κλίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κλίναμε (active first-person indicative past perfective plural)
κλινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κλιθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κλίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κλίνατε (active indicative past perfective plural second-person)
κλινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κλιθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έκλιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έκλιναν (active indicative past perfective plural third-person)
κλίναν (active indicative past perfective plural third-person)
κλίνανε (active indicative past perfective plural third-person)
κλίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κλινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
κλίθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλιθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλιθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κλίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κλίνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κλίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κλιθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κλίνε (active imperative imperfective second-person singular)
κλίνε (active imperative perfective second-person singular)
κλίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
κλίντε (active imperative perfective plural second-person)
κλίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κλιθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κλίνοντας (active participle present)
κλινόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κλίνει (active participle past)
κλιμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
{κεκλιμένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
κλίνει (active infinitive-aorist)
κλιθεί (infinitive-aorist passive)

κλείνω (kleíno)

κλιτός

not to be confused with κλητός (klitós; ) or κλυτός (klutós, )

(intransitive, grammar, active and passive) to inflect, decline, conjugate


σθένος

sthénos (romanization)
σθένος (nominative singular)
σθένη (nominative plural)
σθένους (genitive singular)
σθενών (genitive plural)
σθένος (accusative singular)
σθένη (accusative plural)
σθένος (singular vocative)
σθένη (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek σθένος (sthénos).

bor+

(grammar, linguistics) valency (number of grammatical arguments a verb can take)


αιτιατική

head

αιτιατική • (aitiatikí) f (plural αιτιατικές)

aitiatikí (romanization)
αιτιατικές (plural)
αιτιατική (nominative singular)
αιτιατικές (nominative plural)
αιτιατικής (genitive singular)
αιτιατικών (genitive plural)
αιτιατική (accusative singular)
αιτιατικές (accusative plural)
αιτιατική (singular vocative)
αιτιατικές (plural vocative)

From Ancient Greek αἰτιᾱτική (aitiātikḗ), from αἰτιᾱτός (aitiātós, “effect”).

αιτιατική πτώση


επίθετο

epítheto (romanization)
επίθετα (plural)
επίθετο (nominative singular)
επίθετα (nominative plural)
επιθέτου (genitive singular)
επίθετου (genitive singular)
επιθέτων (genitive plural)
επίθετο (accusative singular)
επίθετα (accusative plural)
επίθετο (singular vocative)
επίθετα (plural vocative)


σύνδεσμος

σύνδεσμος • (sýndesmos) m (plural σύνδεσμοι)

sýndesmos (romanization)
σύνδεσμοι (plural)
σύνδεσμος (nominative singular)
σύνδεσμοι (nominative plural)
συνδέσμου (genitive singular)
συνδέσμων (genitive plural)
σύνδεσμο (accusative singular)
συνδέσμους (accusative plural)
σύνδεσμε (singular vocative)
σύνδεσμοι (plural vocative)


κατηγόρημα

κατηγορήματα

κατηγόρημα • (katigórima) n (plural κατηγορήματα)

el-noun

κατηγορήματα

katigórima (romanization)
κατηγορήματα (plural)
κατηγόρημα (nominative singular)
κατηγορήματα (nominative plural)
κατηγορήματος (genitive singular)
κατηγορημάτων (genitive plural)
κατηγόρημα (accusative singular)
κατηγορήματα (accusative plural)
κατηγόρημα (singular vocative)
κατηγορήματα (plural vocative)

el-decl-noun

κατηγορήματα

κατηγορήματος

κατηγορημάτων

κατηγορήματα

κατηγορήματα

From Ancient Greek κατηγόρημα (katēgórēma). By surface analysis, κατηγορώ (katigoró, “to accuse”) + -μα (-ma).


μετοχή

metochí (romanization)
μετοχές (plural)
μετοχή (nominative singular)
μετοχές (nominative plural)
μετοχής (genitive singular)
μετοχών (genitive plural)
μετοχή (accusative singular)
μετοχές (accusative plural)
μετοχή (singular vocative)
μετοχές (plural vocative)


άρθρο

árthro (romanization)
άρθρα (plural)
άρθρο (nominative singular)
άρθρα (nominative plural)
άρθρου (genitive singular)
άρθρων (genitive plural)
άρθρο (accusative singular)
άρθρα (accusative plural)
άρθρο (singular vocative)
άρθρα (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἄρθρον (árthron).

οριστικό άρθρο


θετικός

head

θετικός • (thetikós) m (feminine θετική, neuter θετικό)

thetikós (romanization)
θετική (feminine)
θετικό (neuter)
θετικός (masculine nominative singular)
θετική (feminine nominative singular)
θετικό (neuter nominative singular)
θετικοί (masculine nominative plural)
θετικές (feminine nominative plural)
θετικά (neuter nominative plural)
θετικού (genitive masculine singular)
θετικής (feminine genitive singular)
θετικού (genitive neuter singular)
θετικών (genitive masculine plural)
θετικών (feminine genitive plural)
θετικών (genitive neuter plural)
θετικό (accusative masculine singular)
θετική (accusative feminine singular)
θετικό (accusative neuter singular)
θετικούς (accusative masculine plural)
θετικές (accusative feminine plural)
θετικά (accusative neuter plural)
θετικέ (masculine singular vocative)
θετική (feminine singular vocative)
θετικό (neuter singular vocative)
θετικοί (masculine plural vocative)
θετικές (feminine plural vocative)
θετικά (neuter plural vocative)
θετικότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
θετικότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
θετικότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
θετικότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
θετικότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
θετικότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
θετικότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
θετικότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
θετικότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
θετικότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
θετικότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
θετικότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
θετικότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
θετικότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
θετικότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
θετικότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
θετικότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
θετικότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
θετικότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
θετικότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
θετικότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
θετικότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
θετικότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
θετικότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
θετικότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
θετικότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
θετικότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
θετικότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
θετικότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
θετικότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
θετικότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
θετικότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
θετικότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
θετικότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
θετικότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
θετικότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
θετικότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
θετικότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
θετικότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
θετικότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
θετικότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
θετικότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
θετικότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
θετικότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
θετικότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
θετικότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
θετικότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
θετικότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο θετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θετικός, etc.)

θετικός βαθμός του επιθέτου


θετικός

thetikós (romanization)
θετικοί (plural)
θετικός (nominative singular)
θετικοί (nominative plural)
θετικού (genitive singular)
θετικών (genitive plural)
θετικό (accusative singular)
θετικούς (accusative plural)
θετικέ (singular vocative)
θετικοί (plural vocative)

ο θετικός, ο συγκριτικός και ο υπερθετικός

o thetikós, o sygkritikós kai o yperthetikós

the positive, the comparative and superlative


τόνος

tónos (romanization)
τόνοι (plural)
τόνος (nominative singular)
τόνοι (nominative plural)
τόνου (genitive singular)
τόνων (genitive plural)
τόνο (accusative singular)
τόνους (accusative plural)
τόνε (singular vocative)
τόνοι (plural vocative)
τόννος (alternative)

English: tonos

From Ancient Greek τόνος (tónos, “rope, chord, tone”).

inh

(orthography, typography, grammar) accent (΄), tonos (the stress accent used in modern Greek)


φρασεολογία

head

φρασεολογίες

φρασεολογία • (fraseología) f (plural φρασεολογίες)

el-noun

φρασεολογίες

fraseología (romanization)
φρασεολογίες (plural)
φρασεολογία (nominative singular)
φρασεολογίες (nominative plural)
φρασεολογίας (genitive singular)
φρασεολογιών (genitive plural)
φρασεολογία (accusative singular)
φρασεολογίες (accusative plural)
φρασεολογία (singular vocative)
φρασεολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

φρασεολογίες

φρασεολογίας

φρασεολογιών

φρασεολογίες

φρασεολογίες


απόλυτος

head

απόλυτος • (apólytos) m (feminine απόλυτη, neuter απόλυτο)

apólytos (romanization)
απόλυτη (feminine)
απόλυτο (neuter)
απόλυτος (masculine nominative singular)
απόλυτη (feminine nominative singular)
απόλυτο (neuter nominative singular)
απόλυτοι (masculine nominative plural)
απόλυτες (feminine nominative plural)
απόλυτα (neuter nominative plural)
απόλυτου (genitive masculine singular)
απόλυτης (feminine genitive singular)
απόλυτου (genitive neuter singular)
απόλυτων (genitive masculine plural)
απόλυτων (feminine genitive plural)
απόλυτων (genitive neuter plural)
απόλυτο (accusative masculine singular)
απόλυτη (accusative feminine singular)
απόλυτο (accusative neuter singular)
απόλυτους (accusative masculine plural)
απόλυτες (accusative feminine plural)
απόλυτα (accusative neuter plural)
απόλυτε (masculine singular vocative)
απόλυτη (feminine singular vocative)
απόλυτο (neuter singular vocative)
απόλυτοι (masculine plural vocative)
απόλυτες (feminine plural vocative)
απόλυτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο απόλυτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο απόλυτος, etc.)

el-decl-adj-table

απόλυτος (apólytos)

απόλυτη (apólyti)

απόλυτο (apólyto)

απόλυτοι (apólytoi)

απόλυτες (apólytes)

απόλυτα (apólyta)

απόλυτου (apólytou)

απόλυτης (apólytis)

απόλυτου (apólytou)

απόλυτων (apólyton)

απόλυτων (apólyton)

απόλυτων (apólyton)

απόλυτο (apólyto)

απόλυτη (apólyti)

απόλυτο (apólyto)

απόλυτους (apólytous)

απόλυτες (apólytes)

απόλυτα (apólyta)

απόλυτε (apólyte)

απόλυτη (apólyti)

απόλυτο (apólyto)

απόλυτοι (apólytoi)

απόλυτες (apólytes)

απόλυτα (apólyta)

From Ancient Greek ἀπόλυτος (apólutos), from ἀπολύω (apolúō, “to unbind”).

(grammar) absolute (as in ablative absolute)


προστακτική

head

προστακτικές

προστακτική • (prostaktikí) f (plural προστακτικές)

el-noun

προστακτικές

prostaktikí (romanization)
προστακτικές (plural)
προστακτική (nominative singular)
προστακτικές (nominative plural)
προστακτικής (genitive singular)
προστακτικών (genitive plural)
προστακτική (accusative singular)
προστακτικές (accusative plural)
προστακτική (singular vocative)
προστακτικές (plural vocative)

el-decl-noun

προστακτικές

προστακτικής

προστακτικών

προστακτικές

προστακτικές


ουδέτερο

head

ουδέτερο • (oudétero) n (plural ουδέτερα)

oudétero (romanization)
ουδέτερα (plural)
ουδέτερο (nominative singular)
ουδέτερα (nominative plural)
ουδετέρου (genitive singular)
ουδέτερου (genitive singular)
ουδετέρων (genitive plural)
ουδέτερο (accusative singular)
ουδέτερα (accusative plural)
ουδέτερο (singular vocative)
ουδέτερα (plural vocative)


πολυτονικός

πολυτονικός • (polytonikós) m (feminine πολυτονική, neuter πολυτονικό)

polytonikós (romanization)
πολυτονική (feminine)
πολυτονικό (neuter)
πολυτονικός (masculine nominative singular)
πολυτονική (feminine nominative singular)
πολυτονικό (neuter nominative singular)
πολυτονικοί (masculine nominative plural)
πολυτονικές (feminine nominative plural)
πολυτονικά (neuter nominative plural)
πολυτονικού (genitive masculine singular)
πολυτονικής (feminine genitive singular)
πολυτονικού (genitive neuter singular)
πολυτονικών (genitive masculine plural)
πολυτονικών (feminine genitive plural)
πολυτονικών (genitive neuter plural)
πολυτονικό (accusative masculine singular)
πολυτονική (accusative feminine singular)
πολυτονικό (accusative neuter singular)
πολυτονικούς (accusative masculine plural)
πολυτονικές (accusative feminine plural)
πολυτονικά (accusative neuter plural)
πολυτονικέ (masculine singular vocative)
πολυτονική (feminine singular vocative)
πολυτονικό (neuter singular vocative)
πολυτονικοί (masculine plural vocative)
πολυτονικές (feminine plural vocative)
πολυτονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πολυτονικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πολυτονικός, etc.)

el-decl-adj-table

πολυτονικός (polytonikós)

πολυτονική (polytonikí)

πολυτονικό (polytonikó)

πολυτονικοί (polytonikoí)

πολυτονικές (polytonikés)

πολυτονικά (polytoniká)

πολυτονικού (polytonikoú)

πολυτονικής (polytonikís)

πολυτονικού (polytonikoú)

πολυτονικών (polytonikón)

πολυτονικών (polytonikón)

πολυτονικών (polytonikón)

πολυτονικό (polytonikó)

πολυτονική (polytonikí)

πολυτονικό (polytonikó)

πολυτονικούς (polytonikoús)

πολυτονικές (polytonikés)

πολυτονικά (polytoniká)

πολυτονικέ (polytoniké)

πολυτονική (polytonikí)

πολυτονικό (polytonikó)

πολυτονικοί (polytonikoí)

πολυτονικές (polytonikés)

πολυτονικά (polytoniká)

(grammar) polytonic (the diacritic system used in Greece before 1982)


κτητικός

head

κτητικός • (ktitikós) m (feminine κτητική, neuter κτητικό)

ktitikós (romanization)
κτητική (feminine)
κτητικό (neuter)
κτητικός (masculine nominative singular)
κτητική (feminine nominative singular)
κτητικό (neuter nominative singular)
κτητικοί (masculine nominative plural)
κτητικές (feminine nominative plural)
κτητικά (neuter nominative plural)
κτητικού (genitive masculine singular)
κτητικής (feminine genitive singular)
κτητικού (genitive neuter singular)
κτητικών (genitive masculine plural)
κτητικών (feminine genitive plural)
κτητικών (genitive neuter plural)
κτητικό (accusative masculine singular)
κτητική (accusative feminine singular)
κτητικό (accusative neuter singular)
κτητικούς (accusative masculine plural)
κτητικές (accusative feminine plural)
κτητικά (accusative neuter plural)
κτητικέ (masculine singular vocative)
κτητική (feminine singular vocative)
κτητικό (neuter singular vocative)
κτητικοί (masculine plural vocative)
κτητικές (feminine plural vocative)
κτητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κτητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κτητικός, etc.)

el-decl-adj-table

κτητικός (ktitikós)

κτητική (ktitikí)

κτητικό (ktitikó)

κτητικοί (ktitikoí)

κτητικές (ktitikés)

κτητικά (ktitiká)

κτητικού (ktitikoú)

κτητικής (ktitikís)

κτητικού (ktitikoú)

κτητικών (ktitikón)

κτητικών (ktitikón)

κτητικών (ktitikón)

κτητικό (ktitikó)

κτητική (ktitikí)

κτητικό (ktitikó)

κτητικούς (ktitikoús)

κτητικές (ktitikés)

κτητικά (ktitiká)

κτητικέ (ktitiké)

κτητική (ktitikí)

κτητικό (ktitikó)

κτητικοί (ktitikoí)

κτητικές (ktitikés)

κτητικά (ktitiká)

κτητική αντωνυμία

κτητικό επίθετο


συλλαβή

head

συλλαβή • (syllaví) f (plural συλλαβές)

el-noun

συλλαβή • (syllaví) f (plural συλλαβές)

syllaví (romanization)
συλλαβές (plural)
συλλαβή (nominative singular)
συλλαβές (nominative plural)
συλλαβής (genitive singular)
συλλαβών (genitive plural)
συλλαβή (accusative singular)
συλλαβές (accusative plural)
συλλαβή (singular vocative)
συλλαβές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek συλλαβή (sullabḗ).


παράγραφος

head

παράγραφος • (parágrafos) f (plural παράγραφοι)

parágrafos (romanization)
παράγραφοι (plural)
παράγραφος (nominative singular)
παράγραφοι (nominative plural)
παραγράφου (genitive singular)
παραγράφων (genitive plural)
παράγραφο (accusative singular)
παραγράφους (accusative plural)
παράγραφε (singular vocative)
παράγραφοι (plural vocative)


μόριο

mório (romanization)
μόρια (plural)
μόριο (nominative singular)
μόρια (nominative plural)
μορίου (genitive singular)
μόριου (genitive singular)
μορίων (genitive plural)
μόριο (accusative singular)
μόρια (accusative plural)
μόριο (singular vocative)
μόρια (plural vocative)


συγκοπή

συγκοπή • (sygkopí) f (plural συγκοπές)

el-noun

συγκοπή • (sygkopí) f (plural συγκοπές)

sygkopí (romanization)
συγκοπές (plural)
συγκοπή (nominative singular)
συγκοπές (nominative plural)
συγκοπής (genitive singular)
συγκοπών (genitive plural)
συγκοπή (accusative singular)
συγκοπές (accusative plural)
συγκοπή (singular vocative)
συγκοπές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek συγκοπή (sunkopḗ).

e.g. περιπατώ > περπατώ (perpató) syncope of -ι-

(grammar, phonology, phonetics) The loss or elision of a vowel between two consonants from the interior of a word. Similar to syncope, contraction.


ανώμαλος

head

ανώμαλος • (anómalos) m (feminine ανώμαλη, neuter ανώμαλο)

anómalos (romanization)
ανώμαλη (feminine)
ανώμαλο (neuter)
ανώμαλος (masculine nominative singular)
ανώμαλη (feminine nominative singular)
ανώμαλο (neuter nominative singular)
ανώμαλοι (masculine nominative plural)
ανώμαλες (feminine nominative plural)
ανώμαλα (neuter nominative plural)
ανώμαλου (genitive masculine singular)
ανώμαλης (feminine genitive singular)
ανώμαλου (genitive neuter singular)
ανώμαλων (genitive masculine plural)
ανώμαλων (feminine genitive plural)
ανώμαλων (genitive neuter plural)
ανώμαλο (accusative masculine singular)
ανώμαλη (accusative feminine singular)
ανώμαλο (accusative neuter singular)
ανώμαλους (accusative masculine plural)
ανώμαλες (accusative feminine plural)
ανώμαλα (accusative neuter plural)
ανώμαλε (masculine singular vocative)
ανώμαλη (feminine singular vocative)
ανώμαλο (neuter singular vocative)
ανώμαλοι (masculine plural vocative)
ανώμαλες (feminine plural vocative)
ανώμαλα (neuter plural vocative)
ανώμ. (alternative abbreviation)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανώμαλος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανώμαλος, etc.)

el-decl-adj-table

ανώμαλος (anómalos)

ανώμαλη (anómali)

ανώμαλο (anómalo)

ανώμαλοι (anómaloi)

ανώμαλες (anómales)

ανώμαλα (anómala)

ανώμαλου (anómalou)

ανώμαλης (anómalis)

ανώμαλου (anómalou)

ανώμαλων (anómalon)

ανώμαλων (anómalon)

ανώμαλων (anómalon)

ανώμαλο (anómalo)

ανώμαλη (anómali)

ανώμαλο (anómalo)

ανώμαλους (anómalous)

ανώμαλες (anómales)

ανώμαλα (anómala)

ανώμαλε (anómale)

ανώμαλη (anómali)

ανώμαλο (anómalo)

ανώμαλοι (anómaloi)

ανώμαλες (anómales)

ανώμαλα (anómala)

From the Ancient Greek ᾰ̓νώμᾰλος (ănṓmălos).

ανώμαλο ρήμα


υποκοριστικό

head

υποκοριστικά

υποκοριστικό • (ypokoristikó) n (plural υποκοριστικά)

el-noun

υποκοριστικά

ypokoristikó (romanization)
υποκοριστικά (plural)
υποκοριστικό (nominative singular)
υποκοριστικά (nominative plural)
υποκοριστικού (genitive singular)
υποκοριστικών (genitive plural)
υποκοριστικό (accusative singular)
υποκοριστικά (accusative plural)
υποκοριστικό (singular vocative)
υποκοριστικά (plural vocative)

el-decl-noun

υποκοριστικό

υποκοριστικά

υποκοριστικού

υποκοριστικών

υποκοριστικό

υποκοριστικά

υποκοριστικό

υποκοριστικά

υ πο κο ρι στι κό

Οι Έλληνες χρησιμοποιούν πάρα πολλά υποκοριστικά όταν μιλούν. Όπως: "το απογεματάκι θα πιούμε το καφεδάκι μας και θα φάμε και γλυκάκια".

Oi Éllines chrisimopoioún pára pollá ypokoristiká ótan miloún. Ópos: "to apogematáki tha pioúme to kafedáki mas kai tha fáme kai glykákia".

The Greeks use plenty (very many) diminutives whey they speak. Like: "in the little-evening we shall drink our little coffee and we'll also eat little sweets.

Ελενίτσα f (Elenítsa) is a diminutive of Ελένη (Eléni, “Helen”) a very young Ελένη, or in familiar or endearing sense.
Λένα f (Léna) is a hypocoristic (familiar term of endearment) of Ελένη.
Λενάκι n (Lenáki) is a diminutive of the hypocoristic name.

also, αυξητικό (afxitikó)

note: The sense hypocoristic (“endearing”), as in Ancient Greek ὑποκοριστικός (hupokoristikós). In Modern Greek see χαϊδευτικό (chaïdeftikó) (name).

(grammar) diminutive (may be strictly diminutive or in an emaotional diminution, also with ironic, derogatory senses)

salary; small sallary; tiny small salary

μισθός m > μισθούλης m > μισθουλάκος m Two diminutive suffixes

-ούλης and -άκος are added to the main word

intensifying the diminutive ironic sense


σύνταξη

head

σύνταξη • (sýntaxi) f (plural συντάξεις)

sýntaxi (romanization)
συντάξεις (plural)
σύνταξη (nominative singular)
συντάξεις (nominative plural)
σύνταξης (genitive singular)
συντάξεων (genitive plural)
σύνταξη (accusative singular)
συντάξεις (accusative plural)
σύνταξη (singular vocative)
συντάξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συντάξεως (syntáxeos)


ασυνίζητος

head

ασυνίζητος • (asynízitos) m (feminine ασυνίζητη, neuter ασυνίζητο)

asynízitos (romanization)
ασυνίζητη (feminine)
ασυνίζητο (neuter)
ασυνίζητος (masculine nominative singular)
ασυνίζητη (feminine nominative singular)
ασυνίζητο (neuter nominative singular)
ασυνίζητοι (masculine nominative plural)
ασυνίζητες (feminine nominative plural)
ασυνίζητα (neuter nominative plural)
ασυνίζητου (genitive masculine singular)
ασυνίζητης (feminine genitive singular)
ασυνίζητου (genitive neuter singular)
ασυνίζητων (genitive masculine plural)
ασυνίζητων (feminine genitive plural)
ασυνίζητων (genitive neuter plural)
ασυνίζητο (accusative masculine singular)
ασυνίζητη (accusative feminine singular)
ασυνίζητο (accusative neuter singular)
ασυνίζητους (accusative masculine plural)
ασυνίζητες (accusative feminine plural)
ασυνίζητα (accusative neuter plural)
ασυνίζητε (masculine singular vocative)
ασυνίζητη (feminine singular vocative)
ασυνίζητο (neuter singular vocative)
ασυνίζητοι (masculine plural vocative)
ασυνίζητες (feminine plural vocative)
ασυνίζητα (neuter plural vocative)
ασυνίζ. (alternative abbreviation)

el-decl-adj-table

ασυνίζητος (asynízitos)

ασυνίζητη (asyníziti)

ασυνίζητο (asynízito)

ασυνίζητοι (asynízitoi)

ασυνίζητες (asynízites)

ασυνίζητα (asynízita)

ασυνίζητου (asynízitou)

ασυνίζητης (asynízitis)

ασυνίζητου (asynízitou)

ασυνίζητων (asyníziton)

ασυνίζητων (asyníziton)

ασυνίζητων (asyníziton)

ασυνίζητο (asynízito)

ασυνίζητη (asyníziti)

ασυνίζητο (asynízito)

ασυνίζητους (asynízitous)

ασυνίζητες (asynízites)

ασυνίζητα (asynízita)

ασυνίζητε (asynízite)

ασυνίζητη (asyníziti)

ασυνίζητο (asynízito)

ασυνίζητοι (asynízitoi)

ασυνίζητες (asynízites)

ασυνίζητα (asynízita)

From α- (a-, “negated”) + συνίζηση (synízisi, “synizesis”).


συντομογραφία

head

συντομογραφίες

συντομογραφία • (syntomografía) f (plural συντομογραφίες)

el-noun

συντομογραφίες

syntomografía (romanization)
συντομογραφίες (plural)
συντομογραφία (nominative singular)
συντομογραφίες (nominative plural)
συντομογραφίας (genitive singular)
συντομογραφιών (genitive plural)
συντομογραφία (accusative singular)
συντομογραφίες (accusative plural)
συντομογραφία (singular vocative)
συντομογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

συντομογραφία

συντομογραφίες

συντομογραφίας

συντομογραφιών

συντομογραφία

συντομογραφίες

συντομογραφία

συντομογραφίες

«μτφρ.» είναι μια συντομογραφία για τη μετάφραση

«mtfr.» eínai mia syntomografía gia ti metáfrasi

“trans.” is an abbreviation for translation


απαρέμφατο

head

απαρέμφατο • (aparémfato) n (plural απαρέμφατα)

aparémfato (romanization)
απαρέμφατα (plural)
απαρέμφατο (nominative singular)
απαρέμφατα (nominative plural)
απαρεμφάτου (genitive singular)
απαρέμφατου (genitive singular)
απαρεμφάτων (genitive plural)
απαρέμφατο (accusative singular)
απαρέμφατα (accusative plural)
απαρέμφατο (singular vocative)
απαρέμφατα (plural vocative)

ένα ρήμα στο απαρέμφατο


αιτ.

αιτιατική αιτιατική#Greek

(grammar) abbreviation of αιτιατική (aitiatikí): accusative (case)


άνω και κάτω τελεία

άνω και κάτω τελείες

άνω και κάτω τελεία • (áno kai káto teleía) f (plural άνω και κάτω τελείες)

el-noun

άνω και κάτω τελείες

áno kai káto teleía (romanization)
άνω και κάτω τελείες (plural)

From άνω (áno, “upper”) + και (kai, “and”) + κάτω (káto, “lower”) + τελεία (teleía, “stop, full stop”).

(grammar, typography) The modern Greek colon ⟨:⟩.


εισαγωγικά

eisagogiká (romanization)
εισαγωγικά (nominative plural)
εισαγωγικών (genitive plural)
εισαγωγικά (accusative plural)
εισαγωγικά (plural vocative)

Neuter plural form of εισαγωγικός (eisagogikós, “introductory”).

double angle quotation mark
double angle quotation mark

(grammar, typography) guillemets, quotation marks, chevrons, duckfoot quotes, the Unicode double angle quotation mark.

guillemets, quotation marks, chevrons, duckfoot quotes, the Unicode double angle quotation mark.
 (Most commonly in Greek: « or », and in English “ or ”.)

Most commonly in Greek: « or »; and in English “ or ”.


θαυμαστικό

head

θαυμαστικό • (thavmastikó) n (plural θαυμαστικά)

thavmastikó (romanization)
θαυμαστικά (plural)
θαυμαστικό (nominative singular)
θαυμαστικά (nominative plural)
θαυμαστικού (genitive singular)
θαυμαστικών (genitive plural)
θαυμαστικό (accusative singular)
θαυμαστικά (accusative plural)
θαυμαστικό (singular vocative)
θαυμαστικά (plural vocative)

(grammar, typography) exclamation mark (UK), exclamation point (US), the “!”


υπερθετικός

υπερθετικός • (yperthetikós) m (feminine υπερθετική, neuter υπερθετικό)

yperthetikós (romanization)
υπερθετική (feminine)
υπερθετικό (neuter)
υπερθετικός (masculine nominative singular)
υπερθετική (feminine nominative singular)
υπερθετικό (neuter nominative singular)
υπερθετικοί (masculine nominative plural)
υπερθετικές (feminine nominative plural)
υπερθετικά (neuter nominative plural)
υπερθετικού (genitive masculine singular)
υπερθετικής (feminine genitive singular)
υπερθετικού (genitive neuter singular)
υπερθετικών (genitive masculine plural)
υπερθετικών (feminine genitive plural)
υπερθετικών (genitive neuter plural)
υπερθετικό (accusative masculine singular)
υπερθετική (accusative feminine singular)
υπερθετικό (accusative neuter singular)
υπερθετικούς (accusative masculine plural)
υπερθετικές (accusative feminine plural)
υπερθετικά (accusative neuter plural)
υπερθετικέ (masculine singular vocative)
υπερθετική (feminine singular vocative)
υπερθετικό (neuter singular vocative)
υπερθετικοί (masculine plural vocative)
υπερθετικές (feminine plural vocative)
υπερθετικά (neuter plural vocative)

υπερθετικός βαθμός του επιθέτου (the superlative degree of the adjective)


ενικός

ενικός • (enikós) m (feminine ενική, neuter ενικό)

enikós (romanization)
ενική (feminine)
ενικό (neuter)
ενικός (masculine nominative singular)
ενική (feminine nominative singular)
ενικό (neuter nominative singular)
ενικοί (masculine nominative plural)
ενικές (feminine nominative plural)
ενικά (neuter nominative plural)
ενικού (genitive masculine singular)
ενικής (feminine genitive singular)
ενικού (genitive neuter singular)
ενικών (genitive masculine plural)
ενικών (feminine genitive plural)
ενικών (genitive neuter plural)
ενικό (accusative masculine singular)
ενική (accusative feminine singular)
ενικό (accusative neuter singular)
ενικούς (accusative masculine plural)
ενικές (accusative feminine plural)
ενικά (accusative neuter plural)
ενικέ (masculine singular vocative)
ενική (feminine singular vocative)
ενικό (neuter singular vocative)
ενικοί (masculine plural vocative)
ενικές (feminine plural vocative)
ενικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ενικός (enikós)

ενική (enikí)

ενικό (enikó)

ενικοί (enikoí)

ενικές (enikés)

ενικά (eniká)

ενικού (enikoú)

ενικής (enikís)

ενικού (enikoú)

ενικών (enikón)

ενικών (enikón)

ενικών (enikón)

ενικό (enikó)

ενική (enikí)

ενικό (enikó)

ενικούς (enikoús)

ενικές (enikés)

ενικά (eniká)

ενικέ (eniké)

ενική (enikí)

ενικό (enikó)

ενικοί (enikoí)

ενικές (enikés)

ενικά (eniká)

ενικός αριθμός

η ενική ονομαστική πτώση

(grammar, dated) referring to the singular number


ενικός

head

ενικός • (enikós) m (usually uncountable, plural ενικοί)

enikós (romanization)
ενικοί (plural)
ενικός (nominative singular)
ενικοί (nominative plural)
ενικού (genitive singular)
ενικών (genitive plural)
ενικό (accusative singular)
ενικούς (accusative plural)
ενικέ (singular vocative)
ενικοί (plural vocative)

Μερικά ουσιαστικά έχουν μόνο ενικό.

Some nouns have singular only (are inflected only in the singular).

Στους φίλους μου μιλάω στον ενικό

Ας μιλήσουμε στον ενικό!

Let's speak in the singular! (informally).


πληθυντικός

plithyntikós (romanization)
πληθ. (alternative abbreviation)

From πληθύνω.


ά.

άλλως άλλως#Greek

(grammar) abbreviation of άλλως (állos): otherwise


ά.

άρθρο άρθρο#Greek

(grammar) abbreviation of άρθρο (árthro): article


ά

á (romanization)
ά. (alternative)
άρθρ. (alternative)

άλλως άλλως#Greek


ά

άρθρο άρθρο#Greek


οριστικό άρθρο

οριστικά άρθρα

οριστικό άρθρο • (oristikó árthro) n (plural οριστικά άρθρα)

el-noun

οριστικά άρθρα

oristikó árthro (romanization)
οριστικά άρθρα (plural)


αόριστο άρθρο

head

αόριστα άρθρα

αόριστο άρθρο • (aóristo árthro) n (plural αόριστα άρθρα)

el-noun

αόριστα άρθρα

aóristo árthro (romanization)
αόριστα άρθρα (plural)


μονοτονικός

head

μονοτονικός • (monotonikós) m (feminine μονοτονική, neuter μονοτονικό)

monotonikós (romanization)
μονοτονική (feminine)
μονοτονικό (neuter)
μονοτονικός (masculine nominative singular)
μονοτονική (feminine nominative singular)
μονοτονικό (neuter nominative singular)
μονοτονικοί (masculine nominative plural)
μονοτονικές (feminine nominative plural)
μονοτονικά (neuter nominative plural)
μονοτονικού (genitive masculine singular)
μονοτονικής (feminine genitive singular)
μονοτονικού (genitive neuter singular)
μονοτονικών (genitive masculine plural)
μονοτονικών (feminine genitive plural)
μονοτονικών (genitive neuter plural)
μονοτονικό (accusative masculine singular)
μονοτονική (accusative feminine singular)
μονοτονικό (accusative neuter singular)
μονοτονικούς (accusative masculine plural)
μονοτονικές (accusative feminine plural)
μονοτονικά (accusative neuter plural)
μονοτονικέ (masculine singular vocative)
μονοτονική (feminine singular vocative)
μονοτονικό (neuter singular vocative)
μονοτονικοί (masculine plural vocative)
μονοτονικές (feminine plural vocative)
μονοτονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μονοτονικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μονοτονικός, etc.)

el-decl-adj-table

μονοτονικός (monotonikós)

μονοτονική (monotonikí)

μονοτονικό (monotonikó)

μονοτονικοί (monotonikoí)

μονοτονικές (monotonikés)

μονοτονικά (monotoniká)

μονοτονικού (monotonikoú)

μονοτονικής (monotonikís)

μονοτονικού (monotonikoú)

μονοτονικών (monotonikón)

μονοτονικών (monotonikón)

μονοτονικών (monotonikón)

μονοτονικό (monotonikó)

μονοτονική (monotonikí)

μονοτονικό (monotonikó)

μονοτονικούς (monotonikoús)

μονοτονικές (monotonikés)

μονοτονικά (monotoniká)

μονοτονικέ (monotoniké)

μονοτονική (monotonikí)

μονοτονικό (monotonikó)

μονοτονικοί (monotonikoí)

μονοτονικές (monotonikés)

μονοτονικά (monotoniká)

(grammar) monotonic (the diacritic system introduced in Greece in 1982)


επιφώνημα

head

επιφώνημα • (epifónima) n (plural επιφωνήματα)

epifónima (romanization)
επιφωνήματα (plural)
επιφώνημα (nominative singular)
επιφωνήματα (nominative plural)
επιφωνήματος (genitive singular)
επιφωνημάτων (genitive plural)
επιφώνημα (accusative singular)
επιφωνήματα (accusative plural)
επιφώνημα (singular vocative)
επιφωνήματα (plural vocative)

el-decl-noun

επιφωνήματος

επιφωνημάτων


ον.

ονομαστική ονομαστική


ονομ.

ονομαστική ονομαστική#Greek

(grammar) abbreviation of ονομαστική (onomastikí)


δεικτική αντωνυμία

head

δεικτική αντωνυμία

δεικτικές αντωνυμίες

δεικτική αντωνυμία • (deiktikí antonymía) f (plural δεικτικές αντωνυμίες)

el-noun

δεικτικές αντωνυμίες

δεικτική αντωνυμία

deiktikí antonymía (romanization)
δεικτικές αντωνυμίες (plural)

demonstrative pronoun
demonstrative pronoun


ερωτηματική αντωνυμία

head

ερωτηματική αντωνυμία

ερωτηματικές αντωνυμίες

ερωτηματική αντωνυμία • (erotimatikí antonymía) f (plural ερωτηματικές αντωνυμίες)

el-noun

ερωτηματικές αντωνυμίες

ερωτηματική αντωνυμία

erotimatikí antonymía (romanization)
ερωτηματικές αντωνυμίες (plural)

interrogative pronoun
interrogative pronoun

en-ερωτηματική_αντωνυμία-el-noun-jn8Ygbq~


κτητική αντωνυμία

head

κτητική αντωνυμία

κτητικές αντωνυμίες

κτητική αντωνυμία • (ktitikí antonymía) f (plural κτητικές αντωνυμίες)

el-noun

κτητικές αντωνυμίες

κτητική αντωνυμία

ktitikí antonymía (romanization)
κτητικές αντωνυμίες (plural)


προσωπική αντωνυμία

head

προσωπικές αντωνυμίες

προσωπική αντωνυμία • (prosopikí antonymía) f (plural προσωπικές αντωνυμίες)

el-noun

προσωπικές αντωνυμίες

prosopikí antonymía (romanization)
προσωπικές αντωνυμίες (plural)


ακρωνύμιο

head

ακρωνύμιο • (akronýmio) n (plural ακρωνύμια)

akronýmio (romanization)
ακρωνύμια (plural)
ακρωνύμιο (nominative singular)
ακρωνύμια (nominative plural)
ακρωνυμίου (genitive singular)
ακρωνύμιου (genitive singular)
ακρωνυμίων (genitive plural)
ακρωνύμιο (accusative singular)
ακρωνύμια (accusative plural)
ακρωνύμιο (singular vocative)
ακρωνύμια (plural vocative)

(grammar) acronym (word formed by initial letters)


κατηγορούμενο

κατηγορούμενα

κατηγορούμενο • (katigoroúmeno) n (plural κατηγορούμενα)

el-noun

κατηγορούμενα

katigoroúmeno (romanization)
κατηγορούμενα (plural)
κατηγορούμενο (nominative singular)
κατηγορούμενα (nominative plural)
κατηγορουμένου (genitive singular)
κατηγορούμενου (genitive singular)
κατηγορουμένων (genitive plural)
κατηγορούμενο (accusative singular)
κατηγορούμενα (accusative plural)
κατηγορούμενο (singular vocative)
κατηγορούμενα (plural vocative)

el-decl-noun

κατηγορούμενο

κατηγορούμενα

κατηγορουμένου

κατηγορούμενου

κατηγορουμένων

κατηγορούμενο

κατηγορούμενα

κατηγορούμενο

κατηγορούμενα

κα τη γο ρού με νο

Substantivised neuter of the passive present participle κατηγορούμενος (katigoroúmenos) of verb κατηγορώ (katigoró). Learnedly, from Ancient Greek κατηγορούμενον (katēgoroúmenon), substantivised neuter participle of κατηγορῶ (katēgorô), contracted form of κατηγορέω (katēgoréō).

der

κατηγορούμενον

"Ο Γιώργος είναι πονηρός" - Το κατηγορούμενο του υποκειμένου είναι το επίθετο "πονηρός".

"O Giórgos eínai ponirós" - To katigoroúmeno tou ypokeiménou eínai to epítheto "ponirós".

"George is wicked" - The predicative of the subject is the adjective "wicked".


αρκτικόλεξο

head

αρκτικόλεξο • (arktikólexo) n (plural αρκτικόλεξα)

arktikólexo (romanization)
αρκτικόλεξα (plural)
αρκτικόλεξο (nominative singular)
αρκτικόλεξα (nominative plural)
αρκτικόλεξου (genitive singular)
αρκτικόλεξων (genitive plural)
αρκτικόλεξο (accusative singular)
αρκτικόλεξα (accusative plural)
αρκτικόλεξο (singular vocative)
αρκτικόλεξα (plural vocative)

el-decl-noun

αρκτικόλεξου

αρκτικόλεξων


υπερσυντέλικος

head

υπερσυντέλικοι

υπερσυντέλικος • (ypersyntélikos) m (plural υπερσυντέλικοι)

el-noun

υπερσυντέλικοι

ypersyntélikos (romanization)
υπερσυντέλικοι (plural)
υπερσυντέλικος (nominative singular)
υπερσυντέλικοι (nominative plural)
υπερσυντέλικου (genitive singular)
υπερσυντέλικων (genitive plural)
υπερσυντέλικο (accusative singular)
υπερσυντέλικους (accusative plural)
υπερσυντέλικε (singular vocative)
υπερσυντέλικοι (plural vocative)

el-decl-noun

υπερσυντέλικος

υπερσυντέλικοι

υπερσυντέλικου

υπερσυντέλικων

υπερσυντέλικο

υπερσυντέλικους

υπερσυντέλικε

υπερσυντέλικοι

Also dated genitive singular υπερσυντελίκου (ypersyntelíkou), genitive plural, υπερσυντελίκων (ypersyntelíkon).

υ περ συ ντέ λι κος

Learned borrowing from Koine Greek ὑπερσυντέλικος (hupersuntélikos) (ellipsis of χρόνος m (khrónos, “tense”). By surface analysis, υπερ- (yper-) + συντελικός (syntelikós, “completed”).

lbor

ὑπερσυντέλικος

surf

(grammar) pluperfect, pluperfect tense, past perfect


άκλιτος

head

άκλιτος • (áklitos) m (feminine άκλιτη, neuter άκλιτο)

áklitos (romanization)
άκλιτη (feminine)
άκλιτο (neuter)
άκλιτος (masculine nominative singular)
άκλιτη (feminine nominative singular)
άκλιτο (neuter nominative singular)
άκλιτοι (masculine nominative plural)
άκλιτες (feminine nominative plural)
άκλιτα (neuter nominative plural)
άκλιτου (genitive masculine singular)
άκλιτης (feminine genitive singular)
άκλιτου (genitive neuter singular)
άκλιτων (genitive masculine plural)
άκλιτων (feminine genitive plural)
άκλιτων (genitive neuter plural)
άκλιτο (accusative masculine singular)
άκλιτη (accusative feminine singular)
άκλιτο (accusative neuter singular)
άκλιτους (accusative masculine plural)
άκλιτες (accusative feminine plural)
άκλιτα (accusative neuter plural)
άκλιτε (masculine singular vocative)
άκλιτη (feminine singular vocative)
άκλιτο (neuter singular vocative)
άκλιτοι (masculine plural vocative)
άκλιτες (feminine plural vocative)
άκλιτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άκλιτος (áklitos)

άκλιτη (ákliti)

άκλιτο (áklito)

άκλιτοι (áklitoi)

άκλιτες (áklites)

άκλιτα (áklita)

άκλιτου (áklitou)

άκλιτης (áklitis)

άκλιτου (áklitou)

άκλιτων (ákliton)

άκλιτων (ákliton)

άκλιτων (ákliton)

άκλιτο (áklito)

άκλιτη (ákliti)

άκλιτο (áklito)

άκλιτους (áklitous)

άκλιτες (áklites)

άκλιτα (áklita)

άκλιτε (áklite)

άκλιτη (ákliti)

άκλιτο (áklito)

άκλιτοι (áklitoi)

άκλιτες (áklites)

άκλιτα (áklita)

(grammar, linguistics) uninflected, invariable


βαρύτονος

head

βαρύτονος • (varýtonos) m (feminine βαρύτονη, neuter βαρύτονο)

varýtonos (romanization)
βαρύτονη (feminine)
βαρύτονο (neuter)
βαρύτονος (masculine nominative singular)
βαρύτονη (feminine nominative singular)
βαρύτονο (neuter nominative singular)
βαρύτονοι (masculine nominative plural)
βαρύτονες (feminine nominative plural)
βαρύτονα (neuter nominative plural)
βαρύτονου (genitive masculine singular)
βαρύτονης (feminine genitive singular)
βαρύτονου (genitive neuter singular)
βαρύτονων (genitive masculine plural)
βαρύτονων (feminine genitive plural)
βαρύτονων (genitive neuter plural)
βαρύτονο (accusative masculine singular)
βαρύτονη (accusative feminine singular)
βαρύτονο (accusative neuter singular)
βαρύτονους (accusative masculine plural)
βαρύτονες (accusative feminine plural)
βαρύτονα (accusative neuter plural)
βαρύτονε (masculine singular vocative)
βαρύτονη (feminine singular vocative)
βαρύτονο (neuter singular vocative)
βαρύτονοι (masculine plural vocative)
βαρύτονες (feminine plural vocative)
βαρύτονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

βαρύτονος (varýtonos)

βαρύτονη (varýtoni)

βαρύτονο (varýtono)

βαρύτονοι (varýtonoi)

βαρύτονες (varýtones)

βαρύτονα (varýtona)

βαρύτονου (varýtonou)

βαρύτονης (varýtonis)

βαρύτονου (varýtonou)

βαρύτονων (varýtonon)

βαρύτονων (varýtonon)

βαρύτονων (varýtonon)

βαρύτονο (varýtono)

βαρύτονη (varýtoni)

βαρύτονο (varýtono)

βαρύτονους (varýtonous)

βαρύτονες (varýtones)

βαρύτονα (varýtona)

βαρύτονε (varýtone)

βαρύτονη (varýtoni)

βαρύτονο (varýtono)

βαρύτονοι (varýtonoi)

βαρύτονες (varýtones)

βαρύτονα (varýtona)

From Ancient Greek βαρύτονος (barútonos).

(grammar, linguistics) barytone, (of a word) having an unstressed last syllable


οξύτονος

head

οξύτονος • (oxýtonos) m (feminine οξύτονη, neuter οξύτονο)

oxýtonos (romanization)
οξύτονη (feminine)
οξύτονο (neuter)
οξύτονος (masculine nominative singular)
οξύτονη (feminine nominative singular)
οξύτονο (neuter nominative singular)
οξύτονοι (masculine nominative plural)
οξύτονες (feminine nominative plural)
οξύτονα (neuter nominative plural)
οξύτονου (genitive masculine singular)
οξύτονης (feminine genitive singular)
οξύτονου (genitive neuter singular)
οξύτονων (genitive masculine plural)
οξύτονων (feminine genitive plural)
οξύτονων (genitive neuter plural)
οξύτονο (accusative masculine singular)
οξύτονη (accusative feminine singular)
οξύτονο (accusative neuter singular)
οξύτονους (accusative masculine plural)
οξύτονες (accusative feminine plural)
οξύτονα (accusative neuter plural)
οξύτονε (masculine singular vocative)
οξύτονη (feminine singular vocative)
οξύτονο (neuter singular vocative)
οξύτονοι (masculine plural vocative)
οξύτονες (feminine plural vocative)
οξύτονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οξύτονος (oxýtonos)

οξύτονη (oxýtoni)

οξύτονο (oxýtono)

οξύτονοι (oxýtonoi)

οξύτονες (oxýtones)

οξύτονα (oxýtona)

οξύτονου (oxýtonou)

οξύτονης (oxýtonis)

οξύτονου (oxýtonou)

οξύτονων (oxýtonon)

οξύτονων (oxýtonon)

οξύτονων (oxýtonon)

οξύτονο (oxýtono)

οξύτονη (oxýtoni)

οξύτονο (oxýtono)

οξύτονους (oxýtonous)

οξύτονες (oxýtones)

οξύτονα (oxýtona)

οξύτονε (oxýtone)

οξύτονη (oxýtoni)

οξύτονο (oxýtono)

οξύτονοι (oxýtonoi)

οξύτονες (oxýtones)

οξύτονα (oxýtona)

From Koine Greek ὀξύτονος (oxútonos, “with a shrill sound”).

uder

(grammar, linguistics) oxytone, (of a word) having a stressed last syllable


παροξύτονος

head

παροξύτονος • (paroxýtonos) m (feminine παροξύτονη, neuter παροξύτονο)

paroxýtonos (romanization)
παροξύτονη (feminine)
παροξύτονο (neuter)
παροξύτονος (masculine nominative singular)
παροξύτονη (feminine nominative singular)
παροξύτονο (neuter nominative singular)
παροξύτονοι (masculine nominative plural)
παροξύτονες (feminine nominative plural)
παροξύτονα (neuter nominative plural)
παροξύτονου (genitive masculine singular)
παροξύτονης (feminine genitive singular)
παροξύτονου (genitive neuter singular)
παροξύτονων (genitive masculine plural)
παροξύτονων (feminine genitive plural)
παροξύτονων (genitive neuter plural)
παροξύτονο (accusative masculine singular)
παροξύτονη (accusative feminine singular)
παροξύτονο (accusative neuter singular)
παροξύτονους (accusative masculine plural)
παροξύτονες (accusative feminine plural)
παροξύτονα (accusative neuter plural)
παροξύτονε (masculine singular vocative)
παροξύτονη (feminine singular vocative)
παροξύτονο (neuter singular vocative)
παροξύτονοι (masculine plural vocative)
παροξύτονες (feminine plural vocative)
παροξύτονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

παροξύτονος (paroxýtonos)

παροξύτονη (paroxýtoni)

παροξύτονο (paroxýtono)

παροξύτονοι (paroxýtonoi)

παροξύτονες (paroxýtones)

παροξύτονα (paroxýtona)

παροξύτονου (paroxýtonou)

παροξύτονης (paroxýtonis)

παροξύτονου (paroxýtonou)

παροξύτονων (paroxýtonon)

παροξύτονων (paroxýtonon)

παροξύτονων (paroxýtonon)

παροξύτονο (paroxýtono)

παροξύτονη (paroxýtoni)

παροξύτονο (paroxýtono)

παροξύτονους (paroxýtonous)

παροξύτονες (paroxýtones)

παροξύτονα (paroxýtona)

παροξύτονε (paroxýtone)

παροξύτονη (paroxýtoni)

παροξύτονο (paroxýtono)

παροξύτονοι (paroxýtonoi)

παροξύτονες (paroxýtones)

παροξύτονα (paroxýtona)

(grammar, linguistics) paroxytone, (of a word) having a stressed penultimate


προπαροξύτονος

head

προπαροξύτονη

προπαροξύτονο

προπαροξύτονος • (proparoxýtonos) m (feminine προπαροξύτονη, neuter προπαροξύτονο)

el-adj

προπαροξύτονη

προπαροξύτονο

proparoxýtonos (romanization)
προπαροξύτονη (feminine)
προπαροξύτονο (neuter)
προπαροξύτονος (masculine nominative singular)
προπαροξύτονη (feminine nominative singular)
προπαροξύτονο (neuter nominative singular)
προπαροξύτονοι (masculine nominative plural)
προπαροξύτονες (feminine nominative plural)
προπαροξύτονα (neuter nominative plural)
προπαροξύτονου (genitive masculine singular)
προπαροξύτονης (feminine genitive singular)
προπαροξύτονου (genitive neuter singular)
προπαροξύτονων (genitive masculine plural)
προπαροξύτονων (feminine genitive plural)
προπαροξύτονων (genitive neuter plural)
προπαροξύτονο (accusative masculine singular)
προπαροξύτονη (accusative feminine singular)
προπαροξύτονο (accusative neuter singular)
προπαροξύτονους (accusative masculine plural)
προπαροξύτονες (accusative feminine plural)
προπαροξύτονα (accusative neuter plural)
προπαροξύτονε (masculine singular vocative)
προπαροξύτονη (feminine singular vocative)
προπαροξύτονο (neuter singular vocative)
προπαροξύτονοι (masculine plural vocative)
προπαροξύτονες (feminine plural vocative)
προπαροξύτονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

προπαροξύτον

el-decl-adj-a

προπαροξύτον

el-decl-adj-positive

Declension of προπαροξύτονος

προπαροξύτον

el-decl-adj-ος-η-ο

προπαροξύτον

el-decl-adj-table

προπαροξύτονος (proparoxýtonos)

προπαροξύτονη (proparoxýtoni)

προπαροξύτονο (proparoxýtono)

προπαροξύτονοι (proparoxýtonoi)

προπαροξύτονες (proparoxýtones)

προπαροξύτονα (proparoxýtona)

προπαροξύτονου (proparoxýtonou)

προπαροξύτονης (proparoxýtonis)

προπαροξύτονου (proparoxýtonou)

προπαροξύτονων (proparoxýtonon)

προπαροξύτονων (proparoxýtonon)

προπαροξύτονων (proparoxýtonon)

προπαροξύτονο (proparoxýtono)

προπαροξύτονη (proparoxýtoni)

προπαροξύτονο (proparoxýtono)

προπαροξύτονους (proparoxýtonous)

προπαροξύτονες (proparoxýtones)

προπαροξύτονα (proparoxýtona)

προπαροξύτονε (proparoxýtone)

προπαροξύτονη (proparoxýtoni)

προπαροξύτονο (proparoxýtono)

προπαροξύτονοι (proparoxýtonoi)

προπαροξύτονες (proparoxýtones)

προπαροξύτονα (proparoxýtona)

From Ancient Greek προπαροξύτονος (proparoxútonos).

der

προπαροξύτονος

(grammar, linguistics) proparoxytone, (of a word) having a stressed antepenultimate


υπερθετικό

head

υπερθετικό • (yperthetikó) n (plural yperthetikά)

yperthetikó (romanization)
yperthetikά (plural)
υπερθετικό (nominative singular)
υπερθετικά (nominative plural)
υπερθετικού (genitive singular)
υπερθετικών (genitive plural)
υπερθετικό (accusative singular)
υπερθετικά (accusative plural)
υπερθετικό (singular vocative)
υπερθετικά (plural vocative)


αποσιωπητικά

aposiopitiká (romanization)
αποσιωπητικά (nominative plural)
αποσιωπητικών (genitive plural)
αποσιωπητικά (accusative plural)
αποσιωπητικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αποσιωπητικά

αποσιωπητικών

αποσιωπητικά

αποσιωπητικά

(typography, grammar) ellipsis, suspension points


σχετικό υπερθετικό

head

σχετικό υπερθετικό

σχετικό υπερθετικό • (schetikó yperthetikó) n

el-noun

σχετικό υπερθετικό

relative superlative
relative superlative


δεικτικός

head

δεικτικός • (deiktikós) m (feminine δεικτική, neuter δεικτικό)

deiktikós (romanization)
δεικτική (feminine)
δεικτικό (neuter)
δεικτικός (masculine nominative singular)
δεικτική (feminine nominative singular)
δεικτικό (neuter nominative singular)
δεικτικοί (masculine nominative plural)
δεικτικές (feminine nominative plural)
δεικτικά (neuter nominative plural)
δεικτικού (genitive masculine singular)
δεικτικής (feminine genitive singular)
δεικτικού (genitive neuter singular)
δεικτικών (genitive masculine plural)
δεικτικών (feminine genitive plural)
δεικτικών (genitive neuter plural)
δεικτικό (accusative masculine singular)
δεικτική (accusative feminine singular)
δεικτικό (accusative neuter singular)
δεικτικούς (accusative masculine plural)
δεικτικές (accusative feminine plural)
δεικτικά (accusative neuter plural)
δεικτικέ (masculine singular vocative)
δεικτική (feminine singular vocative)
δεικτικό (neuter singular vocative)
δεικτικοί (masculine plural vocative)
δεικτικές (feminine plural vocative)
δεικτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δεικτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δεικτικός, etc.)

el-decl-adj-table

δεικτικός (deiktikós)

δεικτική (deiktikí)

δεικτικό (deiktikó)

δεικτικοί (deiktikoí)

δεικτικές (deiktikés)

δεικτικά (deiktiká)

δεικτικού (deiktikoú)

δεικτικής (deiktikís)

δεικτικού (deiktikoú)

δεικτικών (deiktikón)

δεικτικών (deiktikón)

δεικτικών (deiktikón)

δεικτικό (deiktikó)

δεικτική (deiktikí)

δεικτικό (deiktikó)

δεικτικούς (deiktikoús)

δεικτικές (deiktikés)

δεικτικά (deiktiká)

δεικτικέ (deiktiké)

δεικτική (deiktikí)

δεικτικό (deiktikó)

δεικτικοί (deiktikoí)

δεικτικές (deiktikés)

δεικτικά (deiktiká)

δηκτικός (diktikós)

Inherited from the Ancient Greek δεικτῐκός (deiktĭkós).

δεικτική αντωνυμία (demonstrative pronoun)


συγκριτικός

head

συγκριτικός • (sygkritikós) m (feminine συγκριτική, neuter συγκριτικό)

sygkritikós (romanization)
συγκριτική (feminine)
συγκριτικό (neuter)
συγκριτικός (masculine nominative singular)
συγκριτική (feminine nominative singular)
συγκριτικό (neuter nominative singular)
συγκριτικοί (masculine nominative plural)
συγκριτικές (feminine nominative plural)
συγκριτικά (neuter nominative plural)
συγκριτικού (genitive masculine singular)
συγκριτικής (feminine genitive singular)
συγκριτικού (genitive neuter singular)
συγκριτικών (genitive masculine plural)
συγκριτικών (feminine genitive plural)
συγκριτικών (genitive neuter plural)
συγκριτικό (accusative masculine singular)
συγκριτική (accusative feminine singular)
συγκριτικό (accusative neuter singular)
συγκριτικούς (accusative masculine plural)
συγκριτικές (accusative feminine plural)
συγκριτικά (accusative neuter plural)
συγκριτικέ (masculine singular vocative)
συγκριτική (feminine singular vocative)
συγκριτικό (neuter singular vocative)
συγκριτικοί (masculine plural vocative)
συγκριτικές (feminine plural vocative)
συγκριτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

συγκριτικός (sygkritikós)

συγκριτική (sygkritikí)

συγκριτικό (sygkritikó)

συγκριτικοί (sygkritikoí)

συγκριτικές (sygkritikés)

συγκριτικά (sygkritiká)

συγκριτικού (sygkritikoú)

συγκριτικής (sygkritikís)

συγκριτικού (sygkritikoú)

συγκριτικών (sygkritikón)

συγκριτικών (sygkritikón)

συγκριτικών (sygkritikón)

συγκριτικό (sygkritikó)

συγκριτική (sygkritikí)

συγκριτικό (sygkritikó)

συγκριτικούς (sygkritikoús)

συγκριτικές (sygkritikés)

συγκριτικά (sygkritiká)

συγκριτικέ (sygkritiké)

συγκριτική (sygkritikí)

συγκριτικό (sygkritikó)

συγκριτικοί (sygkritikoí)

συγκριτικές (sygkritikés)

συγκριτικά (sygkritiká)

συγκριτικός βαθμός του επιθέτου (the comparative degree of the adjective)


συγκριτικός

head

συγκριτικός • (sygkritikós) m (plural συγκριτικοί)

sygkritikós (romanization)
συγκριτικοί (plural)
συγκριτικός (nominative singular)
συγκριτικοί (nominative plural)
συγκριτικού (genitive singular)
συγκριτικών (genitive plural)
συγκριτικό (accusative singular)
συγκριτικούς (accusative plural)
συγκριτικέ (singular vocative)
συγκριτικοί (plural vocative)

el-decl-noun

συγκριτικούς

ο θετικός, ο συγκριτικός και ο υπερθετικός (the positive, the comparative and superlative)


λήγουσα

head

λήγουσα • (lígousa) f (plural λήγουσες)

el-noun

λήγουσα • (lígousa) f (plural λήγουσες)

lígousa (romanization)
λήγουσες (plural)
λήγουσα (nominative singular)
λήγουσες (nominative plural)
λήγουσας (genitive singular)
ληγουσών (genitive plural)
λήγουσα (accusative singular)
λήγουσες (accusative plural)
λήγουσα (singular vocative)
λήγουσες (plural vocative)

Nominalised (by ellipsis of συλλαβή) present participle of λήγω (lḗgō, “to cease”).

(grammar, phonology) ult (last syllable of a word)


κλίση

klísi (romanization)
κλίσεις (plural)
κλίση (nominative singular)
κλίσεις (nominative plural)
κλίσης (genitive singular)
κλίσεων (genitive plural)
κλίση (accusative singular)
κλίσεις (accusative plural)
κλίση (singular vocative)
κλίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singular: κλίσεως (klíseos)

(grammar) inflection; declension; conjugation