πλαγιάζω

head

πλαγιάζω • (plagiázo)

el-verb

πλαγιάζω • (plagiázo) (past πλαγίασα, passive —)

plagiázo (romanization)
πλαγίασα (past)
πλαγιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
πλαγιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πλαγιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πλαγιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πλαγιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
πλαγιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πλαγιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πλαγιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πλαγιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πλαγιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πλαγιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πλαγίασα (active first-person indicative past perfective singular)
πλαγίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πλαγίασες (active indicative past perfective second-person singular)
πλαγίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πλαγίασε (active indicative past perfective singular third-person)
πλαγιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πλαγιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πλαγιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πλαγιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πλαγίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πλαγιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πλαγιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πλαγίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
πλαγίασε (active imperative perfective second-person singular)
πλαγιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
πλαγιάστε (active imperative perfective plural second-person)
πλαγιάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πλαγιάσει (active indeclinable participle perfect)
πλαγιασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
πλαγιάσει (infinitive-aorist)

From Hellenistic Koine Greek πλαγιάζω (plagiázō, “turn sideways”). The sense "lean", since Medieval times.

inh

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

(grammar, syntax, linguistics, transitive) to use indirect speech


μεταβατικός

head

μεταβατικός • (metavatikós) m (feminine μεταβατική, neuter μεταβατικό)

metavatikós (romanization)
μεταβατική (feminine)
μεταβατικό (neuter)
μεταβατικός (masculine nominative singular)
μεταβατική (feminine nominative singular)
μεταβατικό (neuter nominative singular)
μεταβατικοί (masculine nominative plural)
μεταβατικές (feminine nominative plural)
μεταβατικά (neuter nominative plural)
μεταβατικού (genitive masculine singular)
μεταβατικής (feminine genitive singular)
μεταβατικού (genitive neuter singular)
μεταβατικών (genitive masculine plural)
μεταβατικών (feminine genitive plural)
μεταβατικών (genitive neuter plural)
μεταβατικό (accusative masculine singular)
μεταβατική (accusative feminine singular)
μεταβατικό (accusative neuter singular)
μεταβατικούς (accusative masculine plural)
μεταβατικές (accusative feminine plural)
μεταβατικά (accusative neuter plural)
μεταβατικέ (masculine singular vocative)
μεταβατική (feminine singular vocative)
μεταβατικό (neuter singular vocative)
μεταβατικοί (masculine plural vocative)
μεταβατικές (feminine plural vocative)
μεταβατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μεταβατικός (metavatikós)

μεταβατική (metavatikí)

μεταβατικό (metavatikó)

μεταβατικοί (metavatikoí)

μεταβατικές (metavatikés)

μεταβατικά (metavatiká)

μεταβατικού (metavatikoú)

μεταβατικής (metavatikís)

μεταβατικού (metavatikoú)

μεταβατικών (metavatikón)

μεταβατικών (metavatikón)

μεταβατικών (metavatikón)

μεταβατικό (metavatikó)

μεταβατική (metavatikí)

μεταβατικό (metavatikó)

μεταβατικούς (metavatikoús)

μεταβατικές (metavatikés)

μεταβατικά (metavatiká)

μεταβατικέ (metavatiké)

μεταβατική (metavatikí)

μεταβατικό (metavatikó)

μεταβατικοί (metavatikoí)

μεταβατικές (metavatikés)

μεταβατικά (metavatiká)

Αυτό είναι ένα μεταβατικό ρήμα.


μτβ.

μεταβατικός μεταβατικός#Greek

(grammar) abbreviation of μεταβατικός (metavatikós): transitive (verb)


μετβ.

μεταβατικός μεταβατικός#Greek


αμφίσημος

head

αμφίσημος • (amfísimos) m (feminine αμφίσημη, neuter αμφίσημο)

amfísimos (romanization)
αμφίσημη (feminine)
αμφίσημο (neuter)
αμφίσημος (masculine nominative singular)
αμφίσημη (feminine nominative singular)
αμφίσημο (neuter nominative singular)
αμφίσημοι (masculine nominative plural)
αμφίσημες (feminine nominative plural)
αμφίσημα (neuter nominative plural)
αμφίσημου (genitive masculine singular)
αμφίσημης (feminine genitive singular)
αμφίσημου (genitive neuter singular)
αμφίσημων (genitive masculine plural)
αμφίσημων (feminine genitive plural)
αμφίσημων (genitive neuter plural)
αμφίσημο (accusative masculine singular)
αμφίσημη (accusative feminine singular)
αμφίσημο (accusative neuter singular)
αμφίσημους (accusative masculine plural)
αμφίσημες (accusative feminine plural)
αμφίσημα (accusative neuter plural)
αμφίσημε (masculine singular vocative)
αμφίσημη (feminine singular vocative)
αμφίσημο (neuter singular vocative)
αμφίσημοι (masculine plural vocative)
αμφίσημες (feminine plural vocative)
αμφίσημα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμφίσημος (amfísimos)

αμφίσημη (amfísimi)

αμφίσημο (amfísimo)

αμφίσημοι (amfísimoi)

αμφίσημες (amfísimes)

αμφίσημα (amfísima)

αμφίσημου (amfísimou)

αμφίσημης (amfísimis)

αμφίσημου (amfísimou)

αμφίσημων (amfísimon)

αμφίσημων (amfísimon)

αμφίσημων (amfísimon)

αμφίσημο (amfísimo)

αμφίσημη (amfísimi)

αμφίσημο (amfísimo)

αμφίσημους (amfísimous)

αμφίσημες (amfísimes)

αμφίσημα (amfísima)

αμφίσημε (amfísime)

αμφίσημη (amfísimi)

αμφίσημο (amfísimo)

αμφίσημοι (amfísimoi)

αμφίσημες (amfísimes)

αμφίσημα (amfísima)

(grammar) describes ambiguous words or phrases


αμφισημία

head

αμφισημία • (amfisimía) f (plural αμφισημίες)

amfisimía (romanization)
αμφισημίες (plural)
αμφισημία (nominative singular)
αμφισημίες (nominative plural)
αμφισημίας (genitive singular)
αμφισημιών (genitive plural)
αμφισημία (accusative singular)
αμφισημίες (accusative plural)
αμφισημία (singular vocative)
αμφισημίες (plural vocative)


ευκτική

ευκτική • (efktikí) f (plural ευκτικές)

el-noun

ευκτική • (efktikí) f (plural ευκτικές)

efktikí (romanization)
ευκτικές (plural)
ευκτική (nominative singular)
ευκτικές (nominative plural)
ευκτικής (genitive singular)
ευκτικών (genitive plural)
ευκτική (accusative singular)
ευκτικές (accusative plural)
ευκτική (singular vocative)
ευκτικές (plural vocative)

From Ancient Greek εὐκτική (euktikḗ), by ellipsis, from the phrase εὐκτική [ἔγκλισις].


ουσιαστικοποίηση

head

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίηση • (ousiastikopoíisi) f (plural ουσιαστικοποιήσεις)

el-noun

ουσιαστικοποιήσεις

ousiastikopoíisi (romanization)
ουσιαστικοποιήσεις (plural)
ουσιαστικοποίηση (nominative singular)
ουσιαστικοποιήσεις (nominative plural)
ουσιαστικοποίησης (genitive singular)
ουσιαστικοποιήσεων (genitive plural)
ουσιαστικοποίηση (accusative singular)
ουσιαστικοποιήσεις (accusative plural)
ουσιαστικοποίηση (singular vocative)
ουσιαστικοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίησης

ουσιαστικοποιήσεων

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ουσιαστικοποιήσεως (ousiastikopoiíseos)

ου σι α στι κο ποί η ση

From ουσιαστικό (ousiastikó, “substantive”) + ποίηση (poíisi).

af

(grammar, linguistic morphology) nominalization, substantivization


αναβιβάζω

head

αναβιβάζω • (anavivázo)

el-verb

αναβιβάζομαι

αναβιβάζω • (anavivázo) (past αναβίβασα, passive αναβιβάζομαι)

anavivázo (romanization)
αναβίβασα (past)
αναβιβάζομαι (passive)
αναβιβάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναβιβάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναβιβάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναβιβαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναβιβάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναβιβάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναβιβάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναβιβαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναβιβάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναβιβάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναβιβαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναβιβάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναβιβάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναβιβαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναβιβαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναβιβάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναβιβάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναβιβαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβιβαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβίβαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναβίβασα (active first-person indicative past perfective singular)
αναβιβαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναβίβαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναβίβασες (active indicative past perfective second-person singular)
αναβιβαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναβίβαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναβίβασε (active indicative past perfective singular third-person)
αναβιβαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναβιβάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναβιβάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναβιβαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναβιβαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναβιβάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναβιβάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναβιβαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναβιβαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναβίβαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβίβασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναβιβαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναβιβάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναβιβάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναβιβάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναβιβάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναβιβαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναβίβαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναβίβασε (active imperative perfective second-person singular)
αναβιβάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναβιβάστε (active imperative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναβιβαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζοντας (active participle present)
έχοντας αναβιβάσει (active participle past)
αναβιβασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναβιβάσει (active infinitive-aorist)
αναβιβαστεί (infinitive-aorist passive)

α να βι βά ζω

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναβιβάζω (anabibázō). By surface analysis, ανα- (“re-”) + βιβάζω (“cause to mount”).

surf

(phonology, grammar) to move (the accent) to previous syllable


υποκειμενικός

head

υποκειμενική

υποκειμενικό

υποκειμενικός • (ypokeimenikós) m (feminine υποκειμενική, neuter υποκειμενικό)

el-adj

υποκειμενική

υποκειμενικό

ypokeimenikós (romanization)
υποκειμενική (feminine)
υποκειμενικό (neuter)
υποκειμενικός (masculine nominative singular)
υποκειμενική (feminine nominative singular)
υποκειμενικό (neuter nominative singular)
υποκειμενικοί (masculine nominative plural)
υποκειμενικές (feminine nominative plural)
υποκειμενικά (neuter nominative plural)
υποκειμενικού (genitive masculine singular)
υποκειμενικής (feminine genitive singular)
υποκειμενικού (genitive neuter singular)
υποκειμενικών (genitive masculine plural)
υποκειμενικών (feminine genitive plural)
υποκειμενικών (genitive neuter plural)
υποκειμενικό (accusative masculine singular)
υποκειμενική (accusative feminine singular)
υποκειμενικό (accusative neuter singular)
υποκειμενικούς (accusative masculine plural)
υποκειμενικές (accusative feminine plural)
υποκειμενικά (accusative neuter plural)
υποκειμενικέ (masculine singular vocative)
υποκειμενική (feminine singular vocative)
υποκειμενικό (neuter singular vocative)
υποκειμενικοί (masculine plural vocative)
υποκειμενικές (feminine plural vocative)
υποκειμενικά (neuter plural vocative)
υποκειμενικότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
υποκειμενικότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
υποκειμενικότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
υποκειμενικότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
υποκειμενικότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
υποκειμενικότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
υποκειμενικότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
υποκειμενικότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
υποκειμενικότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
υποκειμενικότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
υποκειμενικότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
υποκειμενικότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
υποκειμενικότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
υποκειμενικότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
υποκειμενικότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
υποκειμενικότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
υποκειμενικότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
υποκειμενικότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
υποκειμενικότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
υποκειμενικότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
υποκειμενικότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
υποκειμενικότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
υποκειμενικότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
υποκειμενικότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
υποκειμενικότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
υποκειμενικότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
υποκειμενικότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
υποκειμενικότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
υποκειμενικότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
υποκειμενικότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
υποκειμενικότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
υποκειμενικότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
υποκειμενικότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
υποκειμενικότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
υποκειμενικότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
υποκειμενικότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
υποκειμενικότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
υποκειμενικότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
υποκειμενικότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
υποκειμενικότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
υποκειμενικότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
υποκειμενικότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
υποκειμενικότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
υποκειμενικότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
υποκειμενικότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
υποκειμενικότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
υποκειμενικότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
υποκειμενικότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-a

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-positive

Declension of υποκειμενικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υποκειμενικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υποκειμενικός, etc.)

el-decl-adj-table

υποκειμενικός (ypokeimenikós)

υποκειμενική (ypokeimenikí)

υποκειμενικό (ypokeimenikó)

υποκειμενικοί (ypokeimenikoí)

υποκειμενικές (ypokeimenikés)

υποκειμενικά (ypokeimeniká)

υποκειμενικού (ypokeimenikoú)

υποκειμενικής (ypokeimenikís)

υποκειμενικού (ypokeimenikoú)

υποκειμενικών (ypokeimenikón)

υποκειμενικών (ypokeimenikón)

υποκειμενικών (ypokeimenikón)

υποκειμενικό (ypokeimenikó)

υποκειμενική (ypokeimenikí)

υποκειμενικό (ypokeimenikó)

υποκειμενικούς (ypokeimenikoús)

υποκειμενικές (ypokeimenikés)

υποκειμενικά (ypokeimeniká)

υποκειμενικέ (ypokeimeniké)

υποκειμενική (ypokeimenikí)

υποκειμενικό (ypokeimenikó)

υποκειμενικοί (ypokeimenikoí)

υποκειμενικές (ypokeimenikés)

υποκειμενικά (ypokeimeniká)

el-decl-adj-degrees

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

υποκειμενικότερ

el-decl-adj-table

υποκειμενικότερος (ypokeimenikóteros)

υποκειμενικότερη (ypokeimenikóteri)

υποκειμενικότερο (ypokeimenikótero)

υποκειμενικότεροι (ypokeimenikóteroi)

υποκειμενικότερες (ypokeimenikóteres)

υποκειμενικότερα (ypokeimenikótera)

υποκειμενικότερου (ypokeimenikóterou)

υποκειμενικότερης (ypokeimenikóteris)

υποκειμενικότερου (ypokeimenikóterou)

υποκειμενικότερων (ypokeimenikóteron)

υποκειμενικότερων (ypokeimenikóteron)

υποκειμενικότερων (ypokeimenikóteron)

υποκειμενικότερο (ypokeimenikótero)

υποκειμενικότερη (ypokeimenikóteri)

υποκειμενικότερο (ypokeimenikótero)

υποκειμενικότερους (ypokeimenikóterous)

υποκειμενικότερες (ypokeimenikóteres)

υποκειμενικότερα (ypokeimenikótera)

υποκειμενικότερε (ypokeimenikótere)

υποκειμενικότερη (ypokeimenikóteri)

υποκειμενικότερο (ypokeimenikótero)

υποκειμενικότεροι (ypokeimenikóteroi)

υποκειμενικότερες (ypokeimenikóteres)

υποκειμενικότερα (ypokeimenikótera)

el-decl-adj-ος-η-ο

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-table

υποκειμενικότατος (ypokeimenikótatos)

υποκειμενικότατη (ypokeimenikótati)

υποκειμενικότατο (ypokeimenikótato)

υποκειμενικότατοι (ypokeimenikótatoi)

υποκειμενικότατες (ypokeimenikótates)

υποκειμενικότατα (ypokeimenikótata)

υποκειμενικότατου (ypokeimenikótatou)

υποκειμενικότατης (ypokeimenikótatis)

υποκειμενικότατου (ypokeimenikótatou)

υποκειμενικότατων (ypokeimenikótaton)

υποκειμενικότατων (ypokeimenikótaton)

υποκειμενικότατων (ypokeimenikótaton)

υποκειμενικότατο (ypokeimenikótato)

υποκειμενικότατη (ypokeimenikótati)

υποκειμενικότατο (ypokeimenikótato)

υποκειμενικότατους (ypokeimenikótatous)

υποκειμενικότατες (ypokeimenikótates)

υποκειμενικότατα (ypokeimenikótata)

υποκειμενικότατε (ypokeimenikótate)

υποκειμενικότατη (ypokeimenikótati)

υποκειμενικότατο (ypokeimenikótato)

υποκειμενικότατοι (ypokeimenikótatoi)

υποκειμενικότατες (ypokeimenikótates)

υποκειμενικότατα (ypokeimenikótata)

From υποκείμενο (ypokeímeno, “subject”) + -ικός (-ikós).

af

(grammar) relating to the subject of a sentence


επίθημα

head

επίθημα • (epíthima) n (plural επιθήματα)

epíthima (romanization)
επιθήματα (plural)
επίθημα (nominative singular)
επιθήματα (nominative plural)
επιθήματος (genitive singular)
επιθημάτων (genitive plural)
επίθημα (accusative singular)
επιθήματα (accusative plural)
επίθημα (singular vocative)
επιθήματα (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπίθημα (epíthēma); semantic loan from Latin suffixum or French suffixe.


πρόθημα

πρόθημα • (próthima) n (plural προθήματα)

próthima (romanization)
προθήματα (plural)
πρόθημα (nominative singular)
προθήματα (nominative plural)
προθήματος (genitive singular)
προθημάτων (genitive plural)
πρόθημα (accusative singular)
προθήματα (accusative plural)
πρόθημα (singular vocative)
προθήματα (plural vocative)

Calque of New Latin praefixum or French préfixe, on the basis of επίθημα (epíthima).


οριστικός

οριστικός • (oristikós) m (feminine οριστική, neuter οριστικό)

oristikós (romanization)
οριστική (feminine)
οριστικό (neuter)
οριστικός (masculine nominative singular)
οριστική (feminine nominative singular)
οριστικό (neuter nominative singular)
οριστικοί (masculine nominative plural)
οριστικές (feminine nominative plural)
οριστικά (neuter nominative plural)
οριστικού (genitive masculine singular)
οριστικής (feminine genitive singular)
οριστικού (genitive neuter singular)
οριστικών (genitive masculine plural)
οριστικών (feminine genitive plural)
οριστικών (genitive neuter plural)
οριστικό (accusative masculine singular)
οριστική (accusative feminine singular)
οριστικό (accusative neuter singular)
οριστικούς (accusative masculine plural)
οριστικές (accusative feminine plural)
οριστικά (accusative neuter plural)
οριστικέ (masculine singular vocative)
οριστική (feminine singular vocative)
οριστικό (neuter singular vocative)
οριστικοί (masculine plural vocative)
οριστικές (feminine plural vocative)
οριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οριστικός (oristikós)

οριστική (oristikí)

οριστικό (oristikó)

οριστικοί (oristikoí)

οριστικές (oristikés)

οριστικά (oristiká)

οριστικού (oristikoú)

οριστικής (oristikís)

οριστικού (oristikoú)

οριστικών (oristikón)

οριστικών (oristikón)

οριστικών (oristikón)

οριστικό (oristikó)

οριστική (oristikí)

οριστικό (oristikó)

οριστικούς (oristikoús)

οριστικές (oristikés)

οριστικά (oristiká)

οριστικέ (oristiké)

οριστική (oristikí)

οριστικό (oristikó)

οριστικοί (oristikoí)

οριστικές (oristikés)

οριστικά (oristiká)

From Ancient Greek ὁριστικός (horistikós).


συναίρεση

head

συναίρεση • (synaíresi) f (plural συναιρέσεις)

synaíresi (romanization)
συναιρέσεις (plural)
συναίρεση (nominative singular)
συναιρέσεις (nominative plural)
συναίρεσης (genitive singular)
συναιρέσεων (genitive plural)
συναίρεση (accusative singular)
συναιρέσεις (accusative plural)
συναίρεση (singular vocative)
συναιρέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συναιρέσεως (synairéseos)

συ ναί ρε ση

From Koine Greek συναίρεσις (sunaíresis), from Ancient Greek συναιρέω (sunairéō), συναιρῶ (sunairô, “to draw together, contract”), from συν- (sun-, “with, together”) + ἀϝείρω, ἀείρω, αἴρω (aweírō, aeírō, aírō, “to take up, draw; bind, attach”), from Proto-Hellenic *aweřřō, from Proto-Indo-European *h₂wer-, equivalent to συναιρώ (synairó) from συν- (syn-) + αίρω (aíro). Or from συν- (sun-, “with, together”) + αἱρέω (hairéō, “take, grasp”), from Proto-Hellenic *héřřō, from Proto-Indo-European *ser- (“to bind, tie together”).

af

ἀϝείρω, ἀείρω, αἴρω

der

e.g. of [ao] to [o] as in τραγουδάω (tragoudáo) > τραγουδώ (tragoudó, “I sing”)

(grammar, phonology) contraction, synaeresis of two adjacent vowels or diphthongs within one word, into one


άναρθρος

head

άναρθρος • (ánarthros) m (feminine άναρθρη, neuter άναρθρο)

ánarthros (romanization)
άναρθρη (feminine)
άναρθρο (neuter)
άναρθρος (masculine nominative singular)
άναρθρη (feminine nominative singular)
άναρθρο (neuter nominative singular)
άναρθροι (masculine nominative plural)
άναρθρες (feminine nominative plural)
άναρθρα (neuter nominative plural)
άναρθρου (genitive masculine singular)
άναρθρης (feminine genitive singular)
άναρθρου (genitive neuter singular)
άναρθρων (genitive masculine plural)
άναρθρων (feminine genitive plural)
άναρθρων (genitive neuter plural)
άναρθρο (accusative masculine singular)
άναρθρη (accusative feminine singular)
άναρθρο (accusative neuter singular)
άναρθρους (accusative masculine plural)
άναρθρες (accusative feminine plural)
άναρθρα (accusative neuter plural)
άναρθρε (masculine singular vocative)
άναρθρη (feminine singular vocative)
άναρθρο (neuter singular vocative)
άναρθροι (masculine plural vocative)
άναρθρες (feminine plural vocative)
άναρθρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο άναρθρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άναρθρος, etc.)

From Ancient Greek ἄναρθρος (ánarthros, “inarticulate, spineless”).


αναστροφή

head

αναστροφή • (anastrofí) f (plural αναστροφές)

anastrofí (romanization)
αναστροφές (plural)
αναστροφή (nominative singular)
αναστροφές (nominative plural)
αναστροφής (genitive singular)
αναστροφών (genitive plural)
αναστροφή (accusative singular)
αναστροφές (accusative plural)
αναστροφή (singular vocative)
αναστροφές (plural vocative)

α να στρο φή

From Ancient Greek ἀναστροφή (anastrophḗ).

(linguistics, grammar) anastrophe
inversion of word order

(linguistics, grammar) anastrophe
inversion of stress position


αναύξητος

αναύξητος • (anáfxitos) m (feminine αναύξητη, neuter αναύξητο)

anáfxitos (romanization)
αναύξητη (feminine)
αναύξητο (neuter)
αναύξητος (masculine nominative singular)
αναύξητη (feminine nominative singular)
αναύξητο (neuter nominative singular)
αναύξητοι (masculine nominative plural)
αναύξητες (feminine nominative plural)
αναύξητα (neuter nominative plural)
αναύξητου (genitive masculine singular)
αναύξητης (feminine genitive singular)
αναύξητου (genitive neuter singular)
αναύξητων (genitive masculine plural)
αναύξητων (feminine genitive plural)
αναύξητων (genitive neuter plural)
αναύξητο (accusative masculine singular)
αναύξητη (accusative feminine singular)
αναύξητο (accusative neuter singular)
αναύξητους (accusative masculine plural)
αναύξητες (accusative feminine plural)
αναύξητα (accusative neuter plural)
αναύξητε (masculine singular vocative)
αναύξητη (feminine singular vocative)
αναύξητο (neuter singular vocative)
αναύξητοι (masculine plural vocative)
αναύξητες (feminine plural vocative)
αναύξητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναύξητος (anáfxitos)

αναύξητη (anáfxiti)

αναύξητο (anáfxito)

αναύξητοι (anáfxitoi)

αναύξητες (anáfxites)

αναύξητα (anáfxita)

αναύξητου (anáfxitou)

αναύξητης (anáfxitis)

αναύξητου (anáfxitou)

αναύξητων (anáfxiton)

αναύξητων (anáfxiton)

αναύξητων (anáfxiton)

αναύξητο (anáfxito)

αναύξητη (anáfxiti)

αναύξητο (anáfxito)

αναύξητους (anáfxitous)

αναύξητες (anáfxites)

αναύξητα (anáfxita)

αναύξητε (anáfxite)

αναύξητη (anáfxiti)

αναύξητο (anáfxito)

αναύξητοι (anáfxitoi)

αναύξητες (anáfxites)

αναύξητα (anáfxita)


ανακόλουθο

head

ανακόλουθο • (anakóloutho) n (plural ανακόλουθα)

anakóloutho (romanization)
ανακόλουθα (plural)
ανακόλουθο (nominative singular)
ανακόλουθα (nominative plural)
ανακολούθου (genitive singular)
ανακόλουθου (genitive singular)
ανακολούθων (genitive plural)
ανακόλουθων (genitive plural)
ανακόλουθο (accusative singular)
ανακόλουθα (accusative plural)
ανακόλουθο (singular vocative)
ανακόλουθα (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνακόλουθον (anakólouthon).


συγκόπτω

head

συγκόπτω • (sygkópto)

el-verb

συγκόπτω • (sygkópto) (past συνέκοψα, passive συγκόπτομαι) found chiefly in the present tense

sygkópto (romanization)
συνέκοψα (past)
συγκόπτομαι (passive)
συγκόπτω (active first-person imperfective indicative present singular)
συγκόψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συγκόπτομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συγκοπώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συγκόπτεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συγκόψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συγκόπτεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συγκοπείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συγκόπτει (active imperfective indicative present singular third-person)
συγκόψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συγκόπτεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συγκοπεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συγκόπτουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συγκόψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συγκοπτόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συγκοπούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συγκόπτετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συγκόψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συγκόπτεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκόπτεσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκοπτόσαστε (imperfective indicative passive plural present rare second-person)
συγκοπείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συγκόπτουν[ε] (active imperfective indicative plural present third-person)
συγκόψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκόψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκόπτονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συγκοπούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκοπούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνέκοπτα (active first-person imperfect imperfective indicative rare singular)
συνέκοψα (active first-person indicative past perfective rare singular)
συγκοπτόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
συγκόπηκα (first-person indicative passive past perfective rare singular)
συνέκοπτες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συνέκοψες (active indicative past perfective second-person singular)
συγκοπτόσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
συγκόπηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συνέκοπτε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συνέκοψε (active indicative past perfective singular third-person)
συγκοπτόταν (imperfect imperfective indicative passive rare singular third-person)
συγκόπηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συγκόπταμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συγκόψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συγκοπτόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συγκοπήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συγκόπτατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συγκόψατε (active indicative past perfective plural second-person)
συγκοπτόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συγκοπήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συνέκοπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκόπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκόπτανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνέκοψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόψανε (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόπτονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συγκόπηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκοπήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκοπήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συγκόπτω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συγκόψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συγκόπτομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συγκοπώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σύγκοπτε (active imperative imperfective rare second-person singular)
σύγκοψε (active imperative perfective rare second-person singular)
συγκόψου (imperative passive perfective second-person singular)
συγκόπτετε (active imperative imperfective plural second-person)
συγκόψτε (active imperative perfective plural second-person)
συγκόπτεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συγκόπτεσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
συγκοπείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συγκόπτοντας (active participle present)
συγκοπτόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας συγκόψει (active participle past)
συγκεκομμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
συγκόψει (active infinitive-aorist)
συγκοπεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek συγκόπτω (sunkóptō). By surface analysis, συγ- (συν-) (“together”) + κόπτω (“cut”).

surf

(grammar, phonology, phonetics) to cut short a sound or syllable in or of a word with syncope


έλλειψη

head

έλλειψη • (élleipsi) f (plural ελλείψεις)

élleipsi (romanization)
ελλείψεις (plural)
έλλειψη (nominative singular)
ελλείψεις (nominative plural)
έλλειψης (genitive singular)
ελλείψεων (genitive plural)
έλλειψη (accusative singular)
ελλείψεις (accusative plural)
έλλειψη (singular vocative)
ελλείψεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ελλείψεως (elleípseos)

From Ancient Greek ἔλλειψις (élleipsis).


αποκοπή

apokopí (romanization)
αποκοπή (nominative singular)
αποκοπής (genitive singular)
αποκοπή (accusative singular)
αποκοπή (singular vocative)


ένθημα

énthima (romanization)
ενθήματα (plural)
ένθημα (nominative singular)
ενθήματα (nominative plural)
ενθήματος (genitive singular)
ενθημάτων (genitive plural)
ένθημα (accusative singular)
ενθήματα (accusative plural)
ένθημα (singular vocative)
ενθήματα (plural vocative)


πρόσφυμα

head

πρόσφυμα • (prósfyma) n (plural προσφύματα)

prósfyma (romanization)
προσφύματα (plural)
πρόσφυμα (nominative singular)
προσφύματα (nominative plural)
προσφύματος (genitive singular)
προσφυμάτων (genitive plural)
πρόσφυμα (accusative singular)
προσφύματα (accusative plural)
πρόσφυμα (singular vocative)
προσφύματα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek πρόσφυμα (prósphuma) with semantic loan from New Latin affixum.


άτονος

head

άτονος • (átonos) m (feminine άτονη, neuter άτονο)

átonos (romanization)
άτονη (feminine)
άτονο (neuter)
άτονος (masculine nominative singular)
άτονη (feminine nominative singular)
άτονο (neuter nominative singular)
άτονοι (masculine nominative plural)
άτονες (feminine nominative plural)
άτονα (neuter nominative plural)
άτονου (genitive masculine singular)
άτονης (feminine genitive singular)
άτονου (genitive neuter singular)
άτονων (genitive masculine plural)
άτονων (feminine genitive plural)
άτονων (genitive neuter plural)
άτονο (accusative masculine singular)
άτονη (accusative feminine singular)
άτονο (accusative neuter singular)
άτονους (accusative masculine plural)
άτονες (accusative feminine plural)
άτονα (accusative neuter plural)
άτονε (masculine singular vocative)
άτονη (feminine singular vocative)
άτονο (neuter singular vocative)
άτονοι (masculine plural vocative)
άτονες (feminine plural vocative)
άτονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άτονος (átonos)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονοι (átonoi)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

άτονου (átonou)

άτονης (átonis)

άτονου (átonou)

άτονων (átonon)

άτονων (átonon)

άτονων (átonon)

άτονο (átono)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονους (átonous)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

άτονε (átone)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονοι (átonoi)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

From Byzantine Greek ἄτονος (átonos) from Ancient Greek τόνος (tónos) with the privative prefix ἀ- (a-). Equivalent to α- (a-) + τόνος (tónos).

(orthography, typography, grammar) atonal, atonic; unaccented, unstressed (describes a word or syllable without ΄ tonos stress accent)


μαρτυρημένος

head

μαρτυρημένος • (martyriménos) m (feminine μαρτυρημένη, neuter μαρτυρημένο)

martyriménos (romanization)
μαρτυρημένη (feminine)
μαρτυρημένο (neuter)
μαρτυρημένος (masculine nominative singular)
μαρτυρημένη (feminine nominative singular)
μαρτυρημένο (neuter nominative singular)
μαρτυρημένοι (masculine nominative plural)
μαρτυρημένες (feminine nominative plural)
μαρτυρημένα (neuter nominative plural)
μαρτυρημένου (genitive masculine singular)
μαρτυρημένης (feminine genitive singular)
μαρτυρημένου (genitive neuter singular)
μαρτυρημένων (genitive masculine plural)
μαρτυρημένων (feminine genitive plural)
μαρτυρημένων (genitive neuter plural)
μαρτυρημένο (accusative masculine singular)
μαρτυρημένη (accusative feminine singular)
μαρτυρημένο (accusative neuter singular)
μαρτυρημένους (accusative masculine plural)
μαρτυρημένες (accusative feminine plural)
μαρτυρημένα (accusative neuter plural)
μαρτυρημένε (masculine singular vocative)
μαρτυρημένη (feminine singular vocative)
μαρτυρημένο (neuter singular vocative)
μαρτυρημένοι (masculine plural vocative)
μαρτυρημένες (feminine plural vocative)
μαρτυρημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μαρτυρημένος

el-decl-adj-table

μαρτυρημένος (martyriménos)

μαρτυρημένη (martyriméni)

μαρτυρημένο (martyriméno)

μαρτυρημένοι (martyriménoi)

μαρτυρημένες (martyriménes)

μαρτυρημένα (martyriména)

μαρτυρημένου (martyriménou)

μαρτυρημένης (martyriménis)

μαρτυρημένου (martyriménou)

μαρτυρημένων (martyriménon)

μαρτυρημένων (martyriménon)

μαρτυρημένων (martyriménon)

μαρτυρημένο (martyriméno)

μαρτυρημένη (martyriméni)

μαρτυρημένο (martyriméno)

μαρτυρημένους (martyriménous)

μαρτυρημένες (martyriménes)

μαρτυρημένα (martyriména)

μαρτυρημένε (martyriméne)

μαρτυρημένη (martyriméni)

μαρτυρημένο (martyriméno)

μαρτυρημένοι (martyriménoi)

μαρτυρημένες (martyriménes)

μαρτυρημένα (martyriména)

μαρ τυ ρη μέ νος

Perfect participle of μαρτυρούμαι (martyroúmai) and μαρτυριέμαι (martyriémai), passive forms of μαρτυρώ and μαρτυράω respectively.


ταὐτομετάβατος

head

ταὐτομετάβατος

ταὐτομετάβατον

ταὐτομετάβατος • (tautometábatos) m (feminine ταὐτομετάβατος, neuter ταὐτομετάβατον)

el-adj

ταὐτομετάβατος

ταὐτομετάβατον

tautometábatos (romanization)
ταὐτομετάβατος (feminine)
ταὐτομετάβατον (neuter)
ταὐτομετάβατος (feminine masculine nominative singular)
ταὐτομετάβατον (neuter nominative singular)
ταὐτομεταβάτω (dual feminine masculine nominative)
ταὐτομεταβάτω (dual neuter nominative)
ταὐτομετάβατοι (feminine masculine nominative plural)
ταὐτομετάβατᾰ (neuter nominative plural)
ταὐτομεταβάτου (feminine genitive masculine singular)
ταὐτομεταβάτου (genitive neuter singular)
ταὐτομεταβάτοιν (dual feminine genitive masculine)
ταὐτομεταβάτοιν (dual genitive neuter)
ταὐτομεταβάτων (feminine genitive masculine plural)
ταὐτομεταβάτων (genitive neuter plural)
ταὐτομεταβάτῳ (dative feminine masculine singular)
ταὐτομεταβάτῳ (dative neuter singular)
ταὐτομεταβάτοιν (dative dual feminine masculine)
ταὐτομεταβάτοιν (dative dual neuter)
ταὐτομεταβάτοις (dative feminine masculine plural)
ταὐτομεταβάτοις (dative neuter plural)
ταὐτομετάβατον (accusative feminine masculine singular)
ταὐτομετάβατον (accusative neuter singular)
ταὐτομεταβάτω (accusative dual feminine masculine)
ταὐτομεταβάτω (accusative dual neuter)
ταὐτομεταβάτους (accusative feminine masculine plural)
ταὐτομετάβατᾰ (accusative neuter plural)
ταὐτομετάβατε (feminine masculine singular vocative)
ταὐτομετάβατον (neuter singular vocative)
ταὐτομεταβάτω (dual feminine masculine vocative)
ταὐτομεταβάτω (dual neuter vocative)
ταὐτομετάβατοι (feminine masculine plural vocative)
ταὐτομετάβατᾰ (neuter plural vocative)

grc-adecl

ταὐτομετάβατος

ταὐτομετάβατον

ταὐ το με τά βα τος

A rare Katharevousa compound, constructed as an alternative for the Hellenistic grammar term αὐτοπαθής (autopathḗs, “reflexive”).
Compound from the ancient ταὐτός (tautós, “the same”) ταὐτο- + Hellenistic Koine μεταβατός (metabatós), from μεταβαίνω (metabaínō, “pass over from one place to another”). From μετα- (meta-, “meta-”) μετά (metá) + βατός (batós, “passable”) < βαίνω (baínō).

, Hellenistic Koine αὐτοπαθής (autopathḗs)


αντωνυμικός

head

αντωνυμικός • (antonymikós) m (feminine αντωνυμική, neuter αντωνυμικό)

antonymikós (romanization)
αντωνυμική (feminine)
αντωνυμικό (neuter)
αντωνυμικός (masculine nominative singular)
αντωνυμική (feminine nominative singular)
αντωνυμικό (neuter nominative singular)
αντωνυμικοί (masculine nominative plural)
αντωνυμικές (feminine nominative plural)
αντωνυμικά (neuter nominative plural)
αντωνυμικού (genitive masculine singular)
αντωνυμικής (feminine genitive singular)
αντωνυμικού (genitive neuter singular)
αντωνυμικών (genitive masculine plural)
αντωνυμικών (feminine genitive plural)
αντωνυμικών (genitive neuter plural)
αντωνυμικό (accusative masculine singular)
αντωνυμική (accusative feminine singular)
αντωνυμικό (accusative neuter singular)
αντωνυμικούς (accusative masculine plural)
αντωνυμικές (accusative feminine plural)
αντωνυμικά (accusative neuter plural)
αντωνυμικέ (masculine singular vocative)
αντωνυμική (feminine singular vocative)
αντωνυμικό (neuter singular vocative)
αντωνυμικοί (masculine plural vocative)
αντωνυμικές (feminine plural vocative)
αντωνυμικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αντωνυμικός (antonymikós)

αντωνυμική (antonymikí)

αντωνυμικό (antonymikó)

αντωνυμικοί (antonymikoí)

αντωνυμικές (antonymikés)

αντωνυμικά (antonymiká)

αντωνυμικού (antonymikoú)

αντωνυμικής (antonymikís)

αντωνυμικού (antonymikoú)

αντωνυμικών (antonymikón)

αντωνυμικών (antonymikón)

αντωνυμικών (antonymikón)

αντωνυμικό (antonymikó)

αντωνυμική (antonymikí)

αντωνυμικό (antonymikó)

αντωνυμικούς (antonymikoús)

αντωνυμικές (antonymikés)

αντωνυμικά (antonymiká)

αντωνυμικέ (antonymiké)

αντωνυμική (antonymikí)

αντωνυμικό (antonymikó)

αντωνυμικοί (antonymikoí)

αντωνυμικές (antonymikés)

αντωνυμικά (antonymiká)


άνω στιγμή

head

άνω στιγμή • (áno stigmí) f (plural άνω στιγμές)

áno stigmí (romanization)
άνω στιγμές (plural)
άνω στιγμή (nominative singular)
άνω στιγμές (nominative plural)
άνω στιγμής (genitive singular)
άνω στιγμών (genitive plural)
άνω στιγμή (accusative singular)
άνω στιγμές (accusative plural)
άνω στιγμή (singular vocative)
άνω στιγμές (plural vocative)

(grammar, typography, less common) raised point, upper stop, upper point, upper dot, the Greek semicolon, the “·”


παράθεση

παράθεση • (paráthesi) f (plural παραθέσεις)

paráthesi (romanization)
παραθέσεις (plural)
παράθεση (nominative singular)
παραθέσεις (nominative plural)
παράθεσης (genitive singular)
παραθέσεων (genitive plural)
παράθεση (accusative singular)
παραθέσεις (accusative plural)
παράθεση (singular vocative)
παραθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παραθέσεως (parathéseos)


αντονομασία

head

αντονομασίες

αντονομασία • (antonomasía) f (plural αντονομασίες)

el-noun

αντονομασίες

antonomasía (romanization)
αντονομασίες (plural)
αντονομασία (nominative singular)
αντονομασίες (nominative plural)
αντονομασίας (genitive singular)
αντονομασιών (genitive plural)
αντονομασία (accusative singular)
αντονομασίες (accusative plural)
αντονομασία (singular vocative)
αντονομασίες (plural vocative)

el-decl-noun

αντονομασίες

αντονομασίας

αντονομασιών

αντονομασίες

αντονομασίες

From Ancient Greek ἀντονομασία (antonomasía).

π.χ. Γέρος του Μοριά ανττί Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

p.ch. Géros tou Moriá anttí Theódoros Kolokotrónis

e.g. Elder of the Morea for Theodoros Kolokotronis

(grammar) naming using a patronymic, birth place or epithet, etc


κύριο όνομα

head

κύριο όνομα • (kýrio ónoma) n

el-noun

κύριο όνομα • (kýrio ónoma) n


απαράθετος

head

απαράθετος • (aparáthetos) m (feminine απαράθετη, neuter απαράθετο)

aparáthetos (romanization)
απαράθετη (feminine)
απαράθετο (neuter)
απαράθετος (masculine nominative singular)
απαράθετη (feminine nominative singular)
απαράθετο (neuter nominative singular)
απαράθετοι (masculine nominative plural)
απαράθετες (feminine nominative plural)
απαράθετα (neuter nominative plural)
απαράθετου (genitive masculine singular)
απαράθετης (feminine genitive singular)
απαράθετου (genitive neuter singular)
απαράθετων (genitive masculine plural)
απαράθετων (feminine genitive plural)
απαράθετων (genitive neuter plural)
απαράθετο (accusative masculine singular)
απαράθετη (accusative feminine singular)
απαράθετο (accusative neuter singular)
απαράθετους (accusative masculine plural)
απαράθετες (accusative feminine plural)
απαράθετα (accusative neuter plural)
απαράθετε (masculine singular vocative)
απαράθετη (feminine singular vocative)
απαράθετο (neuter singular vocative)
απαράθετοι (masculine plural vocative)
απαράθετες (feminine plural vocative)
απαράθετα (neuter plural vocative)


τριτοπρόσωπος

τριτοπρόσωπη

τριτοπρόσωπο

τριτοπρόσωπος • (tritoprósopos) m (feminine τριτοπρόσωπη, neuter τριτοπρόσωπο)

el-adj

τριτοπρόσωπη

τριτοπρόσωπο

tritoprósopos (romanization)
τριτοπρόσωπη (feminine)
τριτοπρόσωπο (neuter)
τριτοπρόσωπος (masculine nominative singular)
τριτοπρόσωπη (feminine nominative singular)
τριτοπρόσωπο (neuter nominative singular)
τριτοπρόσωποι (masculine nominative plural)
τριτοπρόσωπες (feminine nominative plural)
τριτοπρόσωπα (neuter nominative plural)
τριτοπρόσωπου (genitive masculine singular)
τριτοπρόσωπης (feminine genitive singular)
τριτοπρόσωπου (genitive neuter singular)
τριτοπρόσωπων (genitive masculine plural)
τριτοπρόσωπων (feminine genitive plural)
τριτοπρόσωπων (genitive neuter plural)
τριτοπρόσωπο (accusative masculine singular)
τριτοπρόσωπη (accusative feminine singular)
τριτοπρόσωπο (accusative neuter singular)
τριτοπρόσωπους (accusative masculine plural)
τριτοπρόσωπες (accusative feminine plural)
τριτοπρόσωπα (accusative neuter plural)
τριτοπρόσωπε (masculine singular vocative)
τριτοπρόσωπη (feminine singular vocative)
τριτοπρόσωπο (neuter singular vocative)
τριτοπρόσωποι (masculine plural vocative)
τριτοπρόσωπες (feminine plural vocative)
τριτοπρόσωπα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τριτοπρόσωπος

el-decl-adj-table

τριτοπρόσωπος (tritoprósopos)

τριτοπρόσωπη (tritoprósopi)

τριτοπρόσωπο (tritoprósopo)

τριτοπρόσωποι (tritoprósopoi)

τριτοπρόσωπες (tritoprósopes)

τριτοπρόσωπα (tritoprósopa)

τριτοπρόσωπου (tritoprósopou)

τριτοπρόσωπης (tritoprósopis)

τριτοπρόσωπου (tritoprósopou)

τριτοπρόσωπων (tritoprósopon)

τριτοπρόσωπων (tritoprósopon)

τριτοπρόσωπων (tritoprósopon)

τριτοπρόσωπο (tritoprósopo)

τριτοπρόσωπη (tritoprósopi)

τριτοπρόσωπο (tritoprósopo)

τριτοπρόσωπους (tritoprósopous)

τριτοπρόσωπες (tritoprósopes)

τριτοπρόσωπα (tritoprósopa)

τριτοπρόσωπε (tritoprósope)

τριτοπρόσωπη (tritoprósopi)

τριτοπρόσωπο (tritoprósopo)

τριτοπρόσωποι (tritoprósopoi)

τριτοπρόσωπες (tritoprósopes)

τριτοπρόσωπα (tritoprósopa)

τριτοπρόσωπο ρήμα


απαρεμφατικός

head

απαρεμφατική

απαρεμφατικό

απαρεμφατικός • (aparemfatikós) m (feminine απαρεμφατική, neuter απαρεμφατικό)

el-adj

απαρεμφατική

απαρεμφατικό

aparemfatikós (romanization)
απαρεμφατική (feminine)
απαρεμφατικό (neuter)
απαρεμφατικός (masculine nominative singular)
απαρεμφατική (feminine nominative singular)
απαρεμφατικό (neuter nominative singular)
απαρεμφατικοί (masculine nominative plural)
απαρεμφατικές (feminine nominative plural)
απαρεμφατικά (neuter nominative plural)
απαρεμφατικού (genitive masculine singular)
απαρεμφατικής (feminine genitive singular)
απαρεμφατικού (genitive neuter singular)
απαρεμφατικών (genitive masculine plural)
απαρεμφατικών (feminine genitive plural)
απαρεμφατικών (genitive neuter plural)
απαρεμφατικό (accusative masculine singular)
απαρεμφατική (accusative feminine singular)
απαρεμφατικό (accusative neuter singular)
απαρεμφατικούς (accusative masculine plural)
απαρεμφατικές (accusative feminine plural)
απαρεμφατικά (accusative neuter plural)
απαρεμφατικέ (masculine singular vocative)
απαρεμφατική (feminine singular vocative)
απαρεμφατικό (neuter singular vocative)
απαρεμφατικοί (masculine plural vocative)
απαρεμφατικές (feminine plural vocative)
απαρεμφατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απαρεμφατικός

el-decl-adj-table

απαρεμφατικός (aparemfatikós)

απαρεμφατική (aparemfatikí)

απαρεμφατικό (aparemfatikó)

απαρεμφατικοί (aparemfatikoí)

απαρεμφατικές (aparemfatikés)

απαρεμφατικά (aparemfatiká)

απαρεμφατικού (aparemfatikoú)

απαρεμφατικής (aparemfatikís)

απαρεμφατικού (aparemfatikoú)

απαρεμφατικών (aparemfatikón)

απαρεμφατικών (aparemfatikón)

απαρεμφατικών (aparemfatikón)

απαρεμφατικό (aparemfatikó)

απαρεμφατική (aparemfatikí)

απαρεμφατικό (aparemfatikó)

απαρεμφατικούς (aparemfatikoús)

απαρεμφατικές (aparemfatikés)

απαρεμφατικά (aparemfatiká)

απαρεμφατικέ (aparemfatiké)

απαρεμφατική (aparemfatikí)

απαρεμφατικό (aparemfatikó)

απαρεμφατικοί (aparemfatikoí)

απαρεμφατικές (aparemfatikés)

απαρεμφατικά (aparemfatiká)


κοσμητικός

head

κοσμητικός • (kosmitikós) m (feminine κοσμητική, neuter κοσμητικό)

kosmitikós (romanization)
κοσμητική (feminine)
κοσμητικό (neuter)
κοσμητικός (masculine nominative singular)
κοσμητική (feminine nominative singular)
κοσμητικό (neuter nominative singular)
κοσμητικοί (masculine nominative plural)
κοσμητικές (feminine nominative plural)
κοσμητικά (neuter nominative plural)
κοσμητικού (genitive masculine singular)
κοσμητικής (feminine genitive singular)
κοσμητικού (genitive neuter singular)
κοσμητικών (genitive masculine plural)
κοσμητικών (feminine genitive plural)
κοσμητικών (genitive neuter plural)
κοσμητικό (accusative masculine singular)
κοσμητική (accusative feminine singular)
κοσμητικό (accusative neuter singular)
κοσμητικούς (accusative masculine plural)
κοσμητικές (accusative feminine plural)
κοσμητικά (accusative neuter plural)
κοσμητικέ (masculine singular vocative)
κοσμητική (feminine singular vocative)
κοσμητικό (neuter singular vocative)
κοσμητικοί (masculine plural vocative)
κοσμητικές (feminine plural vocative)
κοσμητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κοσμητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κοσμητικός, etc.)

el-decl-adj-table

κοσμητικός (kosmitikós)

κοσμητική (kosmitikí)

κοσμητικό (kosmitikó)

κοσμητικοί (kosmitikoí)

κοσμητικές (kosmitikés)

κοσμητικά (kosmitiká)

κοσμητικού (kosmitikoú)

κοσμητικής (kosmitikís)

κοσμητικού (kosmitikoú)

κοσμητικών (kosmitikón)

κοσμητικών (kosmitikón)

κοσμητικών (kosmitikón)

κοσμητικό (kosmitikó)

κοσμητική (kosmitikí)

κοσμητικό (kosmitikó)

κοσμητικούς (kosmitikoús)

κοσμητικές (kosmitikés)

κοσμητικά (kosmitiká)

κοσμητικέ (kosmitiké)

κοσμητική (kosmitikí)

κοσμητικό (kosmitikó)

κοσμητικοί (kosmitikoí)

κοσμητικές (kosmitikés)

κοσμητικά (kosmitiká)

κο σμη τι κός

Learned borrowing from Ancient Greek κοσμητικός (kosmētikós, “skilled in ordering or arranging”), derived from κοσμητής (kosmētḗs, “orderer, adorner”), derived from κοσμέω (kosméō, “to order, arrange, adorn”), derived from κόσμος (kósmos, “order”).

lbor

(grammar, of an adjective) That has the characteristics of a modifier; modifying


αορ.

αορίστου αορίστου#Greek

(grammar) abbreviation of αορίστου (aorístou)


βαρβαρισμός

head

βαρβαρισμός • (varvarismós) m (plural βαρβαρισμοί)

varvarismós (romanization)
βαρβαρισμοί (plural)
βαρβαρισμός (nominative singular)
βαρβαρισμοί (nominative plural)
βαρβαρισμού (genitive singular)
βαρβαρισμών (genitive plural)
βαρβαρισμό (accusative singular)
βαρβαρισμούς (accusative plural)
βαρβαρισμέ (singular vocative)
βαρβαρισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

βαρβαρισμούς

βαρ βα ρι σμός

for other senses of barbarism see βαρβαρότητα f (varvarótita)

(linguistics, grammar) grammatical mistake, barbarism


απρόθετος

head

απρόθετος • (apróthetos) m (feminine απρόθετη, neuter απρόθετο)

apróthetos (romanization)
απρόθετη (feminine)
απρόθετο (neuter)
απρόθετος (masculine nominative singular)
απρόθετη (feminine nominative singular)
απρόθετο (neuter nominative singular)
απρόθετοι (masculine nominative plural)
απρόθετες (feminine nominative plural)
απρόθετα (neuter nominative plural)
απρόθετου (genitive masculine singular)
απρόθετης (feminine genitive singular)
απρόθετου (genitive neuter singular)
απρόθετων (genitive masculine plural)
απρόθετων (feminine genitive plural)
απρόθετων (genitive neuter plural)
απρόθετο (accusative masculine singular)
απρόθετη (accusative feminine singular)
απρόθετο (accusative neuter singular)
απρόθετους (accusative masculine plural)
απρόθετες (accusative feminine plural)
απρόθετα (accusative neuter plural)
απρόθετε (masculine singular vocative)
απρόθετη (feminine singular vocative)
απρόθετο (neuter singular vocative)
απρόθετοι (masculine plural vocative)
απρόθετες (feminine plural vocative)
απρόθετα (neuter plural vocative)

(grammar) lacking a preposition or prefix


άπτωτος

άπτωτος • (áptotos) m (feminine άπτωτη, neuter άπτωτο)

áptotos (romanization)
άπτωτη (feminine)
άπτωτο (neuter)
άπτωτος (masculine nominative singular)
άπτωτη (feminine nominative singular)
άπτωτο (neuter nominative singular)
άπτωτοι (masculine nominative plural)
άπτωτες (feminine nominative plural)
άπτωτα (neuter nominative plural)
άπτωτου (genitive masculine singular)
άπτωτης (feminine genitive singular)
άπτωτου (genitive neuter singular)
άπτωτων (genitive masculine plural)
άπτωτων (feminine genitive plural)
άπτωτων (genitive neuter plural)
άπτωτο (accusative masculine singular)
άπτωτη (accusative feminine singular)
άπτωτο (accusative neuter singular)
άπτωτους (accusative masculine plural)
άπτωτες (accusative feminine plural)
άπτωτα (accusative neuter plural)
άπτωτε (masculine singular vocative)
άπτωτη (feminine singular vocative)
άπτωτο (neuter singular vocative)
άπτωτοι (masculine plural vocative)
άπτωτες (feminine plural vocative)
άπτωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άπτωτος (áptotos)

άπτωτη (áptoti)

άπτωτο (áptoto)

άπτωτοι (áptotoi)

άπτωτες (áptotes)

άπτωτα (áptota)

άπτωτου (áptotou)

άπτωτης (áptotis)

άπτωτου (áptotou)

άπτωτων (áptoton)

άπτωτων (áptoton)

άπτωτων (áptoton)

άπτωτο (áptoto)

άπτωτη (áptoti)

άπτωτο (áptoto)

άπτωτους (áptotous)

άπτωτες (áptotes)

άπτωτα (áptota)

άπτωτε (áptote)

άπτωτη (áptoti)

άπτωτο (áptoto)

άπτωτοι (áptotoi)

άπτωτες (áptotes)

άπτωτα (áptota)


ουδ.

ουδέτερος ουδέτερος#Greek

(grammar) abbreviation of ουδέτερος (oudéteros): neuter (gender)


ουσ.

ουσιαστικό ουσιαστικό#Greek

(grammar) abbreviation of ουσιαστικό (ousiastikó): noun


δύο τελείες

head

δύο τελείες • (dýo teleíes) f

el-noun

δύο τελείες • (dýo teleíes) f

(grammar, typography) The modern Greek colon ⟨:⟩.


άσιγμος

head

άσιγμος • (ásigmos) m (feminine άσιγμη, neuter άσιγμο)

ásigmos (romanization)
άσιγμη (feminine)
άσιγμο (neuter)
άσιγμος (masculine nominative singular)
άσιγμη (feminine nominative singular)
άσιγμο (neuter nominative singular)
άσιγμοι (masculine nominative plural)
άσιγμες (feminine nominative plural)
άσιγμα (neuter nominative plural)
άσιγμου (genitive masculine singular)
άσιγμης (feminine genitive singular)
άσιγμου (genitive neuter singular)
άσιγμων (genitive masculine plural)
άσιγμων (feminine genitive plural)
άσιγμων (genitive neuter plural)
άσιγμο (accusative masculine singular)
άσιγμη (accusative feminine singular)
άσιγμο (accusative neuter singular)
άσιγμους (accusative masculine plural)
άσιγμες (accusative feminine plural)
άσιγμα (accusative neuter plural)
άσιγμε (masculine singular vocative)
άσιγμη (feminine singular vocative)
άσιγμο (neuter singular vocative)
άσιγμοι (masculine plural vocative)
άσιγμες (feminine plural vocative)
άσιγμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άσιγμος (ásigmos)

άσιγμη (ásigmi)

άσιγμο (ásigmo)

άσιγμοι (ásigmoi)

άσιγμες (ásigmes)

άσιγμα (ásigma)

άσιγμου (ásigmou)

άσιγμης (ásigmis)

άσιγμου (ásigmou)

άσιγμων (ásigmon)

άσιγμων (ásigmon)

άσιγμων (ásigmon)

άσιγμο (ásigmo)

άσιγμη (ásigmi)

άσιγμο (ásigmo)

άσιγμους (ásigmous)

άσιγμες (ásigmes)

άσιγμα (ásigma)

άσιγμε (ásigme)

άσιγμη (ásigmi)

άσιγμο (ásigmo)

άσιγμοι (ásigmoi)

άσιγμες (ásigmes)

άσιγμα (ásigma)


ασυναίρετος

head

ασυναίρετος • (asynaíretos) m (feminine ασυναίρετη, neuter ασυναίρετο)

asynaíretos (romanization)
ασυναίρετη (feminine)
ασυναίρετο (neuter)
ασυναίρετος (masculine nominative singular)
ασυναίρετη (feminine nominative singular)
ασυναίρετο (neuter nominative singular)
ασυναίρετοι (masculine nominative plural)
ασυναίρετες (feminine nominative plural)
ασυναίρετα (neuter nominative plural)
ασυναίρετου (genitive masculine singular)
ασυναίρετης (feminine genitive singular)
ασυναίρετου (genitive neuter singular)
ασυναίρετων (genitive masculine plural)
ασυναίρετων (feminine genitive plural)
ασυναίρετων (genitive neuter plural)
ασυναίρετο (accusative masculine singular)
ασυναίρετη (accusative feminine singular)
ασυναίρετο (accusative neuter singular)
ασυναίρετους (accusative masculine plural)
ασυναίρετες (accusative feminine plural)
ασυναίρετα (accusative neuter plural)
ασυναίρετε (masculine singular vocative)
ασυναίρετη (feminine singular vocative)
ασυναίρετο (neuter singular vocative)
ασυναίρετοι (masculine plural vocative)
ασυναίρετες (feminine plural vocative)
ασυναίρετα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασυναίρετος (asynaíretos)

ασυναίρετη (asynaíreti)

ασυναίρετο (asynaíreto)

ασυναίρετοι (asynaíretoi)

ασυναίρετες (asynaíretes)

ασυναίρετα (asynaíreta)

ασυναίρετου (asynaíretou)

ασυναίρετης (asynaíretis)

ασυναίρετου (asynaíretou)

ασυναίρετων (asynaíreton)

ασυναίρετων (asynaíreton)

ασυναίρετων (asynaíreton)

ασυναίρετο (asynaíreto)

ασυναίρετη (asynaíreti)

ασυναίρετο (asynaíreto)

ασυναίρετους (asynaíretous)

ασυναίρετες (asynaíretes)

ασυναίρετα (asynaíreta)

ασυναίρετε (asynaírete)

ασυναίρετη (asynaíreti)

ασυναίρετο (asynaíreto)

ασυναίρετοι (asynaíretoi)

ασυναίρετες (asynaíretes)

ασυναίρετα (asynaíreta)


ασύνδετος

head

ασύνδετος • (asýndetos) m (feminine ασύνδετη, neuter ασύνδετο)

asýndetos (romanization)
ασύνδετη (feminine)
ασύνδετο (neuter)
ασύνδετος (masculine nominative singular)
ασύνδετη (feminine nominative singular)
ασύνδετο (neuter nominative singular)
ασύνδετοι (masculine nominative plural)
ασύνδετες (feminine nominative plural)
ασύνδετα (neuter nominative plural)
ασύνδετου (genitive masculine singular)
ασύνδετης (feminine genitive singular)
ασύνδετου (genitive neuter singular)
ασύνδετων (genitive masculine plural)
ασύνδετων (feminine genitive plural)
ασύνδετων (genitive neuter plural)
ασύνδετο (accusative masculine singular)
ασύνδετη (accusative feminine singular)
ασύνδετο (accusative neuter singular)
ασύνδετους (accusative masculine plural)
ασύνδετες (accusative feminine plural)
ασύνδετα (accusative neuter plural)
ασύνδετε (masculine singular vocative)
ασύνδετη (feminine singular vocative)
ασύνδετο (neuter singular vocative)
ασύνδετοι (masculine plural vocative)
ασύνδετες (feminine plural vocative)
ασύνδετα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασύνδετος (asýndetos)

ασύνδετη (asýndeti)

ασύνδετο (asýndeto)

ασύνδετοι (asýndetoi)

ασύνδετες (asýndetes)

ασύνδετα (asýndeta)

ασύνδετου (asýndetou)

ασύνδετης (asýndetis)

ασύνδετου (asýndetou)

ασύνδετων (asýndeton)

ασύνδετων (asýndeton)

ασύνδετων (asýndeton)

ασύνδετο (asýndeto)

ασύνδετη (asýndeti)

ασύνδετο (asýndeto)

ασύνδετους (asýndetous)

ασύνδετες (asýndetes)

ασύνδετα (asýndeta)

ασύνδετε (asýndete)

ασύνδετη (asýndeti)

ασύνδετο (asýndeto)

ασύνδετοι (asýndetoi)

ασύνδετες (asýndetes)

ασύνδετα (asýndeta)

(nominalised, grammar) asyndeton (a sentence without conjunctions)


παρελθοντικός

head

παρελθοντική

παρελθοντικό

παρελθοντικός • (parelthontikós) m (feminine παρελθοντική, neuter παρελθοντικό)

el-adj

παρελθοντική

παρελθοντικό

parelthontikós (romanization)
παρελθοντική (feminine)
παρελθοντικό (neuter)
παρελθοντικός (masculine nominative singular)
παρελθοντική (feminine nominative singular)
παρελθοντικό (neuter nominative singular)
παρελθοντικοί (masculine nominative plural)
παρελθοντικές (feminine nominative plural)
παρελθοντικά (neuter nominative plural)
παρελθοντικού (genitive masculine singular)
παρελθοντικής (feminine genitive singular)
παρελθοντικού (genitive neuter singular)
παρελθοντικών (genitive masculine plural)
παρελθοντικών (feminine genitive plural)
παρελθοντικών (genitive neuter plural)
παρελθοντικό (accusative masculine singular)
παρελθοντική (accusative feminine singular)
παρελθοντικό (accusative neuter singular)
παρελθοντικούς (accusative masculine plural)
παρελθοντικές (accusative feminine plural)
παρελθοντικά (accusative neuter plural)
παρελθοντικέ (masculine singular vocative)
παρελθοντική (feminine singular vocative)
παρελθοντικό (neuter singular vocative)
παρελθοντικοί (masculine plural vocative)
παρελθοντικές (feminine plural vocative)
παρελθοντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of παρελθοντικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παρελθοντικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παρελθοντικός, etc.)

Learnedly from παρελθοντ- (parelthont-) + -ικός (-ikós).

af

παρελθόν<alt:παρελθοντ->

παρελθοντικός χρόνος


προσδιορίζω

head

προσδιορίζω • (prosdiorízo)

el-verb

προσδιορίζομαι

προσδιορίστηκα

προσδιορισμένος

προσδιορίζω • (prosdiorízo) (past προσδιόρισα, passive προσδιορίζομαι, p‑past προσδιορίστηκα, ppp προσδιορισμένος)

prosdiorízo (romanization)
προσδιόρισα (past)
προσδιορίζομαι (passive)
προσδιορίστηκα (passive past)
προσδιορισμένος (participle passive perfect)
προσδιορίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
προσδιορίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προσδιορίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προσδιοριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσδιορίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προσδιορίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προσδιορίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προσδιοριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσδιορίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
προσδιορίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προσδιορίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προσδιοριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσδιορίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προσδιορίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προσδιοριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προσδιοριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσδιορίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προσδιορίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προσδιορίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσδιοριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσδιοριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσδιορίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προσδιορίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προσδιορίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσδιορίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσδιορίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προσδιοριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσδιοριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσδιόριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προσδιόρισα (active first-person indicative past perfective singular)
προσδιοριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσδιοριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσδιορίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προσδιόριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προσδιόρισες (active indicative past perfective second-person singular)
προσδιοριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσδιοριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσδιορίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προσδιόριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προσδιόρισε (active indicative past perfective singular third-person)
προσδιοριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσδιοριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσδιορίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσδιορίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προσδιορίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προσδιοριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προσδιοριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προσδιορίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προσδιορίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
προσδιοριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προσδιοριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προσδιόριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσδιορίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσδιορίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσδιόρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσδιορίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσδιορίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
προσδιορίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προσδιοριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προσδιορίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσδιοριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσδιοριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προσδιορίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προσδιορίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προσδιορίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προσδιοριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
προσδιόριζε (active imperative imperfective second-person singular)
προσδιόρισε (active imperative perfective second-person singular)
προσδιορίσου (imperative passive perfective second-person singular)
προσδιορίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
προσδιορίστε (active imperative perfective plural second-person)
προσδιορίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προσδιοριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσδιορίζοντας (active participle present)
έχοντας προσδιορίσει (active participle past)
προσδιορισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προσδιορίσει (active infinitive-aorist)
προσδιοριστεί (infinitive-aorist passive)

προσ δι ο ρί ζω

Learned borrowing from Ancient Greek προσδιορίζω (prosdiorízō). By surface analysis, προσ- (pros-) + διορίζω (diorízo).

surf

(grammar) to modify (to qualify the meaning of)


μεγεθυντικός

head

μεγεθυντικός • (megethyntikós) m (feminine μεγεθυντική, neuter μεγεθυντικό)

megethyntikós (romanization)
μεγεθυντική (feminine)
μεγεθυντικό (neuter)
μεγεθυντικός (masculine nominative singular)
μεγεθυντική (feminine nominative singular)
μεγεθυντικό (neuter nominative singular)
μεγεθυντικοί (masculine nominative plural)
μεγεθυντικές (feminine nominative plural)
μεγεθυντικά (neuter nominative plural)
μεγεθυντικού (genitive masculine singular)
μεγεθυντικής (feminine genitive singular)
μεγεθυντικού (genitive neuter singular)
μεγεθυντικών (genitive masculine plural)
μεγεθυντικών (feminine genitive plural)
μεγεθυντικών (genitive neuter plural)
μεγεθυντικό (accusative masculine singular)
μεγεθυντική (accusative feminine singular)
μεγεθυντικό (accusative neuter singular)
μεγεθυντικούς (accusative masculine plural)
μεγεθυντικές (accusative feminine plural)
μεγεθυντικά (accusative neuter plural)
μεγεθυντικέ (masculine singular vocative)
μεγεθυντική (feminine singular vocative)
μεγεθυντικό (neuter singular vocative)
μεγεθυντικοί (masculine plural vocative)
μεγεθυντικές (feminine plural vocative)
μεγεθυντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μεγεθυντικός

με γε θυ ντι κός

Learnedly from μεγεθύν(ω) (megethýn(o)) + -τικός (-tikós), a calque of English magnifying and German Vergrößerungs- (“magnifying”) and of Medieval Latin augmentativus (“augmentative”).

af

μεγεθύνω<alt:μεγεθύν(ω)>


ενεστωτικός

head

ενεστωτικός • (enestotikós) m (feminine ενεστωτική, neuter ενεστωτικό)

enestotikós (romanization)
ενεστωτική (feminine)
ενεστωτικό (neuter)
ενεστωτικός (masculine nominative singular)
ενεστωτική (feminine nominative singular)
ενεστωτικό (neuter nominative singular)
ενεστωτικοί (masculine nominative plural)
ενεστωτικές (feminine nominative plural)
ενεστωτικά (neuter nominative plural)
ενεστωτικού (genitive masculine singular)
ενεστωτικής (feminine genitive singular)
ενεστωτικού (genitive neuter singular)
ενεστωτικών (genitive masculine plural)
ενεστωτικών (feminine genitive plural)
ενεστωτικών (genitive neuter plural)
ενεστωτικό (accusative masculine singular)
ενεστωτική (accusative feminine singular)
ενεστωτικό (accusative neuter singular)
ενεστωτικούς (accusative masculine plural)
ενεστωτικές (accusative feminine plural)
ενεστωτικά (accusative neuter plural)
ενεστωτικέ (masculine singular vocative)
ενεστωτική (feminine singular vocative)
ενεστωτικό (neuter singular vocative)
ενεστωτικοί (masculine plural vocative)
ενεστωτικές (feminine plural vocative)
ενεστωτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ενεστωτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ενεστωτικός, etc.)

el-decl-adj-table

ενεστωτικός (enestotikós)

ενεστωτική (enestotikí)

ενεστωτικό (enestotikó)

ενεστωτικοί (enestotikoí)

ενεστωτικές (enestotikés)

ενεστωτικά (enestotiká)

ενεστωτικού (enestotikoú)

ενεστωτικής (enestotikís)

ενεστωτικού (enestotikoú)

ενεστωτικών (enestotikón)

ενεστωτικών (enestotikón)

ενεστωτικών (enestotikón)

ενεστωτικό (enestotikó)

ενεστωτική (enestotikí)

ενεστωτικό (enestotikó)

ενεστωτικούς (enestotikoús)

ενεστωτικές (enestotikés)

ενεστωτικά (enestotiká)

ενεστωτικέ (enestotiké)

ενεστωτική (enestotikí)

ενεστωτικό (enestotikó)

ενεστωτικοί (enestotikoí)

ενεστωτικές (enestotikés)

ενεστωτικά (enestotiká)

ε νε στω τι κός

Learnedly from ενεστώτ(ας) (enestót(as), “present tense”) + -ικός (-ikós).

af

ενεστώτας<alt:ενεστώτ(ας)><t:present tense>

(grammar) present-tense (attributive), present


πρόληψη

head

πρόληψη • (prólipsi) f (plural προλήψεις)

prólipsi (romanization)
προλήψεις (plural)
πρόληψη (nominative singular)
προλήψεις (nominative plural)
πρόληψης (genitive singular)
προλήψεων (genitive plural)
πρόληψη (accusative singular)
προλήψεις (accusative plural)
πρόληψη (singular vocative)
προλήψεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: προλήψεως (prolípseos)

Learned borrowing from Koine Greek πρόληψις (prólēpsis, “preconception”) with -ση (-si) ending and semantic loan from French prévention, préjugé and prolepse.

lbor

(grammar) prolepsis (a construction that consists of placing an element in a syntactic unit before that to which it would logically correspond)


συντελικός

head

συντελικός • (syntelikós) m (feminine συντελική, neuter συντελικό)

syntelikós (romanization)
συντελική (feminine)
συντελικό (neuter)
συντελικός (masculine nominative singular)
συντελική (feminine nominative singular)
συντελικό (neuter nominative singular)
συντελικοί (masculine nominative plural)
συντελικές (feminine nominative plural)
συντελικά (neuter nominative plural)
συντελικού (genitive masculine singular)
συντελικής (feminine genitive singular)
συντελικού (genitive neuter singular)
συντελικών (genitive masculine plural)
συντελικών (feminine genitive plural)
συντελικών (genitive neuter plural)
συντελικό (accusative masculine singular)
συντελική (accusative feminine singular)
συντελικό (accusative neuter singular)
συντελικούς (accusative masculine plural)
συντελικές (accusative feminine plural)
συντελικά (accusative neuter plural)
συντελικέ (masculine singular vocative)
συντελική (feminine singular vocative)
συντελικό (neuter singular vocative)
συντελικοί (masculine plural vocative)
συντελικές (feminine plural vocative)
συντελικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο συντελικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συντελικός, etc.)

el-decl-adj-table

συντελικός (syntelikós)

συντελική (syntelikí)

συντελικό (syntelikó)

συντελικοί (syntelikoí)

συντελικές (syntelikés)

συντελικά (synteliká)

συντελικού (syntelikoú)

συντελικής (syntelikís)

συντελικού (syntelikoú)

συντελικών (syntelikón)

συντελικών (syntelikón)

συντελικών (syntelikón)

συντελικό (syntelikó)

συντελική (syntelikí)

συντελικό (syntelikó)

συντελικούς (syntelikoús)

συντελικές (syntelikés)

συντελικά (synteliká)

συντελικέ (synteliké)

συντελική (syntelikí)

συντελικό (syntelikó)

συντελικοί (syntelikoí)

συντελικές (syntelikés)

συντελικά (synteliká)

συ ντε λι κός

συν τε λι κός

Learned borrowing from Koine Greek συντελικός (suntelikós, “belonging to; completed sense of tenses”). Morphologically, συντελ(ής) (syntel(ís)) + -ικός (-ikós)

lbor

Οι συντελικοί χρόνοι στα νέα ελληνικά είναι: παρακείμενος, υπερσυντέλικος, τετελεσμένος μέλλοντας

Oi syntelikoí chrónoi sta néa elliniká eínai: parakeímenos, ypersyntélikos, tetelesménos méllontas

The perfective tenses in Modern Greek are: present perfect, past perfect, future perfect.

(grammar) relating to perfective aspect of tenses, with the sense: completed


ατόνιστος

head

ατόνιστος • (atónistos) m (feminine ατόνιστη, neuter ατόνιστο)

atónistos (romanization)
ατόνιστη (feminine)
ατόνιστο (neuter)
ατόνιστος (masculine nominative singular)
ατόνιστη (feminine nominative singular)
ατόνιστο (neuter nominative singular)
ατόνιστοι (masculine nominative plural)
ατόνιστες (feminine nominative plural)
ατόνιστα (neuter nominative plural)
ατόνιστου (genitive masculine singular)
ατόνιστης (feminine genitive singular)
ατόνιστου (genitive neuter singular)
ατόνιστων (genitive masculine plural)
ατόνιστων (feminine genitive plural)
ατόνιστων (genitive neuter plural)
ατόνιστο (accusative masculine singular)
ατόνιστη (accusative feminine singular)
ατόνιστο (accusative neuter singular)
ατόνιστους (accusative masculine plural)
ατόνιστες (accusative feminine plural)
ατόνιστα (accusative neuter plural)
ατόνιστε (masculine singular vocative)
ατόνιστη (feminine singular vocative)
ατόνιστο (neuter singular vocative)
ατόνιστοι (masculine plural vocative)
ατόνιστες (feminine plural vocative)
ατόνιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατόνιστος (atónistos)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστοι (atónistoi)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

ατόνιστου (atónistou)

ατόνιστης (atónistis)

ατόνιστου (atónistou)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστους (atónistous)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

ατόνιστε (atóniste)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστοι (atónistoi)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

(grammar, orthography, typography) unaccented, unstressed


υποκοριστικός

head

υποκοριστική

υποκοριστικό

υποκοριστικός • (ypokoristikós) m (feminine υποκοριστική, neuter υποκοριστικό)

el-adj

υποκοριστική

υποκοριστικό

ypokoristikós (romanization)
υποκοριστική (feminine)
υποκοριστικό (neuter)
υποκοριστικός (masculine nominative singular)
υποκοριστική (feminine nominative singular)
υποκοριστικό (neuter nominative singular)
υποκοριστικοί (masculine nominative plural)
υποκοριστικές (feminine nominative plural)
υποκοριστικά (neuter nominative plural)
υποκοριστικού (genitive masculine singular)
υποκοριστικής (feminine genitive singular)
υποκοριστικού (genitive neuter singular)
υποκοριστικών (genitive masculine plural)
υποκοριστικών (feminine genitive plural)
υποκοριστικών (genitive neuter plural)
υποκοριστικό (accusative masculine singular)
υποκοριστική (accusative feminine singular)
υποκοριστικό (accusative neuter singular)
υποκοριστικούς (accusative masculine plural)
υποκοριστικές (accusative feminine plural)
υποκοριστικά (accusative neuter plural)
υποκοριστικέ (masculine singular vocative)
υποκοριστική (feminine singular vocative)
υποκοριστικό (neuter singular vocative)
υποκοριστικοί (masculine plural vocative)
υποκοριστικές (feminine plural vocative)
υποκοριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of υποκοριστικός

el-decl-adj-table

υποκοριστικός (ypokoristikós)

υποκοριστική (ypokoristikí)

υποκοριστικό (ypokoristikó)

υποκοριστικοί (ypokoristikoí)

υποκοριστικές (ypokoristikés)

υποκοριστικά (ypokoristiká)

υποκοριστικού (ypokoristikoú)

υποκοριστικής (ypokoristikís)

υποκοριστικού (ypokoristikoú)

υποκοριστικών (ypokoristikón)

υποκοριστικών (ypokoristikón)

υποκοριστικών (ypokoristikón)

υποκοριστικό (ypokoristikó)

υποκοριστική (ypokoristikí)

υποκοριστικό (ypokoristikó)

υποκοριστικούς (ypokoristikoús)

υποκοριστικές (ypokoristikés)

υποκοριστικά (ypokoristiká)

υποκοριστικέ (ypokoristiké)

υποκοριστική (ypokoristikí)

υποκοριστικό (ypokoristikó)

υποκοριστικοί (ypokoristikoí)

υποκοριστικές (ypokoristikés)

υποκοριστικά (ypokoristiká)

υ πο κο ρι στι κός

Learned borrowing from Koine Greek ὑποκοριστικός (hupokoristikós, “usually the neuter: diminutive (name); pet name”).

lbor

ὑποκοριστικός


στερητικός

head

στερητικός • (steritikós) m (feminine στερητική, neuter στερητικό)

steritikós (romanization)
στερητική (feminine)
στερητικό (neuter)
στερητικός (masculine nominative singular)
στερητική (feminine nominative singular)
στερητικό (neuter nominative singular)
στερητικοί (masculine nominative plural)
στερητικές (feminine nominative plural)
στερητικά (neuter nominative plural)
στερητικού (genitive masculine singular)
στερητικής (feminine genitive singular)
στερητικού (genitive neuter singular)
στερητικών (genitive masculine plural)
στερητικών (feminine genitive plural)
στερητικών (genitive neuter plural)
στερητικό (accusative masculine singular)
στερητική (accusative feminine singular)
στερητικό (accusative neuter singular)
στερητικούς (accusative masculine plural)
στερητικές (accusative feminine plural)
στερητικά (accusative neuter plural)
στερητικέ (masculine singular vocative)
στερητική (feminine singular vocative)
στερητικό (neuter singular vocative)
στερητικοί (masculine plural vocative)
στερητικές (feminine plural vocative)
στερητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

στερητικός (steritikós)

στερητική (steritikí)

στερητικό (steritikó)

στερητικοί (steritikoí)

στερητικές (steritikés)

στερητικά (steritiká)

στερητικού (steritikoú)

στερητικής (steritikís)

στερητικού (steritikoú)

στερητικών (steritikón)

στερητικών (steritikón)

στερητικών (steritikón)

στερητικό (steritikó)

στερητική (steritikí)

στερητικό (steritikó)

στερητικούς (steritikoús)

στερητικές (steritikés)

στερητικά (steritiká)

στερητικέ (steritiké)

στερητική (steritikí)

στερητικό (steritikó)

στερητικοί (steritikoí)

στερητικές (steritikés)

στερητικά (steritiká)

στε ρη τι κός

Learned borrowing from Ancient Greek στερητικός (sterētikós). By surface analysis, στερη- (stem of στερώ (steró)) + -τικός (-tikós).

surf

stem of <i class="Grek mention" lang="el">στερώ</i> (steró)

(grammar) privative (indicating the absence of something)


κλιτικός

head

κλιτικός • (klitikós) m (feminine κλιτική, neuter κλιτικό)

klitikós (romanization)
κλιτική (feminine)
κλιτικό (neuter)
κλιτικός (masculine nominative singular)
κλιτική (feminine nominative singular)
κλιτικό (neuter nominative singular)
κλιτικοί (masculine nominative plural)
κλιτικές (feminine nominative plural)
κλιτικά (neuter nominative plural)
κλιτικού (genitive masculine singular)
κλιτικής (feminine genitive singular)
κλιτικού (genitive neuter singular)
κλιτικών (genitive masculine plural)
κλιτικών (feminine genitive plural)
κλιτικών (genitive neuter plural)
κλιτικό (accusative masculine singular)
κλιτική (accusative feminine singular)
κλιτικό (accusative neuter singular)
κλιτικούς (accusative masculine plural)
κλιτικές (accusative feminine plural)
κλιτικά (accusative neuter plural)
κλιτικέ (masculine singular vocative)
κλιτική (feminine singular vocative)
κλιτικό (neuter singular vocative)
κλιτικοί (masculine plural vocative)
κλιτικές (feminine plural vocative)
κλιτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κλιτικός (klitikós)

κλιτική (klitikí)

κλιτικό (klitikó)

κλιτικοί (klitikoí)

κλιτικές (klitikés)

κλιτικά (klitiká)

κλιτικού (klitikoú)

κλιτικής (klitikís)

κλιτικού (klitikoú)

κλιτικών (klitikón)

κλιτικών (klitikón)

κλιτικών (klitikón)

κλιτικό (klitikó)

κλιτική (klitikí)

κλιτικό (klitikó)

κλιτικούς (klitikoús)

κλιτικές (klitikés)

κλιτικά (klitiká)

κλιτικέ (klitiké)

κλιτική (klitikí)

κλιτικό (klitikó)

κλιτικοί (klitikoí)

κλιτικές (klitikés)

κλιτικά (klitiká)

Learned borrowing from Koine Greek κλιτικός (klitikós).


επιθετικά

head

επιθετικά • (epithetiká)

el-verb

επιθετικά • (epithetiká)

ε πι θε τι κά