στόλος

stólos (romanization)
στόλοι (plural)
στόλος (nominative singular)
στόλοι (nominative plural)
στόλου (genitive singular)
στόλων (genitive plural)
στόλο (accusative singular)
στόλους (accusative plural)
στόλε (singular vocative)
στόλοι (plural vocative)

→ Romanian: stol


αιθρία

aithría (romanization)
αιθρία (nominative singular)
αιθρίας (genitive singular)
αιθρία (accusative singular)
αιθρία (singular vocative)


αεροναυμαχία

head

αεροναυμαχίες

αεροναυμαχία • (aeronavmachía) f (plural αεροναυμαχίες)

el-noun

αεροναυμαχίες

aeronavmachía (romanization)
αεροναυμαχίες (plural)
αεροναυμαχία (nominative singular)
αεροναυμαχίες (nominative plural)
αεροναυμαχίας (genitive singular)
αεροναυμαχιών (genitive plural)
αεροναυμαχία (accusative singular)
αεροναυμαχίες (accusative plural)
αεροναυμαχία (singular vocative)
αεροναυμαχίες (plural vocative)

el-decl-noun

αεροναυμαχία

αεροναυμαχίες

αεροναυμαχίας

αεροναυμαχιών

αεροναυμαχία

αεροναυμαχίες

αεροναυμαχία

αεροναυμαχίες

(naval, aviation, military) engagements involving aircraft and ships


ανακρούω

head

ανακρούω • (anakroúo)

el-verb

ανακρούω • (anakroúo) (past ανέκρουσα, passive ανακρούομαι)

anakroúo (romanization)
ανέκρουσα (past)
ανακρούομαι (passive)
ανακρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανακρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανακρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανακρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανακρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανακρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανακρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρουσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανακρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανακρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανακρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρουσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανακρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανακρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανακρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρουσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανακρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανακρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανακρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανακρούσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
ανέκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανακρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανακρούσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανακρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανακρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανακρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανακρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρουσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανακρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανακρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανακρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανακρουσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανακρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανακρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρούσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανακρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανακρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανακρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανακρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
ανακρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανακρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανακρούστε (active imperative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανακρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρούοντας (active participle present)
έχοντας ανακρούσει (active participle past)
ανακρούσει (active infinitive-aorist)
ανακρουστεί (infinitive-aorist passive)
ανακρουσθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ᾰ̓νᾰκρούω (“push back”). Sense 1 since Hellenistic times. Morphologically, from ανα- + κρούω (“strike”).

af

ανα- + κρούω (“strike”)

(less common, used in active voice) to back off, back out

to back off, back out
to reverse, go astern


ανάκρουση

head

ανάκρουση • (anákrousi) f (plural ανακρούσεις)

anákrousi (romanization)
ανακρούσεις (plural)
ανάκρουση (nominative singular)
ανακρούσεις (nominative plural)
ανάκρουσης (genitive singular)
ανακρούσεων (genitive plural)
ανάκρουση (accusative singular)
ανακρούσεις (accusative plural)
ανάκρουση (singular vocative)
ανακρούσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακρούσεως (anakroúseos)

α‧νά‧κρου‧ση

From Ancient Greek ἀνάκρουσις (anákrousis, “pushing up”), from ἀνακρούω (anakroúō, “I push up”), from ἀνά (aná, “up”) + κρούω (kroúō, “I strike”).


τροπισμός

head

τροπισμός • (tropismós) m (plural τροπισμοί)

tropismós (romanization)
τροπισμοί (plural)
τροπισμός (nominative singular)
τροπισμοί (nominative plural)
τροπισμού (genitive singular)
τροπισμών (genitive plural)
τροπισμό (accusative singular)
τροπισμούς (accusative plural)
τροπισμέ (singular vocative)
τροπισμοί (plural vocative)

(naval) positioning of a ship for maintenance, careening


αντιτορπιλικός

αντιτορπιλική

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικός • (antitorpilikós) m (feminine αντιτορπιλική, neuter αντιτορπιλικό)

el-adj

αντιτορπιλική

αντιτορπιλικό

antitorpilikós (romanization)
αντιτορπιλική (feminine)
αντιτορπιλικό (neuter)
αντιτορπιλικός (masculine nominative singular)
αντιτορπιλική (feminine nominative singular)
αντιτορπιλικό (neuter nominative singular)
αντιτορπιλικοί (masculine nominative)
αντιτορπιλικές (feminine nominative plural)
αντιτορπιλικά (neuter nominative plural)
αντιτορπιλικού (genitive masculine singular)
αντιτορπιλικής (feminine genitive singular)
αντιτορπιλικού (genitive neuter singular)
αντιτορπιλικών (genitive masculine)
αντιτορπιλικών (feminine genitive plural)
αντιτορπιλικών (genitive neuter plural)
αντιτορπιλικό (accusative masculine singular)
αντιτορπιλική (accusative feminine singular)
αντιτορπιλικό (accusative neuter singular)
αντιτορπιλικούς (accusative masculine)
αντιτορπιλικές (accusative feminine plural)
αντιτορπιλικά (accusative neuter plural)
αντιτορπιλικέ (masculine singular vocative)
αντιτορπιλική (feminine singular vocative)
αντιτορπιλικό (neuter singular vocative)
αντιτορπιλικοί (masculine vocative)
αντιτορπιλικές (feminine plural vocative)
αντιτορπιλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιτορπιλικ

el-decl-adj-a

αντιτορπιλικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιτορπιλικός

αντιτορπιλικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιτορπιλικ

el-decl-adj-table

αντιτορπιλικός (antitorpilikós)

αντιτορπιλική (antitorpilikí)

αντιτορπιλικό (antitorpilikó)

αντιτορπιλικοί (antitorpilikoí)

αντιτορπιλικές (antitorpilikés)

αντιτορπιλικά (antitorpiliká)

αντιτορπιλικού (antitorpilikoú)

αντιτορπιλικής (antitorpilikís)

αντιτορπιλικού (antitorpilikoú)

αντιτορπιλικών (antitorpilikón)

αντιτορπιλικών (antitorpilikón)

αντιτορπιλικών (antitorpilikón)

αντιτορπιλικό (antitorpilikó)

αντιτορπιλική (antitorpilikí)

αντιτορπιλικό (antitorpilikó)

αντιτορπιλικούς (antitorpilikoús)

αντιτορπιλικές (antitorpilikés)

αντιτορπιλικά (antitorpiliká)

αντιτορπιλικέ (antitorpiliké)

αντιτορπιλική (antitorpilikí)

αντιτορπιλικό (antitorpilikó)

αντιτορπιλικοί (antitorpilikoí)

αντιτορπιλικές (antitorpilikés)

αντιτορπιλικά (antitorpiliká)

(naval) destroyer, against torpedo boats and submarines


πολεμικό πλοίο

head

πλοία πολεμικά

πολεμικό πλοίο • (polemikó ploío) n (plural πλοία πολεμικά)

el-noun

πλοία πολεμικά

polemikó ploío (romanization)
πλοία πολεμικά (plural)


αρμάδα

armáda (romanization)
αρμάδες (plural)
αρμάδα (nominative singular)
αρμάδες (nominative plural)
αρμάδας (genitive singular)
αρμάδων (genitive plural)
αρμάδα (accusative singular)
αρμάδες (accusative plural)
αρμάδα (singular vocative)
αρμάδες (plural vocative)

From Venetan armada or Spanish armada, from Medieval Latin armata.


αρματαγωγό

head

αρματαγωγό • (armatagogó) n (plural αρματαγωγά)

armatagogó (romanization)
αρματαγωγά (plural)
αρματαγωγό (nominative singular)
αρματαγωγά (nominative plural)
αρματαγωγού (genitive singular)
αρματαγωγών (genitive plural)
αρματαγωγό (accusative singular)
αρματαγωγά (accusative plural)
αρματαγωγό (singular vocative)
αρματαγωγά (plural vocative)

(naval, military) landing craft for tanks


αρμάτωμα

αρμάτωμα • (armátoma) n (plural αρματώματα)

armátoma (romanization)
αρματώματα (plural)
αρμάτωμα (nominative singular)
αρματώματα (nominative plural)
αρματώματος (genitive singular)
αρματωμάτων (genitive plural)
αρμάτωμα (accusative singular)
αρματώματα (accusative plural)
αρμάτωμα (singular vocative)
αρματώματα (plural vocative)


αρματωσιά

αρματωσιά • (armatosiá) n (plural αρματωσιές)

armatosiá (romanization)
αρματωσιές (plural)
αρματωσιά (nominative singular)
αρματωσιές (nominative plural)
αρματωσιάς (genitive singular)
αρματωσιών (genitive plural)
αρματωσιά (accusative singular)
αρματωσιές (accusative plural)
αρματωσιά (singular vocative)
αρματωσιές (plural vocative)


αρχικελευστής

αρχικελευστές

αρχικελευστής • (archikelefstís) m or f (plural αρχικελευστές)

el-noun

αρχικελευστές

archikelefstís (romanization)
αρχικελευστές (plural)
αρχικελευστής (nominative singular)
αρχικελευστές (nominative plural)
αρχικελευστή (genitive singular)
αρχικελευστών (genitive plural)
αρχικελευστή (accusative singular)
αρχικελευστές (accusative plural)
αρχικελευστή (singular vocative)
αρχικελευστές (plural vocative)

el-decl-noun

αρχικελευστής

αρχικελευστές

αρχικελευστή

αρχικελευστών

αρχικελευστή

αρχικελευστές

αρχικελευστή

αρχικελευστές

(military, navy) petty officer, NATO military rank OR-8


αρχιεπιστολέας

head

αρχιεπιστολείς

αρχιεπιστολέας • (archiepistoléas) m (plural αρχιεπιστολείς)

el-noun

αρχιεπιστολείς

archiepistoléas (romanization)
αρχιεπιστολείς (plural)
αρχιεπιστολέας (nominative singular)
αρχιεπιστολείς (nominative plural)
αρχιεπιστολέα (genitive singular)
αρχιεπιστολέων (genitive plural)
αρχιεπιστολέα (accusative singular)
αρχιεπιστολείς (accusative plural)
αρχιεπιστολέα (singular vocative)
αρχιεπιστολείς (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιεπιστολέας

αρχιεπιστολείς

αρχιεπιστολέα

αρχιεπιστολέων

αρχιεπιστολέα

αρχιεπιστολείς

αρχιεπιστολέα

αρχιεπιστολείς


αρχιπλοηγός

head

αρχιπλοηγός • (archiploïgós) m (plural αρχιπλοηγοί)

archiploïgós (romanization)
αρχιπλοηγοί (plural)
αρχιπλοηγός (nominative singular)
αρχιπλοηγοί (nominative plural)
αρχιπλοηγού (genitive singular)
αρχιπλοηγών (genitive plural)
αρχιπλοηγό (accusative singular)
αρχιπλοηγούς (accusative plural)
αρχιπλοηγέ (singular vocative)
αρχιπλοηγοί (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιπλοηγούς

Coordinate term: λιμενάρχης (limenárchis)

(naval) chief pilot, captain of the port, commodore


αρματαγωγό πλοίο

head

αρματαγωγά πλοία

αρματαγωγό πλοίο • (armatagogó ploío) n (plural αρματαγωγά πλοία)

el-noun

αρματαγωγά πλοία

armatagogó ploío (romanization)
αρματαγωγά πλοία (plural)