αναλύομαι

head

αναλύομαι • (analýomai)

el-verb

αναλύομαι • (analýomai) passive (past αναλύθηκα, active αναλύω)

analýomai (romanization)
αναλύθηκα (past)
αναλύω (active)


αλαμπουρνέζικα

alampournézika (romanization)
αλαμπουρνέζικα (nominative plural)
αλαμπουρνέζικων (genitive plural)
αλαμπουρνέζικα (accusative plural)
αλαμπουρνέζικα (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αλαμπουρνέζικα

αλαμπουρνέζικων

αλαμπουρνέζικα

αλαμπουρνέζικα

α‧λα‧μπουρ‧νέ‧ζι‧κα

Αυτά μου φαίνονται αλαμπουρνέζικα.

, κινέζικα (kinézika, “chinese”)


περισπωμένη

head

περισπωμένες

περισπωμένη • (perispoméni) f (plural περισπωμένες)

el-noun

περισπωμένες

perispoméni (romanization)
περισπωμένες (plural)
περισπωμένη (nominative singular)
περισπωμένες (nominative plural)
περισπωμένης (genitive singular)
περισπωμένων (genitive plural)
περισπωμένη (accusative singular)
περισπωμένες (accusative plural)
περισπωμένη (singular vocative)
περισπωμένες (plural vocative)

el-decl-noun

περισπωμένες

περισπωμένης

περισπωμένων

περισπωμένες

περισπωμένες

Plural περισπωμένες for the function as modern noun. But as participle, περισπώμενες.

πε‧ρι‧σπω‧μέ‧νη

Substantivised feminine of the ancient participle περισπώμενος (perispṓmenos). (See the ancient περισπωμένη).

(typography, grammar) circumflex ( ͂ ) (a diacritical mark, used in the polytonic script of Greek)


παράθημα

head

παράθημα • (paráthima) n (plural παραθήματα)

paráthima (romanization)
παραθήματα (plural)
παράθημα (nominative singular)
παραθήματα (nominative plural)
παραθήματος (genitive singular)
παραθημάτων (genitive plural)
παράθημα (accusative singular)
παραθήματα (accusative plural)
παράθημα (singular vocative)
παραθήματα (plural vocative)

Calque of New Latin affixum or French affixe, on the basis of επίθημα (epíthima).


απλολογία

απλολογία • (aplología) f (plural απλολογίες)

aplología (romanization)
απλολογίες (plural)
απλολογία (nominative singular)
απλολογίες (nominative plural)
απλολογίας (genitive singular)
απλολογιών (genitive plural)
απλολογία (accusative singular)
απλολογίες (accusative plural)
απλολογία (singular vocative)
απλολογίες (plural vocative)

Borrowed from French haplologie (“haplology”), from Ancient Greek ἁπλόος (haplóos, “simple”) + -λογία (-logía, “knowledge”).


παρατατικός

head

παρατατικός • (paratatikós) m (plural παρατατικοί)

paratatikós (romanization)
παρατατικοί (plural)
παρατατικός (nominative singular)
παρατατικοί (nominative plural)
παρατατικού (genitive singular)
παρατατικών (genitive plural)
παρατατικό (accusative singular)
παρατατικούς (accusative plural)
παρατατικέ (singular vocative)
παρατατικοί (plural vocative)

el-decl-noun

παρατατικούς

Learned borrowing from Koine Greek παρατατικός (paratatikós, “extending, continuing”), from Ancient Greek παρατείνω (parateínō, “to stretch out along”), perhaps via a participle form παρατετακώς (paratetakṓs).

der

(grammar) imperfect, past continuous, past progressive, imperfective past (tense)


αποθ.

αποθ. ρ. (αποθετικό ρήμα) ― apoth. r. (apothetikó ríma) ― deponent verb

αποθετικός αποθετικός#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αποθετικός (apothetikós): deponent


απόδ.

απόδοση απόδοση#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of απόδοση (apódosi): apodosis


απρφ.

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of απαρέμφατο (aparémfato): infinitive


απρμφ.

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek


απλολ.

απλολογία απλολογία#Greek

(linguistics) Abbreviation of απλολογία (aplología): haplology


απόδοση

head

απόδοση • (apódosi) f (plural αποδόσεις)

apódosi (romanization)
αποδόσεις (plural)
απόδοση (nominative singular)
αποδόσεις (nominative plural)
απόδοσης (genitive singular)
αποδόσεων (genitive plural)
απόδοση (accusative singular)
αποδόσεις (accusative plural)
απόδοση (singular vocative)
αποδόσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποδόσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποδόσεως •


απαρ.

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek


απρόσ.

απρόσωπος απρόσωπος#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of απρόσωπος (aprósopos): impersonal


άρθρ.

άρθρο άρθρο#Greek

(grammar) Abbreviation of άρθρο (árthro): article


ρ.

ρήμα ρήμα#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of ρήμα (ríma): verb


αριθ.

αριθμητικός αριθμητικός#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αριθμητικός (arithmitikós): arithmetical


αριθ.

αριθμητική αριθμητική#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αριθμητική (arithmitikí): arithmetic


αριθμ.

αριθμητικός αριθμητικός#Greek


αριθμ.

αριθμητική αριθμητική#Greek


αριθμητικό

head

αριθμητικό • (arithmitikó) n (plural αριθμητικά)

arithmitikó (romanization)
αριθμητικά (plural)
αριθμητικό (nominative singular)
αριθμητικά (nominative plural)
αριθμητικού (genitive singular)
αριθμητικών (genitive plural)
αριθμητικό (accusative singular)
αριθμητικά (accusative plural)
αριθμητικό (singular vocative)
αριθμητικά (plural vocative)


απρόσωπος

απρόσωπος • (aprósopos) m (feminine απρόσωπη, neuter απρόσωπο)

aprósopos (romanization)
απρόσωπη (feminine)
απρόσωπο (neuter)
απρόσωπος (masculine nominative singular)
απρόσωπη (feminine nominative singular)
απρόσωπο (neuter nominative singular)
απρόσωποι (masculine nominative plural)
απρόσωπες (feminine nominative plural)
απρόσωπα (neuter nominative plural)
απρόσωπου (genitive masculine singular)
απρόσωπης (feminine genitive singular)
απρόσωπου (genitive neuter singular)
απρόσωπων (genitive masculine plural)
απρόσωπων (feminine genitive plural)
απρόσωπων (genitive neuter plural)
απρόσωπο (accusative masculine singular)
απρόσωπη (accusative feminine singular)
απρόσωπο (accusative neuter singular)
απρόσωπους (accusative masculine plural)
απρόσωπες (accusative feminine plural)
απρόσωπα (accusative neuter plural)
απρόσωπε (masculine singular vocative)
απρόσωπη (feminine singular vocative)
απρόσωπο (neuter singular vocative)
απρόσωποι (masculine plural vocative)
απρόσωπες (feminine plural vocative)
απρόσωπα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απρόσωπους •

απρόσωπο ρήμα ― aprósopo ríma ― impersonal verb


αρσ.

αρσενικός αρσενικός#Greek

(grammar) Abbreviation of αρσενικός (arsenikós): masculine


αρνητ.

αρνητικός αρνητικός#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αρνητικός (arnitikós): negative, undesirable, disapproving


ΑΡΣ.

αρσενικός αρσενικός#Greek


αρχαιοπρ.

αρχαιοπρεπής αρχαιοπρεπής#Greek

(grammar) Abbreviation of αρχαιοπρεπής (archaioprepís): archaic


αρχαϊστ.

αρχαϊστικός αρχαϊστικός#Greek

(grammar) Abbreviation of αρχαϊστικός (archaïstikós): archaistic


αρχ.

αρχαίος αρχαίος#Greek

(grammar) Abbreviation of αρχαίος (archaíos): ancient


συνίζηση

head

συνίζηση • (synízisi) f (plural συνιζήσεις)

synízisi (romanization)
συνιζήσεις (plural)
συνίζηση (nominative singular)
συνιζήσεις (nominative plural)
συνίζησης (genitive singular)
συνιζήσεων (genitive plural)
συνίζηση (accusative singular)
συνιζήσεις (accusative plural)
συνίζηση (singular vocative)
συνιζήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: συνιζήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συνιζήσεως •


αρχαϊστικός

head

αρχαϊστικός • (archaïstikós) m (feminine αρχαϊστική, neuter αρχαϊστικό)

archaïstikós (romanization)
αρχαϊστική (feminine)
αρχαϊστικό (neuter)
αρχαϊστικός (masculine nominative singular)
αρχαϊστική (feminine nominative singular)
αρχαϊστικό (neuter nominative singular)
αρχαϊστικοί (masculine nominative plural)
αρχαϊστικές (feminine nominative plural)
αρχαϊστικά (neuter nominative plural)
αρχαϊστικού (genitive masculine singular)
αρχαϊστικής (feminine genitive singular)
αρχαϊστικού (genitive neuter singular)
αρχαϊστικών (genitive masculine plural)
αρχαϊστικών (feminine genitive plural)
αρχαϊστικών (genitive neuter plural)
αρχαϊστικό (accusative masculine singular)
αρχαϊστική (accusative feminine singular)
αρχαϊστικό (accusative neuter singular)
αρχαϊστικούς (accusative masculine plural)
αρχαϊστικές (accusative feminine plural)
αρχαϊστικά (accusative neuter plural)
αρχαϊστικέ (masculine singular vocative)
αρχαϊστική (feminine singular vocative)
αρχαϊστικό (neuter singular vocative)
αρχαϊστικοί (masculine plural vocative)
αρχαϊστικές (feminine plural vocative)
αρχαϊστικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαϊστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαϊστικός, etc.)

el-decl-adj-table

αρχαϊστικός •

αρχαϊστική •

αρχαϊστικό •

αρχαϊστικοί •

αρχαϊστικές •

αρχαϊστικά •

αρχαϊστικού •

αρχαϊστικής •

αρχαϊστικού •

αρχαϊστικών •

αρχαϊστικών •

αρχαϊστικών •

αρχαϊστικό •

αρχαϊστική •

αρχαϊστικό •

αρχαϊστικούς •

αρχαϊστικές •

αρχαϊστικά •

αρχαϊστικέ •

αρχαϊστική •

αρχαϊστικό •

αρχαϊστικοί •

αρχαϊστικές •

αρχαϊστικά •


αρχαιοπρεπής

head

αρχαιοπρεπής

αρχαιοπρεπές

αρχαιοπρεπής • (archaioprepís) m (feminine αρχαιοπρεπής, neuter αρχαιοπρεπές)

el-adj

αρχαιοπρεπής

αρχαιοπρεπές

archaioprepís (romanization)
αρχαιοπρεπής (feminine)
αρχαιοπρεπές (neuter)
αρχαιοπρεπής (masculine nominative singular)
αρχαιοπρεπής (feminine nominative singular)
αρχαιοπρεπές (neuter nominative singular)
αρχαιοπρεπείς (masculine nominative plural)
αρχαιοπρεπείς (feminine nominative plural)
αρχαιοπρεπή (neuter nominative plural)
αρχαιοπρεπούς (genitive masculine singular)
αρχαιοπρεπή (genitive masculine singular)
αρχαιοπρεπούς (feminine genitive singular)
αρχαιοπρεπούς (genitive neuter singular)
αρχαιοπρεπών (genitive masculine plural)
αρχαιοπρεπών (feminine genitive plural)
αρχαιοπρεπών (genitive neuter plural)
αρχαιοπρεπή (accusative masculine singular)
αρχαιοπρεπή (accusative feminine singular)
αρχαιοπρεπές (accusative neuter singular)
αρχαιοπρεπείς (accusative masculine plural)
αρχαιοπρεπείς (accusative feminine plural)
αρχαιοπρεπή (accusative neuter plural)
αρχαιοπρεπή (masculine singular vocative)
αρχαιοπρεπής (masculine singular vocative)
αρχαιοπρεπής (feminine singular vocative)
αρχαιοπρεπές (neuter singular vocative)
αρχαιοπρεπείς (masculine plural vocative)
αρχαιοπρεπείς (feminine plural vocative)
αρχαιοπρεπή (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αρχαιοπρεπής

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαιοπρεπής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαιοπρεπής, etc.)

el-decl-adj-table

αρχαιοπρεπής •

αρχαιοπρεπής •

αρχαιοπρεπές •

αρχαιοπρεπείς •

αρχαιοπρεπείς •

αρχαιοπρεπή •

αρχαιοπρεπούς •

αρχαιοπρεπή •

αρχαιοπρεπούς •

αρχαιοπρεπούς •

αρχαιοπρεπών •

αρχαιοπρεπών •

αρχαιοπρεπών •

αρχαιοπρεπή •

αρχαιοπρεπή •

αρχαιοπρεπές •

αρχαιοπρεπείς •

αρχαιοπρεπείς •

αρχαιοπρεπή •

αρχαιοπρεπή •

αρχαιοπρεπής •

αρχαιοπρεπής •

αρχαιοπρεπές •

αρχαιοπρεπείς •

αρχαιοπρεπείς •

αρχαιοπρεπή •

αρ‧χαι‧ο‧πρε‧πής


αρνητικός

head

αρνητικός • (arnitikós) m (feminine αρνητική, neuter αρνητικό)

arnitikós (romanization)
αρνητική (feminine)
αρνητικό (neuter)
αρνητικός (masculine nominative singular)
αρνητική (feminine nominative singular)
αρνητικό (neuter nominative singular)
αρνητικοί (masculine nominative plural)
αρνητικές (feminine nominative plural)
αρνητικά (neuter nominative plural)
αρνητικού (genitive masculine singular)
αρνητικής (feminine genitive singular)
αρνητικού (genitive neuter singular)
αρνητικών (genitive masculine plural)
αρνητικών (feminine genitive plural)
αρνητικών (genitive neuter plural)
αρνητικό (accusative masculine singular)
αρνητική (accusative feminine singular)
αρνητικό (accusative neuter singular)
αρνητικούς (accusative masculine plural)
αρνητικές (accusative feminine plural)
αρνητικά (accusative neuter plural)
αρνητικέ (masculine singular vocative)
αρνητική (feminine singular vocative)
αρνητικό (neuter singular vocative)
αρνητικοί (masculine plural vocative)
αρνητικές (feminine plural vocative)
αρνητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρνητικούς •

αρ‧νη‧τη‧κός

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀρνητικός (arnētikós). The contemporary scientific senses are a semantic loan from French négatif.


δοτική

dotikí (romanization)
δοτικές (plural)
δοτική (nominative singular)
δοτικές (nominative plural)
δοτικής (genitive singular)
δοτικών (genitive plural)
δοτική (accusative singular)
δοτικές (accusative plural)
δοτική (singular vocative)
δοτικές (plural vocative)

From the Ancient Greek δοτῐκή (dotikḗ, “the dative case”).


κανονικός

head

κανονικός • (kanonikós) m (feminine κανονική, neuter κανονικό)

kanonikós (romanization)
κανονική (feminine)
κανονικό (neuter)
κανονικός (masculine nominative singular)
κανονική (feminine nominative singular)
κανονικό (neuter nominative singular)
κανονικοί (masculine nominative plural)
κανονικές (feminine nominative plural)
κανονικά (neuter nominative plural)
κανονικού (genitive masculine singular)
κανονικής (feminine genitive singular)
κανονικού (genitive neuter singular)
κανονικών (genitive masculine plural)
κανονικών (feminine genitive plural)
κανονικών (genitive neuter plural)
κανονικό (accusative masculine singular)
κανονική (accusative feminine singular)
κανονικό (accusative neuter singular)
κανονικούς (accusative masculine plural)
κανονικές (accusative feminine plural)
κανονικά (accusative neuter plural)
κανονικέ (masculine singular vocative)
κανονική (feminine singular vocative)
κανονικό (neuter singular vocative)
κανονικοί (masculine plural vocative)
κανονικές (feminine plural vocative)
κανονικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κανονικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κανονικός, etc.)

el-decl-adj-table

κανονικούς •

κα‧νο‧νι‧κός

From the Ancient Greek κανονικός (kanonikós) from κανών (kanṓn).


λ.

λέξη λέξη#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of λέξη (léxi): word


ευχετικός

head

ευχετικός • (efchetikós) m (feminine ευχετική, neuter ευχετικό)

efchetikós (romanization)
ευχετική (feminine)
ευχετικό (neuter)
ευχετικός (masculine nominative singular)
ευχετική (feminine nominative singular)
ευχετικό (neuter nominative singular)
ευχετικοί (masculine nominative plural)
ευχετικές (feminine nominative plural)
ευχετικά (neuter nominative plural)
ευχετικού (genitive masculine singular)
ευχετικής (feminine genitive singular)
ευχετικού (genitive neuter singular)
ευχετικών (genitive masculine plural)
ευχετικών (feminine genitive plural)
ευχετικών (genitive neuter plural)
ευχετικό (accusative masculine singular)
ευχετική (accusative feminine singular)
ευχετικό (accusative neuter singular)
ευχετικούς (accusative masculine plural)
ευχετικές (accusative feminine plural)
ευχετικά (accusative neuter plural)
ευχετικέ (masculine singular vocative)
ευχετική (feminine singular vocative)
ευχετικό (neuter singular vocative)
ευχετικοί (masculine plural vocative)
ευχετικές (feminine plural vocative)
ευχετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ευχετικούς •

ευ‧χε‧τι‧κός

From ευχέτ(ης) (efchét(is), “who wishes”) + -ικός.


εφετικός

head

εφετικός • (efetikós) m (feminine εφετική, neuter εφετικό)

efetikós (romanization)
εφετική (feminine)
εφετικό (neuter)
εφετικός (masculine nominative singular)
εφετική (feminine nominative singular)
εφετικό (neuter nominative singular)
εφετικοί (masculine nominative plural)
εφετικές (feminine nominative plural)
εφετικά (neuter nominative plural)
εφετικού (genitive masculine singular)
εφετικής (feminine genitive singular)
εφετικού (genitive neuter singular)
εφετικών (genitive masculine plural)
εφετικών (feminine genitive plural)
εφετικών (genitive neuter plural)
εφετικό (accusative masculine singular)
εφετική (accusative feminine singular)
εφετικό (accusative neuter singular)
εφετικούς (accusative masculine plural)
εφετικές (accusative feminine plural)
εφετικά (accusative neuter plural)
εφετικέ (masculine singular vocative)
εφετική (feminine singular vocative)
εφετικό (neuter singular vocative)
εφετικοί (masculine plural vocative)
εφετικές (feminine plural vocative)
εφετικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εφετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εφετικός, etc.)

From Ancient Greek ἐφετικός (ephetikós).


παρακείμενος

head

παρακείμενος • (parakeímenos) m

el-noun

παρακείμενος • (parakeímenos) m

parakeímenos (romanization)
παρακείμενος (nominative singular)
παρακείμενοι (nominative plural)
παρακειμένου (genitive singular)
παρακειμένων (genitive plural)
παρακείμενο (accusative singular)
παρακειμένους (accusative plural)
παρακείμενε (singular vocative)
παρακείμενοι (plural vocative)

el-decl-noun

παρακείμενος

παρακείμενοι

παρακειμένου

παρακειμένων

παρακειμένους

παρακείμενοι

πα‧ρα‧κεί‧με‧νος

Learnedly, from Ancient Greek πᾰρᾰκείμενος. Present participle of παράκειμαι (parákeimai), an ancient middle voice verb. The noun is a substantivization in Hellenistic Koine with ellipsis of χρόνος (khrónos, “tense”).

der

πᾰρᾰκείμενος

Ancient Greek πᾰρᾰκείμενος


διερμηνεία

head

διερμηνεία • (diermineía) f (plural διερμηνείες)

diermineía (romanization)
διερμηνείες (plural)
διερμηνεία (nominative singular)
διερμηνείες (nominative plural)
διερμηνείας (genitive singular)
διερμηνειών (genitive plural)
διερμηνεία (accusative singular)
διερμηνείες (accusative plural)
διερμηνεία (singular vocative)
διερμηνείες (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek διερμηνεία (diermēneía), whence Pontic Greek δα̤ρμενεία (därmeneía).

lbor

(translation studies) interpretation (the discipline or study of translating spoken language)


κλειστός

head

κλειστός • (kleistós) m (feminine κλειστή, neuter κλειστό)

kleistós (romanization)
κλειστή (feminine)
κλειστό (neuter)
κλειστός (masculine nominative singular)
κλειστή (feminine nominative singular)
κλειστό (neuter nominative singular)
κλειστοί (masculine nominative plural)
κλειστές (feminine nominative plural)
κλειστά (neuter nominative plural)
κλειστού (genitive masculine singular)
κλειστής (feminine genitive singular)
κλειστού (genitive neuter singular)
κλειστών (genitive masculine plural)
κλειστών (feminine genitive plural)
κλειστών (genitive neuter plural)
κλειστό (accusative masculine singular)
κλειστή (accusative feminine singular)
κλειστό (accusative neuter singular)
κλειστούς (accusative masculine plural)
κλειστές (accusative feminine plural)
κλειστά (accusative neuter plural)
κλειστέ (masculine singular vocative)
κλειστή (feminine singular vocative)
κλειστό (neuter singular vocative)
κλειστοί (masculine plural vocative)
κλειστές (feminine plural vocative)
κλειστά (neuter plural vocative)

Passive participle of κλείνω (kleíno, “to shut”).


ενεργητική φωνή

ενεργητική φωνή • (energitikí foní) f

el-noun

ενεργητική φωνή • (energitikí foní) f


διαλεκτικός

head

διαλεκτικός • (dialektikós) m (feminine διαλεκτική, neuter διαλεκτικό)

dialektikós (romanization)
διαλεκτική (feminine)
διαλεκτικό (neuter)
διαλεκτικός (masculine nominative singular)
διαλεκτική (feminine nominative singular)
διαλεκτικό (neuter nominative singular)
διαλεκτικοί (masculine nominative plural)
διαλεκτικές (feminine nominative plural)
διαλεκτικά (neuter nominative plural)
διαλεκτικού (genitive masculine singular)
διαλεκτικής (feminine genitive singular)
διαλεκτικού (genitive neuter singular)
διαλεκτικών (genitive masculine plural)
διαλεκτικών (feminine genitive plural)
διαλεκτικών (genitive neuter plural)
διαλεκτικό (accusative masculine singular)
διαλεκτική (accusative feminine singular)
διαλεκτικό (accusative neuter singular)
διαλεκτικούς (accusative masculine plural)
διαλεκτικές (accusative feminine plural)
διαλεκτικά (accusative neuter plural)
διαλεκτικέ (masculine singular vocative)
διαλεκτική (feminine singular vocative)
διαλεκτικό (neuter singular vocative)
διαλεκτικοί (masculine plural vocative)
διαλεκτικές (feminine plural vocative)
διαλεκτικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο διαλεκτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο διαλεκτικός, etc.)

el-decl-adj-table

διαλεκτικός •

διαλεκτική •

διαλεκτικό •

διαλεκτικοί •

διαλεκτικές •

διαλεκτικά •

διαλεκτικού •

διαλεκτικής •

διαλεκτικού •

διαλεκτικών •

διαλεκτικών •

διαλεκτικών •

διαλεκτικό •

διαλεκτική •

διαλεκτικό •

διαλεκτικούς •

διαλεκτικές •

διαλεκτικά •

διαλεκτικέ •

διαλεκτική •

διαλεκτικό •

διαλεκτικοί •

διαλεκτικές •

διαλεκτικά •

Learnedly from διάλεκτ(ος) (diálekt(os)) + -ικός (-ikós), a calque of French dialectal.

af

διάλεκτος<alt:διάλεκτ(ος)>

δι‧α‧λε‧κτι‧κός


ισοσύλλαβος

head

ισοσύλλαβος • (isosýllavos) m (feminine ισοσύλλαβη, neuter ισοσύλλαβο)

isosýllavos (romanization)
ισοσύλλαβη (feminine)
ισοσύλλαβο (neuter)
ισοσύλλαβος (masculine nominative singular)
ισοσύλλαβη (feminine nominative singular)
ισοσύλλαβο (neuter nominative singular)
ισοσύλλαβοι (masculine nominative plural)
ισοσύλλαβες (feminine nominative plural)
ισοσύλλαβα (neuter nominative plural)
ισοσύλλαβου (genitive masculine singular)
ισοσύλλαβης (feminine genitive singular)
ισοσύλλαβου (genitive neuter singular)
ισοσύλλαβων (genitive masculine plural)
ισοσύλλαβων (feminine genitive plural)
ισοσύλλαβων (genitive neuter plural)
ισοσύλλαβο (accusative masculine singular)
ισοσύλλαβη (accusative feminine singular)
ισοσύλλαβο (accusative neuter singular)
ισοσύλλαβους (accusative masculine plural)
ισοσύλλαβες (accusative feminine plural)
ισοσύλλαβα (accusative neuter plural)
ισοσύλλαβε (masculine singular vocative)
ισοσύλλαβη (feminine singular vocative)
ισοσύλλαβο (neuter singular vocative)
ισοσύλλαβοι (masculine plural vocative)
ισοσύλλαβες (feminine plural vocative)
ισοσύλλαβα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ισοσύλλαβος •

ισοσύλλαβη •

ισοσύλλαβο •

ισοσύλλαβοι •

ισοσύλλαβες •

ισοσύλλαβα •

ισοσύλλαβου •

ισοσύλλαβης •

ισοσύλλαβου •

ισοσύλλαβων •

ισοσύλλαβων •

ισοσύλλαβων •

ισοσύλλαβο •

ισοσύλλαβη •

ισοσύλλαβο •

ισοσύλλαβους •

ισοσύλλαβες •

ισοσύλλαβα •

ισοσύλλαβε •

ισοσύλλαβη •

ισοσύλλαβο •

ισοσύλλαβοι •

ισοσύλλαβες •

ισοσύλλαβα •


ανισοσύλλαβος

head

ανισοσύλλαβη

ανισοσύλλαβο

ανισοσύλλαβος • (anisosýllavos) m (feminine ανισοσύλλαβη, neuter ανισοσύλλαβο)

el-adj

ανισοσύλλαβη

ανισοσύλλαβο

anisosýllavos (romanization)
ανισοσύλλαβη (feminine)
ανισοσύλλαβο (neuter)
ανισοσύλλαβος (masculine nominative singular)
ανισοσύλλαβη (feminine nominative singular)
ανισοσύλλαβο (neuter nominative singular)
ανισοσύλλαβοι (masculine nominative plural)
ανισοσύλλαβες (feminine nominative plural)
ανισοσύλλαβα (neuter nominative plural)
ανισοσύλλαβου (genitive masculine singular)
ανισοσύλλαβης (feminine genitive singular)
ανισοσύλλαβου (genitive neuter singular)
ανισοσύλλαβων (genitive masculine plural)
ανισοσύλλαβων (feminine genitive plural)
ανισοσύλλαβων (genitive neuter plural)
ανισοσύλλαβο (accusative masculine singular)
ανισοσύλλαβη (accusative feminine singular)
ανισοσύλλαβο (accusative neuter singular)
ανισοσύλλαβους (accusative masculine plural)
ανισοσύλλαβες (accusative feminine plural)
ανισοσύλλαβα (accusative neuter plural)
ανισοσύλλαβε (masculine singular vocative)
ανισοσύλλαβη (feminine singular vocative)
ανισοσύλλαβο (neuter singular vocative)
ανισοσύλλαβοι (masculine plural vocative)
ανισοσύλλαβες (feminine plural vocative)
ανισοσύλλαβα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανισοσύλλαβος

el-decl-adj-table

ανισοσύλλαβος •

ανισοσύλλαβη •

ανισοσύλλαβο •

ανισοσύλλαβοι •

ανισοσύλλαβες •

ανισοσύλλαβα •

ανισοσύλλαβου •

ανισοσύλλαβης •

ανισοσύλλαβου •

ανισοσύλλαβων •

ανισοσύλλαβων •

ανισοσύλλαβων •

ανισοσύλλαβο •

ανισοσύλλαβη •

ανισοσύλλαβο •

ανισοσύλλαβους •

ανισοσύλλαβες •

ανισοσύλλαβα •

ανισοσύλλαβε •

ανισοσύλλαβη •

ανισοσύλλαβο •

ανισοσύλλαβοι •

ανισοσύλλαβες •

ανισοσύλλαβα •


μεταγραφή

head

μεταγραφή • (metagrafí) f (plural μεταγραφές)

metagrafí (romanization)
μεταγραφές (plural)
μεταγραφή (nominative singular)
μεταγραφές (nominative plural)
μεταγραφής (genitive singular)
μεταγραφών (genitive plural)
μεταγραφή (accusative singular)
μεταγραφές (accusative plural)
μεταγραφή (singular vocative)
μεταγραφές (plural vocative)


μεταγραμματισμός

μεταγραμματισμοί

μεταγραμματισμός • (metagrammatismós) m (plural μεταγραμματισμοί)

el-noun

μεταγραμματισμοί

metagrammatismós (romanization)
μεταγραμματισμοί (plural)
μεταγραμματισμός (nominative singular)
μεταγραμματισμοί (nominative plural)
μεταγραμματισμού (genitive singular)
μεταγραμματισμών (genitive plural)
μεταγραμματισμό (accusative singular)
μεταγραμματισμούς (accusative plural)
μεταγραμματισμέ (singular vocative)
μεταγραμματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μεταγραμματισμός

μεταγραμματισμοί

μεταγραμματισμού

μεταγραμματισμών

μεταγραμματισμό

μεταγραμματισμούς

μεταγραμματισμέ

μεταγραμματισμοί


άγλωσσος

head

άγλωσσος • (áglossos) m

el-adj

άγλωσσος • (áglossos) m

áglossos (romanization)
άγλωσσος (masculine nominative singular)
άγλωσση (feminine nominative singular)
άγλωσσο (neuter nominative singular)
άγλωσσοι (masculine nominative plural)
άγλωσσες (feminine nominative plural)
άγλωσσα (neuter nominative plural)
άγλωσσου (genitive masculine singular)
άγλωσσης (feminine genitive singular)
άγλωσσου (genitive neuter singular)
άγλωσσων (genitive masculine plural)
άγλωσσων (feminine genitive plural)
άγλωσσων (genitive neuter plural)
άγλωσσο (accusative masculine singular)
άγλωσση (accusative feminine singular)
άγλωσσο (accusative neuter singular)
άγλωσσους (accusative masculine plural)
άγλωσσες (accusative feminine plural)
άγλωσσα (accusative neuter plural)
άγλωσσε (masculine singular vocative)
άγλωσση (feminine singular vocative)
άγλωσσο (neuter singular vocative)
άγλωσσοι (masculine plural vocative)
άγλωσσες (feminine plural vocative)
άγλωσσα (neuter plural vocative)

(linguistics) speechless (unable to speak your mother tongue)

(linguistics) having a speech defect (aphasic, stammering, etc)


αγλωσσία

aglossía (romanization)
αγλωσσία (nominative singular)
αγλωσσίας (genitive singular)
αγλωσσία (accusative singular)
αγλωσσία (singular vocative)

(linguistics) speechlessness (inability to speak your mother tongue)


οξεία

oxeía (romanization)
οξείες (plural)
οξεία (nominative singular)
οξείες (nominative plural)
οξείας (genitive singular)
οξειών (genitive plural)
οξεία (accusative singular)
οξείες (accusative plural)
οξεία (singular vocative)
οξείες (plural vocative)

From Ancient Greek ὀξεῖᾰ (oxeîa, “oxia, oxeia”).

inh

(orthography, typography, grammar) ´ (a strong stress accent used in Ancient Greek and sometimes Modern Greek)


προσγράφω

head

προσγράφω • (prosgráfo)

el-verb

προσγράφομαι

προσγράφω • (prosgráfo) (past προσέγραψα, passive προσγράφομαι)

prosgráfo (romanization)
προσέγραψα (past)
προσγράφομαι (passive)
προσγράφω (active first-person imperfective indicative present singular)
προσγράψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προσγράφομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προσγραφώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσγραφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσγράφεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προσγράψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προσγράφεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προσγραφείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσγραφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσγράφει (active imperfective indicative present singular third-person)
προσγράψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προσγράφεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προσγραφεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσγραφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσγράφουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προσγράψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προσγραφόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προσγραφούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσγραφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσγράφετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προσγράψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προσγράφεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσγραφόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσγραφείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσγραφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσγράφουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προσγράφουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προσγράψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσγράψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσγράφονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προσγραφούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγραφούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγραφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγραφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσέγραφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προσέγραψα (active first-person indicative past perfective singular)
προσγραφόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσγραφόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσγράφηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προσγράφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προσέγραφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προσέγραψες (active indicative past perfective second-person singular)
προσγραφόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσγραφόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσγράφηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προσγράφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προσέγραφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προσέγραψε (active indicative past perfective singular third-person)
προσγραφόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσγραφότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσγράφηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσγράφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσγράφαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προσγράψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προσγραφόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προσγραφήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προσγραφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προσγράφατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προσγράψατε (active indicative past perfective plural second-person)
προσγραφόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προσγραφήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προσγραφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προσέγραφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσγράφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσγράφανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσέγραψαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσγράψαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσγράψανε (active indicative past perfective plural third-person)
προσγράφονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προσγραφόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προσγράφηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγραφήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγραφήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγράφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγραφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγραφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προσγράφω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προσγράψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προσγράφομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προσγραφώ (first-person future indicative passive perfective singular)
προσγραφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πρόσγραφε (active imperative imperfective rare second-person singular)
πρόσγραψε (active imperative perfective rare second-person singular)
προσγράψου (imperative passive perfective second-person singular)
προσγράφετε (active imperative imperfective plural second-person)
προσγράψτε (active imperative perfective plural second-person)
προσγράφεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προσγραφείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσγραφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσγράφοντας (active participle present)
έχοντας προσγράψει (active participle past)
προσγεγραμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προσγράψει (active infinitive-aorist)
προσγραφεί (infinitive-aorist passive)
προσγραφτεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek προσγρᾰ́φω. Also, semantic loan from German zuschreiben. Morphologically, from προσ- (“toward”) + γράφω (“write”).

lbor

see passive perfect participle προσγεγραμμένος (prosgegramménos), and the noun προσγεγραμμένη

(grammar, of ancient Greek) to write immediately after another character as adscript


ακατάληκτος

head

ακατάληκτος • (akatáliktos) m (feminine ακατάληκτη, neuter ακατάληκτο)

akatáliktos (romanization)
ακατάληκτη (feminine)
ακατάληκτο (neuter)
ακατάληκτος (masculine nominative singular)
ακατάληκτη (feminine nominative singular)
ακατάληκτο (neuter nominative singular)
ακατάληκτοι (masculine nominative plural)
ακατάληκτες (feminine nominative plural)
ακατάληκτα (neuter nominative plural)
ακατάληκτου (genitive masculine singular)
ακατάληκτης (feminine genitive singular)
ακατάληκτου (genitive neuter singular)
ακατάληκτων (genitive masculine plural)
ακατάληκτων (feminine genitive plural)
ακατάληκτων (genitive neuter plural)
ακατάληκτο (accusative masculine singular)
ακατάληκτη (accusative feminine singular)
ακατάληκτο (accusative neuter singular)
ακατάληκτους (accusative masculine plural)
ακατάληκτες (accusative feminine plural)
ακατάληκτα (accusative neuter plural)
ακατάληκτε (masculine singular vocative)
ακατάληκτη (feminine singular vocative)
ακατάληκτο (neuter singular vocative)
ακατάληκτοι (masculine plural vocative)
ακατάληκτες (feminine plural vocative)
ακατάληκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακατάληκτος •

ακατάληκτη •

ακατάληκτο •

ακατάληκτοι •

ακατάληκτες •

ακατάληκτα •

ακατάληκτου •

ακατάληκτης •

ακατάληκτου •

ακατάληκτων •

ακατάληκτων •

ακατάληκτων •

ακατάληκτο •

ακατάληκτη •

ακατάληκτο •

ακατάληκτους •

ακατάληκτες •

ακατάληκτα •

ακατάληκτε •

ακατάληκτη •

ακατάληκτο •

ακατάληκτοι •

ακατάληκτες •

ακατάληκτα •

From Ancient Greek ἀκατάληκτος (akatálēktos).

(grammar) without ending, without termination


αλληλοπάθεια

head

αλληλοπάθεια • (allilopátheia) f (uncountable)

allilopátheia (romanization)
αλληλοπάθεια (nominative singular)
αλληλοπάθειας (genitive singular)
αλληλοπάθεια (accusative singular)
αλληλοπάθεια (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αλληλοπάθεια

αλληλοπάθειας

αλληλοπάθεια

αλληλοπάθεια

αμοιβαιότητα

f; more common; an international legal term


αυτοπάθεια

head

αυτοπάθεια • (aftopátheia) f (uncountable)

aftopátheia (romanization)
αυτοπάθεια (nominative singular)
αυτοπάθειας (genitive singular)
αυτοπάθεια (accusative singular)
αυτοπάθεια (singular vocative)


αλληλοπαθής αντωνυμία

αλληλοπαθείς αντωνυμίες

αλληλοπαθής αντωνυμία • (allilopathís antonymía) f (plural αλληλοπαθείς αντωνυμίες)

el-noun

αλληλοπαθείς αντωνυμίες

allilopathís antonymía (romanization)
αλληλοπαθείς αντωνυμίες (plural)

en-αλληλοπαθής_αντωνυμία-el-noun-OEMtOIRZ


αυτοπαθής αντωνυμία

head

αυτοπαθείς αντωνυμίες

αυτοπαθής αντωνυμία • (aftopathís antonymía) f (plural αυτοπαθείς αντωνυμίες)

el-noun

αυτοπαθείς αντωνυμίες

aftopathís antonymía (romanization)
αυτοπαθείς αντωνυμίες (plural)


αυτοπαθής

head

αυτοπαθής • (aftopathís) m (feminine αυτοπαθής, neuter αυτοπαθές)

aftopathís (romanization)
αυτοπαθής (feminine)
αυτοπαθές (neuter)
αυτοπαθής (masculine nominative singular)
αυτοπαθής (feminine nominative singular)
αυτοπαθές (neuter nominative singular)
αυτοπαθείς (masculine nominative plural)
αυτοπαθείς (feminine nominative plural)
αυτοπαθή (neuter nominative plural)
αυτοπαθούς (genitive masculine singular)
αυτοπαθή (genitive masculine singular)
αυτοπαθούς (feminine genitive singular)
αυτοπαθούς (genitive neuter singular)
αυτοπαθών (genitive masculine plural)
αυτοπαθών (feminine genitive plural)
αυτοπαθών (genitive neuter plural)
αυτοπαθή (accusative masculine singular)
αυτοπαθή (accusative feminine singular)
αυτοπαθές (accusative neuter singular)
αυτοπαθείς (accusative masculine plural)
αυτοπαθείς (accusative feminine plural)
αυτοπαθή (accusative neuter plural)
αυτοπαθή (masculine singular vocative)
αυτοπαθής (masculine singular vocative)
αυτοπαθής (feminine singular vocative)
αυτοπαθές (neuter singular vocative)
αυτοπαθείς (masculine plural vocative)
αυτοπαθείς (feminine plural vocative)
αυτοπαθή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αυτοπαθείς •

αυτοπαθείς •

αυτοπαθούς •

αυτοπαθούς •

αυτοπαθούς •

αυτοπαθείς •

αυτοπαθείς •

αυτοπαθείς •

αυτοπαθείς •

αυτοπαθής αντωνυμία ― aftopathís antonymía ― reflexive pronoun


αλληλοπαθής

head

αλληλοπαθής • (allilopathís) m (feminine αλληλοπαθής, neuter αλληλοπαθές)

allilopathís (romanization)
αλληλοπαθής (feminine)
αλληλοπαθές (neuter)
αλληλοπαθής (masculine nominative singular)
αλληλοπαθής (feminine nominative singular)
αλληλοπαθές (neuter nominative singular)
αλληλοπαθείς (masculine nominative plural)
αλληλοπαθείς (feminine nominative plural)
αλληλοπαθή (neuter nominative plural)
αλληλοπαθούς (genitive masculine singular)
αλληλοπαθή (genitive masculine singular)
αλληλοπαθούς (feminine genitive singular)
αλληλοπαθούς (genitive neuter singular)
αλληλοπαθών (genitive masculine plural)
αλληλοπαθών (feminine genitive plural)
αλληλοπαθών (genitive neuter plural)
αλληλοπαθή (accusative masculine singular)
αλληλοπαθή (accusative feminine singular)
αλληλοπαθές (accusative neuter singular)
αλληλοπαθείς (accusative masculine plural)
αλληλοπαθείς (accusative feminine plural)
αλληλοπαθή (accusative neuter plural)
αλληλοπαθή (masculine singular vocative)
αλληλοπαθής (masculine singular vocative)
αλληλοπαθής (feminine singular vocative)
αλληλοπαθές (neuter singular vocative)
αλληλοπαθείς (masculine plural vocative)
αλληλοπαθείς (feminine plural vocative)
αλληλοπαθή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλληλοπαθής •

αλληλοπαθής •

αλληλοπαθές •

αλληλοπαθείς •

αλληλοπαθείς •

αλληλοπαθή •

αλληλοπαθούς •

αλληλοπαθή •

αλληλοπαθούς •

αλληλοπαθούς •

αλληλοπαθών •

αλληλοπαθών •

αλληλοπαθών •

αλληλοπαθή •

αλληλοπαθή •

αλληλοπαθές •

αλληλοπαθείς •

αλληλοπαθείς •

αλληλοπαθή •

αλληλοπαθή •

αλληλοπαθής •

αλληλοπαθής •

αλληλοπαθές •

αλληλοπαθείς •

αλληλοπαθείς •

αλληλοπαθή •


προσωπικός

head

προσωπικός • (prosopikós) m (feminine προσωπική, neuter προσωπικό)

prosopikós (romanization)
προσωπική (feminine)
προσωπικό (neuter)
προσωπικός (masculine nominative singular)
προσωπική (feminine nominative singular)
προσωπικό (neuter nominative singular)
προσωπικοί (masculine nominative plural)
προσωπικές (feminine nominative plural)
προσωπικά (neuter nominative plural)
προσωπικού (genitive masculine singular)
προσωπικής (feminine genitive singular)
προσωπικού (genitive neuter singular)
προσωπικών (genitive masculine plural)
προσωπικών (feminine genitive plural)
προσωπικών (genitive neuter plural)
προσωπικό (accusative masculine singular)
προσωπική (accusative feminine singular)
προσωπικό (accusative neuter singular)
προσωπικούς (accusative masculine plural)
προσωπικές (accusative feminine plural)
προσωπικά (accusative neuter plural)
προσωπικέ (masculine singular vocative)
προσωπική (feminine singular vocative)
προσωπικό (neuter singular vocative)
προσωπικοί (masculine plural vocative)
προσωπικές (feminine plural vocative)
προσωπικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
προσωπικότερος (masculine nominative singular)
προσωπικότερη (feminine nominative singular)
προσωπικότερο (neuter nominative singular)
προσωπικότεροι (masculine nominative plural)
προσωπικότερες (feminine nominative plural)
προσωπικότερα (neuter nominative plural)
προσωπικότερου (genitive masculine singular)
προσωπικότερης (feminine genitive singular)
προσωπικότερου (genitive neuter singular)
προσωπικότερων (genitive masculine plural)
προσωπικότερων (feminine genitive plural)
προσωπικότερων (genitive neuter plural)
προσωπικότερο (accusative masculine singular)
προσωπικότερη (accusative feminine singular)
προσωπικότερο (accusative neuter singular)
προσωπικότερους (accusative masculine plural)
προσωπικότερες (accusative feminine plural)
προσωπικότερα (accusative neuter plural)
προσωπικότερε (masculine singular vocative)
προσωπικότερη (feminine singular vocative)
προσωπικότερο (neuter singular vocative)
προσωπικότεροι (masculine plural vocative)
προσωπικότερες (feminine plural vocative)
προσωπικότερα (neuter plural vocative)
προσωπικότατος (masculine nominative singular)
προσωπικότατη (feminine nominative singular)
προσωπικότατο (neuter nominative singular)
προσωπικότατοι (masculine nominative plural)
προσωπικότατες (feminine nominative plural)
προσωπικότατα (neuter nominative plural)
προσωπικότατου (genitive masculine singular)
προσωπικότατης (feminine genitive singular)
προσωπικότατου (genitive neuter singular)
προσωπικότατων (genitive masculine plural)
προσωπικότατων (feminine genitive plural)
προσωπικότατων (genitive neuter plural)
προσωπικότατο (accusative masculine singular)
προσωπικότατη (accusative feminine singular)
προσωπικότατο (accusative neuter singular)
προσωπικότατους (accusative masculine plural)
προσωπικότατες (accusative feminine plural)
προσωπικότατα (accusative neuter plural)
προσωπικότατε (masculine singular vocative)
προσωπικότατη (feminine singular vocative)
προσωπικότατο (neuter singular vocative)
προσωπικότατοι (masculine plural vocative)
προσωπικότατες (feminine plural vocative)
προσωπικότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

προσωπικότερ

προσωπικότατ

el-decl-adj-a

προσωπικότερ

προσωπικότατ

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο προσωπικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο προσωπικός, etc.)

el-decl-adj-table

προσωπικός •

προσωπικοί •

προσωπικές •

προσωπικού •

προσωπικής •

προσωπικού •

προσωπικών •

προσωπικών •

προσωπικών •

προσωπικούς •

προσωπικές •

προσωπικοί •

προσωπικές •

el-decl-adj-degrees

προσωπικότερ

προσωπικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

προσωπικότερ

el-decl-adj-table

προσωπικότερος •

προσωπικότερη •

προσωπικότερο •

προσωπικότεροι •

προσωπικότερες •

προσωπικότερα •

προσωπικότερου •

προσωπικότερης •

προσωπικότερου •

προσωπικότερων •

προσωπικότερων •

προσωπικότερων •

προσωπικότερο •

προσωπικότερη •

προσωπικότερο •

προσωπικότερους •

προσωπικότερες •

προσωπικότερα •

προσωπικότερε •

προσωπικότερη •

προσωπικότερο •

προσωπικότεροι •

προσωπικότερες •

προσωπικότερα •

el-decl-adj-ος-η-ο

προσωπικότατ

el-decl-adj-table

προσωπικότατος •

προσωπικότατη •

προσωπικότατο •

προσωπικότατοι •

προσωπικότατες •

προσωπικότατα •

προσωπικότατου •

προσωπικότατης •

προσωπικότατου •

προσωπικότατων •

προσωπικότατων •

προσωπικότατων •

προσωπικότατο •

προσωπικότατη •

προσωπικότατο •

προσωπικότατους •

προσωπικότατες •

προσωπικότατα •

προσωπικότατε •

προσωπικότατη •

προσωπικότατο •

προσωπικότατοι •

προσωπικότατες •

προσωπικότατα •

προσωπική αντωνυμία ― prosopikí antonymía ― personal pronoun


διπλασιασμός

head

διπλασιασμοί

διπλασιασμός • (diplasiasmós) m (plural διπλασιασμοί)

el-noun

διπλασιασμοί

diplasiasmós (romanization)
διπλασιασμοί (plural)
διπλασιασμός (nominative singular)
διπλασιασμοί (nominative plural)
διπλασιασμού (genitive singular)
διπλασιασμών (genitive plural)
διπλασιασμό (accusative singular)
διπλασιασμούς (accusative plural)
διπλασιασμέ (singular vocative)
διπλασιασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

διπλασιασμός

διπλασιασμοί

διπλασιασμού

διπλασιασμών

διπλασιασμούς

διπλασιασμοί


πλαγιάζω

head

πλαγιάζω • (plagiázo)

el-verb

πλαγιάζω • (plagiázo) (past πλαγίασα, passive —)

plagiázo (romanization)
πλαγίασα (past)
πλαγιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
πλαγιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πλαγιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πλαγιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πλαγιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
πλαγιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πλαγιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πλαγιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πλαγιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πλαγιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πλαγιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πλαγίασα (active first-person indicative past perfective singular)
πλαγίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πλαγίασες (active indicative past perfective second-person singular)
πλαγίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πλαγίασε (active indicative past perfective singular third-person)
πλαγιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πλαγιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πλαγιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πλαγιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πλαγίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πλαγιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πλαγιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πλαγίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
πλαγίασε (active imperative perfective second-person singular)
πλαγιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
πλαγιάστε (active imperative perfective plural second-person)
πλαγιάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πλαγιάσει (active indeclinable participle perfect)
πλαγιασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
πλαγιάσει (infinitive-aorist)

From Hellenistic Koine Greek πλαγιάζω (plagiázō, “turn sideways”). The sense "lean", since Medieval times.

inh

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

(grammar, syntax, linguistics, transitive) to use indirect speech


αφορά

head

αφορά • (aforá)

el-verb

αφορά • (aforá) (imperfect αφορούσε) found only in the imperfective tenses

aforá (romanization)
αφορούσε (imperfect)
αφορά (present singular third-person)
αφορούν (plural present third-person)
αφορούνε (informal plural present third-person)
αφορούσε (imperfect singular third-person)
αφορούσαν (imperfect plural third-person)
αφορούσανε (imperfect informal plural third-person)

Third persons from Ancient Greek ἀφοράω, ἀφορῶ (aphoráō, aphorô, “look at carefully”). Morphologically, from αφ- (απο-) (prefix, here emphasizing) + the ancient ὁράω, ὁρῶ (horáō, horô, “look”). Semantic loan from French regarder (ça me regarde) or concerner (en ce qui concerne)

der

ἀφοράω, ἀφορῶ

Η διάσκεψη αφορά σε πολλά θέματα, κυρίως στην οικονομική κατάσταση.

The conference is about many issues, mainly about the economical situation.

I diáskepsi aforá se pollá thémata, kyríos stin oikonomikí katástasi.

(transitive, intransitive) to be concerning, to be about

to be concerning, to be about
[with σε (se)]


μετβ.

μεταβατικός μεταβατικός#Greek

(grammar) Abbreviation of μεταβατικός (metavatikós): transitive (verb)


μτβ.

μεταβατικός μεταβατικός#Greek


μεταβατικός

head

μεταβατικός • (metavatikós) m (feminine μεταβατική, neuter μεταβατικό)

metavatikós (romanization)
μεταβατική (feminine)
μεταβατικό (neuter)
μεταβατικός (masculine nominative singular)
μεταβατική (feminine nominative singular)
μεταβατικό (neuter nominative singular)
μεταβατικοί (masculine nominative plural)
μεταβατικές (feminine nominative plural)
μεταβατικά (neuter nominative plural)
μεταβατικού (genitive masculine singular)
μεταβατικής (feminine genitive singular)
μεταβατικού (genitive neuter singular)
μεταβατικών (genitive masculine plural)
μεταβατικών (feminine genitive plural)
μεταβατικών (genitive neuter plural)
μεταβατικό (accusative masculine singular)
μεταβατική (accusative feminine singular)
μεταβατικό (accusative neuter singular)
μεταβατικούς (accusative masculine plural)
μεταβατικές (accusative feminine plural)
μεταβατικά (accusative neuter plural)
μεταβατικέ (masculine singular vocative)
μεταβατική (feminine singular vocative)
μεταβατικό (neuter singular vocative)
μεταβατικοί (masculine plural vocative)
μεταβατικές (feminine plural vocative)
μεταβατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μεταβατικός •

μεταβατική •

μεταβατικό •

μεταβατικοί •

μεταβατικές •

μεταβατικά •

μεταβατικού •

μεταβατικής •

μεταβατικού •

μεταβατικών •

μεταβατικών •

μεταβατικών •

μεταβατικό •

μεταβατική •

μεταβατικό •

μεταβατικούς •

μεταβατικές •

μεταβατικά •

μεταβατικέ •

μεταβατική •

μεταβατικό •

μεταβατικοί •

μεταβατικές •

μεταβατικά •

Αυτό είναι ένα μεταβατικό ρήμα.


χασμωδία

head

χασμωδία • (chasmodía) f (plural χασμωδίες)

chasmodía (romanization)
χασμωδίες (plural)
χασμωδία (nominative singular)
χασμωδίες (nominative plural)
χασμωδίας (genitive singular)
χασμωδιών (genitive plural)
χασμωδία (accusative singular)
χασμωδίες (accusative plural)
χασμωδία (singular vocative)
χασμωδίες (plural vocative)


αμφισημία

αμφισημία • (amfisimía) f (plural αμφισημίες)

amfisimía (romanization)
αμφισημίες (plural)
αμφισημία (nominative singular)
αμφισημίες (nominative plural)
αμφισημίας (genitive singular)
αμφισημιών (genitive plural)
αμφισημία (accusative singular)
αμφισημίες (accusative plural)
αμφισημία (singular vocative)
αμφισημίες (plural vocative)


αμφίσημος

αμφίσημος • (amfísimos) m (feminine αμφίσημη, neuter αμφίσημο)

amfísimos (romanization)
αμφίσημη (feminine)
αμφίσημο (neuter)
αμφίσημος (masculine nominative singular)
αμφίσημη (feminine nominative singular)
αμφίσημο (neuter nominative singular)
αμφίσημοι (masculine nominative plural)
αμφίσημες (feminine nominative plural)
αμφίσημα (neuter nominative plural)
αμφίσημου (genitive masculine singular)
αμφίσημης (feminine genitive singular)
αμφίσημου (genitive neuter singular)
αμφίσημων (genitive masculine plural)
αμφίσημων (feminine genitive plural)
αμφίσημων (genitive neuter plural)
αμφίσημο (accusative masculine singular)
αμφίσημη (accusative feminine singular)
αμφίσημο (accusative neuter singular)
αμφίσημους (accusative masculine plural)
αμφίσημες (accusative feminine plural)
αμφίσημα (accusative neuter plural)
αμφίσημε (masculine singular vocative)
αμφίσημη (feminine singular vocative)
αμφίσημο (neuter singular vocative)
αμφίσημοι (masculine plural vocative)
αμφίσημες (feminine plural vocative)
αμφίσημα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμφίσημους •

(grammar) describes ambiguous words or phrases


ευκτική

head

ευκτική • (efktikí) f (plural ευκτικές)

el-noun

ευκτική • (efktikí) f (plural ευκτικές)

efktikí (romanization)
ευκτικές (plural)
ευκτική (nominative singular)
ευκτικές (nominative plural)
ευκτικής (genitive singular)
ευκτικών (genitive plural)
ευκτική (accusative singular)
ευκτικές (accusative plural)
ευκτική (singular vocative)
ευκτικές (plural vocative)

From Ancient Greek εὐκτική (euktikḗ), by ellipsis, from the phrase εὐκτική [ἔγκλισις].


αντιμετάθεση

head

αντιμεταθέσεις

αντιμετάθεση • (antimetáthesi) f (plural αντιμεταθέσεις)

el-noun

αντιμεταθέσεις

antimetáthesi (romanization)
αντιμεταθέσεις (plural)
αντιμετάθεση (nominative singular)
αντιμεταθέσεις (nominative plural)
αντιμετάθεσης (genitive singular)
αντιμεταθέσεων (genitive plural)
αντιμετάθεση (accusative singular)
αντιμεταθέσεις (accusative plural)
αντιμετάθεση (singular vocative)
αντιμεταθέσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

αντιμετάθεση

αντιμεταθέσεις

αντιμετάθεσης

αντιμεταθέσεων

αντιμετάθεση

αντιμεταθέσεις

αντιμετάθεση

αντιμεταθέσεις

Older or formal genitive singular: αντιμεταθέσεως •

From αντί (antí) + μετάθεση (metáthesi).

(linguistics, phonology) metathesis (interversion of two sounds)


ουσιαστικοποίηση

head

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίηση • (ousiastikopoíisi) f (plural ουσιαστικοποιήσεις)

el-noun

ουσιαστικοποιήσεις

ousiastikopoíisi (romanization)
ουσιαστικοποιήσεις (plural)
ουσιαστικοποίηση (nominative singular)
ουσιαστικοποιήσεις (nominative plural)
ουσιαστικοποίησης (genitive singular)
ουσιαστικοποιήσεων (genitive plural)
ουσιαστικοποίηση (accusative singular)
ουσιαστικοποιήσεις (accusative plural)
ουσιαστικοποίηση (singular vocative)
ουσιαστικοποιήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίησης

ουσιαστικοποιήσεων

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ουσιαστικοποιήσεως •

ου‧σι‧α‧στι‧κο‧ποί‧η‧ση

From ουσιαστικό (ousiastikó, “substantive”) + ποίηση (poíisi).

af

(grammar, linguistic morphology) nominalization, substantivization


παρετυμολογία

head

παρετυμολογίες

παρετυμολογία • (paretymología) f (plural παρετυμολογίες)

el-noun

παρετυμολογίες

paretymología (romanization)
παρετυμολογίες (plural)
παρετυμολογία (nominative singular)
παρετυμολογίες (nominative plural)
παρετυμολογίας (genitive singular)
παρετυμολογιών (genitive plural)
παρετυμολογία (accusative singular)
παρετυμολογίες (accusative plural)
παρετυμολογία (singular vocative)
παρετυμολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

παρετυμολογία

παρετυμολογίες

παρετυμολογίας

παρετυμολογιών

παρετυμολογία

παρετυμολογίες

παρετυμολογία

παρετυμολογίες

πα‧ρε‧τυ‧μο‧λο‧γί‧α

From παρ- (par-) + ετυμολογία (etymología), calque of German Volksetymologie. First attested 1874.

(linguistics, lexicography) folk etymology (false etymology that incorrectly explains the origin of a word)


χειλικός

head

χειλικός • (cheilikós) m (feminine χειλική, neuter χειλικό)

cheilikós (romanization)
χειλική (feminine)
χειλικό (neuter)
χειλικός (masculine nominative singular)
χειλική (feminine nominative singular)
χειλικό (neuter nominative singular)
χειλικοί (masculine nominative plural)
χειλικές (feminine nominative plural)
χειλικά (neuter nominative plural)
χειλικού (genitive masculine singular)
χειλικής (feminine genitive singular)
χειλικού (genitive neuter singular)
χειλικών (genitive masculine plural)
χειλικών (feminine genitive plural)
χειλικών (genitive neuter plural)
χειλικό (accusative masculine singular)
χειλική (accusative feminine singular)
χειλικό (accusative neuter singular)
χειλικούς (accusative masculine plural)
χειλικές (accusative feminine plural)
χειλικά (accusative neuter plural)
χειλικέ (masculine singular vocative)
χειλική (feminine singular vocative)
χειλικό (neuter singular vocative)
χειλικοί (masculine plural vocative)
χειλικές (feminine plural vocative)
χειλικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο χειλικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο χειλικός, etc.)

From χείλι (cheíli, “lip”) + -ικός (-ikós).


αναβιβάζω

head

αναβιβάζω • (anavivázo)

el-verb

αναβιβάζομαι

αναβιβάζω • (anavivázo) (past αναβίβασα, passive αναβιβάζομαι)

anavivázo (romanization)
αναβίβασα (past)
αναβιβάζομαι (passive)
αναβιβάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναβιβάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναβιβάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναβιβαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναβιβάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναβιβάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναβιβάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναβιβαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναβιβάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναβιβάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναβιβαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναβιβάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναβιβάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναβιβαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναβιβαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναβιβάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναβιβάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναβιβαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβιβαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβίβαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναβίβασα (active first-person indicative past perfective singular)
αναβιβαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναβίβαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναβίβασες (active indicative past perfective second-person singular)
αναβιβαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναβίβαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναβίβασε (active indicative past perfective singular third-person)
αναβιβαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναβιβάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναβιβάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναβιβαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναβιβαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναβιβάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναβιβάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναβιβαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναβιβαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναβίβαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβίβασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναβιβαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναβιβάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναβιβάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναβιβάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναβιβάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναβιβαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναβίβαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναβίβασε (active imperative perfective second-person singular)
αναβιβάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναβιβάστε (active imperative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναβιβαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζοντας (active participle present)
έχοντας αναβιβάσει (active participle past)
αναβιβασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναβιβάσει (active infinitive-aorist)
αναβιβαστεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧βι‧βά‧ζω

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναβιβάζω (anabibázō). By surface analysis, ανα- (“re-”) + βιβάζω (“cause to mount”).

surf

(phonology, grammar) to move (the accent) to previous syllable


υποκειμενικός

head

υποκειμενική

υποκειμενικό

υποκειμενικός • (ypokeimenikós) m (feminine υποκειμενική, neuter υποκειμενικό)

el-adj

υποκειμενική

υποκειμενικό

ypokeimenikós (romanization)
υποκειμενική (feminine)
υποκειμενικό (neuter)
υποκειμενικός (masculine nominative singular)
υποκειμενική (feminine nominative singular)
υποκειμενικό (neuter nominative singular)
υποκειμενικοί (masculine nominative plural)
υποκειμενικές (feminine nominative plural)
υποκειμενικά (neuter nominative plural)
υποκειμενικού (genitive masculine singular)
υποκειμενικής (feminine genitive singular)
υποκειμενικού (genitive neuter singular)
υποκειμενικών (genitive masculine plural)
υποκειμενικών (feminine genitive plural)
υποκειμενικών (genitive neuter plural)
υποκειμενικό (accusative masculine singular)
υποκειμενική (accusative feminine singular)
υποκειμενικό (accusative neuter singular)
υποκειμενικούς (accusative masculine plural)
υποκειμενικές (accusative feminine plural)
υποκειμενικά (accusative neuter plural)
υποκειμενικέ (masculine singular vocative)
υποκειμενική (feminine singular vocative)
υποκειμενικό (neuter singular vocative)
υποκειμενικοί (masculine plural vocative)
υποκειμενικές (feminine plural vocative)
υποκειμενικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
υποκειμενικότερος (masculine nominative singular)
υποκειμενικότερη (feminine nominative singular)
υποκειμενικότερο (neuter nominative singular)
υποκειμενικότεροι (masculine nominative plural)
υποκειμενικότερες (feminine nominative plural)
υποκειμενικότερα (neuter nominative plural)
υποκειμενικότερου (genitive masculine singular)
υποκειμενικότερης (feminine genitive singular)
υποκειμενικότερου (genitive neuter singular)
υποκειμενικότερων (genitive masculine plural)
υποκειμενικότερων (feminine genitive plural)
υποκειμενικότερων (genitive neuter plural)
υποκειμενικότερο (accusative masculine singular)
υποκειμενικότερη (accusative feminine singular)
υποκειμενικότερο (accusative neuter singular)
υποκειμενικότερους (accusative masculine plural)
υποκειμενικότερες (accusative feminine plural)
υποκειμενικότερα (accusative neuter plural)
υποκειμενικότερε (masculine singular vocative)
υποκειμενικότερη (feminine singular vocative)
υποκειμενικότερο (neuter singular vocative)
υποκειμενικότεροι (masculine plural vocative)
υποκειμενικότερες (feminine plural vocative)
υποκειμενικότερα (neuter plural vocative)
υποκειμενικότατος (masculine nominative singular)
υποκειμενικότατη (feminine nominative singular)
υποκειμενικότατο (neuter nominative singular)
υποκειμενικότατοι (masculine nominative plural)
υποκειμενικότατες (feminine nominative plural)
υποκειμενικότατα (neuter nominative plural)
υποκειμενικότατου (genitive masculine singular)
υποκειμενικότατης (feminine genitive singular)
υποκειμενικότατου (genitive neuter singular)
υποκειμενικότατων (genitive masculine plural)
υποκειμενικότατων (feminine genitive plural)
υποκειμενικότατων (genitive neuter plural)
υποκειμενικότατο (accusative masculine singular)
υποκειμενικότατη (accusative feminine singular)
υποκειμενικότατο (accusative neuter singular)
υποκειμενικότατους (accusative masculine plural)
υποκειμενικότατες (accusative feminine plural)
υποκειμενικότατα (accusative neuter plural)
υποκειμενικότατε (masculine singular vocative)
υποκειμενικότατη (feminine singular vocative)
υποκειμενικότατο (neuter singular vocative)
υποκειμενικότατοι (masculine plural vocative)
υποκειμενικότατες (feminine plural vocative)
υποκειμενικότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-a

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-positive

Declension of υποκειμενικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υποκειμενικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υποκειμενικός, etc.)

el-decl-adj-table

υποκειμενικός •

υποκειμενική •

υποκειμενικό •

υποκειμενικοί •

υποκειμενικές •

υποκειμενικά •

υποκειμενικού •

υποκειμενικής •

υποκειμενικού •

υποκειμενικών •

υποκειμενικών •

υποκειμενικών •

υποκειμενικό •

υποκειμενική •

υποκειμενικό •

υποκειμενικούς •

υποκειμενικές •

υποκειμενικά •

υποκειμενικέ •

υποκειμενική •

υποκειμενικό •

υποκειμενικοί •

υποκειμενικές •

υποκειμενικά •

el-decl-adj-degrees

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

υποκειμενικότερ

el-decl-adj-table

υποκειμενικότερος •

υποκειμενικότερη •

υποκειμενικότερο •

υποκειμενικότεροι •

υποκειμενικότερες •

υποκειμενικότερα •

υποκειμενικότερου •

υποκειμενικότερης •

υποκειμενικότερου •

υποκειμενικότερων •

υποκειμενικότερων •

υποκειμενικότερων •

υποκειμενικότερο •

υποκειμενικότερη •

υποκειμενικότερο •

υποκειμενικότερους •

υποκειμενικότερες •

υποκειμενικότερα •

υποκειμενικότερε •

υποκειμενικότερη •

υποκειμενικότερο •

υποκειμενικότεροι •

υποκειμενικότερες •

υποκειμενικότερα •

el-decl-adj-ος-η-ο

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-table

υποκειμενικότατος •

υποκειμενικότατη •

υποκειμενικότατο •

υποκειμενικότατοι •

υποκειμενικότατες •

υποκειμενικότατα •

υποκειμενικότατου •

υποκειμενικότατης •

υποκειμενικότατου •

υποκειμενικότατων •

υποκειμενικότατων •

υποκειμενικότατων •

υποκειμενικότατο •

υποκειμενικότατη •

υποκειμενικότατο •

υποκειμενικότατους •

υποκειμενικότατες •

υποκειμενικότατα •

υποκειμενικότατε •

υποκειμενικότατη •

υποκειμενικότατο •

υποκειμενικότατοι •

υποκειμενικότατες •

υποκειμενικότατα •

From υποκείμενο (ypokeímeno, “subject”) + -ικός (-ikós).

af

(grammar) relating to the subject of a sentence


αφομοίωση

head

αφομοίωση • (afomoíosi) f (plural αφομοιώσεις)

afomoíosi (romanization)
αφομοιώσεις (plural)
αφομοίωση (nominative singular)
αφομοιώσεις (nominative plural)
αφομοίωσης (genitive singular)
αφομοιώσεων (genitive plural)
αφομοίωση (accusative singular)
αφομοιώσεις (accusative plural)
αφομοίωση (singular vocative)
αφομοιώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αφομοιώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αφομοιώσεως •

From Ancient Greek ἀφομοίωσις (aphomoíōsis). Semantic loan from French assimilation.


μακρόχρονος

head

μακρόχρονος • (makróchronos) m (feminine μακρόχρονη, neuter μακρόχρονο)

makróchronos (romanization)
μακρόχρονη (feminine)
μακρόχρονο (neuter)
μακρόχρονος (masculine nominative singular)
μακρόχρονη (feminine nominative singular)
μακρόχρονο (neuter nominative singular)
μακρόχρονοι (masculine nominative plural)
μακρόχρονες (feminine nominative plural)
μακρόχρονα (neuter nominative plural)
μακρόχρονου (genitive masculine singular)
μακρόχρονης (feminine genitive singular)
μακρόχρονου (genitive neuter singular)
μακρόχρονων (genitive masculine plural)
μακρόχρονων (feminine genitive plural)
μακρόχρονων (genitive neuter plural)
μακρόχρονο (accusative masculine singular)
μακρόχρονη (accusative feminine singular)
μακρόχρονο (accusative neuter singular)
μακρόχρονους (accusative masculine plural)
μακρόχρονες (accusative feminine plural)
μακρόχρονα (accusative neuter plural)
μακρόχρονε (masculine singular vocative)
μακρόχρονη (feminine singular vocative)
μακρόχρονο (neuter singular vocative)
μακρόχρονοι (masculine plural vocative)
μακρόχρονες (feminine plural vocative)
μακρόχρονα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μακρόχρονος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μακρόχρονος, etc.)

el-decl-adj-table

μακρόχρονος •

μακρόχρονη •

μακρόχρονο •

μακρόχρονοι •

μακρόχρονες •

μακρόχρονα •

μακρόχρονου •

μακρόχρονης •

μακρόχρονου •

μακρόχρονων •

μακρόχρονων •

μακρόχρονων •

μακρόχρονο •

μακρόχρονη •

μακρόχρονο •

μακρόχρονους •

μακρόχρονες •

μακρόχρονα •

μακρόχρονε •

μακρόχρονη •

μακρόχρονο •

μακρόχρονοι •

μακρόχρονες •

μακρόχρονα •

From μακρός (makrós, “long”) + χρόνος (chrónos).

af

(phonetics, phonology) long (of a vowel, of a sound)


βραχύχρονος

head

βραχύχρονος • (vrachýchronos) m (feminine βραχύχρονη, neuter βραχύχρονο)

vrachýchronos (romanization)
βραχύχρονη (feminine)
βραχύχρονο (neuter)
βραχύχρονος (masculine nominative singular)
βραχύχρονη (feminine nominative singular)
βραχύχρονο (neuter nominative singular)
βραχύχρονοι (masculine nominative plural)
βραχύχρονες (feminine nominative plural)
βραχύχρονα (neuter nominative plural)
βραχύχρονου (genitive masculine singular)
βραχύχρονης (feminine genitive singular)
βραχύχρονου (genitive neuter singular)
βραχύχρονων (genitive masculine plural)
βραχύχρονων (feminine genitive plural)
βραχύχρονων (genitive neuter plural)
βραχύχρονο (accusative masculine singular)
βραχύχρονη (accusative feminine singular)
βραχύχρονο (accusative neuter singular)
βραχύχρονους (accusative masculine plural)
βραχύχρονες (accusative feminine plural)
βραχύχρονα (accusative neuter plural)
βραχύχρονε (masculine singular vocative)
βραχύχρονη (feminine singular vocative)
βραχύχρονο (neuter singular vocative)
βραχύχρονοι (masculine plural vocative)
βραχύχρονες (feminine plural vocative)
βραχύχρονα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο βραχύχρονος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βραχύχρονος, etc.)

el-decl-adj-table

βραχύχρονος •

βραχύχρονη •

βραχύχρονο •

βραχύχρονοι •

βραχύχρονες •

βραχύχρονα •

βραχύχρονου •

βραχύχρονης •

βραχύχρονου •

βραχύχρονων •

βραχύχρονων •

βραχύχρονων •

βραχύχρονο •

βραχύχρονη •

βραχύχρονο •

βραχύχρονους •

βραχύχρονες •

βραχύχρονα •

βραχύχρονε •

βραχύχρονη •

βραχύχρονο •

βραχύχρονοι •

βραχύχρονες •

βραχύχρονα •

From βραχύς (vrachýs, “short”) + χρόνος (chrónos).

af

(phonetics, phonology) short (of a vowel, of a sound)


γαλλισμός

head

γαλλισμός • (gallismós) m (plural γαλλισμοί)

gallismós (romanization)
γαλλισμοί (plural)
γαλλισμός (nominative singular)
γαλλισμοί (nominative plural)
γαλλισμού (genitive singular)
γαλλισμών (genitive plural)
γαλλισμό (accusative singular)
γαλλισμούς (accusative plural)
γαλλισμέ (singular vocative)
γαλλισμοί (plural vocative)


ηχηρός

ηχηρός • (ichirós) m (feminine ηχηρή, neuter ηχηρό)

ichirós (romanization)
ηχηρή (feminine)
ηχηρό (neuter)
ηχηρός (masculine nominative singular)
ηχηρή (feminine nominative singular)
ηχηρό (neuter nominative singular)
ηχηροί (masculine nominative plural)
ηχηρές (feminine nominative plural)
ηχηρά (neuter nominative plural)
ηχηρού (genitive masculine singular)
ηχηρής (feminine genitive singular)
ηχηρού (genitive neuter singular)
ηχηρών (genitive masculine plural)
ηχηρών (feminine genitive plural)
ηχηρών (genitive neuter plural)
ηχηρό (accusative masculine singular)
ηχηρή (accusative feminine singular)
ηχηρό (accusative neuter singular)
ηχηρούς (accusative masculine plural)
ηχηρές (accusative feminine plural)
ηχηρά (accusative neuter plural)
ηχηρέ (masculine singular vocative)
ηχηρή (feminine singular vocative)
ηχηρό (neuter singular vocative)
ηχηροί (masculine plural vocative)
ηχηρές (feminine plural vocative)
ηχηρά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ηχηρός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηχηρός, etc.)

From ήχος (íchos, “sound”) + -ρός (-rós).

ηχηρό σύμφωνο


πρόθημα

head

πρόθημα • (próthima) n (plural προθήματα)

próthima (romanization)
προθήματα (plural)
πρόθημα (nominative singular)
προθήματα (nominative plural)
προθήματος (genitive singular)
προθημάτων (genitive plural)
πρόθημα (accusative singular)
προθήματα (accusative plural)
πρόθημα (singular vocative)
προθήματα (plural vocative)

Calque of New Latin praefixum or French préfixe, on the basis of επίθημα (epíthima).


επίθημα

επίθημα • (epíthima) n (plural επιθήματα)

epíthima (romanization)
επιθήματα (plural)
επίθημα (nominative singular)
επιθήματα (nominative plural)
επιθήματος (genitive singular)
επιθημάτων (genitive plural)
επίθημα (accusative singular)
επιθήματα (accusative plural)
επίθημα (singular vocative)
επιθήματα (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπίθημα (epíthēma); semantic loan from Latin suffixum or French suffixe.


σημασιολογικό δάνειο

σημασιολογικά δάνεια

σημασιολογικό δάνειο • (simasiologikó dáneio) n (plural σημασιολογικά δάνεια)

el-noun

σημασιολογικά δάνεια

simasiologikó dáneio (romanization)
σημασιολογικά δάνεια (plural)

Semantic loan from German Lehnübersetzung and French emprunt. Also see μεταφραστικό δάνειο (metaphrastikó dáneio, “translation loan”).

sl

(linguistics, lexicography) semantic loan

en-σημασιολογικό_δάνειο-el-noun-0mfPW8Tx


μεταφραστικό δάνειο

head

μεταφραστικά δάνεια

μεταφραστικό δάνειο • (metafrastikó dáneio) n (plural μεταφραστικά δάνεια)

el-noun

μεταφραστικά δάνεια

metafrastikó dáneio (romanization)
μεταφραστικά δάνεια (plural)

Free translation of French calque (phraséologique), or a calque of German Lehnübersetzung or English loan translation. See σημασιολογικό δάνειο (simasiologikó dáneio, “semantic loan”).

(linguistics, lexicography) calque, loan translation

εκτύπωμα n Also seen as έκτυπο n. See French calquer.


ημίφωνο

imífono (romanization)
ημίφωνα (plural)
ημίφωνο (nominative singular)
ημίφωνα (nominative plural)
ημιφώνου (genitive singular)
ημίφωνου (genitive singular)
ημιφώνων (genitive plural)
ημίφωνο (accusative singular)
ημίφωνα (accusative plural)
ημίφωνο (singular vocative)
ημίφωνα (plural vocative)

From Ancient Greek ἡμίφωνον (hēmíphōnon), neuter of adjective ἡμίφωνος (hēmíphōnos).


τριβόμενος

head

τριβόμενος • (trivómenos) m (feminine τριβόμενη, neuter τριβόμενο)

trivómenos (romanization)
τριβόμενη (feminine)
τριβόμενο (neuter)
τριβόμενος (masculine nominative singular)
τριβόμενη (feminine nominative singular)
τριβόμενο (neuter nominative singular)
τριβόμενοι (masculine nominative plural)
τριβόμενες (feminine nominative plural)
τριβόμενα (neuter nominative plural)
τριβόμενου (genitive masculine singular)
τριβόμενης (feminine genitive singular)
τριβόμενου (genitive neuter singular)
τριβόμενων (genitive masculine plural)
τριβόμενων (feminine genitive plural)
τριβόμενων (genitive neuter plural)
τριβόμενο (accusative masculine singular)
τριβόμενη (accusative feminine singular)
τριβόμενο (accusative neuter singular)
τριβόμενους (accusative masculine plural)
τριβόμενες (accusative feminine plural)
τριβόμενα (accusative neuter plural)
τριβόμενε (masculine singular vocative)
τριβόμενη (feminine singular vocative)
τριβόμενο (neuter singular vocative)
τριβόμενοι (masculine plural vocative)
τριβόμενες (feminine plural vocative)
τριβόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τριβόμενος •

τριβόμενοι •

τριβόμενες •

τριβόμενου •

τριβόμενης •

τριβόμενου •

τριβόμενων •

τριβόμενων •

τριβόμενων •

τριβόμενους •

τριβόμενες •

τριβόμενοι •

τριβόμενες •

Present participle of τρίβω (trívo, “to rub”).

τριβόμενα σύμφωνα


ουρανικός

head

ουρανικός • (ouranikós) m (feminine ουρανική, neuter ουρανικό)

ouranikós (romanization)
ουρανική (feminine)
ουρανικό (neuter)
ουρανικός (masculine nominative singular)
ουρανική (feminine nominative singular)
ουρανικό (neuter nominative singular)
ουρανικοί (masculine nominative plural)
ουρανικές (feminine nominative plural)
ουρανικά (neuter nominative plural)
ουρανικού (genitive masculine singular)
ουρανικής (feminine genitive singular)
ουρανικού (genitive neuter singular)
ουρανικών (genitive masculine plural)
ουρανικών (feminine genitive plural)
ουρανικών (genitive neuter plural)
ουρανικό (accusative masculine singular)
ουρανική (accusative feminine singular)
ουρανικό (accusative neuter singular)
ουρανικούς (accusative masculine plural)
ουρανικές (accusative feminine plural)
ουρανικά (accusative neuter plural)
ουρανικέ (masculine singular vocative)
ουρανική (feminine singular vocative)
ουρανικό (neuter singular vocative)
ουρανικοί (masculine plural vocative)
ουρανικές (feminine plural vocative)
ουρανικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ουρανικούς •

From ουρανός (ouranós) + -ικός (-ikós). Semantic loan from French palatal.


έρρινος

head

έρρινος • (érrinos) m (feminine έρρινη, neuter έρρινο)

érrinos (romanization)
έρρινη (feminine)
έρρινο (neuter)
έρρινος (masculine nominative singular)
έρρινη (feminine nominative singular)
έρρινο (neuter nominative singular)
έρρινοι (masculine nominative plural)
έρρινες (feminine nominative plural)
έρρινα (neuter nominative plural)
έρρινου (genitive masculine singular)
έρρινης (feminine genitive singular)
έρρινου (genitive neuter singular)
έρρινων (genitive masculine plural)
έρρινων (feminine genitive plural)
έρρινων (genitive neuter plural)
έρρινο (accusative masculine singular)
έρρινη (accusative feminine singular)
έρρινο (accusative neuter singular)
έρρινους (accusative masculine plural)
έρρινες (accusative feminine plural)
έρρινα (accusative neuter plural)
έρρινε (masculine singular vocative)
έρρινη (feminine singular vocative)
έρρινο (neuter singular vocative)
έρρινοι (masculine plural vocative)
έρρινες (feminine plural vocative)
έρρινα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο έρρινος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο έρρινος, etc.)

From earlier ἔνρινος (énrinos), with regressive assimilation; from Ancient Greek ἐν (en, “in”) + ῥίς (rhís, “nose”) + -ος (-os).
The phonetic sense is a semantic loan from French nasal.
The Hellenistic Koine noun ἔρρινον (érrhinon, “sneazing medicine”) is semantically unrelated.

τα έρρινα σύμφωνα μι και νι
ta érrina sýmfona mi kai ni
the nasal consonants mu and nu


τόπος άρθρωσης

head

τόποι άρθρωσης

τόπος άρθρωσης • (tópos árthrosis) m (plural τόποι άρθρωσης)

el-noun

τόποι άρθρωσης

tópos árthrosis (romanization)
τόποι άρθρωσης (plural)

Calque of English place of articulation or French lieu d’articulation.

place of articulation
place of articulation

(phonetics, phonology) place of articulation


τρόπος άρθρωσης

head

τρόποι άρθρωσης

τρόπος άρθρωσης • (trópos árthrosis) m (plural τρόποι άρθρωσης)

el-noun

τρόποι άρθρωσης

trópos árthrosis (romanization)
τρόποι άρθρωσης (plural)

Calque of English manner of articulation or French mode d’articulation.

cal

manner of articulation
manner of articulation

(phonetics, phonology) manner of articulation


ουρανικοποίηση

head

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίηση • (ouranikopoíisi) f (plural ουρανικοποιήσεις)

el-noun

ουρανικοποιήσεις

ouranikopoíisi (romanization)
ουρανικοποιήσεις (plural)
ουρανικοποίηση (nominative singular)
ουρανικοποιήσεις (nominative plural)
ουρανικοποίησης (genitive singular)
ουρανικοποιήσεων (genitive plural)
ουρανικοποίηση (accusative singular)
ουρανικοποιήσεις (accusative plural)
ουρανικοποίηση (singular vocative)
ουρανικοποιήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίησης

ουρανικοποιήσεων

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ουρανικοποιήσεως •

ου‧ρα‧νι‧κο‧ποί‧η‧ση

Morphologically, ουρανικ(ός) (ouranik(ós), “palatal”) + -ο- (-o-) + -ποίηση (-poíisi, “creation, -ization”).


υπερωικοποίηση

head

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίηση • (yperoïkopoíisi) f (plural υπερωικοποιήσεις)

el-noun

υπερωικοποιήσεις

yperoïkopoíisi (romanization)
υπερωικοποιήσεις (plural)
υπερωικοποίηση (nominative singular)
υπερωικοποιήσεις (nominative plural)
υπερωικοποίησης (genitive singular)
υπερωικοποιήσεων (genitive plural)
υπερωικοποίηση (accusative singular)
υπερωικοποιήσεις (accusative plural)
υπερωικοποίηση (singular vocative)
υπερωικοποιήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίησης

υπερωικοποιήσεων

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: υπερωικοποιήσεως •

υπερωικός (yperoïkós) + -ποίηση (-poíisi).


υπερωικός

head

υπερωικός • (yperoïkós) m (feminine υπερωική, neuter υπερωικό)

yperoïkós (romanization)
υπερωική (feminine)
υπερωικό (neuter)
υπερωικός (masculine nominative singular)
υπερωική (feminine nominative singular)
υπερωικό (neuter nominative singular)
υπερωικοί (masculine nominative plural)
υπερωικές (feminine nominative plural)
υπερωικά (neuter nominative plural)
υπερωικού (genitive masculine singular)
υπερωικής (feminine genitive singular)
υπερωικού (genitive neuter singular)
υπερωικών (genitive masculine plural)
υπερωικών (feminine genitive plural)
υπερωικών (genitive neuter plural)
υπερωικό (accusative masculine singular)
υπερωική (accusative feminine singular)
υπερωικό (accusative neuter singular)
υπερωικούς (accusative masculine plural)
υπερωικές (accusative feminine plural)
υπερωικά (accusative neuter plural)
υπερωικέ (masculine singular vocative)
υπερωική (feminine singular vocative)
υπερωικό (neuter singular vocative)
υπερωικοί (masculine plural vocative)
υπερωικές (feminine plural vocative)
υπερωικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

υπερωικούς •

From υπερώα (yperóa) + -ικός (-ikós). Calque of French vélaire.


οριστικός

head

οριστικός • (oristikós) m (feminine οριστική, neuter οριστικό)

oristikós (romanization)
οριστική (feminine)
οριστικό (neuter)
οριστικός (masculine nominative singular)
οριστική (feminine nominative singular)
οριστικό (neuter nominative singular)
οριστικοί (masculine nominative plural)
οριστικές (feminine nominative plural)
οριστικά (neuter nominative plural)
οριστικού (genitive masculine singular)
οριστικής (feminine genitive singular)
οριστικού (genitive neuter singular)
οριστικών (genitive masculine plural)
οριστικών (feminine genitive plural)
οριστικών (genitive neuter plural)
οριστικό (accusative masculine singular)
οριστική (accusative feminine singular)
οριστικό (accusative neuter singular)
οριστικούς (accusative masculine plural)
οριστικές (accusative feminine plural)
οριστικά (accusative neuter plural)
οριστικέ (masculine singular vocative)
οριστική (feminine singular vocative)
οριστικό (neuter singular vocative)
οριστικοί (masculine plural vocative)
οριστικές (feminine plural vocative)
οριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οριστικούς •

From Ancient Greek ὁριστικός (horistikós).


χειλοϋπερωικός

head

χειλοϋπερωική

χειλοϋπερωικό

χειλοϋπερωικός • (cheiloÿperoïkós) m (feminine χειλοϋπερωική, neuter χειλοϋπερωικό)

el-adj

χειλοϋπερωική

χειλοϋπερωικό

cheiloÿperoïkós (romanization)
χειλοϋπερωική (feminine)
χειλοϋπερωικό (neuter)
χειλοϋπερωικός (masculine nominative singular)
χειλοϋπερωική (feminine nominative singular)
χειλοϋπερωικό (neuter nominative singular)
χειλοϋπερωικοί (masculine nominative plural)
χειλοϋπερωικές (feminine nominative plural)
χειλοϋπερωικά (neuter nominative plural)
χειλοϋπερωικού (genitive masculine singular)
χειλοϋπερωικής (feminine genitive singular)
χειλοϋπερωικού (genitive neuter singular)
χειλοϋπερωικών (genitive masculine plural)
χειλοϋπερωικών (feminine genitive plural)
χειλοϋπερωικών (genitive neuter plural)
χειλοϋπερωικό (accusative masculine singular)
χειλοϋπερωική (accusative feminine singular)
χειλοϋπερωικό (accusative neuter singular)
χειλοϋπερωικούς (accusative masculine plural)
χειλοϋπερωικές (accusative feminine plural)
χειλοϋπερωικά (accusative neuter plural)
χειλοϋπερωικέ (masculine singular vocative)
χειλοϋπερωική (feminine singular vocative)
χειλοϋπερωικό (neuter singular vocative)
χειλοϋπερωικοί (masculine plural vocative)
χειλοϋπερωικές (feminine plural vocative)
χειλοϋπερωικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-a

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-positive

Declension of χειλοϋπερωικός

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-table

χειλοϋπερωικός •

χειλοϋπερωική •

χειλοϋπερωικό •

χειλοϋπερωικοί •

χειλοϋπερωικές •

χειλοϋπερωικά •

χειλοϋπερωικού •

χειλοϋπερωικής •

χειλοϋπερωικού •

χειλοϋπερωικών •

χειλοϋπερωικών •

χειλοϋπερωικών •

χειλοϋπερωικό •

χειλοϋπερωική •

χειλοϋπερωικό •

χειλοϋπερωικούς •

χειλοϋπερωικές •

χειλοϋπερωικά •

χειλοϋπερωικέ •

χειλοϋπερωική •

χειλοϋπερωικό •

χειλοϋπερωικοί •

χειλοϋπερωικές •

χειλοϋπερωικά •

From χείλος (cheílos) + υπερωικός (yperoïkós). Calque of French labiovélaire or English labiovelar.


ηχηροποίηση

head

ηχηροποιήσεις

ηχηροποίηση • (ichiropoíisi) f (plural ηχηροποιήσεις)

el-noun

ηχηροποιήσεις

ichiropoíisi (romanization)
ηχηροποιήσεις (plural)
ηχηροποίηση (nominative singular)
ηχηροποιήσεις (nominative plural)
ηχηροποίησης (genitive singular)
ηχηροποιήσεων (genitive plural)
ηχηροποίηση (accusative singular)
ηχηροποιήσεις (accusative plural)
ηχηροποίηση (singular vocative)
ηχηροποιήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ηχηροποιήσεως

el-decl-noun

ηχηροποιήσεις

ηχηροποίησης

ηχηροποιήσεων

ηχηροποιήσεις

ηχηροποιήσεις

Older or formal genitive singular: ηχηροποιήσεως •


πολυπαλλόμενο

head

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλόμενο • (polypallómeno) n (plural πολυπαλλόμενα)

el-noun

πολυπαλλόμενα

polypallómeno (romanization)
πολυπαλλόμενα (plural)
πολυπαλλόμενο (nominative singular)
πολυπαλλόμενα (nominative plural)
πολυπαλλομένου (genitive singular)
πολυπαλλόμενου (genitive singular)
πολυπαλλομένων (genitive plural)
πολυπαλλόμενο (accusative singular)
πολυπαλλόμενα (accusative plural)
πολυπαλλόμενο (singular vocative)
πολυπαλλόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλομένου

πολυπαλλόμενου

πολυπαλλομένων

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

From πολύ (polý) + παλλόμενος (pallómenos), passive participle of πάλλομαι (pállomai). Nominalised by ellipsis of σύμφωνο (sýmfono).


στρογγυλός

head

στρογγυλός • (strongylós) m (feminine στρογγυλή, neuter στρογγυλό)

strongylós (romanization)
στρογγυλή (feminine)
στρογγυλό (neuter)
στρογγυλός (masculine nominative singular)
στρογγυλή (feminine nominative singular)
στρογγυλό (neuter nominative singular)
στρογγυλοί (masculine nominative plural)
στρογγυλές (feminine nominative plural)
στρογγυλά (neuter nominative plural)
στρογγυλού (genitive masculine singular)
στρογγυλής (feminine genitive singular)
στρογγυλού (genitive neuter singular)
στρογγυλών (genitive masculine plural)
στρογγυλών (feminine genitive plural)
στρογγυλών (genitive neuter plural)
στρογγυλό (accusative masculine singular)
στρογγυλή (accusative feminine singular)
στρογγυλό (accusative neuter singular)
στρογγυλούς (accusative masculine plural)
στρογγυλές (accusative feminine plural)
στρογγυλά (accusative neuter plural)
στρογγυλέ (masculine singular vocative)
στρογγυλή (feminine singular vocative)
στρογγυλό (neuter singular vocative)
στρογγυλοί (masculine plural vocative)
στρογγυλές (feminine plural vocative)
στρογγυλά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

στρογγυλός •

στρογγυλοί •

στρογγυλές •

στρογγυλού •

στρογγυλής •

στρογγυλού •

στρογγυλών •

στρογγυλών •

στρογγυλών •

στρογγυλούς •

στρογγυλές •

στρογγυλοί •

στρογγυλές •

From Ancient Greek στρογγύλος (strongúlos), with accent shift by analogy with oxytone words such as ομαλός (omalós), μακρουλός (makroulós).

στρογγυλά φωνήεντα


αηχοποίηση

head

αηχοποιήσεις

αηχοποίηση • (aïchopoíisi) f (plural αηχοποιήσεις)

el-noun

αηχοποιήσεις

aïchopoíisi (romanization)
αηχοποιήσεις (plural)
αηχοποίηση (nominative singular)
αηχοποιήσεις (nominative plural)
αηχοποίησης (genitive singular)
αηχοποιήσεων (genitive plural)
αηχοποίηση (accusative singular)
αηχοποιήσεις (accusative plural)
αηχοποίηση (singular vocative)
αηχοποιήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αηχοποιήσεως

el-decl-noun

αηχοποιήσεις

αηχοποιήσεων

αηχοποιήσεις

αηχοποιήσεις

Older or formal genitive singular: αηχοποιήσεως •


μονοπαλλόμενο

head

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενο • (monopallómeno) n (plural μονοπαλλόμενα)

el-noun

μονοπαλλόμενα

monopallómeno (romanization)
μονοπαλλόμενα (plural)
μονοπαλλόμενο (nominative singular)
μονοπαλλόμενα (nominative plural)
μονοπαλλόμενου (genitive singular)
μονοπαλλόμενων (genitive plural)
μονοπαλλόμενο (accusative singular)
μονοπαλλόμενα (accusative plural)
μονοπαλλόμενο (singular vocative)
μονοπαλλόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενου

μονοπαλλόμενων

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

From μόνος (mónos) + παλλόμενος (pallómenos), passive participle of πάλλομαι (pállomai). Nominalised by ellipsis of σύμφωνο (sýmfono).

μο‧νο‧παλ‧λό‧με‧νο

(phonetics, phonology) flap, tap (consonant sound made by a single muscle contraction)

παλλόμενο (pallómeno) σύμφωνο

παλλόμενο σύμφωνο at Dictionary of Linguistic Terms at www.greek-language.gr retr:2018.


έκκροτος

head

έκκροτος • (ékkrotos) m (feminine έκκροτη, neuter έκκροτο)

ékkrotos (romanization)
έκκροτη (feminine)
έκκροτο (neuter)
έκκροτος (masculine nominative singular)
έκκροτη (feminine nominative singular)
έκκροτο (neuter nominative singular)
έκκροτοι (masculine nominative plural)
έκκροτες (feminine nominative plural)
έκκροτα (neuter nominative plural)
έκκροτου (genitive masculine singular)
έκκροτης (feminine genitive singular)
έκκροτου (genitive neuter singular)
έκκροτων (genitive masculine plural)
έκκροτων (feminine genitive plural)
έκκροτων (genitive neuter plural)
έκκροτο (accusative masculine singular)
έκκροτη (accusative feminine singular)
έκκροτο (accusative neuter singular)
έκκροτους (accusative masculine plural)
έκκροτες (accusative feminine plural)
έκκροτα (accusative neuter plural)
έκκροτε (masculine singular vocative)
έκκροτη (feminine singular vocative)
έκκροτο (neuter singular vocative)
έκκροτοι (masculine plural vocative)
έκκροτες (feminine plural vocative)
έκκροτα (neuter plural vocative)

From Ancient Greek ἔκκροτος (ékkrotos), from Ancient Greek ἐκκρούω (ekkroúō, “to expel”). See κρότος m (krótos, “rattling noise, clack”).

der

έκκροτα σύμφωνα


συναίρεση

head

συναίρεση • (synaíresi) f (plural συναιρέσεις)

synaíresi (romanization)
συναιρέσεις (plural)
συναίρεση (nominative singular)
συναιρέσεις (nominative plural)
συναίρεσης (genitive singular)
συναιρέσεων (genitive plural)
συναίρεση (accusative singular)
συναιρέσεις (accusative plural)
συναίρεση (singular vocative)
συναιρέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: συναιρέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συναιρέσεως •

συ‧ναί‧ρε‧ση

From Koine Greek συναίρεσις (sunaíresis), from Ancient Greek συναιρέω (sunairéō), συναιρῶ (sunairô, “to draw together, contract”), from συν- (sun-, “with, together”) + ἀϝείρω, ἀείρω, αἴρω (aweírō, aeírō, aírō, “to take up, draw; bind, attach”), from Proto-Hellenic *aweřřō, from Proto-Indo-European *h₂wer-, equivalent to συναιρώ (synairó) from συν- (syn-) + αίρω (aíro). Or from συν- (sun-, “with, together”) + αἱρέω (hairéō, “take, grasp”), from Proto-Hellenic *héřřō, from Proto-Indo-European *ser- (“to bind, tie together”).

af

ἀϝείρω, ἀείρω, αἴρω

der

e.g. of [ao] to [o] as in τραγουδάω (tragoudáo) > τραγουδώ (tragoudó, “I sing”)

(grammar, phonology) contraction, synaeresis of two adjacent vowels or diphthongs within one word, into one


ισόγλωσσο

head

ισόγλωσσο • (isóglosso) n (plural ισόγλωσσα)

isóglosso (romanization)
ισόγλωσσα (plural)
ισόγλωσσο (nominative singular)
ισόγλωσσα (nominative plural)
ισογλώσσου (genitive singular)
ισόγλωσσου (genitive singular)
ισογλώσσων (genitive plural)
ισόγλωσσο (accusative singular)
ισόγλωσσα (accusative plural)
ισόγλωσσο (singular vocative)
ισόγλωσσα (plural vocative)


συμφυρμός

συμφυρμός • (symfyrmós) m (plural συμφυρμοί)

symfyrmós (romanization)
συμφυρμοί (plural)
συμφυρμός (nominative singular)
συμφυρμοί (nominative plural)
συμφυρμού (genitive singular)
συμφυρμών (genitive plural)
συμφυρμό (accusative singular)
συμφυρμούς (accusative plural)
συμφυρμέ (singular vocative)
συμφυρμοί (plural vocative)

From Hellenistic Koine Greek συμφῡρμός (sumphūrmós) from verb συμφύρω (sumphúrō). For sense in linguistics, calque of French contamination.

• διάβολος (/ˈðʝavolos/ “devil”) & σατανάς (/sataˈnas/ “satan”) → διάτανος (/ˈðʝatanos/ “devil”)

• γέροντας (/ˈʝerondas/ “old man”) & γεράματα (/ʝeˈramata/ “old years, old age”) → γεροντάματα (/ʝeronˈdamata/ “old age”)

(linguistics, phonology, phonetics) blend of two cognate elements (sounds, morphemes, phrases) which violates the rules of word formation. Associated with analogy and paretymology. e.g.


μετάπτωση

μετάπτωση • (metáptosi) f (plural μεταπτώσεις)

metáptosi (romanization)
μεταπτώσεις (plural)
μετάπτωση (nominative singular)
μεταπτώσεις (nominative plural)
μετάπτωσης (genitive singular)
μεταπτώσεων (genitive plural)
μετάπτωση (accusative singular)
μεταπτώσεις (accusative plural)
μετάπτωση (singular vocative)
μεταπτώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: μεταπτώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μεταπτώσεως •

με‧τά‧πτω‧ση

From Ancient Greek μετᾰ́πτωσῐς (“change”) (μετά (metá) + πτῶσῐς (ptôsis)). Sense in linguistics, since Hellenistic Koine.

ποσοτική μετάπτωση: λέγω - λόγος
posotikí metáptosi: légo - lógos
quantitive ablaut: lĕgo (“I say”) - lŏgos (“speech, reason”)

ποιοτική μετάπτωση: πατέρα - πατήρ
poiotikí metáptosi: patéra - patír
qualitative ablaut: patĕra (“father -accusative-”) - patēr (“father -nominative-”)

See notes

(linguistics, phonetics) ablaut, vowel gradation. For Greek language: change during derivation or composition of a word, or specifically of a vowel or diphthong in a root, or stem, or an affix, either qualitative (short ↔ short), or quantitive (short ↔ long)


διεθνισμός

head

διεθνισμός • (diethnismós) m (plural διεθνισμοί)

diethnismós (romanization)
διεθνισμοί (plural)
for sense: linguistics (mainly)
διεθνισμός (nominative singular)
διεθνισμοί (nominative plural)
διεθνισμού (genitive singular)
διεθνισμών (genitive plural)
διεθνισμό (accusative singular)
διεθνισμούς (accusative plural)
διεθνισμέ (singular vocative)
διεθνισμοί (plural vocative)

δι‧ε‧θνι‧σμός

διεθνής (“international”) + -ισμός
* (as theory): Calque of French internationalisme. Attested since 1893.
* (linguistics): Calque of German Internationalismus.


απολίθωμα

απολίθωμα • (apolíthoma) n (plural απολιθώματα)

apolíthoma (romanization)
απολιθώματα (plural)
απολίθωμα (nominative singular)
απολιθώματα (nominative plural)
απολιθώματος (genitive singular)
απολιθωμάτων (genitive plural)
απολίθωμα (accusative singular)
απολιθώματα (accusative plural)
απολίθωμα (singular vocative)
απολιθώματα (plural vocative)

el-decl-noun

απολιθώματος

απολιθωμάτων

α‧πο‧λί‧θω‧μα

First attested in 1856. From απολιθώνω (apolithóno, “fossilize”) + -μα (-ma, “neuter suffix”). Morphologically from από (apó, “from”) + λίθος (líthos, “stone”) + -μα (-ma, “suffix”). For sense fossil, calque of French pétrification. For figurative senses, calque of French fossile.

af

(figuratively, linguistics) a fossil word or expression.