είμαι

head

είμαι • (eímai)

el-verb

είμαι • (eímai) (imperfect ήμουν, past —)

eímai (romanization)
ήμουν (imperfect)
είμαι (active first-person imperfective indicative present singular)
ήμουν (active first-person imperfect imperfective indicative informal singular)
ήμουνα (active first-person imperfect imperfective indicative informal singular)
θα είμαι (active first-person future imperfective indicative singular)
είσαι (active imperfective indicative present second-person singular)
ήσουν (active imperfect imperfective indicative informal second-person singular)
ήσουνα (active imperfect imperfective indicative informal second-person singular)
θα είσαι (active future imperfective indicative second-person singular)
είναι (active imperfective indicative present singular third-person)
ήταν (active imperfect imperfective indicative informal singular third-person)
ήτανε (active imperfect imperfective indicative informal singular third-person)
θα είναι (active future imperfective indicative singular third-person)
είμαστε (active first-person imperfective indicative plural present)
είμεθα (active dated first-person imperfective indicative plural present rare)
ήμαστε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ήμασταν (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ήμεθα (active dated first-person imperfect imperfective indicative plural rare)
θα είμαστε (active first-person future imperfective indicative plural)
είστε (active imperfective indicative plural present second-person)
είσαστε (active imperfective indicative plural present second-person)
ήσαστε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ήσασταν (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα είστε (active future imperfective indicative plural second-person)
θα είσαστε (active future imperfective indicative plural second-person)
είναι (active imperfective indicative plural present third-person)
ήταν (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
ήτανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
ήσαν (active archaic dated imperfect imperfective indicative plural third-person)
ήσανε (active imperfect imperfective indicative informal plural rare third-person)
θα είναι (active future imperfective indicative plural third-person)
να είσαι (active imperative imperfective second-person singular)
έσο (active archaic dated imperative imperfective rare second-person singular)
να είστε (active imperative imperfective plural second-person)
να είσαστε (active imperative imperfective plural second-person)
έστε (active archaic dated imperative imperfective plural rare second-person)
όντας (participle present)

From Byzantine Greek εἶμαι (eîmai), from Ancient Greek εἰμί (eimí, “to be”), from Proto-Hellenic *ehmi, from Proto-Indo-European *h₁ésmi (“I am, I exist”).

έσομαι

I will be; in set phrases from Ancient Greek

έσο

be!, may you be!; in set phrases from Ancient Greek

έστω

let it be!; in set phrases from Ancient Greek

έστωσαν

let them be!; inset phrases from Ancient Greek

εἷμαι

not related - see verbs ἕννυμι (hénnumi); ἕζομαι (hézomai), ἵημι (híēmi)

Έχει λυθεί το πρόβλημα, είναι λυμένο.

The problem has been solved, it is [already] solved.

(grammar, auxiliary verb) to be + participles to form alternative passive perfect tenses

ούσα

ων m (on, “being”, participle) (archaic, set phrase from Ancient Greek)


αδύνατος

head

αδύνατος • (adýnatos) m (feminine αδύνατη, neuter αδύνατο)

adýnatos (romanization)
αδύνατη (feminine)
αδύνατο (neuter)
αδύνατος (masculine nominative singular)
αδύνατη (feminine nominative singular)
αδύνατο (neuter nominative singular)
αδύνατοι (masculine nominative plural)
αδύνατες (feminine nominative plural)
αδύνατα (neuter nominative plural)
αδύνατου (genitive masculine singular)
αδύνατης (feminine genitive singular)
αδύνατου (genitive neuter singular)
αδύνατων (genitive masculine plural)
αδύνατων (feminine genitive plural)
αδύνατων (genitive neuter plural)
αδύνατο (accusative masculine singular)
αδύνατη (accusative feminine singular)
αδύνατο (accusative neuter singular)
αδύνατους (accusative masculine plural)
αδύνατες (accusative feminine plural)
αδύνατα (accusative neuter plural)
αδύνατε (masculine singular vocative)
αδύνατη (feminine singular vocative)
αδύνατο (neuter singular vocative)
αδύνατοι (masculine plural vocative)
αδύνατες (feminine plural vocative)
αδύνατα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
αδυνατότερος (masculine nominative singular)
αδυνατότερη (feminine nominative singular)
αδυνατότερο (neuter nominative singular)
αδυνατότεροι (masculine nominative plural)
αδυνατότερες (feminine nominative plural)
αδυνατότερα (neuter nominative plural)
αδυνατότερου (genitive masculine singular)
αδυνατότερης (feminine genitive singular)
αδυνατότερου (genitive neuter singular)
αδυνατότερων (genitive masculine plural)
αδυνατότερων (feminine genitive plural)
αδυνατότερων (genitive neuter plural)
αδυνατότερο (accusative masculine singular)
αδυνατότερη (accusative feminine singular)
αδυνατότερο (accusative neuter singular)
αδυνατότερους (accusative masculine plural)
αδυνατότερες (accusative feminine plural)
αδυνατότερα (accusative neuter plural)
αδυνατότερε (masculine singular vocative)
αδυνατότερη (feminine singular vocative)
αδυνατότερο (neuter singular vocative)
αδυνατότεροι (masculine plural vocative)
αδυνατότερες (feminine plural vocative)
αδυνατότερα (neuter plural vocative)
αδυνατότατος (masculine nominative singular)
αδυνατότατη (feminine nominative singular)
αδυνατότατο (neuter nominative singular)
αδυνατότατοι (masculine nominative plural)
αδυνατότατες (feminine nominative plural)
αδυνατότατα (neuter nominative plural)
αδυνατότατου (genitive masculine singular)
αδυνατότατης (feminine genitive singular)
αδυνατότατου (genitive neuter singular)
αδυνατότατων (genitive masculine plural)
αδυνατότατων (feminine genitive plural)
αδυνατότατων (genitive neuter plural)
αδυνατότατο (accusative masculine singular)
αδυνατότατη (accusative feminine singular)
αδυνατότατο (accusative neuter singular)
αδυνατότατους (accusative masculine plural)
αδυνατότατες (accusative feminine plural)
αδυνατότατα (accusative neuter plural)
αδυνατότατε (masculine singular vocative)
αδυνατότατη (feminine singular vocative)
αδυνατότατο (neuter singular vocative)
αδυνατότατοι (masculine plural vocative)
αδυνατότατες (feminine plural vocative)
αδυνατότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αδύνατος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδύνατος, etc.)

el-decl-adj-table

αδυνατότερος •

αδυνατότερη •

αδυνατότερο •

αδυνατότεροι •

αδυνατότερες •

αδυνατότερα •

αδυνατότερου •

αδυνατότερης •

αδυνατότερου •

αδυνατότερων •

αδυνατότερων •

αδυνατότερων •

αδυνατότερο •

αδυνατότερη •

αδυνατότερο •

αδυνατότερους •

αδυνατότερες •

αδυνατότερα •

αδυνατότερε •

αδυνατότερη •

αδυνατότερο •

αδυνατότεροι •

αδυνατότερες •

αδυνατότερα •

αδυνατότατος •

αδυνατότατη •

αδυνατότατο •

αδυνατότατοι •

αδυνατότατες •

αδυνατότατα •

αδυνατότατου •

αδυνατότατης •

αδυνατότατου •

αδυνατότατων •

αδυνατότατων •

αδυνατότατων •

αδυνατότατο •

αδυνατότατη •

αδυνατότατο •

αδυνατότατους •

αδυνατότατες •

αδυνατότατα •

αδυνατότατε •

αδυνατότατη •

αδυνατότατο •

αδυνατότατοι •

αδυνατότατες •

αδυνατότατα •

From Ancient Greek ᾰ̓δῠ́νᾰτος (adúnatos, “unable, inefficient, weak”). Morphologically α- (a-) + δυνατός (dynatós).

inh

Οι αδύνατοι τύποι της προσωπικής αντωνυμίας …

The weak forms of the personal pronoun …

Oi adýnatoi týpoi tis prosopikís antonymías …


μετάφραση

head

μετάφραση • (metáfrasi) f (plural μεταφράσεις)

metáfrasi (romanization)
μεταφράσεις (plural)
μετάφραση (nominative singular)
μεταφράσεις (nominative plural)
μετάφρασης (genitive singular)
μεταφράσεων (genitive plural)
μετάφραση (accusative singular)
μεταφράσεις (accusative plural)
μετάφραση (singular vocative)
μεταφράσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: μεταφράσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μεταφράσεως •

με‧τά‧φρα‧ση

From Ancient Greek μετάφρασις (metáphrasis), from μεταφράζω (metaphrázō), from μετά (metá) + φράζω (phrázō).

af

μετά (metá) + φράζω (phrázō)

(translation studies) translation (the discipline or study of translating written language)


φωνή

foní (romanization)
φωνές (plural)
φωνή (nominative singular)
φωνές (nominative plural)
φωνής (genitive singular)
φωνών (genitive plural)
φωνή (accusative singular)
φωνές (accusative plural)
φωνή (singular vocative)
φωνές (plural vocative)

From Ancient Greek φωνή (phōnḗ), from Proto-Hellenic *pʰōnā́, from Proto-Indo-European *bʰoh₂-néh₂, from *bʰeh₂- (“to speak”).

κατά φωνή κι ο γάιδαρος

talk of the devil; by voice, here's the donkey

ενεργητική φωνή ― energitikí foní ― active voice

παθητική φωνή

μέση φωνή

μεσοπαθητική φωνή ― mesopathitikí foní ― mediopassive voice


θησαυρός

head

θησαυρός • (thisavrós) m (plural θησαυροί)

thisavrós (romanization)
θησαυροί (plural)
θησαυρός (nominative singular)
θησαυροί (nominative plural)
θησαυρού (genitive singular)
θησαυρών (genitive plural)
θησαυρό (accusative singular)
θησαυρούς (accusative plural)
θησαυρέ (singular vocative)
θησαυροί (plural vocative)

From Ancient Greek θησαυρός (thēsaurós).


χρόνος

chrónos (romanization)
χρόνοι (plural)
in neuter gender: χρόνια (plural second-person)
χρόνος (nominative singular)
χρόνοι (nominative plural)
χρόνου (genitive singular)
χρόνων (genitive plural)
χρόνο (accusative singular)
χρόνους (accusative plural)
χρόνε (singular vocative)
χρόνοι (plural vocative)

el-decl-noun

Also colloquial plural genitive χρονών (and χρονώ), to determine age; 2nd plural in neuter gender: <i class="Grek mention" lang="el">χρόνια</i> (chrónia)

εν ευθέτω χρόνω

ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ

προϊόντος του χρόνου

προϊόντος τοῦ χρόνου

συν τω χρόνω

σὺν τῷ χρόνῳ

χρονιάρης

celebrating (of days); who has completed one year (of persons)

χρονογράφημα

humorous column, opinion piece of newspaper, periodical

χρονογραφώ

chronicle; write humorous opinion pieces

χρονοεπίδομα

premium based on years of previous service

χρονοντούλαπο

dustbin of time, history: consigned to the historical archives


γένος

génos (romanization)
γένη (plural)
γένος (nominative singular)
γένη (nominative plural)
γένους (genitive singular)
γενών (genitive plural)
γένος (accusative singular)
γένη (accusative plural)
γένος (singular vocative)
γένη (plural vocative)

From Ancient Greek γένος (génos). Also see γίγνομαι (gígnomai, “I am born”).

(grammar) gender (masculine, feminine, etc)


μετασχηματισμός

head

μετασχηματισμοί

μετασχηματισμός • (metaschimatismós) m (plural μετασχηματισμοί)

el-noun

μετασχηματισμοί

metaschimatismós (romanization)
μετασχηματισμοί (plural)
μετασχηματισμός (nominative singular)
μετασχηματισμοί (nominative plural)
μετασχηματισμού (genitive singular)
μετασχηματισμών (genitive plural)
μετασχηματισμό (accusative singular)
μετασχηματισμούς (accusative plural)
μετασχηματισμέ (singular vocative)
μετασχηματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μετασχηματισμός

μετασχηματισμοί

μετασχηματισμού

μετασχηματισμών

μετασχηματισμό

μετασχηματισμούς

μετασχηματισμέ

μετασχηματισμοί


όνομα

ónoma (romanization)
ονόματα (plural)
όνομα (nominative singular)
ονόματα (nominative plural)
ονόματος (genitive singular)
ονομάτων (genitive plural)
όνομα (accusative singular)
ονόματα (accusative plural)
όνομα (singular vocative)
ονόματα (plural vocative)

From Ancient Greek ὄνομα (ónoma), from Proto-Indo-European *h₁nómn̥.

(grammar) noun (sensu lato), a word class including substantives (nouns, sensu stricto) and adjectives


άνω τελεία
άνω τελεία#Greek

(grammar) raised point (άνω τελεία (áno teleía)) or Greek semicolon ( ; ))


Κοινή

head

Κοινή • (Koiní) f

el-noun

Κοινή • (Koiní) f

κοινή κοινή#Greek

(linguistics) → see κοινή (koiní) (language)


δίφθογγος

head

δίφθογγος • (dífthongos) m (plural δίφθογγοι)

dífthongos (romanization)
δίφθογγοι (plural)
δίφθογγος (nominative singular)
δίφθογγοι (nominative plural)
δίφθογγου (genitive singular)
δίφθογγων (genitive plural)
δίφθογγο (accusative singular)
δίφθογγους (accusative plural)
δίφθογγε (singular vocative)
δίφθογγοι (plural vocative)


κοινή

γλώσσα γλώσσα#Greek

(language) common, standard (with ellipsis of noun γλώσσα f (glóssa, “language”))


Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο • (Diethnés Fonitikó Alfávito) n

Diethnés Fonitikó Alfávito (romanization)

International Phonetic Alphabet
International Phonetic Alphabet

(phonetics) International Phonetic Alphabet, IPA (ΔΦΑ)

en-Διεθνές_Φωνητικό_Αλφάβητο-el-name-xuh05MCE


στιγμή

stigmí (romanization)
στιγμές (plural)
στιγμή (nominative singular)
στιγμές (nominative plural)
στιγμής (genitive singular)
στιγμών (genitive plural)
στιγμή (accusative singular)
στιγμές (accusative plural)
στιγμή (singular vocative)
στιγμές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek στιγμή (stigmḗ, “point”).


ακυριολεξία

ακυριολεξίες

ακυριολεξία • (akyriolexía) f (plural ακυριολεξίες)

el-noun

ακυριολεξίες

akyriolexía (romanization)
ακυριολεξίες (plural)
ακυριολεξία (nominative singular)
ακυριολεξίες (nominative plural)
ακυριολεξίας (genitive singular)
ακυριολεξιών (genitive plural)
ακυριολεξία (accusative singular)
ακυριολεξίες (accusative plural)
ακυριολεξία (singular vocative)
ακυριολεξίες (plural vocative)

el-decl-noun

ακυριολεξίες

ακυριολεξίας

ακυριολεξιών

ακυριολεξίες

ακυριολεξίες


αγγλισμός

head

αγγλισμός • (anglismós) m (plural αγγλισμοί)

anglismós (romanization)
αγγλισμοί (plural)
αγγλισμός (nominative singular)
αγγλισμοί (nominative plural)
αγγλισμού (genitive singular)
αγγλισμών (genitive plural)
αγγλισμό (accusative singular)
αγγλισμούς (accusative plural)
αγγλισμέ (singular vocative)
αγγλισμοί (plural vocative)

(lexicography) anglicism, a word or phrase idiomatic of English or England


αόριστος

αόριστος • (aóristos) m (feminine αόριστη, neuter αόριστο)

aóristos (romanization)
αόριστη (feminine)
αόριστο (neuter)
αόριστος (masculine nominative singular)
αόριστη (feminine nominative singular)
αόριστο (neuter nominative singular)
αόριστοι (masculine nominative plural)
αόριστες (feminine nominative plural)
αόριστα (neuter nominative plural)
αόριστου (genitive masculine singular)
αόριστης (feminine genitive singular)
αόριστου (genitive neuter singular)
αόριστων (genitive masculine plural)
αόριστων (feminine genitive plural)
αόριστων (genitive neuter plural)
αόριστο (accusative masculine singular)
αόριστη (accusative feminine singular)
αόριστο (accusative neuter singular)
αόριστους (accusative masculine plural)
αόριστες (accusative feminine plural)
αόριστα (accusative neuter plural)
αόριστε (masculine singular vocative)
αόριστη (feminine singular vocative)
αόριστο (neuter singular vocative)
αόριστοι (masculine plural vocative)
αόριστες (feminine plural vocative)
αόριστα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αόριστος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αόριστος, etc.)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀόριστος (aóristos, adjective). The noun is a learned borrowing from Koine Greek ἀόριστος (aóristos, “aorist tense”, noun).

lbor

αόριστο άρθρο ― aóristo árthro ― indefinite article

αόριστη αντωνυμία ― aóristi antonymía ― indefinite pronoun


αόριστος

head

αόριστος • (aóristos) m (plural αόριστοι)

aóristos (romanization)
αόριστοι (plural)
αόριστος (nominative singular)
αόριστοι (nominative plural)
αορίστου (genitive singular)
αορίστων (genitive plural)
αόριστο (accusative singular)
αορίστους (accusative plural)
αόριστε (singular vocative)
αόριστοι (plural vocative)

(grammar) aorist, past tense, simple past, perfective past


γλώσσα

glóssa (romanization)
γλώσσες (plural)
γλώσσα (nominative singular)
γλώσσες (nominative plural)
γλώσσας (genitive singular)
γλωσσών (genitive plural)
γλώσσα (accusative singular)
γλώσσες (accusative plural)
γλώσσα (singular vocative)
γλώσσες (plural vocative)

From Ancient Greek γλῶσσα (glôssa). Cognate with Mariupol Greek гло́са (hlósa) and Tsakonian γρούσσα (groússa).

Η Ελληνική είναι πλούσια γλώσσα.

Ποια είναι η επίσημη γλώσσα εδώ;

μητρική γλώσσα

φυσική γλώσσα

τεχνητή γλώσσα

(linguistics, metonymically, all senses) language, tongue (words and methods of combining them understood by a community and used as a form of communication)


έχω

έχω • (écho)

el-verb

έχω • (écho) (imperfect είχα, past είχα, passive —)

écho (romanization)
είχα (imperfect)
είχα (past)
έχω (active first-person imperfective indicative present singular)
είχα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα έχω (active first-person future imperfective indicative singular)
έχεις (active imperfective indicative present second-person singular)
είχες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα έχεις (active future imperfective indicative second-person singular)
έχει (active imperfective indicative present singular third-person)
είχε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα έχει (active future imperfective indicative singular third-person)
έχουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
έχομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
είχαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα έχουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
θα έχομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
έχετε (active imperfective indicative plural present second-person)
είχατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα έχετε (active future imperfective indicative plural second-person)
έχουν (active imperfective indicative plural present third-person)
έχουνε (active imperfective indicative informal plural present third-person)
είχαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
είχανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
θα έχουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα έχουνε (active future imperfective indicative informal plural third-person)
έχε (active imperative imperfective second-person singular)
έχετε (active imperative imperfective plural second-person)
έχοντας (participle present)

From Ancient Greek ἔχω (ékhō, “to have”). Cognate with Mariupol Greek э́ху (éxu).

έχω διαβάσει

(grammar, auxiliary verb) to have +verbs (or participles) to form perfect tenses.


άνω τελεία

head

άνω τελεία • (áno teleía) f (plural άνω τελείες)

áno teleía (romanization)
άνω τελείες (plural)
άνω τελεία (nominative singular)
άνω τελείες (nominative plural)
άνω τελείας (genitive singular)
άνω τελειών (genitive plural)
άνω τελεία (accusative singular)
άνω τελείες (accusative plural)
άνω τελεία (singular vocative)
άνω τελείες (plural vocative)

ἄνω (ánō, “upper”) + τελεία (teleía, “stop”)

(grammar, typography) raised point, upper stop, upper point, upper dot, the Greek semicolon, the “·”


υποδιαστολή

υποδιαστολές

υποδιαστολή • (ypodiastolí) n (plural υποδιαστολές)

el-noun

υποδιαστολές

ypodiastolí (romanization)
υποδιαστολές (plural)
υποδιαστολή (nominative singular)
υποδιαστολές (nominative plural)
υποδιαστολής (genitive singular)
υποδιαστολών (genitive plural)
υποδιαστολή (accusative singular)
υποδιαστολές (accusative plural)
υποδιαστολή (singular vocative)
υποδιαστολές (plural vocative)

el-decl-noun

υποδιαστολές

υποδιαστολής

υποδιαστολών

υποδιαστολές

υποδιαστολές

υ‧πο‧δι‧α‧στο‧λή

From Ancient Greek ὑποδιαστολή (hupodiastolḗ), from the combining form of ὑπό (hupó, “under, lower”) + διαστολή (diastolḗ, “separation, distinction”).

uder

(typography, grammar, historical) The hypodiastole, a mark used in scripta continua Classical and Byzantine Greek to note that a series of letters should be read as two words rather than all together, now identical to the comma.

κόμμα κόμμα#Greek

(typography, grammar, uncommon) Synonym of κόμμα (kómma) in its other uses.


ερωτηματικό

head

ερωτηματικό • (erotimatikó) n (plural ερωτηματικά)

erotimatikó (romanization)
ερωτηματικά (plural)
ερωτηματικό (nominative singular)
ερωτηματικά (nominative plural)
ερωτηματικού (genitive singular)
ερωτηματικών (genitive plural)
ερωτηματικό (accusative singular)
ερωτηματικά (accusative plural)
ερωτηματικό (singular vocative)
ερωτηματικά (plural vocative)

el-decl-noun

ερωτηματικού

ερωτηματικών

From ερωτηματικός (erotimatikós, “questioning”).

(grammar, typography) question mark, represented in Greek text by the semicolon ;


κόμμα

kómma (romanization)
κόμματα (plural)
κόμμα (nominative singular)
κόμματα (nominative plural)
κόμματος (genitive singular)
κομμάτων (genitive plural)
κόμμα (accusative singular)
κόμματα (accusative plural)
κόμμα (singular vocative)
κόμματα (plural vocative)

(typography) a typographical symbol: “,”

(grammar) the comma (used as a punctuation mark)

a typographical symbol: “,”
the comma (used as a punctuation mark)


πνεύμα

head

πνεύμα • (pnévma) n (plural πνεύματα)

el-noun

πνεύμα • (pnévma) n (plural πνεύματα)

pnévma (romanization)
πνεύματα (plural)
πνεύμα (nominative singular)
πνεύματα (nominative plural)
πνεύματος (genitive singular)
πνευμάτων (genitive plural)
πνεύμα (accusative singular)
πνεύματα (accusative plural)
πνεύμα (singular vocative)
πνεύματα (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek πνεῦμα (pneûma).

(grammar) a diacritic used in the polytonic writing system of Greek language indicating a smooth or rough breathing


οδοντικός

head

οδοντικός • (odontikós) m (feminine οδοντική, neuter οδοντικό)

odontikós (romanization)
οδοντική (feminine)
οδοντικό (neuter)
οδοντικός (masculine nominative singular)
οδοντική (feminine nominative singular)
οδοντικό (neuter nominative singular)
οδοντικοί (masculine nominative plural)
οδοντικές (feminine nominative plural)
οδοντικά (neuter nominative plural)
οδοντικού (genitive masculine singular)
οδοντικής (feminine genitive singular)
οδοντικού (genitive neuter singular)
οδοντικών (genitive masculine plural)
οδοντικών (feminine genitive plural)
οδοντικών (genitive neuter plural)
οδοντικό (accusative masculine singular)
οδοντική (accusative feminine singular)
οδοντικό (accusative neuter singular)
οδοντικούς (accusative masculine plural)
οδοντικές (accusative feminine plural)
οδοντικά (accusative neuter plural)
οδοντικέ (masculine singular vocative)
οδοντική (feminine singular vocative)
οδοντικό (neuter singular vocative)
οδοντικοί (masculine plural vocative)
οδοντικές (feminine plural vocative)
οδοντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οδοντικούς •

From Ancient Greek ὀδοντικός (odontikós). See δόντι (dónti) and -ικός (-ikós).
Compare Mariupol Greek дъонды́ (ðondý).

Τα οδοντικά σύμφωνα είναι τα ⟨τ⟩, ⟨δ⟩, ⟨θ⟩ και ⟨ντ⟩
Ta odontiká sýmfona eínai ta ⟨t⟩, ⟨d⟩, ⟨th⟩ kai ⟨nt⟩
The dental consonants are ⟨τ⟩, ⟨δ⟩, ⟨θ⟩ and ⟨ντ⟩.


μέλλοντας

head

μέλλοντας • (méllontas) m (plural μέλλοντες)

méllontas (romanization)
μέλλοντες (plural)
μέλλοντας (nominative singular)
μέλλοντες (nominative plural)
μέλλοντα (genitive singular)
μελλόντων (genitive plural)
μέλλοντα (accusative singular)
μέλλοντες (accusative plural)
μέλλοντα (singular vocative)
μέλλοντες (plural vocative)


μέλλων

μέλλων • (méllon) m (plural μέλλοντες)

el-noun

μέλλων • (méllon) m (plural μέλλοντες)

méllon (romanization)
μέλλοντες (plural)

μέλλον (méllon)

Learnedly, from Ancient Greek μέλλων (méllōn). Present participle of μέλλω (méllo), see 3rd person μέλλει (méllei). The masculine and neuter μέλλον (méllon), also substantivised.

μέλλοντας μέλλοντας#Greek

(formal, dated, grammar) older form of μέλλοντας (méllontas): "future (tense)"


δημοτικός

head

δημοτικός • (dimotikós) m (feminine δημοτική, neuter δημοτικό)

dimotikós (romanization)
δημοτική (feminine)
δημοτικό (neuter)
δημοτικός (masculine nominative singular)
δημοτική (feminine nominative singular)
δημοτικό (neuter nominative singular)
δημοτικοί (masculine nominative plural)
δημοτικές (feminine nominative plural)
δημοτικά (neuter nominative plural)
δημοτικού (genitive masculine singular)
δημοτικής (feminine genitive singular)
δημοτικού (genitive neuter singular)
δημοτικών (genitive masculine plural)
δημοτικών (feminine genitive plural)
δημοτικών (genitive neuter plural)
δημοτικό (accusative masculine singular)
δημοτική (accusative feminine singular)
δημοτικό (accusative neuter singular)
δημοτικούς (accusative masculine plural)
δημοτικές (accusative feminine plural)
δημοτικά (accusative neuter plural)
δημοτικέ (masculine singular vocative)
δημοτική (feminine singular vocative)
δημοτικό (neuter singular vocative)
δημοτικοί (masculine plural vocative)
δημοτικές (feminine plural vocative)
δημοτικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δημοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δημοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

δημοτικούς •

From Ancient Greek δημοτικός from δημότης (dēmótēs), from δῆμος (dêmos, “country, land”). For music, songs: calque of German Volkslieder.

(linguistics, literature) demotic, of the people


ουσιαστικό

head

ουσιαστικό • (ousiastikó) n (plural ουσιαστικά)

ousiastikó (romanization)
ουσιαστικά (plural)
ουσιαστικό (nominative singular)
ουσιαστικά (nominative plural)
ουσιαστικού (genitive singular)
ουσιαστικών (genitive plural)
ουσιαστικό (accusative singular)
ουσιαστικά (accusative plural)
ουσιαστικό (singular vocative)
ουσιαστικά (plural vocative)

ου‧σι‧α‧στι‧κό

Semantic loan from French substantif. See also ουσιαστικός (ousiastikós, “substantial, real”).


αύξηση

αύξηση • (áfxisi) f (plural αυξήσεις)

el-noun

αύξηση • (áfxisi) f (plural αυξήσεις)

áfxisi (romanization)
αυξήσεις (plural)
αύξηση (nominative singular)
αυξήσεις (nominative plural)
αύξησης (genitive singular)
αυξήσεων (genitive plural)
αύξηση (accusative singular)
αυξήσεις (accusative plural)
αύξηση (singular vocative)
αυξήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αυξήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αυξήσεως •


γενική

genikí (romanization)
γενικές (plural)
γενική (nominative singular)
γενικές (nominative plural)
γενικής (genitive singular)
γενικών (genitive plural)
γενική (accusative singular)
γενικές (accusative plural)
γενική (singular vocative)
γενικές (plural vocative)

γενική πτώση ― genikí ptósi ― genitive case


ουδέτερος

head

ουδέτερος • (oudéteros) m (feminine ουδέτερη, neuter ουδέτερο)

oudéteros (romanization)
ουδέτερη (feminine)
ουδέτερο (neuter)
ουδέτερος (masculine nominative singular)
ουδέτερη (feminine nominative singular)
ουδέτερο (neuter nominative singular)
ουδέτεροι (masculine nominative plural)
ουδέτερες (feminine nominative plural)
ουδέτερα (neuter nominative plural)
ουδέτερου (genitive masculine singular)
ουδέτερης (feminine genitive singular)
ουδέτερου (genitive neuter singular)
ουδέτερων (genitive masculine plural)
ουδέτερων (feminine genitive plural)
ουδέτερων (genitive neuter plural)
ουδέτερο (accusative masculine singular)
ουδέτερη (accusative feminine singular)
ουδέτερο (accusative neuter singular)
ουδέτερους (accusative masculine plural)
ουδέτερες (accusative feminine plural)
ουδέτερα (accusative neuter plural)
ουδέτερε (masculine singular vocative)
ουδέτερη (feminine singular vocative)
ουδέτερο (neuter singular vocative)
ουδέτεροι (masculine plural vocative)
ουδέτερες (feminine plural vocative)
ουδέτερα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ουδέτερους •

From Ancient Greek οὐδέτερος (oudéteros).


αμετάβατος

head

αμετάβατος • (ametávatos) m (feminine αμετάβατη, neuter αμετάβατο)

ametávatos (romanization)
αμετάβατη (feminine)
αμετάβατο (neuter)
αμετάβατος (masculine nominative singular)
αμετάβατη (feminine nominative singular)
αμετάβατο (neuter nominative singular)
αμετάβατοι (masculine nominative plural)
αμετάβατες (feminine nominative plural)
αμετάβατα (neuter nominative plural)
αμετάβατου (genitive masculine singular)
αμετάβατης (feminine genitive singular)
αμετάβατου (genitive neuter singular)
αμετάβατων (genitive masculine plural)
αμετάβατων (feminine genitive plural)
αμετάβατων (genitive neuter plural)
αμετάβατο (accusative masculine singular)
αμετάβατη (accusative feminine singular)
αμετάβατο (accusative neuter singular)
αμετάβατους (accusative masculine plural)
αμετάβατες (accusative feminine plural)
αμετάβατα (accusative neuter plural)
αμετάβατε (masculine singular vocative)
αμετάβατη (feminine singular vocative)
αμετάβατο (neuter singular vocative)
αμετάβατοι (masculine plural vocative)
αμετάβατες (feminine plural vocative)
αμετάβατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμετάβατος •

αμετάβατοι •

αμετάβατες •

αμετάβατου •

αμετάβατης •

αμετάβατου •

αμετάβατων •

αμετάβατων •

αμετάβατων •

αμετάβατους •

αμετάβατες •

αμετάβατοι •

αμετάβατες •

Αυτό είναι ένα αμετάβατο ρήμα.


αρσενικός

head

αρσενικός • (arsenikós) m (feminine αρσενική or αρσενικιά, neuter αρσενικό)

arsenikós (romanization)
αρσενική (feminine)
αρσενικιά (feminine)
αρσενικό (neuter)
αρσενικός (masculine nominative singular)
αρσενική (feminine nominative singular)
αρσενικιά (feminine nominative singular)
αρσενικό (neuter nominative singular)
αρσενικοί (masculine nominative plural)
αρσενικές (feminine nominative plural)
αρσενικά (neuter nominative plural)
αρσενικού (genitive masculine singular)
αρσενικής (feminine genitive singular)
αρσενικιάς (feminine genitive singular)
αρσενικού (genitive neuter singular)
αρσενικών (genitive masculine plural)
αρσενικών (feminine genitive plural)
αρσενικών (genitive neuter plural)
αρσενικό (accusative masculine singular)
αρσενική (accusative feminine singular)
αρσενικιά (accusative feminine singular)
αρσενικό (accusative neuter singular)
αρσενικούς (accusative masculine plural)
αρσενικές (accusative feminine plural)
αρσενικά (accusative neuter plural)
αρσενικέ (masculine singular vocative)
αρσενική (feminine singular vocative)
αρσενικιά (feminine singular vocative)
αρσενικό (neuter singular vocative)
αρσενικοί (masculine plural vocative)
αρσενικές (feminine plural vocative)
αρσενικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρσενικιάς •

αρσενικούς •

From Ancient Greek ἀρσενικός (arsenikós, “male, masculine”).


πτώση

ptósi (romanization)
πτώσεις (plural)
πτώση (nominative singular)
πτώσεις (nominative plural)
πτώσης (genitive singular)
πτώσεων (genitive plural)
πτώση (accusative singular)
πτώσεις (accusative plural)
πτώση (singular vocative)
πτώσεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: πτώσεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: πτώσεως •

Το υποκείμενο του ρήματος βρίσκεται πάντα σε ονομαστική πτώση.

The subject of the verb is always in the nominative case.

To ypokeímeno tou rímatos vrísketai pánta se onomastikí ptósi.


ανάλυση

head

ανάλυση • (análysi) f (plural αναλύσεις)

análysi (romanization)
αναλύσεις (plural)
ανάλυση (nominative singular)
αναλύσεις (nominative plural)
ανάλυσης (genitive singular)
αναλύσεων (genitive plural)
ανάλυση (accusative singular)
αναλύσεις (accusative plural)
ανάλυση (singular vocative)
αναλύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναλύσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναλύσεως •


ρήμα

ríma (romanization)
ρήματα (plural)
ρήμα (nominative singular)
ρήματα (nominative plural)
ρήματος (genitive singular)
ρημάτων (genitive plural)
ρήμα (accusative singular)
ρήματα (accusative plural)
ρήμα (singular vocative)
ρήματα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ῥῆμα (rhêma).


αντώνυμο

head

αντώνυμο • (antónymo) n (plural αντώνυμα)

antónymo (romanization)
αντώνυμα (plural)
αντώνυμο (nominative singular)
αντώνυμα (nominative plural)
αντωνύμου (genitive singular)
αντώνυμου (genitive singular)
αντωνύμων (genitive plural)
αντώνυμο (accusative singular)
αντώνυμα (accusative plural)
αντώνυμο (singular vocative)
αντώνυμα (plural vocative)


συνώνυμο

συνώνυμο • (synónymo) n (plural συνώνυμα)

synónymo (romanization)
συνώνυμα (plural)
συνώνυμο (nominative singular)
συνώνυμα (nominative plural)
συνωνύμου (genitive singular)
συνώνυμου (genitive singular)
συνωνύμων (genitive plural)
συνώνυμο (accusative singular)
συνώνυμα (accusative plural)
συνώνυμο (singular vocative)
συνώνυμα (plural vocative)


κλητική

κλητική • (klitikí) f (plural κλητικές)

el-noun

κλητική • (klitikí) f (plural κλητικές)

klitikí (romanization)
κλητικές (plural)
κλητική (nominative singular)
κλητικές (nominative plural)
κλητικής (genitive singular)
κλητικών (genitive plural)
κλητική (accusative singular)
κλητικές (accusative plural)
κλητική (singular vocative)
κλητικές (plural vocative)

κλητική πτώση


υποκείμενο

head

υποκείμενο • (ypokeímeno) n (plural υποκείμενα)

ypokeímeno (romanization)
υποκείμενα (plural)
υποκείμενο (nominative singular)
υποκείμενα (nominative plural)
υποκειμένου (genitive singular)
υποκείμενου (genitive singular)
υποκειμένων (genitive plural)
υποκείμενο (accusative singular)
υποκείμενα (accusative plural)
υποκείμενο (singular vocative)
υποκείμενα (plural vocative)

→ Romanian: ipochimen

From Ancient Greek ὑποκείμενον (hupokeímenon).


θέμα

théma (romanization)
θέματα (plural)
θέμα (nominative singular)
θέματα (nominative plural)
θέματος (genitive singular)
θεμάτων (genitive plural)
θέμα (accusative singular)
θέματα (accusative plural)
θέμα (singular vocative)
θέματα (plural vocative)


ρίζα

ríza (romanization)
ρίζες (plural)
ρίζα (nominative singular)
ρίζες (nominative plural)
ρίζας (genitive singular)
ριζών (genitive plural)
ρίζα (accusative singular)
ρίζες (accusative plural)
ρίζα (singular vocative)
ρίζες (plural vocative)

From Ancient Greek ῥίζα (rhíza).
Cognates include Mariupol Greek ри́за (ríza) and Tsakonian σχίντα (schínta).


τελεία

teleía (romanization)
τελείες (plural)
τελεία (nominative singular)
τελείες (nominative plural)
τελείας (genitive singular)
τελειών (genitive plural)
τελεία (accusative singular)
τελείες (accusative plural)
τελεία (singular vocative)
τελείες (plural vocative)

From Ancient Greek τελεία (teleía, “period, full stop”), from τέλος (télos, “end”) + -εια (-eia, “-ness”).

uder

(grammar, typography) A full stop or period ⟨.⟩.


περίοδος

head

περίοδος • (períodos) f (plural περίοδοι)

períodos (romanization)
περίοδοι (plural)
περίοδος (nominative singular)
περίοδοι (nominative plural)
περιόδου (genitive singular)
περιόδων (genitive plural)
περίοδο (accusative singular)
περιόδους (accusative plural)
περίοδε (singular vocative)
περίοδο (singular vocative)
περίοδοι (plural vocative)

απεριοδικός

phaenomenon without periodic occurcences


διαλυτικά

dialytiká (romanization)
διαλυτικά (nominative plural)
διαλυτικών (genitive plural)
διαλυτικά (accusative plural)
διαλυτικά (plural vocative)

Nominalization of the neuter plural of the adjective διαλυτικός (dialytikós, “separating”).

(grammar) diaeresis (UK), dieresis (US), umlaut


επίρρημα

επίρρημα • (epírrima) n (plural επιρρήματα)

epírrima (romanization)
επιρρήματα (plural)
επίρρημα (nominative singular)
επιρρήματα (nominative plural)
επιρρήματος (genitive singular)
επιρρημάτων (genitive plural)
επίρρημα (accusative singular)
επιρρήματα (accusative plural)
επίρρημα (singular vocative)
επιρρήματα (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπίρρημα (epírrhēma).

Το «βεβαίως» είναι ένα επίρρημα.
To «vevaíos» eínai éna epírrima.
"Βεβαίως" is an adverb.


αντωνυμία

αντωνυμία • (antonymía) f (plural αντωνυμίες)

antonymía (romanization)
αντωνυμίες (plural)
αντωνυμία (nominative singular)
αντωνυμίες (nominative plural)
αντωνυμίας (genitive singular)
αντωνυμιών (genitive plural)
αντωνυμία (accusative singular)
αντωνυμίες (accusative plural)
αντωνυμία (singular vocative)
αντωνυμίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀντωνυμία (antōnumía) cognate with Katharevousa ἀντωνυμία (antōnumía).


φατνιακός

φατνιακός • (fatniakós) m (feminine φατνιακή, neuter φατνιακό)

fatniakós (romanization)
φατνιακή (feminine)
φατνιακό (neuter)
φατνιακός (masculine nominative singular)
φατνιακή (feminine nominative singular)
φατνιακό (neuter nominative singular)
φατνιακοί (masculine nominative plural)
φατνιακές (feminine nominative plural)
φατνιακά (neuter nominative plural)
φατνιακού (genitive masculine singular)
φατνιακής (feminine genitive singular)
φατνιακού (genitive neuter singular)
φατνιακών (genitive masculine plural)
φατνιακών (feminine genitive plural)
φατνιακών (genitive neuter plural)
φατνιακό (accusative masculine singular)
φατνιακή (accusative feminine singular)
φατνιακό (accusative neuter singular)
φατνιακούς (accusative masculine plural)
φατνιακές (accusative feminine plural)
φατνιακά (accusative neuter plural)
φατνιακέ (masculine singular vocative)
φατνιακή (feminine singular vocative)
φατνιακό (neuter singular vocative)
φατνιακοί (masculine plural vocative)
φατνιακές (feminine plural vocative)
φατνιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

φατνιακούς •

From φατνίο (fatnío, “tooth socket”) + -ακός (-akós). Calque of French alvéolaire.

af

(phonetics, phonology) alveolar (formed with the tip of the tongue touching the inner ridge of the gums of the upper front teeth)


ονομαστική

head

ονομαστική • (onomastikí) f

el-noun

ονομαστική • (onomastikí) f

onomastikí (romanization)
ονομαστική (nominative singular)
ονομαστικές (nominative plural)
ονομαστικής (genitive singular)
ονομαστικών (genitive plural)
ονομαστική (accusative singular)
ονομαστικές (accusative plural)
ονομαστική (singular vocative)
ονομαστικές (plural vocative)


δευτερεύων

head

δευτερεύουσα

δευτερεύων • (defterévon) m (feminine δευτερεύουσα, neuter δευτερεύον)

el-adj

δευτερεύουσα

defterévon (romanization)
δευτερεύουσα (feminine)
δευτερεύον (neuter)
δευτερεύων (masculine nominative singular)
δευτερεύουσα (feminine nominative singular)
δευτερεύον (neuter nominative singular)
δευτερεύοντες (masculine nominative plural)
δευτερεύουσες (feminine nominative plural)
δευτερεύοντα (neuter nominative plural)
δευτερεύοντος (genitive masculine singular)
δευτερεύουσας (feminine genitive singular)
δευτερευούσης (feminine genitive singular)
δευτερεύοντος (genitive neuter singular)
δευτερευόντων (genitive masculine plural)
δευτερευουσών (feminine genitive plural)
δευτερευόντων (genitive neuter plural)
δευτερεύοντα (accusative masculine singular)
δευτερεύουσα (accusative feminine singular)
δευτερεύον (accusative neuter singular)
δευτερεύοντες (accusative masculine plural)
δευτερεύουσες (accusative feminine plural)
δευτερεύοντα (accusative neuter plural)
δευτερεύων (masculine singular vocative)
δευτερεύουσα (feminine singular vocative)
δευτερεύον (neuter singular vocative)
δευτερεύοντες (masculine plural vocative)
δευτερεύουσες (feminine plural vocative)
δευτερεύοντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

1.The more regular form is considered incorrect by grammarians.
2. The vocative is rare and follows the nominative.

el-decl-adj-table

δευτερεύων •

δευτερεύουσα •

δευτερεύον •

δευτερεύοντες •

δευτερεύουσες •

δευτερεύοντα •

δευτερεύοντος •

δευτερεύουσας •

δευτερευούσης •

δευτερεύοντος •

δευτερευόντων •

δευτερευουσών •

δευτερευόντων •

δευτερεύοντα •

δευτερεύουσα •

δευτερεύον •

δευτερεύοντες •

δευτερεύουσες •

δευτερεύοντα •

δευτερεύων •

δευτερεύουσα •

δευτερεύον •

δευτερεύοντες •

δευτερεύουσες •

δευτερεύοντα •

δευτερεύουσα πρόταση


συνώνυμος

head

συνώνυμος • (synónymos) m (feminine συνώνυμη, neuter συνώνυμο)

synónymos (romanization)
συνώνυμη (feminine)
συνώνυμο (neuter)
συνώνυμος (masculine nominative singular)
συνώνυμη (feminine nominative singular)
συνώνυμο (neuter nominative singular)
συνώνυμοι (masculine nominative plural)
συνώνυμες (feminine nominative plural)
συνώνυμα (neuter nominative plural)
συνώνυμου (genitive masculine singular)
συνώνυμης (feminine genitive singular)
συνώνυμου (genitive neuter singular)
συνώνυμων (genitive masculine plural)
συνώνυμων (feminine genitive plural)
συνώνυμων (genitive neuter plural)
συνώνυμο (accusative masculine singular)
συνώνυμη (accusative feminine singular)
συνώνυμο (accusative neuter singular)
συνώνυμους (accusative masculine plural)
συνώνυμες (accusative feminine plural)
συνώνυμα (accusative neuter plural)
συνώνυμε (masculine singular vocative)
συνώνυμη (feminine singular vocative)
συνώνυμο (neuter singular vocative)
συνώνυμοι (masculine plural vocative)
συνώνυμες (feminine plural vocative)
συνώνυμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

συνώνυμους •


έκταση

head

έκταση • (éktasi) f (plural εκτάσεις)

el-noun

έκταση • (éktasi) f (plural εκτάσεις)

éktasi (romanization)
εκτάσεις (plural)
έκταση (nominative singular)
εκτάσεις (nominative plural)
έκτασης (genitive singular)
εκτάσεων (genitive plural)
έκταση (accusative singular)
εκτάσεις (accusative plural)
έκταση (singular vocative)
εκτάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: εκτάσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκτάσεως •

(grammar) ectasis (the lengthening of a short vowel to a long one)


βαθμός

vathmós (romanization)
βαθμοί (plural)
βαθμός (nominative singular)
βαθμοί (nominative plural)
βαθμού (genitive singular)
βαθμών (genitive plural)
βαθμό (accusative singular)
βαθμούς (accusative plural)
βαθμέ (singular vocative)
βαθμοί (plural vocative)

βαθ‧μός βα‧θμός

Learnedly, from Koine Greek βαθμός (bathmós, “degree”), Ancient Greek βαθμός (bathmós, “step”), with stem βα- (see βαίνω (baínō, “I step”)) + -θμός (-thmós).

ο θετικός βαθμός, ο συγκριτικός βαθμός, ο υπερθετικός βαθμός

the positive degree, the comparative degree, the superlative degree

o thetikós vathmós, o sygkritikós vathmós, o yperthetikós vathmós


παρένθεση

head

παρένθεση • (parénthesi) f (plural παρενθέσεις)

parénthesi (romanization)
παρενθέσεις (plural)
παρένθεση (nominative singular)
παρενθέσεις (nominative plural)
παρένθεσης (genitive singular)
παρενθέσεων (genitive plural)
παρένθεση (accusative singular)
παρενθέσεις (accusative plural)
παρένθεση (singular vocative)
παρενθέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: παρενθέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παρενθέσεως •

From Ancient Greek παρένθεσις (parénthesis).

σε παρένθεση
in parenthesis

(grammar) parenthesis (either or each of the brackets enclosing a word or words; or the enclosed)


πρόθεση

head

πρόθεση • (próthesi) f (plural προθέσεις)

próthesi (romanization)
προθέσεις (plural)
πρόθεση (nominative singular)
προθέσεις (nominative plural)
πρόθεσης (genitive singular)
προθέσεων (genitive plural)
πρόθεση (accusative singular)
προθέσεις (accusative plural)
πρόθεση (singular vocative)
προθέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: προθέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: προθέσεως •

From Ancient Greek πρόθεσις (próthesis, “purpose”).


επιρρηματικός

head

επιρρηματική

επιρρηματικό

επιρρηματικός • (epirrimatikós) m (feminine επιρρηματική, neuter επιρρηματικό)

el-adj

επιρρηματική

επιρρηματικό

epirrimatikós (romanization)
επιρρηματική (feminine)
επιρρηματικό (neuter)
επιρρηματικός (masculine nominative singular)
επιρρηματική (feminine nominative singular)
επιρρηματικό (neuter nominative singular)
επιρρηματικοί (masculine nominative plural)
επιρρηματικές (feminine nominative plural)
επιρρηματικά (neuter nominative plural)
επιρρηματικού (genitive masculine singular)
επιρρηματικής (feminine genitive singular)
επιρρηματικού (genitive neuter singular)
επιρρηματικών (genitive masculine plural)
επιρρηματικών (feminine genitive plural)
επιρρηματικών (genitive neuter plural)
επιρρηματικό (accusative masculine singular)
επιρρηματική (accusative feminine singular)
επιρρηματικό (accusative neuter singular)
επιρρηματικούς (accusative masculine plural)
επιρρηματικές (accusative feminine plural)
επιρρηματικά (accusative neuter plural)
επιρρηματικέ (masculine singular vocative)
επιρρηματική (feminine singular vocative)
επιρρηματικό (neuter singular vocative)
επιρρηματικοί (masculine plural vocative)
επιρρηματικές (feminine plural vocative)
επιρρηματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of επιρρηματικός

el-decl-adj-table

επιρρηματικός •

επιρρηματική •

επιρρηματικό •

επιρρηματικοί •

επιρρηματικές •

επιρρηματικά •

επιρρηματικού •

επιρρηματικής •

επιρρηματικού •

επιρρηματικών •

επιρρηματικών •

επιρρηματικών •

επιρρηματικό •

επιρρηματική •

επιρρηματικό •

επιρρηματικούς •

επιρρηματικές •

επιρρηματικά •

επιρρηματικέ •

επιρρηματική •

επιρρηματικό •

επιρρηματικοί •

επιρρηματικές •

επιρρηματικά •

(grammar) adverbial, relating to an adverb


αφαιρετική

head

αφαιρετική • (afairetikí) f (plural αφαιρετικές)

afairetikí (romanization)
αφαιρετικές (plural)
αφαιρετική (nominative singular)
αφαιρετικές (nominative plural)
αφαιρετικής (genitive singular)
αφαιρετικών (genitive plural)
αφαιρετική (accusative singular)
αφαιρετικές (accusative plural)
αφαιρετική (singular vocative)
αφαιρετικές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἀφαιρετική (aphairetikḗ).

αφαιρετική πτώση ― afairetikí ptósi ― ablative case


σθένος

sthénos (romanization)
σθένος (nominative singular)
σθένη (nominative plural)
σθένους (genitive singular)
σθενών (genitive plural)
σθένος (accusative singular)
σθένη (accusative plural)
σθένος (singular vocative)
σθένη (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek σθένος (sthénos).

bor+

(grammar, linguistics) valency (number of grammatical arguments a verb can take)


κλίνω

head

κλίνω • (klíno)

el-verb

κλίνω • (klíno) (imperfect έκλινα, past έκλινα, passive κλίνομαι)

klíno (romanization)
έκλινα (imperfect)
έκλινα (past)
κλίνομαι (passive)
κλίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
κλίνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κλίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κλιθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κλίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κλίνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κλίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κλιθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κλίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
κλίνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κλίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κλιθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κλίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κλίνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κλινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κλιθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κλίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κλίνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κλίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλιθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κλίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κλίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κλίνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλίνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κλιθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κλιθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έκλινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έκλινα (active first-person indicative past perfective singular)
κλινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλίθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έκλινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έκλινες (active indicative past perfective second-person singular)
κλινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλίθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έκλινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έκλινε (active indicative past perfective singular third-person)
κλινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλίθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κλίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κλίναμε (active first-person indicative past perfective plural)
κλινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κλιθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κλίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κλίνατε (active indicative past perfective plural second-person)
κλινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κλιθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έκλιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έκλιναν (active indicative past perfective plural third-person)
κλίναν (active indicative past perfective plural third-person)
κλίνανε (active indicative past perfective plural third-person)
κλίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κλινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
κλίθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλιθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλιθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κλίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κλίνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κλίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κλιθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κλίνε (active imperative imperfective second-person singular)
κλίνε (active imperative perfective second-person singular)
κλίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
κλίντε (active imperative perfective plural second-person)
κλίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κλιθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κλίνοντας (active participle present)
κλινόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κλίνει (active participle past)
κλιμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
{κεκλιμένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
κλίνει (active infinitive-aorist)
κλιθεί (infinitive-aorist passive)

κλείνω (kleíno)

κλιτός

not to be confused with κλητός (klitós; ) or κλυτός (klutós, )

(intransitive, grammar, active and passive) to inflect, decline, conjugate


αιτιατική

head

αιτιατική • (aitiatikí) f (plural αιτιατικές)

aitiatikí (romanization)
αιτιατικές (plural)
αιτιατική (nominative singular)
αιτιατικές (nominative plural)
αιτιατικής (genitive singular)
αιτιατικών (genitive plural)
αιτιατική (accusative singular)
αιτιατικές (accusative plural)
αιτιατική (singular vocative)
αιτιατικές (plural vocative)

From Ancient Greek αἰτιᾱτική (aitiātikḗ), from αἰτιᾱτός (aitiātós, “effect”).

αιτιατική πτώση ― aitiatikí ptósi ― accusative case


σημασία

σημασία • (simasía) f (plural σημασίες)

el-noun

σημασία • (simasía) f (plural σημασίες)

simasía (romanization)
σημασίες (plural)
σημασία (nominative singular)
σημασίες (nominative plural)
σημασίας (genitive singular)
σημασιών (genitive plural)
σημασία (accusative singular)
σημασίες (accusative plural)
σημασία (singular vocative)
σημασίες (plural vocative)

δίνω σημασία

to pay attention, to take heed; to give significance

Tο ρήμα «τρέχω» έχει πολλές σημασίες.
To ríma «trécho» échei pollés simasíes.
The verb “trécho” has many meanings.

κυριολεκτική σημασία

μεταφορική σημασία

(lexicography) meaning, sense (single conventional use of a word)


υπώνυμο

ypónymo (romanization)
υπώνυμα (plural)
υπώνυμο (nominative singular)
υπώνυμα (nominative plural)
υπωνύμου (genitive singular)
υπώνυμου (genitive singular)
υπωνύμων (genitive plural)
υπώνυμο (accusative singular)
υπώνυμα (accusative plural)
υπώνυμο (singular vocative)
υπώνυμα (plural vocative)


επίθετο

epítheto (romanization)
επίθετα (plural)
επίθετο (nominative singular)
επίθετα (nominative plural)
επιθέτου (genitive singular)
επίθετου (genitive singular)
επιθέτων (genitive plural)
επίθετο (accusative singular)
επίθετα (accusative plural)
επίθετο (singular vocative)
επίθετα (plural vocative)


φώνημα

head

φώνημα • (fónima) n (plural φωνήματα)

el-noun

φώνημα • (fónima) n (plural φωνήματα)

fónima (romanization)
φωνήματα (plural)
φώνημα (nominative singular)
φωνήματα (nominative plural)
φωνήματος (genitive singular)
φωνημάτων (genitive plural)
φώνημα (accusative singular)
φωνήματα (accusative plural)
φώνημα (singular vocative)
φωνήματα (plural vocative)

A reborrowing from French phonème (“phoneme”), from Ancient Greek φώνημα (phṓnēma, “sound made”, “utterance”; “thing spoken”, “speech”, “language”).


σύνδεσμος

head

σύνδεσμος • (sýndesmos) m (plural σύνδεσμοι)

sýndesmos (romanization)
σύνδεσμοι (plural)
σύνδεσμος (nominative singular)
σύνδεσμοι (nominative plural)
συνδέσμου (genitive singular)
συνδέσμων (genitive plural)
σύνδεσμο (accusative singular)
συνδέσμους (accusative plural)
σύνδεσμε (singular vocative)
σύνδεσμοι (plural vocative)


κατηγόρημα

κατηγορήματα

κατηγόρημα • (katigórima) n (plural κατηγορήματα)

el-noun

κατηγορήματα

katigórima (romanization)
κατηγορήματα (plural)
κατηγόρημα (nominative singular)
κατηγορήματα (nominative plural)
κατηγορήματος (genitive singular)
κατηγορημάτων (genitive plural)
κατηγόρημα (accusative singular)
κατηγορήματα (accusative plural)
κατηγόρημα (singular vocative)
κατηγορήματα (plural vocative)

el-decl-noun

κατηγορήματα

κατηγορήματος

κατηγορημάτων

κατηγορήματα

κατηγορήματα

From Ancient Greek κατηγόρημα (katēgórēma). By surface analysis, κατηγορώ (katigoró, “to accuse”) + -μα (-ma).


μετοχή

metochí (romanization)
μετοχές (plural)
μετοχή (nominative singular)
μετοχές (nominative plural)
μετοχής (genitive singular)
μετοχών (genitive plural)
μετοχή (accusative singular)
μετοχές (accusative plural)
μετοχή (singular vocative)
μετοχές (plural vocative)


άρθρο

árthro (romanization)
άρθρα (plural)
άρθρο (nominative singular)
άρθρα (nominative plural)
άρθρου (genitive singular)
άρθρων (genitive plural)
άρθρο (accusative singular)
άρθρα (accusative plural)
άρθρο (singular vocative)
άρθρα (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἄρθρον (árthron).

οριστικό άρθρο ― oristikó árthro ― definite article


ύφος

ýfos (romanization)
ύφη (plural)
ύφος (nominative singular)
ύφη (nominative plural)
ύφους (genitive singular)
υφών (genitive plural)
ύφος (accusative singular)
ύφη (accusative plural)
ύφος (singular vocative)
ύφη (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ὕφος (húphos, “weaving, fabric”), from ὑφή (huphḗ, “web”) + -ος (-os, “action noun suffix”). For the "linguistic register" sense, semantic loan from English register; for the "expression" sense, semantic loan from French style.

af

style (manner of doing things)
(linguistics) register


ομόφωνος

head

ομόφωνος • (omófonos) m (feminine ομόφωνη, neuter ομόφωνο)

omófonos (romanization)
ομόφωνη (feminine)
ομόφωνο (neuter)
ομόφωνος (masculine nominative singular)
ομόφωνη (feminine nominative singular)
ομόφωνο (neuter nominative singular)
ομόφωνοι (masculine nominative plural)
ομόφωνες (feminine nominative plural)
ομόφωνα (neuter nominative plural)
ομόφωνου (genitive masculine singular)
ομόφωνης (feminine genitive singular)
ομόφωνου (genitive neuter singular)
ομόφωνων (genitive masculine plural)
ομόφωνων (feminine genitive plural)
ομόφωνων (genitive neuter plural)
ομόφωνο (accusative masculine singular)
ομόφωνη (accusative feminine singular)
ομόφωνο (accusative neuter singular)
ομόφωνους (accusative masculine plural)
ομόφωνες (accusative feminine plural)
ομόφωνα (accusative neuter plural)
ομόφωνε (masculine singular vocative)
ομόφωνη (feminine singular vocative)
ομόφωνο (neuter singular vocative)
ομόφωνοι (masculine plural vocative)
ομόφωνες (feminine plural vocative)
ομόφωνα (neuter plural vocative)


θετικός

θετικός • (thetikós) m (feminine θετική, neuter θετικό)

thetikós (romanization)
θετική (feminine)
θετικό (neuter)
θετικός (masculine nominative singular)
θετική (feminine nominative singular)
θετικό (neuter nominative singular)
θετικοί (masculine nominative plural)
θετικές (feminine nominative plural)
θετικά (neuter nominative plural)
θετικού (genitive masculine singular)
θετικής (feminine genitive singular)
θετικού (genitive neuter singular)
θετικών (genitive masculine plural)
θετικών (feminine genitive plural)
θετικών (genitive neuter plural)
θετικό (accusative masculine singular)
θετική (accusative feminine singular)
θετικό (accusative neuter singular)
θετικούς (accusative masculine plural)
θετικές (accusative feminine plural)
θετικά (accusative neuter plural)
θετικέ (masculine singular vocative)
θετική (feminine singular vocative)
θετικό (neuter singular vocative)
θετικοί (masculine plural vocative)
θετικές (feminine plural vocative)
θετικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
θετικότερος (masculine nominative singular)
θετικότερη (feminine nominative singular)
θετικότερο (neuter nominative singular)
θετικότεροι (masculine nominative plural)
θετικότερες (feminine nominative plural)
θετικότερα (neuter nominative plural)
θετικότερου (genitive masculine singular)
θετικότερης (feminine genitive singular)
θετικότερου (genitive neuter singular)
θετικότερων (genitive masculine plural)
θετικότερων (feminine genitive plural)
θετικότερων (genitive neuter plural)
θετικότερο (accusative masculine singular)
θετικότερη (accusative feminine singular)
θετικότερο (accusative neuter singular)
θετικότερους (accusative masculine plural)
θετικότερες (accusative feminine plural)
θετικότερα (accusative neuter plural)
θετικότερε (masculine singular vocative)
θετικότερη (feminine singular vocative)
θετικότερο (neuter singular vocative)
θετικότεροι (masculine plural vocative)
θετικότερες (feminine plural vocative)
θετικότερα (neuter plural vocative)
θετικότατος (masculine nominative singular)
θετικότατη (feminine nominative singular)
θετικότατο (neuter nominative singular)
θετικότατοι (masculine nominative plural)
θετικότατες (feminine nominative plural)
θετικότατα (neuter nominative plural)
θετικότατου (genitive masculine singular)
θετικότατης (feminine genitive singular)
θετικότατου (genitive neuter singular)
θετικότατων (genitive masculine plural)
θετικότατων (feminine genitive plural)
θετικότατων (genitive neuter plural)
θετικότατο (accusative masculine singular)
θετικότατη (accusative feminine singular)
θετικότατο (accusative neuter singular)
θετικότατους (accusative masculine plural)
θετικότατες (accusative feminine plural)
θετικότατα (accusative neuter plural)
θετικότατε (masculine singular vocative)
θετικότατη (feminine singular vocative)
θετικότατο (neuter singular vocative)
θετικότατοι (masculine plural vocative)
θετικότατες (feminine plural vocative)
θετικότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο θετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θετικός, etc.)

el-decl-adj-table

θετικότερος •

θετικότερη •

θετικότερο •

θετικότεροι •

θετικότερες •

θετικότερα •

θετικότερου •

θετικότερης •

θετικότερου •

θετικότερων •

θετικότερων •

θετικότερων •

θετικότερο •

θετικότερη •

θετικότερο •

θετικότερους •

θετικότερες •

θετικότερα •

θετικότερε •

θετικότερη •

θετικότερο •

θετικότεροι •

θετικότερες •

θετικότερα •

θετικότατος •

θετικότατη •

θετικότατο •

θετικότατοι •

θετικότατες •

θετικότατα •

θετικότατου •

θετικότατης •

θετικότατου •

θετικότατων •

θετικότατων •

θετικότατων •

θετικότατο •

θετικότατη •

θετικότατο •

θετικότατους •

θετικότατες •

θετικότατα •

θετικότατε •

θετικότατη •

θετικότατο •

θετικότατοι •

θετικότατες •

θετικότατα •

θετικός βαθμός του επιθέτου


θετικός

thetikós (romanization)
θετικοί (plural)
θετικός (nominative singular)
θετικοί (nominative plural)
θετικού (genitive singular)
θετικών (genitive plural)
θετικό (accusative singular)
θετικούς (accusative plural)
θετικέ (singular vocative)
θετικοί (plural vocative)

ο θετικός, ο συγκριτικός και ο υπερθετικός

the positive, the comparative and superlative

o thetikós, o sygkritikós kai o yperthetikós


σύνθεση

head

σύνθεση • (sýnthesi) f (plural συνθέσεις)

sýnthesi (romanization)
συνθέσεις (plural)
σύνθεση (nominative singular)
συνθέσεις (nominative plural)
σύνθεσης (genitive singular)
συνθέσεων (genitive plural)
σύνθεση (accusative singular)
συνθέσεις (accusative plural)
σύνθεση (singular vocative)
συνθέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: συνθέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συνθέσεως •

Inherited from Ancient Greek σύνθεσις (súnthesis); the maintenance of /n/ before /θ/ (except colloquially) is due to learned influence.

inh+

(linguistics) compounding (the formation of long word by combination of shorter ones)


τόνος

tónos (romanization)
τόνοι (plural)
τόνος (nominative singular)
τόνοι (nominative plural)
τόνου (genitive singular)
τόνων (genitive plural)
τόνο (accusative singular)
τόνους (accusative plural)
τόνε (singular vocative)
τόνοι (plural vocative)

English: tonos

From Ancient Greek τόνος (tónos, “rope, chord, tone”).

inh

(orthography, typography, grammar) accent (΄), tonos (the stress accent used in modern Greek)


γλωσσολόγος

head

γλωσσολόγος • (glossológos) m or f (plural γλωσσολόγοι)

glossológos (romanization)
γλωσσολόγοι (plural)
γλωσσολόγος (nominative singular)
γλωσσολόγοι (nominative plural)
γλωσσολόγου (genitive singular)
γλωσσολόγων (genitive plural)
γλωσσολόγο (accusative singular)
γλωσσολόγους (accusative plural)
γλωσσολόγε (singular vocative)
γλωσσολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

γλωσσολόγους

From γλωσσολογία f (glossología, “linguistics”).


ιδιωματισμός

head

ιδιωματισμοί

ιδιωματισμός • (idiomatismós) m (plural ιδιωματισμοί)

el-noun

ιδιωματισμοί

idiomatismós (romanization)
ιδιωματισμοί (plural)
ιδιωματισμός (nominative singular)
ιδιωματισμοί (nominative plural)
ιδιωματισμού (genitive singular)
ιδιωματισμών (genitive plural)
ιδιωματισμό (accusative singular)
ιδιωματισμούς (accusative plural)
ιδιωματισμέ (singular vocative)
ιδιωματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ιδιωματισμός

ιδιωματισμοί

ιδιωματισμού

ιδιωματισμών

ιδιωματισμούς

ιδιωματισμοί


εθνογλωσσολογία

head

εθνογλωσσολογία • (ethnoglossología) f (uncountable)

ethnoglossología (romanization)
εθνογλωσσολογία (nominative singular)
εθνογλωσσολογίες (nominative plural)
εθνογλωσσολογίας (genitive singular)
εθνογλωσσολογιών (genitive plural)
εθνογλωσσολογία (accusative singular)
εθνογλωσσολογίες (accusative plural)
εθνογλωσσολογία (singular vocative)
εθνογλωσσολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

εθνογλωσσολογία

εθνογλωσσολογίες

εθνογλωσσολογίας

εθνογλωσσολογιών

εθνογλωσσολογία

εθνογλωσσολογίες

εθνογλωσσολογία

εθνογλωσσολογίες


εθνογλωσσολόγος

head

εθνογλωσσολόγοι

εθνογλωσσολόγος • (ethnoglossológos) m or f (plural εθνογλωσσολόγοι)

el-noun

εθνογλωσσολόγοι

ethnoglossológos (romanization)
εθνογλωσσολόγοι (plural)
εθνογλωσσολόγος (nominative singular)
εθνογλωσσολόγοι (nominative plural)
εθνογλωσσολόγου (genitive singular)
εθνογλωσσολόγων (genitive plural)
εθνογλωσσολόγο (accusative singular)
εθνογλωσσολόγους (accusative plural)
εθνογλωσσολόγε (singular vocative)
εθνογλωσσολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

εθνογλωσσολόγος

εθνογλωσσολόγοι

εθνογλωσσολόγου

εθνογλωσσολόγων

εθνογλωσσολόγο

εθνογλωσσολόγους

εθνογλωσσολόγε

εθνογλωσσολόγοι

ε‧θνο‧γλωσ‧σο‧λό‧γος


φρασεολογία

head

φρασεολογίες

φρασεολογία • (fraseología) f (plural φρασεολογίες)

el-noun

φρασεολογίες

fraseología (romanization)
φρασεολογίες (plural)
φρασεολογία (nominative singular)
φρασεολογίες (nominative plural)
φρασεολογίας (genitive singular)
φρασεολογιών (genitive plural)
φρασεολογία (accusative singular)
φρασεολογίες (accusative plural)
φρασεολογία (singular vocative)
φρασεολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

φρασεολογίες

φρασεολογίας

φρασεολογιών

φρασεολογίες

φρασεολογίες


απόλυτος

head

απόλυτος • (apólytos) m (feminine απόλυτη, neuter απόλυτο)

apólytos (romanization)
απόλυτη (feminine)
απόλυτο (neuter)
απόλυτος (masculine nominative singular)
απόλυτη (feminine nominative singular)
απόλυτο (neuter nominative singular)
απόλυτοι (masculine nominative plural)
απόλυτες (feminine nominative plural)
απόλυτα (neuter nominative plural)
απόλυτου (genitive masculine singular)
απόλυτης (feminine genitive singular)
απόλυτου (genitive neuter singular)
απόλυτων (genitive masculine plural)
απόλυτων (feminine genitive plural)
απόλυτων (genitive neuter plural)
απόλυτο (accusative masculine singular)
απόλυτη (accusative feminine singular)
απόλυτο (accusative neuter singular)
απόλυτους (accusative masculine plural)
απόλυτες (accusative feminine plural)
απόλυτα (accusative neuter plural)
απόλυτε (masculine singular vocative)
απόλυτη (feminine singular vocative)
απόλυτο (neuter singular vocative)
απόλυτοι (masculine plural vocative)
απόλυτες (feminine plural vocative)
απόλυτα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο απόλυτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο απόλυτος, etc.)

From Ancient Greek ἀπόλυτος (apólutos), from ἀπολύω (apolúō, “to unbind”).

(grammar) absolute (as in ablative absolute)


γλωσσικός

head

γλωσσικός • (glossikós) m (feminine γλωσσική, neuter γλωσσικό)

glossikós (romanization)
γλωσσική (feminine)
γλωσσικό (neuter)
γλωσσικός (masculine nominative singular)
γλωσσική (feminine nominative singular)
γλωσσικό (neuter nominative singular)
γλωσσικοί (masculine nominative plural)
γλωσσικές (feminine nominative plural)
γλωσσικά (neuter nominative plural)
γλωσσικού (genitive masculine singular)
γλωσσικής (feminine genitive singular)
γλωσσικού (genitive neuter singular)
γλωσσικών (genitive masculine plural)
γλωσσικών (feminine genitive plural)
γλωσσικών (genitive neuter plural)
γλωσσικό (accusative masculine singular)
γλωσσική (accusative feminine singular)
γλωσσικό (accusative neuter singular)
γλωσσικούς (accusative masculine plural)
γλωσσικές (accusative feminine plural)
γλωσσικά (accusative neuter plural)
γλωσσικέ (masculine singular vocative)
γλωσσική (feminine singular vocative)
γλωσσικό (neuter singular vocative)
γλωσσικοί (masculine plural vocative)
γλωσσικές (feminine plural vocative)
γλωσσικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

γλωσσικούς •

From γλώσσα (glóssa, “tongue”) + -ικός (-ikós).


προστακτική

head

προστακτικές

προστακτική • (prostaktikí) f (plural προστακτικές)

el-noun

προστακτικές

prostaktikí (romanization)
προστακτικές (plural)
προστακτική (nominative singular)
προστακτικές (nominative plural)
προστακτικής (genitive singular)
προστακτικών (genitive plural)
προστακτική (accusative singular)
προστακτικές (accusative plural)
προστακτική (singular vocative)
προστακτικές (plural vocative)

el-decl-noun

προστακτικές

προστακτικής

προστακτικών

προστακτικές

προστακτικές


ουδέτερο

head

ουδέτερο • (oudétero) n (plural ουδέτερα)

oudétero (romanization)
ουδέτερα (plural)
ουδέτερο (nominative singular)
ουδέτερα (nominative plural)
ουδετέρου (genitive singular)
ουδέτερου (genitive singular)
ουδετέρων (genitive plural)
ουδέτερο (accusative singular)
ουδέτερα (accusative plural)
ουδέτερο (singular vocative)
ουδέτερα (plural vocative)


πολυτονικός

πολυτονικός • (polytonikós) m (feminine πολυτονική, neuter πολυτονικό)

polytonikós (romanization)
πολυτονική (feminine)
πολυτονικό (neuter)
πολυτονικός (masculine nominative singular)
πολυτονική (feminine nominative singular)
πολυτονικό (neuter nominative singular)
πολυτονικοί (masculine nominative plural)
πολυτονικές (feminine nominative plural)
πολυτονικά (neuter nominative plural)
πολυτονικού (genitive masculine singular)
πολυτονικής (feminine genitive singular)
πολυτονικού (genitive neuter singular)
πολυτονικών (genitive masculine plural)
πολυτονικών (feminine genitive plural)
πολυτονικών (genitive neuter plural)
πολυτονικό (accusative masculine singular)
πολυτονική (accusative feminine singular)
πολυτονικό (accusative neuter singular)
πολυτονικούς (accusative masculine plural)
πολυτονικές (accusative feminine plural)
πολυτονικά (accusative neuter plural)
πολυτονικέ (masculine singular vocative)
πολυτονική (feminine singular vocative)
πολυτονικό (neuter singular vocative)
πολυτονικοί (masculine plural vocative)
πολυτονικές (feminine plural vocative)
πολυτονικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πολυτονικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πολυτονικός, etc.)

el-decl-adj-table

πολυτονικός •

πολυτονική •

πολυτονικό •

πολυτονικοί •

πολυτονικές •

πολυτονικά •

πολυτονικού •

πολυτονικής •

πολυτονικού •

πολυτονικών •

πολυτονικών •

πολυτονικών •

πολυτονικό •

πολυτονική •

πολυτονικό •

πολυτονικούς •

πολυτονικές •

πολυτονικά •

πολυτονικέ •

πολυτονική •

πολυτονικό •

πολυτονικοί •

πολυτονικές •

πολυτονικά •

(grammar) polytonic (the diacritic system used in Greece before 1982)


κτητικός

head

κτητικός • (ktitikós) m (feminine κτητική, neuter κτητικό)

ktitikós (romanization)
κτητική (feminine)
κτητικό (neuter)
κτητικός (masculine nominative singular)
κτητική (feminine nominative singular)
κτητικό (neuter nominative singular)
κτητικοί (masculine nominative plural)
κτητικές (feminine nominative plural)
κτητικά (neuter nominative plural)
κτητικού (genitive masculine singular)
κτητικής (feminine genitive singular)
κτητικού (genitive neuter singular)
κτητικών (genitive masculine plural)
κτητικών (feminine genitive plural)
κτητικών (genitive neuter plural)
κτητικό (accusative masculine singular)
κτητική (accusative feminine singular)
κτητικό (accusative neuter singular)
κτητικούς (accusative masculine plural)
κτητικές (accusative feminine plural)
κτητικά (accusative neuter plural)
κτητικέ (masculine singular vocative)
κτητική (feminine singular vocative)
κτητικό (neuter singular vocative)
κτητικοί (masculine plural vocative)
κτητικές (feminine plural vocative)
κτητικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κτητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κτητικός, etc.)

κτητική αντωνυμία ― ktitikí antonymía ― possessive pronoun

κτητικό επίθετο ― ktitikó epítheto ― possessive adjective


διφθογγισμός

head

διφθογγισμός • (difthongismós) m (uncountable)

difthongismós (romanization)
διφθογγισμός (nominative singular)
διφθογγισμού (genitive singular)
διφθογγισμό (accusative singular)
διφθογγισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

διφθογγισμός

διφθογγισμού


συλλαβή

head

συλλαβή • (syllaví) f (plural συλλαβές)

el-noun

συλλαβή • (syllaví) f (plural συλλαβές)

syllaví (romanization)
συλλαβές (plural)
συλλαβή (nominative singular)
συλλαβές (nominative plural)
συλλαβής (genitive singular)
συλλαβών (genitive plural)
συλλαβή (accusative singular)
συλλαβές (accusative plural)
συλλαβή (singular vocative)
συλλαβές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek συλλαβή (sullabḗ).


παράγραφος

head

παράγραφος • (parágrafos) f (plural παράγραφοι)

parágrafos (romanization)
παράγραφοι (plural)
παράγραφος (nominative singular)
παράγραφοι (nominative plural)
παραγράφου (genitive singular)
παραγράφων (genitive plural)
παράγραφο (accusative singular)
παραγράφους (accusative plural)
παράγραφε (singular vocative)
παράγραφοι (plural vocative)


τροπικός

τροπικός • (tropikós) m

el-adj

τροπικός • (tropikós) m

tropikós (romanization)
τροπικός (masculine nominative singular)
τροπική (feminine nominative singular)
τροπικό (neuter nominative singular)
τροπικοί (masculine nominative plural)
τροπικές (feminine nominative plural)
τροπικά (neuter nominative plural)
τροπικού (genitive masculine singular)
τροπικής (feminine genitive singular)
τροπικού (genitive neuter singular)
τροπικών (genitive masculine plural)
τροπικών (feminine genitive plural)
τροπικών (genitive neuter plural)
τροπικό (accusative masculine singular)
τροπική (accusative feminine singular)
τροπικό (accusative neuter singular)
τροπικούς (accusative masculine plural)
τροπικές (accusative feminine plural)
τροπικά (accusative neuter plural)
τροπικέ (masculine singular vocative)
τροπική (feminine singular vocative)
τροπικό (neuter singular vocative)
τροπικοί (masculine plural vocative)
τροπικές (feminine plural vocative)
τροπικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο τροπικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο τροπικός, etc.)

(linguistics) of or pertaining to manners


μόριο

mório (romanization)
μόρια (plural)
μόριο (nominative singular)
μόρια (nominative plural)
μορίου (genitive singular)
μόριου (genitive singular)
μορίων (genitive plural)
μόριο (accusative singular)
μόρια (accusative plural)
μόριο (singular vocative)
μόρια (plural vocative)


συγκοπή

head

συγκοπή • (sygkopí) f (plural συγκοπές)

el-noun

συγκοπή • (sygkopí) f (plural συγκοπές)

sygkopí (romanization)
συγκοπές (plural)
συγκοπή (nominative singular)
συγκοπές (nominative plural)
συγκοπής (genitive singular)
συγκοπών (genitive plural)
συγκοπή (accusative singular)
συγκοπές (accusative plural)
συγκοπή (singular vocative)
συγκοπές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek συγκοπή (sunkopḗ).

e.g. περιπατώ > περπατώ (perpató) syncope of -ι-

(grammar, phonology, phonetics) The loss or elision of a vowel between two consonants from the interior of a word. Similar to syncope, contraction.


ανώμαλος

head

ανώμαλος • (anómalos) m (feminine ανώμαλη, neuter ανώμαλο)

anómalos (romanization)
ανώμαλη (feminine)
ανώμαλο (neuter)
ανώμαλος (masculine nominative singular)
ανώμαλη (feminine nominative singular)
ανώμαλο (neuter nominative singular)
ανώμαλοι (masculine nominative plural)
ανώμαλες (feminine nominative plural)
ανώμαλα (neuter nominative plural)
ανώμαλου (genitive masculine singular)
ανώμαλης (feminine genitive singular)
ανώμαλου (genitive neuter singular)
ανώμαλων (genitive masculine plural)
ανώμαλων (feminine genitive plural)
ανώμαλων (genitive neuter plural)
ανώμαλο (accusative masculine singular)
ανώμαλη (accusative feminine singular)
ανώμαλο (accusative neuter singular)
ανώμαλους (accusative masculine plural)
ανώμαλες (accusative feminine plural)
ανώμαλα (accusative neuter plural)
ανώμαλε (masculine singular vocative)
ανώμαλη (feminine singular vocative)
ανώμαλο (neuter singular vocative)
ανώμαλοι (masculine plural vocative)
ανώμαλες (feminine plural vocative)
ανώμαλα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανώμαλος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανώμαλος, etc.)

From the Ancient Greek ᾰ̓νώμᾰλος (anṓmalos).

ανώμαλο ρήμα ― anómalo ríma ― irregular verb


υποκοριστικό

head

υποκοριστικά

υποκοριστικό • (ypokoristikó) n (plural υποκοριστικά)

el-noun

υποκοριστικά

ypokoristikó (romanization)
υποκοριστικά (plural)
υποκοριστικό (nominative singular)
υποκοριστικά (nominative plural)
υποκοριστικού (genitive singular)
υποκοριστικών (genitive plural)
υποκοριστικό (accusative singular)
υποκοριστικά (accusative plural)
υποκοριστικό (singular vocative)
υποκοριστικά (plural vocative)

el-decl-noun

υποκοριστικό

υποκοριστικά

υποκοριστικού

υποκοριστικών

υποκοριστικό

υποκοριστικά

υποκοριστικό

υποκοριστικά

υ‧πο‧κο‧ρι‧στι‧κό

Οι Έλληνες χρησιμοποιούν πάρα πολλά υποκοριστικά όταν μιλούν. Όπως: "το απογεματάκι θα πιούμε το καφεδάκι μας και θα φάμε και γλυκάκια".

The Greeks use plenty (very many) diminutives whey they speak. Like: "in the little-evening we shall drink our little coffee and we'll also eat little sweets.

Oi Éllines chrisimopoioún pára pollá ypokoristiká ótan miloún. Ópos: "to apogematáki tha pioúme to kafedáki mas kai tha fáme kai glykákia".

Ελενίτσα f (Elenítsa) is a diminutive of Ελένη (Eléni, “Helen”) a very young Ελένη, or in familiar or endearing sense.
Λένα f (Léna) is a hypocoristic (familiar term of endearment) of Ελένη.
Λενάκι n (Lenáki) is a diminutive of the hypocoristic name.

also, αυξητικό (afxitikó)

note: The sense hypocoristic (“endearing”), as in Ancient Greek ὑποκοριστικός (hupokoristikós). In Modern Greek see χαϊδευτικό (chaïdeftikó) (name).

(grammar) diminutive (may be strictly diminutive or in an emaotional diminution, also with ironic, derogatory senses)


δάνειο

dáneio (romanization)
δάνεια (plural)
δάνειο (nominative singular)
δάνεια (nominative plural)
δανείου (genitive singular)
δάνειου (genitive singular)
δανείων (genitive plural)
δάνειο (accusative singular)
δάνεια (accusative plural)
δάνειο (singular vocative)
δάνεια (plural vocative)


σύνταξη

head

σύνταξη • (sýntaxi) f (plural συντάξεις)

sýntaxi (romanization)
συντάξεις (plural)
σύνταξη (nominative singular)
συντάξεις (nominative plural)
σύνταξης (genitive singular)
συντάξεων (genitive plural)
σύνταξη (accusative singular)
συντάξεις (accusative plural)
σύνταξη (singular vocative)
συντάξεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: συντάξεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συντάξεως •


υπερβολή

head

υπερβολή • (ypervolí) f (plural υπερβολές)

ypervolí (romanization)
υπερβολές (plural)
υπερβολή (nominative singular)
υπερβολές (nominative plural)
υπερβολής (genitive singular)
υπερβολών (genitive plural)
υπερβολή (accusative singular)
υπερβολές (accusative plural)
υπερβολή (singular vocative)
υπερβολές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ὑπερβολή (huperbolḗ).

(linguistics) hyperbole (figure of speech)


φιλόλογος

φιλόλογος • (filólogos) m or f (plural φιλόλογοι)

filólogos (romanization)
φιλόλογοι (plural)
φιλόλογος (nominative singular)
φιλόλογοι (nominative plural)
φιλολόγου (genitive singular)
φιλολόγων (genitive plural)
φιλόλογο (accusative singular)
φιλολόγους (accusative plural)
φιλόλογε (singular vocative)
φιλόλογοι (plural vocative)


ασυνίζητος

ασυνίζητος • (asynízitos) m (feminine ασυνίζητη, neuter ασυνίζητο)

asynízitos (romanization)
ασυνίζητη (feminine)
ασυνίζητο (neuter)
ασυνίζητος (masculine nominative singular)
ασυνίζητη (feminine nominative singular)
ασυνίζητο (neuter nominative singular)
ασυνίζητοι (masculine nominative plural)
ασυνίζητες (feminine nominative plural)
ασυνίζητα (neuter nominative plural)
ασυνίζητου (genitive masculine singular)
ασυνίζητης (feminine genitive singular)
ασυνίζητου (genitive neuter singular)
ασυνίζητων (genitive masculine plural)
ασυνίζητων (feminine genitive plural)
ασυνίζητων (genitive neuter plural)
ασυνίζητο (accusative masculine singular)
ασυνίζητη (accusative feminine singular)
ασυνίζητο (accusative neuter singular)
ασυνίζητους (accusative masculine plural)
ασυνίζητες (accusative feminine plural)
ασυνίζητα (accusative neuter plural)
ασυνίζητε (masculine singular vocative)
ασυνίζητη (feminine singular vocative)
ασυνίζητο (neuter singular vocative)
ασυνίζητοι (masculine plural vocative)
ασυνίζητες (feminine plural vocative)
ασυνίζητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασυνίζητος •

ασυνίζητοι •

ασυνίζητες •

ασυνίζητου •

ασυνίζητης •

ασυνίζητου •

ασυνίζητων •

ασυνίζητων •

ασυνίζητων •

ασυνίζητους •

ασυνίζητες •

ασυνίζητοι •

ασυνίζητες •

From α- (a-, “negated”) + συνίζηση (synízisi, “synizesis”).


συντομογραφία

head

συντομογραφίες

συντομογραφία • (syntomografía) f (plural συντομογραφίες)

el-noun

συντομογραφίες

syntomografía (romanization)
συντομογραφίες (plural)
συντομογραφία (nominative singular)
συντομογραφίες (nominative plural)
συντομογραφίας (genitive singular)
συντομογραφιών (genitive plural)
συντομογραφία (accusative singular)
συντομογραφίες (accusative plural)
συντομογραφία (singular vocative)
συντομογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

συντομογραφία

συντομογραφίες

συντομογραφίας

συντομογραφιών

συντομογραφία

συντομογραφίες

συντομογραφία

συντομογραφίες

«μτφρ.» είναι μια συντομογραφία για τη μετάφραση
«mtfr.» eínai mia syntomografía gia ti metáfrasi
“trans.” is an abbreviation for translation


απαρέμφατο

head

απαρέμφατο • (aparémfato) n (plural απαρέμφατα)

aparémfato (romanization)
απαρέμφατα (plural)
απαρέμφατο (nominative singular)
απαρέμφατα (nominative plural)
απαρεμφάτου (genitive singular)
απαρέμφατου (genitive singular)
απαρεμφάτων (genitive plural)
απαρέμφατο (accusative singular)
απαρέμφατα (accusative plural)
απαρέμφατο (singular vocative)
απαρέμφατα (plural vocative)

ένα ρήμα στο απαρέμφατο


αιτ.

αιτιατική αιτιατική#Greek

(grammar) Abbreviation of αιτιατική (aitiatikí): accusative (case)


άνω και κάτω τελεία

άνω και κάτω τελείες

άνω και κάτω τελεία • (áno kai káto teleía) f (plural άνω και κάτω τελείες)

el-noun

άνω και κάτω τελείες

áno kai káto teleía (romanization)
άνω και κάτω τελείες (plural)

From άνω (áno, “upper”) + και (kai, “and”) + κάτω (káto, “lower”) + τελεία (teleía, “stop, full stop”).

(grammar, typography) The modern Greek colon ⟨:⟩.


θαυμαστικό

head

θαυμαστικό • (thavmastikó) n (plural θαυμαστικά)

thavmastikó (romanization)
θαυμαστικά (plural)
θαυμαστικό (nominative singular)
θαυμαστικά (nominative plural)
θαυμαστικού (genitive singular)
θαυμαστικών (genitive plural)
θαυμαστικό (accusative singular)
θαυμαστικά (accusative plural)
θαυμαστικό (singular vocative)
θαυμαστικά (plural vocative)

(grammar, typography) exclamation mark (UK), exclamation point (US), the “!”


εισαγωγικά

eisagogiká (romanization)
εισαγωγικά (nominative plural)
εισαγωγικών (genitive plural)
εισαγωγικά (accusative plural)
εισαγωγικά (plural vocative)

Neuter plural form of εισαγωγικός (eisagogikós, “introductory”).

double angle quotation mark
double angle quotation mark

(grammar, typography) guillemets, quotation marks, chevrons, duckfoot quotes, the Unicode double angle quotation mark.

guillemets, quotation marks, chevrons, duckfoot quotes, the Unicode double angle quotation mark.
 (Most commonly in Greek: « or », and in English “ or ”.)

Most commonly in Greek: « or »; and in English “ or ”.


πληθυντικός

From πληθύνω.


ά

άλλως άλλως#Greek

(grammar) Abbreviation of άλλως (állos): otherwise


ά

άρθρο άρθρο#Greek

(grammar) Abbreviation of άρθρο (árthro): article


ά.

άλλως άλλως#Greek


ά.

άρθρο άρθρο#Greek


οριστικό άρθρο

οριστικά άρθρα

οριστικό άρθρο • (oristikó árthro) n (plural οριστικά άρθρα)

el-noun

οριστικά άρθρα

oristikó árthro (romanization)
οριστικά άρθρα (plural)


υπερθετικός

head

υπερθετικός • (yperthetikós) m (feminine υπερθετική, neuter υπερθετικό)

yperthetikós (romanization)
υπερθετική (feminine)
υπερθετικό (neuter)
υπερθετικός (masculine nominative singular)
υπερθετική (feminine nominative singular)
υπερθετικό (neuter nominative singular)
υπερθετικοί (masculine nominative plural)
υπερθετικές (feminine nominative plural)
υπερθετικά (neuter nominative plural)
υπερθετικού (genitive masculine singular)
υπερθετικής (feminine genitive singular)
υπερθετικού (genitive neuter singular)
υπερθετικών (genitive masculine plural)
υπερθετικών (feminine genitive plural)
υπερθετικών (genitive neuter plural)
υπερθετικό (accusative masculine singular)
υπερθετική (accusative feminine singular)
υπερθετικό (accusative neuter singular)
υπερθετικούς (accusative masculine plural)
υπερθετικές (accusative feminine plural)
υπερθετικά (accusative neuter plural)
υπερθετικέ (masculine singular vocative)
υπερθετική (feminine singular vocative)
υπερθετικό (neuter singular vocative)
υπερθετικοί (masculine plural vocative)
υπερθετικές (feminine plural vocative)
υπερθετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

υπερθετικός •

υπερθετική •

υπερθετικό •

υπερθετικοί •

υπερθετικές •

υπερθετικά •

υπερθετικού •

υπερθετικής •

υπερθετικού •

υπερθετικών •

υπερθετικών •

υπερθετικών •

υπερθετικό •

υπερθετική •

υπερθετικό •

υπερθετικούς •

υπερθετικές •

υπερθετικά •

υπερθετικέ •

υπερθετική •

υπερθετικό •

υπερθετικοί •

υπερθετικές •

υπερθετικά •

υπερθετικός βαθμός του επιθέτου (the superlative degree of the adjective)


αόριστο άρθρο

head

αόριστα άρθρα

αόριστο άρθρο • (aóristo árthro) n (plural αόριστα άρθρα)

el-noun

αόριστα άρθρα

aóristo árthro (romanization)
αόριστα άρθρα (plural)


ενικός

head

ενικός • (enikós) m (feminine ενική, neuter ενικό)

enikós (romanization)
ενική (feminine)
ενικό (neuter)
ενικός (masculine nominative singular)
ενική (feminine nominative singular)
ενικό (neuter nominative singular)
ενικοί (masculine nominative plural)
ενικές (feminine nominative plural)
ενικά (neuter nominative plural)
ενικού (genitive masculine singular)
ενικής (feminine genitive singular)
ενικού (genitive neuter singular)
ενικών (genitive masculine plural)
ενικών (feminine genitive plural)
ενικών (genitive neuter plural)
ενικό (accusative masculine singular)
ενική (accusative feminine singular)
ενικό (accusative neuter singular)
ενικούς (accusative masculine plural)
ενικές (accusative feminine plural)
ενικά (accusative neuter plural)
ενικέ (masculine singular vocative)
ενική (feminine singular vocative)
ενικό (neuter singular vocative)
ενικοί (masculine plural vocative)
ενικές (feminine plural vocative)
ενικά (neuter plural vocative)

ενικός αριθμός ― enikós arithmós ― singular number

η ενική ονομαστική πτώση

(grammar, dated) referring to the singular number


ενικός

ενικός • (enikós) m (usually uncountable, plural ενικοί)

enikós (romanization)
ενικοί (plural)
ενικός (nominative singular)
ενικοί (nominative plural)
ενικού (genitive singular)
ενικών (genitive plural)
ενικό (accusative singular)
ενικούς (accusative plural)
ενικέ (singular vocative)
ενικοί (plural vocative)

Μερικά ουσιαστικά έχουν μόνο ενικό.

Some nouns have singular only (are inflected only in the singular).

Στους φίλους μου μιλάω στον ενικό

Ας μιλήσουμε στον ενικό!

Let's speak in the singular! (informally).


μονοτονικός

μονοτονικός • (monotonikós) m (feminine μονοτονική, neuter μονοτονικό)

monotonikós (romanization)
μονοτονική (feminine)
μονοτονικό (neuter)
μονοτονικός (masculine nominative singular)
μονοτονική (feminine nominative singular)
μονοτονικό (neuter nominative singular)
μονοτονικοί (masculine nominative plural)
μονοτονικές (feminine nominative plural)
μονοτονικά (neuter nominative plural)
μονοτονικού (genitive masculine singular)
μονοτονικής (feminine genitive singular)
μονοτονικού (genitive neuter singular)
μονοτονικών (genitive masculine plural)
μονοτονικών (feminine genitive plural)
μονοτονικών (genitive neuter plural)
μονοτονικό (accusative masculine singular)
μονοτονική (accusative feminine singular)
μονοτονικό (accusative neuter singular)
μονοτονικούς (accusative masculine plural)
μονοτονικές (accusative feminine plural)
μονοτονικά (accusative neuter plural)
μονοτονικέ (masculine singular vocative)
μονοτονική (feminine singular vocative)
μονοτονικό (neuter singular vocative)
μονοτονικοί (masculine plural vocative)
μονοτονικές (feminine plural vocative)
μονοτονικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μονοτονικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μονοτονικός, etc.)

el-decl-adj-table

μονοτονικός •

μονοτονική •

μονοτονικό •

μονοτονικοί •

μονοτονικές •

μονοτονικά •

μονοτονικού •

μονοτονικής •

μονοτονικού •

μονοτονικών •

μονοτονικών •

μονοτονικών •

μονοτονικό •

μονοτονική •

μονοτονικό •

μονοτονικούς •

μονοτονικές •

μονοτονικά •

μονοτονικέ •

μονοτονική •

μονοτονικό •

μονοτονικοί •

μονοτονικές •

μονοτονικά •

(grammar) monotonic (the diacritic system introduced in Greece in 1982)


κράση

krási (romanization)
κράσεις (plural)
κράση (nominative singular)
κράσεις (nominative plural)
κράσης (genitive singular)
κράσεων (genitive plural)
κράση (accusative singular)
κράσεις (accusative plural)
κράση (singular vocative)
κράσεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: κράσεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: κράσεως •

(linguistics) crasis (contraction of a vowel at the end of a word with the start of the next word)


υγρός

head

υγρός • (ygrós) m (feminine υγρή, neuter υγρό)

ygrós (romanization)
υγρή (feminine)
υγρό (neuter)
υγρός (masculine nominative singular)
υγρή (feminine nominative singular)
υγρό (neuter nominative singular)
υγροί (masculine nominative plural)
υγρές (feminine nominative plural)
υγρά (neuter nominative plural)
υγρού (genitive masculine singular)
υγρής (feminine genitive singular)
υγρού (genitive neuter singular)
υγρών (genitive masculine plural)
υγρών (feminine genitive plural)
υγρών (genitive neuter plural)
υγρό (accusative masculine singular)
υγρή (accusative feminine singular)
υγρό (accusative neuter singular)
υγρούς (accusative masculine plural)
υγρές (accusative feminine plural)
υγρά (accusative neuter plural)
υγρέ (masculine singular vocative)
υγρή (feminine singular vocative)
υγρό (neuter singular vocative)
υγροί (masculine plural vocative)
υγρές (feminine plural vocative)
υγρά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υγρός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υγρός, etc.)


επιφώνημα

head

επιφώνημα • (epifónima) n (plural επιφωνήματα)

epifónima (romanization)
επιφωνήματα (plural)
επιφώνημα (nominative singular)
επιφωνήματα (nominative plural)
επιφωνήματος (genitive singular)
επιφωνημάτων (genitive plural)
επιφώνημα (accusative singular)
επιφωνήματα (accusative plural)
επιφώνημα (singular vocative)
επιφωνήματα (plural vocative)

el-decl-noun

επιφωνήματος

επιφωνημάτων


ον.

ονομαστική ονομαστική


ονομ.

ονομαστική ονομαστική#Greek

(grammar) Abbreviation of ονομαστική (onomastikí).


συνωνυμία

head

συνωνυμία • (synonymía) f (plural συνωνυμίες)

synonymía (romanization)
συνωνυμίες (plural)
συνωνυμία (nominative singular)
συνωνυμίες (nominative plural)
συνωνυμίας (genitive singular)
συνωνυμιών (genitive plural)
συνωνυμία (accusative singular)
συνωνυμίες (accusative plural)
συνωνυμία (singular vocative)
συνωνυμίες (plural vocative)


ερωτηματική αντωνυμία

ερωτηματική αντωνυμία

ερωτηματικές αντωνυμίες

ερωτηματική αντωνυμία • (erotimatikí antonymía) f (plural ερωτηματικές αντωνυμίες)

el-noun

ερωτηματικές αντωνυμίες

ερωτηματική αντωνυμία

erotimatikí antonymía (romanization)
ερωτηματικές αντωνυμίες (plural)

interrogative pronoun
interrogative pronoun

en-ερωτηματική_αντωνυμία-el-noun-jn8Ygbq~


κτητική αντωνυμία

head

κτητική αντωνυμία

κτητικές αντωνυμίες

κτητική αντωνυμία • (ktitikí antonymía) f (plural κτητικές αντωνυμίες)

el-noun

κτητικές αντωνυμίες

κτητική αντωνυμία

ktitikí antonymía (romanization)
κτητικές αντωνυμίες (plural)


δεικτική αντωνυμία

head

δεικτική αντωνυμία

δεικτικές αντωνυμίες

δεικτική αντωνυμία • (deiktikí antonymía) f (plural δεικτικές αντωνυμίες)

el-noun

δεικτικές αντωνυμίες

δεικτική αντωνυμία

deiktikí antonymía (romanization)
δεικτικές αντωνυμίες (plural)

demonstrative pronoun
demonstrative pronoun


προσωπική αντωνυμία

head

προσωπικές αντωνυμίες

προσωπική αντωνυμία • (prosopikí antonymía) f (plural προσωπικές αντωνυμίες)

el-noun

προσωπικές αντωνυμίες

prosopikí antonymía (romanization)
προσωπικές αντωνυμίες (plural)


διγλωσσία

head

διγλωσσία • (diglossía) f (plural διγλωσσίες)

diglossía (romanization)
διγλωσσίες (plural)
διγλωσσία (nominative singular)
διγλωσσίες (nominative plural)
διγλωσσίας (genitive singular)
διγλωσσιών (genitive plural)
διγλωσσία (accusative singular)
διγλωσσίες (accusative plural)
διγλωσσία (singular vocative)
διγλωσσίες (plural vocative)

(linguistics) diglossia (the coexistence of two languages within a population, one of which is more prestigious than the other)

(linguistics) bilingualism (the use of two languages within a community)


ακρωνύμιο

ακρωνύμιο • (akronýmio) n (plural ακρωνύμια)

akronýmio (romanization)
ακρωνύμια (plural)
ακρωνύμιο (nominative singular)
ακρωνύμια (nominative plural)
ακρωνυμίου (genitive singular)
ακρωνύμιου (genitive singular)
ακρωνυμίων (genitive plural)
ακρωνύμιο (accusative singular)
ακρωνύμια (accusative plural)
ακρωνύμιο (singular vocative)
ακρωνύμια (plural vocative)

(grammar) acronym (word formed by initial letters)


προφορά

προφορά • (proforá) f (plural προφορές)

el-noun

προφορά • (proforá) f (plural προφορές)

proforá (romanization)
προφορές (plural)
προφορά (nominative singular)
προφορές (nominative plural)
προφοράς (genitive singular)
προφορών (genitive plural)
προφορά (accusative singular)
προφορές (accusative plural)
προφορά (singular vocative)
προφορές (plural vocative)

Η προφορά μερικών ήχων στα Ελληνικά είναι δύσκολη για τους ξένους.

The pronunciation of some of the sounds of Greek is difficult for foreigners.

I proforá merikón íchon sta Elliniká eínai dýskoli gia tous xénous.

(linguistics) pronunciation, articulation, enunciation (manner in which sounds are pronounced)

Δεν μπορούσα να καταλάβω την Κρητική προφορά του.

I couldn't understand his Cretan accent.

Den boroúsa na katalávo tin Kritikí proforá tou.

(linguistics) accent (manner in which a certain language is pronounced depending on location and other factors)


δημοτική

dimotikí (romanization)
δημοτική (nominative singular)
δημοτικής (genitive singular)
δημοτική (accusative singular)
δημοτική (singular vocative)

Reborrowing from French démotique (“initially referring to Egyptian language and script of Hellenistic times”). From Ancient Greek δημοτικός.

bor

el:δημοτική
el:δημοτική γλώσσα

ελληνικά n pl for varieties and dialect of Greek

(linguistics) any vernacular form of a language, in contrast to learned varieties

δημοτική δημοτικός#Greek

γλώσσα γλώσσα#Greek

(linguistics) shortened form of δημοτική γλώσσα f (dimotikí glóssa, “Demotic Greek tongue”)


όμοιος

head

όμοιος • (ómoios) m (feminine όμοια, neuter όμοιο)

ómoios (romanization)
όμοια (feminine)
όμοιο (neuter)
όμοιος (masculine nominative singular)
όμοια (feminine nominative singular)
όμοιο (neuter nominative singular)
όμοιοι (masculine nominative plural)
όμοιες (feminine nominative plural)
όμοια (neuter nominative plural)
όμοιου (genitive masculine singular)
όμοιας (feminine genitive singular)
όμοιου (genitive neuter singular)
όμοιων (genitive masculine plural)
όμοιων (feminine genitive plural)
όμοιων (genitive neuter plural)
όμοιο (accusative masculine singular)
όμοια (accusative feminine singular)
όμοιο (accusative neuter singular)
όμοιους (accusative masculine plural)
όμοιες (accusative feminine plural)
όμοια (accusative neuter plural)
όμοιε (masculine singular vocative)
όμοια (feminine singular vocative)
όμοιο (neuter singular vocative)
όμοιοι (masculine plural vocative)
όμοιες (feminine plural vocative)
όμοια (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
ομοιότερος (masculine nominative singular)
ομοιότερη (feminine nominative singular)
ομοιότερο (neuter nominative singular)
ομοιότεροι (masculine nominative plural)
ομοιότερες (feminine nominative plural)
ομοιότερα (neuter nominative plural)
ομοιότερου (genitive masculine singular)
ομοιότερης (feminine genitive singular)
ομοιότερου (genitive neuter singular)
ομοιότερων (genitive masculine plural)
ομοιότερων (feminine genitive plural)
ομοιότερων (genitive neuter plural)
ομοιότερο (accusative masculine singular)
ομοιότερη (accusative feminine singular)
ομοιότερο (accusative neuter singular)
ομοιότερους (accusative masculine plural)
ομοιότερες (accusative feminine plural)
ομοιότερα (accusative neuter plural)
ομοιότερε (masculine singular vocative)
ομοιότερη (feminine singular vocative)
ομοιότερο (neuter singular vocative)
ομοιότεροι (masculine plural vocative)
ομοιότερες (feminine plural vocative)
ομοιότερα (neuter plural vocative)
ομοιότατος (masculine nominative singular)
ομοιότατη (feminine nominative singular)
ομοιότατο (neuter nominative singular)
ομοιότατοι (masculine nominative plural)
ομοιότατες (feminine nominative plural)
ομοιότατα (neuter nominative plural)
ομοιότατου (genitive masculine singular)
ομοιότατης (feminine genitive singular)
ομοιότατου (genitive neuter singular)
ομοιότατων (genitive masculine plural)
ομοιότατων (feminine genitive plural)
ομοιότατων (genitive neuter plural)
ομοιότατο (accusative masculine singular)
ομοιότατη (accusative feminine singular)
ομοιότατο (accusative neuter singular)
ομοιότατους (accusative masculine plural)
ομοιότατες (accusative feminine plural)
ομοιότατα (accusative neuter plural)
ομοιότατε (masculine singular vocative)
ομοιότατη (feminine singular vocative)
ομοιότατο (neuter singular vocative)
ομοιότατοι (masculine plural vocative)
ομοιότατες (feminine plural vocative)
ομοιότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο όμοιος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο όμοιος, etc.)

el-decl-adj-table

ομοιότερος •

ομοιότεροι •

ομοιότερες •

ομοιότερου •

ομοιότερης •

ομοιότερου •

ομοιότερων •

ομοιότερων •

ομοιότερων •

ομοιότερους •

ομοιότερες •

ομοιότεροι •

ομοιότερες •

ομοιότατος •

ομοιότατοι •

ομοιότατες •

ομοιότατου •

ομοιότατης •

ομοιότατου •

ομοιότατων •

ομοιότατων •

ομοιότατων •

ομοιότατους •

ομοιότατες •

ομοιότατοι •

ομοιότατες •

όμοια σύμφωνα